Skutek kliniczny

Nie oczekuje się klinicznie istotnego nasilenia działania ani działań niepożądanych morfiny podczas stosowania olopatadyny do oczu. Teoretycznie możliwe jest jedynie minimalne nasilenie senności lub suchości błon śluzowych u pacjentów szczególnie wrażliwych.

Mechanizm

Olopatadyna w kroplach do oczu nie wchodzi w istotne interakcje z morfiną, bo działa miejscowo i tylko niewielka jej ilość przedostaje się do krwi. Morfinę łączy się ostrożnie z lekami przeciwhistaminowymi, które działają uspokajająco lub antycholinergicznie, bo mogą nasilać senność, zaparcia, suchość w ustach i zatrzymanie moczu^[1]. Olopatadyna jest wybiórczym lekiem przeciwhistaminowym o słabym działaniu uspokajającym i antycholinergicznym, więc ten mechanizm ma przy niej znaczenie wyłącznie teoretyczne. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów cytochromu P-450, dlatego nie zmienia metabolizmu innych leków^[2].

Skutek kliniczny

Przy miejscowym stosowaniu olopatadyny w oku nie należy oczekiwać nasilenia sedacji, depresji oddechowej ani działań przeciwcholinergicznych buprenorfiny. Addycja działań ośrodkowych i przeciwcholinergicznych pozostaje teoretyczna i dotyczyłaby raczej postaci o większym wchłanianiu ogólnoustrojowym.

Mechanizm

Połączenie olopatadyny w kroplach do oczu z buprenorfiną nie powoduje istotnej klinicznie interakcji. Buprenorfina może nasilać przeciwcholinergiczne działania niepożądane leków przeciwhistaminowych i działanie leków hamujących ośrodkowy układ nerwowy^[1]. Olopatadyna jest wybiórczym antagonistą receptora H1 o znikomym działaniu przeciwcholinergicznym, a po podaniu do worka spojówkowego do krwi przenikają jej bardzo małe ilości. Olopatadyna nie hamuje CYP3A4 ani innych głównych izoenzymów cytochromu P-450, więc nie zmienia metabolizmu buprenorfiny^[2].

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać klinicznie istotnego nasilenia senności, działań przeciwcholinergicznych ani zmiany stężenia klozapiny przy stosowaniu olopatadyny w kroplach do oczu.

Mechanizm

Olopatadyna w kroplach do oczu działa miejscowo i do krwiobiegu przenika w ilości zbyt małej, by wpływać na ośrodkowy układ nerwowy. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P450, dlatego nie zwiększa stężenia klozapiny^[1]. Klozapina może nasilać ośrodkowe działanie leków przeciwhistaminowych, a jej działanie przeciwcholinergiczne sumuje się z działaniem innych leków o takich właściwościach^[2]. Przy miejscowym podaniu olopatadyny, która jest lekiem przeciwhistaminowym o słabym działaniu uspokajającym i przeciwcholinergicznym, ta addycja ma znaczenie wyłącznie teoretyczne.

Skutek kliniczny

Nie oczekuje się klinicznie istotnego skutku przy stosowaniu olopatadyny do oczu. Teoretycznie możliwe jest minimalne nasilenie senności lub suchości w jamie ustnej.

Mechanizm

Olopatadynę w kroplach do oczu można łączyć z oksykodonem bez zmian w leczeniu, bo działa ona miejscowo i nie należy oczekiwać istotnego działania ogólnoustrojowego. Oksykodon nasila działanie leków hamujących ośrodkowy układ nerwowy, w tym leków przeciwhistaminowych, co zwiększa ryzyko sedacji i depresji oddechowej^[1]. Leki przeciwhistaminowe o działaniu antycholinergicznym mogą nasilać zaparcia, suchość w jamie ustnej i zaburzenia oddawania moczu wywołane przez oksykodon^[1]. Oksykodon jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 i częściowo przez CYP2D6^[1]. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów cytochromu P-450, w tym CYP3A4 i CYP2D6, więc interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna^[2]. Addycja działania ośrodkowego i antycholinergicznego jest dla miejscowo stosowanej, selektywnej olopatadyny jedynie teoretyczna.

Skutek kliniczny

Przy miejscowym stosowaniu olopatadyny do oczu nie należy oczekiwać klinicznie istotnego nasilenia senności ani zmian stężenia trazodonu.

Mechanizm

Krople do oczu z olopatadyną można bezpiecznie łączyć z trazodonem, bo po podaniu do worka spojówkowego do krwi przenika tylko śladowa ilość leku. Trazodon nasila działanie uspokajające leków przeciwhistaminowych^[1]. Olopatadyna jest lekiem przeciwhistaminowym, ale w postaci kropli do oczu nie osiąga stężeń, które mogłyby istotnie dodać się do działania uspokajającego trazodonu. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450, więc interakcja metaboliczna jest mało prawdopodobna^[2].

Skutek kliniczny

Przy stosowaniu olopatadyny do oczu nie oczekuje się klinicznie istotnych skutków. Teoretycznie przy podaniu ogólnoustrojowym olopatadyny mogłaby się nieznacznie nasilić senność wywołana przez rysperydon.

Mechanizm

Olopatadyna w kroplach do oczu działa miejscowo, a do krążenia przenika tylko w niewielkiej ilości, dlatego nie należy oczekiwać sumowania działania uspokajającego z rysperydonem. Rysperydon stosuje się ostrożnie z innymi lekami działającymi ośrodkowo, w tym z lekami przeciwhistaminowymi, ze względu na ryzyko nasilonej sedacji^[1]. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów cytochromu P-450, w tym CYP2D6 i CYP3A4, więc nie zmienia metabolizmu rysperydonu^[2]. Olopatadyna nie jest zaliczana do leków przeciwhistaminowych wydłużających odstęp QT.

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać nasilenia sedacji ani zmiany działania midazolamu przy stosowaniu olopatadyny w kroplach do oczu. Teoretyczne nasilenie senności nie zostało potwierdzone dla tej postaci leku.

Mechanizm

Olopatadynę w kroplach do oczu można bezpiecznie łączyć z midazolamem, bo nie ma przesłanek do interakcji o znaczeniu klinicznym. Midazolam jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 i CYP3A5, a jego interakcje farmakokinetyczne wynikają z modulacji aktywności CYP3A^[1]. Olopatadyna nie hamuje CYP3A4 ani innych badanych izoenzymów cytochromu P-450, więc interakcja metaboliczna jest mało prawdopodobna^[2]. Leki przeciwhistaminowe mogą nasilać działanie uspokajające i nasenne midazolamu^[1]. Olopatadyna jest jednak niesedującym lekiem przeciwhistaminowym podawanym miejscowo do oka, a jej ekspozycja ogólnoustrojowa po zakropleniu jest niewielka, więc sumowanie działania na ośrodkowy układ nerwowy pozostaje teoretyczne.

Skutek kliniczny

Przy stosowaniu olopatadyny w kroplach do oczu nie oczekuje się klinicznie istotnego nasilenia senności ani innych skutków. Teoretycznie możliwe jest jedynie niewielkie addycyjne działanie uspokajające.

Mechanizm

Olopatadyna w kroplach do oczu nie wymaga zmian w leczeniu mirtazapiną, bo działa miejscowo i nie wpływa na jej metabolizm. Mirtazapina może nasilać uspokajające działanie innych leków uspokajających, w tym antagonistów H1 przeciwhistaminowych, i przy ich łączeniu należy zachować ostrożność.^[1] Olopatadyna jest antagonistą receptora H1, ale po podaniu do worka spojówkowego przenika do krążenia w niewielkim stopniu, więc sumowanie działania sedatywnego jest teoretyczne. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450, dlatego interakcja metaboliczna z mirtazapiną jest mało prawdopodobna.^[2]

Skutek kliniczny

Przy stosowaniu olopatadyny w kroplach do oczu nie należy oczekiwać klinicznie istotnego nasilenia senności, depresji oddechowej ani objawów przeciwcholinergicznych wywoływanych przez tapentadol. Ewentualna senność u pacjenta przyjmującego tapentadol wynika przede wszystkim z działania samego opioidu.

Mechanizm

Interakcja jest wyłącznie teoretyczna i wynika z przynależności olopatadyny do leków przeciwhistaminowych H1. Tapentadol z lekami przeciwhistaminowymi H1 i innymi lekami hamującymi OUN może addycyjnie nasilać sedację i depresję oddechową, a z lekami o działaniu przeciwcholinergicznym może nasilać działania przeciwcholinergiczne^[1]. Olopatadyna podawana do oka działa miejscowo, przenika do krążenia w minimalnym stopniu i jako lek przeciwhistaminowy drugiej generacji praktycznie nie działa sedatywnie ani przeciwcholinergicznie. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450^[2], a tapentadol jest eliminowany głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym z udziałem UGT1A6, UGT1A9 i UGT2B7^[1], więc interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna.

Skutek kliniczny

Przy stosowaniu olopatadyny w kroplach do oczu nie należy się spodziewać klinicznie istotnego nasilenia senności, spadku ciśnienia ani wydłużenia odstępu QT związanego z tyzanidyną. Addycyjne działanie uspokajające ma charakter teoretyczny.

Mechanizm

Olopatadyna w kroplach do oczu nie powinna istotnie wpływać na działanie tyzanidyny, bo działa miejscowo i nie hamuje enzymów rozkładających tyzanidynę. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 ani 3A4 cytochromu P-450, więc nie zwiększa stężenia tyzanidyny, która jest metabolizowana głównie przez CYP1A2^[1]. Leki przeciwhistaminowe mogą nasilać uspokajające działanie tyzanidyny^[2]. Dotyczy to jednak leków działających ogólnoustrojowo, a olopatadyna podana do worka spojówkowego osiąga we krwi stężenia znikome i należy do leków przeciwhistaminowych o słabym działaniu sedatywnym.

Skutek kliniczny

Przy stosowaniu olopatadyny do oczu nie należy oczekiwać nasilenia senności, depresji oddechowej ani działań antycholinergicznych tramadolu.

Mechanizm

Olopatadyna w kroplach do oczu nie wchodzi w istotną klinicznie interakcję z tramadolem, bo działa miejscowo, a jej ilość we krwi jest zbyt mała, by nasilić działanie tramadolu na ośrodkowy układ nerwowy. Tramadol łączony z lekami przeciwhistaminowymi H1 działającymi ogólnoustrojowo nasila sedację i ryzyko depresji oddechowej, a z lekami o działaniu antycholinergicznym nasila działania antycholinergiczne^[1]. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 2D6 i 3A4 cytochromu P-450, które odpowiadają za przemiany tramadolu, więc interakcja metaboliczna jest mało prawdopodobna^[2]. Teoretyczne sumowanie działania uspokajającego dotyczy głównie ogólnoustrojowego podania olopatadyny.

