Interakcje / Toremifen / Toremifen i tryptorelina
Jaki opis pokazać?
Połączenie przeciwwskazane
Nie łącz toremifenu z tryptoreliną, bo toremifen jest przeciwwskazany razem z lekami wydłużającymi odstęp QT.
Nie zaczynaj przyjmować tych leków razem bez rozmowy z lekarzem prowadzącym, a jeśli już je przyjmujesz, zapytaj go o EKG i badanie potasu.
Połączenie przeciwwskazaneToremifen+ TryptorelinaNie łącz toremifenu z tryptoreliną, bo toremifen jest przeciwwskazany razem z lekami wydłużającymi odstęp QT.Nie zaczynaj przyjmować tych leków razem bez rozmowy z lekarzem prowadzącym, a jeśli już je przyjmujesz, zapytaj go o EKG i badanie potasu.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie zaczynaj przyjmować tych leków razem bez rozmowy z lekarzem prowadzącym, a jeśli już je przyjmujesz, zapytaj go o EKG i badanie potasu.
Oba leki mogą wpływać na pracę serca w podobny sposób. Razem mogą zwiększać ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Zwykle tych leków się nie łączy, a lekarz może zamienić jeden z nich na inny. Jeśli lekarz zdecyduje się na takie leczenie, będzie potrzebne badanie EKG i kontrola krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie lub nierówne bicie serca
- zawroty głowy
- omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
- duszność
- ból w klatce piersiowej
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz toremifenu z tryptoreliną, bo toremifen jest przeciwwskazany razem z lekami wydłużającymi odstęp QT.[1] Jeśli potrzebna jest hormonoterapia przy supresji czynności jajników lub deprywacji androgenowej, wybierz lek bez działania wydłużającego QT, np. inhibitor aromatazy. Jeśli onkolog świadomie utrzymuje to połączenie, potrzebne jest EKG z oceną QTc przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia oraz wyrównanie potasu i magnezu.[2]
Skutek kliniczny
Addytywne wydłużenie odstępu QTc zwiększa ryzyko arytmii komorowych, w tym torsade de pointes.[1] Ryzyko rośnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, rzadkoskurczu, niewydolności serca i równoczesnym stosowaniu kolejnych leków wydłużających QT.
Mechanizm
Toremifen wydłuża odstęp QT, dlatego nie stosuje się go jednocześnie z innymi lekami wydłużającymi QT.[1] Deprywacja hormonalna wywołana przez tryptorelinę również może wydłużać odstęp QT.[2] Oba działania sumują się na poziomie repolaryzacji mięśnia sercowego. Interakcji farmakokinetycznej się nie spodziewa się, bo tryptorelina jest peptydem i nie wpływa na metabolizm toremifenu przez CYP3A.
Metabolizm i transportery
- Toremifen: substrat CYP3A4[3]
Monitorować
- EKG z oceną QTc przed włączeniem i okresowo w trakcie leczenia
- stężenie potasu w surowicy
- stężenie magnezu w surowicy
- częstość rytmu serca (rzadkoskurcz)
- objawy kołatania serca, zawrotów głowy, omdleń
Bezpieczniejsze alternatywy
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Fareston 60 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/fareston-100119672/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Diphereline SR 11,25 mg 11,25 mg, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny o przedłużonym uwalnianiu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/diphereline-sr-11-25-mg-100103719/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Fareston. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/fareston-100119672/
Alkohol przy tych lekach
Interakcja o niejasnym znaczeniuToremifena alkoholOkazjonalne spożycie niewielkich ilości alkoholu nie wymaga zmiany leczenia, ale należy odradzać upijanie się i regularne picie większych ilości.Pij alkohol najwyżej okazjonalnie i w małych ilościach, nie upijaj się, a jeśli pijesz regularnie więcej, powiedz o tym lekarzowi.opóźniony (dni)teoretyczne
Interakcja o niejasnym znaczeniu
Pij alkohol najwyżej okazjonalnie i w małych ilościach, nie upijaj się, a jeśli pijesz regularnie więcej, powiedz o tym lekarzowi.
Toremifen i alkohol nie wpływają na siebie bezpośrednio, a niewielka ilość alkoholu od czasu do czasu zwykle nie szkodzi. Picie dużych ilości alkoholu może jednak obniżać poziom potasu we krwi i obciążać wątrobę, a wtedy lek łatwiej zaburza rytm serca. Alkohol może też nasilać uderzenia gorąca i zawroty głowy.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- omdlenie albo nagłe silne zawroty głowy
- osłabienie i skurcze mięśni
- zażółcenie skóry lub białek oczu
- wyraźnie nasilone uderzenia gorąca
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie, PK – metabolizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Okazjonalne spożycie niewielkich ilości alkoholu nie wymaga zmiany leczenia, ale należy odradzać upijanie się i regularne picie większych ilości. U pacjentek nadużywających alkoholu przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia trzeba oznaczyć potas i magnez w surowicy i wyrównać niedobory, wykonać EKG z oceną QTc oraz ocenić funkcję wątroby. Niewyrównana hipokaliemia i ciężka niewydolność wątroby wykluczają stosowanie toremifenu.[1]
Skutek kliniczny
Przy okazjonalnym spożyciu małych ilości alkoholu nie oczekuje się istotnych klinicznie skutków. Przy upijaniu się lub przewlekłym nadużywaniu rośnie ryzyko hipokaliemii i hipomagnezemii, a w konsekwencji arytmii komorowych, w tym torsade de pointes. Możliwe jest też pogorszenie funkcji wątroby oraz nasilenie uderzeń gorąca, nudności i zawrotów głowy.
