Interakcje / Olopatadyna / Olopatadyna i peryndopryl
Jaki opis pokazać?
Interakcja nieistotna klinicznie
Nie trzeba zmieniać dawkowania ani wprowadzać odstępów między lekami.
Stosuj oba leki tak jak dotychczas, a jeśli pojawi się obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, natychmiast zgłoś się do lekarza.
Interakcja nieistotna klinicznieOlopatadyna+ PeryndoprylNie trzeba zmieniać dawkowania ani wprowadzać odstępów między lekami.Stosuj oba leki tak jak dotychczas, a jeśli pojawi się obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, natychmiast zgłoś się do lekarza.nieznanyteoretyczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Stosuj oba leki tak jak dotychczas, a jeśli pojawi się obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, natychmiast zgłoś się do lekarza.
Krople do oczu z olopatadyną możesz stosować razem z peryndoprylem na ciśnienie. Krople działają głównie w oku i prawie nie przenikają do krwi, więc nie wpływają na działanie leku na ciśnienie. Te leki nie nasilają też wzajemnie swoich działań niepożądanych.
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- –
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie trzeba zmieniać dawkowania ani wprowadzać odstępów między lekami. Nie przeprowadzono badań interakcji olopatadyny z innymi lekami[1].
Skutek kliniczny
Nie oczekuje się klinicznie istotnych skutków jednoczesnego stosowania. Nie zmienia się ani działanie hipotensyjne peryndoprylu, ani miejscowe działanie przeciwalergiczne olopatadyny.
Mechanizm
Peryndopryl i olopatadyna w kroplach do oczu można stosować razem bez zmian w leczeniu. Olopatadyna podana do worka spojówkowego działa miejscowo, a jej ekspozycja ogólnoustrojowa jest niewielka. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450, więc interakcje metaboliczne z innymi lekami są mało prawdopodobne[1]. Peryndopryl jest prolekiem przekształcanym w peryndoprylat na drodze hydrolizy, a nie przez cytochrom P-450. Leki nie mają też wspólnych działań niepożądanych, które mogłyby się sumować przy miejscowym podaniu olopatadyny.
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Opatanol 1 mg/ml, krople do oczu, roztwór. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/opatanol-100118477/
Alkohol przy tych lekach
Olopatadyna a alkohol: brak opisu w bazie.
Interakcja o niejasnym znaczeniuPeryndopryla alkoholNie ma potrzeby zmiany dawki ani odstawiania peryndoprylu.Ogranicz alkohol, szczególnie na początku leczenia, i wstawaj powoli, a jeśli poczujesz zawroty głowy, usiądź lub się połóż i powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie.szybki (godziny)teoretyczne
Interakcja o niejasnym znaczeniu
Ogranicz alkohol, szczególnie na początku leczenia, i wstawaj powoli, a jeśli poczujesz zawroty głowy, usiądź lub się połóż i powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie.
Alkohol może wzmacniać działanie leku na ciśnienie. Po jego wypiciu możesz poczuć zawroty głowy, osłabienie albo ciemnienie przed oczami, zwłaszcza przy szybkim wstawaniu. Ryzyko jest większe na początku leczenia, po zwiększeniu dawki, przy odwodnieniu i po większej ilości alkoholu. Przy stabilnym leczeniu i niewielkiej ilości alkoholu poważne skutki są mało prawdopodobne.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zawroty głowy po wstaniu
- uczucie osłabienia lub ciemnienie przed oczami
- omdlenie lub jego zapowiedź
- kołatanie serca
- bardzo niskie ciśnienie w domowym pomiarze
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie ma potrzeby zmiany dawki ani odstawiania peryndoprylu. Pacjenta należy poinformować, że alkohol może nasilić działanie obniżające ciśnienie, i zalecić ograniczenie ilości alkoholu oraz ostrożność na początku leczenia i po zwiększeniu dawki. Przy objawach niedociśnienia warto zalecić unikanie alkoholu do czasu ustabilizowania ciśnienia.
Skutek kliniczny
Możliwe są zawroty głowy, uczucie osłabienia, niedociśnienie ortostatyczne, a rzadko omdlenie. Dotyczy to głównie początku leczenia, zmiany dawki i większych ilości alkoholu. U większości pacjentów ze stabilną terapią niewielka ilość alkoholu nie powoduje poważnych skutków. Przewlekłe nadużywanie alkoholu samo podnosi ciśnienie i osłabia skuteczność leczenia nadciśnienia.
Mechanizm
Alkohol rozszerza naczynia i przejściowo obniża ciśnienie tętnicze, a peryndopryl obniża je przez hamowanie układu renina–angiotensyna–aldosteron. Oba działania się sumują, co może nasilać spadek ciśnienia, zwłaszcza przy wstawaniu. Alkohol działa też moczopędnie, a odwodnienie dodatkowo sprzyja niedociśnieniu. Układ renina–angiotensyna–aldosteron odgrywa większą rolę w podtrzymywaniu ciśnienia u osób odwodnionych lub z niedoborem sodu, dlatego u nich ryzyko jest większe. Ta interakcja ma charakter farmakodynamiczny i wynika z mechanizmu działania obu substancji, a nie z odrębnych badań klinicznych dla peryndoprylu.
