Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Torasemid / Torasemid i trójtlenek arsenu

Torasemid i trójtlenek arsenu

Jaki opis pokazać?

Niekorzystna interakcja

Torasemid można stosować podczas leczenia trójtlenkiem arsenu tylko z zachowaniem dużej ostrożności i pod ścisłą kontrolą elektrolitów oraz EKG.

Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie białaczki, że przyjmujesz torasemid, i nie odstawiaj ani nie zmieniaj jego dawki samodzielnie.

Niekorzystna interakcjaTorasemid+ Trójtlenek arsenuTorasemid można stosować podczas leczenia trójtlenkiem arsenu tylko z zachowaniem dużej ostrożności i pod ścisłą kontrolą elektrolitów oraz EKG.Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie białaczki, że przyjmujesz torasemid, i nie odstawiaj ani nie zmieniaj jego dawki samodzielnie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie białaczki, że przyjmujesz torasemid, i nie odstawiaj ani nie zmieniaj jego dawki samodzielnie.

Torasemid to lek moczopędny, który wypłukuje z organizmu potas i magnez. Trójtlenek arsenu, stosowany w leczeniu białaczki, może zaburzać rytm serca, a niski poziom potasu i magnezu bardzo to ryzyko zwiększa. Dlatego podczas leczenia lekarze często badają krew i robią EKG.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy, zasłabnięcie lub omdlenie
  • skurcze lub osłabienie mięśni
  • nasilone wymioty lub biegunka
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – synergizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Torasemid można stosować podczas leczenia trójtlenkiem arsenu tylko z zachowaniem dużej ostrożności i pod ścisłą kontrolą elektrolitów oraz EKG[1]. Przed rozpoczęciem leczenia trójtlenkiem arsenu i w jego trakcie należy wyrównać stężenie potasu i magnezu, a w razie potrzeby zastosować ich suplementację. Należy rozważyć najmniejszą skuteczną dawkę torasemidu albo czasowe ograniczenie diuretyku, jeśli stan hemodynamiczny pacjenta na to pozwala. Należy unikać dokładania kolejnych leków wydłużających QT lub obniżających stężenie potasu i magnezu[1]. Przy wystąpieniu zaburzeń rytmu serca torasemid jest przeciwwskazany[2].

Skutek kliniczny

Większe ryzyko znacznego wydłużenia QTc, torsade de pointes, częstoskurczu komorowego i nagłego zgonu sercowego w trakcie leczenia trójtlenkiem arsenu. Ryzyko rośnie przy dużych dawkach torasemidu, wymiotach, biegunce, małym spożyciu potasu i jednoczesnym stosowaniu innych leków obniżających stężenie potasu lub magnezu albo wydłużających QT.

Mechanizm

Torasemid zwiększa nerkowe wydalanie potasu i magnezu, a hipokaliemia i hipomagnezemia nasilają proarytmiczne działanie trójtlenku arsenu. Trójtlenek arsenu wydłuża odstęp QT/QTc i może wywołać torsade de pointes oraz całkowity blok serca, a ryzyko torsade de pointes jest większe u pacjentów przyjmujących obecnie lub w przeszłości leki moczopędne powodujące hipokaliemię lub hipomagnezemię[1]. Niedobór potasu i magnezu wywołany torasemidem zwiększa też wrażliwość mięśnia sercowego na inne czynniki arytmogenne[2].

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed leczeniem i regularnie w jego trakcie
  • stężenie potasu w surowicy
  • stężenie magnezu w surowicy
  • stężenie wapnia w surowicy
  • czynność nerek
  • objawy kołatania serca, zasłabnięć i omdleń

Kiedy ocena się zmienia

Duże dawkidawka · torasemidryzyko rośnieDuże dawki torasemidu silniej zwiększają utratę potasu i magnezu, co dodatkowo podnosi ryzyko torsade de pointes podczas leczenia trójtlenkiem arsenu.
Torasemid stosowany przed rozpoczęciem leczenia trójtlenkiem arsenukolejność włączenia · torasemidryzyko rośnieRyzyko torsade de pointes jest większe także u pacjentów, którzy wcześniej przyjmowali diuretyki powodujące hipokaliemię lub hipomagnezemię, dlatego niedobory elektrolitów należy wyrównać przed pierwszą infuzją.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Trisenox 1 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/trisenox-100131957/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Toramide 2,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/toramide-100140100/

Alkohol przy tych lekach

Niekorzystna interakcjaTorasemida alkoholZalecaj choremu unikanie alkoholu, a gdy pacjent mimo to pije, najwyżej niewielkie ilości, nigdy na czczo, nigdy w upał lub przy biegunce i wymiotach oraz z zachowaniem nawodnienia.Najlepiej nie pić alkoholu, a jeśli to konieczne, wypić go niewiele, po posiłku i zachować nawodnienie.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Najlepiej nie pić alkoholu, a jeśli to konieczne, wypić go niewiele, po posiłku i zachować nawodnienie.

