Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Ripretynib / Ripretynib i spironolakton

Ripretynib i spironolakton

Jaki opis pokazać?

Interakcja nieistotna klinicznie

Leki można stosować razem bez zmiany dawek i bez odstępu między nimi.

Przyjmuj oba leki tak jak dotąd i zgłoś lekarzowi silną lub długotrwałą biegunkę albo wymioty.

Interakcja nieistotna klinicznieRipretynib+ SpironolaktonLeki można stosować razem bez zmiany dawek i bez odstępu między nimi.Przyjmuj oba leki tak jak dotąd i zgłoś lekarzowi silną lub długotrwałą biegunkę albo wymioty.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Przyjmuj oba leki tak jak dotąd i zgłoś lekarzowi silną lub długotrwałą biegunkę albo wymioty.

Spironolakton i ripretynib nie wpływają na siebie nawzajem w sposób, który wymagałby zmiany leczenia. Możesz przyjmować je razem tak, jak zalecił lekarz. Jeśli w czasie leczenia ripretynibem pojawi się silna biegunka lub wymioty, organizm może się odwodnić, a to przy spironolaktonie wymaga kontroli badań krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silna lub długotrwała biegunka
  • uporczywe wymioty
  • osłabienie mięśni lub mrowienie
  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
–
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Leki można stosować razem bez zmiany dawek i bez odstępu między nimi. Wystarczy rutynowe monitorowanie potasu, kreatyniny i ciśnienia tętniczego, takie samo jak przy każdym z tych leków osobno. Przy nasilonej biegunce lub wymiotach w trakcie leczenia ripretynibem warto skontrolować elektrolity, bo odwodnienie zwiększa ryzyko hiperkaliemii u osób przyjmujących spironolakton.

Skutek kliniczny

Brak spodziewanego skutku klinicznego. Ripretynib może podnosić ciśnienie tętnicze, a spironolakton je obniża, co nie stanowi interakcji wymagającej działań, a jedynie uzasadnia standardową kontrolę ciśnienia przewidzianą przy leczeniu ripretynibem.

Mechanizm

Nie oczekuje się istotnej klinicznie interakcji, bo żaden z mechanizmów działania ani eliminacji tych leków się nie pokrywa. Ripretynib i jego aktywny metabolit DP-5439 są usuwane głównie przez CYP3A4/5 i są substratami P-gp oraz BCRP[1]. Spironolakton nie jest silnym ani umiarkowanym inhibitorem lub induktorem CYP3A, P-gp ani BCRP, więc nie powinien zmieniać ekspozycji na ripretynib. Ripretynib zachowuje się jak inhibitor P-gp, BCRP, MATE-1, UGT1A i CYP2C8 oraz induktor CYP2B6[1], a spironolakton jest przekształcany głównie drogami niezależnymi od tych szlaków, dlatego nie należy spodziewać się wzrostu ani spadku jego stężenia. Nie ma też wspólnego działania niepożądanego, które sumowałoby się w istotny sposób.

Metabolizm i transportery

  • Ripretynib: inhibitor BCRP[2], inhibitor CYP1A2[2], słaby inhibitor CYP2C8[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP3A4[2], substrat BCRP[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C8[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego QINLOCK 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/qinlock-100462443/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego QINLOCK. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/qinlock-100462443/

Alkohol przy tych lekach

Interakcja o niejasnym znaczeniuRipretyniba alkoholOkazjonalne spożycie niewielkiej ilości alkoholu nie wymaga zmiany leczenia, ale warto zalecić ograniczenie alkoholu w trakcie terapii, szczególnie przy dolegliwościach żołądkowo-jelitowych, nadciśnieniu lub nieprawidłowych wynikach prób wątrobowych.Ogranicz alkohol do okazjonalnych, małych ilości, nie pij napojów z grejpfrutem i zapytaj lekarza lub farmaceutę, jeśli po alkoholu czujesz się gorzej.nieznanyteoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Ogranicz alkohol do okazjonalnych, małych ilości, nie pij napojów z grejpfrutem i zapytaj lekarza lub farmaceutę, jeśli po alkoholu czujesz się gorzej.

Alkohol nie zmienia wyraźnie działania tego leku. Lek sam w sobie często wywołuje nudności, biegunkę, zmęczenie i podwyższone ciśnienie, a alkohol może te dolegliwości nasilać. Jeśli pijesz alkohol, rób to rzadko i w małych ilościach. Unikaj napojów z grejpfrutem, także drinków i piw smakowych z jego dodatkiem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilone nudności lub wymioty
  • biegunka, zwłaszcza z oznakami odwodnienia
  • silne zmęczenie lub osłabienie
  • ból głowy lub wysokie ciśnienie w pomiarach
  • silny ból brzucha promieniujący do pleców
  • zażółcenie skóry lub oczu
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Okazjonalne spożycie niewielkiej ilości alkoholu nie wymaga zmiany leczenia, ale warto zalecić ograniczenie alkoholu w trakcie terapii, szczególnie przy dolegliwościach żołądkowo-jelitowych, nadciśnieniu lub nieprawidłowych wynikach prób wątrobowych. Należy odradzić napoje alkoholowe zawierające sok grejpfrutowy[1]. Pacjentom regularnie pijącym większe ilości alkoholu warto zalecić konsultację z onkologiem i ocenę parametrów wątrobowych oraz ciśnienia tętniczego.

