Interakcje / Pirydoksyna
Pirydoksyna – interakcje
6 opisanych interakcji z lekami, opis połączenia z alkoholem. Marki: Vitaminum.
1 przeciwwskazane · 2 niekorzystne · 1 niejasne · 3 nieistotne
Interakcje z innymi lekami 6
Jaki opis pokazać?
Połączenie przeciwwskazane1
Połączenie przeciwwskazanePirydoksyna+ LewodopaNie stosuj pirydoksyny u pacjenta leczonego lewodopą bez inhibitora dekarboksylazy dopa.Zanim zaczniesz brać witaminę B6 lub multiwitaminę, zapytaj farmaceutę albo lekarza, czy twój lek z lewodopą można z nią łączyć.nieznanybadania kliniczne
Połączenie przeciwwskazane
Zanim zaczniesz brać witaminę B6 lub multiwitaminę, zapytaj farmaceutę albo lekarza, czy twój lek z lewodopą można z nią łączyć.
Witamina B6 może osłabiać działanie lewodopy, jeśli lewodopa jest przyjmowana bez dodatkowej substancji chroniącej ją przed rozkładem w organizmie. Wtedy objawy choroby Parkinsona mogą się nasilić. Większość leków z lewodopą zawiera taką substancję ochronną i wtedy witamina B6 nie przeszkadza w leczeniu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- większe spowolnienie ruchów
- nasilona sztywność mięśni
- silniejsze drżenie
- lek na chorobę Parkinsona działa krócej lub słabiej niż zwykle
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm
- Początek
- nieznany
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Nie stosuj pirydoksyny u pacjenta leczonego lewodopą bez inhibitora dekarboksylazy dopa.[1] Jeśli pacjent przyjmuje lewodopę w połączeniu z karbidopą lub benserazydem, suplementacja pirydoksyną jest dopuszczalna. Sprawdź także preparaty złożone, multiwitaminy i suplementy diety, które mogą zawierać witaminę B6.
Skutek kliniczny
Pirydoksyna zmniejsza skuteczność lewodopy stosowanej bez inhibitora dekarboksylazy w leczeniu choroby Parkinsona.[1] Może to prowadzić do nasilenia spowolnienia, sztywności i drżenia oraz do wydłużenia okresów OFF.
Mechanizm
Pirydoksyny nie łączy się z lewodopą podawaną bez inhibitora dekarboksylazy dopa.[1] Fosforan pirydoksalu jest koenzymem obwodowej dekarboksylazy dopa, więc pirydoksyna przyspiesza przemianę lewodopy w dopaminę poza ośrodkowym układem nerwowym i zmniejsza ilość lewodopy docierającej do mózgu.[1] Karbidopa i benserazyd hamują obwodową dekarboksylazę, dlatego w ich obecności ten mechanizm traci znaczenie kliniczne.
Monitorować
- nasilenie objawów choroby Parkinsona (spowolnienie, sztywność, drżenie)
- długość i częstość okresów OFF
- skład przyjmowanych suplementów i multiwitamin pod kątem witaminy B6
Bezpieczniejsze alternatywy
lewodopa z karbidopąlewodopa z benserazydem
Kiedy ocena się zmienia
| Lewodopa w połączeniu z inhibitorem dekarboksylazy dopa (karbidopa, benserazyd)postać · lewodopa | ryzyko maleje | Karbidopa i benserazyd hamują obwodową dekarboksylazę dopa, więc pirydoksyna nie zmniejsza wtedy istotnie skuteczności lewodopy i suplementacja jest dopuszczalna. |
| Wziewnadroga podania · lewodopa | inne zalecenie | Lewodopa wziewna nie zawiera inhibitora dekarboksylazy, ale stosuje się ją doraźnie u pacjentów leczonych doustnie lewodopą z inhibitorem dekarboksylazy, dlatego pirydoksynę można stosować pod warunkiem kontynuacji leczenia doustnego. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitaminum B6 Teva 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vitaminum-b6-teva-100071184/
Niekorzystna interakcja2
Niekorzystna interakcjaPirydoksyna+ FenytoinaU pacjenta leczonego fenytoiną nie należy rozpoczynać suplementacji dużymi dawkami pirydoksyny bez wyraźnego wskazania.Nie zaczynaj ani nie przerywaj na własną rękę przyjmowania witaminy B6 – najpierw powiedz o tym lekarzowi, który może zlecić badanie stężenia fenytoiny.opóźniony (dni)badania kliniczne
Niekorzystna interakcja
Nie zaczynaj ani nie przerywaj na własną rękę przyjmowania witaminy B6 – najpierw powiedz o tym lekarzowi, który może zlecić badanie stężenia fenytoiny.