Alkohol i lek moczopędny razem mogą mocno obniżyć ciśnienie krwi i odwodnić organizm. Można wtedy poczuć zawroty głowy, osłabienie, a nawet zemdleć. Alkohol może też pogłębiać niedobór potasu, co bywa groźne dla rytmu serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zawroty głowy lub mroczki przed oczami przy wstawaniu
  • omdlenie lub uczucie bliskie omdlenia
  • silne osłabienie lub skurcze mięśni
  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • bardzo suche usta i mało moczu
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie, PD – synergizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Zalecaj choremu unikanie alkoholu, a gdy pacjent mimo to pije, najwyżej niewielkie ilości, nigdy na czczo, nigdy w upał lub przy biegunce i wymiotach oraz z zachowaniem nawodnienia. Alkohol nie powinien być spożywany w okresie rozpoczynania leczenia lub zmiany dawki torasemidu. U chorych z niskim ciśnieniem lub zaburzeniami rytmu serca, które są w ChPL wymienione w przeciwwskazaniach[1], alkohol jest szczególnie niewskazany. U chorych z niewydolnością serca alkohol dodatkowo pogarsza rokowanie niezależnie od interakcji.

Skutek kliniczny

Spadek ciśnienia tętniczego z zawrotami głowy, osłabieniem, omdleniem i upadkami, zwłaszcza po wstaniu z pozycji siedzącej lub leżącej. Możliwe odwodnienie, zaburzenia elektrolitowe (niedobór potasu i magnezu) oraz kołatania serca lub zaburzenia rytmu. Ryzyko rośnie przy większych ilościach alkoholu, u osób starszych i przy odwodnieniu.

Mechanizm

Torasemid nasila działanie hipotensyjne innych równocześnie stosowanych leków[1], a alkohol rozszerza naczynia i obniża ciśnienie, więc oba efekty się sumują. Oba czynniki zwiększają utratę płynów, co sprzyja odwodnieniu, spadkowi objętości krwi i zawrotom głowy przy wstawaniu. Torasemid zwiększa wydalanie potasu, a przewlekłe picie alkoholu sprzyja niedoborom potasu i magnezu, które nasilają ryzyko zaburzeń rytmu serca. W ChPL niski poziom potasu i magnezu opisano jako czynnik zwiększający wrażliwość mięśnia sercowego na glikozydy nasercowe[1]. Bezpośrednich badań interakcji torasemidu z alkoholem w dostarczonych źródłach nie ma, wniosek opiera się na znanych działaniach obu substancji.

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze, także w pozycji stojącej
  • objawy odwodnienia i ortostatyczne spadki ciśnienia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • rytm serca przy kołataniach lub omdleniach
  • masa ciała i bilans płynów u chorych z niewydolnością serca

Kiedy ocena się zmienia

Duże ilości lub picie do upojeniailość alkoholu · alkoholryzyko rośnieWiększe ilości alkoholu nasilają rozszerzenie naczyń, utratę płynów i ryzyko zaburzeń elektrolitowych, więc ryzyko hipotonii i arytmii wyraźnie rośnie.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych słabsza regulacja ciśnienia i większa skłonność do odwodnienia zwiększają ryzyko ortostatycznych spadków ciśnienia i upadków.
Pierwsze dni leczenia lub po zmianie dawkiczas leczenia · alkoholryzyko rośnieW początkowym okresie leczenia lub po zwiększeniu dawki diureza i spadek ciśnienia są największe, więc alkohol w tym czasie warto wykluczyć.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Toramide 2,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/toramide-100140100/

Pełny opis tej pary

Trójtlenek arsenu a alkohol: brak opisu w bazie.