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie dolegliwości żołądkowo-jelitowych, zmęczenia i osłabienia oraz trudniejsza kontrola ciśnienia tętniczego. Przy regularnym piciu większych ilości alkoholu rośnie ryzyko odwodnienia przy biegunce i wymiotach, nieprawidłowych wyników prób wątrobowych i zapalenia trzustki, co może utrudnić ocenę tolerancji leczenia.

Mechanizm

Nie opisano bezpośredniej interakcji farmakokinetycznej ripretynibu z etanolem. ChPL ripretynibu nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w interakcjach[1]. Ripretynib i jego aktywny metabolit DP-5439 są usuwane głównie przez CYP3A4/5 i są substratami P-gp oraz BCRP[1]. Etanol nie jest uznawany za klinicznie istotny inhibitor ani induktor tych szlaków, dlatego istotna zmiana ekspozycji na ripretynib po alkoholu jest mało prawdopodobna. Możliwa jest natomiast teoretyczna addycja działań niepożądanych, ponieważ zarówno ripretynib, jak i alkohol mogą nasilać nudności, wymioty, biegunkę, ból brzucha, zmęczenie i nadciśnienie tętnicze oraz obciążać wątrobę i trzustkę. ChPL nie zaleca spożywania soku grejpfrutowego w trakcie leczenia ripretynibem, co dotyczy także napojów alkoholowych z jego dodatkiem[1].

Metabolizm i transportery

  • Ripretynib: inhibitor BCRP[2], inhibitor CYP1A2[2], słaby inhibitor CYP2C8[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP3A4[2], substrat BCRP[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C8[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze
  • nasilenie nudności, wymiotów i biegunki oraz nawodnienie
  • aktywność aminotransferaz i stężenie bilirubiny
  • aktywność lipazy przy bólu brzucha
  • zmęczenie i osłabienie

Kiedy ocena się zmienia

Regularne picie dużych ilości alkoholuilość alkoholu · pacjentryzyko rośnieRegularne spożywanie dużych ilości alkoholu zwiększa ryzyko hepatotoksyczności, zapalenia trzustki, odwodnienia przy biegunce i złej kontroli ciśnienia tętniczego w trakcie leczenia ripretynibem. Zalecane jest ograniczenie alkoholu oraz kontrola prób wątrobowych, lipazy i ciśnienia tętniczego.
Napój alkoholowy z sokiem grejpfrutowympostać · pacjentinne zalecenieChPL nie zaleca spożywania soku grejpfrutowego w trakcie leczenia ripretynibem. Dotyczy to również drinków i piw smakowych z dodatkiem grejpfruta.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego QINLOCK 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/qinlock-100462443/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego QINLOCK. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/qinlock-100462443/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSpironolaktona alkoholPacjent przyjmujący spironolakton nie powinien spożywać alkoholu.Nie pij alkoholu w czasie leczenia, a jeśli już wypiłeś, wstawaj powoli, pij wodę i zapytaj farmaceutę lub lekarza, gdy pojawią się niepokojące objawy.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie pij alkoholu w czasie leczenia, a jeśli już wypiłeś, wstawaj powoli, pij wodę i zapytaj farmaceutę lub lekarza, gdy pojawią się niepokojące objawy.

Nie pij alkoholu w czasie leczenia spironolaktonem. Alkohol razem z tym lekiem może za bardzo obniżyć ciśnienie krwi, zwłaszcza gdy szybko wstajesz, i wtedy mogą pojawić się zawroty głowy albo omdlenie. Alkohol dodatkowo odwadnia organizm, co może zaburzyć poziom potasu i pracę nerek.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zawroty głowy przy wstawaniu
  • uczucie zbliżającego się omdlenia lub omdlenie
  • silne osłabienie
  • nasilone pragnienie i suchość w ustach
  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • osłabienie lub mrowienie mięśni
  • splątanie
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Pacjent przyjmujący spironolakton nie powinien spożywać alkoholu. Charakterystyka produktu spironolaktonu stwierdza, że „podczas stosowania spironolaktonu zabronione jest spożywanie alkoholu”[1]. Jeśli pacjent mimo to pije alkohol, należy go uprzedzić o ryzyku niedociśnienia ortostatycznego i zalecić powolne wstawanie oraz odpowiednie nawodnienie. U osób regularnie pijących lub z chorobą alkoholową warto kontrolować ciśnienie tętnicze, stężenie potasu i sodu oraz czynność nerek.

Skutek kliniczny

Najważniejszym skutkiem jest niedociśnienie ortostatyczne z zawrotami głowy, osłabieniem i ryzykiem omdlenia oraz upadku. Przy większych ilościach alkoholu, wymiotach lub biegunce rośnie ryzyko odwodnienia, pogorszenia czynności nerek i zaburzeń stężenia potasu oraz sodu. U pacjentów z marskością wątroby, niewydolnością serca lub przewlekłą chorobą nerek, u których spironolakton stosuje się najczęściej, alkohol dodatkowo pogarsza przebieg choroby podstawowej.

