Interakcje / Peryndopryl / Peryndopryl i tadalafil
Jaki opis pokazać?
Interakcja nieistotna klinicznie
Połączenie nie wymaga zmiany dawek ani odstępu między lekami.
Przyjmuj oba leki tak jak dotąd, a jeśli używasz leków na bóle w klatce piersiowej, najpierw zapytaj farmaceutę lub lekarza o tadalafil.
Interakcja nieistotna kliniczniePeryndopryl+ TadalafilPołączenie nie wymaga zmiany dawek ani odstępu między lekami.Przyjmuj oba leki tak jak dotąd, a jeśli używasz leków na bóle w klatce piersiowej, najpierw zapytaj farmaceutę lub lekarza o tadalafil.szybki (godziny)badania kliniczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Przyjmuj oba leki tak jak dotąd, a jeśli używasz leków na bóle w klatce piersiowej, najpierw zapytaj farmaceutę lub lekarza o tadalafil.
Peryndopryl i tadalafil możesz przyjmować razem. Oba leki trochę obniżają ciśnienie, ale razem zwykle nie powodują jego istotnego spadku. Nie musisz zmieniać dawek ani robić przerw między tabletkami. Pamiętaj jednak, że tadalafilu nie wolno łączyć z nitrogliceryną ani innymi lekami z grupy azotanów stosowanymi na bóle w klatce piersiowej.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zawroty głowy przy wstawaniu
- uczucie słabości lub zamroczenia
- omdlenie
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Połączenie nie wymaga zmiany dawek ani odstępu między lekami. Przed wydaniem tadalafilu sprawdź, czy pacjent nie przyjmuje azotanów w jakiejkolwiek postaci, bo to połączenie jest przeciwwskazane.[1] Tadalafil jest też przeciwwskazany przy niedociśnieniu poniżej 90/50 mm Hg i niekontrolowanym nadciśnieniu.[1]
Skutek kliniczny
Dodatkowe obniżenie ciśnienia tętniczego jest zwykle niewielkie i nie ma znaczenia klinicznego. U pacjentów przyjmujących jednocześnie leki przeciwnadciśnieniowe tadalafil w dawce 20 mg może obniżyć ciśnienie, ale spadek ten zwykle jest niewielki i bez objawów.[1] U osób z dobrze kontrolowanym ciśnieniem spadek był minimalny i podobny jak u zdrowych, a przy niekontrolowanym nadciśnieniu był większy, jednak u większości pacjentów bez objawów hipotensji.[1]
Mechanizm
Peryndopryl można łączyć z tadalafilem bez zmiany dawek. Tadalafil jako inhibitor fosfodiesterazy typu 5 rozszerza naczynia przez szlak tlenek azotu/cGMP, a peryndopryl obniża ciśnienie przez hamowanie konwertazy angiotensyny, więc teoretycznie oba działania hipotensyjne mogą się sumować. W badaniach farmakologicznych tadalafil w dawce 10 mg podawany z inhibitorem konwertazy angiotensyny (enalaprilem) nie wykazywał istotnych klinicznie interakcji.[1] Interakcji farmakokinetycznej się nie oczekuje, ponieważ peryndopryl nie wpływa na CYP3A4, przez który metabolizowany jest tadalafil.
Metabolizm i transportery
- Tadalafil: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2]
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Cialis 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cialis-100113853/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
Alkohol przy tych lekach
Interakcja o niejasnym znaczeniuPeryndopryla alkoholNie ma potrzeby zmiany dawki ani odstawiania peryndoprylu.Ogranicz alkohol, szczególnie na początku leczenia, i wstawaj powoli, a jeśli poczujesz zawroty głowy, usiądź lub się połóż i powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie.szybki (godziny)teoretyczne
Interakcja o niejasnym znaczeniu
Ogranicz alkohol, szczególnie na początku leczenia, i wstawaj powoli, a jeśli poczujesz zawroty głowy, usiądź lub się połóż i powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie.
Alkohol może wzmacniać działanie leku na ciśnienie. Po jego wypiciu możesz poczuć zawroty głowy, osłabienie albo ciemnienie przed oczami, zwłaszcza przy szybkim wstawaniu. Ryzyko jest większe na początku leczenia, po zwiększeniu dawki, przy odwodnieniu i po większej ilości alkoholu. Przy stabilnym leczeniu i niewielkiej ilości alkoholu poważne skutki są mało prawdopodobne.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zawroty głowy po wstaniu
- uczucie osłabienia lub ciemnienie przed oczami
- omdlenie lub jego zapowiedź
- kołatanie serca
- bardzo niskie ciśnienie w domowym pomiarze
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie ma potrzeby zmiany dawki ani odstawiania peryndoprylu. Pacjenta należy poinformować, że alkohol może nasilić działanie obniżające ciśnienie, i zalecić ograniczenie ilości alkoholu oraz ostrożność na początku leczenia i po zwiększeniu dawki. Przy objawach niedociśnienia warto zalecić unikanie alkoholu do czasu ustabilizowania ciśnienia.
Skutek kliniczny
Możliwe są zawroty głowy, uczucie osłabienia, niedociśnienie ortostatyczne, a rzadko omdlenie. Dotyczy to głównie początku leczenia, zmiany dawki i większych ilości alkoholu. U większości pacjentów ze stabilną terapią niewielka ilość alkoholu nie powoduje poważnych skutków. Przewlekłe nadużywanie alkoholu samo podnosi ciśnienie i osłabia skuteczność leczenia nadciśnienia.
Mechanizm
Alkohol rozszerza naczynia i przejściowo obniża ciśnienie tętnicze, a peryndopryl obniża je przez hamowanie układu renina–angiotensyna–aldosteron. Oba działania się sumują, co może nasilać spadek ciśnienia, zwłaszcza przy wstawaniu. Alkohol działa też moczopędnie, a odwodnienie dodatkowo sprzyja niedociśnieniu. Układ renina–angiotensyna–aldosteron odgrywa większą rolę w podtrzymywaniu ciśnienia u osób odwodnionych lub z niedoborem sodu, dlatego u nich ryzyko jest większe. Ta interakcja ma charakter farmakodynamiczny i wynika z mechanizmu działania obu substancji, a nie z odrębnych badań klinicznych dla peryndoprylu.
