Interakcje / Alemtuzumab
Alemtuzumab – interakcje
196 opisanych interakcji z lekami. Marki: Lemtrada.
20 przeciwwskazane · 167 niekorzystne · 8 niejasne · 1 korzystne
Interakcje z innymi lekami 196
Jaki opis pokazać?
Połączenie przeciwwskazane20
Połączenie przeciwwskazaneAlemtuzumab+ Selektywne leki immunosupresyjne (np. fingolimod, teriflunomid, leflunomid) klasaJednoczesnego stosowania selektywnego leku immunosupresyjnego i immunosupresyjnego przeciwciała monoklonalnego należy unikać, a jeśli lekarz specjalista uzna je za konieczne, wymaga ono ścisłego nadzoru i monitorowania w kierunku zakażeń.Nie łącz tych leków na własną rękę, mów każdemu lekarzowi i farmaceucie o wszystkich lekach, także tych podawanych w szpitalu, i zawsze zapytaj lekarza prowadzącego przed szczepieniem.opóźniony (dni)opisy przypadków
Połączenie przeciwwskazane
Nie łącz tych leków na własną rękę, mów każdemu lekarzowi i farmaceucie o wszystkich lekach, także tych podawanych w szpitalu, i zawsze zapytaj lekarza prowadzącego przed szczepieniem.
Oba leki osłabiają układ odpornościowy, a stosowane razem robią to znacznie silniej. Zwiększa to ryzyko poważnych zakażeń, także rzadkiego, groźnego zakażenia mózgu. Dotyczy to na przykład połączenia ozanimodu z okrelizumabem albo natalizumabu z wedolizumabem. Takie leki łączy się tylko wtedy, gdy zdecyduje o tym lekarz specjalista i regularnie cię kontroluje.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub złe samopoczucie, które nie mija
- uporczywy kaszel lub duszność
- bolesna wysypka z pęcherzykami
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- białe naloty w jamie ustnej
- nowe osłabienie jednej strony ciała, zaburzenia mowy, widzenia, równowagi lub pamięci
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- opisy przypadków
Postępowanie
Jednoczesnego stosowania selektywnego leku immunosupresyjnego i immunosupresyjnego przeciwciała monoklonalnego należy unikać, a jeśli lekarz specjalista uzna je za konieczne, wymaga ono ścisłego nadzoru i monitorowania w kierunku zakażeń. Natalizumabu nie łączy się z innymi lekami modyfikującymi przebieg stwardnienia rozsianego ani z wedolizumabem, co wynika z ChPL. W stwardnieniu rozsianym i nieswoistych zapaleniach jelit zmiana leku powinna następować sekwencyjnie, z okresem przejściowym zgodnym z ChPL obu leków. Przed włączeniem leku po teriflunomidzie lub leflunomidzie trzeba uwzględnić ich bardzo długie utrzymywanie się w organizmie i w razie potrzeby zastosować procedurę przyspieszonej eliminacji. Po alemtuzumabie, okrelizumabie, ofatumumabie, ublituksymabie, inebilizumabie i immunoglobulinie przeciw limfocytom T kolejny lek włącza się dopiero po ocenie odnowy limfocytów. Leki będące przeciwciałami podaje się z zachowaniem odstępu od imlifidazy oraz z uwzględnieniem harmonogramu podawania efgartigimodu alfa lub rozanoliksyzumabu. Szczepienia należy uzupełnić przed rozpoczęciem leczenia, a szczepionek żywych nie podaje się w trakcie terapii.
Skutek kliniczny
Rośnie ryzyko ciężkich zakażeń bakteryjnych, wirusowych i grzybiczych oraz reaktywacji zakażeń utajonych, takich jak półpasiec, wirusowe zapalenie wątroby typu B i gruźlica. Możliwe są zakażenia oportunistyczne, w tym postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia wywołana wirusem JC, szczególnie przy połączeniach z natalizumabem. Może wystąpić przedłużona limfopenia i hipogammaglobulinemia. Słabnie odpowiedź na szczepienia, a szczepionki żywe stają się niebezpieczne[1]. W połączeniach z efgartigimodem alfa, rozanoliksyzumabem lub imlifidazą lek będący przeciwciałem może dodatkowo działać słabiej.
Mechanizm
Leki obu grup hamują odpowiedź immunologiczną różnymi drogami. Zatrzymują limfocyty w węzłach chłonnych (fingolimod, ozanimod, ponesimod) albo hamują ich namnażanie (teriflunomid, leflunomid, mykofenolan mofetyl, kwas mykofenolowy). Inne blokują migrację limfocytów do tkanek (natalizumab, wedolizumab) albo kostymulację limfocytów T (abatacept, belatacept). Część usuwa limfocyty B lub T (okrelizumab, ofatumumab, ublituksymab, inebilizumab, alemtuzumab, immunoglobulina przeciw limfocytom T) albo hamuje cytokiny i szlaki sygnałowe komórek odpornościowych (tofacytynib, tolebrutynib, belimumab, anifrolumab). Połączenie dwóch takich leków sumuje osłabienie odporności i zwiększa ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń. Interakcja jest farmakodynamiczna, wspólna dla całej klasy i nie wynika z wpływu na metabolizm. Dodatkowo efgartigimod alfa i rozanoliksyzumab blokują receptor FcRn i przyspieszają eliminację leków zbudowanych na bazie przeciwciał IgG lub fragmentu Fc, więc mogą obniżać ich stężenie. Imlifidaza rozkłada przeciwciała IgG, także podane jako leki.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i bezwzględną liczbą limfocytów
- objawy zakażeń, w tym gorączka, półpasiec i zakażenia dróg oddechowych
- nowe objawy neurologiczne i rezonans magnetyczny mózgu w kierunku postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii
- przeciwciała przeciw wirusowi JC u pacjentów otrzymujących natalizumab
- stężenie immunoglobulin IgG, zwłaszcza przy lekach usuwających limfocyty B i blokerach FcRn
- badania w kierunku wirusowego zapalenia wątroby typu B i gruźlicy przed włączeniem leczenia
- status szczepień i unikanie szczepionek żywych
Kiedy ocena się zmienia
| Kilka miesięcy po odstawieniu teriflunomidu lub leflunomidu bez przyspieszonej eliminacjiodstep · selektywne leki immunosupresyjne | ryzyko rośnie | Teriflunomid i leflunomid utrzymują się w organizmie przez wiele miesięcy po odstawieniu, więc włączenie przeciwciała w tym czasie oznacza faktyczne łączenie terapii. Należy rozważyć procedurę przyspieszonej eliminacji przed zmianą leczenia. |
| Lek grupy A włączany po alemtuzumabie, okrelizumabie, ofatumumabie lub ublituksymabiekolejność włączenia · immunosupresyjne przeciwciała monoklonalne | ryzyko rośnie | Alemtuzumab i leki przeciw CD20 powodują długotrwałe zmniejszenie liczby limfocytów, które utrzymuje się długo po ostatniej dawce. Włączenie kolejnego leku immunosupresyjnego wymaga oceny odnowy limfocytów i stężenia immunoglobulin. |
| Przeciwciało włączane po fingolimodzie, ozanimodzie lub ponesimodziekolejność włączenia · selektywne leki immunosupresyjne | ryzyko rośnie | Po odstawieniu modulatorów receptora S1P liczba limfocytów we krwi wraca do normy stopniowo, a czas ten jest różny dla poszczególnych leków. Przeciwciało należy włączać po ocenie liczby limfocytów i zgodnie z ChPL. |
| Krótki odstęp od podania imlifidazy, efgartigimodu alfa lub rozanoliksyzumabuodstep · selektywne leki immunosupresyjne | inne zalecenie | Imlifidaza rozkłada przeciwciała IgG, a efgartigimod alfa i rozanoliksyzumab przyspieszają ich eliminację przez blokadę FcRn. Leki będące przeciwciałami lub białkami fuzyjnymi z fragmentem Fc mogą wtedy działać słabiej, dlatego ich podanie należy zaplanować zgodnie z zaleceniami ChPL dotyczącymi odstępu. |
| Długotrwałe leczenie skojarzone lub wcześniejsze leczenie immunosupresyjneczas leczenia · pacjent | ryzyko rośnie | Ryzyko postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii i zakażeń oportunistycznych rośnie wraz z czasem leczenia i liczbą wcześniej stosowanych leków immunosupresyjnych, szczególnie u pacjentów leczonych natalizumabem z przeciwciałami przeciw wirusowi JC. |
| Wiek podeszływiek · pacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych częstsze są choroby współistniejące i słabsza rezerwa immunologiczna, co zwiększa ryzyko ciężkiego przebiegu zakażeń przy skojarzonej immunosupresji. |
Źródła
- Anderson E, Powell M, Yang E, Kar A, Leung TM, Sison C, et al. Factors associated with immune responses to SARS-CoV-2 vaccination in individuals with autoimmune diseases. JCI Insight. 2024;9(13). doi: 10.1172/jci.insight.180750. PMID: 38833310.
Połączenie przeciwwskazaneAlemtuzumab+ HeparynaAlemtuzumabu nie podaje się pacjentom z rozpoznaną koagulopatią w trakcie leczenia przeciwzakrzepowego, w tym heparyną.Zanim zaczniesz stosować heparynę w jakiejkolwiek postaci, powiedz lekarzowi lub farmaceucie, że przyjmujesz alemtuzumab.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Zanim zaczniesz stosować heparynę w jakiejkolwiek postaci, powiedz lekarzowi lub farmaceucie, że przyjmujesz alemtuzumab.
Alemtuzumab może po pewnym czasie obniżyć liczbę płytek krwi, a heparyna utrudnia krzepnięcie, więc razem zwiększają ryzyko krwawień. Heparyna w zastrzykach lub kroplówce wymaga przy takim leczeniu szczególnej kontroli lekarza. Żel z heparyną na niewielki fragment zdrowej skóry zwykle nie stanowi problemu, ale nie smaruj nim dużych powierzchni ani skóry z ranami.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- łatwe powstawanie siniaków
- drobne czerwone lub fioletowe kropki na skórze
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- krew w moczu lub czarny stolec
- wyjątkowo obfita miesiączka
- nagły, silny ból głowy
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z rozpoznaną koagulopatią w trakcie leczenia przeciwzakrzepowego, w tym heparyną.[1] U pozostałych pacjentów heparynę ogólnoustrojową łączy się z alemtuzumabem tylko przy wyraźnym wskazaniu i pod kontrolą liczby płytek krwi oraz objawów krwawienia. Heparyna w żelu na niewielką powierzchnię nieuszkodzonej skóry nie wymaga zmiany postępowania, bo jej stężenie we krwi jest bardzo małe.[2] Żelu z heparyną nie stosuje się na duże powierzchnie skóry ani u osób ze skłonnością do krwawień lub małopłytkowością, więc po rozpoznaniu małopłytkowości wywołanej alemtuzumabem należy go odstawić.[3]
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko krwawień, w tym ciężkich, szczególnie gdy u pacjenta rozwinie się małopłytkowość lub inna koagulopatia. Heparyna w żelu wchłania się do krwi tylko nieznacznie, więc przy stosowaniu miejscowym ryzyko jest małe.[2]
Mechanizm
Alemtuzumab może wywołać małopłytkowość immunologiczną i inne zaburzenia krzepnięcia, a heparyna hamuje krzepnięcie krwi, więc ich działania sumują się i zwiększają skłonność do krwawień. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać.
Monitorować
- liczba płytek krwi w morfologii
- wskaźniki krzepnięcia (APTT przy heparynie niefrakcjonowanej)
- objawy krwawienia i wybroczyny na skórze
Kiedy ocena się zmienia
| Miejscowa (żel na nieuszkodzoną skórę)droga podania · heparyna | ryzyko maleje | Heparyna w żelu tylko nieznacznie wchłania się do krwiobiegu, więc przy stosowaniu na niewielką powierzchnię nieuszkodzonej skóry interakcja nie ma znaczenia klinicznego. Przy małopłytkowości żel należy odstawić. |
| Długotrwale na dużą powierzchnię skóryczas leczenia · heparyna | ryzyko rośnie | Długotrwałe stosowanie żelu z heparyną na dużych powierzchniach skóry u pacjentów ze skazą krwotoczną może nasilić działanie przeciwzakrzepowe, dlatego wskazana jest kontrola wskaźników krzepnięcia. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Heparin-Hasco 250 j.m./g, żel. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/heparin-hasco-100106385/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lipohep 2400 j.m./g, żel. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lipohep-100135317/
Połączenie przeciwwskazaneAlemtuzumab+ Kwas acetylosalicylowyPrzed włączeniem alemtuzumabu ustal wskazanie do kwasu acetylosalicylowego i wyklucz koagulopatię.Nie bierz aspiryny na ból ani gorączkę na własną rękę – wybierz paracetamol, a jeśli aspirynę zalecił ci lekarz, powiedz o niej neurologowi i rób regularnie badania krwi.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie bierz aspiryny na ból ani gorączkę na własną rękę – wybierz paracetamol, a jeśli aspirynę zalecił ci lekarz, powiedz o niej neurologowi i rób regularnie badania krwi.
Oba leki mogą zwiększać skłonność do krwawień. Lek na stwardnienie rozsiane może po pewnym czasie, nawet po wielu miesiącach, obniżyć liczbę płytek krwi, a aspiryna dodatkowo osłabia ich działanie. Razem zwiększają ryzyko siniaków i groźniejszych krwawień.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- drobne czerwone lub fioletowe kropki na skórze
- łatwe powstawanie siniaków
- krwawienie z nosa lub dziąseł, które trudno zatrzymać
- wyjątkowo obfita lub przedłużona miesiączka
- czarne, smoliste stolce albo krew w stolcu
- krew w moczu
- odkrztuszanie krwi
- nagły, silny ból głowy
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przed włączeniem alemtuzumabu ustal wskazanie do kwasu acetylosalicylowego i wyklucz koagulopatię. U pacjenta z rozpoznaną koagulopatią w trakcie leczenia przeciwpłytkowego alemtuzumabu nie stosuje się.[1] Alemtuzumabu nie podaje się też po przebytym udarze mózgu, zawale serca lub przy dławicy piersiowej, czyli w typowych wskazaniach do profilaktyki kwasem acetylosalicylowym, więc takie wskazanie wymaga weryfikacji z lekarzem prowadzącym.[1] Gdy połączenie jest konieczne, regularnie oznaczaj morfologię z liczbą płytek krwi przez cały okres obserwacji po alemtuzumabie. W razie małopłytkowości kwas acetylosalicylowy odstaw.[2][3] Do doraźnego leczenia bólu i gorączki zamiast kwasu acetylosalicylowego wybieraj paracetamol.
Skutek kliniczny
Zwiększone ryzyko krwawień, w tym z przewodu pokarmowego, śródczaszkowych i z innych narządów, szczególnie gdy u pacjenta leczonego alemtuzumabem rozwinie się małopłytkowość. Kwas acetylosalicylowy jest przeciwwskazany u osób z małopłytkowością i zaburzeniami krzepnięcia.[2][3]
Mechanizm
Kwas acetylosalicylowy nieodwracalnie hamuje agregację płytek krwi. Alemtuzumab może wywołać autoimmunologiczną małopłytkowość i inne cytopenie, które pojawiają się z opóźnieniem, często wiele miesięcy po infuzji. Oba efekty sumują się i zwiększają ryzyko krwawień.
Monitorować
- morfologia krwi z liczbą płytek
- objawy skazy krwotocznej (wybroczyny, siniaki, krwawienia z błon śluzowych)
- objawy krwawienia z przewodu pokarmowego
Bezpieczniejsze alternatywy
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Abrea 75 mg, tabletki dojelitowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/abrea-100364986/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Cardiopirin 100 mg, tabletki dojelitowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cardiopirin-100033226/
Połączenie przeciwwskazaneAlemtuzumab+ Szczepionka przeciw cholerzeŻywej, atenuowanej szczepionki przeciw cholerze nie podaje się pacjentom leczonym alemtuzumabem.Nie przyjmuj żywej szczepionki przeciw cholerze i przed wyjazdem zapytaj neurologa, czy i kiedy możesz dostać szczepionkę z zabitymi bakteriami.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj żywej szczepionki przeciw cholerze i przed wyjazdem zapytaj neurologa, czy i kiedy możesz dostać szczepionkę z zabitymi bakteriami.
Lek, który dostajesz we wlewach na stwardnienie rozsiane, mocno osłabia odporność. Szczepionka przeciw cholerze zawierająca żywe, osłabione bakterie może u ciebie wywołać zakażenie, dlatego nie wolno jej przyjmować. Szczepionka zawierająca zabite bakterie jest bezpieczna, ale może chronić słabiej niż u innych osób.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- biegunka lub wymioty po szczepieniu
- gorączka
- bóle brzucha
- osłabienie i objawy odwodnienia
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Żywej, atenuowanej szczepionki przeciw cholerze nie podaje się pacjentom leczonym alemtuzumabem[1]. Jeżeli szczepienie przeciw cholerze jest konieczne, wybiera się szczepionkę inaktywowaną, najlepiej podaną przed rozpoczęciem kursu alemtuzumabu, a po leczeniu należy liczyć się z osłabioną ochroną. Termin szczepienia ustala się z neurologiem prowadzącym leczenie.
Skutek kliniczny
Po szczepionce żywej istnieje ryzyko zakażenia szczepem szczepionkowym oraz słabej lub żadnej odpowiedzi ochronnej. Po szczepionce inaktywowanej głównym skutkiem jest zmniejszona skuteczność szczepienia bez zagrożenia zakażeniem.
Mechanizm
Żywej, atenuowanej szczepionki przeciw cholerze nie stosuje się u osób otrzymujących terapię immunosupresyjną[1]. Alemtuzumab wiąże się z antygenem CD52 i powoduje głęboką, długotrwałą deplecję limfocytów T i B, co osłabia odpowiedź immunologiczną na każdą szczepionkę. W przypadku szczepionki żywej upośledzona odporność może dodatkowo pozwolić na niekontrolowane namnażanie szczepu szczepionkowego, a w przypadku szczepionki inaktywowanej grozi przede wszystkim brakiem ochrony.
Monitorować
- objawy żołądkowo-jelitowe i gorączka po szczepieniu
- ocena odporności i czasu od ostatniego kursu alemtuzumabu przed planowanym szczepieniem
Bezpieczniejsze alternatywy
inaktywowana doustna szczepionka przeciw cholerze
Kiedy ocena się zmienia
| Szczepionka inaktywowanapostać · szczepionka przeciw cholerze | ryzyko maleje | Inaktywowana szczepionka przeciw cholerze nie niesie ryzyka zakażenia szczepem szczepionkowym, ale odpowiedź immunologiczna po alemtuzumabie może być niewystarczająca. Szczepienie najlepiej zaplanować przed kursem leczenia i zachować 1 godzinę odstępu od jedzenia, picia i innych leków doustnych przed i po podaniu. |
| Szczepienie przed rozpoczęciem kursu alemtuzumabukolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Szczepienie inaktywowaną szczepionką wykonane przed kursem alemtuzumabu daje lepszą szansę na pełną odpowiedź ochronną. Termin ustala lekarz prowadzący. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vaxchora 4 × 108 do 2 × 109 żywotnych komórek żywego, atenuowanego szczepu CVD 103-HgR1 Vibrio cholerae, proszek i proszek musujący do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vaxchora-100442060/
Połączenie przeciwwskazaneAlemtuzumab+ Szczepionka BCGNie podawaj BCG do pęcherza moczowego pacjentowi leczonemu alemtuzumabem ani w okresie utrzymującej się deplecji limfocytów po kursie leczenia.Jeśli dostajesz lub dostawałeś alemtuzumab, powiedz o tym urologowi przed leczeniem BCG, a jeśli BCG zostało już podane i masz gorączkę lub dreszcze, natychmiast zgłoś się do lekarza.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli dostajesz lub dostawałeś alemtuzumab, powiedz o tym urologowi przed leczeniem BCG, a jeśli BCG zostało już podane i masz gorączkę lub dreszcze, natychmiast zgłoś się do lekarza.
Alemtuzumab bardzo mocno i na długo osłabia układ odpornościowy. Szczepionka BCG zawiera żywe, osłabione bakterie, z którymi zdrowy organizm sobie radzi, ale przy osłabionej odporności mogą one wywołać groźne zakażenie całego ciała. Dodatkowo BCG może wtedy gorzej działać na nowotwór. Tych leków nie łączy się.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze utrzymujące się dłużej niż dobę
- silne osłabienie i złe samopoczucie
- kaszel lub duszność
- zażółcenie skóry lub oczu
- nasilony ból i pieczenie przy oddawaniu moczu
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie podawaj BCG do pęcherza moczowego pacjentowi leczonemu alemtuzumabem ani w okresie utrzymującej się deplecji limfocytów po kursie leczenia.[1] BCG nie stosuje się u osób leczonych immunosupresyjnie ani z nabytym niedoborem odporności.[2] Decyzję o terapii raka pęcherza należy uzgodnić między urologiem a neurologiem prowadzącym leczenie stwardnienia rozsianego i rozważyć leczenie dopęcherzowe niezawierające żywych drobnoustrojów. Jeśli BCG zostało już podane, pacjenta trzeba pilnie ocenić przy każdej gorączce lub objawach ogólnych pod kątem zakażenia BCG.
Skutek kliniczny
Połączenie jest przeciwwskazane z powodu ryzyka uogólnionego zakażenia prątkami BCG, w tym posocznicy BCG, które może zagrażać życiu.[2] Szczepionki BCG nie podaje się osobom z zaburzeniem odpowiedzi immunologicznej wywołanym lekami.[3] Dodatkowo skuteczność przeciwnowotworowa BCG może być istotnie zmniejszona.
Mechanizm
Alemtuzumab jest przeciwciałem anty-CD52, które powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów T i B, czyli wywołuje polekowy niedobór odporności. Szczepionka BCG zawiera żywe, atenuowane prątki, których namnażanie ogranicza odporność komórkowa, a działanie przeciwnowotworowe po podaniu do pęcherza wymaga sprawnej odpowiedzi immunologicznej. Osłabienie odporności przez alemtuzumab sprzyja niekontrolowanemu namnażaniu prątków i jednocześnie osłabia oczekiwany efekt leczniczy BCG.
Monitorować
- liczba limfocytów i stan odbudowy układu odpornościowego po alemtuzumabie
- temperatura ciała i objawy ogólnoustrojowe (gorączka, dreszcze, osłabienie)
- objawy zakażenia prątkami BCG (zapalenie płuc, zapalenie wątroby, posocznica)
- objawy ze strony układu moczowego
Bezpieczniejsze alternatywy
mitomycyna (dopęcherzowo)interferon betaglatiramer
Kiedy ocena się zmienia
| Do odbudowy liczby limfocytów po ostatnim kursieodstep · alemtuzumab | inne zalecenie | Deplecja limfocytów po alemtuzumabie utrzymuje się długo, dlatego przeciwwskazanie obowiązuje także po zakończeniu kursu. O możliwości podania BCG decyduje lekarz po ocenie odbudowy układu odpornościowego. |
| Śródskórnie (szczepienie przeciw gruźlicy)droga podania · szczepionka BCG | inne zalecenie | Szczepionka BCG podawana śródskórnie również zawiera żywe prątki i nie powinna być podawana osobom z polekowym niedoborem odporności. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Onko BCG 50 50 mg (nie mniej niż 150 mln i nie więcej niż 600 mln żywych prątków BCG)/ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do podawania do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/onko-bcg-50-100088227/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego BCG - medac min. 2x10^8 max. 3x10^9/50 ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bcg-medac-100119519/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego OncoTICE 2-8 x 108 CFU żywych, atenuowanych prątków BCG/fiolkę, proszek do sporządzania zawiesiny do podawania do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oncotice-100195800/
Połączenie przeciwwskazaneAlemtuzumab+ Szczepionka przeciw durowi brzusznemuNie podawaj żywej doustnej szczepionki przeciw durowi brzusznemu pacjentowi leczonemu alemtuzumabem ani w okresie utrzymującej się po nim immunosupresji.Nie przyjmuj doustnej szczepionki przeciw durowi brzusznemu, jeśli leczysz się alemtuzumabem lub byłeś nim leczony, i przed wyjazdem zapytaj lekarza prowadzącego o szczepionkę w zastrzyku.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj doustnej szczepionki przeciw durowi brzusznemu, jeśli leczysz się alemtuzumabem lub byłeś nim leczony, i przed wyjazdem zapytaj lekarza prowadzącego o szczepionkę w zastrzyku.
Lek na stwardnienie rozsiane podawany we wlewie mocno i na długo osłabia odporność. Doustna szczepionka przeciw durowi brzusznemu zawiera żywe, osłabione bakterie, które przy słabej odporności mogą wywołać zakażenie, a sama szczepionka może nie zadziałać. Tych dwóch leków się nie łączy, ale istnieje szczepionka w zastrzyku, która nie zawiera żywych bakterii.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka
- biegunka
- ból brzucha
- wymioty
- złe samopoczucie po przyjęciu szczepionki
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie podawaj żywej doustnej szczepionki przeciw durowi brzusznemu pacjentowi leczonemu alemtuzumabem ani w okresie utrzymującej się po nim immunosupresji[1]. Jeśli wyjazd w rejon endemiczny jest planowany przed rozpoczęciem leczenia, pełny cykl szczepienia należy zakończyć z odpowiednim wyprzedzeniem przed pierwszym kursem alemtuzumabu, a termin ustala lekarz prowadzący. Po leczeniu alemtuzumabem zamiast szczepionki żywej rozważ szczepionkę inaktywowaną do wstrzykiwań, pamiętając o możliwej słabszej odpowiedzi, a o ewentualnym późniejszym podaniu szczepionki żywej decyduje neurolog po ocenie odbudowy odporności.
Skutek kliniczny
U pacjenta po alemtuzumabie istnieje ryzyko niekontrolowanego namnażania szczepu szczepionkowego i zakażenia wywołanego przez żywe bakterie szczepionki. Jednocześnie odpowiedź immunologiczna na szczepienie jest osłabiona lub nie powstaje, więc pacjent pozostaje niechroniony przed durem brzusznym.
Mechanizm
Alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów T i B, czyli nabyty niedobór odporności. Doustna szczepionka zawiera żywe, atenuowane bakterie Salmonella Typhi szczep Ty 21a, które muszą namnożyć się w jelicie, a do ich opanowania i wytworzenia odpowiedzi potrzebny jest sprawny układ odpornościowy. Żywej szczepionki przeciw durowi brzusznemu nie podaje się osobom z niedoborem odporności, w tym otrzymującym leki immunosupresyjne[1].
Monitorować
- liczba limfocytów i ocena odbudowy odporności przed planowanym szczepieniem
- objawy zakażenia – gorączka, biegunka, ból brzucha
Bezpieczniejsze alternatywy
inaktywowana szczepionka przeciw durowi brzusznemu do wstrzykiwańpolisacharydowa szczepionka Vi przeciw durowi brzusznemu
Kiedy ocena się zmienia
| Szczepionka inaktywowana, zawiesina do wstrzykiwańpostać · szczepionka przeciw durowi brzusznemu | ryzyko maleje | Szczepionka inaktywowana nie zawiera żywych bakterii, więc nie grozi zakażeniem szczepem szczepionkowym, ale w trakcie immunosupresji po alemtuzumabie odpowiedź immunologiczna może być osłabiona. Termin szczepienia należy uzgodnić z lekarzem prowadzącym, najlepiej przed rozpoczęciem leczenia. |
| Pełny cykl szczepienia zakończony przed pierwszym kursem alemtuzumabukolejność włączenia · pacjent | inne zalecenie | Jeśli szczepienie żywą szczepionką zakończono z odpowiednim wyprzedzeniem przed pierwszym wlewem, nie ma potrzeby jego powtarzania przed rozpoczęciem leczenia. Odstęp między ostatnią dawką szczepionki a pierwszym kursem alemtuzumabu ustala lekarz prowadzący. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vivotif ≥ 2x10E9 CFU, kapsułki dojelitowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vivotif-100386090/
Połączenie przeciwwskazaneAlemtuzumab+ ZydowudynaNie stosuje się alemtuzumabu u pacjenta zakażonego HIV, który przyjmuje zydowudynę.Nie przyjmuj wlewu alemtuzumabu, dopóki twój neurolog i lekarz prowadzący leczenie HIV nie ustalą wspólnie, jaki lek będzie dla ciebie bezpieczny.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj wlewu alemtuzumabu, dopóki twój neurolog i lekarz prowadzący leczenie HIV nie ustalą wspólnie, jaki lek będzie dla ciebie bezpieczny.
Alemtuzumab silnie i na długo osłabia układ odpornościowy, dlatego nie podaje się go osobom zakażonym HIV. Zydowudyna jest lekiem stosowanym właśnie w zakażeniu HIV. Oba leki mogą też obniżać liczbę krwinek, co zwiększa ryzyko poważnych zakażeń, niedokrwistości i krwawień.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub inne objawy zakażenia
- nasilone zmęczenie, bladość, duszność przy wysiłku
- siniaki, wybroczyny, krwawienie z dziąseł lub nosa
- częste lub długo niegojące się infekcje, owrzodzenia w jamie ustnej
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie stosuje się alemtuzumabu u pacjenta zakażonego HIV, który przyjmuje zydowudynę[1]. Leczenie stwardnienia rozsianego trzeba wybrać innym lekiem po uzgodnieniu między neurologiem a lekarzem prowadzącym leczenie HIV. Jeśli pacjent otrzymał już alemtuzumab, należy ściśle kontrolować parametry hematologiczne i czynność nerek, a w razie potrzeby zmniejszyć dawkę jednego lub więcej leków[2].
Skutek kliniczny
U osoby zakażonej HIV alemtuzumab pogłębia niedobór odporności i zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń oportunistycznych. Jednocześnie sumuje się toksyczność hematologiczna obu leków, co może prowadzić do ciężkiej neutropenii, niedokrwistości lub małopłytkowości i wymusić przerwanie leczenia przeciwretrowirusowego.
Mechanizm
Zydowudyna służy do leczenia i zapobiegania zakażeniu HIV, a alemtuzumabu nie stosuje się u osób zakażonych HIV[1]. Alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów oraz może wywoływać cytopenie, co nakłada się na zależną od dawki mielotoksyczność zydowudyny (neutropenia, niedokrwistość). Leki o działaniu mielosupresyjnym zwiększają ryzyko działań niepożądanych zydowudyny[2].
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem (neutrofile, hemoglobina, płytki krwi)
- liczba limfocytów CD4
- wiremia HIV
- objawy zakażeń, w tym oportunistycznych
- czynność nerek
Kiedy ocena się zmienia
| czas leczenia ≤ 28 dni (profilaktyka poekspozycyjna u osoby bez zakażenia HIV)zydowudyna | inne zalecenie | Jeśli zydowudyna jest stosowana wyłącznie jako krótkotrwała profilaktyka poekspozycyjna, przeciwwskazanie wynikające z zakażenia HIV nie jest jeszcze potwierdzone. Podanie alemtuzumabu należy odroczyć do zakończenia profilaktyki i wykluczenia zakażenia HIV, a do tego czasu unikać sumowania mielotoksyczności. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Retrovir 250 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/retrovir-100198097/
Połączenie przeciwwskazaneAlemtuzumab+ FenylobutazonNie stosuj fenylobutazonu u pacjenta leczonego alemtuzumabem.Nie używaj maści z fenylobutazonem, jeśli leczysz się lub leczyłeś się alemtuzumabem, i zapytaj farmaceutę o inną maść przeciwbólową.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie używaj maści z fenylobutazonem, jeśli leczysz się lub leczyłeś się alemtuzumabem, i zapytaj farmaceutę o inną maść przeciwbólową.
Maść z fenylobutazonem może osłabiać szpik kostny, który wytwarza krwinki. Lek na stwardnienie rozsiane podawany we wlewie (alemtuzumab) przez długi czas obniża liczbę krwinek i może powodować spadek płytek krwi. Razem te leki mogą prowadzić do groźnych krwawień i ciężkich zakażeń. Dlatego nie wolno ich łączyć – także przez długi czas po wlewie.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- siniaki lub drobne czerwone kropki na skórze bez wyraźnej przyczyny
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- krew w moczu lub smoliste stolce
- gorączka, dreszcze lub ból gardła
- nietypowe zmęczenie i bladość
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie stosuj fenylobutazonu u pacjenta leczonego alemtuzumabem.[1] Ze względu na długotrwałe działanie alemtuzumabu na układ krwiotwórczy i odpornościowy unikaj fenylobutazonu także przez wiele miesięcy po ostatnim kursie leczenia. Do miejscowego leczenia bólu i stanów zapalnych tkanek miękkich dobierz inny miejscowy lek przeciwzapalny o małym wchłanianiu ogólnoustrojowym.
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko ciężkich cytopenii, w tym agranulocytozy i małopłytkowości, oraz krwawień, które u pacjenta z małopłytkowością immunologiczną mogą zagrażać życiu.
Mechanizm
Fenylobutazonu nie stosuje się u pacjentów leczonych chemioterapeutykami i innymi lekami zaburzającymi czynność szpiku kostnego.[1] Alemtuzumab wywołuje głęboką i długotrwałą limfopenię i może powodować cytopenie autoimmunologiczne, w tym małopłytkowość immunologiczną i neutropenię. Fenylobutazon sam może uszkadzać szpik i hamuje czynność płytek krwi, więc oba leki sumują działanie hematotoksyczne i zwiększają ryzyko krwawień. Podczas stosowania maści dłużej niż 7 dni mogą wystąpić interakcje jak po podaniu ogólnym.[1]
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i liczbą płytek
- objawy krwawienia (wybroczyny, siniaki, krwawienie z dziąseł lub nosa)
- objawy zakażenia (gorączka, ból gardła)
Bezpieczniejsze alternatywy
diklofenak (postać miejscowa)ibuprofen (postać miejscowa)naproksen (postać miejscowa)
Kiedy ocena się zmienia
| czas leczenia ≥ 7 dnifenylobutazon | ryzyko rośnie | Podczas stosowania maści dłużej niż 7 dni wchłanianie ogólnoustrojowe fenylobutazonu jest na tyle duże, że mogą wystąpić interakcje jak po podaniu ogólnym. |
| Po zakończeniu kursu leczeniaodstep · alemtuzumab | inne zalecenie | Działanie alemtuzumabu na limfocyty i ryzyko cytopenii autoimmunologicznych utrzymują się długo po ostatnim wlewie, dlatego unikanie fenylobutazonu obowiązuje także w okresie obserwacji po leczeniu. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Butapirazol 50 mg/g, maść. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/butapirazol-100012069/
Połączenie przeciwwskazaneAlemtuzumab+ BelimumabNie podawaj alemtuzumabu pacjentowi z toczniem rumieniowatym układowym lub inną chorobą autoimmunologiczną leczoną belimumabem.Jeśli lekarz proponuje ci jeden z tych leków, a już przyjmujesz drugi, powiedz o tym zarówno neurologowi, jak i reumatologowi przed kolejną infuzją.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli lekarz proponuje ci jeden z tych leków, a już przyjmujesz drugi, powiedz o tym zarówno neurologowi, jak i reumatologowi przed kolejną infuzją.
Tych dwóch leków nie łączy się ze sobą. Oba silnie osłabiają odporność, więc razem mogłyby wywołać ciężkie zakażenia. Lek stosowany w stwardnieniu rozsianym nie jest też odpowiedni dla osób, które mają dodatkowo inną chorobę autoimmunologiczną, na przykład toczeń.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- uporczywy kaszel lub duszność
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- nowe zaburzenia widzenia, mowy, równowagi lub osłabienie kończyn
- nasilenie objawów tocznia (bóle stawów, wysypka, obrzęki)
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie podawaj alemtuzumabu pacjentowi z toczniem rumieniowatym układowym lub inną chorobą autoimmunologiczną leczoną belimumabem[1]. Wybór leczenia stwardnienia rozsianego u takiego pacjenta wymaga wspólnej decyzji neurologa i reumatologa. Nie ustalono bezpiecznego odstępu między tymi lekami.
Skutek kliniczny
Głęboka, przedłużona immunosupresja ze zwiększonym ryzykiem ciężkich i oportunistycznych zakażeń. U pacjenta z toczniem alemtuzumab może dodatkowo nasilić zaburzenia autoimmunologiczne. Brak danych klinicznych o jednoczesnym stosowaniu obu leków.
Mechanizm
Alemtuzumabu nie stosuje się u pacjentów z inną współistniejącą chorobą autoimmunologiczną niż stwardnienie rozsiane[1]. Belimumab jest stosowany w leczeniu tocznia rumieniowatego układowego, czyli właśnie takiej choroby, dlatego jego obecność w terapii wskazuje na przeciwwskazanie do alemtuzumabu. Niezależnie od tego oba leki są przeciwciałami monoklonalnymi o działaniu immunosupresyjnym. Belimumab hamuje przeżycie i różnicowanie limfocytów B, a alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów T i B. Ich działania na układ odpornościowy się sumują.
Monitorować
- objawy zakażenia (gorączka, kaszel, objawy z dróg moczowych)
- morfologia krwi z rozmazem, w tym liczba limfocytów
- nowe lub nasilające się objawy neurologiczne
- aktywność tocznia
Kiedy ocena się zmienia
| Belimumab włączany po zakończonym leczeniu alemtuzumabem, bez planowanych kolejnych kursów alemtuzumabukolejność włączenia · belimumab | inne zalecenie | Jeśli choroba autoimmunologiczna wymagająca belimumabu ujawniła się po leczeniu alemtuzumabem, kolejnych kursów alemtuzumabu nie podaje się. Deplecja limfocytów po alemtuzumabie utrzymuje się długo, dlatego przy włączaniu belimumabu monitoruj liczbę limfocytów i objawy zakażeń. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
Połączenie przeciwwskazaneAlemtuzumab+ BrodalumabNie należy rozpoczynać leczenia alemtuzumabem u pacjenta z łuszczycą leczoną brodalumabem.Powiedz neurologowi i dermatologowi, że leczysz obie choroby, i nie zaczynaj nowego leku bez ich wspólnej decyzji.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Powiedz neurologowi i dermatologowi, że leczysz obie choroby, i nie zaczynaj nowego leku bez ich wspólnej decyzji.
Tych dwóch leków nie stosuje się razem. Lek na stwardnienie rozsiane nie jest odpowiedni dla osób, które mają też inną chorobę z autoagresji, na przykład łuszczycę. Oba leki mocno osłabiają odporność, więc razem bardziej zwiększają ryzyko poważnych zakażeń.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła albo kaszel, który nie mija
- białe naloty w jamie ustnej
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- nowe zmiany na skórze lub nasilenie łuszczycy
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie należy rozpoczynać leczenia alemtuzumabem u pacjenta z łuszczycą leczoną brodalumabem[1]. U pacjenta ze stwardnieniem rozsianym i współistniejącą łuszczycą wybór leku modyfikującego przebieg stwardnienia rozsianego powinien uwzględniać obie choroby i należy go uzgodnić między neurologiem a dermatologiem. Żywych szczepionek nie podaje się jednocześnie z brodalumabem[2].
Skutek kliniczny
Spodziewany jest większy odsetek zakażeń, w tym grzybiczych i oportunistycznych, oraz ryzyko nasilenia lub pojawienia się chorób autoimmunologicznych. Alemtuzumabu nie podaje się w ciężkim, czynnym zakażeniu do czasu jego ustąpienia[1], a brodalumabu nie stosuje się w klinicznie istotnym, czynnym zakażeniu[2], więc zakażenie wywołane jednym lekiem może wymusić przerwanie drugiego.
Mechanizm
Alemtuzumabu nie stosuje się u osób z inną współistniejącą chorobą autoimmunologiczną niż stwardnienie rozsiane[1]. Brodalumab stosuje się w łuszczycy plackowatej, która jest chorobą autoimmunologiczną, więc pacjent leczony brodalumabem z reguły spełnia to przeciwwskazanie. Dodatkowo alemtuzumab powoduje głębokie i długotrwałe zubożenie limfocytów, a brodalumab hamuje szlak interleukiny 17 ważny w obronie przed zakażeniami bakteryjnymi i grzybiczymi. Oba działania sumują się i zwiększają podatność na zakażenia.
Metabolizm i transportery
- Brodalumab: słaby inhibitor CYP3A4[3]
Monitorować
- objawy zakażenia, w tym kandydozy jamy ustnej i skóry
- morfologia krwi z rozmazem
- objawy nowej choroby autoimmunologicznej
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Po odstawieniu brodalumabuodstep · brodalumab | inne zalecenie | Odstawienie brodalumabu zmniejsza sumowanie działania immunosupresyjnego, ale nie znosi przeciwwskazania, dopóki pacjent choruje na łuszczycę. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Kyntheum 210 mg, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/kyntheum-100417955/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Kyntheum. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/kyntheum-100417955/
Połączenie przeciwwskazaneAlemtuzumab+ Certolizumab pegolNie łączy się alemtuzumabu z certolizumabem pegolem.Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie stwardnienia rozsianego, że przyjmujesz certolizumab pegol, i nie rozpoczynaj ani nie przerywaj żadnego z tych leków bez jego decyzji.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie stwardnienia rozsianego, że przyjmujesz certolizumab pegol, i nie rozpoczynaj ani nie przerywaj żadnego z tych leków bez jego decyzji.
Tych dwóch leków nie stosuje się razem. Oba bardzo mocno osłabiają odporność, więc razem mogą prowadzić do ciężkich zakażeń. Lek na stwardnienie rozsiane, o który chodzi, nie jest też podawany osobom chorującym na inne choroby z autoagresji, takie jak te leczone drugim lekiem.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- uporczywy kaszel albo duszność
- ból lub pieczenie przy oddawaniu moczu
- nowe zmiany na skórze lub opryszczka
- nowe lub nasilone objawy neurologiczne, takie jak zaburzenia widzenia, drętwienie czy osłabienie kończyn
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łączy się alemtuzumabu z certolizumabem pegolem. Alemtuzumabu nie stosuje się u pacjentów z chorobą autoimmunologiczną inną niż stwardnienie rozsiane, a taka choroba jest wskazaniem do certolizumabu pegolu[1]. Pacjenta przyjmującego certolizumab pegol, u którego rozważa się alemtuzumab, należy skierować do lekarza prowadzącego w celu ponownej oceny rozpoznania i wyboru leczenia stwardnienia rozsianego. Przed rozpoczęciem alemtuzumabu wcześniejsze leczenie immunomodulujące przerywano w badaniach klinicznych z wyprzedzeniem 28 dni[1].
Skutek kliniczny
Połączenie grozi ciężkimi, w tym oportunistycznymi zakażeniami wynikającymi z nałożenia się dwóch silnych mechanizmów immunosupresji. Obecność choroby autoimmunologicznej leczonej certolizumabem pegolem wyklucza stosowanie alemtuzumabu[1]. Alemtuzumabu nie podaje się również w ciężkim, czynnym zakażeniu do czasu jego całkowitego ustąpienia[1].
Mechanizm
Oba leki silnie hamują układ odpornościowy – certolizumab pegol blokuje czynnik martwicy nowotworów alfa, a alemtuzumab powoduje głębokie i długotrwałe zubożenie limfocytów T i B. Ich działania immunosupresyjne sumują się. Dodatkowo certolizumab pegol stosuje się wyłącznie w chorobach autoimmunologicznych innych niż stwardnienie rozsiane, a alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z innymi współistniejącymi chorobami autoimmunologicznymi niż stwardnienie rozsiane[1].
Monitorować
- objawy zakażenia (gorączka, kaszel, dreszcze, zmiany skórne)
- morfologia krwi z rozmazem i liczba limfocytów
- objawy neurologiczne sugerujące nasilenie choroby demielinizacyjnej
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
Połączenie przeciwwskazaneAlemtuzumab+ GolimumabNie łącz golimumabu z alemtuzumabem.Nie przyjmuj tych leków razem i powiedz każdemu lekarzowi, który cię leczy, o obu terapiach.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj tych leków razem i powiedz każdemu lekarzowi, który cię leczy, o obu terapiach.
Te dwa leki razem bardzo mocno osłabiają odporność, przez co łatwo o groźne zakażenia. Lek na stwardnienie rozsiane alemtuzumab nie jest podawany osobom, które mają też inną chorobę autoimmunologiczną, a golimumab stosuje się właśnie w takich chorobach. Lekarze nie łączą tych leków.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- uporczywy kaszel, duszność
- nocne poty i chudnięcie
- nowe zaburzenia widzenia, drętwienie lub osłabienie kończyn
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz golimumabu z alemtuzumabem. Alemtuzumabu nie stosuje się u pacjentów z innymi współistniejącymi chorobami autoimmunologicznymi niż stwardnienie rozsiane, a wskazania golimumabu to wyłącznie takie choroby.[1] Gdy pacjent ma jednocześnie stwardnienie rozsiane i chorobę leczoną golimumabem, wybór terapii należy do neurologa i reumatologa lub gastroenterologa prowadzących wspólnie leczenie.
Skutek kliniczny
Spodziewane jest istotne zwiększenie ryzyka ciężkich zakażeń, w tym oportunistycznych, posocznicy i reaktywacji gruźlicy. Ciężkie, czynne zakażenie wyklucza podanie obu leków.[1][2] Leki z grupy inhibitorów TNF-α mogą ponadto nasilać choroby demielinizacyjne, co jest szczególnie niekorzystne u chorego ze stwardnieniem rozsianym.
Mechanizm
Golimumab hamuje czynnik martwicy nowotworów alfa (TNF-α), a alemtuzumab niszczy limfocyty T i B z antygenem CD52 i wywołuje długotrwałą limfopenię. Oba leki osłabiają odporność komórkową, więc ich działanie immunosupresyjne się sumuje. Golimumab stosuje się wyłącznie w chorobach autoimmunologicznych, a alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z innymi współistniejącymi chorobami autoimmunologicznymi niż stwardnienie rozsiane.[1]
Monitorować
- objawy zakażenia (gorączka, kaszel, dreszcze)
- morfologia z rozmazem i liczba limfocytów
- badanie w kierunku gruźlicy przed leczeniem
- nowe lub nasilone objawy neurologiczne
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Gobivaz 50 mg, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/gobivaz-100528636/
Połączenie przeciwwskazaneAlemtuzumab+ GuselkumabNie rozpoczynaj leczenia alemtuzumabem u pacjenta, który otrzymuje guselkumab z powodu choroby autoimmunologicznej.Powiedz neurologowi i lekarzowi, który przepisał guselkumab, że stosujesz oba leki, i nie przyjmuj kolejnej dawki żadnego z nich bez ich wspólnej decyzji.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Powiedz neurologowi i lekarzowi, który przepisał guselkumab, że stosujesz oba leki, i nie przyjmuj kolejnej dawki żadnego z nich bez ich wspólnej decyzji.
Tych dwóch leków zwykle nie łączy się ze sobą. Lek na stwardnienie rozsiane, alemtuzumab, nie jest podawany osobom, które mają też inną chorobę autoimmunologiczną, np. łuszczycę albo zapalenie jelit, a właśnie na takie choroby stosuje się guselkumab. Oba leki osłabiają też odporność, więc razem mogą zwiększać ryzyko poważnych infekcji.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub poty nocne
- długotrwały kaszel, duszność lub chudnięcie
- siniaki, wybroczyny lub krwawienie z dziąseł bez wyraźnej przyczyny
- obrzęki, ciemny lub krwisty mocz
- kołatanie serca, nerwowość lub nadmierne zmęczenie i przybieranie na wadze
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie rozpoczynaj leczenia alemtuzumabem u pacjenta, który otrzymuje guselkumab z powodu choroby autoimmunologicznej[1]. Pacjenta ze stwardnieniem rozsianym i współistniejącą łuszczycą lub nieswoistym zapaleniem jelit należy skierować do neurologa w celu wyboru innej terapii modyfikującej przebieg choroby. Jeśli choroba autoimmunologiczna wymagająca guselkumabu pojawiła się po kursach alemtuzumabu, decyzję o włączeniu guselkumabu podejmuje lekarz po ocenie liczby limfocytów i wykluczeniu czynnego zakażenia, w tym gruźlicy.
Skutek kliniczny
U pacjenta z towarzyszącą chorobą autoimmunologiczną alemtuzumab może nasilić ryzyko wtórnych zaburzeń autoimmunologicznych, takich jak choroby tarczycy, małopłytkowość immunologiczna czy nefropatie. Jednoczesne lub kolejne stosowanie obu leków może zwiększać ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, w tym reaktywacji gruźlicy. Alemtuzumabu nie podaje się w czasie ciężkiego, czynnego zakażenia aż do jego całkowitego ustąpienia[1], a guselkumabu nie stosuje się przy istotnym klinicznie czynnym zakażeniu, np. czynnej gruźlicy[2].
Mechanizm
Alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z chorobą autoimmunologiczną inną niż stwardnienie rozsiane[1]. Guselkumab stosuje się wyłącznie w chorobach autoimmunologicznych, takich jak łuszczyca, łuszczycowe zapalenie stawów i nieswoiste zapalenia jelit, więc samo jego stosowanie wskazuje na chorobę wykluczającą leczenie alemtuzumabem. Do tego dochodzi sumowanie działania immunosupresyjnego. Alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów T i B, a guselkumab hamuje oś interleukiny 23 i odpowiedź Th17, ważną w obronie przed zakażeniami grzybiczymi i bakteryjnymi. Bezpieczeństwa guselkumabu w skojarzeniu z lekami immunosupresyjnymi, w tym biologicznymi, nie oceniano[2]. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, ponieważ oba leki są przeciwciałami monoklonalnymi i nie wpływają na enzymy CYP[2].
Monitorować
- morfologia z rozmazem i liczbą limfocytów
- liczba płytek krwi
- TSH
- kreatynina i badanie ogólne moczu
- objawy zakażeń, w tym przesiewowo gruźlica przed włączeniem leczenia
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Guselkumab włączony po zakończeniu kursów alemtuzumabu z powodu nowo rozpoznanej choroby autoimmunologicznejkolejność włączenia · guselkumab | inne zalecenie | Jeśli choroba autoimmunologiczna wymagająca guselkumabu pojawiła się po zakończonym leczeniu alemtuzumabem, kolejnego kursu alemtuzumabu nie podaje się. Guselkumab można rozważyć po ocenie odbudowy limfocytów i wykluczeniu czynnego zakażenia, w tym gruźlicy, z regularną kontrolą w kierunku zakażeń. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tremfya 100 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tremfya-100398181/
Połączenie przeciwwskazaneAlemtuzumab+ IksekizumabNie należy rozpoczynać leczenia alemtuzumabem u pacjenta leczonego iksekizumabem z powodu łuszczycy, łuszczycowego zapalenia stawów lub spondyloartropatii, ponieważ alemtuzumab jest przeciwwskazany przy innej współistniejącej chorobie autoimmunologicznej niż stwardnienie rozsiane.Nie łącz tych leków na własną rękę i powiedz neurologowi oraz dermatologowi lub reumatologowi o obu terapiach, zanim zaczniesz nowe leczenie.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie łącz tych leków na własną rękę i powiedz neurologowi oraz dermatologowi lub reumatologowi o obu terapiach, zanim zaczniesz nowe leczenie.
Te dwa leki działają na układ odpornościowy i razem mogą go za bardzo osłabić. Zwiększa to ryzyko ciężkich zakażeń. Leku na stwardnienie rozsiane z tej pary nie stosuje się u osób, które mają też łuszczycę lub inną chorobę z autoagresji. Twoi lekarze muszą wspólnie wybrać bezpieczne leczenie.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność lub ból gardła
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- białe naloty w jamie ustnej lub zmiany grzybicze
- nietypowe siniaki lub krwawienia
- nagłe kołatanie serca, chudnięcie lub nadmierne zmęczenie
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie należy rozpoczynać leczenia alemtuzumabem u pacjenta leczonego iksekizumabem z powodu łuszczycy, łuszczycowego zapalenia stawów lub spondyloartropatii, ponieważ alemtuzumab jest przeciwwskazany przy innej współistniejącej chorobie autoimmunologicznej niż stwardnienie rozsiane[1]. Wybór leczenia stwardnienia rozsianego wymaga uzgodnienia między neurologiem a dermatologiem lub reumatologiem. Jeśli pacjent przebył już kurs alemtuzumabu, a włączenie iksekizumabu jest rozważane, decyzję podejmuje się indywidualnie po wykluczeniu czynnego zakażenia, ponieważ iksekizumabu nie stosuje się przy znaczących klinicznie aktywnych infekcjach[2].
Skutek kliniczny
Sumowanie immunosupresji zwiększa ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, w tym bakteryjnych i grzybiczych. U pacjenta z chorobą autoimmunologiczną leczoną iksekizumabem alemtuzumab może dodatkowo nasilać zaburzenia autoimmunologiczne. Bezpieczeństwa iksekizumabu w skojarzeniu z innymi lekami immunomodulującymi nie oceniano[2].
Mechanizm
Alemtuzumab powoduje głębokie i długotrwałe wyczerpanie limfocytów T i B, a iksekizumab hamuje interleukinę 17A, która odgrywa ważną rolę w obronie przed zakażeniami bakteryjnymi i grzybiczymi. Oba leki sumują więc działanie osłabiające odporność. Iksekizumab stosuje się w łuszczycy plackowatej, łuszczycowym zapaleniu stawów i osiowej spondyloartropatii, czyli w chorobach o podłożu autoimmunologicznym. Alemtuzumabu nie stosuje się u pacjentów z inną współistniejącą chorobą autoimmunologiczną niż stwardnienie rozsiane[1].
Monitorować
- objawy zakażenia, w tym zakażeń oportunistycznych i grzybiczych
- morfologia krwi z rozmazem i liczba limfocytów
- objawy nowych chorób autoimmunologicznych, w tym zaburzeń tarczycy, małopłytkowości i chorób nerek
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Alemtuzumab podany w przeszłości, iksekizumab włączany późniejkolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Wyczerpanie limfocytów po alemtuzumabie utrzymuje się długo, dlatego po zakończonym kursie ryzyko zakażeń przy włączaniu iksekizumabu pozostaje podwyższone. Przed włączeniem iksekizumabu należy wykluczyć czynne zakażenie i ocenić morfologię z liczbą limfocytów. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Taltz 80 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/taltz-100370679/
Połączenie przeciwwskazaneAlemtuzumab+ RyzankizumabNie rozpoczynaj alemtuzumabu u pacjenta leczonego ryzankizumabem, ponieważ współistniejąca choroba autoimmunologiczna inna niż stwardnienie rozsiane jest przeciwwskazaniem do alemtuzumabu.Powiedz neurologowi, że przyjmujesz ryzankizumab i na jaką chorobę, zanim zostanie zaplanowane leczenie alemtuzumabem.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Powiedz neurologowi, że przyjmujesz ryzankizumab i na jaką chorobę, zanim zostanie zaplanowane leczenie alemtuzumabem.
Oba leki osłabiają odporność, a razem mogą ją obniżyć tak bardzo, że łatwo o groźne zakażenie. Lek na stwardnienie rozsiane, alemtuzumab, nie jest podawany osobom, które chorują też na łuszczycę lub zapalenie jelit, a na te choroby stosuje się ryzankizumab. Dlatego tych leków się nie łączy.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność albo ból przy oddychaniu
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- opryszczka, półpasiec lub inne nowe zmiany na skórze
- łatwe siniaczenie, krwawienie z nosa lub dziąseł
- nasilenie łuszczycy albo biegunki
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie rozpoczynaj alemtuzumabu u pacjenta leczonego ryzankizumabem, ponieważ współistniejąca choroba autoimmunologiczna inna niż stwardnienie rozsiane jest przeciwwskazaniem do alemtuzumabu[1]. Stwardnienie rozsiane należy wtedy leczyć innym lekiem modyfikującym przebieg choroby, wybranym przez neurologa wspólnie z lekarzem prowadzącym chorobę zapalną. Żadnego z tych leków nie podaje się w czasie ciężkiego lub istotnego klinicznie czynnego zakażenia[1][2].
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń. Alemtuzumab może też nasilać zaburzenia autoimmunologiczne u pacjenta, który już choruje na chorobę autoimmunologiczną. Bezpieczeństwa i skuteczności ryzankizumabu łączonego z lekami immunosupresyjnymi, w tym biologicznymi, nie oceniano[2].
Mechanizm
Oba leki osłabiają układ odpornościowy i ich działanie się sumuje. Alemtuzumab powoduje głęboki i długotrwały spadek liczby limfocytów T i B, a ryzankizumab blokuje interleukinę 23 i hamuje odpowiedź zapalną zależną od limfocytów Th17. Choroby leczone ryzankizumabem, czyli łuszczyca, łuszczycowe zapalenie stawów, choroba Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego, to choroby autoimmunologiczne inne niż stwardnienie rozsiane, a ich obecność wyklucza leczenie alemtuzumabem[1].
Monitorować
- objawy zakażeń, w tym gruźlicy i zakażeń oportunistycznych
- morfologia krwi z rozmazem i liczbą płytek
- czynność tarczycy
- kreatynina i badanie ogólne moczu
- aktywność łuszczycy lub zapalenia jelit
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Ryzankizumab włączany po zakończonym leczeniu alemtuzumabemkolejność włączenia · ryzankizumab | inne zalecenie | Gdy choroba autoimmunologiczna leczona ryzankizumabem pojawia się po kursach alemtuzumabu, ryzankizumab można rozważyć, ale przy utrzymującym się niedoborze limfocytów ryzyko zakażeń się sumuje. Przed włączeniem oceń morfologię z rozmazem, wyklucz czynne zakażenie, w tym gruźlicę, i monitoruj objawy zakażeń. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Skyrizi 75 mg, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/skyrizi-100417814/
Połączenie przeciwwskazaneAlemtuzumab+ SarilumabNie łącz tych leków.Nie zaczynaj żadnego z tych leków bez rozmowy z neurologiem i reumatologiem, a jeśli już stosujesz jeden z nich, powiedz o tym każdemu lekarzowi.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie zaczynaj żadnego z tych leków bez rozmowy z neurologiem i reumatologiem, a jeśli już stosujesz jeden z nich, powiedz o tym każdemu lekarzowi.
Oba leki osłabiają układ odpornościowy, a razem robią to bardzo silnie. Może to prowadzić do ciężkich zakażeń, które przy jednym z tych leków mogą przebiegać bez gorączki. Tych leków nie stosuje się razem.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze, ale też złe samopoczucie bez gorączki
- kaszel, duszność
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- opryszczka, półpasiec lub inne zmiany na skórze
- biegunka, wymioty
- nietypowe zmęczenie lub osłabienie
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz tych leków. Alemtuzumabu nie podaje się chorym z reumatoidalnym zapaleniem stawów, polimialgią reumatyczną ani inną chorobą autoimmunologiczną poza stwardnieniem rozsianym[1]. Żadnego z leków nie podaje się przy czynnym, ciężkim zakażeniu[1][2]. Stosowania sarilumabu z lekami biologicznymi nie badano[2]. Jeśli chory po wcześniejszym kursie alemtuzumabu ma rozpocząć sarilumab, decyzję podejmuje neurolog wspólnie z reumatologiem, a kolejnych kursów alemtuzumabu się nie podaje.
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, także zagrażających życiu. Sarilumab hamuje gorączkę i wzrost CRP, więc zakażenie może przebiegać skąpoobjawowo i zostać rozpoznane późno. Choroba autoimmunologiczna, w której stosuje się sarilumab, sama w sobie wyklucza leczenie alemtuzumabem[1].
Mechanizm
Alemtuzumab niszczy limfocyty T i B, a ich liczba odbudowuje się długo, więc odporność jest osłabiona jeszcze długo po zakończeniu kursu. Sarilumab blokuje receptor interleukiny 6, co hamuje odpowiedź zapalną, osłabia obronę przed zakażeniami i może obniżać liczbę neutrofili. Działanie obu leków na układ odpornościowy się sumuje. Sarilumab stosuje się w chorobach autoimmunologicznych, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów i polimialgia reumatyczna, a alemtuzumabu nie stosuje się u chorych z inną współistniejącą chorobą autoimmunologiczną niż stwardnienie rozsiane[1].
Metabolizm i transportery
- Sarilumab: induktor CYP3A4[3]
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem – liczba limfocytów i neutrofili
- objawy zakażenia, także przy prawidłowej temperaturze i CRP
- badania w kierunku zakażeń utajonych przed rozpoczęciem leczenia
Kiedy ocena się zmienia
| Sarilumab włączany po zakończonym leczeniu alemtuzumabem, bez planu kolejnych kursówkolejność włączenia · pacjent | inne zalecenie | Gdy chory po zakończonym leczeniu alemtuzumabem rozwija chorobę wymagającą sarilumabu, kolejnych kursów alemtuzumabu się nie podaje. Limfopenia po alemtuzumabie utrzymuje się długo, więc przed włączeniem sarilumabu oceń morfologię z rozmazem i wyklucz czynne zakażenie, a w trakcie leczenia ściśle monitoruj objawy zakażeń. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Kevzara 150 mg, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/kevzara-100390593/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Kevzara. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/kevzara-100390593/
Połączenie przeciwwskazaneAlemtuzumab+ UstekinumabNie rozpoczynaj leczenia alemtuzumabem u pacjenta, który ma chorobę autoimmunologiczną inną niż stwardnienie rozsiane, w tym chorobę leczoną ustekinumabem.Powiedz neurologowi i lekarzowi prowadzącemu leczenie ustekinumabem o obu lekach, zanim przyjmiesz kolejną dawkę któregokolwiek z nich.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Powiedz neurologowi i lekarzowi prowadzącemu leczenie ustekinumabem o obu lekach, zanim przyjmiesz kolejną dawkę któregokolwiek z nich.
Tych dwóch leków zwykle nie łączy się ze sobą. Oba silnie osłabiają układ odporności, więc razem mogą znacznie zwiększyć ryzyko poważnych zakażeń. Lek na stwardnienie rozsiane, alemtuzumab, nie jest też odpowiedni dla osób z chorobami, które leczy się ustekinumabem, na przykład z łuszczycą lub chorobą Crohna.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- przewlekły kaszel, nocne poty, chudnięcie
- trudno gojące się rany lub zmiany skórne
- ból lub pieczenie przy oddawaniu moczu
- silne zmęczenie i ogólne złe samopoczucie
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie rozpoczynaj leczenia alemtuzumabem u pacjenta, który ma chorobę autoimmunologiczną inną niż stwardnienie rozsiane, w tym chorobę leczoną ustekinumabem[1]. Jeśli pacjent otrzymuje oba leki, skontaktuj się z lekarzem prowadzącym przed kolejnym podaniem któregokolwiek z nich. Żadnego z leków nie podaje się przy czynnym, istotnym klinicznie zakażeniu[2][1]. Nie podaje się żywych szczepionek w trakcie leczenia ustekinumabem[3].
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, w tym reaktywacji gruźlicy. Choroba autoimmunologiczna leczona ustekinumabem wyklucza leczenie alemtuzumabem. Bezpieczeństwa ustekinumabu w skojarzeniu z innymi lekami biologicznymi i immunosupresyjnymi nie oceniano w badaniach dotyczących łuszczycy[3].
Mechanizm
Oba leki są przeciwciałami monoklonalnymi o działaniu immunosupresyjnym. Ustekinumab blokuje szlak interleukin 12 i 23, a alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów. Ich działania sumują się i pogłębiają upośledzenie odporności. Interakcji farmakokinetycznej nie oczekuje się. Alemtuzumabu nie stosuje się u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi innymi niż stwardnienie rozsiane[1], a ustekinumab stosuje się właśnie w takich chorobach – łuszczycy, łuszczycowym zapaleniu stawów, chorobie Crohna i wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego.
Monitorować
- objawy zakażenia, w tym gruźlicy
- morfologia krwi z rozmazem i liczbą limfocytów
- historia szczepień żywymi szczepionkami
Kiedy ocena się zmienia
| Zmiana leczenia z jednego leku na drugi bez jednoczesnego stosowaniakolejność włączenia · pacjent | inne zalecenie | Odstawienie ustekinumabu nie znosi przeciwwskazania, jeśli choroba autoimmunologiczna nadal występuje. Przy przejściu w przeciwną stronę pamiętaj o długotrwałej deplecji limfocytów po alemtuzumabie i oceń morfologię oraz ryzyko zakażeń przed włączeniem ustekinumabu. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Stelara 45 mg/0,5 ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/stelara-100201758/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Steqeyma 130 mg, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/steqeyma-100504749/
Połączenie przeciwwskazaneAlemtuzumab+ AbataceptNie łącz abataceptu z alemtuzumabem.Jeśli masz dostać oba te leki, porozmawiaj z lekarzem prowadzącym przed kolejnym podaniem i powiedz każdemu lekarzowi o wszystkich lekach, które przyjmujesz.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli masz dostać oba te leki, porozmawiaj z lekarzem prowadzącym przed kolejnym podaniem i powiedz każdemu lekarzowi o wszystkich lekach, które przyjmujesz.
Oba leki mocno osłabiają układ odpornościowy, więc razem bardzo zwiększają ryzyko ciężkich zakażeń. Leku stosowanego w stwardnieniu rozsianym, czyli alemtuzumabu, nie podaje się osobom, które mają też inną chorobę autoimmunologiczną, na przykład reumatoidalne zapalenie stawów leczone abataceptem. Tych leków nie łączy się ze sobą.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- uporczywy kaszel lub duszność
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- nowe zmiany na skórze, opryszczka lub półpasiec
- silne osłabienie i złe samopoczucie
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz abataceptu z alemtuzumabem. Alemtuzumabu nie stosuje się u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi innymi niż stwardnienie rozsiane, a więc także u chorych leczonych abataceptem z powodu reumatoidalnego zapalenia stawów, łuszczycowego zapalenia stawów czy młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów[1]. Gdy pacjent ze stwardnieniem rozsianym i współistniejącą chorobą reumatyczną wymaga leczenia, decyzję o wyborze terapii podejmuje neurolog wspólnie z reumatologiem, z pominięciem alemtuzumabu.
Skutek kliniczny
Sumowanie działania immunosupresyjnego zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń, w tym oportunistycznych i posocznicy, oraz może osłabiać odpowiedź na szczepienia. Ciężkie i niekontrolowane zakażenia wykluczają stosowanie abataceptu[2], a ciężkie czynne zakażenie wyklucza podanie alemtuzumabu do czasu jego ustąpienia[1]. Choroba autoimmunologiczna, z powodu której pacjent przyjmuje abatacept, sama w sobie wyklucza leczenie alemtuzumabem[1].
Mechanizm
Oba leki to biologiczne leki immunosupresyjne. Abatacept hamuje kostymulację i aktywację limfocytów T, a alemtuzumab niszczy limfocyty T i B wykazujące ekspresję CD52, co prowadzi do długotrwałej limfopenii. Jednoczesne podawanie abataceptu z biologicznymi lekami immunosupresyjnymi lub immunomodulującymi może nasilać jego działanie na układ odpornościowy[2]. Dodatkowo abatacept stosuje się w chorobach autoimmunologicznych innych niż stwardnienie rozsiane, a alemtuzumabu nie stosuje się u pacjentów z takimi współistniejącymi chorobami[1].
Monitorować
- objawy zakażenia (gorączka, dreszcze, kaszel, zmiany skórne)
- morfologia krwi z rozmazem i liczbą limfocytów
- wywiad w kierunku chorób autoimmunologicznych przed kwalifikacją do alemtuzumabu
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego ORENCIA 50 mg, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/orencia-100157000/
Połączenie przeciwwskazaneAlemtuzumab+ Szczepionki przeciw żółtej febrze (np. szczepionka przeciw żółtej febrze) klasaSzczepionki przeciw żółtej febrze nie podaje się w trakcie leczenia immunosupresyjnym przeciwciałem monoklonalnym ani przed odbudową odporności po jego odstawieniu – połączenie jest przeciwwskazane.Jeśli przyjmujesz lek biologiczny osłabiający odporność albo przyjmowałeś go w ostatnich miesiącach, nie szczep się przeciw żółtej febrze bez zgody lekarza prowadzącego i lekarza medycyny podróży.opóźniony (dni)opisy przypadków
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli przyjmujesz lek biologiczny osłabiający odporność albo przyjmowałeś go w ostatnich miesiącach, nie szczep się przeciw żółtej febrze bez zgody lekarza prowadzącego i lekarza medycyny podróży.
Szczepionka przeciw żółtej febrze zawiera żywy, osłabiony wirus, który przy sprawnej odporności jest bezpieczny. Leki biologiczne osłabiające odporność, na przykład okrelizumab, ofatumumab, alemtuzumab, belimumab czy anifrolumab, sprawiają, że organizm może nie poradzić sobie z tym wirusem. Może wtedy dojść do ciężkiej, zagrażającej życiu choroby po szczepieniu, a sama szczepionka może nie chronić przed żółtą febrą. Działanie części tych leków utrzymuje się wiele miesięcy po ostatniej dawce.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- wysoka gorączka w ciągu kilku tygodni po szczepieniu
- zażółcenie skóry lub białek oczu
- silny ból głowy, sztywność karku, splątanie lub drgawki
- krwawienia, wybroczyny na skórze
- znaczne osłabienie, wymioty, zmniejszona ilość oddawanego moczu
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- opisy przypadków
Postępowanie
Szczepionki przeciw żółtej febrze nie podaje się w trakcie leczenia immunosupresyjnym przeciwciałem monoklonalnym ani przed odbudową odporności po jego odstawieniu – połączenie jest przeciwwskazane. Jeśli szczepienie jest potrzebne, należy je wykonać z wyprzedzeniem przed rozpoczęciem leczenia biologicznego, a termin włączenia leku uzgodnić z lekarzem prowadzącym. Po odstawieniu okrelizumabu, ofatumumabu i ublituksymabu szczepienie rozważa się dopiero po odnowie limfocytów B, po alemtuzumabie po potwierdzeniu odbudowy odporności, a po pozostałych lekach po okresie wypłukiwania ustalonym przez specjalistę. Przy wedolizumabie immunosupresja ma charakter głównie jelitowy, ale szczepienie żywą szczepionką nadal wymaga indywidualnej decyzji specjalisty i bilansu korzyści do ryzyka. Gdy szczepienia nie można wykonać, pacjent powinien zrezygnować z podróży do rejonu endemicznego albo otrzymać zaświadczenie o przeciwwskazaniu do szczepienia i stosować ścisłą ochronę przed komarami.
Skutek kliniczny
Najgroźniejszym skutkiem jest uogólnione zakażenie wirusem szczepionkowym w postaci choroby trzewnej z niewydolnością wielonarządową albo choroby neurotropowej z zapaleniem mózgu, które mogą zakończyć się zgonem. Drugim skutkiem jest brak skutecznej ochrony przed żółtą febrą mimo szczepienia, co przy podróży do rejonu endemicznego naraża pacjenta na pełnoobjawową chorobę. Objawy powikłań poszczepiennych pojawiają się zwykle w ciągu kilku dni do kilku tygodni po szczepieniu.
Mechanizm
Szczepionka przeciw żółtej febrze zawiera żywy, osłabiony wirus, który musi się ograniczenie namnożyć, aby wywołać odporność, a jego replikację kontroluje sprawny układ odpornościowy. Przeciwciała monoklonalne grupy B osłabiają tę kontrolę różnymi drogami – okrelizumab, ofatumumab i ublituksymab usuwają limfocyty B, alemtuzumab głęboko i długotrwale usuwa limfocyty T i B, belimumab hamuje przeżycie limfocytów B, anifrolumab blokuje receptor interferonów typu I, kluczowych w obronie przed wirusem żółtej febry, rozanoliksyzumab obniża stężenie przeciwciał klasy IgG, a wedolizumab hamuje migrację limfocytów do tkanek. W efekcie wirus szczepionkowy może namnażać się w sposób niekontrolowany, a jednocześnie odpowiedź ochronna na szczepienie jest osłabiona lub nie powstaje. Interakcja jest wspólna dla wszystkich leków grupy B poza teprotumumabem, a jej nasilenie zależy od głębokości i czasu trwania immunosupresji.
Monitorować
- Przed szczepieniem: aktualne i planowane leczenie biologiczne oraz data ostatniej dawki
- Przy anty-CD20 i alemtuzumabie: liczba limfocytów B lub ocena odbudowy odporności przed ewentualnym szczepieniem
- Po przypadkowym szczepieniu w trakcie leczenia: gorączka, żółtaczka, objawy neurologiczne przez kilka tygodni
Kiedy ocena się zmienia
| Szczepienie co najmniej 4 tygodnie przed pierwszą dawką leku z grupy Bkolejność włączenia · szczepionki przeciw żółtej febrze | inne zalecenie | Szczepienie wykonane z odpowiednim wyprzedzeniem przed rozpoczęciem leczenia biologicznego jest dopuszczalne i stanowi zalecany sposób postępowania, a termin pierwszej dawki leku należy uzgodnić ze specjalistą. |
| Odbudowa odporności po odstawieniu lekuodstep · immunosupresyjne przeciwciała monoklonalne | inne zalecenie | Po odstawieniu leku szczepienie rozważa się dopiero po ustąpieniu immunosupresji – przy lekach anty-CD20 po odnowie limfocytów B, przy alemtuzumabie po potwierdzeniu odbudowy odporności, a przy pozostałych po okresie wypłukiwania ustalonym przez specjalistę. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
Połączenie przeciwwskazaneAlemtuzumab+ WedolizumabNie rozpoczynaj leczenia alemtuzumabem u pacjenta z nieswoistym zapaleniem jelit leczonego wedolizumabem.Powiedz neurologowi i gastroenterologowi o obu lekach i nie zaczynaj leczenia alemtuzumabem, dopóki obaj lekarze tego nie uzgodnią.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Powiedz neurologowi i gastroenterologowi o obu lekach i nie zaczynaj leczenia alemtuzumabem, dopóki obaj lekarze tego nie uzgodnią.
Oba leki osłabiają układ odpornościowy, więc razem mocniej zwiększają ryzyko poważnych zakażeń. Alemtuzumabu nie podaje się osobom, które oprócz stwardnienia rozsianego chorują na inną chorobę autoimmunologiczną, na przykład zapalenie jelit leczone wedolizumabem. Jeśli zapalenie jelit pojawiło się po zakończonym leczeniu alemtuzumabem, lekarz może zastosować wedolizumab, ale będzie cię dokładnie kontrolował.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub uczucie rozbicia
- uporczywy kaszel lub duszność
- nasilona albo krwista biegunka, ból brzucha
- nowe zaburzenia mowy, widzenia, równowagi lub osłabienie jednej strony ciała
- zmiany w zachowaniu lub problemy z pamięcią
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie rozpoczynaj leczenia alemtuzumabem u pacjenta z nieswoistym zapaleniem jelit leczonego wedolizumabem[1]. Leczenie stwardnienia rozsianego u takiego pacjenta należy uzgodnić między neurologiem a gastroenterologiem i wybrać lek bez działania deplecyjnego. Jeśli zapalenie jelit rozwinęło się po zakończonym kursie alemtuzumabu, wedolizumab można stosować pod ścisłą kontrolą zakażeń. Wedolizumabu nie podaje się w czynnym ciężkim zakażeniu, takim jak gruźlica, sepsa, cytomegalia, listerioza czy postępująca leukoencefalopatia wieloogniskowa[2]. Przy obu lekach zachowaj ostrożność ze szczepionkami zawierającymi żywe drobnoustroje[2].
Skutek kliniczny
Sumowanie immunosupresji zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń, w tym oportunistycznych, a teoretycznie także postępującej leukoencefalopatii wieloogniskowej. U pacjenta z nieswoistym zapaleniem jelit alemtuzumab może dodatkowo nasilić chorobę autoimmunologiczną, ponieważ sam wywołuje wtórne zaburzenia autoimmunologiczne.
Mechanizm
Alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z inną współistniejącą chorobą autoimmunologiczną niż stwardnienie rozsiane[1]. Wedolizumab stosuje się w nieswoistych zapaleniach jelit, które się do takich chorób zaliczają. Oba leki działają immunosupresyjnie. Alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów T i B, a wedolizumab blokuje integrynę α4β7 i hamuje migrację limfocytów do błony śluzowej przewodu pokarmowego. Skutki obu leków na odporność się sumują. Między lekami nie ma interakcji farmakokinetycznej.