Mechanizm

Alkohol nasila hipotensyjne działanie spironolaktonu i zwiększa ryzyko niedociśnienia ortostatycznego. Charakterystyka produktu spironolaktonu wymienia alkohol obok barbituranów i leków odurzających jako czynnik, który może nasilać niedociśnienie ortostatyczne spowodowane przez spironolakton[1]. Etanol rozszerza naczynia obwodowe i hamuje wydzielanie wazopresyny, przez co zwiększa diurezę i sprzyja odwodnieniu, a spironolakton działa moczopędnie i obniża ciśnienie tętnicze, więc oba efekty sumują się. Odwodnienie po alkoholu może też pogarszać czynność nerek i sprzyjać zaburzeniom elektrolitowym, w tym hiperkaliemii typowej dla spironolaktonu. Zapisy charakterystyk różnych produktów spironolaktonu nie są jednolite, bo część z nich zabrania spożywania alkoholu w punkcie 4.4, a inne nie wspominają o alkoholu wcale[1].

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze w pozycji leżącej i stojącej
  • stężenie potasu w surowicy
  • stężenie sodu w surowicy
  • kreatynina i eGFR
  • objawy odwodnienia

Kiedy ocena się zmienia

wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych niedociśnienie ortostatyczne po alkoholu częściej prowadzi do upadków i urazów, a ryzyko hiperkaliemii jest większe z powodu słabszej czynności nerek.
Duża ilość alkoholu lub picie regularneilość alkoholu · pacjentryzyko rośnieWiększe dawki etanolu nasilają rozszerzenie naczyń i odwodnienie, co zwiększa ryzyko hipotensji, pogorszenia czynności nerek i zaburzeń elektrolitowych.
Pierwsze tygodnie leczenia lub zwiększenie dawkiczas leczenia · alkoholryzyko rośnieNa początku leczenia i po zwiększeniu dawki działanie hipotensyjne i moczopędne spironolaktonu nie jest jeszcze ustabilizowane, więc dołożenie alkoholu łatwiej wywołuje niedociśnienie ortostatyczne.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Verospiron 25 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/verospiron-100016883/

Pełny opis tej pary

Inne interakcje tych leków 402

Połączenie przeciwwskazaneFenylobutazon+ RipretynibNie łącz fenylobutazonu z ripretynibem.Nie stosuj maści z fenylobutazonem podczas leczenia ripretynibem i zapytaj farmaceutę lub lekarza o inny lek przeciwbólowy do smarowania.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie stosuj maści z fenylobutazonem podczas leczenia ripretynibem i zapytaj farmaceutę lub lekarza o inny lek przeciwbólowy do smarowania.

Maść z fenylobutazonem nie powinna być stosowana razem z ripretynibem. Ripretynib to lek przeciwnowotworowy, a fenylobutazon może dodatkowo osłabiać szpik kostny, który wytwarza krwinki. Może to zwiększać ryzyko infekcji, krwawień i niedokrwistości. Ryzyko jest większe, gdy smarujesz się maścią dłużej niż tydzień.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, ból gardła lub częste infekcje
  • siniaki, krwawienie z nosa lub dziąseł
  • nasilone zmęczenie, bladość, duszność
  • zaczerwienienie, pieczenie lub pęcherze na skórze w miejscu smarowania
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz fenylobutazonu z ripretynibem[1]. U pacjenta leczonego ripretynibem wybierz inny miejscowy lek przeciwzapalny, a przy już rozpoczętym jednoczesnym stosowaniu odstaw maść z fenylobutazonem i oceń morfologię krwi.

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie zahamowania czynności szpiku kostnego z niedokrwistością, leukopenią lub małopłytkowością. Dodatkowo ripretynib często wywołuje zmiany skórne, a fenylobutazonu nie stosuje się na uszkodzoną skórę[1].

Mechanizm

Fenylobutazonu nie stosuje się u pacjentów leczonych chemioterapeutykami i innymi lekami zaburzającymi czynność szpiku kostnego[1]. Ripretynib jest przeciwnowotworowym inhibitorem kinaz tyrozynowych, a fenylobutazon sam może uszkadzać szpik kostny, więc ich działanie na układ krwiotwórczy może się sumować. Przy stosowaniu maści dłużej niż 7 dni mogą wystąpić interakcje jak po podaniu ogólnym fenylobutazonu[1]. Fenylobutazon nie wpływa w istotny sposób na enzymy i transportery odpowiedzialne za eliminację ripretynibu, dlatego nie należy oczekiwać interakcji farmakokinetycznej.