Monitorować
- ciśnienie tętnicze, także w pozycji stojącej, w pierwszych tygodniach leczenia i po zmianie dawki
- objawy niedociśnienia ortostatycznego (zawroty głowy, ciemnienie przed oczami, omdlenia)
- nawodnienie i czynność nerek u osób starszych oraz przyjmujących leki moczopędne
Kiedy ocena się zmienia
| wiek ≥ 65 latpacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych większa jest skłonność do niedociśnienia ortostatycznego i upadków, a zawroty głowy po alkoholu mogą prowadzić do urazów. Należy szczególnie zalecić ograniczenie alkoholu i ostrożność przy wstawaniu. |
| Pierwsze tygodnie leczenia lub zmiana dawkiczas leczenia · pacjent | ryzyko rośnie | Na początku leczenia inhibitorem ACE oraz po zwiększeniu dawki ryzyko nadmiernego spadku ciśnienia jest największe, więc w tym okresie warto zalecić unikanie alkoholu. |
| Większe ilości alkoholu jednorazowoilość alkoholu · pacjent | ryzyko rośnie | Większe ilości etanolu nasilają rozszerzenie naczyń i odwodnienie, co zwiększa ryzyko niedociśnienia, omdlenia i ostrego pogorszenia czynności nerek u osób odwodnionych. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Prestarium 10 mg 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/prestarium-10-mg-100144925/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Perindopril Krka 4 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/perindopril-krka-100117199/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Prenessa 4 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/prenessa-100161326/
Interakcja o niejasnym znaczeniuTadalafila alkoholPoinformuj pacjenta, że niewielka ilość alkoholu jest zwykle bezpieczna, ale należy unikać upijania się w czasie działania tadalafilu.Pij alkohol z umiarem, nie upijaj się w czasie działania leku i wstawaj powoli, zwłaszcza jeśli przyjmujesz też leki na nadciśnienie.szybki (godziny)badania kliniczne
Interakcja o niejasnym znaczeniu
Pij alkohol z umiarem, nie upijaj się w czasie działania leku i wstawaj powoli, zwłaszcza jeśli przyjmujesz też leki na nadciśnienie.
Niewielka ilość alkoholu zwykle nie przeszkadza w stosowaniu tego leku. Po wypiciu dużej ilości alkoholu lek i alkohol mogą razem obniżyć ciśnienie krwi, co objawia się zawrotami głowy, zwłaszcza przy szybkim wstawaniu. Alkohol w dużej ilości może też osłabić działanie leku na erekcję.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zawroty głowy przy wstawaniu
- uczucie słabości lub zbliżającego się omdlenia
- omdlenie
- pogorszenie widzenia lub mroczki przed oczami przy zmianie pozycji
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Poinformuj pacjenta, że niewielka ilość alkoholu jest zwykle bezpieczna, ale należy unikać upijania się w czasie działania tadalafilu. Pacjent powinien wstawać powoli, a przy zawrotach głowy usiąść lub położyć się. Szczególną ostrożność zalecić osobom starszym oraz przyjmującym leki obniżające ciśnienie, zwłaszcza leki blokujące receptory alfa-adrenergiczne. Przy przyjmowaniu tadalafilu codziennie lek działa stale, więc zalecenie umiaru dotyczy każdego dnia.
Skutek kliniczny
Po umiarkowanej ilości alkoholu tadalafil zwykle nie nasila jego działania na ciśnienie, ale po dużej ilości alkoholu u części osób mogą wystąpić zawroty głowy i niedociśnienie ortostatyczne. Tadalafil w dawce 20 mg nie nasilał średniego spadku ciśnienia po alkoholu w dawce 0,7 g/kg (około 180 ml 40% wódki dla mężczyzny o masie ciała 80 kg), ale u niektórych osób obserwowano zawroty głowy przy zmianie pozycji ciała i niedociśnienie ortostatyczne[1]. Po mniejszej dawce alkoholu (0,6 g/kg) niedociśnienie nie występowało, a zawroty głowy pojawiały się z podobną częstością jak po samym alkoholu[1]. Tadalafil w dawce 10 mg nie nasilał wpływu alkoholu na funkcje poznawcze[1]. Duże ilości alkoholu same pogarszają wzwód, więc mogą osłabiać efekt leczenia zaburzeń erekcji.
Mechanizm
Tadalafil i alkohol mogą sumować działanie rozszerzające naczynia krwionośne, co sprzyja spadkowi ciśnienia przy zmianie pozycji ciała. Tadalafil hamuje fosfodiesterazę typu 5 i nasila zależne od tlenku azotu i cGMP rozkurczanie mięśni gładkich naczyń, a etanol sam rozszerza naczynia obwodowe i osłabia odruchową regulację ciśnienia. Interakcja ma charakter farmakodynamiczny, ponieważ tadalafil w dawce 10 mg lub 20 mg nie zmieniał stężenia alkoholu we krwi, a alkohol nie zmieniał stężenia tadalafilu w ciągu 3 godzin od podania[1]. Charakterystyki wszystkich ocenianych produktów tadalafilu zawierają ten sam opis badania interakcji z alkoholem.
Metabolizm i transportery
- Tadalafil: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2]
Monitorować
- zawroty głowy przy wstawaniu
- ciśnienie tętnicze u pacjentów z lekami hipotensyjnymi
- omdlenia lub stany przedomdleniowe
Kiedy ocena się zmienia
| ilość alkoholu ≥ 0,7 g/kgpacjent | ryzyko rośnie | Po alkoholu w dawce 0,7 g/kg (około 180 ml 40% wódki dla mężczyzny o masie ciała 80 kg) przyjętym z tadalafilem w dawce 20 mg u części osób obserwowano zawroty głowy przy zmianie pozycji ciała i niedociśnienie ortostatyczne. Należy zalecić unikanie takich ilości alkoholu w czasie działania leku. |
| ilość alkoholu ≤ 0,6 g/kgpacjent | ryzyko maleje | Po alkoholu w dawce 0,6 g/kg przyjętym z tadalafilem nie obserwowano niedociśnienia, a zawroty głowy występowały z podobną częstością jak po samym alkoholu. |
| wiek ≥ 65 latpacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych odruchowa regulacja ciśnienia jest słabsza, a leki hipotensyjne, zwłaszcza alfa-blokery, są stosowane częściej, co zwiększa ryzyko hipotonii ortostatycznej i upadków po alkoholu. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Cialis 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cialis-100113853/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
Inne interakcje tych leków 250
Połączenie przeciwwskazaneInhibitory proteazy (np. darunawir, atazanawir, rytonawir)+ Inhibitory fosfodiesterazy typu 5 (np. syldenafil, tadalafil, wardenafil) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora proteazy i inhibitora fosfodiesterazy typu 5 należy podawać inhibitor PDE5 w najmniejszej dawce i z wydłużonym odstępem między dawkami albo całkowicie zrezygnować z połączenia, gdy charakterystyka produktu je przeciwwskazuje.Jeśli przyjmujesz lek na HIV z grupy inhibitorów proteazy, nie bierz żadnego leku na erekcję ani na nadciśnienie płucne z tej grupy bez rozmowy z lekarzem lub farmaceutą, bo może być potrzebna znacznie mniejsza dawka albo inny lek.szybki (godziny)badania kliniczne
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli przyjmujesz lek na HIV z grupy inhibitorów proteazy, nie bierz żadnego leku na erekcję ani na nadciśnienie płucne z tej grupy bez rozmowy z lekarzem lub farmaceutą, bo może być potrzebna znacznie mniejsza dawka albo inny lek.
