Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Alemtuzumab / Alemtuzumab i awaprytynib

Alemtuzumab i awaprytynib

Jaki opis pokazać?

Niekorzystna interakcja

Łączenie tych leków wymaga ścisłego monitorowania morfologii krwi z liczbą płytek i oceny korzyści względem ryzyka przez lekarza prowadzącego oba leczenia.

Rób regularnie zlecone badania krwi i nie bierz bez konsultacji z lekarzem leków przeciwbólowych z grupy NLPZ (np. ibuprofenu) ani leków rozrzedzających krew.

Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ AwaprytynibŁączenie tych leków wymaga ścisłego monitorowania morfologii krwi z liczbą płytek i oceny korzyści względem ryzyka przez lekarza prowadzącego oba leczenia.Rób regularnie zlecone badania krwi i nie bierz bez konsultacji z lekarzem leków przeciwbólowych z grupy NLPZ (np. ibuprofenu) ani leków rozrzedzających krew.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Rób regularnie zlecone badania krwi i nie bierz bez konsultacji z lekarzem leków przeciwbólowych z grupy NLPZ (np. ibuprofenu) ani leków rozrzedzających krew.

Oba leki mogą obniżać liczbę płytek krwi i krwinek białych. Gdy działają razem, łatwiej o krwawienia i poważne zakażenia. Ten problem może pojawić się nawet długo po ostatnim wlewie alemtuzumabu. Dlatego regularne badania krwi są przy tym połączeniu bardzo ważne.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • siniaki lub drobne czerwone kropki na skórze bez wyraźnej przyczyny
  • krwawienie z nosa lub dziąseł, które trudno zatrzymać
  • krew w moczu lub czarny stolec
  • nagły, silny ból głowy, splątanie, zaburzenia widzenia lub mowy – wezwij pomoc natychmiast
  • gorączka, dreszcze lub inne objawy zakażenia
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Łączenie tych leków wymaga ścisłego monitorowania morfologii krwi z liczbą płytek i oceny korzyści względem ryzyka przez lekarza prowadzącego oba leczenia. Przed rozpoczęciem awaprytynibu u pacjenta leczonego wcześniej alemtuzumabem należy ocenić liczbę płytek krwi, neutrofilów i limfocytów. W trakcie leczenia morfologię z płytkami należy kontrolować częściej niż przy stosowaniu każdego z leków osobno. Przy spadku liczby płytek lub pojawieniu się objawów krwawienia należy pilnie wykluczyć autoimmunologiczną małopłytkowość i rozważyć przerwanie lub zmniejszenie dawki awaprytynibu zgodnie z zasadami jego dawkowania. Należy unikać dodatkowych leków zwiększających ryzyko krwawienia, takich jak leki przeciwkrzepliwe i przeciwpłytkowe, chyba że są bezwzględnie wskazane.

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie małopłytkowości i zwiększone ryzyko krwawień, w tym krwotoku wewnątrzczaszkowego. Możliwe nasilenie neutropenii i limfopenii ze zwiększonym ryzykiem ciężkich i oportunistycznych zakażeń. Małopłytkowość autoimmunologiczna po alemtuzumabie może pojawić się z opóźnieniem, nawet długo po ostatnim kursie leczenia.

Mechanizm

Interakcja polega na sumowaniu działań niepożądanych, a nie na zmianie stężeń leków. Alemtuzumab jest przeciwciałem monoklonalnym, które powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów oraz może wywołać autoimmunologiczną małopłytkowość i inne cytopenie autoimmunologiczne. Awaprytynib często powoduje małopłytkowość, neutropenię i niedokrwistość, a także zwiększa ryzyko krwawień, w tym wewnątrzczaszkowych. Na stężenie awaprytynibu wpływają głównie silne i umiarkowane inhibitory oraz induktory CYP3A[1]. Alemtuzumab nie należy do żadnej z tych grup, dlatego nie należy spodziewać się interakcji farmakokinetycznej.

Metabolizm i transportery

  • Awaprytynib: inhibitor BCRP[2], słaby inhibitor CYP3A4[2], inhibitor MATE1[2], inhibitor MATE2-K[2], inhibitor P-gp[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C9[2], wrażliwy substrat CYP3A4[2]

Monitorować

  • morfologia krwi z liczbą płytek i rozmazem
  • liczba neutrofilów i limfocytów
  • objawy krwawienia (wybroczyny, siniaki, krwawienie z dziąseł lub nosa, krew w moczu lub stolcu)
  • objawy neurologiczne mogące wskazywać na krwawienie wewnątrzczaszkowe (silny ból głowy, zaburzenia widzenia, splątanie)
  • objawy zakażenia (gorączka, dreszcze)

Bezpieczniejsze alternatywy

glatiramernatalizumab

Kiedy ocena się zmienia

dawka ≥ 200 mg/dobęawaprytynibryzyko rośnieWiększe dawki awaprytynibu stosowane w GIST i zaawansowanej mastocytozie układowej wiążą się z częstszymi cytopeniami i krwawieniami, co nasila sumowanie działań z alemtuzumabem.
Alemtuzumab podany przed włączeniem awaprytynibukolejność włączenia · alemtuzumabinne zalecenieAutoimmunologiczna małopłytkowość po alemtuzumabie może ujawnić się długo po ostatnim kursie, dlatego interakcja dotyczy także pacjentów leczonych alemtuzumabem w przeszłości. Przed włączeniem awaprytynibu należy ocenić morfologię z płytkami i kontynuować jej kontrole.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego AYVAKYT 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ayvakyt-100441847/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego AYVAKYT. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/ayvakyt-100441847/

Alkohol przy tych lekach

Alemtuzumab a alkohol: brak opisu w bazie.