Metabolizm i transportery

  • Ripretynib: inhibitor BCRP[2], inhibitor CYP1A2[2], słaby inhibitor CYP2C8[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP3A4[2], substrat BCRP[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C8[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem
  • objawy infekcji, krwawień i niedokrwistości
  • stan skóry w miejscu stosowania maści

Bezpieczniejsze alternatywy

diklofenakibuprofenketoprofen

Kiedy ocena się zmienia

czas leczenia ≥ 7 dnifenylobutazonryzyko rośniePrzy stosowaniu maści z fenylobutazonem dłużej niż 7 dni mogą wystąpić interakcje jak po podaniu ogólnym, co zwiększa ryzyko sumowania działania mielotoksycznego z ripretynibem.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Butapirazol 50 mg/g, maść. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/butapirazol-100012069/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego QINLOCK. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/qinlock-100462443/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneRipretynib+ LonafarnibNie łączy się lonafarnibu z lekami metabolizowanymi głównie przez CYP3A4, a ripretynib należy do tej grupy.Nie przyjmuj tych leków razem, dopóki nie porozmawiasz z lekarzem prowadzącym, i nie odstawiaj żadnego z nich na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj tych leków razem, dopóki nie porozmawiasz z lekarzem prowadzącym, i nie odstawiaj żadnego z nich na własną rękę.

Tych dwóch leków nie należy przyjmować razem bez wyraźnej decyzji lekarza. Lonafarnib spowalnia rozkład ripretynibu w organizmie, więc ripretynibu może być we krwi mniej więcej dwa razy więcej niż zwykle i mogą nasilić się jego działania niepożądane. Ripretynib może też zmieniać ilość lonafarnibu w organizmie i osłabiać jego działanie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silne nudności, wymioty lub biegunka
  • duże zmęczenie lub osłabienie
  • bóle mięśni lub stawów
  • zaczerwienienie, ból lub pęcherze na dłoniach i stopach
  • kołatanie serca, zawroty głowy lub omdlenie
  • zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łączy się lonafarnibu z lekami metabolizowanymi głównie przez CYP3A4, a ripretynib należy do tej grupy[1]. Jeśli lekarz prowadzący uzna, że oba leki są niezbędne, decyzję podejmuje się wspólnie z ośrodkiem prowadzącym leczenie onkologiczne i ośrodkiem prowadzącym leczenie progerii, a pacjenta ściśle monitoruje się pod kątem toksyczności ripretynibu[2]. Należy wtedy również obserwować odpowiedź na lonafarnib, bo lonafarnibu nie łączy się nawet ze słabymi induktorami CYP3A[1]. Pacjent nie powinien spożywać grejpfrutów ani soku grejpfrutowego[2], a także żurawin, granatów i gorzkich pomarańczy[1].

Skutek kliniczny

Należy oczekiwać mniej więcej dwukrotnego wzrostu ekspozycji na ripretynib i jego aktywny metabolit, a więc nasilenia działań niepożądanych zależnych od dawki[2]. Możliwy jest też spadek stężenia lonafarnibu z utratą skuteczności, jeśli przeważy indukcja CYP3A przez ripretynib, ale kierunek i siła tego efektu nie są znane[2].

Mechanizm

Lonafarnib jest silnym, zależnym od mechanizmu działania inhibitorem CYP3A4[1]. Ripretynib i jego aktywny metabolit DP-5439 są eliminowane głównie przez CYP3A4/5 i są substratami P-gp oraz BCRP[2]. Zahamowanie CYP3A4 przez lonafarnib prowadzi więc do wzrostu ekspozycji na ripretynib i DP-5439 – silny inhibitor CYP3A zwiększał AUC obu związków o 99%[2]. W przeciwnym kierunku ripretynib hamuje CYP3A4 w jelicie i indukuje go ogólnoustrojowo, a wypadkowy efekt in vivo nie jest znany[2]. Lonafarnib jest bardzo wrażliwy na indukcję CYP3A – silny induktor zmniejszał jego AUC 50-krotnie[1].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Ripretynib – inhibitor CYP3A4[3], lonafarnib – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Ripretynib – inhibitor P-gp[3], lonafarnib – substrat P-gp[4]
  • Ripretynib – induktor CYP3A4[3], lonafarnib – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Lonafarnib – silny inhibitor CYP3A4[4], ripretynib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Lonafarnib – inhibitor P-gp[4], ripretynib – substrat P-gp[3]
  • Ripretynib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP1A2[3], słaby inhibitor CYP2C8[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP3A4[3], substrat BCRP[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C8[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Lonafarnib: słaby inhibitor CYP2C19[4], silny inhibitor CYP3A4[4], inhibitor MATE1[4], inhibitor MATE2-K[4], inhibitor P-gp[4], wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • tolerancja ripretynibu i działania niepożądane zależne od dawki
  • odpowiedź kliniczna na lonafarnib
  • odstęp QTc przy objawach toksyczności lonafarnibu
  • parametry czynności wątroby

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zokinvy 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zokinvy-100471697/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego QINLOCK 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/qinlock-100462443/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego QINLOCK. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/qinlock-100462443/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zokinvy. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zokinvy-100471697/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSomapacitan+ RipretynibNie łączy się somapacitanu z ripretynibem.Nie wstrzykuj hormonu wzrostu w czasie leczenia ripretynibem i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, ale nie odstawiaj ripretynibu na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie wstrzykuj hormonu wzrostu w czasie leczenia ripretynibem i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, ale nie odstawiaj ripretynibu na własną rękę.

