Interakcje / Pantoprazol / Pantoprazol i patiromer
Jaki opis pokazać?
Interakcja o niejasnym znaczeniu
Połączenie można stosować.
Przyjmuj lek na żołądek rano przed śniadaniem, a lek obniżający potas z posiłkiem o innej porze dnia, a jeśli wróci zgaga, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie.
Interakcja o niejasnym znaczeniuPantoprazol+ PatiromerPołączenie można stosować.Przyjmuj lek na żołądek rano przed śniadaniem, a lek obniżający potas z posiłkiem o innej porze dnia, a jeśli wróci zgaga, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie.nieznanyteoretyczne
Interakcja o niejasnym znaczeniu
Przyjmuj lek na żołądek rano przed śniadaniem, a lek obniżający potas z posiłkiem o innej porze dnia, a jeśli wróci zgaga, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie.
Lek obniżający potas może w jelitach wiązać inne leki i zmniejszać ich wchłanianie. Nie wiadomo, czy dotyczy to leku na zgagę i żołądek, ale jest to możliwe. Poważne skutki nie są spodziewane, najwyżej lek na żołądek może działać słabiej.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nawrót zgagi lub pieczenia za mostkiem
- ból w górnej części brzucha
- kwaśne odbijanie
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PK – wchłanianie
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie można stosować. Pantoprazol przyjmuje się rano przed śniadaniem, a patiromer z posiłkiem o innej porze dnia, aby nie podawać obu leków jednocześnie. Przy nawrocie objawów ze strony górnego odcinka przewodu pokarmowego należy sprawdzić, czy pacjent nie przyjmuje leków razem.
Skutek kliniczny
Teoretycznie możliwe jest osłabienie działania pantoprazolu, czyli słabsze hamowanie wydzielania kwasu żołądkowego i nawrót objawów refluksu lub dyspepsji. Nie opisano poważnych skutków klinicznych tego połączenia.
Mechanizm
Rozdzielenie podania obu leków w ciągu dnia ogranicza teoretyczne ryzyko interakcji. Patiromer jest niewchłanialnym polimerem wymieniającym jony w przewodzie pokarmowym. Może wiązać niektóre jednocześnie przyjmowane leki doustne i zmniejszać ich wchłanianie. Wpływ na wchłanianie pantoprazolu nie został potwierdzony w badaniach klinicznych. Pantoprazol nie wpływa w istotny sposób na działanie patiromeru.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- nawrót objawów refluksu, zgagi lub bólu w nadbrzuszu
- stężenie potasu i magnezu w surowicy zgodnie z zasadami leczenia patiromerem
Kiedy ocena się zmienia
| Leki przyjmowane o różnych porach dniaodstep · pacjent | ryzyko maleje | Podawanie obu leków o różnych porach dnia praktycznie eliminuje ryzyko wiązania pantoprazolu przez patiromer w przewodzie pokarmowym. |
| Długotrwałe stosowanie obu lekówczas leczenia · pacjent | inne zalecenie | Przy przewlekłym stosowaniu obu leków należy okresowo kontrolować stężenie magnezu w surowicy, ponieważ oba leki mogą je obniżać. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Contix. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/contix-100134453/
Alkohol przy tych lekach
Interakcja nieistotna kliniczniePantoprazola alkoholNie trzeba zmieniać dawki ani schematu pantoprazolu u osoby pijącej alkohol.Możesz przyjmować lek jak zwykle, ale ogranicz alkohol, żeby nie nasilać zgagi i podrażnienia żołądka.nieznanybadania kliniczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Możesz przyjmować lek jak zwykle, ale ogranicz alkohol, żeby nie nasilać zgagi i podrażnienia żołądka.
Pantoprazol i alkohol nie wchodzą ze sobą w szkodliwą interakcję. Alkohol nie zmienia działania leku, a lek nie zmienia działania alkoholu. Alkohol sam jednak nasila zgagę i podrażnia żołądek, więc może utrudniać wyleczenie dolegliwości, na które przyjmujesz ten lek.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- Czarne, smoliste stolce
- Wymioty z krwią lub o wyglądzie fusów od kawy
- Silny lub nasilający się ból brzucha
- Zgaga, która nie mija mimo regularnego przyjmowania leku
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- brak_interakcji
- Początek
- nieznany
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Nie trzeba zmieniać dawki ani schematu pantoprazolu u osoby pijącej alkohol. Ze względu na chorobę podstawową warto zalecić ograniczenie alkoholu, szczególnie w chorobie refluksowej i w leczeniu owrzodzeń. U osób przewlekle nadużywających alkoholu należy uwzględnić możliwe uszkodzenie wątroby, ponieważ pantoprazol jest w dużym stopniu metabolizowany w wątrobie[1].
Skutek kliniczny
Nie należy oczekiwać zmiany stężenia ani działania pantoprazolu ani zmiany stężenia alkoholu we krwi. Regularne lub obfite picie może jednak nasilać objawy refluksu i dyspepsji oraz utrudniać gojenie nadżerek i owrzodzeń, przez co leczenie wydaje się mniej skuteczne.