Monitorować
- objawy zakażeń, w tym oportunistycznych
- morfologia krwi z rozmazem, liczba limfocytów
- nowe objawy neurologiczne sugerujące postępującą leukoencefalopatię wieloogniskową
- aktywność nieswoistego zapalenia jelit
- badania przesiewowe w kierunku gruźlicy przed leczeniem
Bezpieczniejsze alternatywy
interferon betaglatiramer
Kiedy ocena się zmienia
| Kurs alemtuzumabu zakończony przed rozpoznaniem zapalenia jelit, wedolizumab włączany późniejkolejność włączenia · alemtuzumab | ryzyko maleje | Przeciwwskazanie dotyczy podania alemtuzumabu pacjentowi z istniejącą chorobą autoimmunologiczną. Gdy zapalenie jelit rozwinęło się po zakończonym kursie alemtuzumabu, wedolizumab można stosować, ale nadal trzeba się liczyć z sumowaniem immunosupresji i ściśle monitorować zakażenia oraz liczbę limfocytów. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Entyvio 300 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/entyvio-100315858/
Niekorzystna interakcja167
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ KlozapinaPołączenia należy unikać, a decyzję o jego zastosowaniu podejmują wspólnie psychiatra i neurolog.Nie łącz tych leków bez wspólnej decyzji psychiatry i neurologa, rób regularnie morfologię i od razu zgłoś się do lekarza, gdy pojawi się gorączka lub ból gardła.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Nie łącz tych leków bez wspólnej decyzji psychiatry i neurologa, rób regularnie morfologię i od razu zgłoś się do lekarza, gdy pojawi się gorączka lub ból gardła.
Klozapina i alemtuzumab mogą zmniejszać liczbę białych krwinek, które chronią cię przed zakażeniami. Przyjmowane razem zwiększają ryzyko groźnego spadku odporności i ciężkich infekcji. Alemtuzumab może też obniżyć liczbę płytek krwi, przez co łatwiej o krwawienia.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła albo owrzodzenia w jamie ustnej
- nawracające lub nietypowo ciężkie infekcje
- siniaki bez wyraźnej przyczyny, drobne czerwone kropki na skórze, krwawienie z dziąseł lub nosa
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenia należy unikać, a decyzję o jego zastosowaniu podejmują wspólnie psychiatra i neurolog. Nie rozpoczyna się klozapiny u pacjenta przyjmującego substancje o znacznym ryzyku agranulocytozy[1][2][3]. U pacjenta stabilnego na klozapinie warto rozważyć inny lek modyfikujący przebieg stwardnienia rozsianego. Jeśli połączenie jest konieczne, morfologię z rozmazem wykonuje się według ostrzejszego z obu schematów. Każdy spadek neutrofili ocenia się pod kątem obu leków, a pacjenta uczy się szybko zgłaszać gorączkę i objawy zakażenia.
Skutek kliniczny
Rośnie ryzyko ciężkiej neutropenii lub agranulocytozy i ciężkich zakażeń. Spadek liczby neutrofili trudno przypisać jednemu z leków. Neutropenia wywołana alemtuzumabem może wymusić przerwanie klozapiny zgodnie z jej schematem kontroli morfologii, co grozi nawrotem psychozy.
Mechanizm
Klozapina może wywołać neutropenię i agranulocytozę. Dlatego nie łączy się jej z substancjami istotnie hamującymi czynność szpiku kostnego ani z substancjami o znacznym ryzyku agranulocytozy, w tym ze środkami cytotoksycznymi[1]. Alemtuzumab jest przeciwciałem anty-CD52, które niszczy limfocyty i powoduje głęboką, długotrwałą limfopenię. Może też wywołać neutropenię oraz autoimmunologiczne cytopenie, w tym małopłytkowość immunologiczną i pancytopenię. Obu lekom towarzyszy ryzyko ciężkich zakażeń, więc ich działanie na krew i odporność się sumuje. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, ponieważ alemtuzumab nie jest metabolizowany przez cytochrom P450.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia z rozmazem i bezwzględna liczba neutrofili
- liczba płytek krwi
- objawy zakażenia (gorączka, ból gardła, owrzodzenia jamy ustnej)
- objawy skazy krwotocznej (wybroczyny, siniaki, krwawienia)
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Rozpoczynanie klozapiny u pacjenta leczonego alemtuzumabemkolejność włączenia · klozapina | ryzyko rośnie | Klozapiny nie rozpoczyna się u pacjentów przyjmujących substancje o znacznym ryzyku agranulocytozy. Przy niedawnym lub trwającym leczeniu alemtuzumabem oraz przy cytopenii w morfologii wyjściowej klozapiny nie należy włączać. |
| Zaburzenia czynności szpiku lub cytopenia w trakcie leczeniakolejność włączenia · pacjent | interakcja nie dotyczy | Klozapina jest przeciwwskazana przy zaburzeniach czynności szpiku kostnego. Jeśli po alemtuzumabie pojawi się neutropenia, pancytopenia lub inna istotna cytopenia, dalsze stosowanie klozapiny jest wykluczone. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Clopizam 25 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/clopizam-100383587/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ayupil 12,5 mg, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ayupil-100396213/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Paxifar 25 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/paxifar-100435798/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Clopizam. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/clopizam-100383587/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ RoflumilastUnikaj włączania roflumilastu u pacjenta leczonego alemtuzumabem, także po zakończeniu kursów infuzji, dopóki utrzymuje się deplecja limfocytów.Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie płuc i neurologowi, że przyjmujesz oba leki, i nie zaczynaj leku na płuca bez ich wspólnej decyzji.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie płuc i neurologowi, że przyjmujesz oba leki, i nie zaczynaj leku na płuca bez ich wspólnej decyzji.
Oba leki osłabiają działanie układu odpornościowego. Przyjmowane razem mogą zwiększać ryzyko infekcji, także poważnych, na przykład zapalenia płuc czy półpaśca. Lek na płuca zwykle nie jest zalecany u osób leczonych lekiem na stwardnienie rozsiane, nawet jakiś czas po ostatniej kroplówce.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- nasilony kaszel z odkrztuszaniem lub duszność
- bolesna wysypka z pęcherzykami
- długo utrzymujące się osłabienie lub nocne poty
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj włączania roflumilastu u pacjenta leczonego alemtuzumabem, także po zakończeniu kursów infuzji, dopóki utrzymuje się deplecja limfocytów. Leczenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc opieraj na lekach wziewnych rozszerzających oskrzela, które nie wpływają na odporność. Jeśli lekarz uzna roflumilast za niezbędny, należy przed jego włączeniem wykluczyć czynne i utajone zakażenia, a w trakcie leczenia regularnie kontrolować morfologię i objawy infekcji. Roflumilastu nie stosuje się w czasie ciężkiego, ostrego zakażenia[1].
Skutek kliniczny
Możliwe zwiększenie ryzyka zakażeń, w tym ciężkich i oportunistycznych, oraz reaktywacji zakażeń utajonych, takich jak gruźlica, opryszczka czy półpasiec. Roflumilastu nie zaleca się u chorych ze stwardnieniem rozsianym ani u leczonych lekami immunosupresyjnymi, a doświadczenie u pacjentów z utajonymi zakażeniami jest ograniczone[1].
Mechanizm
Roflumilast hamuje fosfodiesterazę 4 i działa przeciwzapalnie, a alemtuzumab trwale zmniejsza liczbę limfocytów T i B przez wiązanie z antygenem CD52. Oba leki osłabiają odpowiedź immunologiczną, więc ich działania mogą się sumować. Między lekami nie zachodzi interakcja farmakokinetyczna, ponieważ przeciwciało monoklonalne nie jest metabolizowane przez CYP3A4 ani CYP1A2, które odpowiadają za przemiany roflumilastu[1].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- objawy zakażenia (gorączka, kaszel z odkrztuszaniem, dreszcze)
- morfologia krwi z rozmazem, zwłaszcza liczba limfocytów
- objawy półpaśca i opryszczki
- badanie w kierunku gruźlicy utajonej przed włączeniem roflumilastu
Kiedy ocena się zmienia
| Roflumilast włączany po zakończeniu kursów alemtuzumabukolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Deplecja limfocytów po alemtuzumabie utrzymuje się długo po ostatniej infuzji, dlatego ryzyko sumowania działania immunosupresyjnego nie kończy się wraz z zakończeniem kursu. Przed włączeniem roflumilastu należy ocenić aktualną liczbę limfocytów i wykluczyć zakażenia. |
| Czynne ciężkie zakażenieczas leczenia · pacjent | interakcja nie dotyczy | W czasie ciężkiego, czynnego zakażenia nie podaje się alemtuzumabu do jego całkowitego ustąpienia, a roflumilastu nie zaleca się w ciężkich ostrych chorobach zakaźnych. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Daxas 500 mcg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/daxas-100227338/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Daxas. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/daxas-100227338/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ AzatioprynaNie stosuj azatiopryny jednocześnie z alemtuzumabem.Nie przyjmuj azatiopryny w okresie leczenia alemtuzumabem bez wyraźnej zgody lekarza prowadzącego i regularnie rób badania krwi, które ci zleci.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Nie przyjmuj azatiopryny w okresie leczenia alemtuzumabem bez wyraźnej zgody lekarza prowadzącego i regularnie rób badania krwi, które ci zleci.
Oba leki mocno osłabiają odporność, a razem działają silniej niż każdy z osobna. Zwiększa to ryzyko poważnych zakażeń i spadku liczby krwinek. Działanie alemtuzumabu trwa wiele miesięcy po wlewie, więc ryzyko nie znika od razu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła, kaszel lub duszność
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- nietypowe siniaki lub krwawienia
- wyraźne osłabienie i bladość
- opryszczka lub półpasiec
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie stosuj azatiopryny jednocześnie z alemtuzumabem. Przy zmianie leczenia z azatiopryny na alemtuzumab podaj alemtuzumab dopiero po odstawieniu azatiopryny i powrocie morfologii krwi do normy. Po kursie alemtuzumabu nie włączaj azatiopryny bez oceny liczby limfocytów i leukocytów. Gdy jednoczesne lub kolejne stosowanie jest konieczne, wykonuj regularnie morfologię krwi z rozmazem i aktywnie poszukuj objawów zakażenia. Żywych szczepionek nie podaje się przez co najmniej 3 miesiące po zakończeniu leczenia azatiopryną.[1]
Skutek kliniczny
Głębsza i dłuższa limfopenia oraz możliwa leukopenia, małopłytkowość lub inne cytopenie. Rośnie ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, a także reaktywacji zakażeń utajonych. Odpowiedź na szczepionki inaktywowane może być osłabiona, a szczepionki żywe stają się niebezpieczne.[1]
Mechanizm
Oba leki silnie hamują układ odpornościowy, a ich działania się sumują. Alemtuzumab niszczy limfocyty T i B, a ich liczba odbudowuje się przez wiele miesięcy. Azatiopryna przez swoje aktywne metabolity tioguaninowe hamuje podziały komórek szpiku kostnego i limfocytów. Azatioprynę łączy się z lekami hamującymi czynność szpiku tylko wtedy, gdy nie da się tego uniknąć.[1]
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem
- bezwzględna liczba limfocytów
- liczba płytek krwi
- objawy zakażeń, w tym oportunistycznych
Kiedy ocena się zmienia
| Zmiana leczenia z azatiopryny na alemtuzumabkolejność włączenia · pacjent | inne zalecenie | Przy zamianie terapii alemtuzumab podaje się po odstawieniu azatiopryny i normalizacji morfologii krwi, aby nie nakładać działania obu leków na szpik i limfocyty. |
| Kilka miesięcy po wlewieczas leczenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Deplecja limfocytów po alemtuzumabie utrzymuje się długo, dlatego włączenie azatiopryny po kursie wymaga oceny liczby limfocytów i leukocytów. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Imuran 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imuran-100030481/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ PenicylaminaUnikaj łączenia penicylaminy z alemtuzumabem i rozważ zamianę penicylaminy na lek chelatujący o mniejszej toksyczności hematologicznej.Powiedz obu lekarzom, że przyjmujesz oba leki, nie przerywaj żadnego z nich samodzielnie i regularnie rób zlecone badania krwi i moczu.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz obu lekarzom, że przyjmujesz oba leki, nie przerywaj żadnego z nich samodzielnie i regularnie rób zlecone badania krwi i moczu.
Oba leki mogą osłabiać szpik kostny, który wytwarza krwinki, oraz uszkadzać nerki. Razem to ryzyko jest większe i może prowadzić do ciężkich zakażeń, krwawień lub chorób nerek. Alemtuzumab działa w organizmie jeszcze długo po podaniu, więc ryzyko nie znika szybko. Zwykle lekarze starają się tych leków nie łączyć.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub ból gardła
- łatwe powstawanie siniaków, drobne czerwone plamki na skórze
- krwawienie z dziąseł lub nosa, obfite miesiączki
- krew w moczu lub ciemny mocz
- pienisty mocz lub obrzęki nóg i powiek
- kaszel z krwią
- nasilone zmęczenie i bladość
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj łączenia penicylaminy z alemtuzumabem i rozważ zamianę penicylaminy na lek chelatujący o mniejszej toksyczności hematologicznej. Penicylaminy nie stosuje się jednocześnie z lekami hamującymi czynność szpiku kostnego[1]. Jeśli połączenie jest nieuniknione, decyzję podejmuje lekarz prowadzący leczenie stwardnienia rozsianego wspólnie z lekarzem prowadzącym leczenie penicylaminą, a pacjent pozostaje pod ścisłą kontrolą morfologii krwi i czynności nerek. Alemtuzumabu nie stosuje się u pacjentów z innymi chorobami autoimmunologicznymi niż stwardnienie rozsiane[2], co wyklucza go u osób leczonych penicylaminą z powodu reumatoidalnego zapalenia stawów.
Skutek kliniczny
Ryzyko sumuje się w zakresie ciężkich cytopenii (neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość aplastyczna), uszkodzenia nerek z białkomoczem lub krwinkomoczem oraz chorób autoimmunologicznych. Głęboka limfopenia po alemtuzumabie dodatkowo zwiększa ryzyko zakażeń przy jednoczesnym uszkodzeniu szpiku przez penicylaminę. Działania te mogą ujawnić się po wielu miesiącach od podania alemtuzumabu.
Mechanizm
Połączenia penicylaminy z alemtuzumabem należy unikać, ponieważ oba leki uszkadzają krew i nerki i mogą wywoływać choroby autoimmunologiczne. Penicylaminy nie łączy się z lekami hamującymi czynność szpiku kostnego, ponieważ sama może wywołać niedokrwistość aplastyczną, agranulocytozę i uszkodzenie nerek[1]. Alemtuzumab trwale niszczy limfocyty i może wywołać cytopenie, w tym autoimmunologiczną małopłytkowość, oraz autoimmunologiczne choroby nerek. Penicylamina również może wyzwolić zjawiska autoimmunologiczne, takie jak zespół toczniopodobny czy kłębuszkowe zapalenie nerek. Nie przeprowadzono badań interakcji alemtuzumabu z innymi lekami[2].
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i liczbą płytek
- stężenie kreatyniny w surowicy
- badanie ogólne moczu (białkomocz, krwinkomocz)
- objawy zakażenia
- objawy autoimmunologiczne (skóra, stawy, tarczyca, nerki)
Bezpieczniejsze alternatywy
trientynaoctan cynku
Kiedy ocena się zmienia
| Penicylamina włączana po zakończonym kursie alemtuzumabukolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Działanie limfodeplecyjne i ryzyko wtórnej autoimmunizacji po alemtuzumabie utrzymują się długo po ostatnim wlewie, dlatego zalecenie unikania i ścisłego monitorowania obowiązuje także przy włączaniu penicylaminy po zakończeniu kursu. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Cuprenil 250 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cuprenil-100236018/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ AtezolizumabUnikaj stosowania leków immunosupresyjnych, w tym alemtuzumabu, przed rozpoczęciem leczenia atezolizumabem.Powiedz onkologowi, że byłeś leczony alemtuzumabem, i nie opuszczaj zleconych badań krwi i moczu.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz onkologowi, że byłeś leczony alemtuzumabem, i nie opuszczaj zleconych badań krwi i moczu.
Oba leki działają na układ odpornościowy, ale w przeciwnych kierunkach. Alemtuzumab mocno i na długo osłabia odporność, a atezolizumab pobudza ją do walki z nowotworem, więc wcześniejsze leczenie alemtuzumabem może sprawić, że atezolizumab zadziała słabiej. Oba leki mogą też powodować choroby, w których organizm atakuje własne narządy, na przykład tarczycę, nerki czy płytki krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub inne objawy zakażenia
- siniaki, wybroczyny na skórze, krwawienie z dziąseł lub nosa
- krew w moczu, ciemny mocz lub obrzęki
- kaszel z krwią lub duszność
- kołatanie serca, nadmierna potliwość, chudnięcie lub przeciwnie – senność, marznięcie i przybieranie na wadze
- biegunka, ból brzucha
- zażółcenie skóry lub oczu
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PD – antagonizm, PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj stosowania leków immunosupresyjnych, w tym alemtuzumabu, przed rozpoczęciem leczenia atezolizumabem.[1] Jeśli pacjent był leczony alemtuzumabem, decyzję o włączeniu atezolizumabu podejmuje onkolog wspólnie z lekarzem prowadzącym leczenie immunomodulujące, z uwzględnieniem długo utrzymującej się limfopenii i przebytych powikłań autoimmunologicznych. Po rozpoczęciu atezolizumabu leki immunosupresyjne stosuje się wyłącznie do leczenia działań niepożądanych o podłożu immunologicznym.[1] Ciężkie, czynne zakażenie wyklucza podanie alemtuzumabu do czasu jego ustąpienia.[2]
Skutek kliniczny
Możliwe osłabienie przeciwnowotworowego działania atezolizumabu po wcześniejszym leczeniu alemtuzumabem oraz zwiększone ryzyko ciężkich zaburzeń autoimmunologicznych i zakażeń oportunistycznych.
Mechanizm
Alemtuzumab jest przeciwciałem anty-CD52, które powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów T i B, czyli działa silnie immunosupresyjnie. Atezolizumab blokuje PD-L1 i działa przez odhamowanie odpowiedzi limfocytów T, więc wcześniejsze podanie leku immunosupresyjnego może osłabić jego działanie farmakodynamiczne i skuteczność.[1] Oba leki wywołują ponadto powikłania autoimmunologiczne, takie jak zapalenie tarczycy, małopłytkowość immunologiczna czy zapalenie nerek, co sumuje ryzyko tych działań niepożądanych. Interakcji farmakokinetycznych nie należy się spodziewać, ponieważ oba przeciwciała są usuwane na drodze katabolizmu.[1]
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i liczbą płytek
- liczba limfocytów
- TSH i hormony tarczycy
- kreatynina i badanie ogólne moczu
- aminotransferazy
- objawy zakażeń oportunistycznych
Kiedy ocena się zmienia
| Alemtuzumab podany przed rozpoczęciem atezolizumabukolejność włączenia · atezolizumab | ryzyko rośnie | Wcześniejsza immunosupresja może osłabić skuteczność atezolizumabu, dlatego takiej kolejności należy unikać. |
| Powikłanie autoimmunologiczne po atezolizumabiekolejność włączenia · pacjent | interakcja nie dotyczy | Alemtuzumabu nie stosuje się u pacjentów z innymi współistniejącymi chorobami autoimmunologicznymi niż stwardnienie rozsiane. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tecentriq 1200 mg, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tecentriq-100395410/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ DurwalumabUnikaj rozpoczynania durwalumabu w okresie głębokiej deplecji limfocytów po alemtuzumabie, a decyzję o leczeniu podejmuj wspólnie z onkologiem i neurologiem.Powiedz onkologowi i neurologowi, że byłeś leczony obydwoma lekami, regularnie wykonuj zlecone badania krwi i moczu i od razu zgłaszaj niepokojące objawy.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz onkologowi i neurologowi, że byłeś leczony obydwoma lekami, regularnie wykonuj zlecone badania krwi i moczu i od razu zgłaszaj niepokojące objawy.
Oba leki silnie wpływają na układ odpornościowy, ale w przeciwnych kierunkach. Alemtuzumab na długo zmniejsza liczbę komórek odpornościowych, a durwalumab potrzebuje tych komórek, aby zwalczać nowotwór, więc może działać słabiej. Oba leki mogą też wywoływać choroby, w których odporność atakuje własne narządy, na przykład tarczycę, nerki albo płytki krwi, oraz zwiększać ryzyko zakażeń.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub inne objawy zakażenia
- siniaki, wybroczyny, krwawienie z nosa lub dziąseł
- krew w moczu, ciemny lub pienisty mocz, obrzęki
- kołatanie serca, nadmierne pocenie się, chudnięcie albo przeciwnie – uczucie zimna, senność i tycie
- zażółcenie skóry lub oczu
- nasilona biegunka lub ból brzucha
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PD – antagonizm, PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj rozpoczynania durwalumabu w okresie głębokiej deplecji limfocytów po alemtuzumabie, a decyzję o leczeniu podejmuj wspólnie z onkologiem i neurologiem. Leków immunosupresyjnych o działaniu ogólnoustrojowym nie stosuje się przed rozpoczęciem durwalumabu, z wyjątkiem fizjologicznych dawek kortykosteroidów, natomiast po jego rozpoczęciu mogą być użyte do leczenia działań niepożądanych o podłożu immunologicznym[1]. Przed włączeniem durwalumabu oceń liczbę limfocytów, czynność tarczycy, nerek i wątroby oraz liczbę płytek, a w trakcie leczenia kontroluj je regularnie. Nie podawaj kolejnego kursu alemtuzumabu w trakcie leczenia durwalumabem bez konsultacji specjalistów.
Skutek kliniczny
Możliwe osłabienie skuteczności przeciwnowotworowej durwalumabu u pacjenta po leczeniu alemtuzumabem oraz większe ryzyko i trudniejsza interpretacja powikłań immunologicznych (choroby tarczycy, małopłytkowość, zapalenie nerek, zapalenie wątroby) i ciężkich zakażeń.
Mechanizm
Alemtuzumab wiąże antygen CD52 i powoduje głęboką oraz długotrwałą deplecję limfocytów T i B. Durwalumab blokuje PD-L1 i działa przez pobudzenie przeciwnowotworowej odpowiedzi limfocytów T, dlatego wcześniejsza lub trwająca deplecja limfocytów może osłabić jego działanie. Leków immunosupresyjnych o działaniu ogólnoustrojowym nie zaleca się przed rozpoczęciem leczenia durwalumabem ze względu na ich potencjalny wpływ na jego działanie farmakodynamiczne i skuteczność[1]. Jednocześnie oba leki niosą ryzyko powikłań autoimmunologicznych (między innymi zapalenia lub dysfunkcji tarczycy, małopłytkowości immunologicznej, zapalenia nerek) i zakażeń, więc ich działania niepożądane mogą się sumować. Interakcji farmakokinetycznych się nie oczekuje, ponieważ durwalumab jest eliminowany przez katabolizm białek[1].
Monitorować
- morfologia z rozmazem – limfocyty i płytki krwi
- TSH i fT4
- kreatynina i badanie ogólne moczu
- aminotransferazy i bilirubina
- objawy zakażeń
- odpowiedź na leczenie przeciwnowotworowe
Kiedy ocena się zmienia
| Alemtuzumab podany przed rozpoczęciem durwalumabukolejność włączenia · alemtuzumab | ryzyko rośnie | Deplecja limfocytów po alemtuzumabie utrzymuje się długo, a leków immunosupresyjnych nie zaleca się przed rozpoczęciem durwalumabu ze względu na ryzyko osłabienia jego skuteczności. Przed startem leczenia oceń liczbę limfocytów i omów termin z onkologiem. |
| Odstęp z udokumentowaną odnową liczby limfocytówodstep · alemtuzumab | ryzyko maleje | Po odnowie limfocytów ryzyko osłabienia działania durwalumabu jest mniejsze, ale sumowanie ryzyka powikłań autoimmunologicznych pozostaje, dlatego monitorowanie tarczycy, płytek i nerek nadal jest konieczne. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Imfinzi 50 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imfinzi-100411705/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ OkrelizumabNie stosuj okrelizumabu jednocześnie z alemtuzumabem, bo innych terapii immunosupresyjnych nie łączy się z okrelizumabem, z wyjątkiem kortykosteroidów w leczeniu rzutów.Nie zmieniaj ani nie łącz tych leków sam i przy każdej gorączce lub objawach zakażenia od razu skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Nie zmieniaj ani nie łącz tych leków sam i przy każdej gorączce lub objawach zakażenia od razu skontaktuj się z lekarzem.
Oba leki mocno osłabiają układ odpornościowy, więc razem lub podane krótko po sobie mogą zwiększać ryzyko poważnych zakażeń. Dlatego nie stosuje się ich jednocześnie. Zmianę jednego leku na drugi zaplanuje twój neurolog po badaniach krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność albo ból przy oddawaniu moczu
- opryszczka lub bolesna wysypka z pęcherzykami
- nowe zaburzenia widzenia, mowy, równowagi albo osłabienie jednej strony ciała
- nietypowe zmęczenie i częste infekcje
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie stosuj okrelizumabu jednocześnie z alemtuzumabem, bo innych terapii immunosupresyjnych nie łączy się z okrelizumabem, z wyjątkiem kortykosteroidów w leczeniu rzutów[1]. Okrelizumabu nie podaje się pacjentom w stanie ciężkiego obniżenia odporności ani z czynnym zakażeniem[1]. Alemtuzumabu nie podaje się przy ciężkim, czynnym zakażeniu do czasu jego całkowitego ustąpienia[2]. Przy zmianie jednego leku na drugi decyzję o terminie podaje neurolog po ocenie odnowy limfocytów i wykluczeniu zakażenia.
Skutek kliniczny
Połączenie lub szybka zamiana tych leków zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń, w tym zakażeń oportunistycznych i reaktywacji zakażeń wirusowych, oraz osłabia odpowiedź na szczepienia.
Mechanizm
Oba leki to przeciwciała monoklonalne, które usuwają z krwi limfocyty. Alemtuzumab niszczy limfocyty T i B, a okrelizumab limfocyty B. Ich działanie immunosupresyjne sumuje się i wydłuża okres osłabienia odporności.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i liczbą limfocytów przed zmianą leczenia
- subpopulacje limfocytów T i B przed podaniem kolejnego leku
- objawy zakażeń, w tym zakażeń oportunistycznych
- nowe objawy neurologiczne sugerujące postępującą wieloogniskową leukoencefalopatię
Kiedy ocena się zmienia
| Okrelizumab po alemtuzumabie przy utrzymującej się ciężkiej limfopeniikolejność włączenia · pacjent | ryzyko rośnie | Ciężkie obniżenie odporności po alemtuzumabie wyklucza podanie okrelizumabu do czasu odnowy limfocytów. |
| Alemtuzumab po okrelizumabiekolejność włączenia · pacjent | inne zalecenie | Niedobór limfocytów B po okrelizumabie utrzymuje się długo, dlatego przed alemtuzumabem należy wykluczyć czynne zakażenie i ocenić stan odporności. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ocrevus 30 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ocrevus-100399341/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ ImlifidazaAlemtuzumab podawaj nie wcześniej niż 4 dni po podaniu imlifidazy w dawce 0,25 mg/kg mc.Zgłoś od razu lekarzowi gorączkę, dreszcze lub inne objawy infekcji i nie przyjmuj żadnych nowych leków bez konsultacji z zespołem, który cię leczy.szybki (godziny)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Zgłoś od razu lekarzowi gorączkę, dreszcze lub inne objawy infekcji i nie przyjmuj żadnych nowych leków bez konsultacji z zespołem, który cię leczy.
Imlifidaza niszczy przeciwciała we krwi, także te podawane jako lek, dlatego może zniszczyć alemtuzumab i sprawić, że nie zadziała. Z tego powodu lekarze podają alemtuzumab dopiero kilka dni po imlifidazie. Oba leki osłabiają odporność, więc łatwiej możesz złapać infekcję.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność lub ból gardła
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- ogólne osłabienie i złe samopoczucie
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PK – metabolizm, PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Alemtuzumab podawaj nie wcześniej niż 4 dni po podaniu imlifidazy w dawce 0,25 mg/kg mc.[1] Uwzględnij ten odstęp przy planowaniu indukcji immunosupresji okołoprzeszczepowej i obserwuj pacjenta w kierunku zakażeń.
Skutek kliniczny
Alemtuzumab podany zbyt wcześnie po imlifidazie może zostać zniszczony i nie zadziałać, co grozi niedostateczną indukcją immunosupresji po przeszczepieniu. Łączne działanie obu leków zwiększa podatność na zakażenia.
Mechanizm
Imlifidaza jest enzymem, który swoiście tnie wszystkie podklasy ludzkiej IgG, dlatego alemtuzumab jako humanizowane przeciwciało IgG podane w skojarzeniu z imlifidazą ulega degradacji i inaktywacji[1]. Dodatkowo oba leki osłabiają odporność – alemtuzumab głęboko obniża liczbę limfocytów, a imlifidaza usuwa krążące IgG – co może sumować ryzyko zakażeń.
Monitorować
- data i godzina podania imlifidazy oraz alemtuzumabu (zachowanie odstępu 4 dni)
- liczba limfocytów i morfologia krwi
- objawy zakażenia (gorączka, dreszcze, kaszel, objawy z dróg moczowych)
Bezpieczniejsze alternatywy
końska globulina antytymocytarna
Kiedy ocena się zmienia
| odstep ≥ 4 dni od podania imlifidazy do podania alemtuzumabuimlifidaza | ryzyko maleje | Po zachowaniu odstępu co najmniej 4 dni od podania imlifidazy w dawce 0,25 mg/kg mc. alemtuzumab nie ulega degradacji. Pozostaje sumowanie działania immunosupresyjnego, dlatego nadal obserwuj pacjenta w kierunku zakażeń. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Idefirix 11 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/idefirix-100441882/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ MerkaptopurynaUnikaj jednoczesnego stosowania, a jeśli lekarz uzna je za konieczne, prowadź leczenie przy ścisłej kontroli morfologii krwi i objawów zakażenia.Nie łącz tych leków bez wyraźnej decyzji lekarza, który wie o obu z nich, i regularnie rób badania krwi, które ci zleci.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Nie łącz tych leków bez wyraźnej decyzji lekarza, który wie o obu z nich, i regularnie rób badania krwi, które ci zleci.
Oba leki osłabiają układ odpornościowy, a przyjmowane razem robią to znacznie silniej. Zwiększa to ryzyko poważnych zakażeń i może obniżać liczbę krwinek. Działanie alemtuzumabu utrzymuje się długo, nawet wiele miesięcy po wlewie.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła, kaszel albo duszność
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- owrzodzenia w jamie ustnej, opryszczka lub półpasiec
- łatwe powstawanie siniaków, krwawienie z nosa lub dziąseł
- silne zmęczenie i bladość
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj jednoczesnego stosowania, a jeśli lekarz uzna je za konieczne, prowadź leczenie przy ścisłej kontroli morfologii krwi i objawów zakażenia. Podanie merkaptopuryny należy opóźnić, gdy liczba krwinek białych spadnie poniżej 1500/µl, neutrofilów poniżej 200/µl lub płytek poniżej 75 000/µl[1]. Alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z ciężkim, czynnym zakażeniem do czasu jego całkowitego ustąpienia[2]. Działanie alemtuzumabu na limfocyty utrzymuje się długo po wlewie, dlatego ostrożność obowiązuje także przy włączaniu merkaptopuryny po zakończonym kursie.
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń, w tym oportunistycznych, oraz wtórnych nowotworów w przyszłości[1]. Możliwe jest też pogłębienie leukopenii, limfopenii i małopłytkowości.
Mechanizm
Oba leki działają immunosupresyjnie, więc ich działania się sumują. Merkaptopuryna jako antymetabolit puryn hamuje namnażanie limfocytów i komórek szpiku, a alemtuzumab jako przeciwciało anty-CD52 powoduje głęboki i długotrwały spadek liczby limfocytów T i B. Łączenie merkaptopuryny z innymi lekami immunosupresyjnymi może zwiększyć ryzyko zakażeń i rozwoju wtórnych nowotworów w przyszłości[1].
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem (leukocyty, neutrofile, limfocyty)
- liczba płytek krwi
- objawy zakażenia, w tym zakażeń oportunistycznych i reaktywacji wirusów opryszczki
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Mercaptopurinum VIS 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mercaptopurinum-vis-100042768/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ PrednizolonPrzewlekłe stosowanie prednizolonu u pacjenta leczonego alemtuzumabem wymaga ścisłego monitorowania w kierunku zakażeń i ustalenia z neurologiem, czy steroid jest nadal potrzebny.Powiedz neurologowi, że przyjmujesz prednizolon, i przy każdej gorączce lub objawach infekcji szybko skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz neurologowi, że przyjmujesz prednizolon, i przy każdej gorączce lub objawach infekcji szybko skontaktuj się z lekarzem.
Oba leki osłabiają odporność, więc przyjmowane razem zwiększają ryzyko infekcji, także takich, które długo „uśpione” mogą się uaktywnić. Kilka dni sterydu podawanego w szpitalu przed wlewem jest zaplanowane i chroni przed reakcjami na wlew. Jeśli jednak przyjmujesz prednizolon na stałe, lekarz prowadzący leczenie stwardnienia rozsianego musi o tym wiedzieć.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność lub ból gardła
- pieczenie lub ból przy oddawaniu moczu
- opryszczka, półpasiec lub inne nowe zmiany na skórze
- biegunka utrzymująca się dłużej niż dobę
- silny ból głowy lub zawroty głowy
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przewlekłe stosowanie prednizolonu u pacjenta leczonego alemtuzumabem wymaga ścisłego monitorowania w kierunku zakażeń i ustalenia z neurologiem, czy steroid jest nadal potrzebny. Przez pierwsze 3 dni każdego cyklu leczenia alemtuzumabem bezpośrednio przed infuzją stosuje się premedykację kortykosteroidem[1]. Alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z ciężkim, czynnym zakażeniem do czasu jego całkowitego ustąpienia ani pacjentom z innymi chorobami autoimmunologicznymi niż stwardnienie rozsiane[1]. Należy więc ustalić, z jakiego powodu pacjent przyjmuje prednizolon.
Skutek kliniczny
Zwiększone ryzyko zakażeń, w tym ciężkich i oportunistycznych, oraz reaktywacji zakażeń utajonych przy przewlekłym przyjmowaniu prednizolonu w okresie działania alemtuzumabu[2]. Krótka premedykacja kortykosteroidem w dniach infuzji jest natomiast celowa i zmniejsza nasilenie reakcji związanych z infuzją[1].
Mechanizm
Prednizolon hamuje odpowiedź immunologiczną, a alemtuzumab powoduje głębokie i długotrwałe zmniejszenie liczby limfocytów. Ich działanie immunosupresyjne sumuje się. Przy jednoczesnym stosowaniu kortykosteroidów z lekami immunosupresyjnymi rośnie podatność na zakażenia i możliwe jest zaostrzenie lub ujawnienie się zakażeń utajonych[2]. Nie ma interakcji farmakokinetycznej między tymi lekami.
Metabolizm i transportery
- Prednizolon: substrat CYP3A4[3]
Monitorować
- objawy zakażenia (gorączka, dreszcze, kaszel, pieczenie przy oddawaniu moczu, zmiany skórne)
- morfologia krwi
- ciśnienie tętnicze
- wskazanie do stosowania prednizolonu (wykluczenie innej choroby autoimmunologicznej niż stwardnienie rozsiane)
Kiedy ocena się zmienia
| czas leczenia ≤ 3 dni – premedykacja w dniach infuzji alemtuzumabuprednizolon | inne zalecenie | Kortykosteroid podany bezpośrednio przed infuzją przez pierwsze 3 dni każdego cyklu jest zalecaną premedykacją zmniejszającą reakcje związane z infuzją. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Predasol 5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/predasol-100373643/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Predasol. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/predasol-100373643/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ TriamcynolonDługotrwałe ogólnoustrojowe stosowanie triamcynolonu u pacjenta leczonego alemtuzumabem wymaga uzasadnienia przez lekarza prowadzącego i ścisłego monitorowania w kierunku zakażeń.Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie alemtuzumabem, że przyjmujesz triamcynolon, regularnie mierz ciśnienie i nie szczep się bez konsultacji z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie alemtuzumabem, że przyjmujesz triamcynolon, regularnie mierz ciśnienie i nie szczep się bez konsultacji z lekarzem.
Oba leki osłabiają odporność organizmu, a razem robią to mocniej. Przez to łatwiej o zakażenia, które mogą przebiegać ciężej niż zwykle. Triamcynolon może też podnosić ciśnienie krwi, a przy leczeniu alemtuzumabem ciśnienie musi być dobrze kontrolowane.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność lub ból gardła
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- pęcherzyki lub owrzodzenia na skórze albo w ustach
- wysokie wyniki pomiaru ciśnienia, silny ból głowy
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Długotrwałe ogólnoustrojowe stosowanie triamcynolonu u pacjenta leczonego alemtuzumabem wymaga uzasadnienia przez lekarza prowadzącego i ścisłego monitorowania w kierunku zakażeń. Krótkotrwałe podawanie glikokortykosteroidu w dniach infuzji alemtuzumabu jest postępowaniem celowym i nie wymaga zmian. Przed każdym kursem alemtuzumabu należy upewnić się, że ciśnienie tętnicze jest dobrze kontrolowane, a u pacjenta nie występuje czynne ciężkie zakażenie[1]. Szczepionek zawierających żywe drobnoustroje nie podaje się w trakcie leczenia triamcynolonem[2]. Gdy to możliwe, preferuje się miejscową drogę podania glikokortykosteroidu albo najmniejszą skuteczną dawkę przez najkrótszy czas.
Skutek kliniczny
Główne ryzyko to cięższe i częstsze zakażenia, w tym zakażenia oportunistyczne i reaktywacje wirusowe, w okresie limfopenii po alemtuzumabie. Długotrwałe stosowanie triamcynolonu może też utrudnić kontrolę ciśnienia tętniczego, które przy alemtuzumabie musi być dobrze wyrównane. Teoretycznie wzrasta ryzyko chorób limfoproliferacyjnych przy długotrwałym łączeniu.
Mechanizm
Oba leki osłabiają odporność, więc ich działania immunosupresyjne się sumują. Alemtuzumab powoduje głębokie i długotrwałe zmniejszenie liczby limfocytów, a triamcynolon dodatkowo hamuje odpowiedź zapalną i komórkową. Jednoczesne stosowanie triamcynolonu i leków immunosupresyjnych zwiększa ryzyko zakażeń, rozwoju chłoniaków i innych chorób limfoproliferacyjnych[2]. Triamcynolon nasila też zatrzymywanie sodu i zwiększa ciśnienie tętnicze[2], a alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym[1].
Monitorować
- objawy zakażenia (gorączka, kaszel, zmiany skórne, objawy ze strony układu moczowego)
- morfologia krwi z rozmazem
- ciśnienie tętnicze
- stężenie glukozy we krwi
- stężenie potasu w surowicy
Kiedy ocena się zmienia
| Miejscowa (na skórę, wziewnie, do nosa)droga podania · triamcynolon | ryzyko maleje | Przy miejscowym stosowaniu triamcynolonu w typowych dawkach wchłanianie ogólnoustrojowe jest małe i addycja immunosupresji nie ma znaczenia klinicznego. |
| Krótkotrwale w dniach infuzji alemtuzumabuczas leczenia · triamcynolon | inne zalecenie | Krótkotrwały glikokortykosteroid podawany w dniach infuzji ogranicza reakcje związane z wlewem i jest postępowaniem celowym zleconym przez lekarza. |
| Długotrwale, doustnie lub we wstrzyknięciachczas leczenia · triamcynolon | ryzyko rośnie | Przewlekłe ogólnoustrojowe stosowanie triamcynolonu w okresie limfopenii po alemtuzumabie najbardziej zwiększa ryzyko zakażeń i utrudnia kontrolę ciśnienia tętniczego. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Polcortolon 4 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/polcortolon-100054091/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ ChloramfenikolU pacjenta leczonego alemtuzumabem unikaj chloramfenikolu i wybierz antybiotyk, który nie działa toksycznie na szpik.Zanim użyjesz chloramfenikolu, powiedz lekarzowi lub farmaceucie, że przyjmujesz alemtuzumab – zwykle da się dobrać inny antybiotyk.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Zanim użyjesz chloramfenikolu, powiedz lekarzowi lub farmaceucie, że przyjmujesz alemtuzumab – zwykle da się dobrać inny antybiotyk.
Chloramfenikol to antybiotyk, który rzadko, ale groźnie może uszkadzać szpik kostny, czyli miejsce, w którym powstają krwinki. Alemtuzumab, stosowany w stwardnieniu rozsianym, też może obniżać liczbę krwinek i osłabia odporność. Razem mogą nasilić ten efekt. Ryzyko jest największe, gdy chloramfenikol przyjmuje się doustnie lub w kroplówce, a przy maści na skórę jest mniejsze.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nietypowe siniaki lub drobne czerwone plamki na skórze
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- gorączka, dreszcze lub ból gardła
- nasilone zmęczenie i bladość skóry
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
U pacjenta leczonego alemtuzumabem unikaj chloramfenikolu i wybierz antybiotyk, który nie działa toksycznie na szpik. Chloramfenikolu nie stosuje się u pacjentów z zaburzeniami hemopoezy ani z nieprawidłowym składem krwi w wywiadzie[1]. Pacjent z ciężkim, czynnym zakażeniem nie powinien otrzymać kolejnego kursu alemtuzumabu, dopóki zakażenie całkowicie nie ustąpi[2]. Jeśli chloramfenikolu nie da się zastąpić, stosuj go możliwie krótko i kontroluj morfologię krwi z rozmazem oraz liczbą płytek.
Skutek kliniczny
Połączenie może pogłębić limfopenię albo wywołać neutropenię, małopłytkowość lub pancytopenię. Utrudnia też ustalenie, który lek odpowiada za cytopenię. Ryzyko jest największe przy ogólnoustrojowym podaniu chloramfenikolu. Przy stosowaniu na skórę jest małe, ale nie zerowe.
Mechanizm
Oba leki działają niekorzystnie na układ krwiotwórczy, więc ich działania się sumują. Chloramfenikol hamuje syntezę białek mitochondrialnych w komórkach szpiku. Może przez to wywołać zależne od dawki, odwracalne zahamowanie hemopoezy, a rzadko nieodwracalną, idiosynkratyczną niedokrwistość aplastyczną. Chloramfenikol znacznie nasila toksyczne działanie innych leków na układ krwiotwórczy[1]. Alemtuzumab niszczy limfocyty z antygenem CD52 i wywołuje długotrwałą limfopenię. Zwiększa też ryzyko autoimmunologicznych cytopenii, w tym małopłytkowości immunologicznej.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem
- liczba płytek krwi
- objawy krwawienia i zakażenia
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Ogólnoustrojowa (doustna lub dożylna)droga podania · chloramfenikol | ryzyko rośnie | Przy ogólnoustrojowym podaniu chloramfenikolu ryzyko zahamowania szpiku jest największe. Połączenia należy unikać i wybrać antybiotyk z innej grupy. |
| Miejscowa (skóra)droga podania · chloramfenikol | ryzyko maleje | Z małej powierzchni skóry chloramfenikol wchłania się w niewielkim stopniu. Niedokrwistość aplastyczną opisywano jednak także po stosowaniu miejscowym, dlatego u pacjenta z cytopenią po alemtuzumabie lepiej wybrać inny antybiotyk. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Detreomycyna 1% 10 mg/g, maść. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/detreomycyna-1-100018244/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ Szczepionka przeciw wąglikowiJeśli szczepienie przeciw wąglikowi jest planowe, najlepiej ukończyć je przed rozpoczęciem kursu alemtuzumabu.Powiedz lekarzowi, który zleca szczepienie, że jesteś leczony alemtuzumabem, aby mógł dobrać najlepszy termin szczepienia.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz lekarzowi, który zleca szczepienie, że jesteś leczony alemtuzumabem, aby mógł dobrać najlepszy termin szczepienia.
Alemtuzumab mocno osłabia układ odpornościowy na długi czas. Przez to szczepionka przeciw wąglikowi może zadziałać słabiej i nie dać ci pełnej ochrony. Sama szczepionka nie zawiera żywych bakterii, więc jest dla ciebie bezpieczna.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub złe samopoczucie po możliwym kontakcie z wąglikiem
- owrzodzenie skóry z czarnym strupem
- kaszel, duszność lub ból w klatce piersiowej po możliwym kontakcie z wąglikiem
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Jeśli szczepienie przeciw wąglikowi jest planowe, najlepiej ukończyć je przed rozpoczęciem kursu alemtuzumabu. U pacjenta leczonego alemtuzumabem, który wymaga szczepienia, nie rezygnuje się z niego, ale trzeba liczyć się ze słabszą odpowiedzią i nie traktować go jako pewnej ochrony. W profilaktyce poekspozycyjnej szczepionkę można podać jednocześnie z cyprofloksacyną[1]. Przy wątpliwości co do ochrony warto rozważyć oznaczenie przeciwciał lub konsultację ze specjalistą chorób zakaźnych.
Skutek kliniczny
Szczepienie wykonane w okresie deplecji limfocytów po alemtuzumabie może dać słabszą lub niewystarczającą ochronę przed wąglikiem. Szczepionka nie zawiera żywych drobnoustrojów, więc nie należy oczekiwać zakażenia szczepem szczepionkowym ani nasilenia działań niepożądanych.
Mechanizm
Alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów T i B, a szczepionka przeciw wąglikowi do wytworzenia ochrony wymaga sprawnej odpowiedzi tych komórek. Leczenie immunosupresyjne może zmniejszać odpowiedź immunologiczną na szczepionkę przeciw wąglikowi[1].
Monitorować
- odpowiedź serologiczna na szczepienie, jeśli jest dostępna
- czas od ostatniego kursu alemtuzumabu i liczba limfocytów
- objawy zakażenia po narażeniu na wąglika
Kiedy ocena się zmienia
| Szczepienie ukończone przed pierwszym kursem alemtuzumabukolejność włączenia · szczepionka przeciw wąglikowi | ryzyko maleje | Szczepienie zakończone przed rozpoczęciem leczenia alemtuzumabem pozwala uzyskać pełną odpowiedź immunologiczną, więc interakcja traci znaczenie praktyczne. |
| Szczepienie w okresie deplecji limfocytów po kursie alemtuzumabuodstep · szczepionka przeciw wąglikowi | inne zalecenie | Szczepienie wykonane wkrótce po kursie alemtuzumabu może dać słabą odpowiedź – jeśli nie jest pilne, warto je odroczyć do odbudowy limfocytów, a jeśli jest pilne, podać i rozważyć ocenę serologiczną. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego BioThrax 1 dawka (0,5 ml), zawiesina do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/biothrax-100397951/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ Szczepionka przeciw WZW ASzczepienie przeciw WZW A najlepiej zakończyć przed rozpoczęciem kursu alemtuzumabu.Jeśli planujesz szczepienie, zaszczep się przed kursem alemtuzumabu, a jeśli jesteś już po leczeniu, zapytaj lekarza, czy sprawdzić, czy szczepionka zadziałała.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Jeśli planujesz szczepienie, zaszczep się przed kursem alemtuzumabu, a jeśli jesteś już po leczeniu, zapytaj lekarza, czy sprawdzić, czy szczepionka zadziałała.
Alemtuzumab mocno osłabia układ odpornościowy na wiele miesięcy. Szczepionka przeciw żółtaczce pokarmowej może wtedy zadziałać słabiej i nie dać pełnej ochrony. Sama szczepionka jest bezpieczna, bo nie zawiera żywego wirusa. Najlepiej zaszczepić się przed rozpoczęciem leczenia alemtuzumabem.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zażółcenie skóry lub białek oczu
- ciemny mocz i jasny stolec
- nudności, brak apetytu i ból pod prawym łukiem żebrowym
- gorączka i silne zmęczenie po podróży lub kontakcie z osobą chorą na żółtaczkę
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Szczepienie przeciw WZW A najlepiej zakończyć przed rozpoczęciem kursu alemtuzumabu. Szczepionka może nie wywołać pełnej odpowiedzi u osób leczonych immunosupresyjnie[1]. Jeśli szczepienie podano w okresie po alemtuzumabie, warto rozważyć oznaczenie przeciwciał anty-HAV i w razie słabej odpowiedzi powtórzyć dawkę po odbudowie limfocytów. Przy kontakcie z wirusem lub wyjeździe w rejon endemiczny w okresie immunosupresji można rozważyć dodatkowo immunoglobulinę.
Skutek kliniczny
Szczepienie podane w okresie limfopenii po alemtuzumabie może dać słabszą lub niewystarczającą ochronę przed wirusowym zapaleniem wątroby typu A. Nie należy oczekiwać nasilenia działań niepożądanych szczepionki ani alemtuzumabu.
Mechanizm
Alemtuzumab niszczy limfocyty T i B, a ich liczba odbudowuje się przez wiele miesięcy po kursie leczenia. Bez sprawnych limfocytów organizm słabiej wytwarza przeciwciała po szczepieniu. U osób poddawanych terapii immunosupresyjnej szczepionka przeciw WZW A może nie wywołać spodziewanej odpowiedzi immunologicznej[1]. Szczepionka jest inaktywowana, więc nie grozi zakażeniem szczepem szczepionkowym.
Monitorować
- przeciwciała anty-HAV po zakończeniu szczepienia, jeśli podano je po alemtuzumabie
- liczba limfocytów przed planowanym szczepieniem
Kiedy ocena się zmienia
| Szczepienie zakończone przed kursem alemtuzumabukolejność włączenia · szczepionka przeciw WZW A | ryzyko maleje | Szczepienie zakończone przed podaniem alemtuzumabu pozwala uzyskać pełną odpowiedź immunologiczną, zanim dojdzie do limfopenii. |
| Szczepienie po kursie alemtuzumabukolejność włączenia · szczepionka przeciw WZW A | inne zalecenie | Szczepienie w okresie limfopenii po alemtuzumabie może dać słabszą odpowiedź – rozważ oznaczenie przeciwciał anty-HAV i ewentualnie dodatkową dawkę po odbudowie limfocytów. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vaqta 50 50 U wirusa zapalenia wątroby typu A, szczep CR326F/ml; 1 dawka (1 ml), dla dorosłych, zawiesina do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vaqta-50-100198460/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ Szczepionka przeciw HPVSzczepienie przeciw HPV najlepiej ukończyć przed rozpoczęciem kursu alemtuzumabu, z zachowaniem odstępu umożliwiającego wytworzenie odporności.Jeśli planujesz leczenie lub już je przyjmujesz, ustal termin szczepienia z neurologiem, najlepiej tak, by zakończyć szczepienie przed kursem leku.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Jeśli planujesz leczenie lub już je przyjmujesz, ustal termin szczepienia z neurologiem, najlepiej tak, by zakończyć szczepienie przed kursem leku.
Lek stosowany w stwardnieniu rozsianym silnie osłabia odporność na długi czas. Z tego powodu szczepionka przeciw HPV podana po leczeniu może działać słabiej. Szczepionka nie zawiera żywego wirusa, więc nie jest dla ciebie niebezpieczna. Najlepiej zaszczepić się przed rozpoczęciem leczenia.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zmiany lub brodawki w okolicy narządów płciowych
- nieprawidłowe krwawienia z dróg rodnych
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Szczepienie przeciw HPV najlepiej ukończyć przed rozpoczęciem kursu alemtuzumabu, z zachowaniem odstępu umożliwiającego wytworzenie odporności. Jeśli pacjent jest już po kursie alemtuzumabu, szczepienie można wykonać, ponieważ szczepionka jest nieżywa, ale należy liczyć się z osłabioną odpowiedzią, a termin warto uzgodnić z neurologiem prowadzącym. Szczepionkę podaje się wyłącznie domięśniowo, nie w trakcie infuzji alemtuzumabu.
Skutek kliniczny
Szczepienie wykonane w okresie limfopenii po kursie alemtuzumabu może dać niższe miana przeciwciał i niepełną ochronę przed zakażeniem HPV. Połączenie nie zwiększa ryzyka działań niepożądanych szczepionki.
Mechanizm
Alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów T i B, co osłabia zdolność organizmu do wytworzenia odpowiedzi immunologicznej na antygeny szczepionki. Szczepionka przeciw HPV jest szczepionką nieżywą, dlatego nie ma ryzyka zakażenia szczepem szczepionkowym, a problemem jest jedynie mniejsza skuteczność szczepienia. Przy jednoczesnym stosowaniu leków immunosupresyjnych działających ogólnie należy liczyć się z osłabioną odpowiedzią na szczepienie[1].
Monitorować
- termin ostatniego kursu alemtuzumabu i liczba limfocytów przed szczepieniem
- kompletność schematu szczepienia przeciw HPV przed planowanym kursem
Kiedy ocena się zmienia
| Szczepienie ukończone przed pierwszym kursem alemtuzumabukolejność włączenia · szczepionka przeciw HPV | ryzyko maleje | Pełny schemat szczepienia ukończony przed kursem alemtuzumabu pozwala wytworzyć odporność przed deplecją limfocytów, więc interakcja traci znaczenie. |
| Szczepienie w okresie limfopenii po kursie alemtuzumabuodstep · alemtuzumab | inne zalecenie | Szczepienie w trakcie limfopenii po kursie jest bezpieczne, ale odpowiedź może być osłabiona, termin należy uzgodnić z neurologiem. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Cervarix, zawiesina do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cervarix-100178835/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ TuberkulinaPróbę tuberkulinową wykonaj przed rozpoczęciem pierwszego kursu alemtuzumabu, w ramach badań przesiewowych w kierunku gruźlicy.Zawsze mów lekarzowi i osobie wykonującej próbę tuberkulinową, że przyjmowałeś lub przyjmowałaś alemtuzumab.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Zawsze mów lekarzowi i osobie wykonującej próbę tuberkulinową, że przyjmowałeś lub przyjmowałaś alemtuzumab.
Alemtuzumab silnie i na długo osłabia układ odpornościowy. Przez to próba tuberkulinowa może wyjść prawidłowo, mimo że w organizmie są prątki gruźlicy. Dlatego ten test najlepiej zrobić przed rozpoczęciem leczenia.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kaszel trwający dłużej niż 2–3 tygodnie
- gorączka lub stan podgorączkowy
- nocne poty
- niezamierzona utrata masy ciała
- krwioplucie
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Próbę tuberkulinową wykonaj przed rozpoczęciem pierwszego kursu alemtuzumabu, w ramach badań przesiewowych w kierunku gruźlicy. Ujemny wynik próby uzyskany po podaniu alemtuzumabu traktuj jako niewiarygodny i oceniaj go łącznie z wywiadem, obrazem klinicznym i badaniem radiologicznym. Przy podejrzeniu gruźlicy u leczonego pacjenta nie opieraj się wyłącznie na próbie tuberkulinowej.
Skutek kliniczny
Wynik fałszywie ujemny próby tuberkulinowej i przeoczenie gruźlicy utajonej lub czynnej u pacjenta z ciężką immunosupresją, u którego ryzyko reaktywacji zakażenia jest zwiększone. Połączenie nie zwiększa toksyczności żadnego z leków.
Mechanizm
Próba tuberkulinowa wymaga sprawnej odpowiedzi komórkowej z udziałem limfocytów T. Immunosupresja wywołana lekami może dawać fałszywie ujemny wynik próby tuberkulinowej[1]. Alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów T i B, dlatego po jego podaniu odczyn tuberkulinowy może nie wystąpić mimo zakażenia prątkiem gruźlicy.
Monitorować
- kolejność wykonania próby tuberkulinowej względem kursu alemtuzumabu
- objawy gruźlicy u pacjenta leczonego alemtuzumabem (przewlekły kaszel, gorączka, nocne poty, utrata masy ciała)
Kiedy ocena się zmienia
| Próba tuberkulinowa wykonana przed pierwszym kursem alemtuzumabukolejność włączenia · tuberkulina | ryzyko maleje | Próba wykonana przed pierwszym podaniem alemtuzumabu nie jest zaburzona przez lek i daje wiarygodny wynik. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tuberculin PPD RT23 AJV 2 T.U./0,1 ml (1 dawka), roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tuberculin-ppd-rt23-ajv-100068319/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ PrednizonPrzewlekłe stosowanie prednizonu u pacjenta leczonego alemtuzumabem wymaga ścisłego monitorowania w kierunku zakażeń i ustalenia z prowadzącym neurologiem, czy steroid jest nadal niezbędny i w jakiej najmniejszej skutecznej dawce.Powiedz neurologowi, że bierzesz prednizon, i od razu zgłoś się do lekarza, gdy pojawi się gorączka lub inne objawy infekcji.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz neurologowi, że bierzesz prednizon, i od razu zgłoś się do lekarza, gdy pojawi się gorączka lub inne objawy infekcji.
Oba leki osłabiają układ odpornościowy, więc razem zwiększają ryzyko infekcji, także takich, które dłużej trwają albo wracają. Po wlewach leku na stwardnienie rozsiane odporność jest obniżona przez wiele miesięcy. Krótkie przyjmowanie sterydu w dniach wlewu jest zaplanowane przez lekarza i chroni przed reakcjami na wlew. Jeśli bierzesz prednizon dłużej, lekarz prowadzący musi o tym wiedzieć.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność lub ból gardła, który nie mija
- pęcherzyki lub bolesna wysypka na skórze albo w okolicy ust
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- silny ból głowy, sztywność karku lub splątanie
- silny ból głowy z zawrotami głowy i wysokim ciśnieniem
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przewlekłe stosowanie prednizonu u pacjenta leczonego alemtuzumabem wymaga ścisłego monitorowania w kierunku zakażeń i ustalenia z prowadzącym neurologiem, czy steroid jest nadal niezbędny i w jakiej najmniejszej skutecznej dawce. Leczenie prednizonem z powodu innej choroby autoimmunologicznej wymaga weryfikacji kwalifikacji do alemtuzumabu, ponieważ współistniejące choroby autoimmunologiczne inne niż stwardnienie rozsiane wykluczają jego stosowanie[1]. Alemtuzumabu nie podaje się w czasie ciężkiego, czynnego zakażenia do jego całkowitego ustąpienia[1]. Przed kursem należy skontrolować ciśnienie tętnicze i glikemię, a w okresie limfopenii stosować profilaktykę przeciwwirusową i zalecenia dietetyczne zgodnie z protokołem ośrodka. Krótka premedykacja glikokortykosteroidem w dniach wlewu jest celowa i nie wymaga modyfikacji.
Skutek kliniczny
Zwiększone ryzyko zakażeń, w tym oportunistycznych i reaktywacji zakażeń utajonych (np. wirusami opryszczki), zwłaszcza w okresie limfopenii po kursie alemtuzumabu i przy przewlekłym stosowaniu prednizonu. Możliwe pogorszenie kontroli ciśnienia tętniczego i glikemii. Krótkotrwałe podanie glikokortykosteroidu w dniach wlewu jest natomiast elementem zamierzonej premedykacji, która zmniejsza reakcje związane z infuzją.
Mechanizm
Prednizon i alemtuzumab sumują działanie immunosupresyjne. Alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów T i B, a prednizon dodatkowo hamuje odporność komórkową i odpowiedź zapalną. Połączenie prednizonu z lekami immunosupresyjnymi zwiększa podatność na zakażenia i może nasilić lub ujawnić zakażenia utajone[2]. Glikokortykosteroidy mogą też podwyższać ciśnienie tętnicze, co ma znaczenie, bo alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym[1].
Metabolizm i transportery
- Prednizon: substrat CYP3A4[3]
Monitorować
- objawy zakażenia (gorączka, dreszcze, kaszel, pęcherzyki skórne, objawy ze strony układu moczowego)
- morfologia krwi z rozmazem i liczbą limfocytów
- ciśnienie tętnicze przed wlewem i w trakcie leczenia
- glikemia, szczególnie w dniach wlewu i przy przewlekłym stosowaniu prednizonu
Kiedy ocena się zmienia
| Krótkotrwała premedykacja w dniach wlewuczas leczenia · prednizon | inne zalecenie | Krótkie podanie glikokortykosteroidu w dniach wlewu alemtuzumabu jest celową premedykacją zmniejszającą reakcje związane z infuzją. Wymaga jedynie kontroli glikemii i ciśnienia tętniczego. |
| Leczenie przewlekłeczas leczenia · prednizon | ryzyko rośnie | Przewlekłe stosowanie prednizonu nakłada się na długotrwałą limfopenię po alemtuzumabie i zwiększa ryzyko zakażeń oportunistycznych. Należy zweryfikować wskazanie do steroidu i kwalifikację do alemtuzumabu w kontekście współistniejących chorób autoimmunologicznych. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Medoxa 5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/medoxa-100453793/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Medoxa. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/medoxa-100453793/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ BendamustynaPołączenie wymaga ścisłego monitorowania hematologicznego i kontroli zakażeń, a decyzję o skojarzeniu lub kolejnym leczeniu po alemtuzumabie podejmuje hematolog.Przyjmuj zalecone leki ochronne, chodź na badania krwi i przy gorączce lub objawach zakażenia od razu zadzwoń do lekarza prowadzącego.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Przyjmuj zalecone leki ochronne, chodź na badania krwi i przy gorączce lub objawach zakażenia od razu zadzwoń do lekarza prowadzącego.
Oba leki mocno osłabiają odporność i mogą obniżać liczbę krwinek. Razem lub jeden po drugim zwiększają ryzyko poważnych zakażeń, krwawień i niedokrwistości. Lekarz będzie regularnie badał twoją krew i może zalecić leki chroniące przed zakażeniami.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub ogólne rozbicie
- kaszel, duszność lub ból przy oddychaniu
- pęcherzyki lub bolesna wysypka na skórze
- siniaki, krwawienie z nosa lub dziąseł, drobne czerwone plamki na skórze
- duże zmęczenie, bladość lub kołatanie serca
- zażółcenie skóry lub oczu
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie wymaga ścisłego monitorowania hematologicznego i kontroli zakażeń, a decyzję o skojarzeniu lub kolejnym leczeniu po alemtuzumabie podejmuje hematolog. Przed każdym podaniem bendamustyny oceń morfologię z rozmazem i wyklucz czynne zakażenie. Rozważ profilaktykę przeciwpneumocystozową i przeciwwirusową oraz monitorowanie CMV zgodnie z praktyką ośrodka. Przy profilaktyce acyklowirem pamiętaj, że jako inhibitor CYP1A2 może on zwiększać ekspozycję na bendamustynę[1]. Nie podawaj szczepionek żywych, a szczepienie przeciw żółtej febrze jest przy bendamustynie przeciwwskazane[1].
Skutek kliniczny
Nasilona i przedłużona limfopenia, neutropenia i małopłytkowość oraz większe ryzyko ciężkich zakażeń, w tym oportunistycznych i reaktywacji wirusów (CMV, wirusy opryszczki, HBV). Zakażenia, zwłaszcza przebiegające z leukocytopenią, oraz ciężkie zahamowanie czynności szpiku wykluczają podanie bendamustyny[1]. Ciężkie, czynne zakażenie wyklucza podanie alemtuzumabu do czasu jego ustąpienia[2].
Mechanizm
Oba leki silnie hamują układ odpornościowy i działają mielosupresyjnie, więc ich działania niepożądane się sumują. Alemtuzumab wywołuje głęboką i długotrwałą limfopenię oraz może powodować cytopenie. Bendamustyna stosowana z lekami mielosupresyjnymi może nasilać swoje działanie na szpik i działanie tych leków[1]. Bendamustyna łączona z innymi silnymi lekami immunosupresyjnymi może wywołać nadmierną immunosupresję z ryzykiem zespołu limfoproliferacyjnego[1]. Interakcji farmakokinetycznej się nie oczekuje, bo alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne nie jest metabolizowany przez cytochrom P450.
Metabolizm i transportery
- Bendamustyna: substrat CYP1A2[3]
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem i między cyklami
- liczba limfocytów, w tym CD4
- objawy zakażenia i temperatura ciała
- wiremia CMV u pacjentów z grupy ryzyka
- czynność wątroby i stężenie bilirubiny
Kiedy ocena się zmienia
| Bendamustyna po wcześniej zakończonym leczeniu alemtuzumabemkolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Limfopenia po alemtuzumabie utrzymuje się długo, dlatego ryzyko zakażeń przy bendamustynie pozostaje zwiększone także po zakończeniu leczenia alemtuzumabem. Przed włączeniem bendamustyny oceń liczbę limfocytów i utrzymaj profilaktykę przeciwzakaźną. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Bendamustine Accord 2,5 mg/ml, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bendamustine-accord-100329429/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Bendamustine Accord. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bendamustine-accord-100329429/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ KarboplatynaSkojarzenie wymaga decyzji onkologa i neurologa oraz ścisłego monitorowania hematologicznego.Powiedz onkologowi i neurologowi o obu lekach, regularnie rób zlecone badania krwi i nie szczep się bez zgody lekarza.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz onkologowi i neurologowi o obu lekach, regularnie rób zlecone badania krwi i nie szczep się bez zgody lekarza.
Oba leki osłabiają odporność i mogą obniżać liczbę krwinek, a razem robią to silniej. Zwiększa to ryzyko poważnych zakażeń i krwawień. Lekarz może zmienić dawkę lub termin chemioterapii i będzie częściej sprawdzał twoją krew.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, ból gardła lub pieczenie przy oddawaniu moczu
- siniaki lub drobne czerwone kropki na skórze
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- krew w moczu lub w stolcu
- nasilone osłabienie i bladość
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Skojarzenie wymaga decyzji onkologa i neurologa oraz ścisłego monitorowania hematologicznego. Leczenie skojarzone z innymi lekami mielosupresyjnymi może wymagać zmiany dawki lub schematu karboplatyny w celu ograniczenia addytywnej mielosupresji[1]. Karboplatyny nie podaje się przy ciężkim zahamowaniu czynności szpiku[1], dlatego przed każdym cyklem należy ocenić morfologię krwi, w tym liczbę płytek i limfocytów. Kursu alemtuzumabu nie rozpoczyna się w czasie ciężkiego, czynnego zakażenia[2]. U obu leków należy unikać żywych szczepionek, a szczepionka przeciw żółtej febrze jest przy karboplatynie przeciwwskazana[1].
Skutek kliniczny
Głębsza i dłuższa cytopenia, zwiększone ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń oraz krwawień z powodu małopłytkowości. Przy przewlekłej, nadmiernej immunosupresji wzrasta ryzyko chorób limfoproliferacyjnych.
Mechanizm
Oba leki sumują działanie hamujące układ odpornościowy i krwiotworzenie. Karboplatyna uszkadza szpik kostny i obniża liczbę neutrofili, płytek krwi i erytrocytów, a skojarzenie z innymi lekami mielosupresyjnymi nasila ten efekt addytywnie[1]. Połączenie karboplatyny z lekami immunosupresyjnymi grozi nadmierną immunosupresją z ryzykiem limfoproliferacji[1]. Alemtuzumab niszczy limfocyty z antygenem CD52 i wywołuje długotrwałą limfopenię, a także może wywoływać zaburzenia autoimmunologiczne, w tym małopłytkowość immunologiczną, co nakłada się na małopłytkowość wywołaną karboplatyną.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem karboplatyny
- liczba płytek krwi i objawy skazy krwotocznej
- liczba limfocytów i neutrofili
- objawy zakażeń, w tym oportunistycznych
- gorączka w okresie neutropenii
Bezpieczniejsze alternatywy
interferon betaglatiramer
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Carboplatin Accord 10 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/carboplatin-accord-100225948/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ CisplatynaPrzed podaniem cisplatyny pacjentowi leczonemu wcześniej alemtuzumabem oceń morfologię z rozmazem i liczbę płytek krwi.Powiedz onkologowi i neurologowi, że przyjmujesz oba leki, i rób badania krwi w zaleconych terminach.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz onkologowi i neurologowi, że przyjmujesz oba leki, i rób badania krwi w zaleconych terminach.
Oba leki osłabiają odporność i mogą obniżać liczbę krwinek. Łączone razem zwiększają ryzyko poważnych zakażeń, krwawień i niedokrwistości. Działanie alemtuzumabu na odporność utrzymuje się długo po ostatnim wlewie. Lekarze muszą wiedzieć o obu lekach i często sprawdzać twoją krew.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła, kaszel lub pieczenie przy oddawaniu moczu
- łatwe siniaczenie lub drobne czerwone kropki na skórze
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- krew w moczu lub stolcu
- silne zmęczenie i bladość
- duszność
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przed podaniem cisplatyny pacjentowi leczonemu wcześniej alemtuzumabem oceń morfologię z rozmazem i liczbę płytek krwi. Nie podawaj cisplatyny, dopóki trwa istotna cytopenia[1][2]. Uzgodnij leczenie z neurologiem prowadzącym terapię alemtuzumabem i z onkologiem. Kolejnego kursu alemtuzumabu nie planuj w trakcie chemioterapii. W ciągu trzech miesięcy od zakończenia leczenia cisplatyną nie podawaj żywych szczepionek wirusowych[1]. Szczepienie przeciw żółtej febrze jest przeciwwskazane[1][2]. Rozważ profilaktykę zakażeń zgodnie z lokalnymi zaleceniami. Czynne, ciężkie zakażenie wyklucza podanie alemtuzumabu do czasu jego ustąpienia[3].
Skutek kliniczny
Rośnie ryzyko ciężkiej neutropenii, małopłytkowości i niedokrwistości oraz ciężkich zakażeń, w tym oportunistycznych i reaktywacji wirusów. Teoretycznie wzrasta też ryzyko krwawień i chorób limfoproliferacyjnych. Cisplatyny nie stosuje się u pacjentów z zahamowaniem czynności szpiku kostnego[1][2].
Mechanizm
Oba leki osłabiają układ krwiotwórczy i odpornościowy, a ich działania się sumują. Leki hamujące czynność szpiku kostnego nasilają mielosupresyjne działanie cisplatyny[1]. Alemtuzumab niszczy limfocyty T i B, przez co powoduje głęboką i długotrwałą limfopenię. Może też wywoływać autoimmunologiczne cytopenie, zwłaszcza małopłytkowość immunologiczną. Przy łączeniu cisplatyny z lekami immunosupresyjnymi trzeba brać pod uwagę nadmierną immunosupresję z ryzykiem limfoproliferacji[1].
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem przed każdym kursem cisplatyny
- liczba płytek krwi
- liczba limfocytów
- objawy zakażenia, w tym temperatura ciała
- kreatynina i elektrolity w surowicy
- badanie ogólne moczu
Kiedy ocena się zmienia
| Cisplatyna podana w czasie trwającej cytopenii po alemtuzumabiekolejność włączenia · cisplatyna | interakcja nie dotyczy | Nie podawaj cisplatyny, dopóki utrzymuje się zahamowanie czynności szpiku kostnego, także wywołane wcześniejszym leczeniem alemtuzumabem. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Cisplatin - Ebewe 1 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cisplatin-ebewe-100195408/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Cisplatinum Accord 1 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cisplatinum-accord-100239867/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ CyklofosfamidŁączenie lub następcze podanie obu leków wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka oraz ścisłego monitorowania oznak toksyczności, aby umożliwić szybką interwencję.Rób zlecone badania krwi i natychmiast zgłoś się do lekarza, jeśli pojawi się gorączka, dreszcze albo nietypowe siniaki lub krwawienia.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Rób zlecone badania krwi i natychmiast zgłoś się do lekarza, jeśli pojawi się gorączka, dreszcze albo nietypowe siniaki lub krwawienia.
Oba leki osłabiają odporność i mogą obniżać liczbę krwinek. Gdy stosujesz je razem albo jeden po drugim, łatwiej o poważne zakażenie lub krwawienie. Lekarz może je łączyć, ale wymaga to regularnych badań krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła, kaszel lub inne objawy infekcji
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- nietypowe siniaki, krwawienie z nosa lub dziąseł
- duże osłabienie lub bladość
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Łączenie lub następcze podanie obu leków wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka oraz ścisłego monitorowania oznak toksyczności, aby umożliwić szybką interwencję[1]. Przed podaniem kolejnego leku należy ocenić morfologię krwi z rozmazem i wykluczyć czynne zakażenie, a alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z ciężkim, czynnym zakażeniem do czasu jego całkowitego ustąpienia[2].
Skutek kliniczny
Nasilona immunosupresja i toksyczność hematologiczna zwiększają ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, neutropenii, limfopenii oraz małopłytkowości z krwawieniami. Szczególnie dotyczy to podania w krótkim odstępie czasu.
Mechanizm
Oba leki silnie hamują układ odpornościowy i obniżają liczbę krwinek – cyklofosfamid działa cytotoksycznie na szpik, a alemtuzumab niszczy limfocyty T i B. Ich działania sumują się zarówno przy podaniu jednoczesnym, jak i następczym[1].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem, w tym liczba neutrofilów, limfocytów i płytek
- objawy zakażenia, w tym zakażeń oportunistycznych
- objawy krwawienia
Kiedy ocena się zmienia
| Cyklofosfamid podany po zakończeniu kursu alemtuzumabukolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Interakcja dotyczy także podania następczego. Limfopenia po alemtuzumabie utrzymuje się długo, więc przed włączeniem cyklofosfamidu należy ocenić aktualną liczbę limfocytów i neutrofilów. |
| Czynne ciężkie zakażenieczas leczenia · pacjent | interakcja nie dotyczy | Alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z ciężkim, czynnym zakażeniem do czasu jego całkowitego ustąpienia. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Endoxan 50 mg, tabletki drażowane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/endoxan-100022145/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Endoxan. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/endoxan-100022145/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ CytarabinaPołączenie stosuje się wyłącznie w ośrodku hematologicznym lub onkologicznym, z regularną kontrolą morfologii krwi i obserwacją objawów zakażenia.Przy gorączce, dreszczach, nietypowych siniakach lub krwawieniu natychmiast skontaktuj się z lekarzem prowadzącym i nie zbijaj gorączki na własną rękę bez porozumienia z nim.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Przy gorączce, dreszczach, nietypowych siniakach lub krwawieniu natychmiast skontaktuj się z lekarzem prowadzącym i nie zbijaj gorączki na własną rękę bez porozumienia z nim.
Oba leki osłabiają odporność i mogą obniżać liczbę krwinek. Gdy stosujesz je razem lub jeden po drugim, łatwiej o poważne zakażenie, krwawienia i osłabienie. Lekarz będzie regularnie sprawdzał twoją krew i może zmienić dawki.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła, kaszel, duszność
- opryszczka lub bolesna wysypka z pęcherzykami
- łatwe siniaczenie, krwawienie z nosa lub dziąseł
- silne zmęczenie, bladość, kołatanie serca
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie stosuje się wyłącznie w ośrodku hematologicznym lub onkologicznym, z regularną kontrolą morfologii krwi i obserwacją objawów zakażenia. Przy jednoczesnym stosowaniu cytarabiny z innymi lekami mielosupresyjnymi może okazać się konieczna modyfikacja dawkowania[1]. Należy rozważyć profilaktykę przeciwdrobnoustrojową zgodnie z lokalnym protokołem (przeciwwirusową, przeciw Pneumocystis jirovecii) i monitorowanie reaktywacji CMV. Nie należy rozpoczynać leczenia alemtuzumabem u pacjenta z ciężkim, czynnym zakażeniem do czasu jego całkowitego ustąpienia[2]. Działanie limfopeniczne alemtuzumabu utrzymuje się długo po podaniu, dlatego ostrożność dotyczy także cytarabiny podawanej po zakończeniu leczenia alemtuzumabem.
Skutek kliniczny
Skojarzenie zwiększa ryzyko głębokiej i przedłużonej mielosupresji oraz ciężkich zakażeń, w tym oportunistycznych i reaktywacji wirusowych (np. CMV, HSV, VZV). Rośnie także ryzyko krwawień wynikających z małopłytkowości oraz niedokrwistości.
Mechanizm
Oba leki sumują działanie hamujące układ odpornościowy i krwiotworzenie. Cytarabina jako lek cytotoksyczny uszkadza szpik kostny i obniża liczbę neutrofili, płytek krwi i erytrocytów. Alemtuzumab niszczy limfocyty T i B, wywołuje długotrwałą limfopenię i może powodować cytopenie, w tym autoimmunologiczne. Łączne podawanie cytarabiny z innymi lekami cytotoksycznymi lub mielosupresyjnymi może nasilać toksyczność, zwłaszcza wobec szpiku kostnego[1].
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem (neutrofile, limfocyty, płytki krwi, hemoglobina)
- objawy zakażenia, temperatura ciała
- reaktywacja CMV (PCR) u pacjentów z grupy ryzyka
- objawy krwawienia
Kiedy ocena się zmienia
| Duże dawki cytarabinydawka · cytarabina | ryzyko rośnie | Duże dawki cytarabiny wywołują głębszą i dłuższą mielosupresję, co dodatkowo zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń przy skojarzeniu z alemtuzumabem. |
| Alemtuzumab podany wcześniej, przed cytarabinąkolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Limfopenia po alemtuzumabie utrzymuje się długo, dlatego interakcja dotyczy także cytarabiny włączanej po zakończeniu kursu alemtuzumabu i wymaga takiego samego monitorowania. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Alexan 20 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/alexan-100003751/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ DakarbazynaPołączenie wymaga indywidualnej decyzji onkologa i neurologa oraz ścisłego monitorowania hematologicznego.Rób zlecone badania krwi i natychmiast zgłoś lekarzowi gorączkę, dreszcze lub nietypowe siniaki.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Rób zlecone badania krwi i natychmiast zgłoś lekarzowi gorączkę, dreszcze lub nietypowe siniaki.