Lek z hormonem wzrostu nie powinien być stosowany w czasie leczenia nowotworu. Ripretynib to lek przeciwnowotworowy, a hormon wzrostu może pobudzać wzrost guza i osłabiać działanie leczenia. Dlatego tych leków nie łączy się ze sobą.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nowe lub powiększające się zgrubienie w brzuchu
  • nasilający się ból brzucha
  • krew w stolcu lub czarne, smoliste stolce
  • nasilone osłabienie lub szybkie chudnięcie
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łączy się somapacitanu z ripretynibem. Somapacitanu nie rozpoczyna się w trakcie leczenia przeciwnowotworowego, a leczenie przeciwnowotworowe musi zostać zakończone przed jego włączeniem[1]. Jeśli pacjent już stosuje oba leki, somapacitan należy odstawić i skontaktować się z lekarzem prowadzącym leczenie hormonem wzrostu oraz onkologiem. Ewentualny powrót do leczenia hormonem wzrostu rozważa się dopiero po zakończeniu leczenia przeciwnowotworowego i w porozumieniu z onkologiem.

Skutek kliniczny

Możliwe przyspieszenie wzrostu lub progresji nowotworu i osłabienie skuteczności leczenia przeciwnowotworowego. Leczenie somapacitanem należy przerwać w przypadku objawów wzrostu guza[1].

Mechanizm

Somapacitanu nie stosuje się w czynnej chorobie nowotworowej, a leczenie przeciwnowotworowe musi zostać zakończone przed jego rozpoczęciem[1]. Ripretynib jest lekiem przeciwnowotworowym stosowanym w zaawansowanym nowotworze podścieliskowym przewodu pokarmowego, więc jego stosowanie oznacza czynną chorobę nowotworową i trwające leczenie. Hormon wzrostu i zależny od niego IGF-1 działają pobudzająco na wzrost i podziały komórek, co może przeciwdziałać leczeniu przeciwnowotworowemu. Dodatkowo hormon wzrostu może zwiększać klirens substancji metabolizowanych przez cytochrom P450, a znaczenie kliniczne tego zjawiska nie jest znane[1]. Ripretynib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, więc teoretycznie możliwe jest też obniżenie jego stężenia.

Metabolizm i transportery

  • Ripretynib: inhibitor BCRP[2], inhibitor CYP1A2[2], słaby inhibitor CYP2C8[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP3A4[2], substrat BCRP[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C8[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • objawy progresji nowotworu u pacjenta, który przyjmował oba leki
  • ponowna ocena wskazań do leczenia hormonem wzrostu po zakończeniu terapii przeciwnowotworowej

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sogroya 10 mg/1,5 ml, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sogroya-100462156/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego QINLOCK. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/qinlock-100462443/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSpironolakton+ KetoprofenUnikaj ogólnoustrojowego ketoprofenu u pacjenta leczonego spironolaktonem, a jeśli jest konieczny, stosuj go krótko i w najmniejszej skutecznej dawce.Na ból wybierz raczej paracetamol, a jeśli musisz wziąć ketoprofen, przyjmuj go jak najkrócej, pij odpowiednio dużo płynów i powiedz lekarzowi, że stosujesz spironolakton.opóźniony (dni)badania kliniczne

Połączenie przeciwwskazane

Na ból wybierz raczej paracetamol, a jeśli musisz wziąć ketoprofen, przyjmuj go jak najkrócej, pij odpowiednio dużo płynów i powiedz lekarzowi, że stosujesz spironolakton.

Ketoprofen przyjmowany w tabletkach, kapsułkach lub saszetkach może razem ze spironolaktonem podnieść poziom potasu we krwi i obciążyć nerki. Może też osłabić działanie spironolaktonu, przez co ciśnienie i obrzęki będą gorzej kontrolowane. Ryzyko jest większe u osób starszych, odwodnionych, z chorobą nerek lub serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • osłabienie lub drętwienie mięśni, mrowienie
  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • wyraźnie mniej oddawanego moczu
  • nasilenie obrzęków albo szybki przyrost masy ciała
  • duszność
  • znaczne zmęczenie, nudności
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Unikaj ogólnoustrojowego ketoprofenu u pacjenta leczonego spironolaktonem, a jeśli jest konieczny, stosuj go krótko i w najmniejszej skutecznej dawce. Przed rozpoczęciem leczenia skojarzonego pacjenta należy nawodnić, a po jego rozpoczęciu kontrolować czynność nerek.[1] Należy obserwować, czy utrzymuje się oczekiwane działanie moczopędne spironolaktonu.[2] Przy intensywnej terapii moczopędnej ketoprofen jest przeciwwskazany.[3] Do doraźnego leczenia bólu lepszym wyborem jest paracetamol.