Skutek kliniczny

Przy stosowaniu olopatadyny w kroplach do oczu nie należy oczekiwać klinicznie istotnego nasilenia senności ani spowolnienia psychoruchowego wywołanego klonazepamem. Teoretyczne sumowanie działania hamującego OUN dotyczy przede wszystkim leków przeciwhistaminowych działających ogólnoustrojowo.

Mechanizm

Leki przeciwhistaminowe nasilają depresyjny wpływ klonazepamu na ośrodkowy układ nerwowy^[1]. Olopatadyna jest jednak nisko sedującym lekiem przeciwhistaminowym stosowanym miejscowo do oka, więc przy tej drodze podania jej ilość w krążeniu jest mała i addycja działania hamującego OUN jest mało prawdopodobna. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450, dlatego interakcja metaboliczna z klonazepamem jest nieprawdopodobna^[2].

Skutek kliniczny

Przy stosowaniu olopatadyny w kroplach do oczu nie należy oczekiwać klinicznie istotnej interakcji. Teoretycznie możliwe jest jedynie miejscowe nasilenie suchości oka lub przejściowego niewyraźnego widzenia, które mogą powodować oba leki.

Mechanizm

Klomipramina może nasilać działanie leków przeciwhistaminowych i antycholinergicznych na źrenicę, ośrodkowy układ nerwowy, jelita i pęcherz moczowy.^[1] Olopatadyna jest wybiórczym antagonistą receptora H1 bez istotnego działania antycholinergicznego, a po podaniu do oka przenika do krążenia ogólnego w bardzo małym stopniu. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów CYP1A2, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1 i CYP3A4, więc interakcja metaboliczna z klomipraminą jest mało prawdopodobna.^[2]

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać klinicznie istotnego nasilenia senności ani zmian stężeń któregokolwiek z leków przy stosowaniu olopatadyny w kroplach do oczu. Nasilenie sedacji pozostaje teoretyczną możliwością głównie przy ogólnoustrojowych postaciach leków przeciwhistaminowych.

Mechanizm

Olopatadyna podawana do oka nie powinna nasilać działania oksazepamu, ponieważ do krwi przenika jej bardzo mało. Leki przeciwhistaminowe działające hamująco na ośrodkowy układ nerwowy nasilają działanie uspokajające oksazepamu^[1]. Olopatadyna jest lekiem przeciwhistaminowym, ale w postaci kropli do oczu nie daje istotnego działania ośrodkowego. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450, więc interakcja metaboliczna jest mało prawdopodobna^[2]. Oksazepam jest wydalany głównie po sprzęgnięciu z kwasem glukuronowym, co dodatkowo zmniejsza ryzyko interakcji farmakokinetycznej.

Skutek kliniczny

Nie oczekuje się klinicznie istotnych skutków. Teoretycznie możliwe jest jedynie nieznaczne nasilenie suchości oczu lub senności, bez potwierdzenia w badaniach.

Mechanizm

Klinicznie istotna interakcja jest mało prawdopodobna, bo olopatadyna stosowana jest w kroplach do oczu, a jej ekspozycja ogólnoustrojowa po podaniu miejscowym jest minimalna. Maprotylina może nasilać ośrodkowe i obwodowe działanie leków przeciwcholinergicznych, w tym leków przeciwhistaminowych^[1]. Olopatadyna jest wybiórczym antagonistą receptora H1 i stabilizatorem komórek tucznych bez istotnego działania antymuskarynowego, więc teoretyczne sumowanie działania przeciwcholinergicznego lub uspokajającego nie ma praktycznego znaczenia przy podaniu do oka. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów CYP1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 ani 3A4, dlatego nie zwiększa stężenia maprotyliny metabolizowanej przez CYP2D6^[2].

Skutek kliniczny

Nie należy się spodziewać klinicznie istotnego nasilenia senności ani innych skutków przy stosowaniu olopatadyny w kroplach do oczu razem z metokarbamolem. Senność, która może wystąpić w trakcie leczenia, wynika przede wszystkim z działania samego metokarbamolu.

Mechanizm

Kropli do oczu z olopatadyną można używać razem z metokarbamolem, bo teoretyczne sumowanie działania uspokajającego nie ma tu praktycznego znaczenia. Działanie uspokajające metokarbamolu nasilają leki hamujące ośrodkowy układ nerwowy, w tym niektóre leki przeciwhistaminowe^[1]. Metokarbamol może też nasilać działanie leków przeciwcholinergicznych^[1]. Olopatadyna jest wybiórczym lekiem przeciwhistaminowym, który po podaniu do worka spojówkowego przenika do krążenia w bardzo małym stopniu, nie działa istotnie uspokajająco ani przeciwcholinergicznie. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450, więc interakcja metaboliczna jest mało prawdopodobna^[2].

Skutek kliniczny

Nie należy się spodziewać zmiany skuteczności ani bezpieczeństwa żadnego z leków. Działanie hipotensyjne walsartanu oraz kontrola potasu i czynności nerek pozostają bez zmian.

Mechanizm

Walsartan i olopatadynę w kroplach do oczu można stosować razem bez obaw o interakcję. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 ani 3A4 cytochromu P-450, więc nie jest prawdopodobne, aby wchodziła w interakcje metaboliczne^[1]. Walsartan jest substratem transporterów wątrobowych OATP1B1/OATP1B3 i MRP2, a ekspozycję na niego zwiększają ich inhibitory, takie jak ryfampicyna, cyklosporyna czy rytonawir^[2]. Olopatadyna nie należy do tej grupy, a po podaniu do worka spojówkowego jej stężenie we krwi jest bardzo małe. Leki nie mają też wspólnych działań farmakodynamicznych, które mogłyby się sumować.

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać klinicznie istotnych skutków jednoczesnego stosowania. Kropli do oczu z olopatadyną nie trzeba odstawiać ani zmieniać dawkowania olmesartanu.

Mechanizm

Nie ma mechanizmu, który uzasadniałby interakcję. Olopatadyna podana do oka działa miejscowo, a jej narażenie ogólnoustrojowe jest małe. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450^[1]. Olmesartan nie hamuje klinicznie istotnie enzymów cytochromu P450 i nie oczekuje się interakcji z lekami przez nie metabolizowanymi^[2]. Działania farmakodynamiczne obu leków nie nakładają się.

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać klinicznie istotnych skutków jednoczesnego stosowania propofolu i olopatadyny w kroplach do oczu. Nie opisano pogłębienia sedacji ani depresji oddechowej związanych z tym połączeniem.

Mechanizm

Istotna klinicznie interakcja jest mało prawdopodobna, bo olopatadyna w kroplach do oczu działa miejscowo i tylko w niewielkim stopniu przenika do krwi. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450, więc interakcja metaboliczna z propofolem jest mało prawdopodobna^[1]. Teoretycznie możliwe jest jedynie sumowanie działania uspokajającego, ponieważ propofol nasila działanie substancji hamujących ośrodkowy układ nerwowy^[2]. Olopatadyna jest lekiem przeciwhistaminowym o słabym działaniu sedatywnym, a przy podaniu do oka jej udział w takim efekcie jest pomijalny.

Skutek kliniczny

Nie oczekuje się klinicznie istotnych skutków. Teoretyczne nasilenie senności jest pomijalne przy miejscowym stosowaniu olopatadyny.

Mechanizm

Olopatadyna w kroplach do oczu działa miejscowo, a jej przenikanie do krążenia ogólnego jest niewielkie, więc nie należy oczekiwać istotnego nasilenia działania depresyjnego alprazolamu na OUN. Alprazolam nasila działanie depresyjne innych leków działających na OUN, w tym leków przeciwhistaminowych o działaniu sedacyjnym^[2]. Olopatadyna jest lekiem przeciwhistaminowym II generacji i w postaci kropli do oczu nie zalicza się jej do leków sedacyjnych. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów cytochromu P-450, w tym CYP3A4, więc nie wpływa na metabolizm alprazolamu^[1].

Skutek kliniczny

Nie oczekuje się klinicznie istotnych skutków przy stosowaniu olopatadyny w kroplach do oczu i loperamidu w zalecanych dawkach.

Mechanizm

Loperamid i olopatadynę w kroplach do oczu można stosować razem bez zmian w dawkowaniu, ponieważ mechanizm nie wskazuje na istotną interakcję. Loperamid jest substratem P-glikoproteiny, a jego stężenie zwiększają inhibitory CYP3A4, CYP2C8 i P-glikoproteiny^[1]. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450, dlatego interakcja metaboliczna jest mało prawdopodobna^[2]. Po podaniu do worka spojówkowego ekspozycja ogólnoustrojowa na olopatadynę jest bardzo mała, więc teoretyczne sumowanie działania ośrodkowego (senność) z loperamidem nie ma praktycznego znaczenia.

Skutek kliniczny

Nie należy się spodziewać zmiany skuteczności ani bezpieczeństwa żadnego z leków.

Mechanizm

Nie oczekuje się klinicznie istotnej interakcji między bupropionem a olopatadyną w kroplach do oczu. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450, więc nie wpływa na metabolizm innych leków^[1]. Bupropion hamuje CYP2D6^[2], ale olopatadyna nie jest lekiem z wąskim indeksem terapeutycznym metabolizowanym głównie tą drogą. Podanie miejscowe do worka spojówkowego daje minimalną ekspozycję ogólnoustrojową, co dodatkowo ogranicza możliwość sumowania działań ośrodkowych.

Skutek kliniczny

Nie oczekuje się zmiany skuteczności ani bezpieczeństwa żadnego z leków. Nasilenie senności przy kroplach do oczu jest mało prawdopodobne.

Mechanizm

Klinicznie istotnej interakcji nie należy się spodziewać, bo olopatadyna w kroplach do oczu działa miejscowo i tylko w niewielkim stopniu przenika do krwi. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450, więc nie zmienia metabolizmu arypiprazolu, który zachodzi z udziałem CYP2D6 i CYP3A4^[1][2]. Teoretycznie możliwe jest jedynie sumowanie działania uspokajającego leku przeciwhistaminowego i arypiprazolu, ale przy podaniu do oka ilość olopatadyny w krążeniu jest zbyt mała, aby miało to znaczenie.

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać klinicznie istotnych skutków tego połączenia. Teoretyczne sumowanie działania uspokajającego nie ma znaczenia przy miejscowym stosowaniu olopatadyny.