Oba leki osłabiają odporność i mogą zmniejszać liczbę krwinek. Razem zwiększają ryzyko poważnych zakażeń i krwawień. Działanie alemtuzumabu utrzymuje się długo, więc ryzyko dotyczy cię także wtedy, gdy dostałeś go wcześniej. Lekarz będzie często badał twoją krew.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła, kaszel lub pieczenie przy oddawaniu moczu
- siniaki bez wyraźnej przyczyny
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- drobne czerwone kropki na skórze
- duże osłabienie i bladość
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie wymaga indywidualnej decyzji onkologa i neurologa oraz ścisłego monitorowania hematologicznego. Przed każdym cyklem dakarbazyny trzeba wykonać morfologię z rozmazem i liczbą płytek, a przy leukopenii lub małopłytkowości dakarbazyny się nie podaje[1]. Ryzyko dotyczy także sytuacji, w której alemtuzumab podano wcześniej, ponieważ jego działanie na limfocyty utrzymuje się długo. Należy unikać szczepionek żywych i atenuowanych, a szczepionka przeciw żółtej gorączce jest przy dakarbazynie przeciwwskazana[1]. Przed podaniem alemtuzumabu trzeba wykluczyć ciężkie, czynne zakażenie[2].
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko głębokiej leukopenii, małopłytkowości i ciężkich zakażeń, także oportunistycznych. Leukopenia i małopłytkowość wykluczają podanie dakarbazyny[1]. Nadmierne zahamowanie odporności sprzyja też zaburzeniom limfoproliferacyjnym, co opisano dla dakarbazyny łączonej z innymi lekami immunosupresyjnymi[1].
Mechanizm
Oba leki osłabiają układ krwiotwórczy i odpornościowy, więc ich działania się sumują. Dakarbazyna działa mielotoksycznie, a jej toksyczność na szpik nasila się przy wcześniejszym lub równoczesnym leczeniu, które uszkadza szpik kostny[1]. Alemtuzumab niszczy limfocyty i może powodować długotrwałą limfopenię oraz cytopenie o podłożu autoimmunologicznym, w tym małopłytkowość.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem i między cyklami
- liczba płytek krwi
- liczba limfocytów
- objawy zakażenia, w tym gorączka
- objawy krwawienia i skaza krwotoczna
Kiedy ocena się zmienia
| Alemtuzumab podany przed rozpoczęciem dakarbazynykolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Wcześniejsze leczenie uszkadzające szpik także nasila mielotoksyczność dakarbazyny. Przed pierwszym cyklem trzeba ocenić morfologię z liczbą limfocytów i płytek oraz wykluczyć zakażenie. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Detimedac 100 mg 100 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/detimedac-100-mg-100001628/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Detimedac 100 mg. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/detimedac-100-mg-100001628/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ DoksorubicynaUnikaj jednoczesnego stosowania, a jeśli oba leki są konieczne, decyzję o leczeniu i jego kolejności podejmuje lekarz prowadzący we współpracy z onkologiem i neurologiem.Powiedz onkologowi i neurologowi o obu lekach i pilnie zgłoś się do lekarza przy gorączce lub krwawieniu.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz onkologowi i neurologowi o obu lekach i pilnie zgłoś się do lekarza przy gorączce lub krwawieniu.
Oba leki osłabiają odporność i mogą obniżać liczbę krwinek. Razem zwiększają ryzyko poważnych zakażeń i krwawień. Działanie alemtuzumabu na odporność trwa wiele miesięcy po wlewie, więc ostrożność obowiązuje także wtedy, gdy leki dostajesz w różnym czasie.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, ból gardła, pieczenie przy oddawaniu moczu
- siniaki lub drobne czerwone plamki na skórze
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- duże osłabienie
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj jednoczesnego stosowania, a jeśli oba leki są konieczne, decyzję o leczeniu i jego kolejności podejmuje lekarz prowadzący we współpracy z onkologiem i neurologiem. Przed każdym cyklem doksorubicyny oceniaj morfologię z rozmazem i liczbę limfocytów oraz wykluczaj czynne zakażenie. Alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z ciężkim, czynnym zakażeniem do czasu jego całkowitego ustąpienia[1]. Rozważ profilaktykę przeciwinfekcyjną zgodnie z lokalnymi standardami.
Skutek kliniczny
Rośnie ryzyko ciężkich zakażeń, w tym oportunistycznych, oraz pogłębionej cytopenii z krwawieniami. Działanie alemtuzumabu na limfocyty utrzymuje się wiele miesięcy po podaniu, więc ryzyko dotyczy także chemioterapii rozpoczętej długo po kursie.
Mechanizm
Doksorubicyna uszkadza szpik i obniża liczbę wszystkich linii krwinek, a alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą limfopenię oraz może wywołać immunologiczną małopłytkowość. Oba leki sumują swoje działanie immunosupresyjne i hematotoksyczne. Doksorubicyna może nasilać toksyczność innych sposobów leczenia przeciwnowotworowego, dlatego jej łączenie z innymi lekami cytotoksycznymi, szczególnie uszkadzającymi szpik, wymaga ostrożności[2].
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem
- liczba limfocytów
- liczba płytek krwi
- objawy zakażenia, w tym oportunistycznego
- objawy krwawienia
Kiedy ocena się zmienia
| Okres utrzymującej się limfopenii po kursie alemtuzumabuodstep · alemtuzumab | inne zalecenie | Ryzyko nie znika po zakończeniu wlewu alemtuzumabu, ponieważ limfopenia utrzymuje się wiele miesięcy. Przed rozpoczęciem doksorubicyny oceń aktualną liczbę limfocytów zamiast opierać się na czasie od ostatniego kursu. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Caelyx pegylated liposomal 2 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/caelyx-pegylated-liposomal-100112718/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ EpirubicynaNie rozpoczynaj epirubicyny ani alemtuzumabu bez uzgodnienia między onkologiem a neurologiem, a w miarę możliwości nie nakładaj okresów ich działania.Powiedz onkologowi i neurologowi, że dostajesz oba leki, i od razu zgłaszaj gorączkę, dreszcze lub krwawienia.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz onkologowi i neurologowi, że dostajesz oba leki, i od razu zgłaszaj gorączkę, dreszcze lub krwawienia.
Oba leki osłabiają odporność organizmu i mogą obniżać liczbę krwinek. Razem zwiększają ryzyko poważnych zakażeń i krwawień. Epirubicyna może też obciążać serce, dlatego lekarze muszą częściej sprawdzać twoje wyniki krwi i pracę serca.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła, kaszel, pieczenie przy oddawaniu moczu
- siniaki bez urazu, krwawienie z nosa lub dziąseł
- duszność, kołatanie serca, obrzęki nóg
- wyraźne osłabienie
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie rozpoczynaj epirubicyny ani alemtuzumabu bez uzgodnienia między onkologiem a neurologiem, a w miarę możliwości nie nakładaj okresów ich działania. Przed każdym podaniem oceń morfologię krwi z rozmazem i liczbą płytek oraz wyklucz czynne zakażenie. Epirubicyna dożylna jest przeciwwskazana w ostrych zakażeniach ogólnoustrojowych i przy utrzymującym się zahamowaniu czynności szpiku[1]. Alemtuzumabu nie podaje się w ciężkim, czynnym zakażeniu do czasu jego całkowitego ustąpienia[2]. Przy łączeniu z przeciwciałami monoklonalnymi monitoruj czynność serca przez cały czas leczenia[1]. Unikaj szczepionek żywych[1].
Skutek kliniczny
Głównym ryzykiem jest głęboka i przedłużona cytopenia z limfopenią, która zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń bakteryjnych, wirusowych i oportunistycznych. Możliwe jest też nasilenie małopłytkowości i krwawień oraz większe ryzyko zaburzeń czynności serca.
Mechanizm
Oba leki osłabiają odporność, ale w różny sposób. Epirubicyna hamuje czynność szpiku kostnego i nasila toksyczność innych leków działających na szpik i układ krwiotwórczy[1]. Alemtuzumab niszczy limfocyty, a jego działanie utrzymuje się długo po infuzji. Sumuje się więc działanie mielosupresyjne i immunosupresyjne. Epirubicyna jest kardiotoksyczna, a jednoczesne stosowanie przeciwciał monoklonalnych może zwiększać ryzyko zaburzeń czynności serca[1]. Interakcja farmakokinetyczna nie jest oczekiwana, ponieważ alemtuzumab jest przeciwciałem i nie wpływa na metabolizm wątrobowy epirubicyny.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i liczbą płytek przed każdym cyklem
- liczba limfocytów
- objawy zakażenia, w tym oportunistycznego
- czynność serca – EKG i frakcja wyrzutowa lewej komory
- objawy krwawienia
Kiedy ocena się zmienia
| Dopęcherzowodroga podania · epirubicyna | ryzyko maleje | Przy podaniu epirubicyny do pęcherza moczowego narażenie ogólnoustrojowe jest małe, więc sumowanie mielosupresji i kardiotoksyczności jest mało prawdopodobne. Nadal kontroluj objawy zakażenia dróg moczowych, które jest przeciwwskazaniem do tej drogi podania. |
| Alemtuzumab przed epirubicynąkolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Limfopenia po alemtuzumabie utrzymuje się długo, dlatego przed chemioterapią z epirubicyną oceń aktualną liczbę limfocytów i ryzyko zakażeń także wtedy, gdy ostatni wlew był dawno. Epirubicyna nasila zaburzenia hematopoezy również po wcześniejszym podaniu leków wpływających na szpik. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Epirubicin-EBEWE 2 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/epirubicin-ebewe-100130254/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ EtopozydPołączenie wymaga ścisłego monitorowania hematologicznego i czujności wobec zakażeń.Rób zlecone badania krwi w terminie i nie szczep się bez uzgodnienia z lekarzem prowadzącym.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Rób zlecone badania krwi w terminie i nie szczep się bez uzgodnienia z lekarzem prowadzącym.
Oba leki osłabiają odporność i mogą obniżać liczbę krwinek. Razem to działanie się sumuje, więc łatwiej o poważne zakażenie lub krwawienie. Lekarz będzie częściej zlecał badania krwi i może przesunąć kolejną dawkę leczenia.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła, kaszel lub pieczenie przy oddawaniu moczu
- siniaki bez wyraźnej przyczyny lub drobne czerwone plamki na skórze
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- silne zmęczenie i bladość
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie wymaga ścisłego monitorowania hematologicznego i czujności wobec zakażeń. Przed każdym cyklem etopozydu u pacjenta po alemtuzumabie oceń morfologię z rozmazem i liczbę płytek, a przy głębokiej cytopenii rozważ odroczenie cyklu lub redukcję dawki według protokołu onkologicznego. Wcześniejsze lub równoczesne leczenie mielosupresyjne może nasilać toksyczność etopozydu[1]. U pacjentów otrzymujących leki immunosupresyjne nie podaje się szczepionki przeciw żółtej febrze ani innych żywych szczepionek[1][2]. Rozważ profilaktykę przeciwinfekcyjną zgodnie z lokalnymi zaleceniami.
Skutek kliniczny
Rośnie ryzyko ciężkiej neutropenii, małopłytkowości i limfopenii, a w konsekwencji ciężkich zakażeń, w tym oportunistycznych, oraz krwawień. Skutek może być przedłużony, bo odbudowa limfocytów po alemtuzumabie trwa długo.
Mechanizm
Etopozyd hamuje czynność szpiku, a wcześniejsze lub równoczesne stosowanie innych leków o działaniu mielosupresyjnym może dawać skumulowany lub synergiczny efekt[1]. Alemtuzumab, przeciwciało skierowane przeciw CD52, powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów T i B. Oba leki sumują więc działanie immunosupresyjne i hematotoksyczne. Interakcji farmakokinetycznej się nie spodziewa, bo alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne nie wpływa na metabolizm ani wiązanie etopozydu z białkami.
Metabolizm i transportery
- Etopozyd: substrat CYP3A4[3]
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem i w okresie nadiru
- liczba płytek krwi
- bezwzględna liczba limfocytów
- objawy zakażenia, w tym gorączka
- objawy skazy krwotocznej
Kiedy ocena się zmienia
| Do odbudowy liczby limfocytów po alemtuzumabieodstep · alemtuzumab | ryzyko rośnie | Etopozyd podany przed odbudową limfocytów po alemtuzumabie nakłada się na trwającą głęboką immunosupresję, co zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń. Wcześniejsze leczenie mielosupresyjne może nasilać toksyczność etopozydu. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Etoposid Ebewe 50 mg/2,5 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/etoposid-ebewe-100247861/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Etopozyd Accord 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/etopozyd-accord-100329412/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Etoposid Ebewe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/etoposid-ebewe-100247861/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ FluorouracylFluorouracylu podawanego ogólnie nie rozpoczyna się u pacjenta z zahamowaniem czynności szpiku po leczeniu innymi lekami przeciwnowotworowymi ani w trakcie potencjalnie ciężkiego zakażenia, takiego jak półpasiec lub ospa wietrzna.Powiedz onkologowi i neurologowi, że dostajesz oba leki, regularnie rób badania krwi i od razu zgłoś się do lekarza przy gorączce lub krwawieniu.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz onkologowi i neurologowi, że dostajesz oba leki, regularnie rób badania krwi i od razu zgłoś się do lekarza przy gorączce lub krwawieniu.
Oba leki osłabiają odporność i mogą zmniejszać liczbę krwinek. Razem zwiększają ryzyko poważnych zakażeń i krwawień, a ten efekt może pojawić się nawet wiele miesięcy po podaniu alemtuzumabu. Lek w kremie na skórę praktycznie nie stwarza takiego ryzyka.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła, kaszel, pieczenie przy oddawaniu moczu
- bolesna wysypka z pęcherzykami
- siniaki, wybroczyny, krwawienie z nosa lub dziąseł
- duże osłabienie
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Fluorouracylu podawanego ogólnie nie rozpoczyna się u pacjenta z zahamowaniem czynności szpiku po leczeniu innymi lekami przeciwnowotworowymi ani w trakcie potencjalnie ciężkiego zakażenia, takiego jak półpasiec lub ospa wietrzna[1]. Alemtuzumabu nie podaje się w czasie ciężkiego, czynnego zakażenia do jego całkowitego ustąpienia[2]. Jeśli oba leki są konieczne, decyzję o leczeniu podejmuje onkolog wspólnie z neurologiem po ocenie morfologii krwi i stanu zakażeń. W trakcie leczenia należy regularnie oznaczać morfologię z rozmazem i liczbą płytek oraz szybko diagnozować i leczyć zakażenia. Fluorouracyl stosowany miejscowo na skórę nie wymaga zmiany postępowania.
Skutek kliniczny
Większe ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, w tym reaktywacji wirusa półpaśca, oraz pogłębionej leukopenii, neutropenii i małopłytkowości z ryzykiem krwawień. Skutki mogą pojawić się z opóźnieniem, ponieważ zubożenie limfocytów po alemtuzumabie utrzymuje się przez wiele miesięcy.
Mechanizm
Fluorouracyl podawany ogólnie hamuje czynność szpiku kostnego i obniża odporność. Alemtuzumab powoduje długotrwałe zubożenie limfocytów i może wywoływać cytopenie, w tym małopłytkowość o podłożu immunologicznym. Oba leki sumują działanie immunosupresyjne i mielosupresyjne. Interakcji farmakokinetycznej nie oczekuje się.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i liczbą płytek
- objawy zakażenia, w tym półpaśca
- objawy skazy krwotocznej
Bezpieczniejsze alternatywy
interferon betaglatiramer
Kiedy ocena się zmienia
| Miejscowa (na skórę)droga podania · fluorouracyl | ryzyko maleje | Fluorouracyl w kremie wchłania się ogólnoustrojowo w niewielkim stopniu, więc nie sumuje istotnie działania mielosupresyjnego z alemtuzumabem. |
| Fluorouracyl dożylnie po alemtuzumabie przy zahamowaniu czynności szpikukolejność włączenia · fluorouracyl | interakcja nie dotyczy | Fluorouracylu nie podaje się pacjentom z zahamowaniem czynności szpiku po stosowaniu innych leków przeciwnowotworowych. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Fluorouracil Accord 50 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/fluorouracil-accord-100225227/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ HydroksykarbamidPołączenie stosuje się tylko po uzgodnieniu między hematologiem a neurologiem i przy regularnej kontroli morfologii krwi.Rób zlecone badania krwi w wyznaczonych terminach, a przy gorączce, siniakach lub krwawieniu od razu skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Rób zlecone badania krwi w wyznaczonych terminach, a przy gorączce, siniakach lub krwawieniu od razu skontaktuj się z lekarzem.
Oba leki mogą obniżać liczbę krwinek i osłabiać odporność, a razem robią to silniej. Przez to łatwiej o poważne zakażenie, krwawienia i siniaki. Ryzyko może utrzymywać się wiele miesięcy po ostatnim wlewie alemtuzumabu. Lekarz może zalecić to połączenie, ale wymaga ono regularnych badań krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła, kaszel, pieczenie przy oddawaniu moczu
- nietypowe siniaki lub drobne czerwone kropki na skórze
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- ranki i ból w jamie ustnej
- duże zmęczenie, bladość, duszność
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie stosuje się tylko po uzgodnieniu między hematologiem a neurologiem i przy regularnej kontroli morfologii krwi. Hydroksykarbamidu nie stosuje się przy znacznym zahamowaniu czynności szpiku, leukopenii poniżej 2,5 × 10^9/L, małopłytkowości poniżej 100 × 10^9/L ani ciężkiej niedokrwistości[1]. Dawkę hydroksykarbamidu dostosowuje się do wyników morfologii, a przy narastających cytopeniach leczenie się wstrzymuje. Należy unikać szczepionek zawierających żywe wirusy, chyba że korzyść wyraźnie przewyższa ryzyko[2]. Pacjent powinien zgłaszać każdą gorączkę i objawy zakażenia bez zwłoki.
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko ciężkich cytopenii i ciężkich zakażeń, w tym oportunistycznych. Odpowiedź na szczepionki jest osłabiona, a szczepionki zawierające żywe wirusy mogą u pacjenta leczonego hydroksykarbamidem wywołać ciężkie zakażenie[2]. Możliwe jest też nasilenie zapalenia błon śluzowych i dolegliwości żołądkowo-jelitowych[2].
Mechanizm
Hydroksykarbamid i alemtuzumab mogą razem silniej uszkadzać szpik i obniżać odporność. Hydroksykarbamid hamuje syntezę DNA w dzielących się komórkach szpiku, co obniża liczbę leukocytów, płytek krwi i erytrocytów. Alemtuzumab niszczy limfocyty i może wywoływać długotrwałą limfopenię, neutropenię oraz małopłytkowość o podłożu autoimmunologicznym. Jednoczesne stosowanie hydroksykarbamidu z innymi lekami hamującymi czynność szpiku może nasilać zahamowanie szpiku, zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego i zapalenie błon śluzowych[2]. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, ponieważ alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne jest usuwany drogą katabolizmu białek.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem
- liczba płytek krwi
- bezwzględna liczba limfocytów i neutrofili
- objawy zakażenia (gorączka, dreszcze)
- objawy krwawienia (wybroczyny, siniaki, krwawienie z dziąseł)
- zapalenie błon śluzowych jamy ustnej
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Hydroksykarbamid włączany po kursie alemtuzumabu, zanim liczba limfocytów i płytek krwi wróci do normykolejność włączenia · hydroksykarbamid | ryzyko rośnie | Włączenie hydroksykarbamidu w okresie limfopenii lub cytopenii po alemtuzumabie zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń i krwawień. Przed włączeniem należy ocenić morfologię, a przy znacznym zahamowaniu czynności szpiku hydroksykarbamidu się nie stosuje. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Hydroxyurea medac 500 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/hydroxyurea-medac-100108800/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Siklos 1000 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/siklos-100033054/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ IrynotekanPołączenie wymaga indywidualnej decyzji onkologa i neurologa oraz ścisłego monitorowania hematologicznego.Powiedz onkologowi i neurologowi o obu lekach, regularnie rób badania krwi i przy gorączce lub krwawieniu od razu skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz onkologowi i neurologowi o obu lekach, regularnie rób badania krwi i przy gorączce lub krwawieniu od razu skontaktuj się z lekarzem.
Oba leki osłabiają odporność i mogą obniżać liczbę krwinek. Razem zwiększają ryzyko poważnych zakażeń i krwawień. Lek na stwardnienie rozsiane działa na odporność jeszcze długo po podaniu, więc ryzyko trwa także wtedy, gdy dostałeś go wiele miesięcy temu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła, kaszel, pieczenie przy oddawaniu moczu
- siniaki pojawiające się bez urazu
- drobne czerwone kropki na skórze
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- krew w moczu lub stolcu
- nietypowe osłabienie lub duszność
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie wymaga indywidualnej decyzji onkologa i neurologa oraz ścisłego monitorowania hematologicznego. Przed każdym cyklem irynotekanu trzeba sprawdzić morfologię z rozmazem i liczbę płytek krwi, pamiętając, że limfopenia po kursie alemtuzumabu utrzymuje się długo. U osoby z czynnym nowotworem wymagającym chemioterapii zasadność kolejnego kursu alemtuzumabu należy ponownie ocenić, a decyzję o leczeniu stwardnienia rozsianego warto odroczyć do zakończenia chemioterapii. Każda gorączka lub objaw zakażenia wymaga pilnej oceny lekarskiej. Żywych, atenuowanych szczepionek nie podaje się w trakcie leczenia irynotekanem i przez 6 miesięcy po zakończeniu chemioterapii[1].
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń, w tym oportunistycznych, oraz głębokiej i przedłużonej cytopenii. Nakładanie się neutropenii po irynotekanie na limfopenię po alemtuzumabie sprzyja zakażeniom o ciężkim przebiegu. Małopłytkowość wywołana irynotekanem razem z autoimmunologiczną małopłytkowością po alemtuzumabie zwiększa ryzyko krwawień. Długotrwała immunosupresja może sprzyjać chorobom limfoproliferacyjnym[1].
Mechanizm
Oba leki osłabiają odporność różnymi drogami, więc ich działania się sumują. Irynotekan hamuje czynność szpiku i powoduje neutropenię, a jego skutki mogą nasilać inne leki przeciwnowotworowe o podobnym profilu działań niepożądanych[1]. Połączenie irynotekanu z lekami immunosupresyjnymi daje silne działanie immunosupresyjne i ryzyko limfoproliferacji[1]. Alemtuzumab niszczy limfocyty T i B, a ich liczba odbudowuje się przez wiele miesięcy. Lek ten może też wywołać autoimmunologiczną małopłytkowość, która pojawia się z opóźnieniem. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, ponieważ alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne nie wpływa na enzymy metabolizujące irynotekan.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem irynotekanu
- liczba płytek krwi
- bezwzględna liczba neutrofili i limfocytów
- temperatura ciała i objawy zakażenia
- objawy skazy krwotocznej
Bezpieczniejsze alternatywy
interferon betaglatiramer
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Irinotecan Kabi 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/irinotecan-kabi-100215252/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Irinotecan Kabi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/irinotecan-kabi-100215252/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ MitomycynaNie podawaj obu leków jednocześnie bez decyzji neurologa i onkologa, a jeśli połączenie jest konieczne, zaplanuj kolejność leczenia i ściśle monitoruj morfologię krwi.Powiedz onkologowi i neurologowi, że przyjmujesz lub przyjmowałeś oba leki, regularnie rób badania krwi i nie szczep się bez konsultacji z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz onkologowi i neurologowi, że przyjmujesz lub przyjmowałeś oba leki, regularnie rób badania krwi i nie szczep się bez konsultacji z lekarzem.
Oba leki osłabiają odporność i mogą zmniejszać liczbę krwinek oraz płytek krwi. Razem zwiększają ryzyko groźnych zakażeń i krwawień. Działanie leku na stwardnienie rozsiane utrzymuje się długo po wlewie, dlatego ma znaczenie także wtedy, gdy dostałeś go dawno temu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła, kaszel albo pieczenie przy oddawaniu moczu
- łatwe siniaczenie lub drobne czerwone kropki na skórze
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- silne zmęczenie i bladość
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie podawaj obu leków jednocześnie bez decyzji neurologa i onkologa, a jeśli połączenie jest konieczne, zaplanuj kolejność leczenia i ściśle monitoruj morfologię krwi. Przed ogólnym podaniem mitomycyny wyklucz leukopenię, małopłytkowość, skazę krwotoczną i ostre zakażenie.[1] Przed kolejnym kursem alemtuzumabu upewnij się, że nie ma ciężkiego czynnego zakażenia.[2] W trakcie leczenia mitomycyną nie podawaj szczepionek zawierających żywe drobnoustroje.[1]
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko ciężkich cytopenii, krwawień i zakażeń, także oportunistycznych. Leukopenia, małopłytkowość i ostre zakażenie są bezwzględnymi przeciwwskazaniami do ogólnego podania mitomycyny.[1] Ciężkie czynne zakażenie wyklucza podanie alemtuzumabu do czasu jego ustąpienia.[2]
Mechanizm
Mitomycyna działa toksycznie na szpik kostny i może nasilać mielotoksyczność innych leków i metod leczenia uszkadzających szpik.[1] Alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów oraz może wywoływać autoimmunologiczne cytopenie, w tym małopłytkowość immunologiczną. Oba leki sumują więc działanie hematotoksyczne i immunosupresyjne.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i liczbą płytek
- objawy zakażenia, w tym zakażeń oportunistycznych
- objawy skazy krwotocznej
- czynność nerek
Bezpieczniejsze alternatywy
interferon betaglatiramer
Kiedy ocena się zmienia
| Dopęcherzowadroga podania · mitomycyna | ryzyko maleje | Po podaniu do pęcherza moczowego wchłanianie mitomycyny jest niewielkie, więc sumowanie toksyczności dla szpiku jest mało prawdopodobne. Nadal zwracaj uwagę na zakażenia dróg moczowych u pacjenta z obniżoną odpornością po alemtuzumabie. |
| Dożylnadroga podania · mitomycyna | ryzyko rośnie | Przy podaniu dożylnym mitomycyny ryzyko ciężkich cytopenii i zakażeń jest największe, a obecność cytopenii lub ostrego zakażenia wyklucza jej podanie. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Mitomycin Accord 10 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mitomycin-accord-100361522/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ TemozolomidŁączenie wymaga indywidualnej decyzji onkologa i neurologa oraz ścisłego monitorowania hematologicznego.Rób badania krwi w wyznaczonych terminach i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę, dreszcze lub nietypowe siniaki.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Rób badania krwi w wyznaczonych terminach i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę, dreszcze lub nietypowe siniaki.
Oba leki osłabiają odporność i mogą obniżać liczbę krwinek. Razem zwiększają ryzyko poważnych zakażeń, krwawień i niedokrwistości. Lekarz może je łączyć, ale wtedy potrzebne są częste badania krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność
- łatwe powstawanie siniaków, wybroczyny na skórze
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- nasilone zmęczenie i bladość
- owrzodzenia w jamie ustnej lub opryszczka
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Łączenie wymaga indywidualnej decyzji onkologa i neurologa oraz ścisłego monitorowania hematologicznego. Przed każdym cyklem temozolomidu należy ocenić pełną morfologię krwi z rozmazem, w tym liczbę limfocytów, neutrofili i płytek, i nie rozpoczynać cyklu przy ciężkiej mielosupresji[1]. Należy rozważyć profilaktykę zakażeń oportunistycznych, zwłaszcza zapalenia płuc wywołanego przez Pneumocystis jirovecii i reaktywacji wirusa opryszczki, oraz wykluczyć czynne zakażenie przed podaniem alemtuzumabu[2]. Przy temozolomidzie podanym po alemtuzumabie trzeba uwzględnić, że limfopenia po alemtuzumabie utrzymuje się długo.
Skutek kliniczny
Rośnie ryzyko ciężkiej limfopenii, neutropenii i małopłytkowości, a w ich następstwie ciężkich i oportunistycznych zakażeń (w tym zapalenia płuc wywołanego przez Pneumocystis jirovecii) oraz krwawień. Ciężka mielosupresja wyklucza dalsze stosowanie temozolomidu[1][3][4]. Ciężkie, czynne zakażenie wyklucza podanie alemtuzumabu do czasu jego całkowitego ustąpienia[2].
Mechanizm
Oba leki sumują działanie hamujące szpik i układ odpornościowy. Temozolomid łączony z innymi lekami mielosupresyjnymi może zwiększać prawdopodobieństwo mielosupresji[1]. Alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów oraz może wywoływać cytopenie autoimmunologiczne, w tym małopłytkowość immunologiczną. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, ponieważ temozolomid nie jest metabolizowany w wątrobie i w małym stopniu wiąże się z białkami osocza[1].
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem i w trakcie cyklu temozolomidu
- liczba limfocytów (w tym CD4)
- liczba płytek krwi
- objawy zakażenia, w tym gorączka i duszność
- objawy skazy krwotocznej
Kiedy ocena się zmienia
| Temozolomid włączany po podaniu alemtuzumabukolejność włączenia · temozolomid | ryzyko rośnie | Deplecja limfocytów po alemtuzumabie utrzymuje się długo, więc ryzyko addycyjnej immunosupresji dotyczy także temozolomidu włączanego długo po ostatnim kursie alemtuzumabu. Przed włączeniem temozolomidu należy ocenić aktualną liczbę limfocytów i płytek. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Temodal 5 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/temodal-100095463/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Temomedac 5 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/temomedac-100244160/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Temozolomide Accord 5 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/temozolomide-accord-100254430/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ TioguaninaŁączenie tioguaniny z alemtuzumabem wymaga ścisłego monitorowania morfologii krwi i objawów zakażenia, a decyzję o jednoczesnym lub kolejnym stosowaniu powinien podjąć lekarz prowadzący leczenie.Rób regularnie zlecone badania krwi i od razu zgłoś się do lekarza, jeśli pojawi się gorączka, dreszcze, krwawienie lub siniaki bez przyczyny.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Rób regularnie zlecone badania krwi i od razu zgłoś się do lekarza, jeśli pojawi się gorączka, dreszcze, krwawienie lub siniaki bez przyczyny.
Oba leki osłabiają odporność i mogą obniżać liczbę krwinek. Razem działają w tym kierunku silniej, więc łatwiej o poważne zakażenia, krwawienia i osłabienie. Lekarz może je łączyć, ale wtedy potrzebne są częste badania krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła, kaszel lub inne objawy infekcji
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- siniaki bez wyraźnej przyczyny
- duże zmęczenie i bladość
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Łączenie tioguaniny z alemtuzumabem wymaga ścisłego monitorowania morfologii krwi i objawów zakażenia, a decyzję o jednoczesnym lub kolejnym stosowaniu powinien podjąć lekarz prowadzący leczenie. Przy narastającej cytopenii należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie tioguaniny. Alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z ciężkim, czynnym zakażeniem do czasu jego całkowitego ustąpienia[1]. U pacjentów w immunosupresji nie zaleca się szczepień szczepionkami zawierającymi żywe drobnoustroje[2].
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko ciężkiej leukopenii, neutropenii, małopłytkowości i niedokrwistości oraz ciężkich zakażeń, w tym oportunistycznych. Może też nasilać skłonność do krwawień.
Mechanizm
Tioguanina działa mielotoksycznie, a jednoczesne stosowanie z innymi lekami mielotoksycznymi zwiększa ryzyko mielosupresji[2]. Alemtuzumab niszczy limfocyty i wywołuje głęboką oraz długotrwałą immunosupresję, może też obniżać liczbę innych krwinek. Oba leki sumują więc działanie hamujące szpik i układ odpornościowy.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem
- liczba płytek krwi
- liczba limfocytów
- objawy zakażenia, w tym gorączka
- objawy krwawienia i siniaki
Kiedy ocena się zmienia
| Tioguanina włączana po niedawnym podaniu alemtuzumabukolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Immunosupresja po alemtuzumabie utrzymuje się długo po infuzji, dlatego ryzyko sumowania działania dotyczy także sytuacji, gdy tioguaninę włącza się po zakończeniu kursu alemtuzumabu. Morfologię i objawy zakażenia należy wtedy kontrolować tak samo jak przy jednoczesnym stosowaniu. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lanvis 40 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lanvis-100036779/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ WalgancyklowirPołączenie jest dopuszczalne, gdy korzyść przewyższa ryzyko, i wymaga ścisłego monitorowania morfologii oraz czynności nerek.Nie przerywaj żadnego z leków na własną rękę, rób zlecone badania krwi i moczu w wyznaczonych terminach i od razu zgłoś lekarzowi niepokojące objawy.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Nie przerywaj żadnego z leków na własną rękę, rób zlecone badania krwi i moczu w wyznaczonych terminach i od razu zgłoś lekarzowi niepokojące objawy.
Oba leki mogą obniżać liczbę krwinek białych, czerwonych i płytek krwi, a razem robią to silniej. Zwiększa to ryzyko poważnych zakażeń i krwawień. Lekarz często łączy te leki celowo, żeby chronić cię przed groźnym wirusem, dlatego ważne są regularne badania krwi i moczu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub ból gardła
- łatwe powstawanie siniaków albo drobne czerwone kropki na skórze
- krwawienie z nosa lub dziąseł, krew w moczu lub stolcu
- nietypowe zmęczenie, bladość, duszność
- obrzęki lub wyraźnie mniejsza ilość oddawanego moczu
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie jest dopuszczalne, gdy korzyść przewyższa ryzyko, i wymaga ścisłego monitorowania morfologii oraz czynności nerek[1]. W praktyce walgancyklowir bywa stosowany celowo w zapobieganiu lub leczeniu reaktywacji zakażenia wirusem cytomegalii u pacjentów po alemtuzumabie, więc zwykle nie należy z niego rezygnować bez porozumienia z lekarzem prowadzącym. Dawkę walgancyklowiru dostosowuje się do aktualnej czynności nerek. Przy istotnym spadku liczby neutrofilów, płytek lub hemoglobiny lekarz powinien rozważyć przerwę w leczeniu walgancyklowirem albo zmianę leku przeciwwirusowego oraz wykluczyć autoimmunologiczną przyczynę cytopenii związaną z alemtuzumabem.
Skutek kliniczny
Większe ryzyko ciężkiej leukopenii lub neutropenii, niedokrwistości i małopłytkowości, a przez to cięższych zakażeń i krwawień. Spadek liczby krwinek może też wynikać z autoimmunologicznego działania alemtuzumabu, a nie z toksyczności walgancyklowiru, co utrudnia ocenę przyczyny. Możliwe jest też pogorszenie czynności nerek, a wtedy rośnie ekspozycja na gancyklowir i jego toksyczność.
Mechanizm
Działania niepożądane obu leków się sumują. Walgancyklowir jest szybko przekształcany do gancyklowiru, który działa mielosupresyjnie (neutropenia, niedokrwistość, małopłytkowość), a jego toksyczność nasila się przy jednoczesnym stosowaniu leków immunosupresyjnych i przeciwnowotworowych[1]. Alemtuzumab jest przeciwciałem anty-CD52 powodującym głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów. Może też wywołać autoimmunologiczne cytopenie (małopłytkowość immunologiczną, niedokrwistość hemolityczną, neutropenię) oraz autoimmunologiczne choroby nerek. Interakcji farmakokinetycznej się nie oczekuje, ponieważ gancyklowir nie jest metabolizowany przez cytochrom P450[1].
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i liczbą płytek
- stężenie kreatyniny i eGFR
- badanie ogólne moczu
- objawy zakażenia i krwawienia
Bezpieczniejsze alternatywy
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Valcyte 50 mg/ml, proszek do sporządzania roztworu doustnego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/valcyte-100326589/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ WinorelbinaPołączenie stosuj tylko po indywidualnej ocenie korzyści i ryzyka przez lekarza prowadzącego, z kontrolą morfologii z rozmazem przed każdym podaniem winorelbiny.Wykonuj zlecone badania krwi i pilnie skontaktuj się z lekarzem, jeśli pojawi się gorączka, dreszcze lub nietypowe krwawienie.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Wykonuj zlecone badania krwi i pilnie skontaktuj się z lekarzem, jeśli pojawi się gorączka, dreszcze lub nietypowe krwawienie.
Oba leki osłabiają odporność i mogą zmniejszać liczbę krwinek. Gdy stosujesz je razem lub jeden po drugim, łatwiej o poważne zakażenie, siniaki lub krwawienia. Lekarz będzie regularnie zlecał badania krwi i na ich podstawie zdecyduje o kolejnych dawkach.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła, kaszel, pieczenie przy oddawaniu moczu
- łatwe powstawanie siniaków, krwawienie z nosa lub dziąseł
- drobne czerwone plamki na skórze
- nasilone zmęczenie i osłabienie
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie stosuj tylko po indywidualnej ocenie korzyści i ryzyka przez lekarza prowadzącego, z kontrolą morfologii z rozmazem przed każdym podaniem winorelbiny. Przed podaniem winorelbiny sprawdź liczbę neutrofilów i płytek krwi oraz wyklucz ciężkie zakażenie w ciągu ostatnich 2 tygodni[1]. Pacjentów należy edukować w zakresie wczesnych objawów zakażenia i krwawienia. Szczepionek zawierających żywe drobnoustroje nie zaleca się u pacjentów leczonych winorelbiną, a szczepionka przeciw żółtej febrze jest przeciwwskazana[2].
Skutek kliniczny
Możliwe jest pogłębienie neutropenii, małopłytkowości i limfopenii oraz zwiększone ryzyko ciężkich, w tym oportunistycznych, zakażeń. Winorelbiny nie podaje się przy liczbie neutrofilów poniżej 1500/mm³, przy liczbie płytek krwi poniżej 100 000/mm³ ani przy ciężkim zakażeniu obecnym lub przebytym w ciągu ostatnich 2 tygodni[3]. Alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z ciężkim, czynnym zakażeniem do czasu jego całkowitego ustąpienia[4].
Mechanizm
Połączenie wymaga ścisłej kontroli morfologii krwi i objawów zakażenia, ponieważ działania obu leków na układ krwiotwórczy i odpornościowy się sumują. Winorelbina hamuje czynność szpiku, a łączenie jej z innymi lekami toksycznymi dla szpiku może nasilać działania niepożądane, zwłaszcza mielosupresję[2]. Alemtuzumab jest przeciwciałem anty-CD52, które powoduje głębokie i długotrwałe zmniejszenie liczby limfocytów oraz może wywoływać cytopenie. Przy łączeniu leków cytotoksycznych z innymi lekami immunosupresyjnymi trzeba brać pod uwagę nasiloną immunosupresję z ryzykiem rozrostu tkanki limfatycznej[2]. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, bo alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne nie wpływa na metabolizm winorelbiny.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem (neutrofile, limfocyty, płytki krwi) przed każdym podaniem winorelbiny
- objawy zakażenia, w tym zakażeń oportunistycznych
- objawy skazy krwotocznej
Kiedy ocena się zmienia
| Winorelbina włączana po wcześniejszym kursie alemtuzumabukolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Limfopenia po alemtuzumabie utrzymuje się długo, dlatego ryzyko sumowania immunosupresji dotyczy także pacjentów, którzy otrzymali alemtuzumab wiele miesięcy wcześniej – przed rozpoczęciem winorelbiny oceń aktualną morfologię z rozmazem i wywiad infekcyjny. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vinorelbine Accord 20 mg, kapsułki miękkie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vinorelbine-accord-100451060/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vinorelbine Zentiva 20 mg, kapsułki miękkie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vinorelbine-zentiva-100396638/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vinorelbine medac 20 mg, kapsułki miękkie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vinorelbine-medac-100442692/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vinorelbine Zentiva. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vinorelbine-zentiva-100396638/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ WinkrystynaPołączenie stosuje się tylko w ramach zaplanowanego schematu pod nadzorem hematologa lub onkologa, ze ścisłym monitorowaniem morfologii i objawów zakażenia.Przy gorączce, dreszczach lub innych objawach zakażenia od razu skontaktuj się z lekarzem prowadzącym i nie szczep się bez jego zgody.opóźniony (dni)badania kliniczne
Niekorzystna interakcja
Przy gorączce, dreszczach lub innych objawach zakażenia od razu skontaktuj się z lekarzem prowadzącym i nie szczep się bez jego zgody.
Oba leki osłabiają odporność, a razem robią to mocniej i na dłużej. Przez to łatwiej o ciężkie zakażenie, nawet takie, które u zdrowej osoby byłoby łagodne. Mogą też spaść wyniki krwi, np. płytki krwi i białe krwinki. Osłabienie odporności po alemtuzumabie trwa wiele miesięcy, więc uważaj także po zakończeniu kroplówek.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność albo ból przy oddawaniu moczu
- owrzodzenia w jamie ustnej
- siniaki, krwawienie z nosa lub dziąseł
- duże osłabienie i bladość
- opryszczka lub półpasiec
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Połączenie stosuje się tylko w ramach zaplanowanego schematu pod nadzorem hematologa lub onkologa, ze ścisłym monitorowaniem morfologii i objawów zakażenia. Należy rozważyć profilaktykę przeciwinfekcyjną zgodną z protokołem leczenia oraz kontrolę reaktywacji CMV. Alemtuzumabu nie podaje się w czasie ciężkiego, czynnego zakażenia aż do jego całkowitego ustąpienia[1]. Nie podaje się szczepionek żywych, a szczepienie wymaga oceny stanu hematologicznego i zgody lekarza prowadzącego[2]. Ryzyko utrzymuje się także wtedy, gdy alemtuzumab podano miesiące wcześniej, ponieważ limfopenia po nim trwa długo.
Skutek kliniczny
Głębsza i dłużej trwająca immunosupresja zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń bakteryjnych, wirusowych i grzybiczych, w tym zakażeń oportunistycznych i reaktywacji wirusów, np. CMV. Możliwe jest nasilenie cytopenii, czyli neutropenii, małopłytkowości i limfopenii. Odpowiedź na szczepionki jest osłabiona, a szczepionki żywe mogą wywołać ciężkie działania niepożądane[2].
Mechanizm
Oba leki osłabiają układ odpornościowy, ale różnymi drogami. Alemtuzumab niszczy limfocyty T i B, a ich liczba wraca do normy powoli, nawet po wielu miesiącach. Winkrystyna jako cytostatyk także hamuje czynność układu immunologicznego, a w skojarzeniu z innymi lekami hamującymi szpik może nasilać ich działanie mielosupresyjne[2]. Skutki tych działań sumują się.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem
- liczba limfocytów
- temperatura ciała i objawy zakażenia
- reaktywacja CMV i innych zakażeń oportunistycznych
- liczba płytek krwi i objawy krwawienia
Kiedy ocena się zmienia
| Alemtuzumab podany wcześniej, przed rozpoczęciem winkrystynykolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Limfopenia po alemtuzumabie utrzymuje się wiele miesięcy, więc sumowanie immunosupresji występuje także przy podaniu winkrystyny długo po ostatnim kursie alemtuzumabu. Przed chemioterapią oceń liczbę limfocytów i ryzyko zakażeń oportunistycznych. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vincristine Teva 1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vincristine-teva-100200960/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vincristine Teva. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vincristine-teva-100200960/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ DimetylNie stosuj obu leków jednocześnie.Nie zaczynaj nowego leku na stwardnienie rozsiane bez zgody neurologa i powiedz mu o każdym wcześniejszym leczeniu, także o infuzjach sprzed wielu miesięcy.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Nie zaczynaj nowego leku na stwardnienie rozsiane bez zgody neurologa i powiedz mu o każdym wcześniejszym leczeniu, także o infuzjach sprzed wielu miesięcy.
Oba leki stosuje się w stwardnieniu rozsianym i oba osłabiają układ odpornościowy. Nie bierze się ich razem, a przy zmianie jednego na drugi lekarz musi zachować odpowiedni odstęp. Bez tego rośnie ryzyko poważnych zakażeń. Lekarz sprawdzi wyniki krwi, zanim zacznie nowe leczenie.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub częste infekcje
- nowe osłabienie, zaburzenia widzenia, mowy lub równowagi
- zmiany w myśleniu, pamięci lub zachowaniu
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie stosuj obu leków jednocześnie. Przy zmianie terapii uwzględnij długi czas działania alemtuzumabu i włączaj fumaran dimetylu dopiero po ocenie liczby limfocytów i wykluczeniu czynnego zakażenia. Przed podaniem alemtuzumabu po fumaranie dimetylu oceń morfologię z rozmazem i upewnij się, że limfopenia ustąpiła. Decyzję o zmianie i odstępie podejmuje neurolog prowadzący.
Skutek kliniczny
Sumowanie działania immunosupresyjnego może pogłębić i wydłużyć limfopenię oraz zwiększyć ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, w tym postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML). Jednoczesne stosowanie obu leków nie jest uzasadnione terapeutycznie, a problem dotyczy przede wszystkim zmiany leczenia z jednego leku na drugi.
Mechanizm
Oba leki działają immunomodulująco i obniżają liczbę limfocytów – alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów T i B, a fumaran dimetylu wywołuje limfopenię w trakcie leczenia. Ich działanie na układ odpornościowy sumuje się, również gdy jeden lek włącza się po drugim, zanim liczba limfocytów wróci do normy. Fumaran dimetylu wymaga ostrożności u osób leczonych lub niedawno leczonych innymi lekami na stwardnienie rozsiane, w tym alemtuzumabem[1]. Interakcji farmakokinetycznej się nie oczekuje.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem – liczba limfocytów przed zmianą leczenia i w jej trakcie
- objawy zakażeń, w tym oportunistycznych
- nowe lub nasilające się objawy neurologiczne sugerujące PML
Kiedy ocena się zmienia
| Fumaran dimetylu po alemtuzumabiekolejność włączenia · pacjent | inne zalecenie | Deplecja limfocytów po alemtuzumabie utrzymuje się długo, dlatego przed włączeniem fumaranu dimetylu oceń liczbę limfocytów i wyklucz czynne zakażenie. |
| Alemtuzumab po fumaranie dimetylukolejność włączenia · pacjent | inne zalecenie | Przed pierwszą infuzją alemtuzumabu odstaw fumaran dimetylu i potwierdź ustąpienie limfopenii w morfologii z rozmazem. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Dimethyl fumarate Polpharma 120 mg, kapsułki dojelitowe, twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dimethyl-fumarate-polpharma-100468960/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ IdarubicynaUnikaj jednoczesnego stosowania i łącz te leki wyłącznie w ośrodku hematologicznym, gdy korzyść przeważa nad ryzykiem.Powiedz lekarzowi prowadzącemu chemioterapię, że otrzymywałeś alemtuzumab, i od razu zgłoś gorączkę, krwawienie lub kołatanie serca.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz lekarzowi prowadzącemu chemioterapię, że otrzymywałeś alemtuzumab, i od razu zgłoś gorączkę, krwawienie lub kołatanie serca.
Oba leki osłabiają odporność i mogą obniżać liczbę krwinek. Razem zwiększają ryzyko ciężkich zakażeń, krwawień i siniaków. Alemtuzumab działa na odporność przez wiele miesięcy po wlewie, więc ostrożność dotyczy też sytuacji, gdy dostałeś go wcześniej. Idarubicyna może też obciążać serce.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła, kaszel, duszność
- krwawienie z nosa lub dziąseł, łatwe siniaki, drobne czerwone kropki na skórze
- pęcherzyki na skórze lub w okolicy ust
- kołatanie serca, ból w klatce piersiowej, obrzęki nóg
- silne osłabienie i bladość
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj jednoczesnego stosowania i łącz te leki wyłącznie w ośrodku hematologicznym, gdy korzyść przeważa nad ryzykiem. Przed rozpoczęciem leczenia idarubicyną u pacjenta po kursie alemtuzumabu oceń morfologię z rozmazem i liczbę limfocytów, a idarubicyny nie podawaj przy utrzymującej się supresji szpiku ani niekontrolowanym zakażeniu[1]. Stosowanie idarubicyny z innymi lekami kardiotoksycznymi lub działającymi na układ sercowo-naczyniowy wymaga monitorowania czynności serca przez cały okres leczenia[2]. Rozważ profilaktykę przeciwwirusową i przeciw pneumocystozie zgodnie z praktyką ośrodka oraz monitoruj reaktywację cytomegalii. Nie podawaj żywych szczepionek[2].
Skutek kliniczny
Pogłębiona i przedłużona pancytopenia, zwiększone ryzyko ciężkich zakażeń bakteryjnych, wirusowych (w tym reaktywacji wirusów opryszczki i cytomegalii) oraz grzybiczych, a także krwawień. Możliwe nasilenie powikłań sercowych.
Mechanizm
Oba leki sumują działanie hamujące układ odpornościowy i krwiotworzenie. Idarubicyna silnie hamuje czynność szpiku, a łączenie jej z innymi lekami o podobnym działaniu pogłębia zahamowanie szpiku oraz toksyczność wobec krwi i przewodu pokarmowego[2]. Alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą limfopenię, a także może wywoływać neutropenię i autoimmunologiczne cytopenie, w tym małopłytkowość immunologiczną. Dodatkowo kardiotoksyczność idarubicyny może się nakładać na reakcje sercowo-naczyniowe związane z wlewem alemtuzumabu, takie jak zaburzenia rytmu i wahania ciśnienia tętniczego.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem, w tym liczba neutrofilów, limfocytów i płytek
- objawy zakażenia i temperatura ciała
- czynność serca (EKG, frakcja wyrzutowa lewej komory)
- ciśnienie tętnicze i tętno w trakcie wlewu alemtuzumabu
- reaktywacja cytomegalii
- czynność wątroby i nerek
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Okres utrzymującej się limfopenii po kursie alemtuzumabuodstep · alemtuzumab | inne zalecenie | Interakcja dotyczy nie tylko jednoczesnego podawania, ale także leczenia idarubicyną w okresie, gdy po kursie alemtuzumabu nie doszło jeszcze do odbudowy limfocytów. Przed chemioterapią oceń liczbę limfocytów i zaplanuj profilaktykę zakażeń. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Idarubicin Accord 5 mg/5 ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/idarubicin-accord-100370171/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zavedos 1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zavedos-100369564/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ IfosfamidJednoczesne lub kolejne stosowanie obu leków wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka oraz ścisłego monitorowania w kierunku toksyczności.Wykonuj zlecone badania krwi, nie szczep się bez uzgodnienia z lekarzem i przy gorączce lub innych objawach zakażenia od razu skontaktuj się z lekarzem prowadzącym.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Wykonuj zlecone badania krwi, nie szczep się bez uzgodnienia z lekarzem i przy gorączce lub innych objawach zakażenia od razu skontaktuj się z lekarzem prowadzącym.
Oba leki osłabiają odporność i mogą obniżać liczbę krwinek, a razem robią to silniej. Zwiększa to ryzyko poważnych zakażeń i krwawień. Osłabienie odporności po alemtuzumabie może trwać długo, więc ostrożność obowiązuje także wtedy, gdy ifosfamid dostajesz wiele miesięcy później. Lekarz będzie regularnie zlecał badania krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła, kaszel lub duszność
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- nietypowe siniaki, krwawienie z nosa lub dziąseł
- drobne czerwone plamki na skórze
- silne zmęczenie i osłabienie
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Jednoczesne lub kolejne stosowanie obu leków wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka oraz ścisłego monitorowania w kierunku toksyczności.[1] Ifosfamidu nie podaje się przy ostrym zakażeniu ani przy znacznym zahamowaniu czynności szpiku, co jest szczególnie istotne u chorych wcześniej leczonych alemtuzumabem.[1] Alemtuzumabu nie podaje się w ciężkim, czynnym zakażeniu do czasu jego ustąpienia.[2] Należy unikać szczepionek zawierających żywe drobnoustroje.[1] Profilaktykę zakażeń i postępowanie w cytopeniach należy prowadzić według protokołu ośrodka.
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, nasilonej limfopenii, neutropenii oraz małopłytkowości. Immunosupresja może utrzymywać się długo po podaniu alemtuzumabu, dlatego ryzyko dotyczy także ifosfamidu podanego później. Odpowiedź na szczepienia jest osłabiona, a szczepionki zawierające żywe drobnoustroje mogą wywołać zakażenie.[1]
Mechanizm
Ifosfamid i alemtuzumab sumują działanie immunosupresyjne i hamujące układ krwiotwórczy. Ifosfamid jako lek alkilujący uszkadza dzielące się komórki szpiku i może nasilać toksyczność hematologiczną oraz immunosupresję innych leków, w tym przeciwciał monoklonalnych o działaniu immunosupresyjnym.[1] Alemtuzumab niszczy limfocyty T i B, co powoduje głęboką i długotrwałą limfopenię. Interakcja ma charakter farmakodynamiczny i nie wynika ze zmian stężeń żadnego z leków.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem i w okresie nadiru
- liczba limfocytów
- liczba płytek krwi
- objawy zakażenia, w tym temperatura ciała
- objawy krwawienia
Kiedy ocena się zmienia
| Ifosfamid po wcześniejszym leczeniu alemtuzumabemkolejność włączenia · ifosfamid | inne zalecenie | U chorych po alemtuzumabie przed włączeniem ifosfamidu należy ocenić morfologię, liczbę limfocytów i wykluczyć czynne zakażenie, ponieważ ifosfamid jest przeciwwskazany przy znacznym zahamowaniu szpiku i ostrym zakażeniu. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Holoxan 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/holoxan-100029271/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Holoxan. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/holoxan-100029271/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ MitoksantronNie stosuje się obu leków jednocześnie, a decyzję o zmianie jednego na drugi w leczeniu stwardnienia rozsianego podejmuje neurolog po ocenie odnowy limfocytów i morfologii krwi.Nie szczep się żywymi szczepionkami bez zgody neurologa i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę, siniaki albo krwawienia.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Nie szczep się żywymi szczepionkami bez zgody neurologa i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę, siniaki albo krwawienia.
Oba leki mocno osłabiają odporność organizmu i mogą obniżać liczbę krwinek. Gdy działają w tym samym czasie albo jeden po drugim w krótkim odstępie, rośnie ryzyko poważnych zakażeń, krwawień i rzadkich chorób krwi. Dlatego lekarz nie podaje ich razem, a o zmianie leczenia decyduje po badaniach krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- częste lub nawracające infekcje
- łatwe siniaczenie, wybroczyny na skórze
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- duże osłabienie i bladość
- powiększone węzły chłonne
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie stosuje się obu leków jednocześnie, a decyzję o zmianie jednego na drugi w leczeniu stwardnienia rozsianego podejmuje neurolog po ocenie odnowy limfocytów i morfologii krwi. Przed włączeniem drugiego leku należy wykluczyć czynne zakażenie i ocenić stan hematologiczny pacjenta. W trakcie leczenia i po nim nie podaje się szczepionek zawierających żywe drobnoustroje[1].
Skutek kliniczny
Zwiększone ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, nasilonej supresji szpiku z cytopeniami oraz zespołu limfoproliferacyjnego[1]. Inhibitory topoizomerazy II, w tym mitoksantron, stosowane z innymi lekami przeciwnowotworowymi wiązały się z rozwojem ostrej białaczki szpikowej lub zespołu mielodysplastycznego[1]. Bezpieczeństwa ani skuteczności mitoksantronu po leczeniu alemtuzumabem nie oceniano[1].
Mechanizm
Oba leki silnie hamują układ odpornościowy – alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów, a mitoksantron hamuje czynność szpiku kostnego i działa immunosupresyjnie[1]. Skojarzenie mitoksantronu z innymi lekami immunosupresyjnymi zwiększa ryzyko nadmiernego zahamowania układu odpornościowego i wystąpienia zespołu limfoproliferacyjnego[1]. Działania sumują się także w zakresie cytopenii, ponieważ alemtuzumab może wywoływać małopłytkowość immunologiczną i inne cytopenie.
Metabolizm i transportery
- Mitoksantron: substrat BCRP[2]
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i liczbą płytek
- liczba limfocytów przed zmianą leczenia
- objawy zakażeń, w tym oportunistycznych
- objawy krwawienia i małopłytkowości
- objawy choroby limfoproliferacyjnej i nowotworów hematologicznych
Kiedy ocena się zmienia
| Mitoksantron po wcześniejszym leczeniu alemtuzumabemkolejność włączenia · mitoksantron | inne zalecenie | Bezpieczeństwa ani skuteczności mitoksantronu po alemtuzumabie nie oceniano, dlatego przed włączeniem należy ocenić odnowę limfocytów, morfologię i wykluczyć czynne zakażenie. |
| Jednoczesne podawanieodstep · pacjent | ryzyko rośnie | Jednoczesne stosowanie obu leków nie ma uzasadnienia klinicznego i istotnie zwiększa ryzyko nadmiernej immunosupresji oraz zespołu limfoproliferacyjnego. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Mitoxantron Sandoz 2 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mitoxantron-sandoz-100397490/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Mitoxantron Sandoz. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/mitoxantron-sandoz-100397490/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ NiraparybNiraparyb u pacjenta leczonego alemtuzumabem stosuj ostrożnie i tylko po rozważeniu korzyści i ryzyka przez lekarza prowadzącego oraz onkologa.Powiedz każdemu lekarzowi, który cię leczy, że przyjmujesz oba leki, wykonuj zlecone badania krwi i nie przerywaj leczenia na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz każdemu lekarzowi, który cię leczy, że przyjmujesz oba leki, wykonuj zlecone badania krwi i nie przerywaj leczenia na własną rękę.
Oba leki osłabiają odporność i mogą zmniejszać liczbę krwinek, w tym płytek krwi odpowiedzialnych za krzepnięcie. Przyjmowane razem zwiększają ryzyko poważnych zakażeń i krwawień. Działanie leku podawanego we wlewie na odporność utrzymuje się długo, nawet po zakończeniu kursu leczenia. Dlatego takie połączenie wymaga regularnych badań krwi i stałej opieki lekarza.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub inne objawy zakażenia
- łatwe powstawanie siniaków
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- drobne czerwone lub fioletowe plamki na skórze
- krew w moczu lub stolcu
- nietypowe zmęczenie, bladość lub duszność
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Niraparyb u pacjenta leczonego alemtuzumabem stosuj ostrożnie i tylko po rozważeniu korzyści i ryzyka przez lekarza prowadzącego oraz onkologa.[1] Przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia regularnie kontroluj morfologię krwi z rozmazem i liczbą płytek oraz obserwuj pacjenta pod kątem objawów zakażenia i krwawienia. Pamiętaj, że działanie alemtuzumabu na układ odpornościowy utrzymuje się długo po ostatniej infuzji, więc ryzyko dotyczy także pacjentów po zakończonym kursie leczenia.
Skutek kliniczny
Łączne stosowanie zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń, w tym oportunistycznych, oraz pogłębionych cytopenii. Szczególnie groźne jest nakładanie się małopłytkowości wywołanej niraparybem i autoimmunologicznej małopłytkowości po alemtuzumabie, co może prowadzić do krwawień.
Mechanizm
Oba leki sumują działanie hamujące układ odpornościowy i krwiotworzenie. Alemtuzumab powoduje głębokie i długotrwałe zmniejszenie liczby limfocytów oraz może wywoływać autoimmunologiczną małopłytkowość. Niraparyb działa cytotoksycznie i hamuje czynność szpiku, co obniża liczbę płytek krwi, neutrofilów i erytrocytów. Niraparybu nie badano w skojarzeniu z lekami immunosupresyjnymi, a dane dotyczące łączenia go z innymi lekami cytotoksycznymi są ograniczone.[1] Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, ponieważ alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne nie jest metabolizowany przez enzymy cytochromu P450 ani przenoszony przez transportery, na które wpływa niraparyb.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem
- liczba płytek krwi
- liczba neutrofilów i limfocytów
- objawy zakażenia
- objawy krwawienia
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zejula 100 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zejula-100398198/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zejula. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zejula-100398198/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ OfatumumabNie stosuje się obu leków jednocześnie – to dwie alternatywne terapie modyfikujące przebieg stwardnienia rozsianego.Nie zaczynaj nowego leku bez zgody neurologa i od razu zgłoś się do lekarza, jeśli pojawi się gorączka lub inne objawy infekcji.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Nie zaczynaj nowego leku bez zgody neurologa i od razu zgłoś się do lekarza, jeśli pojawi się gorączka lub inne objawy infekcji.
Oba leki silnie osłabiają układ odpornościowy i nie stosuje się ich razem. Gdy lekarz zamienia jeden z nich na drugi, działanie poprzedniego leku może jeszcze trwać, więc ryzyko zakażeń jest większe. Dlatego zmianę leczenia zawsze planuje neurolog na podstawie badań krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność, ból gardła
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- opryszczka lub pęcherzyki na skórze
- nietypowe zmęczenie i osłabienie
- nowe zaburzenia widzenia, mowy lub równowagi
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie stosuje się obu leków jednocześnie – to dwie alternatywne terapie modyfikujące przebieg stwardnienia rozsianego. Przy zmianie jednego leku na drugi uwzględnia się czas trwania i sposób działania poprzedniego leczenia ze względu na addytywne działanie immunosupresyjne[1]. Przed włączeniem ofatumumabu po alemtuzumabie należy ocenić stopień odbudowy limfocytów i wykluczyć silnie obniżoną odporność oraz aktywne zakażenie[1]. Decyzję o zmianie terapii i odstępie podejmuje neurolog prowadzący.
Skutek kliniczny
Głębsza i dłużej utrzymująca się limfopenia, większe ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń oraz osłabiona odpowiedź na szczepienia. Ofatumumabu nie stosuje się u osób w stanie silnie obniżonej odporności ani w czasie ciężkiej aktywnej infekcji[1]. Alemtuzumabu nie podaje się w czasie ciężkiego czynnego zakażenia do jego całkowitego ustąpienia[2].
Mechanizm
Oba leki to przeciwciała monoklonalne, które powodują deplecję limfocytów. Alemtuzumab niszczy limfocyty T i B, a ofatumumab limfocyty B, więc ich działanie immunosupresyjne się sumuje. Interakcji farmakokinetycznych przez enzymy cytochromu P450 ani transportery nie należy się spodziewać[1]. Długotrwały wpływ alemtuzumabu na liczbę limfocytów sprawia, że sumowanie dotyczy także leczenia sekwencyjnego, a nie tylko jednoczesnego.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i liczba limfocytów przed zmianą terapii
- subpopulacje limfocytów (T i B) w zależności od decyzji neurologa
- objawy zakażeń, w tym oportunistycznych
- stan szczepień – uzupełnienie przed rozpoczęciem ofatumumabu
Kiedy ocena się zmienia
| Ofatumumab po alemtuzumabiekolejność włączenia · ofatumumab | inne zalecenie | Przed włączeniem ofatumumabu oceń odbudowę limfocytów po alemtuzumabie i wyklucz silnie obniżoną odporność oraz aktywne zakażenie, które wykluczają podanie ofatumumabu. |
| Alemtuzumab po ofatumumabiekolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Przed podaniem alemtuzumabu uwzględnij przedłużony wpływ ofatumumabu na limfocyty B i wyklucz ciężkie czynne zakażenie. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Kesimpta 20 mg, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/kesimpta-100450780/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ OlaparybPołączenie stosuj tylko po wspólnej decyzji neurologa i onkologa, przy ścisłym monitorowaniu morfologii i objawów zakażenia.Upewnij się, że neurolog i onkolog wiedzą o obu lekach, regularnie rób morfologię krwi i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę, siniaki lub krwawienia.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Upewnij się, że neurolog i onkolog wiedzą o obu lekach, regularnie rób morfologię krwi i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę, siniaki lub krwawienia.
Oba leki osłabiają odporność i mogą obniżać liczbę krwinek. Razem zwiększają ryzyko poważnych zakażeń, anemii i krwawień. Działanie alemtuzumabu utrzymuje się długo po wlewie, więc ryzyko dotyczy także czasu po zakończeniu kursu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- częste lub nawracające infekcje
- siniaki bez wyraźnej przyczyny
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- drobne czerwone kropki na skórze
- bladość, duże zmęczenie, duszność
- krew w moczu lub stolcu
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie stosuj tylko po wspólnej decyzji neurologa i onkologa, przy ścisłym monitorowaniu morfologii i objawów zakażenia. Olaparyb wymaga ostrożności i ścisłego monitorowania u pacjentów otrzymujących leki immunosupresyjne[1]. Ryzyko dotyczy także pacjentów, którzy otrzymali kurs alemtuzumabu wcześniej, ponieważ jego działanie immunosupresyjne utrzymuje się długo. Nie podawaj alemtuzumabu w trakcie ciężkiego, czynnego zakażenia do czasu jego całkowitego ustąpienia[2]. Przy pogłębiającej się cytopenii lub zakażeniu rozważ wstrzymanie olaparybu i konsultację onkologiczną.
Skutek kliniczny
Zwiększone ryzyko ciężkich zakażeń, w tym oportunistycznych, oraz pogłębienia cytopenii – neutropenii, niedokrwistości i małopłytkowości z ryzykiem krwawień.
Mechanizm
Oba leki działają hamująco na układ odpornościowy i krwiotwórczy, więc ich działania niepożądane mogą się sumować. Olaparyb działa mielosupresyjnie, a w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi to działanie się nasila i trwa dłużej[1]. Alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów, a jego działanie utrzymuje się wiele miesięcy po zakończeniu kursu infuzji. Nie badano łączenia olaparybu z lekami immunosupresyjnymi, dlatego wymaga ono ostrożności i ścisłego monitorowania[1]. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, ponieważ alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne nie jest metabolizowany przez izoenzymy cytochromu P450.
Metabolizm i transportery
- Olaparyb: inhibitor BCRP[3], słaby inhibitor CYP3A4[3], inhibitor MATE1[3], inhibitor MATE2-K[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C9[3], induktor CYP3A4[3], induktor P-gp[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem
- liczba płytek krwi
- liczba neutrofili i limfocytów
- objawy zakażenia, w tym gorączka
- objawy krwawienia i skaza krwotoczna
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Olaparyb włączany po zakończonym kursie alemtuzumabukolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Długotrwała deplecja limfocytów po alemtuzumabie sprawia, że ryzyko sumowania immunosupresji i cytopenii utrzymuje się po zakończeniu kursu, dlatego monitorowanie obowiązuje także wtedy, gdy oba leki nie są podawane w tym samym czasie. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lynparza 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lynparza-100405930/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lynparza. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/lynparza-100405930/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ Peginterferon alfa-2aUnikaj jednoczesnego stosowania obu leków i zaplanuj leczenie tak, aby nie nakładały się w czasie.Powiedz neurologowi i lekarzowi prowadzącemu leczenie wątroby, że masz przepisane oba leki, i nie zaczynaj żadnego z nich bez ich wspólnej decyzji.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz neurologowi i lekarzowi prowadzącemu leczenie wątroby, że masz przepisane oba leki, i nie zaczynaj żadnego z nich bez ich wspólnej decyzji.
Oba leki silnie wpływają na układ odpornościowy i razem mogą bardziej obniżać odporność oraz liczbę krwinek. Mogą też sprzyjać chorobom, w których organizm atakuje własne narządy, najczęściej tarczycę, wątrobę lub płytki krwi. Takie problemy mogą pojawić się nawet wiele miesięcy po podaniu leku. Te leki zwykle nie są stosowane w tym samym czasie.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub częste infekcje
- łatwe siniaczenie, drobne czerwone kropki na skórze, krwawienie z nosa lub dziąseł
- kołatanie serca, nadmierne pocenie, chudnięcie albo stałe zmęczenie i przybieranie na wadze
- zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
- krew w moczu lub obrzęki
- obniżony nastrój lub myśli samobójcze
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj jednoczesnego stosowania obu leków i zaplanuj leczenie tak, aby nie nakładały się w czasie. Przed pierwszą infuzją alemtuzumabu w badaniach klinicznych wymagano 28-dniowej przerwy w leczeniu interferonem beta i rozsądnie jest zachować co najmniej taki sam odstęp po zakończeniu peginterferonu alfa-2a.[1] Alemtuzumabu nie stosuje się u pacjentów z zakażeniem HIV ani z chorobami autoimmunologicznymi innymi niż stwardnienie rozsiane.[1] Peginterferonu alfa-2a nie stosuje się w autoimmunologicznym zapaleniu wątroby.[2] Jeśli po alemtuzumabie konieczne jest leczenie przewlekłego zapalenia wątroby typu B lub C, decyzję o interferonie powinien podjąć neurolog razem z hepatologiem, a preferowane są leczenie bez interferonu i ścisłe monitorowanie.
Skutek kliniczny
Jednoczesne lub bliskie w czasie stosowanie zwiększa ryzyko cytopenii (neutropenii, małopłytkowości, niedokrwistości), ciężkich zakażeń oraz wystąpienia lub zaostrzenia chorób autoimmunologicznych, szczególnie zaburzeń czynności tarczycy i autoimmunologicznego zapalenia wątroby.
Mechanizm
Oba leki silnie zmieniają działanie układu odpornościowego i ich działania niepożądane się sumują. Alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów, a później sprzyja chorobom autoimmunologicznym, zwłaszcza tarczycy, małopłytkowości immunologicznej i zapaleniu nerek. Peginterferon alfa-2a pobudza odpowiedź immunologiczną, może wywoływać lub nasilać choroby autoimmunologiczne (w tym tarczycy i wątroby) oraz hamuje czynność szpiku. Nie ma interakcji farmakokinetycznej, bo alemtuzumab jest przeciwciałem monoklonalnym, a peginterferon nie wpływa na jego eliminację.
Metabolizm i transportery
- Peginterferon alfa-2a: słaby inhibitor CYP1A2[3]
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i liczbą płytek
- TSH i wolne hormony tarczycy
- aktywność aminotransferaz i stężenie bilirubiny
- kreatynina w surowicy i badanie ogólne moczu
- objawy zakażenia, w tym reaktywacji HBV i HCV
- nastrój i objawy depresji
Kiedy ocena się zmienia
| odstep ≥ 28 dni od ostatniej dawki peginterferonu alfa-2a do pierwszej infuzji alemtuzumabupeginterferon alfa-2a | ryzyko maleje | Zachowanie co najmniej 28-dniowej przerwy po interferonie przed pierwszą infuzją alemtuzumabu ogranicza nakładanie się działań na szpik i odporność, ale nie znosi ryzyka późnej autoimmunizacji. |
| Peginterferon alfa-2a włączany po kursie alemtuzumabukolejność włączenia · alemtuzumab | ryzyko rośnie | Włączenie interferonu w okresie po alemtuzumabie, gdy trwa odbudowa limfocytów i ryzyko wtórnej autoimmunizacji jest największe, nasila ryzyko chorób tarczycy, cytopenii i zakażeń. Wymaga uzgodnienia z neurologiem i ścisłego monitorowania. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Pegasys 180 mcg/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/pegasys-100112606/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Pegasys. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/pegasys-100112606/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ RytuksymabNie należy podawać obu leków jednocześnie, a zmianę jednego na drugi trzeba planować dopiero po ocenie odbudowy limfocytów i stężenia immunoglobulin.Powiedz lekarzowi prowadzącemu, kiedy dostałeś ostatni wlew każdego z tych leków, i od razu zgłaszaj objawy infekcji.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz lekarzowi prowadzącemu, kiedy dostałeś ostatni wlew każdego z tych leków, i od razu zgłaszaj objawy infekcji.
Oba leki silnie osłabiają układ odpornościowy i ich działanie utrzymuje się przez wiele miesięcy po wlewie. Gdy dostajesz je razem lub jeden po drugim, łatwiej o ciężkie zakażenia. Lekarz zwykle odczekuje, aż odporność się odbuduje, zanim poda drugi lek.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- uporczywy kaszel lub duszność
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- opryszczka lub półpasiec
- zażółcenie skóry lub oczu
- nowe zaburzenia mowy, widzenia, równowagi lub pamięci
- wysypka, obrzęk lub trudności w oddychaniu w czasie wlewu
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie należy podawać obu leków jednocześnie, a zmianę jednego na drugi trzeba planować dopiero po ocenie odbudowy limfocytów i stężenia immunoglobulin. Rytuksymabu nie podaje się pacjentom w stanie silnie obniżonej odporności ani z czynnym ciężkim zakażeniem[1]. Alemtuzumabu nie podaje się przy ciężkim czynnym zakażeniu do czasu jego całkowitego ustąpienia[2]. Przed każdym kolejnym leczeniem należy wykluczyć czynne zakażenia, oznaczyć status zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B i rozważyć profilaktykę przeciwinfekcyjną.
Skutek kliniczny
Łączne lub następujące po sobie podanie pogłębia i wydłuża limfopenię oraz hipogammaglobulinemię, co zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń bakteryjnych, wirusowych i oportunistycznych, reaktywacji wirusowego zapalenia wątroby typu B oraz postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii. Po leczeniu rytuksymabem kolejna terapia biologiczna wiązała się z większą częstością klinicznie istotnych zakażeń – 6,01 wobec 4,97 na 100 pacjento-lat[1]. U osób z przeciwciałami przeciwlekowymi po rytuksymabie podanie innego przeciwciała monoklonalnego może wywołać reakcję alergiczną lub nadwrażliwości[1].
Mechanizm
Oba leki to przeciwciała monoklonalne, które niszczą limfocyty. Rytuksymab usuwa limfocyty B z ekspresją CD20, a alemtuzumab usuwa limfocyty B i T z ekspresją CD52. Działanie obu leków na układ odpornościowy sumuje się i utrzymuje przez wiele miesięcy po podaniu, więc interakcja dotyczy także stosowania jednego leku po drugim, a nie tylko podania jednoczesnego.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i bezwzględną liczbą limfocytów
- subpopulacje limfocytów (CD19, CD4) przed zmianą leczenia
- stężenie immunoglobulin w surowicy
- objawy zakażenia, w tym gorączka i kaszel
- markery zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B
- nowe objawy neurologiczne mogące wskazywać na postępującą wieloogniskową leukoencefalopatię
- reakcje związane z wlewem i reakcje nadwrażliwości
Kiedy ocena się zmienia
| Rytuksymab po niedawnym alemtuzumabie przy utrzymującej się głębokiej limfopeniikolejność włączenia · rytuksymab | ryzyko rośnie | Pacjent z głęboką limfopenią po alemtuzumabie jest w stanie silnie obniżonej odporności, w którym rytuksymab jest przeciwwskazany. |
| Leczenie jednoczesneodstep · pacjent | ryzyko rośnie | Jednoczesne podawanie obu leków prowadzi do skrajnej immunosupresji z ryzykiem zagrażających życiu zakażeń i nie powinno być stosowane. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego MabThera 10 mg/ml (100 mg), koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mabthera-100086903/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ TiotepaPołączenie stosuje się wyłącznie w ośrodku hematologicznym lub transplantacyjnym, zwykle jako element zaplanowanego schematu kondycjonowania przed przeszczepieniem komórek krwiotwórczych, z pełną profilaktyką przeciwzakażeniową.Przy gorączce, dreszczach lub objawach infekcji natychmiast skontaktuj się z ośrodkiem, który cię leczy, i nie przyjmuj żadnych szczepionek bez zgody lekarza prowadzącego.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Przy gorączce, dreszczach lub objawach infekcji natychmiast skontaktuj się z ośrodkiem, który cię leczy, i nie przyjmuj żadnych szczepionek bez zgody lekarza prowadzącego.
Oba leki silnie osłabiają odporność i mogą obniżać liczbę krwinek. Razem zwiększają ryzyko poważnych zakażeń, krwawień i niedokrwistości. Takie połączenie lekarze stosują świadomie, najczęściej przed przeszczepieniem szpiku, i dlatego będziesz mieć często badaną krew.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność, ból gardła lub pieczenie przy oddawaniu moczu
- siniaki, wybroczyny, krwawienie z nosa lub dziąseł
- duże zmęczenie, bladość, kołatanie serca
- powiększone węzły chłonne
- pęcherzyki lub owrzodzenia na skórze lub w jamie ustnej
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie stosuje się wyłącznie w ośrodku hematologicznym lub transplantacyjnym, zwykle jako element zaplanowanego schematu kondycjonowania przed przeszczepieniem komórek krwiotwórczych, z pełną profilaktyką przeciwzakażeniową. Podczas jednoczesnego stosowania tiotepy z lekami mielosupresyjnymi i immunosupresyjnymi należy dokładnie monitorować stan kliniczny pacjenta.[1] Należy regularnie kontrolować morfologię krwi z rozmazem i monitorować objawy zakażenia, a u pacjentów po przeszczepieniu prowadzić nadzór nad reaktywacją wirusów zgodnie z protokołem ośrodka. Nie wolno podawać żywych szczepionek, a między zakończeniem leczenia tiotepą a szczepieniem żywą szczepionką muszą upłynąć co najmniej trzy miesiące.[1]
Skutek kliniczny
Główne zagrożenia to ciężkie i przedłużone cytopenie oraz zakażenia oportunistyczne, w tym reaktywacje wirusowe i zakażenia grzybicze, a także ryzyko choroby limfoproliferacyjnej. Skutki rozwijają się w ciągu tygodni i mogą utrzymywać się przez wiele miesięcy ze względu na długotrwałą limfopenię po alemtuzumabie.