Skutek kliniczny

Połączenie grozi hiperkaliemią i pogorszeniem czynności nerek aż do ostrej niewydolności nerek, szczególnie u osób odwodnionych.[1] Może też słabnąć kontrola ciśnienia tętniczego i obrzęków, a u chorych z niewydolnością serca dochodzić do jej zaostrzenia przez zatrzymanie sodu i wody.

Mechanizm

Ketoprofen hamuje syntezę prostaglandyn nerkowych, co zmniejsza przepływ krwi przez nerki i przesączanie kłębuszkowe oraz ogranicza wydalanie sodu i potasu. Nakłada się to na oszczędzające potas działanie spironolaktonu i sprzyja hiperkaliemii. Skojarzone podawanie NLPZ z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas wiązało się z ciężką hiperkaliemią.[2] Jednocześnie NLPZ osłabiają działanie moczopędne, natriuretyczne i przeciwnadciśnieniowe spironolaktonu.[2]

Monitorować

  • stężenie potasu w surowicy
  • kreatynina i eGFR
  • ciśnienie tętnicze
  • diureza, obrzęki i masa ciała
  • objawy zaostrzenia niewydolności serca

Bezpieczniejsze alternatywy

paracetamol

Kiedy ocena się zmienia

Na skórędroga podania · ketoprofenryzyko malejeKetoprofen stosowany miejscowo na skórę daje niewielką ekspozycję ogólnoustrojową, więc istotna klinicznie interakcja jest mało prawdopodobna. Ostrożność zachowaj przy stosowaniu na duże powierzchnie, długotrwale lub u pacjentów z ciężką chorobą nerek.
Intensywna terapia moczopędnadawka · spironolaktonryzyko rośniePrzy intensywnej terapii moczopędnej ketoprofen jest przeciwwskazany.
eGFR ≤ 30pacjentinterakcja nie dotyczySpironolakton jest przeciwwskazany przy klirensie kreatyniny poniżej 30 ml/min. Ketoprofen jest przeciwwskazany w ciężkiej niewydolności nerek.
Podeszły wiekwiek · pacjentryzyko rośnieU pacjentów w podeszłym wieku ryzyko pogorszenia czynności nerek i hiperkaliemii jest większe, dlatego należy dbać o nawodnienie i kontrolować czynność nerek po rozpoczęciu leczenia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Okitask 25 mg, granulat powlekany. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/okitask-100358098/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Verospiron 25 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/verospiron-100016883/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ketoflix 50 mg, granulat do sporządzania roztworu doustnego, w saszetce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ketoflix-100423111/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSpironolakton+ EplerenonNie łącz spironolaktonu z eplerenonem – stosuje się tylko jeden antagonistę aldosteronu.Nie przyjmuj obu leków jednocześnie i jak najszybciej zapytaj lekarza lub farmaceutę, który z nich masz stosować.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj obu leków jednocześnie i jak najszybciej zapytaj lekarza lub farmaceutę, który z nich masz stosować.

Spironolakton i eplerenon działają w ten sam sposób – zatrzymują potas w organizmie. Przyjmowane razem mogą spowodować zbyt wysoki poziom potasu we krwi, co jest groźne dla serca. Zwykle lekarz zamienia jeden z tych leków na drugi, a nie zaleca obu naraz.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • osłabienie lub uczucie ciężkości mięśni
  • mrowienie lub drętwienie rąk, nóg albo wokół ust
  • kołatanie serca, nierówne lub wyraźnie wolne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • nudności
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz spironolaktonu z eplerenonem – stosuje się tylko jeden antagonistę aldosteronu[1][2][3][4]. Jeśli pacjent ma na recepcie oba leki, trzeba skontaktować się z lekarzem i ustalić, który lek pozostaje. Najczęściej jest to zamiana jednego leku na drugi, a nie celowe skojarzenie. Przy zamianie należy upewnić się, że pacjent odstawił poprzedni lek, i oznaczyć stężenie potasu oraz czynność nerek po zmianie leczenia.

Skutek kliniczny

Główne zagrożenie to ciężka hiperkaliemia, która może prowadzić do groźnych komorowych zaburzeń rytmu serca, bradykardii i zatrzymania krążenia. Ryzyko rośnie przy upośledzonej czynności nerek, w podeszłym wieku, przy odwodnieniu oraz przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II, suplementów potasu, trimetoprimu lub NLPZ[1][3]. Dodatkowo nasila się działanie hipotensyjne, co sprzyja niedociśnieniu i pogorszeniu czynności nerek[3].

Mechanizm

Spironolakton i eplerenon są antagonistami receptora mineralokortykoidowego i oba działają jako leki moczopędne oszczędzające potas. Ich jednoczesne podanie oznacza dublowanie tego samego mechanizmu, czyli sumowanie blokady aldosteronu w nerkach i nasilenie zatrzymywania potasu. Spironolaktonu nie stosuje się jednocześnie z eplerenonem ani z innymi lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas[1][2]. Eplerenonu nie stosuje się u pacjentów otrzymujących inne leki moczopędne oszczędzające potas ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii[3][4].