Mechanizm

Olopatadynę w kroplach do oczu można bezpiecznie łączyć z baklofenem, bo ilość leku przedostająca się do krwi jest znikoma. Baklofen nasila działanie uspokajające innych leków działających na ośrodkowy układ nerwowy i alkoholu^[1]. Olopatadyna jest lekiem przeciwhistaminowym o słabym działaniu ośrodkowym, a po podaniu do worka spojówkowego nie osiąga stężeń, które mogłyby istotnie sumować się z działaniem baklofenu. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450, więc interakcja metaboliczna jest mało prawdopodobna^[2].

Skutek kliniczny

Nie oczekuje się klinicznie istotnych skutków. Przy stosowaniu obu leków do oka mogą wystąpić typowe dla każdego z nich miejscowe objawy, takie jak przejściowe pieczenie czy niewyraźne widzenie, niezależne od interakcji.

Mechanizm

Istotnej klinicznie interakcji nie należy się spodziewać, bo olopatadyna jest wybiórczym antagonistą receptora H1 i stabilizatorem komórek tucznych bez znaczącego działania cholinolitycznego. Działanie atropiny nasilają leki o działaniu cholinolitycznym, w tym niektóre leki przeciwhistaminowe^[1], ale olopatadyna nie należy do tej grupy. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450, więc interakcja metaboliczna jest mało prawdopodobna^[2]. Przy podaniu do oka ekspozycja ogólnoustrojowa na olopatadynę jest niewielka, a sumowanie działań przeciwcholinergicznych ma znaczenie wyłącznie teoretyczne.

Skutek kliniczny

Nie należy spodziewać się klinicznie istotnego skutku. Teoretyczne sumowanie działania przeciwcholinergicznego lub uspokajającego jest pomijalne przy miejscowym podaniu olopatadyny do oka.

Mechanizm

Mechanizm nie wskazuje na interakcję o znaczeniu klinicznym. Biperyden nasila działania niepożądane innych leków przeciwcholinergicznych, w tym leków przeciwhistaminowych I generacji^[1]. Olopatadyna jest wybiórczym lekiem przeciwhistaminowym II generacji bez istotnego działania przeciwcholinergicznego, a w postaci kropli do oczu działa miejscowo. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 ani 3A4 cytochromu P-450, więc interakcja metaboliczna jest mało prawdopodobna^[2].

Skutek kliniczny

Przy stosowaniu olopatadyny w kroplach do oczu nie należy oczekiwać zmiany skuteczności ani bezpieczeństwa brekspiprazolu. Teoretycznie możliwe jest nieznaczne nasilenie senności.

Mechanizm

Klinicznie istotna interakcja jest mało prawdopodobna, bo olopatadyna podawana do oka działa miejscowo i w niewielkim stopniu przenika do krążenia. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 ani 3A4 cytochromu P-450, więc nie należy oczekiwać interakcji metabolicznych^[1]. Brekspiprazol jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 i CYP2D6, a jego stężenie zwiększają silne inhibitory tych izoenzymów, do których olopatadyna nie należy^[2]. Teoretycznie możliwe jest jedynie sumowanie działania sedatywnego leku przeciwhistaminowego i brekspiprazolu, który zaleca się ostrożnie łączyć z lekami wpływającymi na ośrodkowy układ nerwowy^[2], ale przy podaniu do oka ma to znikome znaczenie.

Skutek kliniczny

Nie należy spodziewać się klinicznie istotnych skutków przy stosowaniu olopatadyny w kroplach do oczu razem z brywaracetamem. Nie zmienia się stężenie żadnego z leków ani skuteczność leczenia przeciwpadaczkowego.

Mechanizm

Klinicznie istotny mechanizm interakcji nie występuje. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450, więc interakcje metaboliczne z jej udziałem są mało prawdopodobne^[1]. Brywaracetam jest rozkładany głównie przez hydrolizę niezależną od CYP, a w mniejszym stopniu przez hydroksylację z udziałem CYP2C19^[2]. Teoretycznie możliwe jest sumowanie działania ośrodkowego (senność), ale olopatadyna podawana do oka wchłania się do krwi w minimalnym stopniu i jako lek przeciwhistaminowy II generacji słabo działa uspokajająco.

Skutek kliniczny

Nie oczekuje się klinicznie istotnych skutków przy stosowaniu olopatadyny w kroplach do oczu razem z buspironem.

Mechanizm

Klinicznie istotnej interakcji nie należy się spodziewać. Buspiron jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, a jego stężenie zmieniają silne inhibitory i induktory tego izoenzymu.^[1] Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 ani 3A4 cytochromu P-450, więc interakcja metaboliczna jest mało prawdopodobna.^[2] Olopatadyna w kroplach do oczu działa miejscowo i przenika do krwi w ilościach zbyt małych, aby nasilać działanie ośrodkowe buspironu. Sumowanie senności jest jedynie teoretyczne i mogłoby dotyczyć wyłącznie postaci działających ogólnoustrojowo.

Skutek kliniczny

Nie należy się spodziewać klinicznie istotnych skutków jednoczesnego stosowania.

Mechanizm

Nie ma mechanizmu, który wskazywałby na interakcję kaptoprylu z olopatadyną. Olopatadyna podawana do oka osiąga w krążeniu ogólnym bardzo małe stężenia i nie hamuje izoenzymów cytochromu P-450, więc interakcje metaboliczne z innymi lekami są mało prawdopodobne^[1]. Kaptopryl nie jest w istotnym stopniu metabolizowany z udziałem cytochromu P-450, a olopatadyna nie działa hipotensyjnie ani nie wpływa na stężenie potasu czy czynność nerek.

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać zmiany skuteczności ani bezpieczeństwa żadnego z leków przy miejscowym stosowaniu olopatadyny do oka. Teoretyczne osłabienie działania olopatadyny przez indukcję enzymów nie ma znaczenia klinicznego przy podaniu do worka spojówkowego.

Mechanizm

Klinicznie istotna interakcja jest mało prawdopodobna, bo olopatadyna w kroplach do oczu daje bardzo małą ekspozycję ogólnoustrojową. Karbamazepina indukuje układ cytochromu P-450, głównie CYP3A4, i zmniejsza stężenie leków metabolizowanych tą drogą^[1]. Olopatadyna jest metabolizowana w niewielkim stopniu i wydalana głównie w postaci niezmienionej przez nerki, dlatego indukcja enzymów nie powinna istotnie zmieniać jej działania. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450, więc nie powinna zwiększać stężenia karbamazepiny^[2].

Skutek kliniczny

Nie należy się spodziewać klinicznie istotnych skutków jednoczesnego stosowania obu leków. Nie oczekuje się zmiany stężenia kariprazyny ani nasilenia jej działań niepożądanych.

Mechanizm

Olopatadyna w kroplach do oczu nie wpływa w istotny sposób na metabolizm kariprazyny. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 ani 3A4 cytochromu P-450, więc interakcje metaboliczne z innymi lekami są mało prawdopodobne.^[1] Kariprazyna jest metabolizowana głównie przez CYP3A4, a istotne interakcje dotyczą silnych inhibitorów oraz silnych i umiarkowanych induktorów tego enzymu, do których olopatadyna nie należy.^[2] Kariprazynę stosuje się ostrożnie z innymi lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy.^[2] Olopatadyna podawana miejscowo do oka działa głównie w miejscu podania i nie wywołuje istotnego działania ośrodkowego, dlatego sumowanie działania uspokajającego jest jedynie teoretyczne.

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać klinicznie istotnych skutków jednoczesnego stosowania. Nie zmienia się skuteczność ani bezpieczeństwo żadnego z leków.

Mechanizm

Spironolakton i olopatadyna można stosować razem bez dodatkowych środków ostrożności, ponieważ mechanizm nie wskazuje na interakcję. Olopatadyna podawana do oka działa miejscowo i w niewielkim stopniu przenika do krążenia ogólnego. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450, dlatego interakcje metaboliczne z innymi substancjami czynnymi są mało prawdopodobne^[1]. Olopatadyna nie wpływa na stężenie potasu, czynność nerek ani ciśnienie tętnicze, czyli na główne obszary interakcji spironolaktonu.

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać zmiany skuteczności ani bezpieczeństwa żadnego z leków.

Mechanizm

Nie ma mechanizmu, który uzasadniałby istotną interakcję. Olopatadyna w kroplach do oczu działa miejscowo i tylko w niewielkim stopniu przenika do krążenia. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450, więc interakcje metaboliczne są mało prawdopodobne^[1]. Chlortalidon jest wydalany głównie przez nerki w postaci niezmienionej i nie wpływa na losy olopatadyny. Olopatadyna nie wydłuża odstępu QT w stopniu klinicznie istotnym, nie zaburza gospodarki elektrolitowej i nie obniża ciśnienia tętniczego, dlatego nie sumuje się z działaniami niepożądanymi chlortalidonu.

Skutek kliniczny

Nie należy spodziewać się klinicznie istotnych skutków. Nie oczekuje się nasilenia działań niepożądanych cytalopramu ani zmiany skuteczności żadnego z leków.

Mechanizm

Nie ma mechanizmu, który wskazywałby na interakcję. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 ani 3A4 cytochromu P-450, więc nie wpływa na metabolizm cytalopramu^[1]. Olopatadyna podawana do oka działa miejscowo i jej stężenia w organizmie są bardzo małe. Nie należy też do leków przeciwhistaminowych wydłużających odstęp QT, takich jak astemizol czy mizolastyna, z którymi cytalopramu się nie łączy^[2]. W badaniach klinicznych nie obserwowano interakcji farmakodynamicznych cytalopramu z lekami przeciwhistaminowymi^[2].

Skutek kliniczny

Nie należy się spodziewać nasilenia senności ani działań przeciwcholinergicznych klemastyny. Teoretycznie oba leki mogą sprzyjać uczuciu suchości oka – klemastyna przez działanie przeciwcholinergiczne, olopatadyna miejscowo – co ma znaczenie głównie u osób noszących soczewki kontaktowe lub z zespołem suchego oka.

Mechanizm

Klemastynę doustną i olopatadynę w kroplach do oczu można stosować razem bez zmiany dawkowania. Oba leki blokują receptory histaminowe H1, ale olopatadyna podana do worka spojówkowego działa miejscowo i tylko w niewielkim stopniu przenika do krążenia ogólnego, więc nie sumuje się w istotny sposób z ogólnoustrojowym działaniem klemastyny. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450, dlatego interakcja metaboliczna jest mało prawdopodobna^[1]. Klemastyna nasila działanie leków hamujących ośrodkowy układ nerwowy i leków przeciwcholinergicznych^[2], ale olopatadyna w postaci kropli do oczu do żadnej z tych grup klinicznie nie należy.