Interakcja o niejasnym znaczeniuAwaprytyniba alkoholDoradź ograniczenie alkoholu do okazjonalnych, małych ilości i unikanie upijania się.Pij alkohol rzadko i w małych ilościach albo wcale, a jeśli masz niską liczbę płytek krwi lub problemy z pamięcią, zrezygnuj z niego i zapytaj lekarza lub farmaceutę.szybki (godziny)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Pij alkohol rzadko i w małych ilościach albo wcale, a jeśli masz niską liczbę płytek krwi lub problemy z pamięcią, zrezygnuj z niego i zapytaj lekarza lub farmaceutę.

Nie wiadomo, aby alkohol zmieniał działanie tego leku, ale może nasilać jego działania niepożądane. Po alkoholu możesz mocniej odczuwać zawroty głowy, senność, problemy z pamięcią i nudności. Większe ilości alkoholu zwiększają ryzyko krwawień, a ten lek sam może je powodować.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nagły, silny ból głowy
  • zaburzenia widzenia, mowy lub osłabienie jednej strony ciała
  • splątanie lub nagłe problemy z pamięcią
  • silne zawroty głowy lub upadek
  • krwawienie, siniaki bez powodu albo czarne stolce
  • uporczywe wymioty
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Doradź ograniczenie alkoholu do okazjonalnych, małych ilości i unikanie upijania się. Pacjentowi z małopłytkowością, zaburzeniami poznawczymi, zawrotami głowy lub chorobą wątroby zalecaj niespożywanie alkoholu w trakcie leczenia. Poinformuj o objawach wymagających pilnego kontaktu z lekarzem, zwłaszcza o objawach krwawienia i nagłym bólu głowy.

Skutek kliniczny

Najbardziej prawdopodobne jest nasilenie zaburzeń poznawczych, zawrotów głowy, senności oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowych. Przy dużych ilościach alkoholu lub piciu przewlekłym rośnie ryzyko krwawień, upadków i urazów głowy, które u pacjenta leczonego awaprytynibem mogą mieć poważniejsze skutki. Nie opublikowano badań ani opisów przypadków tej interakcji.

Mechanizm

Nie opisano interakcji farmakokinetycznej awaprytynibu z etanolem, a charakterystyka produktu nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w interakcjach.[1] Awaprytynib jest metabolizowany głównie przez CYP3A, a istotne zmiany jego stężenia opisano dla silnych i umiarkowanych inhibitorów oraz induktorów tego enzymu, do których etanol nie należy.[1] Możliwa interakcja ma charakter farmakodynamiczny i teoretyczny. Etanol może nasilać działania niepożądane awaprytynibu ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak zaburzenia pamięci, splątanie i zawroty głowy. Może też zwiększać ryzyko krwawień, ponieważ alkohol drażni błonę śluzową żołądka, a przewlekłe picie obniża liczbę płytek krwi, podczas gdy awaprytynib może powodować małopłytkowość i krwawienia, w tym wewnątrzczaszkowe. Alkohol nasila także nudności i wymioty, które często występują podczas leczenia. Śladowa ilość etanolu w tuszu nadruku tabletki nie ma znaczenia klinicznego.[1]

Metabolizm i transportery

  • Awaprytynib: inhibitor BCRP[2], słaby inhibitor CYP3A4[2], inhibitor MATE1[2], inhibitor MATE2-K[2], inhibitor P-gp[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C9[2], wrażliwy substrat CYP3A4[2]

Monitorować

  • objawy zaburzeń poznawczych – pamięć, orientacja, splątanie
  • objawy krwawienia i liczba płytek krwi w morfologii
  • nudności i wymioty
  • parametry czynności wątroby u osób pijących regularnie

Kiedy ocena się zmienia

Duże ilości jednorazowo – upicie sięilość alkoholu · pacjentryzyko rośnieJednorazowe spożycie dużej ilości alkoholu wyraźnie nasila zaburzenia poznawcze i ryzyko upadków z urazem głowy, co przy możliwych krwawieniach wewnątrzczaszkowych w trakcie leczenia awaprytynibem wymaga zalecenia unikania.
Regularne, przewlekłe picieczas leczenia · pacjentryzyko rośniePrzewlekłe spożywanie alkoholu może obniżać liczbę płytek krwi i uszkadzać wątrobę, co sumuje się z ryzykiem małopłytkowości i krwawień podczas leczenia awaprytynibem. Zaleć ograniczenie lub abstynencję oraz kontrolę morfologii i parametrów wątrobowych.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego AYVAKYT 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ayvakyt-100441847/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego AYVAKYT. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/ayvakyt-100441847/

Pełny opis tej pary

Inne interakcje tych leków 432

Połączenie przeciwwskazaneAlemtuzumab+ BrodalumabNie należy rozpoczynać leczenia alemtuzumabem u pacjenta z łuszczycą leczoną brodalumabem.Powiedz neurologowi i dermatologowi, że leczysz obie choroby, i nie zaczynaj nowego leku bez ich wspólnej decyzji.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Powiedz neurologowi i dermatologowi, że leczysz obie choroby, i nie zaczynaj nowego leku bez ich wspólnej decyzji.