Metabolizm i transportery

  • Eplerenon: wrażliwy substrat CYP3A4[5]

Monitorować

  • stężenie potasu w surowicy
  • kreatynina i eGFR
  • ciśnienie tętnicze
  • EKG przy podejrzeniu hiperkaliemii

Kiedy ocena się zmienia

Zamiana jednego leku na drugikolejność włączenia · pacjentinne zalecenieZamiana spironolaktonu na eplerenon lub odwrotnie nie jest skojarzeniem, ale wymaga potwierdzenia, że poprzedni lek został odstawiony, oraz kontroli potasu i czynności nerek po zmianie.
eGFR ≤ 30pacjentryzyko rośniePrzy ciężkim zaburzeniu czynności nerek każdy z leków osobno jest przeciwwskazany, a ryzyko hiperkaliemii przy ich skojarzeniu jest szczególnie duże.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Verospiron 25 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/verospiron-100016883/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Spironol 50 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/spironol-100352316/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Inspra 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/inspra-100162343/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Nonpres 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/nonpres-100287441/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSpironolakton+ AmilorydPołączenie jest przeciwwskazane i nie należy go stosować.Nie łącz tych leków na własną rękę i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który zdecyduje, który lek zostawić – nie odstawiaj żadnego sam.opóźniony (dni)rozległe badania

Połączenie przeciwwskazane

Nie łącz tych leków na własną rękę i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który zdecyduje, który lek zostawić – nie odstawiaj żadnego sam.

Tych dwóch leków nie bierze się razem. Oba zatrzymują potas w organizmie i razem mogą podnieść jego poziom we krwi tak mocno, że zagraża to pracy serca. Amiloryd jest w tabletce razem z innym lekiem moczopędnym, więc łatwo nie zauważyć, że bierzesz oba leki oszczędzające potas.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • osłabienie lub bezwład mięśni
  • mrowienie albo drętwienie rąk, nóg lub warg
  • nierówne, bardzo wolne lub kołatające bicie serca
  • nudności i ogólne złe samopoczucie
  • zawroty głowy lub omdlenie
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Połączenie jest przeciwwskazane i nie należy go stosować. Spironolaktonu nie łączy się z innymi lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, w tym z amilorydem[1][2]. Lek złożony amilorydu z hydrochlorotiazydem jest w całości przeciwwskazany u osób leczonych spironolaktonem[3][4]. Jeśli pacjent wymaga działania spironolaktonu, a dodatkowe działanie moczopędne jest potrzebne, lek złożony z amilorydem zastępuje się diuretykiem tiazydowym lub tiazydopodobnym bez komponenty oszczędzającej potas, albo diuretykiem pętlowym. Przy wykryciu połączenia trzeba skontaktować się z lekarzem prowadzącym i oznaczyć stężenie potasu oraz kreatyniny.

Skutek kliniczny

Główne zagrożenie to ciężka hiperkaliemia z ryzykiem zaburzeń rytmu serca, bradykardii, a nawet zatrzymania krążenia[1]. Ryzyko rośnie przy zaburzonej czynności nerek, cukrzycy, w podeszłym wieku oraz przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów ACE, sartanów, NLPZ, suplementów potasu lub zamienników soli z potasem[1]. Obecność hydrochlorotiazydu w leku złożonym z amilorydem nie znosi tego ryzyka.

Mechanizm

Spironolaktonu nie łączy się z amilorydem, bo oba leki zatrzymują potas w organizmie i ich działania się sumują. Spironolakton blokuje receptor mineralokortykoidowy i znosi działanie aldosteronu w cewce zbiorczej nerki. Amiloryd blokuje nabłonkowe kanały sodowe w tym samym odcinku nefronu. Oba mechanizmy zmniejszają wydalanie potasu z moczem, więc skojarzenie dwóch leków moczopędnych oszczędzających potas może prowadzić do ciężkiej hiperkaliemii[1].

Monitorować

  • stężenie potasu w surowicy
  • stężenie kreatyniny i eGFR
  • stężenie sodu w surowicy
  • EKG przy hiperkaliemii lub objawach zaburzeń rytmu

Bezpieczniejsze alternatywy

hydrochlorotiazydindapamidchlortalidonfurosemidtorasemid

Kiedy ocena się zmienia

eGFR ≤ 30pacjentryzyko rośniePrzy klirensie kreatyniny poniżej 30 ml/min spironolakton jest przeciwwskazany niezależnie od amilorydu, a ciężka niewydolność nerek wyklucza też lek złożony z amilorydem. Zaburzona czynność nerek gwałtownie zwiększa ryzyko ciężkiej hiperkaliemii przy tym połączeniu.
wiek ≥ 65pacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występuje ukryte pogorszenie czynności nerek i jednoczesne stosowanie NLPZ, inhibitorów ACE lub sartanów, co nasila ryzyko hiperkaliemii przy lekach oszczędzających potas.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Verospiron 25 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/verospiron-100016883/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Spironol 50 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/spironol-100352316/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tialorid 5 mg + 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tialorid-100066705/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tialorid mite 2,5 mg + 25 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tialorid-mite-100066711/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSpironolakton+ MitotanMitotanu nie podaje się jednocześnie ze spironolaktonem w żadnej postaci ani dawce.Jeśli przyjmujesz mitotan i dostałeś spironolakton, nie zaczynaj go brać i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem prowadzącym leczenie onkologiczne.nieznanyopisy przypadków

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz mitotan i dostałeś spironolakton, nie zaczynaj go brać i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem prowadzącym leczenie onkologiczne.