Monitorować
- ciśnienie tętnicze, także w pozycji stojącej, w pierwszych tygodniach leczenia i po zmianie dawki
- objawy niedociśnienia ortostatycznego (zawroty głowy, ciemnienie przed oczami, omdlenia)
- nawodnienie i czynność nerek u osób starszych oraz przyjmujących leki moczopędne
Kiedy ocena się zmienia
| wiek ≥ 65 latpacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych większa jest skłonność do niedociśnienia ortostatycznego i upadków, a zawroty głowy po alkoholu mogą prowadzić do urazów. Należy szczególnie zalecić ograniczenie alkoholu i ostrożność przy wstawaniu. |
| Pierwsze tygodnie leczenia lub zmiana dawkiczas leczenia · pacjent | ryzyko rośnie | Na początku leczenia inhibitorem ACE oraz po zwiększeniu dawki ryzyko nadmiernego spadku ciśnienia jest największe, więc w tym okresie warto zalecić unikanie alkoholu. |
| Większe ilości alkoholu jednorazowoilość alkoholu · pacjent | ryzyko rośnie | Większe ilości etanolu nasilają rozszerzenie naczyń i odwodnienie, co zwiększa ryzyko niedociśnienia, omdlenia i ostrego pogorszenia czynności nerek u osób odwodnionych. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Prestarium 10 mg 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/prestarium-10-mg-100144925/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Perindopril Krka 4 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/perindopril-krka-100117199/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Prenessa 4 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/prenessa-100161326/
Inne interakcje tych leków 242
Połączenie przeciwwskazanePeryndopryl+ IkatybantPeryndoprylu nie stosuje się u chorych z wrodzonym lub idiopatycznym obrzękiem naczynioruchowym, czyli w zarejestrowanym wskazaniu ikatybantu.Nie przyjmuj peryndoprylu, jeśli masz przepisany ikatybant, i jak najszybciej zapytaj lekarza o inny lek na ciśnienie.nieznanyteoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj peryndoprylu, jeśli masz przepisany ikatybant, i jak najszybciej zapytaj lekarza o inny lek na ciśnienie.
Peryndopryl, lek na nadciśnienie, zwiększa w organizmie ilość substancji, która wywołuje napady obrzęku. Ikatybant stosuje się właśnie po to, żeby takie napady przerwać. Jeśli chorujesz na wrodzony obrzęk naczynioruchowy, peryndopryl może sprawić, że napady będą częstsze i groźniejsze, także z obrzękiem gardła. Dlatego tych leków razem nie stosuje się.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła
- chrypka, trudności w połykaniu lub oddychaniu
- obrzęk dłoni lub stóp
- silny ból brzucha z nudnościami lub wymiotami
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Peryndoprylu nie stosuje się u chorych z wrodzonym lub idiopatycznym obrzękiem naczynioruchowym, czyli w zarejestrowanym wskazaniu ikatybantu.[1] Inhibitory ACE są przeciwwskazane u chorych z wrodzonym obrzękiem naczynioruchowym ze względu na zwiększanie stężenia bradykininy.[2] U pacjenta z tym rozpoznaniem należy odstawić peryndopryl i we współpracy z lekarzem dobrać lek przeciwnadciśnieniowy z innej grupy niż inhibitory ACE. Pacjenta trzeba poinstruować, że obrzęk twarzy, języka lub gardła wymaga natychmiastowej pomocy medycznej.
Skutek kliniczny
Częstsze i cięższe napady obrzęku naczynioruchowego, w tym obrzęku krtani zagrażającego życiu, u chorego z wrodzonym obrzękiem naczynioruchowym. Możliwe słabsze opanowanie napadu mimo podania ikatybantu oraz teoretycznie słabsze obniżenie ciśnienia tętniczego.
Mechanizm
Peryndopryl hamuje konwertazę angiotensyny, czyli enzym rozkładający bradykininę, przez co zwiększa jej stężenie. Ikatybant blokuje receptor bradykininowy B2, więc działa przeciwnie do tego efektu peryndoprylu. U chorego z wrodzonym obrzękiem naczynioruchowym nadmiar bradykininy wywołany peryndoprylem sprzyja napadom obrzęku, które ikatybant przerywa tylko doraźnie. Teoretycznie ikatybant może też osłabiać tę część działania hipotensyjnego peryndoprylu, która zależy od bradykininy.
Monitorować
- częstość i ciężkość napadów obrzęku naczynioruchowego
- drożność dróg oddechowych po podaniu ikatybantu w napadzie
- ciśnienie tętnicze po zmianie leku przeciwnadciśnieniowego
Kiedy ocena się zmienia
| Ikatybant podany doraźnie w szpitalu z powodu obrzęku naczynioruchowego wywołanego peryndoprylemkolejność włączenia · ikatybant | inne zalecenie | Pozarejestracyjne, jednorazowe podanie ikatybantu w obrzęku naczynioruchowym wywołanym inhibitorem ACE nie jest stałym łączeniem leków. Dane o skuteczności są sprzeczne, a peryndopryl należy odstawić na stałe i nie wracać do żadnego inhibitora ACE. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Prestarium 10 mg 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/prestarium-10-mg-100144925/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Firazyr 10 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/firazyr-100218256/
Połączenie przeciwwskazaneInhibitory konwertazy (np. ramipryl, peryndopryl, lizynopryl)+ Inhibitory reniny (np. aliskiren) klasaNie należy łączyć inhibitora konwertazy z aliskirenem, a u chorych na cukrzycę lub z eGFR poniżej 60 ml/min/1,73 m² połączenie to jest przeciwwskazane w ChPL.Jeśli przyjmujesz lek z grupy inhibitorów konwertazy razem z aliskirenem, nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie, tylko jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który zmieni leczenie.opóźniony (dni)rozległe badania
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli przyjmujesz lek z grupy inhibitorów konwertazy razem z aliskirenem, nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie, tylko jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który zmieni leczenie.