Mechanizm
Między pantoprazolem a etanolem nie występuje istotna interakcja farmakokinetyczna. W badaniach interakcji pantoprazol nie wpływał na metabolizm substancji przekształcanych przez CYP2E1, w tym etanolu[1]. Pantoprazol jest metabolizowany w wątrobie głównie przez CYP2C19 i w mniejszym stopniu przez CYP3A4[1]. Okazjonalne spożycie alkoholu nie zmienia aktywności tych szlaków w sposób istotny klinicznie. Charakterystyki wszystkich produktów pantoprazolu nie wymieniają alkoholu wśród przeciwwskazań ani nie zalecają jego unikania, a jedyny zapis o alkoholu poza punktem 4.5 dotyczy substancji pomocniczej (alkoholu poliwinylowego), która nie ma związku z napojami alkoholowymi. Alkohol działa niekorzystnie na samą chorobę leczoną pantoprazolem, ponieważ zwiększa wydzielanie kwasu, obniża napięcie dolnego zwieracza przełyku i uszkadza błonę śluzową żołądka. Jest to wpływ na chorobę, a nie interakcja z lekiem.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- Utrzymywanie się lub nasilenie zgagi i bólu w nadbrzuszu mimo leczenia
- Objawy krwawienia z przewodu pokarmowego u osób pijących dużo alkoholu
- Czynność wątroby u osób przewlekle nadużywających alkoholu
- Stężenie magnezu i witaminy B12 przy wielomiesięcznym stosowaniu pantoprazolu u osób przewlekle pijących
Kiedy ocena się zmienia
| Przewlekłe nadużywanie alkoholuilość alkoholu · pacjent | inne zalecenie | U osób przewlekle nadużywających alkoholu należy ocenić czynność wątroby, ponieważ pantoprazol jest w dużym stopniu metabolizowany w wątrobie. Przy zaburzeniach czynności wątroby i jednoczesnym stosowaniu inhibitorów CYP2C19 należy rozważyć zmniejszenie dawki pantoprazolu. |
| Leczenie wielomiesięczneczas leczenia · alkohol | inne zalecenie | Przy długotrwałym stosowaniu pantoprazolu u osób przewlekle pijących warto okresowo kontrolować stężenie magnezu i witaminy B12, ponieważ oba czynniki niezależnie sprzyjają ich niedoborom. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Contix 40 mg, tabletki dojelitowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/contix-100134453/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Contix. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/contix-100134453/
Interakcja nieistotna kliniczniePatiromera alkoholNie trzeba zmieniać dawkowania ani rozdzielać patiromeru i alkoholu w czasie.Nie musisz zmieniać sposobu przyjmowania leku, ale pij alkohol z umiarem i zapytaj lekarza, ile alkoholu jest bezpieczne przy twojej chorobie nerek lub serca.nieznanyteoretyczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Nie musisz zmieniać sposobu przyjmowania leku, ale pij alkohol z umiarem i zapytaj lekarza, ile alkoholu jest bezpieczne przy twojej chorobie nerek lub serca.
Lek obniżający potas działa tylko w jelitach i nie przenika do krwi. Alkohol nie osłabia jego działania i nie zwiększa ryzyka działań niepożądanych przy umiarkowanym piciu. Jeśli pijesz dużo i regularnie, alkohol może dodatkowo obniżać poziom magnezu, podobnie jak ten lek.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- skurcze lub drżenie mięśni
- kołatanie serca
- uporczywe zaparcia lub biegunka
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- brak
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie trzeba zmieniać dawkowania ani rozdzielać patiromeru i alkoholu w czasie. Zasada podawania patiromeru w co najmniej 3-godzinnych odstępach od innych doustnych produktów leczniczych dotyczy leków, a nie napojów alkoholowych[1]. U osób przewlekle nadużywających alkoholu warto zwrócić uwagę na stężenie magnezu w ramach rutynowej kontroli leczenia.
Skutek kliniczny
Przy umiarkowanym spożyciu alkoholu nie oczekuje się klinicznie istotnych skutków. U osób przewlekle nadużywających alkoholu teoretycznie możliwe jest nasilenie hipomagnezemii oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowych, takich jak zaparcia, biegunka czy nudności.
Mechanizm
Nie jest znany mechanizm interakcji patiromeru z alkoholem. Patiromer nie jest wchłaniany ani metabolizowany przez organizm, a jego wpływ na działanie innych produktów leczniczych jest ograniczony[1]. Działa wyłącznie w świetle przewodu pokarmowego, gdzie wymienia wapń na potas. Etanol jest małą, obojętną elektrycznie cząsteczką, która szybko wchłania się w górnym odcinku przewodu pokarmowego, więc jego istotne wiązanie przez polimer jest mało prawdopodobne. Patiromer nie wpływa też na metabolizm wątrobowy etanolu ani na ośrodkowy układ nerwowy. ChPL patiromeru nie wymienia alkoholu ani etanolu[1]. Teoretyczne znaczenie może mieć jedynie nakładanie się działań niepożądanych, ponieważ patiromer może obniżać stężenie magnezu, a przewlekłe nadużywanie alkoholu również sprzyja hipomagnezemii.
Monitorować
- stężenie magnezu w surowicy u osób przewlekle nadużywających alkoholu
- stężenie potasu w surowicy w ramach rutynowej kontroli leczenia
Kiedy ocena się zmienia
| Przewlekłe nadużywanie alkoholuczas leczenia · pacjent | inne zalecenie | U osób przewlekle nadużywających alkoholu należy uwzględnić sumowanie się ryzyka hipomagnezemii i kontrolować stężenie magnezu w surowicy. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Veltassa 8,4 g, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/veltassa-100400251/
Inne interakcje tych leków 109
Połączenie przeciwwskazaneInhibitory pompy protonowej (np. pantoprazol, omeprazol, ezomeprazol)+ Inhibitory proteazy (np. atazanawir) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora pompy protonowej i atazanawiru należy unikać tego połączenia, a gdy jest ono niezbędne – stosować wyłącznie atazanawir wzmacniany, najmniejszą skuteczną dawkę inhibitora pompy protonowej i ścisłe monitorowanie skuteczności leczenia HIV.Jeśli przyjmujesz lek na HIV z grupy inhibitorów proteazy, nie stosuj na własną rękę leków na zgagę takich jak omeprazol czy pantoprazol i zapytaj lekarza prowadzącego leczenie HIV lub farmaceutę, czy możesz je łączyć.szybki (godziny)badania kliniczne
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli przyjmujesz lek na HIV z grupy inhibitorów proteazy, nie stosuj na własną rękę leków na zgagę takich jak omeprazol czy pantoprazol i zapytaj lekarza prowadzącego leczenie HIV lub farmaceutę, czy możesz je łączyć.