Spironolakton może osłabiać działanie mitotanu, przez co leczenie choroby nadnerczy może przestać działać. Tych dwóch leków nie wolno przyjmować razem. Dotyczy to także leków złożonych, w których spironolakton jest jednym ze składników.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silne osłabienie i zmęczenie
  • zawroty głowy przy wstawaniu
  • nudności, wymioty lub brak apetytu
  • nieregularne bicie serca lub osłabienie mięśni
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
nieznany
Dowody
opisy przypadków

Postępowanie

Mitotanu nie podaje się jednocześnie ze spironolaktonem w żadnej postaci ani dawce[1]. U pacjenta leczonego mitotanem spironolakton należy odstawić i w porozumieniu z lekarzem prowadzącym dobrać inny lek zależnie od wskazania. Wybór eplerenonu wymaga ostrożności, ponieważ mitotan silnie indukuje CYP3A4 i może obniżać stężenie leków metabolizowanych tą drogą[1].

Skutek kliniczny

Połączenie grozi osłabieniem lub utratą skuteczności mitotanu w leczeniu raka kory nadnerczy, co może oznaczać niepowodzenie terapii przeciwnowotworowej[1].

Mechanizm

Spironolakton może blokować działanie mitotanu[1][2]. Spironolakton może też zmniejszać stężenie mitotanu w osoczu u pacjentów z rakiem kory nadnerczy[3]. Dokładny mechanizm tego osłabienia działania nie jest poznany.

Metabolizm i transportery

  • Mitotan: silny induktor CYP3A4[4]

Monitorować

  • stężenie mitotanu w osoczu po ewentualnym wcześniejszym łączeniu ze spironolaktonem
  • stężenie potasu i sodu w surowicy po zmianie leku moczopędnego
  • objawy niedoczynności kory nadnerczy

Bezpieczniejsze alternatywy

amilorid

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lysodren 500 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lysodren-100111570/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Spironol 50 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/spironol-100352316/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Verospiron 25 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/verospiron-100016883/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSpironolakton+ FinerenonSpironolaktonu nie łączy się z finerenonem ani z innymi antagonistami receptora mineralokortykoidowego.Nie przyjmuj obu leków naraz – jeśli masz je przepisane razem, skontaktuj się z lekarzem przed kolejną dawką i zapytaj farmaceutę, który lek zostaje.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj obu leków naraz – jeśli masz je przepisane razem, skontaktuj się z lekarzem przed kolejną dawką i zapytaj farmaceutę, który lek zostaje.

Spironolakton i finerenon działają w bardzo podobny sposób i oba zatrzymują potas w organizmie. Przyjmowane razem mogą spowodować niebezpiecznie wysokie stężenie potasu we krwi. Taki stan może zaburzyć pracę serca i jest groźny dla życia. Tych leków nie przyjmuje się jednocześnie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • osłabienie lub drętwienie mięśni
  • mrowienie dłoni, stóp lub warg
  • nierówne, wolne albo bardzo szybkie bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • nudności
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Spironolaktonu nie łączy się z finerenonem ani z innymi antagonistami receptora mineralokortykoidowego.[1][2][3] Pacjent powinien przyjmować tylko jeden lek z tej grupy, a przy zamianie jednego na drugi lekarz odstawia poprzedni lek i kontroluje stężenie potasu w surowicy. Nie należy rutynowo podawać suplementów potasu ani zamienników soli zawierających potas.[1]

Skutek kliniczny

Połączenie grozi ciężką, potencjalnie zagrażającą życiu hiperkaliemią z zaburzeniami rytmu serca. Ryzyko jest największe przy zaburzeniach czynności nerek, cukrzycy, odwodnieniu oraz jednoczesnym stosowaniu inhibitorów ACE, sartanów, suplementów potasu lub trimetoprimu. Możliwe jest też nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego.

Mechanizm

Spironolakton i finerenon blokują receptor mineralokortykoidowy w nerce, przez co oba zmniejszają wydalanie potasu z moczem. Podane razem sumują to działanie i nasilają zatrzymywanie potasu w organizmie. Oba leki obniżają też ciśnienie tętnicze, więc ich działanie hipotensyjne się dodaje.

Metabolizm i transportery

  • Finerenon: słaby inhibitor CYP2C8[4], słaby inhibitor CYP3A4[4], drugorzędny szlak substrat CYP2C8[4], wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • stężenie potasu w surowicy
  • stężenie kreatyniny i eGFR
  • ciśnienie tętnicze
  • EKG przy podejrzeniu hiperkaliemii

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Verospiron 25 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/verospiron-100016883/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Spironol 50 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/spironol-100352316/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Kerendia 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/kerendia-100465400/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Kerendia. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/kerendia-100465400/

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
  • Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.