Tych dwóch leków nie stosuje się razem. Lek na stwardnienie rozsiane nie jest odpowiedni dla osób, które mają też inną chorobę z autoagresji, na przykład łuszczycę. Oba leki mocno osłabiają odporność, więc razem bardziej zwiększają ryzyko poważnych zakażeń.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła albo kaszel, który nie mija
  • białe naloty w jamie ustnej
  • pieczenie przy oddawaniu moczu
  • nowe zmiany na skórze lub nasilenie łuszczycy
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie należy rozpoczynać leczenia alemtuzumabem u pacjenta z łuszczycą leczoną brodalumabem[1]. U pacjenta ze stwardnieniem rozsianym i współistniejącą łuszczycą wybór leku modyfikującego przebieg stwardnienia rozsianego powinien uwzględniać obie choroby i należy go uzgodnić między neurologiem a dermatologiem. Żywych szczepionek nie podaje się jednocześnie z brodalumabem[2].

Skutek kliniczny

Spodziewany jest większy odsetek zakażeń, w tym grzybiczych i oportunistycznych, oraz ryzyko nasilenia lub pojawienia się chorób autoimmunologicznych. Alemtuzumabu nie podaje się w ciężkim, czynnym zakażeniu do czasu jego ustąpienia[1], a brodalumabu nie stosuje się w klinicznie istotnym, czynnym zakażeniu[2], więc zakażenie wywołane jednym lekiem może wymusić przerwanie drugiego.

Mechanizm

Alemtuzumabu nie stosuje się u osób z inną współistniejącą chorobą autoimmunologiczną niż stwardnienie rozsiane[1]. Brodalumab stosuje się w łuszczycy plackowatej, która jest chorobą autoimmunologiczną, więc pacjent leczony brodalumabem z reguły spełnia to przeciwwskazanie. Dodatkowo alemtuzumab powoduje głębokie i długotrwałe zubożenie limfocytów, a brodalumab hamuje szlak interleukiny 17 ważny w obronie przed zakażeniami bakteryjnymi i grzybiczymi. Oba działania sumują się i zwiększają podatność na zakażenia.

Metabolizm i transportery

  • Brodalumab: słaby inhibitor CYP3A4[3]

Monitorować

  • objawy zakażenia, w tym kandydozy jamy ustnej i skóry
  • morfologia krwi z rozmazem
  • objawy nowej choroby autoimmunologicznej

Bezpieczniejsze alternatywy

glatiramerdimetyl

Kiedy ocena się zmienia

Po odstawieniu brodalumabuodstep · brodalumabinne zalecenieOdstawienie brodalumabu zmniejsza sumowanie działania immunosupresyjnego, ale nie znosi przeciwwskazania, dopóki pacjent choruje na łuszczycę.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Kyntheum 210 mg, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/kyntheum-100417955/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Kyntheum. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/kyntheum-100417955/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneAlemtuzumab+ GuselkumabNie rozpoczynaj leczenia alemtuzumabem u pacjenta, który otrzymuje guselkumab z powodu choroby autoimmunologicznej.Powiedz neurologowi i lekarzowi, który przepisał guselkumab, że stosujesz oba leki, i nie przyjmuj kolejnej dawki żadnego z nich bez ich wspólnej decyzji.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Powiedz neurologowi i lekarzowi, który przepisał guselkumab, że stosujesz oba leki, i nie przyjmuj kolejnej dawki żadnego z nich bez ich wspólnej decyzji.

Tych dwóch leków zwykle nie łączy się ze sobą. Lek na stwardnienie rozsiane, alemtuzumab, nie jest podawany osobom, które mają też inną chorobę autoimmunologiczną, np. łuszczycę albo zapalenie jelit, a właśnie na takie choroby stosuje się guselkumab. Oba leki osłabiają też odporność, więc razem mogą zwiększać ryzyko poważnych infekcji.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, dreszcze lub poty nocne
  • długotrwały kaszel, duszność lub chudnięcie
  • siniaki, wybroczyny lub krwawienie z dziąseł bez wyraźnej przyczyny
  • obrzęki, ciemny lub krwisty mocz
  • kołatanie serca, nerwowość lub nadmierne zmęczenie i przybieranie na wadze
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie rozpoczynaj leczenia alemtuzumabem u pacjenta, który otrzymuje guselkumab z powodu choroby autoimmunologicznej[1]. Pacjenta ze stwardnieniem rozsianym i współistniejącą łuszczycą lub nieswoistym zapaleniem jelit należy skierować do neurologa w celu wyboru innej terapii modyfikującej przebieg choroby. Jeśli choroba autoimmunologiczna wymagająca guselkumabu pojawiła się po kursach alemtuzumabu, decyzję o włączeniu guselkumabu podejmuje lekarz po ocenie liczby limfocytów i wykluczeniu czynnego zakażenia, w tym gruźlicy.