Inne interakcje tych leków 348

Połączenie przeciwwskazaneAmiodaron+ Trójtlenek arsenuNie łącz amiodaronu z trójtlenkiem arsenu.Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie białaczki o amiodaronie – także jeśli odstawiono go w ostatnich miesiącach – i nie przerywaj go na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie białaczki o amiodaronie – także jeśli odstawiono go w ostatnich miesiącach – i nie przerywaj go na własną rękę.

Amiodaron i trójtlenek arsenu – każdy z osobna – mogą zaburzać rytm serca. Przyjmowane razem bardzo zwiększają ryzyko groźnej, nawet śmiertelnej arytmii. Amiodaron działa w organizmie jeszcze przez kilka miesięcy po odstawieniu, dlatego to ryzyko nie znika od razu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca
  • bardzo wolne lub nieregularne bicie serca
  • zawroty głowy
  • zasłabnięcie lub omdlenie
  • duszność
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz amiodaronu z trójtlenkiem arsenu. Amiodaronu nie stosuje się jednocześnie z lekami mogącymi wywołać torsade de pointes[1][2]. Przed rozpoczęciem leczenia trójtlenkiem arsenu zamień amiodaron, w porozumieniu z kardiologiem, na lek kontrolujący rytm lub częstość pracy serca, który nie wydłuża QT. Pamiętaj, że interakcje z amiodaronem mogą występować nawet kilka miesięcy po jego odstawieniu[1]. Jeśli amiodaron odstawiono niedawno, prowadź leczenie trójtlenkiem arsenu przy ścisłym monitorowaniu EKG oraz wyrównanym stężeniu potasu i magnezu. W razie torsade de pointes nie podaje się leków przeciwarytmicznych – stosuje się stymulację komorową i dożylne wlewy magnezu[1].

Skutek kliniczny

Grozi znaczne wydłużenie QTc, torsade de pointes, które może zakończyć się zgonem, oraz całkowity blok serca[3]. Już w monoterapii trójtlenkiem arsenu w nawrocie lub oporności na leczenie u 40% pacjentów co najmniej jeden pomiar QTc przekroczył 500 ms[3]. Wydłużenie QTc pojawia się między 1. a 5. tygodniem po infuzji i ustępuje pod koniec 8. tygodnia[4].

Mechanizm

Oba leki wydłużają odstęp QT, a ich działanie się sumuje, co zwiększa ryzyko arytmii typu torsade de pointes. Trójtlenek arsenu może ponadto powodować całkowity blok przedsionkowo-komorowy[5], a amiodaron zwalnia rytm serca i przewodzenie przedsionkowo-komorowe, więc dochodzi addycja działania na układ przewodzący. Interakcji farmakokinetycznych trójtlenku arsenu z innymi lekami formalnie nie oceniano[5].

Metabolizm i transportery

  • Amiodaron: inhibitor CYP1A2[6], inhibitor CYP2B6[6], inhibitor CYP2C19[6], inhibitor CYP2C8[6], umiarkowany inhibitor CYP2C9[7], słaby inhibitor CYP2D6[7], słaby inhibitor CYP3A4[7], inhibitor OCT2[6], inhibitor P-gp[7], drugorzędny szlak substrat CYP2C8[6], wrażliwy substrat CYP3A4[6]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed leczeniem i regularnie w trakcie infuzji trójtlenku arsenu
  • rytm serca i przewodzenie przedsionkowo-komorowe
  • stężenie potasu w surowicy
  • stężenie magnezu w surowicy
  • parametry czynności wątroby

Bezpieczniejsze alternatywy

metoprololbisoprolol

Kiedy ocena się zmienia

Kilka miesięcy od odstawienia amiodaronuodstep · amiodaroninne zalecenieInterakcje z amiodaronem mogą występować nawet kilka miesięcy po zakończeniu jego stosowania. U pacjenta, który niedawno odstawił amiodaron, leczenie trójtlenkiem arsenu wymaga ścisłego monitorowania QTc i elektrolitów.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cordarone 200 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cordarone-100015850/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Opacorden 200 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/opacorden-100049552/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Arsenic trioxide Accord 1 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/arsenic-trioxide-accord-100396064/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Arsenic trioxide medac 1 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/arsenic-trioxide-medac-100441793/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Trisenox 1 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/trisenox-100131957/
  6. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cordarone. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/cordarone-100015850/
  7. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneAmisulpryd+ Trójtlenek arsenuNie łącz amisulprydu z trójtlenkiem arsenu.Jeśli masz rozpocząć leczenie trójtlenkiem arsenu, powiedz lekarzowi prowadzącemu, że bierzesz amisulpryd, ale nie odstawiaj go sam bez rozmowy z lekarzem.nieznanyteoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli masz rozpocząć leczenie trójtlenkiem arsenu, powiedz lekarzowi prowadzącemu, że bierzesz amisulpryd, ale nie odstawiaj go sam bez rozmowy z lekarzem.