Mechanizm
Połączenie sumuje działanie immunosupresyjne i toksyczność hematologiczną obu leków. Tiotepa jest alkilującym lekiem cytotoksycznym o silnym działaniu mielosupresyjnym, a jednoczesne stosowanie z innymi lekami mielosupresyjnymi lub mielotoksycznymi może zwiększać ryzyko niepożądanych działań hematologicznych z powodu nakładających się profili toksyczności.[1] Łączenie tiotepy z innymi lekami immunosupresyjnymi niesie ryzyko nadmiernej immunosupresji z ryzykiem limfoproliferacji.[1] Alemtuzumab jako przeciwciało anty-CD52 powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów T i B, co nakłada się na uszkodzenie szpiku wywołane tiotepą. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, ponieważ alemtuzumab nie jest metabolizowany przez enzymy cytochromu P450.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem, w tym liczba neutrofilów, płytek krwi i limfocytów
- objawy zakażenia, w tym gorączka
- reaktywacja wirusów zgodnie z protokołem ośrodka transplantacyjnego
- objawy krwawienia
- objawy choroby limfoproliferacyjnej, np. powiększenie węzłów chłonnych
Kiedy ocena się zmienia
| Kilka miesięcy od ostatniego kursu alemtuzumabuodstep · alemtuzumab | inne zalecenie | Deplecja limfocytów po alemtuzumabie utrzymuje się długo, dlatego sumowanie immunosupresji z tiotepą należy uwzględniać także wtedy, gdy alemtuzumab podano wiele tygodni lub miesięcy wcześniej. Przed leczeniem tiotepą warto ocenić liczbę limfocytów i ryzyko zakażeń. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tepadina 15 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tepadina-100252721/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tepadina. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tepadina-100252721/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ GlatiramerNie stosuj glatirameru jednocześnie z alemtuzumabem.Nie wstrzykuj glatirameru po decyzji o leczeniu alemtuzumabem i ustal z lekarzem dokładną datę ostatniej dawki przed pierwszą infuzją.nieznanyteoretyczne
Niekorzystna interakcja
Nie wstrzykuj glatirameru po decyzji o leczeniu alemtuzumabem i ustal z lekarzem dokładną datę ostatniej dawki przed pierwszą infuzją.
Oba leki służą do leczenia stwardnienia rozsianego i wpływają na odporność, dlatego nie stosuje się ich razem. Gdy lekarz zmienia leczenie z glatirameru na alemtuzumab, potrzebna jest kilkutygodniowa przerwa między lekami. Dzięki temu łatwiej uniknąć nadmiernego osłabienia odporności.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- częste lub nawracające infekcje
- nietypowe siniaki lub krwawienia
- silne osłabienie
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie stosuj glatirameru jednocześnie z alemtuzumabem. Przy zmianie leczenia z glatirameru na alemtuzumab zachowaj przerwę 28 dni od ostatniego wstrzyknięcia glatirameru do pierwszej infuzji alemtuzumabu[1]. Decyzję o zmianie terapii i jej terminie podejmuje lekarz prowadzący leczenie stwardnienia rozsianego.
Skutek kliniczny
Brak danych o bezpieczeństwie jednoczesnego stosowania obu leków. Teoretycznie możliwe jest nasilenie zaburzeń odporności i zwiększenie ryzyka zakażeń, a także trudność w przypisaniu działań niepożądanych właściwemu lekowi.
Mechanizm
Oba leki są terapiami modyfikującymi przebieg stwardnienia rozsianego i działają na układ odpornościowy, ale w różny sposób. Glatiramer działa immunomodulująco, a alemtuzumab powoduje głębokie i długotrwałe zmniejszenie liczby limfocytów. Jednoczesne stosowanie może sumować wpływ na układ odpornościowy, a brak przerwy po glatiramerze utrudnia ocenę skuteczności i bezpieczeństwa alemtuzumabu. Leczenie glatiramerem przerywano na 28 dni przed rozpoczęciem podawania alemtuzumabu[1].
Monitorować
- data ostatniego wstrzyknięcia glatirameru przed pierwszą infuzją alemtuzumabu
- morfologia krwi z rozmazem przed rozpoczęciem leczenia alemtuzumabem
- objawy zakażenia po zmianie leczenia
Kiedy ocena się zmienia
| odstep ≥ 28 dni od ostatniej dawki glatiramerualemtuzumab | ryzyko maleje | Przy zachowaniu przerwy 28 dni między odstawieniem glatirameru a pierwszą infuzją alemtuzumabu kolejne stosowanie leków jest postępowaniem standardowym. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ Inhibitory czynnika martwicy nowotworów (np. adalimumab, etanercept, golimumab) klasaNależy unikać jednoczesnego stosowania inhibitora czynnika martwicy nowotworów z immunosupresyjnym przeciwciałem monoklonalnym, ponieważ skojarzenie dwóch leków biologicznych hamujących odporność zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń bez udowodnionej dodatkowej korzyści.Nie łącz tych leków na własną rękę i upewnij się, że każdy lekarz, który cię leczy, wie o wszystkich twoich lekach biologicznych.opóźniony (dni)opisy przypadków
Niekorzystna interakcja
Nie łącz tych leków na własną rękę i upewnij się, że każdy lekarz, który cię leczy, wie o wszystkich twoich lekach biologicznych.
Leki takie jak adalimumab, etanercept czy infliksymab oraz leki takie jak okrelizumab, wedolizumab czy belimumab osłabiają układ odpornościowy. Przyjmowane razem osłabiają go jeszcze bardziej, przez co łatwiej o ciężkie zakażenia, także takie, które zwykle nie zagrażają zdrowym osobom. Część tych leków działa w organizmie przez wiele miesięcy po ostatniej dawce, więc ryzyko dotyczy też okresu zmiany leczenia.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- uporczywy kaszel, duszność lub ból w klatce piersiowej
- pieczenie lub ból przy oddawaniu moczu
- bolesna wysypka z pęcherzykami
- nocne poty i chudnięcie bez przyczyny
- nowe zaburzenia mowy, widzenia, równowagi lub osłabienie jednej strony ciała
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- opisy przypadków
Postępowanie
Należy unikać jednoczesnego stosowania inhibitora czynnika martwicy nowotworów z immunosupresyjnym przeciwciałem monoklonalnym, ponieważ skojarzenie dwóch leków biologicznych hamujących odporność zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń bez udowodnionej dodatkowej korzyści. ChPL wedolizumabu, belimumabu, anifrolumabu oraz przeciwciał skierowanych przeciw CD20 nie zalecają ich łączenia z innymi lekami biologicznymi. Przy zmianie leczenia z jednej grupy na drugą należy uwzględnić czas utrzymywania się działania poprzedniego leku, a po alemtuzumabie, okrelizumabie, ofatumumabie i ublituksymabie ocenić odbudowę limfocytów przed włączeniem inhibitora czynnika martwicy nowotworów. Jeżeli skojarzenie jest stosowane świadomie przez specjalistę, przed jego rozpoczęciem trzeba wykluczyć gruźlicę utajoną i zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B, uzupełnić szczepienia nieżywymi szczepionkami i unikać szczepionek żywych.
Skutek kliniczny
Skojarzenie zwiększa ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, w tym reaktywacji gruźlicy i wirusowego zapalenia wątroby typu B, zakażeń grzybiczych, półpaśca oraz rzadko postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii. Nie wykazano, aby łączenie dwóch leków biologicznych hamujących odporność poprawiało skuteczność leczenia w porównaniu z jednym lekiem. Ze względu na długie utrzymywanie się działania wielu przeciwciał monoklonalnych ryzyko dotyczy także okresu po zakończeniu podawania jednego z leków.
Mechanizm
Inhibitory czynnika martwicy nowotworów osłabiają odpowiedź zapalną i obronę przed zakażeniami wewnątrzkomórkowymi, a immunosupresyjne przeciwciała monoklonalne hamują inne elementy odporności – usuwają limfocyty B (okrelizumab, ofatumumab, ublituksymab), niszczą limfocyty T i B (alemtuzumab), hamują przeżycie limfocytów B (belimumab), blokują receptor interferonów typu I (anifrolumab) lub migrację limfocytów do jelita (wedolizumab). Działanie obu grup się sumuje i prowadzi do głębokiej, długotrwałej immunosupresji. Nie jest to interakcja farmakokinetyczna, bo przeciwciała i białka fuzyjne są rozkładane jak białka ustrojowe, a nie metabolizowane przez enzymy wątrobowe. Interakcja dotyczy wszystkich leków obu grup poza teprotumumabem, który nie działa immunosupresyjnie, oraz rozanoliksyzumabem, który dodatkowo przyspiesza eliminację leków z fragmentem Fc.
Monitorować
- objawy zakażenia, w tym gorączka, kaszel, zmiany skórne i objawy ze strony układu moczowego
- morfologia krwi z rozmazem, w tym liczba limfocytów i neutrofilów
- stężenie immunoglobulin w surowicy przy lekach usuwających limfocyty B i przy rozanoliksyzumabie
- badanie w kierunku gruźlicy utajonej i wirusowego zapalenia wątroby typu B przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia
- nowe objawy neurologiczne sugerujące postępującą wieloogniskową leukoencefalopatię
- skuteczność leczenia choroby podstawowej przy skojarzeniu z rozanoliksyzumabem
Kiedy ocena się zmienia
| Inhibitor czynnika martwicy nowotworów włączany po alemtuzumabie, okrelizumabie, ofatumumabie lub ublituksymabiekolejność włączenia · immunosupresyjne przeciwciała monoklonalne | inne zalecenie | Działanie leków usuwających limfocyty utrzymuje się przez wiele miesięcy po ostatniej dawce, dlatego przed włączeniem inhibitora czynnika martwicy nowotworów należy ocenić liczbę limfocytów i stężenie immunoglobulin, a nie opierać się wyłącznie na czasie od ostatniego podania. |
| wiek ≥ 65 latpacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych ryzyko ciężkich zakażeń przy skojarzonej immunosupresji jest wyższe, zwłaszcza przy współistniejącej cukrzycy, chorobie płuc lub stosowaniu glikokortykosteroidów. |
| Jednoczesne stosowanie z glikokortykosteroidami ogólnymiczas leczenia · pacjent | ryzyko rośnie | Dołączenie glikokortykosteroidu działającego ogólnoustrojowo dodatkowo zwiększa ryzyko zakażeń oportunistycznych przy skojarzeniu leków biologicznych. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ Inhibitory kinaz janusowych (np. barycytynib, upadacytynib, filgotynib) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu immunosupresyjnego przeciwciała monoklonalnego i inhibitora kinaz janusowych należy unikać tego połączenia i wybrać leczenie jednym lekiem celowanym.Nie łącz leku z grupy przeciwciał osłabiających odporność z tabletką z grupy inhibitorów kinaz janusowych bez wyraźnej decyzji lekarza prowadzącego i powiedz każdemu lekarzowi oraz farmaceucie, że przyjmujesz oba leki albo przyjmowałeś przeciwciało w ostatnim roku.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Nie łącz leku z grupy przeciwciał osłabiających odporność z tabletką z grupy inhibitorów kinaz janusowych bez wyraźnej decyzji lekarza prowadzącego i powiedz każdemu lekarzowi oraz farmaceucie, że przyjmujesz oba leki albo przyjmowałeś przeciwciało w ostatnim roku.
Leki z grupy przeciwciał, np. okrelizumab, ofatumumab, alemtuzumab, wedolizumab czy belimumab, oraz tabletki takie jak barycytynib, upadacytynib czy filgotynib osłabiają układ odpornościowy. Przyjmowane razem osłabiają go jeszcze bardziej, przez co łatwiej o groźne zakażenia, np. zapalenie płuc, półpasiec czy gruźlicę. Niektóre przeciwciała działają jeszcze przez wiele miesięcy po ostatniej dawce. Dlatego ważne jest także to, co przyjmowałeś wcześniej.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub ogólne osłabienie
- kaszel, duszność albo ból w klatce piersiowej
- bolesna wysypka z pęcherzykami na jednej stronie ciała
- pieczenie przy oddawaniu moczu lub częste oddawanie moczu
- nocne poty, chudnięcie lub długo utrzymujący się kaszel
- zażółcenie skóry lub oczu
- nowe zaburzenia widzenia, mowy, równowagi, pamięci albo osłabienie jednej strony ciała
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu immunosupresyjnego przeciwciała monoklonalnego i inhibitora kinaz janusowych należy unikać tego połączenia i wybrać leczenie jednym lekiem celowanym. Przy zmianie leczenia trzeba pamiętać, że alemtuzumab, okrelizumab, ofatumumab i ublituksymab działają przez wiele miesięcy po ostatniej dawce. Przed włączeniem inhibitora kinaz janusowych należy więc ocenić odbudowę liczby limfocytów, a w razie potrzeby stężenie immunoglobulin. Skojarzenie wedolizumabu z upadacytynibem lub innym inhibitorem kinaz janusowych bywa stosowane w opornych nieswoistych zapaleniach jelit. Taka decyzja należy do ośrodka specjalistycznego i wymaga ścisłego monitorowania. Jeśli połączenie jest konieczne, przed leczeniem należy wykonać badania przesiewowe w kierunku gruźlicy oraz zakażeń HBV i HCV, uzupełnić szczepienia nieżywe, nie podawać szczepionek żywych i szybko leczyć każde zakażenie.
Skutek kliniczny
Rośnie ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, takich jak gruźlica, półpasiec, zakażenia grzybicze i reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B. Rośnie też ryzyko postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii, limfopenii i neutropenii. Teoretycznie może wzrosnąć ryzyko nowotworów. Skutki zakażeń mogą być cięższe i trudniejsze do rozpoznania niż przy stosowaniu jednego leku. Charakterystyki produktów leczniczych inhibitorów kinaz janusowych nie zalecają łączenia ich z biologicznymi lekami immunomodulującymi ani z innymi silnymi lekami immunosupresyjnymi, bo takiego skojarzenia nie oceniono w badaniach.
Mechanizm
Immunosupresyjne przeciwciała monoklonalne osłabiają odporność swoiście. Robią to przez usuwanie limfocytów B (okrelizumab, ofatumumab, ublituksymab), niszczenie limfocytów T i B (alemtuzumab), hamowanie czynnika BAFF (belimumab), blokowanie receptora interferonów typu I (anifrolumab), zatrzymywanie migracji limfocytów do jelita (wedolizumab) albo obniżanie stężenia IgG przez blokadę receptora FcRn (rozanoliksyzumab). Inhibitory kinaz janusowych (barycytynib, upadacytynib, filgotynib, ritlecytynib) oraz selektywny inhibitor TYK2 deukrawacytynib hamują przekazywanie sygnału z receptorów wielu cytokin. Osłabiają w ten sposób odporność komórkową i przeciwwirusową, a niektóre z nich obniżają też liczbę limfocytów i neutrofili. Działania obu grup się sumują. Nie ma interakcji farmakokinetycznej, bo przeciwciała są rozkładane katabolicznie i nie wpływają na enzymy ani transportery, które usuwają inhibitory kinaz janusowych. Interakcja jest wspólna dla wszystkich leków obu grup poza teprotumumabem. Jej siła zależy od tego, jak głęboko i jak długo przeciwciało hamuje odporność. Najsilniejsza jest dla alemtuzumabu i przeciwciał anty-CD20, a najsłabsza dla działającego głównie w jelicie wedolizumabu.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem, w tym bezwzględna liczba limfocytów i neutrofili
- objawy zakażeń, w tym półpaśca i zakażeń oportunistycznych
- badanie przesiewowe w kierunku gruźlicy oraz HBV i HCV przed leczeniem
- stężenie immunoglobulin, zwłaszcza IgG, po przeciwciałach anty-CD20 i przy rozanoliksyzumabie
- nowe objawy neurologiczne lub poznawcze nasuwające podejrzenie leukoencefalopatii
- aktywność aminotransferaz i lipidogram przy inhibitorach kinaz janusowych
- badanie skóry w kierunku nowotworów u pacjentów z grupy ryzyka
Kiedy ocena się zmienia
| Inhibitor kinaz janusowych włączany po alemtuzumabie, okrelizumabie, ofatumumabie lub ublituksymabiekolejność włączenia · immunosupresyjne przeciwciała monoklonalne | inne zalecenie | Te przeciwciała usuwają limfocyty na wiele miesięcy, więc interakcja występuje również przy leczeniu sekwencyjnym. Przed włączeniem inhibitora kinaz janusowych należy ocenić odbudowę liczby limfocytów, a po przeciwciałach anty-CD20 także stężenie IgG. |
| wiek ≥ 65 latpacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych ryzyko ciężkich zakażeń, nowotworów i powikłań sercowo-naczyniowych podczas leczenia inhibitorami kinaz janusowych jest większe, a dodatkowe hamowanie odporności przez przeciwciało jeszcze je zwiększa. |
| Leczenie przewlekłeczas leczenia · immunosupresyjne przeciwciała monoklonalne | ryzyko rośnie | Długotrwałe łączenie sprzyja narastaniu limfopenii i hipogammaglobulinemii, zwłaszcza po przeciwciałach anty-CD20 i rozanoliksyzumabie. Wymaga to okresowej kontroli morfologii i immunoglobulin. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ Szczepionki przeciw ospie wietrznej i półpaścowi (np. szczepionka przeciw ospie prawdziwej, szczepionka przeciw półpaścowi, szczepionka przeciw ospie wietrznej) klasaSzczepienie przeciw ospie wietrznej, półpaścowi lub ospie prawdziwej należy zaplanować przed rozpoczęciem leczenia immunosupresyjnym przeciwciałem monoklonalnym, a szczepionek żywych nie podawać w trakcie leczenia ani do czasu odbudowy odporności po jego zakończeniu.Jeśli przyjmujesz lek osłabiający odporność i planujesz szczepienie przeciw ospie wietrznej, półpaścowi lub ospie prawdziwej, najpierw porozmawiaj z lekarzem prowadzącym leczenie, który dobierze rodzaj szczepionki i jej termin.opóźniony (dni)badania kliniczne
Niekorzystna interakcja
Jeśli przyjmujesz lek osłabiający odporność i planujesz szczepienie przeciw ospie wietrznej, półpaścowi lub ospie prawdziwej, najpierw porozmawiaj z lekarzem prowadzącym leczenie, który dobierze rodzaj szczepionki i jej termin.
Leki osłabiające odporność, takie jak okrelizumab, ofatumumab, alemtuzumab czy belimumab, sprawiają, że szczepionki działają słabiej i mogą nie chronić cię przed ospą wietrzną lub półpaścem. Szczepionka przeciw ospie wietrznej zawiera osłabiony, ale żywy wirus, który przy obniżonej odporności może wywołać ciężką chorobę. Szczepionka rekombinowana przeciw półpaścowi nie zawiera żywego wirusa, więc jest bezpieczna, choć może chronić słabiej. Najlepiej zaszczepić się przed rozpoczęciem takiego leczenia.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- wysypka z pęcherzykami na skórze, zwłaszcza rozległa lub pojawiająca się po szczepieniu
- gorączka, dreszcze i złe samopoczucie po szczepieniu
- ból, pieczenie lub mrowienie skóry po jednej stronie ciała, a potem pęcherze w tym miejscu
- kaszel, duszność, silny ból głowy lub splątanie
- kontakt z osobą chorą na ospę wietrzną lub półpaśca, gdy nie przechodziłeś ospy
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Szczepienie przeciw ospie wietrznej, półpaścowi lub ospie prawdziwej należy zaplanować przed rozpoczęciem leczenia immunosupresyjnym przeciwciałem monoklonalnym, a szczepionek żywych nie podawać w trakcie leczenia ani do czasu odbudowy odporności po jego zakończeniu. Przed włączeniem leku z grupy B warto sprawdzić historię ospy wietrznej i szczepień, a u osób bez udokumentowanej odporności oznaczyć przeciwciała przeciw VZV i zaszczepić seronegatywnych pacjentów szczepionką przeciw ospie wietrznej z zachowaniem odstępu wskazanego w ChPL leku z grupy B. Szczepionkę przeciw ospie wietrznej i inne szczepionki żywe można podać dopiero po odbudowie odporności, co po alemtuzumabie, okrelizumabie, ofatumumabie i ublituksymabie oznacza zwykle wiele miesięcy po ostatniej dawce i najlepiej potwierdzić to oceną limfocytów. Rekombinowaną szczepionkę przeciw półpaścowi i niereplikującą szczepionkę przeciw ospie prawdziwej można podawać także w trakcie leczenia, ale najlepiej przed jego rozpoczęciem albo możliwie daleko od kolejnej dawki leku usuwającego limfocyty B, z uprzedzeniem pacjenta, że ochrona może być słabsza. Przy rozanoliksyzumabie szczepionki nieżywe lepiej podawać przed cyklem leczenia lub między cyklami, bo lek przyspiesza usuwanie przeciwciał IgG. Wedolizumab działa wybiórczo w jelicie i słabiej hamuje odpowiedź na szczepionki podawane domięśniowo, ale ChPL nadal zaleca ostrożność przy szczepionkach żywych. Po kontakcie nieodpornego pacjenta z ospą wietrzną lub półpaścem należy rozważyć immunoglobulinę przeciw VZV lub profilaktykę przeciwwirusową.
Skutek kliniczny
Najczęstszym skutkiem jest słabsza i krótsza ochrona po szczepieniu, co może oznaczać brak zabezpieczenia przed ospą wietrzną, półpaścem lub ospą prawdziwą mimo podania szczepionki. Po szczepionce żywej u pacjenta z głęboką immunosupresją możliwe jest rozsiane zakażenie wirusem szczepionkowym z rozległą wysypką pęcherzykową, zapaleniem płuc, wątroby lub mózgu, które może zagrażać życiu. Dotyczy to zwłaszcza leków usuwających limfocyty, czyli alemtuzumabu oraz przeciwciał przeciw CD20, których działanie utrzymuje się wiele miesięcy po ostatniej dawce.
Mechanizm
Interakcja jest farmakodynamiczna i dotyczy układu odpornościowego, a nie stężeń leków. Przeciwciała monoklonalne z tej grupy hamują odpowiedź immunologiczną różnymi drogami. Okrelizumab, ofatumumab i ublituksymab usuwają limfocyty B przez wiązanie CD20, alemtuzumab niszczy limfocyty B i T przez wiązanie CD52, belimumab hamuje czynnik przeżycia limfocytów B (BLyS), anifrolumab blokuje receptor interferonów typu I, wedolizumab blokuje integrynę α4β7 i migrację limfocytów do jelita, a rozanoliksyzumab blokuje receptor FcRn i przyspiesza rozkład IgG, w tym przeciwciał poszczepiennych. Skutkiem jest słabsze wytwarzanie przeciwciał i odpowiedzi komórkowej po każdej szczepionce z grupy A. Przy szczepionkach żywych atenuowanych, takich jak szczepionka przeciw ospie wietrznej, osłabiona odporność może dodatkowo pozwolić na niekontrolowane namnażanie wirusa szczepionkowego. Szczepionki nieżywe, takie jak rekombinowana szczepionka przeciw półpaścowi i niereplikująca szczepionka przeciw ospie prawdziwej oparta na wirusie MVA, nie niosą ryzyka zakażenia, a ich problemem jest wyłącznie słabsza skuteczność.
Monitorować
- status odporności przeciw VZV (wywiad, dokumentacja szczepień, przeciwciała IgG przeciw VZV) przed rozpoczęciem leczenia
- liczba limfocytów B lub limfocytów ogółem przed planowanym podaniem szczepionki żywej po leczeniu przeciwciałami usuwającymi limfocyty
- objawy rozsianego zakażenia wirusem szczepionkowym po przypadkowym podaniu szczepionki żywej w trakcie immunosupresji
- objawy ospy wietrznej lub półpaśca u pacjentów leczonych, także zaszczepionych, ze względu na możliwą słabszą ochronę
- w wybranych przypadkach miano przeciwciał poszczepiennych, gdy od ochrony zależy dalsze postępowanie
Kiedy ocena się zmienia
| Szczepionka żywa atenuowana lub replikująca (szczepionka przeciw ospie wietrznej, żywa szczepionka przeciw półpaścowi, rpostać · szczepionki przeciw ospie wietrznej i półpaścowi | ryzyko rośnie | Szczepionki żywe są przeciwwskazane u pacjentów z immunosupresją w ChPL szczepionek i odradzane w ChPL leków z grupy B, ponieważ grożą rozsianym zakażeniem wirusem szczepionkowym. |
| Szczepionka nieżywa (rekombinowana szczepionka przeciw półpaścowi, niereplikująca szczepionka przeciw ospie prawdziwej Mpostać · szczepionki przeciw ospie wietrznej i półpaścowi | inne zalecenie | Szczepionki nieżywe można podawać w trakcie leczenia, ale odpowiedź może być słabsza. Najlepiej podać je przed rozpoczęciem leczenia albo możliwie daleko od kolejnej dawki leku usuwającego limfocyty B. |
| Szczepienie zakończone przed rozpoczęciem leczenia lekiem z grupy B, z odstępem wskazanym w ChPLkolejność włączenia · szczepionki przeciw ospie wietrznej i półpaścowi | ryzyko maleje | Szczepienie wykonane przed włączeniem przeciwciała, z odstępem wymaganym w ChPL, zapewnia pełną odpowiedź i eliminuje ryzyko zakażenia wirusem szczepionkowym. |
| Do czasu odbudowy limfocytów po ostatniej dawce alemtuzumabu, okrelizumabu, ofatumumabu lub ublituksymabuodstep · immunosupresyjne przeciwciała monoklonalne | inne zalecenie | Odstawienie leku usuwającego limfocyty nie kończy interakcji, bo immunosupresja utrzymuje się wiele miesięcy. Szczepionkę żywą można rozważyć dopiero po potwierdzeniu odbudowy limfocytów. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ Szczepionki przeciw rotawirusom (np. szczepionka przeciw rotawirusom) klasaPrzy narażeniu niemowlęcia na immunosupresyjne przeciwciało monoklonalne w okresie ciąży decyzję o podaniu żywej szczepionki przeciw rotawirusom należy podjąć indywidualnie, uwzględniając termin ostatniej dawki leku przed porodem i stan odporności dziecka.Jeśli w ciąży przyjmowałaś lek obniżający odporność podawany we wlewie lub zastrzyku, powiedz o tym lekarzowi przed szczepieniem dziecka przeciw rotawirusom, a jeśli taki lek przyjmuje domownik, dokładnie myj ręce po każdej zmianie pieluchy przez kilka tygodni po szczepieniu.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Jeśli w ciąży przyjmowałaś lek obniżający odporność podawany we wlewie lub zastrzyku, powiedz o tym lekarzowi przed szczepieniem dziecka przeciw rotawirusom, a jeśli taki lek przyjmuje domownik, dokładnie myj ręce po każdej zmianie pieluchy przez kilka tygodni po szczepieniu.
Szczepionka przeciw rotawirusom zawiera żywy, osłabiony wirus podawany niemowlętom do buzi. Jeśli w ciąży przyjmowałaś lek obniżający odporność, na przykład okrelizumab, ofatumumab, alemtuzumab albo wedolizumab, lek mógł przejść do dziecka i przez pewien czas osłabiać jego odporność. Wtedy szczepionka może działać słabiej, a wirus ze szczepionki może wywołać dłuższą biegunkę. Jeśli taki lek przyjmuje ktoś z domowników, zaszczepione dziecko może przez kilka tygodni wydalać wirus w kale.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- biegunka u dziecka trwająca dłużej niż kilka dni po szczepieniu
- częste wymioty, mniej mokrych pieluch, senność lub suche usta u dziecka
- gorączka lub krew w stolcu u dziecka
- biegunka u domownika leczonego lekiem obniżającym odporność
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy narażeniu niemowlęcia na immunosupresyjne przeciwciało monoklonalne w okresie ciąży decyzję o podaniu żywej szczepionki przeciw rotawirusom należy podjąć indywidualnie, uwzględniając termin ostatniej dawki leku przed porodem i stan odporności dziecka. Najwięcej ostrożności wymaga ekspozycja w III trymestrze na leki silnie zmniejszające liczbę limfocytów, takie jak alemtuzumab, okrelizumab, ofatumumab i ublituksymab – przed szczepieniem warto oznaczyć u dziecka liczbę limfocytów B, a przy ich niedoborze rozważyć odstąpienie od szczepienia. Ponieważ okno wiekowe dla szczepienia przeciw rotawirusom jest krótkie, odroczenie zwykle oznacza rezygnację ze szczepienia, co trzeba omówić z rodzicami. Gdy lek przyjmował wyłącznie ojciec albo matka zakończyła leczenie przed ciążą lub na jej początku, szczepienie można zwykle przeprowadzić według kalendarza. Jeśli w domu przebywa osoba leczona przeciwciałem z grupy B, szczepienie dziecka nie jest przeciwwskazane, ale należy zalecić staranną higienę rąk po zmianie pieluch przez kilka tygodni po każdej dawce.
Skutek kliniczny
U niemowlęcia narażonego na lek przed urodzeniem możliwa jest słabsza ochrona po szczepieniu oraz teoretycznie przedłużone lub cięższe zakażenie szczepionkowym rotawirusem z biegunką i odwodnieniem. U dorosłego z ciężką immunosupresją mającego kontakt z zaszczepionym dzieckiem możliwe jest zakażenie szczepem szczepionkowym, zwykle łagodne, ale potencjalnie przedłużone.
Mechanizm
Szczepionka przeciw rotawirusom zawiera żywy, atenuowany wirus, który namnaża się w przewodzie pokarmowym niemowlęcia. Do kontaktu z lekiem z grupy B dochodzi w praktyce na dwa sposoby. Po pierwsze, przeciwciała monoklonalne typu IgG przenikają przez łożysko, zwłaszcza w III trymestrze, i mogą utrzymywać się w krwi niemowlęcia przez wiele miesięcy po porodzie, powodując u niego deplecję limfocytów B (okrelizumab, ofatumumab, ublituksymab), limfocytów T i B (alemtuzumab) albo inne zaburzenia odpowiedzi immunologicznej (belimumab, anifrolumab, wedolizumab, rozanoliksyzumab). Upośledzona odporność może osłabić odpowiedź na szczepienie i teoretycznie sprzyjać przedłużonemu namnażaniu wirusa szczepionkowego z biegunką. Po drugie, zaszczepione niemowlę wydala wirus szczepionkowy z kałem, co stanowi niewielkie ryzyko zakażenia dla domownika z ciężką immunosupresją leczonego przeciwciałem z grupy B.
Monitorować
- liczba limfocytów B u niemowlęcia narażonego w ciąży na leki anty-CD20 lub alemtuzumab przed decyzją o szczepieniu
- biegunka, wymioty i objawy odwodnienia u dziecka po szczepieniu
- objawy zakażenia przewodu pokarmowego u domownika z ciężką immunosupresją
Kiedy ocena się zmienia
| Ostatnia dawka przed ciążą lub w I trymestrzeodstep · immunosupresyjne przeciwciała monoklonalne | ryzyko maleje | Przeciwciała IgG przenikają przez łożysko głównie w drugiej połowie ciąży, dlatego zakończenie leczenia przed ciążą lub na jej początku zwykle nie powoduje istotnego narażenia płodu i szczepienie można przeprowadzić zgodnie z kalendarzem. |
| Lek z grupy B przyjmuje domownik, a nie matka w ciążykolejność włączenia · pacjent | inne zalecenie | Gdy przeciwciało przyjmuje wyłącznie domownik dziecka, szczepienie nie jest przeciwwskazane. Należy zalecić higienę rąk po kontakcie z pieluchami przez kilka tygodni po każdej dawce, a osoba z ciężką immunosupresją, zwłaszcza po alemtuzumabie, powinna w miarę możliwości unikać zmieniania pieluch. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ Modulatory receptora sfingozyno-1-fosforanu (np. siponimod, etrasymod) klasaPrzy jednoczesnym lub bezpośrednio następującym po sobie stosowaniu immunosupresyjnego przeciwciała monoklonalnego i modulatora receptora S1P należy unikać łączenia tych leków w tym samym wskazaniu, a gdy jest to konieczne – prowadzić leczenie ostrożnie ze ścisłym monitorowaniem morfologii i objawów zakażeń.Nie łącz tych leków ani nie zmieniaj jednego na drugi bez decyzji lekarza prowadzącego i zawsze mów lekarzowi oraz farmaceucie o wszystkich wlewach i zastrzykach z przeciwciał, które dostałeś w ostatnich miesiącach.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Nie łącz tych leków ani nie zmieniaj jednego na drugi bez decyzji lekarza prowadzącego i zawsze mów lekarzowi oraz farmaceucie o wszystkich wlewach i zastrzykach z przeciwciał, które dostałeś w ostatnich miesiącach.
Oba rodzaje leków osłabiają układ odpornościowy, a stosowane razem lub krótko po sobie mogą osłabić go za bardzo. Zwiększa to ryzyko poważnych zakażeń, na przykład półpaśca, zapalenia płuc albo rzadkich infekcji mózgu. Dotyczy to na przykład połączenia siponimodu lub etrasymodu z okrelizumabem, ofatumumabem, alemtuzumabem albo wedolizumabem. Leki z przeciwciałami działają przez wiele miesięcy po podaniu, więc ryzyko istnieje także przy zmianie jednego leku na drugi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub ogólne złe samopoczucie
- kaszel, duszność lub ból w klatce piersiowej
- bolesna wysypka z pęcherzykami na jednej stronie ciała
- silny ból głowy ze sztywnością karku lub nadwrażliwością na światło
- nowe zaburzenia widzenia, mowy, równowagi, osłabienie kończyn lub zmiany w zachowaniu i myśleniu
- pieczenie przy oddawaniu moczu lub częste nawracające infekcje
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym lub bezpośrednio następującym po sobie stosowaniu immunosupresyjnego przeciwciała monoklonalnego i modulatora receptora S1P należy unikać łączenia tych leków w tym samym wskazaniu, a gdy jest to konieczne – prowadzić leczenie ostrożnie ze ścisłym monitorowaniem morfologii i objawów zakażeń. Nie zaleca się rozpoczynania leczenia siponimodem po alemtuzumabie ze względu na długotrwałe i głębokie działanie immunosupresyjne alemtuzumabu. Przy zmianie leczenia z okrelizumabu, ofatumumabu lub ublituksymabu na siponimod albo etrasymod należy uwzględnić czas od ostatniej dawki przeciwciała i odczekać do powrotu liczby limfocytów do akceptowalnego poziomu. Etrasymod nie był badany w skojarzeniu z lekami biologicznymi stosowanymi we wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego, dlatego nie należy go łączyć z wedolizumabem. Przed włączeniem leczenia warto sprawdzić status serologiczny wobec wirusa ospy wietrznej i półpaśca oraz uzupełnić szczepienia, pamiętając, że szczepionek żywych nie podaje się w trakcie leczenia.
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, w tym zakażeń wirusem półpaśca i opryszczki, kryptokokowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych oraz postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii. Może dojść do głębokiej i przedłużonej limfopenii oraz osłabienia odpowiedzi na szczepienia. Największe ryzyko dotyczy przejścia z alemtuzumabu na modulator receptora S1P, a w mniejszym stopniu połączenia lub zmiany leczenia z przeciwciałami anty-CD20.
Mechanizm
Interakcja ma charakter farmakodynamiczny i wynika z sumowania się działania immunosupresyjnego obu grup. Modulatory receptora sfingozyno-1-fosforanu zatrzymują limfocyty w węzłach chłonnych i powodują zależną od dawki limfopenię we krwi obwodowej. Przeciwciała monoklonalne z grupy A osłabiają odporność innymi drogami – przez deplecję limfocytów B (okrelizumab, ofatumumab, ublituksymab), głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów T i B (alemtuzumab), hamowanie przeżycia limfocytów B (belimumab), blokowanie migracji limfocytów do jelita (wedolizumab), blokowanie receptora interferonów typu I (anifrolumab) albo obniżenie stężenia immunoglobulin G (rozanoliksyzumab). Nie występuje interakcja farmakokinetyczna, ponieważ przeciwciała są eliminowane przez katabolizm białek, a siponimod i etrasymod są metabolizowane w wątrobie. Interakcja dotyczy całej klasy z wyjątkiem teprotumumabu i obejmuje także leczenie sekwencyjne, bo działanie wielu przeciwciał utrzymuje się przez miesiące po ostatniej dawce.
Monitorować
- morfologia krwi z bezwzględną liczbą limfocytów przed zmianą leczenia i okresowo w jego trakcie
- objawy zakażeń, w tym zakażeń wirusem półpaśca i opryszczki
- nowe lub nasilające się objawy neurologiczne mogące wskazywać na postępującą wieloogniskową leukoencefalopatię
- stężenie immunoglobulin przy leczeniu przeciwciałami anty-CD20 lub rozanoliksyzumabem
- czas od ostatniej dawki przeciwciała przy zmianie leczenia
Kiedy ocena się zmienia
| Alemtuzumab podany przed włączeniem modulatora receptora S1Pkolejność włączenia · immunosupresyjne przeciwciała monoklonalne | ryzyko rośnie | Alemtuzumab wywołuje głęboką i utrzymującą się przez długi czas deplecję limfocytów, dlatego nie zaleca się rozpoczynania leczenia siponimodem po alemtuzumabie. |
| Odstęp od ostatniej dawki przeciwciała anty-CD20 lub wedolizumabu z potwierdzonym powrotem liczby limfocytów do akceptowodstep · immunosupresyjne przeciwciała monoklonalne | ryzyko maleje | Przy zmianie leczenia z okrelizumabu, ofatumumabu, ublituksymabu lub wedolizumabu na modulator receptora S1P ryzyko addycyjnej immunosupresji maleje, gdy zachowany jest odpowiedni odstęp i liczba limfocytów uległa normalizacji. |
| wiek ≥ 65 latpacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych ryzyko ciężkich zakażeń przy skojarzonej immunosupresji jest większe ze względu na fizjologiczne osłabienie odporności i częstsze choroby współistniejące. |
| Długotrwałe leczenie skojarzoneczas leczenia · pacjent | ryzyko rośnie | Ryzyko zakażeń oportunistycznych, w tym postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii, rośnie wraz z czasem trwania skojarzonej lub sekwencyjnej immunosupresji. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ Analogi puryn (np. klofarabina, kladrybina, merkaptopuryna) klasaPrzy jednoczesnym lub następującym po sobie stosowaniu analogu puryn i immunosupresyjnego przeciwciała monoklonalnego należy unikać tego połączenia, chyba że jest wskazane przez lekarza specjalistę, a w razie jego stosowania ściśle kontrolować morfologię krwi i objawy zakażeń.Jeśli przyjmujesz analog puryn i przeciwciało osłabiające odporność, nie zmieniaj leczenia sam, regularnie rób zlecone badania krwi i przy każdej gorączce lub objawach infekcji od razu skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)opisy przypadków
Niekorzystna interakcja
Jeśli przyjmujesz analog puryn i przeciwciało osłabiające odporność, nie zmieniaj leczenia sam, regularnie rób zlecone badania krwi i przy każdej gorączce lub objawach infekcji od razu skontaktuj się z lekarzem.
Leki z grupy analogów puryn, na przykład kladrybina, merkaptopuryna czy fludarabina, oraz niektóre przeciwciała podawane w zastrzykach lub wlewach, na przykład okrelizumab, alemtuzumab czy belimumab, osłabiają układ odpornościowy. Przyjmowane razem lub krótko po sobie mogą osłabić go znacznie bardziej niż każdy z nich osobno. Wtedy łatwiej o ciężkie zakażenia, a odporność może wracać przez wiele miesięcy. Takie połączenie stosuje się tylko pod kontrolą lekarza specjalisty i z regularnymi badaniami krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność lub ból w klatce piersiowej
- bolesna wysypka z pęcherzykami, zwłaszcza po jednej stronie ciała
- częste lub długo niegojące się infekcje
- nietypowe siniaki, krwawienia lub duże zmęczenie i bladość
- nowe zaburzenia widzenia, mowy, równowagi, osłabienie kończyn lub zmiany w zachowaniu
- zażółcenie skóry lub oczu
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- opisy przypadków
Postępowanie
Przy jednoczesnym lub następującym po sobie stosowaniu analogu puryn i immunosupresyjnego przeciwciała monoklonalnego należy unikać tego połączenia, chyba że jest wskazane przez lekarza specjalistę, a w razie jego stosowania ściśle kontrolować morfologię krwi i objawy zakażeń. Kladrybiny w leczeniu stwardnienia rozsianego nie należy łączyć z alemtuzumabem, okrelizumabem, ofatumumabem ani ublituksymabem. Po wcześniejszym leczeniu tymi przeciwciałami kladrybinę można włączyć dopiero po odbudowie liczby limfocytów i ocenie ryzyka zakażeń. Przed włączeniem leczenia należy wykonać badania przesiewowe w kierunku wirusowego zapalenia wątroby typu B i C, zakażenia HIV, gruźlicy i ospy wietrznej. Należy również uzupełnić szczepienia, a szczepionek żywych nie podawać w trakcie leczenia ani do czasu odbudowy odporności. Przy merkaptopurynie i tioguaninie stosowanych w nieswoistych zapaleniach jelit połączenie z wedolizumabem jest możliwe w praktyce specjalistycznej, ale wymaga regularnej kontroli morfologii i enzymów wątrobowych. Przy klofarabinie, fludarabinie i nelarabinie stosowanych w leczeniu hematoonkologicznym decyzję o skojarzeniu podejmuje hematolog. Rozważa on wtedy profilaktykę przeciwdrobnoustrojową, na przykład przeciw pneumocystozie i zakażeniom herpeswirusami. Przy hipogammaglobulinemii, szczególnie podczas stosowania rozanoliksyzumabu lub przeciwciał przeciw CD20, należy kontrolować stężenie immunoglobulin.
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, w tym bakteryjnych, grzybiczych i wirusowych. Obejmuje to reaktywację półpaśca, wirusowego zapalenia wątroby typu B, cytomegalowirusa i gruźlicy oraz postępującą wieloogniskową leukoencefalopatię. Może dojść do głębokiej i przedłużonej limfopenii, neutropenii oraz hipogammaglobulinemii. Odbudowa odporności po zakończeniu leczenia może trwać wiele miesięcy. Sumowanie immunosupresji może też teoretycznie zwiększać ryzyko nowotworów. Odpowiedź na szczepienia jest osłabiona, a szczepionki żywe mogą wywołać zakażenie.
Mechanizm
Interakcja jest farmakodynamiczna i polega na sumowaniu się działania immunosupresyjnego obu grup leków. Analogi puryn wbudowują się do DNA lub hamują syntezę puryn. Powodują w ten sposób mielosupresję i długotrwałą limfopenię, która dotyczy szczególnie limfocytów B i T przy kladrybinie, fludarabinie, klofarabinie i nelarabinie. Immunosupresyjne przeciwciała monoklonalne dodatkowo osłabiają odporność różnymi drogami. Okrelizumab, ofatumumab i ublituksymab usuwają limfocyty B z krwi, a alemtuzumab niszczy limfocyty T i B. Belimumab hamuje przeżycie limfocytów B, anifrolumab blokuje odpowiedź interferonową typu I, wedolizumab ogranicza przechodzenie limfocytów do jelita, a rozanoliksyzumab obniża stężenie przeciwciał klasy IgG. Interakcja farmakokinetyczna nie jest oczekiwana, ponieważ przeciwciała monoklonalne są katabolizowane jak białka i nie wpływają na metabolizm ani wydalanie analogów puryn. Mechanizm sumowania immunosupresji jest wspólny dla wszystkich leków obu grup z wyjątkiem teprotumumabu. Nasilenie interakcji zależy od siły i czasu trwania limfopenii wywołanej przez konkretne leki. Jest ono największe przy kladrybinie, fludarabinie lub klofarabinie w połączeniu z alemtuzumabem albo przeciwciałami przeciw CD20. Mniejsze jest przy wedolizumabie, którego działanie jest w dużej mierze ograniczone do jelita.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem, w tym bezwzględna liczba limfocytów i neutrofilów, przed leczeniem i regularnie w jego trakcie
- objawy zakażeń, w tym gorączka, kaszel, zmiany skórne o charakterze półpaśca
- nowe objawy neurologiczne mogące wskazywać na postępującą wieloogniskową leukoencefalopatię
- stężenie immunoglobulin w surowicy, szczególnie IgG
- markery wirusowego zapalenia wątroby typu B i C, zakażenia HIV oraz gruźlicy przed włączeniem leczenia
- enzymy wątrobowe i bilirubina przy merkaptopurynie i tioguaninie
- czynność nerek przy kladrybinie, fludarabinie i klofarabinie
- aktywność TPMT lub genotyp TPMT i NUDT15 przed włączeniem merkaptopuryny lub tioguaniny
Kiedy ocena się zmienia
| Przeciwciało podane przed analogiem purynkolejność włączenia · immunosupresyjne przeciwciała monoklonalne | inne zalecenie | Wcześniejsze leczenie alemtuzumabem, okrelizumabem, ofatumumabem lub ublituksymabem powoduje limfopenię utrzymującą się wiele miesięcy. Przed włączeniem kladrybiny lub innego analogu puryn należy potwierdzić odbudowę liczby limfocytów i wykluczyć aktywne zakażenie. |
| Analog puryn podany przed przeciwciałemkolejność włączenia · analogi puryn | inne zalecenie | Po leczeniu kladrybiną, fludarabiną lub klofarabiną limfopenia może utrzymywać się długo. Przed podaniem immunosupresyjnego przeciwciała należy ocenić liczbę limfocytów i stan odporności pacjenta. |
| Umiarkowana lub ciężka niewydolność nerekeGFR · analogi puryn | ryzyko rośnie | Kladrybina, fludarabina i klofarabina są wydalane głównie przez nerki. Przy upośledzonej czynności nerek ich ekspozycja i mielotoksyczność rosną, co nasila skutki skojarzenia z immunosupresyjnym przeciwciałem. Charakterystyki tych produktów ograniczają lub przeciwwskazują ich stosowanie przy istotnej niewydolności nerek. |
| Wiek podeszływiek · pacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych ryzyko ciężkich zakażeń, przedłużonej limfopenii i powikłań mielosupresji jest większe. Wymaga to częstszej kontroli morfologii i niskiego progu diagnostyki infekcji. |
| Dawki stosowane w chemioterapii nowotworówdawka · analogi puryn | ryzyko rośnie | Dawki analogów puryn stosowane w hematoonkologii powodują głębszą mielosupresję niż dawki stosowane w chorobach autoimmunologicznych. Skojarzenie z immunosupresyjnym przeciwciałem wymaga wtedy profilaktyki przeciwdrobnoustrojowej i prowadzenia w ośrodku hematologicznym. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ Neuroleptyki – diazepiny, oksazepiny, tiazepiny i oksepiny (np. olanzapina, kwetiapina, asenapina) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu neuroleptyku z tej grupy i immunosupresyjnego przeciwciała monoklonalnego wykonaj morfologię z rozmazem przed rozpoczęciem leczenia skojarzonego, kontroluj ją w trakcie i szybko oceniaj każdą gorączkę lub objawy zakażenia.Rób regularnie morfologię krwi zgodnie z zaleceniem lekarza i przy gorączce, bólu gardła lub ranach w jamie ustnej od razu skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Rób regularnie morfologię krwi zgodnie z zaleceniem lekarza i przy gorączce, bólu gardła lub ranach w jamie ustnej od razu skontaktuj się z lekarzem.
Niektóre leki przeciwpsychotyczne, takie jak olanzapina, kwetiapina, a szczególnie klozapina, mogą obniżać liczbę białych krwinek, które chronią przed zakażeniami. Leki podawane we wlewie lub zastrzyku osłabiające odporność, na przykład okrelizumab, ofatumumab, alemtuzumab czy belimumab, również zmniejszają zdolność organizmu do walki z infekcjami. Razem mogą zwiększać ryzyko poważnych zakażeń. Dlatego lekarz będzie regularnie sprawdzał twoją morfologię krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła lub owrzodzenia w jamie ustnej
- nawracające albo długo trwające infekcje
- duże osłabienie i złe samopoczucie
- nasilona senność lub nadmierne ślinienie w czasie infekcji
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu neuroleptyku z tej grupy i immunosupresyjnego przeciwciała monoklonalnego wykonaj morfologię z rozmazem przed rozpoczęciem leczenia skojarzonego, kontroluj ją w trakcie i szybko oceniaj każdą gorączkę lub objawy zakażenia. Przy olanzapinie, kwetiapinie, asenapinie i loksapinie zwykle wystarcza kontrola morfologii zgodna z harmonogramem monitorowania przeciwciała. Klozapiny nie łączy się z alemtuzumabem. Z przeciwciałami anty-CD20 i belimumabem łączy się ją tylko po uzgodnieniu między psychiatrą a lekarzem prowadzącym leczenie immunosupresyjne, z kontrolą morfologii nie rzadziej niż wymaga program monitorowania klozapiny. Ustal wcześniej, kto reaguje na spadek neutrofili i według jakich progów. W czasie zakażenia lub po reakcji poinfuzyjnej rozważ oznaczenie stężenia klozapiny lub olanzapiny i zmniejszenie dawki przy objawach toksyczności. Pamiętaj, że działanie przeciwciał utrzymuje się wiele miesięcy po ostatniej dawce.
Skutek kliniczny
Możliwe jest większe ryzyko neutropenii, agranulocytozy i ciężkich zakażeń, w tym bakteryjnych, grzybiczych i oportunistycznych. Ryzyko jest istotne klinicznie głównie przy klozapinie, a dla pozostałych neuroleptyków tej grupy pozostaje niskie. Gorączka lub zakażenie u pacjenta leczonego klozapiną może oznaczać agranulocytozę albo zapalenie mięśnia sercowego i wymaga pilnej oceny. Spadek neutrofili w trakcie leczenia skojarzonego trudno przypisać jednemu lekowi, co może prowadzić do niepotrzebnego odstawienia skutecznego neuroleptyku albo do przeoczenia toksyczności.
Mechanizm
Interakcja jest farmakodynamiczna i polega na sumowaniu się działań niepożądanych dotyczących krwi i odporności. Neuroleptyki z tej grupy mogą powodować leukopenię, neutropenię, a rzadko agranulocytozę. Ryzyko jest najwyższe dla klozapiny, a dla olanzapiny, kwetiapiny, asenapiny i loksapiny niskie. Przeciwciała immunosupresyjne obniżają odporność. Alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą limfopenię oraz autoimmunologiczne cytopenie. Przeciwciała anty-CD20 (okrelizumab, ofatumumab, ublituksymab) usuwają limfocyty B, mogą wywołać późną neutropenię i hipogammaglobulinemię. Belimumab i anifrolumab zwiększają podatność na zakażenia, a rozanoliksyzumab obniża stężenie IgG. Zakażenie i ogólnoustrojowy stan zapalny, w tym reakcja poinfuzyjna, hamują CYP1A2. Może to przejściowo podnieść stężenie klozapiny i olanzapiny i nasilić ich działania niepożądane. Nie ma interakcji farmakokinetycznej między samymi lekami, bo przeciwciała nie są metabolizowane przez cytochrom P450 i nie zmieniają jego aktywności w sposób bezpośredni.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem, w tym bezwzględna liczba neutrofili i limfocytów
- temperatura ciała i objawy zakażenia, zwłaszcza ból gardła i owrzodzenia jamy ustnej
- stężenie IgG przy przeciwciałach anty-CD20 i rozanoliksyzumabie
- stężenie klozapiny lub olanzapiny w czasie zakażenia lub po reakcji poinfuzyjnej
- objawy toksyczności neuroleptyku: nadmierna senność, ślinienie, tachykardia, napady drgawkowe
Kiedy ocena się zmienia
| Okres utrzymywania się działania przeciwciała po ostatniej dawceodstep · immunosupresyjne przeciwciała monoklonalne | inne zalecenie | Działanie alemtuzumabu i przeciwciał anty-CD20 na limfocyty oraz ryzyko późnej neutropenii utrzymują się wiele miesięcy po ostatnim podaniu. Interakcję uwzględnia się więc także po zakończeniu leczenia przeciwciałem, w tym przy włączaniu neuroleptyku po wcześniejszej terapii. |
| Włączenie klozapiny u pacjenta leczonego obecnie lub niedawno przeciwciałem obniżającym liczbę limfocytów lub neutrofilikolejność włączenia · neuroleptyki – diazepiny, oksazepiny, tiazepiny i oksepiny | ryzyko rośnie | Przed włączeniem klozapiny potwierdź prawidłową wyjściową liczbę neutrofili. Ustal z lekarzem prowadzącym leczenie immunosupresyjne harmonogram badań i postępowanie przy spadku neutrofili. Jeśli przeciwciałem jest alemtuzumab, wybierz inny neuroleptyk. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ Chelatory żelaza (np. deferypron) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu chelatora żelaza i immunosupresyjnego przeciwciała monoklonalnego regularnie kontroluj morfologię krwi z rozmazem i każdą gorączkę lub objaw zakażenia traktuj jako stan pilny.Jeśli przyjmujesz lek usuwający żelazo i lek osłabiający odporność podawany we wlewie lub zastrzyku, rób regularnie badania krwi zlecone przez lekarza, a przy gorączce lub bólu gardła od razu skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Jeśli przyjmujesz lek usuwający żelazo i lek osłabiający odporność podawany we wlewie lub zastrzyku, rób regularnie badania krwi zlecone przez lekarza, a przy gorączce lub bólu gardła od razu skontaktuj się z lekarzem.
Deferypron, lek usuwający nadmiar żelaza z organizmu, może rzadko bardzo obniżyć liczbę białych krwinek, które chronią przed zakażeniami. Leki takie jak alemtuzumab, okrelizumab czy ofatumumab osłabiają odporność w inny sposób, więc razem z deferypronem zwiększają ryzyko groźnego zakażenia. Deferazyroks i deferoksamina oraz wedolizumab i teprotumumab rzadko stwarzają ten problem.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła
- owrzodzenia w jamie ustnej
- kaszel lub duszność
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- siniaki lub krwawienia bez wyraźnej przyczyny
- nagłe silne osłabienie
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu chelatora żelaza i immunosupresyjnego przeciwciała monoklonalnego regularnie kontroluj morfologię krwi z rozmazem i każdą gorączkę lub objaw zakażenia traktuj jako stan pilny. Deferypron łącz z alemtuzumabem, okrelizumabem, ofatumumabem, ublituksymabem, belimumabem, anifrolumabem lub rozanoliksyzumabem tylko po ocenie korzyści i ryzyka, a gdy to możliwe, rozważ zamianę chelatora na deferazyroks lub deferoksaminę. Przed włączeniem drugiego leku oznacz bezwzględną liczbę neutrofili i nie rozpoczynaj deferypronu u pacjenta z neutropenią. W trakcie leczenia deferypronem oznaczaj liczbę neutrofili co tydzień. Przy gorączce lub objawach zakażenia wstrzymaj deferypron do czasu wyniku morfologii, przy neutropenii go przerwij, a po agranulocytozie nie wznawiaj. Po alemtuzumabie i przeciwciałach anty-CD20 działanie immunosupresyjne utrzymuje się wiele miesięcy po ostatniej dawce, więc te zasady obowiązują także po ich odstawieniu. Przy alemtuzumabie kontroluj również liczbę płytek krwi.
Skutek kliniczny
Ryzyko ciężkiej neutropenii lub agranulocytozy oraz ciężkich, także oportunistycznych zakażeń jest większe niż przy każdym z leków osobno. Zakażenie u pacjenta z agranulocytozą i jednocześnie osłabioną odpowiedzią limfocytarną lub humoralną może przebiegać szybko i skąpoobjawowo, aż do posocznicy. Nakładające się cytopenie utrudniają też ustalenie, który lek je wywołał.
Mechanizm
Interakcja jest farmakodynamiczna i polega na sumowaniu się działań osłabiających obronę przed zakażeniami. Deferypron może wywołać neutropenię i agranulocytozę o charakterze idiosynkratycznym. Immunosupresyjne przeciwciała monoklonalne osłabiają odporność w różny sposób: usuwają limfocyty (alemtuzumab, okrelizumab, ofatumumab, ublituksymab), hamują czynnik przeżycia limfocytów B (belimumab), blokują receptor interferonów typu I (anifrolumab) albo obniżają stężenie immunoglobulin G (rozanoliksyzumab). Alemtuzumab i przeciwciała anty-CD20 same mogą powodować neutropenię, także późną, oraz inne cytopenie. Nie ma interakcji farmakokinetycznej, bo przeciwciała są rozkładane jak białka i nie wpływają na losy chelatorów w organizmie.
Monitorować
- bezwzględna liczba neutrofili co tydzień w trakcie leczenia deferypronem
- morfologia krwi z rozmazem przed włączeniem drugiego leku
- liczba płytek krwi przy leczeniu alemtuzumabem
- temperatura ciała i objawy zakażenia
- stężenie immunoglobulin przy długotrwałym leczeniu przeciwciałami anty-CD20 lub rozanoliksyzumabem
Kiedy ocena się zmienia
| Okres utrzymującej się deplecji limfocytów po ostatniej dawce alemtuzumabu lub przeciwciała anty-CD20odstep · immunosupresyjne przeciwciała monoklonalne | inne zalecenie | Ryzyko nie znika po odstawieniu przeciwciała. Deplecja limfocytów po alemtuzumabie i przeciwciałach anty-CD20 trwa wiele miesięcy, a późna neutropenia może pojawić się długo po podaniu, więc zasady monitorowania stosuj także wtedy, gdy deferypron włączasz po zakończeniu leczenia przeciwciałem. |
| Deferypron włączany u pacjenta już leczonego przeciwciałem immunosupresyjnymkolejność włączenia · chelatory żelaza | inne zalecenie | Przed pierwszą dawką deferypronu oznacz liczbę neutrofili. Przy neutropenii nie rozpoczynaj leczenia deferypronem i wybierz deferazyroks lub deferoksaminę. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ Szczepionki przeciw cholerze (np. szczepionka przeciw cholerze) klasaPrzy leczeniu immunosupresyjnym przeciwciałem monoklonalnym szczepienie przeciw cholerze najlepiej zakończyć przed włączeniem leku, a w trakcie leczenia wybiera się szczepionkę inaktywowaną i nie podaje szczepionki żywej.Jeśli dostajesz lek biologiczny obniżający odporność i planujesz szczepienie przeciw cholerze przed podróżą, powiedz o tym z wyprzedzeniem lekarzowi prowadzącemu lub farmaceucie, żeby dobrać rodzaj szczepionki i termin szczepienia.opóźniony (dni)badania kliniczne
Niekorzystna interakcja
Jeśli dostajesz lek biologiczny obniżający odporność i planujesz szczepienie przeciw cholerze przed podróżą, powiedz o tym z wyprzedzeniem lekarzowi prowadzącemu lub farmaceucie, żeby dobrać rodzaj szczepionki i termin szczepienia.
Leki biologiczne obniżające odporność, takie jak okrelizumab, ofatumumab, belimumab czy wedolizumab, mogą sprawić, że szczepionka przeciw cholerze słabiej cię ochroni. Żywej szczepionki przeciw cholerze w czasie takiego leczenia się nie przyjmuje, a po niektórych lekach także długo po ich odstawieniu. Najlepiej zaszczepić się przed rozpoczęciem leczenia albo w terminie ustalonym z lekarzem.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- wodnista biegunka w czasie podróży lub po powrocie, mimo szczepienia
- objawy odwodnienia: silne pragnienie, suchość w ustach, rzadkie oddawanie moczu, zawroty głowy
- gorączka
- biegunka lub bóle brzucha utrzymujące się kilka dni po szczepieniu
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Przy leczeniu immunosupresyjnym przeciwciałem monoklonalnym szczepienie przeciw cholerze najlepiej zakończyć przed włączeniem leku, a w trakcie leczenia wybiera się szczepionkę inaktywowaną i nie podaje szczepionki żywej. Jeśli leczenie już trwa, szczepionkę inaktywowaną można podać, ale trzeba uprzedzić pacjenta, że ochrona może być niepełna. Szczególnie należy to podkreślić przy wedolizumabie, który osłabia odporność jelitową. Przy okrelizumabie, ofatumumabie, ublituksymabie i alemtuzumabie szczepionki żywej nie podaje się także po odstawieniu leku, aż do odnowy limfocytów. Szczepienie warto zaplanować na koniec odstępu między dawkami lub wlewami, w porozumieniu z lekarzem prowadzącym. Przy rozanoliksyzumabie szczepienie planuje się przed rozpoczęciem cyklu leczenia. Niezależnie od szczepienia pacjent powinien w podróży przestrzegać zasad higieny wody i żywności.
Skutek kliniczny
Najczęstszym skutkiem jest słabsza lub krótsza ochrona przed cholerą i biegunką wywołaną przez enterotoksyczne szczepy E. coli. Podróżny może więc mieć fałszywe poczucie bezpieczeństwa. Po szczepionce żywej istnieje dodatkowo teoretyczne ryzyko przedłużonego wydalania szczepu szczepionkowego i objawów żołądkowo-jelitowych. Po lekach usuwających limfocyty B lub T efekt utrzymuje się wiele miesięcy po ostatniej dawce, aż do odnowy tych komórek.
Mechanizm
Przeciwciała immunosupresyjne osłabiają odpowiedź immunologiczną, od której zależy działanie szczepionki przeciw cholerze. Działają na różne etapy tej odpowiedzi. Okrelizumab, ofatumumab i ublituksymab usuwają limfocyty B z krwi. Alemtuzumab usuwa limfocyty B i T. Belimumab hamuje przeżycie i dojrzewanie limfocytów B. Anifrolumab blokuje receptor interferonów typu I, ważny dla aktywacji odpowiedzi swoistej. Rozanoliksyzumab blokuje receptor FcRn i przyspiesza rozkład przeciwciał IgG, także tych powstałych po szczepieniu. Wedolizumab blokuje integrynę α4β7 i zatrzymuje napływ limfocytów do błony śluzowej jelita, czyli tam, gdzie powstaje odporność po doustnej szczepionce przeciw cholerze. Dlatego jest szczególnie istotny przy tej szczepionce, choć słabo wpływa na szczepionki podawane domięśniowo. Szczepionka żywa atenuowana (szczep CVD 103-HgR) namnaża się w jelicie. U chorego z upośledzoną odpornością teoretycznie może się namnażać dłużej i wywołać objawy. Mechanizm jest wspólny dla grupy b z wyjątkiem teprotumumabu. Po stronie szczepionek różni się postać: szczepionka inaktywowana grozi tylko słabszą ochroną, a żywa także zakażeniem szczepem szczepionkowym.
Monitorować
- termin ostatniej i następnej dawki przeciwciała względem planowanego szczepienia
- rodzaj szczepionki (inaktywowana czy żywa atenuowana)
- przy lekach usuwających limfocyty – czy nastąpiła odnowa limfocytów B lub T przed rozważeniem szczepionki żywej
- objawy żołądkowo-jelitowe po szczepieniu i w czasie podróży
Kiedy ocena się zmienia
| Szczepionka żywa atenuowana (szczep CVD 103-HgR)postać · szczepionki przeciw cholerze | inne zalecenie | Szczepionki żywej nie podaje się w trakcie leczenia przeciwciałem immunosupresyjnym. Poza słabszą odpowiedzią istnieje ryzyko przedłużonego namnażania szczepu szczepionkowego. Zamiast niej stosuje się szczepionkę inaktywowaną. |
| Szczepienie zakończone przed włączeniem przeciwciałakolejność włączenia · szczepionki przeciw cholerze | ryzyko maleje | Jeśli szczepienie zakończono przed rozpoczęciem leczenia, z odpowiednim wyprzedzeniem, odpowiedź immunologiczna zdąży się wytworzyć i interakcja traci znaczenie. |
| Do odnowy limfocytów po ostatniej dawce okrelizumabu, ofatumumabu, ublituksymabu lub alemtuzumabuodstep · immunosupresyjne przeciwciała monoklonalne | inne zalecenie | Leki usuwające limfocyty działają wiele miesięcy po ostatniej dawce. Do czasu odnowy limfocytów obowiązują te same zasady co w trakcie leczenia, czyli bez szczepionki żywej i ze świadomością słabszej odpowiedzi na szczepionkę inaktywowaną. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ HydrokortyzonHydrokortyzon w dawkach substytucyjnych można kontynuować w czasie leczenia alemtuzumabem, a dawek farmakologicznych przez dłuższy czas należy unikać lub ograniczać je do niezbędnego minimum.Nie zmieniaj sam dawki hydrokortyzonu, ustal z lekarzem, jak ją zwiększać w dniach wlewu i w czasie choroby, a przy objawach zakażenia od razu się z nim skontaktuj.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Nie zmieniaj sam dawki hydrokortyzonu, ustal z lekarzem, jak ją zwiększać w dniach wlewu i w czasie choroby, a przy objawach zakażenia od razu się z nim skontaktuj.
Oba leki osłabiają odporność, więc razem mogą zwiększać ryzyko zakażeń. Przy małych dawkach hydrokortyzonu, które zastępują brakujący hormon, to ryzyko jest niewielkie. Jeśli bierzesz hydrokortyzon z powodu niewydolności nadnerczy, w dniach wlewu i w czasie gorączki możesz potrzebować większej dawki.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, ból gardła albo pieczenie przy oddawaniu moczu
- pęcherzyki lub bolesna wysypka na skórze
- silne osłabienie, wymioty, zawroty głowy lub omdlenie
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Hydrokortyzon w dawkach substytucyjnych można kontynuować w czasie leczenia alemtuzumabem, a dawek farmakologicznych przez dłuższy czas należy unikać lub ograniczać je do niezbędnego minimum. Przed każdym kursem trzeba wykluczyć czynne zakażenie.[1] Choremu z niewydolnością kory nadnerczy należy przypomnieć zasady zwiększania dawki hydrokortyzonu w dniach infuzji, przy gorączce i zakażeniu oraz ustalić z lekarzem prowadzącym plan postępowania. Krótkotrwałe podanie kortykosteroidu w dniach infuzji w celu zapobiegania reakcjom poinfuzyjnym jest postępowaniem celowym.
Skutek kliniczny
Głównym skutkiem jest większe ryzyko zakażeń, w tym oportunistycznych i reaktywacji zakażeń wirusowych, zwłaszcza w pierwszych miesiącach po kursie alemtuzumabu. Alemtuzumabu nie podaje się chorym z ciężkim, czynnym zakażeniem do czasu jego całkowitego ustąpienia.[1] U chorego z niewydolnością kory nadnerczy infuzja, gorączka lub zakażenie po alemtuzumabie mogą wywołać przełom nadnerczowy, jeśli dawka hydrokortyzonu nie zostanie odpowiednio zwiększona. Przy dawkach substytucyjnych dodatkowe ryzyko immunosupresji jest niewielkie.
Mechanizm
Połączenie wymaga czujności z powodu sumowania działania immunosupresyjnego, a nie zmian stężeń leków. Alemtuzumab jest przeciwciałem monoklonalnym, które powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów, a hydrokortyzon w dawkach wyższych niż substytucyjne dodatkowo hamuje odpowiedź immunologiczną. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, ponieważ hydrokortyzon jest metabolizowany przez CYP3A4, a przeciwciało monoklonalne nie wpływa na ten enzym.[2]
Metabolizm i transportery
- Hydrokortyzon: substrat CYP3A4[3]
Monitorować
- objawy zakażenia (gorączka, dreszcze, opryszczka, półpasiec, objawy ze strony dróg moczowych i oddechowych)
- morfologia krwi z rozmazem
- objawy przełomu nadnerczowego u chorych z niewydolnością kory nadnerczy (osłabienie, wymioty, spadek ciśnienia)
- ciśnienie tętnicze i glikemia przy wyższych dawkach hydrokortyzonu
Kiedy ocena się zmienia
| Dawka substytucyjna (fizjologiczna)dawka · hydrokortyzon | ryzyko maleje | Przy dawkach substytucyjnych hydrokortyzon nie wywiera istotnego dodatkowego działania immunosupresyjnego. Najważniejsze pozostaje zwiększanie dawki w sytuacjach stresowych, aby zapobiec przełomowi nadnerczowemu. |
| Długotrwałe stosowanie dawek farmakologicznychczas leczenia · hydrokortyzon | ryzyko rośnie | Długotrwałe stosowanie dawek farmakologicznych nasila immunosupresję i ryzyko zakażeń oportunistycznych po kursie alemtuzumabu. Należy rozważyć ograniczenie dawki do niezbędnego minimum i ściśle monitorować objawy zakażenia. |
| Dożylnie, krótkotrwale w dniach infuzji alemtuzumabudroga podania · hydrokortyzon | inne zalecenie | Krótkotrwałe podanie kortykosteroidu w dniach infuzji służy zapobieganiu reakcjom poinfuzyjnym i leczeniu ich, więc połączenie jest celowe. Nie należy go przedłużać poza okres okołoinfuzyjny bez wyraźnych wskazań. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Alkindi 0,5 mg, granulat w kapsułce do otwierania. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/alkindi-100402072/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Alkindi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/alkindi-100402072/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ BetametazonOgólnoustrojowy betametazon u pacjenta leczonego alemtuzumabem stosuj tylko przy wyraźnym wskazaniu, możliwie krótko i w najmniejszej skutecznej dawce, po uzgodnieniu z ośrodkiem prowadzącym leczenie stwardnienia rozsianego.Jeśli dostajesz betametazon w tabletkach lub zastrzykach, powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu leczenie alemtuzumabem i od razu zgłaszaj objawy zakażenia.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Jeśli dostajesz betametazon w tabletkach lub zastrzykach, powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu leczenie alemtuzumabem i od razu zgłaszaj objawy zakażenia.
Alemtuzumab na długo osłabia odporność, a betametazon w tabletkach lub zastrzykach dodatkowo ją obniża. Razem mogą zwiększać ryzyko zakażeń i ich cięższy przebieg. Betametazon w kremie stosowany krótko na niewielki fragment skóry nie stanowi takiego problemu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność lub ból gardła
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- pęcherzyki lub bolesna wysypka na skórze lub wargach
- nietypowe zmęczenie i osłabienie
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Ogólnoustrojowy betametazon u pacjenta leczonego alemtuzumabem stosuj tylko przy wyraźnym wskazaniu, możliwie krótko i w najmniejszej skutecznej dawce, po uzgodnieniu z ośrodkiem prowadzącym leczenie stwardnienia rozsianego. Ogólnoustrojowych kortykosteroidów nie stosuje się w czynnych zakażeniach bakteryjnych, grzybiczych i wirusowych.[1] Alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z ciężkim, czynnym zakażeniem do czasu jego całkowitego ustąpienia.[2] Krótkotrwała premedykacja kortykosteroidem w dniach wlewów alemtuzumabu jest elementem planowanego schematu i ustala ją ośrodek podający lek. Miejscowy betametazon na ograniczoną powierzchnię skóry nie wymaga zmian w leczeniu.
Skutek kliniczny
Większe ryzyko zakażeń bakteryjnych, grzybiczych i wirusowych, w tym reaktywacji opryszczki i półpaśca, oraz możliwy cięższy przebieg zakażeń w okresie limfopenii po alemtuzumabie.
Mechanizm
Betametazon podawany ogólnoustrojowo hamuje odpowiedź zapalną i odporność komórkową, a alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów T i B. Oba działania immunosupresyjne sumują się, co zwiększa podatność na zakażenia, w tym oportunistyczne i reaktywacje wirusowe. Betametazon stosowany miejscowo na skórę w zwykłych dawkach nie daje istotnego działania ogólnoustrojowego.
Metabolizm i transportery
- Betametazon: substrat CYP3A4[3]
Monitorować
- objawy zakażenia (gorączka, kaszel, dreszcze)
- zmiany skórne sugerujące opryszczkę lub półpasiec
- morfologia z rozmazem i liczba limfocytów
- glikemia przy dłuższym stosowaniu ogólnoustrojowym
Kiedy ocena się zmienia
| Miejscowo na skórędroga podania · betametazon | ryzyko maleje | Betametazon na skórę stosowany krótko i na ograniczoną powierzchnię nie powoduje istotnej immunosupresji ogólnoustrojowej i nie sumuje się klinicznie z działaniem alemtuzumabu. |
| Leczenie przewlekłeczas leczenia · betametazon | ryzyko rośnie | Przewlekłe ogólnoustrojowe stosowanie betametazonu w okresie limfopenii po alemtuzumabie istotnie zwiększa ryzyko zakażeń oportunistycznych i wymaga ścisłej współpracy z ośrodkiem prowadzącym. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Celestone 4 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/celestone-100013420/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Betnovate. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/betnovate-100087311/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ DeksametazonPrzewlekłe leczenie deksametazonem w okresie terapii alemtuzumabem wymaga ścisłego monitorowania w kierunku zakażeń i stosowania najmniejszej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas.Jeśli przyjmujesz deksametazon dłużej, zgłaszaj lekarzowi każdą gorączkę lub objawy infekcji i nie szczep się bez wcześniejszej rozmowy z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Jeśli przyjmujesz deksametazon dłużej, zgłaszaj lekarzowi każdą gorączkę lub objawy infekcji i nie szczep się bez wcześniejszej rozmowy z lekarzem.
Oba leki osłabiają układ odpornościowy, więc przyjmowane razem zwiększają ryzyko zakażeń. Deksametazon może też łagodzić objawy infekcji, przez co łatwo ją przeoczyć. Krótkie podanie leku sterydowego tuż przed wlewem alemtuzumabu jest zaplanowane przez lekarza i chroni przed reakcjami na wlew.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność albo ból przy oddychaniu
- bolesne pęcherzyki na skórze lub wargach
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- silny ból głowy lub sztywność karku
- nadmierne pragnienie i częste oddawanie moczu
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przewlekłe leczenie deksametazonem w okresie terapii alemtuzumabem wymaga ścisłego monitorowania w kierunku zakażeń i stosowania najmniejszej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas. Alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z ciężkim, czynnym zakażeniem do czasu jego całkowitego ustąpienia[1]. Deksametazonu nie stosuje się w zakażeniu układowym bez leczenia przeciwzakażeniowego[2]. W trakcie leczenia immunosupresyjnymi dawkami deksametazonu nie podaje się żywych szczepionek[2]. Krótkotrwała premedykacja kortykosteroidem bezpośrednio przed wlewem alemtuzumabu jest zamierzona i nie wymaga zmiany postępowania.
Skutek kliniczny
Większe ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń oraz opóźnione rozpoznanie zakażenia z powodu maskowania jego objawów przez deksametazon. Krótkie podanie kortykosteroidu tuż przed wlewem alemtuzumabu jest celowe i zmniejsza nasilenie reakcji związanych z wlewem.
Mechanizm
Przewlekłe stosowanie deksametazonu nasila immunosupresję wywołaną przez alemtuzumab, co sumuje ryzyko zakażeń, w tym oportunistycznych. Deksametazon hamuje odpowiedź zapalną, przez co objawy zakażenia mogą być słabsze i pojawiać się później. Nie ma interakcji farmakokinetycznej, ponieważ alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne nie jest metabolizowany przez enzymy wątrobowe ani nie wpływa na metabolizm deksametazonu.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- objawy zakażenia, w tym gorączka, kaszel, zmiany skórne o charakterze opryszczki lub półpaśca
- morfologia krwi z rozmazem
- glikemia
- ciśnienie tętnicze
Kiedy ocena się zmienia
| Jednorazowa premedykacja bezpośrednio przed wlewem alemtuzumabuczas leczenia · deksametazon | inne zalecenie | Krótkotrwałe podanie kortykosteroidu bezpośrednio przed wlewem alemtuzumabu jest celowe i zmniejsza nasilenie reakcji związanych z wlewem. Nie wymaga dodatkowego postępowania poza standardową obserwacją po wlewie. |
| Dawki immunosupresyjnedawka · deksametazon | ryzyko rośnie | Przy przewlekłym stosowaniu immunosupresyjnych dawek deksametazonu ryzyko zakażeń rośnie, a podanie żywych szczepionek jest przeciwwskazane. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Pabi-Dexamethason 500 mcg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/pabi-dexamethason-100018356/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Dexamethasone Krka. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/dexamethasone-krka-100334057/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ IbuprofenDoraźne, krótkotrwałe stosowanie ibuprofenu u pacjenta po alemtuzumabie jest dopuszczalne, jeśli aktualna morfologia nie wskazuje na małopłytkowość, a czynność nerek jest prawidłowa.Przy bólu lub gorączce wybieraj raczej paracetamol, a ibuprofen stosuj tylko doraźnie, przez krótki czas i gdy ostatnie wyniki krwi były prawidłowe.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Przy bólu lub gorączce wybieraj raczej paracetamol, a ibuprofen stosuj tylko doraźnie, przez krótki czas i gdy ostatnie wyniki krwi były prawidłowe.