Mechanizm
Bezpośrednia interakcja toremifenu z alkoholem nie jest opisana, a ryzyko ma charakter pośredni i dotyczy głównie dużego lub przewlekłego spożycia alkoholu. ChPL toremifenu nie wymienia alkoholu ani etanolu.[1] Toremifen wydłuża odstęp QT i jest przeciwwskazany u pacjentek z zaburzeniami elektrolitowymi, szczególnie z niewyrównaną hipokaliemią.[1] Nadużywanie alkoholu sprzyja hipokaliemii i hipomagnezemii (wymioty, biegunka, niedożywienie, zwiększona utrata nerkowa), a ostre upojenie alkoholowe może samo wydłużać odstęp QT i wyzwalać arytmie, co sumuje się z działaniem toremifenu. Toremifen jest metabolizowany w wątrobie głównie przez CYP3A, a ciężka niewydolność wątroby jest przeciwwskazaniem do jego długotrwałego stosowania.[1] Alkoholowe uszkodzenie wątroby może więc zwiększać ekspozycję na lek i ograniczać możliwość kontynuowania leczenia. Alkohol podnosi ponadto stężenie estrogenów, co działa kierunkowo przeciwnie do celu terapii antyestrogenowej, oraz może nasilać uderzenia gorąca, potliwość i zawroty głowy, typowe dla toremifenu.
Metabolizm i transportery
- Toremifen: substrat CYP3A4[2]
Monitorować
- stężenie potasu i magnezu w surowicy u pacjentek pijących regularnie lub dużo
- EKG z oceną QTc przy nadużywaniu alkoholu lub zaburzeniach elektrolitowych
- próby wątrobowe (ALT, AST, bilirubina) przy przewlekłym spożyciu alkoholu
- kołatania serca, omdlenia, nagłe zawroty głowy
Kiedy ocena się zmienia
| Upijanie się lub regularne picie dużych ilości alkoholuilość alkoholu · pacjent | ryzyko rośnie | Duże dawki etanolu mogą ostro wydłużać QT i sprzyjają hipokaliemii oraz hipomagnezemii, co sumuje się z proarytmicznym działaniem toremifenu. Należy odradzać takie spożycie i kontrolować elektrolity oraz EKG. |
| Przewlekłe nadużywanie alkoholu z niewyrównaną hipokaliemią lub ciężką niewydolnością wątrobyczas leczenia · pacjent | ryzyko rośnie | Niewyrównana hipokaliemia jest przeciwwskazaniem do stosowania toremifenu, a ciężka niewydolność wątroby przeciwwskazaniem do jego długotrwałego stosowania. U takich pacjentek leczenie wymaga ponownej oceny przez lekarza. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Fareston 60 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/fareston-100119672/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Fareston. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/fareston-100119672/
Niekorzystna interakcjaTryptorelinaa alkoholU pacjentów leczonych tryptoreliną długotrwale należy zalecić ograniczenie spożywania alkoholu jako element zapobiegania utracie masy kostnej, razem z zaprzestaniem palenia, regularnymi ćwiczeniami z obciążeniem i odpowiednią podażą wapnia oraz witaminy D.Ogranicz alkohol w czasie leczenia, a jeśli pijesz regularnie lub dużo, powiedz o tym lekarzowi albo farmaceucie.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Ogranicz alkohol w czasie leczenia, a jeśli pijesz regularnie lub dużo, powiedz o tym lekarzowi albo farmaceucie.
Tryptorelina obniża poziom hormonów płciowych, co przy dłuższym leczeniu może osłabiać kości. Częste picie większych ilości alkoholu też osłabia kości, więc razem zwiększają ryzyko osteoporozy i złamań. Alkohol może także nasilać uderzenia gorąca. Okazjonalny mały kieliszek zwykle nie jest problemem.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- ból kości lub pleców bez wyraźnej przyczyny
- złamanie po niewielkim urazie
- zmniejszenie wzrostu lub pochylenie sylwetki
- nasilone uderzenia gorąca po alkoholu
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
U pacjentów leczonych tryptoreliną długotrwale należy zalecić ograniczenie spożywania alkoholu jako element zapobiegania utracie masy kostnej, razem z zaprzestaniem palenia, regularnymi ćwiczeniami z obciążeniem i odpowiednią podażą wapnia oraz witaminy D.[1] U osób przewlekle nadużywających alkoholu należy zachować szczególną ostrożność, rozważyć ocenę gęstości mineralnej kości i dodatkowe środki zapobiegające jej utracie.[1]
Skutek kliniczny
Przy długotrwałym regularnym piciu większych ilości alkoholu rośnie ryzyko utraty gęstości mineralnej kości, osteoporozy i złamań w trakcie leczenia tryptoreliną. Okazjonalne spożycie niewielkiej ilości alkoholu nie powoduje istotnej klinicznie interakcji, ale może nasilać uderzenia gorąca.