Amisulpryd i trójtlenek arsenu mogą zaburzać pracę serca w podobny sposób. Przyjmowane razem znacznie zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca, które mogą zagrażać życiu. Tych leków nie stosuje się jednocześnie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • duszność
  • ból w klatce piersiowej
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz amisulprydu z trójtlenkiem arsenu.[1] Na czas leczenia trójtlenkiem arsenu odstaw amisulpryd po konsultacji z psychiatrą i hematologiem, a jeśli lek przeciwpsychotyczny jest niezbędny, wybierz substancję o małym wpływie na odstęp QT i prowadź ścisłe monitorowanie EKG. Przy trójtlenku arsenu zachowuje się ostrożność wobec wszystkich leków wydłużających QT oraz leków powodujących hipokaliemię lub hipomagnezemię.[2] Przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia wyrównuj niedobory potasu i magnezu.

Skutek kliniczny

Zwiększone ryzyko znacznego wydłużenia odstępu QT, torsade de pointes i innych groźnych komorowych zaburzeń rytmu, w tym nagłego zgonu sercowego. Przy trójtlenku arsenu opisywano także przypadki całkowitego bloku serca.[2]

Mechanizm

Oba leki wydłużają odstęp QT, a ich działania na repolaryzację mięśnia sercowego sumują się. Amisulprydu nie łączy się z lekami, które mogą wydłużyć odstęp QT.[1] Podczas leczenia trójtlenkiem arsenu można spodziewać się wydłużenia odstępu QT/QTc, a ryzyko torsade de pointes rośnie przy hipokaliemii lub hipomagnezemii.[2]

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc przed leczeniem i regularnie w jego trakcie
  • stężenie potasu w surowicy
  • stężenie magnezu w surowicy
  • stężenie wapnia w surowicy
  • objawy zaburzeń rytmu serca (kołatanie serca, omdlenia)

Bezpieczniejsze alternatywy

arypiprazolkariprazynalurazydon

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Symamis 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/symamis-100402758/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Trisenox 1 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/trisenox-100131957/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneAntybiotyki okulistyczne (np. tobramycyna, netylmycyna)+ Diuretyki pętlowe (np. torasemid, furosemid) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu antybiotyku aminoglikozydowego w kroplach lub maści do oczu i diuretyku pętlowego nie trzeba zmieniać leczenia ani dawkowania.Stosuj antybiotyk do oczu i lek moczopędny tak, jak zalecił lekarz, i nie przedłużaj leczenia kroplami lub maścią do oczu bez porozumienia z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Stosuj antybiotyk do oczu i lek moczopędny tak, jak zalecił lekarz, i nie przedłużaj leczenia kroplami lub maścią do oczu bez porozumienia z lekarzem.

Antybiotyki do oczu, takie jak tobramycyna czy netylmycyna, możesz stosować razem z lekami moczopędnymi, takimi jak furosemid czy torasemid. Z kropli i maści do oczu do krwi przedostaje się bardzo mało leku, więc nie wzmacnia on działania leku moczopędnego na uszy i nerki. Ostrożność jest potrzebna dopiero wtedy, gdy podobny antybiotyk dostajesz w zastrzyku lub kroplówce.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • szumy lub dzwonienie w uszach
  • pogorszenie słuchu
  • zawroty głowy lub zaburzenia równowagi
  • wyraźnie mniejsza ilość oddawanego moczu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu antybiotyku aminoglikozydowego w kroplach lub maści do oczu i diuretyku pętlowego nie trzeba zmieniać leczenia ani dawkowania. Dotyczy to jednakowo tobramycyny i netylmycyny podawanych do oka oraz furosemidu i torasemidu. Należy upewnić się, że aminoglikozyd jest stosowany wyłącznie miejscowo do oka i przez zalecany czas. Jeżeli pacjent otrzymuje jednocześnie aminoglikozyd ogólnie (dożylnie lub domięśniowo), obowiązuje postępowanie jak przy interakcji niekorzystnej – unikanie połączenia albo ścisłe monitorowanie słuchu, czynności nerek i stężenia aminoglikozydu[1].