Witamina B6 w większych dawkach może zmniejszać ilość fenytoiny we krwi. Wtedy lek może słabiej chronić cię przed napadami padaczkowymi. Gdy przestaniesz brać witaminę B6, ilość fenytoiny może znów wzrosnąć i dać objawy przedawkowania.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- częstsze lub silniejsze napady padaczkowe
- zawroty głowy i chwiejny chód
- niekontrolowane ruchy gałek ocznych lub podwójne widzenie
- nadmierna senność lub splątanie
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PK – metabolizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
U pacjenta leczonego fenytoiną nie należy rozpoczynać suplementacji dużymi dawkami pirydoksyny bez wyraźnego wskazania. Jeśli pirydoksyna jest potrzebna, warto oznaczyć stężenie fenytoiny przed jej włączeniem oraz po kilku tygodniach stosowania i obserwować kontrolę napadów. Podobną kontrolę stężenia należy przeprowadzić po odstawieniu pirydoksyny, zwłaszcza jeśli w międzyczasie zwiększono dawkę fenytoiny.
Skutek kliniczny
Spadek stężenia fenytoiny poniżej zakresu terapeutycznego może osłabić kontrolę napadów padaczkowych. Po odstawieniu pirydoksyny stężenie fenytoiny może ponownie wzrosnąć, co przy wcześniej zwiększonej dawce fenytoiny grozi objawami toksyczności, takimi jak oczopląs, ataksja i senność.
Mechanizm
Pirydoksyna może zmniejszać stężenie fenytoiny we krwi.[1] Mechanizm nie jest w pełni wyjaśniony – najprawdopodobniej chodzi o przyspieszenie metabolizmu fenytoiny w wątrobie. Efekt dotyczy przede wszystkim dużych dawek pirydoksyny stosowanych przewlekle.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- stężenie fenytoiny w surowicy po włączeniu i po odstawieniu pirydoksyny
- częstość napadów padaczkowych
- objawy toksyczności fenytoiny (oczopląs, ataksja, senność) po odstawieniu pirydoksyny
Kiedy ocena się zmienia
| Mała dawka zawarta w preparatach wielowitaminowychdawka · pirydoksyna | ryzyko maleje | Interakcję opisywano głównie przy dużych dawkach pirydoksyny. Małe dawki w preparatach wielowitaminowych mają prawdopodobnie niewielkie znaczenie kliniczne, ale u pacjentów z trudną do opanowania padaczką warto zachować czujność. |
| Odstawienie pirydoksyny u pacjenta, któremu wcześniej zwiększono dawkę fenytoinykolejność włączenia · pirydoksyna | inne zalecenie | Po odstawieniu pirydoksyny stężenie fenytoiny może wzrosnąć. Jeśli dawkę fenytoiny wcześniej zwiększono, należy oznaczyć jej stężenie i w razie potrzeby zmniejszyć dawkę. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitaminum B6 Teva 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vitaminum-b6-teva-100071184/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
Niekorzystna interakcjaPirydoksyna+ FenobarbitalPrzy włączaniu lub odstawianiu pirydoksyny w dużych dawkach u pacjenta leczonego fenobarbitalem warto oznaczyć stężenie fenobarbitalu i obserwować kontrolę napadów.Nie przyjmuj dużych dawek witaminy B6 na własną rękę i powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie padaczki, jeśli ją stosujesz.opóźniony (dni)badania kliniczne
Niekorzystna interakcja
Nie przyjmuj dużych dawek witaminy B6 na własną rękę i powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie padaczki, jeśli ją stosujesz.
Witamina B6 przyjmowana w dużych dawkach może zmniejszać ilość fenobarbitalu we krwi. Lek może wtedy słabiej chronić przed napadami. Zwykłe dawki witaminy B6 w preparatach wielowitaminowych nie stanowią problemu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- częstsze lub silniejsze napady padaczkowe
- pojawienie się napadów po okresie ich braku
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PK – metabolizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Przy włączaniu lub odstawianiu pirydoksyny w dużych dawkach u pacjenta leczonego fenobarbitalem warto oznaczyć stężenie fenobarbitalu i obserwować kontrolę napadów. Dawki pirydoksyny w preparatach wielowitaminowych nie wymagają zmiany postępowania. Nie należy samodzielnie stosować dużych dawek witaminy B6 bez wyraźnego wskazania.