Mechanizm
Tryptorelina i regularne picie większych ilości alkoholu sumują swój niekorzystny wpływ na kości, więc u osób pijących dużo i długo ryzyko osteoporozy oraz złamań rośnie. Długotrwała deprywacja androgenowa wywołana analogami GnRH wiąże się ze zwiększonym ryzykiem utraty masy kostnej, osteoporozy i złamań.[1] Charakterystyki produktów tryptoreliny wymieniają przewlekłe nadużywanie alkoholu jako dodatkowy czynnik ryzyka osteoporozy, przy którym należy zachować szczególną ostrożność.[1] Zapisy różnią się zakresem. ChPL jednego z preparatów o przedłużonym uwalnianiu 11,25 mg dodatkowo zaleca ograniczenie spożywania alkoholu w ramach zapobiegania utracie masy kostnej i wymienia ciężką postać osteoporozy w przeciwwskazaniach.[1] ChPL preparatu 3,75 mg podkreśla, że u pacjentek z czynnikami ryzyka osteoporozy, takimi jak przewlekłe nadużywanie alkoholu, leczenie należy rozpatrywać indywidualnie i rozpoczynać tylko po starannej ocenie korzyści i ryzyka.[1] Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, ponieważ tryptorelina jest peptydem rozkładanym przez peptydazy, a nie przez enzymy cytochromu P450 metabolizujące etanol. Alkohol może też nasilać uderzenia gorąca, które są częstym działaniem niepożądanym obniżenia poziomu hormonów płciowych.
Monitorować
- wzorzec i ilość spożywanego alkoholu
- gęstość mineralna kości (densytometria) przy długotrwałym leczeniu i dodatkowych czynnikach ryzyka
- podaż wapnia i witaminy D
- objawy złamań i bóle kostne
- nasilenie uderzeń gorąca
Kiedy ocena się zmienia
| Przewlekłe nadużywanie alkoholuilość alkoholu · pacjent | inne zalecenie | Przewlekłe nadużywanie alkoholu jest wymienione w ChPL jako dodatkowy czynnik ryzyka osteoporozy wymagający szczególnej ostrożności, a w leczeniu kobiet decyzję należy podejmować indywidualnie po starannej ocenie korzyści i ryzyka. Należy rozważyć ocenę gęstości mineralnej kości i dodatkowe środki ochrony kości. |
| Okazjonalnie małe ilościilość alkoholu · pacjent | ryzyko maleje | Okazjonalne spożycie niewielkiej ilości alkoholu nie wpływa istotnie na ryzyko utraty masy kostnej i nie wymaga zmiany postępowania. |
| Leczenie długotrwałeczas leczenia · alkohol | ryzyko rośnie | Ryzyko utraty masy kostnej wiąże się z długotrwałą deprywacją androgenową, dlatego znaczenie regularnego picia alkoholu rośnie wraz z czasem leczenia. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Diphereline SR 11,25 mg 11,25 mg, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny o przedłużonym uwalnianiu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/diphereline-sr-11-25-mg-100103719/
Inne interakcje tych leków 124
Połączenie przeciwwskazaneGoserelina+ ToremifenNie łącz toremifenu z goseresliną ani z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT.Nie zaczynaj przyjmować toremifenu, jeśli dostajesz implant z gosereliną, dopóki nie porozmawiasz z lekarzem prowadzącym.nieznanyteoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie zaczynaj przyjmować toremifenu, jeśli dostajesz implant z gosereliną, dopóki nie porozmawiasz z lekarzem prowadzącym.
Oba leki mogą zmieniać pracę serca i wydłużać czas jego elektrycznego „odpoczynku” między uderzeniami. Przyjmowane razem zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Dlatego tych leków zwykle się nie łączy, a o dalszym leczeniu decyduje lekarz prowadzący.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie lub nierówne bicie serca
- zawroty głowy
- omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
- duszność
- ból w klatce piersiowej
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz toremifenu z goseresliną ani z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT[1]. Jeśli pacjentka wymaga supresji jajników, onkolog powinien rozważyć inne leczenie hormonalne zamiast toremifenu. Gdy mimo to lekarz prowadzący utrzymuje oba leki, należy przed leczeniem i w jego trakcie wykonywać EKG z oceną QTc oraz wyrównać zaburzenia elektrolitowe[2].
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QTc i komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes[1]. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii, rzadkoskurczu, niewydolności serca z obniżoną frakcją wyrzutową i arytmiach w wywiadzie[1].
Mechanizm
Oba leki wydłużają odstęp QT, a ich działania na repolaryzację mięśnia sercowego mogą się sumować. Toremifen wydłuża odstęp QT, co wykazano zarówno w badaniach nieklinicznych, jak i u ludzi[1]. Goserelina jako leczenie hormonalne prowadzące do deprywacji hormonów płciowych może wydłużać odstęp QT[2].
Metabolizm i transportery
- Toremifen: substrat CYP3A4[3]
Monitorować
- EKG z oceną QTc przed włączeniem i w trakcie leczenia
- stężenie potasu i magnezu w surowicy
- stężenie wapnia w surowicy
- objawy zaburzeń rytmu serca (kołatanie, omdlenia)
Bezpieczniejsze alternatywy
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Fareston 60 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/fareston-100119672/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Reseligo 3,6 mg, implant w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/reseligo-100356580/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Fareston. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/fareston-100119672/
Połączenie przeciwwskazaneToremifen+ LeuprorelinaNie łącz toremifenu z leuproreliną, ponieważ toremifenu nie stosuje się z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT.Nie odstawiaj żadnego z leków samodzielnie, tylko jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem prowadzącym, a do tego czasu zgłaszaj każde kołatanie serca czy omdlenie.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie odstawiaj żadnego z leków samodzielnie, tylko jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem prowadzącym, a do tego czasu zgłaszaj każde kołatanie serca czy omdlenie.