Skutek kliniczny

U pacjenta z towarzyszącą chorobą autoimmunologiczną alemtuzumab może nasilić ryzyko wtórnych zaburzeń autoimmunologicznych, takich jak choroby tarczycy, małopłytkowość immunologiczna czy nefropatie. Jednoczesne lub kolejne stosowanie obu leków może zwiększać ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, w tym reaktywacji gruźlicy. Alemtuzumabu nie podaje się w czasie ciężkiego, czynnego zakażenia aż do jego całkowitego ustąpienia[1], a guselkumabu nie stosuje się przy istotnym klinicznie czynnym zakażeniu, np. czynnej gruźlicy[2].

Mechanizm

Alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z chorobą autoimmunologiczną inną niż stwardnienie rozsiane[1]. Guselkumab stosuje się wyłącznie w chorobach autoimmunologicznych, takich jak łuszczyca, łuszczycowe zapalenie stawów i nieswoiste zapalenia jelit, więc samo jego stosowanie wskazuje na chorobę wykluczającą leczenie alemtuzumabem. Do tego dochodzi sumowanie działania immunosupresyjnego. Alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów T i B, a guselkumab hamuje oś interleukiny 23 i odpowiedź Th17, ważną w obronie przed zakażeniami grzybiczymi i bakteryjnymi. Bezpieczeństwa guselkumabu w skojarzeniu z lekami immunosupresyjnymi, w tym biologicznymi, nie oceniano[2]. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, ponieważ oba leki są przeciwciałami monoklonalnymi i nie wpływają na enzymy CYP[2].

Monitorować

  • morfologia z rozmazem i liczbą limfocytów
  • liczba płytek krwi
  • TSH
  • kreatynina i badanie ogólne moczu
  • objawy zakażeń, w tym przesiewowo gruźlica przed włączeniem leczenia

Bezpieczniejsze alternatywy

glatiramerdimetylokrelizumabofatumumab

Kiedy ocena się zmienia

Guselkumab włączony po zakończeniu kursów alemtuzumabu z powodu nowo rozpoznanej choroby autoimmunologicznejkolejność włączenia · guselkumabinne zalecenieJeśli choroba autoimmunologiczna wymagająca guselkumabu pojawiła się po zakończonym leczeniu alemtuzumabem, kolejnego kursu alemtuzumabu nie podaje się. Guselkumab można rozważyć po ocenie odbudowy limfocytów i wykluczeniu czynnego zakażenia, w tym gruźlicy, z regularną kontrolą w kierunku zakażeń.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tremfya 100 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tremfya-100398181/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneAlemtuzumab+ IksekizumabNie należy rozpoczynać leczenia alemtuzumabem u pacjenta leczonego iksekizumabem z powodu łuszczycy, łuszczycowego zapalenia stawów lub spondyloartropatii, ponieważ alemtuzumab jest przeciwwskazany przy innej współistniejącej chorobie autoimmunologicznej niż stwardnienie rozsiane.Nie łącz tych leków na własną rękę i powiedz neurologowi oraz dermatologowi lub reumatologowi o obu terapiach, zanim zaczniesz nowe leczenie.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie łącz tych leków na własną rękę i powiedz neurologowi oraz dermatologowi lub reumatologowi o obu terapiach, zanim zaczniesz nowe leczenie.

Te dwa leki działają na układ odpornościowy i razem mogą go za bardzo osłabić. Zwiększa to ryzyko ciężkich zakażeń. Leku na stwardnienie rozsiane z tej pary nie stosuje się u osób, które mają też łuszczycę lub inną chorobę z autoagresji. Twoi lekarze muszą wspólnie wybrać bezpieczne leczenie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • kaszel, duszność lub ból gardła
  • pieczenie przy oddawaniu moczu
  • białe naloty w jamie ustnej lub zmiany grzybicze
  • nietypowe siniaki lub krwawienia
  • nagłe kołatanie serca, chudnięcie lub nadmierne zmęczenie
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie należy rozpoczynać leczenia alemtuzumabem u pacjenta leczonego iksekizumabem z powodu łuszczycy, łuszczycowego zapalenia stawów lub spondyloartropatii, ponieważ alemtuzumab jest przeciwwskazany przy innej współistniejącej chorobie autoimmunologicznej niż stwardnienie rozsiane[1]. Wybór leczenia stwardnienia rozsianego wymaga uzgodnienia między neurologiem a dermatologiem lub reumatologiem. Jeśli pacjent przebył już kurs alemtuzumabu, a włączenie iksekizumabu jest rozważane, decyzję podejmuje się indywidualnie po wykluczeniu czynnego zakażenia, ponieważ iksekizumabu nie stosuje się przy znaczących klinicznie aktywnych infekcjach[2].