Alemtuzumab może po wielu miesiącach od leczenia obniżyć liczbę płytek krwi, które odpowiadają za krzepnięcie. Ibuprofen również osłabia działanie płytek i może podrażniać żołądek oraz obciążać nerki. Razem zwiększają ryzyko krwawień i problemów z nerkami. Przy bólu lub gorączce bezpieczniejszy jest zwykle paracetamol.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- drobne czerwone lub fioletowe kropki na skórze
- łatwe powstawanie siniaków
- krwawienie z nosa lub dziąseł, które trudno zatrzymać
- smoliste lub krwiste stolce, wymioty z krwią
- obfitsze niż zwykle miesiączki
- krew w moczu, obrzęki, wyraźnie mniej oddawanego moczu
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Doraźne, krótkotrwałe stosowanie ibuprofenu u pacjenta po alemtuzumabie jest dopuszczalne, jeśli aktualna morfologia nie wskazuje na małopłytkowość, a czynność nerek jest prawidłowa. Jako lek przeciwgorączkowy i przeciwbólowy pierwszego wyboru w okresie wlewów i w trakcie wieloletniej obserwacji po leczeniu preferuje się paracetamol. Przy przewlekłym stosowaniu NLPZ należy uwzględnić wyniki rutynowych badań kontrolnych morfologii, kreatyniny i badania moczu wykonywanych u pacjentów leczonych alemtuzumabem. Ibuprofen należy odstawić natychmiast po wykryciu małopłytkowości lub objawów skazy krwotocznej. U pacjentów otrzymujących jednocześnie kortykosteroidy należy rozważyć ochronę żołądka.
Skutek kliniczny
U pacjenta, u którego po alemtuzumabie rozwinie się małopłytkowość, ibuprofen może nasilić krwawienia, zwłaszcza z przewodu pokarmowego. Ibuprofenu nie stosuje się u pacjentów z czynnym krwawieniem ani z niewyjaśnionymi zaburzeniami układu krwiotwórczego[1]. Jednoczesne stosowanie z kortykosteroidami, podawanymi rutynowo przed wlewami alemtuzumabu, zwiększa ryzyko owrzodzenia lub krwawienia z przewodu pokarmowego[1]. Dodatkowo ibuprofen może pogorszyć czynność nerek i utrudnić ocenę ewentualnej nefropatii immunologicznej.
Mechanizm
Interakcja ma charakter farmakodynamiczny i polega na sumowaniu się ryzyka krwawień oraz uszkodzenia nerek. Alemtuzumab może wywołać autoimmunologiczną małopłytkowość oraz nefropatie o podłożu immunologicznym, które pojawiają się z opóźnieniem, nawet po wielu miesiącach od kursu leczenia. Ibuprofen odwracalnie hamuje agregację płytek krwi, uszkadza błonę śluzową przewodu pokarmowego i zmniejsza przepływ nerkowy zależny od prostaglandyn. Brak interakcji farmakokinetycznych, ponieważ alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne nie jest metabolizowany przez enzymy wątrobowe.
Metabolizm i transportery
- Ibuprofen: substrat CYP2C9[2]
Monitorować
- morfologia krwi z liczbą płytek
- stężenie kreatyniny w surowicy
- badanie ogólne moczu (krwinkomocz, białkomocz)
- objawy krwawienia z przewodu pokarmowego
- wybroczyny, siniaki, krwawienie z dziąseł lub nosa
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| czas leczenia ≤ 3 dniibuprofen | ryzyko maleje | Doraźne stosowanie ibuprofenu przez maksymalnie kilka dni u pacjenta z prawidłową liczbą płytek i prawidłową czynnością nerek wiąże się z niewielkim ryzykiem. |
| ObniżonyeGFR · pacjent | ryzyko rośnie | U pacjentów z pogorszoną czynnością nerek lub podejrzeniem nefropatii po alemtuzumabie należy unikać ibuprofenu. Ibuprofen jest przeciwwskazany w ciężkiej niewydolności nerek. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ibuprofen TZF 40 mg/ml, zawiesina doustna. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ibuprofen-tzf-100418660/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ibuprofen TZF. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/ibuprofen-tzf-100418660/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ DapsonPołączenie można stosować, ale wymaga ścisłego monitorowania hematologicznego.Regularnie rób zlecone badania krwi i powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie stwardnienia rozsianego, że przyjmujesz dapson.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Regularnie rób zlecone badania krwi i powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie stwardnienia rozsianego, że przyjmujesz dapson.
Oba leki mogą wpływać na krew – mogą zmniejszać liczbę krwinek czerwonych, białych lub płytek. Przyjmowane razem zwiększają ryzyko niedokrwistości, krwawień i zakażeń. Leki można stosować razem, ale lekarz powinien częściej sprawdzać twoją morfologię.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- łatwe powstawanie siniaków lub drobne czerwone plamki na skórze
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- gorączka, dreszcze lub ból gardła
- ciemny mocz lub zażółcenie skóry i oczu
- bladość, duże zmęczenie, duszność, kołatanie serca
- sinawe zabarwienie ust lub paznokci
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie można stosować, ale wymaga ścisłego monitorowania hematologicznego. Przed włączeniem dapsonu oznacz morfologię z rozmazem, retikulocyty i aktywność dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, a w trakcie leczenia kontroluj morfologię częściej niż w samym schemacie po alemtuzumabie, zwłaszcza w pierwszych tygodniach stosowania dapsonu. Przy spadku hemoglobiny, płytek lub neutrofilów różnicuj przyczynę polekową i autoimmunologiczną (test Coombsa, bilirubina, LDH, haptoglobina) i rozważ odstawienie dapsonu. Gdy dapson służy profilaktyce zapalenia płuc wywołanego przez Pneumocystis, rozważ lek o mniejszej toksyczności hematologicznej.
Skutek kliniczny
Rośnie ryzyko ciężkiej niedokrwistości, neutropenii z zakażeniami oraz trudności w rozpoznaniu przyczyny cytopenii. Hemoliza po dapsonie może maskować albo naśladować autoimmunologiczną niedokrwistość hemolityczną po alemtuzumabie, co opóźnia właściwe leczenie.
Mechanizm
Oba leki mogą uszkadzać układ krwiotwórczy, każdy w inny sposób, więc ich działania niepożądane się sumują. Alemtuzumab wywołuje długotrwałą limfopenię i może po kilku miesiącach lub latach od infuzji wywołać autoimmunologiczne cytopenie, w tym małopłytkowość immunologiczną, neutropenię i niedokrwistość hemolityczną. Dapson powoduje zależną od dawki hemolizę i methemoglobinemię, a rzadko agranulocytozę. Badań interakcji alemtuzumabu z innymi lekami nie prowadzono.[1] Nie ma wpływu farmakokinetycznego, ponieważ przeciwciało monoklonalne nie jest metabolizowane przez enzymy wątrobowe i nie zmienia przemian dapsonu.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i płytkami
- retikulocyty
- methemoglobina przy objawach sinicy lub duszności
- bilirubina, LDH, haptoglobina, test Coombsa przy spadku hemoglobiny
- aktywność G6PD przed włączeniem dapsonu
- objawy zakażenia przy neutropenii
Bezpieczniejsze alternatywy
atowakwonpentamidyna wziewna
Kiedy ocena się zmienia
| Duża dawka dapsonudawka · dapson | ryzyko rośnie | Hemoliza i methemoglobinemia po dapsonie zależą od dawki, więc przy większych dawkach ryzyko sumowania z cytopeniami po alemtuzumabie jest większe i kontrole morfologii powinny być częstsze. |
| Okres obserwacji po kursie alemtuzumabuczas leczenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Autoimmunologiczne cytopenie po alemtuzumabie pojawiają się z opóźnieniem, także długo po ostatniej infuzji, dlatego czujność hematologiczna obowiązuje przez cały okres obserwacji, nie tylko w czasie podawania leku. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ TakrolimusPołączenie stosuje się wyłącznie w ośrodku specjalistycznym, najczęściej jako indukcję alemtuzumabem w transplantologii z następczym leczeniem podtrzymującym takrolimusem, przy docelowych stężeniach takrolimusu ustalanych przez transplantologa.Nie zmieniaj samodzielnie dawek, chodź na wszystkie zlecone badania krwi i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę lub inne objawy zakażenia.opóźniony (dni)badania kliniczne
Niekorzystna interakcja
Nie zmieniaj samodzielnie dawek, chodź na wszystkie zlecone badania krwi i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę lub inne objawy zakażenia.
Oba leki osłabiają układ odpornościowy, a razem robią to silniej. Przez to łatwiej o zakażenia, także poważne, i to nawet wiele miesięcy po ostatnim wlewie alemtuzumabu. Lekarze czasem łączą te leki celowo, na przykład po przeszczepieniu narządu, ale wtedy wymagają one regularnych badań krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność lub ból przy oddychaniu
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- opryszczka lub bolesna wysypka z pęcherzykami
- białe naloty w jamie ustnej
- powiększone węzły chłonne, nocne poty lub chudnięcie bez przyczyny
- nietypowe siniaki lub krwawienia
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Połączenie stosuje się wyłącznie w ośrodku specjalistycznym, najczęściej jako indukcję alemtuzumabem w transplantologii z następczym leczeniem podtrzymującym takrolimusem, przy docelowych stężeniach takrolimusu ustalanych przez transplantologa. U chorych na stwardnienie rozsiane nie należy łączyć alemtuzumabu z innym leczeniem immunosupresyjnym poza ośrodkiem prowadzącym. Należy zapewnić profilaktykę zakażeń oportunistycznych zgodnie z protokołem ośrodka oraz monitorować morfologię, liczbę limfocytów, wiremię CMV i EBV, stężenie takrolimusu i czynność nerek.
Skutek kliniczny
Nasilona immunosupresja zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń bakteryjnych, wirusowych (zwłaszcza reaktywacji CMV i EBV) i grzybiczych, w tym oportunistycznych, a także ryzyko poprzeszczepowych chorób limfoproliferacyjnych i nowotworów. Ryzyko utrzymuje się przez wiele miesięcy po ostatnim wlewie alemtuzumabu z powodu powolnej odbudowy limfocytów.
Mechanizm
Oba leki sumują działanie immunosupresyjne. Alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów T i B, a takrolimus hamuje aktywację limfocytów T przez blokowanie kalcyneuryny. Nie oczekuje się interakcji farmakokinetycznej, ponieważ alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne nie wpływa na metabolizm takrolimusu z udziałem CYP3A4.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i liczbą limfocytów
- liczba płytek krwi
- wiremia CMV i EBV
- objawy zakażeń, w tym oportunistycznych
- najmniejsze stężenie takrolimusu we krwi
- stężenie kreatyniny i eGFR
Kiedy ocena się zmienia
| Indukcja alemtuzumabem przed leczeniem podtrzymującym takrolimusem po przeszczepieniukolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | W transplantologii skojarzenie jest celowym schematem immunosupresji. Postępowanie polega na profilaktyce zakażeń i doborze stężeń takrolimusu przez transplantologa, a nie na unikaniu połączenia. |
| Okres po ostatnim wlewie alemtuzumabuczas leczenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Deplecja limfocytów po alemtuzumabie utrzymuje się przez wiele miesięcy, dlatego ryzyko interakcji trwa także po zakończeniu wlewów. Włączenie takrolimusu w tym okresie wymaga takiego samego nadzoru jak przy jednoczesnym podawaniu. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Dailiport. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/dailiport-100409795/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ CyklosporynaŁączenie obu leków dopuszcza się tylko w ramach zaplanowanego schematu immunosupresji pod nadzorem ośrodka specjalistycznego.Nie zmieniaj samodzielnie dawek, chodź na zlecone badania krwi i przy każdej gorączce lub objawach infekcji od razu skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)badania kliniczne
Niekorzystna interakcja
Nie zmieniaj samodzielnie dawek, chodź na zlecone badania krwi i przy każdej gorączce lub objawach infekcji od razu skontaktuj się z lekarzem.
Oba leki osłabiają układ odpornościowy, a razem robią to silniej. Przez to łatwiej o poważne zakażenia, także takie, które u zdrowych osób zdarzają się rzadko. Działanie alemtuzumabu utrzymuje się przez wiele miesięcy po kroplówce, więc ryzyko nie znika szybko. Takie połączenie stosuje się tylko pod stałą opieką lekarza specjalisty.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność albo ból w klatce piersiowej
- bolesne pęcherzyki lub wysypka na skórze
- pieczenie przy oddawaniu moczu lub krew w moczu
- nietypowe siniaki, krwawienie z dziąseł lub nosa
- obrzęki nóg albo wyraźnie mniej oddawanego moczu
- duże zmęczenie i powiększone węzły chłonne
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Łączenie obu leków dopuszcza się tylko w ramach zaplanowanego schematu immunosupresji pod nadzorem ośrodka specjalistycznego. Alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z ciężkim, czynnym zakażeniem do czasu jego całkowitego ustąpienia[1]. U biorców przeszczepu należy często oznaczać stężenie cyklosporyny i w razie konieczności dostosować jej dawkę[2]. Należy rozważyć profilaktykę przeciwwirusową, przeciwgrzybiczą i przeciw Pneumocystis zgodnie z protokołem ośrodka. Ryzyko utrzymuje się przez wiele miesięcy po ostatniej infuzji alemtuzumabu, dlatego wprowadzenie cyklosporyny po kursie alemtuzumabu wymaga tej samej czujności.
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, w tym reaktywacji wirusów z grupy herpes, cytomegalii i grzybic. Długotrwała, głęboka immunosupresja może sprzyjać chorobom limfoproliferacyjnym i nowotworom. U biorców przeszczepu alemtuzumab bywa celowo stosowany jako leczenie indukcyjne przed lub razem z inhibitorem kalcyneuryny, zwykle w zmniejszonej intensywności leczenia podtrzymującego. U pacjentów ze stwardnieniem rozsianym jednoczesne leczenie innym lekiem immunosupresyjnym nie jest standardem i wymaga uzasadnienia.
Mechanizm
Oba leki hamują odporność komórkową różnymi drogami i ich działanie się sumuje. Alemtuzumab niszczy limfocyty T i B przez wiązanie z antygenem CD52, a odnowa tych komórek trwa wiele miesięcy po infuzji. Cyklosporyna jako inhibitor kalcyneuryny blokuje aktywację i namnażanie pozostałych oraz odradzających się limfocytów T. Nie oczekuje się interakcji farmakokinetycznej, ponieważ alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne nie jest metabolizowany przez CYP3A4 ani transportowany przez P-gp.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i liczbą limfocytów
- objawy zakażenia, w tym gorączka i zmiany skórne o typie półpaśca
- wiremia CMV i EBV u pacjentów z grupy ryzyka
- stężenie cyklosporyny we krwi u biorców przeszczepu
- kreatynina i badanie ogólne moczu
- ciśnienie tętnicze
Kiedy ocena się zmienia
| Miesiące od ostatniej infuzjiodstep · alemtuzumab | inne zalecenie | Deplecja limfocytów po alemtuzumabie utrzymuje się wiele miesięcy, dlatego włączenie cyklosporyny nawet długo po ostatnim kursie nadal wymaga oceny liczby limfocytów i czujności w kierunku zakażeń. Odstęp między lekami nie znosi interakcji, a jedynie ją zmniejsza w miarę odnowy limfocytów. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Sandimmun Neoral 50 mg, kapsułki miękkie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sandimmun-neoral-100059898/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Sandimmun Neoral. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sandimmun-neoral-100059898/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ FludrokortyzonPrzed każdym kursem alemtuzumabu sprawdź, czy ciśnienie tętnicze jest dobrze kontrolowane przy aktualnej dawce fludrokortyzonu.Mierz ciśnienie regularnie, a szczególnie przed każdym wlewem, i powiedz lekarzowi prowadzącemu, że przyjmujesz fludrokortyzon.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Mierz ciśnienie regularnie, a szczególnie przed każdym wlewem, i powiedz lekarzowi prowadzącemu, że przyjmujesz fludrokortyzon.
Fludrokortyzon może podnosić ciśnienie krwi i powodować obrzęki. Przy wysokim ciśnieniu lek podawany we wlewie na stwardnienie rozsiane może być niebezpieczny i lekarz może przesunąć jego podanie. Ten lek osłabia też odporność na długo, więc zakażenia trzeba szybko leczyć.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silny ból głowy lub ból szyi
- nagłe osłabienie, drętwienie lub zaburzenia mowy
- wysokie ciśnienie w domowych pomiarach
- gorączka, dreszcze lub kaszel
- obrzęki nóg albo szybki przyrost masy ciała
- osłabienie mięśni lub skurcze
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przed każdym kursem alemtuzumabu sprawdź, czy ciśnienie tętnicze jest dobrze kontrolowane przy aktualnej dawce fludrokortyzonu. Przy podwyższonych wartościach lekarz prowadzący powinien rozważyć zmniejszenie dawki fludrokortyzonu albo leczenie nadciśnienia przed wlewem. Fludrokortyzon nie zastępuje premedykacji glikokortykosteroidem przed wlewem alemtuzumabu. W razie układowego zakażenia należy je pilnie leczyć, a zasadność kontynuowania fludrokortyzonu ocenia lekarz. Kontroluj też potas i czynność nerek, bo hipokaliemia i niewydolność nerek wykluczają fludrokortyzon[1].
Skutek kliniczny
Możliwe jest nadciśnienie tętnicze utrudniające lub opóźniające podanie alemtuzumabu oraz zwiększające ryzyko powikłań naczyniowych w okresie wlewu. Mogą wystąpić zakażenia wymagające pilnego leczenia, a w ich trakcie trzeba ocenić dalsze stosowanie fludrokortyzonu. Alemtuzumab może wywołać autoimmunologiczne choroby nerek, a niewydolność nerek wyklucza stosowanie fludrokortyzonu[1][2].
Mechanizm
Przed każdym kursem alemtuzumabu i w trakcie leczenia fludrokortyzonem trzeba kontrolować ciśnienie tętnicze, potas i objawy zakażenia. Fludrokortyzon zatrzymuje sód w organizmie, powoduje obrzęki i podwyższa ciśnienie tętnicze[3]. Alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, z przebytym udarem mózgu ani z przebytym rozwarstwieniem tętnicy szyjnej lub kręgowej[4]. Działanie podwyższające ciśnienie fludrokortyzonu może więc utrudnić spełnienie warunków bezpiecznego wlewu. Drugi element to zakażenia – alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą limfopenię, a fludrokortyzonu nie stosuje się w układowych zakażeniach bez swoistego leczenia[3]. Działanie immunosupresyjne fludrokortyzonu w dawkach substytucyjnych jest niewielkie, dlatego addycja immunosupresji ma znaczenie głównie przy wyższych dawkach.
Metabolizm i transportery
- Fludrokortyzon: substrat CYP3A4[5]
Monitorować
- ciśnienie tętnicze przed wlewem, w trakcie i po nim
- potas w surowicy
- kreatynina i badanie ogólne moczu
- objawy zakażenia
- obrzęki i masa ciała
Kiedy ocena się zmienia
| Dawki większe niż substytucyjnedawka · fludrokortyzon | ryzyko rośnie | Większe dawki fludrokortyzonu silniej podwyższają ciśnienie i nasilają hipokaliemię, a działanie immunosupresyjne staje się bardziej istotne przy limfopenii po alemtuzumabie. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Fludrocortisone Adamed 0,1 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/fludrocortisone-adamed-100430460/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Fludrokortyzonu octan Novumgen 0,1 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/fludrokortyzonu-octan-novumgen-100480140/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Cortineff 100 mcg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cortineff-100015978/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Fludrocortisone Adamed. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/fludrocortisone-adamed-100430460/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ GancyklowirPrzed rozpoczęciem i w trakcie leczenia gancyklowirem u pacjenta po podaniu alemtuzumabu regularnie kontroluj morfologię krwi z rozmazem i liczbą płytek.Rób zlecone badania krwi w wyznaczonych terminach i od razu zgłoś się do lekarza, jeśli pojawi się gorączka, krwawienie albo nietypowe siniaki.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Rób zlecone badania krwi w wyznaczonych terminach i od razu zgłoś się do lekarza, jeśli pojawi się gorączka, krwawienie albo nietypowe siniaki.
Oba leki mogą obniżać liczbę krwinek, które chronią przed zakażeniami i odpowiadają za krzepnięcie krwi. Gdy przyjmujesz je w tym samym okresie, ryzyko infekcji i krwawień jest większe. Lekarz często musi stosować te leki razem, dlatego będzie zlecał ci regularne badania krwi. Żel do oczu z gancyklowirem nie stwarza takiego ryzyka.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła lub owrzodzenia w jamie ustnej
- łatwe powstawanie siniaków
- drobne czerwone kropki na skórze
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- krew w moczu lub stolcu
- bladość, duże osłabienie, duszność
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia gancyklowirem u pacjenta po podaniu alemtuzumabu regularnie kontroluj morfologię krwi z rozmazem i liczbą płytek. Dawkę gancyklowiru dostosuj do czynności nerek, ponieważ jego kumulacja nasila mielotoksyczność. Przy narastającej neutropenii lub małopłytkowości rozważ zmniejszenie dawki lub przerwanie gancyklowiru, zmianę na lek przeciwwirusowy o mniejszym działaniu mielotoksycznym albo wsparcie czynnikiem wzrostu granulocytów. Nie rozpoczynaj kolejnego kursu alemtuzumabu u pacjenta z ciężkim, czynnym zakażeniem, w tym z czynną chorobą cytomegalowirusową, do czasu jego całkowitego ustąpienia[1].
Skutek kliniczny
Głównym ryzykiem jest pogłębienie cytopenii, zwłaszcza neutropenii i małopłytkowości, co zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń bakteryjnych i grzybiczych oraz krwawień. Gancyklowir jest często potrzebny właśnie u chorych leczonych alemtuzumabem, ponieważ alemtuzumab sprzyja reaktywacji zakażenia wirusem cytomegalii, dlatego połączenie bywa konieczne i wymaga przede wszystkim nadzoru hematologicznego.
Mechanizm
Połączenie gancyklowiru podawanego ogólnoustrojowo z alemtuzumabem sumuje toksyczność hematologiczną i wymaga ścisłego monitorowania morfologii krwi. Gancyklowir hamuje czynność szpiku i może wywołać neutropenię, niedokrwistość oraz małopłytkowość. Alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą limfopenię, może prowadzić do innych cytopenii, a także do małopłytkowości immunologicznej. Interakcja ma charakter farmakodynamiczny. Nie oczekuje się interakcji farmakokinetycznej, ponieważ gancyklowir jest wydalany przez nerki w postaci niezmienionej, a alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne jest usuwany drogą katabolizmu białek.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem (liczba neutrofilów, limfocytów)
- liczba płytek krwi
- stężenie hemoglobiny
- stężenie kreatyniny i eGFR (dostosowanie dawki gancyklowiru)
- objawy zakażenia (gorączka, dreszcze)
- objawy krwawienia (wybroczyny, siniaki, krwawienie z błon śluzowych)
Bezpieczniejsze alternatywy
foskarnetmarybawirletermowir
Kiedy ocena się zmienia
| Do oczudroga podania · gancyklowir | ryzyko maleje | Gancyklowir w postaci żelu do oczu ma minimalne wchłanianie ogólnoustrojowe i nie sumuje istotnie działania mielotoksycznego z alemtuzumabem. Inne leki stosowane do oczu podaje się w odstępie co najmniej piętnastu minut, a gancyklowir jako ostatni. |
| ObniżonyeGFR · gancyklowir | ryzyko rośnie | Przy upośledzonej czynności nerek gancyklowir kumuluje się, co nasila jego mielotoksyczność i zwiększa ryzyko ciężkich cytopenii u pacjenta po alemtuzumabie. Dawkę gancyklowiru należy dostosować do klirensu kreatyniny. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ SyrolimusŁącz oba leki tylko przy wyraźnym wskazaniu i pod ścisłą kontrolą specjalisty.Nie odstawiaj żadnego leku na własną rękę, regularnie rób zlecone badania krwi i od razu zgłoś się do lekarza przy gorączce, krwawieniu lub siniakach.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Nie odstawiaj żadnego leku na własną rękę, regularnie rób zlecone badania krwi i od razu zgłoś się do lekarza przy gorączce, krwawieniu lub siniakach.
Oba leki osłabiają odporność, a razem robią to mocniej. Dzięki temu łatwiej o poważne zakażenie i spadek liczby krwinek, na przykład płytek odpowiedzialnych za krzepnięcie. Działanie alemtuzumabu utrzymuje się wiele miesięcy po kroplówce, więc ryzyko nie znika od razu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność albo ból przy oddawaniu moczu
- nowe siniaki, wybroczyny lub krwawienie z dziąseł i nosa
- silne zmęczenie i bladość
- opryszczka lub bolesna wysypka z pęcherzykami
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Łącz oba leki tylko przy wyraźnym wskazaniu i pod ścisłą kontrolą specjalisty. Przed każdym podaniem alemtuzumabu wyklucz ciężkie, czynne zakażenie, ponieważ w takiej sytuacji alemtuzumabu nie podaje się do czasu całkowitego ustąpienia zakażenia[1]. W czasie leczenia regularnie kontroluj morfologię z rozmazem i liczbę płytek krwi oraz obserwuj pacjenta pod kątem zakażeń. Rozważ profilaktykę przeciwzakażeniową zgodnie z protokołem ośrodka. Pamiętaj, że działanie alemtuzumabu na limfocyty utrzymuje się wiele miesięcy po infuzji.
Skutek kliniczny
Wzrasta ryzyko ciężkich zakażeń, w tym oportunistycznych, oraz reaktywacji zakażeń wirusowych. Możliwe jest nasilenie cytopenii, zwłaszcza małopłytkowości. Przy długotrwałej, głębokiej immunosupresji rośnie także ryzyko nowotworów.
Mechanizm
Połączenie sumuje działanie immunosupresyjne obu leków. Alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów, a syrolimus hamuje szlak mTOR i proliferację limfocytów T oraz może obniżać liczbę płytek krwi i leukocytów. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna. Syrolimus jest metabolizowany przez CYP3A4 i transportowany przez glikoproteinę P[2], a alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne nie wpływa na te szlaki.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem
- liczba płytek krwi
- objawy zakażenia, w tym zakażeń oportunistycznych i reaktywacji wirusów
- kreatynina i badanie ogólne moczu
- stężenie syrolimusu we krwi zgodnie z rutynowym monitorowaniem
Kiedy ocena się zmienia
| Syrolimus włączany po kursie alemtuzumabukolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Deplecja limfocytów po alemtuzumabie utrzymuje się wiele miesięcy, więc ryzyko sumowania immunosupresji dotyczy także włączenia syrolimusu długo po infuzji. Przed włączeniem oceń morfologię z rozmazem i wyklucz czynne zakażenie. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Rapamune 1 mg/ml, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/rapamune-100103636/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Rapamune. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/rapamune-100103636/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ AlbendazolPrzy długotrwałym leczeniu albendazolem u pacjenta po alemtuzumabie kontroluj morfologię krwi z rozmazem przed rozpoczęciem i regularnie w trakcie kuracji.Jeśli masz przyjmować albendazol dłużej niż kilka dni, powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu leczenie stwardnienia rozsianego i rób zlecone badania krwi.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Jeśli masz przyjmować albendazol dłużej niż kilka dni, powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu leczenie stwardnienia rozsianego i rób zlecone badania krwi.
Oba leki mogą zmniejszać liczbę krwinek, które chronią cię przed zakażeniami i krwawieniem. Gdy przyjmujesz je razem, ten efekt może się nasilić, zwłaszcza przy dłuższym leczeniu albendazolem. Przy jednorazowej dawce na robaki jelitowe ryzyko jest małe.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła albo owrzodzenia w jamie ustnej
- łatwe powstawanie siniaków lub drobne czerwone plamki na skórze
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- nietypowe zmęczenie i osłabienie
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy długotrwałym leczeniu albendazolem u pacjenta po alemtuzumabie kontroluj morfologię krwi z rozmazem przed rozpoczęciem i regularnie w trakcie kuracji. Alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z ciężkim, czynnym zakażeniem do czasu jego całkowitego ustąpienia, więc ciężką układową parazytozę leczy się przed kolejnym kursem alemtuzumabu[1]. Przy pojedynczej dawce albendazolu na zarażenie jelitowe wystarczy poinformować pacjenta o objawach zakażenia i spadku liczby krwinek.
Skutek kliniczny
Możliwe pogłębienie cytopenii, zwłaszcza neutropenii, i większe ryzyko ciężkich zakażeń. Dotyczy to głównie długich, układowych kuracji albendazolem, na przykład w bąblowicy lub wągrzycy. Przy pojedynczej dawce stosowanej w zarażeniach jelitowych znaczenie kliniczne jest małe.
Mechanizm
Przy dłuższym leczeniu układowym albendazol może hamować czynność szpiku i powodować leukopenię lub neutropenię. Alemtuzumab wywołuje długotrwałą limfopenię, a także neutropenię i małopłytkowość o podłożu immunologicznym. Oba leki mogą więc sumować działanie hematotoksyczne i zwiększać ryzyko zakażeń. Nie ma interakcji farmakokinetycznej, bo alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne nie wpływa na metabolizm albendazolu.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem (neutrofile, limfocyty, płytki krwi)
- objawy zakażenia (gorączka, ból gardła)
- objawy krwawienia (siniaki, wybroczyny)
- aktywność aminotransferaz przy długiej kuracji albendazolem
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Pojedyncza dawka lub krótka kuracja w zarażeniu jelitowymczas leczenia · albendazol | ryzyko maleje | Krótkie leczenie albendazolem rzadko wpływa na szpik, więc sumowanie hematotoksyczności z alemtuzumabem ma małe znaczenie kliniczne. Wystarczy poinformować pacjenta o objawach zakażenia i krwawienia. |
| Długotrwałe leczenie układowe (bąblowica, wągrzyca)czas leczenia · albendazol | ryzyko rośnie | Przy długich kuracjach ryzyko zahamowania czynności szpiku przez albendazol jest największe. Kontroluj morfologię z rozmazem przed rozpoczęciem i regularnie w trakcie leczenia, a kolejny kurs alemtuzumabu planuj po opanowaniu zakażenia. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ Szczepionka przeciw WZW BSzczepienie przeciw WZW B najlepiej ukończyć przed rozpoczęciem leczenia alemtuzumabem u osób bez odporności.Termin szczepienia ustal z neurologiem, a po zakończeniu szczepienia zapytaj lekarza o badanie krwi sprawdzające, czy jesteś uodporniony.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Termin szczepienia ustal z neurologiem, a po zakończeniu szczepienia zapytaj lekarza o badanie krwi sprawdzające, czy jesteś uodporniony.
Alemtuzumab mocno osłabia układ odpornościowy na długi czas. Szczepionka przeciw żółtaczce typu B jest bezpieczna, ale w tym okresie organizm może wytworzyć za mało przeciwciał i szczepienie może nie chronić w pełni. Najlepiej zaszczepić się przed rozpoczęciem leczenia.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- brak przeciwciał lub ich niskie miano w badaniu po szczepieniu
- gorączka lub objawy infekcji w dniu planowanego szczepienia lub wlewu
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Szczepienie przeciw WZW B najlepiej ukończyć przed rozpoczęciem leczenia alemtuzumabem u osób bez odporności. Jeśli szczepienie wykonuje się po kursie leczenia, należy zaplanować je w porozumieniu z neurologiem i po zakończeniu schematu oznaczyć miano przeciwciał anty-HBs, a przy braku odpowiedzi rozważyć dawki uzupełniające lub powtórzenie schematu.
Skutek kliniczny
Szczepienie wykonane w okresie deplecji limfocytów po alemtuzumabie może dać słabszą lub niewystarczającą odpowiedź serologiczną i brak skutecznej ochrony przed zakażeniem HBV. Nie oczekuje się nasilenia działań niepożądanych żadnego z leków.
Mechanizm
Alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów T i B, które są niezbędne do wytworzenia odpowiedzi na antygen powierzchniowy wirusa zapalenia wątroby typu B. Szczepionka zawiera rekombinowany antygen i nie jest żywa, więc nie grozi zakażeniem szczepem szczepionkowym, ale wytworzenie ochronnego poziomu przeciwciał anty-HBs w okresie limfopenii może być osłabione.
Monitorować
- miano przeciwciał anty-HBs po zakończeniu schematu szczepienia
- liczba limfocytów w okresie szczepienia
- status serologiczny HBV (HBsAg, anty-HBc) przed rozpoczęciem leczenia alemtuzumabem
Kiedy ocena się zmienia
| Schemat szczepienia ukończony przed pierwszym kursem alemtuzumabukolejność włączenia · szczepionka przeciw WZW B | ryzyko maleje | Gdy schemat szczepienia ukończono przed rozpoczęciem leczenia alemtuzumabem, odpowiedź immunologiczna wytwarza się przy prawidłowej liczbie limfocytów i interakcja nie ma znaczenia praktycznego. |
| Szczepienie w okresie głębokiej limfopenii po kursie alemtuzumabuodstep · alemtuzumab | ryzyko rośnie | Szczepienie wykonane w okresie głębokiej deplecji limfocytów niesie największe ryzyko braku odpowiedzi i wymaga obowiązkowej kontroli anty-HBs. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego HBVaxPRO 40 mcg/ml, zawiesina do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/hbvaxpro-100110406/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego PreHevbri 1 dawka 1 ml (10 mcg/ml), zawiesina do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/prehevbri-100477484/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Engerix B 20 mcg antygenu powierzchniowego wirusa zapalenia wątroby typu B (HBsAg)/1 ml; 1 dawka (1 ml), zawiesina do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/engerix-b-100196046/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ Szczepionka przeciw grypieSzczepienia nie należy pomijać, ale warto zaplanować je z wyprzedzeniem przed kursem alemtuzumabu.Szczep się przeciw grypie co sezon, najlepiej w terminie uzgodnionym z neurologiem, i zachęć do szczepienia swoich domowników.opóźniony (dni)badania kliniczne
Niekorzystna interakcja
Szczep się przeciw grypie co sezon, najlepiej w terminie uzgodnionym z neurologiem, i zachęć do szczepienia swoich domowników.
Lek, który dostajesz na stwardnienie rozsiane, przez długi czas osłabia układ odpornościowy. Przez to szczepionka przeciw grypie może chronić cię słabiej niż zwykle. Szczepienie jest dla ciebie bezpieczne i nadal warto się szczepić, bo grypa może mieć u ciebie cięższy przebieg.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka
- dreszcze i bóle mięśni
- kaszel lub duszność
- silne osłabienie
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Szczepienia nie należy pomijać, ale warto zaplanować je z wyprzedzeniem przed kursem alemtuzumabu. U pacjenta po niedawnym kursie szczepionkę inaktywowaną można podać, licząc się z mniejszą skutecznością, a w kolejnych sezonach szczepić corocznie. Zaleca się szczepienie osób z otoczenia pacjenta.
Skutek kliniczny
Osłabiona lub niewystarczająca odpowiedź poszczepienna i mniejsza ochrona przed grypą u pacjenta, który z powodu immunosupresji jest bardziej narażony na ciężki przebieg zakażenia. Szczepienie nie zwiększa toksyczności alemtuzumabu.
Mechanizm
Alemtuzumab wiąże antygen CD52 i powoduje głęboką, długotrwałą deplecję limfocytów T i B. Odbudowa populacji limfocytów trwa wiele miesięcy, a w tym czasie odpowiedź humoralna i komórkowa na antygeny szczepionkowe jest osłabiona. Szczepionka przeciw grypie jest inaktywowana, więc nie stwarza ryzyka zakażenia szczepem szczepionkowym, ale jej immunogenność może być wyraźnie mniejsza.
Monitorować
- termin ostatniego kursu alemtuzumabu względem szczepienia
- objawy grypopodobne w sezonie mimo szczepienia
- liczba limfocytów, jeśli lekarz prowadzący ją zleca
Kiedy ocena się zmienia
| Szczepienie przed kursem alemtuzumabukolejność włączenia · szczepionka przeciw grypie | ryzyko maleje | Szczepienie wykonane przed rozpoczęciem kursu, gdy układ odpornościowy nie jest jeszcze zubożony w limfocyty, daje pełną odpowiedź poszczepienną. |
| Krótko po kursie alemtuzumabuodstep · alemtuzumab | ryzyko rośnie | W pierwszych miesiącach po kursie deplecja limfocytów jest największa, a odpowiedź na szczepionkę najsłabsza. Szczepienia nie należy jednak odkładać na czas po sezonie grypowym. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Fluad 1 dawka (0,5 ml), zawiesina do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/fluad-100511851/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Fluad Tetra -, zawiesina do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/fluad-tetra-100442002/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Flucelvax 1 dawka (0,5 ml), zawiesina do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/flucelvax-100511837/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ Szczepionka przeciw grypie H5N1Szczepienie przeciw grypie H5N1 najlepiej zaplanować przed rozpoczęciem kursu alemtuzumabu.Termin szczepienia uzgodnij z neurologiem prowadzącym leczenie alemtuzumabem i pamiętaj, że po szczepieniu nadal musisz chronić się przed zakażeniem.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Termin szczepienia uzgodnij z neurologiem prowadzącym leczenie alemtuzumabem i pamiętaj, że po szczepieniu nadal musisz chronić się przed zakażeniem.
Alemtuzumab mocno i na długo osłabia układ odporności. Przez to szczepionka przeciw grypie H5N1 może zadziałać słabiej i nie dać pełnej ochrony. Szczepionka jest bezpieczna, bo nie zawiera żywego wirusa. Najlepiej zaszczepić się przed rozpoczęciem leczenia alemtuzumabem.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka
- dreszcze
- kaszel lub duszność
- bóle mięśni i silne osłabienie
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Szczepienie przeciw grypie H5N1 najlepiej zaplanować przed rozpoczęciem kursu alemtuzumabu. Jeśli szczepienie jest wskazane po kursie, można je wykonać, ale należy liczyć się ze słabszą ochroną i utrzymać inne środki zapobiegania zakażeniu. Decyzję o terminie szczepienia podejmuje lekarz prowadzący leczenie stwardnienia rozsianego.
Skutek kliniczny
Możliwa słabsza odpowiedź na szczepienie i niepełna ochrona przed grypą H5N1, szczególnie gdy szczepionkę podaje się wkrótce po kursie alemtuzumabu. Szczepionka jest inaktywowana, więc nie ma ryzyka zakażenia szczepem szczepionkowym.
Mechanizm
Alemtuzumab wiąże antygen CD52 i powoduje głęboką oraz długotrwałą deplecję limfocytów T i B. Szczepionka przeciw grypie H5N1 jest inaktywowana i jej skuteczność zależy od wytworzenia odpowiedzi humoralnej i komórkowej, która w okresie limfopenii po alemtuzumabie może być osłabiona.
Monitorować
- termin ostatniego kursu alemtuzumabu względem szczepienia
- objawy zakażenia grypopodobnego po szczepieniu
- liczba limfocytów według decyzji lekarza prowadzącego
Kiedy ocena się zmienia
| Szczepienie zakończone przed rozpoczęciem kursu alemtuzumabukolejność włączenia · szczepionka przeciw grypie H5N1 | ryzyko maleje | Szczepienie wykonane przed pierwszym kursem alemtuzumabu pozwala wytworzyć odpowiedź immunologiczną przed deplecją limfocytów, co zmniejsza znaczenie interakcji. |
| Szczepienie wkrótce po kursie alemtuzumabuodstep · alemtuzumab | ryzyko rośnie | Szczepienie w okresie głębokiej limfopenii po kursie alemtuzumabu wiąże się z największym ryzykiem niewystarczającej odpowiedzi poszczepiennej. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Aflunov 7,5 mcg/0,5 ml, zawiesina do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/aflunov-100308574/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Incellipan, zawiesina do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/incellipan-100496834/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Pandemic Influenza Vaccine H5N1 Baxter AG, zawiesina do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/pandemic-influenza-vaccine-h5n1-baxter-ag-100282260/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ Szczepionka przeciw meningokokom CSzczepienie przeciw meningokokom C najlepiej wykonać przed rozpoczęciem leczenia alemtuzumabem, z zachowaniem odstępu pozwalającego na wytworzenie odporności.Ustal z lekarzem prowadzącym termin szczepienia – najlepiej przed rozpoczęciem leczenia alemtuzumabem, a jeśli leczenie już trwa, zapytaj, kiedy szczepienie będzie skuteczne.opóźniony (dni)badania kliniczne
Niekorzystna interakcja
Ustal z lekarzem prowadzącym termin szczepienia – najlepiej przed rozpoczęciem leczenia alemtuzumabem, a jeśli leczenie już trwa, zapytaj, kiedy szczepienie będzie skuteczne.
Alemtuzumab mocno osłabia układ odpornościowy na wiele miesięcy. Jeśli zaszczepisz się przeciw meningokokom w tym czasie, szczepionka może słabiej cię chronić. Sama szczepionka nie jest dla ciebie groźna, bo nie zawiera żywych bakterii. Najlepiej zaszczepić się z wyprzedzeniem, zanim rozpoczniesz leczenie.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nagła wysoka gorączka z dreszczami
- silny ból głowy i sztywność karku
- wysypka w postaci drobnych czerwonych lub fioletowych plamek, które nie bledną pod naciskiem
- nadwrażliwość na światło, splątanie lub senność
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Szczepienie przeciw meningokokom C najlepiej wykonać przed rozpoczęciem leczenia alemtuzumabem, z zachowaniem odstępu pozwalającego na wytworzenie odporności. Jeśli szczepienie trzeba wykonać po kursie leczenia, nie podawaj go w okresie głębokiej limfopenii i rozważ z lekarzem oznaczenie odpowiedzi poszczepiennej lub dawkę przypominającą po odbudowie limfocytów. Przed szczepieniem upewnij się, że pacjent nie ma nadwrażliwości na toksoid tężcowy, bo wyklucza ona podanie tej szczepionki[1].
Skutek kliniczny
Szczepienie wykonane po kursie alemtuzumabu może dać niepełną ochronę przed inwazyjną chorobą meningokokową. Nie należy oczekiwać nasilenia działań niepożądanych szczepionki ani alemtuzumabu.
Mechanizm
Alemtuzumab niszczy limfocyty T i B, a odbudowa ich liczby trwa wiele miesięcy. Skoniugowana szczepionka przeciw meningokokom C działa tylko wtedy, gdy limfocyty wytworzą przeciwciała i pamięć immunologiczną, dlatego szczepienie w okresie głębokiej limfopenii może dać słabszą lub krótszą ochronę. Szczepionka nie zawiera żywych bakterii, więc nie grozi zakażeniem szczepem szczepionkowym.
Monitorować
- liczba limfocytów przed szczepieniem wykonywanym po kursie alemtuzumabu
- termin ostatniego kursu alemtuzumabu w stosunku do daty szczepienia
- w uzasadnionych przypadkach miano przeciwciał poszczepiennych
Kiedy ocena się zmienia
| Szczepienie zakończone z wyprzedzeniem przed pierwszym kursem alemtuzumabukolejność włączenia · szczepionka przeciw meningokokom C | ryzyko maleje | Szczepienie wykonane z wyprzedzeniem przed rozpoczęciem leczenia pozwala wytworzyć odporność przed deplecją limfocytów, więc interakcja traci znaczenie praktyczne. |
| Okres głębokiej limfopenii po kursie alemtuzumabuodstep · alemtuzumab | ryzyko rośnie | Szczepienie w okresie głębokiej limfopenii po kursie wiąże się z największym ryzykiem niewystarczającej odpowiedzi. Rozważ odroczenie lub kontrolę odpowiedzi poszczepiennej. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego NeisVac-C 10 mcg polisacharydu (O-deacetylowanego) Neisseria meningitidis grupy C (szczep C11) skoniugowany z 10-20 mcg toksoidu tężcowego adsorbowany na wodorotlenku glinu 0,5 mg Al+3/0,5 ml, zawiesina do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/neisvac-c-100216990/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ Szczepionka przeciw poliomyelitisZaplanowane szczepienie przeciw poliomyelitis najlepiej zakończyć przed rozpoczęciem leczenia alemtuzumabem.Zanim zaszczepisz się przeciw polio, ustal z neurologiem najlepszy termin szczepienia względem leczenia alemtuzumabem.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Zanim zaszczepisz się przeciw polio, ustal z neurologiem najlepszy termin szczepienia względem leczenia alemtuzumabem.
Alemtuzumab, stosowany w stwardnieniu rozsianym, na długo osłabia układ odpornościowy. Przez to szczepionka przeciw polio może zadziałać słabiej niż zwykle. Szczepionka nie zawiera żywego wirusa, więc nie zaszkodzi ci, ale ochrona może być niepełna.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- planowany wyjazd do kraju, w którym występuje polio – zgłoś to lekarzowi wcześniej
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Zaplanowane szczepienie przeciw poliomyelitis najlepiej zakończyć przed rozpoczęciem leczenia alemtuzumabem. Jeśli szczepienie jest potrzebne w trakcie leczenia, odłóż je do czasu odbudowy liczby limfocytów, o ile nie ma pilnego wskazania, i rozważ ocenę odpowiedzi poszczepiennej.
Skutek kliniczny
Szczepienie wykonane w okresie głębokiej limfopenii po alemtuzumabie może dać niepełną ochronę przed poliomyelitis. Połączenie nie stwarza zagrożenia dla bezpieczeństwa pacjenta.
Mechanizm
Alemtuzumab niszczy limfocyty T i B niosące antygen CD52, co prowadzi do długotrwałej limfopenii i osłabia zdolność organizmu do wytworzenia przeciwciał po szczepieniu. Szczepionka przeciw poliomyelitis jest inaktywowana, więc nie może wywołać zakażenia wirusem szczepionkowym, a problem dotyczy wyłącznie słabszej odpowiedzi odpornościowej.
Monitorować
- liczba limfocytów przed szczepieniem
- odpowiedź poszczepienna, gdy ochrona jest kluczowa (np. przed podróżą do rejonu endemicznego)
Kiedy ocena się zmienia
| Szczepienie zakończone przed pierwszym kursem alemtuzumabukolejność włączenia · szczepionka przeciw poliomyelitis | ryzyko maleje | Szczepienie zakończone przed rozpoczęciem leczenia alemtuzumabem pozwala uzyskać pełną odpowiedź odpornościową. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Imovax Polio 29 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 1, szczep Mahoney, 7 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 2, szczep MEF-1 i 26 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 3, szczep Saukett/0,5 ml; Szczepionka 1-dawkowa, 1 dawka (0. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/imovax-polio-100196626/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ Mykofenolan mofetylŁączenie obu leków powinno być świadomą decyzją specjalisty prowadzącego, a nie przypadkowym zbiegiem zaleceń.Stosuj oba leki tylko pod kontrolą lekarza, rób zlecone badania krwi i od razu zgłoś się do lekarza przy gorączce lub innych objawach zakażenia.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Stosuj oba leki tylko pod kontrolą lekarza, rób zlecone badania krwi i od razu zgłoś się do lekarza przy gorączce lub innych objawach zakażenia.
Oba leki osłabiają odporność, a razem robią to silniej i na dłużej. Przez to łatwiej o poważne zakażenia, także takie, które u zdrowych osób zdarzają się rzadko. Efekt leku podanego w kroplówce może utrzymywać się wiele miesięcy po jego podaniu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność
- ból przy oddawaniu moczu
- pęcherzyki lub bolesna wysypka na skórze
- nietypowe siniaki lub krwawienia
- silne osłabienie
- nowe zaburzenia mowy, widzenia, równowagi lub pamięci
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Łączenie obu leków powinno być świadomą decyzją specjalisty prowadzącego, a nie przypadkowym zbiegiem zaleceń. Przed podaniem alemtuzumabu należy wykluczyć ciężkie, czynne zakażenie, ponieważ wtedy alemtuzumabu się nie podaje do czasu jego całkowitego ustąpienia[1]. W trakcie leczenia skojarzonego i po podaniu alemtuzumabu trzeba regularnie kontrolować morfologię z rozmazem, oceniać objawy zakażeń i rozważyć profilaktykę przeciwwirusową oraz przeciwko Pneumocystis zgodnie z praktyką ośrodka. Jeśli mykofenolan mofetylu ma być włączony u pacjenta po niedawnym leczeniu alemtuzumabem, należy uwzględnić utrzymującą się limfopenię.
Skutek kliniczny
Pogłębiona i przedłużona immunosupresja zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń bakteryjnych, wirusowych i grzybiczych, w tym reaktywacji wirusów opryszczki, cytomegalii i zakażeń oportunistycznych. Możliwe jest też nasilenie cytopenii oraz w dłuższej perspektywie większe ryzyko nowotworów i postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii.
Mechanizm
Oba leki hamują układ odpornościowy na różnych drogach, więc ich działania się sumują. Alemtuzumab niszczy limfocyty T i B niosące antygen CD52 i wywołuje długotrwałą limfopenię, a mykofenolan mofetylu przez kwas mykofenolowy hamuje dehydrogenazę monofosforanu inozyny i proliferację limfocytów. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, ponieważ przeciwciało monoklonalne nie jest metabolizowane przez enzymy wątrobowe ani nie wpływa na recyrkulację jelitowo-wątrobową kwasu mykofenolowego.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i liczba limfocytów
- objawy zakażenia, w tym gorączka
- wiremia CMV i objawy reaktywacji wirusa opryszczki
- nowe objawy neurologiczne
- czynność nerek i wątroby
Kiedy ocena się zmienia
| Mykofenolan mofetylu włączany po wcześniejszym podaniu alemtuzumabukolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Działanie limfopeniczne alemtuzumabu utrzymuje się długo po infuzji, dlatego przed włączeniem mykofenolanu mofetylu należy ocenić liczbę limfocytów i ryzyko zakażeń, nawet jeśli od podania alemtuzumabu minęło sporo czasu. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ Szczepionka przeciw COVID-19Zaplanuj pełne szczepienie przeciw COVID-19 przed rozpoczęciem kursu alemtuzumabu, z zapasem czasu na wytworzenie odporności.Zaszczep się, ale termin szczepienia ustal z neurologiem tak, żeby wypadł przed kolejnym kursem leczenia.opóźniony (dni)badania kliniczne
Niekorzystna interakcja
Zaszczep się, ale termin szczepienia ustal z neurologiem tak, żeby wypadł przed kolejnym kursem leczenia.
Lek, który dostajesz w kroplówce na stwardnienie rozsiane, mocno osłabia odporność na wiele miesięcy. Przez to szczepionka przeciw COVID-19 może słabiej cię chronić. Sama szczepionka jest dla ciebie bezpieczna, bo nie zawiera żywego wirusa. Najlepiej zaszczepić się przed kolejnym kursem leczenia.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, kaszel lub duszność mimo szczepienia
- utrata węchu lub smaku
- nasilone osłabienie po kontakcie z osobą chorą na COVID-19
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Zaplanuj pełne szczepienie przeciw COVID-19 przed rozpoczęciem kursu alemtuzumabu, z zapasem czasu na wytworzenie odporności. U pacjenta już leczonego szczepienia nie odkładaj bez potrzeby, bo częściowa ochrona jest lepsza niż brak, ale optymalnie podaj szczepionkę możliwie późno przed kolejnym kursem lub po odbudowie limfocytów. Rozważ dawkę przypominającą zgodnie z zaleceniami dla osób z obniżoną odpornością i zalecaj szczepienie domowników.
Skutek kliniczny
Zmniejszona immunogenność szczepionki i słabsza ochrona przed ciężkim przebiegiem COVID-19, najwyraźniej w pierwszych miesiącach po kursie alemtuzumabu. Połączenie nie zwiększa toksyczności żadnego z preparatów.
Mechanizm
Szczepienie przeciw COVID-19 najlepiej zaplanować przed kursem alemtuzumabu albo po odbudowie limfocytów, bo lek osłabia odpowiedź na szczepionkę. Alemtuzumab wiąże antygen CD52 na limfocytach T i B i powoduje ich głęboką, długotrwałą deplecję. Odpowiedź poszczepienna zależy od czynnych limfocytów B i T, więc szczepionka podana w okresie limfopenii wywołuje słabszą odpowiedź humoralną i komórkową. Szczepionka zawiera inaktywowany wirus, dlatego nie niesie ryzyka zakażenia szczepem szczepionkowym u osoby z obniżoną odpornością[1]. Nie badano formalnie interakcji alemtuzumabu z innymi lekami[2].
Monitorować
- liczba limfocytów przed planowanym szczepieniem
- objawy zakażenia SARS-CoV-2 mimo szczepienia
- w wybranych przypadkach miano przeciwciał poszczepiennych
Kiedy ocena się zmienia
| Szczepienie zakończone przed pierwszym kursem alemtuzumabukolejność włączenia · szczepionka przeciw COVID-19 | ryzyko maleje | Szczepienie zakończone przed kursem alemtuzumabu z zapasem czasu na wytworzenie odporności daje odpowiedź porównywalną z osobami nieleczonymi. |
| Szczepienie wkrótce po kursie alemtuzumabuodstep · szczepionka przeciw COVID-19 | ryzyko rośnie | Szczepienie w okresie głębokiej limfopenii po kursie daje najsłabszą odpowiedź – rozważ dawkę przypominającą po odbudowie limfocytów. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego COVID-19 Vaccine (inactivated, adjuvanted) Valneva 33 j antygenu (AU) inaktywowanego wirusa SARS-CoV-2/0,5 ml (1 dawka), zawiesina do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/covid-19-vaccine-inactivated-adjuvanted-valneva-100471098/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ PaklitakselUnikaj jednoczesnego lub bliskiego w czasie podawania obu leków, a decyzję o chemioterapii u pacjenta po kursie alemtuzumabu podejmuj wspólnie z neurologiem i onkologiem.Powiedz onkologowi i neurologowi, że przyjmujesz oba leki, regularnie rób zlecone badania krwi i przy gorączce od razu skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz onkologowi i neurologowi, że przyjmujesz oba leki, regularnie rób zlecone badania krwi i przy gorączce od razu skontaktuj się z lekarzem.
Oba leki osłabiają odporność organizmu, każdy w trochę inny sposób. Razem mogą bardziej obniżyć liczbę białych krwinek i płytek krwi. Przez to łatwiej o poważne zakażenie lub krwawienie. Lekarze muszą dobrze zaplanować leczenie i często sprawdzać twoją krew.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła, kaszel, pieczenie przy oddawaniu moczu
- nietypowe siniaki, krwawienie z nosa lub dziąseł
- drobne czerwone kropki na skórze
- duże osłabienie
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj jednoczesnego lub bliskiego w czasie podawania obu leków, a decyzję o chemioterapii u pacjenta po kursie alemtuzumabu podejmuj wspólnie z neurologiem i onkologiem. Przed każdym cyklem paklitakselu oceń morfologię z rozmazem i nie rozpoczynaj cyklu przy liczbie neutrofili poniżej 1 500 komórek/mm3[1]. Wyklucz czynne zakażenie przed podaniem alemtuzumabu i w razie gorączki szybko diagnozuj oraz lecz zakażenie.
Skutek kliniczny
Sumowanie działania immunosupresyjnego i mielosupresyjnego zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń, w tym oportunistycznych, oraz głębszej i dłużej trwającej neutropenii lub małopłytkowości. Paklitakselu nie podaje się, gdy przed leczeniem liczba neutrofili wynosi poniżej 1 500 komórek/mm3[1]. Alemtuzumabu nie podaje się w trakcie ciężkiego, czynnego zakażenia do czasu jego całkowitego ustąpienia[2].
Mechanizm
Połączenie wymaga ścisłej kontroli morfologii i czujności wobec zakażeń, bo oba leki osłabiają odporność różnymi drogami. Paklitaksel uszkadza szpik i obniża liczbę neutrofili, a alemtuzumab długotrwale niszczy limfocyty i może wywoływać cytopenie o podłożu autoimmunologicznym. Paklitaksel jest metabolizowany przez CYP2C8 i CYP3A4[1], a przeciwciało monoklonalne nie wpływa na te enzymy, więc nie oczekuje się interakcji farmakokinetycznej.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem paklitakselu
- liczba neutrofili, limfocytów i płytek krwi
- objawy zakażenia, w tym gorączka
- objawy skazy krwotocznej
Kiedy ocena się zmienia
| Okres utrzymującej się limfopenii po kursie alemtuzumabuodstep · alemtuzumab | ryzyko rośnie | Ryzyko zakażeń jest największe, gdy paklitaksel podaje się w okresie głębokiej limfopenii po kursie alemtuzumabu. Przed rozpoczęciem chemioterapii oceń liczbę limfocytów i neutrofili. |
| Paklitaksel związany z albuminąpostać · paklitaksel | inne zalecenie | Tej postaci paklitakselu nie łączy się z innymi lekami przeciwnowotworowymi poza gemcytabiną i karboplatyną. Przy stosowaniu alemtuzumabu w leczeniu nowotworu połączenia należy unikać. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Abraxane 5 mg/ml, proszek do sporządzania zawiesiny do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/abraxane-100265356/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Abraxane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/abraxane-100265356/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ BusulfanPołączenie stosuje się tylko pod nadzorem specjalisty, z kontrolą morfologii krwi i czujnością na zakażenia.Przyjmuj leki tylko według zaleceń lekarza, wykonuj zlecone badania krwi i przy gorączce lub objawach zakażenia od razu skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Przyjmuj leki tylko według zaleceń lekarza, wykonuj zlecone badania krwi i przy gorączce lub objawach zakażenia od razu skontaktuj się z lekarzem.
Oba leki osłabiają odporność, a razem robią to jeszcze silniej. Przez to łatwiej o poważne zakażenia, a także o spadek liczby krwinek, który może sprzyjać krwawieniom. Takie leczenie prowadzi się tylko pod stałą kontrolą lekarza i z regularnymi badaniami krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła, kaszel lub duszność
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- opryszczka lub pęcherzyki na skórze
- siniaki, krwawienie z nosa lub dziąseł
- duże osłabienie i bladość
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie stosuje się tylko pod nadzorem specjalisty, z kontrolą morfologii krwi i czujnością na zakażenia. Przed podaniem alemtuzumabu należy ocenić aktualną morfologię i wykluczyć czynne zakażenie, a u pacjenta po leczeniu busulfanem uwzględnić czas potrzebny na regenerację szpiku. W ciężkim, czynnym zakażeniu alemtuzumabu nie podaje się do czasu jego całkowitego ustąpienia[1]. Szczepienie żywymi szczepionkami nie jest zalecane u pacjentów w immunosupresji[2]. Warto rozważyć profilaktykę przeciwzakażeniową zgodnie z lokalnymi standardami ośrodka.
Skutek kliniczny
Rośnie ryzyko głębokiej i przedłużonej immunosupresji, ciężkich zakażeń bakteryjnych, wirusowych i grzybiczych, w tym zakażeń oportunistycznych i reaktywacji wirusów. Możliwe jest też nasilenie cytopenii, zwłaszcza neutropenii i małopłytkowości z ryzykiem krwawień.
Mechanizm
Połączenie sumuje działanie immunosupresyjne obu leków. Busulfan jest lekiem alkilującym, który hamuje czynność szpiku i zmniejsza liczbę wszystkich linii krwinek. Alemtuzumab jest przeciwciałem przeciw CD52, które niszczy limfocyty T i B i powoduje długotrwałą limfopenię. Nie ma interakcji farmakokinetycznej, bo alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne nie wpływa na enzymy ani na stężenie glutationu, od których zależy klirens busulfanu.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem, w tym liczba neutrofili, limfocytów i płytek krwi
- objawy zakażenia, w tym gorączka
- objawy krwawienia
- objawy ze strony układu oddechowego, takie jak kaszel i duszność
Kiedy ocena się zmienia
| Duże dawki mieloablacyjnedawka · busulfan | inne zalecenie | W kondycjonowaniu przed przeszczepieniem komórek krwiotwórczych skojarzenie dużych dawek busulfanu z alemtuzumabem bywa elementem zaplanowanego schematu. Wtedy połączenie jest celowe, a postępowanie wyznacza protokół ośrodka transplantacyjnego z profilaktyką zakażeń i monitorowaniem. |
| Alemtuzumab podany wcześniejkolejność włączenia · alemtuzumab | ryzyko rośnie | Limfopenia po alemtuzumabie utrzymuje się długo, dlatego rozpoczęcie busulfanu u pacjenta wcześniej leczonego alemtuzumabem także sumuje immunosupresję. Przed włączeniem busulfanu należy ocenić liczbę limfocytów i ryzyko zakażeń. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Myleran 2 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/myleran-100045175/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ KarbamazepinaPołączenie można stosować, ale wymaga ścisłego monitorowania morfologii krwi z rozmazem i płytkami.Wykonuj zlecone badania krwi w wyznaczonych terminach i od razu zgłoś się do lekarza, jeśli zauważysz niepokojące objawy.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Wykonuj zlecone badania krwi w wyznaczonych terminach i od razu zgłoś się do lekarza, jeśli zauważysz niepokojące objawy.
Oba leki mogą czasem obniżać liczbę krwinek, w tym płytek krwi odpowiedzialnych za krzepnięcie i krwinek białych chroniących przed zakażeniami. Razem to ryzyko może być większe. Leki nie zmieniają nawzajem swojego działania, ale wymagają regularnej kontroli badań krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- łatwe powstawanie siniaków
- drobne czerwone lub fioletowe plamki na skórze
- krwawienie z dziąseł lub nosa, które trudno zatamować
- krew w moczu lub stolcu, bardzo obfita miesiączka
- gorączka, dreszcze, ból gardła
- nietypowe zmęczenie i bladość
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie można stosować, ale wymaga ścisłego monitorowania morfologii krwi z rozmazem i płytkami. Przed włączeniem karbamazepiny u pacjenta po kursie alemtuzumabu należy wykonać wyjściową morfologię i nie włączać jej przy istniejącej supresji szpiku[1]. Każdy nowy spadek liczby płytek lub neutrofili wymaga pilnej oceny lekarskiej z uwzględnieniem obu leków jako możliwej przyczyny. Gdy wskazaniem są objawy napadowe lub neuralgia w stwardnieniu rozsianym, warto rozważyć lek bez działania mielotoksycznego. Alemtuzumabu nie podaje się przy ciężkim, czynnym zakażeniu do czasu jego ustąpienia[2].
Skutek kliniczny
Możliwe jest większe ryzyko cytopenii – leukopenii, neutropenii, małopłytkowości lub niedokrwistości – oraz trudność w ustaleniu, który lek odpowiada za nowo wykryte zaburzenie morfologii. Spadek liczby krwinek nakłada się na immunosupresję po alemtuzumabie i może zwiększać ryzyko zakażeń oraz krwawień.
Mechanizm
Interakcja wynika ze sumowania działań niepożądanych na krew i układ odpornościowy, a nie ze zmiany stężeń leków. Karbamazepina może hamować czynność szpiku kostnego i jest przeciwwskazana u osób z zaburzeniem czynności szpiku lub jego supresją w wywiadzie[1]. Alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą limfopenię oraz może wywoływać autoimmunologiczne cytopenie, w tym małopłytkowość immunologiczną. Alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne nie jest metabolizowany przez cytochrom P-450, dlatego indukcja enzymów przez karbamazepinę nie powinna zmieniać jego ekspozycji. Interakcji alemtuzumabu z innymi lekami nie oceniano w formalnych badaniach[2].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i liczbą płytek
- objawy krwawienia i skazy krwotocznej
- objawy zakażenia
- próby wątrobowe
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Karbamazepina włączana u pacjenta po kursie alemtuzumabukolejność włączenia · karbamazepina | inne zalecenie | Przed włączeniem karbamazepiny wykonaj wyjściową morfologię z płytkami – przy supresji szpiku lub cytopenii po alemtuzumabie karbamazepiny nie należy włączać. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlepsin 200 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/finlepsin-100116679/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Finlepsin. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/finlepsin-100116679/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ ChlorambucylŁączenie lub kolejne stosowanie obu leków wymaga ścisłego monitorowania morfologii i objawów zakażenia.Rób zalecone badania krwi i przy gorączce lub innych objawach zakażenia od razu skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Rób zalecone badania krwi i przy gorączce lub innych objawach zakażenia od razu skontaktuj się z lekarzem.
Oba leki osłabiają odporność i mogą obniżać liczbę krwinek. Stosowane razem lub jeden po drugim mogą zwiększać ryzyko poważnych zakażeń i krwawień. Lekarz powinien wiedzieć o obu lekach i regularnie zlecać badania krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła lub owrzodzenia w jamie ustnej
- kaszel lub duszność
- łatwe powstawanie siniaków lub krwawienia
- nietypowe, silne zmęczenie
- opryszczka lub bolesna wysypka z pęcherzykami
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Łączenie lub kolejne stosowanie obu leków wymaga ścisłego monitorowania morfologii i objawów zakażenia. Przed podaniem alemtuzumabu u pacjenta leczonego wcześniej chlorambucylem oceń morfologię z rozmazem i upewnij się, że skutki poprzedniego leczenia ustąpiły. Rozważ profilaktykę przeciwinfekcyjną zgodnie z miejscowymi standardami. U pacjentów z zaburzoną odpornością nie stosuje się szczepionek zawierających żywe drobnoustroje[1].
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko głębokiej i przedłużonej limfopenii, neutropenii i małopłytkowości. Rośnie też ryzyko ciężkich zakażeń, w tym oportunistycznych i reaktywacji zakażeń wirusowych. Oba leki wiążą się także z ryzykiem nowotworów wtórnych, które przy łączeniu może się sumować.
Mechanizm
Chlorambucyl jest lekiem alkilującym, który hamuje czynność szpiku i obniża liczbę limfocytów. Alemtuzumab niszczy limfocyty z antygenem CD52 i wywołuje długotrwałą limfopenię. Oba leki sumują więc działanie mielosupresyjne i immunosupresyjne. Nie przeprowadzono formalnych badań interakcji alemtuzumabu z innymi lekami[2].
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem, w tym liczba limfocytów, neutrofilów i płytek
- objawy zakażenia i temperatura ciała
- objawy reaktywacji zakażeń wirusowych (opryszczka, półpasiec)
- objawy krwawienia
Kiedy ocena się zmienia
| Alemtuzumab po wcześniejszym leczeniu chlorambucylemkolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Przed podaniem alemtuzumabu po leczeniu chlorambucylem oceń morfologię z rozmazem i upewnij się, że cytopenie ustąpiły, bo efekty obu leków mogą się nakładać mimo zakończenia leczenia chlorambucylem. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Leukeran 2 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/leukeran-100194811/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ KolchicynaPrzed włączeniem kolchicyny u pacjenta po leczeniu alemtuzumabem sprawdź aktualną morfologię z rozmazem i liczbą płytek oraz czynność nerek i wątroby.Rób regularnie zlecone badania krwi i powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie stwardnienia rozsianego, że przyjmujesz kolchicynę.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Rób regularnie zlecone badania krwi i powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie stwardnienia rozsianego, że przyjmujesz kolchicynę.
Oba leki mogą obniżać liczbę krwinek, które chronią przed zakażeniami i krwawieniem. Przyjmowane razem zwiększają ryzyko ciężkich zakażeń i łatwego powstawania siniaków lub krwawień. Lekarz może zlecić częstsze badania krwi i dobrać jak najmniejszą dawkę kolchicyny na możliwie krótki czas.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub częste infekcje
- siniaki bez powodu albo drobne czerwone kropki na skórze
- krwawienie z nosa lub dziąseł, krew w moczu lub stolcu
- silna biegunka, wymioty lub ból brzucha
- nietypowe zmęczenie, bladość lub duszność
- osłabienie lub ból mięśni
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przed włączeniem kolchicyny u pacjenta po leczeniu alemtuzumabem sprawdź aktualną morfologię z rozmazem i liczbą płytek oraz czynność nerek i wątroby. Stosuj najmniejszą skuteczną dawkę kolchicyny przez możliwie krótki czas i unikaj leczenia długotrwałego, jeśli istnieje alternatywa. Przy pojawieniu się małopłytkowości, neutropenii lub innej cytopenii kolchicynę należy odstawić, ponieważ dyskrazja krwi wyklucza jej stosowanie[1][2]. Wyklucz jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 i glikoproteiny P, które zwiększają ekspozycję na kolchicynę[1].
Skutek kliniczny
Rośnie ryzyko ciężkich cytopenii, krwawień i zakażeń, w tym oportunistycznych. Cytopenia wywołana alemtuzumabem może zostać zamaskowana albo pogłębiona przez kolchicynę, a jej objawy toksyczne (biegunka, osłabienie, gorączka) łatwo pomylić z zakażeniem. Kolchicyny nie stosuje się u pacjentów z istniejącymi dyskrazjami krwi[1][2].
Mechanizm
Sumuje się działanie obu leków na krew i odporność. Alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą limfopenię i może wywołać autoimmunologiczne cytopenie, w tym małopłytkowość immunologiczną, także wiele miesięcy po infuzji. Kolchicyna działa mielotoksycznie, zwłaszcza przy kumulacji, i może powodować leukopenię, granulocytopenię, małopłytkowość, a nawet niedokrwistość aplastyczną. Interakcji farmakokinetycznej się nie oczekuje, ponieważ alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne nie jest inhibitorem CYP3A4 ani glikoproteiny P.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i liczbą płytek
- objawy zakażenia (gorączka, dreszcze)
- objawy krwawienia (wybroczyny, siniaki, krwawienie z dziąseł)
- kreatynina i eGFR
- próby wątrobowe
- objawy toksyczności kolchicyny (biegunka, wymioty, osłabienie i ból mięśni)
Kiedy ocena się zmienia
| eGFR ≤ 50pacjent | interakcja nie dotyczy | Przy eGFR poniżej 50 ml/min kolchicyna jest przeciwwskazana i nie należy jej stosować również u pacjentów po alemtuzumabie. |
| Leczenie długotrwałeczas leczenia · kolchicyna | ryzyko rośnie | Długotrwałe stosowanie kolchicyny zwiększa ryzyko kumulacji i mielotoksyczności, które sumuje się z cytopeniami po alemtuzumabie. Krótkie leczenie napadu jest mniej obciążające, ale nadal wymaga aktualnej morfologii. |
| Cytopenia po alemtuzumabiekolejność włączenia · pacjent | interakcja nie dotyczy | Jeśli po alemtuzumabie rozwinęła się małopłytkowość immunologiczna lub inna cytopenia, kolchicyny nie stosuje się, ponieważ dyskrazja krwi wyklucza jej podanie. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Colchicine AGEPHA Pharma 0,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/colchicine-agepha-pharma-100543360/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Colchicine RPH 500 mcg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/colchicine-rph-100331923/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Colchicine AGEPHA Pharma. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/colchicine-agepha-pharma-100543360/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ DocetakselUnikaj jednoczesnego stosowania i decyzję o łączeniu podejmuj wspólnie z onkologiem i neurologiem po ocenie korzyści i ryzyka.Powiedz onkologowi i neurologowi, że przyjmujesz oba leki, i natychmiast zgłoś się do lekarza, jeśli dostaniesz gorączki.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz onkologowi i neurologowi, że przyjmujesz oba leki, i natychmiast zgłoś się do lekarza, jeśli dostaniesz gorączki.
Oba leki osłabiają odporność i mogą zmniejszać liczbę krwinek. Gdy stosujesz je razem albo jeden po drugim, łatwiej o ciężkie zakażenia i krwawienia. Lekarz będzie często badał ci krew i może zmienić plan leczenia.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka 38°C lub wyższa
- dreszcze
- ból gardła lub kaszel
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- siniaki bez powodu lub drobne czerwone plamki na skórze
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- duże osłabienie
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj jednoczesnego stosowania i decyzję o łączeniu podejmuj wspólnie z onkologiem i neurologiem po ocenie korzyści i ryzyka. Przed każdym cyklem docetakselu oznacz morfologię z rozmazem, ponieważ docetakselu nie podaje się przy liczbie neutrofilów poniżej 1500 komórek/mm3[1]. Alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z ciężkim, czynnym zakażeniem do czasu jego całkowitego ustąpienia[2]. Rozważ profilaktykę przeciwinfekcyjną zgodnie z miejscowymi standardami i pouczenie pacjenta o pilnym zgłaszaniu gorączki.
Skutek kliniczny
Rośnie ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, gorączki neutropenicznej, małopłytkowości i niedokrwistości. Zakażenia mogą mieć cięższy przebieg i dłużej ustępować, ponieważ jednocześnie upośledzona jest odporność komórkowa i liczba neutrofilów. Ryzyko utrzymuje się także wtedy, gdy docetaksel podaje się po wcześniejszym kursie alemtuzumabu, bo limfopenia po alemtuzumabie trwa długo.
Mechanizm
Docetaksel jest lekiem cytotoksycznym, który hamuje czynność szpiku i powoduje przede wszystkim neutropenię. Alemtuzumab niszczy limfocyty T i B i wywołuje długotrwałą limfopenię, a także może powodować cytopenie o podłożu autoimmunologicznym. Oba leki sumują działanie immunosupresyjne i mielosupresyjne. Nie ma interakcji farmakokinetycznej, ponieważ alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne nie jest metabolizowany przez cytochrom P450, a oficjalnych badań interakcji alemtuzumabu nie przeprowadzono[2].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem i między cyklami
- liczba neutrofilów, limfocytów i płytek krwi
- objawy zakażenia, w tym gorączka
- objawy krwawienia i skaza krwotoczna
- czynność wątroby
Bezpieczniejsze alternatywy
interferon betaglatiramer
Kiedy ocena się zmienia
| Docetaksel włączany po wcześniejszym kursie alemtuzumabukolejność włączenia · pacjent | inne zalecenie | Limfopenia po alemtuzumabie utrzymuje się długo, dlatego ryzyko zakażeń pozostaje podwyższone także przy leczeniu docetakselem rozpoczętym po zakończeniu kursu alemtuzumabu. Przed włączeniem docetakselu oceń liczbę limfocytów i neutrofilów oraz wyklucz czynne zakażenie. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Docetaxel Kabi 160 mg/8 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/docetaxel-kabi-100281875/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Docetaxel Kabi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/docetaxel-kabi-100281875/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ EwerolimusUnikaj rutynowego łączenia obu leków poza wyspecjalizowanymi schematami, np. w transplantologii pod nadzorem ośrodka.Powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba leki, rób zlecone badania krwi i przy gorączce lub objawach infekcji od razu skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba leki, rób zlecone badania krwi i przy gorączce lub objawach infekcji od razu skontaktuj się z lekarzem.
Oba leki osłabiają odporność, a razem robią to silniej. Przez to łatwiej o poważne infekcje, także takie, które u zdrowych osób zdarzają się rzadko. Oba leki mogą też obniżać liczbę płytek krwi, co sprzyja siniakom i krwawieniom. Działanie alemtuzumabu trwa wiele miesięcy po kroplówce.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność, ból gardła
- pęcherzyki na skórze lub w ustach, bolesna wysypka
- siniaki bez powodu, krwawienie z nosa lub dziąseł
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- duże zmęczenie i osłabienie
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj rutynowego łączenia obu leków poza wyspecjalizowanymi schematami, np. w transplantologii pod nadzorem ośrodka. Jeśli skojarzenie jest konieczne albo ewerolimus włącza się u pacjenta po niedawnym kursie alemtuzumabu, kontroluj regularnie morfologię z rozmazem i objawy zakażeń. Profilaktykę przeciwzakaźną prowadź zgodnie z protokołem ośrodka. Pamiętaj, że działanie alemtuzumabu na limfocyty utrzymuje się wiele miesięcy po ostatniej infuzji.
Skutek kliniczny
Rośnie ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, w tym reaktywacji wirusów z grupy opryszczki i zakażeń grzybiczych. Możliwe jest nasilenie cytopenii, zwłaszcza małopłytkowości i limfopenii, a przy długotrwałej silnej immunosupresji także wzrost ryzyka nowotworów.