Leki zmniejszające wydzielanie kwasu w żołądku, takie jak omeprazol, pantoprazol czy ezomeprazol, mogą sprawić, że atazanawir prawie się nie wchłania. Wtedy leczenie HIV przestaje dobrze działać, a wirus może stać się odporny na leki. Dotyczy to wszystkich leków z tej grupy, także kupowanych bez recepty na zgagę. Inne leki na HIV z tej grupy, na przykład darunawir, nie mają tego problemu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- wynik badania pokazujący wzrost ilości wirusa HIV we krwi
- spadek liczby limfocytów CD4 w kolejnych badaniach
- nawracające infekcje lub gorsze samopoczucie po rozpoczęciu leku na zgagę
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – wchłanianie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora pompy protonowej i atazanawiru należy unikać tego połączenia, a gdy jest ono niezbędne – stosować wyłącznie atazanawir wzmacniany, najmniejszą skuteczną dawkę inhibitora pompy protonowej i ścisłe monitorowanie skuteczności leczenia HIV. Dotyczy to pantoprazolu, omeprazolu, ezomeprazolu, rabeprazolu, lanzoprazolu i dekslanzoprazolu w równym stopniu, więc zamiana jednego inhibitora pompy protonowej na inny nie rozwiązuje problemu. W pierwszej kolejności warto rozważyć lek blokujący receptor H2, na przykład famotydynę, z zachowaniem odstępu zalecanego w ChPL atazanawiru albo leki zobojętniające przyjmowane z odstępem od atazanawiru. Jeśli pacjent wymaga długotrwałego, silnego hamowania wydzielania kwasu, lekarz prowadzący leczenie HIV powinien rozważyć zmianę schematu przeciwretrowirusowego na taki, który nie zależy od pH żołądka, na przykład oparty na darunawirze. Decyzję o każdym połączeniu z atazanawirem należy uzgodnić z ośrodkiem leczenia HIV.
Skutek kliniczny
Zmniejszenie stężenia atazanawiru może prowadzić do niepełnego zahamowania replikacji HIV, wzrostu wiremii i wyboru szczepów wirusa opornych na inhibitory proteazy, co ogranicza przyszłe możliwości leczenia. Ryzyko jest największe przy atazanawirze stosowanym bez leku wzmacniającego, przy większych dawkach inhibitora pompy protonowej oraz u pacjentów z wcześniejszymi niepowodzeniami leczenia przeciwretrowirusowego[1].
Mechanizm
Atazanawir słabo rozpuszcza się w środowisku o wyższym pH i do dobrego wchłonięcia wymaga kwaśnej treści żołądka[1]. Inhibitory pompy protonowej trwale i silnie hamują wydzielanie kwasu solnego, co znacząco zmniejsza rozpuszczalność i wchłanianie atazanawiru, także wtedy, gdy jest on wzmacniany rytonawirem lub kobicystatem[2]. Efekt jest wspólny dla wszystkich inhibitorów pompy protonowej, ponieważ wynika z samego zahamowania wydzielania kwasu, a nie z cech poszczególnych substancji. Pozostałe inhibitory proteazy z tej grupy nie mają tej zależności od pH, dlatego interakcja nie jest wspólna dla całej klasy[2].
Monitorować
- wiremia HIV (HIV RNA) po rozpoczęciu lub zmianie dawki inhibitora pompy protonowej
- liczba limfocytów CD4 w kolejnych kontrolach
- samodzielne przyjmowanie inhibitorów pompy protonowej bez recepty
- przestrzeganie zaleceń dotyczących pory przyjmowania atazanawiru z posiłkiem
Kiedy ocena się zmienia
| Atazanawir bez leku wzmacniającego (bez rytonawiru lub kobicystatu)postać · inhibitory proteazy | ryzyko rośnie | Atazanawir stosowany bez rytonawiru lub kobicystatu osiąga zbyt niskie stężenia po dodaniu inhibitora pompy protonowej i takiego połączenia nie należy stosować w żadnych okolicznościach. |
| Dawka większa niż najmniejsza dawka terapeutycznadawka · inhibitory pompy protonowej | ryzyko rośnie | Im silniejsze i dłuższe hamowanie wydzielania kwasu, tym większy spadek wchłaniania atazanawiru, dlatego przy koniecznym połączeniu należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę inhibitora pompy protonowej zgodnie z ChPL atazanawiru. |
| Stosowanie przewlekłeczas leczenia · inhibitory pompy protonowej | inne zalecenie | Gdy pacjent wymaga przewlekłego leczenia przeciwwydzielniczego, korzystniejsza od długotrwałego łączenia jest zmiana schematu przeciwretrowirusowego na niezależny od pH żołądka, uzgodniona z ośrodkiem leczenia HIV. |
Źródła
- Zhu L, Persson A, Mahnke L, Eley T, Li T, Xu X, et al. Effect of low-dose omeprazole (20 mg daily) on the pharmacokinetics of multiple-dose atazanavir with ritonavir in healthy subjects. J Clin Pharmacol. 2010;51(3):368-77. doi: 10.1177/0091270010367651. PMID: 20457590.
- Klein CE, Chiu YL, Cai Y, Beck K, King KR, Causemaker SJ, et al. Effects of acid-reducing agents on the pharmacokinetics of lopinavir/ritonavir and ritonavir-boosted atazanavir. J Clin Pharmacol. 2008;48(5):553-62. doi: 10.1177/0091270007313392. PMID: 18440920.
Połączenie przeciwwskazanePantoprazol+ RylpiwirynaNie łącz pantoprazolu z doustną rylpiwiryną, ponieważ połączenie jest ujęte w przeciwwskazaniach charakterystyki rylpiwiryny.Nie przyjmuj pantoprazolu, także kupionego bez recepty, jeśli bierzesz rylpiwirynę w tabletkach, i zapytaj lekarza lub farmaceutę o inny lek na zgagę.opóźniony (dni)badania kliniczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj pantoprazolu, także kupionego bez recepty, jeśli bierzesz rylpiwirynę w tabletkach, i zapytaj lekarza lub farmaceutę o inny lek na zgagę.