Skutek kliniczny

Sumowanie immunosupresji zwiększa ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, w tym bakteryjnych i grzybiczych. U pacjenta z chorobą autoimmunologiczną leczoną iksekizumabem alemtuzumab może dodatkowo nasilać zaburzenia autoimmunologiczne. Bezpieczeństwa iksekizumabu w skojarzeniu z innymi lekami immunomodulującymi nie oceniano[2].

Mechanizm

Alemtuzumab powoduje głębokie i długotrwałe wyczerpanie limfocytów T i B, a iksekizumab hamuje interleukinę 17A, która odgrywa ważną rolę w obronie przed zakażeniami bakteryjnymi i grzybiczymi. Oba leki sumują więc działanie osłabiające odporność. Iksekizumab stosuje się w łuszczycy plackowatej, łuszczycowym zapaleniu stawów i osiowej spondyloartropatii, czyli w chorobach o podłożu autoimmunologicznym. Alemtuzumabu nie stosuje się u pacjentów z inną współistniejącą chorobą autoimmunologiczną niż stwardnienie rozsiane[1].

Monitorować

  • objawy zakażenia, w tym zakażeń oportunistycznych i grzybiczych
  • morfologia krwi z rozmazem i liczba limfocytów
  • objawy nowych chorób autoimmunologicznych, w tym zaburzeń tarczycy, małopłytkowości i chorób nerek

Bezpieczniejsze alternatywy

glatiramerdimetyl

Kiedy ocena się zmienia

Alemtuzumab podany w przeszłości, iksekizumab włączany późniejkolejność włączenia · alemtuzumabinne zalecenieWyczerpanie limfocytów po alemtuzumabie utrzymuje się długo, dlatego po zakończonym kursie ryzyko zakażeń przy włączaniu iksekizumabu pozostaje podwyższone. Przed włączeniem iksekizumabu należy wykluczyć czynne zakażenie i ocenić morfologię z liczbą limfocytów.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Taltz 80 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/taltz-100370679/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneAlemtuzumab+ RyzankizumabNie rozpoczynaj alemtuzumabu u pacjenta leczonego ryzankizumabem, ponieważ współistniejąca choroba autoimmunologiczna inna niż stwardnienie rozsiane jest przeciwwskazaniem do alemtuzumabu.Powiedz neurologowi, że przyjmujesz ryzankizumab i na jaką chorobę, zanim zostanie zaplanowane leczenie alemtuzumabem.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Powiedz neurologowi, że przyjmujesz ryzankizumab i na jaką chorobę, zanim zostanie zaplanowane leczenie alemtuzumabem.

Oba leki osłabiają odporność, a razem mogą ją obniżyć tak bardzo, że łatwo o groźne zakażenie. Lek na stwardnienie rozsiane, alemtuzumab, nie jest podawany osobom, które chorują też na łuszczycę lub zapalenie jelit, a na te choroby stosuje się ryzankizumab. Dlatego tych leków się nie łączy.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • kaszel, duszność albo ból przy oddychaniu
  • pieczenie przy oddawaniu moczu
  • opryszczka, półpasiec lub inne nowe zmiany na skórze
  • łatwe siniaczenie, krwawienie z nosa lub dziąseł
  • nasilenie łuszczycy albo biegunki
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie rozpoczynaj alemtuzumabu u pacjenta leczonego ryzankizumabem, ponieważ współistniejąca choroba autoimmunologiczna inna niż stwardnienie rozsiane jest przeciwwskazaniem do alemtuzumabu[1]. Stwardnienie rozsiane należy wtedy leczyć innym lekiem modyfikującym przebieg choroby, wybranym przez neurologa wspólnie z lekarzem prowadzącym chorobę zapalną. Żadnego z tych leków nie podaje się w czasie ciężkiego lub istotnego klinicznie czynnego zakażenia[1][2].

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń. Alemtuzumab może też nasilać zaburzenia autoimmunologiczne u pacjenta, który już choruje na chorobę autoimmunologiczną. Bezpieczeństwa i skuteczności ryzankizumabu łączonego z lekami immunosupresyjnymi, w tym biologicznymi, nie oceniano[2].

Mechanizm

Oba leki osłabiają układ odpornościowy i ich działanie się sumuje. Alemtuzumab powoduje głęboki i długotrwały spadek liczby limfocytów T i B, a ryzankizumab blokuje interleukinę 23 i hamuje odpowiedź zapalną zależną od limfocytów Th17. Choroby leczone ryzankizumabem, czyli łuszczyca, łuszczycowe zapalenie stawów, choroba Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego, to choroby autoimmunologiczne inne niż stwardnienie rozsiane, a ich obecność wyklucza leczenie alemtuzumabem[1].

