Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Prednizon / Prednizon i tymolol

Prednizon i tymolol

Jaki opis pokazać?

Niekorzystna interakcja

Przy steroidoterapii ogólnej dłuższej niż kilka dni u chorego z jaskrą leczonego tymololem zaleca się kontrolę ciśnienia śródgałkowego u okulisty.

Stosuj krople regularnie i jeśli prednizon masz brać dłużej niż kilka dni, powiedz o tym okuliście i umów kontrolę ciśnienia w oku.

Niekorzystna interakcjaPrednizon+ TymololPrzy steroidoterapii ogólnej dłuższej niż kilka dni u chorego z jaskrą leczonego tymololem zaleca się kontrolę ciśnienia śródgałkowego u okulisty.Stosuj krople regularnie i jeśli prednizon masz brać dłużej niż kilka dni, powiedz o tym okuliście i umów kontrolę ciśnienia w oku.opóźniony (dni)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Stosuj krople regularnie i jeśli prednizon masz brać dłużej niż kilka dni, powiedz o tym okuliście i umów kontrolę ciśnienia w oku.

Prednizon przyjmowany dłużej może podnosić ciśnienie w oku. Krople z tymololem to ciśnienie obniżają, więc prednizon może osłabić ich działanie. Przy krótkiej kuracji zwykle nie ma to znaczenia, ale przy dłuższym leczeniu warto sprawdzić ciśnienie w oku.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zamglone widzenie
  • ból oka lub głowy w okolicy oka
  • kolorowe kręgi wokół źródeł światła
  • zawężenie pola widzenia
  • zaczerwienienie oka
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Przy steroidoterapii ogólnej dłuższej niż kilka dni u chorego z jaskrą leczonego tymololem zaleca się kontrolę ciśnienia śródgałkowego u okulisty. Jeśli ciśnienie wzrośnie, okulista intensyfikuje leczenie przeciwjaskrowe albo lekarz prowadzący rozważa zmniejszenie dawki lub skrócenie kuracji prednizonem. Krótkotrwałe podanie prednizonu zwykle nie wymaga zmian w leczeniu. Przy doustnym tymololu należy kontrolować ciśnienie tętnicze.

Skutek kliniczny

Możliwe osłabienie kontroli ciśnienia śródgałkowego u chorego z jaskrą lub nadciśnieniem ocznym leczonego tymololem, z ryzykiem progresji uszkodzenia nerwu wzrokowego przy długotrwałej steroidoterapii. Przy doustnym tymololu możliwe słabsze obniżenie ciśnienia tętniczego.

Mechanizm

Glikokortykosteroidy podawane ogólnie zmniejszają odpływ cieczy wodnistej przez beleczkowanie i mogą zwiększać ciśnienie śródgałkowe, co działa przeciwnie do obniżającego to ciśnienie tymololu. Prednizon w skojarzeniu z lekami przeciwcholinergicznymi może dodatkowo zwiększać ciśnienie śródgałkowe[1]. Przy tymololu stosowanym doustnie dochodzi drugi mechanizm – prednizon zatrzymuje sód i wodę, co osłabia działanie hipotensyjne β-adrenolityku.

Metabolizm i transportery

  • Prednizon: substrat CYP3A4[2]
  • Tymolol: substrat CYP2D6[3]

Monitorować

  • ciśnienie śródgałkowe
  • ostrość wzroku i pole widzenia
  • ciśnienie tętnicze (przy tymololu doustnym)

Kiedy ocena się zmienia

Krótkotrwale (kilka dni)czas leczenia · prednizonryzyko malejeKrótka kuracja prednizonem rzadko powoduje istotny wzrost ciśnienia śródgałkowego i zwykle nie wymaga dodatkowej kontroli okulistycznej.
Wysokie dawki przy leczeniu przewlekłymdawka · prednizonryzyko rośnieWyższe dawki i dłuższe leczenie zwiększają ryzyko wzrostu ciśnienia śródgałkowego – zaplanuj regularne kontrole okulistyczne.
Doustnadroga podania · tymololinne zaleceniePrzy tymololu doustnym prednizon może osłabiać działanie hipotensyjne – kontroluj ciśnienie tętnicze.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Medoxa 5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/medoxa-100453793/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Medoxa. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/medoxa-100453793/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Oftensin. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/oftensin-100048966/

Alkohol przy tych lekach

Niekorzystna interakcjaPrednizona alkoholNależy ograniczyć alkohol w czasie leczenia prednizonem do sporadycznych, niewielkich ilości i unikać regularnego oraz nadmiernego picia.W czasie leczenia prednizonem pij alkohol najwyżej okazjonalnie i w małej ilości, a jeśli bierzesz też leki przeciwbólowe lub chorowałeś na wrzody, zrezygnuj z niego całkowicie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

W czasie leczenia prednizonem pij alkohol najwyżej okazjonalnie i w małej ilości, a jeśli bierzesz też leki przeciwbólowe lub chorowałeś na wrzody, zrezygnuj z niego całkowicie.