Skutek kliniczny

Przy miejscowym stosowaniu antybiotyku aminoglikozydowego do oka razem z diuretykiem pętlowym nie oczekuje się klinicznie istotnego nasilenia ototoksyczności ani nefrotoksyczności. Ryzyko szumów usznych, niedosłuchu, zaburzeń równowagi i uszkodzenia nerek staje się realne dopiero przy ogólnym podaniu aminoglikozydu, zwłaszcza z dożylnym diuretykiem pętlowym w dużej dawce.

Mechanizm

Aminoglikozydy (tobramycyna, netylmycyna) i diuretyki pętlowe (furosemid, torasemid) mogą każdy z osobna uszkadzać ucho wewnętrzne[2]. Aminoglikozydy dodatkowo uszkadzają nerki. Przy podaniu ogólnym ich działanie ototoksyczne sumuje się, a odwodnienie po diuretyku może zwiększać stężenie aminoglikozydu w surowicy i w perylimfie. Po miejscowym podaniu do worka spojówkowego wchłanianie aminoglikozydu do krwi jest znikome, więc nie powstaje stężenie, które mogłoby nasilić toksyczność diuretyku pętlowego.

Monitorować

  • Weryfikacja drogi podania aminoglikozydu (tylko miejscowo do oka)
  • Przy podaniu ogólnym aminoglikozydu – kreatynina i eGFR, stężenie aminoglikozydu, słuch i równowaga, nawodnienie i elektrolity

Kiedy ocena się zmienia

Ogólnoustrojowa (dożylnie lub domięśniowo)droga podania · antybiotyki okulistyczneryzyko rośniePrzy ogólnym podaniu tobramycyny lub netylmycyny razem z diuretykiem pętlowym ototoksyczność i nefrotoksyczność sumują się, a ryzyko rośnie przy dożylnym podaniu diuretyku w dużej dawce, odwodnieniu i niewydolności nerek. Należy unikać połączenia albo monitorować stężenie aminoglikozydu, czynność nerek, słuch i nawodnienie.
Noworodki i wcześniakiwiek · pacjentryzyko rośnieU noworodków, zwłaszcza wcześniaków, względne wchłanianie ogólne leków podawanych do oka jest większe, a czynność nerek niedojrzała. Przy jednoczesnym podawaniu diuretyku pętlowego warto ograniczyć czas leczenia okulistycznego do niezbędnego minimum i zwracać uwagę na czynność nerek.

Źródła

  1. Triggs E, Charles B. Pharmacokinetics and therapeutic drug monitoring of gentamicin in the elderly. Clin Pharmacokinet. 1999;37(4):331-41. doi: 10.2165/00003088-199937040-00004. PMID: 10554048.
  2. Schacht J. Molecular mechanisms of drug-induced hearing loss. Hear Res. 1986;22:297-304. doi: 10.1016/0378-5955(86)90105-x. PMID: 3015857.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneCefadroksyl+ TorasemidNie łącz torasemidu z cefalosporynami, w tym z cefadroksylem.Nie zaczynaj cefadroksylu, jeśli przyjmujesz torasemid, i zapytaj lekarza lub farmaceutę o inny antybiotyk, a leku moczopędnego nie odstawiaj samodzielnie.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj cefadroksylu, jeśli przyjmujesz torasemid, i zapytaj lekarza lub farmaceutę o inny antybiotyk, a leku moczopędnego nie odstawiaj samodzielnie.

Torasemid to lek moczopędny, a cefadroksyl to antybiotyk. Przyjmowane razem mogą obciążać nerki i pogarszać ich pracę. Tych leków nie łączy się ze sobą, dlatego lekarz powinien wybrać inny antybiotyk.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wyraźnie mniej moczu niż zwykle
  • obrzęki nóg lub twarzy
  • silne pragnienie, suchość w ustach
  • zawroty głowy, osłabienie
  • nudności lub brak apetytu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – wydalanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz torasemidu z cefalosporynami, w tym z cefadroksylem[1]. Przy wskazaniu do antybiotykoterapii u pacjenta leczonego torasemidem lekarz powinien dobrać antybiotyk spoza grupy cefalosporyn, zgodnie ze wskazaniem i lokalną lekoopornością. Decyzję o ewentualnym czasowym odstawieniu lub zmniejszeniu dawki torasemidu podejmuje lekarz prowadzący, bo u pacjentów z niewydolnością serca nagłe odstawienie diuretyku jest ryzykowne. Jeśli połączenie zostało już zastosowane, kontroluj czynność nerek i nawodnienie pacjenta.