Niektóre leki na HIV, takie jak darunawir, atazanawir czy rytonawir, spowalniają usuwanie z organizmu leków na zaburzenia erekcji, takich jak syldenafil, tadalafil, wardenafil czy awanafil. Lek na erekcję działa wtedy dużo silniej i dłużej, niż powinien. Może to wywołać silny spadek ciśnienia, omdlenie, zaburzenia widzenia albo długi, bolesny wzwód. Część tych połączeń jest całkowicie zakazana, a przy innych potrzebna jest wyraźnie mniejsza dawka.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silne zawroty głowy lub uczucie zbliżającego się omdlenia
- omdlenie
- nagłe pogorszenie lub utrata widzenia
- wzwód trwający kilka godzin lub bolesny
- kołatanie serca lub ból w klatce piersiowej
- silny ból głowy
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora proteazy i inhibitora fosfodiesterazy typu 5 należy podawać inhibitor PDE5 w najmniejszej dawce i z wydłużonym odstępem między dawkami albo całkowicie zrezygnować z połączenia, gdy charakterystyka produktu je przeciwwskazuje. Awanafil jest przeciwwskazany z silnymi inhibitorami CYP3A4, w tym z rytonawirem i inhibitorami proteazy wzmacnianymi rytonawirem, dlatego tego połączenia nie należy stosować. Wardenafil jest przeciwwskazany z rytonawirem, a z pozostałymi inhibitorami proteazy należy go unikać, przy sakwinawirze także z powodu ryzyka wydłużenia odstępu QT. Syldenafil i tadalafil w leczeniu zaburzeń erekcji można stosować tylko w zredukowanej dawce i rzadziej niż zwykle, zgodnie z zaleceniami charakterystyki produktu. Przewlekłe stosowanie syldenafilu w tętniczym nadciśnieniu płucnym u pacjenta przyjmującego inhibitor proteazy jest przeciwwskazane, a tadalafil w tym wskazaniu wymaga specjalnego schematu włączania i odstawiania[1]. Pacjenta należy poinformować o objawach przedawkowania inhibitora PDE5 i bezwzględnym zakazie łączenia z azotanami.
Skutek kliniczny
Nasilenie i wydłużenie działania inhibitora PDE5 z ryzykiem ciężkiego niedociśnienia, zawrotów głowy, omdlenia, zaburzeń widzenia, bólu głowy, zaczerwienienia twarzy oraz przedłużonego, bolesnego wzwodu (priapizmu). Przy wardenafilu skojarzonym z sakwinawirem dochodzi ryzyko addycyjnego wydłużenia odstępu QT. Skutek dotyczy wszystkich par obu grup, a różnice w kwalifikacji wynikają z wrażliwości poszczególnych inhibitorów PDE5 i ze wskazania, w którym są stosowane.
Mechanizm
Inhibitory proteazy HIV, zwłaszcza wzmacniane rytonawirem, silnie hamują izoenzym CYP3A4 w wątrobie i ścianie jelita. Wszystkie inhibitory fosfodiesterazy typu 5 są metabolizowane głównie przez CYP3A4, dlatego ich stężenie we krwi wyraźnie rośnie, a okres półtrwania się wydłuża. Mechanizm jest wspólny dla całej klasy. Typranawir sam indukuje część enzymów, ale stosowany jest zawsze z rytonawirem, więc wypadkowym efektem jest hamowanie metabolizmu inhibitora PDE5. Fosamprenawir działa przez swój aktywny metabolit amprenawir i również jest wzmacniany rytonawirem.
Monitorować
- ciśnienie tętnicze, zwłaszcza po pierwszej dawce inhibitora PDE5
- objawy niedociśnienia ortostatycznego i omdlenia
- zaburzenia widzenia
- przedłużony lub bolesny wzwód
- EKG i odstęp QT przy skojarzeniu sakwinawiru z wardenafilem
- tolerancja wysiłku i objawy niewydolności prawej komory u pacjentów z nadciśnieniem płucnym
Kiedy ocena się zmienia
| Regularne dawkowanie w tętniczym nadciśnieniu płucnymdawka · inhibitory fosfodiesterazy typu 5 | ryzyko rośnie | Przewlekłe podawanie syldenafilu w nadciśnieniu płucnym z inhibitorem proteazy jest przeciwwskazane, ponieważ utrzymująca się wysoka ekspozycja grozi ciężkim niedociśnieniem. Tadalafil w tym wskazaniu można stosować wyłącznie według specjalnego schematu z charakterystyki produktu, pod kontrolą lekarza prowadzącego. |
| Włączanie inhibitora proteazy u pacjenta już leczonego inhibitorem PDE5kolejność włączenia · inhibitory fosfodiesterazy typu 5 | inne zalecenie | Gdy inhibitor proteazy jest włączany u pacjenta przyjmującego regularnie inhibitor PDE5, należy przerwać podawanie inhibitora PDE5 przed rozpoczęciem terapii przeciwretrowirusowej i po ustabilizowaniu jej ponownie włączyć go od najmniejszej dawki. Gdy kolejność jest odwrotna, inhibitor PDE5 rozpoczyna się od najmniejszej dawki. |
Źródła
- Chinello P, Cicalini S, Pichini S, Pacifici R, Tempestilli M, Petrosillo N. Sildenafil plasma concentrations in two HIV patients with pulmonary hypertension treated with ritonavir-boosted protease inhibitors. Curr HIV Res. 2012;10(2):162-4. doi: 10.2174/157016212799937263. PMID: 22329523.
Połączenie przeciwwskazanePeryndopryl+ IkatybantPeryndoprylu nie stosuje się u chorych z wrodzonym lub idiopatycznym obrzękiem naczynioruchowym, czyli w zarejestrowanym wskazaniu ikatybantu.Nie przyjmuj peryndoprylu, jeśli masz przepisany ikatybant, i jak najszybciej zapytaj lekarza o inny lek na ciśnienie.nieznanyteoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj peryndoprylu, jeśli masz przepisany ikatybant, i jak najszybciej zapytaj lekarza o inny lek na ciśnienie.
Peryndopryl, lek na nadciśnienie, zwiększa w organizmie ilość substancji, która wywołuje napady obrzęku. Ikatybant stosuje się właśnie po to, żeby takie napady przerwać. Jeśli chorujesz na wrodzony obrzęk naczynioruchowy, peryndopryl może sprawić, że napady będą częstsze i groźniejsze, także z obrzękiem gardła. Dlatego tych leków razem nie stosuje się.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła
- chrypka, trudności w połykaniu lub oddychaniu
- obrzęk dłoni lub stóp
- silny ból brzucha z nudnościami lub wymiotami
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Peryndoprylu nie stosuje się u chorych z wrodzonym lub idiopatycznym obrzękiem naczynioruchowym, czyli w zarejestrowanym wskazaniu ikatybantu.[1] Inhibitory ACE są przeciwwskazane u chorych z wrodzonym obrzękiem naczynioruchowym ze względu na zwiększanie stężenia bradykininy.[2] U pacjenta z tym rozpoznaniem należy odstawić peryndopryl i we współpracy z lekarzem dobrać lek przeciwnadciśnieniowy z innej grupy niż inhibitory ACE. Pacjenta trzeba poinstruować, że obrzęk twarzy, języka lub gardła wymaga natychmiastowej pomocy medycznej.
Skutek kliniczny
Częstsze i cięższe napady obrzęku naczynioruchowego, w tym obrzęku krtani zagrażającego życiu, u chorego z wrodzonym obrzękiem naczynioruchowym. Możliwe słabsze opanowanie napadu mimo podania ikatybantu oraz teoretycznie słabsze obniżenie ciśnienia tętniczego.