Prednizon i alkohol mogą razem podrażniać żołądek i zwiększać ryzyko wrzodów oraz krwawienia z przewodu pokarmowego. Przy dłuższym leczeniu regularne picie alkoholu dodatkowo osłabia kości. Ryzyko jest większe, gdy pije się dużo lub często albo gdy jednocześnie bierze się leki przeciwbólowe, takie jak ibuprofen czy aspiryna.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • ból lub pieczenie w nadbrzuszu
  • czarne, smoliste stolce
  • wymioty z krwią lub treścią przypominającą fusy od kawy
  • nagłe osłabienie, zawroty głowy, bladość
  • ból kości lub złamanie po niewielkim urazie
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Należy ograniczyć alkohol w czasie leczenia prednizonem do sporadycznych, niewielkich ilości i unikać regularnego oraz nadmiernego picia. Szczególnie ważne jest unikanie alkoholu u pacjentów z chorobą wrzodową lub krwawieniem z przewodu pokarmowego w wywiadzie, przyjmujących jednocześnie niesteroidowe leki przeciwzapalne, salicylany lub leki przeciwzakrzepowe oraz leczonych długotrwale. Przy leczeniu długotrwałym należy zadbać o profilaktykę osteoporozy, czyli wystarczające spożycie wapnia i witaminy D oraz aktywność fizyczną.[1]

Skutek kliniczny

Zwiększone ryzyko zapalenia błony śluzowej żołądka, choroby wrzodowej i krwawienia z przewodu pokarmowego, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu niesteroidowych leków przeciwzapalnych lub salicylanów.[1] Przy długotrwałym leczeniu i regularnym piciu rośnie ryzyko osteoporozy i złamań.[1] Możliwe są także gorsza kontrola glikemii u chorych na cukrzycę, wahania nastroju i większa podatność na zakażenia.

Mechanizm

Prednizon i alkohol sumują swoje szkodliwe działanie na błonę śluzową żołądka i dwunastnicy oraz na metabolizm kości. Charakterystyka produktu prednizonu wymienia alkohol wśród substancji, które razem z prednizonem zwiększają ryzyko owrzodzenia i krwawienia z przewodu pokarmowego.[1] Część charakterystyk prednizonu nie opisuje tej interakcji w punkcie 4.5, ale wymienia nadmierne spożycie alkoholu jako czynnik ryzyka osteoporozy, który przy leczeniu glikokortykosteroidem wymaga szczególnej profilaktyki.[1] Glikokortykosteroidy hamują wytwarzanie prostaglandyn chroniących śluzówkę, zmniejszają kościotworzenie i wchłanianie wapnia, a alkohol bezpośrednio drażni śluzówkę żołądka, zwiększa wydzielanie kwasu solnego i niezależnie uszkadza tkankę kostną. Oba czynniki mogą też nasilać zaburzenia glikemii i osłabiać odporność. Alkohol nie zmienia w istotny klinicznie sposób stężenia prednizonu we krwi.

Metabolizm i transportery

  • Prednizon: substrat CYP3A4[2]

Monitorować

  • objawy dyspeptyczne i objawy krwawienia z przewodu pokarmowego (smoliste stolce, fusowate wymioty)
  • glikemia u chorych na cukrzycę
  • stan kości przy leczeniu długotrwałym (ocena ryzyka osteoporozy, ewentualnie densytometria)
  • jednoczesne stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych i salicylanów

Kiedy ocena się zmienia

Sporadycznie, niewielka ilośćilość alkoholu · pacjentryzyko malejeSporadyczne spożycie niewielkiej ilości alkoholu przy krótkiej kuracji u pacjenta bez choroby wrzodowej w wywiadzie i bez jednoczesnych niesteroidowych leków przeciwzapalnych ma niewielkie znaczenie kliniczne.
Regularne lub nadmierne picieilość alkoholu · pacjentinne zaleceniePrzy regularnym lub nadmiernym piciu należy zalecić abstynencję na czas leczenia, rozważyć ochronę żołądka i zwrócić uwagę na profilaktykę osteoporozy.
Leczenie długotrwałeczas leczenia · alkoholinne zaleceniePrzy długotrwałym leczeniu prednizonem alkohol dodatkowo zwiększa ryzyko osteoporozy, dlatego należy ograniczyć jego spożycie i zapewnić podaż wapnia i witaminy D oraz aktywność fizyczną.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Medoxa 5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/medoxa-100453793/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Medoxa. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/medoxa-100453793/

Pełny opis tej pary

Tymolol a alkohol: brak opisu w bazie.

Inne interakcje tych leków 290

Połączenie przeciwwskazanePrednizon+ Szczepionka przeciw półpaścowiU pacjenta przyjmującego prednizon ogólnoustrojowo należy wybrać szczepionkę rekombinowaną z adiuwantem, a szczepionki żywej nie podawać przy dużych dawkach kortykosteroidów.Przed szczepieniem powiedz lekarzowi lub farmaceucie, że bierzesz prednizon i w jakiej dawce, i nie odstawiaj leku na własną rękę.opóźniony (dni)badania kliniczne

Połączenie przeciwwskazane

Przed szczepieniem powiedz lekarzowi lub farmaceucie, że bierzesz prednizon i w jakiej dawce, i nie odstawiaj leku na własną rękę.

Prednizon osłabia działanie układu odpornościowego. Przez to szczepionka przeciw półpaścowi może chronić cię nieco słabiej. Szczepionki z żywym, osłabionym wirusem nie podaje się osobom biorącym duże dawki sterydów, bo wirus ze szczepionki mógłby wywołać zakażenie. Szczepionka bez żywego wirusa jest w tej sytuacji bezpieczna.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wysypka z pęcherzykami po szczepieniu
  • gorączka utrzymująca się kilka dni po szczepieniu
  • silne osłabienie lub objawy zakażenia po szczepieniu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

U pacjenta przyjmującego prednizon ogólnoustrojowo należy wybrać szczepionkę rekombinowaną z adiuwantem, a szczepionki żywej nie podawać przy dużych dawkach kortykosteroidów[1]. Szczepionka żywa może być podana przy kortykosteroidach miejscowych lub wziewnych, małych dawkach ogólnoustrojowych oraz w terapii zastępczej[1]. Jeśli to możliwe, szczepienie warto zaplanować przed rozpoczęciem leczenia prednizonem albo w okresie najmniejszej dawki, aby uzyskać lepszą odpowiedź.