Leki z grupy inhibitorów konwertazy, np. ramipryl, peryndopryl czy enalapryl, oraz aliskiren obniżają ciśnienie, działając na ten sam układ w organizmie. Przyjmowane razem mogą zbyt mocno obniżyć ciśnienie, podnieść poziom potasu we krwi i zaszkodzić nerkom. U osób z cukrzycą lub chorymi nerkami takie połączenie jest zakazane, a u innych osób też nie jest zalecane. Dotyczy to wszystkich leków z tej grupy, nie tylko wymienionych przykładów.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zawroty głowy lub omdlenie, zwłaszcza przy wstawaniu
- wyraźne osłabienie mięśni lub mrowienie
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- wyraźnie mniej oddawanego moczu
- obrzęki nóg lub nagły przyrost masy ciała
- nudności i duża senność
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- rozległe badania
Postępowanie
Nie należy łączyć inhibitora konwertazy z aliskirenem, a u chorych na cukrzycę lub z eGFR poniżej 60 ml/min/1,73 m² połączenie to jest przeciwwskazane w ChPL. Interakcja dotyczy wszystkich inhibitorów konwertazy, w tym ramiprylu, peryndoprylu, enalaprylu, lizynoprylu, a także cylazaprylu, imidaprylu i zofenoprylu, dla których nie ma osobnych danych. Jeśli pacjent otrzymuje oba leki, należy skontaktować się z lekarzem prowadzącym w celu odstawienia jednego z nich i zastąpienia go lekiem przeciwnadciśnieniowym działającym poza układem renina–angiotensyna–aldosteron. Nie należy też zamieniać inhibitora konwertazy na sartan, ponieważ połączenie sartanu z aliskirenem niesie to samo ryzyko. Jeśli w wyjątkowej sytuacji poza przeciwwskazaniami lekarz utrzymuje połączenie pod nadzorem specjalisty, konieczna jest ścisła kontrola potasu, kreatyniny i ciśnienia tętniczego.
Skutek kliniczny
Podwójna blokada układu renina–angiotensyna–aldosteron zwiększa ryzyko hiperkaliemii, niedociśnienia, w tym objawowego, oraz ostrego uszkodzenia nerek i pogorszenia ich czynności. W dużym badaniu klinicznym u chorych na cukrzycę typu 2 dodanie aliskirenu do leczenia inhibitorem konwertazy lub sartanem nie przyniosło korzyści sercowo-naczyniowych ani nerkowych, a zwiększyło częstość działań niepożądanych, w tym udaru, co doprowadziło do przerwania badania. Ryzyko jest największe u chorych na cukrzycę, z przewlekłą chorobą nerek, niewydolnością serca, odwodnieniem oraz przyjmujących inne leki podnoszące stężenie potasu.
Mechanizm
Inhibitory konwertazy i aliskiren hamują ten sam układ renina–angiotensyna–aldosteron w dwóch różnych miejscach, co prowadzi do podwójnej blokady tego układu. Aliskiren hamuje reninę i ogranicza powstawanie angiotensyny I, a inhibitory konwertazy blokują jej przekształcanie w angiotensynę II. Skutkiem jest nasilone zmniejszenie wydzielania aldosteronu, co ogranicza wydalanie potasu, oraz osłabienie autoregulacji przepływu kłębuszkowego w nerkach. Jest to efekt farmakodynamiczny wspólny dla wszystkich inhibitorów konwertazy, niezależny od ich budowy, farmakokinetyki i sposobu wydalania, dlatego brak części par w bazie oznacza brak danych, a nie inne zachowanie leku.
Monitorować
- stężenie potasu w surowicy
- kreatynina i eGFR
- ciśnienie tętnicze, w tym w pozycji stojącej
- objawy odwodnienia i niedociśnienia
- jednoczesne stosowanie innych leków podnoszących potas, np. spironolaktonu, eplerenonu, amilorydu, trimetoprimu, suplementów potasu i zamienników soli kuchennej
Niekorzystna interakcjaAntagoniści aldosteronu (np. eplerenon, spironolakton, kanrenon)+ Inhibitory konwertazy (np. ramipryl, peryndopryl, lizynopryl) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu antagonisty aldosteronu i inhibitora konwertazy należy przed włączeniem drugiego leku ocenić stężenie potasu i eGFR, a następnie regularnie je kontrolować, zwłaszcza w pierwszych tygodniach leczenia i po każdej zmianie dawki.Jeśli bierzesz razem lek z grupy antagonistów aldosteronu (np. spironolakton) i inhibitor konwertazy (np. ramipryl), nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie, regularnie badaj potas i kreatyninę we krwi i nie stosuj bez zgody lekarza suplementów potasu, soli z obniżoną zawartością sodu ani leków przeciwbólowych typu ibuprofen.opóźniony (dni)rozległe badania
Niekorzystna interakcja
Jeśli bierzesz razem lek z grupy antagonistów aldosteronu (np. spironolakton) i inhibitor konwertazy (np. ramipryl), nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie, regularnie badaj potas i kreatyninę we krwi i nie stosuj bez zgody lekarza suplementów potasu, soli z obniżoną zawartością sodu ani leków przeciwbólowych typu ibuprofen.