Mechanizm
Oba leki osłabiają odporność różnymi drogami i ich działania się sumują. Ewerolimus hamuje szlak mTOR i ogranicza proliferację limfocytów T i B. Alemtuzumab niszczy limfocyty z antygenem CD52 i wywołuje głęboką limfopenię utrzymującą się długo po podaniu. Oba leki mogą też obniżać liczbę płytek krwi i innych krwinek. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, bo alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne jest rozkładany jak białka i nie wpływa na CYP3A4 ani PgP, przez które przechodzi ewerolimus[1]. Nie przeprowadzono badań interakcji alemtuzumabu z innymi lekami[2].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem, w tym liczba limfocytów, neutrofili i płytek
- objawy zakażeń, gorączka
- objawy reaktywacji opryszczki i półpaśca
- objawy krwawienia i siniaki
Kiedy ocena się zmienia
| Alemtuzumab podany przed włączeniem ewerolimusukolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Limfopenia po alemtuzumabie utrzymuje się wiele miesięcy, więc ryzyko addycji immunosupresji dotyczy także pacjentów po zakończonym kursie. Przed włączeniem ewerolimusu oceń morfologię i stan odporności. |
| Skojarzenie w protokole transplantacyjnym pod nadzorem ośrodkaczas leczenia · pacjent | inne zalecenie | W transplantologii skojarzenie bywa planowane celowo, wtedy postępuj według protokołu ośrodka, w tym profilaktyki przeciwzakaźnej i kontroli stężenia ewerolimusu. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Votubia 2,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/votubia-100253844/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Votubia. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/votubia-100253844/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ FludarabinaŁączenie obu leków jest dopuszczalne tylko w ośrodku hematologicznym lub neurologicznym, z pełną profilaktyką zakażeń i ścisłym monitorowaniem.Przyjmuj wszystkie leki chroniące przed zakażeniami, rób zlecone badania krwi i przy gorączce od razu zgłoś się do lekarza.opóźniony (dni)badania kliniczne
Niekorzystna interakcja
Przyjmuj wszystkie leki chroniące przed zakażeniami, rób zlecone badania krwi i przy gorączce od razu zgłoś się do lekarza.
Oba leki mocno i na długo osłabiają odporność. Razem zwiększają ryzyko poważnych zakażeń, spadku liczby krwinek oraz rozpadu czerwonych krwinek. Lekarz może je łączyć, ale wtedy musisz regularnie robić badania krwi i przyjmować leki chroniące przed zakażeniami.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność
- pęcherze lub bolesna wysypka na skórze
- siniaki, krwawienie z nosa lub dziąseł
- zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
- silne zmęczenie i bladość
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Łączenie obu leków jest dopuszczalne tylko w ośrodku hematologicznym lub neurologicznym, z pełną profilaktyką zakażeń i ścisłym monitorowaniem. Przed każdym cyklem oceń morfologię z rozmazem, liczbę limfocytów i objawy zakażenia. Stosuj profilaktykę przeciw Pneumocystis jirovecii i przeciwwirusową oraz monitoruj wiremię CMV. Alemtuzumabu nie rozpoczyna się u pacjenta z ciężkim, czynnym zakażeniem, do czasu jego całkowitego ustąpienia[1]. Fludarabiny nie stosuje się przy niewyrównanej niedokrwistości hemolitycznej[2]. Przetaczane składniki krwi powinny być napromieniane, a szczepionki żywe są przeciwwskazane w czasie immunosupresji.
Skutek kliniczny
Połączenie lub kolejne stosowanie obu leków nasila i wydłuża niedobór odporności. Wzrasta ryzyko ciężkich zakażeń oportunistycznych, w tym reaktywacji wirusa cytomegalii, zapalenia płuc wywołanego przez Pneumocystis jirovecii, zakażeń grzybiczych i półpaśca. Częstsze są też neutropenia, małopłytkowość oraz autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna i małopłytkowość immunologiczna.
Mechanizm
Oba leki silnie i długotrwale niszczą limfocyty. Fludarabina jako analog puryn hamuje syntezę DNA i powoduje głęboką limfopenię T i B oraz mielosupresję. Alemtuzumab wiąże antygen CD52 i usuwa krążące limfocyty T i B. Ich działania immunosupresyjne i hematotoksyczne sumują się, a oba leki mogą też wywoływać autoimmunologiczne cytopenie.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i liczbą płytek
- liczba limfocytów (w tym CD4)
- wiremia CMV
- objawy zakażenia i gorączka
- test Coombsa i parametry hemolizy
- czynność nerek (klirens kreatyniny)
Kiedy ocena się zmienia
| Alemtuzumab po wcześniejszym leczeniu fludarabinąkolejność włączenia · pacjent | inne zalecenie | Interakcja dotyczy także leczenia sekwencyjnego. Przed podaniem alemtuzumabu po wcześniejszej fludarabinie oceń, czy liczba limfocytów i parametry morfologii wróciły do normy, oraz wyklucz czynne zakażenie. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Fludara 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/fludara-100145391/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ ImatynibPołączenie stosuj tylko po uzgodnieniu między hematologiem lub onkologiem a neurologiem, przy ścisłym monitorowaniu morfologii krwi i objawów zakażenia.Powiedz lekarzowi, który przepisuje ci imatynib, że dostawałeś alemtuzumab, wykonuj zleconą morfologię krwi i od razu zgłaszaj gorączkę, siniaki lub krwawienia.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz lekarzowi, który przepisuje ci imatynib, że dostawałeś alemtuzumab, wykonuj zleconą morfologię krwi i od razu zgłaszaj gorączkę, siniaki lub krwawienia.
Oba leki osłabiają odporność i mogą obniżać liczbę krwinek, w tym płytek krwi. Razem mogą zwiększać ryzyko poważnych zakażeń i krwawień. Działanie alemtuzumabu utrzymuje się długo po wlewie, więc ostrożność obowiązuje także wtedy, gdy wlew był dawno temu. Takie połączenie jest możliwe tylko pod stałą kontrolą lekarzy.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub inne objawy zakażenia
- siniaki bez wyraźnej przyczyny lub drobne czerwone kropki na skórze
- krwawienie z dziąseł lub nosa, które trudno zatrzymać
- krew w moczu lub stolcu albo czarny stolec
- nietypowe zmęczenie, bladość lub duszność
- obrzęki, pienisty mocz lub zmniejszona ilość moczu
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie stosuj tylko po uzgodnieniu między hematologiem lub onkologiem a neurologiem, przy ścisłym monitorowaniu morfologii krwi i objawów zakażenia. Przed włączeniem imatynibu u pacjenta po alemtuzumabie oceń morfologię z rozmazem, liczbę płytek i stan zakażeń. Przy istotnej cytopenii lub objawach krwawienia rozważ wstrzymanie lub modyfikację leczenia zgodnie z zasadami dla każdego z leków. Jeśli konieczne jest leczenie przeciwkrzepliwe, wybieraj heparynę niskocząsteczkową lub standardową zamiast pochodnych kumaryny[1].
Skutek kliniczny
Możliwe jest nasilenie cytopenii (neutropenii, małopłytkowości, niedokrwistości), większe ryzyko ciężkich zakażeń, w tym oportunistycznych, oraz krwawień wynikających z małopłytkowości. Działanie alemtuzumabu utrzymuje się długo po infuzji, więc ryzyko dotyczy także sytuacji, gdy imatynib włączono miesiące po kursie alemtuzumabu.
Mechanizm
Imatynib i alemtuzumab nie wpływają na wzajemne stężenia, ale ich działania niepożądane mogą się sumować. Imatynib powoduje mielosupresję i zwiększa ryzyko krwawień[1]. Przy łączeniu imatynibu z innymi lekami o działaniu cytotoksycznym jego działania niepożądane, w tym mielosupresja, mogą się nasilać, dlatego takie skojarzenia wymagają szczególnej ostrożności[1]. Alemtuzumab wywołuje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów, a po jego podaniu mogą wystąpić autoimmunologiczne cytopenie, w tym małopłytkowość immunologiczna. Nie przeprowadzono formalnych badań interakcji alemtuzumabu z innymi lekami[2].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i liczbą płytek
- objawy zakażenia, w tym zakażeń oportunistycznych
- objawy krwawienia
- funkcja nerek i badanie moczu
- TSH i hormony tarczycy
- aktywność aminotransferaz
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Imatynib włączany po zakończonym kursie alemtuzumabukolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Długotrwała limfopenia i opóźnione autoimmunologiczne cytopenie po alemtuzumabie sprawiają, że ryzyko sumowania działań utrzymuje się długo po ostatnim kursie. Przed włączeniem imatynibu oceń morfologię z liczbą płytek i kontynuuj monitorowanie zalecane po alemtuzumabie. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Imatinib Teva 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imatinib-teva-100121611/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Imatinib Teva. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/imatinib-teva-100121611/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ MelfalanŁącz oba leki tylko w zaplanowanym schemacie hematologicznym lub po decyzji specjalisty i przy ścisłym monitorowaniu morfologii oraz objawów zakażenia.Regularnie rób zlecone badania krwi i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę, dreszcze lub nietypowe krwawienia, a przed każdym szczepieniem powiedz, że przyjmujesz te leki.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Regularnie rób zlecone badania krwi i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę, dreszcze lub nietypowe krwawienia, a przed każdym szczepieniem powiedz, że przyjmujesz te leki.
Oba leki osłabiają odporność i mogą obniżać liczbę krwinek. Razem mocniej zwiększają ryzyko poważnych zakażeń, krwawień i niedokrwistości. Takie połączenie stosuje się tylko pod ścisłą kontrolą lekarza specjalisty.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła, kaszel lub pieczenie przy oddawaniu moczu
- siniaki, krwawienie z nosa lub dziąseł
- wyraźne osłabienie, bladość lub duszność
- pęcherzyki lub wysypka na skórze
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Łącz oba leki tylko w zaplanowanym schemacie hematologicznym lub po decyzji specjalisty i przy ścisłym monitorowaniu morfologii oraz objawów zakażenia. Przed podaniem alemtuzumabu wyklucz ciężkie, czynne zakażenie.[1] Nie podawaj szczepionek zawierających żywe drobnoustroje w okresie immunosupresji.[2] Rozważ profilaktykę przeciwinfekcyjną zgodnie z lokalnymi zasadami ośrodka.
Skutek kliniczny
Większe ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, reaktywacji zakażeń wirusowych oraz głębszych i dłuższych cytopenii z ryzykiem krwawień i niedokrwistości. U chorych w immunosupresji szczepionki zawierające żywe drobnoustroje nie są zalecane.[2] Alemtuzumabu nie podaje się chorym z ciężkim, czynnym zakażeniem do czasu jego całkowitego ustąpienia.[1]
Mechanizm
Oba leki osłabiają układ odpornościowy i krwiotworzenie, ale innym mechanizmem. Melfalan jako lek alkilujący uszkadza dzielące się komórki szpiku i powoduje spadek liczby leukocytów, płytek krwi i erytrocytów. Alemtuzumab niszczy limfocyty z antygenem CD52 i wywołuje długotrwałą limfopenię. Działania te sumują się i nasilają immunosupresję oraz cytopenie.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem
- liczba limfocytów
- objawy zakażenia i temperatura ciała
- objawy krwawienia
- czynność nerek
Kiedy ocena się zmienia
| Dożylnie w dużych dawkachdroga podania · melfalan | ryzyko rośnie | Duże dożylne dawki melfalanu powodują głęboką mielosupresję, więc łączenie z alemtuzumabem znacznie zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń i cytopenii. Takie skojarzenie stosuje się wyłącznie w ośrodku transplantacyjnym. |
| Zaplanowany schemat przygotowujący do przeszczepieniakolejność włączenia · pacjent | inne zalecenie | W zaplanowanym schemacie przygotowującym do przeszczepienia połączenie jest celowe, a postępowanie określa protokół ośrodka, w tym profilaktyka przeciwinfekcyjna i kontrola morfologii. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Alkeran 2 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/alkeran-100003930/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ LinezolidPrzy jednoczesnym stosowaniu kontroluj regularnie morfologię krwi z rozmazem i liczbą płytek przez cały okres leczenia linezolidem.Powiedz lekarzowi przepisującemu antybiotyk, że leczysz się alemtuzumabem, rób zlecone badania krwi i od razu zgłoś się do lekarza, jeśli zauważysz siniaki, krwawienia albo gorączkę.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz lekarzowi przepisującemu antybiotyk, że leczysz się alemtuzumabem, rób zlecone badania krwi i od razu zgłoś się do lekarza, jeśli zauważysz siniaki, krwawienia albo gorączkę.
Oba leki mogą obniżać liczbę krwinek, w tym płytek krwi odpowiedzialnych za krzepnięcie oraz białych krwinek chroniących przed zakażeniami. Przyjmowane razem mogą nasilać ten efekt. Lekarz zwykle zleca wtedy częstsze badania krwi. Kolejną dawkę leku na stwardnienie rozsiane podaje się dopiero po wyleczeniu poważnej infekcji.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- siniaki bez wyraźnej przyczyny
- drobne czerwone lub fioletowe kropki na skórze
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- krew w moczu lub stolcu
- gorączka, dreszcze lub nawrót infekcji
- duże zmęczenie, bladość, duszność
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu kontroluj regularnie morfologię krwi z rozmazem i liczbą płytek przez cały okres leczenia linezolidem. Kolejnej infuzji alemtuzumabu nie podawaj w trakcie ciężkiego, czynnego zakażenia – odrocz ją do całkowitego ustąpienia infekcji[1]. Gdy wystąpi istotny spadek płytek lub neutrofili, rozważ zmianę antybiotyku zgodnie z antybiogramem i skonsultuj pacjenta z neurologiem prowadzącym leczenie alemtuzumabem.
Skutek kliniczny
Możliwe nasilenie cytopenii, zwłaszcza małopłytkowości z ryzykiem krwawień oraz neutropenii z ryzykiem kolejnych zakażeń. Dodatkowo ciężkie, czynne zakażenie wymagające linezolidu jest stanem, w którym alemtuzumabu się nie podaje do czasu jego całkowitego ustąpienia[1].
Mechanizm
Obu leków nie łączy interakcja farmakokinetyczna. Linezolid nie jest metabolizowany przez cytochrom P450 i nie hamuje jego izoenzymów[2], a alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne jest usuwany drogą katabolizmu białek. Ryzyko wynika z sumowania działań niepożądanych na szpik i krew – linezolid może hamować czynność szpiku (małopłytkowość, niedokrwistość, neutropenia), a alemtuzumab powoduje głęboką limfopenię, neutropenię i autoimmunologiczne cytopenie, w tym małopłytkowość immunologiczną.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i liczbą płytek
- objawy krwawienia (wybroczyny, siniaki, krwawienia z dziąseł i nosa)
- objawy nowego lub nawracającego zakażenia
- ciśnienie tętnicze krwi
Kiedy ocena się zmienia
| Planowana infuzja alemtuzumabu w trakcie leczenia ciężkiego zakażenia linezolidemkolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Infuzję alemtuzumabu należy odroczyć do całkowitego ustąpienia ciężkiego, czynnego zakażenia. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zyvoxid 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zyvoxid-100106340/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ MetotreksatUnikaj jednoczesnego stosowania metotreksatu i alemtuzumabu, a gdy lekarz prowadzący uzna połączenie lub następstwo tych leków za konieczne, ściśle monitoruj morfologię i objawy zakażenia.Nie zaczynaj ani nie łącz tych leków bez rozmowy z lekarzem prowadzącym i regularnie rób badania krwi, które ci zleci.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Nie zaczynaj ani nie łącz tych leków bez rozmowy z lekarzem prowadzącym i regularnie rób badania krwi, które ci zleci.
Oba leki osłabiają odporność, a razem robią to silniej i na dłużej. Może to sprzyjać poważnym zakażeniom i spadkowi liczby krwinek. Skutek alemtuzumabu utrzymuje się wiele miesięcy po wlewie, więc ryzyko dotyczy też sytuacji, gdy leki nie są przyjmowane w tym samym czasie.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub uczucie rozbicia
- ból gardła, kaszel lub duszność
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- pęcherzykowa wysypka lub bolesne zmiany na skórze
- owrzodzenia w jamie ustnej
- łatwe powstawanie siniaków, krwawienie z dziąseł lub nosa
- nasilone zmęczenie i bladość
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj jednoczesnego stosowania metotreksatu i alemtuzumabu, a gdy lekarz prowadzący uzna połączenie lub następstwo tych leków za konieczne, ściśle monitoruj morfologię i objawy zakażenia. Metotreksatu nie stosuje się u pacjentów z niedoborem odporności ani z istniejącymi zmianami w obrazie krwi[1][2]. Alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z innymi współistniejącymi chorobami autoimmunologicznymi niż stwardnienie rozsiane[3]. Nie podawaj żywych szczepionek podczas leczenia metotreksatem[4]. Obu leków nie stosuje się w ciężkim, czynnym zakażeniu[1][3].
Skutek kliniczny
Rośnie ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń oraz cytopenii, w tym limfopenii, leukopenii i małopłytkowości. Skutek może utrzymywać się długo po podaniu alemtuzumabu, bo odnowa limfocytów trwa miesiącami.
Mechanizm
Oba leki osłabiają układ odpornościowy różnymi drogami. Alemtuzumab niszczy limfocyty T i B z udziałem antygenu CD52 i wywołuje długotrwałą limfopenię, a metotreksat hamuje reduktazę kwasu dihydrofoliowego i działa mielosupresyjnie. Działania immunosupresyjne i hematotoksyczne obu leków się sumują.
Metabolizm i transportery
- Metotreksat: substrat OAT3[5]
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i bezwzględną liczbą limfocytów
- objawy zakażenia, w tym zakażeń oportunistycznych i półpaśca
- aktywność aminotransferaz i stężenie bilirubiny
- stężenie kreatyniny i klirens kreatyniny
Kiedy ocena się zmienia
| Metotreksat włączany po alemtuzumabie w okresie limfopeniikolejność włączenia · metotreksat | interakcja nie dotyczy | Metotreksatu nie stosuje się w niedoborach odporności i przy istniejących zmianach w obrazie krwi, a utrzymująca się limfopenia po alemtuzumabie spełnia te warunki. |
| dawka ≥ 100 mg/m2 pc.metotreksat | ryzyko rośnie | Duże, onkologiczne dawki metotreksatu silniej hamują szpik, co dodatkowo zwiększa ryzyko ciężkich cytopenii i zakażeń w skojarzeniu z alemtuzumabem. |
| eGFR ≤ 30 ml/minmetotreksat | interakcja nie dotyczy | W ciężkiej niewydolności nerek nie stosuje się małych dawek metotreksatu. Kumulacja leku nasila mielosupresję sumującą się z działaniem alemtuzumabu. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Methotrexat-Ebewe 2,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/methotrexat-ebewe-100090448/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Methofill 2,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/methofill-100380815/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Trexan Neo 2,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/trexan-neo-100349455/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ Kwas mykofenolowyPołączenie stosuj tylko w uzasadnionych sytuacjach klinicznych, pod nadzorem ośrodka doświadczonego w immunosupresji, i ściśle monitoruj pacjenta.Nie odstawiaj leków na własną rękę, wykonuj zlecone badania krwi i przy każdej gorączce lub objawach zakażenia od razu skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)badania kliniczne
Niekorzystna interakcja
Nie odstawiaj leków na własną rękę, wykonuj zlecone badania krwi i przy każdej gorączce lub objawach zakażenia od razu skontaktuj się z lekarzem.
Oba leki osłabiają odporność, a razem działają silniej niż każdy z osobna. Przez to łatwiej o poważne zakażenia, także takie, które u zdrowych osób zdarzają się rzadko. Mogą też spaść liczby białych krwinek, a działanie alemtuzumabu utrzymuje się wiele miesięcy po kroplówce.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność lub ból przy oddychaniu
- pęcherzyki na skórze lub ustach, bolesna wysypka w jednym pasie ciała
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- silne zmęczenie, bladość, łatwe powstawanie siniaków
- biegunka lub ból brzucha, które nie mijają
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Połączenie stosuj tylko w uzasadnionych sytuacjach klinicznych, pod nadzorem ośrodka doświadczonego w immunosupresji, i ściśle monitoruj pacjenta. Przed każdym kursem alemtuzumabu wyklucz ciężkie, czynne zakażenie, a w razie jego obecności odrocz podanie do całkowitego ustąpienia[1]. Rozważ profilaktykę przeciwwirusową i przeciwbakteryjną zgodnie z protokołem ośrodka. W przypadku acyklowiru lub gancyklowiru u pacjenta z zaburzoną czynnością nerek stosuj się do zaleceń dawkowania i starannie monitoruj pacjenta, bo rośnie stężenie MPAG i leku przeciwwirusowego[2]. Nie podawaj żywych szczepionek[2]. Pamiętaj, że działanie alemtuzumabu utrzymuje się długo po infuzji, więc ostrożność dotyczy także włączenia kwasu mykofenolowego wiele miesięcy po kursie.
Skutek kliniczny
Łączne stosowanie zwiększa ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, w tym reaktywacji wirusów z grupy opryszczki i cytomegalii. Rośnie ryzyko głębokiej i przedłużonej limfopenii, neutropenii i innych cytopenii. Odpowiedź na szczepionki może być słabsza, a żywe szczepionki atenuowane są u takich pacjentów niedozwolone.
Mechanizm
Oba leki osłabiają układ odpornościowy różnymi drogami, więc ich działanie się sumuje. Kwas mykofenolowy hamuje namnażanie limfocytów T i B. Alemtuzumab niszczy limfocyty krążące we krwi, a ich liczba odbudowuje się przez wiele miesięcy po kursie leczenia. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, ponieważ alemtuzumab jest przeciwciałem i nie zmienia metabolizmu ani wydalania kwasu mykofenolowego.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem, w tym liczba limfocytów i neutrofili
- objawy zakażeń, w tym gorączka i zmiany skórne o charakterze opryszczki lub półpaśca
- zakażenie lub reaktywacja wirusa cytomegalii u pacjentów z grupy ryzyka
- czynność nerek przy jednoczesnej profilaktyce acyklowirem lub gancyklowirem
Kiedy ocena się zmienia
| Kwas mykofenolowy włączany w okresie limfopenii po kursie alemtuzumabukolejność włączenia · alemtuzumab | ryzyko rośnie | Deplecja limfocytów po alemtuzumabie utrzymuje się wiele miesięcy, dlatego włączenie kwasu mykofenolowego po zakończonym kursie nadal sumuje immunosupresję. Przed włączeniem oceń liczbę limfocytów i neutrofili oraz wyklucz czynne zakażenie. |
| Zaburzona czynność nerek przy profilaktyce acyklowirem lub gancyklowiremeGFR · pacjent | inne zalecenie | Przy zaburzonej czynności nerek rośnie stężenie MPAG oraz acyklowiru lub gancyklowiru, dlatego dostosuj dawkę leku przeciwwirusowego i starannie monitoruj pacjenta. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Myfortic 360 mg, tabletki dojelitowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/myfortic-100136417/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ PazopanibDecyzję o łączeniu leków podejmują wspólnie onkolog i neurolog.Powiedz obu lekarzom, że przyjmujesz oba leki, mierz codziennie ciśnienie i od razu zgłaszaj niepokojące objawy.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz obu lekarzom, że przyjmujesz oba leki, mierz codziennie ciśnienie i od razu zgłaszaj niepokojące objawy.
Te dwa leki nie zmieniają wzajemnie swojego stężenia we krwi, ale mają podobne działania niepożądane, które mogą się sumować. Oba mogą podnosić ciśnienie krwi, zwiększać skłonność do krwawień i zakażeń oraz wpływać na tarczycę i wątrobę. W okresie podawania kroplówki z alemtuzumabem rośnie ryzyko udaru i zawału, zwłaszcza przy wysokim ciśnieniu. Twój onkolog i neurolog muszą wiedzieć o obu lekach i razem zaplanować leczenie.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- ciśnienie wyraźnie wyższe niż zwykle albo silny ból głowy
- nagłe osłabienie lub drętwienie połowy ciała, zaburzenia mowy albo widzenia
- ból w klatce piersiowej lub duszność
- siniaki bez powodu, krwawienie z nosa lub dziąseł, krew w moczu lub stolcu
- gorączka, dreszcze lub inne objawy zakażenia
- zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
- kołatanie serca, chudnięcie lub nadmierne zmęczenie i uczucie zimna
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Decyzję o łączeniu leków podejmują wspólnie onkolog i neurolog. U pacjenta z czynnym nowotworem leczonym pazopanibem zwykle rozważa się inną terapię stwardnienia rozsianego. Jeśli wlew alemtuzumabu jest konieczny, przed nim należy uzyskać dobrą kontrolę ciśnienia tętniczego oraz wykluczyć przebyty udar, dławicę piersiową, zawał serca i czynne ciężkie zakażenie[1]. Ciśnienie należy kontrolować przed wlewem, w jego trakcie i po nim. W całym okresie skojarzenia trzeba regularnie wykonywać morfologię z liczbą płytek, próby wątrobowe, badania czynności tarczycy i nerek oraz obserwować objawy zakażenia.
Skutek kliniczny
Możliwe jest nasilenie nadciśnienia tętniczego oraz większe ryzyko udaru, zawału i krwawień, zwłaszcza w okresie wlewu alemtuzumabu. Sumuje się ryzyko małopłytkowości, zaburzeń czynności tarczycy i uszkodzenia wątroby. Rośnie też ryzyko ciężkich zakażeń. Nadciśnienie wywołane pazopanibem, jeśli nie jest kontrolowane, wyklucza podanie alemtuzumabu.
Mechanizm
Połączenie wymaga ścisłego monitorowania z powodu sumowania działań niepożądanych obu leków, a nie z powodu zmian farmakokinetycznych. Pazopanib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 i jest substratem P-gp oraz BCRP[2]. Alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne nie wpływa na te szlaki, a formalnych badań jego interakcji nie przeprowadzono[1]. Pazopanib jako inhibitor szlaku VEGF podnosi ciśnienie tętnicze, zwiększa ryzyko zdarzeń zakrzepowo-zatorowych w tętnicach i krwawień, może uszkadzać wątrobę, zaburzać czynność tarczycy i powodować małopłytkowość oraz neutropenię. Alemtuzumab powoduje długotrwałą limfopenię, zwiększa podatność na zakażenia i wywołuje wtórne choroby autoimmunologiczne, w tym małopłytkowość immunologiczną i choroby tarczycy. W okresie wlewu może też wywołać wzrost ciśnienia, udar lub zawał. Alemtuzumabu nie podaje się przy niekontrolowanym nadciśnieniu tętniczym, po przebytym udarze mózgu, dławicy piersiowej lub zawale serca ani przy ciężkim czynnym zakażeniu[1].
Metabolizm i transportery
- Pazopanib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C19[3], inhibitor CYP2C8[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP2D6[3], inhibitor CYP2E1[3], słaby inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP3A4[3], substrat BCRP[3], drugorzędny szlak substrat CYP1A2[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
Monitorować
- ciśnienie tętnicze przed wlewem alemtuzumabu, w jego trakcie i po nim oraz regularnie w domu
- morfologia krwi z liczbą płytek i rozmazem
- aktywność aminotransferaz i stężenie bilirubiny
- TSH i hormony tarczycy
- kreatynina i badanie ogólne moczu
- objawy zakażenia
- objawy neurologiczne i kardiologiczne w okresie wlewu
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Wlew alemtuzumabu u pacjenta już leczonego pazopanibemkolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Przed wlewem alemtuzumabu u pacjenta leczonego pazopanibem trzeba potwierdzić dobrą kontrolę ciśnienia tętniczego. Niekontrolowane nadciśnienie wyklucza podanie alemtuzumabu. Ciśnienie należy monitorować przed wlewem, w jego trakcie i po nim. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Votrient 200 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/votrient-100222878/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Votrient. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/votrient-100222878/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ DiflunizalU pacjenta leczonego alemtuzumabem, także w latach po ostatnim kursie, diflunizal stosuj tylko krótko, w najmniejszej skutecznej dawce i po sprawdzeniu aktualnej morfologii z liczbą płytek krwi oraz czynności nerek.Przyjmuj diflunizal tylko tak krótko, jak to konieczne, nie łącz go z innymi lekami przeciwbólowymi z tej samej grupy i wykonuj zlecone badania krwi i moczu.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Przyjmuj diflunizal tylko tak krótko, jak to konieczne, nie łącz go z innymi lekami przeciwbólowymi z tej samej grupy i wykonuj zlecone badania krwi i moczu.
Oba leki mogą zwiększać skłonność do krwawień i obciążać nerki. Alemtuzumab może nawet długo po podaniu obniżyć liczbę płytek krwi, a diflunizal dodatkowo osłabia ich działanie. Diflunizal może też podnosić ciśnienie krwi. Dlatego łączenie tych leków wymaga ostrożności i regularnych badań.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- siniaki bez wyraźnej przyczyny lub drobne czerwone kropki na skórze
- krwawienie z dziąseł lub nosa, które trudno zatrzymać
- czarne, smoliste stolce lub wymioty z krwią
- krew w moczu, ciemny lub pienisty mocz
- obrzęki nóg lub twarzy
- silny ból głowy lub wysokie ciśnienie
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
U pacjenta leczonego alemtuzumabem, także w latach po ostatnim kursie, diflunizal stosuj tylko krótko, w najmniejszej skutecznej dawce i po sprawdzeniu aktualnej morfologii z liczbą płytek krwi oraz czynności nerek. W razie małopłytkowości, krwawienia, białkomoczu, krwinkomoczu lub pogorszenia czynności nerek diflunizal należy odstawić. Przy przewlekłym bólu preferuj leki przeciwbólowe spoza grupy NLPZ. Diflunizal jest przeciwwskazany przy czynnym krwawieniu z przewodu pokarmowego i przy GFR ≤ 30 ml/min[1]. Nie łącz go dodatkowo z innymi NLPZ, kortykosteroidami, lekami przeciwpłytkowymi, przeciwzakrzepowymi ani SSRI bez oceny ryzyka krwawienia[1]. Kortykosteroidy są często podawane w dniach infuzji alemtuzumabu.
Skutek kliniczny
Zwiększone ryzyko krwawień, w tym z przewodu pokarmowego, zwłaszcza gdy rozwinie się małopłytkowość po alemtuzumabie. Możliwe nakładanie się uszkodzenia nerek oraz trudniejsza kontrola ciśnienia tętniczego. Krwawienie z NLPZ może też maskować lub nasilać pierwsze objawy małopłytkowości immunologicznej.
Mechanizm
Interakcja polega na sumowaniu działań niepożądanych, a nie na zmianie stężeń leków. Alemtuzumab może po kilku miesiącach lub latach od kursu leczenia wywołać autoimmunologiczną małopłytkowość oraz autoimmunologiczne choroby nerek. Diflunizal, jak inne NLPZ, hamuje agregację płytek krwi i wydłuża czas krwawienia[1]. Może też upośledzać czynność nerek[1]. Dodatkowo NLPZ osłabiają działanie leków przeciwnadciśnieniowych[1]. Alemtuzumabu nie stosuje się u osób z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym ani u osób z koagulopatią w trakcie leczenia przeciwpłytkowego lub przeciwzakrzepowego[2].
Monitorować
- morfologia krwi z liczbą płytek
- stężenie kreatyniny i eGFR
- badanie ogólne moczu (białko, krwinki czerwone)
- ciśnienie tętnicze
- objawy krwawienia, w tym z przewodu pokarmowego
Kiedy ocena się zmienia
| Kilka dniczas leczenia · diflunizal | ryzyko maleje | Krótkotrwałe, doraźne stosowanie diflunizalu przy prawidłowej liczbie płytek i czynności nerek wiąże się z mniejszym ryzykiem niż leczenie przewlekłe. |
| eGFR ≤ 30 ml/minpacjent | interakcja nie dotyczy | Diflunizal jest przeciwwskazany w ciężkim upośledzeniu czynności nerek (GFR ≤ 30 ml/min). |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Attrogy 250 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/attrogy-100525883/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ Belantamab mafodotynyŁączenie tych leków wymaga ścisłej kontroli morfologii krwi z liczbą płytek i czujności w kierunku zakażeń.Regularnie rób zlecone badania krwi i powiedz obu lekarzom, że przyjmujesz oba leki.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Regularnie rób zlecone badania krwi i powiedz obu lekarzom, że przyjmujesz oba leki.
Oba leki osłabiają odporność i mogą obniżać liczbę płytek krwi, które odpowiadają za krzepnięcie. Stosowane razem zwiększają ryzyko poważnych zakażeń i krwawień. Działanie alemtuzumabu na odporność utrzymuje się długo po podaniu, dlatego ta ostrożność dotyczy także okresu po zakończeniu leczenia.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, ból gardła albo pieczenie przy oddawaniu moczu
- łatwe powstawanie siniaków lub drobne czerwone kropki na skórze
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- krew w moczu lub czarne stolce
- silne zmęczenie
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Łączenie tych leków wymaga ścisłej kontroli morfologii krwi z liczbą płytek i czujności w kierunku zakażeń. Belantamabu mafodotyny nie włącza się u pacjenta z czynnym ciężkim zakażeniem, a leczenie alemtuzumabem odracza się do pełnego ustąpienia takiego zakażenia. Decyzję o skojarzeniu podejmuje hematolog wspólnie z neurologiem po ocenie liczby limfocytów i płytek.
Skutek kliniczny
Zwiększone ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń oraz krwawień wynikających z nasilonej małopłytkowości.
Mechanizm
Oba leki sumują działanie hamujące odporność i obniżające liczbę płytek krwi. Alemtuzumab powoduje głęboki i długotrwały spadek liczby limfocytów oraz może wywołać autoimmunologiczną małopłytkowość. Belantamab mafodotyny jest koniugatem przeciwciała z cytostatykiem skierowanym przeciw BCMA, który często powoduje małopłytkowość i zwiększa podatność na zakażenia. Nie ma przesłanek do interakcji farmakokinetycznej.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i liczbą płytek przed każdym podaniem belantamabu mafodotyny
- liczba limfocytów
- objawy zakażenia, w tym zakażeń oportunistycznych
- objawy krwawienia i skazy krwotocznej
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Alemtuzumab podany przed włączeniem belantamabu mafodotynykolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Limfopenia i ryzyko autoimmunologicznej małopłytkowości po alemtuzumabie utrzymują się przez wiele miesięcy po ostatnim kursie, dlatego interakcję uwzględnia się także u pacjentów, którzy nie otrzymują już alemtuzumabu. Przed włączeniem belantamabu mafodotyny należy ocenić aktualną liczbę limfocytów i płytek. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Blenrep 100 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/blenrep-100438093/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ InebilizumabUnikaj jednoczesnego stosowania obu leków.Nie zaczynaj leczenia drugim z tych leków bez rozmowy z lekarzem prowadzącym i od razu zgłaszaj każdą gorączkę lub objawy infekcji.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Nie zaczynaj leczenia drugim z tych leków bez rozmowy z lekarzem prowadzącym i od razu zgłaszaj każdą gorączkę lub objawy infekcji.
Oba leki silnie i na długo osłabiają układ odpornościowy. Przyjmowane razem lub krótko po sobie mogą zwiększać ryzyko poważnych zakażeń. Lekarz zwykle nie łączy tych leków, a przy zmianie jednego na drugi zleca badania krwi i odczekuje odpowiedni czas.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność lub ból gardła
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- opryszczka lub półpasiec
- zażółcenie skóry lub oczu
- nowe zaburzenia widzenia, mowy, równowagi lub osłabienie jednej strony ciała
- nowe zaburzenia pamięci lub zmiany zachowania
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj jednoczesnego stosowania obu leków. Przy zmianie leczenia z jednego na drugi rozpocznij nową terapię dopiero po ocenie odnowy limfocytów, z uwzględnieniem długotrwałego działania poprzedniego leku. Przed włączeniem drugiego leku wykonaj morfologię z rozmazem, oznacz immunoglobuliny, zbadaj pacjenta w kierunku zakażeń przewlekłych, w tym wirusowego zapalenia wątroby typu B i gruźlicy, oraz zaplanuj szczepienia przed rozpoczęciem leczenia.
Skutek kliniczny
Połączenie lub szybkie następstwo obu leków zwiększa ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, reaktywacji zakażeń wirusowych, w tym wirusowego zapalenia wątroby typu B, oraz postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii. Może też osłabiać odpowiedź na szczepienia i przedłużać okres niedoboru odporności.
Mechanizm
Nie stosuj tych leków razem bez wyraźnych wskazań, bo oba głęboko i długotrwale obniżają liczbę limfocytów. Alemtuzumab niszczy limfocyty T i B wykazujące ekspresję CD52, a inebilizumab usuwa limfocyty B z antygenem CD19, co prowadzi do sumowania się immunosupresji. Nie przeprowadzono oficjalnych badań interakcji alemtuzumabu z innymi lekami u chorych na stwardnienie rozsiane[1].
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem, w tym liczba limfocytów
- stężenie immunoglobulin w surowicy
- objawy zakażeń, w tym oportunistycznych
- nowe objawy neurologiczne sugerujące postępującą wieloogniskową leukoencefalopatię
- markery zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B
Kiedy ocena się zmienia
| Zmiana terapii z jednego leku na drugikolejność włączenia · pacjent | inne zalecenie | Przy zamianie leków drugi lek włącza się dopiero po ocenie odnowy limfocytów i wykluczeniu czynnych zakażeń, z uwzględnieniem długotrwałego działania poprzedniego leku. |
| Jednoczesne stosowanieodstep · pacjent | ryzyko rośnie | Jednoczesne podawanie obu leków nasila immunosupresję i nie jest uzasadnione terapeutycznie. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ IzatuksymabUnikaj jednoczesnego stosowania obu leków, a gdy jest ono konieczne, decyzję podejmuje lekarz prowadzący po ocenie stanu odporności i ryzyka zakażeń.Powiedz obu lekarzom, że otrzymujesz te dwa leki, i od razu zgłaszaj gorączkę lub inne objawy infekcji.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz obu lekarzom, że otrzymujesz te dwa leki, i od razu zgłaszaj gorączkę lub inne objawy infekcji.
Oba leki osłabiają układ odpornościowy, a stosowane razem robią to jeszcze mocniej. Przez to łatwiej o poważne zakażenia i spadek liczby krwinek. Takie połączenie wymaga decyzji lekarza i regularnych badań krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność lub ból gardła
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- opryszczka lub bolesna wysypka z pęcherzykami
- łatwe powstawanie siniaków lub krwawienia
- silne zmęczenie i osłabienie
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj jednoczesnego stosowania obu leków, a gdy jest ono konieczne, decyzję podejmuje lekarz prowadzący po ocenie stanu odporności i ryzyka zakażeń. Przed każdym kursem leczenia oceń morfologię z rozmazem i liczbę limfocytów oraz wyklucz czynne zakażenie. Alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z ciężkim czynnym zakażeniem do czasu jego całkowitego ustąpienia[1]. Rozważ profilaktykę przeciwinfekcyjną zgodnie z lokalnymi standardami i edukuj pacjenta w zakresie wczesnych objawów zakażenia.
Skutek kliniczny
Sumowanie się immunosupresji zwiększa ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, reaktywacji zakażeń wirusowych oraz nasilonych cytopenii, w tym limfopenii i neutropenii. Oba leki wywołują też reakcje związane z wlewem, więc przy podawaniu w krótkich odstępach mogą się one nakładać. Ciężkie czynne zakażenie wyklucza podanie alemtuzumabu do czasu jego całkowitego ustąpienia[1].
Mechanizm
Oba leki są przeciwciałami monoklonalnymi niszczącymi komórki układu odpornościowego. Alemtuzumab wiąże antygen CD52 i powoduje głęboką oraz długotrwałą deplecję limfocytów T i B. Izatuksymab wiąże antygen CD38 obecny na komórkach plazmatycznych, a także na części limfocytów i komórek NK, co dodatkowo osłabia odporność. Działania immunosupresyjne obu leków sumują się.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem
- liczba limfocytów
- objawy zakażeń, w tym oportunistycznych i reaktywacji wirusowych
- reakcje związane z wlewem
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ DuwelisybNie rozpoczynaj leczenia duwelisybem w okresie głębokiej limfopenii po alemtuzumabie bez decyzji lekarza prowadzącego oba leczenia.Powiedz neurologowi i hematologowi o obu lekach, przyjmuj zalecone leki chroniące przed zakażeniami i przy gorączce lub innych objawach infekcji od razu skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz neurologowi i hematologowi o obu lekach, przyjmuj zalecone leki chroniące przed zakażeniami i przy gorączce lub innych objawach infekcji od razu skontaktuj się z lekarzem.
Oba leki osłabiają układ odpornościowy, a razem robią to jeszcze silniej. Przez to łatwiej o poważne zakażenia, także takie, które u zdrowych osób zdarzają się rzadko. Działanie alemtuzumabu na odporność utrzymuje się długo, nawet wiele miesięcy po ostatniej infuzji.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność lub ból w klatce piersiowej
- bolesna wysypka z pęcherzykami
- uporczywa biegunka lub krew w stolcu
- zażółcenie skóry lub oczu
- nietypowe zmęczenie i osłabienie
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie rozpoczynaj leczenia duwelisybem w okresie głębokiej limfopenii po alemtuzumabie bez decyzji lekarza prowadzącego oba leczenia. Jeżeli połączenie jest konieczne, przed włączeniem drugiego leku sprawdź morfologię z rozmazem i liczbę limfocytów oraz wyklucz czynne zakażenie. Alemtuzumabu nie podaje się przy ciężkim, czynnym zakażeniu do czasu jego całkowitego ustąpienia.[1] W trakcie łączenia rozważ profilaktykę zapalenia płuc wywołanego przez Pneumocystis jirovecii i profilaktykę przeciwwirusową oraz regularnie monitoruj zakażenie wirusem cytomegalii. Pacjenta poinformuj o objawach zakażenia, które wymagają pilnego kontaktu z lekarzem.
Skutek kliniczny
Rośnie ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, w tym zapalenia płuc wywołanego przez Pneumocystis jirovecii, reaktywacji wirusa cytomegalii, półpaśca i zakażeń grzybiczych. Zakażenie może mieć ciężki przebieg i zagrażać życiu. Możliwe jest też nakładanie się działań niepożądanych o podłożu immunologicznym, takich jak zapalenie jelita grubego, zapalenie płuc czy uszkodzenie wątroby.
Mechanizm
Unikaj łączenia alemtuzumabu z duwelisybem, bo oba leki silnie i w różny sposób osłabiają odporność. Alemtuzumab niszczy limfocyty T i B, a ich liczba odbudowuje się powoli, przez wiele miesięcy po kursie. Duwelisyb hamuje kinazy PI3K-δ i PI3K-γ, co dodatkowo upośledza czynność limfocytów i może powodować neutropenię. Działania obu leków na układ odpornościowy sumują się.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i liczba limfocytów
- objawy zakażenia (gorączka, kaszel, duszność)
- reaktywacja wirusa cytomegalii
- aktywność aminotransferaz
- biegunka i objawy zapalenia jelita grubego
Kiedy ocena się zmienia
| Odbudowa liczby limfocytów po ostatnim kursieodstep · alemtuzumab | ryzyko maleje | Ryzyko jest największe w okresie głębokiej limfopenii po kursie alemtuzumabu i maleje wraz z odbudową liczby limfocytów. Decyzję o włączeniu duwelisybu warto opierać na aktualnej liczbie limfocytów, a nie tylko na czasie od infuzji. |
| Alemtuzumab podawany w trakcie leczenia duwelisybemkolejność włączenia · pacjent | ryzyko rośnie | Podanie kolejnego kursu alemtuzumabu u pacjenta leczonego duwelisybem nakłada głęboką limfopenię na trwającą immunosupresję i wymaga szczególnie starannego rozważenia korzyści i ryzyka. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Copiktra. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/copiktra-100455394/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ Trastuzumab derukstekanTego połączenia należy unikać, a o kolejności i wyborze terapii powinien zdecydować wspólnie neurolog i onkolog.Powiedz onkologowi i neurologowi o obu lekach i nie opuszczaj zaplanowanych badań krwi.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz onkologowi i neurologowi o obu lekach i nie opuszczaj zaplanowanych badań krwi.
Oba leki osłabiają odporność i mogą obniżać liczbę krwinek, a razem robią to silniej. Zwiększa to ryzyko poważnych zakażeń i krwawień. Działanie leku na stwardnienie rozsiane utrzymuje się długo po jego podaniu, więc ma znaczenie nawet wtedy, gdy przyjąłeś go wiele miesięcy temu. Twoje leczenie powinni wspólnie zaplanować neurolog i onkolog.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub złe samopoczucie jak przy grypie
- siniaki bez wyraźnej przyczyny, drobne czerwone kropki na skórze
- krwawienie z dziąseł lub nosa, krew w moczu lub stolcu
- nowy lub nasilający się kaszel, duszność
- bolesna wysypka z pęcherzykami
- ból przy oddawaniu moczu
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Tego połączenia należy unikać, a o kolejności i wyborze terapii powinien zdecydować wspólnie neurolog i onkolog. Alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z ciężkim, czynnym zakażeniem do czasu jego całkowitego ustąpienia[1]. Jeśli pacjent po kursie alemtuzumabu wymaga leczenia trastuzumabem derukstekanem, przed każdym cyklem należy oceniać morfologię z rozmazem i liczbę płytek, a także uwzględnić profilaktykę przeciwinfekcyjną zgodną z lokalnymi zaleceniami. Nie należy planować kolejnego kursu alemtuzumabu w trakcie chemioterapii przeciwnowotworowej.
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko ciężkich, w tym oportunistycznych zakażeń wskutek nałożenia się limfopenii i neutropenii. Rośnie ryzyko ciężkiej małopłytkowości i krwawień, ponieważ małopłytkowość polekowa może nakładać się na autoimmunologiczną. Możliwe jest także sumowanie toksyczności płucnej. Objawy niepożądane jednego leku mogą utrudniać rozpoznanie powikłań drugiego, np. małopłytkowości immunologicznej po alemtuzumabie.
Mechanizm
Interakcja wynika z sumowania działań niepożądanych, a nie z wpływu jednego leku na stężenie drugiego. Alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów T i B oraz może wywoływać wtórne choroby autoimmunologiczne, w tym małopłytkowość immunologiczną. Trastuzumab derukstekan działa mielosupresyjnie przez uwalniany ładunek cytotoksyczny – inhibitor topoizomerazy I – i powoduje neutropenię, małopłytkowość, niedokrwistość oraz śródmiąższową chorobę płuc. Oba leki są przeciwciałami monoklonalnymi eliminowanymi drogą katabolizmu białek, dlatego interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem trastuzumabu derukstekanu
- liczba płytek krwi i objawy skazy krwotocznej
- bezwzględna liczba limfocytów i neutrofilów
- objawy zakażenia, w tym zakażeń oportunistycznych i reaktywacji wirusów opryszczki
- objawy ze strony układu oddechowego – kaszel, duszność, gorączka
- czynność tarczycy i nerek w ramach nadzoru po alemtuzumabie
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Kurs alemtuzumabu planowany w trakcie leczenia trastuzumabem derukstekanemkolejność włączenia · alemtuzumab | ryzyko rośnie | Podanie kursu alemtuzumabu w trakcie chemioterapii trastuzumabem derukstekanem nakłada największą deplecję limfocytów na mielosupresję i takiego planu należy unikać. |
| Pełna odbudowa liczby limfocytów po ostatnim kursie alemtuzumabuodstep · pacjent | ryzyko maleje | Po odbudowie liczby limfocytów ryzyko sumowania immunosupresji jest mniejsze, ale nadal należy kontrolować morfologię i objawy autoimmunologiczne, w tym małopłytkowość. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Enhertu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/enhertu-100446922/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ AwaprytynibŁączenie tych leków wymaga ścisłego monitorowania morfologii krwi z liczbą płytek i oceny korzyści względem ryzyka przez lekarza prowadzącego oba leczenia.Rób regularnie zlecone badania krwi i nie bierz bez konsultacji z lekarzem leków przeciwbólowych z grupy NLPZ (np. ibuprofenu) ani leków rozrzedzających krew.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Rób regularnie zlecone badania krwi i nie bierz bez konsultacji z lekarzem leków przeciwbólowych z grupy NLPZ (np. ibuprofenu) ani leków rozrzedzających krew.
Oba leki mogą obniżać liczbę płytek krwi i krwinek białych. Gdy działają razem, łatwiej o krwawienia i poważne zakażenia. Ten problem może pojawić się nawet długo po ostatnim wlewie alemtuzumabu. Dlatego regularne badania krwi są przy tym połączeniu bardzo ważne.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- siniaki lub drobne czerwone kropki na skórze bez wyraźnej przyczyny
- krwawienie z nosa lub dziąseł, które trudno zatrzymać
- krew w moczu lub czarny stolec
- nagły, silny ból głowy, splątanie, zaburzenia widzenia lub mowy – wezwij pomoc natychmiast
- gorączka, dreszcze lub inne objawy zakażenia
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Łączenie tych leków wymaga ścisłego monitorowania morfologii krwi z liczbą płytek i oceny korzyści względem ryzyka przez lekarza prowadzącego oba leczenia. Przed rozpoczęciem awaprytynibu u pacjenta leczonego wcześniej alemtuzumabem należy ocenić liczbę płytek krwi, neutrofilów i limfocytów. W trakcie leczenia morfologię z płytkami należy kontrolować częściej niż przy stosowaniu każdego z leków osobno. Przy spadku liczby płytek lub pojawieniu się objawów krwawienia należy pilnie wykluczyć autoimmunologiczną małopłytkowość i rozważyć przerwanie lub zmniejszenie dawki awaprytynibu zgodnie z zasadami jego dawkowania. Należy unikać dodatkowych leków zwiększających ryzyko krwawienia, takich jak leki przeciwkrzepliwe i przeciwpłytkowe, chyba że są bezwzględnie wskazane.
Skutek kliniczny
Możliwe nasilenie małopłytkowości i zwiększone ryzyko krwawień, w tym krwotoku wewnątrzczaszkowego. Możliwe nasilenie neutropenii i limfopenii ze zwiększonym ryzykiem ciężkich i oportunistycznych zakażeń. Małopłytkowość autoimmunologiczna po alemtuzumabie może pojawić się z opóźnieniem, nawet długo po ostatnim kursie leczenia.
Mechanizm
Interakcja polega na sumowaniu działań niepożądanych, a nie na zmianie stężeń leków. Alemtuzumab jest przeciwciałem monoklonalnym, które powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów oraz może wywołać autoimmunologiczną małopłytkowość i inne cytopenie autoimmunologiczne. Awaprytynib często powoduje małopłytkowość, neutropenię i niedokrwistość, a także zwiększa ryzyko krwawień, w tym wewnątrzczaszkowych. Na stężenie awaprytynibu wpływają głównie silne i umiarkowane inhibitory oraz induktory CYP3A[1]. Alemtuzumab nie należy do żadnej z tych grup, dlatego nie należy spodziewać się interakcji farmakokinetycznej.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z liczbą płytek i rozmazem
- liczba neutrofilów i limfocytów
- objawy krwawienia (wybroczyny, siniaki, krwawienie z dziąseł lub nosa, krew w moczu lub stolcu)
- objawy neurologiczne mogące wskazywać na krwawienie wewnątrzczaszkowe (silny ból głowy, zaburzenia widzenia, splątanie)
- objawy zakażenia (gorączka, dreszcze)
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| dawka ≥ 200 mg/dobęawaprytynib | ryzyko rośnie | Większe dawki awaprytynibu stosowane w GIST i zaawansowanej mastocytozie układowej wiążą się z częstszymi cytopeniami i krwawieniami, co nasila sumowanie działań z alemtuzumabem. |
| Alemtuzumab podany przed włączeniem awaprytynibukolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Autoimmunologiczna małopłytkowość po alemtuzumabie może ujawnić się długo po ostatnim kursie, dlatego interakcja dotyczy także pacjentów leczonych alemtuzumabem w przeszłości. Przed włączeniem awaprytynibu należy ocenić morfologię z płytkami i kontynuować jej kontrole. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego AYVAKYT 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ayvakyt-100441847/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego AYVAKYT. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/ayvakyt-100441847/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ Lutet (177Lu) oksodotreotydUnikaj jednoczesnego lub bliskiego w czasie stosowania obu leków.Powiedz obu lekarzom, że otrzymujesz te dwa leki, i nie pomijaj zleconych badań krwi.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz obu lekarzom, że otrzymujesz te dwa leki, i nie pomijaj zleconych badań krwi.
Oba leki osłabiają odporność i mogą obniżać liczbę krwinek. Stosowane blisko siebie w czasie mogą zwiększać ryzyko poważnych zakażeń, krwawień i niedokrwistości. Lekarze zwykle planują je z odstępem i regularnie sprawdzają twoją morfologię.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- częste lub nawracające infekcje
- łatwe powstawanie siniaków
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- drobne czerwone plamki na skórze
- nasilone zmęczenie i bladość
- krew w moczu lub obrzęki
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj jednoczesnego lub bliskiego w czasie stosowania obu leków. Decyzję o kolejności i odstępie podejmuj wspólnie z neurologiem i lekarzem medycyny nuklearnej, a kolejny lek włączaj dopiero po ustąpieniu limfopenii i innych cytopenii wywołanych poprzednim. Ciężkie czynne zakażenie wyklucza podanie alemtuzumabu do czasu jego całkowitego ustąpienia[1]. Przy planowaniu premedykacji glikokortykoidami pamiętaj, że w okresie leczenia radioligandem należy unikać ich wielokrotnego podawania w dużych dawkach[2].
Skutek kliniczny
Sumowanie się mielosupresji i immunosupresji zwiększa ryzyko ciężkich cytopenii, krwawień oraz ciężkich i oportunistycznych zakażeń. Możliwe jest także osłabienie skuteczności radioligandu przy powtarzanej premedykacji dużymi dawkami glikokortykoidów.
Mechanizm
Oba leki działają hamująco na układ krwiotwórczy i odpornościowy. Alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą limfopenię oraz może wywoływać autoimmunologiczne cytopenie, w tym małopłytkowość immunologiczną. Lutet (177Lu) oksodotreotyd jako radioligand uszkadza szpik, powodując limfopenię, małopłytkowość, niedokrwistość i neutropenię, a w dalszej perspektywie zwiększa ryzyko zespołów mielodysplastycznych i ostrej białaczki. Dodatkowo infuzje alemtuzumabu poprzedza się zwykle dużymi dawkami glikokortykoidów, a wielokrotnego podawania dużych dawek glikokortykoidów należy unikać podczas leczenia lutetem (177Lu) oksodotreotydem, ponieważ mogą zmniejszać ekspresję receptorów somatostatynowych SSTR2 i osłabiać skuteczność radioligandu[2].
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i liczbą płytek
- bezwzględna liczba limfocytów
- objawy zakażeń, w tym oportunistycznych
- objawy skazy krwotocznej
- czynność nerek i badanie ogólne moczu
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Podanie w trakcie utrzymującej się cytopenii po poprzednim lekuodstep · pacjent | ryzyko rośnie | Podanie drugiego leku przed ustąpieniem limfopenii lub innych cytopenii wywołanych pierwszym znacząco zwiększa ryzyko ciężkiej mielosupresji i zakażeń. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lutathera 370 MBq/ml, roztwór do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lutathera-100396207/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ Rad 223Rada 223 nie podaje się bez uwzględnienia wcześniejszego leczenia alemtuzumabem i aktualnej morfologii krwi.Powiedz onkologowi i neurologowi, że przyjmujesz oba leki, i rób badania krwi w terminach, które ci wyznaczą.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz onkologowi i neurologowi, że przyjmujesz oba leki, i rób badania krwi w terminach, które ci wyznaczą.
Oba leki mogą obniżać liczbę krwinek, które chronią przed zakażeniami i odpowiadają za krzepnięcie krwi. Gdy działają razem, to ryzyko jest większe. Może łatwiej dojść do zakażeń, siniaków lub krwawień. Dlatego lekarze muszą wiedzieć o obu lekach i regularnie sprawdzać twoją krew.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- częste lub długo trwające infekcje
- łatwe powstawanie siniaków
- drobne czerwone kropki na skórze
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- krew w moczu lub stolcu
- silne zmęczenie i bladość
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Rada 223 nie podaje się bez uwzględnienia wcześniejszego leczenia alemtuzumabem i aktualnej morfologii krwi. Przed każdym wstrzyknięciem rada 223 należy ocenić pełną morfologię z rozmazem i liczbą płytek krwi oraz odroczyć podanie do czasu ustąpienia cytopenii. Decyzję o łączeniu obu terapii powinni wspólnie podjąć onkolog i neurolog prowadzący. Pacjenta należy objąć czujną obserwacją w kierunku krwawień i zakażeń.
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko ciężkiej małopłytkowości, neutropenii i limfopenii, a w konsekwencji krwawień oraz zakażeń, w tym oportunistycznych. Cytopenie mogą się nakładać w czasie, ponieważ limfopenia po alemtuzumabie utrzymuje się długo, a mielosupresja po radzie 223 narasta w kolejnych tygodniach po wstrzyknięciu.
Mechanizm
Oba leki uszkadzają układ krwiotwórczy lub krwinki w różny sposób, więc ich działania się sumują. Alemtuzumab niszczy limfocyty T i B, wywołując głęboką i długotrwałą limfopenię, a także może powodować autoimmunologiczne cytopenie, w tym małopłytkowość immunologiczną. Rad 223 jest emiterem promieniowania alfa gromadzącym się w kości i działa mielosupresyjnie, głównie obniżając liczbę płytek krwi i neutrofilów. Nie przeprowadzono badań interakcji alemtuzumabu z innymi lekami[1]. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem przed każdym podaniem rada 223 i regularnie po nim
- liczba płytek krwi
- bezwzględna liczba neutrofilów i limfocytów
- objawy krwawienia i skazy krwotocznej
- objawy zakażenia, w tym zakażeń oportunistycznych
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ TafasytamabPołączenie stosuj tylko po indywidualnej ocenie onkologa i neurologa, z uwzględnieniem czasu od ostatniego kursu alemtuzumabu i stanu odbudowy limfocytów.Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie chłoniaka, kiedy ostatnio dostałeś alemtuzumab, i przy gorączce lub objawach infekcji od razu skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie chłoniaka, kiedy ostatnio dostałeś alemtuzumab, i przy gorączce lub objawach infekcji od razu skontaktuj się z lekarzem.
Oba leki osłabiają układ odpornościowy, a razem robią to silniej i na dłużej. Przez to łatwiej o poważne zakażenia i spadek liczby krwinek. Lekarz może zdecydować o takim leczeniu, ale wtedy potrzebne są częste badania krwi i szybka reakcja na objawy infekcji.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność lub ból przy oddychaniu
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- opryszczka lub bolesna wysypka z pęcherzykami
- nietypowe siniaki lub krwawienia
- silne osłabienie
- nowe zaburzenia widzenia, mowy, równowagi lub pamięci
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie stosuj tylko po indywidualnej ocenie onkologa i neurologa, z uwzględnieniem czasu od ostatniego kursu alemtuzumabu i stanu odbudowy limfocytów. Przed włączeniem tafasytamabu oceń morfologię z rozmazem, liczbę limfocytów, stężenie immunoglobulin oraz status zakażeń przewlekłych. W trakcie leczenia ściśle monitoruj objawy zakażenia i parametry hematologiczne oraz rozważ profilaktykę przeciwinfekcyjną zgodnie z miejscowymi zaleceniami.
Skutek kliniczny
Pogłębiona i wydłużona immunosupresja zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń, w tym oportunistycznych i reaktywacji zakażeń wirusowych, a także cytopenii, hipogammaglobulinemii i słabszej odpowiedzi na szczepienia.
Mechanizm
Oba leki są przeciwciałami monoklonalnymi, które niszczą limfocyty. Alemtuzumab wiąże antygen CD52 i powoduje głęboką oraz długotrwałą deplecję limfocytów T i B. Tafasytamab wiąże antygen CD19 i usuwa limfocyty B. Działanie immunosupresyjne obu leków sumuje się. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, ponieważ przeciwciała są eliminowane przez katabolizm białek. Nie przeprowadzono badań interakcji tafasytamabu z innymi lekami.[1]
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem
- liczba limfocytów
- stężenie immunoglobulin
- objawy zakażenia, w tym gorączka
- objawy neurologiczne sugerujące zakażenie oportunistyczne
Kiedy ocena się zmienia
| Ostatni kurs alemtuzumabu niedawno, bez odbudowy limfocytówodstep · alemtuzumab | ryzyko rośnie | Gdy tafasytamab włącza się w okresie utrzymującej się limfopenii po alemtuzumabie, ryzyko ciężkich zakażeń jest największe i wymaga szczególnie ścisłego nadzoru oraz rozważenia profilaktyki przeciwinfekcyjnej. |
| Odległy kurs alemtuzumabu z udokumentowaną odbudową limfocytówodstep · alemtuzumab | ryzyko maleje | Po udokumentowanej odbudowie limfocytów sumowanie działania jest mniejsze, ale nadal należy monitorować morfologię i objawy zakażeń. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Minjuvi 200 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/minjuvi-100457769/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ SatralizumabUnikaj jednoczesnego stosowania obu leków.Powiedz lekarzowi o każdym z tych leków, także przyjętym dawno, i nie zaczynaj drugiego bez jego decyzji.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz lekarzowi o każdym z tych leków, także przyjętym dawno, i nie zaczynaj drugiego bez jego decyzji.
Oba leki mocno osłabiają układ odpornościowy, a razem robią to jeszcze silniej. Rośnie wtedy ryzyko poważnych zakażeń. Działanie obu leków trwa długo po ostatniej dawce, więc liczy się też leczenie, które już zakończyłeś. Jeden z tych leków może ukrywać gorączkę, przez co zakażenie łatwo przeoczyć.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze albo uczucie rozbicia, nawet bez wysokiej temperatury
- kaszel, duszność lub ból w klatce piersiowej
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- opryszczka, półpasiec lub inne zmiany na skórze i błonach śluzowych
- nietypowe zmęczenie lub osłabienie
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj jednoczesnego stosowania obu leków. Przy zmianie jednego leku na drugi zaplanuj odstęp z uwzględnieniem długiego działania obu przeciwciał. Przed włączeniem drugiego leku sprawdź morfologię z rozmazem i liczbę limfocytów oraz wyklucz czynne zakażenie. Pamiętaj, że u pacjenta otrzymującego satralizumab zakażenie może przebiegać bez gorączki i bez wzrostu CRP.
Skutek kliniczny
Rośnie ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, w tym reaktywacji zakażeń wirusowych. Objawy zakażenia mogą być słabiej wyrażone, bo zablokowanie IL-6 tłumi gorączkę i wzrost CRP, co opóźnia rozpoznanie. Działanie obu leków utrzymuje się długo po ostatniej dawce, więc ryzyko dotyczy także leczenia sekwencyjnego. Działanie satralizumabu może się utrzymywać przez kilka tygodni po zakończeniu leczenia[1].
Mechanizm
Oba leki to przeciwciała monoklonalne o silnym działaniu immunomodulującym, więc ich wpływ na odporność się sumuje. Alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów T i B. Satralizumab blokuje receptor interleukiny 6 i osłabia odpowiedź zapalną, w tym gorączkę i wzrost białka CRP, które zwykle sygnalizują zakażenie. Interakcja farmakokinetyczna przez enzymy CYP450 jest mało prawdopodobna. Hamowanie IL-6 zmienia aktywność CYP3A4, CYP1A2, CYP2C9 i CYP2C19[1], ale alemtuzumab jako przeciwciało nie jest metabolizowany przez te enzymy. Interakcji satralizumabu nie badano[1].
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i bezwzględna liczba limfocytów przed zmianą leczenia i w jej trakcie
- objawy zakażenia, także bez gorączki i bez wzrostu CRP
- aktywność aminotransferaz
- przy leczeniu sekwencyjnym czas od ostatniej dawki poprzedniego leku
Kiedy ocena się zmienia
| Alemtuzumab włączany po zakończeniu leczenia satralizumabemkolejność włączenia · satralizumab | inne zalecenie | Działanie satralizumabu może się utrzymywać przez kilka tygodni po ostatniej dawce. Przed podaniem alemtuzumabu uwzględnij ten czas i wyklucz czynne zakażenie. |
| Satralizumab włączany po wcześniejszym leczeniu alemtuzumabemkolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Alemtuzumab powoduje długotrwałą deplecję limfocytów. Przed włączeniem satralizumabu sprawdź liczbę limfocytów i kontroluj ją w trakcie leczenia. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Enspryng 120 mg, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/enspryng-100454392/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ ZanubrutynibPołączenie stosuj tylko po indywidualnej ocenie korzyści i ryzyka przez lekarza prowadzącego, najlepiej w ośrodku doświadczonym w obu terapiach.Nie zmieniaj leczenia na własną rękę, regularnie rób badania krwi zlecone przez lekarza i od razu zgłoś się do lekarza, jeśli zauważysz gorączkę, objawy zakażenia lub nietypowe krwawienie.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Nie zmieniaj leczenia na własną rękę, regularnie rób badania krwi zlecone przez lekarza i od razu zgłoś się do lekarza, jeśli zauważysz gorączkę, objawy zakażenia lub nietypowe krwawienie.
Oba leki osłabiają układ odpornościowy, więc razem mogą znacznie zwiększyć ryzyko zakażeń, także poważnych. Mogą też obniżać liczbę krwinek, w tym płytek krwi, co sprzyja siniakom i krwawieniom. Działanie alemtuzumabu utrzymuje się długo po wlewie, dlatego to ryzyko dotyczy cię także po zakończonym kursie leczenia.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność lub ból przy oddawaniu moczu
- opryszczka, półpasiec lub inne zmiany skórne
- łatwe powstawanie siniaków lub drobne czerwone kropki na skórze
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- czarne stolce lub krew w moczu
- nasilone zmęczenie
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie stosuj tylko po indywidualnej ocenie korzyści i ryzyka przez lekarza prowadzącego, najlepiej w ośrodku doświadczonym w obu terapiach. Przed włączeniem drugiego leku wyklucz czynne zakażenie, ponieważ alemtuzumabu nie podaje się w ciężkim, czynnym zakażeniu do czasu jego całkowitego ustąpienia[1]. Regularnie kontroluj morfologię krwi z rozmazem i liczbę płytek oraz rozważ profilaktykę przeciwinfekcyjną zgodnie z lokalnymi standardami. Pamiętaj, że deplecja limfocytów po alemtuzumabie utrzymuje się długo po infuzji, więc ryzyko dotyczy także pacjentów po zakończonym kursie leczenia.
Skutek kliniczny
Zwiększone ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, w tym reaktywacji zakażeń wirusowych. Możliwe nasilenie neutropenii i małopłytkowości oraz zwiększone ryzyko krwawień, szczególnie przy autoimmunologicznej małopłytkowości związanej z alemtuzumabem.
Mechanizm
Połączenie wymaga ścisłego monitorowania z powodu sumowania się działania immunosupresyjnego i mielotoksycznego obu leków. Alemtuzumab jest przeciwciałem anty-CD52, które powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów T i B, a zanubrutynib hamuje kinazę tyrozynową Brutona i upośledza funkcję limfocytów B. Oba leki mogą powodować cytopenie, w tym małopłytkowość, a zanubrutynib dodatkowo zaburza czynność płytek krwi. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, ponieważ alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne nie jest metabolizowany przez cytochrom P450, a zanubrutynib jest metabolizowany głównie przez CYP3A[2].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem
- liczba płytek krwi
- bezwzględna liczba limfocytów
- objawy zakażenia (gorączka, kaszel, zmiany skórne)
- objawy krwawienia (siniaki, wybroczyny, krwawienia z nosa i dziąseł)
Kiedy ocena się zmienia
| Zanubrutynib włączany po zakończonym kursie alemtuzumabukolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Deplecja limfocytów po alemtuzumabie utrzymuje się długo po infuzji, dlatego ryzyko addycyjnej immunosupresji dotyczy także pacjentów, którzy zakończyli kurs leczenia. Przed włączeniem zanubrutynibu oceń aktualną liczbę limfocytów i morfologię krwi. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Brukinsa 80 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/brukinsa-100461024/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Brukinsa. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/brukinsa-100461024/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ TisagenlecleucelUnikaj podawania alemtuzumabu po infuzji tisagenlecleucelu oraz w okresie poprzedzającym leukaferezę, a decyzję o czasie i ewentualnym wznowieniu leczenia alemtuzumabem podejmuje ośrodek prowadzący terapię CAR-T we współpracy z neurologiem lub hematologiem.Nie przyjmuj alemtuzumabu po terapii CAR-T ani przed pobraniem komórek bez uzgodnienia z lekarzem z ośrodka, który prowadzi twoje leczenie CAR-T.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Nie przyjmuj alemtuzumabu po terapii CAR-T ani przed pobraniem komórek bez uzgodnienia z lekarzem z ośrodka, który prowadzi twoje leczenie CAR-T.
Alemtuzumab silnie i na długo zmniejsza liczbę białych krwinek zwanych limfocytami. Terapia CAR-T działa właśnie dzięki twoim zmienionym limfocytom, więc alemtuzumab może je zniszczyć i osłabić leczenie. Oba leki razem mocno obniżają odporność i zwiększają ryzyko poważnych zakażeń.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność lub ból przy oddychaniu
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- owrzodzenia w jamie ustnej lub pęcherze na skórze
- nietypowe zmęczenie, siniaki lub krwawienia
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – antagonizm, PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj podawania alemtuzumabu po infuzji tisagenlecleucelu oraz w okresie poprzedzającym leukaferezę, a decyzję o czasie i ewentualnym wznowieniu leczenia alemtuzumabem podejmuje ośrodek prowadzący terapię CAR-T we współpracy z neurologiem lub hematologiem. U pacjenta po niedawnym leczeniu alemtuzumabem przed kwalifikacją do CAR-T oceń liczbę limfocytów T i odnotuj datę ostatniego kursu. Po infuzji monitoruj morfologię z rozmazem, liczbę limfocytów, stężenie immunoglobulin oraz objawy zakażeń. Nie szczep żywymi szczepionkami przez co najmniej 6 tygodni przed rozpoczęciem chemioterapii limfodeplecyjnej, w trakcie leczenia i do momentu przywrócenia czynności układu odpornościowego.[1]
Skutek kliniczny
Możliwa utrata skuteczności terapii CAR-T przez zmniejszenie rozprzestrzeniania i przetrwania komórek CAR-T albo przez gorszą jakość materiału z leukaferezy. Możliwe ciężkie i przedłużone zakażenia wynikające z nakładania się immunosupresji i cytopenii.
Mechanizm
Alemtuzumabu nie należy podawać w okresie leczenia tisagenlecleucelem, ponieważ może zniszczyć komórki CAR-T. Alemtuzumab jest przeciwciałem anty-CD52 wywołującym głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów T i B. Komórki CAR-T powstają z autologicznych limfocytów T pacjenta, które zwykle wykazują ekspresję CD52, więc alemtuzumab podany po infuzji może je eliminować. Podany przed leukaferezą może zmniejszyć liczbę i sprawność limfocytów T pobieranych do wytworzenia produktu. Jednoczesnego podawania leków hamujących działanie limfocytów T z tisagenlecleucelem formalnie nie badano.[1] Dodatkowo oba leki silnie i długotrwale upośledzają odporność, co sumuje ryzyko zakażeń, w tym oportunistycznych.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i liczba limfocytów
- subpopulacje limfocytów T przed leukaferezą
- stężenie immunoglobulin
- objawy zakażeń, w tym oportunistycznych
- odpowiedź na leczenie CAR-T i utrzymywanie się komórek CAR-T
Bezpieczniejsze alternatywy
glatiramerinterferon beta
Kiedy ocena się zmienia
| Alemtuzumab podany po infuzji tisagenlecleucelukolejność włączenia · alemtuzumab | ryzyko rośnie | Alemtuzumab podany po infuzji może bezpośrednio eliminować krążące komórki CAR-T i doprowadzić do utraty skuteczności terapii. Takiego połączenia należy unikać. |
| Alemtuzumab podany przed leukafereząkolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Wcześniejsze leczenie alemtuzumabem może zmniejszyć liczbę i sprawność limfocytów T pobieranych do wytworzenia produktu. Przed kwalifikacją oceń liczbę limfocytów T i przekaż ośrodkowi datę ostatniego kursu. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Kymriah 1,2 x 10^6 – 6 x 10^8 komórek, dyspersja do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/kymriah-100410189/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ Samar 153SmUnikaj podawania obu leków w tym samym okresie i nie rozpoczynaj leczenia drugim z nich, dopóki morfologia krwi po pierwszym nie wróci do wartości wyjściowych.Powiedz każdemu z lekarzy o obu lekach i regularnie rób zlecone badania krwi.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz każdemu z lekarzy o obu lekach i regularnie rób zlecone badania krwi.
Oba leki mogą obniżać liczbę krwinek, które chronią przed zakażeniami i krwawieniem. Przyjmowane w podobnym czasie mogą nasilać ten efekt. Może to zwiększyć ryzyko poważnych zakażeń i krwawień. Lekarz zwykle zachowuje odstęp między nimi i często zleca badania krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- łatwe siniaczenie
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- drobne czerwone kropki na skórze
- krew w moczu lub stolcu
- nietypowe zmęczenie i bladość
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj podawania obu leków w tym samym okresie i nie rozpoczynaj leczenia drugim z nich, dopóki morfologia krwi po pierwszym nie wróci do wartości wyjściowych. Gdy połączenie jest konieczne, decyzję podejmuje lekarz prowadzący z onkologiem lub specjalistą medycyny nuklearnej, a morfologię z rozmazem i liczbą płytek oznacza się często przez kilka tygodni po każdym podaniu. Rozważ profilaktykę zakażeń zgodną ze schematem leczenia alemtuzumabem.
Skutek kliniczny
Rośnie ryzyko ciężkiej małopłytkowości z krwawieniami, neutropenii i poważnych zakażeń, w tym oportunistycznych. Nakładające się okresy spadku liczby krwinek mogą utrudnić odróżnienie małopłytkowości popromiennej od autoimmunologicznej wywołanej alemtuzumabem.
Mechanizm
Samar 153Sm gromadzi się w kości i napromienia szpik kostny, co powoduje przemijające zahamowanie wytwarzania płytek krwi i krwinek białych. Alemtuzumab niszczy limfocyty i może wywołać długotrwałą limfopenię, neutropenię oraz autoimmunologiczną małopłytkowość. Działania hamujące układ krwiotwórczy i odporność obu leków sumują się.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem
- liczba płytek krwi
- liczba neutrofilów i limfocytów
- objawy krwawienia
- objawy zakażenia, gorączka
Kiedy ocena się zmienia
| Powrót morfologii krwi do wartości wyjściowych po pierwszym lekuodstep · pacjent | ryzyko maleje | Ryzyko jest mniejsze, gdy drugi lek podaje się dopiero po pełnej odnowie parametrów hematologicznych po pierwszym, ale nadal potrzebna jest kontrola morfologii. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Quadramet 1,3 GBq/ml w dniu odniesienia (co odpowiada 20-80 mcg/ml samaru na fiolkę), roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/quadramet-100110300/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ Jobenguan (131I)Przed podaniem jobenguanu (131I) pacjentowi leczonemu wcześniej alemtuzumabem oceń morfologię krwi z rozmazem i liczbą płytek.Powiedz lekarzowi medycyny nuklearnej, że byłeś leczony alemtuzumabem, i zgłaszaj się na zlecone badania krwi.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz lekarzowi medycyny nuklearnej, że byłeś leczony alemtuzumabem, i zgłaszaj się na zlecone badania krwi.
Oba leki mogą osłabiać szpik kostny i odporność, a razem robią to silniej. Może to zwiększać ryzyko poważnych zakażeń, krwawień i siniaków. Oba leki mogą też wpływać na pracę tarczycy. Lekarz przed leczeniem i po nim sprawdzi twoje wyniki krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub inne objawy zakażenia
- łatwe powstawanie siniaków, krwawienie z nosa lub dziąseł
- drobne czerwone kropki na skórze
- nietypowe zmęczenie lub bladość
- kołatanie serca, chudnięcie lub nadmierna senność i przybieranie na wadze
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przed podaniem jobenguanu (131I) pacjentowi leczonemu wcześniej alemtuzumabem oceń morfologię krwi z rozmazem i liczbą płytek. Supresja szpiku z liczbą leukocytów poniżej 3,0×10⁹/l lub płytek krwi poniżej 100×10⁹/l oraz postępujące uszkodzenie szpiku po wcześniejszym leczeniu stanowią względne przeciwwskazanie do terapii jobenguanem (131I)[1]. Decyzję o terapii radioizotopowej podejmuj wspólnie z neurologiem prowadzącym leczenie stwardnienia rozsianego i lekarzem medycyny nuklearnej. Po leczeniu kontroluj regularnie morfologię krwi, objawy zakażeń i krwawień oraz czynność tarczycy.
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko ciężkiej supresji szpiku, krwawień z powodu małopłytkowości oraz ciężkich i oportunistycznych zakażeń. Możliwe jest też nasilenie zaburzeń czynności tarczycy. Skutki mogą pojawić się z opóźnieniem, ponieważ działanie alemtuzumabu na limfocyty utrzymuje się przez wiele miesięcy po podaniu.