Skutek kliniczny

Przy szczepionce żywej i dużych dawkach prednizonu możliwe jest zakażenie wirusem szczepionkowym, dlatego ChPL żywej szczepionki ujmuje leczenie immunosupresyjne, w tym duże dawki kortykosteroidów, w przeciwwskazaniach[1]. Przy szczepionce rekombinowanej głównym skutkiem jest możliwa słabsza odpowiedź poszczepienna, a ChPL tej szczepionki nie wymienia prednizonu ani kortykosteroidów wśród interakcji[2].

Mechanizm

Prednizon w dawkach ogólnoustrojowych hamuje odpowiedź immunologiczną, zwłaszcza komórkową, co może osłabiać odpowiedź na każdą szczepionkę przeciw półpaścowi. W przypadku szczepionki żywej osłabienie odporności zwiększa dodatkowo ryzyko niekontrolowanego namnażania się szczepionkowego wirusa ospy wietrznej i półpaśca. Szczepionka rekombinowana z adiuwantem nie zawiera żywego wirusa, więc tego ryzyka nie niesie.

Metabolizm i transportery

  • Prednizon: substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • rodzaj szczepionki (żywa czy rekombinowana) przed podaniem
  • aktualna dawka i czas stosowania prednizonu
  • objawy zakażenia lub pęcherzykowej wysypki po szczepionce żywej

Bezpieczniejsze alternatywy

szczepionka przeciw półpaścowi

Kiedy ocena się zmienia

Szczepionka żywa atenuowanapostać · szczepionka przeciw półpaścowiryzyko rośnieSzczepionka żywa jest przeciwwskazana u osób leczonych immunosupresyjnie, w tym dużymi dawkami kortykosteroidów.
Mała dawka ogólnoustrojowa lub terapia zastępczadawka · prednizonryzyko malejeMałe dawki kortykosteroidów o działaniu ogólnym oraz terapia zastępcza, np. w niewydolności nadnerczy, nie stanowią przeciwwskazania do szczepionki żywej.
Miejscowa lub wziewnadroga podania · prednizonryzyko malejeKortykosteroidy stosowane miejscowo lub wziewnie nie są przeciwwskazaniem do szczepionki żywej.
Szczepionka rekombinowana z adiuwantempostać · szczepionka przeciw półpaścowiinne zalecenieSzczepionka rekombinowana nie zawiera żywego wirusa i jej ChPL nie wymienia kortykosteroidów. Można ją podać, a szczepienie najlepiej zaplanować przed rozpoczęciem leczenia prednizonem lub przy najmniejszej dawce.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zostavax, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zostavax-100353400/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Shingrix -, proszek i zawiesina do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/shingrix-100402280/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Medoxa. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/medoxa-100453793/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazanePrednizon+ Jeżówka purpurowaNie łącz jeżówki purpurowej z prednizonem stosowanym długotrwale lub w dawkach immunosupresyjnych, a także u pacjentów z chorobą autoimmunologiczną lub po przeszczepieniu, bo w tych stanach jeżówka jest przeciwwskazana.Nie stosuj jeżówki w czasie leczenia prednizonem, a na przeziębienie zapytaj farmaceutę o inny środek.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie stosuj jeżówki w czasie leczenia prednizonem, a na przeziębienie zapytaj farmaceutę o inny środek.

Jeżówka purpurowa pobudza odporność, a prednizon ją wycisza, więc te leki działają przeciwko sobie. Jeżówka może osłabić efekt leczenia prednizonem, a przy chorobach, w których odporność atakuje własny organizm, może je zaostrzyć. Nie ochroni cię też przed infekcjami, na które prednizon cię naraża.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nawrót lub nasilenie objawów choroby, na którą bierzesz prednizon
  • gorączka lub infekcja, która nie mija albo się nasila
  • wysypka, swędzenie lub duszność po przyjęciu jeżówki
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz jeżówki purpurowej z prednizonem stosowanym długotrwale lub w dawkach immunosupresyjnych, a także u pacjentów z chorobą autoimmunologiczną lub po przeszczepieniu, bo w tych stanach jeżówka jest przeciwwskazana[1]. Przy krótkiej kuracji prednizonem z innego wskazania, np. w zaostrzeniu astmy lub reakcji alergicznej, odradzaj jeżówkę jako bezcelową i doradź leczenie objawowe przeziębienia. Jeżówka należy do roślin astrowatych, więc u pacjentów z alergią na te rośliny jest przeciwwskazana niezależnie od prednizonu[1].

Skutek kliniczny

Teoretycznie możliwe osłabienie działania immunosupresyjnego prednizonu i zaostrzenie choroby autoimmunologicznej lub zwiększenie ryzyka odrzucenia przeszczepu. Jednocześnie stymulacja odporności przez jeżówkę jest u pacjenta w immunosupresji bezcelowa i nie chroni przed zakażeniami, na które podatność zwiększa prednizon[2]. Brak udokumentowanych przypadków klinicznych tej interakcji.

Mechanizm

Jeżówka purpurowa działa immunostymulująco, a prednizon jako glikokortykosteroid hamuje odpowiedź immunologiczną i zapalną, więc oba leki działają na układ odpornościowy w przeciwnych kierunkach. Jeżówki nie stosuje się w immunosupresji, chorobach autoimmunologicznych, w tym stwardnieniu rozsianym i kolagenozach, ani po przeszczepieniu narządów lub szpiku[1]. Są to typowe sytuacje, w których prednizon podaje się długotrwale.