Skutek kliniczny

Nie oczekuje się klinicznie istotnych skutków. Teoretycznie możliwe jest minimalne nasilenie senności, ale przy podaniu do oka jest to mało prawdopodobne.

Mechanizm

Klobazam i olopatadynę można łączyć bez zmiany leczenia, bo nie ma mechanizmu, który prowadziłby do istotnej interakcji. Klobazam nasila działanie innych leków hamujących ośrodkowy układ nerwowy, w tym leków przeciwhistaminowych o działaniu sedatywnym^[1]. Olopatadyna jest lekiem przeciwhistaminowym bez istotnego działania uspokajającego, a w postaci kropli do oczu przenika do krwi w bardzo małym stopniu. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450, więc interakcja metaboliczna jest mało prawdopodobna^[2]. Nie wpływa zatem na przemianę klobazamu do N-demetyloklobazamu, która zależy od CYP2C19^[1]. Sumowanie działania sedatywnego jest możliwe jedynie teoretycznie.

Skutek kliniczny

Nie oczekuje się klinicznie istotnego nasilenia senności ani zmiany działania diazepamu przy stosowaniu olopatadyny w kroplach do oczu.

Mechanizm

Połączenie nie wymaga żadnych działań, bo olopatadyna w kroplach do oczu nie zmienia metabolizmu diazepamu i praktycznie nie działa ośrodkowo. Diazepam jest utleniany przez izoenzymy CYP3A i CYP2C19^[1]. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450, więc interakcja metaboliczna jest mało prawdopodobna^[2]. Teoretycznie możliwe jest sumowanie działania uspokajającego, ale olopatadyna jest lekiem przeciwhistaminowym drugiej generacji o słabym działaniu sedatywnym, a po podaniu do oka jej stężenie we krwi jest bardzo małe.

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać klinicznie istotnych skutków jednoczesnego stosowania. Nie opisano nasilenia senności, depresji oddechowej ani zaparć po dołączeniu olopatadyny do oka u osób przyjmujących metadon.

Mechanizm

Olopatadynę w kroplach do oczu można stosować u osób leczonych metadonem bez zmiany dawek, bo nie wpływa na jego metabolizm. Metadon jest metabolizowany przez CYP3A4 i transportowany przez glikoproteinę P^[1]. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 ani 3A4 cytochromu P-450, więc interakcja metaboliczna jest mało prawdopodobna^[2]. Teoretycznie oba leki mogłyby sumować działanie sedatywne, ale olopatadyna podana miejscowo do oka działa głównie w miejscu podania i nie ma istotnego działania ośrodkowego ani przeciwmuskarynowego.

Skutek kliniczny

Przy stosowaniu olopatadyny w kroplach do oczu nie należy się spodziewać zmiany skuteczności ani bezpieczeństwa kwasu walproinowego ani olopatadyny. Teoretycznie możliwe jest niewielkie nasilenie senności u osób szczególnie wrażliwych.

Mechanizm

Klinicznie istotna interakcja jest mało prawdopodobna, ponieważ olopatadyna w kroplach do oczu działa miejscowo i tylko w niewielkim stopniu przenika do krwi. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450, dlatego nie należy się spodziewać jej wpływu na metabolizm innych leków.^[1] Teoretycznie możliwe jest jedynie sumowanie się działania sedatywnego obu leków, ale przy podaniu do oka nie ma ono praktycznego znaczenia.

Skutek kliniczny

Nie oczekuje się klinicznie istotnych skutków jednoczesnego stosowania doksazosyny i kropli do oczu z olopatadyną. Nie przeprowadzono badań interakcji olopatadyny z innymi lekami^[1].

Mechanizm

Brak mechanizmu, który uzasadniałby istotną klinicznie interakcję. Doksazosyna jest substratem CYP3A4^[2], a olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 ani 3A4 cytochromu P-450, więc interakcja metaboliczna jest mało prawdopodobna^[1]. Olopatadyna podawana do oka działa miejscowo i osiąga bardzo małe stężenia we krwi, dlatego nie należy oczekiwać sumowania działania ogólnoustrojowego, np. nasilenia senności lub zawrotów głowy wywołanych doksazosyną.

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać klinicznie istotnych skutków jednoczesnego stosowania. Olopatadyna jest lekiem przeciwhistaminowym II generacji o słabym działaniu uspokajającym, a w postaci kropli do oczu praktycznie nie nasila senności wywoływanej przez duloksetynę.

Mechanizm

Brak mechanizmu, który wskazywałby na klinicznie istotną interakcję. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów cytochromu P-450, w tym CYP1A2 i CYP2D6, dlatego nie powinna wpływać na metabolizm duloksetyny.^[2] Duloksetyna jest metabolizowana przez CYP1A2 i umiarkowanie hamuje CYP2D6.^[1] Olopatadyna w kroplach do oczu działa miejscowo, a jej ekspozycja ogólnoustrojowa jest znikoma, więc addycja działania na ośrodkowy układ nerwowy jest jedynie teoretyczna.

Skutek kliniczny

Nie oczekuje się klinicznie istotnych skutków jednoczesnego stosowania. Nie zmienia się ani działanie hipotensyjne enalaprylu, ani skuteczność przeciwalergiczna olopatadyny.

Mechanizm

Mechanizm interakcji nie jest znany i nie wynika z właściwości obu leków. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450, więc interakcje metaboliczne z innymi substancjami są mało prawdopodobne^[1]. Enalapryl jest przekształcany do enalaprylatu przez esterazy i wydalany głównie przez nerki, bez istotnego udziału cytochromu P-450. Olopatadyna stosowana miejscowo do oka przenika do krążenia w niewielkim stopniu, dlatego nie należy się spodziewać sumowania działań ogólnoustrojowych, takich jak obniżenie ciśnienia tętniczego.

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać zmiany skuteczności ani nasilenia działań niepożądanych lewetyracetamu przy stosowaniu olopatadyny w kroplach do oczu. Teoretyczne nasilenie senności ma znaczenie najwyżej przy ogólnoustrojowym podaniu olopatadyny.

Mechanizm

Olopatadyna podana do oka nie wchodzi w klinicznie istotne interakcje z lewetyracetamem. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450, dlatego interakcje metaboliczne z innymi substancjami czynnymi są mało prawdopodobne^[1]. Lewetyracetam nie jest metabolizowany przez cytochrom P-450 i nie zmienia farmakokinetyki wielu jednocześnie stosowanych leków^[2]. Jedynym teoretycznym mechanizmem jest sumowanie działania sedatywnego przeciwhistaminowego leku H1 i lewetyracetamu, który może wywoływać senność, ale po podaniu kropli do oczu ekspozycja ogólnoustrojowa na olopatadynę jest bardzo mała.

Skutek kliniczny

Przy stosowaniu olopatadyny w kroplach do oczu nie należy oczekiwać nasilenia senności ani zawrotów głowy wywoływanych przez pregabalinę. Teoretycznie niewielkie sumowanie senności jest możliwe dopiero przy postaciach olopatadyny o większym wchłanianiu ogólnoustrojowym.

Mechanizm

Przy podaniu do oka nie oczekuje się istotnej klinicznie interakcji, bo olopatadyna działa miejscowo i do krwi przenikają jej śladowe ilości. Pregabalina jest wydalana głównie w postaci niezmienionej z moczem, nie hamuje metabolizmu innych leków i nie wiąże się z białkami osocza^[1]. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450, więc interakcje metaboliczne są mało prawdopodobne^[2]. Jedynym teoretycznym mechanizmem jest sumowanie działania ośrodkowego, ponieważ pregabalina może nasilać działanie leków hamujących ośrodkowy układ nerwowy^[1], a olopatadyna jako lek przeciwhistaminowy przy znaczącym wchłonięciu ogólnoustrojowym mogłaby nieznacznie dokładać senność.

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać klinicznie istotnych skutków jednoczesnego stosowania. Nie ma sumowania działań niepożądanych, bo profile miejscowych działań niepożądanych obu leków dotyczą różnych narządów.

Mechanizm

Mechanizm nie wskazuje na interakcję. Oba leki działają miejscowo – minoksydyl na skórze głowy, olopatadyna w worku spojówkowym – i w praktyce nie spotykają się w tych samych tkankach. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450, więc interakcje metaboliczne są mało prawdopodobne^[1]. Wchłonięty przez skórę minoksydyl może teoretycznie nasilać niedociśnienie ortostatyczne u osób przyjmujących leki rozszerzające obwodowe naczynia krwionośne^[2]. Olopatadyna jest lekiem przeciwhistaminowym i stabilizatorem komórek tucznych, nie rozszerza naczyń obwodowych, więc ten mechanizm jej nie dotyczy.

Skutek kliniczny

Nie oczekuje się klinicznie istotnych skutków jednoczesnego stosowania. Nie zmienia się ani działanie hipotensyjne peryndoprylu, ani miejscowe działanie przeciwalergiczne olopatadyny.

Mechanizm

Peryndopryl i olopatadyna w kroplach do oczu można stosować razem bez zmian w leczeniu. Olopatadyna podana do worka spojówkowego działa miejscowo, a jej ekspozycja ogólnoustrojowa jest niewielka. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450, więc interakcje metaboliczne z innymi lekami są mało prawdopodobne^[1]. Peryndopryl jest prolekiem przekształcanym w peryndoprylat na drodze hydrolizy, a nie przez cytochrom P-450. Leki nie mają też wspólnych działań niepożądanych, które mogłyby się sumować przy miejscowym podaniu olopatadyny.

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać zmiany skuteczności ani bezpieczeństwa żadnego z leków przy stosowaniu olopatadyny w kroplach do oczu.

Mechanizm

Klinicznie istotna interakcja między olopatadyną w kroplach do oczu a ropinirolem jest mało prawdopodobna. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 ani 3A4 cytochromu P-450, więc interakcje metaboliczne z innymi lekami są mało prawdopodobne^[2]. Ropinirol jest metabolizowany głównie przez CYP1A2, a jego stężenie zwiększają inhibitory tego izoenzymu, takie jak cyprofloksacyna, enoksacyna i fluwoksamina^[1]. Olopatadyna do tej grupy nie należy. Po podaniu do oka olopatadyna osiąga we krwi bardzo małe stężenia, dlatego teoretyczne sumowanie działania sedatywnego leku przeciwhistaminowego z sennością wywoływaną przez ropinirol nie ma znaczenia przy tej drodze podania.