Skutek kliniczny
Spadek stężenia fenobarbitalu we krwi może osłabić kontrolę napadów padaczkowych. Efekt opisano przy dużych, leczniczych dawkach pirydoksyny, a nie przy dawkach obecnych w typowych preparatach wielowitaminowych.
Mechanizm
Pirydoksyna w dużych dawkach może przyspieszać przemiany fenobarbitalu w wątrobie i obniżać jego stężenie we krwi. Proponowany mechanizm wiąże się ze zwiększeniem aktywności enzymów zależnych od fosforanu pirydoksalu. Podobne działanie opisano dla fenytoiny, której stężenie we krwi pirydoksyna może zmniejszać[1].
Metabolizm i transportery
- Fenobarbital: umiarkowany induktor CYP3A4[2]
Monitorować
- stężenie fenobarbitalu w surowicy po włączeniu lub odstawieniu dużych dawek pirydoksyny
- częstość i charakter napadów padaczkowych
Kiedy ocena się zmienia
| Dawki suplementacyjne w preparatach wielowitaminowychdawka · pirydoksyna | ryzyko maleje | Przy dawkach pirydoksyny zawartych w typowych preparatach wielowitaminowych nie oczekuje się istotnego spadku stężenia fenobarbitalu. |
| Dawka jednorazowa lub krótkotrwałaczas leczenia · pirydoksyna | ryzyko maleje | Pojedyncze lub krótkotrwałe podanie pirydoksyny nie powinno istotnie zmienić stężenia fenobarbitalu, ponieważ efekt rozwija się z opóźnieniem. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitaminum B6 Teva 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vitaminum-b6-teva-100071184/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
Interakcja o niejasnym znaczeniu1
Interakcja o niejasnym znaczeniuPirydoksyna+ PrymidonPołączenie można stosować, ale u pacjenta z padaczką leczonego prymidonem warto unikać długotrwałego przyjmowania dużych dawek pirydoksyny bez wskazania.Możesz przyjmować witaminę B6 w zwykłej dawce, ale jeśli planujesz brać ją długo lub w dużych dawkach, powiedz o tym neurologowi.opóźniony (dni)opisy przypadków
Interakcja o niejasnym znaczeniu
Możesz przyjmować witaminę B6 w zwykłej dawce, ale jeśli planujesz brać ją długo lub w dużych dawkach, powiedz o tym neurologowi.
Witamina B6 w dużych dawkach może w niewielkim stopniu osłabiać działanie leku przeciwpadaczkowego, który przyjmujesz. Dane na ten temat są skąpe, a przy zwykłych dawkach suplementacyjnych problem zwykle nie występuje. Nie bierz dużych dawek witaminy B6 przez długi czas bez porozumienia z lekarzem.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- częstsze lub silniejsze napady padaczkowe
- nowe rodzaje napadów lub zmiana ich przebiegu
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PK – metabolizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- opisy przypadków
Postępowanie
Połączenie można stosować, ale u pacjenta z padaczką leczonego prymidonem warto unikać długotrwałego przyjmowania dużych dawek pirydoksyny bez wskazania. Jeśli duże dawki są potrzebne, należy obserwować kontrolę napadów i rozważyć oznaczenie stężenia prymidonu i fenobarbitalu po kilku tygodniach skojarzenia lub przy zmianie dawki witaminy. Prymidon zwiększa zapotrzebowanie na kwas foliowy i zaburza metabolizm witaminy D, dlatego przy długotrwałej terapii należy uzupełniać ich niedobory[1].
Skutek kliniczny
Teoretycznie możliwe jest obniżenie stężenia fenobarbitalu powstającego z prymidonu i osłabienie kontroli napadów. Dane pochodzą z nielicznych obserwacji, dotyczą dużych dawek pirydoksyny i nie opisano jednoznacznych przypadków utraty kontroli napadów przy dawkach stosowanych w suplementacji.
Mechanizm
Prymidon jest częściowo przekształcany do fenobarbitalu, który odpowiada za znaczną część jego działania przeciwdrgawkowego[1]. Pirydoksyna może zmniejszać stężenie fenytoiny we krwi[2]. Podobne obniżenie stężenia fenobarbitalu opisano w nielicznych obserwacjach przy dużych dawkach pirydoksyny. Przypuszczalnie fosforan pirydoksalu jako koenzym przyspiesza przemiany leków przeciwpadaczkowych, ale mechanizm nie został potwierdzony.