Pantoprazol zmniejsza ilość kwasu w żołądku, a rylpiwiryna w tabletkach potrzebuje kwaśnego środowiska, żeby się dobrze wchłonąć. Gdy przyjmujesz oba leki razem, do krwi trafia dużo mniej rylpiwiryny i lek może przestać kontrolować wirusa HIV. Takiego osłabienia leczenia zwykle nie czujesz, a może ono sprawić, że wirus stanie się odporny na leki.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zwykle brak objawów – osłabienie leczenia widać dopiero w badaniu miana wirusa
- wzrost miana wirusa HIV w wynikach badań
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – wchłanianie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Nie łącz pantoprazolu z doustną rylpiwiryną, ponieważ połączenie jest ujęte w przeciwwskazaniach charakterystyki rylpiwiryny[1]. Gdy konieczne jest zmniejszenie wydzielania kwasu, rozważ antagonistę receptora H2 przyjmowanego z odpowiednim odstępem czasowym od rylpiwiryny albo, w porozumieniu z lekarzem prowadzącym leczenie HIV, zmianę leku przeciwretrowirusowego na taki, którego wchłanianie nie zależy od pH żołądka. Charakterystyka rylpiwiryny w postaci wstrzyknięć o przedłużonym uwalnianiu nie wymienia inhibitorów pompy protonowej w przeciwwskazaniach[2], jednak w fazie doustnego wprowadzenia lub doustnego leczenia pomostowego obowiązuje przeciwwskazanie jak dla tabletek.
Skutek kliniczny
Zmniejszenie stężeń doustnej rylpiwiryny grozi utratą jej działania przeciwwirusowego, czyli wzrostem miana wirusa HIV, niepowodzeniem leczenia i ryzykiem rozwoju oporności. Charakterystyka doustnej rylpiwiryny wymienia pantoprazol wśród inhibitorów pompy protonowej przeciwwskazanych do łącznego stosowania[1].
Mechanizm
Pantoprazol silnie i długotrwale hamuje wydzielanie kwasu solnego i podnosi pH w żołądku, a wchłanianie doustnej rylpiwiryny zależy od kwaśnego środowiska żołądka. Charakterystyka doustnej rylpiwiryny podaje, że omeprazol w dawce 20 mg raz na dobę zmniejszał AUC rylpiwiryny o 40%, Cmin o 33% i Cmax o 40%, a dla pantoprazolu spodziewane jest znaczne zmniejszenie stężeń rylpiwiryny w osoczu z tego samego powodu[1]. Charakterystyka pantoprazolu opisuje ten sam mechanizm dla leków, których biodostępność zależy od pH w żołądku, i wymienia inhibitory proteazy HIV, ale nie wymienia rylpiwiryny[3].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- miano wirusa HIV (HIV RNA) po każdej sytuacji, w której pacjent przyjmował pantoprazol razem z doustną rylpiwiryną
- samodzielne stosowanie przez pacjenta pantoprazolu bez recepty
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Domięśniowa (zawiesina o przedłużonym uwalnianiu)droga podania · rylpiwiryna | ryzyko maleje | Rylpiwiryna podawana we wstrzyknięciach domięśniowych omija wchłanianie z przewodu pokarmowego, a jej charakterystyka nie wymienia inhibitorów pompy protonowej w przeciwwskazaniach. Przeciwwskazanie dotyczy jednak doustnej fazy wprowadzenia i doustnego leczenia pomostowego. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Edurant 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/edurant-100261312/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego REKAMBYS 600 mg, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/rekambys-100445800/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Contix 40 mg, tabletki dojelitowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/contix-100134453/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Contix. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/contix-100134453/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Edurant. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/edurant-100261312/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
Niekorzystna interakcjaInhibitory pompy protonowej (np. pantoprazol, omeprazol, ezomeprazol)+ Inhibitory kinazy BCR-ABL (np. dazatynib, bosutynib) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora pompy protonowej i inhibitora kinazy BCR-ABL wrażliwego na pH żołądka należy unikać przewlekłego podawania inhibitora pompy protonowej i rozważyć inne leczenie objawów nadkwaśności.Jeśli przyjmujesz lek na białaczkę z tej grupy, nie zaczynaj samodzielnie stosować leków na zgagę takich jak pantoprazol czy omeprazol i zapytaj lekarza lub farmaceutę o bezpieczny sposób łagodzenia objawów.opóźniony (dni)badania kliniczne
Niekorzystna interakcja
Jeśli przyjmujesz lek na białaczkę z tej grupy, nie zaczynaj samodzielnie stosować leków na zgagę takich jak pantoprazol czy omeprazol i zapytaj lekarza lub farmaceutę o bezpieczny sposób łagodzenia objawów.
Leki na zgagę i nadkwaśność z grupy inhibitorów pompy protonowej, na przykład pantoprazol, omeprazol czy ezomeprazol, zmniejszają ilość kwasu w żołądku. Niektóre leki na białaczkę, przede wszystkim dazatynib i bosutynib, potrzebują kwaśnego środowiska, aby dobrze się wchłonąć, więc przy takim połączeniu mogą działać słabiej. Osłabienia leczenia nie da się odczuć, a może ono zmniejszyć kontrolę choroby. Imatynibu, nilotynibu, ponatynibu i asciminibu ten problem w praktyce nie dotyczy.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nawracające lub nasilające się zmęczenie i osłabienie
- częstsze infekcje, gorączka bez wyraźnej przyczyny
- łatwe powstawanie siniaków lub krwawienia
- uczucie pełności lub ból pod lewym łukiem żebrowym
- niepokojące wyniki kontrolnych badań krwi przekazane przez lekarza
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PK – wchłanianie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora pompy protonowej i inhibitora kinazy BCR-ABL wrażliwego na pH żołądka należy unikać przewlekłego podawania inhibitora pompy protonowej i rozważyć inne leczenie objawów nadkwaśności. Dotyczy to przede wszystkim dazatynibu i bosutynibu. Przy dazatynibie zamiast inhibitora pompy protonowej można stosować leki zobojętniające, na przykład wodorotlenek glinu z wodorotlenkiem magnezu, przyjmowane co najmniej 2 godziny przed albo 2 godziny po dawce dazatynibu, natomiast antagonisty receptora H2 nie zaleca się. Przy bosutynibie można zastosować krótko działające leki zobojętniające lub famotydynę z rozdzieleniem pór przyjmowania, na przykład bosutynib rano, a lek zmniejszający kwasowość wieczorem[1]. Gdy inhibitor pompy protonowej jest bezwzględnie potrzebny, na przykład w leczeniu choroby wrzodowej z krwawieniem, decyzję o dalszym leczeniu i ewentualnej zmianie inhibitora kinazy należy podjąć wspólnie z hematologiem i kontrolować odpowiedź na leczenie. Imatynib, nilotynib, ponatynib i asciminib można w razie potrzeby łączyć z inhibitorami pompy protonowej bez modyfikacji schematu.