Skutek kliniczny

Możliwe jest pogorszenie czynności nerek aż do ostrego uszkodzenia nerek, szczególnie u osób odwodnionych, starszych lub z już osłabioną czynnością nerek. Sam cefadroksyl rzadko uszkadza nerki, dlatego ryzyko dla tego antybiotyku jest głównie teoretyczne i wynika z działania całej grupy cefalosporyn.

Mechanizm

Torasemid, zwłaszcza w dużych dawkach, nasila nefrotoksyczne działanie cefalosporyn[1]. Utrata wody i sodu wywołana diuretykiem pętlowym może dodatkowo pogarszać przepływ nerkowy. Cefadroksyl jest wydalany głównie przez nerki, więc pogorszenie ich czynności może zwiększać jego stężenie we krwi i dalej obciążać nerki.

Monitorować

  • stężenie kreatyniny i eGFR w surowicy
  • stężenie mocznika
  • ilość oddawanego moczu
  • stężenie potasu i sodu
  • objawy odwodnienia i ciśnienie tętnicze

Kiedy ocena się zmienia

Duże dawkidawka · torasemidryzyko rośnieNasilenie nefrotoksyczności cefalosporyn dotyczy zwłaszcza dużych dawek torasemidu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Toramide 2,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/toramide-100140100/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneCefaklor+ TorasemidTorasemidu nie łączy się z cefalosporynami, w tym z cefaklorem.Nie zaczynaj cefakloru, dopóki lekarz lub farmaceuta nie potwierdzi, że możesz go brać razem z torasemidem, i nie odstawiaj torasemidu na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj cefakloru, dopóki lekarz lub farmaceuta nie potwierdzi, że możesz go brać razem z torasemidem, i nie odstawiaj torasemidu na własną rękę.

Torasemid to lek moczopędny, a cefaklor to antybiotyk. Razem mogą obciążać nerki i pogarszać ich pracę, zwłaszcza gdy jesteś odwodniony lub masz chore nerki. Tych leków nie należy przyjmować razem bez decyzji lekarza.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wyraźnie mniej oddawanego moczu
  • obrzęki nóg lub twarzy
  • silne pragnienie, suchość w ustach
  • zawroty głowy przy wstawaniu
  • nietypowe zmęczenie lub osłabienie
  • nudności
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Torasemidu nie łączy się z cefalosporynami, w tym z cefaklorem[1]. Należy wybrać antybiotyk spoza grupy cefalosporyn, a jeśli cefaklor jest niezbędny, decyzję o czasowym odstawieniu lub zmniejszeniu dawki torasemidu podejmuje lekarz po ocenie stanu nawodnienia i czynności nerek. Gdy leków nie da się rozdzielić, konieczna jest kontrola kreatyniny i diurezy w trakcie antybiotykoterapii.

Skutek kliniczny

Możliwe pogorszenie czynności nerek aż do ich ostrej niewydolności, szczególnie u pacjentów odwodnionych, starszych lub z wcześniej upośledzoną czynnością nerek[1]. Pogorszenie czynności nerek może dodatkowo zwiększać stężenie cefakloru.

Mechanizm

Torasemid, zwłaszcza w dużych dawkach, nasila nefrotoksyczne działanie cefalosporyn[1]. Utrata płynów i elektrolitów wywołana diuretykiem pętlowym sprzyja uszkodzeniu nerek przez leki wydalane tą drogą, a cefaklor jest wydalany głównie przez nerki.

Metabolizm i transportery

  • Cefaklor: substrat OAT3[2]

Monitorować

  • stężenie kreatyniny i eGFR
  • stężenie mocznika
  • diureza
  • stężenie potasu i sodu
  • objawy odwodnienia i ciśnienie tętnicze

Bezpieczniejsze alternatywy

amoksycylinaamoksycylina z kwasem klawulanowym

Kiedy ocena się zmienia

Duże dawki torasemidudawka · torasemidryzyko rośnieRyzyko nasilenia nefrotoksyczności cefalosporyn rośnie przy dużych dawkach torasemidu.
Upośledzona czynność nerekeGFR · pacjentryzyko rośnieTorasemidu nie stosuje się przy niewydolności nerek wywołanej lekami nefrotoksycznymi. Upośledzona czynność nerek zwiększa też ekspozycję na cefaklor wydalany przez nerki.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Toramide 2,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/toramide-100140100/
  2. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneCefaleksyna+ TorasemidTorasemidu nie łączy się z cefalosporynami.Nie zaczynaj cefaleksyny, jeśli bierzesz torasemid, tylko powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie i nie odstawiaj leku moczopędnego na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj cefaleksyny, jeśli bierzesz torasemid, tylko powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie i nie odstawiaj leku moczopędnego na własną rękę.