Metabolizm i transportery

  • Prednizon: substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • objawy zaostrzenia choroby podstawowej leczonej prednizonem
  • objawy zakażenia (gorączka, nasilenie infekcji)
  • u pacjentów po przeszczepieniu – parametry funkcji przeszczepionego narządu wg zaleceń ośrodka

Kiedy ocena się zmienia

Leczenie długotrwałe (przewlekła immunosupresja)czas leczenia · prednizonryzyko rośniePrzewlekłe stosowanie prednizonu oznacza stan immunosupresji, w którym jeżówka purpurowa jest przeciwwskazana. Dotyczy to zwłaszcza pacjentów z chorobą autoimmunologiczną i po przeszczepieniu.
Krótka kuracjaczas leczenia · prednizoninne zaleceniePrzy krótkiej kuracji prednizonem u pacjenta bez choroby autoimmunologicznej ryzyko klinicznie istotnego antagonizmu jest małe, ale jeżówka pozostaje bezcelowa. Zalecaj leczenie objawowe zamiast jeżówki.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Echinerba 80 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/echinerba-100199659/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Medoxa 5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/medoxa-100453793/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Medoxa. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/medoxa-100453793/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneGlikokortykosteroidy (np. deksametazon, prednizon, prednizolon)+ Szczepionki przeciw żółtej febrze (np. szczepionka przeciw żółtej febrze) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu ogólnoustrojowego glikokortykosteroidu w dawce immunosupresyjnej nie podaje się szczepionki przeciw żółtej febrze.Jeśli przyjmujesz lek sterydowy w tabletkach lub zastrzykach i planujesz szczepienie przeciw żółtej febrze, powiedz o tym lekarzowi w punkcie szczepień jeszcze przed szczepieniem, bo może być konieczne jego przełożenie.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz lek sterydowy w tabletkach lub zastrzykach i planujesz szczepienie przeciw żółtej febrze, powiedz o tym lekarzowi w punkcie szczepień jeszcze przed szczepieniem, bo może być konieczne jego przełożenie.

Szczepionka przeciw żółtej febrze zawiera żywy, osłabiony wirus. Leki sterydowe przyjmowane w tabletkach lub zastrzykach, takie jak prednizon, prednizolon, deksametazon czy triamcynolon, w większych dawkach osłabiają odporność. Wtedy wirus ze szczepionki może wywołać ciężką chorobę, a samo szczepienie może nie chronić przed żółtą febrą. Sterydy w inhalatorze, maści czy zastrzyku do stawu zwykle nie są przeszkodą.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wysoka gorączka, dreszcze, silne bóle mięśni po szczepieniu
  • zażółcenie skóry lub białek oczu
  • wymioty, ból brzucha, ciemny mocz
  • krwawienia z nosa, dziąseł lub siniaki bez urazu
  • silny ból głowy, sztywność karku, splątanie, drgawki
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu ogólnoustrojowego glikokortykosteroidu w dawce immunosupresyjnej nie podaje się szczepionki przeciw żółtej febrze. Dotyczy to doustnego deksametazonu, prednizonu, prednizolonu, triamcynolonu i wamorolonu, a także glikokortykosteroidów podawanych dożylnie i domięśniowo, w tym długo działającego triamcynolonu w postaci depot. Szczepienie odkłada się do czasu zakończenia leczenia immunosupresyjnego i upływu zalecanego odstępu po jego odstawieniu. Jeśli leczenie można zaplanować, szczepionkę podaje się z odpowiednim wyprzedzeniem przed rozpoczęciem terapii. Gdy szczepienia nie można wykonać, a podróż jest konieczna, lekarz rozważa wystawienie zaświadczenia o przeciwwskazaniu do szczepienia i omawia z pacjentem ryzyko pobytu w rejonie endemicznym. Glikokortykosteroidy stosowane miejscowo, wziewnie, dostawowo, w małych dawkach substytucyjnych lub krótko nie stanowią zwykle przeciwwskazania, ale decyzję podejmuje lekarz kwalifikujący do szczepienia.

Skutek kliniczny

U osoby z immunosupresją wywołaną glikokortykosteroidem wirus szczepionkowy może się niekontrolowanie namnażać i wywołać ciężką chorobę poszczepienną – postać trzewną przypominającą żółtą febrę z niewydolnością wielonarządową albo postać neurotropową z zapaleniem mózgu. Powikłania te mogą zagrażać życiu. Dodatkowo odpowiedź na szczepienie może być niepełna, więc podróżny nie ma pewnej ochrony przed żółtą febrą.

Mechanizm

Szczepionka przeciw żółtej febrze zawiera żywy, osłabiony wirus, który po podaniu namnaża się w organizmie i jest kontrolowany przez odpowiedź komórkową i humoralną. Glikokortykosteroidy podawane ogólnoustrojowo w dawkach immunosupresyjnych hamują czynność limfocytów T, wytwarzanie cytokin i odpowiedź swoistą, przez co organizm słabiej ogranicza replikację wirusa szczepionkowego. Ten sam mechanizm osłabia też wytworzenie ochronnych przeciwciał po szczepieniu. Działanie to jest wspólne dla wszystkich glikokortykosteroidów działających ogólnoustrojowo, w tym dla wamorolonu, i zależy głównie od dawki, czasu leczenia i drogi podania, a nie od konkretnej substancji.