Oba leki mogą wpływać na pracę serca i razem zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu. Takiego połączenia zwykle się nie stosuje. Jeśli dostałeś lub dostałaś oba leki, lekarz powinien sprawdzić, czy to celowe, i ewentualnie zmienić leczenie. Nie przerywaj jednak leczenia na własną rękę.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca lub uczucie nierównego bicia serca
- omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
- nagłe zawroty głowy
- duszność lub ból w klatce piersiowej
- bardzo wolne bicie serca
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz toremifenu z leuproreliną, ponieważ toremifenu nie stosuje się z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT[1]. Przy jednoczesnym leczeniu leuproreliną i innymi lekami wydłużającymi QT konieczna jest dokładna ocena stosunku korzyści do ryzyka[2]. Leuprorelina w postaciach o przedłużonym uwalnianiu 22,5 mg i 42 mg nie jest przeznaczona dla kobiet[3][2], dlatego takie zestawienie u pacjentki z rakiem piersi wymaga wyjaśnienia z lekarzem prowadzącym. Jeśli potrzebna jest supresja jajników, onkolog powinien rozważyć zamianę toremifenu na lek hormonalny bez wpływu na QT, np. inhibitor aromatazy. Jeśli lekarz mimo to utrzymuje oba leki, potrzebne jest wyjściowe i okresowe EKG oraz wyrównanie potasu i magnezu.
Skutek kliniczny
Zwiększone ryzyko arytmii komorowych, w tym częstoskurczu typu torsade de pointes, omdleń i nagłego zgonu sercowego. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii, niewydolności serca i przy przyjmowaniu kolejnych leków wydłużających QT.
Mechanizm
Oba leki mogą wydłużać odstęp QT, a ich działanie w tym zakresie się sumuje. Toremifen wydłuża odstęp QT w sposób udokumentowany w badaniach nieklinicznych i u ludzi[1]. Leczenie deprywacją hormonalną leuproreliną również może wydłużać odstęp QT[2]. Nie ma interakcji farmakokinetycznej, a leuprorelina nie wpływa na metabolizm toremifenu zależny od CYP3A.
Metabolizm i transportery
- Toremifen: substrat CYP3A4[4]
Monitorować
- EKG z oceną QTc przed leczeniem i okresowo
- stężenie potasu
- stężenie magnezu
- stężenie wapnia
- częstość rytmu serca
- objawy arytmii (kołatanie serca, omdlenia, zawroty głowy)
Bezpieczniejsze alternatywy
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Fareston 60 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/fareston-100119672/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Camcevi 42 mg, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/camcevi-100470624/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lutrate Depot 22,5 mg, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lutrate-depot-100344564/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Fareston. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/fareston-100119672/
Połączenie przeciwwskazaneTryptorelina+ SakwinawirSakwinawiru nie łączy się z tryptoreliną ani innymi lekami wydłużającymi odstęp QT.Nie odstawiaj żadnego leku na własną rękę, tylko jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem prowadzącym leczenie HIV i powiedz mu o zastrzykach z tryptoreliny.nieznanyteoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie odstawiaj żadnego leku na własną rękę, tylko jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem prowadzącym leczenie HIV i powiedz mu o zastrzykach z tryptoreliny.
Oba leki mogą wpływać na rytm serca, a razem wpływają na niego znacznie silniej. Może to prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca, które zagrażają życiu. Tych leków nie stosuje się razem, dlatego lekarz powinien zmienić jeden z nich.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- zawroty głowy albo uczucie, że zaraz zemdlejesz
- omdlenie
- duszność lub ból w klatce piersiowej
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Sakwinawiru nie łączy się z tryptoreliną ani innymi lekami wydłużającymi odstęp QT[1]. U pacjenta wymagającego deprywacji androgenowej należy zmienić schemat przeciwretrowirusowy na lek bez istotnego wpływu na QT i PR, w porozumieniu z lekarzem prowadzącym leczenie zakażenia HIV. Przed włączeniem i w trakcie terapii tryptoreliną należy oceniać EKG oraz stężenie potasu i magnezu[2].
Skutek kliniczny
Addytywne wydłużenie odstępu QT zwiększa ryzyko komorowych zaburzeń rytmu typu torsade de pointes, które mogą zagrażać życiu. Dodatkowo sakwinawir wydłuża odstęp PR, co może prowadzić do zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego[1].
Mechanizm
Oba leki wydłużają odstęp QT, więc ich działania się sumują. Sakwinawir wzmocniony rytonawirem wydłuża odstępy QT i PR w sposób zależny od dawki, a jego łączenie z innymi lekami wydłużającymi QT lub PR jest przeciwwskazane[1]. Deprywacja androgenowa wywołana tryptoreliną może wydłużać odstęp QT[2].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- EKG z oceną odstępu QTc i PR przed leczeniem i w jego trakcie
- stężenie potasu i magnezu w surowicy
- objawy zaburzeń rytmu serca (kołatanie, omdlenia, zawroty głowy)
Bezpieczniejsze alternatywy
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Invirase 500 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/invirase-100138155/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Diphereline SR 11,25 mg 11,25 mg, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny o przedłużonym uwalnianiu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/diphereline-sr-11-25-mg-100103719/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Invirase. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/invirase-100138155/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
Połączenie przeciwwskazaneAnalogi gonadoliberyny (np. tryptorelina, leuprorelina, goserelina)+ Prokinetyki (np. cyzapryd) klasaNie należy łączyć analogu gonadoliberyny z prokinetykiem silnie wydłużającym odstęp QT.Jeśli dostajesz lek hormonalny z grupy analogów gonadoliberyny, nie przyjmuj żadnego leku przyspieszającego pracę żołądka bez uzgodnienia z lekarzem lub farmaceutą.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli dostajesz lek hormonalny z grupy analogów gonadoliberyny, nie przyjmuj żadnego leku przyspieszającego pracę żołądka bez uzgodnienia z lekarzem lub farmaceutą.