Leki z grupy antagonistów aldosteronu, takie jak spironolakton czy eplerenon, oraz leki na nadciśnienie i serce z grupy inhibitorów konwertazy, takie jak ramipryl, peryndopryl czy enalapryl, zatrzymują potas w organizmie. Gdy bierzesz je razem, potasu może być we krwi za dużo, a to może zaburzyć pracę serca i nerek. Lekarze często łączą te leki celowo, bo razem dobrze chronią serce, dlatego ważne są regularne badania krwi, a nie odstawianie leków.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- osłabienie lub uczucie ciężkości mięśni, zwłaszcza nóg
- mrowienie lub drętwienie rąk, stóp albo wokół ust
- kołatanie serca, nierówne lub wyraźnie wolne bicie serca
- zawroty głowy, omdlenie lub uczucie słabości przy wstawaniu
- wyraźnie mniejsza ilość oddawanego moczu albo obrzęki
- nudności, wymioty lub biegunka trwające dłużej niż dobę
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- rozległe badania
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu antagonisty aldosteronu i inhibitora konwertazy należy przed włączeniem drugiego leku ocenić stężenie potasu i eGFR, a następnie regularnie je kontrolować, zwłaszcza w pierwszych tygodniach leczenia i po każdej zmianie dawki. Połączenie stosuje się tylko przy wyraźnym wskazaniu, takim jak niewydolność serca z obniżoną frakcją wyrzutową, stan po zawale z dysfunkcją lewej komory lub cukrzycowa choroba nerek w przypadku finerenonu. Nie należy włączać antagonisty aldosteronu przy podwyższonym wyjściowo stężeniu potasu ani przy ciężkiej niewydolności nerek[1]. Należy unikać dołączania trzeciego leku hamującego układ renina–angiotensyna–aldosteron (sartanu, aliskirenu), a skojarzenie eplerenonu z inhibitorem konwertazy i sartanem jednocześnie jest przeciwwskazane w ChPL. Należy odstawić suplementy potasu i zamienniki soli z potasem oraz unikać NLPZ, trimetoprimu i innych diuretyków oszczędzających potas (amiloryd, triamteren). Spironolakton i eplerenon zaleca się stosować w najmniejszej skutecznej dawce. Przy wzroście stężenia potasu lub pogorszeniu czynności nerek należy zmniejszyć dawkę albo wstrzymać antagonistę aldosteronu, a w razie ciężkiej hiperkaliemii odstawić oba leki i wdrożyć leczenie doraźne. Pacjenta należy pouczyć o czasowym wstrzymaniu leków w razie wymiotów, biegunki lub odwodnienia.
Skutek kliniczny
Główne zagrożenie to hiperkaliemia, która w ciężkiej postaci może wywołać groźne zaburzenia rytmu serca, w tym bradykardię, bloki przewodzenia i zatrzymanie krążenia[2]. Możliwe są też pogorszenie czynności nerek z wzrostem stężenia kreatyniny oraz nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego. Ryzyko rośnie przy przewlekłej chorobie nerek, cukrzycy, odwodnieniu, w podeszłym wieku oraz przy jednoczesnym stosowaniu suplementów potasu, zamienników soli z potasem, innych leków oszczędzających potas, sartanów, NLPZ, trimetoprimu lub heparyny. Jednocześnie połączenie jest celowo stosowane w niewydolności serca z obniżoną frakcją wyrzutową, po zawale serca z dysfunkcją lewej komory oraz – w przypadku finerenonu – w przewlekłej chorobie nerek u chorych na cukrzycę typu 2, gdzie poprawia rokowanie pod warunkiem ścisłego monitorowania[3].
Mechanizm
Interakcja jest farmakodynamiczna i wspólna dla wszystkich leków obu grup. Inhibitory konwertazy zmniejszają wytwarzanie angiotensyny II, a przez to wydzielanie aldosteronu. Antagoniści aldosteronu blokują receptor mineralokortykoidowy w kanaliku nerkowym. Oba mechanizmy ograniczają wydalanie potasu przez nerki i sumują się, co prowadzi do retencji potasu. Dodatkowo oba leki zmniejszają ciśnienie filtracyjne w kłębuszku, co może pogorszyć czynność nerek i dalej nasilić hiperkaliemię. Nie ma tu udziału metabolizmu ani transportu leków, dlatego różnice w budowie i farmakokinetyce poszczególnych substancji (np. steroidowa budowa spironolaktonu i kanrenonu, niesteroidowa budowa finerenonu, krótki czas działania kaptoprylu) nie znoszą interakcji. Finerenon i eplerenon mogą wiązać się z nieco mniejszym ryzykiem hiperkaliemii niż spironolakton, ale ryzyko to pozostaje klinicznie istotne. Brak części par w bazach danych oznacza brak danych, a nie brak interakcji.
Monitorować
- stężenie potasu w surowicy przed włączeniem, w pierwszych tygodniach leczenia, po każdej zmianie dawki i następnie okresowo
- kreatynina i eGFR w tych samych terminach co potas
- ciśnienie tętnicze, w tym objawy hipotonii ortostatycznej
- EKG przy podejrzeniu hiperkaliemii lub zaburzeń rytmu
- stan nawodnienia, zwłaszcza w czasie infekcji przebiegających z wymiotami, biegunką lub gorączką
- przegląd innych przyjmowanych leków i suplementów zwiększających stężenie potasu
Kiedy ocena się zmienia
| eGFR ≤ 30 ml/min/1,73 m²pacjent | interakcja nie dotyczy | Przy ciężkim upośledzeniu czynności nerek ryzyko hiperkaliemii jest bardzo duże, a spironolakton i eplerenon są w tej sytuacji przeciwwskazane w ChPL. Finerenonu nie należy włączać przy znacznie obniżonym eGFR zgodnie z jego ChPL. Decyzję o kontynuacji podejmuje lekarz prowadzący z uwzględnieniem aktualnych wartości potasu. |
| wiek ≥ 75 latpacjent | ryzyko rośnie | U osób w podeszłym wieku częściej występuje obniżona czynność nerek, odwodnienie i wielolekowość, co zwiększa ryzyko hiperkaliemii. Wskazane jest rozpoczynanie od małych dawek antagonisty aldosteronu i częstsze kontrole potasu oraz kreatyniny. |
| Dołączenie antagonisty aldosteronu do stosowanego inhibitora konwertazykolejność włączenia · antagoniści aldosteronu | inne zalecenie | Najczęściej antagonistę aldosteronu dołącza się do już stosowanego inhibitora konwertazy. Przed dołączeniem należy ocenić potas i eGFR, odstawić suplementy potasu, a kontrolę laboratoryjną wykonać wcześnie po włączeniu i po każdym zwiększeniu dawki. |
| Ostra choroba z odwodnieniem (wymioty, biegunka, gorączka)czas leczenia · pacjent | ryzyko rośnie | Odwodnienie pogarsza przepływ nerkowy i gwałtownie zwiększa ryzyko hiperkaliemii oraz ostrego uszkodzenia nerek. Należy rozważyć czasowe wstrzymanie antagonisty aldosteronu i inhibitora konwertazy do czasu wyrównania nawodnienia oraz skontrolować potas i kreatyninę. |
Źródła
- Spironolactone in severe heart failure: enhances efficacy of diuretic + ACE inhibitor combinations. Prescrire Int. 2000;9(49):158-9. PMID: 11603418.
