Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Olopatadyna / Olopatadyna i trandolapryl

Olopatadyna i trandolapryl

Jaki opis pokazać?

Interakcja nieistotna klinicznie

Leki można stosować razem bez zmiany dawkowania i bez dodatkowego monitorowania.

Stosuj oba leki jak dotychczas, bez zmian w dawkowaniu.

Interakcja nieistotna klinicznieOlopatadyna+ TrandolaprylLeki można stosować razem bez zmiany dawkowania i bez dodatkowego monitorowania.Stosuj oba leki jak dotychczas, bez zmian w dawkowaniu.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Stosuj oba leki jak dotychczas, bez zmian w dawkowaniu.

Krople do oczu z olopatadyną i trandolapryl na ciśnienie nie wpływają na siebie nawzajem. Krople działają głównie w oku i tylko bardzo mała ich ilość trafia do krwi. Możesz stosować oba leki tak, jak zalecił lekarz.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nagły obrzęk warg, języka, twarzy lub gardła – to nie jest skutek łączenia leków, ale wymaga pilnej pomocy lekarza
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
–
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Leki można stosować razem bez zmiany dawkowania i bez dodatkowego monitorowania. Nie przeprowadzono badań interakcji olopatadyny z innymi lekami, ale jej profil farmakokinetyczny i miejscowe działanie nie wskazują na ryzyko[1].

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać klinicznie istotnych skutków. Działanie hipotensyjne trandolaprylu i przeciwalergiczne działanie olopatadyny pozostają niezmienione.

Mechanizm

Nie ma znanego mechanizmu, przez który olopatadyna w kroplach do oczu wpływałaby na działanie trandolaprylu lub odwrotnie. Olopatadyna nie hamuje izoenzymów 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 cytochromu P-450, więc interakcje metaboliczne są mało prawdopodobne[1]. Po podaniu do worka spojówkowego do krwi przenikają tylko niewielkie ilości olopatadyny, a lek nie działa na układ renina-angiotensyna-aldosteron, ciśnienie tętnicze ani stężenie potasu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Opatanol 1 mg/ml, krople do oczu, roztwór. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/opatanol-100118477/

Alkohol przy tych lekach

Olopatadyna a alkohol: brak opisu w bazie.

Niekorzystna interakcjaTrandolapryla alkoholPacjent leczony trandolaprylem powinien ograniczyć alkohol do minimum, a w początkowym okresie leczenia i po zwiększeniu dawki najlepiej go unikać.Na początku leczenia i po zmianie dawki lepiej nie pij alkoholu, a później ograniczaj go do małych ilości i nie prowadź po nim pojazdów.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Na początku leczenia i po zmianie dawki lepiej nie pij alkoholu, a później ograniczaj go do małych ilości i nie prowadź po nim pojazdów.

Alkohol obniża ciśnienie krwi, a twój lek też to robi. Razem mogą działać silniej, więc może pojawić się zawrót głowy, osłabienie albo nawet omdlenie, zwłaszcza przy wstawaniu. Ryzyko jest największe na początku leczenia i po zwiększeniu dawki. Alkohol może też pogorszyć twoją sprawność przy prowadzeniu samochodu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zawroty głowy lub uczucie „pustki w głowie” przy wstawaniu
  • osłabienie, mroczki przed oczami albo uczucie zapadania się
  • omdlenie lub upadek
  • bardzo wolne albo bardzo szybkie bicie serca
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Pacjent leczony trandolaprylem powinien ograniczyć alkohol do minimum, a w początkowym okresie leczenia i po zwiększeniu dawki najlepiej go unikać. Przy ewentualnym piciu wskazane są małe ilości, nigdy na czczo ani przy odwodnieniu, oraz ostrożne wstawanie. Pacjent nie powinien prowadzić pojazdów po alkoholu.

Skutek kliniczny

Nasilone obniżenie ciśnienia z zawrotami głowy, osłabieniem, omdleniem i upadkami, szczególnie przy wstawaniu. Alkohol może też pogarszać sprawność psychofizyczną podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

Mechanizm

Alkohol rozszerza naczynia i obniża ciśnienie tętnicze, a trandolapryl zmniejsza opór naczyniowy przez hamowanie układu renina–angiotensyna–aldosteron. Oba działania się sumują, więc ryzyko niedociśnienia rośnie, zwłaszcza po pierwszej dawce, po jej zwiększeniu i przy odwodnieniu.

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze, zwłaszcza na początku leczenia i po zmianie dawki
  • objawy niedociśnienia ortostatycznego (zawroty głowy przy wstawaniu, osłabienie, omdlenia)
  • nawyki dotyczące spożywania alkoholu, także u pacjentów przyjmujących inne leki obniżające ciśnienie

Kiedy ocena się zmienia

Początek leczenia albo zwiększenie dawki trandolapryluczas leczenia · pacjentinne zalecenieW początkowym okresie leczenia i po zwiększeniu dawki ryzyko niedociśnienia i wpływu na sprawność psychofizyczną jest największe, dlatego w tym czasie najlepiej całkowicie unikać alkoholu.
Duże jednorazowe ilości lub picie do upojeniailość alkoholu · pacjentryzyko rośnieWiększe ilości etanolu nasilają rozszerzenie naczyń i odwodnienie, co zwiększa ryzyko niedociśnienia ortostatycznego, omdleń i upadków. Nawet przy stabilnej dawce leku takie picie należy odradzać.
Osoby starszewiek · pacjentryzyko rośnieU osób starszych ryzyko upadków z powodu niedociśnienia ortostatycznego jest wyższe, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu kilku leków obniżających ciśnienie. Wskazana jest szczególna ostrożność.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Gopten 4,0 4 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/gopten-4-0-100232486/

Pełny opis tej pary

Inne interakcje tych leków 241

Połączenie przeciwwskazaneTrandolapryl+ IkatybantNie stosuj trandolaprylu u pacjenta, który ma przepisany ikatybant z powodu dziedzicznego obrzęku naczynioruchowego.Nie odstawiaj leku samodzielnie, ale jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, żeby zamienił trandolapryl na inny lek na ciśnienie, i powiedz mu o swoim obrzęku naczynioruchowym.nieznanyteoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie odstawiaj leku samodzielnie, ale jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, żeby zamienił trandolapryl na inny lek na ciśnienie, i powiedz mu o swoim obrzęku naczynioruchowym.