Leki hormonalne w zastrzykach lub implantach, takie jak tryptorelina, leuprorelina czy goserelina, mogą u niektórych osób zaburzać rytm serca. Cyzapryd, lek przyspieszający pracę żołądka, działa podobnie, a razem mogą wywołać groźną arytmię. Itopryd nie ma takiego działania, a metoklopramid zwiększa ryzyko tylko w niewielkim stopniu. Dlatego lekarz dobiera lek na żołądek tak, aby był bezpieczny dla twojego serca.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- nagłe zawroty głowy
- omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
- duszność lub ból w klatce piersiowej
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie należy łączyć analogu gonadoliberyny z prokinetykiem silnie wydłużającym odstęp QT. Dotyczy to wszystkich trzech analogów – tryptoreliny, leuproreliny i gosereliny – w połączeniu z cyzaprydem, które jest przeciwwskazane. Jeśli pacjent wymaga leczenia prokinetycznego, preferowany jest itopryd. Metoklopramid można rozważyć krótkotrwale, w najmniejszej skutecznej dawce, po wykluczeniu innych czynników ryzyka wydłużenia QT. Przed włączeniem metoklopramidu u pacjenta z grupy ryzyka warto wykonać EKG i oznaczyć elektrolity.
Skutek kliniczny
Połączenie analogu gonadoliberyny z cyzaprydem grozi znacznym wydłużeniem odstępu QT, częstoskurczem typu torsade de pointes, omdleniami i nagłym zgonem sercowym. Ryzyko rośnie u osób starszych, z chorobą serca, bradykardią, hipokaliemią lub hipomagnezemią oraz przy przyjmowaniu innych leków wydłużających QT albo hamujących CYP3A4. Przy metoklopramidzie ryzyko jest małe i dotyczy głównie pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka. Przy itoprydzie nie oczekuje się istotnego klinicznie skutku.
Mechanizm
Analogi gonadoliberyny (tryptorelina, leuprorelina, goserelina) wywołują głęboki niedobór hormonów płciowych. Niedobór testosteronu wydłuża repolaryzację komór i odstęp QT, co jest wspólne dla wszystkich leków tej grupy. Cyzapryd silnie blokuje kanały potasowe hERG i sam wydłuża odstęp QT. Oba działania się sumują i zwiększają ryzyko częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes. Nie ma tu interakcji farmakokinetycznej – analogi gonadoliberyny nie zmieniają metabolizmu cyzaprydu. Itopryd i metoklopramid nie mają istotnego działania blokującego hERG, dlatego interakcja nie dotyczy całej grupy prokinetyków.
Monitorować
- EKG z oceną QTc przed włączeniem prokinetyku i w trakcie leczenia u pacjentów z czynnikami ryzyka
- stężenie potasu, magnezu i wapnia w surowicy
- częstość akcji serca (bradykardia zwiększa ryzyko torsade de pointes)
- przegląd innych przyjmowanych leków wydłużających QT lub hamujących CYP3A4
Kiedy ocena się zmienia
| wiek ≥ 65 latpacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych częściej występują choroby serca, bradykardia, zaburzenia elektrolitowe i wielolekowość, co zwiększa ryzyko torsade de pointes. Dotyczy to także połączenia z metoklopramidem, przy którym należy rozważyć EKG przed włączeniem. |
| Dożylnadroga podania · prokinetyki | ryzyko rośnie | Dożylne podanie metoklopramidu, zwłaszcza szybkie i w większej dawce, wiąże się z większym ryzykiem zaburzeń rytmu niż podanie doustne. U pacjentów leczonych analogiem gonadoliberyny należy podawać go powoli i monitorować pacjenta. |
Połączenie przeciwwskazaneAntyestrogeny (np. tamoksyfen, toremifen)+ Przeciwpsychotyczne pochodne indolu (np. zyprazydon, sertindol) klasaAntyestrogenu wydłużającego odstęp QT nie łączy się z przeciwpsychotyczną pochodną indolu wydłużającą odstęp QT – połączenie jest przeciwwskazane z powodu ryzyka groźnych zaburzeń rytmu serca.Nie przyjmuj razem leku antyestrogenowego i leku przeciwpsychotycznego z tej grupy bez wyraźnej zgody lekarza i powiedz każdemu lekarzowi oraz farmaceucie o wszystkich lekach, które bierzesz.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj razem leku antyestrogenowego i leku przeciwpsychotycznego z tej grupy bez wyraźnej zgody lekarza i powiedz każdemu lekarzowi oraz farmaceucie o wszystkich lekach, które bierzesz.