Mechanizm
Oba leki działają hamująco na układ krwiotwórczy i odpornościowy, więc ich działania niepożądane się sumują. Jobenguan (131I) uszkadza szpik kostny promieniowaniem i obniża liczbę płytek krwi oraz krwinek białych. Alemtuzumab niszczy limfocyty, wywołuje długotrwałą limfopenię, a także może powodować neutropenię i autoimmunologiczną małopłytkowość. Dodatkowo oba leki mogą zaburzać czynność tarczycy – jobenguan (131I) przez wolny radiojod, alemtuzumab przez wywoływanie autoimmunologicznych chorób tarczycy.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i liczbą płytek przed terapią i regularnie po niej
- liczba limfocytów
- objawy zakażenia, w tym zakażeń oportunistycznych
- objawy skazy krwotocznej
- TSH i hormony tarczycy
- czynność nerek (kreatynina, eGFR)
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Jobenguan (131I) po wcześniejszym leczeniu alemtuzumabemkolejność włączenia · jobenguan (131I) | inne zalecenie | Przed terapią jobenguanem (131I) u pacjenta po alemtuzumabie oceń morfologię krwi. Leukocyty poniżej 3,0×10⁹/l lub płytki poniżej 100×10⁹/l oznaczają względne przeciwwskazanie do terapii. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Metajodobenzyloguanidyna 131 I (MIBG- 131 I) do terapii 370-740 MBq/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/metajodobenzyloguanidyna-131-i-mibg-131-i-do-terapii-100101152/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ Ibrytumomab tiuksetanUnikaj podawania obu leków blisko w czasie, a jeśli sekwencja jest konieczna, zaplanuj ją z hematologiem po ocenie odnowy szpiku i liczby limfocytów.Powiedz lekarzowi, że dostawałeś lub dostawałaś drugi z tych leków, rób zlecone badania krwi i nie szczep się bez zgody lekarza.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz lekarzowi, że dostawałeś lub dostawałaś drugi z tych leków, rób zlecone badania krwi i nie szczep się bez zgody lekarza.
Oba leki silnie osłabiają układ odpornościowy i mogą zmniejszać liczbę krwinek. Podane blisko siebie w czasie zwiększają ryzyko ciężkich zakażeń i krwawień. Takie leczenie planuje lekarz specjalista, który kontroluje twoje wyniki krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła, kaszel lub inne objawy infekcji
- łatwe powstawanie siniaków
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- drobne czerwone plamki na skórze
- nasilone zmęczenie i bladość
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj podawania obu leków blisko w czasie, a jeśli sekwencja jest konieczna, zaplanuj ją z hematologiem po ocenie odnowy szpiku i liczby limfocytów. Przed podaniem ibrytumomabu tiuksetanu potwierdź wystarczającą rezerwę szpikową, a po podaniu regularnie kontroluj morfologię z rozmazem do czasu jej normalizacji. Czynników wzrostu, takich jak G-CSF, nie podaje się przez 3 tygodnie przed i 2 tygodnie po leczeniu ibrytumomabem tiuksetanem[1]. Nie podawaj szczepionek żywych w okresie immunosupresji po żadnym z tych leków.
Skutek kliniczny
Możliwa ciężka i przedłużona neutropenia, małopłytkowość i limfopenia z ryzykiem krwawień oraz ciężkich zakażeń, w tym oportunistycznych i reaktywacji wirusowych.
Mechanizm
Oba leki sumują działanie hamujące szpik i układ odpornościowy. Ibrytumomab tiuksetan to przeciwciało anty-CD20 sprzężone z izotopem itru-90, które napromienia szpik i powoduje głęboką, przedłużoną neutropenię i trombocytopenię. Alemtuzumab niszczy limfocyty z antygenem CD52 i wywołuje długotrwałą limfopenię, a może też powodować cytopenie i autoimmunologiczną małopłytkowość. Ryzyko ciężkiej i przedłużonej toksyczności hematologicznej rośnie, gdy ibrytumomab tiuksetan podaje się krótko po innym silnie mielo- lub immunosupresyjnym leczeniu[1].
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem
- liczba płytek krwi
- bezwzględna liczba neutrofili
- liczba limfocytów
- objawy zakażenia i gorączka
- objawy krwawienia
Kiedy ocena się zmienia
| Ibrytumomab tiuksetan podany w okresie utrzymującej się cytopenii lub limfopenii po alemtuzumabiekolejność włączenia · pacjent | ryzyko rośnie | Podanie radioimmunoterapii przy niepełnej odnowie szpiku po alemtuzumabie istotnie zwiększa ryzyko ciężkiej, przedłużonej toksyczności hematologicznej i zakażeń. Przed podaniem oceń morfologię i liczbę limfocytów. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zevalin 1,6 mg/ml, zestaw do sporządzania produktu radiofarmaceutycznego do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zevalin-100126554/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ Stront 89SrStrontu 89Sr nie podaje się bez aktualnej morfologii, a u pacjenta leczonego alemtuzumabem kwalifikacja wymaga szczególnej ostrożności.Powiedz każdemu lekarzowi o obu lekach, regularnie rób morfologię i od razu zgłoś się do lekarza, jeśli zauważysz krwawienie, siniaki lub gorączkę.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz każdemu lekarzowi o obu lekach, regularnie rób morfologię i od razu zgłoś się do lekarza, jeśli zauważysz krwawienie, siniaki lub gorączkę.
Oba leki mogą obniżać liczbę krwinek, które chronią przed zakażeniami i odpowiadają za krzepnięcie krwi. Gdy działają razem, ryzyko krwawień i poważnych infekcji rośnie. Spadek krwinek może się pojawić nawet wiele tygodni po podaniu leku.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- siniaki bez wyraźnej przyczyny lub drobne czerwone kropki na skórze
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- krew w moczu lub stolcu
- gorączka, dreszcze lub ból gardła
- duże osłabienie i bladość
- obrzęki lub zmniejszona ilość moczu
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Strontu 89Sr nie podaje się bez aktualnej morfologii, a u pacjenta leczonego alemtuzumabem kwalifikacja wymaga szczególnej ostrożności. Przy Hb poniżej 90 g/l, leukocytach poniżej 3,5 x 10^9/l lub płytkach poniżej 100 x 10^9/l podanie strontu 89Sr jest względnie przeciwwskazane[1]. W szczególnych przypadkach można je rozważyć przy leukocytach powyżej 2,4 x 10^9/l i płytkach powyżej 60 x 10^9/l, po wykluczeniu DIC[1]. Przed podaniem oceń czynność nerek. Przy klirensie kreatyniny poniżej 50 ml/min zmniejsz aktywność o 50%, a przy GFR poniżej 30 ml/min odstąp od podania[1]. Nie planuj obu terapii jednocześnie ani bezpośrednio po sobie bez decyzji onkologa i neurologa lub hematologa. Po podaniu kontroluj regularnie morfologię z rozmazem i liczbą płytek.
Skutek kliniczny
Ryzyko głębszej lub dłużej utrzymującej się małopłytkowości, leukopenii i limfopenii. Rośnie przez to zagrożenie krwawieniem i ciężkimi zakażeniami, w tym oportunistycznymi. Oba leki działają z opóźnieniem, więc spadek parametrów morfologii może pojawić się wiele tygodni po podaniu.
Mechanizm
Oba leki uszkadzają układ krwiotwórczy, ale każdy w inny sposób. Chlorek strontu 89Sr gromadzi się w kości i napromienia szpik, przez co działa mielotoksycznie i może obniżać liczbę leukocytów i płytek krwi[1]. Alemtuzumab niszczy limfocyty i może wywoływać cytopenie, w tym autoimmunologiczną małopłytkowość. Działania te się sumują. Dodatkowo upośledzenie czynności nerek zmniejsza wydalanie strontu 89Sr i nasila jego mielotoksyczność[1]. Ma to znaczenie, ponieważ alemtuzumab może wywoływać autoimmunologiczne choroby nerek.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i liczbą płytek
- kreatynina i eGFR
- badanie ogólne moczu
- objawy krwawienia (wybroczyny, krwawienia z dziąseł i nosa)
- objawy zakażenia i gorączka
Kiedy ocena się zmienia
| eGFR ≤ 30pacjent | interakcja nie dotyczy | Przy GFR poniżej 30 ml/min lub kreatyninie powyżej 180 µmol/l nie podaje się strontu 89Sr. |
| eGFR ≤ 50pacjent | inne zalecenie | Przy klirensie kreatyniny poniżej 50 ml/min aktywność strontu 89Sr zmniejsza się o 50%. Ograniczenie to ma szczególne znaczenie przy nakładaniu się mielotoksyczności z alemtuzumabem. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Chlorek strontu 89SrCl2 POLATOM 37,5 MBq/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/chlorek-strontu-89srcl2-polatom-100064103/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ AbemacyklibPołączenie stosuj tylko po uzgodnieniu między neurologiem a onkologiem, z regularną kontrolą morfologii krwi z rozmazem i czujną obserwacją w kierunku zakażeń.Powiedz neurologowi i onkologowi, że przyjmujesz oba leki, chodź na zlecone badania krwi i przy gorączce od razu skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz neurologowi i onkologowi, że przyjmujesz oba leki, chodź na zlecone badania krwi i przy gorączce od razu skontaktuj się z lekarzem.
Oba leki osłabiają odporność i mogą zmniejszać liczbę krwinek. Razem mogą zwiększać ryzyko poważnych zakażeń i krwawień. Lekarze prowadzący leczenie powinni wiedzieć, że przyjmujesz oba leki, i regularnie sprawdzać twoją morfologię krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła, kaszel lub pieczenie przy oddawaniu moczu
- łatwe powstawanie siniaków, krwawienie z nosa lub dziąseł
- drobne czerwone plamki na skórze
- nasilone zmęczenie lub osłabienie
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie stosuj tylko po uzgodnieniu między neurologiem a onkologiem, z regularną kontrolą morfologii krwi z rozmazem i czujną obserwacją w kierunku zakażeń. Rozważ, czy rozpoczęcie abemacyklibu bezpośrednio po kursie alemtuzumabu nie zwiększy nadmiernie ryzyka, i ustal kolejność leczenia indywidualnie. Gorączkę lub objawy zakażenia traktuj jako stan wymagający pilnej oceny lekarskiej.
Skutek kliniczny
Zwiększone ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń oraz nasilonych cytopenii, w tym neutropenii, limfopenii i małopłytkowości. Zakażenie w trakcie leczenia może wymusić przerwanie lub zmniejszenie dawki abemacyklibu.
Mechanizm
Oba leki sumują działanie hamujące układ odpornościowy i krwiotworzenie. Alemtuzumab to przeciwciało skierowane przeciw CD52, które powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów oraz może wywoływać cytopenie o podłożu autoimmunologicznym. Abemacyklib jako inhibitor kinaz CDK4 i CDK6 hamuje proliferację komórek szpiku i często powoduje neutropenię oraz zwiększa ryzyko zakażeń. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, ponieważ abemacyklib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4[1], a alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne nie wpływa na ten szlak. Nie przeprowadzono badań interakcji alemtuzumabu z innymi lekami[2].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem, w tym liczba neutrofilów, limfocytów i płytek krwi
- objawy zakażenia, w tym gorączka
- objawy skazy krwotocznej
Kiedy ocena się zmienia
| Okres głębokiej limfopenii po ostatnim kursie alemtuzumabuodstep · alemtuzumab | ryzyko rośnie | Ryzyko zakażeń jest największe, gdy abemacyklib włącza się w okresie głębokiej limfopenii po kursie alemtuzumabu. Kolejność i czas leczenia ustal z neurologiem i onkologiem. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Verzenios 50 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/verzenios-100413064/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Verzenios. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/verzenios-100413064/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ AkalabrutynibUnikaj jednoczesnego stosowania i nie włączaj akalabrutynibu w okresie głębokiej limfopenii po alemtuzumabie bez decyzji specjalisty.Nie zaczynaj ani nie przerywaj żadnego z tych leków samodzielnie i zgłoś się do lekarza od razu, gdy pojawi się gorączka, objawy zakażenia albo nietypowe krwawienie.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Nie zaczynaj ani nie przerywaj żadnego z tych leków samodzielnie i zgłoś się do lekarza od razu, gdy pojawi się gorączka, objawy zakażenia albo nietypowe krwawienie.
Oba leki osłabiają układ odpornościowy, więc razem mocniej zwiększają ryzyko poważnych zakażeń. Mogą też obniżać liczbę krwinek i płytek krwi, przez co łatwiej o siniaki i krwawienia. Takie połączenie stosuje się tylko wtedy, gdy zdecyduje o nim lekarz specjalista, i wymaga ono regularnych badań krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność lub ból przy oddychaniu
- pęcherzyki lub bolesna wysypka na skórze
- łatwe powstawanie siniaków lub drobne czerwone kropki na skórze
- krwawienie z nosa lub dziąseł, krew w moczu lub stolcu
- silne zmęczenie i bladość
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj jednoczesnego stosowania i nie włączaj akalabrutynibu w okresie głębokiej limfopenii po alemtuzumabie bez decyzji specjalisty. Jeśli połączenie jest konieczne, przed leczeniem wyklucz czynne zakażenie oraz zakażenie HBV, rozważ profilaktykę przeciwwirusową i przeciw Pneumocystis jirovecii oraz regularnie kontroluj morfologię z płytkami krwi. Połączenie jest przeciwwskazane u pacjenta z koagulopatią rozpoznaną podczas leczenia przeciwpłytkowego lub przeciwzakrzepowego, ponieważ alemtuzumabu nie stosuje się w tej sytuacji[1].
Skutek kliniczny
Najważniejszym skutkiem jest większe ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, w tym reaktywacji wirusów opryszczki, CMV i HBV oraz zapalenia płuc wywołanego przez Pneumocystis jirovecii. Możliwe jest nasilenie neutropenii i małopłytkowości oraz krwawień, szczególnie gdy u pacjenta rozwinie się autoimmunologiczna małopłytkowość po alemtuzumabie.
Mechanizm
Alemtuzumab to przeciwciało monoklonalne skierowane przeciw CD52, które powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów T i B. Akalabrutynib hamuje kinazę tyrozynową Brutona, co upośledza czynność limfocytów B i odpowiedź humoralną, a także osłabia agregację płytek. Oba leki sumują działanie immunosupresyjne, ryzyko cytopenii oraz ryzyko krwawień, a alemtuzumab może dodatkowo wywołać autoimmunologiczną małopłytkowość. Akalabrutynib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4[2], a alemtuzumab jako przeciwciało nie wpływa na ten enzym, więc interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem, w tym liczba neutrofilów i limfocytów
- liczba płytek krwi
- objawy zakażenia, w tym gorączka i kaszel
- markery HBV oraz w razie objawów CMV
- objawy krwawienia
Kiedy ocena się zmienia
| Włączenie akalabrutynibu w okresie limfopenii po kursie alemtuzumabukolejność włączenia · akalabrutynib | ryzyko rośnie | Ryzyko zakażeń oportunistycznych jest największe, gdy akalabrutynib włącza się przed odnową limfocytów po alemtuzumabie. Decyzję o terminie włączenia powinien podjąć specjalista na podstawie liczby limfocytów. |
| Koagulopatia podczas leczenia przeciwpłytkowego lub przeciwzakrzepowegodawka · pacjent | interakcja nie dotyczy | U pacjenta z koagulopatią rozpoznaną podczas leczenia przeciwpłytkowego lub przeciwzakrzepowego alemtuzumabu nie stosuje się, a akalabrutynib dodatkowo osłabia czynność płytek. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Calquence 100 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/calquence-100444521/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Calquence. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/calquence-100444521/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ AdalimumabNie stosuj adalimumabu równocześnie z alemtuzumabem ani w okresie odbudowy limfocytów po kursie alemtuzumabu bez decyzji neurologa i lekarza prowadzącego leczenie biologiczne.Nie łącz tych leków na własną rękę i powiedz neurologowi oraz lekarzowi, który przepisuje ci drugi lek, o obu terapiach.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Nie łącz tych leków na własną rękę i powiedz neurologowi oraz lekarzowi, który przepisuje ci drugi lek, o obu terapiach.
Oba leki osłabiają odporność, a razem robią to dużo silniej. Zwiększa to ryzyko ciężkich zakażeń, także takich, które u zdrowej osoby zdarzają się rzadko. Działanie jednego z tych leków na odporność trwa wiele miesięcy po podaniu, więc ryzyko nie znika od razu po zakończeniu leczenia.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- uporczywy kaszel, nocne poty, chudnięcie
- duszność
- nowe zaburzenia czucia, widzenia lub osłabienie kończyn
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie stosuj adalimumabu równocześnie z alemtuzumabem ani w okresie odbudowy limfocytów po kursie alemtuzumabu bez decyzji neurologa i lekarza prowadzącego leczenie biologiczne. Alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z inną współistniejącą chorobą autoimmunologiczną niż stwardnienie rozsiane[1]. Ponieważ adalimumab stosuje się w chorobach autoimmunologicznych, u pacjenta leczonego adalimumabem trzeba przed podaniem alemtuzumabu zweryfikować to przeciwwskazanie. Jeśli lekarze mimo to zdecydują o kolejnym podaniu leków, przed włączeniem drugiego leku wyklucz czynne zakażenie, w tym gruźlicę, i oceń morfologię z rozmazem.
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń, w tym posocznicy, gruźlicy i zakażeń oportunistycznych. Czynna gruźlica i ciężkie zakażenia, takie jak posocznica i zakażenia oportunistyczne, wykluczają stosowanie adalimumabu[2]. Ciężkie, czynne zakażenie wyklucza też podanie alemtuzumabu do czasu jego całkowitego ustąpienia[1]. Antagoniści TNF mogą ponadto nasilać choroby demielinizacyjne, co ma znaczenie u pacjenta ze stwardnieniem rozsianym.
Mechanizm
Adalimumabu i alemtuzumabu nie łączy się, bo oba leki silnie osłabiają odporność i ich działania się sumują. Adalimumab hamuje czynnik martwicy nowotworów alfa, który jest kluczowy w obronie przed gruźlicą i zakażeniami oportunistycznymi[2]. Alemtuzumab niszczy limfocyty z antygenem CD52, a ich liczba odbudowuje się przez wiele miesięcy po kursie leczenia. Nakładanie się tych działań nie dotyczy przemian leków w organizmie, tylko skutku na układ odpornościowy.
Monitorować
- objawy zakażenia (gorączka, kaszel, dreszcze)
- morfologia krwi z liczbą limfocytów
- badanie w kierunku gruźlicy przed włączeniem leku
- objawy neurologiczne wskazujące na zaostrzenie stwardnienia rozsianego
Kiedy ocena się zmienia
| Adalimumab włączany po kursie alemtuzumabukolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Limfopenia po alemtuzumabie utrzymuje się wiele miesięcy, dlatego ryzyko sumowania immunosupresji dotyczy także okresu po kursie leczenia. Przed włączeniem adalimumabu oceń liczbę limfocytów i wyklucz czynne zakażenie. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Humira 40 mg, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/humira-100087630/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ AnakinraUnikaj rutynowego łączenia anakinry z alemtuzumabem, a jeśli lekarz prowadzący uzna je za konieczne, decyzję powinien podjąć specjalista ze świadomością sumowania immunosupresji.Upewnij się, że lekarz prowadzący wie o obu lekach, regularnie rób zlecone badania krwi i przy każdej oznace infekcji szybko skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Upewnij się, że lekarz prowadzący wie o obu lekach, regularnie rób zlecone badania krwi i przy każdej oznace infekcji szybko skontaktuj się z lekarzem.
Oba leki osłabiają układ odpornościowy, każdy w inny sposób. Przyjmowane razem mogą zwiększać ryzyko poważnych zakażeń. Objawy infekcji mogą być przy tym słabsze niż zwykle, na przykład gorączka może być niewielka.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność albo ból w klatce piersiowej
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- bolesna wysypka z pęcherzykami
- nietypowe zmęczenie, ból gardła lub owrzodzenia w jamie ustnej
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj rutynowego łączenia anakinry z alemtuzumabem, a jeśli lekarz prowadzący uzna je za konieczne, decyzję powinien podjąć specjalista ze świadomością sumowania immunosupresji. Przed włączeniem anakinry u pacjenta po kursie alemtuzumabu oceń morfologię z rozmazem, w tym liczbę limfocytów i neutrofili, oraz wyklucz czynne zakażenie. W trakcie leczenia kontroluj morfologię i objawy zakażeń, a przy ciężkim zakażeniu lub istotnej neutropenii rozważ przerwanie anakinry. Nie ma leków z tej samej grupy, które byłyby wolne od tej interakcji, bo każdy lek immunosupresyjny zwiększa ryzyko zakażeń po alemtuzumabie.
Skutek kliniczny
Większe ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, w tym bakteryjnych, wirusowych (zwłaszcza reaktywacji herpeswirusów) i grzybiczych, oraz ryzyko pogłębienia neutropenii. Objawy zakażenia mogą być mniej wyraźne, bo anakinra tłumi gorączkę i odczyn zapalny.
Mechanizm
Anakinra blokuje receptor interleukiny 1 i osłabia odpowiedź zapalną, a alemtuzumab, przeciwciało anty-CD52, powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów T i B. Oba leki osłabiają odporność różnymi mechanizmami, więc ich działanie immunosupresyjne się sumuje. Oba mogą też obniżać liczbę neutrofili.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem (neutrofile, limfocyty)
- objawy zakażeń, w tym gorączka, kaszel, zmiany skórne o charakterze opryszczki lub półpaśca
- CRP i stan ogólny przy podejrzeniu zakażenia
Kiedy ocena się zmienia
| Okres utrzymującej się limfopenii po kursie alemtuzumabuodstep · alemtuzumab | ryzyko rośnie | Deplecja limfocytów po alemtuzumabie utrzymuje się długo po podaniu, więc ryzyko sumowania immunosupresji dotyczy nie tylko jednoczesnego podawania, lecz także włączenia anakinry w okresie, gdy liczba limfocytów nie wróciła do normy. Przed włączeniem anakinry oceń aktualną liczbę limfocytów. |
| Neutropenia lub czynne zakażenie przed włączeniem drugiego lekukolejność włączenia · pacjent | ryzyko rośnie | U pacjenta z neutropenią lub czynnym zakażeniem nie włącza się anakinry ani kolejnego kursu alemtuzumabu do czasu wyleczenia zakażenia i ustąpienia neutropenii. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Kineret 100 mg/0,67 ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/kineret-100126933/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ AsparaginazaPołączenie wymaga ścisłego monitorowania i indywidualnej oceny przez lekarza prowadzącego.Powiedz lekarzowi, że dostałeś alemtuzumab, chodź na zlecone badania krwi i od razu zgłaszaj gorączkę, krwawienia lub zażółcenie skóry.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz lekarzowi, że dostałeś alemtuzumab, chodź na zlecone badania krwi i od razu zgłaszaj gorączkę, krwawienia lub zażółcenie skóry.
Oba leki mogą osłabiać odporność, obniżać liczbę płytek krwi i obciążać wątrobę. Gdy działają razem, łatwiej o poważne zakażenie, krwawienie albo uszkodzenie wątroby. Działanie alemtuzumabu na odporność utrzymuje się długo po podaniu, więc ostrożność dotyczy też późniejszego leczenia.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze, kaszel lub inne objawy infekcji
- siniaki bez wyraźnej przyczyny, wybroczyny na skórze
- krwawienie z nosa lub dziąseł, krew w moczu lub stolcu
- zażółcenie skóry lub białek oczu, ciemny mocz
- ból, obrzęk lub zaczerwienienie nogi, nagła duszność
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie wymaga ścisłego monitorowania i indywidualnej oceny przez lekarza prowadzącego. Przed włączeniem asparaginazy u chorego leczonego wcześniej alemtuzumabem należy ocenić morfologię z liczbą płytek, parametry krzepnięcia z fibrynogenem i próby wątrobowe, a następnie kontrolować je regularnie w trakcie leczenia. Należy rozważyć profilaktykę zakażeń zgodnie z protokołem leczenia i reagować na każdą gorączkę jak na możliwe zakażenie.
Skutek kliniczny
Większe ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, krwawień przy jednoczesnej małopłytkowości i zaburzeniach krzepnięcia oraz polekowego uszkodzenia wątroby.
Mechanizm
Działania niepożądane obu leków się sumują. Alemtuzumab długotrwale zmniejsza liczbę limfocytów i może wywoływać autoimmunologiczne cytopenie, w tym małopłytkowość immunologiczną, a także autoimmunologiczne uszkodzenie wątroby. Asparaginaza hamuje syntezę białek w wątrobie, przez co obniża stężenie fibrynogenu i innych czynników krzepnięcia oraz białek przeciwkrzepliwych, działa hepatotoksycznie i zwiększa podatność na zakażenia w trakcie chemioterapii. Interakcji farmakokinetycznej się nie spodziewa, ponieważ alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne nie wpływa na enzymy metabolizujące leki.
Monitorować
- morfologia krwi z liczbą płytek i rozmazem
- fibrynogen, APTT, INR, antytrombina
- AlAT, AspAT, bilirubina
- objawy zakażenia, w tym zakażeń oportunistycznych
- objawy krwawienia i zakrzepicy
Kiedy ocena się zmienia
| Alemtuzumab podany przed rozpoczęciem asparaginazykolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Limfopenia po alemtuzumabie oraz ryzyko autoimmunologicznych cytopenii i zapalenia wątroby utrzymują się przez wiele miesięcy po kursie. Interakcja dotyczy więc także chorych, którzy otrzymali alemtuzumab dawno przed włączeniem asparaginazy, i wymaga oceny wyjściowej morfologii, krzepnięcia oraz prób wątrobowych. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Spectrila 10000 j., proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/spectrila-100363024/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ AzacytydynaUnikaj jednoczesnego stosowania azacytydyny i alemtuzumabu poza ośrodkiem hematologicznym, który świadomie planuje takie leczenie i zapewnia ścisły nadzór.Powiedz lekarzowi o obu lekach, regularnie rób badania krwi i od razu zgłoś się do lekarza, gdy pojawi się gorączka lub krwawienie.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz lekarzowi o obu lekach, regularnie rób badania krwi i od razu zgłoś się do lekarza, gdy pojawi się gorączka lub krwawienie.
Oba leki osłabiają układ odporności i mogą obniżać liczbę krwinek. Gdy stosujesz je razem lub jeden po drugim, łatwiej o poważne zakażenia, siniaki i krwawienia. Działanie alemtuzumabu utrzymuje się długo, nawet wiele miesięcy po podaniu. Dlatego lekarz musi wiedzieć o obu lekach i regularnie badać twoją krew.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła, kaszel albo pieczenie przy oddawaniu moczu
- łatwe powstawanie siniaków lub drobne czerwone plamki na skórze
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- silne zmęczenie, bladość lub duszność
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj jednoczesnego stosowania azacytydyny i alemtuzumabu poza ośrodkiem hematologicznym, który świadomie planuje takie leczenie i zapewnia ścisły nadzór. Jeśli połączenie jest konieczne, przed każdym kursem oceń morfologię krwi z rozmazem oraz wyklucz czynne zakażenie. Alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z ciężkim, czynnym zakażeniem do czasu jego całkowitego ustąpienia[1]. Rozważ profilaktykę przeciwzakaźną zgodnie z lokalnymi standardami oraz pamiętaj, że ryzyko utrzymuje się także wtedy, gdy alemtuzumab podano wiele miesięcy wcześniej.
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko ciężkich cytopenii, w tym neutropenii i małopłytkowości z krwawieniami, a także ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, w tym reaktywacji wirusów. Skutki mogą się ujawniać z opóźnieniem i utrzymywać się długo po odstawieniu alemtuzumabu ze względu na przewlekłą limfopenię.
Mechanizm
Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, bo w metabolizmie azacytydyny nie uczestniczą izoenzymy cytochromu P450, UGT, SULT ani transferazy glutationowe[2]. Alemtuzumab jest przeciwciałem monoklonalnym, które nie podlega metabolizmowi enzymatycznemu typowemu dla małych cząsteczek. Istotą interakcji jest sumowanie działań farmakodynamicznych – azacytydyna hamuje czynność szpiku i wywołuje neutropenię, trombocytopenię oraz niedokrwistość, a alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów oraz może wywołać immunologiczną małopłytkowość i inne cytopenie.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem, w tym liczba neutrofilów i płytek krwi
- liczba limfocytów
- objawy zakażenia, w tym gorączka
- objawy krwawienia i skaza krwotoczna
- reaktywacja zakażeń wirusowych, w tym CMV i HBV
Kiedy ocena się zmienia
| Alemtuzumab podany przed rozpoczęciem azacytydynykolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Długotrwała limfopenia po alemtuzumabie oznacza, że ryzyko sumowania immunosupresji dotyczy także pacjentów, którzy otrzymali alemtuzumab wiele miesięcy przed azacytydyną. Przed rozpoczęciem azacytydyny oceń liczbę limfocytów i rozważ profilaktykę przeciwzakaźną. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Azacitidine Sandoz 100 mg, proszek do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/azacitidine-sandoz-100415809/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ BazyliksymabUnikaj rutynowego łączenia obu leków i stosuj je razem lub w krótkim odstępie tylko wtedy, gdy decyzję podejmuje zespół transplantacyjny lub neurologiczny po ocenie korzyści i ryzyka.Zgłaszaj lekarzowi od razu każdą gorączkę lub objawy infekcji i nie opuszczaj zaplanowanych badań krwi.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Zgłaszaj lekarzowi od razu każdą gorączkę lub objawy infekcji i nie opuszczaj zaplanowanych badań krwi.
Oba leki silnie osłabiają układ odpornościowy, a przyjmowane razem lub krótko po sobie wzmacniają to działanie. Przez to łatwiej o poważne zakażenia, także takie, które u zdrowych osób zdarzają się rzadko. Takie leczenie prowadzi się tylko pod ścisłą kontrolą lekarza i z regularnymi badaniami krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność lub ból gardła
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- pęcherzyki lub owrzodzenia na skórze albo w jamie ustnej
- silne zmęczenie i ogólne złe samopoczucie
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj rutynowego łączenia obu leków i stosuj je razem lub w krótkim odstępie tylko wtedy, gdy decyzję podejmuje zespół transplantacyjny lub neurologiczny po ocenie korzyści i ryzyka. Przed podaniem drugiego leku oceń liczbę limfocytów i wyklucz czynne zakażenie. W trakcie leczenia ściśle monitoruj morfologię oraz objawy zakażeń i rozważ profilaktykę przeciwzakaźną zgodnie z lokalnymi protokołami.
Skutek kliniczny
Sumowanie immunosupresji zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń, w tym oportunistycznych i reaktywacji zakażeń wirusowych. Może też przedłużyć i pogłębić limfopenię oraz zwiększyć ryzyko powikłań związanych z długotrwałym osłabieniem odporności.
Mechanizm
Oba leki są przeciwciałami monoklonalnymi o silnym działaniu immunosupresyjnym. Bazyliksymab blokuje receptor dla interleukiny 2 (CD25) na aktywowanych limfocytach T, a alemtuzumab niszczy limfocyty z antygenem CD52 i wywołuje długotrwałą limfopenię. Ich działania sumują się i pogłębiają osłabienie odporności komórkowej. Interakcji metabolicznych nie należy oczekiwać, ponieważ bazyliksymab jest immunoglobuliną.[1]
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem, w tym bezwzględna liczba limfocytów i neutrofili
- objawy zakażeń bakteryjnych, wirusowych i grzybiczych
- reaktywacja zakażeń wirusowych, np. CMV i wirusów opryszczki
- temperatura ciała i parametry stanu zapalnego
Kiedy ocena się zmienia
| Niedawne podanie alemtuzumabu z utrzymującą się limfopeniąkolejność włączenia · alemtuzumab | ryzyko rośnie | Podanie bazyliksymabu w okresie limfopenii po alemtuzumabie pogłębia immunosupresję i wymaga oceny liczby limfocytów oraz wykluczenia czynnego zakażenia przed podaniem. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Simulect 10 mg, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/simulect-100125626/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ BelataceptPołączenie stosuj wyłącznie w ośrodku transplantacyjnym w ramach zaplanowanego schematu i ze ścisłym monitorowaniem zakażeń oraz liczby limfocytów.Zgłaszaj lekarzowi od razu każdą gorączkę lub objawy zakażenia i nie przyjmuj żadnej szczepionki bez uzgodnienia z lekarzem prowadzącym.opóźniony (dni)badania kliniczne
Niekorzystna interakcja
Zgłaszaj lekarzowi od razu każdą gorączkę lub objawy zakażenia i nie przyjmuj żadnej szczepionki bez uzgodnienia z lekarzem prowadzącym.
Oba leki osłabiają układ odpornościowy, a razem robią to silniej niż każdy z osobna. Przez to łatwiej o poważne zakażenia, także takie, które u zdrowych osób zdarzają się rzadko. Działanie jednego z leków utrzymuje się długo, nawet miesiące po podaniu. Lekarz prowadzący powinien wiedzieć, że dostajesz oba leki, i regularnie zlecać ci badania krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność lub ból przy oddawaniu moczu
- opryszczka lub bolesna wysypka z pęcherzykami
- powiększone węzły chłonne
- nocne poty i niezamierzona utrata masy ciała
- splątanie, zaburzenia pamięci, mowy, widzenia lub równowagi
- nietypowe zmęczenie lub osłabienie
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Połączenie stosuj wyłącznie w ośrodku transplantacyjnym w ramach zaplanowanego schematu i ze ścisłym monitorowaniem zakażeń oraz liczby limfocytów. Przed rozpoczęciem belataceptu potwierdź dodatni wynik serologiczny w kierunku EBV, bo belataceptu nie podaje się biorcom seroujemnym ani z nieznanym statusem EBV.[1] Alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z ciężkim, czynnym zakażeniem do czasu jego całkowitego ustąpienia.[2] Unikaj żywych szczepionek w czasie leczenia belataceptem.[1] Rozważ profilaktykę przeciwdrobnoustrojową zgodnie z protokołem ośrodka.
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń, w tym oportunistycznych i reaktywacji wirusów CMV i EBV, oraz ryzyko poprzeszczepowej choroby limfoproliferacyjnej, także z zajęciem ośrodkowego układu nerwowego. Ryzyko jest największe w okresie głębokiej limfopenii po alemtuzumabie, która utrzymuje się długo po podaniu.
Mechanizm
Oba leki sumują działanie immunosupresyjne na limfocyty T. Alemtuzumab, przeciwciało przeciw CD52, powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów. Belatacept blokuje kostymulację CD80/CD86–CD28 i hamuje aktywację pozostałych oraz odtwarzających się limfocytów T. Interakcji farmakokinetycznej się nie przewiduje, bo belatacept jako białko fuzyjne nie jest metabolizowany przez enzymy cytochromu P450 ani UGT.[1]
Monitorować
- morfologia z rozmazem i liczbą limfocytów
- objawy zakażenia i gorączka
- wiremia CMV
- wiremia EBV
- status serologiczny EBV przed włączeniem belataceptu
- nowe objawy neurologiczne lub poznawcze
- powiększenie węzłów chłonnych i objawy ogólne sugerujące chorobę limfoproliferacyjną
Kiedy ocena się zmienia
| Belatacept włączany w okresie limfopenii po alemtuzumabiekolejność włączenia · alemtuzumab | ryzyko rośnie | Włączenie belataceptu w okresie głębokiej limfopenii po alemtuzumabie zwiększa ryzyko zakażeń oportunistycznych i reaktywacji CMV oraz EBV. Wymaga częstszego monitorowania morfologii i wiremii oraz profilaktyki zgodnej z protokołem ośrodka. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Nulojix 250 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/nulojix-100247950/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ BeksarotenPrzed włączeniem drugiego leku wyklucz czynne zakażenie i oceń czynność tarczycy.Wykonuj zlecone badania krwi i tarczycy w wyznaczonych terminach, a przy gorączce lub objawach infekcji od razu skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Wykonuj zlecone badania krwi i tarczycy w wyznaczonych terminach, a przy gorączce lub objawach infekcji od razu skontaktuj się z lekarzem.
Oba leki osłabiają odporność organizmu, więc przyjmowane razem zwiększają ryzyko poważnych infekcji. Oba mogą też zaburzać pracę tarczycy. Lekarz będzie regularnie zlecał badania krwi i hormonów tarczycy, a ryzyko infekcji może utrzymywać się długo po zakończeniu kuracji.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, ból gardła, pieczenie przy oddawaniu moczu
- nietypowe siniaki, krwawienie z dziąseł lub nosa, drobne czerwone plamki na skórze
- nasilone zmęczenie, uczucie zimna, przyrost masy ciała
- kołatanie serca, nerwowość, nadmierne pocenie się, chudnięcie
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przed włączeniem drugiego leku wyklucz czynne zakażenie i oceń czynność tarczycy. W trakcie leczenia regularnie kontroluj morfologię krwi z rozmazem i liczbą płytek. Czynność tarczycy oceniaj na podstawie wolnej tyroksyny, a nie samego TSH, ponieważ beksaroten obniża TSH. Rozważ profilaktykę zakażeń oportunistycznych zgodnie z praktyką ośrodka. Pamiętaj, że limfopenia po alemtuzumabie utrzymuje się długo, więc ryzyko dotyczy także okresu po zakończeniu kursu. Przy pojawieniu się zakażenia ogólnoustrojowego lub nowej choroby tarczycy przerwij beksaroten do czasu opanowania stanu[1].
Skutek kliniczny
Zwiększone ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń w następstwie sumowania limfopenii i neutropenii. Utrudniona ocena czynności tarczycy – beksaroten obniża TSH, co może maskować lub zniekształcać obraz zaburzeń tarczycy wywołanych przez alemtuzumab. Beksaroten jest przeciwwskazany w zakażeniu ogólnoustrojowym i nieleczonej chorobie tarczycy[1]. Alemtuzumabu nie podaje się w ciężkim, czynnym zakażeniu do czasu jego całkowitego ustąpienia[2].
Mechanizm
Połączenie wymaga ścisłego monitorowania morfologii krwi, czynności tarczycy i objawów zakażenia, ponieważ oba leki działają niekorzystnie na te same układy. Alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów oraz może wywoływać autoimmunologiczne choroby tarczycy i małopłytkowość immunologiczną. Beksaroten często obniża liczbę leukocytów i neutrofilów oraz wywołuje niedoczynność tarczycy pochodzenia ośrodkowego z obniżeniem TSH. Działania te mogą się sumować. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, ponieważ alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne nie jest metabolizowany przez cytochrom P450.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem (limfocyty, neutrofile)
- liczba płytek krwi
- wolna tyroksyna (fT4) obok TSH
- objawy zakażenia, w tym zakażeń oportunistycznych
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Targretin 75 mg, kapsułki miękkie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/targretin-100133583/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Targretin. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/targretin-100133583/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ BleomycynaPołączenia należy unikać, a jeśli jest konieczne, wymaga ścisłego monitorowania w kierunku zakażeń i oceny morfologii krwi.Przy gorączce, kaszlu lub duszności od razu skontaktuj się z lekarzem i nie przyjmuj żadnej szczepionki bez uzgodnienia z lekarzem prowadzącym.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Przy gorączce, kaszlu lub duszności od razu skontaktuj się z lekarzem i nie przyjmuj żadnej szczepionki bez uzgodnienia z lekarzem prowadzącym.
Oba leki osłabiają odporność, a razem robią to jeszcze silniej. Przez to łatwiej o poważne zakażenie, także zapalenie płuc. Infekcja może wymagać przerwania leczenia.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność lub ból w klatce piersiowej
- nawracające lub długo nieustępujące infekcje
- powiększone węzły chłonne
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenia należy unikać, a jeśli jest konieczne, wymaga ścisłego monitorowania w kierunku zakażeń i oceny morfologii krwi. Przed każdym podaniem trzeba wykluczyć czynne zakażenie, zwłaszcza zakażenie płuc. Nie stosuje się szczepionek żywych podczas leczenia immunosupresyjnymi lekami cytotoksycznymi, bo prowadziło to do ciężkich i śmiertelnych zakażeń[1]. Decyzję o skojarzeniu podejmuje lekarz prowadzący z uwzględnieniem czasu, jaki upłynął od ostatniego podania alemtuzumabu.
Skutek kliniczny
Spodziewane jest większe ryzyko ciężkich zakażeń, w tym zakażeń płuc, oraz teoretycznie zaburzeń limfoproliferacyjnych. Zakażenie płuc wyklucza podanie bleomycyny[1][2], a ciężkie czynne zakażenie wyklucza podanie alemtuzumabu do czasu jego ustąpienia[3], więc powikłanie infekcyjne może przerwać leczenie obydwoma lekami.
Mechanizm
Alemtuzumab powoduje głębokie i długotrwałe zmniejszenie liczby limfocytów, a bleomycyna jako lek cytotoksyczny dodatkowo osłabia odporność. Sumowanie się obu działań immunosupresyjnych zwiększa podatność na zakażenia. Skojarzenie bleomycyny z innymi silnymi lekami immunosupresyjnymi, takimi jak cyklosporyna i takrolimus, może prowadzić do nadmiernej immunosupresji z ryzykiem limfoproliferacji[1]. Nie badano formalnie interakcji alemtuzumabu z innymi lekami[3].
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem, w tym liczba limfocytów
- objawy zakażenia, zwłaszcza gorączka i objawy ze strony płuc
- czynność płuc i objawy pneumotoksyczności bleomycyny
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Bleomedac 15000 IU/fiolkę, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bleomedac-100165034/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Bleomycyna Accord 15000 IU, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bleomycyna-accord-100373318/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ BortezomibŁączenie tych leków wymaga decyzji zespołu prowadzącego i ścisłego monitorowania morfologii oraz objawów zakażenia.Rób zlecone badania krwi i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę, objawy zakażenia lub łatwe powstawanie siniaków.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Rób zlecone badania krwi i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę, objawy zakażenia lub łatwe powstawanie siniaków.
Oba leki osłabiają odporność i mogą obniżać liczbę płytek krwi. Stosowane razem lub jeden po drugim zwiększają ryzyko poważnych zakażeń, w tym półpaśca, oraz krwawień. Lekarz zwykle zleca wtedy częstsze badania krwi i czasem leki chroniące przed zakażeniami.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- bolesna wysypka z pęcherzykami
- kaszel, duszność albo ból przy oddawaniu moczu
- łatwe siniaki, wybroczyny na skórze, krwawienie z nosa lub dziąseł
- duże osłabienie
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Łączenie tych leków wymaga decyzji zespołu prowadzącego i ścisłego monitorowania morfologii oraz objawów zakażenia. Przed podaniem alemtuzumabu trzeba wykluczyć ciężkie czynne zakażenie, ponieważ w takiej sytuacji lek jest przeciwwskazany do czasu jego ustąpienia[1]. Należy rozważyć profilaktykę przeciwwirusową przeciw półpaścowi i profilaktykę zakażeń oportunistycznych zgodnie z lokalnymi standardami. Przy nasilonej małopłytkowości lub neutropenii trzeba modyfikować lub wstrzymać dawkowanie zgodnie z zasadami dla każdego z leków.
Skutek kliniczny
Większe ryzyko ciężkich zakażeń, w tym reaktywacji wirusa półpaśca, zakażeń cytomegalowirusem i zakażeń oportunistycznych. Możliwe nasilenie małopłytkowości z ryzykiem krwawień, zwłaszcza że alemtuzumab może wywołać autoimmunologiczną małopłytkowość.
Mechanizm
Oba leki sumują działanie immunosupresyjne i mielosupresyjne. Alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów, a bortezomib hamuje proteasom, upośledza odporność komórkową i powoduje małopłytkowość oraz neutropenię. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, ponieważ alemtuzumab jest przeciwciałem monoklonalnym i nie jest metabolizowany przez cytochrom P450.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i liczbą płytek
- liczba limfocytów
- objawy zakażenia, w tym półpaśca i zakażenia cytomegalowirusem
- objawy krwawienia
Kiedy ocena się zmienia
| Alemtuzumab podany wcześniejkolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Deplecja limfocytów po alemtuzumabie utrzymuje się długo, dlatego ryzyko zakażeń przy włączaniu bortezomibu dotyczy także pacjentów po zakończonym kursie alemtuzumabu. Przed włączeniem bortezomibu oceń liczbę limfocytów i rozważ profilaktykę przeciwzakaźną. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Bortezomib Hospira. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bortezomib-hospira-100381803/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ BlinatumomabUnikaj jednoczesnego stosowania, a jeśli połączenie lub następstwo leków jest konieczne, na przykład po kondycjonowaniu z alemtuzumabem przed przeszczepieniem, decyzję podejmuje hematolog z oceną liczby limfocytów i ryzyka zakażeń.Przy gorączce, dreszczach lub innych objawach zakażenia od razu skontaktuj się z lekarzem prowadzącym i nie czekaj, aż objawy same miną.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Przy gorączce, dreszczach lub innych objawach zakażenia od razu skontaktuj się z lekarzem prowadzącym i nie czekaj, aż objawy same miną.
Oba leki silnie osłabiają układ odpornościowy, a ich działanie się sumuje. Przez to łatwiej o ciężkie zakażenia, nawet takie, które zwykle nie są groźne. Pierwszy lek może też osłabiać działanie drugiego. Takie leczenie prowadzi tylko lekarz specjalista, który dobiera badania i leki chroniące przed zakażeniami.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność
- ból przy oddawaniu moczu
- owrzodzenia w jamie ustnej lub pleśniawki
- pęcherzyki na skórze lub półpasiec
- siniaki, krwawienia z nosa lub dziąseł
- silne zmęczenie i bladość
- splątanie, zaburzenia mowy lub drgawki
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie, PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj jednoczesnego stosowania, a jeśli połączenie lub następstwo leków jest konieczne, na przykład po kondycjonowaniu z alemtuzumabem przed przeszczepieniem, decyzję podejmuje hematolog z oceną liczby limfocytów i ryzyka zakażeń. Przed włączeniem blinatumomabu sprawdź morfologię z rozmazem, liczbę limfocytów T i stężenie immunoglobulin. Wyklucz czynne zakażenie. Alemtuzumabu nie podaje się w ciężkim, czynnym zakażeniu do czasu jego całkowitego ustąpienia[1]. Rozważ profilaktykę przeciwzakażeniową zgodnie z lokalnym protokołem hematologicznym oraz monitorowanie reaktywacji wirusów, a przy hipogammaglobulinemii suplementację immunoglobulin. Pamiętaj, że działanie alemtuzumabu na limfocyty utrzymuje się długo po ostatniej infuzji, więc interakcja dotyczy także leczenia sekwencyjnego.
Skutek kliniczny
Najważniejsze jest zwiększone ryzyko ciężkich zakażeń bakteryjnych, wirusowych i grzybiczych, w tym oportunistycznych i reaktywacji wirusów. Dochodzi do tego nasilenie cytopenii, hipogammaglobulinemii oraz reakcji poinfuzyjnych i zespołu uwalniania cytokin. Możliwe jest też słabsze działanie przeciwbiałaczkowe blinatumomabu przy głębokiej limfopenii T.
Mechanizm
Połączenie sumuje głęboką immunosupresję i może osłabiać działanie blinatumomabu. Alemtuzumab, przeciwciało anty-CD52, powoduje długotrwałe wyniszczenie limfocytów T i B. Blinatumomab, dwuswoiste przeciwciało CD19/CD3, eliminuje limfocyty B i komórki białaczkowe CD19+, a do działania potrzebuje sprawnych limfocytów T pacjenta. Brak limfocytów T po alemtuzumabie może więc teoretycznie ograniczać skuteczność blinatumomabu. Dodatkowo oba leki powodują reakcje związane z uwalnianiem cytokin, cytopenie i zakażenia oportunistyczne, co się sumuje. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna. Blinatumomab nie wpływa na enzymy CYP450, a krótkotrwałe uwalnianie cytokin w pierwszych dniach leczenia może hamować ich aktywność[2]. Nie ma to znaczenia dla alemtuzumabu, który jako przeciwciało monoklonalne nie jest metabolizowany przez CYP450.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i liczbą limfocytów
- subpopulacje limfocytów T (CD4, CD8)
- stężenie immunoglobulin IgG
- objawy zakażenia i temperatura ciała
- reaktywacja CMV i EBV (PCR)
- objawy zespołu uwalniania cytokin i neurotoksyczności
- odpowiedź hematologiczna na blinatumomab
Kiedy ocena się zmienia
| Leczenie sekwencyjne, alemtuzumab podany wcześniejodstep · alemtuzumab | inne zalecenie | Wyniszczenie limfocytów po alemtuzumabie utrzymuje się długo po ostatniej infuzji, dlatego ryzyko zakażeń i możliwe osłabienie działania blinatumomabu dotyczą także leczenia sekwencyjnego. Przed włączeniem blinatumomabu oceń liczbę i subpopulacje limfocytów. |
| Czynne zakażenie przed rozpoczęciem leczeniakolejność włączenia · pacjent | interakcja nie dotyczy | Alemtuzumabu nie podaje się w ciężkim, czynnym zakażeniu do czasu jego całkowitego ustąpienia. Zakażenie wywołane wcześniejszym leczeniem blinatumomabem wyklucza więc podanie alemtuzumabu do czasu wyleczenia. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Blincyto 38,5 mcg, proszek do przygotowania koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/blincyto-100358980/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ BosutynibPołączenia należy unikać, a jeśli jest konieczne, decyzję podejmuje hematolog wspólnie z neurologiem po ocenie morfologii krwi i ryzyka zakażeń.Upewnij się, że hematolog i neurolog wiedzą o obu lekach, regularnie rób zlecone badania krwi i nie odstawiaj żadnego leku na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Upewnij się, że hematolog i neurolog wiedzą o obu lekach, regularnie rób zlecone badania krwi i nie odstawiaj żadnego leku na własną rękę.
Oba leki osłabiają odporność i mogą obniżać liczbę krwinek, w tym płytek krwi. Przyjmowane razem zwiększają ryzyko poważnych zakażeń i krwawień. Działanie alemtuzumabu na odporność utrzymuje się długo po podaniu kroplówki, więc ryzyko dotyczy także sytuacji, gdy lek dostałeś wiele miesięcy wcześniej.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub uczucie rozbicia
- kaszel, ból gardła, pieczenie przy oddawaniu moczu
- łatwe powstawanie siniaków, drobne czerwone plamki na skórze
- krwawienie z nosa lub dziąseł, krew w moczu lub stolcu
- zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenia należy unikać, a jeśli jest konieczne, decyzję podejmuje hematolog wspólnie z neurologiem po ocenie morfologii krwi i ryzyka zakażeń. Alemtuzumabu nie podaje się w trakcie ciężkiego, czynnego zakażenia do czasu jego całkowitego ustąpienia[1]. Bosutynibu nie stosuje się w niewydolności wątroby[2]. Przy współstosowaniu wskazane jest częstsze oznaczanie morfologii krwi z rozmazem i liczbą płytek, kontrola prób wątrobowych oraz czujność w kierunku zakażeń. Ryzyko utrzymuje się także wtedy, gdy alemtuzumab podano wiele miesięcy przed włączeniem bosutynibu, bo jego wpływ na limfocyty jest długotrwały.
Skutek kliniczny
Zwiększone ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, nasilonej małopłytkowości z krwawieniami oraz neutropenii. Oba leki mogą też uszkadzać wątrobę, co utrudnia ustalenie przyczyny ewentualnego wzrostu aktywności aminotransferaz.
Mechanizm
Połączenie grozi sumowaniem działania hamującego układ krwiotwórczy i odporność. Bosutynib często wywołuje małopłytkowość, neutropenię i niedokrwistość. Alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą limfopenię oraz może wywoływać autoimmunologiczne cytopenie, w tym małopłytkowość immunologiczną. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, bo alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne nie jest metabolizowany przez enzymy cytochromu P450 ani przez nie nie oddziałuje. Nie przeprowadzono formalnych badań interakcji alemtuzumabu z innymi lekami[1].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem (neutrofile, limfocyty, płytki krwi)
- objawy zakażenia, w tym zakażeń oportunistycznych
- objawy krwawienia i skaza krwotoczna
- aktywność aminotransferaz i stężenie bilirubiny
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Alemtuzumab podany przed włączeniem bosutynibukolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Interakcja dotyczy także pacjentów, którzy otrzymali alemtuzumab długo przed włączeniem bosutynibu, ponieważ limfopenia i ryzyko autoimmunologicznych cytopenii utrzymują się długotrwale. Przed rozpoczęciem bosutynibu należy ocenić aktualną morfologię krwi z rozmazem i liczbą limfocytów. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Bosulif 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bosulif-100297089/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Bosulif. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bosulif-100297089/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ Brentuksymab vedotynyUnikaj łączenia obu leków, a gdy jest to konieczne lub pacjent otrzymał wcześniej alemtuzumab, decyzję podejmuje hematoonkolog wspólnie z neurologiem po ocenie liczby limfocytów i neutrofili.Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie chłoniaka, że otrzymujesz lub otrzymywałeś alemtuzumab, i od razu zgłaszaj gorączkę lub objawy infekcji.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie chłoniaka, że otrzymujesz lub otrzymywałeś alemtuzumab, i od razu zgłaszaj gorączkę lub objawy infekcji.
Oba leki osłabiają układ odporności, a razem robią to silniej. Może to sprzyjać poważnym infekcjom i spadkowi liczby krwinek. Działanie alemtuzumabu na odporność trwa długo, więc ma znaczenie także wtedy, gdy przyjmowałeś go dawno temu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność, ból gardła
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- siniaki, krwawienie z nosa lub dziąseł
- nowe zaburzenia mowy, widzenia, równowagi albo osłabienie jednej strony ciała
- nietypowe zmęczenie
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj łączenia obu leków, a gdy jest to konieczne lub pacjent otrzymał wcześniej alemtuzumab, decyzję podejmuje hematoonkolog wspólnie z neurologiem po ocenie liczby limfocytów i neutrofili. Przed każdym cyklem brentuksymabu vedotyny należy oznaczyć morfologię z rozmazem, a przy neutropenii postępować według zasad modyfikacji dawki dla tego leku[1]. Alemtuzumabu nie podaje się chorym z ciężkim, czynnym zakażeniem do czasu jego całkowitego ustąpienia[2]. Należy rozważyć profilaktykę przeciwinfekcyjną zgodnie z lokalnymi zaleceniami i szybko diagnozować każdą gorączkę oraz nowe objawy neurologiczne.
Skutek kliniczny
Sumowanie zahamowania odporności zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń bakteryjnych, wirusowych i grzybiczych, w tym zakażeń oportunistycznych, reaktywacji wirusów oraz postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii. Możliwe jest też nasilenie cytopenii – neutropenii, limfopenii i małopłytkowości.
Mechanizm
Oba leki nasilają się nawzajem w działaniu immunosupresyjnym i mielotoksycznym, a nie przez wpływ na stężenia. Brentuksymab vedotyny uwalnia w komórkach toksynę działającą na mikrotubule (MMAE) i często wywołuje neutropenię. Alemtuzumab niszczy limfocyty T i B, co daje głęboką i długotrwałą limfopenię, a także może wywołać autoimmunologiczne cytopenie. Interakcji farmakokinetycznej się nie spodziewa się, bo brentuksymab vedotyny nie zmienia metabolizmu leków przez CYP3A4[1], a alemtuzumab jako przeciwciało nie jest metabolizowany przez enzymy wątrobowe. Nie badano interakcji alemtuzumabu z innymi lekami[2].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem
- liczba limfocytów
- liczba płytek krwi
- objawy zakażenia i gorączka
- nowe objawy neurologiczne (podejrzenie postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii)
Bezpieczniejsze alternatywy
interferon betaglatiramer
Kiedy ocena się zmienia
| Alemtuzumab podany wcześniej, z utrzymującą się limfopeniąkolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Po wcześniejszym leczeniu alemtuzumabem ryzyko zależy od stopnia odnowy limfocytów, dlatego przed włączeniem brentuksymabu vedotyny należy ocenić liczbę limfocytów i dostosować profilaktykę przeciwinfekcyjną. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Adcetris 50 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/adcetris-100285152/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Adcetris. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/adcetris-100285152/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ BrygatynibPołączenie wymaga ścisłego monitorowania ciśnienia tętniczego, tętna i objawów ze strony układu oddechowego, a decyzję o jednoczesnym leczeniu powinni podjąć wspólnie neurolog i onkolog.Powiedz neurologowi i onkologowi, że przyjmujesz oba leki, mierz regularnie ciśnienie i od razu zgłoś lekarzowi kaszel, duszność lub gorączkę.szybki (godziny)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz neurologowi i onkologowi, że przyjmujesz oba leki, mierz regularnie ciśnienie i od razu zgłoś lekarzowi kaszel, duszność lub gorączkę.
Te dwa leki nie wpływają na siebie nawzajem w organizmie, ale mogą wywoływać podobne działania niepożądane. Oba mogą podnosić ciśnienie krwi, zmieniać rytm serca i obciążać płuca. Zbyt wysokie ciśnienie może uniemożliwić podanie kolejnego wlewu leku na stwardnienie rozsiane. Dlatego lekarze muszą dokładniej kontrolować twoje leczenie.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nowy lub nasilający się kaszel
- duszność lub ból w klatce piersiowej
- gorączka lub dreszcze
- silny ból głowy, zawroty głowy, wysokie wyniki pomiaru ciśnienia
- wolne bicie serca, osłabienie lub omdlenie
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie wymaga ścisłego monitorowania ciśnienia tętniczego, tętna i objawów ze strony układu oddechowego, a decyzję o jednoczesnym leczeniu powinni podjąć wspólnie neurolog i onkolog. Przed każdym kursem alemtuzumabu ciśnienie tętnicze musi być wyrównane, ponieważ niekontrolowane nadciśnienie wyklucza jego podanie.[1] Nie należy rozpoczynać kursu alemtuzumabu w okresie wprowadzania lub zwiększania dawki brygatynibu, gdy ryzyko zdarzeń płucnych jest największe. Ciężkie, czynne zakażenie wymaga odroczenia wlewu alemtuzumabu do całkowitego ustąpienia.[1] Nowe lub nasilone objawy oddechowe wymagają pilnej diagnostyki w kierunku zapalenia płuc i zakażenia.
Skutek kliniczny
Możliwe nasilenie nadciśnienia tętniczego i bradykardii, zwłaszcza w dniach wlewu alemtuzumabu, większe ryzyko powikłań płucnych oraz zakażeń, w tym zapalenia płuc. Niekontrolowane nadciśnienie może uniemożliwić podanie kolejnego kursu alemtuzumabu.
Mechanizm
Interakcji farmakokinetycznej nie należy oczekiwać – alemtuzumab jest przeciwciałem monoklonalnym, które nie jest metabolizowane przez cytochrom P450 i nie wpływa na enzymy oraz transportery, przez które przechodzi brygatynib. Ryzyko wynika z sumowania działań niepożądanych. Brygatynib może powodować nadciśnienie tętnicze, bradykardię oraz wczesne zdarzenia płucne, w tym śródmiąższowe zapalenie płuc. Alemtuzumab wywołuje reakcje związane z wlewem, w tym wzrost ciśnienia tętniczego i zaburzenia rytmu serca, a także długotrwałą limfopenię z większą podatnością na zakażenia. Niekontrolowane nadciśnienie tętnicze wyklucza podanie alemtuzumabu, a brygatynib może je wywołać lub nasilić.[1]
Metabolizm i transportery
Monitorować
- ciśnienie tętnicze przed wlewem, w trakcie i po wlewie alemtuzumabu oraz regularnie w trakcie leczenia brygatynibem
- częstość akcji serca i EKG
- objawy ze strony układu oddechowego (kaszel, duszność, saturacja)
- morfologia krwi z rozmazem, w tym liczba limfocytów
- objawy zakażenia, w tym gorączka
Kiedy ocena się zmienia
| Początek leczenia lub zwiększanie dawki brygatynibukolejność włączenia · brygatynib | ryzyko rośnie | Zdarzenia płucne i wahania ciśnienia po brygatynibie występują najczęściej na początku leczenia i po zwiększeniu dawki, dlatego kurs alemtuzumabu warto zaplanować po ustabilizowaniu leczenia brygatynibem. |
| Dni wlewu alemtuzumabu i kilka dni po wlewieczas leczenia · pacjent | ryzyko rośnie | W okresie wlewu alemtuzumabu ryzyko wzrostu ciśnienia i zaburzeń rytmu serca jest największe, co wymaga częstszej kontroli ciśnienia i tętna u pacjenta przyjmującego brygatynib. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Alunbrig. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/alunbrig-100416370/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ KabazytakselUnikaj jednoczesnego stosowania i przed włączeniem kabazytakselu u chorego leczonego alemtuzumabem uzgodnij leczenie między onkologiem a neurologiem.Powiedz onkologowi i neurologowi o obu lekach, regularnie rób badania krwi i przy gorączce od razu skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz onkologowi i neurologowi o obu lekach, regularnie rób badania krwi i przy gorączce od razu skontaktuj się z lekarzem.
Oba leki osłabiają odporność organizmu, a razem robią to silniej niż każdy z nich osobno. Zwiększa to ryzyko groźnych zakażeń, które mogą szybko się rozwinąć. Lek na stwardnienie rozsiane działa na odporność jeszcze długo po podaniu, więc ostrożność dotyczy także sytuacji, gdy dostałeś go wcześniej.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła, kaszel albo duszność
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- nietypowe siniaki lub krwawienia
- silne osłabienie
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj jednoczesnego stosowania i przed włączeniem kabazytakselu u chorego leczonego alemtuzumabem uzgodnij leczenie między onkologiem a neurologiem. Gdy połączenie jest konieczne, kontroluj morfologię z rozmazem przed każdym cyklem i między cyklami, a chorego ucz rozpoznawania objawów zakażenia. Kabazytakselu nie podaje się, gdy liczba neutrofilów wynosi poniżej 1500/mm3[1]. Żywych szczepionek nie stosuje się u chorych otrzymujących kabazytaksel, a szczepienie przeciw żółtej febrze jest przeciwwskazane[1].
Skutek kliniczny
Sumowanie się neutropenii po kabazytakselu i limfopenii po alemtuzumabie zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń bakteryjnych, wirusowych i oportunistycznych, w tym gorączki neutropenicznej i sepsy. Możliwe jest też nasilenie innych cytopenii, w tym małopłytkowości.
Mechanizm
Oba leki osłabiają układ odpornościowy różnymi drogami, więc ich działania się sumują. Kabazytaksel jako cytostatyk z grupy taksanów hamuje czynność szpiku i wywołuje głównie neutropenię. Alemtuzumab niszczy limfocyty T i B, co daje głęboką i długotrwałą limfopenię, a może też powodować inne cytopenie. Nie ma przesłanek do interakcji farmakokinetycznej, ponieważ kabazytaksel jest metabolizowany głównie przez CYP3A[1], a alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne jest usuwany w procesie katabolizmu białek.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia z rozmazem, w tym liczba neutrofilów, limfocytów i płytek krwi, przed każdym cyklem kabazytakselu
- temperatura ciała i objawy zakażenia
- objawy krwawienia i siniaczenia
Kiedy ocena się zmienia
| Alemtuzumab podany przed rozpoczęciem kabazytakselukolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Limfopenia po alemtuzumabie utrzymuje się długo po zakończeniu kursu, dlatego przed pierwszym cyklem kabazytakselu oceń morfologię z rozmazem i liczbę limfocytów nawet wtedy, gdy alemtuzumab podano dawno. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Cabazitaxel Accord 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cabazitaxel-accord-100440173/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Cabazitaxel Accord. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/cabazitaxel-accord-100440173/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ KanakinumabPołączenia należy unikać, a jeśli jest konieczne, decyzję podejmuje specjalista po ocenie ryzyka zakażeń i przy ścisłym monitorowaniu.Upewnij się, że obaj lekarze wiedzą o obu lekach, i przy pierwszych objawach zakażenia od razu zgłoś się do lekarza.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Upewnij się, że obaj lekarze wiedzą o obu lekach, i przy pierwszych objawach zakażenia od razu zgłoś się do lekarza.
Oba leki osłabiają odporność, a razem robią to jeszcze silniej. Przez to łatwiej o poważne zakażenia, które mogą przebiegać z mniejszą gorączką niż zwykle i być zauważone później. Ten efekt może trwać długo po ostatnim wlewie alemtuzumabu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze, nawet niewielkie
- kaszel, duszność lub ból w klatce piersiowej
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- opryszczka, półpasiec lub zmiany w jamie ustnej
- nietypowe zmęczenie lub złe samopoczucie
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenia należy unikać, a jeśli jest konieczne, decyzję podejmuje specjalista po ocenie ryzyka zakażeń i przy ścisłym monitorowaniu. Kanakinumabu nie podaje się w czynnym, ciężkim zakażeniu[1]. Alemtuzumabu nie podaje się w ciężkim, czynnym zakażeniu do czasu jego całkowitego ustąpienia[2]. Alemtuzumab jest przeciwwskazany u pacjentów z innymi współistniejącymi chorobami autoimmunologicznymi niż stwardnienie rozsiane[2], dlatego przed jego podaniem trzeba ocenić, czy choroba leczona kanakinumabem nie wyklucza tej terapii. Żywych szczepionek nie podaje się w okresie leczenia kanakinumabem, chyba że korzyści wyraźnie przewyższają ryzyko[1]. Przed rozpoczęciem terapii należy wykonać badania przesiewowe w kierunku zakażeń utajonych i uzupełnić szczepienia.
Skutek kliniczny
Najważniejszym skutkiem jest zwiększone ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń oraz reaktywacji zakażeń utajonych. Blokada interleukiny-1 może osłabiać gorączkę i objawy zapalne, przez co zakażenie u pacjenta z limfopenią po alemtuzumabie bywa rozpoznawane później. Blokery interleukiny-1 łączone z innym silnym lekiem immunosupresyjnym, takim jak inhibitory TNF, zwiększają częstość poważnych zakażeń, dlatego kanakinumabu nie łączy się z inhibitorami TNF[1]. Dla połączenia z alemtuzumabem brak badań, ale mechanizm wskazuje na podobne ryzyko.
Mechanizm
Oba leki osłabiają odporność różnymi drogami, więc ich działania immunosupresyjne się sumują. Kanakinumab blokuje interleukinę-1 beta i hamuje odpowiedź zapalną, która jest kluczowa w obronie przed zakażeniami bakteryjnymi. Alemtuzumab niszczy limfocyty T i B i powoduje głęboką limfopenię, która utrzymuje się długo po zakończeniu kursu leczenia. Interakcji farmakokinetycznej się nie oczekuje, ponieważ oba leki są przeciwciałami monoklonalnymi, a alemtuzumab nie jest substratem CYP450 o wąskim indeksie terapeutycznym.
Monitorować
- objawy zakażenia, w tym zakażeń oportunistycznych i reaktywacji zakażeń utajonych
- morfologia krwi z rozmazem i liczbą limfocytów
- CRP i temperatura ciała z uwzględnieniem, że blokada interleukiny-1 może je maskować
Kiedy ocena się zmienia
| Kanakinumab włączany po kursie alemtuzumabukolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Limfopenia po alemtuzumabie utrzymuje się długo, dlatego ryzyko sumowania immunosupresji dotyczy także pacjentów, którzy zakończyli kurs alemtuzumabu wiele miesięcy wcześniej. Przed włączeniem kanakinumabu należy ocenić liczbę limfocytów i wykluczyć czynne zakażenie. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ilaris 150 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ilaris-100278666/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ KapecytabinaUnikaj jednoczesnego stosowania, a gdy oba leki są konieczne, decyzję podejmują wspólnie onkolog i neurolog po ocenie morfologii z rozmazem.Powiedz onkologowi i neurologowi, że przyjmujesz oba leki, i regularnie rób badania krwi zlecone przez lekarza.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz onkologowi i neurologowi, że przyjmujesz oba leki, i regularnie rób badania krwi zlecone przez lekarza.
Oba leki osłabiają odporność i mogą zmniejszać liczbę krwinek. Razem zwiększają ryzyko poważnych zakażeń i krwawień. Działanie alemtuzumabu na odporność utrzymuje się wiele miesięcy po kroplówce, więc ryzyko istnieje także wtedy, gdy ostatni kurs był dawno.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła, kaszel albo pieczenie przy oddawaniu moczu
- siniaki bez wyraźnej przyczyny
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- czerwone lub brązowe plamki na skórze
- silne zmęczenie i bladość
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj jednoczesnego stosowania, a gdy oba leki są konieczne, decyzję podejmują wspólnie onkolog i neurolog po ocenie morfologii z rozmazem. Przed każdym cyklem kapecytabiny oceń liczbę neutrofilów, limfocytów i płytek krwi oraz wyklucz czynne zakażenie. Przy ciężkiej cytopenii kapecytabiny nie należy rozpoczynać ani kontynuować[1]. Kolejnego kursu alemtuzumabu nie podaje się w trakcie ciężkiego, czynnego zakażenia[2]. U pacjenta z czynnym nowotworem zasadność dalszego leczenia alemtuzumabem powinien ponownie ocenić neurolog.
Skutek kliniczny
Rośnie ryzyko ciężkich zakażeń, w tym oportunistycznych, oraz pogłębionej cytopenii z krwawieniami. Kapecytabiny nie stosuje się u pacjentów z ciężką leukopenią, neutropenią lub trombocytopenią[1]. Alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z ciężkim, czynnym zakażeniem do czasu jego całkowitego ustąpienia[2]. Limfopenia po alemtuzumabie utrzymuje się wiele miesięcy, dlatego ryzyko dotyczy również kapecytabiny włączanej długo po ostatnim kursie infuzji.
Mechanizm
Połączenie sumuje działanie hamujące szpik i układ odpornościowy. Kapecytabina jako fluoropirymidyna uszkadza szybko dzielące się komórki szpiku i może wywołać leukopenię, neutropenię i trombocytopenię. Alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów, a także może wywołać autoimmunologiczne cytopenie, w tym małopłytkowość immunologiczną. Interakcja farmakokinetyczna nie jest spodziewana, ponieważ alemtuzumab jest przeciwciałem monoklonalnym i nie wpływa na metabolizm kapecytabiny.
Metabolizm i transportery
- Kapecytabina: inhibitor CYP2C9[3]
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem kapecytabiny
- liczba płytek krwi i objawy krwawienia
- liczba limfocytów po kursie alemtuzumabu
- objawy zakażenia, w tym gorączka
- stężenie kreatyniny i klirens kreatyniny
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Kapecytabina włączana po kursie alemtuzumabukolejność włączenia · kapecytabina | inne zalecenie | Po kursie alemtuzumabu limfopenia utrzymuje się wiele miesięcy. Przed pierwszym cyklem kapecytabiny wykonaj morfologię z rozmazem i wyklucz czynne zakażenie, a przy ciężkiej cytopenii odrocz leczenie. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Capecitabine Accord 150 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/capecitabine-accord-100307480/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Capecitabine Accord. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/capecitabine-accord-100307480/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ KarfilzomibŁączenie wymaga indywidualnej decyzji neurologa i hematologa oraz ścisłego monitorowania.Regularnie wykonuj badania krwi i mierz ciśnienie, a przy gorączce, krwawieniu lub duszności od razu skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Regularnie wykonuj badania krwi i mierz ciśnienie, a przy gorączce, krwawieniu lub duszności od razu skontaktuj się z lekarzem.
Oba leki osłabiają odporność i mogą zmniejszać liczbę płytek krwi, a razem robią to silniej. Zwiększa to ryzyko poważnych zakażeń i krwawień. Karfilzomib może też podnosić ciśnienie i obciążać serce oraz nerki. Działanie alemtuzumabu na odporność utrzymuje się długo, nawet wiele miesięcy po wlewie.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub inne objawy zakażenia
- siniaki, wybroczyny, krwawienie z nosa lub dziąseł
- krew w moczu lub stolcu
- duszność, ból w klatce piersiowej, obrzęki nóg
- silny ból głowy lub wysokie ciśnienie
- zmniejszenie ilości oddawanego moczu
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Łączenie wymaga indywidualnej decyzji neurologa i hematologa oraz ścisłego monitorowania. Alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z ciężkim, czynnym zakażeniem do czasu jego całkowitego ustąpienia[1]. Alemtuzumabu nie stosuje się u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, przebytym zawałem serca, dławicą piersiową lub udarem mózgu[1], co ma szczególne znaczenie przy nadciśnieniu i powikłaniach sercowych wywołanych karfilzomibem. Przed każdym cyklem oceń morfologię z liczbą płytek, ciśnienie tętnicze, czynność nerek i obecność zakażeń, a profilaktykę przeciwinfekcyjną ustal z lekarzem prowadzącym.
Skutek kliniczny
Zwiększone ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, głębokiej małopłytkowości z krwawieniami, nadciśnienia tętniczego i zdarzeń sercowo-naczyniowych oraz uszkodzenia nerek. Skutki mogą się ujawnić z opóźnieniem, ponieważ zaburzenia odporności po alemtuzumabie utrzymują się długo po podaniu.
Mechanizm
Oba leki działają na układ odpornościowy i krwiotwórczy, a ich działania niepożądane się sumują. Alemtuzumab powoduje długotrwałe zmniejszenie liczby limfocytów i może wywoływać autoimmunologiczne cytopenie, w tym małopłytkowość immunologiczną, oraz nefropatię. Karfilzomib wywołuje małopłytkowość, neutropenię, zakażenia, nadciśnienie tętnicze, zdarzenia sercowe i uszkodzenie nerek. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, ponieważ karfilzomib jest metabolizowany głównie przez peptydazę i hydrolazę epoksydową, a cytochrom P-450 ma znikomy udział w jego eliminacji[2]. Alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne jest rozkładany na drodze katabolizmu białek i nie wpływa na enzymy metabolizujące leki.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i liczbą płytek
- ciśnienie tętnicze
- stężenie kreatyniny i badanie ogólne moczu
- objawy zakażenia, w tym zakażeń oportunistycznych
- objawy niewydolności serca i niedokrwienia mięśnia sercowego
- objawy krwawienia
Kiedy ocena się zmienia
| Karfilzomib włączany po niedawnym kursie alemtuzumabukolejność włączenia · alemtuzumab | ryzyko rośnie | Limfopenia i ryzyko autoimmunologicznych cytopenii po alemtuzumabie utrzymują się długo, dlatego rozpoczęcie karfilzomibu w okresie odbudowy odporności nasila ryzyko zakażeń i małopłytkowości. Przed włączeniem oceń morfologię z liczbą płytek i wyklucz czynne zakażenie. |
| Niekontrolowane nadciśnienie tętnicze lub ciężkie czynne zakażenie przed podaniem alemtuzumabukolejność włączenia · pacjent | interakcja nie dotyczy | Alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym ani z ciężkim, czynnym zakażeniem do czasu jego ustąpienia. Nadciśnienie i zakażenia wywołane karfilzomibem mogą uniemożliwić podanie kolejnego kursu alemtuzumabu. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Kyprolis 60 mg, proszek do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/kyprolis-100359181/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Kyprolis. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/kyprolis-100359181/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ KarmustynaUnikaj jednoczesnego lub bezpośrednio następującego po sobie stosowania obu leków poza ośrodkiem, który celowo planuje takie leczenie.Regularnie rób zlecone badania krwi i natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli pojawi się gorączka lub krwawienie.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Regularnie rób zlecone badania krwi i natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli pojawi się gorączka lub krwawienie.
Oba leki osłabiają odporność i mogą zmniejszać liczbę krwinek. Gdy stosujesz je razem lub jeden po drugim, rośnie ryzyko poważnych zakażeń i krwawień. Działanie obu leków utrzymuje się długo po podaniu, dlatego ryzyko nie znika od razu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła, kaszel lub inne objawy infekcji
- siniaki bez wyraźnej przyczyny
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- drobne czerwone kropki na skórze
- nasilone zmęczenie i bladość
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj jednoczesnego lub bezpośrednio następującego po sobie stosowania obu leków poza ośrodkiem, który celowo planuje takie leczenie. Przed podaniem alemtuzumabu po wcześniejszej karmustynie upewnij się, że parametry morfologii krwi wróciły do normy i pacjent nie ma czynnego zakażenia. Decyzję o łączeniu powinien podjąć lekarz prowadzący z uwzględnieniem kumulacji immunosupresji.
Skutek kliniczny
Zwiększone ryzyko ciężkich i przedłużonych cytopenii (leukopenii, neutropenii, małopłytkowości), ciężkich zakażeń, w tym oportunistycznych i reaktywacji zakażeń wirusowych, oraz krwawień.