Ikatybant stosuje się przy napadach dziedzicznego obrzęku naczynioruchowego. Trandolapryl, lek na ciśnienie, może u osób z tą chorobą wywoływać częstsze i groźniejsze napady obrzęku, także w obrębie gardła. Dlatego tych leków nie łączy się ze sobą. Lekarz może dobrać inny lek na ciśnienie, który nie nasila obrzęków.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła
  • chrypka, trudności z przełykaniem lub oddychaniem – wezwij pogotowie
  • silny ból brzucha z nudnościami lub wymiotami
  • częstsze lub silniejsze napady obrzęku niż zwykle
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie stosuj trandolaprylu u pacjenta, który ma przepisany ikatybant z powodu dziedzicznego obrzęku naczynioruchowego[1]. Jeśli pacjent już przyjmuje oba leki, skontaktuj się z lekarzem prowadzącym w celu odstawienia trandolaprylu i zamiany na lek przeciwnadciśnieniowy z innej grupy niż inhibitory ACE. Jeśli ikatybant podano z powodu obrzęku naczynioruchowego, który wystąpił w trakcie leczenia trandolaprylem, trandolaprylu nie wolno ponownie włączać[1].

Skutek kliniczny

U chorego z dziedzicznym obrzękiem naczynioruchowym trandolapryl może wywoływać częstsze i cięższe napady, w tym obrzęk krtani zagrażający życiu, a także osłabiać skuteczność leczenia napadów. Trandolapryl jest przeciwwskazany w dziedzicznym lub idiopatycznym obrzęku naczynioruchowym oraz po obrzęku naczynioruchowym wywołanym inhibitorem ACE w wywiadzie[1]. Inhibitory ACE są przeciwwskazane u pacjentów z dziedzicznym obrzękiem naczynioruchowym ze względu na możliwość zwiększania stężenia bradykininy, a jednoczesnego podawania ikatybantu i inhibitorów ACE nie badano[2].

Mechanizm

Trandolapryl hamuje konwertazę angiotensyny, która rozkłada bradykininę, więc zwiększa jej stężenie. Ikatybant blokuje receptor bradykininowy B2 i w ten sposób przerywa napad obrzęku naczynioruchowego. Inhibitor ACE nasila więc ten sam szlak, który ikatybant ma zablokować, i może zwiększać częstość oraz nasilenie napadów dziedzicznego obrzęku naczynioruchowego.

Monitorować

  • częstość i nasilenie napadów obrzęku naczynioruchowego
  • objawy obrzęku górnych dróg oddechowych
  • ciśnienie tętnicze po zamianie leku przeciwnadciśnieniowego

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Gopten 4,0 4 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/gopten-4-0-100232486/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Firazyr 10 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/firazyr-100218256/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneInhibitory konwertazy (np. ramipryl, peryndopryl, lizynopryl)+ Inhibitory reniny (np. aliskiren) klasaNie należy łączyć inhibitora konwertazy z aliskirenem, a u chorych na cukrzycę lub z eGFR poniżej 60 ml/min/1,73 m² połączenie to jest przeciwwskazane w ChPL.Jeśli przyjmujesz lek z grupy inhibitorów konwertazy razem z aliskirenem, nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie, tylko jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który zmieni leczenie.opóźniony (dni)rozległe badania

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz lek z grupy inhibitorów konwertazy razem z aliskirenem, nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie, tylko jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który zmieni leczenie.

Leki z grupy inhibitorów konwertazy, np. ramipryl, peryndopryl czy enalapryl, oraz aliskiren obniżają ciśnienie, działając na ten sam układ w organizmie. Przyjmowane razem mogą zbyt mocno obniżyć ciśnienie, podnieść poziom potasu we krwi i zaszkodzić nerkom. U osób z cukrzycą lub chorymi nerkami takie połączenie jest zakazane, a u innych osób też nie jest zalecane. Dotyczy to wszystkich leków z tej grupy, nie tylko wymienionych przykładów.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zawroty głowy lub omdlenie, zwłaszcza przy wstawaniu
  • wyraźne osłabienie mięśni lub mrowienie
  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • wyraźnie mniej oddawanego moczu
  • obrzęki nóg lub nagły przyrost masy ciała
  • nudności i duża senność
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Nie należy łączyć inhibitora konwertazy z aliskirenem, a u chorych na cukrzycę lub z eGFR poniżej 60 ml/min/1,73 m² połączenie to jest przeciwwskazane w ChPL. Interakcja dotyczy wszystkich inhibitorów konwertazy, w tym ramiprylu, peryndoprylu, enalaprylu, lizynoprylu, a także cylazaprylu, imidaprylu i zofenoprylu, dla których nie ma osobnych danych. Jeśli pacjent otrzymuje oba leki, należy skontaktować się z lekarzem prowadzącym w celu odstawienia jednego z nich i zastąpienia go lekiem przeciwnadciśnieniowym działającym poza układem renina–angiotensyna–aldosteron. Nie należy też zamieniać inhibitora konwertazy na sartan, ponieważ połączenie sartanu z aliskirenem niesie to samo ryzyko. Jeśli w wyjątkowej sytuacji poza przeciwwskazaniami lekarz utrzymuje połączenie pod nadzorem specjalisty, konieczna jest ścisła kontrola potasu, kreatyniny i ciśnienia tętniczego.