Monitorować

  • przed szczepieniem: dawka, droga podania i czas trwania leczenia glikokortykosteroidem oraz data jego zakończenia
  • inne leki immunosupresyjne i choroby obniżające odporność, które sumują się z działaniem glikokortykosteroidu
  • po szczepieniu wykonanym mimo przyjmowania glikokortykosteroidu: gorączka, objawy grypopodobne, żółtaczka, objawy neurologiczne w ciągu kolejnych tygodni

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowa, wziewna, donosowa, dostawowa lub do okadroga podania · glikokortykosteroidyryzyko malejeGlikokortykosteroidy podawane miejscowo, wziewnie, donosowo, do oka lub dostawowo w zwykłych dawkach nie wywołują istotnej immunosupresji układowej i nie są przeciwwskazaniem do szczepienia przeciw żółtej febrze.
Domięśniowa postać depotdroga podania · glikokortykosteroidyinne zalecenieTriamcynolon w postaci depot podany domięśniowo działa ogólnoustrojowo przez dłuższy czas, dlatego odstęp przed szczepieniem liczy się od ustania jego działania, a nie od dnia wstrzyknięcia.
Dawka substytucyjna (fizjologiczna) lub mała dawka ogólnoustrojowadawka · glikokortykosteroidyryzyko malejeGlikokortykosteroidy w dawkach substytucyjnych, np. w niedoczynności kory nadnerczy, oraz w małych dawkach ogólnoustrojowych nie są zwykle przeciwwskazaniem do szczepienia, o ile nie towarzyszy im inna immunosupresja.
Krótki kurs leczeniaczas leczenia · glikokortykosteroidyryzyko malejeKrótkotrwały kurs ogólnoustrojowego glikokortykosteroidu wiąże się z mniejszym ryzykiem niż leczenie przewlekłe, jednak termin szczepienia należy ustalić indywidualnie, uwzględniając dawkę i czas od zakończenia kuracji.
Zalecany odstęp od zakończenia leczenia immunosupresyjną dawkąodstep · glikokortykosteroidyinterakcja nie dotyczyPo odstawieniu immunosupresyjnej dawki glikokortykosteroidu i upływie zalecanego odstępu odporność wraca do stanu umożliwiającego bezpieczne podanie żywej szczepionki.
Szczepienie przed rozpoczęciem leczenia glikokortykosteroidemkolejność włączenia · szczepionki przeciw żółtej febrzeinne zalecenieGdy planowane jest przewlekłe leczenie immunosupresyjną dawką glikokortykosteroidu, w tym wamorolonem, szczepienie przeciw żółtej febrze wykonuje się z odpowiednim wyprzedzeniem przed rozpoczęciem terapii.

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaAmiodaron+ TymololJednoczesnego stosowania amiodaronu z lekami beta-adrenolitycznymi się nie zaleca.Powiedz okuliście i kardiologowi, że stosujesz oba leki, regularnie mierz tętno, a po zakropleniu zamknij oko i uciśnij palcem jego wewnętrzny kącik.nieznanyopisy przypadków

Niekorzystna interakcja

Powiedz okuliście i kardiologowi, że stosujesz oba leki, regularnie mierz tętno, a po zakropleniu zamknij oko i uciśnij palcem jego wewnętrzny kącik.

Amiodaron i krople do oczu z tymololem oba zwalniają pracę serca. Razem mogą za bardzo spowolnić tętno i obniżyć ciśnienie, co grozi zawrotami głowy albo omdleniem. Krople do oczu przedostają się do krwi, więc działają także na serce. Amiodaron długo utrzymuje się w organizmie, dlatego ostrożność obowiązuje nawet kilka miesięcy po jego odstawieniu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • bardzo wolne tętno
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • duże osłabienie i zmęczenie
  • duszność
  • obniżony nastrój
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
nieznany
Dowody
opisy przypadków

Postępowanie

Jednoczesnego stosowania amiodaronu z lekami beta-adrenolitycznymi się nie zaleca[1]. Jeśli lekarz uzna połączenie za konieczne, należy kontrolować tętno, ciśnienie tętnicze i EKG, zwłaszcza na początku leczenia tymololem i po każdej zmianie dawki amiodaronu. Warto rozważyć zamianę tymololu na lek przeciwjaskrowy bez działania beta-adrenolitycznego. Pacjenta trzeba nauczyć ucisku kanalika łzowego i zamykania powiek po zakropleniu, co ogranicza wchłanianie tymololu do krwi. Interakcja może utrzymywać się nawet kilka miesięcy po odstawieniu amiodaronu[1].

Skutek kliniczny

Możliwa jest znaczna bradykardia, niedociśnienie oraz zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego[2]. Przy hamowaniu CYP2D6 opisywano nasilenie ogólnoustrojowej blokady receptorów beta, w tym zwolnienie akcji serca i depresję[3]. Ryzyko jest największe u osób z istniejącą chorobą węzła zatokowego lub zaburzeniami przewodzenia, u których oba leki są przeciwwskazane bez wszczepionego stymulatora[1][4].

Mechanizm

Oba leki zwalniają czynność węzła zatokowego i przewodzenie przedsionkowo-komorowe, więc ich działanie na serce się sumuje. Leki beta-adrenolityczne podawane razem z amiodaronem mogą wywołać zaburzenia automatyzmu węzła ze znaczną bradykardią oraz zaburzenia przewodzenia[1]. Tymolol z kropli do oczu wchłania się do krążenia ogólnego, a jego działanie może się nasilać przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwarytmicznych, w tym amiodaronu[3]. Dodatkowo amiodaron i jego metabolit hamują CYP2D6[1], a tymolol jest substratem tego enzymu, co może zwiększać jego stężenie we krwi[3].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Amiodaron – słaby inhibitor CYP2D6[5], tymolol – substrat CYP2D6[6]
  • Amiodaron: inhibitor CYP1A2[7], inhibitor CYP2B6[7], inhibitor CYP2C19[7], inhibitor CYP2C8[7], umiarkowany inhibitor CYP2C9[5], słaby inhibitor CYP2D6[5], słaby inhibitor CYP3A4[5], inhibitor OCT2[7], inhibitor P-gp[5], drugorzędny szlak substrat CYP2C8[7], wrażliwy substrat CYP3A4[7]
  • Tymolol: substrat CYP2D6[6]