Metabolizm i transportery
- Prymidon: umiarkowany induktor CYP3A4[3]
Monitorować
- częstość i charakter napadów padaczkowych
- stężenie prymidonu i fenobarbitalu przy długotrwałym stosowaniu dużych dawek pirydoksyny
Kiedy ocena się zmienia
| Duże dawki stosowane leczniczo, a nie suplementacyjniedawka · pirydoksyna | ryzyko rośnie | Opisane obniżenie stężenia fenobarbitalu dotyczyło dużych dawek pirydoksyny – przy takim stosowaniu zasadne jest monitorowanie kontroli napadów i rozważenie oznaczenia stężeń leków. |
| Stosowanie przewlekłeczas leczenia · pirydoksyna | ryzyko rośnie | Ewentualny wpływ na stężenie fenobarbitalu ujawnia się z opóźnieniem, dlatego znaczenie ma przewlekłe skojarzenie, a nie pojedyncze dawki. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Mizodin 250 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mizodin-100044336/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitaminum B6 Teva 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vitaminum-b6-teva-100071184/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
Interakcja nieistotna klinicznie2
Interakcja nieistotna kliniczniePirydoksyna+ Selektywne leki immunosupresyjne (np. fingolimod, apremilast, mykofenolan mofetyl) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu selektywnego leku immunosupresyjnego i prostej witaminy w dawkach suplementacyjnych nie trzeba zmieniać leczenia.Możesz przyjmować te witaminy w zwykłych dawkach razem z lekiem hamującym odporność, ale jeśli bierzesz leflunomid, teriflunomid lub tolebrutynib, przed rozpoczęciem przyjmowania dużych dawek nikotynamidu zapytaj lekarza lub farmaceutę.nieznanyteoretyczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Możesz przyjmować te witaminy w zwykłych dawkach razem z lekiem hamującym odporność, ale jeśli bierzesz leflunomid, teriflunomid lub tolebrutynib, przed rozpoczęciem przyjmowania dużych dawek nikotynamidu zapytaj lekarza lub farmaceutę.
Zwykłe witaminy, takie jak witamina E, biotyna, witamina B6 czy B2, nie zaburzają działania leków hamujących odporność, na przykład mykofenolanu, fingolimodu czy tofacytynibu. Wyjątkiem są duże dawki nikotynamidu (formy witaminy B3) przyjmowane razem z leflunomidem, teriflunomidem lub tolebrutynibem. Wszystkie te substancje mogą obciążać wątrobę, więc ich łączenie wymaga ostrożności. Zwykłe preparaty wielowitaminowe nie stanowią problemu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zażółcenie skóry lub białek oczu
- ciemny mocz
- ból pod prawym łukiem żebrowym
- nietypowe zmęczenie, nudności lub utrata apetytu
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- –
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu selektywnego leku immunosupresyjnego i prostej witaminy w dawkach suplementacyjnych nie trzeba zmieniać leczenia. Wyjątkiem jest nikotynamid w dawkach leczniczych łączony z leflunomidem, teriflunomidem lub tolebrutynibem. Wtedy warto ocenić, czy duża dawka nikotynamidu jest potrzebna, a jeśli tak, kontrolować aminotransferazy w ramach rutynowego monitorowania wątroby przewidzianego dla tych leków. Preparaty multiwitaminowe z nikotynamidem w dawkach pokrywających dobowe zapotrzebowanie nie wymagają dodatkowych działań.
Skutek kliniczny
Dla większości par leków z obu grup nie oczekuje się skutków klinicznych. Przy połączeniu nikotynamidu w dużych dawkach z leflunomidem, teriflunomidem lub tolebrutynibem możliwy jest wzrost aktywności enzymów wątrobowych, a rzadko polekowe uszkodzenie wątroby.
Mechanizm
Selektywne leki immunosupresyjne i proste witaminy nie mają wspólnego mechanizmu interakcji. Witaminy z tej grupy nie wpływają w istotny sposób na metabolizm, transport ani wydalanie tych leków i nie osłabiają ich działania immunosupresyjnego. Jedynym wiarygodnym mechanizmem jest addycja hepatotoksyczności. Dotyczy ona tylko nikotynamidu w dużych dawkach stosowanego razem z leflunomidem, teriflunomidem lub tolebrutynibem.