Skutek kliniczny

Podwójna blokada układu renina–angiotensyna–aldosteron zwiększa ryzyko hiperkaliemii, niedociśnienia, w tym objawowego, oraz ostrego uszkodzenia nerek i pogorszenia ich czynności. W dużym badaniu klinicznym u chorych na cukrzycę typu 2 dodanie aliskirenu do leczenia inhibitorem konwertazy lub sartanem nie przyniosło korzyści sercowo-naczyniowych ani nerkowych, a zwiększyło częstość działań niepożądanych, w tym udaru, co doprowadziło do przerwania badania. Ryzyko jest największe u chorych na cukrzycę, z przewlekłą chorobą nerek, niewydolnością serca, odwodnieniem oraz przyjmujących inne leki podnoszące stężenie potasu.

Mechanizm

Inhibitory konwertazy i aliskiren hamują ten sam układ renina–angiotensyna–aldosteron w dwóch różnych miejscach, co prowadzi do podwójnej blokady tego układu. Aliskiren hamuje reninę i ogranicza powstawanie angiotensyny I, a inhibitory konwertazy blokują jej przekształcanie w angiotensynę II. Skutkiem jest nasilone zmniejszenie wydzielania aldosteronu, co ogranicza wydalanie potasu, oraz osłabienie autoregulacji przepływu kłębuszkowego w nerkach. Jest to efekt farmakodynamiczny wspólny dla wszystkich inhibitorów konwertazy, niezależny od ich budowy, farmakokinetyki i sposobu wydalania, dlatego brak części par w bazie oznacza brak danych, a nie inne zachowanie leku.

Monitorować

  • stężenie potasu w surowicy
  • kreatynina i eGFR
  • ciśnienie tętnicze, w tym w pozycji stojącej
  • objawy odwodnienia i niedociśnienia
  • jednoczesne stosowanie innych leków podnoszących potas, np. spironolaktonu, eplerenonu, amilorydu, trimetoprimu, suplementów potasu i zamienników soli kuchennej

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaAntagoniści aldosteronu (np. eplerenon, spironolakton, kanrenon)+ Inhibitory konwertazy (np. ramipryl, peryndopryl, lizynopryl) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu antagonisty aldosteronu i inhibitora konwertazy należy przed włączeniem drugiego leku ocenić stężenie potasu i eGFR, a następnie regularnie je kontrolować, zwłaszcza w pierwszych tygodniach leczenia i po każdej zmianie dawki.Jeśli bierzesz razem lek z grupy antagonistów aldosteronu (np. spironolakton) i inhibitor konwertazy (np. ramipryl), nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie, regularnie badaj potas i kreatyninę we krwi i nie stosuj bez zgody lekarza suplementów potasu, soli z obniżoną zawartością sodu ani leków przeciwbólowych typu ibuprofen.opóźniony (dni)rozległe badania

Niekorzystna interakcja

Jeśli bierzesz razem lek z grupy antagonistów aldosteronu (np. spironolakton) i inhibitor konwertazy (np. ramipryl), nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie, regularnie badaj potas i kreatyninę we krwi i nie stosuj bez zgody lekarza suplementów potasu, soli z obniżoną zawartością sodu ani leków przeciwbólowych typu ibuprofen.

Leki z grupy antagonistów aldosteronu, takie jak spironolakton czy eplerenon, oraz leki na nadciśnienie i serce z grupy inhibitorów konwertazy, takie jak ramipryl, peryndopryl czy enalapryl, zatrzymują potas w organizmie. Gdy bierzesz je razem, potasu może być we krwi za dużo, a to może zaburzyć pracę serca i nerek. Lekarze często łączą te leki celowo, bo razem dobrze chronią serce, dlatego ważne są regularne badania krwi, a nie odstawianie leków.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • osłabienie lub uczucie ciężkości mięśni, zwłaszcza nóg
  • mrowienie lub drętwienie rąk, stóp albo wokół ust
  • kołatanie serca, nierówne lub wyraźnie wolne bicie serca
  • zawroty głowy, omdlenie lub uczucie słabości przy wstawaniu
  • wyraźnie mniejsza ilość oddawanego moczu albo obrzęki
  • nudności, wymioty lub biegunka trwające dłużej niż dobę
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu antagonisty aldosteronu i inhibitora konwertazy należy przed włączeniem drugiego leku ocenić stężenie potasu i eGFR, a następnie regularnie je kontrolować, zwłaszcza w pierwszych tygodniach leczenia i po każdej zmianie dawki. Połączenie stosuje się tylko przy wyraźnym wskazaniu, takim jak niewydolność serca z obniżoną frakcją wyrzutową, stan po zawale z dysfunkcją lewej komory lub cukrzycowa choroba nerek w przypadku finerenonu. Nie należy włączać antagonisty aldosteronu przy podwyższonym wyjściowo stężeniu potasu ani przy ciężkiej niewydolności nerek[1]. Należy unikać dołączania trzeciego leku hamującego układ renina–angiotensyna–aldosteron (sartanu, aliskirenu), a skojarzenie eplerenonu z inhibitorem konwertazy i sartanem jednocześnie jest przeciwwskazane w ChPL. Należy odstawić suplementy potasu i zamienniki soli z potasem oraz unikać NLPZ, trimetoprimu i innych diuretyków oszczędzających potas (amiloryd, triamteren). Spironolakton i eplerenon zaleca się stosować w najmniejszej skutecznej dawce. Przy wzroście stężenia potasu lub pogorszeniu czynności nerek należy zmniejszyć dawkę albo wstrzymać antagonistę aldosteronu, a w razie ciężkiej hiperkaliemii odstawić oba leki i wdrożyć leczenie doraźne. Pacjenta należy pouczyć o czasowym wstrzymaniu leków w razie wymiotów, biegunki lub odwodnienia.