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać klinicznie istotnych skutków jednoczesnego stosowania.

Mechanizm

Mechanizm nie wskazuje na interakcję. Olopatadyna podawana do oka w minimalnym stopniu przenika do krążenia ogólnego, więc nie osiąga stężeń zdolnych wpływać na działanie telmisartanu. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450, dlatego interakcje metaboliczne z innymi substancjami czynnymi są mało prawdopodobne^[1]. Leki nie mają też wspólnych działań niepożądanych, które mogłyby się sumować – olopatadyna w kroplach do oczu nie obniża ciśnienia tętniczego ani nie zwiększa stężenia potasu.

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać klinicznie istotnych skutków. Działanie hipotensyjne trandolaprylu i przeciwalergiczne działanie olopatadyny pozostają niezmienione.

Mechanizm

Nie ma znanego mechanizmu, przez który olopatadyna w kroplach do oczu wpływałaby na działanie trandolaprylu lub odwrotnie. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450, więc interakcje metaboliczne są mało prawdopodobne^[1]. Po podaniu do worka spojówkowego do krwi przenikają tylko niewielkie ilości olopatadyny, a lek nie działa na układ renina-angiotensyna-aldosteron, ciśnienie tętnicze ani stężenie potasu.

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać klinicznie istotnych skutków jednoczesnego stosowania. Nie ma doniesień o nasileniu niedociśnienia, bólu głowy ani zmianie skuteczności przeciwdławicowej monoazotanu izosorbidu podczas stosowania olopatadyny w kroplach do oczu.

Mechanizm

Mechanizm nie wskazuje na interakcję. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 ani 3A4 cytochromu P-450, więc interakcje metaboliczne z innymi lekami są mało prawdopodobne.^[1] Podana do oka działa miejscowo, a jej ekspozycja ogólnoustrojowa jest niewielka. Olopatadyna nie rozszerza naczyń i nie wpływa na szlak tlenku azotu, dlatego nie nasila hipotensyjnego działania monoazotanu izosorbidu. Monoazotanu izosorbidu nie łączy się z inhibitorami 5-fosfodiesterazy ani z riociguatem, a leki rozszerzające naczynia, przeciwnadciśnieniowe, neuroleptyki, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne i alkohol mogą nasilać jego działanie obniżające ciśnienie.^[2] Olopatadyna do żadnej z tych grup nie należy.

Skutek kliniczny

Nie należy się spodziewać klinicznie istotnych skutków jednoczesnego stosowania paliperydonu i olopatadyny w kroplach do oczu.

Mechanizm

Istotna interakcja jest mało prawdopodobna, bo olopatadyna w kroplach do oczu działa miejscowo i tylko w niewielkim stopniu przenika do krążenia. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 ani 3A4 cytochromu P-450, więc interakcja metaboliczna jest mało prawdopodobna^[2]. Paliperydon nie powinien wchodzić w istotne klinicznie interakcje farmakokinetyczne z lekami metabolizowanymi przez cytochrom P-450, a sam jest metabolizowany przez te izoenzymy w minimalnym stopniu^[1]. Teoretycznie można rozważać sumowanie działania na ośrodkowy układ nerwowy, ale przy miejscowym podaniu olopatadyny nie ma to znaczenia klinicznego.

Skutek kliniczny

Przy stosowaniu olopatadyny w kroplach do oczu nie oczekuje się klinicznie istotnych skutków jednoczesnego podawania z lamotryginą. Przy ogólnoustrojowym narażeniu na olopatadynę (postać donosowa lub doustna) możliwe jest niewielkie nasilenie senności i zawrotów głowy.

Mechanizm

Nie należy się spodziewać interakcji farmakokinetycznej. Lamotrygina jest metabolizowana głównie przez glukuronylotransferazy UDP (UGT) i nie powoduje istotnej klinicznie indukcji ani hamowania enzymów cytochromu P450^[2]. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P450, dlatego interakcje metaboliczne z jej udziałem są mało prawdopodobne^[1]. Teoretycznie możliwe jest jedynie sumowanie działania ośrodkowego (senność, zawroty głowy), ale po podaniu do oka olopatadyna przenika do krwi w ilościach pomijalnych.

Skutek kliniczny

Nie oczekuje się klinicznie istotnych skutków. Połączenie doustnego leku przeciwhistaminowego z miejscowym lekiem przeciwhistaminowym do oka jest często stosowane celowo, gdy objawy oczne alergii nie ustępują po samym leku doustnym.

Mechanizm

Klinicznie istotnej interakcji nie należy się spodziewać, bo olopatadyna w kroplach do oczu działa miejscowo, a do krążenia przenika jej niewiele. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 ani 3A4 cytochromu P-450, więc interakcja metaboliczna jest mało prawdopodobna^[1]. Oba leki blokują receptor H1, dlatego teoretycznie możliwe jest jedynie sumowanie działania przeciwhistaminowego, które przy podaniu do oka nie ma znaczenia ogólnoustrojowego. Lewocetyryzyna może u wrażliwych osób nasilać obniżenie czujności przy łączeniu z substancjami hamującymi czynność OUN^[2], ale olopatadyna w kroplach do oczu do takich substancji nie należy.

Skutek kliniczny

Nie oczekuje się klinicznie istotnych skutków jednoczesnego stosowania. Nie zmienia się ani działanie przeciwnadciśnieniowe lizynoprylu, ani skuteczność przeciwalergiczna olopatadyny.

Mechanizm

Brak wiarygodnego mechanizmu interakcji. Olopatadyna podawana do oka działa miejscowo i tylko w niewielkim stopniu przenika do krwi. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450, więc interakcje metaboliczne z innymi lekami są mało prawdopodobne^[1]. Lizynopryl nie jest metabolizowany w wątrobie i jest wydalany przez nerki w postaci niezmienionej. Leki nie mają też wspólnych działań niepożądanych, które mogłyby się sumować.

Skutek kliniczny

Nie oczekuje się klinicznie istotnych skutków. Teoretycznie możliwe jest minimalne nasilenie senności, ale przy podaniu do oka jest to mało prawdopodobne.

Mechanizm

Klinicznie istotnej interakcji się nie spodziewa się, bo olopatadyna w kroplach do oczu działa miejscowo i tylko w niewielkim stopniu przenika do krążenia ogólnego. Lorazepam nasila działanie depresyjne na OUN innych leków uspokajających, w tym uspokajających leków przeciwhistaminowych^[1]. Olopatadyna jest lekiem przeciwhistaminowym nowej generacji, który słabo przenika do mózgu i nie należy do leków uspokajających, więc addycja działania sedatywnego jest jedynie teoretyczna. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 ani 3A4 cytochromu P-450, a interakcje metaboliczne z jej udziałem są mało prawdopodobne^[2]. Lorazepam jest metabolizowany głównie przez glukuronidację, a nie przez cytochrom P-450.

Skutek kliniczny

Nie oczekuje się zmiany skuteczności ani bezpieczeństwa żadnego z leków. Działanie hipotensyjne losartanu nasilają inne leki przeciwnadciśnieniowe oraz substancje powodujące niedociśnienie jako działanie niepożądane^[1] – olopatadyna do nich nie należy.

Mechanizm

Losartan i olopatadyna nie wchodzą w istotną klinicznie interakcję, a mechanizm na nią nie wskazuje. Losartan jest metabolizowany głównie przez CYP2C9 do czynnego metabolitu karboksykwasu^[1]. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450, dlatego interakcje metaboliczne z innymi substancjami czynnymi są mało prawdopodobne^[2]. Olopatadyna podawana miejscowo do oka osiąga minimalne stężenia ogólnoustrojowe i nie wykazuje działania obniżającego ciśnienie tętnicze ani wpływu na stężenie potasu, więc nie sumuje się z działaniem losartanu.

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać klinicznie istotnych skutków przy stosowaniu olopatadyny do oczu razem z lurazydonem.

Mechanizm

Olopatadyna w kroplach do oczu działa miejscowo, a jej ekspozycja ogólnoustrojowa jest minimalna. Olopatadyna nie hamuje in vitro izoenzymów CYP1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 ani 3A4, więc interakcja metaboliczna jest mało prawdopodobna^[2]. Lurazydon i jego aktywny metabolit są metabolizowane głównie przez CYP3A4^[1]. Na tym szlaku olopatadyna nie działa. Teoretyczne sumowanie działania na ośrodkowy układ nerwowy albo na odstęp QT dotyczy leków przeciwhistaminowych podawanych ogólnoustrojowo, a nie miejscowo do oka.

Skutek kliniczny

Przy stosowaniu olopatadyny w kroplach do oczu nie oczekuje się klinicznie istotnych skutków. Teoretycznie możliwe jest jedynie niewielkie nasilenie senności u osób szczególnie wrażliwych.

Mechanizm

Olopatadyna w kroplach do oczu nie wchodzi w istotną interakcję z metoklopramidem, ponieważ po podaniu do worka spojówkowego jej stężenie we krwi jest bardzo małe. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450, dlatego nie wpływa na metabolizm metoklopramidu zachodzący z udziałem CYP2D6^[1]. Metoklopramid nasila działanie uspokajające leków hamujących ośrodkowy układ nerwowy, w tym leków przeciwhistaminowych H1 o działaniu sedacyjnym^[2]. Olopatadyna jest lekiem przeciwhistaminowym drugiej generacji o słabym działaniu sedacyjnym, a przy podaniu do oka ryzyko sumowania senności jest teoretyczne.

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać klinicznie istotnych skutków. Nie ma przesłanek do nasilenia działań niepożądanych któregokolwiek z leków przy miejscowym stosowaniu olopatadyny.

Mechanizm

Olopatadyny w kroplach do oczu można bezpiecznie stosować z escytalopramem, bo mechanizm nie wskazuje na interakcję. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450, więc interakcje metaboliczne z jej udziałem są mało prawdopodobne^[1]. Escytalopram jest metabolizowany głównie przez CYP2C19, a w mniejszym stopniu przez CYP3A4 i CYP2D6^[2]. Po podaniu do oka olopatadyna przenika do krwi w niewielkim stopniu i nie należy do leków przeciwhistaminowych wydłużających odstęp QT, z którymi escytalopramu się nie łączy^[2].

Skutek kliniczny

Nie należy spodziewać się klinicznie istotnych skutków łączenia olanzapiny z olopatadyną w kroplach do oczu. Teoretycznie możliwe jest jedynie minimalne nasilenie senności, które przy drodze ocznej nie ma praktycznego znaczenia.