Skutek kliniczny
Zmniejszone stężenie dazatynibu lub bosutynibu we krwi może osłabić skuteczność leczenia przewlekłej białaczki szpikowej lub ostrej białaczki limfoblastycznej z chromosomem Philadelphia[1]. Konsekwencją może być brak osiągnięcia lub utrata odpowiedzi hematologicznej, cytogenetycznej albo molekularnej oraz zwiększone ryzyko progresji choroby. Interakcja nie powoduje ostrej toksyczności, a jej znaczenie polega na niezauważalnym dla pacjenta spadku skuteczności terapii przeciwnowotworowej.
Mechanizm
Inhibitory pompy protonowej trwale hamują wydzielanie kwasu solnego i podnoszą pH w żołądku przez większą część doby. Dazatynib i bosutynib to słabe zasady, których rozpuszczalność gwałtownie spada przy wyższym pH, więc w obecności inhibitora pompy protonowej mniej leku rozpuszcza się i wchłania z przewodu pokarmowego[1]. Efekt dotyczy wszystkich inhibitorów pompy protonowej w podobnym stopniu, ponieważ wynika z samego zahamowania wydzielania kwasu, a nie z właściwości konkretnej substancji. Rozłożenie przyjmowania leków na różne pory dnia nie usuwa interakcji, ponieważ działanie inhibitora pompy protonowej utrzymuje się przez całą dobę. Wśród inhibitorów kinazy BCR-ABL interakcja jest wyraźna dla dazatynibu i bosutynibu, a nieistotna klinicznie dla imatynibu, nilotynibu, ponatynibu i asciminibu.
Monitorować
- odpowiedź molekularna – poziom transkryptu BCR-ABL w badaniu RQ-PCR zgodnie z harmonogramem kontroli hematologicznych
- odpowiedź hematologiczna – morfologia krwi z rozmazem
- objawy nadkwaśności i skuteczność leczenia zastępczego (leki zobojętniające, famotydyna)
- przegląd listy leków pod kątem inhibitorów pompy protonowej kupowanych bez recepty
Źródła
- Abbas R, Leister C, Sonnichsen D. A clinical study to examine the potential effect of lansoprazole on the pharmacokinetics of bosutinib when administered concomitantly to healthy subjects. Clin Drug Investig. 2013;33(8):589-95. doi: 10.1007/s40261-013-0103-z. PMID: 23839484.
Niekorzystna interakcjaInhibitory pompy protonowej (np. pantoprazol, omeprazol, ezomeprazol)+ Inhibitory kinazy EGFR (np. erlotynib, gefitynib, dakomitynib) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora pompy protonowej i inhibitora kinazy EGFR należy w miarę możliwości unikać inhibitora pompy protonowej, bo może on osłabić wchłanianie i skuteczność leku przeciwnowotworowego.Jeśli przyjmujesz lek na raka płuca z tej grupy, nie stosuj na własną rękę leków na zgagę takich jak omeprazol czy pantoprazol i zapytaj lekarza lub farmaceutę, czym możesz je bezpiecznie zastąpić.opóźniony (dni)badania kliniczne
Niekorzystna interakcja
Jeśli przyjmujesz lek na raka płuca z tej grupy, nie stosuj na własną rękę leków na zgagę takich jak omeprazol czy pantoprazol i zapytaj lekarza lub farmaceutę, czym możesz je bezpiecznie zastąpić.
Leki na zgagę i wrzody z grupy inhibitorów pompy protonowej, takie jak omeprazol czy pantoprazol, zmniejszają kwaśność żołądka. Niektóre leki na raka płuca, na przykład erlotynib, gefitynib i dakomitynib, potrzebują kwaśnego środowiska, żeby dobrze się wchłonąć. Przy jednoczesnym stosowaniu lek przeciwnowotworowy może działać słabiej, choć nie odczujesz od razu żadnych objawów. Ozymertynib, afatynib i lazertynib nie mają tego problemu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nasilenie dolegliwości związanych z chorobą nowotworową, np. większy kaszel lub duszność
- nawracająca zgaga, która skłania cię do sięgania po leki bez recepty
- informacja od lekarza o gorszych wynikach badań kontrolnych
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PK – wchłanianie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora pompy protonowej i inhibitora kinazy EGFR należy w miarę możliwości unikać inhibitora pompy protonowej, bo może on osłabić wchłanianie i skuteczność leku przeciwnowotworowego. Dotyczy to szczególnie erlotynibu, dakomitynibu i gefitynibu, a rozłożenie przyjmowania leków w ciągu doby nie rozwiązuje problemu. Jeśli leczenie zmniejszające kwaśność żołądka jest konieczne, lepiej zastosować antagonistę receptora H2 albo lek zobojętniający kwas solny z zachowaniem odstępu czasowego wskazanego w ChPL danego inhibitora kinazy EGFR. U pacjentów przyjmujących erlotynib lub dakomitynib warto zweryfikować wskazanie do inhibitora pompy protonowej i rozważyć jego odstawienie[1]. Przy ozymertynibie, afatynibie i lazertynibie modyfikacja leczenia nie jest konieczna, a przy aumolertynibie ze względu na brak danych zaleca się ostrożność.