Skutek kliniczny

Główne zagrożenie to hiperkaliemia, która w ciężkiej postaci może wywołać groźne zaburzenia rytmu serca, w tym bradykardię, bloki przewodzenia i zatrzymanie krążenia[2]. Możliwe są też pogorszenie czynności nerek z wzrostem stężenia kreatyniny oraz nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego. Ryzyko rośnie przy przewlekłej chorobie nerek, cukrzycy, odwodnieniu, w podeszłym wieku oraz przy jednoczesnym stosowaniu suplementów potasu, zamienników soli z potasem, innych leków oszczędzających potas, sartanów, NLPZ, trimetoprimu lub heparyny. Jednocześnie połączenie jest celowo stosowane w niewydolności serca z obniżoną frakcją wyrzutową, po zawale serca z dysfunkcją lewej komory oraz – w przypadku finerenonu – w przewlekłej chorobie nerek u chorych na cukrzycę typu 2, gdzie poprawia rokowanie pod warunkiem ścisłego monitorowania[3].

Mechanizm

Interakcja jest farmakodynamiczna i wspólna dla wszystkich leków obu grup. Inhibitory konwertazy zmniejszają wytwarzanie angiotensyny II, a przez to wydzielanie aldosteronu. Antagoniści aldosteronu blokują receptor mineralokortykoidowy w kanaliku nerkowym. Oba mechanizmy ograniczają wydalanie potasu przez nerki i sumują się, co prowadzi do retencji potasu. Dodatkowo oba leki zmniejszają ciśnienie filtracyjne w kłębuszku, co może pogorszyć czynność nerek i dalej nasilić hiperkaliemię. Nie ma tu udziału metabolizmu ani transportu leków, dlatego różnice w budowie i farmakokinetyce poszczególnych substancji (np. steroidowa budowa spironolaktonu i kanrenonu, niesteroidowa budowa finerenonu, krótki czas działania kaptoprylu) nie znoszą interakcji. Finerenon i eplerenon mogą wiązać się z nieco mniejszym ryzykiem hiperkaliemii niż spironolakton, ale ryzyko to pozostaje klinicznie istotne. Brak części par w bazach danych oznacza brak danych, a nie brak interakcji.

Monitorować

  • stężenie potasu w surowicy przed włączeniem, w pierwszych tygodniach leczenia, po każdej zmianie dawki i następnie okresowo
  • kreatynina i eGFR w tych samych terminach co potas
  • ciśnienie tętnicze, w tym objawy hipotonii ortostatycznej
  • EKG przy podejrzeniu hiperkaliemii lub zaburzeń rytmu
  • stan nawodnienia, zwłaszcza w czasie infekcji przebiegających z wymiotami, biegunką lub gorączką
  • przegląd innych przyjmowanych leków i suplementów zwiększających stężenie potasu

Kiedy ocena się zmienia

eGFR ≤ 30 ml/min/1,73 m²pacjentinterakcja nie dotyczyPrzy ciężkim upośledzeniu czynności nerek ryzyko hiperkaliemii jest bardzo duże, a spironolakton i eplerenon są w tej sytuacji przeciwwskazane w ChPL. Finerenonu nie należy włączać przy znacznie obniżonym eGFR zgodnie z jego ChPL. Decyzję o kontynuacji podejmuje lekarz prowadzący z uwzględnieniem aktualnych wartości potasu.
wiek ≥ 75 latpacjentryzyko rośnieU osób w podeszłym wieku częściej występuje obniżona czynność nerek, odwodnienie i wielolekowość, co zwiększa ryzyko hiperkaliemii. Wskazane jest rozpoczynanie od małych dawek antagonisty aldosteronu i częstsze kontrole potasu oraz kreatyniny.
Dołączenie antagonisty aldosteronu do stosowanego inhibitora konwertazykolejność włączenia · antagoniści aldosteronuinne zalecenieNajczęściej antagonistę aldosteronu dołącza się do już stosowanego inhibitora konwertazy. Przed dołączeniem należy ocenić potas i eGFR, odstawić suplementy potasu, a kontrolę laboratoryjną wykonać wcześnie po włączeniu i po każdym zwiększeniu dawki.
Ostra choroba z odwodnieniem (wymioty, biegunka, gorączka)czas leczenia · pacjentryzyko rośnieOdwodnienie pogarsza przepływ nerkowy i gwałtownie zwiększa ryzyko hiperkaliemii oraz ostrego uszkodzenia nerek. Należy rozważyć czasowe wstrzymanie antagonisty aldosteronu i inhibitora konwertazy do czasu wyrównania nawodnienia oraz skontrolować potas i kreatyninę.

Źródła

  1. Spironolactone in severe heart failure: enhances efficacy of diuretic + ACE inhibitor combinations. Prescrire Int. 2000;9(49):158-9. PMID: 11603418.
  2. Juurlink DN, Mamdani MM, Lee DS, Kopp A, Austin PC, Laupacis A, et al. Rates of hyperkalemia after publication of the Randomized Aldactone Evaluation Study. N Engl J Med. 2004;351(6):543-51. doi: 10.1056/NEJMoa040135. PMID: 15295047.
  3. Pitt B, Zannad F, Remme WJ, Cody R, Castaigne A, Perez A, et al. The effect of spironolactone on morbidity and mortality in patients with severe heart failure. Randomized Aldactone Evaluation Study Investigators. N Engl J Med. 1999;341(10):709-17. doi: 10.1056/NEJM199909023411001. PMID: 10471456.