Niektóre leki stosowane w leczeniu raka piersi, takie jak tamoksyfen i toremifen, oraz niektóre leki przeciwpsychotyczne, takie jak zyprazydon i sertindol, mogą zaburzać rytm serca. Przyjmowane razem nasilają to działanie i mogą wywołać groźną arytmię. Nie dotyczy to fulwestrantu, elacestrantu i lurazydonu, które praktycznie nie wpływają na rytm serca.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca lub uczucie nierównego bicia serca
- nagłe zawroty głowy
- omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
- duszność lub ból w klatce piersiowej
- silne wymioty lub biegunka, które mogą obniżyć poziom potasu
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Antyestrogenu wydłużającego odstęp QT nie łączy się z przeciwpsychotyczną pochodną indolu wydłużającą odstęp QT – połączenie jest przeciwwskazane z powodu ryzyka groźnych zaburzeń rytmu serca. Dotyczy to par tamoksyfenu lub toremifenu z zyprazydonem lub sertindolem. Zyprazydonu i sertindolu nie łączy się z żadnymi lekami wydłużającymi QT, a toremifenu nie stosuje się z innymi lekami wydłużającymi QT. Jeżeli pacjent wymaga leczenia przeciwpsychotycznego w trakcie terapii tamoksyfenem lub toremifenem, należy wybrać lek o małym wpływie na QT, na przykład lurazydon lub arypiprazol. Gdy zmiana leczenia przeciwpsychotycznego nie jest możliwa, onkolog może rozważyć antyestrogen bez wpływu na QT albo inhibitor aromatazy. Fulwestrant i elacestrant można stosować z lekami z tej grupy bez szczególnych ograniczeń wynikających z tej interakcji.
Skutek kliniczny
Połączenie może wywołać znaczne wydłużenie odstępu QTc, częstoskurcz typu torsade de pointes, omdlenia, a w skrajnych przypadkach migotanie komór i nagły zgon sercowy. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii, niewydolności serca, wrodzonym zespole długiego QT, w starszym wieku oraz przy dużych dawkach któregokolwiek leku.
Mechanizm
Tamoksyfen i toremifen zależnie od dawki i stężenia wydłużają odstęp QT przez hamowanie prądu potasowego IKr w kardiomiocytach. Zyprazydon i sertindol działają w ten sam sposób, a sertindol należy do leków przeciwpsychotycznych o najsilniejszym wpływie na repolaryzację komór. Działania sumują się, co zwiększa ryzyko wydłużenia QTc i częstoskurczu typu torsade de pointes. Interakcja nie jest wspólna dla całej klasy, bo fulwestrant, elacestrant i lurazydon nie wydłużają istotnie odstępu QT.
Monitorować
- EKG z oceną QTc przed rozpoczęciem leczenia i po osiągnięciu stanu stacjonarnego, gdy połączenia nie da się uniknąć
- stężenie potasu, magnezu i wapnia w surowicy
- częstość akcji serca i objawy bradykardii
- kołatania serca, zawroty głowy, omdlenia
- inne przyjmowane leki wydłużające QT lub powodujące utratę elektrolitów, np. diuretyki
Kiedy ocena się zmienia
| wiek ≥ 65 latpacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych częściej występują choroby serca, bradykardia i zaburzenia elektrolitowe, co zwiększa ryzyko torsade de pointes przy łączeniu leków wydłużających QT. |
| Dawka maksymalnadawka · przeciwpsychotyczne pochodne indolu | ryzyko rośnie | Wpływ zyprazydonu i sertindolu na odstęp QT zależy od dawki, dlatego ryzyko interakcji jest największe przy dawkach maksymalnych. |
Połączenie przeciwwskazaneBenzamidy (np. amisulpryd, tiapryd, sulpiryd)+ Antyestrogeny (np. fulwestrant, tamoksyfen, elacestrant) klasaBenzamidów nie stosuje się u chorych leczonych antyestrogenem z powodu raka piersi, ponieważ są przeciwwskazane w guzach prolaktynozależnych.Jeśli przyjmujesz lek przeciwestrogenowy i dostajesz lek z grupy benzamidów, nie zaczynaj go bez rozmowy z lekarzem lub farmaceutą, bo zwykle trzeba wybrać inny lek.nieznanyteoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli przyjmujesz lek przeciwestrogenowy i dostajesz lek z grupy benzamidów, nie zaczynaj go bez rozmowy z lekarzem lub farmaceutą, bo zwykle trzeba wybrać inny lek.
Leki takie jak amisulpryd, sulpiryd czy tiapryd podnoszą poziom hormonu zwanego prolaktyną, a ten hormon może pobudzać wzrost niektórych nowotworów piersi. Z tego powodu nie stosuje się ich u osób leczonych na raka piersi lekami takimi jak tamoksyfen, toremifen, fulwestrant czy elacestrant. Tamoksyfen i toremifen razem z tymi lekami mogą też zaburzać rytm serca. Lekarz zwykle może zastąpić je innym lekiem, który nie ma tego działania.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- zawroty głowy, uczucie słabości lub omdlenie
- wyciek mleka z brodawek lub bolesność piersi
- nowe zgrubienie w piersi lub pod pachą
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – antagonizm, PD – sumowanie
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Benzamidów nie stosuje się u chorych leczonych antyestrogenem z powodu raka piersi, ponieważ są przeciwwskazane w guzach prolaktynozależnych. Amisulpryd, sulpiryd i tiapryd należy zastąpić lekiem, który nie podnosi istotnie prolaktyny, dobranym do wskazania. Przy toremifenie połączenie z lekami wydłużającymi QT jest dodatkowo przeciwwskazane, a przy tamoksyfenie należy go unikać. Jeśli benzamid zostanie mimo to utrzymany, na przykład przy tamoksyfenie stosowanym poza leczeniem nowotworu, trzeba wykonać EKG z oceną QTc przed włączeniem i po osiągnięciu stanu stacjonarnego, wyrównać potas i magnez, unikać innych leków wydłużających QT i oznaczyć prolaktynę. U chorych z obniżonym eGFR dawkę benzamidu trzeba zmniejszyć, bo leki te są wydalane przez nerki.