Mechanizm

Olopatadyna podana do oka nie zmienia losów olanzapiny w organizmie, a teoretyczne sumowanie działania przeciwhistaminowego nie ma znaczenia przy miejscowym stosowaniu. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450, więc interakcje metaboliczne są mało prawdopodobne^[2]. Olanzapina jest metabolizowana przez CYP1A2 i sama nie hamuje głównych izoenzymów CYP450^[1]. Obie substancje blokują receptory histaminowe H1, ale po zakropleniu do oka do krwiobiegu trafia zbyt mało olopatadyny, by nasilić senność wywoływaną przez olanzapinę.

Skutek kliniczny

Nie należy się spodziewać zmiany skuteczności ani bezpieczeństwa żadnego z leków przy stosowaniu olopatadyny w kroplach do oczu.

Mechanizm

Nie oczekuje się istotnej klinicznie interakcji. Fluwoksamina silnie hamuje CYP1A2 i CYP2C19, a w mniejszym stopniu CYP2C9, CYP2D6 i CYP3A4^[1]. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450, więc nie wpływa na metabolizm fluwoksaminy^[2]. Olopatadyna podawana do oka przenika do krążenia ogólnego w znikomej ilości, dlatego ewentualne zahamowanie jej metabolizmu przez fluwoksaminę ani sumowanie działań ośrodkowych nie mają praktycznego znaczenia.

Skutek kliniczny

Przy stosowaniu olopatadyny do oczu nie należy oczekiwać zmian skuteczności ani bezpieczeństwa fluoksetyny. Przy ogólnoustrojowym podaniu olopatadyny możliwa jest niewielka nasilona senność.

Mechanizm

Klinicznie istotna interakcja jest mało prawdopodobna. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 ani 3A4 cytochromu P-450, więc nie wpływa na metabolizm fluoksetyny^[1]. Olopatadyna w kroplach do oczu działa miejscowo i przenika do krążenia w niewielkim stopniu. Teoretycznie możliwe jest jedynie sumowanie działania uspokajającego obu leków, istotne raczej przy ogólnoustrojowym podaniu olopatadyny.

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać klinicznie istotnych skutków jednoczesnego stosowania haloperydolu i olopatadyny w kroplach do oczu.

Mechanizm

Nie ma mechanizmu, który wskazywałby na istotną interakcję. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450, więc nie podnosi stężenia haloperydolu, który jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 i w mniejszym stopniu przez CYP2D6^[1]. Olopatadyna podawana do oka przenika do krwiobiegu w bardzo małej ilości i nie należy do leków wydłużających odstęp QT, dlatego nie dotyczy jej przeciwwskazanie łączenia haloperydolu z lekami wydłużającymi QT^[2]. Teoretyczne sumowanie działania ośrodkowego jest przy podaniu do oka pomijalne.

Skutek kliniczny

Nie należy się spodziewać nasilenia senności ani innych działań niepożądanych przy stosowaniu olopatadyny w kroplach do oczu razem z gabapentyną. Ewentualna senność wynika z samej gabapentyny, a nie z połączenia.

Mechanizm

Gabapentyny i olopatadyny w kroplach do oczu można używać razem bez zmiany leczenia, bo nie ma mechanizmu, który prowadziłby do klinicznie istotnej interakcji. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450, więc interakcje metaboliczne z innymi lekami są mało prawdopodobne^[1]. Gabapentyna nie jest metabolizowana w wątrobie i jest wydalana przez nerki w postaci niezmienionej, a jej istotne interakcje dotyczą leków działających depresyjnie na OUN, w tym opioidów, oraz leków zobojętniających zawierających glin i magnez^[2]. Po podaniu do worka spojówkowego ogólnoustrojowe stężenie olopatadyny jest bardzo małe, dlatego teoretyczne sumowanie działania uspokajającego leku przeciwhistaminowego z działaniem gabapentyny na OUN nie ma znaczenia klinicznego.

Skutek kliniczny

Nie należy spodziewać się klinicznie istotnych skutków jednoczesnego stosowania. Nie opisano nasilenia działania hipotensyjnego, zaburzeń elektrolitowych ani zaburzeń rytmu serca przy tym połączeniu.

Mechanizm

Mechanizm nie wskazuje na interakcję. Olopatadyna podawana do worka spojówkowego działa miejscowo i przenika do krążenia w znikomym stopniu. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450, więc interakcje metaboliczne z innymi lekami są mało prawdopodobne^[1]. Olopatadyna nie należy do leków wydłużających odstęp QT ani nie wpływa na stężenie potasu, a to są główne punkty, w których indapamid wchodzi w interakcje^[2].

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać klinicznie istotnych skutków jednoczesnego stosowania. Kontrola ciśnienia tętniczego i bezpieczeństwo leczenia irbesartanem pozostają bez zmian.

Mechanizm

Nie ma mechanizmu, który wskazywałby na istotną interakcję. Irbesartan jest metabolizowany głównie przez CYP2C9, a w mniejszym stopniu ulega glukuronidacji.^[2] Olopatadyna in vitro nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450, więc interakcje metaboliczne z innymi lekami są mało prawdopodobne.^[1] Olopatadyna podawana do worka spojówkowego osiąga bardzo małe stężenia ogólnoustrojowe i nie wpływa na ciśnienie tętnicze, stężenie potasu ani czynność nerek.

Skutek kliniczny

Przy stosowaniu olopatadyny w kroplach do oczu nie należy oczekiwać zmian stężenia ani skuteczności żadnego z leków. Teoretycznie możliwe jest niewielkie nasilenie senności lub zawrotów głowy, zwłaszcza gdy olopatadyna jest podawana donosowo.

Mechanizm

Klinicznie istotna interakcja jest mało prawdopodobna, bo olopatadyna w kroplach do oczu działa miejscowo i tylko w niewielkim stopniu przenika do krążenia ogólnego. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450, więc nie wpływa na metabolizm okskarbazepiny.^[1] Okskarbazepina jest słabym induktorem CYP3A4 i CYP3A5 oraz UDP-glukuronylotransferaz i hamuje CYP2C19, ale przy miejscowym podaniu olopatadyny nie ma to praktycznego znaczenia.^[2] Teoretycznie możliwe jest jedynie sumowanie działania sedatywnego obu leków, istotne wyłącznie przy ogólnoustrojowym podaniu olopatadyny.

Skutek kliniczny

Nie oczekuje się nasilenia działań niepożądanych hydroksyzyny ani osłabienia działania olopatadyny. Łączenie hydroksyzyny z lekami wydłużającymi odstęp QT, w tym z niektórymi lekami przeciwhistaminowymi, jest przeciwwskazane^[1]. Olopatadyna nie jest zaliczana do leków wydłużających odstęp QT, a w postaci kropli do oczu nie osiąga stężeń mogących wpływać na pracę serca. Połączenie doustnego leku przeciwhistaminowego z miejscowym w alergicznym zapaleniu spojówek jest w praktyce często stosowane.

Mechanizm

Klinicznie istotnej interakcji nie należy się spodziewać, ponieważ olopatadyna w kroplach do oczu działa miejscowo i do krążenia ogólnego przenika w bardzo małej ilości. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450, dlatego nie wpływa na metabolizm innych leków^[2]. Hydroksyzyna jest metabolizowana przez dehydrogenazę alkoholową oraz CYP3A4/5^[1]. Oba leki blokują receptor H1, ale przy miejscowym podaniu olopatadyny nie prowadzi to do sumowania działania uspokajającego ani przeciwcholinergicznego.

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać klinicznie istotnych skutków jednoczesnego stosowania. Paroksetyna nie zmienia działania kropli z olopatadyną, a olopatadyna nie wpływa na skuteczność ani bezpieczeństwo paroksetyny.

Mechanizm

Klinicznie istotny mechanizm interakcji nie jest znany. Olopatadyna podawana do oka osiąga w krwiobiegu bardzo małe stężenia. Nie hamuje izoenzymów cytochromu P-450, w tym CYP2D6, więc nie powinna zmieniać metabolizmu paroksetyny ani innych leków^[1]. Teoretycznie oba leki mogą w niewielkim stopniu nasilać uczucie suchości oka, ale przy miejscowym stosowaniu olopatadyny nie ma to znaczenia klinicznego.

Skutek kliniczny

Przy stosowaniu olopatadyny w kroplach do oczu nie należy oczekiwać nasilenia senności ani działań niepożądanych promazyny. Nasilenie sedacji jest teoretycznie możliwe tylko przy ogólnoustrojowym narażeniu na olopatadynę, na przykład po podaniu doustnym.

Mechanizm

Olopatadyna w kroplach do oczu nie wchodzi w istotną interakcję z promazyną, bo po podaniu do worka spojówkowego do krwi przenika bardzo mało leku. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450, więc interakcja metaboliczna jest mało prawdopodobna^[1]. Teoretycznie oba leki blokują receptory histaminowe H1, a promazyna działa też uspokajająco i przeciwcholinergicznie^[2]. Przy miejscowym podaniu olopatadyny to sumowanie nie ma jednak znaczenia klinicznego.

Skutek kliniczny

Nie oczekuje się klinicznie istotnych skutków jednoczesnego stosowania pramipeksolu i olopatadyny w kroplach do oczu. Teoretycznie możliwe jest jedynie minimalne nasilenie senności, która jest znanym działaniem niepożądanym samego pramipeksolu.

Mechanizm

Istotnej klinicznie interakcji nie należy się spodziewać, a jedyny możliwy mechanizm to teoretyczne sumowanie działania uspokajającego. Pramipeksol w bardzo małym stopniu wiąże się z białkami osocza (<20%) i w niewielkim stopniu ulega biotransformacji, dlatego interakcje metaboliczne i związane z wypieraniem z białek są mało prawdopodobne^[1]. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P450 i nie jest prawdopodobne, aby wchodziła w interakcje metaboliczne z innymi lekami^[2]. Pramipeksol może działać addycyjnie z innymi lekami o działaniu uspokajającym^[1], ale olopatadyna podawana do oka osiąga minimalne stężenia ogólnoustrojowe i jako lek przeciwhistaminowy nowej generacji praktycznie nie działa uspokajająco.

Skutek kliniczny

Przy stosowaniu olopatadyny do oczu nie oczekuje się nasilenia senności ani zmiany stężenia kwetiapiny. Nasilenie działania uspokajającego jest możliwe tylko teoretycznie, głównie przy ogólnoustrojowym podaniu olopatadyny.