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDiklofenak+ TrandolaprylJeśli to możliwe, unikaj dłuższego łączenia diklofenaku z trandolaprylem, a gdy jest konieczne – stosuj najmniejszą skuteczną dawkę diklofenaku przez możliwie najkrótszy czas.Stosuj diklofenak jak najkrócej, pij odpowiednią ilość płynów, częściej mierz ciśnienie i zapytaj lekarza lub farmaceutę, jeśli potrzebujesz go dłużej niż kilka dni.opóźniony (dni)rozległe badania

Niekorzystna interakcja

Stosuj diklofenak jak najkrócej, pij odpowiednią ilość płynów, częściej mierz ciśnienie i zapytaj lekarza lub farmaceutę, jeśli potrzebujesz go dłużej niż kilka dni.

Diklofenak może osłabiać działanie trandolaprylu, przez co ciśnienie krwi może wzrosnąć. Oba leki razem mogą też obciążać nerki i podnosić poziom potasu we krwi. Ryzyko jest większe u osób starszych, odwodnionych i przyjmujących leki moczopędne.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wyraźnie wyższe ciśnienie niż zwykle
  • oddawanie znacznie mniejszej ilości moczu
  • obrzęki nóg lub twarzy
  • osłabienie mięśni, kołatanie serca lub nierówne bicie serca
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – antagonizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Jeśli to możliwe, unikaj dłuższego łączenia diklofenaku z trandolaprylem, a gdy jest konieczne – stosuj najmniejszą skuteczną dawkę diklofenaku przez możliwie najkrótszy czas. Pacjenta należy odpowiednio nawadniać i okresowo kontrolować czynność nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego oraz w jego trakcie, szczególnie gdy przyjmuje także lek moczopędny[1]. Ciśnienie tętnicze należy kontrolować częściej przy włączaniu i odstawianiu diklofenaku, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku[1][2]. U pacjentów z niewydolnością serca nie łączy się NLPZ z inhibitorami ACE[2], a diklofenak jest u nich przeciwwskazany już od klasy II wg NYHA[1][3][4].

Skutek kliniczny

Słabsza kontrola ciśnienia tętniczego, pogorszenie czynności nerek aż do ostrego uszkodzenia nerek oraz hiperkaliemia[1][2]. Ryzyko jest największe u osób odwodnionych, w podeszłym wieku, z wcześniej upośledzoną czynnością nerek i przyjmujących jednocześnie lek moczopędny[1].

Mechanizm

Diklofenak hamuje syntezę prostaglandyn nerkowych, które rozszerzają naczynia i sprzyjają wydalaniu sodu i wody. W efekcie osłabia działanie przeciwnadciśnieniowe trandolaprylu[1][2]. Jednocześnie diklofenak zwęża tętniczkę doprowadzającą kłębuszka, a trandolapryl rozszerza tętniczkę odprowadzającą, co razem obniża ciśnienie filtracji kłębuszkowej. Oba leki zmniejszają też wydalanie potasu, dlatego ich działanie zwiększające stężenie potasu w surowicy i pogarszające czynność nerek sumuje się[2].

Metabolizm i transportery

  • Diklofenak: substrat CYP2C9[5]

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze po włączeniu i po odstawieniu diklofenaku
  • stężenie kreatyniny i eGFR
  • stężenie potasu w surowicy
  • stan nawodnienia i ilość oddawanego moczu

Kiedy ocena się zmienia

Podeszły wiekwiek · pacjentryzyko rośnieU osób w podeszłym wieku ryzyko pogorszenia czynności nerek i wzrostu ciśnienia jest większe, dlatego ciśnienie tętnicze należy kontrolować regularnie.
Miejscowadroga podania · diklofenakryzyko malejeDiklofenak stosowany na skórę daje znacznie mniejsze stężenie w surowicy niż postać doustna, więc ryzyko interakcji jest wyraźnie mniejsze, choć przy rozległym i długim stosowaniu nie można go wykluczyć.
Włączenie lub odstawienie diklofenaku u pacjenta leczonego trandolaprylemkolejność włączenia · diklofenakinne zaleceniePrzy rozpoczynaniu i kończeniu podawania NLPZ pacjentowi leczonemu trandolaprylem ciśnienie tętnicze należy kontrolować częściej.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Diclac 75 Duo 75 mg, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/diclac-75-duo-100109870/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Gopten 4,0 4 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/gopten-4-0-100232486/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Olfen 75 SR 75 mg, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/olfen-75-sr-100111630/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Majamil PPH 25 mg, tabletki dojelitowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/majamil-pph-100216091/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Diclac 75 Duo. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/diclac-75-duo-100109870/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaIbuprofen+ TrandolaprylU pacjentów z niewydolnością serca należy unikać łączenia ibuprofenu z trandolaprylem.Na ból wybieraj raczej paracetamol, a jeśli musisz wziąć ibuprofen, przyjmuj go jak najkrócej, pij dużo płynów i zapytaj farmaceutę lub lekarza, czy to dla ciebie bezpieczne.opóźniony (dni)rozległe badania

Niekorzystna interakcja

Na ból wybieraj raczej paracetamol, a jeśli musisz wziąć ibuprofen, przyjmuj go jak najkrócej, pij dużo płynów i zapytaj farmaceutę lub lekarza, czy to dla ciebie bezpieczne.