Monitorować

  • objawy zakażeń, w tym gruźlicy i zakażeń oportunistycznych
  • morfologia krwi z rozmazem i liczbą płytek
  • czynność tarczycy
  • kreatynina i badanie ogólne moczu
  • aktywność łuszczycy lub zapalenia jelit

Bezpieczniejsze alternatywy

natalizumabozanimoddimetyl

Kiedy ocena się zmienia

Ryzankizumab włączany po zakończonym leczeniu alemtuzumabemkolejność włączenia · ryzankizumabinne zalecenieGdy choroba autoimmunologiczna leczona ryzankizumabem pojawia się po kursach alemtuzumabu, ryzankizumab można rozważyć, ale przy utrzymującym się niedoborze limfocytów ryzyko zakażeń się sumuje. Przed włączeniem oceń morfologię z rozmazem, wyklucz czynne zakażenie, w tym gruźlicę, i monitoruj objawy zakażeń.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Skyrizi 75 mg, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/skyrizi-100417814/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneAlemtuzumab+ SarilumabNie łącz tych leków.Nie zaczynaj żadnego z tych leków bez rozmowy z neurologiem i reumatologiem, a jeśli już stosujesz jeden z nich, powiedz o tym każdemu lekarzowi.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj żadnego z tych leków bez rozmowy z neurologiem i reumatologiem, a jeśli już stosujesz jeden z nich, powiedz o tym każdemu lekarzowi.

Oba leki osłabiają układ odpornościowy, a razem robią to bardzo silnie. Może to prowadzić do ciężkich zakażeń, które przy jednym z tych leków mogą przebiegać bez gorączki. Tych leków nie stosuje się razem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze, ale też złe samopoczucie bez gorączki
  • kaszel, duszność
  • pieczenie przy oddawaniu moczu
  • opryszczka, półpasiec lub inne zmiany na skórze
  • biegunka, wymioty
  • nietypowe zmęczenie lub osłabienie
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz tych leków. Alemtuzumabu nie podaje się chorym z reumatoidalnym zapaleniem stawów, polimialgią reumatyczną ani inną chorobą autoimmunologiczną poza stwardnieniem rozsianym[1]. Żadnego z leków nie podaje się przy czynnym, ciężkim zakażeniu[1][2]. Stosowania sarilumabu z lekami biologicznymi nie badano[2]. Jeśli chory po wcześniejszym kursie alemtuzumabu ma rozpocząć sarilumab, decyzję podejmuje neurolog wspólnie z reumatologiem, a kolejnych kursów alemtuzumabu się nie podaje.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, także zagrażających życiu. Sarilumab hamuje gorączkę i wzrost CRP, więc zakażenie może przebiegać skąpoobjawowo i zostać rozpoznane późno. Choroba autoimmunologiczna, w której stosuje się sarilumab, sama w sobie wyklucza leczenie alemtuzumabem[1].

Mechanizm

Alemtuzumab niszczy limfocyty T i B, a ich liczba odbudowuje się długo, więc odporność jest osłabiona jeszcze długo po zakończeniu kursu. Sarilumab blokuje receptor interleukiny 6, co hamuje odpowiedź zapalną, osłabia obronę przed zakażeniami i może obniżać liczbę neutrofili. Działanie obu leków na układ odpornościowy się sumuje. Sarilumab stosuje się w chorobach autoimmunologicznych, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów i polimialgia reumatyczna, a alemtuzumabu nie stosuje się u chorych z inną współistniejącą chorobą autoimmunologiczną niż stwardnienie rozsiane[1].

Metabolizm i transportery

  • Sarilumab: induktor CYP3A4[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem – liczba limfocytów i neutrofili
  • objawy zakażenia, także przy prawidłowej temperaturze i CRP
  • badania w kierunku zakażeń utajonych przed rozpoczęciem leczenia

Kiedy ocena się zmienia

Sarilumab włączany po zakończonym leczeniu alemtuzumabem, bez planu kolejnych kursówkolejność włączenia · pacjentinne zalecenieGdy chory po zakończonym leczeniu alemtuzumabem rozwija chorobę wymagającą sarilumabu, kolejnych kursów alemtuzumabu się nie podaje. Limfopenia po alemtuzumabie utrzymuje się długo, więc przed włączeniem sarilumabu oceń morfologię z rozmazem i wyklucz czynne zakażenie, a w trakcie leczenia ściśle monitoruj objawy zakażeń.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Kevzara 150 mg, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/kevzara-100390593/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Kevzara. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/kevzara-100390593/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneAwaprytynib+ SomapacitanNie rozpoczynaj somapacitanu u pacjenta leczonego awaprytynibem.Nie zaczynaj przyjmować hormonu wzrostu w trakcie leczenia awaprytynibem i jak najszybciej poinformuj lekarza prowadzącego, jeśli masz przepisane oba leki.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj przyjmować hormonu wzrostu w trakcie leczenia awaprytynibem i jak najszybciej poinformuj lekarza prowadzącego, jeśli masz przepisane oba leki.

Tych dwóch leków nie stosuje się razem. Awaprytynib leczy chorobę nowotworową, a hormon wzrostu może pobudzać wzrost komórek, także nowotworowych. Hormon wzrostu można rozważyć dopiero po zakończeniu leczenia przeciwnowotworowego, gdy choroba jest nieaktywna.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nowe guzki lub zgrubienia
  • nasilenie dolegliwości związanych z chorobą nowotworową
  • silne bóle głowy lub zaburzenia widzenia
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie rozpoczynaj somapacitanu u pacjenta leczonego awaprytynibem[1]. Jeśli u pacjenta stosującego somapacitan rozpoznano nowotwór wymagający leczenia awaprytynibem, somapacitan należy odstawić[1]. Ponowne włączenie hormonu wzrostu można rozważyć dopiero po zakończeniu leczenia przeciwnowotworowego i przy nieaktywnej chorobie, w porozumieniu onkologa z endokrynologiem.