- Juurlink DN, Mamdani MM, Lee DS, Kopp A, Austin PC, Laupacis A, et al. Rates of hyperkalemia after publication of the Randomized Aldactone Evaluation Study. N Engl J Med. 2004;351(6):543-51. doi: 10.1056/NEJMoa040135. PMID: 15295047.
- Pitt B, Zannad F, Remme WJ, Cody R, Castaigne A, Perez A, et al. The effect of spironolactone on morbidity and mortality in patients with severe heart failure. Randomized Aldactone Evaluation Study Investigators. N Engl J Med. 1999;341(10):709-17. doi: 10.1056/NEJM199909023411001. PMID: 10471456.
Niekorzystna interakcjaCyklosporyna+ PeryndoprylJednoczesnego stosowania peryndoprylu z cyklosporyną się nie zaleca, a jeśli jest wskazane, leki stosuje się ostrożnie i często kontroluje stężenie potasu w surowicy.Regularnie badaj potas i kreatyninę we krwi zgodnie z zaleceniem lekarza i nie przyjmuj bez konsultacji suplementów potasu, zamienników soli ani leków przeciwbólowych typu ibuprofen.opóźniony (dni)badania kliniczne
Niekorzystna interakcja
Regularnie badaj potas i kreatyninę we krwi zgodnie z zaleceniem lekarza i nie przyjmuj bez konsultacji suplementów potasu, zamienników soli ani leków przeciwbólowych typu ibuprofen.
Oba leki mogą podnosić poziom potasu we krwi, a razem robią to silniej. Zbyt wysoki potas może zaburzać pracę serca. To połączenie może też obciążać nerki. Lekarz może je stosować, ale wymaga ono regularnych badań krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- osłabienie lub drętwienie mięśni
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- wyraźnie mniejsza ilość oddawanego moczu
- obrzęki
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Jednoczesnego stosowania peryndoprylu z cyklosporyną się nie zaleca, a jeśli jest wskazane, leki stosuje się ostrożnie i często kontroluje stężenie potasu w surowicy.[1] Należy oznaczyć potas i kreatyninę przed włączeniem drugiego leku, następnie w pierwszych tygodniach skojarzonego leczenia i po każdej zmianie dawki. Należy unikać dokładania kolejnych leków podnoszących potas, takich jak sole potasu, leki moczopędne oszczędzające potas, niesteroidowe leki przeciwzapalne czy trimetoprim.[1] Przy narastającej hiperkaliemii lub wzroście kreatyniny trzeba rozważyć zmniejszenie dawki albo zmianę leku przeciwnadciśnieniowego na lek spoza grupy działającej na układ renina-angiotensyna-aldosteron.
Skutek kliniczny
Zwiększone ryzyko hiperkaliemii, która może prowadzić do zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza przy upośledzonej czynności nerek.[1] Możliwy jest też wzrost stężenia kreatyniny i pogorszenie czynności nerek, szczególnie u biorców przeszczepu nerki.
Mechanizm
Peryndopryl zmniejsza wytwarzanie aldosteronu, a cyklosporyna upośledza wydalanie potasu przez nerki, dlatego oba leki sumują działanie podnoszące stężenie potasu w surowicy.[1] Dodatkowo cyklosporyna obkurcza tętniczkę doprowadzającą kłębuszka, a inhibitor ACE rozszerza tętniczkę odprowadzającą, co może zmniejszać przesączanie kłębuszkowe i nasilać zaburzenia czynności nerek. Połączenie nie zmienia istotnie stężenia żadnego z leków we krwi.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- stężenie potasu w surowicy
- stężenie kreatyniny i eGFR
- ciśnienie tętnicze
Kiedy ocena się zmienia
| eGFR ≤ 60pacjent | ryzyko rośnie | Przy obniżonym eGFR ryzyko hiperkaliemii i dalszego pogorszenia czynności nerek jest większe, dlatego potas i kreatyninę należy kontrolować częściej. |
| Włączenie lub zwiększenie dawki jednego z lekówkolejność włączenia · pacjent | inne zalecenie | Największe ryzyko dotyczy pierwszych tygodni po włączeniu drugiego leku lub zwiększeniu dawki, kontrolę potasu i kreatyniny należy wykonać w tym okresie. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Prestarium 10 mg 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/prestarium-10-mg-100144925/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Sandimmun Neoral. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sandimmun-neoral-100059898/
Niekorzystna interakcjaDiklofenak+ PeryndoprylUnikaj długotrwałego łączenia diklofenaku z peryndoprylem, a gdy jest konieczne, stosuj najmniejszą skuteczną dawkę diklofenaku przez możliwie najkrótszy czas.Nie przyjmuj diklofenaku na własną rękę dłużej niż kilka dni, pij odpowiednio dużo płynów i zapytaj farmaceutę lub lekarza o bezpieczniejszy lek przeciwbólowy, na przykład paracetamol.opóźniony (dni)rozległe badania
Niekorzystna interakcja
Nie przyjmuj diklofenaku na własną rękę dłużej niż kilka dni, pij odpowiednio dużo płynów i zapytaj farmaceutę lub lekarza o bezpieczniejszy lek przeciwbólowy, na przykład paracetamol.