Ibuprofen może osłabiać działanie trandolaprylu, przez co ciśnienie krwi może rosnąć. Oba leki razem mogą też obciążać nerki i podnosić poziom potasu we krwi. Ryzyko jest większe u osób starszych, odwodnionych, z chorobami nerek lub serca oraz przyjmujących leki moczopędne.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wyraźnie wyższe ciśnienie w pomiarach domowych
  • oddawanie mniejszej ilości moczu
  • obrzęki nóg lub szybki przyrost masy ciała
  • osłabienie mięśni, kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • nasilona duszność
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – antagonizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

U pacjentów z niewydolnością serca należy unikać łączenia ibuprofenu z trandolaprylem[1]. U pozostałych połączenie można stosować z ostrożnością, najlepiej krótko i w najmniejszej skutecznej dawce, przy dobrym nawodnieniu pacjenta[2]. Należy częściej kontrolować ciśnienie tętnicze przy włączaniu i odstawianiu ibuprofenu[1]. Po włączeniu leczenia skojarzonego należy rozważyć ocenę czynności nerek, a następnie jej okresowe sprawdzanie[2]. Przy doraźnym leczeniu bólu warto rozważyć paracetamol albo miejscową postać NLPZ.

Skutek kliniczny

Słabsza kontrola ciśnienia tętniczego, pogorszenie czynności nerek aż do ostrej niewydolności nerek, zwykle odwracalnej, oraz hiperkaliemia[2][1]. Ryzyko jest największe u osób w podeszłym wieku, odwodnionych, z zaburzoną czynnością nerek, z niewydolnością serca oraz przyjmujących jednocześnie diuretyk[2].

Mechanizm

Ibuprofen hamuje cyklooksygenazę i zmniejsza nerkowe wytwarzanie prostaglandyn rozszerzających naczynia i zwiększających wydalanie sodu. Osłabia to działanie przeciwnadciśnieniowe trandolaprylu[1]. Trandolapryl rozszerza tętniczkę odprowadzającą kłębuszka, a ibuprofen zwęża tętniczkę doprowadzającą, więc oba leki addytywnie obniżają przesączanie kłębuszkowe i zwiększają stężenie potasu w surowicy[1].

Metabolizm i transportery

  • Ibuprofen: substrat CYP2C9[3]

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze
  • stężenie kreatyniny i eGFR
  • stężenie potasu w surowicy
  • stan nawodnienia
  • obrzęki i masa ciała u pacjentów z niewydolnością serca

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowa (na skórę)droga podania · ibuprofenryzyko malejeIbuprofen stosowany miejscowo na skórę osiąga niewielkie stężenia ogólnoustrojowe, więc wpływ na nerki i ciśnienie jest mało prawdopodobny.
Doraźnie, pojedyncze dawkiczas leczenia · ibuprofenryzyko malejeSporadyczne, krótkotrwałe przyjęcie ibuprofenu u dobrze nawodnionego pacjenta z prawidłową czynnością nerek niesie mniejsze ryzyko niż regularne stosowanie.
Podeszły wiekwiek · pacjentryzyko rośnieU osób w podeszłym wieku skojarzenie wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko ostrej niewydolności nerek.
Zaburzona czynność nerek lub odwodnienieeGFR · pacjentryzyko rośnieU pacjentów odwodnionych lub z zaburzoną czynnością nerek połączenie może doprowadzić do dalszego pogorszenia czynności nerek, w tym do ostrej niewydolności nerek.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Gopten 4,0 4 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/gopten-4-0-100232486/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ibuprofen TZF 40 mg/ml, zawiesina doustna. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ibuprofen-tzf-100418660/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ibuprofen TZF. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/ibuprofen-tzf-100418660/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaKwas acetylosalicylowy+ TrandolaprylMała dawka przeciwpłytkowa kwasu acetylosalicylowego może być stosowana razem z trandolaprylem bez zmian w leczeniu.Nie przyjmuj na własną rękę kwasu acetylosalicylowego w dużych dawkach przeciwbólowych – zapytaj farmaceutę o inny lek na ból, a małej dawki „na serce” nie odstawiaj bez porozumienia z lekarzem.opóźniony (dni)rozległe badania

Niekorzystna interakcja

Nie przyjmuj na własną rękę kwasu acetylosalicylowego w dużych dawkach przeciwbólowych – zapytaj farmaceutę o inny lek na ból, a małej dawki „na serce” nie odstawiaj bez porozumienia z lekarzem.

Mała dawka kwasu acetylosalicylowego „na serce” zwykle dobrze łączy się z trandolaprylem i często lekarz celowo zaleca oba leki. Duże dawki tego leku, przyjmowane na ból, gorączkę czy stan zapalny, mogą osłabiać działanie leku na ciśnienie i obciążać nerki. Mogą też podnieść poziom potasu we krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wyższe niż zwykle ciśnienie w domowych pomiarach
  • wyraźnie mniej oddawanego moczu
  • obrzęki nóg lub szybki przyrost masy ciała
  • osłabienie mięśni, kołatanie serca lub nierówne bicie serca
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – antagonizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Mała dawka przeciwpłytkowa kwasu acetylosalicylowego może być stosowana razem z trandolaprylem bez zmian w leczeniu.[1] Dużych, przeciwzapalnych lub przeciwbólowych dawek kwasu acetylosalicylowego unika się u pacjentów z niewydolnością serca leczonych trandolaprylem.[1] Jeśli u innego pacjenta rozpoczyna się lub kończy stosowanie dużych dawek kwasu acetylosalicylowego, częściej kontroluje się ciśnienie tętnicze.[1] Przy dłuższym stosowaniu dużych dawek warto skontrolować stężenie potasu i czynność nerek.