Skutek kliniczny

Możliwe pobudzenie wzrostu nowotworu i osłabienie efektu leczenia przeciwnowotworowego. Teoretycznie możliwe także zmniejszenie stężenia awaprytynibu w osoczu.

Mechanizm

Somapacitanu nie stosuje się u osób z czynną chorobą nowotworową, a leczenie przeciwnowotworowe musi zostać zakończone przed jego rozpoczęciem[1]. Awaprytynib jest lekiem przeciwnowotworowym stosowanym w nowotworach podścieliskowych przewodu pokarmowego i w mastocytozie układowej, czyli w chorobach nowotworowych, więc jego stosowanie oznacza trwające leczenie przeciwnowotworowe. Hormon wzrostu działa pobudzająco na wzrost i proliferację komórek, co stoi w sprzeczności z celem leczenia awaprytynibem. Dodatkowo hormon wzrostu może zwiększać klirens leków metabolizowanych przez izoenzymy cytochromu P450, a znaczenie kliniczne tego zjawiska nie jest znane[1]. Awaprytynib jest metabolizowany przez CYP3A, a zmniejszenie jego stężenia może osłabiać skuteczność leczenia[2].

Metabolizm i transportery

  • Awaprytynib: inhibitor BCRP[3], słaby inhibitor CYP3A4[3], inhibitor MATE1[3], inhibitor MATE2-K[3], inhibitor P-gp[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C9[3], wrażliwy substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • aktywność choroby nowotworowej przed ewentualnym włączeniem hormonu wzrostu
  • objawy wzrostu guza u pacjentów po leczeniu przeciwnowotworowym, którzy otrzymują somapacitan

Kiedy ocena się zmienia

Somapacitan po zakończeniu leczenia awaprytynibem i przy nieaktywnej chorobiekolejność włączenia · somapacitaninne zaleceniePo zakończeniu leczenia przeciwnowotworowego i przy nieaktywnej chorobie włączenie somapacitanu jest możliwe, a leczenie należy przerwać w razie objawów wzrostu guza.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sogroya 10 mg/1,5 ml, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sogroya-100462156/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego AYVAKYT 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ayvakyt-100441847/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego AYVAKYT. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/ayvakyt-100441847/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneAwaprytynib+ LonafarnibPołączenie jest przeciwwskazane.Jeśli masz przepisane oba leki, nie przyjmuj ich razem i jeszcze dziś skontaktuj się z lekarzem prowadzącym.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli masz przepisane oba leki, nie przyjmuj ich razem i jeszcze dziś skontaktuj się z lekarzem prowadzącym.

Lonafarnib mocno spowalnia rozkładanie awaprytynibu w organizmie. Przez to awaprytynibu jest we krwi dużo więcej niż powinno i rośnie ryzyko jego działań niepożądanych, także groźnych. Tych dwóch leków nie stosuje się razem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silny ból głowy
  • splątanie, problemy z pamięcią lub koncentracją
  • obrzęki twarzy, wokół oczu lub nóg
  • nietypowe krwawienia lub siniaki
  • kołatanie serca, zawroty głowy lub omdlenie
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie jest przeciwwskazane. Lonafarnibu nie stosuje się z lekami metabolizowanymi głównie przez CYP3A4[1], a awaprytynibu nie łączy się z silnymi ani umiarkowanymi inhibitorami CYP3A[2]. Gdy pacjent wymaga leczenia obu chorób, wybór terapii ustala lekarz prowadzący wspólnie z onkologiem lub hematologiem. Jeśli mimo to oba leki zostały zastosowane, należy obserwować pacjenta w kierunku toksyczności awaprytynibu i monitorować odstęp QTc[1].

Skutek kliniczny

Połączenie prowadzi do znacznego wzrostu stężenia awaprytynibu we krwi i zwiększa częstość jego działań niepożądanych[2]. Przy dawce awaprytynibu 300 mg możliwe jest też nasilenie toksyczności lonafarnibu, w tym wydłużenie odstępu QTc[1].

Mechanizm

Lonafarnib hamuje CYP3A4 i w warunkach in vivo działa jak silny inhibitor oparty na mechanizmie działania – zwiększa AUC doustnego midazolamu 7,4-krotnie, a Cmax 2,8-krotnie[1]. Awaprytynib jest metabolizowany przez CYP3A, a silny inhibitor tego enzymu zwiększa jego AUC 4,2-krotnie i Cmax 1,4-krotnie[2]. Awaprytynib w dawce 300 mg raz na dobę jest słabym inhibitorem CYP3A, więc może dodatkowo zwiększać ekspozycję na lonafarnib, który również jest metabolizowany przez CYP3A4[2][1].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Awaprytynib – słaby inhibitor CYP3A4[3], lonafarnib – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Awaprytynib – inhibitor P-gp[3], lonafarnib – substrat P-gp[4]
  • Lonafarnib – silny inhibitor CYP3A4[4], awaprytynib – wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Awaprytynib: inhibitor BCRP[3], słaby inhibitor CYP3A4[3], inhibitor MATE1[3], inhibitor MATE2-K[3], inhibitor P-gp[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C9[3], wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Lonafarnib: słaby inhibitor CYP2C19[4], silny inhibitor CYP3A4[4], inhibitor MATE1[4], inhibitor MATE2-K[4], inhibitor P-gp[4], wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • objawy toksyczności awaprytynibu – obrzęki, zaburzenia poznawcze, objawy krwawienia
  • odstęp QTc w EKG
  • morfologia krwi