Monitorować

  • częstość akcji serca
  • ciśnienie tętnicze
  • EKG – odstęp PR i bloki przewodzenia
  • objawy niedociśnienia i omdlenia

Bezpieczniejsze alternatywy

latanoprosttrawoprostbimatoprostdorzolamidbrynzolamid

Kiedy ocena się zmienia

dawka ≥ 5 mg/ml (0,5%)tymololryzyko rośnieWyższe stężenie tymololu w kroplach oznacza większą ilość leku wchłanianą do krążenia ogólnego i silniejsze sumowanie działania z amiodaronem. Przy konieczności kontynuacji rozważ najmniejsze skuteczne stężenie.
Kilka miesięcy od odstawienia amiodaronuodstep · amiodaroninne zalecenieZ powodu długiego okresu półtrwania amiodaronu interakcje mogą występować nawet kilka miesięcy po zakończeniu leczenia. Włączając tymolol w tym okresie, nadal kontroluj tętno i ciśnienie.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cordarone 200 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cordarone-100015850/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Timo-COMOD 0,5 % 5 mg/ml, krople do oczu, roztwór. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/timo-comod-0-5-100107427/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Oftensin 2,5 mg/ml, krople do oczu, roztwór. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oftensin-100048966/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cusimolol 0,5% 5 mg/ml, krople do oczu, roztwór. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cusimolol-0-5-100189916/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  6. Charakterystyka Produktu Leczniczego Oftensin. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/oftensin-100048966/
  7. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cordarone. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/cordarone-100015850/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaAmlodypina+ TymololU pacjenta z prawidłową czynnością serca połączenie można stosować pod kontrolą ciśnienia i tętna.Po zakropleniu uciśnij palcem wewnętrzny kącik oka przez chwilę, wstawaj powoli i powiedz lekarzowi, jeśli masz chorobę serca albo pojawią się niepokojące objawy.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Po zakropleniu uciśnij palcem wewnętrzny kącik oka przez chwilę, wstawaj powoli i powiedz lekarzowi, jeśli masz chorobę serca albo pojawią się niepokojące objawy.

Krople do oczu z tymololem częściowo przenikają do krwi i mogą zwalniać pracę serca oraz obniżać ciśnienie. Amlodypina też obniża ciśnienie, więc razem mogą działać silniej, niż się spodziewasz. Najczęściej objawia się to zawrotami głowy, osłabieniem albo wolniejszym tętnem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zawroty głowy, zwłaszcza przy wstawaniu
  • omdlenie lub uczucie bliskie omdlenia
  • bardzo wolne tętno
  • nasilona duszność lub obrzęki nóg
  • nietypowe zmęczenie i osłabienie
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

U pacjenta z prawidłową czynnością serca połączenie można stosować pod kontrolą ciśnienia i tętna. Doustnych antagonistów wapnia łączy się z β-adrenolitykami wyłącznie u pacjentów z prawidłową czynnością serca, a u chorych z zaburzeniami czynności serca należy unikać tego połączenia[1]. Po włączeniu kropli lub zmianie dawki amlodypiny warto skontrolować ciśnienie i tętno, a pacjenta poinstruować o uciskaniu kącika oka po zakropleniu, co ogranicza przenikanie tymololu do krwi.

Skutek kliniczny

Możliwe nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego, w tym ortostatyczne, oraz zwolnienie czynności serca. U chorych z zaburzeniami czynności serca rośnie ryzyko istotnej bradykardii, zaburzeń przewodzenia i zaostrzenia niewydolności serca.

Mechanizm

Tymolol podany do oka wchłania się częściowo do krążenia ogólnego i działa jak nieselektywny β-adrenolityk – zwalnia czynność serca i obniża ciśnienie tętnicze. Amlodypina rozszerza naczynia obwodowe, a jej działanie hipotensyjne sumuje się z działaniem innych leków obniżających ciśnienie[2]. Β-adrenolityki podawane do oka łącznie z doustnymi antagonistami wapnia mogą nasilać działanie, co prowadzi do niedociśnienia lub znacznej bradykardii, a pochodne dihydropirydyny przede wszystkim do spadku ciśnienia[1]. Jednoczesne stosowanie tymololu z antagonistami wapnia może też wydłużać przewodzenie przedsionkowo-komorowe[1].

Metabolizm i transportery

  • Amlodypina: słaby inhibitor CYP3A4[3], substrat CYP3A4[3]
  • Tymolol: substrat CYP2D6[4]

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze, w tym w pozycji stojącej
  • częstość akcji serca
  • EKG (przewodzenie przedsionkowo-komorowe) u pacjentów z chorobą serca
  • objawy niewydolności serca (obrzęki, duszność)

Kiedy ocena się zmienia

wiek ≥ 65pacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występuje niedociśnienie ortostatyczne i bradykardia, dlatego kontrola ciśnienia i tętna powinna być częstsza.
Doustnadroga podania · tymololinne zaleceniePrzy doustnym β-adrenolityku działanie ogólnoustrojowe jest pełne, a połączenie z dihydropirydyną bywa zamierzone w leczeniu nadciśnienia, wymaga jednak prawidłowej czynności serca.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Oftensin 2,5 mg/ml, krople do oczu, roztwór. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oftensin-100048966/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cardilopin 2,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cardilopin-100105032/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cardilopin. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/cardilopin-100105032/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Oftensin. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/oftensin-100048966/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDifenhydramina+ TymololNależy unikać regularnego stosowania difenhydraminy u osób leczonych tymololem, a u pacjentów z bradykardią difenhydramina jest przeciwwskazana.Zanim weźmiesz lek z difenhydraminą, zapytaj farmaceutę lub lekarza o inny sposób leczenia, zwłaszcza jeśli masz wolne tętno, chorobę serca albo jaskrę.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Zanim weźmiesz lek z difenhydraminą, zapytaj farmaceutę lub lekarza o inny sposób leczenia, zwłaszcza jeśli masz wolne tętno, chorobę serca albo jaskrę.