Mechanizm

Klinicznie istotnej interakcji nie należy się spodziewać, bo olopatadyna w kroplach do oczu działa miejscowo i tylko w niewielkim stopniu przenika do krwiobiegu. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 ani 3A4 cytochromu P-450, więc nie zmienia metabolizmu innych leków^[2]. Kwetiapina jest metabolizowana głównie przez CYP3A4, a jej stężenie zwiększają silne inhibitory tego izoenzymu, do których olopatadyna nie należy^[1]. Teoretycznie możliwe jest jedynie sumowanie działania uspokajającego leku przeciwhistaminowego i kwetiapiny, ale przy podaniu do oka ma to znaczenie pomijalne.

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać zmiany skuteczności ani bezpieczeństwa żadnego z leków. Połączenie nie nasila spadku ciśnienia, nie zwiększa ryzyka hiperkaliemii i nie osłabia działania przeciwalergicznego.

Mechanizm

Ramipryl i olopatadyna można stosować razem bez zmian w leczeniu, bo nie ma mechanizmu, przez który mogłyby na siebie wpływać. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 ani 3A4 cytochromu P-450, więc interakcje metaboliczne z innymi lekami są mało prawdopodobne^[1]. Ramipryl nie jest metabolizowany przez te izoenzymy. Olopatadyna podawana do oka działa miejscowo i osiąga znikome stężenia we krwi. Nie działa hipotensyjnie, nie zwiększa stężenia potasu, nie pogarsza czynności nerek i nie zwiększa ryzyka obrzęku naczynioruchowego. Olopatadyny nie wymienia się wśród leków, które wymagają ostrożności przy łączeniu z ramiprylem^[2].

Skutek kliniczny

Nie oczekuje się klinicznie istotnych skutków. Teoretycznie możliwe jest niewielkie nasilenie senności, ale przy miejscowym podaniu do oka nie ma to praktycznego znaczenia.

Mechanizm

Olopatadynę w kroplach do oczu można łączyć z rotygotyną bez zmian w leczeniu. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 ani 3A4 cytochromu P-450, więc interakcja metaboliczna jest mało prawdopodobna.^[1] Rotygotyna może nasilać działanie leków hamujących ośrodkowy układ nerwowy.^[2] Olopatadyna podana do worka spojówkowego daje jednak minimalne stężenie we krwi i nie działa uspokajająco, dlatego sumowanie senności jest wyłącznie teoretyczne.

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać zmiany skuteczności ani bezpieczeństwa żadnego z leków. Teoretycznie u osób wrażliwych może wystąpić nieco większa senność, ale przy kroplach do oczu jest to mało prawdopodobne.

Mechanizm

Klinicznie istotna interakcja jest mało prawdopodobna, bo olopatadyna podawana do oka działa miejscowo, a do krwi przenika w niewielkiej ilości. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450, więc nie należy oczekiwać interakcji metabolicznej z sertraliną^[1]. Teoretycznie możliwe jest jedynie sumowanie słabego działania uspokajającego leku przeciwhistaminowego i sertraliny, ale przy podaniu do oka nie ma ono praktycznego znaczenia.

Skutek kliniczny

Nie oczekuje się klinicznie istotnych skutków. Skuteczność przeciwalergiczna kropli z olopatadyną i działanie dziurawca pozostają niezmienione.

Mechanizm

Dziurawiec przyjmowany systematycznie aktywuje enzymy cytochromu P450 i może osłabiać działanie leków metabolizowanych tą drogą^[1]. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 ani 3A4 cytochromu P450 i interakcje metaboliczne z jej udziałem są mało prawdopodobne^[2]. Podana do oka olopatadyna osiąga w krążeniu bardzo małe stężenia, a jej działanie jest miejscowe, więc indukcja enzymów wątrobowych przez dziurawiec nie ma praktycznego wpływu na skuteczność kropli. Olopatadyna nie wzmaga też działania dziurawca ani nie nasila jego działań niepożądanych, w tym nadwrażliwości na światło.

Skutek kliniczny

Nie oczekuje się klinicznie istotnego skutku przy stosowaniu olopatadyny w kroplach do oczu razem z preparatami kozłka. Teoretycznie możliwe jest jedynie niewielkie nasilenie senności u osób szczególnie wrażliwych.

Mechanizm

Kozłek lekarski działa uspokajająco i ułatwia zasypianie, a olopatadyna jest lekiem przeciwhistaminowym, który teoretycznie mógłby nasilać senność. Przy podaniu do oka olopatadyna przenika do krwi w bardzo małym stopniu, więc sumowanie działania na ośrodkowy układ nerwowy jest mało prawdopodobne. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 ani 3A4 cytochromu P-450, dlatego interakcja metaboliczna z innymi substancjami jest mało prawdopodobna^[1]. Dla korzenia kozłka nie opisano interakcji z innymi lekami^[2].

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać klinicznie istotnych skutków jednoczesnego stosowania. Nasilenie senności lub zawrotów głowy jest teoretycznie możliwe, ale mało prawdopodobne przy kroplach do oczu.

Mechanizm

Olopatadynę w kroplach do oczu można stosować razem z topiramatem bez zmiany leczenia, bo nie ma istotnego mechanizmu interakcji. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450, więc interakcje metaboliczne są mało prawdopodobne^[1]. Topiramat hamuje CYP2C19^[2], ale po podaniu do oka do krążenia przenikają tylko śladowe ilości olopatadyny, więc nie ma to znaczenia klinicznego. Teoretycznie możliwe jest sumowanie działania hamującego ośrodkowy układ nerwowy, ponieważ topiramatu nie łączy się z lekami o takim działaniu^[2], jednak olopatadyna jest lekiem przeciwhistaminowym o słabym działaniu sedacyjnym, a przy podaniu miejscowym to ryzyko jest pomijalne.

Skutek kliniczny

Nie oczekuje się klinicznie istotnych skutków przy stosowaniu olopatadyny w kroplach do oczu u pacjenta leczonego wenlafaksyną.

Mechanizm

Nie ma mechanizmu, który wskazywałby na istotną interakcję. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 ani 3A4 cytochromu P-450, więc nie zmienia metabolizmu wenlafaksyny^[1]. Olopatadyna podawana do oka działa miejscowo, a jej wchłanianie do krwi jest niewielkie, dlatego nie należy oczekiwać sumowania działania na OUN ani wpływu na odstęp QT. Ostrożność przy łączeniu wenlafaksyny z lekami przeciwhistaminowymi dotyczy tylko tych, które wyraźnie wydłużają odstęp QT, a olopatadyna do nich nie należy^[2].

Skutek kliniczny

Nie oczekuje się klinicznie istotnego nasilenia sedacji ani zmiany stężenia żadnego z leków przy stosowaniu olopatadyny w kroplach do oczu razem z zolpidemem.

Mechanizm

Klinicznie istotnej interakcji nie należy oczekiwać, bo żaden znany mechanizm na nią nie wskazuje. Zolpidem jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 i CYP1A2^[1]. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450, więc interakcja metaboliczna jest mało prawdopodobna^[2]. Nasilenie hamującego działania na OUN dotyczy leków przeciwhistaminowych o działaniu uspokajającym^[1]. Olopatadyna jest lekiem przeciwhistaminowym II generacji o słabym działaniu uspokajającym, a po podaniu do oka jej stężenie w krwiobiegu jest bardzo małe.

Skutek kliniczny

Przy stosowaniu olopatadyny w kroplach do oczu nie oczekuje się klinicznych skutków połączenia z zonisamidem. Przy postaciach o działaniu ogólnoustrojowym możliwe jest nasilenie senności i zawrotów głowy wywoływanych przez zonisamid.

Mechanizm

Klinicznie istotnej interakcji nie należy się spodziewać, ponieważ olopatadyna w kroplach do oczu działa miejscowo, a jej ekspozycja ogólnoustrojowa jest niewielka. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 ani 3A4 cytochromu P-450, więc interakcje metaboliczne są mało prawdopodobne^[1]. Zonisamid nie wpływa w istotny sposób na farmakokinetykę innych leków za pośrednictwem cytochromu P-450^[2]. Teoretycznie możliwe jest jedynie sumowanie działania sedatywnego, które ma znaczenie przy ogólnoustrojowej ekspozycji na olopatadynę, a nie przy podaniu do oka.

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać klinicznie istotnych skutków przy stosowaniu olopatadyny w kroplach do oczu razem z fentanylem. Teoretycznie możliwe jest jedynie minimalne nasilenie senności, które nie zostało potwierdzone w badaniach ani opisach przypadków.

Mechanizm

Olopatadyna w kroplach do oczu nie wpływa w istotny sposób na działanie fentanylu, więc połączenie nie wymaga zmian w leczeniu. Fentanyl jest metabolizowany przez CYP3A4 w wątrobie i błonie śluzowej jelita^[1]. Olopatadyna in vitro nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 ani 3A4 cytochromu P-450, dlatego interakcja metaboliczna jest mało prawdopodobna^[2]. Fentanyl nasila działanie depresyjne innych leków hamujących ośrodkowy układ nerwowy, w tym leków przeciwhistaminowych działających nasennie^[1]. Olopatadyna jest lekiem przeciwhistaminowym II generacji o słabym działaniu sedatywnym, a po podaniu do worka spojówkowego jej ekspozycja ogólnoustrojowa jest niewielka, więc teoretyczne sumowanie działania depresyjnego na OUN nie ma znaczenia klinicznego.

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać klinicznie istotnych skutków. Nie spodziewa się ani nasilenia niedociśnienia ortostatycznego, ani zmiany skuteczności któregokolwiek z leków.

Mechanizm

Nie ma mechanizmu, który uzasadniałby istotną klinicznie interakcję. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 ani 3A4 cytochromu P-450, więc nie należy oczekiwać, że zwiększy stężenie alfuzosyny.^[1] Stężenie alfuzosyny rośnie pod wpływem silnych inhibitorów CYP3A4, a olopatadyna do nich nie należy.^[2] Po podaniu do oka olopatadyna przenika do krążenia ogólnego w niewielkim stopniu. Nie wpływa też na ciśnienie tętnicze, które jest głównym punktem ryzyka przy łączeniu alfuzosyny z innymi lekami.

Skutek kliniczny

Nie należy się spodziewać klinicznie istotnych skutków. Senność i spadek koncentracji zależą od samej cetyryzyny u osób wrażliwych, a krople do oczu ich praktycznie nie nasilają. Połączenie doustnego leku przeciwhistaminowego z miejscowym lekiem do oczu jest często stosowane celowo, gdy alergia obejmuje nos i oczy.