Kiedy ocena się zmienia

dawka ≥ 300 mg raz na dobęawaprytynibryzyko rośnieAwaprytynib w dawce 300 mg raz na dobę jest słabym inhibitorem CYP3A, więc oprócz wzrostu własnej ekspozycji może zwiększać stężenie lonafarnibu. Przy utrzymującej się toksyczności lonafarnibu w obecności słabego inhibitora CYP3A dawkę lonafarnibu zmniejsza się o 50% i monitoruje QTc.
dawka ≤ 200 mg raz na dobęawaprytynibinne zalecenieW dawkach 200 mg raz na dobę i mniejszych awaprytynib nie hamuje CYP3A, więc nie zwiększa stężenia lonafarnibu. Główny problem – wzrost ekspozycji na awaprytynib wywołany przez lonafarnib – pozostaje, dlatego połączenie nadal jest przeciwwskazane.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zokinvy 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zokinvy-100471697/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego AYVAKYT 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ayvakyt-100441847/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego AYVAKYT. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/ayvakyt-100441847/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zokinvy. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zokinvy-100471697/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneBelimumab+ AlemtuzumabNie podawaj alemtuzumabu pacjentowi z toczniem rumieniowatym układowym lub inną chorobą autoimmunologiczną leczoną belimumabem.Jeśli lekarz proponuje ci jeden z tych leków, a już przyjmujesz drugi, powiedz o tym zarówno neurologowi, jak i reumatologowi przed kolejną infuzją.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli lekarz proponuje ci jeden z tych leków, a już przyjmujesz drugi, powiedz o tym zarówno neurologowi, jak i reumatologowi przed kolejną infuzją.

Tych dwóch leków nie łączy się ze sobą. Oba silnie osłabiają odporność, więc razem mogłyby wywołać ciężkie zakażenia. Lek stosowany w stwardnieniu rozsianym nie jest też odpowiedni dla osób, które mają dodatkowo inną chorobę autoimmunologiczną, na przykład toczeń.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • uporczywy kaszel lub duszność
  • pieczenie przy oddawaniu moczu
  • nowe zaburzenia widzenia, mowy, równowagi lub osłabienie kończyn
  • nasilenie objawów tocznia (bóle stawów, wysypka, obrzęki)
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie podawaj alemtuzumabu pacjentowi z toczniem rumieniowatym układowym lub inną chorobą autoimmunologiczną leczoną belimumabem[1]. Wybór leczenia stwardnienia rozsianego u takiego pacjenta wymaga wspólnej decyzji neurologa i reumatologa. Nie ustalono bezpiecznego odstępu między tymi lekami.

Skutek kliniczny

Głęboka, przedłużona immunosupresja ze zwiększonym ryzykiem ciężkich i oportunistycznych zakażeń. U pacjenta z toczniem alemtuzumab może dodatkowo nasilić zaburzenia autoimmunologiczne. Brak danych klinicznych o jednoczesnym stosowaniu obu leków.

Mechanizm

Alemtuzumabu nie stosuje się u pacjentów z inną współistniejącą chorobą autoimmunologiczną niż stwardnienie rozsiane[1]. Belimumab jest stosowany w leczeniu tocznia rumieniowatego układowego, czyli właśnie takiej choroby, dlatego jego obecność w terapii wskazuje na przeciwwskazanie do alemtuzumabu. Niezależnie od tego oba leki są przeciwciałami monoklonalnymi o działaniu immunosupresyjnym. Belimumab hamuje przeżycie i różnicowanie limfocytów B, a alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów T i B. Ich działania na układ odpornościowy się sumują.

Monitorować

  • objawy zakażenia (gorączka, kaszel, objawy z dróg moczowych)
  • morfologia krwi z rozmazem, w tym liczba limfocytów
  • nowe lub nasilające się objawy neurologiczne
  • aktywność tocznia

Kiedy ocena się zmienia

Belimumab włączany po zakończonym leczeniu alemtuzumabem, bez planowanych kolejnych kursów alemtuzumabukolejność włączenia · belimumabinne zalecenieJeśli choroba autoimmunologiczna wymagająca belimumabu ujawniła się po leczeniu alemtuzumabem, kolejnych kursów alemtuzumabu nie podaje się. Deplecja limfocytów po alemtuzumabie utrzymuje się długo, dlatego przy włączaniu belimumabu monitoruj liczbę limfocytów i objawy zakażeń.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
  • Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.