Lek nasenny lub przeciwalergiczny z difenhydraminą może zwiększać działanie kropli z tymololem na serce. Może to spowolnić bicie serca, obniżyć ciśnienie i wywołać zawroty głowy lub omdlenie. U niektórych osób z jaskrą difenhydramina może też wywołać nagły wzrost ciśnienia w oku.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • bardzo wolne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • nagłe osłabienie przy wstawaniu
  • silny ból oka, zaczerwienienie oka lub nagle pogorszone widzenie
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – antagonizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Należy unikać regularnego stosowania difenhydraminy u osób leczonych tymololem, a u pacjentów z bradykardią difenhydramina jest przeciwwskazana.[1] Przy nasileniu blokady beta-adrenergicznej obserwowanym podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów CYP2D6 trzeba kontrolować tętno i samopoczucie pacjenta.[2] Przy potrzebie leczenia przeciwalergicznego lepiej wybrać niesedatywny lek przeciwhistaminowy, a przy jaskrze zamkniętego kąta difenhydraminy nie należy stosować.

Skutek kliniczny

Możliwe jest nasilenie ogólnoustrojowej blokady receptorów beta-adrenergicznych ze zwolnieniem częstości akcji serca, spadkiem ciśnienia, zawrotami głowy i omdleniami.[2] Difenhydraminy nie stosuje się u osób ze znamienną bradykardią, a bradykardia może być skutkiem działania tymololu.[1] U osób z wąskim kątem przesączania difenhydramina może wywołać ostry atak jaskry.

Mechanizm

Difenhydramina hamuje izoenzym CYP2D6, a tymolol jest substratem tego enzymu, więc spowolnienie jego metabolizmu może zwiększać stężenie tymololu we krwi.[1][2] Tymolol podany do oka wchłania się ogólnoustrojowo z pominięciem efektu pierwszego przejścia, dlatego nasilenie jego działania może dotyczyć serca i układu krążenia. Dodatkowo działanie przeciwmuskarynowe difenhydraminy może u chorych z jaskrą zamkniętego kąta przeciwdziałać leczeniu tymololem i sprzyjać wzrostowi ciśnienia wewnątrzgałkowego.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Difenhydramina – inhibitor CYP2D6[3], tymolol – substrat CYP2D6[4]
  • Difenhydramina: inhibitor CYP2D6[3], substrat CYP2D6[3]
  • Tymolol: substrat CYP2D6[4]

Monitorować

  • częstość akcji serca
  • ciśnienie tętnicze
  • zawroty głowy i omdlenia
  • objawy ostrego ataku jaskry – ból oka, zaczerwienienie, nieostre widzenie

Bezpieczniejsze alternatywy

cetyryzynafeksofenadynabilastynalatanoprostdorzolamid

Kiedy ocena się zmienia

Do okadroga podania · tymololinne zalecenieTymolol podany do oka wchłania się ogólnoustrojowo bez efektu pierwszego przejścia, więc interakcja pozostaje istotna także przy kroplach, choć skala efektu jest zwykle mniejsza niż po podaniu doustnym.
Pojedyncza dawkaczas leczenia · difenhydraminaryzyko malejePojedyncza dawka difenhydraminy u osoby bez bradykardii i bez jaskry zamkniętego kąta niesie mniejsze ryzyko niż regularne stosowanie, ale nadal wymaga obserwacji tętna i samopoczucia.
Podeszły wiekwiek · pacjentryzyko rośnieU osób starszych działanie przeciwmuskarynowe i uspokajające difenhydraminy oraz bradykardia po tymololu zwiększają ryzyko upadków i splątania.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Nodisen 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/nodisen-100391150/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Oftensin 2,5 mg/ml, krople do oczu, roztwór. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oftensin-100048966/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Nodisen. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/nodisen-100391150/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Oftensin. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/oftensin-100048966/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaErytromycyna+ PrednizonPołączenie stosuj tylko wtedy, gdy korzyść przewyższa ryzyko, a przy możliwości wyboru zastąp erytromycynę antybiotykiem niehamującym CYP3A.Nie odstawiaj prednizonu na własną rękę, tylko powiedz lekarzowi, że go przyjmujesz, zanim zaczniesz brać erytromycynę, i zgłoś niepokojące objawy.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie odstawiaj prednizonu na własną rękę, tylko powiedz lekarzowi, że go przyjmujesz, zanim zaczniesz brać erytromycynę, i zgłoś niepokojące objawy.

Erytromycyna może sprawić, że prednizon będzie działał silniej, a jego działania niepożądane będą bardziej nasilone. Prednizon może obniżać poziom potasu we krwi, a niski potas razem z erytromycyną zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca. Przy krótkim leczeniu małą dawką sterydu ryzyko jest zwykle niewielkie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca, nierówne bicie serca, zasłabnięcie
  • osłabienie lub skurcze mięśni
  • nasilone pragnienie i częste oddawanie moczu
  • obrzęki nóg lub szybki przyrost masy ciała
  • wyraźne wahania nastroju lub bezsenność
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie stosuj tylko wtedy, gdy korzyść przewyższa ryzyko, a przy możliwości wyboru zastąp erytromycynę antybiotykiem niehamującym CYP3A.[1] Podczas jednoczesnego stosowania obserwuj pacjenta pod kątem ogólnoustrojowych działań niepożądanych kortykosteroidu.[2] Erytromycyny nie podaje się pacjentom z hipokaliemią lub hipomagnezemią, dlatego przy dłuższej lub dużej dawce prednizonu skontroluj elektrolity przed włączeniem antybiotyku.[2]

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie ogólnoustrojowych działań niepożądanych glikokortykosteroidu – hiperglikemii, nadciśnienia, zatrzymania płynów, zaburzeń nastroju i hipokaliemii. Hipokaliemia wywołana prednizonem zwiększa ryzyko wydłużenia QT i komorowych zaburzeń rytmu podczas leczenia erytromycyną.