Mechanizm
Peryndopryl hamuje konwertazę angiotensyny, czyli enzym rozkładający bradykininę, przez co zwiększa jej stężenie. Ikatybant blokuje receptor bradykininowy B2, więc działa przeciwnie do tego efektu peryndoprylu. U chorego z wrodzonym obrzękiem naczynioruchowym nadmiar bradykininy wywołany peryndoprylem sprzyja napadom obrzęku, które ikatybant przerywa tylko doraźnie. Teoretycznie ikatybant może też osłabiać tę część działania hipotensyjnego peryndoprylu, która zależy od bradykininy.
Monitorować
- częstość i ciężkość napadów obrzęku naczynioruchowego
- drożność dróg oddechowych po podaniu ikatybantu w napadzie
- ciśnienie tętnicze po zmianie leku przeciwnadciśnieniowego
Kiedy ocena się zmienia
| Ikatybant podany doraźnie w szpitalu z powodu obrzęku naczynioruchowego wywołanego peryndoprylemkolejność włączenia · ikatybant | inne zalecenie | Pozarejestracyjne, jednorazowe podanie ikatybantu w obrzęku naczynioruchowym wywołanym inhibitorem ACE nie jest stałym łączeniem leków. Dane o skuteczności są sprzeczne, a peryndopryl należy odstawić na stałe i nie wracać do żadnego inhibitora ACE. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Prestarium 10 mg 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/prestarium-10-mg-100144925/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Firazyr 10 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/firazyr-100218256/
Połączenie przeciwwskazaneAzotany (np. monoazotan izosorbidu, triazotan glicerolu, tetraazotan pentaerytrytylu)+ Inhibitory fosfodiesterazy typu 5 (np. syldenafil, tadalafil, wardenafil) klasaJednoczesne stosowanie azotanu i inhibitora fosfodiesterazy typu 5 jest przeciwwskazane bez względu na postać, drogę podania i dawkę azotanu.Nigdy nie łącz azotanu z lekiem z grupy inhibitorów fosfodiesterazy typu 5, a jeśli po przyjęciu leku na erekcję poczujesz ból w klatce piersiowej, nie bierz nitrogliceryny, tylko od razu dzwoń pod numer 112 i powiedz, jaki lek i kiedy przyjąłeś.szybki (godziny)badania kliniczne
Połączenie przeciwwskazane
Nigdy nie łącz azotanu z lekiem z grupy inhibitorów fosfodiesterazy typu 5, a jeśli po przyjęciu leku na erekcję poczujesz ból w klatce piersiowej, nie bierz nitrogliceryny, tylko od razu dzwoń pod numer 112 i powiedz, jaki lek i kiedy przyjąłeś.
Leki z grupy azotanów, takie jak nitrogliceryna (triazotan glicerolu) czy monoazotan izosorbidu, rozszerzają naczynia krwionośne i są stosowane w chorobie wieńcowej. Leki na zaburzenia erekcji lub nadciśnienie płucne, takie jak syldenafil, tadalafil, wardenafil czy awanafil, działają w podobny sposób. Przyjęte razem mogą spowodować nagły i bardzo duży spadek ciśnienia, omdlenie, a nawet zawał serca. Dotyczy to wszystkich leków z obu grup, także tabletek i aerozolu pod język, plastrów oraz maści.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silne zawroty głowy lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
- omdlenie lub utrata przytomności
- ból, ucisk lub pieczenie w klatce piersiowej
- bardzo szybkie lub nierówne bicie serca
- nagła bladość, zimne poty, osłabienie
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – synergizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Jednoczesne stosowanie azotanu i inhibitora fosfodiesterazy typu 5 jest przeciwwskazane bez względu na postać, drogę podania i dawkę azotanu. Przeciwwskazanie obejmuje azotany przewlekłe, doraźne podjęzykowe, przezskórne i maści, w tym maść z triazotanem glicerolu stosowaną w szczelinie odbytu. U pacjenta, który przyjmuje azotan regularnie lub może go potrzebować doraźnie, nie należy wydawać ani przepisywać syldenafilu, tadalafilu, wardenafilu ani awanafilu. Jeśli po przyjęciu inhibitora fosfodiesterazy typu 5 wystąpi ból dławicowy, nie podaje się azotanu, tylko wzywa pomoc medyczną i stosuje inne leczenie. Azotan można rozważyć dopiero po upływie odstępu zależnego od leku – co najmniej 12 godzin po awanafilu, 24 godziny po syldenafilu i wardenafilu oraz 48 godzin po tadalafilu – i wyłącznie pod nadzorem medycznym z monitorowaniem ciśnienia. Przy codziennym stosowaniu tadalafilu, także w małej dawce w łagodnym rozroście prostaty lub w nadciśnieniu płucnym, odstęp ten praktycznie nie występuje. Syldenafil i tadalafil stosowane w tętniczym nadciśnieniu płucnym podlegają temu samemu przeciwwskazaniu co stosowane w zaburzeniach erekcji.
Skutek kliniczny
Połączenie może wywołać nagłe, głębokie i długotrwałe niedociśnienie z zawrotami głowy, omdleniem i odruchowym przyspieszeniem czynności serca. U osób z chorobą wieńcową spadek ciśnienia perfuzyjnego może nasilić niedokrwienie mięśnia sercowego i doprowadzić do zawału, udaru, groźnych zaburzeń rytmu lub zgonu. Niedociśnienie słabo odpowiada na samo uniesienie kończyn i może wymagać płynoterapii oraz leków presyjnych.
Mechanizm
Azotany są donorami tlenku azotu, który aktywuje rozpuszczalną cyklazę guanylanową w mięśniówce gładkiej naczyń i zwiększa wytwarzanie cGMP. Inhibitory fosfodiesterazy typu 5 hamują rozkład cGMP, więc w obecności azotanu cGMP gromadzi się w nadmiarze. Skutkiem jest silne, nasilające się wzajemnie rozszerzenie naczyń żylnych i tętniczych, czyli synergizm farmakodynamiczny. Mechanizm wynika z samej istoty działania obu grup, dlatego dotyczy każdego azotanu i każdego inhibitora fosfodiesterazy typu 5 bez względu na postać i drogę podania. Leki różnią się jedynie czasem działania, co wpływa na wymagany odstęp między nimi.