Torasemid to lek moczopędny, a cefaleksyna to antybiotyk. Przyjmowane razem mogą obciążać nerki i w rzadkich przypadkach je uszkodzić. Ryzyko rośnie przy dużych dawkach leku moczopędnego i przy odwodnieniu. Dlatego tych leków nie łączy się ze sobą.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wyraźnie mniej oddawanego moczu
  • obrzęki nóg lub twarzy
  • silne pragnienie, suchość w ustach, zawroty głowy
  • nietypowe zmęczenie lub osłabienie
  • nudności i utrata apetytu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Torasemidu nie łączy się z cefalosporynami.[1] U pacjenta leczonego torasemidem wybierz antybiotyk spoza grupy cefalosporyn, dobrany do rodzaju zakażenia. Jeśli cefaleksyna jest niezbędna, decyzję podejmuje lekarz po ocenie czynności nerek, a w trakcie leczenia trzeba kontrolować kreatyninę, diurezę i nawodnienie pacjenta.

Skutek kliniczny

Możliwe uszkodzenie nerek, w tym pogorszenie istniejącej niewydolności nerek, oraz kumulacja cefaleksyny. Ryzyko jest większe przy dużych dawkach torasemidu, odwodnieniu i jednoczesnym stosowaniu innych leków uszkadzających nerki.

Mechanizm

Torasemid, zwłaszcza w dużych dawkach, może nasilać nefrotoksyczne działanie cefalosporyn.[1] Diuretyk pętlowy może powodować odwodnienie i zmniejszenie objętości krwi krążącej, co dodatkowo obciąża nerki. Cefaleksyna jest wydalana przez nerki, więc pogorszenie ich czynności może zwiększać jej stężenie we krwi.[2]

Monitorować

  • kreatynina i eGFR
  • diureza
  • stan nawodnienia
  • elektrolity (potas, sód)

Kiedy ocena się zmienia

Duże dawkidawka · torasemidryzyko rośnieDziałanie nefrotoksyczne cefalosporyn nasila się zwłaszcza przy dużych dawkach torasemidu.
ObniżonyeGFR · pacjentryzyko rośnieTorasemidu nie stosuje się u pacjentów z niewydolnością nerek po lekach uszkadzających nerki. Przy upośledzonej czynności nerek cefaleksyna kumuluje się, a ryzyko dalszego uszkodzenia nerek rośnie.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Toramide 2,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/toramide-100140100/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cefaleksyna TZF 500 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cefaleksyna-tzf-100013330/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneCefamandol+ TorasemidNie łącz torasemidu z cefamandolem ani z innymi cefalosporynami.Powiedz lekarzowi, który zleca zastrzyki z antybiotykiem, że bierzesz torasemid, i nie odstawiaj leku moczopędnego na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Powiedz lekarzowi, który zleca zastrzyki z antybiotykiem, że bierzesz torasemid, i nie odstawiaj leku moczopędnego na własną rękę.

Lek moczopędny torasemid może zwiększać szkodliwe działanie antybiotyku cefamandolu na nerki. Tych leków zwykle nie stosuje się razem. Jeśli lekarz uzna takie leczenie za konieczne, będzie częściej sprawdzał wyniki badań krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wyraźnie mniej oddawanego moczu
  • nowe lub nasilone obrzęki nóg
  • silne pragnienie, suchość w ustach, zawroty głowy
  • nietypowe osłabienie, nudności lub skurcze mięśni
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz torasemidu z cefamandolem ani z innymi cefalosporynami[1]. Jeśli antybiotyk jest niezbędny, rozważ antybiotyk spoza grupy cefalosporyn lub czasowe odstawienie torasemidu. Gdy połączenia nie da się uniknąć, stosuj najmniejszą skuteczną dawkę torasemidu, utrzymuj prawidłowe nawodnienie i kontroluj czynność nerek przez cały czas leczenia.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko uszkodzenia nerek z narastaniem stężenia kreatyniny i zmniejszeniem ilości oddawanego moczu[1]. Ryzyko rośnie przy dużych dawkach torasemidu, odwodnieniu i wcześniejszej niewydolności nerek.