Skutek kliniczny

Przy dawkach przeciwzapalnych kwasu acetylosalicylowego może dojść do słabszej kontroli ciśnienia tętniczego, hiperkaliemii i pogorszenia czynności nerek, aż do ostrego uszkodzenia nerek u osób odwodnionych lub z niewydolnością serca.[1] U pacjentów z zaburzeniami czynności lewej komory po zawale mięśnia sercowego nie stwierdzono interakcji klinicznych trandolaprylu z kwasem acetylosalicylowym.[1]

Mechanizm

Kwas acetylosalicylowy w dużych dawkach hamuje syntezę prostaglandyn rozszerzających naczynia nerkowe, co zmniejsza filtrację kłębuszkową i osłabia działanie przeciwnadciśnieniowe inhibitora ACE.[2] Inhibitory ACE i leki przeciwzapalne w sposób addytywny zwiększają stężenie potasu w surowicy i pogarszają czynność nerek.[1] Małe dawki przeciwpłytkowe kwasu acetylosalicylowego w praktyce nie wywołują istotnej klinicznie interakcji z trandolaprylem.[1]

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze przy rozpoczynaniu i kończeniu dużych dawek kwasu acetylosalicylowego
  • stężenie potasu w surowicy
  • kreatynina i eGFR

Kiedy ocena się zmienia

Mała dawka przeciwpłytkowadawka · kwas acetylosalicylowyryzyko malejeKwas acetylosalicylowy w małej dawce przeciwpłytkowej można stosować z trandolaprylem, także u pacjentów z niewydolnością serca i po zawale mięśnia sercowego.
dawka ≥ 3 g na dobękwas acetylosalicylowyryzyko rośnieKwas acetylosalicylowy w dawkach 3 g na dobę i większych osłabia działanie przeciwnadciśnieniowe inhibitorów ACE przez zmniejszenie filtracji kłębuszkowej. Należy częściej kontrolować ciśnienie tętnicze, a u pacjentów z niewydolnością serca takiego skojarzenia unikać.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Gopten 4,0 4 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/gopten-4-0-100232486/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Acard 75 mg, tabletki dojelitowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/acard-100002148/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaNaproksen+ TrandolaprylU pacjentów z niewydolnością serca należy unikać łączenia NLPZ z inhibitorami ACE.Nie przyjmuj naproksenu dłużej niż kilka dni bez rozmowy z lekarzem lub farmaceutą, pij odpowiednio dużo płynów i mierz ciśnienie w domu.opóźniony (dni)rozległe badania

Niekorzystna interakcja

Nie przyjmuj naproksenu dłużej niż kilka dni bez rozmowy z lekarzem lub farmaceutą, pij odpowiednio dużo płynów i mierz ciśnienie w domu.

Naproksen, lek przeciwbólowy i przeciwzapalny, może osłabiać działanie trandolaprylu na ciśnienie krwi. Oba leki przyjmowane razem mogą też obciążać nerki i podnosić poziom potasu we krwi. Ryzyko jest większe u osób starszych, odwodnionych, z chorobą nerek lub serca oraz u tych, którzy biorą leki moczopędne.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wyraźnie wyższe ciśnienie niż zwykle
  • oddawanie mniejszej ilości moczu
  • obrzęki nóg lub szybki przyrost masy ciała
  • osłabienie mięśni
  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • duszność
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – antagonizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

U pacjentów z niewydolnością serca należy unikać łączenia NLPZ z inhibitorami ACE[1]. Jeśli naproksen jest konieczny, stosuj najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie krótki czas i częściej kontroluj ciśnienie tętnicze przy jego włączaniu i odstawianiu[1]. U pacjentów z grupy ryzyka oznacz kreatyninę i potas przed leczeniem i wkrótce po jego rozpoczęciu oraz zadbaj o odpowiednie nawodnienie. Do doraźnego leczenia bólu rozważ paracetamol.

Skutek kliniczny

NLPZ mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe trandolaprylu[1]. Inhibitory ACE i NLPZ mogą addytywnie zwiększać stężenie potasu w surowicy i pogarszać czynność nerek[1]. Naproksen zwiększa ryzyko zaburzenia czynności nerek związane ze stosowaniem inhibitorów ACE[2]. Ryzyko ostrego uszkodzenia nerek jest największe u osób starszych, odwodnionych, z przewlekłą chorobą nerek, z niewydolnością serca oraz przyjmujących jednocześnie leki moczopędne.

Mechanizm

Naproksen hamuje syntezę prostaglandyn w nerkach, co sprzyja zatrzymywaniu sodu i wody oraz zwężeniu tętniczki doprowadzającej kłębuszka. Osłabia to działanie przeciwnadciśnieniowe trandolaprylu. Trandolapryl rozszerza tętniczkę odprowadzającą i zmniejsza wydzielanie aldosteronu, więc razem z naproksenem obniża ciśnienie filtracji w kłębuszku i ogranicza wydalanie potasu.

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze
  • stężenie kreatyniny i eGFR
  • stężenie potasu w surowicy
  • obrzęki i masa ciała
  • ilość oddawanego moczu