Monitorować
- ciśnienie tętnicze i czynność serca przy każdym podejrzeniu łącznego narażenia
- objawy niedociśnienia – zawroty głowy, omdlenie, bladość, poty
- objawy niedokrwienia mięśnia sercowego – ból w klatce piersiowej, zmiany w EKG
- czas przyjęcia ostatniej dawki inhibitora fosfodiesterazy typu 5 przed podaniem azotanu w stanie nagłym
Kiedy ocena się zmienia
| odstep ≤ 12 h od ostatniej dawki awanafiluinhibitory fosfodiesterazy typu 5 | interakcja nie dotyczy | W ciągu co najmniej 12 godzin od przyjęcia awanafilu nie należy podawać azotanu. Po tym czasie azotan można rozważyć tylko w stanie uzasadnionym klinicznie i pod nadzorem medycznym. |
| odstep ≤ 24 h od ostatniej dawki syldenafilu lub wardenafiluinhibitory fosfodiesterazy typu 5 | interakcja nie dotyczy | W ciągu co najmniej 24 godzin od przyjęcia syldenafilu lub wardenafilu nie należy podawać azotanu. Po tym czasie azotan można rozważyć tylko pod nadzorem medycznym z monitorowaniem ciśnienia. |
| odstep ≤ 48 h od ostatniej dawki tadalafiluinhibitory fosfodiesterazy typu 5 | interakcja nie dotyczy | Tadalafil działa najdłużej z grupy, dlatego azotanu nie należy podawać przez co najmniej 48 godzin od jego przyjęcia. Przy codziennym stosowaniu tadalafilu bezpieczny odstęp nie występuje. |
| Podjęzykowa, przezskórna lub doodbytnicza (maść)droga podania · azotany | inne zalecenie | Przeciwwskazanie obejmuje także azotany doraźne i miejscowe, w tym plastry i maść z triazotanem glicerolu stosowaną w szczelinie odbytu, bo wchłonięta ilość wystarcza do wywołania ciężkiego niedociśnienia. |
Połączenie przeciwwskazaneInhibitory konwertazy (np. ramipryl, peryndopryl, lizynopryl)+ Inhibitory reniny (np. aliskiren) klasaNie należy łączyć inhibitora konwertazy z aliskirenem, a u chorych na cukrzycę lub z eGFR poniżej 60 ml/min/1,73 m² połączenie to jest przeciwwskazane w ChPL.Jeśli przyjmujesz lek z grupy inhibitorów konwertazy razem z aliskirenem, nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie, tylko jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który zmieni leczenie.opóźniony (dni)rozległe badania
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli przyjmujesz lek z grupy inhibitorów konwertazy razem z aliskirenem, nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie, tylko jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który zmieni leczenie.
Leki z grupy inhibitorów konwertazy, np. ramipryl, peryndopryl czy enalapryl, oraz aliskiren obniżają ciśnienie, działając na ten sam układ w organizmie. Przyjmowane razem mogą zbyt mocno obniżyć ciśnienie, podnieść poziom potasu we krwi i zaszkodzić nerkom. U osób z cukrzycą lub chorymi nerkami takie połączenie jest zakazane, a u innych osób też nie jest zalecane. Dotyczy to wszystkich leków z tej grupy, nie tylko wymienionych przykładów.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zawroty głowy lub omdlenie, zwłaszcza przy wstawaniu
- wyraźne osłabienie mięśni lub mrowienie
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- wyraźnie mniej oddawanego moczu
- obrzęki nóg lub nagły przyrost masy ciała
- nudności i duża senność
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- rozległe badania
Postępowanie
Nie należy łączyć inhibitora konwertazy z aliskirenem, a u chorych na cukrzycę lub z eGFR poniżej 60 ml/min/1,73 m² połączenie to jest przeciwwskazane w ChPL. Interakcja dotyczy wszystkich inhibitorów konwertazy, w tym ramiprylu, peryndoprylu, enalaprylu, lizynoprylu, a także cylazaprylu, imidaprylu i zofenoprylu, dla których nie ma osobnych danych. Jeśli pacjent otrzymuje oba leki, należy skontaktować się z lekarzem prowadzącym w celu odstawienia jednego z nich i zastąpienia go lekiem przeciwnadciśnieniowym działającym poza układem renina–angiotensyna–aldosteron. Nie należy też zamieniać inhibitora konwertazy na sartan, ponieważ połączenie sartanu z aliskirenem niesie to samo ryzyko. Jeśli w wyjątkowej sytuacji poza przeciwwskazaniami lekarz utrzymuje połączenie pod nadzorem specjalisty, konieczna jest ścisła kontrola potasu, kreatyniny i ciśnienia tętniczego.
Skutek kliniczny
Podwójna blokada układu renina–angiotensyna–aldosteron zwiększa ryzyko hiperkaliemii, niedociśnienia, w tym objawowego, oraz ostrego uszkodzenia nerek i pogorszenia ich czynności. W dużym badaniu klinicznym u chorych na cukrzycę typu 2 dodanie aliskirenu do leczenia inhibitorem konwertazy lub sartanem nie przyniosło korzyści sercowo-naczyniowych ani nerkowych, a zwiększyło częstość działań niepożądanych, w tym udaru, co doprowadziło do przerwania badania. Ryzyko jest największe u chorych na cukrzycę, z przewlekłą chorobą nerek, niewydolnością serca, odwodnieniem oraz przyjmujących inne leki podnoszące stężenie potasu.
Mechanizm
Inhibitory konwertazy i aliskiren hamują ten sam układ renina–angiotensyna–aldosteron w dwóch różnych miejscach, co prowadzi do podwójnej blokady tego układu. Aliskiren hamuje reninę i ogranicza powstawanie angiotensyny I, a inhibitory konwertazy blokują jej przekształcanie w angiotensynę II. Skutkiem jest nasilone zmniejszenie wydzielania aldosteronu, co ogranicza wydalanie potasu, oraz osłabienie autoregulacji przepływu kłębuszkowego w nerkach. Jest to efekt farmakodynamiczny wspólny dla wszystkich inhibitorów konwertazy, niezależny od ich budowy, farmakokinetyki i sposobu wydalania, dlatego brak części par w bazie oznacza brak danych, a nie inne zachowanie leku.
Monitorować
- stężenie potasu w surowicy
- kreatynina i eGFR
- ciśnienie tętnicze, w tym w pozycji stojącej
- objawy odwodnienia i niedociśnienia
- jednoczesne stosowanie innych leków podnoszących potas, np. spironolaktonu, eplerenonu, amilorydu, trimetoprimu, suplementów potasu i zamienników soli kuchennej
Niekorzystna interakcjaAntagoniści aldosteronu (np. eplerenon, spironolakton, kanrenon)+ Inhibitory konwertazy (np. ramipryl, peryndopryl, lizynopryl) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu antagonisty aldosteronu i inhibitora konwertazy należy przed włączeniem drugiego leku ocenić stężenie potasu i eGFR, a następnie regularnie je kontrolować, zwłaszcza w pierwszych tygodniach leczenia i po każdej zmianie dawki.Jeśli bierzesz razem lek z grupy antagonistów aldosteronu (np. spironolakton) i inhibitor konwertazy (np. ramipryl), nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie, regularnie badaj potas i kreatyninę we krwi i nie stosuj bez zgody lekarza suplementów potasu, soli z obniżoną zawartością sodu ani leków przeciwbólowych typu ibuprofen.opóźniony (dni)rozległe badania
Niekorzystna interakcja
Jeśli bierzesz razem lek z grupy antagonistów aldosteronu (np. spironolakton) i inhibitor konwertazy (np. ramipryl), nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie, regularnie badaj potas i kreatyninę we krwi i nie stosuj bez zgody lekarza suplementów potasu, soli z obniżoną zawartością sodu ani leków przeciwbólowych typu ibuprofen.