Skutek kliniczny
Zmniejszone wchłanianie inhibitora kinazy EGFR prowadzi do niższego stężenia leku we krwi, co może osłabić kontrolę choroby nowotworowej i przyspieszyć jej progresję[1]. Interakcja nie powoduje ostrych objawów, więc łatwo ją przeoczyć, a jej skutek ujawnia się dopiero jako gorsza odpowiedź na leczenie.
Mechanizm
Inhibitory pompy protonowej trwale hamują wydzielanie kwasu solnego i podnoszą pH w żołądku przez większą część doby. Erlotynib, gefitynib i dakomitynib są słabymi zasadami, których rozpuszczalność wyraźnie spada wraz ze wzrostem pH, dlatego w mniej kwaśnym środowisku rozpuszczają się i wchłaniają gorzej[2]. Efekt dotyczy wszystkich inhibitorów pompy protonowej w równym stopniu, bo wynika z samego zahamowania wydzielania kwasu, a nie z właściwości konkretnej cząsteczki. Ze względu na długi czas działania inhibitorów pompy protonowej rozłożenie dawek w ciągu doby nie znosi tej interakcji. Afatynib, ozymertynib i lazertynib nie wykazują istotnej zależności wchłaniania od pH. Dla aumolertynibu brak wystarczających danych, dlatego do czasu ich uzyskania należy postępować ostrożnie jak w przypadku całej klasy.
Monitorować
- skuteczność leczenia przeciwnowotworowego w kontrolnych badaniach obrazowych
- zasadność i czas trwania terapii inhibitorem pompy protonowej
- objawy refluksu i dolegliwości żołądkowe po zmianie leku zmniejszającego kwaśność
- przyjmowanie inhibitorów pompy protonowej kupowanych bez recepty
Źródła
- Hsieh HH, Wu TY, Chen CH, Kuo YH, Hour MJ. Clinical impact of tetracyclines and/or proton pump inhibitors on the efficacy of epidermal growth factor receptor inhibitors in non-small cell lung cancer: a retrospective cohort study. BMC Cancer. 2023;23(1):151. doi: 10.1186/s12885-023-10623-w. PMID: 36782147.
- Kumarakulasinghe NB, Syn N, Soon YY, Asmat A, Zheng H, Loy EY, et al. EGFR kinase inhibitors and gastric acid suppressants in EGFR-mutant NSCLC: a retrospective database analysis of potential drug interaction. Oncotarget. 2016;7(51):85542-85550. doi: 10.18632/oncotarget.13458. PMID: 27907909.
Niekorzystna interakcjaPantoprazol+ PazopanibUnikaj łączenia pazopanibu z pantoprazolem i innymi lekami silnie zmniejszającymi kwaśność soku żołądkowego.Nie przyjmuj pantoprazolu ani innych leków na zgagę bez uzgodnienia z onkologiem, a jeśli lekarz zaleci oba leki, przyjmuj pazopanib na czczo wieczorem razem z pantoprazolem.szybki (godziny)badania kliniczne
Niekorzystna interakcja
Nie przyjmuj pantoprazolu ani innych leków na zgagę bez uzgodnienia z onkologiem, a jeśli lekarz zaleci oba leki, przyjmuj pazopanib na czczo wieczorem razem z pantoprazolem.
Pantoprazol zmniejsza kwaśność soku żołądkowego, a pazopanib potrzebuje kwaśnego środowiska, żeby dobrze się wchłonąć. Gdy przyjmujesz oba leki, do krwi może trafić mniej pazopanibu i leczenie nowotworu może działać słabiej. Nie odczujesz tego od razu, dlatego ważne jest, żeby lekarz wiedział o obu lekach.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nasilenie objawów choroby nowotworowej
- nawracająca zgaga lub ból w nadbrzuszu, z powodu których sięgasz po leki bez recepty
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PK – wchłanianie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Unikaj łączenia pazopanibu z pantoprazolem i innymi lekami silnie zmniejszającymi kwaśność soku żołądkowego. Jeśli inhibitor pompy protonowej jest niezbędny, pazopanib podaje się bez posiłku raz na dobę wieczorem, razem z inhibitorem pompy protonowej. Jeśli potrzebne jest tylko doraźne łagodzenie objawów, rozważ krótko działające leki zobojętniające lub antagonistę receptora H2 z zachowaniem odstępu od pazopanibu ustalonego przez onkologa.
Skutek kliniczny
Zmniejszenie stężenia pazopanibu w osoczu może osłabić jego działanie przeciwnowotworowe i zwiększyć ryzyko progresji choroby. Interakcja nie powoduje ostrych objawów, dlatego łatwo ją przeoczyć.
Mechanizm
Pantoprazol silnie i długotrwale hamuje wydzielanie kwasu solnego, przez co zaburza wchłanianie leków, których biodostępność zależy od kwaśnego pH w żołądku.[1] Rozpuszczalność pazopanibu zależy od pH i maleje wraz ze wzrostem pH, dlatego przy podwyższonym pH żołądka wchłania się go mniej. W badaniu z innym inhibitorem pompy protonowej (ezomeprazolem) biodostępność pazopanibu wyraźnie się zmniejszyła.