Kiedy ocena się zmienia

Włączenie lub odstawienie naproksenu w trakcie leczenia trandolaprylemkolejność włączenia · naprokseninne zaleceniePrzy rozpoczynaniu i kończeniu podawania NLPZ pacjentowi leczonemu trandolaprylem należy częściej kontrolować ciśnienie tętnicze.
Stosowanie doraźne, krótkotrwałeczas leczenia · naproksenryzyko malejeKrótkotrwałe, doraźne stosowanie naproksenu u pacjenta bez czynników ryzyka nerkowego wiąże się z mniejszym ryzykiem klinicznie istotnych skutków.
Dawki przeciwzapalne, regularne stosowaniedawka · naproksenryzyko rośnieWiększe dawki i regularne przyjmowanie naproksenu nasilają osłabienie działania hipotensyjnego oraz ryzyko pogorszenia czynności nerek i hiperkaliemii.
Postać do stosowania na skórępostać · naproksenryzyko malejeMiejscowe postacie NLPZ dają małą ekspozycję ogólnoustrojową, dlatego ryzyko interakcji jest znacznie mniejsze niż przy postaci doustnej.
Obniżony eGFReGFR · pacjentryzyko rośnieU pacjentów z przewlekłą chorobą nerek ryzyko ostrego uszkodzenia nerek i hiperkaliemii jest większe. Ciężka niewydolność nerek wyklucza stosowanie naproksenu.
Podeszły wiekwiek · pacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występują ograniczona rezerwa nerkowa, odwodnienie i jednoczesne stosowanie leków moczopędnych, co zwiększa ryzyko powikłań nerkowych.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Gopten 4,0 4 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/gopten-4-0-100232486/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Naproxen 250 Hasco 250 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/naproxen-250-hasco-100121232/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaPiroksykam+ TrandolaprylJeśli to możliwe, nie dołączaj piroksykamu u pacjenta leczonego trandolaprylem i rozważ paracetamol, a gdy NLPZ jest konieczny – stosuj go możliwie krótko i kontroluj ciśnienie tętnicze, kreatyninę i potas.Nie zaczynaj piroksykamu na własną rękę, gdy bierzesz trandolapryl – zapytaj lekarza lub farmaceutę o bezpieczniejszy lek przeciwbólowy, a jeśli musisz go przyjmować, pij odpowiednio dużo płynów i częściej mierz ciśnienie.opóźniony (dni)rozległe badania

Niekorzystna interakcja

Nie zaczynaj piroksykamu na własną rękę, gdy bierzesz trandolapryl – zapytaj lekarza lub farmaceutę o bezpieczniejszy lek przeciwbólowy, a jeśli musisz go przyjmować, pij odpowiednio dużo płynów i częściej mierz ciśnienie.

Piroksykam to lek przeciwbólowy i przeciwzapalny, który może osłabiać działanie trandolaprylu, więc ciśnienie może wzrosnąć. Oba leki razem mogą też obciążać nerki i podnosić poziom potasu we krwi. Ryzyko jest większe u osób starszych, odwodnionych, z chorymi nerkami lub niewydolnością serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wyraźnie mniej oddawanego moczu
  • obrzęki nóg lub szybki przyrost masy ciała
  • ciśnienie wyższe niż zwykle
  • osłabienie mięśni lub kołatanie serca
  • nasilona duszność
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – antagonizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Jeśli to możliwe, nie dołączaj piroksykamu u pacjenta leczonego trandolaprylem i rozważ paracetamol, a gdy NLPZ jest konieczny – stosuj go możliwie krótko i kontroluj ciśnienie tętnicze, kreatyninę i potas. U pacjentów z niewydolnością serca należy unikać łączenia inhibitorów ACE z NLPZ, z wyjątkiem kwasu acetylosalicylowego w małych dawkach przeciwpłytkowych[1]. Część produktów piroksykamu jest przeciwwskazana u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym oraz z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością serca[2]. Pacjent powinien być odpowiednio nawodniony, a potrzebę monitorowania czynności nerek ocenia się na początku leczenia skojarzonego i następnie okresowo, szczególnie u osób w podeszłym wieku[3]. Ciśnienie tętnicze należy kontrolować częściej po rozpoczęciu i po zakończeniu podawania NLPZ[1].

Skutek kliniczny

Piroksykam może osłabić działanie przeciwnadciśnieniowe trandolaprylu[1]. U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek, zwłaszcza odwodnionych lub w podeszłym wieku, połączenie może prowadzić do pogorszenia czynności nerek, w tym do ostrej niewydolności nerek, która jest na ogół odwracalna[3]. Możliwa jest hiperkaliemia wynikająca z addytywnego działania obu leków[1]. NLPZ mogą nasilać niewydolność serca[3].

Mechanizm

Piroksykam hamuje cyklooksygenazę i zmniejsza syntezę prostaglandyn nerkowych, które rozszerzają tętniczkę doprowadzającą i sprzyjają wydalaniu sodu i wody. Trandolapryl zmniejsza wytwarzanie angiotensyny II, która podtrzymuje przesączanie kłębuszkowe przez zwężanie tętniczki odprowadzającej. Jednoczesne wyłączenie obu mechanizmów obniża przesączanie kłębuszkowe, sprzyja zatrzymywaniu sodu i wody oraz osłabia działanie hipotensyjne trandolaprylu. Inhibitory ACE i NLPZ mogą addytywnie zwiększać stężenie potasu w surowicy i pogarszać czynność nerek[1].

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze
  • stężenie kreatyniny i eGFR
  • stężenie potasu w surowicy
  • stan nawodnienia i obrzęki
  • objawy zaostrzenia niewydolności serca

Kiedy ocena się zmienia

Podeszły wiekwiek · pacjentryzyko rośnieU pacjentów w podeszłym wieku, zwłaszcza odwodnionych lub z zaburzoną czynnością nerek, rośnie ryzyko ostrej niewydolności nerek, dlatego należy zachować szczególną ostrożność, dbać o nawodnienie i kontrolować czynność nerek.
Ciężka niewydolność nerekeGFR · pacjentinterakcja nie dotyczyPiroksykam jest przeciwwskazany w ciężkiej niewydolności nerek.
Włączenie lub odstawienie piroksykamu u pacjenta leczonego trandolaprylemkolejność włączenia · piroksykaminne zaleceniePo rozpoczęciu i po zakończeniu podawania NLPZ należy częściej kontrolować ciśnienie tętnicze.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Gopten 4,0 4 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/gopten-4-0-100232486/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Flamexin 20 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/flamexin-100106570/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Piroxicam Jelfa 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/piroxicam-jelfa-100053418/

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
  • Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.