Diklofenak może osłabiać działanie peryndoprylu, przez co ciśnienie krwi może wzrosnąć. Oba leki przyjmowane razem mogą też obciążać nerki i podnosić poziom potasu we krwi. Ryzyko jest większe u osób starszych, odwodnionych i przyjmujących leki moczopędne.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- wyraźnie wyższe ciśnienie w pomiarach domowych
- oddawanie mniejszej ilości moczu niż zwykle
- obrzęki nóg lub szybki przyrost masy ciała
- osłabienie mięśni, mrowienie lub nierówne bicie serca
- nudności, wymioty lub nietypowa senność
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PD – antagonizm, PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- rozległe badania
Postępowanie
Unikaj długotrwałego łączenia diklofenaku z peryndoprylem, a gdy jest konieczne, stosuj najmniejszą skuteczną dawkę diklofenaku przez możliwie najkrótszy czas. Pacjenta należy odpowiednio nawadniać i okresowo kontrolować czynność nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego oraz w trakcie jego trwania[1]. Jeśli jednoczesne stosowanie jest wskazane, należy zachować ostrożność i często kontrolować stężenie potasu w surowicy[2]. U pacjentów, zwłaszcza w podeszłym wieku, należy regularnie kontrolować ciśnienie tętnicze[1]. Diklofenaku nie stosuje się u pacjentów z niewydolnością nerek[1]. Do leczenia bólu bez komponenty zapalnej rozważ paracetamol, a przy bólu miejscowym postać do stosowania na skórę.
Skutek kliniczny
Połączenie może osłabić kontrolę ciśnienia tętniczego i wywołać ostre uszkodzenie nerek oraz hiperkaliemię. Zagrożeni są zwłaszcza pacjenci w podeszłym wieku, odwodnieni, z przewlekłą chorobą nerek, z niewydolnością serca oraz przyjmujący jednocześnie leki moczopędne. Diklofenak może też nasilać zatrzymanie płynów, co sprzyja obrzękom i dekompensacji niewydolności serca.
Mechanizm
Diklofenak hamuje syntezę prostaglandyn nerkowych, które odpowiadają za rozszerzenie tętniczki doprowadzającej, wydalanie sodu i część efektu hipotensyjnego inhibitorów ACE. Peryndopryl rozszerza tętniczkę odprowadzającą i zmniejsza wydzielanie aldosteronu. Łącznie prowadzi to do spadku ciśnienia filtracyjnego w kłębuszku, retencji sodu i wody oraz ograniczenia wydalania potasu. Diklofenak może osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe inhibitorów ACE i zwiększać ryzyko działania nefrotoksycznego[1]. Niesteroidowe leki przeciwzapalne zwiększają ryzyko hiperkaliemii podczas leczenia peryndoprylem[2]. Ryzyko narasta przy jednoczesnym stosowaniu leku moczopędnego.
Metabolizm i transportery
- Diklofenak: substrat CYP2C9[3]
Monitorować
- ciśnienie tętnicze
- stężenie kreatyniny i eGFR
- stężenie potasu w surowicy
- stan nawodnienia i obrzęki
- masa ciała u pacjentów z niewydolnością serca
Kiedy ocena się zmienia
| Na skórędroga podania · diklofenak | ryzyko maleje | Diklofenak stosowany miejscowo na skórę daje małą ekspozycję ogólnoustrojową, więc ryzyko wpływu na nerki, potas i ciśnienie jest znacznie mniejsze niż po podaniu doustnym. Przy rozległym i długotrwałym stosowaniu na duże powierzchnie skóry zachowaj ostrożność. |
| Podeszły wiekwiek · pacjent | ryzyko rośnie | U pacjentów w podeszłym wieku należy regularnie kontrolować ciśnienie tętnicze. W tej grupie częściej występuje ograniczona rezerwa nerkowa i odwodnienie, co zwiększa ryzyko ostrego uszkodzenia nerek i hiperkaliemii. |
| Niewydolność nerekeGFR · pacjent | interakcja nie dotyczy | Diklofenaku nie stosuje się u pacjentów z niewydolnością nerek. Połączenie z peryndoprylem dodatkowo zwiększa ryzyko dalszego pogorszenia czynności nerek i hiperkaliemii. |
| Kilka dniczas leczenia · diklofenak | ryzyko maleje | Krótkie stosowanie najmniejszej skutecznej dawki diklofenaku u nawodnionego pacjenta z prawidłową czynnością nerek wiąże się z mniejszym ryzykiem. Klasa pozostaje niekorzystna, bo uszkodzenie nerek może wystąpić także w krótkim czasie u osób z czynnikami ryzyka. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Diclac 75 Duo 75 mg, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/diclac-75-duo-100109870/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Prestarium 10 mg 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/prestarium-10-mg-100144925/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Diclac 75 Duo. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/diclac-75-duo-100109870/
Niekorzystna interakcjaEnoksaparyna+ PeryndoprylJednoczesnego stosowania peryndoprylu z heparynami się nie zaleca, a jeśli jest wskazane, należy je prowadzić ostrożnie i często kontrolować stężenie potasu w surowicy.Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, rób zlecone badania krwi i nie stosuj bez konsultacji suplementów potasu, soli z potasem ani leków przeciwbólowych typu ibuprofen.opóźniony (dni)opisy przypadków
Niekorzystna interakcja
Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, rób zlecone badania krwi i nie stosuj bez konsultacji suplementów potasu, soli z potasem ani leków przeciwbólowych typu ibuprofen.