Mechanizm

Erytromycyna hamuje CYP3A i może zwiększać ogólnoustrojową ekspozycję na kortykosteroidy metabolizowane z udziałem tego enzymu.[2] Inhibitory CYP3A zwiększają ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych prednizonu.[1] Prednizon (przez czynny metabolit prednizolon) jest mniej zależny od CYP3A niż metyloprednizolon, dlatego efekt farmakokinetyczny jest zwykle słabszy niż przy metyloprednizolonie. Dodatkowo prednizon zwiększa wydalanie potasu, a hipokaliemia nasila ryzyko wydłużenia odstępu QT przez erytromycynę.[1][2]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Erytromycyna – umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], prednizon – substrat CYP3A4[4]
  • Erytromycyna: umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], inhibitor P-gp[3]
  • Prednizon: substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • EKG (QTc) u pacjentów z czynnikami ryzyka arytmii
  • glikemia
  • ciśnienie tętnicze
  • obrzęki i masa ciała

Bezpieczniejsze alternatywy

azytromycyna

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowa (skóra)droga podania · erytromycynainterakcja nie dotyczyErytromycyna stosowana na skórę nie osiąga stężeń ogólnoustrojowych istotnych dla hamowania CYP3A ani wydłużenia QT.
Długotrwałe leczenieczas leczenia · prednizonryzyko rośnieDługotrwała sterydoterapia zwiększa prawdopodobieństwo hipokaliemii, która przeciwwskazuje erytromycynę z powodu ryzyka wydłużenia QT.
Wziewna lub miejscowadroga podania · prednizonryzyko malejeInterakcja dotyczy prednizonu podawanego ogólnoustrojowo. Kortykosteroidy wziewne metabolizowane przez CYP3A również wymagają ostrożności z erytromycyną.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Medoxa 5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/medoxa-100453793/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Davercin 250 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/davercin-100017173/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Medoxa. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/medoxa-100453793/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaLorazepam+ TymololJeśli to możliwe, należy unikać łączenia lorazepamu z lekami beta-adrenolitycznymi, a gdy połączenie jest konieczne, stosuje się mniejsze dawki lorazepamu.Wstawaj powoli, nie prowadź auta, dopóki nie wiesz, jak reagujesz na lorazepam, i powiedz lekarzowi, że stosujesz krople z tymololem.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Wstawaj powoli, nie prowadź auta, dopóki nie wiesz, jak reagujesz na lorazepam, i powiedz lekarzowi, że stosujesz krople z tymololem.

Lorazepam uspokaja i może obniżać ciśnienie, a krople z tymololem mogą trochę zwolnić serce i obniżyć ciśnienie. Razem mogą nasilić senność i zawroty głowy. Ryzyko przewrócenia się jest większe u osób starszych, szczególnie przy wstawaniu i w nocy.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silna senność lub splątanie
  • zawroty głowy albo omdlenie przy wstawaniu
  • bardzo wolne tętno
  • upadek lub potknięcie bez wyraźnej przyczyny
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Jeśli to możliwe, należy unikać łączenia lorazepamu z lekami beta-adrenolitycznymi, a gdy połączenie jest konieczne, stosuje się mniejsze dawki lorazepamu[1]. U pacjenta stosującego tymolol do oka lorazepam warto włączać od najmniejszej skutecznej dawki i kontrolować ciśnienie, tętno oraz senność, szczególnie w pierwszych dniach. Ucisk na kącik przyśrodkowy oka po zakropleniu ogranicza wchłanianie tymololu do krążenia.

Skutek kliniczny

Możliwe są nasilona senność, zawroty głowy, niedociśnienie ortostatyczne i bradykardia, a w efekcie zwiększone ryzyko upadków, zwłaszcza u osób starszych. Przy tymololu stosowanym do oka nasilenie tych objawów jest zwykle mniejsze niż przy beta-adrenolitykach doustnych.

Mechanizm

Lorazepam w połączeniu z lekami beta-adrenolitycznymi może nasilać działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy, a beta-adrenolityki nasilają jego działanie hipotensyjne[1]. Tymolol podany do oka może wywołać ogólnoustrojową blokadę receptorów beta-adrenergicznych ze zwolnieniem akcji serca[2]. Skutkiem jest sumowanie się działania uspokajającego, obniżającego ciśnienie i zwalniającego rytm serca.

Metabolizm i transportery

  • Tymolol: substrat CYP2D6[3]

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze, w tym spadek przy pionizacji
  • częstość akcji serca
  • senność i zawroty głowy
  • upadki u osób starszych

Kiedy ocena się zmienia

wiek ≥ 65pacjentryzyko rośnieU osób starszych sumowanie się sedacji, niedociśnienia i bradykardii istotnie zwiększa ryzyko upadków, dlatego wskazana jest szczególnie mała dawka lorazepamu i kontrola ciśnienia oraz tętna.
Lorazepam dołączany do stosowanego tymololukolejność włączenia · lorazepaminne zaleceniePrzy włączaniu lorazepamu u pacjenta stosującego tymolol należy zacząć od najmniejszej skutecznej dawki i ocenić tolerancję w pierwszych dniach.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lorazepam Orion 1 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lorazepam-orion-100313405/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Oftensin 2,5 mg/ml, krople do oczu, roztwór. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oftensin-100048966/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Oftensin. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/oftensin-100048966/

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
  • Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.