Monitorować
- aktywność AlAT i AspAT przy nikotynamidzie w dawkach leczniczych łączonym z leflunomidem, teriflunomidem lub tolebrutynibem
- objawy uszkodzenia wątroby (żółtaczka, ciemny mocz, ból w prawym podżebrzu)
Kiedy ocena się zmienia
| Dawki lecznicze nikotynamidu, wielokrotnie przekraczające dobowe zapotrzebowaniedawka · inne witaminy proste | ryzyko rośnie | Dotyczy tylko par nikotynamidu z leflunomidem, teriflunomidem lub tolebrutynibem. Przy dawkach leczniczych nikotynamidu wymagane jest monitorowanie aminotransferaz i ocena zasadności suplementacji. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitaminum B6 Teva 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vitaminum-b6-teva-100071184/
Interakcja nieistotna kliniczniePirydoksyna+ Inhibitory proteazy (np. darunawir, atazanawir, rytonawir) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu witaminy z grupy B i inhibitora proteazy HIV nie trzeba zmieniać leczenia ani dawkowania.Witaminy z grupy B możesz przyjmować razem z lekami na HIV z grupy inhibitorów proteazy, ale jeśli leczysz się typranawirem, nie bierz osobnych preparatów witaminy E bez rozmowy z lekarzem.nieznanyteoretyczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Witaminy z grupy B możesz przyjmować razem z lekami na HIV z grupy inhibitorów proteazy, ale jeśli leczysz się typranawirem, nie bierz osobnych preparatów witaminy E bez rozmowy z lekarzem.
Witaminy z grupy B, takie jak biotyna, nikotynamid, kwas pantotenowy, pirydoksyna czy ryboflawina, nie wpływają na działanie leków na HIV z grupy inhibitorów proteazy, np. darunawiru, atazanawiru czy rytonawiru. Wyjątkiem jest typranawir, który sam może sprzyjać krwawieniom. Witamina E przyjmowana w osobnym preparacie może to ryzyko zwiększyć, dlatego przy typranawirze nie stosuj dodatkowej witaminy E.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nietypowe siniaki lub krwawienie z dziąseł albo nosa
- krew w moczu lub smoliste stolce
- nagły silny ból głowy, zaburzenia widzenia, mowy lub osłabienie jednej strony ciała
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – sumowanie, PK – transport
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu witaminy z grupy B i inhibitora proteazy HIV nie trzeba zmieniać leczenia ani dawkowania. Wyjątkiem jest typranawir, przy którym należy unikać dodatkowych preparatów witaminy E (tokoferolu, tokofersolanu) poza ilością zawartą w standardowym preparacie wielowitaminowym. Jeśli suplementacja witaminy E jest konieczna u chorego leczonego typranawirem, trzeba ocenić ryzyko krwawienia i obserwować objawy krwawienia, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwkrzepliwych lub przeciwpłytkowych. Przy tokofersolanie podawanym z innymi inhibitorami proteazy wystarczy zwykła kontrola skuteczności i tolerancji leczenia przeciwwirusowego.
Skutek kliniczny
Dla typowej pary witaminy z grupy B i inhibitora proteazy nie oczekuje się skutków klinicznych. Przy łączeniu typranawiru z suplementacyjnymi dawkami witaminy E rośnie ryzyko krwawień, w tym rzadkich, ale groźnych krwawień wewnątrzczaszkowych, zwłaszcza u chorych z zaburzeniami krzepnięcia, po urazie głowy, po zabiegach lub przyjmujących leki przeciwkrzepliwe albo przeciwpłytkowe.
Mechanizm
Rozpuszczalne w wodzie witaminy z grupy B (biotyna, nikotynamid, kwas pantotenowy, pirydoksyna, ryboflawina) nie są metabolizowane przez CYP3A4 ani transportowane przez glikoproteinę P w stopniu istotnym klinicznie, dlatego inhibitory proteazy i ich wzmacniacz rytonawir nie zmieniają ich działania, a witaminy nie wpływają na stężenia leków przeciwwirusowych. Klasa nie jest jednolita. Jedyna istotna interakcja dotyczy witaminy E i typranawiru i ma charakter farmakodynamiczny – typranawir hamuje agregację płytek, a witamina E w dawkach suplementacyjnych działa słabo przeciwpłytkowo i antagonizuje witaminę K, co sumuje ryzyko krwawień. Tokofersolan może ponadto hamować jelitową glikoproteinę P i teoretycznie zwiększać wchłanianie inhibitorów proteazy.