Leki z grupy antagonistów aldosteronu, takie jak spironolakton czy eplerenon, oraz leki na nadciśnienie i serce z grupy inhibitorów konwertazy, takie jak ramipryl, peryndopryl czy enalapryl, zatrzymują potas w organizmie. Gdy bierzesz je razem, potasu może być we krwi za dużo, a to może zaburzyć pracę serca i nerek. Lekarze często łączą te leki celowo, bo razem dobrze chronią serce, dlatego ważne są regularne badania krwi, a nie odstawianie leków.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- osłabienie lub uczucie ciężkości mięśni, zwłaszcza nóg
- mrowienie lub drętwienie rąk, stóp albo wokół ust
- kołatanie serca, nierówne lub wyraźnie wolne bicie serca
- zawroty głowy, omdlenie lub uczucie słabości przy wstawaniu
- wyraźnie mniejsza ilość oddawanego moczu albo obrzęki
- nudności, wymioty lub biegunka trwające dłużej niż dobę
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- rozległe badania
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu antagonisty aldosteronu i inhibitora konwertazy należy przed włączeniem drugiego leku ocenić stężenie potasu i eGFR, a następnie regularnie je kontrolować, zwłaszcza w pierwszych tygodniach leczenia i po każdej zmianie dawki. Połączenie stosuje się tylko przy wyraźnym wskazaniu, takim jak niewydolność serca z obniżoną frakcją wyrzutową, stan po zawale z dysfunkcją lewej komory lub cukrzycowa choroba nerek w przypadku finerenonu. Nie należy włączać antagonisty aldosteronu przy podwyższonym wyjściowo stężeniu potasu ani przy ciężkiej niewydolności nerek[1]. Należy unikać dołączania trzeciego leku hamującego układ renina–angiotensyna–aldosteron (sartanu, aliskirenu), a skojarzenie eplerenonu z inhibitorem konwertazy i sartanem jednocześnie jest przeciwwskazane w ChPL. Należy odstawić suplementy potasu i zamienniki soli z potasem oraz unikać NLPZ, trimetoprimu i innych diuretyków oszczędzających potas (amiloryd, triamteren). Spironolakton i eplerenon zaleca się stosować w najmniejszej skutecznej dawce. Przy wzroście stężenia potasu lub pogorszeniu czynności nerek należy zmniejszyć dawkę albo wstrzymać antagonistę aldosteronu, a w razie ciężkiej hiperkaliemii odstawić oba leki i wdrożyć leczenie doraźne. Pacjenta należy pouczyć o czasowym wstrzymaniu leków w razie wymiotów, biegunki lub odwodnienia.
Skutek kliniczny
Główne zagrożenie to hiperkaliemia, która w ciężkiej postaci może wywołać groźne zaburzenia rytmu serca, w tym bradykardię, bloki przewodzenia i zatrzymanie krążenia[2]. Możliwe są też pogorszenie czynności nerek z wzrostem stężenia kreatyniny oraz nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego. Ryzyko rośnie przy przewlekłej chorobie nerek, cukrzycy, odwodnieniu, w podeszłym wieku oraz przy jednoczesnym stosowaniu suplementów potasu, zamienników soli z potasem, innych leków oszczędzających potas, sartanów, NLPZ, trimetoprimu lub heparyny. Jednocześnie połączenie jest celowo stosowane w niewydolności serca z obniżoną frakcją wyrzutową, po zawale serca z dysfunkcją lewej komory oraz – w przypadku finerenonu – w przewlekłej chorobie nerek u chorych na cukrzycę typu 2, gdzie poprawia rokowanie pod warunkiem ścisłego monitorowania[3].
Mechanizm
Interakcja jest farmakodynamiczna i wspólna dla wszystkich leków obu grup. Inhibitory konwertazy zmniejszają wytwarzanie angiotensyny II, a przez to wydzielanie aldosteronu. Antagoniści aldosteronu blokują receptor mineralokortykoidowy w kanaliku nerkowym. Oba mechanizmy ograniczają wydalanie potasu przez nerki i sumują się, co prowadzi do retencji potasu. Dodatkowo oba leki zmniejszają ciśnienie filtracyjne w kłębuszku, co może pogorszyć czynność nerek i dalej nasilić hiperkaliemię. Nie ma tu udziału metabolizmu ani transportu leków, dlatego różnice w budowie i farmakokinetyce poszczególnych substancji (np. steroidowa budowa spironolaktonu i kanrenonu, niesteroidowa budowa finerenonu, krótki czas działania kaptoprylu) nie znoszą interakcji. Finerenon i eplerenon mogą wiązać się z nieco mniejszym ryzykiem hiperkaliemii niż spironolakton, ale ryzyko to pozostaje klinicznie istotne. Brak części par w bazach danych oznacza brak danych, a nie brak interakcji.
Monitorować
- stężenie potasu w surowicy przed włączeniem, w pierwszych tygodniach leczenia, po każdej zmianie dawki i następnie okresowo
- kreatynina i eGFR w tych samych terminach co potas
- ciśnienie tętnicze, w tym objawy hipotonii ortostatycznej
- EKG przy podejrzeniu hiperkaliemii lub zaburzeń rytmu
- stan nawodnienia, zwłaszcza w czasie infekcji przebiegających z wymiotami, biegunką lub gorączką
- przegląd innych przyjmowanych leków i suplementów zwiększających stężenie potasu
Kiedy ocena się zmienia
| eGFR ≤ 30 ml/min/1,73 m²pacjent | interakcja nie dotyczy | Przy ciężkim upośledzeniu czynności nerek ryzyko hiperkaliemii jest bardzo duże, a spironolakton i eplerenon są w tej sytuacji przeciwwskazane w ChPL. Finerenonu nie należy włączać przy znacznie obniżonym eGFR zgodnie z jego ChPL. Decyzję o kontynuacji podejmuje lekarz prowadzący z uwzględnieniem aktualnych wartości potasu. |
| wiek ≥ 75 latpacjent | ryzyko rośnie | U osób w podeszłym wieku częściej występuje obniżona czynność nerek, odwodnienie i wielolekowość, co zwiększa ryzyko hiperkaliemii. Wskazane jest rozpoczynanie od małych dawek antagonisty aldosteronu i częstsze kontrole potasu oraz kreatyniny. |
| Dołączenie antagonisty aldosteronu do stosowanego inhibitora konwertazykolejność włączenia · antagoniści aldosteronu | inne zalecenie | Najczęściej antagonistę aldosteronu dołącza się do już stosowanego inhibitora konwertazy. Przed dołączeniem należy ocenić potas i eGFR, odstawić suplementy potasu, a kontrolę laboratoryjną wykonać wcześnie po włączeniu i po każdym zwiększeniu dawki. |
| Ostra choroba z odwodnieniem (wymioty, biegunka, gorączka)czas leczenia · pacjent | ryzyko rośnie | Odwodnienie pogarsza przepływ nerkowy i gwałtownie zwiększa ryzyko hiperkaliemii oraz ostrego uszkodzenia nerek. Należy rozważyć czasowe wstrzymanie antagonisty aldosteronu i inhibitora konwertazy do czasu wyrównania nawodnienia oraz skontrolować potas i kreatyninę. |
Źródła
- Spironolactone in severe heart failure: enhances efficacy of diuretic + ACE inhibitor combinations. Prescrire Int. 2000;9(49):158-9. PMID: 11603418.
- Juurlink DN, Mamdani MM, Lee DS, Kopp A, Austin PC, Laupacis A, et al. Rates of hyperkalemia after publication of the Randomized Aldactone Evaluation Study. N Engl J Med. 2004;351(6):543-51. doi: 10.1056/NEJMoa040135. PMID: 15295047.