Mechanizm

Cetyryzynę i olopatadynę w kroplach do oczu można stosować razem bez zmiany dawkowania, bo istotna interakcja jest mało prawdopodobna. Oba leki blokują receptor histaminowy H1, więc teoretycznie ich działania mogą się sumować, w tym działanie uspokajające. Olopatadyna podana do worka spojówkowego działa miejscowo i przenika do krwi w bardzo małym stopniu, dlatego nie nasila ogólnoustrojowych działań cetyryzyny. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450, więc nie wpływa na metabolizm innych leków^[1]. Ze względu na swoje właściwości farmakokinetyczne i farmakodynamiczne cetyryzyna nie wchodzi w istotne interakcje z innymi lekami^[2].

Skutek kliniczny

Nie oczekuje się klinicznie istotnych skutków jednoczesnego stosowania olopatadyny w kroplach do oczu i cenobamatu.

Mechanizm

Klinicznie istotnej interakcji nie należy się spodziewać, bo olopatadyna w kroplach do oczu działa miejscowo i osiąga bardzo małe stężenia we krwi. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 ani 3A4 cytochromu P-450 i nie powinna zmieniać metabolizmu innych leków.^[1] Cenobamat obniża ekspozycję na leki metabolizowane głównie przez CYP3A4 i CYP2B6 oraz zwiększa ekspozycję na leki metabolizowane głównie przez CYP2C19.^[2] Przy miejscowym podaniu olopatadyny zmiana jej i tak śladowego stężenia we krwi nie ma znaczenia klinicznego. Cenobamat nasila działanie leków hamujących ośrodkowy układ nerwowy^[2], ale olopatadyna podana do oka nie działa uspokajająco w stopniu istotnym klinicznie.

Skutek kliniczny

Nie należy się spodziewać klinicznie istotnych skutków jednoczesnego stosowania. Skuteczność i bezpieczeństwo obu leków pozostają bez zmian.

Mechanizm

Olopatadyna i chinapryl nie mają wspólnego mechanizmu, który prowadziłby do interakcji. Olopatadyna podawana do oka jest przeciwhistaminowym stabilizatorem komórek tucznych o miejscowym działaniu i osiąga minimalne stężenia we krwi. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450, więc interakcje metaboliczne z innymi lekami są mało prawdopodobne^[1]. Chinapryl jest inhibitorem konwertazy angiotensyny i nie wpływa na losy olopatadyny ani na jej działanie w oku. Olopatadyna nie obniża ciśnienia tętniczego, nie zwiększa stężenia potasu i nie upośledza czynności nerek, więc nie sumuje się z działaniami niepożądanymi chinaprylu.

Skutek kliniczny

Nie należy się spodziewać klinicznie istotnych skutków jednoczesnego stosowania. Zawroty głowy i niedociśnienie ortostatyczne, jeśli wystąpią, wynikają z działania samej terazosyny.

Mechanizm

Nie ma mechanizmu, który wskazywałby na istotną interakcję terazosyny z olopatadyną podawaną do oka. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450, więc nie wpływa na metabolizm innych leków^[1]. Po podaniu do worka spojówkowego do krwi przenikają tylko śladowe ilości olopatadyny, co nie wystarcza do nasilenia hipotensyjnego działania terazosyny ani do sumowania działań niepożądanych. Terazosynę stosowano jednocześnie z lekami przeciwhistaminowymi bez stwierdzenia interakcji^[2].

Skutek kliniczny

Przy podawaniu olopatadyny do oka nie oczekuje się klinicznie istotnych skutków połączenia. Przemijające niewyraźne widzenie po zakropleniu kropli nie nasila zaburzeń pola widzenia wywoływanych przez wigabatrynę, ale może utrudniać pacjentowi ocenę własnego wzroku tuż po aplikacji.

Mechanizm

Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać. Wigabatryna nie jest metabolizowana, nie wiąże się z białkami osocza i nie indukuje enzymów cytochromu P450^[1]. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 ani 3A4 cytochromu P450, więc interakcje metaboliczne z innymi lekami są mało prawdopodobne^[2]. Teoretycznie możliwe jest sumowanie działania sedatywnego, ale olopatadyna podawana do oka przenika do krążenia w minimalnym stopniu i nie działa ośrodkowo w istotnym stopniu.

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać zmiany skuteczności ani bezpieczeństwa żadnego z leków. Działania niepożądane hydrochlorotiazydu, takie jak zaburzenia elektrolitowe czy niedociśnienie, nie są nasilane przez olopatadynę w kroplach do oczu.

Mechanizm

Nie ma znanego mechanizmu, który wiązałby te leki w istotną klinicznie interakcję. Olopatadyna podawana do worka spojówkowego działa miejscowo, a do krwi przenika jej bardzo niewiele. Hydrochlorotiazyd działa w nerkach jako lek moczopędny i nie wpływa na działanie przeciwhistaminowe olopatadyny w oku. Olopatadyna nie działa istotnie przeciwcholinergicznie ani uspokajająco w takim stopniu, by sumować się z działaniami niepożądanymi tiazydu.

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać klinicznie istotnych skutków połączenia. Oba leki mogą być stosowane jednocześnie w zwykłych dawkach.

Mechanizm

Klinicznie istotny mechanizm interakcji nie jest znany. Olopatadyna podawana do oka osiąga bardzo małe stężenia we krwi i jest wydalana głównie w postaci niezmienionej przez nerki, dlatego hamowanie enzymów wątrobowych przez diltiazem nie powinno istotnie zwiększać jej ekspozycji. Olopatadyna nie wpływa na przewodzenie w sercu, ciśnienie tętnicze ani metabolizm diltiazemu.

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać klinicznie istotnych skutków. Prometazyna działa antycholinergicznie i może zmniejszać wydzielanie łez, co u niektórych osób nasila uczucie suchości oczu, ale jest to działanie samej prometazyny, a nie skutek połączenia z olopatadyną.

Mechanizm

Oba leki blokują receptory histaminowe H1, więc teoretycznie ich działanie mogłoby się sumować. Olopatadyna w kroplach do oczu działa miejscowo i do krążenia ogólnego przenika jej bardzo mało, dlatego nie nasila ogólnoustrojowych działań prometazyny, takich jak senność czy działanie antycholinergiczne. Olopatadyna nie wpływa też na metabolizm prometazyny i odwrotnie.

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać klinicznie istotnych skutków łącznego stosowania.

Mechanizm

Mechanizm nie wskazuje na interakcję. Olopatadyna podawana do worka spojówkowego działa miejscowo, a do krążenia ogólnego przenika w niewielkim stopniu. Opikapon jest obwodowym inhibitorem COMT i nie wpływa istotnie na losy olopatadyny w organizmie. Olopatadyna nie zmienia metabolizmu lewodopy ani opikaponu. Przy miejscowym stosowaniu olopatadyny nie należy też oczekiwać sumowania działania sedatywnego.

Skutek kliniczny

Przy stosowaniu olopatadyny w kroplach do oczu nie należy oczekiwać nasilenia działań niepożądanych entakaponu ani osłabienia jego skuteczności. Brak opisanych przypadków klinicznie istotnych skutków tego połączenia.

Mechanizm

Klinicznie istotna interakcja nie jest spodziewana. Olopatadyna podawana do oka wchłania się do krwi w bardzo małym stopniu i nie wpływa na metabolizm ani wydalanie entakaponu. Entakapon nie zmienia losów olopatadyny w organizmie. Teoretycznie możliwe jest jedynie sumowanie działania sedatywnego leku przeciwhistaminowego i terapii lewodopą z entakaponem, ale przy postaci ocznej ma to znaczenie pomijalne.

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać nasilenia senności ani innych działań ośrodkowych dimenhydraminy. U osób z zespołem suchego oka możliwe jest nieznaczne nasilenie uczucia suchości lub pieczenia oczu.

Mechanizm

Oba leki blokują receptory histaminowe H1, ale olopatadyna w postaci kropli do oczu działa miejscowo, a jej stężenie we krwi po podaniu do worka spojówkowego jest bardzo małe. Sumowanie działania ośrodkowego z dimenhydraminą, która przenika do mózgu i działa antycholinergicznie, jest więc teoretyczne. Jedynym możliwym punktem styku jest powierzchnia oka – dimenhydramina może zmniejszać wydzielanie łez, a olopatadyna sama bywa przyczyną suchości i podrażnienia oka.

Monitorować

• suchość, pieczenie lub zaczerwienienie oczu u osób z zespołem suchego oka

Skutek kliniczny

Nie oczekuje się klinicznie istotnych skutków łączenia olopatadyny w kroplach do oczu z zyprazydonem.

Mechanizm

Olopatadyna w kroplach do oczu działa miejscowo, a do krwi przenika jej bardzo niewiele, więc nie wpływa na działanie zyprazydonu. Teoretycznie można by rozważać sumowanie działania uspokajającego leku przeciwhistaminowego i neuroleptyku, ale przy podaniu do oka nie ma to znaczenia klinicznego. Olopatadyna nie należy do leków wydłużających odstęp QT, nie hamuje ani nie indukuje enzymów rozkładających zyprazydon.

Skutek kliniczny

Przy stosowaniu olopatadyny do oczu nie należy oczekiwać klinicznie istotnego nasilenia sedacji ani zmiany stężenia chlordiazepoksydu.

Mechanizm

Teoretycznie możliwe jest sumowanie działania hamującego na ośrodkowy układ nerwowy, ponieważ benzodiazepiny nasilają sedację wywołaną przez leki przeciwhistaminowe o działaniu uspokajającym^[1]. Olopatadyna jest lekiem przeciwhistaminowym II generacji o słabym działaniu uspokajającym, a w kroplach do oczu działa miejscowo i w niewielkim stopniu przenika do krwiobiegu. Interakcja metaboliczna jest mało prawdopodobna, ponieważ olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450^[2]. Nie wpływa więc na biotransformację chlordiazepoksydu, która zachodzi z udziałem tych enzymów^[1].

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać klinicznie istotnych skutków połączenia difenhydraminy doustnej z olopatadyną w kroplach do oczu. Działanie antycholinergiczne difenhydraminy może jednak samo w sobie powodować suchość oczu, co bywa odczuwane jako pogorszenie dolegliwości ocznych.

Mechanizm

Oba leki blokują receptory histaminowe H1, więc teoretycznie ich działanie może się sumować. Olopatadyna w kroplach do oczu działa miejscowo, a do krwi przenika w bardzo małej ilości, dlatego nie należy oczekiwać istotnego nasilenia ogólnoustrojowych działań difenhydraminy, takich jak senność czy działanie antycholinergiczne. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450, więc nie zmienia metabolizmu difenhydraminy, która jest substratem CYP2D6.^[1] Olopatadyna nie należy do leków wydłużających odstęp QT, z którymi nie łączy się difenhydraminy.^[2]