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
- Pazopanib – inhibitor CYP2C19[2], pantoprazol – wrażliwy substrat CYP2C19[3]
- Pazopanib – słaby inhibitor CYP3A4[2], pantoprazol – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[3]
- Pazopanib – induktor CYP3A4[2], pantoprazol – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[3]
- Pantoprazol: wrażliwy substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[3]
- Pazopanib: inhibitor BCRP[2], inhibitor CYP1A2[2], inhibitor CYP2B6[2], inhibitor CYP2C19[2], inhibitor CYP2C8[2], inhibitor CYP2C9[2], inhibitor CYP2D6[2], inhibitor CYP2E1[2], słaby inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OATP1B1[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP3A4[2], substrat BCRP[2], drugorzędny szlak substrat CYP1A2[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C8[2], substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]
Monitorować
- skuteczność leczenia przeciwnowotworowego (ocena odpowiedzi w badaniach obrazowych)
- rzeczywista potrzeba stosowania inhibitora pompy protonowej i możliwość jego odstawienia
- pora i sposób przyjmowania pazopanibu (bez posiłku)
Bezpieczniejsze alternatywy
famotydynawodorotlenek glinu z wodorotlenkiem magnezu
Kiedy ocena się zmienia
| Pazopanib przyjmowany wieczorem bez posiłku razem z inhibitorem pompy protonowejkolejność włączenia · pazopanib | inne zalecenie | Jeśli inhibitor pompy protonowej jest niezbędny, pazopanib podaje się raz na dobę wieczorem, bez posiłku, jednocześnie z inhibitorem pompy protonowej. Nie eliminuje to interakcji, ale jest akceptowanym sposobem postępowania. |
| Krótkotrwałe, doraźne stosowanieczas leczenia · pantoprazol | inne zalecenie | Przy doraźnym leczeniu objawów lepiej rozważyć krótko działający lek zobojętniający lub antagonistę receptora H2 z odstępem od pazopanibu ustalonym przez onkologa niż stały inhibitor pompy protonowej. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Contix 40 mg, tabletki dojelitowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/contix-100134453/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Votrient. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/votrient-100222878/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Contix. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/contix-100134453/
Niekorzystna interakcjaAmisulpryd+ PatiromerAmisulpryd należy przyjmować co najmniej 3 godziny przed patiromerem albo co najmniej 3 godziny po nim.Przyjmuj oba leki w odstępie co najmniej 3 godzin i regularnie kontroluj poziom potasu i magnezu we krwi.nieznanyteoretyczne
Niekorzystna interakcja
Przyjmuj oba leki w odstępie co najmniej 3 godzin i regularnie kontroluj poziom potasu i magnezu we krwi.
Lek na obniżenie potasu może wiązać w jelitach inne leki i sprawić, że lek przeciwpsychotyczny wchłonie się słabiej. Dlatego oba leki trzeba przyjmować w odstępie kilku godzin. Zbyt niski poziom potasu lub magnezu we krwi może też zwiększyć ryzyko zaburzeń rytmu serca, na które lek przeciwpsychotyczny jest szczególnie wrażliwy. Regularnie badaj krew zgodnie z zaleceniem lekarza.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- zawroty głowy lub omdlenie
- skurcze lub osłabienie mięśni
- nawrót lub nasilenie objawów choroby psychicznej
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PK – wchłanianie, PD – sumowanie
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Amisulpryd należy przyjmować co najmniej 3 godziny przed patiromerem albo co najmniej 3 godziny po nim.[1] W trakcie leczenia skojarzonego należy kontrolować stężenie potasu i magnezu w surowicy, a hipokaliemię wyrównać.[2] U pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka wydłużenia QT warto wykonać EKG.
Skutek kliniczny
Przyjęcie obu leków jednocześnie może osłabić wchłanianie amisulprydu i zmniejszyć jego skuteczność przeciwpsychotyczną. Hipokaliemia lub hipomagnezemia w trakcie leczenia patiromerem może zwiększyć ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca u pacjenta przyjmującego amisulpryd.
Mechanizm
Patiromer nie wchłania się z przewodu pokarmowego i może wiązać niektóre jednocześnie przyjmowane leki doustne, przez co zmniejsza ich wchłanianie.[1] Wpływu patiromeru na biodostępność amisulprydu nie badano, dlatego dla ostrożności obowiązuje ogólny odstęp między dawkami.[1] Drugi, farmakodynamiczny element wynika z działania patiromeru na elektrolity. Nadmierne obniżenie potasu oraz spadek magnezu, które mogą wystąpić w trakcie leczenia patiromerem, zwiększają ryzyko wydłużenia odstępu QT i torsade de pointes związane z amisulprydem. Leków zaburzających równowagę elektrolitową nie należy łączyć z amisulprydem, a hipokaliemię trzeba wyrównać.[2]
Monitorować
- stężenie potasu w surowicy
- stężenie magnezu w surowicy
- EKG z oceną QTc u pacjentów z czynnikami ryzyka
- kontrola objawów psychotycznych (skuteczność amisulprydu)
Kiedy ocena się zmienia
| odstep ≥ 3 hpacjent | ryzyko maleje | Odstęp co najmniej 3 godzin między patiromerem a amisulpryd eliminuje ryzyko zmniejszonego wchłaniania, ale nie zwalnia z kontroli potasu i magnezu. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Veltassa 8,4 g, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/veltassa-100400251/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Symamis 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/symamis-100402758/
Niekorzystna interakcjaBetametazon+ PatiromerDoustny betametazon przyjmuj co najmniej 3 godziny przed albo po patiromerze.Jeśli połykasz betametazon, przyjmuj go co najmniej 3 godziny przed albo po patiromerze i nie pomijaj zleconych badań krwi.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Jeśli połykasz betametazon, przyjmuj go co najmniej 3 godziny przed albo po patiromerze i nie pomijaj zleconych badań krwi.
Patiromer może w żołądku i jelitach wiązać inne leki połykane w tym samym czasie, przez co działają one słabiej. Dotyczy to betametazonu tylko wtedy, gdy przyjmujesz go w tabletkach lub kroplach doustnych. Betametazon w kremie lub maści możesz stosować bez zmian. Dłuższe przyjmowanie sterydu doustnie lub w zastrzykach razem z patiromerem może czasem za bardzo obniżyć potas we krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- osłabienie mięśni lub kurcze
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- nasilone zaparcia
- wyraźne zmęczenie
- powrót objawów choroby leczonej sterydem
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PK – wchłanianie, PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Doustny betametazon przyjmuj co najmniej 3 godziny przed albo po patiromerze[1]. Przy ogólnoustrojowym leczeniu kortykosteroidem kontroluj stężenie potasu i magnezu w surowicy, zwłaszcza po włączeniu lub zwiększeniu dawki któregokolwiek leku. Postacie miejscowe na skórę nie wymagają żadnych zmian.