- Pitt B, Zannad F, Remme WJ, Cody R, Castaigne A, Perez A, et al. The effect of spironolactone on morbidity and mortality in patients with severe heart failure. Randomized Aldactone Evaluation Study Investigators. N Engl J Med. 1999;341(10):709-17. doi: 10.1056/NEJM199909023411001. PMID: 10471456.
Niekorzystna interakcjaCyklosporyna+ PeryndoprylJednoczesnego stosowania peryndoprylu z cyklosporyną się nie zaleca, a jeśli jest wskazane, leki stosuje się ostrożnie i często kontroluje stężenie potasu w surowicy.Regularnie badaj potas i kreatyninę we krwi zgodnie z zaleceniem lekarza i nie przyjmuj bez konsultacji suplementów potasu, zamienników soli ani leków przeciwbólowych typu ibuprofen.opóźniony (dni)badania kliniczne
Niekorzystna interakcja
Regularnie badaj potas i kreatyninę we krwi zgodnie z zaleceniem lekarza i nie przyjmuj bez konsultacji suplementów potasu, zamienników soli ani leków przeciwbólowych typu ibuprofen.
Oba leki mogą podnosić poziom potasu we krwi, a razem robią to silniej. Zbyt wysoki potas może zaburzać pracę serca. To połączenie może też obciążać nerki. Lekarz może je stosować, ale wymaga ono regularnych badań krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- osłabienie lub drętwienie mięśni
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- wyraźnie mniejsza ilość oddawanego moczu
- obrzęki
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Jednoczesnego stosowania peryndoprylu z cyklosporyną się nie zaleca, a jeśli jest wskazane, leki stosuje się ostrożnie i często kontroluje stężenie potasu w surowicy.[1] Należy oznaczyć potas i kreatyninę przed włączeniem drugiego leku, następnie w pierwszych tygodniach skojarzonego leczenia i po każdej zmianie dawki. Należy unikać dokładania kolejnych leków podnoszących potas, takich jak sole potasu, leki moczopędne oszczędzające potas, niesteroidowe leki przeciwzapalne czy trimetoprim.[1] Przy narastającej hiperkaliemii lub wzroście kreatyniny trzeba rozważyć zmniejszenie dawki albo zmianę leku przeciwnadciśnieniowego na lek spoza grupy działającej na układ renina-angiotensyna-aldosteron.
Skutek kliniczny
Zwiększone ryzyko hiperkaliemii, która może prowadzić do zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza przy upośledzonej czynności nerek.[1] Możliwy jest też wzrost stężenia kreatyniny i pogorszenie czynności nerek, szczególnie u biorców przeszczepu nerki.
Mechanizm
Peryndopryl zmniejsza wytwarzanie aldosteronu, a cyklosporyna upośledza wydalanie potasu przez nerki, dlatego oba leki sumują działanie podnoszące stężenie potasu w surowicy.[1] Dodatkowo cyklosporyna obkurcza tętniczkę doprowadzającą kłębuszka, a inhibitor ACE rozszerza tętniczkę odprowadzającą, co może zmniejszać przesączanie kłębuszkowe i nasilać zaburzenia czynności nerek. Połączenie nie zmienia istotnie stężenia żadnego z leków we krwi.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- stężenie potasu w surowicy
- stężenie kreatyniny i eGFR
- ciśnienie tętnicze
Kiedy ocena się zmienia
| eGFR ≤ 60pacjent | ryzyko rośnie | Przy obniżonym eGFR ryzyko hiperkaliemii i dalszego pogorszenia czynności nerek jest większe, dlatego potas i kreatyninę należy kontrolować częściej. |
| Włączenie lub zwiększenie dawki jednego z lekówkolejność włączenia · pacjent | inne zalecenie | Największe ryzyko dotyczy pierwszych tygodni po włączeniu drugiego leku lub zwiększeniu dawki, kontrolę potasu i kreatyniny należy wykonać w tym okresie. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Prestarium 10 mg 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/prestarium-10-mg-100144925/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Sandimmun Neoral. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sandimmun-neoral-100059898/
Niekorzystna interakcjaDiklofenak+ PeryndoprylUnikaj długotrwałego łączenia diklofenaku z peryndoprylem, a gdy jest konieczne, stosuj najmniejszą skuteczną dawkę diklofenaku przez możliwie najkrótszy czas.Nie przyjmuj diklofenaku na własną rękę dłużej niż kilka dni, pij odpowiednio dużo płynów i zapytaj farmaceutę lub lekarza o bezpieczniejszy lek przeciwbólowy, na przykład paracetamol.opóźniony (dni)rozległe badania
Niekorzystna interakcja
Nie przyjmuj diklofenaku na własną rękę dłużej niż kilka dni, pij odpowiednio dużo płynów i zapytaj farmaceutę lub lekarza o bezpieczniejszy lek przeciwbólowy, na przykład paracetamol.
Diklofenak może osłabiać działanie peryndoprylu, przez co ciśnienie krwi może wzrosnąć. Oba leki przyjmowane razem mogą też obciążać nerki i podnosić poziom potasu we krwi. Ryzyko jest większe u osób starszych, odwodnionych i przyjmujących leki moczopędne.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- wyraźnie wyższe ciśnienie w pomiarach domowych
- oddawanie mniejszej ilości moczu niż zwykle
- obrzęki nóg lub szybki przyrost masy ciała
- osłabienie mięśni, mrowienie lub nierówne bicie serca
- nudności, wymioty lub nietypowa senność
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PD – antagonizm, PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- rozległe badania
Postępowanie
Unikaj długotrwałego łączenia diklofenaku z peryndoprylem, a gdy jest konieczne, stosuj najmniejszą skuteczną dawkę diklofenaku przez możliwie najkrótszy czas. Pacjenta należy odpowiednio nawadniać i okresowo kontrolować czynność nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego oraz w trakcie jego trwania[1]. Jeśli jednoczesne stosowanie jest wskazane, należy zachować ostrożność i często kontrolować stężenie potasu w surowicy[2]. U pacjentów, zwłaszcza w podeszłym wieku, należy regularnie kontrolować ciśnienie tętnicze[1]. Diklofenaku nie stosuje się u pacjentów z niewydolnością nerek[1]. Do leczenia bólu bez komponenty zapalnej rozważ paracetamol, a przy bólu miejscowym postać do stosowania na skórę.
Skutek kliniczny
Połączenie może osłabić kontrolę ciśnienia tętniczego i wywołać ostre uszkodzenie nerek oraz hiperkaliemię. Zagrożeni są zwłaszcza pacjenci w podeszłym wieku, odwodnieni, z przewlekłą chorobą nerek, z niewydolnością serca oraz przyjmujący jednocześnie leki moczopędne. Diklofenak może też nasilać zatrzymanie płynów, co sprzyja obrzękom i dekompensacji niewydolności serca.