Mechanizm

Torasemid, zwłaszcza w dużych dawkach, nasila nefrotoksyczne działanie cefalosporyn[1]. Utrata wody i elektrolitów wywołana diuretykiem pętlowym sprzyja uszkodzeniu kanalików nerkowych przez antybiotyk, a oba leki obciążają nerki addycyjnie.

Monitorować

  • stężenie kreatyniny i eGFR przed leczeniem i w jego trakcie
  • diureza i bilans płynów
  • stężenie potasu, sodu i magnezu
  • ciśnienie tętnicze i objawy odwodnienia

Kiedy ocena się zmienia

Duże dawkidawka · torasemidryzyko rośnieRyzyko nasilenia nefrotoksyczności cefalosporyn jest największe przy dużych dawkach torasemidu.
ObniżonyeGFR · pacjentryzyko rośniePrzy już upośledzonej czynności nerek lub odwodnieniu ryzyko ostrego uszkodzenia nerek jest większe.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Toramide 2,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/toramide-100140100/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneCefazolina+ TorasemidPołączenie cefalosporyn z torasemidem jest przeciwwskazane.Powiedz lekarzowi lub pielęgniarce, że bierzesz torasemid, zanim dostaniesz cefazolinę, i nie odstawiaj go samodzielnie bez ich decyzji.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Powiedz lekarzowi lub pielęgniarce, że bierzesz torasemid, zanim dostaniesz cefazolinę, i nie odstawiaj go samodzielnie bez ich decyzji.

Torasemid to lek moczopędny, a cefazolina to antybiotyk podawany w zastrzyku lub kroplówce. Oba leki mogą obciążać nerki, a razem to ryzyko jest większe, szczególnie przy dużych dawkach leku moczopędnego i przy odwodnieniu. Dlatego tych leków zwykle się nie łączy, a jeśli lekarz uzna to za konieczne, sprawdza się wtedy pracę nerek.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wyraźnie mniej moczu niż zwykle
  • obrzęki nóg lub twarzy
  • silne pragnienie, suchość w ustach, zawroty głowy
  • nietypowe zmęczenie, nudności lub dezorientacja
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie cefalosporyn z torasemidem jest przeciwwskazane[1]. Jeżeli w danej sytuacji klinicznej korzyść z równoczesnego stosowania przeważa nad ryzykiem, należy monitorować czynność nerek[2]. Warto rozważyć czasowe zmniejszenie dawki lub wstrzymanie torasemidu na czas antybiotykoterapii, zadbać o prawidłowe nawodnienie i dostosować dawkę cefazoliny do aktualnej czynności nerek.

Skutek kliniczny

Możliwe pogorszenie czynności nerek aż do ostrego uszkodzenia nerek, z następczą kumulacją cefazoliny i większym ryzykiem jej działań niepożądanych. Ryzyko rośnie przy dużych dawkach torasemidu, odwodnieniu i już obniżonej czynności nerek.

Mechanizm

Torasemid, zwłaszcza w dużych dawkach, może nasilać nefrotoksyczne działanie cefalosporyn[1]. Nie można wykluczyć, że cefazolina zwiększa nefrotoksyczność leków moczopędnych z grupy diuretyków pętlowych[2]. Odwodnienie i hipowolemia wywołane diuretykiem pętlowym dodatkowo zmniejszają przepływ nerkowy, co sprzyja uszkodzeniu nerek i kumulacji cefazoliny wydalanej przez nerki.

Monitorować

  • kreatynina i eGFR przed leczeniem i w jego trakcie
  • diureza i bilans płynów
  • stężenie potasu i sodu
  • ciśnienie tętnicze i objawy odwodnienia

Kiedy ocena się zmienia

Duże dawkidawka · torasemidryzyko rośnieTorasemid w dużych dawkach w większym stopniu nasila nefrotoksyczność cefalosporyn.
ObniżonyeGFR · pacjentryzyko rośniePrzy upośledzonej czynności nerek ryzyko dalszego uszkodzenia nerek i kumulacji cefazoliny jest większe, a bezmocz jest przeciwwskazaniem do stosowania torasemidu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Toramide 2,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/toramide-100140100/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cefazolin Dali Pharma 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cefazolin-dali-pharma-100345339/

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
  • Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.