Skutek kliniczny
Hiperprolaktynemia wywołana benzamidem może osłabiać kontrolę prolaktynozależnego raka piersi i sprzyjać jego postępowi. Przy tamoksyfenie i toremifenie dochodzi ryzyko nadmiernego wydłużenia QT, częstoskurczu typu torsade de pointes, omdleń i nagłego zgonu sercowego, większe przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii i niewydolności nerek.
Mechanizm
Benzamidy silnie blokują receptory dopaminowe D2 w przysadce i wyraźnie podnoszą stężenie prolaktyny. Prolaktyna może pobudzać wzrost prolaktynozależnych guzów, w tym raka piersi, czyli choroby leczonej antyestrogenami, i działa przeciwnie do celu tej terapii. Ten mechanizm dotyczy wszystkich par obu grup. Dodatkowo amisulpryd, sulpiryd i tiapryd wydłużają odstęp QT. Tamoksyfen i toremifen również wydłużają QT, więc z nimi działanie sumuje się. Fulwestrant i elacestrant nie wydłużają istotnie QT, więc u nich składowa sercowa nie występuje, a przeciwwskazanie wynikające z prolaktyny pozostaje.
Monitorować
- EKG z oceną QTc przed włączeniem i w trakcie leczenia (tamoksyfen, toremifen)
- stężenie potasu i magnezu w surowicy
- stężenie prolaktyny
- objawy hiperprolaktynemii: mlekotok, bolesność piersi, zaburzenia miesiączkowania
- kontrola onkologiczna pod kątem postępu choroby
- czynność nerek (eGFR)
Kiedy ocena się zmienia
| eGFR ≤ 60benzamidy | ryzyko rośnie | Benzamidy są wydalane głównie przez nerki, więc przy obniżonym eGFR rosną ich stężenia, a z nimi hiperprolaktynemia i ryzyko wydłużenia QT. Konieczna jest redukcja dawki i ściślejsza kontrola EKG. |
| Dawki przeciwpsychotycznedawka · benzamidy | ryzyko rośnie | Wzrost prolaktyny i wydłużenie QT zależą od dawki benzamidu, dlatego dawki stosowane w psychozach niosą większe ryzyko niż małe dawki. |
| wiek ≥ 65pacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych częstsze są bradykardia, zaburzenia elektrolitowe, choroby serca i spadek eGFR, co zwiększa ryzyko arytmii przy łączeniu benzamidu z tamoksyfenem lub toremifenem. |
Połączenie przeciwwskazaneLeki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron, dronedaron)+ Antyestrogeny (np. tamoksyfen, toremifen) klasaLeków przeciwarytmicznych klasy III nie łączy się z antyestrogenami wydłużającymi odstęp QT.Nie przyjmuj leku na zaburzenia rytmu serca razem z lekiem antyestrogenowym, zanim lekarz prowadzący nie potwierdzi, że to połączenie jest dla ciebie bezpieczne, i nie odstawiaj żadnego z nich na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj leku na zaburzenia rytmu serca razem z lekiem antyestrogenowym, zanim lekarz prowadzący nie potwierdzi, że to połączenie jest dla ciebie bezpieczne, i nie odstawiaj żadnego z nich na własną rękę.
Leki na zaburzenia rytmu serca, takie jak amiodaron i dronedaron, oraz niektóre leki stosowane w leczeniu raka piersi, takie jak tamoksyfen i toremifen, mogą zaburzać przewodzenie prądu w sercu. Przyjmowane razem nasilają ten efekt, co może wywołać groźną, nawet zagrażającą życiu arytmię. Takiego połączenia się nie stosuje. Fulwestrant nie ma tego działania.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca albo uczucie nierównego bicia serca
- nagłe zawroty głowy lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
- omdlenie lub utrata przytomności
- duszność albo ból w klatce piersiowej
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – sumowanie, PK – metabolizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Leków przeciwarytmicznych klasy III nie łączy się z antyestrogenami wydłużającymi odstęp QT. Dotyczy to połączeń amiodaronu lub dronedaronu z tamoksyfenem albo toremifenem. Jeśli pacjentka wymaga leczenia hormonalnego raka piersi, rozważ zmianę antyestrogenu na inhibitor aromatazy albo fulwestrant w porozumieniu z onkologiem. Jeśli możliwa jest zmiana leczenia arytmii, uzgodnij ją z kardiologiem. Amiodaron działa jeszcze długo po odstawieniu, dlatego nie włączaj tamoksyfenu ani toremifenu bezpośrednio po jego zakończeniu bez oceny EKG. Gdy połączenia nie da się uniknąć w wyjątkowej sytuacji, decyzję podejmuje lekarz po wyjściowym EKG, wyrównaniu potasu i magnezu oraz przy regularnej kontroli odstępu QTc.
Skutek kliniczny
Główne zagrożenie to nadmierne wydłużenie odstępu QT z ryzykiem częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes, omdleń i nagłego zgonu sercowego. Przy tamoksyfenie dodatkowo możliwe jest osłabienie skuteczności leczenia hormonalnego raka piersi. Przy toremifenie i dronedaronie wyższe stężenie toremifenu dodatkowo nasila efekt proarytmiczny.
Mechanizm
Amiodaron i dronedaron blokują kanały potasowe i wydłużają repolaryzację komór, czyli odstęp QT. Tamoksyfen i toremifen również wydłużają odstęp QT w sposób zależny od stężenia, więc ich działanie sumuje się z lekiem przeciwarytmicznym. Dochodzi do tego składowa farmakokinetyczna. Dronedaron, a w mniejszym stopniu amiodaron, hamuje CYP3A4, co podnosi stężenie toremifenu i nasila jego wpływ na QT. Oba leki przeciwarytmiczne hamują też CYP2D6, co może zmniejszać przekształcanie tamoksyfenu w aktywny endoksyfen i osłabiać jego działanie przeciwnowotworowe.