Zastrzyki przeciwzakrzepowe i lek na ciśnienie mogą razem podnosić poziom potasu we krwi. Zbyt wysoki potas zwykle nie daje wyraźnych objawów, ale może zaburzać pracę serca. Leki można stosować razem, jeśli lekarz kontroluje wyniki badań krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- osłabienie mięśni
- mrowienie lub drętwienie rąk i nóg
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- nietypowe zmęczenie
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- opisy przypadków
Postępowanie
Jednoczesnego stosowania peryndoprylu z heparynami się nie zaleca, a jeśli jest wskazane, należy je prowadzić ostrożnie i często kontrolować stężenie potasu w surowicy.[1] Leki podwyższające stężenie potasu można łączyć z enoksaparyną pod warunkiem ścisłego monitorowania parametrów klinicznych i laboratoryjnych.[2] Przed włączeniem enoksaparyny warto oznaczyć stężenie potasu i kreatyniny, a kontrolę powtarzać w trakcie leczenia, zwłaszcza przy dłuższej terapii i u pacjentów z grup ryzyka.
Skutek kliniczny
Hiperkaliemia, która w cięższej postaci może prowadzić do zaburzeń rytmu serca. Ryzyko jest największe u osób z zaburzeniem czynności nerek, z cukrzycą, w podeszłym wieku oraz przyjmujących jednocześnie inne leki podwyższające stężenie potasu.
Mechanizm
Oba leki zmniejszają wydalanie potasu przez nerki i ich działania się sumują. Heparyny, w tym enoksaparyna, hamują wytwarzanie aldosteronu, a peryndopryl jako inhibitor ACE zmniejsza jego wydzielanie przez blokadę układu renina–angiotensyna–aldosteron. Skojarzenie heparyn z peryndoprylem zwiększa ryzyko hiperkaliemii.[1]
Monitorować
- stężenie potasu w surowicy
- stężenie kreatyniny i eGFR
- EKG przy podwyższonym potasie lub objawach zaburzeń rytmu
Kiedy ocena się zmienia
| Zaburzenie czynności nerekeGFR · pacjent | ryzyko rośnie | Przy zaburzeniu czynności nerek ryzyko hiperkaliemii wyraźnie rośnie i kontrola potasu powinna być częstsza. |
| Leczenie przedłużoneczas leczenia · enoksaparyna | ryzyko rośnie | Hamowanie wytwarzania aldosteronu przez heparyny narasta z czasem, dlatego przy dłuższym stosowaniu enoksaparyny kontrolę potasu należy powtarzać. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Prestarium 10 mg 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/prestarium-10-mg-100144925/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Inhixa 2000 j.m. (20 mg), roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/inhixa-100377581/
Niekorzystna interakcjaHeparyna+ PeryndoprylNie zaleca się łączenia peryndoprylu z heparyną podawaną podskórnie lub dożylnie, a jeśli połączenie jest wskazane, stosuj je ostrożnie i często kontroluj stężenie potasu w surowicy.Jeśli dostajesz heparynę w zastrzykach, zapytaj lekarza o badanie potasu we krwi i nie przyjmuj na własną rękę preparatów potasu ani soli z potasem.opóźniony (dni)opisy przypadków
Niekorzystna interakcja
Jeśli dostajesz heparynę w zastrzykach, zapytaj lekarza o badanie potasu we krwi i nie przyjmuj na własną rękę preparatów potasu ani soli z potasem.
Jeśli dostajesz heparynę w zastrzykach i bierzesz peryndopryl na nadciśnienie, potrzebujesz regularnych badań potasu we krwi. Oba leki mogą razem podnieść poziom potasu, a jego nadmiar może zaburzać pracę serca. Heparyna w żelu na skórę prawie nie przenika do krwi, więc możesz ją stosować razem z peryndoprylem bez obaw.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- osłabienie lub drętwienie mięśni
- mrowienie rąk lub nóg
- kołatanie serca albo nierówne bicie serca
- zawroty głowy lub omdlenie
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- opisy przypadków
Postępowanie
Nie zaleca się łączenia peryndoprylu z heparyną podawaną podskórnie lub dożylnie, a jeśli połączenie jest wskazane, stosuj je ostrożnie i często kontroluj stężenie potasu w surowicy.[1] Przed włączeniem heparyny oznacz potas i kreatyninę, a u pacjentów z czynnikami ryzyka hiperkaliemii rozważ lek przeciwzakrzepowy, który nie zwiększa stężenia potasu. Unikaj dodatkowych źródeł potasu, takich jak preparaty potasu i zamienniki soli kuchennej zawierające potas.[1] Heparyna w żelu stosowana na skórę nie wymaga zmiany leczenia ani dodatkowej kontroli potasu.[2]
Skutek kliniczny
Hiperkaliemia, która może powodować poważne, czasami zakończone zgonem zaburzenia rytmu serca.[1] Ryzyko rośnie przy niewydolności lub pogorszeniu czynności nerek, w wieku powyżej 70 lat, w cukrzycy, przy odwodnieniu, ostrej dekompensacji serca, kwasicy metabolicznej oraz przy jednoczesnym stosowaniu innych leków zwiększających stężenie potasu.[1]
Mechanizm
Peryndopryl hamuje uwalnianie aldosteronu, przez co nerki zatrzymują więcej potasu.[3] Heparyna również zwiększa stężenie potasu w surowicy, ponieważ hamuje wytwarzanie aldosteronu w korze nadnerczy.[1] Oba działania sumują się, a skojarzenie zwiększa ryzyko hiperkaliemii.[1] Heparyna stosowana miejscowo w postaci żelu tylko nieznacznie wchłania się do krwiobiegu, więc w tej postaci interakcja nie ma znaczenia.[2]
Monitorować
- stężenie potasu w surowicy przed włączeniem heparyny i często w trakcie leczenia skojarzonego
- stężenie kreatyniny i eGFR
- EKG przy hiperkaliemii lub objawach zaburzeń rytmu