Skutek kliniczny
Przy jednoczesnym przyjęciu doustnym możliwe jest słabsze działanie betametazonu z powodu mniejszego wchłaniania. Przy ogólnoustrojowym stosowaniu kortykosteroidu możliwy jest nadmierny spadek potasu lub magnezu, szczególnie u osób z dużą dawką patiromeru albo jednocześnie przyjmujących diuretyki pętlowe lub tiazydowe.
Mechanizm
Patiromer jest niewchłanialnym polimerem, który w przewodzie pokarmowym może wiązać jednocześnie przyjmowane leki doustne i zmniejszać ich wchłanianie[1]. Nie badano tego bezpośrednio dla betametazonu, a ryzyko dotyczy wyłącznie jego postaci doustnych. Dodatkowo ogólnoustrojowe kortykosteroidy mogą zwiększać utratę potasu z moczem, a patiromer obniża stężenie potasu i magnezu w surowicy, więc przy dłuższym leczeniu ogólnoustrojowym oba leki mogą sumować się w kierunku hipokaliemii. Betametazon ma słabe działanie mineralokortykoidowe, dlatego ten składnik interakcji jest głównie teoretyczny.
Metabolizm i transportery
- Betametazon: substrat CYP3A4[2]
Monitorować
- stężenie potasu w surowicy
- stężenie magnezu w surowicy
- skuteczność kliniczna betametazonu przy postaci doustnej
Kiedy ocena się zmienia
| Miejscowa (skóra)droga podania · betametazon | interakcja nie dotyczy | Betametazon stosowany na skórę nie przechodzi przez przewód pokarmowy, więc patiromer nie może zmniejszyć jego wchłaniania, a ogólnoustrojowy wpływ na potas jest pomijalny przy typowym stosowaniu. |
| Pozajelitowa (wstrzyknięcie)droga podania · betametazon | ryzyko maleje | Przy podaniu w zastrzyku nie dochodzi do interakcji na poziomie wchłaniania i nie jest potrzebny odstęp czasowy. Pozostaje teoretyczne sumowanie działania obniżającego potas, więc wystarczy rutynowa kontrola potasu i magnezu. |
| odstep ≥ 3 hpacjent | ryzyko maleje | Zachowanie odstępu co najmniej 3 godzin między patiromerem a doustnym betametazonem eliminuje ryzyko zmniejszonego wchłaniania. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Veltassa 8,4 g, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/veltassa-100400251/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Betnovate. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 17.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/betnovate-100087311/
Niekorzystna interakcjaCefuroksym+ PantoprazolZaleć przyjmowanie cefuroksymu w postaci doustnej zawsze z posiłkiem, co zwiększa jego wchłanianie i minimalizuje ryzyko nieskuteczności antybiotykoterapii.Przyjmuj cefuroksym zawsze w trakcie posiłku, a pantoprazol tak jak dotychczas.szybki (godziny)badania kliniczne
Niekorzystna interakcja
Przyjmuj cefuroksym zawsze w trakcie posiłku, a pantoprazol tak jak dotychczas.
Pantoprazol zmniejsza kwaśność soku żołądkowego, a w mniej kwaśnym żołądku antybiotyk cefuroksym może się gorzej wchłaniać. Wtedy do organizmu trafia mniej antybiotyku i leczenie zakażenia może działać słabiej. Gdy połykasz cefuroksym razem z jedzeniem, wchłania się lepiej i ten problem jest znacznie mniejszy. Nie musisz odstawiać pantoprazolu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, która nie spada mimo leczenia
- brak poprawy samopoczucia podczas przyjmowania antybiotyku
- nasilanie się objawów zakażenia
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PK – wchłanianie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Zaleć przyjmowanie cefuroksymu w postaci doustnej zawsze z posiłkiem, co zwiększa jego wchłanianie i minimalizuje ryzyko nieskuteczności antybiotykoterapii. Odstawianie pantoprazolu ani rozdzielanie dawek w czasie nie jest konieczne, ponieważ pantoprazol hamuje wydzielanie kwasu długotrwale[1]. Przy braku poprawy klinicznej należy wziąć pod uwagę możliwość zmniejszonej skuteczności antybiotyku.
Skutek kliniczny
Mniejsze stężenie antybiotyku we krwi może osłabić skuteczność leczenia zakażenia. W badaniu klinicznym z 1984 roku leki podnoszące pH soku żołądkowego (ranitydyna i wodorowęglan sodu) zmniejszyły biodostępność aksetylu cefuroksymu o 43%, a przyjęcie antybiotyku z posiłkiem zwiększało jego biodostępność i ograniczało wpływ interakcji. Bezpośrednich badań z inhibitorami pompy protonowej brak, ale mechanizm jest ten sam.
Mechanizm
Pantoprazol podnosi pH soku żołądkowego, przez co doustny aksetyl cefuroksymu wchłania się słabiej. ChPL cefuroksymu podaje, że leki zmniejszające kwaśność soku żołądkowego mogą zmniejszać biodostępność cefuroksymu aksetylu w porównaniu z podaniem na czczo i mogą znosić efekt zwiększonego wchłaniania leku podanego po posiłku[2]. ChPL pantoprazolu wskazuje, że z powodu silnego i długotrwałego zahamowania wydzielania kwasu solnego lek może zaburzać wchłanianie produktów, których biodostępność zależy od pH w żołądku, choć cefuroksymu nie wymienia[1]. Przy niedostatecznym zakwaszeniu treści żołądka sól cefuroksymu dysocjuje w mniejszym stopniu niż w warunkach fizjologicznych.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- odpowiedź kliniczna na antybiotykoterapię (ustępowanie gorączki i objawów zakażenia)
Kiedy ocena się zmienia
| Dozylna lub domiesniowadroga podania · cefuroksym | interakcja nie dotyczy | Interakcja dotyczy wyłącznie wchłaniania doustnego aksetylu cefuroksymu. Przy podaniu cefuroksymu we wstrzyknięciach pH soku żołądkowego nie ma znaczenia. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Contix 40 mg, tabletki dojelitowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/contix-100134453/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zinnat 125 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zinnat-100074395/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Contix. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/contix-100134453/
Oznaczenia na tej stronie
- Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
- Korzystna interakcjaPołączenie celowe
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.