Monitorować
- objawy krwawienia u chorych leczonych typranawirem przyjmujących witaminę E
- parametry krzepnięcia u chorych z typranawirem i lekami przeciwkrzepliwymi lub przeciwpłytkowymi
- objawy neurologiczne sugerujące krwawienie wewnątrzczaszkowe przy typranawirze
Kiedy ocena się zmienia
| Dawka witaminy E większa niż w standardowym preparacie wielowitaminowymdawka · inne witaminy proste | ryzyko rośnie | Suplementacyjne dawki tokoferolu lub tokofersolanu u chorego leczonego typranawirem zwiększają ryzyko krwawień i należy ich unikać. |
| Typranawir w roztworze doustnympostać · inhibitory proteazy | ryzyko rośnie | Roztwór doustny typranawiru sam zawiera witaminę E, więc dodatkowa suplementacja witaminy E jest przy nim szczególnie niewskazana. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitaminum B6 Teva 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vitaminum-b6-teva-100071184/
Alkohol
Interakcja nieistotna kliniczniePirydoksynaa alkoholNie trzeba zmieniać dawkowania pirydoksyny ani zalecać odstępu od spożycia alkoholu.Możesz przyjmować witaminę B6 jak zwykle, a jeśli pijesz alkohol często, porozmawiaj z lekarzem lub farmaceutą o swoich potrzebach witaminowych.opóźniony (dni)badania kliniczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Możesz przyjmować witaminę B6 jak zwykle, a jeśli pijesz alkohol często, porozmawiaj z lekarzem lub farmaceutą o swoich potrzebach witaminowych.
Witamina B6 i alkohol nie szkodzą sobie nawzajem, więc kieliszek wina czy piwo nie zmieni działania tej witaminy. Częste picie alkoholu sprawia jednak, że organizm szybciej traci witaminę B6 i gorzej ją przyswaja. Jeśli pijesz alkohol regularnie, zapytaj lekarza lub farmaceutę, czy potrzebujesz uzupełniania witamin z grupy B.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- pękające kąciki ust lub bolący, zaczerwieniony język
- mrowienie, drętwienie albo pieczenie dłoni lub stóp
- niewyjaśniona drażliwość lub osłabienie
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PK – metabolizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Nie trzeba zmieniać dawkowania pirydoksyny ani zalecać odstępu od spożycia alkoholu. U osób przewlekle nadużywających alkoholu warto rozważyć ocenę stanu odżywienia i suplementację witamin z grupy B, ponieważ zapotrzebowanie na witaminę B6 jest u nich zwiększone[1].
Skutek kliniczny
Jednoczesne przyjęcie pirydoksyny i alkoholu nie powoduje działań niepożądanych wynikających z interakcji. Przewlekłe nadużywanie alkoholu może prowadzić do niedoboru witaminy B6, który objawia się m.in. zapaleniem kącików ust i języka, drażliwością oraz objawami neuropatii obwodowej, a suplementacja pirydoksyny w tej grupie pacjentów jest uzasadniona.
Mechanizm
Pirydoksyna i etanol nie wchodzą ze sobą w istotną klinicznie interakcję farmakokinetyczną ani farmakodynamiczną, a pirydoksyna nie nasila działania alkoholu na ośrodkowy układ nerwowy. ChPL pirydoksyny nie wymienia alkoholu w przeciwwskazaniach ani w interakcjach i nie zaleca jego unikania[1]. Zależność działa w drugą stronę – przewlekłe spożywanie alkoholu zmniejsza zasoby witaminy B6, ponieważ aldehyd octowy sprzyja wypieraniu fosforanu pirydoksalu z połączeń z białkami i przyspiesza jego rozkład, a u osób nadużywających alkoholu dochodzi też do upośledzenia wchłaniania i niedoborów w diecie. ChPL podaje, że zapotrzebowanie na witaminę B6 wzrasta u alkoholików, a wśród wskazań wymienia zespoły złego wchłaniania w chorobach wątroby spowodowanych alkoholizmem[1].
Monitorować
- objawy niedoboru witamin z grupy B u osób przewlekle nadużywających alkoholu
Kiedy ocena się zmienia
| Przewlekłe nadużywanie alkoholuilość alkoholu · pacjent | inne zalecenie | U osób przewlekle nadużywających alkoholu zapotrzebowanie na witaminę B6 jest zwiększone, a etanol nasila utratę fosforanu pirydoksalu. Warto ocenić stan odżywienia, rozważyć suplementację witamin z grupy B i zwrócić uwagę na objawy neuropatii obwodowej. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitaminum B6 Teva 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vitaminum-b6-teva-100071184/
Oznaczenia na tej stronie
- Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.