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Miejscowa (żel na skórę)droga podania · heparyna | interakcja nie dotyczy | Heparyna w żelu tylko nieznacznie wchłania się do krwiobiegu i nie zwiększa istotnie stężenia potasu, więc interakcja z peryndoprylem nie ma znaczenia klinicznego. |
| Zaburzona czynność nerekeGFR · pacjent | ryzyko rośnie | Niewydolność lub pogorszenie czynności nerek jest głównym czynnikiem ryzyka hiperkaliemii przy tym skojarzeniu i wymaga szczególnie częstej kontroli potasu. |
| wiek ≥ 70pacjent | ryzyko rośnie | Wiek powyżej 70 lat zwiększa ryzyko hiperkaliemii u pacjentów leczonych peryndoprylem z heparyną. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Prestarium 10 mg 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/prestarium-10-mg-100144925/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Heparin-Hasco 250 j.m./g, żel. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/heparin-hasco-100106385/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Perindopril Krka 4 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/perindopril-krka-100117199/
Niekorzystna interakcjaIbuprofen+ PeryndoprylUnikaj regularnego stosowania ibuprofenu u pacjenta leczonego peryndoprylem, a jeśli skojarzenie jest konieczne, stosuj je ostrożnie i często kontroluj stężenie potasu.Na ból lub gorączkę wybierz raczej paracetamol, a jeśli musisz wziąć ibuprofen, przyjmij go jak najkrócej, pij dużo płynów i zapytaj farmaceutę lub lekarza, czy w twoim przypadku jest to bezpieczne.opóźniony (dni)rozległe badania
Niekorzystna interakcja
Na ból lub gorączkę wybierz raczej paracetamol, a jeśli musisz wziąć ibuprofen, przyjmij go jak najkrócej, pij dużo płynów i zapytaj farmaceutę lub lekarza, czy w twoim przypadku jest to bezpieczne.
Ibuprofen może osłabić działanie peryndoprylu, przez co ciśnienie może być gorzej kontrolowane. Oba leki razem mogą obciążać nerki i podnosić poziom potasu we krwi. Ryzyko jest większe u osób starszych, odwodnionych, z chorymi nerkami i u przyjmujących leki moczopędne.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- wyraźnie mniej oddawanego moczu
- obrzęki nóg lub twarzy
- osłabienie mięśni lub kołatanie serca
- wyraźnie wyższe ciśnienie niż zwykle
- silne zmęczenie, nudności
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PD – antagonizm, PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- rozległe badania
Postępowanie
Unikaj regularnego stosowania ibuprofenu u pacjenta leczonego peryndoprylem, a jeśli skojarzenie jest konieczne, stosuj je ostrożnie i często kontroluj stężenie potasu.[1] Pacjent powinien być dobrze nawodniony, a czynność nerek warto sprawdzić po włączeniu leczenia skojarzonego i okresowo później, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku.[2] Do doraźnego leczenia bólu i gorączki lepszym wyborem jest paracetamol. Szczególną ostrożność zachowaj, gdy pacjent przyjmuje także diuretyk, ponieważ zwiększa to ryzyko uszkodzenia nerek.[2]
Skutek kliniczny
Połączenie może osłabić kontrolę ciśnienia tętniczego.[2] U pacjentów odwodnionych lub w podeszłym wieku z zaburzoną czynnością nerek może dojść do pogorszenia czynności nerek, w tym do ostrej niewydolności nerek, zwykle odwracalnej.[2] Skojarzenie inhibitora ACE z niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym zwiększa ryzyko hiperkaliemii.[1] Ryzyko nefrotoksyczności rośnie dodatkowo przy jednoczesnym stosowaniu diuretyków.[2]
Mechanizm
Ibuprofen hamuje cyklooksygenazę i syntezę prostaglandyn w nerkach. Przez to osłabia działanie hipotensyjne i natriuretyczne inhibitorów ACE oraz zwęża tętniczkę doprowadzającą kłębuszka, podczas gdy peryndopryl rozszerza tętniczkę odprowadzającą. Oba mechanizmy razem obniżają ciśnienie filtracyjne i GFR. Oba leki niezależnie zmniejszają wydalanie potasu, więc ich działanie hiperkaliemizujące się sumuje.
Metabolizm i transportery
- Ibuprofen: substrat CYP2C9[3]
Monitorować
- ciśnienie tętnicze
- stężenie kreatyniny i eGFR
- stężenie potasu w surowicy
- nawodnienie i ilość oddawanego moczu
Kiedy ocena się zmienia
| Podeszły wiekwiek · pacjent | ryzyko rośnie | U osób w podeszłym wieku ryzyko pogorszenia czynności nerek przy tym skojarzeniu jest większe. |
| ObniżonyeGFR · pacjent | ryzyko rośnie | Zaburzona czynność nerek zwiększa ryzyko ostrej niewydolności nerek i hiperkaliemii. |
| Krótkotrwale, doraźnieczas leczenia · ibuprofen | ryzyko maleje | Pojedyncze, doraźne dawki ibuprofenu u dobrze nawodnionego pacjenta z prawidłową czynnością nerek niosą mniejsze ryzyko niż leczenie przewlekłe. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Prestarium 10 mg 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/prestarium-10-mg-100144925/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ibuprofen TZF 40 mg/ml, zawiesina doustna. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ibuprofen-tzf-100418660/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ibuprofen TZF. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/ibuprofen-tzf-100418660/
Oznaczenia na tej stronie
- Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
- Korzystna interakcjaPołączenie celowe
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.