Mechanizm
Diklofenak hamuje syntezę prostaglandyn nerkowych, które odpowiadają za rozszerzenie tętniczki doprowadzającej, wydalanie sodu i część efektu hipotensyjnego inhibitorów ACE. Peryndopryl rozszerza tętniczkę odprowadzającą i zmniejsza wydzielanie aldosteronu. Łącznie prowadzi to do spadku ciśnienia filtracyjnego w kłębuszku, retencji sodu i wody oraz ograniczenia wydalania potasu. Diklofenak może osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe inhibitorów ACE i zwiększać ryzyko działania nefrotoksycznego[1]. Niesteroidowe leki przeciwzapalne zwiększają ryzyko hiperkaliemii podczas leczenia peryndoprylem[2]. Ryzyko narasta przy jednoczesnym stosowaniu leku moczopędnego.
Metabolizm i transportery
- Diklofenak: substrat CYP2C9[3]
Monitorować
- ciśnienie tętnicze
- stężenie kreatyniny i eGFR
- stężenie potasu w surowicy
- stan nawodnienia i obrzęki
- masa ciała u pacjentów z niewydolnością serca
Kiedy ocena się zmienia
| Na skórędroga podania · diklofenak | ryzyko maleje | Diklofenak stosowany miejscowo na skórę daje małą ekspozycję ogólnoustrojową, więc ryzyko wpływu na nerki, potas i ciśnienie jest znacznie mniejsze niż po podaniu doustnym. Przy rozległym i długotrwałym stosowaniu na duże powierzchnie skóry zachowaj ostrożność. |
| Podeszły wiekwiek · pacjent | ryzyko rośnie | U pacjentów w podeszłym wieku należy regularnie kontrolować ciśnienie tętnicze. W tej grupie częściej występuje ograniczona rezerwa nerkowa i odwodnienie, co zwiększa ryzyko ostrego uszkodzenia nerek i hiperkaliemii. |
| Niewydolność nerekeGFR · pacjent | interakcja nie dotyczy | Diklofenaku nie stosuje się u pacjentów z niewydolnością nerek. Połączenie z peryndoprylem dodatkowo zwiększa ryzyko dalszego pogorszenia czynności nerek i hiperkaliemii. |
| Kilka dniczas leczenia · diklofenak | ryzyko maleje | Krótkie stosowanie najmniejszej skutecznej dawki diklofenaku u nawodnionego pacjenta z prawidłową czynnością nerek wiąże się z mniejszym ryzykiem. Klasa pozostaje niekorzystna, bo uszkodzenie nerek może wystąpić także w krótkim czasie u osób z czynnikami ryzyka. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Diclac 75 Duo 75 mg, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/diclac-75-duo-100109870/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Prestarium 10 mg 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/prestarium-10-mg-100144925/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Diclac 75 Duo. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/diclac-75-duo-100109870/
Niekorzystna interakcjaDoksazosyna+ TadalafilNie zaleca się łączenia tadalafilu z doksazosyną.Nie zaczynaj brać tadalafilu, jeśli przyjmujesz doksazosynę, dopóki nie porozmawiasz z lekarzem lub farmaceutą o najmniejszej dawce albo o zmianie leku na prostatę.szybki (godziny)badania kliniczne
Niekorzystna interakcja
Nie zaczynaj brać tadalafilu, jeśli przyjmujesz doksazosynę, dopóki nie porozmawiasz z lekarzem lub farmaceutą o najmniejszej dawce albo o zmianie leku na prostatę.
Oba leki obniżają ciśnienie krwi, a razem mogą obniżyć je za mocno. Możesz wtedy odczuwać zawroty głowy, osłabienie, a nawet zemdleć, szczególnie przy szybkim wstawaniu. Takie działanie może się utrzymywać przez co najmniej pół doby po zażyciu tadalafilu. Lepiej nie łączyć tych leków bez wyraźnej decyzji lekarza.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zawroty głowy, szczególnie przy wstawaniu
- zasłabnięcie lub omdlenie
- ciemnienie przed oczami
- nagłe osłabienie, uczucie pustki w głowie
- kołatanie serca przy spadku ciśnienia
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Nie zaleca się łączenia tadalafilu z doksazosyną.[1] Jeśli połączenie jest konieczne, tadalafil włącza się dopiero u pacjenta stabilnego hemodynamicznie na doksazosynie, od najmniejszej możliwej dawki, z zachowaniem 6-godzinnego odstępu przed przyjęciem doksazosyny.[2] Ponieważ efekt hipotensyjny tadalafilu utrzymuje się co najmniej 12 godzin, odstęp czasowy zmniejsza, ale nie usuwa ryzyka.[1] U mężczyzn leczonych z powodu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego warto rozważyć zamianę doksazosyny na tamsulozynę lub alfuzosynę, przy których w małych badaniach nie obserwowano nasilenia hipotensji, choć ostrożność nadal obowiązuje.[1]
Skutek kliniczny
U części pacjentów występuje objawowe niedociśnienie tętnicze, zwłaszcza ortostatyczne, z zawrotami głowy i omdleniami.[1] Ryzyko jest największe na początku leczenia inhibitorem PDE-5, przy niestabilnym ciśnieniu i u osób w podeszłym wieku.[2]
Mechanizm
Oba leki rozszerzają naczynia krwionośne różnymi drogami – doksazosyna blokuje receptory alfa-1-adrenergiczne, a tadalafil hamuje fosfodiesterazę typu 5 i nasila rozkurcz mięśniówki naczyń zależny od cGMP. Efekt hipotensyjny sumuje się.[2] Tadalafil istotnie nasila hipotensyjne działanie doksazosyny, a efekt utrzymuje się co najmniej 12 godzin.[1]
Metabolizm i transportery
Monitorować
- ciśnienie tętnicze, w tym pomiar w pozycji stojącej (hipotensja ortostatyczna)
- zawroty głowy, zasłabnięcia i omdlenia, szczególnie w pierwszych dniach łączenia i po zwiększeniu dawki
- ryzyko upadków u osób w podeszłym wieku
Bezpieczniejsze alternatywy
tamsulozynaalfuzosyna
Kiedy ocena się zmienia
| wiek ≥ 65 latpacjent | ryzyko rośnie | U osób w podeszłym wieku należy zachować szczególną ostrożność przy łączeniu tadalafilu z jakimkolwiek alfa-adrenolitykiem ze względu na ryzyko hipotensji i upadków. |
| Tadalafil dołączany do doksazosynykolejność włączenia · tadalafil | inne zalecenie | Tadalafil włącza się dopiero, gdy pacjent jest stabilny hemodynamicznie na doksazosynie, od najmniejszej możliwej dawki. |
| odstep ≥ 6 hpacjent | ryzyko maleje | Zaleca się 6-godzinny odstęp między przyjęciem inhibitora PDE-5 a doksazosyną. Efekt hipotensyjny tadalafilu utrzymuje się jednak co najmniej 12 godzin, więc odstęp nie eliminuje ryzyka. |
| dawka ≥ 5 mg na dobętadalafil | ryzyko rośnie | Istotne nasilenie hipotensji wykazano zarówno przy tadalafilu 5 mg na dobę, jak i 20 mg jednorazowo z doksazosyną 4–8 mg na dobę. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Cialis 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cialis-100113853/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zoxon 1 1 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zoxon-1-100104624/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zoxon 1. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zoxon-1-100104624/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
Oznaczenia na tej stronie
- Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
- Korzystna interakcjaPołączenie celowe
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.