Monitorować
- EKG z oceną odstępu QTc przed włączeniem i w trakcie leczenia
- stężenie potasu i magnezu w surowicy
- objawy arytmii: kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia
- inne leki wydłużające odstęp QT przyjmowane przez pacjentkę
- przy tamoksyfenie – skuteczność leczenia przeciwnowotworowego w ocenie onkologa
Kiedy ocena się zmienia
| Antyestrogen włączany po niedawnym odstawieniu amiodaronukolejność włączenia · leki przeciwarytmiczne klasy III | inne zalecenie | Amiodaron kumuluje się w tkankach i działa jeszcze przez wiele tygodni, a nawet miesięcy po odstawieniu. Ryzyko wydłużenia QT przy włączeniu tamoksyfenu lub toremifenu utrzymuje się w tym czasie, dlatego przed włączeniem antyestrogenu wykonaj EKG i skonsultuj się z kardiologiem. |
| Wyższa dawka toremifenudawka · antyestrogeny | ryzyko rośnie | Wydłużenie QT przez toremifen zależy od stężenia. Wyższa dawka, a także jednoczesne hamowanie CYP3A4 przez dronedaron, zwiększa ryzyko arytmii. |
| Wiek podeszływiek · pacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych częściej współistnieją choroby serca, zaburzenia elektrolitowe i inne leki wydłużające QT, co zwiększa ryzyko torsade de pointes przy tym połączeniu. |
Niekorzystna interakcjaFamotydyna+ ToremifenNajlepiej unikać famotydyny u pacjentki leczonej toremifenem i wybrać lek zmniejszający wydzielanie kwasu bez wpływu na QT.Nie przyjmuj famotydyny na własną rękę, gdy leczysz się toremifenem – zapytaj farmaceutę lub lekarza o inny lek na zgagę.nieznanyopisy przypadków
Niekorzystna interakcja
Nie przyjmuj famotydyny na własną rękę, gdy leczysz się toremifenem – zapytaj farmaceutę lub lekarza o inny lek na zgagę.
Oba leki mogą w rzadkich przypadkach wpływać na elektryczną pracę serca, a razem to ryzyko może się zwiększyć. Groźne zaburzenia rytmu są mało prawdopodobne, ale częstsze u osób z chorobami serca lub nerek oraz z niskim poziomem potasu lub magnezu. Na zgagę często można dobrać inny lek, który nie ma tego działania.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie lub nierówne bicie serca
- zawroty głowy
- omdlenie lub uczucie bliskie omdlenia
- nagła duszność
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- nieznany
- Dowody
- opisy przypadków
Postępowanie
Najlepiej unikać famotydyny u pacjentki leczonej toremifenem i wybrać lek zmniejszający wydzielanie kwasu bez wpływu na QT. Jeśli famotydyna jest konieczna, stosuj najmniejszą skuteczną dawkę dostosowaną do czynności nerek, wykonaj EKG z oceną QTc przed włączeniem i w trakcie leczenia oraz wyrównaj stężenie potasu i magnezu. Toremifenu nie stosuje się u pacjentek z wydłużonym QT, niewyrównaną hipokaliemią, istotnym rzadkoskurczem, niewydolnością serca z obniżoną frakcją wyrzutową ani z arytmiami objawowymi w wywiadzie[1].
Skutek kliniczny
Możliwe dodatkowe wydłużenie odstępu QTc i zwiększone ryzyko arytmii komorowych, w tym torsade de pointes[1]. U pacjentów z prawidłową czynnością nerek ryzyko jest małe, wyraźnie rośnie przy upośledzonej czynności nerek, hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii lub chorobie serca.
Mechanizm
Toremifen wydłuża odstęp QT i nie powinien być łączony z innymi lekami wydłużającymi QT[1]. Famotydyna rzadko wydłuża odstęp QT, głównie przy dużych stężeniach w osoczu, np. gdy nerki słabo ją wydalają. Oba działania mogą się sumować. Famotydyna nie hamuje cytochromu P-450[2], więc nie zwiększa stężenia toremifenu, który jest metabolizowany przez CYP3A[1].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- EKG z oceną QTc przed włączeniem famotydyny i w trakcie leczenia
- stężenie potasu i magnezu w surowicy
- czynność nerek (kreatynina, eGFR)
- objawy arytmii: kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia
Bezpieczniejsze alternatywy
pantoprazolesomeprazol
Kiedy ocena się zmienia
| Upośledzona czynność nerekeGFR · pacjent | ryzyko rośnie | W niewydolności nerek famotydyna kumuluje się, co zwiększa ryzyko wydłużenia QT. Famotydyna jest przeciwwskazana w niewydolności nerek. |
| Pojedyncza dawka doraźnaczas leczenia · famotydyna | ryzyko maleje | Pojedyncza dawka famotydyny u pacjentki z prawidłową czynnością nerek i prawidłowym QTc niesie małe ryzyko, ale nadal lepiej wybrać lek bez wpływu na QT. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Fareston 60 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/fareston-100119672/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Famotydyna Ranigast 20 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/famotydyna-ranigast-100023564/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Fareston. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/fareston-100119672/
Oznaczenia na tej stronie
- Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
- Korzystna interakcjaPołączenie celowe
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.