Mechanizm
Oba leki sumują działanie immunosupresyjne i hematotoksyczne. Alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów oraz może wywoływać cytopenie o podłożu autoimmunologicznym, a karmustyna działa mielosupresyjnie w sposób opóźniony i skumulowany. Nie ma interakcji farmakokinetycznej, ponieważ alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne nie wpływa na metabolizm karmustyny.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i liczbą płytek
- objawy zakażenia, w tym gorączka
- objawy krwawienia i skaza krwotoczna
- reaktywacja zakażeń wirusowych
Kiedy ocena się zmienia
| Alemtuzumab po niedawnej karmustyniekolejność włączenia · pacjent | ryzyko rośnie | Opóźniona mielosupresja po karmustynie może nakładać się na cytopenie i limfopenię po alemtuzumabie. Przed podaniem alemtuzumabu należy potwierdzić normalizację morfologii. |
| Karmustyna po wcześniejszym alemtuzumabiekolejność włączenia · pacjent | ryzyko rośnie | Długotrwała deplecja limfocytów po alemtuzumabie zwiększa ryzyko zakażeń w trakcie późniejszej chemioterapii karmustyną. Należy uwzględnić wcześniejsze leczenie alemtuzumabem przy planowaniu profilaktyki i monitorowania. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Carmustine Accordpharma 50 mg, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/carmustine-accordpharma-100443987/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Carmustine Zentiva 100 mg, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/carmustine-zentiva-100405484/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Carmustine Accord 100 mg, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/carmustine-accord-100427706/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ KlofarabinaUnikaj jednoczesnego stosowania poza protokołem prowadzonym przez ośrodek hematologiczny lub transplantacyjny.Powiedz lekarzowi prowadzącemu o obu lekach i od razu zgłoś gorączkę lub inne objawy zakażenia.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz lekarzowi prowadzącemu o obu lekach i od razu zgłoś gorączkę lub inne objawy zakażenia.
Oba leki mocno osłabiają odporność i zmniejszają liczbę krwinek. Gdy działają jednocześnie albo jeden po drugim, łatwiej o ciężkie zakażenia. Mogą też obciążać wątrobę i wpływać na ciśnienie krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność lub ból gardła
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- nietypowe siniaki lub krwawienia
- zażółcenie skóry lub oczu
- silne zmęczenie lub zawroty głowy
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj jednoczesnego stosowania poza protokołem prowadzonym przez ośrodek hematologiczny lub transplantacyjny. Jeżeli połączenie jest zamierzone, ściśle kontroluj morfologię, objawy zakażenia, czynność wątroby i nerek oraz ciśnienie tętnicze i rozważ profilaktykę przeciwdrobnoustrojową zgodnie z lokalnym standardem. Podczas leczenia klofarabiną należy unikać, o ile to możliwe, leków o działaniu hepatotoksycznym[1]. Pacjenci przyjmujący leki wpływające na ciśnienie krwi lub czynność serca powinni być w trakcie leczenia klofarabiną objęci ścisłą obserwacją[1].
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko głębokiej i przedłużonej neutropenii oraz limfopenii, ciężkich zakażeń bakteryjnych, wirusowych i grzybiczych, w tym zakażeń oportunistycznych i reaktywacji wirusów. Możliwe jest także nasilenie powikłań wątrobowych oraz zaburzeń ciśnienia tętniczego i czynności serca, które oba leki mogą wywoływać.
Mechanizm
Obie substancje silnie hamują układ odpornościowy i działają mielosupresyjnie. Klofarabina jako analog nukleozydu purynowego uszkadza dzielące się komórki szpiku, a alemtuzumab niszczy limfocyty z antygenem CD52 i wywołuje długotrwałą limfopenię. Działania te się sumują. Klofarabina nie jest metabolizowana przez cytochrom P450 i jest wydalana głównie przez nerki, więc interakcja farmakokinetyczna z przeciwciałem monoklonalnym jest mało prawdopodobna[1].
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i liczbą limfocytów
- objawy zakażenia i temperatura ciała
- AlAT, AspAT i bilirubina
- kreatynina i eGFR
- ciśnienie tętnicze i czynność serca
Kiedy ocena się zmienia
| Klofarabina po wcześniejszym kursie alemtuzumabukolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Limfopenia po alemtuzumabie utrzymuje się długo, dlatego przed włączeniem klofarabiny oceń liczbę limfocytów i ryzyko zakażeń oportunistycznych także wtedy, gdy ostatni kurs alemtuzumabu był dawno. |
| Ciężka niewydolność nerekeGFR · pacjent | interakcja nie dotyczy | Klofarabiny nie stosuje się u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Evoltra 1 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/evoltra-100184652/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ KobimetynibPołączenie wymaga indywidualnej oceny przez neurologa i onkologa oraz ścisłego monitorowania.Powiedz lekarzowi prowadzącemu i onkologowi o obu lekach, rób zlecone badania krwi i od razu zgłaszaj niepokojące objawy.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz lekarzowi prowadzącemu i onkologowi o obu lekach, rób zlecone badania krwi i od razu zgłaszaj niepokojące objawy.
Te leki nie wpływają na siebie nawzajem w organizmie, ale mogą sumować swoje działania niepożądane. Oba mogą zwiększać skłonność do krwawień i obciążać wątrobę. Lek na stwardnienie rozsiane osłabia odporność na długo, nawet wiele miesięcy po wlewie, więc łatwiej o zakażenia.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- siniaki bez wyraźnej przyczyny lub drobne czerwone kropki na skórze
- krwawienie z nosa lub dziąseł, krew w moczu lub czarny stolec
- zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
- gorączka, dreszcze lub inne objawy zakażenia
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie wymaga indywidualnej oceny przez neurologa i onkologa oraz ścisłego monitorowania. U pacjenta z czynnym nowotworem złośliwym zwykle nie rozpoczyna się leczenia alemtuzumabem i należy rozważyć inną strategię leczenia stwardnienia rozsianego. Jeśli pacjent otrzymał alemtuzumab wcześniej, a teraz rozpoczyna kobimetynib, należy regularnie kontrolować morfologię z płytkami krwi i próby wątrobowe oraz uczulić pacjenta na objawy krwawienia i zakażenia.
Skutek kliniczny
Możliwe zwiększenie ryzyka krwawień, zwłaszcza przy autoimmunologicznej małopłytkowości po alemtuzumabie, większe ryzyko uszkodzenia wątroby oraz zakażeń u pacjenta z głęboką immunosupresją. Dodatkowo osłabienie nadzoru immunologicznego przez alemtuzumab jest niekorzystne u pacjenta z czynnym czerniakiem.
Mechanizm
Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna. Kobimetynib jest metabolizowany przez CYP3A i jest substratem glikoproteiny P[1], a alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne nie wpływa na te szlaki. Nie przeprowadzono formalnych badań interakcji alemtuzumabu z innymi lekami[2]. Znaczenie ma sumowanie działań niepożądanych. Alemtuzumab powoduje długotrwałą deplecję limfocytów i może wywoływać autoimmunologiczne cytopenie, w tym małopłytkowość, oraz autoimmunologiczne uszkodzenie wątroby. Kobimetynib zwiększa ryzyko krwawień i hepatotoksyczności.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z liczbą płytek
- AlAT, AspAT, bilirubina
- objawy krwawienia (wybroczyny, krwawienie z dziąseł, krew w moczu lub stolcu)
- objawy zakażenia (gorączka, dreszcze)
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Cotellic 20 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cotellic-100358201/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Cotellic. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/cotellic-100358201/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ DaratumumabUnikaj jednoczesnego stosowania i decyzję o leczeniu szpiczaka u pacjenta po alemtuzumabie podejmuj wspólnie z neurologiem i hematologiem.Powiedz hematologowi i neurologowi, że przyjmujesz lub przyjmowałeś oba leki, i od razu zgłoś się do lekarza, gdy pojawi się gorączka albo inne objawy zakażenia.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz hematologowi i neurologowi, że przyjmujesz lub przyjmowałeś oba leki, i od razu zgłoś się do lekarza, gdy pojawi się gorączka albo inne objawy zakażenia.
Oba leki osłabiają układ odpornościowy, a ich działanie się sumuje. Przez to łatwiej o poważne zakażenia, także takie, które u zdrowych ludzi zdarzają się rzadko. Działanie alemtuzumabu utrzymuje się długo po podaniu, więc ryzyko dotyczy cię nawet wtedy, gdy dostałeś go dawno temu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność
- bolesne pęcherze lub wysypka na skórze
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- siniaki, wybroczyny lub krwawienie z dziąseł
- duże zmęczenie i bladość
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj jednoczesnego stosowania i decyzję o leczeniu szpiczaka u pacjenta po alemtuzumabie podejmuj wspólnie z neurologiem i hematologiem. Przed rozpoczęciem daratumumabu oceń liczbę limfocytów i wyklucz czynne zakażenie, a w trakcie leczenia wdrażaj profilaktykę przeciwinfekcyjną według lokalnych standardów. Alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z ciężkim, czynnym zakażeniem do czasu jego całkowitego ustąpienia.[1] Przed planowanym przetoczeniem krwi poinformuj bank krwi o leczeniu daratumumabem.[2]
Skutek kliniczny
Sumowanie immunosupresji zwiększa ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, reaktywacji zakażeń wirusowych oraz cytopenii. Daratumumab zaburza wyniki pośredniego testu antyglobulinowego i badań zgodności krwi, co utrudnia przygotowanie przetoczenia u pacjenta z cytopenią lub niedokrwistością autoimmunohemolityczną po alemtuzumabie.[2]
Mechanizm
Oba leki są przeciwciałami monoklonalnymi, które niszczą komórki układu odpornościowego. Alemtuzumab powoduje głębokie i długotrwałe zmniejszenie liczby limfocytów, a daratumumab działa na komórki z antygenem CD38, w tym na część limfocytów i komórek NK. Ich działanie immunosupresyjne się sumuje. Interakcji farmakokinetycznej nie należy oczekiwać, bo przeciwciała nie są eliminowane przez enzymy wątrobowe ani nerki i nie wpływają na enzymy metabolizujące leki.[2]
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i liczbą limfocytów
- objawy zakażenia (gorączka, kaszel, zmiany skórne)
- reaktywacja zakażeń wirusowych
- liczba płytek krwi i objawy krwawienia
- oznaczenie grupy krwi i badania zgodności przed rozpoczęciem daratumumabu
Bezpieczniejsze alternatywy
interferon betaglatiramer
Kiedy ocena się zmienia
| Daratumumab włączany po zakończonym kursie alemtuzumabukolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Po kursie alemtuzumabu deplecja limfocytów utrzymuje się długo, dlatego przed włączeniem daratumumabu oceń liczbę limfocytów i nie zakładaj, że odstęp czasowy eliminuje ryzyko zakażeń. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Darzalex 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/darzalex-100370449/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ DazatynibPołączenie wymaga indywidualnej oceny przez lekarza prowadzącego i ścisłego monitorowania hematologicznego.Nie przerywaj leczenia samodzielnie, regularnie rób zlecone badania krwi i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę, krwawienie albo nowe siniaki.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Nie przerywaj leczenia samodzielnie, regularnie rób zlecone badania krwi i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę, krwawienie albo nowe siniaki.
Oba leki osłabiają odporność i mogą obniżać liczbę krwinek, w tym płytek krwi. Przyjmowane razem zwiększają ryzyko poważnych zakażeń i krwawień. Działanie drugiego leku na odporność może trwać wiele miesięcy po wlewie.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- nawracające albo nieustępujące infekcje
- siniaki bez wyraźnej przyczyny lub drobne czerwone kropki na skórze
- krwawienie z nosa, dziąseł lub krew w moczu albo stolcu
- nasilone osłabienie i bladość
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie wymaga indywidualnej oceny przez lekarza prowadzącego i ścisłego monitorowania hematologicznego. Przed każdym kursem alemtuzumabu i w trakcie leczenia dazatynibem należy kontrolować pełną morfologię z rozmazem i liczbą płytek krwi. Należy wykluczyć czynne zakażenie przed podaniem alemtuzumabu oraz rozważyć profilaktykę przeciwzakażeniową zgodnie z lokalnymi standardami. W razie ciężkiej cytopenii dawkowanie dazatynibu modyfikuje się zgodnie z jego schematem dla toksyczności hematologicznej.
Skutek kliniczny
Najważniejszym skutkiem jest zwiększone ryzyko ciężkich zakażeń, w tym oportunistycznych, oraz pogłębionych cytopenii. Sumowanie małopłytkowości po obu lekach może zwiększać ryzyko krwawień. Alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z ciężkim, czynnym zakażeniem do czasu jego całkowitego ustąpienia[1].
Mechanizm
Połączenie grozi sumowaniem działania hamującego układ odpornościowy i krwiotworzenie. Dazatynib hamuje szpik i często wywołuje neutropenię, małopłytkowość oraz niedokrwistość, a także sprzyja krwawieniom. Alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów oraz może wywołać autoimmunologiczne cytopenie, w tym małopłytkowość immunologiczną. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, ponieważ przeciwciało monoklonalne nie jest metabolizowane przez cytochrom P450, a nie przeprowadzono formalnych badań interakcji alemtuzumabu z innymi lekami[1].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i liczbą płytek
- objawy zakażenia, w tym gorączka
- objawy krwawienia i skazy krwotocznej
- liczba limfocytów po kursie alemtuzumabu
Kiedy ocena się zmienia
| Dazatynib włączany po niedawnym kursie alemtuzumabukolejność włączenia · alemtuzumab | ryzyko rośnie | Limfopenia po alemtuzumabie utrzymuje się długo, dlatego włączenie dazatynibu w tym okresie wymaga szczególnie ścisłej kontroli morfologii i czujności w kierunku zakażeń oportunistycznych. |
| Czynne ciężkie zakażenieczas leczenia · pacjent | interakcja nie dotyczy | Alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z ciężkim, czynnym zakażeniem do czasu jego całkowitego ustąpienia. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Sprycel. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sprycel-100138787/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ DecytabinaPrzed włączeniem drugiego leku należy ocenić morfologię krwi z rozmazem i wykluczyć czynne zakażenie.Regularnie wykonuj zlecone badania krwi i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę, dreszcze lub nietypowe krwawienie.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Regularnie wykonuj zlecone badania krwi i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę, dreszcze lub nietypowe krwawienie.
Oba leki osłabiają odporność i mogą obniżać liczbę krwinek we krwi. Gdy działają razem, łatwiej o poważne zakażenie, a także o krwawienia i siniaki. Ten efekt może się utrzymywać długo po ostatniej dawce alemtuzumabu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła, kaszel lub inne objawy infekcji
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- łatwe siniaczenie lub drobne czerwone plamki na skórze
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- nasilone zmęczenie lub bladość
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przed włączeniem drugiego leku należy ocenić morfologię krwi z rozmazem i wykluczyć czynne zakażenie. Alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z ciężkim, czynnym zakażeniem do czasu jego całkowitego ustąpienia[1]. W trakcie leczenia skojarzonego lub sekwencyjnego należy regularnie kontrolować morfologię, liczbę limfocytów i płytek krwi oraz rozważyć profilaktykę przeciwinfekcyjną zgodnie z lokalnymi standardami hematologicznymi. Przy nasilonej cytopenii decyzję o opóźnieniu kolejnego cyklu lub zmianie schematu podejmuje lekarz prowadzący.
Skutek kliniczny
Spodziewane jest pogłębienie i wydłużenie cytopenii oraz immunosupresji, co zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń bakteryjnych, wirusowych i grzybiczych, w tym zakażeń oportunistycznych i reaktywacji zakażeń utajonych, a także ryzyko krwawień przy małopłytkowości.
Mechanizm
Połączenie wymaga ścisłego monitorowania morfologii krwi i objawów zakażenia, bo oba leki sumują działanie mielosupresyjne i immunosupresyjne. Decytabina hamuje czynność szpiku i powoduje neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość, a alemtuzumab wywołuje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów oraz może powodować cytopenie, w tym małopłytkowość. Interakcji farmakokinetycznej się nie oczekuje. Decytabina nie jest metabolizowana przez cytochrom P450, lecz w procesie deaminacji oksydacyjnej, słabo wiąże się z białkami osocza i nie oczekuje się jej wpływu na transport z udziałem glikoproteiny P[2]. Alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne jest eliminowany drogą katabolizmu białek, a nie przez enzymy wątrobowe.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem
- liczba neutrofilów
- liczba limfocytów
- liczba płytek krwi
- objawy zakażenia i temperatura ciała
- objawy krwawienia
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Decytabina włączana po wcześniejszym kursie alemtuzumabukolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Limfopenia po alemtuzumabie utrzymuje się długo, dlatego przed włączeniem decytabiny u pacjenta leczonego wcześniej alemtuzumabem należy ocenić liczbę limfocytów i ryzyko zakażeń oportunistycznych, nawet jeśli od ostatniego kursu minęło dużo czasu. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Dacogen 50 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dacogen-100289486/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Dacogen. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/dacogen-100289486/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ ElotuzumabUnikaj jednoczesnego stosowania obu leków, a jeśli lekarz prowadzący uzna je za konieczne, decyzję powinien podjąć zespół hematologiczno-neurologiczny z oceną aktualnej liczby limfocytów i ryzyka zakażeń.Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie szpiczaka i neurologowi, że otrzymujesz oba leki, i przy gorączce lub objawach zakażenia natychmiast skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie szpiczaka i neurologowi, że otrzymujesz oba leki, i przy gorączce lub objawach zakażenia natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
Oba leki osłabiają działanie układu odpornościowego, a razem robią to jeszcze silniej. Przez to łatwiej o poważne zakażenia, które mogą przebiegać ciężej niż zwykle. Działanie jednego z tych leków na odporność utrzymuje się długo po ostatnim podaniu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność lub ból w klatce piersiowej
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- bolesna wysypka z pęcherzykami
- nietypowe siniaki lub krwawienia
- silne osłabienie
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj jednoczesnego stosowania obu leków, a jeśli lekarz prowadzący uzna je za konieczne, decyzję powinien podjąć zespół hematologiczno-neurologiczny z oceną aktualnej liczby limfocytów i ryzyka zakażeń. Przed włączeniem drugiego leku należy wykluczyć czynne zakażenie, ponieważ ciężkie, czynne zakażenie wyklucza podanie alemtuzumabu do czasu jego ustąpienia[1]. W trakcie leczenia konieczna jest ścisła kontrola morfologii z rozmazem i szybka diagnostyka każdej gorączki.
Skutek kliniczny
Sumowanie immunosupresji zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń, w tym oportunistycznych i reaktywacji zakażeń wirusowych, oraz może nasilać cytopenie. Alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z ciężkim, czynnym zakażeniem do czasu jego całkowitego ustąpienia[1].
Mechanizm
Oba leki to przeciwciała monoklonalne, które działają przeciwko komórkom układu odpornościowego, więc ich działania immunosupresyjne się sumują. Alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów, a elotuzumab stosuje się w skojarzeniu z deksametazonem oraz lenalidomidem lub pomalidomidem, które dodatkowo osłabiają odporność. Interakcji farmakokinetycznej się nie przewiduje, ponieważ elotuzumab jako przeciwciało monoklonalne nie jest metabolizowany przez enzymy cytochromu P450 ani inne enzymy metabolizujące leki[2].
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i liczbą limfocytów
- objawy zakażenia, w tym gorączka
- objawy reaktywacji zakażeń wirusowych, w tym półpaśca
Kiedy ocena się zmienia
| Alemtuzumab podany przed włączeniem elotuzumabukolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Deplecja limfocytów po alemtuzumabie utrzymuje się długo po zakończeniu kursu, dlatego przed włączeniem elotuzumabu należy ocenić aktualną liczbę limfocytów i wykluczyć czynne zakażenie, nawet jeśli od podania alemtuzumabu minęło dużo czasu. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Empliciti 300 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/empliciti-100366092/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ ErybulinaPrzed rozpoczęciem erybuliny u pacjenta po kursie alemtuzumabu oceń morfologię z rozmazem, w tym liczbę limfocytów, neutrofilów i płytek, oraz wyklucz czynne zakażenie.Powiedz onkologowi i neurologowi o obu lekach, chodź na wszystkie zlecone badania krwi i przy gorączce lub objawach infekcji od razu skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz onkologowi i neurologowi o obu lekach, chodź na wszystkie zlecone badania krwi i przy gorączce lub objawach infekcji od razu skontaktuj się z lekarzem.
Oba leki osłabiają odporność organizmu, więc razem zwiększają ryzyko poważnych zakażeń. Mogą też obniżać liczbę krwinek białych i płytek krwi. Lekarze mogą je łączyć, ale wymaga to częstych badań krwi i szczególnej ostrożności.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła, kaszel, pieczenie przy oddawaniu moczu
- owrzodzenia w jamie ustnej
- siniaki, wybroczyny lub krwawienie z dziąseł albo nosa
- nasilone osłabienie
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przed rozpoczęciem erybuliny u pacjenta po kursie alemtuzumabu oceń morfologię z rozmazem, w tym liczbę limfocytów, neutrofilów i płytek, oraz wyklucz czynne zakażenie. W trakcie leczenia kontroluj morfologię przed każdą dawką erybuliny i rozważ profilaktykę przeciwzakażeniową zgodnie z protokołem ośrodka. Decyzję o leczeniu i jego kolejności podejmuj wspólnie z onkologiem i neurologiem prowadzącym leczenie stwardnienia rozsianego. Ciężkie, czynne zakażenie wyklucza podanie alemtuzumabu do czasu jego całkowitego ustąpienia[1].
Skutek kliniczny
Głębsza i dłuższa immunosupresja z ryzykiem ciężkich zakażeń bakteryjnych, wirusowych i oportunistycznych, w tym neutropenii z gorączką. Możliwe nakładanie się cytopenii, zwłaszcza neutropenii po erybulinie oraz limfopenii i małopłytkowości po alemtuzumabie.
Mechanizm
Połączenie wymaga ścisłej kontroli morfologii i zakażeń, ponieważ oba leki osłabiają układ odpornościowy. Erybulina jako lek cytotoksyczny hamuje czynność szpiku i powoduje przede wszystkim neutropenię. Alemtuzumab niszczy limfocyty i wywołuje długotrwałą limfopenię, a także cytopenie o podłożu autoimmunologicznym, w tym małopłytkowość. Działania te sumują się. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, ponieważ erybulina jest wydalana głównie z żółcią, a inhibitory i induktory CYP3A4 nie zmieniają jej ekspozycji[2]. Alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne nie jest metabolizowany przez enzymy cytochromu P450, a badań interakcji tego leku nie przeprowadzono[1].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem przed każdą dawką erybuliny
- liczba limfocytów
- liczba płytek krwi
- temperatura ciała i objawy zakażenia
- objawy krwawienia
Kiedy ocena się zmienia
| Niedawno zakończony kurs alemtuzumabu z utrzymującą się limfopeniąodstep · alemtuzumab | ryzyko rośnie | Limfopenia po alemtuzumabie utrzymuje się długo, dlatego im bliżej kursu alemtuzumabu rozpoczyna się chemioterapię, tym większe ryzyko ciężkich zakażeń. Przed włączeniem erybuliny oceń liczbę limfocytów. |
| Planowany kurs alemtuzumabu w trakcie chemioterapii erybulinąkolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Podawanie kolejnego kursu alemtuzumabu w trakcie chemioterapii wymaga indywidualnej oceny i zwykle odroczenia do odbudowy szpiku. Ciężkie, czynne zakażenie wyklucza podanie alemtuzumabu do czasu jego ustąpienia. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Eribulin Baxter 0,44 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/eribulin-baxter-100501620/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Eribulin Baxter. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/eribulin-baxter-100501620/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ GemcytabinaDecyzję o łączeniu gemcytabiny z alemtuzumabem powinien podjąć onkolog wspólnie z neurologiem, z uwzględnieniem długotrwałego działania limfopenizującego alemtuzumabu także po zakończeniu kursu.Powiedz onkologowi i neurologowi, że przyjmujesz oba leki, regularnie rób zlecone badania krwi i nie przyjmuj żadnych szczepionek bez zgody lekarza.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz onkologowi i neurologowi, że przyjmujesz oba leki, regularnie rób zlecone badania krwi i nie przyjmuj żadnych szczepionek bez zgody lekarza.
Oba leki osłabiają odporność i mogą obniżać liczbę krwinek, także płytek krwi, które odpowiadają za krzepnięcie. Razem zwiększają ryzyko poważnych zakażeń i krwawień. Działanie alemtuzumabu utrzymuje się wiele miesięcy po podaniu, więc ma znaczenie także wtedy, gdy dostałeś go dawno temu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub złe samopoczucie jak przy infekcji
- siniaki bez wyraźnej przyczyny lub drobne czerwone kropki na skórze
- krwawienie z nosa lub dziąseł, które trudno zatrzymać
- ciemny lub krwisty mocz albo zmniejszona ilość moczu
- obrzęki nóg lub twarzy
- nasilone zmęczenie, bladość lub duszność
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Decyzję o łączeniu gemcytabiny z alemtuzumabem powinien podjąć onkolog wspólnie z neurologiem, z uwzględnieniem długotrwałego działania limfopenizującego alemtuzumabu także po zakończeniu kursu. Przed każdym cyklem gemcytabiny należy wykonać morfologię z rozmazem i liczbą płytek oraz ocenić czynność nerek. Należy aktywnie wykluczać i leczyć zakażenia, a podanie alemtuzumabu odroczyć do całkowitego ustąpienia ciężkiego, czynnego zakażenia[1]. U pacjentów leczonych gemcytabiną nie stosuje się szczepionki przeciwko żółtej gorączce ani innych żywych atenuowanych szczepionek, a przy dodatkowej immunosupresji alemtuzumabem ryzyko choroby układowej po takiej szczepionce jest jeszcze większe[2].
Skutek kliniczny
Sumowanie działania immunosupresyjnego i mielosupresyjnego zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń, w tym oportunistycznych i reaktywacji zakażeń wirusowych, a także ryzyko pogłębionej małopłytkowości z krwawieniami. Możliwe jest też nakładanie się uszkodzenia nerek, ponieważ gemcytabina może wywołać zespół hemolityczno-mocznicowy, a alemtuzumab nefropatię autoimmunologiczną. Alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z ciężkim, czynnym zakażeniem do czasu jego całkowitego ustąpienia[1].
Mechanizm
Połączenie wymaga ścisłego monitorowania, bo oba leki nasilają supresję układu odpornościowego i krwiotworzenia. Gemcytabina jako antymetabolit hamuje szpik i wywołuje neutropenię, trombocytopenię i niedokrwistość. Alemtuzumab powoduje długotrwałą deplecję limfocytów T i B oraz może wywołać autoimmunologiczne cytopenie, zwłaszcza immunologiczną małopłytkowość. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, bo przeciwciało monoklonalne nie wpływa na metabolizm gemcytabiny przez deaminazę cytydynową.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem gemcytabiny
- liczba płytek krwi i objawy skazy krwotocznej
- kreatynina, eGFR i badanie ogólne moczu
- objawy zakażenia, w tym gorączka
- liczba limfocytów po kursie alemtuzumabu
Bezpieczniejsze alternatywy
interferon betaglatiramer
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Gemcitabine Accord 200 mg, proszek do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/gemcitabine-accord-100223085/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ EtanerceptNie łącz etanerceptu z alemtuzumabem.Nie łącz tych leków na własną rękę i powiedz każdemu lekarzowi, który cię leczy, że przyjmujesz oba albo że dostałeś niedawno alemtuzumab.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Nie łącz tych leków na własną rękę i powiedz każdemu lekarzowi, który cię leczy, że przyjmujesz oba albo że dostałeś niedawno alemtuzumab.
Oba leki mocno osłabiają odporność, a razem robią to jeszcze silniej. Przez to łatwiej o ciężkie zakażenia, także takie, które u zdrowych ludzi zdarzają się rzadko. Działanie alemtuzumabu na odporność trwa wiele miesięcy po kroplówce. Lek blokujący TNF, taki jak etanercept, może też pogarszać przebieg stwardnienia rozsianego.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- uporczywy kaszel lub duszność
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- bolesna wysypka lub pęcherzyki na skórze
- nowe zaburzenia widzenia, drętwienie lub osłabienie kończyn
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz etanerceptu z alemtuzumabem. Jeśli pacjent leczony etanerceptem z powodu innej choroby autoimmunologicznej ma otrzymać alemtuzumab, wskazanie do alemtuzumabu trzeba zweryfikować z neurologiem, bo współistniejąca choroba autoimmunologiczna inna niż stwardnienie rozsiane wyklucza ten lek.[1] Gdy etanercept miałby być włączony po kursie alemtuzumabu, decyzję podejmuje lekarz prowadzący po ocenie liczby limfocytów i wykluczeniu czynnego zakażenia.[2] Przed każdą z tych terapii trzeba wykluczyć gruźlicę i zakażenia utajone oraz sprawdzić stan szczepień.
Skutek kliniczny
Rośnie ryzyko ciężkich zakażeń, w tym oportunistycznych, posocznicy i reaktywacji zakażeń utajonych. Etanercept jest przeciwwskazany w posocznicy lub przy zagrożeniu jej wystąpieniem i nie rozpoczyna się go u pacjentów z czynnymi zakażeniami, w tym przewlekłymi lub miejscowymi.[2] Alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z ciężkim, czynnym zakażeniem do czasu jego całkowitego ustąpienia.[1] Alemtuzumabu nie stosuje się u pacjentów z innymi współistniejącymi chorobami autoimmunologicznymi niż stwardnienie rozsiane, a etanercept stosuje się właśnie w takich chorobach.[1] Leki blokujące TNF mogą ponadto nasilać lub wywoływać choroby demielinizacyjne, co jest niekorzystne u chorego na stwardnienie rozsiane.
Mechanizm
Połączenia etanerceptu z alemtuzumabem należy unikać, bo oba leki silnie hamują odporność i ich działania się sumują. Etanercept blokuje czynnik martwicy nowotworów (TNF), a alemtuzumab niszczy limfocyty T i B, co powoduje długotrwałą limfopenię utrzymującą się wiele miesięcy po podaniu. Oba leki działają przez inne mechanizmy, ale razem znacznie osłabiają obronę przed zakażeniami. Nie ma interakcji farmakokinetycznej, bo oba są przeciwciałami lub białkami fuzyjnymi rozkładanymi jak inne białka.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i liczbą limfocytów
- objawy zakażenia – gorączka, kaszel, zmiany skórne, objawy ze strony układu moczowego
- badania w kierunku gruźlicy i wirusowego zapalenia wątroby przed leczeniem
- nowe lub nasilone objawy neurologiczne
Kiedy ocena się zmienia
| Etanercept włączany po kursie alemtuzumabukolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Po alemtuzumabie limfopenia utrzymuje się wiele miesięcy, więc włączenie etanerceptu wymaga oceny liczby limfocytów i wykluczenia czynnego zakażenia przez lekarza prowadzącego. |
| Alemtuzumab u pacjenta leczonego etanerceptem z powodu innej choroby autoimmunologicznejkolejność włączenia · pacjent | ryzyko rośnie | Współistniejąca choroba autoimmunologiczna inna niż stwardnienie rozsiane, np. reumatoidalne zapalenie stawów czy łuszczyca, wyklucza leczenie alemtuzumabem. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Enbrel 50 mg, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/enbrel-100211923/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ IbrutynibPołączenie wymaga indywidualnej decyzji lekarza prowadzącego i ścisłego monitorowania.Powiedz obu lekarzom, że przyjmujesz te leki, rób zlecone badania krwi i od razu zgłaszaj gorączkę, objawy zakażenia lub krwawienie.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz obu lekarzom, że przyjmujesz te leki, rób zlecone badania krwi i od razu zgłaszaj gorączkę, objawy zakażenia lub krwawienie.
Oba leki osłabiają odporność, więc razem bardziej zwiększają ryzyko poważnych zakażeń. Mogą też obniżać liczbę krwinek i płytek krwi, przez co łatwiej o siniaki i krwawienia. Takie działanie może utrzymywać się wiele miesięcy po kroplówce. Lekarz musi wiedzieć o obu lekach i regularnie zlecać badania krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność, ból przy oddawaniu moczu lub inne objawy zakażenia
- pęcherzyki lub bolesna wysypka na skórze
- łatwe powstawanie siniaków, drobne czerwone kropki na skórze
- krwawienie z nosa lub dziąseł, krew w moczu lub stolcu
- silne zmęczenie i bladość
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie wymaga indywidualnej decyzji lekarza prowadzącego i ścisłego monitorowania. Przed infuzją alemtuzumabu i w trakcie leczenia ibrutynibem należy kontrolować morfologię krwi z rozmazem i liczbą płytek oraz aktywnie wykluczać zakażenia. Alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z ciężkim czynnym zakażeniem do czasu jego całkowitego ustąpienia[1]. Alemtuzumabu nie stosuje się u pacjentów z rozpoznaną koagulopatią podczas leczenia przeciwpłytkowego lub przeciwzakrzepowego[1]. Działanie przeciwpłytkowe ibrutynibu trzeba uwzględnić przy tej ocenie. Należy rozważyć profilaktykę przeciwinfekcyjną zgodnie z lokalnymi wytycznymi oraz kontrolować ciśnienie tętnicze, ponieważ niekontrolowane nadciśnienie wyklucza podanie alemtuzumabu[1].
Skutek kliniczny
Większe ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, w tym reaktywacji zakażeń wirusowych, a także pogłębienia cytopenii i krwawień. Ryzyko utrzymuje się długo po infuzji alemtuzumabu, ponieważ odnowa limfocytów trwa miesiące.
Mechanizm
Interakcja ma charakter farmakodynamiczny i polega na sumowaniu działań niepożądanych obu leków. Alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów T i B. Ibrutynib hamuje kinazę Brutona, osłabia odpowiedź immunologiczną i może wywoływać cytopenie. Łącznie nasila to immunosupresję. Ibrutynib hamuje też czynność płytek krwi, a alemtuzumab może wywoływać małopłytkowość immunologiczną, co sumuje ryzyko krwawień. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, bo alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne nie jest metabolizowany przez CYP3A4 i nie wpływa na ten enzym.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i liczbą limfocytów
- liczba płytek krwi
- objawy zakażenia, w tym gorączka i reaktywacja zakażeń wirusowych
- objawy krwawienia
- ciśnienie tętnicze
Kiedy ocena się zmienia
| Ibrutynib włączany po infuzji alemtuzumabu, w okresie utrzymującej się limfopeniikolejność włączenia · pacjent | inne zalecenie | Limfopenia po alemtuzumabie utrzymuje się długo, więc włączenie ibrutynibu w tym okresie szczególnie zwiększa ryzyko zakażeń oportunistycznych. Przed włączeniem należy ocenić liczbę limfocytów i rozważyć profilaktykę przeciwinfekcyjną. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Imbruvica. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/imbruvica-100327407/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ IdelalizybUnikaj jednoczesnego stosowania obu leków, a jeśli lekarz prowadzący uzna je za konieczne, decyzję powinien podjąć zespół hematologiczno-neurologiczny przy pełnej świadomości sumującej się immunosupresji.Nie zaczynaj przyjmowania żadnego z tych leków bez uzgodnienia z lekarzem, który wie o obu, i od razu zgłoś się do lekarza, gdy pojawi się gorączka lub inne objawy zakażenia.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Nie zaczynaj przyjmowania żadnego z tych leków bez uzgodnienia z lekarzem, który wie o obu, i od razu zgłoś się do lekarza, gdy pojawi się gorączka lub inne objawy zakażenia.
Oba leki osłabiają układ odporności, a razem robią to jeszcze silniej. Zwiększa to ryzyko poważnych zakażeń, także takich, które u zdrowych osób zdarzają się rzadko. Może też spaść liczba białych krwinek. To ryzyko utrzymuje się przez długi czas po ostatnim podaniu alemtuzumabu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność lub ból w klatce piersiowej
- pęcherzyki lub bolesna wysypka na skórze albo w okolicy ust
- ból przy oddawaniu moczu
- nasilone zmęczenie i osłabienie
- biegunka z gorączką
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj jednoczesnego stosowania obu leków, a jeśli lekarz prowadzący uzna je za konieczne, decyzję powinien podjąć zespół hematologiczno-neurologiczny przy pełnej świadomości sumującej się immunosupresji. Przed włączeniem drugiego leku należy wykluczyć czynne zakażenie, ponieważ ciężkie, czynne zakażenie wyklucza podanie alemtuzumabu do czasu jego ustąpienia[1]. Należy rozważyć profilaktykę zakażeń oportunistycznych, w tym zapalenia płuc wywołanego przez Pneumocystis jirovecii oraz zakażeń wirusami opryszczki, a także regularnie kontrolować wiremię wirusa cytomegalii. Ryzyko utrzymuje się także przy stosowaniu sekwencyjnym, ponieważ limfopenia po alemtuzumabie trwa długo po podaniu infuzji.
Skutek kliniczny
Głównym zagrożeniem jest zwiększone ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, w tym zapalenia płuc wywołanego przez Pneumocystis jirovecii, reaktywacji wirusa cytomegalii i wirusów opryszczki, a także pogłębienie cytopenii, zwłaszcza neutropenii i limfopenii. Pacjentów z ciężkim, czynnym zakażeniem nie leczy się alemtuzumabem do czasu jego całkowitego ustąpienia[1].
Mechanizm
Połączenia należy unikać, a jeśli jest konieczne, wymaga ścisłego monitorowania z powodu sumowania się działania immunosupresyjnego obu leków. Alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów T i B, a idelalizyb hamuje kinazę PI3Kδ w limfocytach i sam zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń oraz neutropenii. Nie oczekuje się interakcji farmakokinetycznej, ponieważ alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne nie jest metabolizowany przez enzymy cytochromu P450. Silne hamowanie CYP3A przez główny metabolit idelalizybu nie ma więc znaczenia dla alemtuzumabu[2].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem, w tym bezwzględna liczba neutrofili i limfocytów
- objawy kliniczne zakażenia, zwłaszcza gorączka, kaszel i duszność
- wiremia wirusa cytomegalii (PCR)
- aktywność aminotransferaz
Kiedy ocena się zmienia
| Idelalizyb włączany po wcześniejszym podaniu alemtuzumabukolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Limfopenia po alemtuzumabie utrzymuje się długo po infuzji, dlatego przed włączeniem idelalizybu należy ocenić liczbę limfocytów i wykluczyć czynne zakażenie, a ryzyko sumowania immunosupresji uwzględniać także przy stosowaniu sekwencyjnym. |
| Czynne ciężkie zakażenieczas leczenia · pacjent | interakcja nie dotyczy | Ciężkie, czynne zakażenie wyklucza podanie alemtuzumabu do czasu jego całkowitego ustąpienia. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zydelig 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zydelig-100327258/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zydelig. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zydelig-100327258/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ Inotuzumab ozogamycynaUnikaj jednoczesnego lub bliskiego w czasie stosowania obu leków, a jeśli jest konieczne, prowadź leczenie w ośrodku hematologicznym ze ścisłym monitorowaniem morfologii i objawów zakażeń.Upewnij się, że lekarz prowadzący wie o obu lekach, i od razu zgłaszaj gorączkę, objawy zakażenia lub nietypowe krwawienia.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Upewnij się, że lekarz prowadzący wie o obu lekach, i od razu zgłaszaj gorączkę, objawy zakażenia lub nietypowe krwawienia.
Oba leki silnie osłabiają odporność i mogą zmniejszać liczbę krwinek. Stosowane razem lub krótko po sobie mocniej zwiększają ryzyko poważnych zakażeń oraz krwawień. Lekarz zwykle unika takiego połączenia albo często sprawdza wyniki krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, ból gardła, pieczenie przy oddawaniu moczu
- opryszczka lub bolesna wysypka na skórze
- siniaki bez wyraźnej przyczyny
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- czarne stolce lub krew w moczu
- duże osłabienie
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj jednoczesnego lub bliskiego w czasie stosowania obu leków, a jeśli jest konieczne, prowadź leczenie w ośrodku hematologicznym ze ścisłym monitorowaniem morfologii i objawów zakażeń. Przed podaniem kolejnego leku oceń odnowę liczby limfocytów, neutrofili i płytek krwi. Rozważ profilaktykę przeciwinfekcyjną zgodnie z miejscowymi standardami dla pacjentów z głęboką immunosupresją. Nie podawaj alemtuzumabu w trakcie ciężkiego, czynnego zakażenia[1].
Skutek kliniczny
Głównym zagrożeniem jest głęboka i przedłużona immunosupresja ze zwiększonym ryzykiem ciężkich zakażeń bakteryjnych, wirusowych i grzybiczych, w tym zakażeń oportunistycznych i reaktywacji wirusów. Sumowanie się małopłytkowości obu leków zwiększa ryzyko krwawień, a nakładanie się cytopenii może opóźnić odnowę szpiku. Alemtuzumabu nie podaje się w czasie ciężkiego, czynnego zakażenia do jego całkowitego ustąpienia[1].
Mechanizm
Interakcja jest farmakodynamiczna i polega na sumowaniu się działania immunosupresyjnego i mielosupresyjnego obu leków. Alemtuzumab niszczy limfocyty z antygenem CD52 i wywołuje długotrwałą limfopenię, a inotuzumab ozogamycyna jako koniugat z kalicheamycyną uszkadza komórki z antygenem CD22 i hamuje czynność szpiku, powodując neutropenię i małopłytkowość. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, ponieważ inotuzumab ozogamycyna nie zmienia aktywności enzymów CYP, UGT ani głównych transporterów leków[2]. Alemtuzumab nie wydłuża odstępu QT, więc ostrzeżenie dotyczące leków wydłużających QT nie ma tu zastosowania.
Metabolizm i transportery
- Inotuzumab ozogamycyna: substrat P-gp[3]
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem (limfocyty, neutrofile, płytki krwi)
- objawy zakażeń, w tym oportunistycznych i reaktywacji wirusowych
- objawy krwawienia
Bezpieczniejsze alternatywy
interferon betaglatiramer
Kiedy ocena się zmienia
| Po odnowie liczby limfocytów, neutrofili i płytek krwiodstep · alemtuzumab | ryzyko maleje | Ryzyko sumowania się immunosupresji maleje, gdy drugi lek podaje się dopiero po odnowie układu krwiotwórczego i liczby limfocytów po pierwszym leczeniu. Ze względu na długotrwałą limfopenię po alemtuzumabie decyzję opieraj na wynikach morfologii, a nie tylko na upływie czasu. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Besponsa 1 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/besponsa-100392095/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Besponsa. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/besponsa-100392095/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ InfliksymabNie łącz tych leków rutynowo.Powiedz lekarzowi prowadzącemu, że dostajesz oba leki, i nie przyjmuj żadnej szczepionki bez jego zgody.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz lekarzowi prowadzącemu, że dostajesz oba leki, i nie przyjmuj żadnej szczepionki bez jego zgody.
Oba leki osłabiają układ odpornościowy, a razem robią to jeszcze silniej. Zwiększa to ryzyko poważnych zakażeń, w tym gruźlicy. Działanie alemtuzumabu na odporność utrzymuje się wiele miesięcy po podaniu. Te leki zwykle nie są stosowane razem.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- uporczywy kaszel, duszność
- nocne poty i chudnięcie
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- zaczerwienienie, obrzęk lub ropień na skórze
- pęcherzyki na skórze lub w jamie ustnej
- nowe zaburzenia widzenia, drętwienie lub osłabienie kończyn
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz tych leków rutynowo. Alemtuzumabu nie stosuje się u pacjentów z innymi współistniejącymi chorobami autoimmunologicznymi niż stwardnienie rozsiane.[1] Dotyczy to większości wskazań infliksymabu, czyli reumatoidalnego zapalenia stawów, łuszczycowego zapalenia stawów i choroby Leśniowskiego-Crohna. Leki blokujące TNF-alfa nie są też zalecane w stwardnieniu rozsianym, bo mogą nasilać procesy demielinizacyjne. Jeśli pacjent przechodzi z jednego leku na drugi, decyzję o odstępie podejmuje lekarz prowadzący na podstawie liczby limfocytów i stanu klinicznego. Przed rozpoczęciem każdego z leków wyklucz czynne zakażenie i gruźlicę utajoną. Nie podawaj szczepionek zawierających żywe drobnoustroje w trakcie leczenia infliksymabem.[2]
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń bakteryjnych, wirusowych i grzybiczych, w tym zakażeń oportunistycznych, posocznicy oraz uaktywnienia gruźlicy utajonej. Infliksymabu nie stosuje się u pacjentów z gruźlicą lub innymi ciężkimi zakażeniami, takimi jak posocznica, ropnie i zakażenia oportunistyczne.[2] Alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z ciężkim, czynnym zakażeniem do czasu jego całkowitego ustąpienia.[1] Brak badań oceniających to połączenie, a ryzyko wynika z mechanizmu działania obu leków.
Mechanizm
Unikaj łączenia infliksymabu z alemtuzumabem, bo oba leki silnie hamują odporność, a ich działania się sumują. Infliksymab blokuje TNF-alfa, czyli cytokinę kluczową dla obrony przed zakażeniami wewnątrzkomórkowymi, w tym gruźlicą i zakażeniami oportunistycznymi. Alemtuzumab niszczy limfocyty T i B wiążące CD52 i powoduje głęboką limfopenię, która utrzymuje się wiele miesięcy po kursie leczenia. Interakcja nie ma podłoża farmakokinetycznego. Oba leki to przeciwciała monoklonalne eliminowane przez katabolizm białek.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i bezwzględną liczbą limfocytów
- objawy zakażenia, w tym gorączka, kaszel, duszność, zmiany skórne
- badanie w kierunku gruźlicy utajonej przed rozpoczęciem leczenia
- badania w kierunku zakażeń wirusowych, w tym WZW B i C, przed rozpoczęciem leczenia
- objawy neurologiczne sugerujące demielinizację
Bezpieczniejsze alternatywy
interferon betaglatiramer
Kiedy ocena się zmienia
| Do odnowy liczby limfocytów po ostatnim kursie alemtuzumabuodstep · alemtuzumab | ryzyko maleje | Limfopenia po alemtuzumabie utrzymuje się wiele miesięcy. Włączenie infliksymabu przed odnową limfocytów nasila ryzyko zakażeń, dlatego odstęp ustala lekarz na podstawie morfologii z rozmazem. |
| Współistniejąca choroba autoimmunologiczna inna niż stwardnienie rozsianekolejność włączenia · pacjent | interakcja nie dotyczy | U pacjenta leczonego infliksymabem z powodu choroby autoimmunologicznej innej niż stwardnienie rozsiane alemtuzumab jest przeciwwskazany. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Remsima 100 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/remsima-100303921/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ IksazomibNie rozpoczynaj iksazomibu w okresie głębokiej limfopenii po alemtuzumabie, jeśli leczenie można odroczyć, a gdy jest konieczne, prowadź je w porozumieniu neurologa z hematologiem i przy ścisłym monitorowaniu morfologii oraz objawów zakażeń.Powiedz neurologowi i hematologowi, że dostajesz oba leki, rób zlecone badania krwi i przy gorączce, siniakach lub krwawieniu od razu skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz neurologowi i hematologowi, że dostajesz oba leki, rób zlecone badania krwi i przy gorączce, siniakach lub krwawieniu od razu skontaktuj się z lekarzem.
Oba leki osłabiają odporność i mogą obniżać liczbę płytek krwi. Razem zwiększają ryzyko poważnych zakażeń oraz siniaków i krwawień. Działanie alemtuzumabu trwa wiele miesięcy po kroplówce, więc ryzyko dotyczy cię także wtedy, gdy kurs był dawno.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub uczucie rozbicia
- bolesna wysypka z pęcherzykami (półpasiec)
- kaszel, duszność albo pieczenie przy oddawaniu moczu
- siniaki bez uderzenia lub drobne czerwone kropki na skórze
- krwawienie z nosa lub dziąseł, które długo nie ustępuje
- krew w moczu lub czarny stolec
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie rozpoczynaj iksazomibu w okresie głębokiej limfopenii po alemtuzumabie, jeśli leczenie można odroczyć, a gdy jest konieczne, prowadź je w porozumieniu neurologa z hematologiem i przy ścisłym monitorowaniu morfologii oraz objawów zakażeń. Kolejnego kursu alemtuzumabu nie planuj w trakcie leczenia iksazomibem bez wspólnej oceny ryzyka przez obu specjalistów. Alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z ciężkim czynnym zakażeniem do czasu jego całkowitego ustąpienia[1]. Rozważ profilaktykę przeciwwirusową przeciw półpaścowi i wykluczaj autoimmunologiczne tło każdego spadku płytek.
Skutek kliniczny
Rośnie ryzyko ciężkich zakażeń, w tym oportunistycznych i reaktywacji wirusa półpaśca, oraz pogłębionej małopłytkowości z krwawieniami. Alemtuzumab sam może wywołać autoimmunologiczną małopłytkowość, którą łatwo przeoczyć, gdy przypisze się ją iksazomibowi.
Mechanizm
Oba leki osłabiają odporność i mogą obniżać liczbę płytek krwi oraz innych krwinek, więc ich działania niepożądane się sumują. Alemtuzumab wywołuje głęboki i długo utrzymujący się spadek liczby limfocytów, a iksazomib, podawany razem z lenalidomidem i deksametazonem, dodatkowo zwiększa podatność na zakażenia i ryzyko małopłytkowości[2]. Interakcji farmakokinetycznej się nie przewiduje, bo iksazomib nie hamuje ani nie pobudza enzymów CYP i nie hamuje białek transportowych[2]. Alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne nie jest metabolizowany przez enzymy CYP.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i liczbą płytek
- liczba limfocytów
- objawy zakażeń, w tym półpaśca i zakażeń oportunistycznych
- objawy skazy krwotocznej
- kreatynina i badanie ogólne moczu (autoimmunologiczne choroby nerek po alemtuzumabie)
Kiedy ocena się zmienia
| W okresie limfopenii po ostatnim kursie alemtuzumabuodstep · alemtuzumab | ryzyko rośnie | Ryzyko zakażeń jest największe, dopóki liczba limfocytów nie odbuduje się po kursie alemtuzumabu. W tym czasie odraczaj włączenie iksazomibu, jeśli stan hematologiczny na to pozwala. |
| Planowany kolejny kurs alemtuzumabu w trakcie leczenia iksazomibemkolejność włączenia · pacjent | inne zalecenie | Nowy kurs alemtuzumabu u pacjenta leczonego iksazomibem wymaga wspólnej decyzji neurologa i hematologa oraz wykluczenia czynnego zakażenia przed infuzją. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ninlaro 2,3 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ninlaro-100381826/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ninlaro. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/ninlaro-100381826/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ MidostaurynaPołączenie wymaga indywidualnej oceny przez lekarza prowadzącego oba leczenia i ścisłego monitorowania morfologii krwi z rozmazem oraz objawów zakażenia.Regularnie rób zlecone badania krwi i przy gorączce, dreszczach lub nietypowych krwawieniach od razu skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Regularnie rób zlecone badania krwi i przy gorączce, dreszczach lub nietypowych krwawieniach od razu skontaktuj się z lekarzem.
Oba leki osłabiają układ odpornościowy i mogą zmniejszać liczbę krwinek. Gdy stosujesz je razem albo jeden po drugim, łatwiej o poważne zakażenie lub krwawienie. Działanie alemtuzumabu na odporność trwa długo po wlewie, więc ostrożność obowiązuje także po zakończeniu kursu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, ból gardła lub pieczenie przy oddawaniu moczu
- siniaki bez wyraźnej przyczyny lub drobne czerwone plamki na skórze
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- duże osłabienie lub bladość
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie wymaga indywidualnej oceny przez lekarza prowadzącego oba leczenia i ścisłego monitorowania morfologii krwi z rozmazem oraz objawów zakażenia. Należy uwzględnić, że działanie alemtuzumabu na limfocyty utrzymuje się długo po infuzji, dlatego ryzyko dotyczy także rozpoczęcia midostauryny po zakończonym kursie alemtuzumabu. Przed kolejnym kursem alemtuzumabu trzeba wykluczyć ciężkie, czynne zakażenie[1]. Warto rozważyć profilaktykę przeciwinfekcyjną zgodnie z lokalnymi standardami hematologicznymi.
Skutek kliniczny
Jednoczesne lub następujące po sobie stosowanie obu leków zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń, w tym oportunistycznych, oraz pogłębionej cytopenii. Możliwe jest nakładanie się małopłytkowości wywołanej midostauryną i immunologicznej małopłytkowości, która może wystąpić po alemtuzumabie, co zwiększa ryzyko krwawień. Alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z ciężkim, czynnym zakażeniem do czasu jego całkowitego ustąpienia[1].
Mechanizm
Interakcja wynika z sumowania działań na układ odpornościowy i szpik, a nie ze zmian stężeń leków. Alemtuzumab jest przeciwciałem anty-CD52, które powoduje głębokie i długotrwałe zmniejszenie liczby limfocytów T i B. Midostauryna jest wielokinazowym inhibitorem, który hamuje czynność szpiku i może powodować neutropenię, małopłytkowość oraz niedokrwistość. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, ponieważ alemtuzumab jako przeciwciało nie jest metabolizowany przez enzymy cytochromu P450, a midostauryna jest metabolizowana głównie przez CYP3A4[2]. Nie przeprowadzono oficjalnych badań interakcji alemtuzumabu z innymi lekami[1].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem, w tym liczba neutrofili i płytek krwi
- liczba limfocytów
- objawy zakażenia, w tym gorączka
- objawy skazy krwotocznej
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Midostauryna włączana po zakończonym kursie alemtuzumabukolejność włączenia · midostauryna | inne zalecenie | Długotrwała limfopenia po alemtuzumabie oznacza, że ryzyko zakażeń utrzymuje się mimo braku jednoczesnego podawania. Przed włączeniem midostauryny należy ocenić liczbę limfocytów i stan infekcyjny pacjenta. |
| Czynne ciężkie zakażenieczas leczenia · pacjent | interakcja nie dotyczy | Alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z ciężkim, czynnym zakażeniem do czasu jego całkowitego ustąpienia. Zakażenie w przebiegu neutropenii wywołanej midostauryną wyklucza podanie kolejnego kursu alemtuzumabu. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Rydapt 25 mg, kapsułki miękkie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/rydapt-100392385/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Rydapt. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/rydapt-100392385/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ LenalidomidŁącz te leki tylko po decyzji hematologa lub neurologa prowadzącego, gdy korzyść przewyższa ryzyko.Rób zlecone badania krwi w terminie i od razu skontaktuj się z lekarzem, gdy pojawi się gorączka, krwawienie lub obrzęk nogi.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Rób zlecone badania krwi w terminie i od razu skontaktuj się z lekarzem, gdy pojawi się gorączka, krwawienie lub obrzęk nogi.
Oba leki osłabiają odporność i mogą obniżać liczbę krwinek. Razem zwiększają ryzyko poważnych infekcji, siniaków i krwawień. Lenalidomid może też sprzyjać powstawaniu zakrzepów, co wymaga ostrożnego doboru leków przeciwzakrzepowych. Lekarz musi regularnie kontrolować twoje wyniki krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła, kaszel, pieczenie przy oddawaniu moczu
- łatwe powstawanie siniaków lub drobne czerwone kropki na skórze
- krwawienie z nosa lub dziąseł, krew w moczu lub stolcu
- obrzęk, ból lub zaczerwienienie łydki
- nagła duszność lub ból w klatce piersiowej
- nagłe osłabienie jednej strony ciała lub zaburzenia mowy
- silne zmęczenie i bladość
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Łącz te leki tylko po decyzji hematologa lub neurologa prowadzącego, gdy korzyść przewyższa ryzyko. Kontroluj morfologię z rozmazem i liczbą płytek przed rozpoczęciem i regularnie w trakcie leczenia, także po zakończeniu kursu alemtuzumabu, bo jego wpływ na odporność utrzymuje się długo. Alemtuzumabu nie podaje się w czasie ciężkiego, czynnego zakażenia aż do jego całkowitego ustąpienia[1]. Przed włączeniem leczenia przeciwzakrzepowego u pacjenta po alemtuzumabie oceń ryzyko krwawienia i sprawdź, czy nie ma koagulopatii[1]. Rozważ profilaktykę przeciwinfekcyjną zgodnie z lokalnymi standardami i nie podawaj szczepionek żywych.
Skutek kliniczny
Rośnie ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, neutropenii, małopłytkowości i krwawień. Lenalidomid zwiększa ryzyko zakrzepicy[2], a alemtuzumabu nie stosuje się u pacjentów z przebytym udarem mózgu, zawałem mięśnia sercowego ani z koagulopatią podczas leczenia przeciwpłytkowego lub przeciwzakrzepowego[1]. Utrudnia to profilaktykę przeciwzakrzepową, która zwykle towarzyszy lenalidomidowi. Oba leki wiążą się też z ryzykiem nowych nowotworów, co przy łącznej immunosupresji wymaga czujności onkologicznej.
Mechanizm
Połączenie wymaga ścisłej kontroli morfologii i czujności w kierunku zakażeń, bo oba leki osłabiają układ odpornościowy i hematopoezę. Lenalidomid hamuje szpik i często wywołuje neutropenię oraz małopłytkowość. Alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów oraz może wywoływać autoimmunologiczne cytopenie, w tym małopłytkowość immunologiczną. Działania te sumują się. Nie ma interakcji farmakokinetycznej – lenalidomid nie jest induktorem enzymów i nie hamuje glikoproteiny P[2], a alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne nie jest metabolizowany przez cytochromy.
Metabolizm i transportery
- Lenalidomid: substrat P-gp[3]
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem
- liczba płytek krwi
- objawy zakażenia, w tym zakażeń oportunistycznych
- objawy krwawienia
- objawy zakrzepicy żylnej i tętniczej
- ciśnienie tętnicze
- czynność tarczycy
- czynność nerek
Kiedy ocena się zmienia
| Lenalidomid włączany po wcześniejszym kursie alemtuzumabukolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Deplecja limfocytów po alemtuzumabie utrzymuje się długo, więc ryzyko zakażeń i cytopenii dotyczy także pacjentów, którzy zakończyli kurs alemtuzumabu. Przed włączeniem lenalidomidu oceń aktualną morfologię i stan odporności. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lenalidomide Accord 2,5 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lenalidomide-accord-100411250/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lenalidomide Accord. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/lenalidomide-accord-100411250/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ MogamulizumabNie łącz obu leków bez wyraźnego wskazania i decyzji lekarza prowadzącego, a jeśli jeden lek ma zastąpić drugi, zachowaj odstęp pozwalający na odnowę liczby limfocytów.Powiedz każdemu lekarzowi, który cię leczy, że dostałeś lub dostałaś oba leki, wykonuj zlecone badania i od razu zgłaszaj gorączkę, siniaki albo inne niepokojące objawy.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz każdemu lekarzowi, który cię leczy, że dostałeś lub dostałaś oba leki, wykonuj zlecone badania i od razu zgłaszaj gorączkę, siniaki albo inne niepokojące objawy.
Oba leki silnie osłabiają układ odpornościowy, więc razem mogą zwiększać ryzyko poważnych zakażeń. Mogą też sprzyjać chorobom, w których organizm atakuje własne narządy, na przykład tarczycę, nerki albo płytki krwi. Takie objawy mogą pojawić się nawet wiele miesięcy po podaniu leku. Lekarz zwykle zleca wtedy regularne badania krwi i moczu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub uporczywy kaszel
- łatwe siniaczenie, wybroczyny na skórze, krwawienie z dziąseł lub nosa
- krew w moczu lub obrzęki
- kołatanie serca, nadmierna potliwość lub chudnięcie bez przyczyny
- pęcherzyki lub bolesna wysypka na skórze
- nowa, rozległa wysypka lub łuszczenie skóry
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz obu leków bez wyraźnego wskazania i decyzji lekarza prowadzącego, a jeśli jeden lek ma zastąpić drugi, zachowaj odstęp pozwalający na odnowę liczby limfocytów. Przed włączeniem drugiego leku oceń morfologię z rozmazem i liczbę limfocytów, czynność tarczycy, nerek oraz badanie ogólne moczu. W czasie leczenia monitoruj objawy zakażeń i powikłań autoimmunologicznych oraz rozważ profilaktykę przeciwwirusową zgodnie z praktyką ośrodka. Alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z czynnym ciężkim zakażeniem ani z inną chorobą autoimmunologiczną niż stwardnienie rozsiane[1].
Skutek kliniczny
Spodziewane jest zwiększenie ryzyka ciężkich i oportunistycznych zakażeń oraz reaktywacji zakażeń wirusowych w wyniku nakładającej się limfopenii. Możliwe jest też częstsze lub cięższe występowanie powikłań autoimmunologicznych, takich jak choroby tarczycy, małopłytkowość immunologiczna czy zapalenie nerek. Oba leki wywołują reakcje związane z wlewem, więc przy podawaniu w bliskim odstępie czasu reakcje te mogą się nakładać.
Mechanizm
Oba przeciwciała niszczą limfocyty, ale różne ich populacje. Alemtuzumab wiąże antygen CD52 i powoduje głęboką oraz długotrwałą deplecję limfocytów T i B, a mogamulizumab wiąże receptor CCR4 i usuwa limfocyty T wykazujące jego ekspresję, w tym limfocyty regulatorowe. Sumuje się działanie immunosupresyjne, a utrata limfocytów regulatorowych może nasilać skłonność do autoimmunizacji, która jest znanym działaniem niepożądanym alemtuzumabu. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, a formalnych badań interakcji obu leków nie przeprowadzono[1][2].
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i liczbą płytek
- liczba limfocytów (w tym CD4)
- TSH i hormony tarczycy
- kreatynina i badanie ogólne moczu
- objawy zakażeń, w tym reaktywacji CMV i HSV
- objawy reakcji związanych z wlewem
- zmiany skórne i inne objawy autoimmunologiczne
Kiedy ocena się zmienia
| Odnowa liczby limfocytów po ostatnim kursie alemtuzumabuodstep · alemtuzumab | ryzyko maleje | Ryzyko addycyjnej immunosupresji maleje, gdy mogamulizumab włącza się dopiero po odnowie liczby limfocytów po alemtuzumabie, ale ryzyko wtórnej autoimmunizacji utrzymuje się dłużej i nadal wymaga monitorowania. |
| Czynne ciężkie zakażenie lub choroba autoimmunologiczna inna niż stwardnienie rozsianekolejność włączenia · pacjent | interakcja nie dotyczy | U pacjenta z czynnym ciężkim zakażeniem lub inną chorobą autoimmunologiczną, w tym wywołaną przez mogamulizumab, alemtuzumabu się nie podaje. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Poteligeo 4 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/poteligeo-100416714/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ NelarabinaPołączenie wymaga indywidualnej oceny przez hematologa lub onkologa i neurologa prowadzącego oraz ścisłego monitorowania hematologicznego i w kierunku zakażeń.Powiedz obu lekarzom prowadzącym, że dostajesz lub dostawałeś oba leki, i od razu zgłoś się do lekarza przy gorączce lub innych objawach zakażenia.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz obu lekarzom prowadzącym, że dostajesz lub dostawałeś oba leki, i od razu zgłoś się do lekarza przy gorączce lub innych objawach zakażenia.
Oba leki silnie osłabiają odporność i mogą obniżać liczbę krwinek. Gdy są stosowane razem lub jeden po drugim, ryzyko poważnych zakażeń jest większe. Działanie alemtuzumabu na odporność utrzymuje się wiele miesięcy po podaniu. Lekarze będą dlatego częściej sprawdzać twoje wyniki krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność albo ból przy oddawaniu moczu
- owrzodzenia w jamie ustnej lub opryszczka
- nietypowe siniaki lub krwawienia
- silne zmęczenie i bladość
- drętwienie, mrowienie lub osłabienie rąk i nóg
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie wymaga indywidualnej oceny przez hematologa lub onkologa i neurologa prowadzącego oraz ścisłego monitorowania hematologicznego i w kierunku zakażeń. Przed podaniem nelarabiny pacjentowi leczonemu wcześniej alemtuzumabem należy ocenić liczbę limfocytów i neutrofilów oraz rozważyć profilaktykę przeciwinfekcyjną zgodną z lokalnymi standardami. Alemtuzumabu nie podaje się w czasie ciężkiego czynnego zakażenia do jego całkowitego ustąpienia[1]. Nie należy łączyć nelarabiny z inhibitorami deaminazy adenozyny, takimi jak pentostatyna[2].
Skutek kliniczny
Spodziewana jest pogłębiona i przedłużona limfopenia oraz cytopenie, a przez to większe ryzyko ciężkich zakażeń, w tym oportunistycznych i reaktywacji zakażeń wirusowych. Skutki mogą wystąpić także wtedy, gdy nelarabinę podaje się wiele miesięcy po kursie alemtuzumabu, bo odnowa limfocytów po alemtuzumabie jest powolna.
Mechanizm
Interakcja jest farmakodynamiczna i polega na sumowaniu się działania immunosupresyjnego i mielosupresyjnego obu leków. Nelarabina, poprzez aktywny metabolit ara-G, jest cytotoksyczna przede wszystkim dla limfocytów T i hamuje czynność szpiku. Alemtuzumab, przeciwciało anty-CD52, powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów T i B. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać. Nelarabina i ara-G nie hamują w istotnym stopniu głównych izoenzymów CYP[2]. Nie przeprowadzono badań interakcji alemtuzumabu z innymi lekami[1].
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem, w tym bezwzględna liczba limfocytów i neutrofilów
- liczba płytek krwi
- objawy zakażenia, w tym gorączka
- reaktywacja zakażeń wirusowych, np. CMV, zgodnie z lokalnym protokołem
- objawy neurologiczne związane z nelarabiną
Kiedy ocena się zmienia
| Nelarabina podana po kursie alemtuzumabu przed odnową limfocytówkolejność włączenia · alemtuzumab | ryzyko rośnie | Jeżeli nelarabinę podaje się, zanim liczba limfocytów odbuduje się po alemtuzumabie, ryzyko ciężkiej limfopenii i zakażeń oportunistycznych jest największe. Przed rozpoczęciem leczenia oceń morfologię z rozmazem i rozważ profilaktykę przeciwinfekcyjną. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Atriance 5 mg/ml, roztwór do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/atriance-100177250/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ NilotynibPołączenia należy unikać, a jeśli jest konieczne, decyzję podejmują wspólnie hematolog i neurolog po ocenie ryzyka sercowo-naczyniowego i hematologicznego.Upewnij się, że hematolog i neurolog wiedzą o obu lekach, rób zlecone badania krwi i nie przerywaj leczenia bez rozmowy z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Upewnij się, że hematolog i neurolog wiedzą o obu lekach, rób zlecone badania krwi i nie przerywaj leczenia bez rozmowy z lekarzem.
Oba leki mogą obniżać liczbę krwinek i osłabiać odporność, a razem te działania się sumują. Może to zwiększać ryzyko krwawień i poważnych zakażeń. Oba leki mogą też rzadko sprzyjać udarowi lub zawałowi serca. Takie połączenie wymaga zgody i stałej kontroli obu lekarzy prowadzących.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub inne objawy zakażenia
- siniaki, wybroczyny, krwawienie z nosa lub dziąseł
- krew w moczu lub czarne stolce
- nagłe osłabienie lub drętwienie połowy ciała, opadnięcie kącika ust, zaburzenia mowy
- ból lub ucisk w klatce piersiowej, duszność
- kołatanie serca lub omdlenie
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenia należy unikać, a jeśli jest konieczne, decyzję podejmują wspólnie hematolog i neurolog po ocenie ryzyka sercowo-naczyniowego i hematologicznego. Przed kursem alemtuzumabu należy wykluczyć przebyty udar, zawał, dławicę piersiową i niekontrolowane nadciśnienie, bo stanowią one przeciwwskazanie do jego podania[1]. Alemtuzumabu nie podaje się w czasie ciężkiego, czynnego zakażenia do jego całkowitego ustąpienia[1]. W trakcie leczenia trzeba regularnie kontrolować morfologię krwi z płytkami, ciśnienie tętnicze i zapis EKG oraz szybko reagować na objawy zakażenia lub krwawienia.
Skutek kliniczny
Możliwe jest nasilenie małopłytkowości i neutropenii z ryzykiem krwawień i ciężkich zakażeń, w tym oportunistycznych. Możliwe jest też zwiększenie ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych, takich jak udar mózgu czy zawał serca. Alemtuzumabu nie podaje się osobom po przebytym udarze mózgu, zawale serca, z dławicą piersiową lub z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym[1].
Mechanizm
Interakcja nie dotyczy metabolizmu, tylko sumowania działań niepożądanych obu leków. Nilotynib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 i jest substratem glikoproteiny P[2]. Alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne nie wpływa na te szlaki, więc nie zmienia stężenia nilotynibu. Oba leki mogą jednak powodować cytopenie, w tym małopłytkowość, i osłabiać odporność. Alemtuzumab wywołuje długotrwałą limfopenię i wtórne choroby autoimmunologiczne, w tym immunologiczną małopłytkowość. Nilotynib wiąże się z ryzykiem incydentów zamknięcia tętnic, a alemtuzumab z udarem i niedokrwieniem mięśnia sercowego w okresie wlewu.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i liczbą płytek
- objawy zakażenia, w tym zakażeń oportunistycznych
- ciśnienie tętnicze
- EKG z oceną odstępu QT
- objawy niedokrwienia mózgu i serca
- objawy skazy krwotocznej
Kiedy ocena się zmienia
| Przebyty udar mózgu, zawał serca lub dławica piersiowa, także w trakcie leczenia nilotynibemkolejność włączenia · pacjent | interakcja nie dotyczy | Przebyty udar mózgu, zawał serca lub dławica piersiowa wykluczają podanie alemtuzumabu, dlatego u pacjenta, u którego takie zdarzenie wystąpiło, także podczas leczenia nilotynibem, kursu alemtuzumabu się nie podaje. |
| Okres po zakończonym kursie alemtuzumabuczas leczenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Limfopenia i ryzyko wtórnej autoimmunologicznej małopłytkowości utrzymują się długo po kursie alemtuzumabu, dlatego włączenie nilotynibu po zakończonym kursie nadal wymaga ścisłego monitorowania morfologii. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Nilotinib Accord 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/nilotinib-accord-100504770/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Nilotinib Accord. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/nilotinib-accord-100504770/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ ObinutuzumabUnikaj jednoczesnego stosowania obu przeciwciał.Powiedz lekarzowi, że dostawałeś jeden z tych leków wcześniej, i natychmiast zgłoś się do niego przy gorączce lub innych objawach zakażenia.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz lekarzowi, że dostawałeś jeden z tych leków wcześniej, i natychmiast zgłoś się do niego przy gorączce lub innych objawach zakażenia.
Oba leki silnie osłabiają układ odporności, bo niszczą część białych krwinek na długi czas. Gdy dostajesz je razem albo jeden po drugim, ryzyko poważnych zakażeń jest większe. Lekarz zwykle zachowuje odstęp między nimi i sprawdza wyniki krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność lub ból przy oddychaniu
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- opryszczka, półpasiec lub inne zmiany na skórze
- łatwe powstawanie siniaków lub krwawienia
- nasilone zmęczenie i osłabienie
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj jednoczesnego stosowania obu przeciwciał. Gdy jeden lek ma zastąpić drugi, decyzję o czasie włączenia podejmuje lekarz prowadzący po ocenie odbudowy liczby limfocytów i wykluczeniu czynnego zakażenia. Przed każdym kursem leczenia oceń morfologię z rozmazem i stan infekcyjny pacjenta. U pacjenta z ciężkim, czynnym zakażeniem alemtuzumabu nie podaje się do czasu jego całkowitego ustąpienia[1]. Szczepionek zawierających żywe wirusy nie podaje się w czasie leczenia obinutuzumabem i przed powrotem liczby limfocytów B do wartości prawidłowych[2].
Skutek kliniczny
Głęboka i przedłużona limfopenia zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń, w tym zakażeń oportunistycznych i reaktywacji zakażeń wirusowych. Możliwe jest też nasilenie cytopenii oraz kumulacja ryzyka reakcji związanych z wlewem, które są częste przy obu lekach. Jednoczesne stosowanie nie było badane, a ryzyko dotyczy także podawania sekwencyjnego, gdy odporność po pierwszym leku jeszcze się nie odbudowała.
Mechanizm
Oba leki to przeciwciała monoklonalne, które niszczą limfocyty. Alemtuzumab wiąże antygen CD52 i usuwa z krwi limfocyty T i B na długi czas. Obinutuzumab wiąże antygen CD20 i niszczy limfocyty B. Działania immunosupresyjne obu leków sumują się. Interakcji farmakokinetycznej się nie spodziewa, bo obinutuzumab nie jest substratem, inhibitorem ani induktorem CYP450, UGT ani glikoproteiny P[2].
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem
- liczba limfocytów (w tym subpopulacje CD4 i CD19)
- liczba płytek krwi
- objawy zakażeń, w tym zakażeń oportunistycznych
- reakcje związane z wlewem
Kiedy ocena się zmienia
| Leczenie sekwencyjne przed odbudową limfocytówkolejność włączenia · pacjent | ryzyko rośnie | Włączenie drugiego przeciwciała, zanim liczba limfocytów odbuduje się po pierwszym, kumuluje immunosupresję. Czas odstępu ustala lekarz prowadzący na podstawie wyników morfologii i subpopulacji limfocytów. |
| Czynne ciężkie zakażenieczas leczenia · pacjent | interakcja nie dotyczy | Alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z ciężkim, czynnym zakażeniem do czasu jego całkowitego ustąpienia. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Gazyvaro 1000 mg, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/gazyvaro-100325911/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ OzymertynibDecyzję o łączeniu leków podejmują wspólnie neurolog i onkolog, a w trakcie leczenia ozymertynibem zwykle odracza się kolejne kursy alemtuzumabu.Powiedz neurologowi i onkologowi, że przyjmujesz oba leki, regularnie rób morfologię krwi i od razu zgłoś się do lekarza przy gorączce lub krwawieniu.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz neurologowi i onkologowi, że przyjmujesz oba leki, regularnie rób morfologię krwi i od razu zgłoś się do lekarza przy gorączce lub krwawieniu.
Oba leki mogą osłabiać odporność i obniżać liczbę krwinek, a razem robią to silniej. Zwiększa to ryzyko poważnych zakażeń i krwawień. Leki można stosować razem tylko pod kontrolą lekarzy, którzy wiedzą o obu terapiach.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub częste infekcje
- siniaki bez wyraźnej przyczyny lub drobne czerwone kropki na skórze
- krwawienie z nosa lub dziąseł, krew w moczu lub stolcu
- nietypowe zmęczenie lub bladość
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Decyzję o łączeniu leków podejmują wspólnie neurolog i onkolog, a w trakcie leczenia ozymertynibem zwykle odracza się kolejne kursy alemtuzumabu. Przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia należy regularnie oznaczać morfologię krwi z rozmazem, z uwzględnieniem limfocytów, neutrofili i płytek krwi. Pacjenta trzeba wyczulić na objawy zakażenia i krwawienia oraz rozważyć profilaktykę przeciwinfekcyjną zgodnie z protokołem ośrodka.
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń, w tym oportunistycznych, oraz pogłębionej cytopenii z ryzykiem krwawień. Małopłytkowość może mieć dwa nakładające się podłoża – polekowe działanie ozymertynibu i autoimmunologiczne działanie alemtuzumabu, co utrudnia ustalenie przyczyny.
Mechanizm
Oba leki mogą obniżać liczbę krwinek i osłabiać odporność, więc ich działania niepożądane się sumują. Alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą limfopenię oraz może wywołać autoimmunologiczną małopłytkowość, a ozymertynib może powodować neutropenię, leukopenię, limfopenię i małopłytkowość. Interakcji farmakokinetycznej się nie oczekuje, bo alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne nie jest metabolizowany przez CYP3A4 ani przenoszony przez BCRP i P-gp, czyli szlaki, przez które działa lub jest metabolizowany ozymertynib.[1]
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem (limfocyty, neutrofile, płytki krwi)
- objawy zakażenia, w tym zakażeń oportunistycznych
- objawy skazy krwotocznej
Bezpieczniejsze alternatywy
interferon betaglatiramer
Kiedy ocena się zmienia
| Ostatni kurs alemtuzumabu dawno temu, liczba limfocytów i płytek krwi w normiekolejność włączenia · alemtuzumab | ryzyko maleje | Gdy po ostatnim kursie alemtuzumabu doszło do odnowy limfocytów i liczba płytek jest prawidłowa, ryzyko sumowania działania jest mniejsze, ale nadal trzeba kontrolować morfologię, bo autoimmunologiczna małopłytkowość może pojawić się z opóźnieniem. |
| Nowy kurs alemtuzumabu w trakcie leczenia ozymertynibemkolejność włączenia · alemtuzumab | ryzyko rośnie | Podanie nowego kursu alemtuzumabu w trakcie leczenia ozymertynibem najsilniej nasila immunosupresję i ryzyko cytopenii, dlatego zwykle się go odracza. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tagrisso 40 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tagrisso-100364800/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tagrisso. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tagrisso-100364800/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ OksaliplatynaUnikaj jednoczesnego podawania obu leków, a kolejność i odstęp między nimi ustal wspólnie z onkologiem i neurologiem.Powiedz onkologowi i neurologowi o obu lekach i regularnie rób zlecone badania krwi.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz onkologowi i neurologowi o obu lekach i regularnie rób zlecone badania krwi.
Oba leki osłabiają odporność i mogą obniżać liczbę krwinek. Razem zwiększają ryzyko poważnych zakażeń i krwawień. Działanie alemtuzumabu utrzymuje się długo po wlewie, dlatego ma to znaczenie nawet wtedy, gdy dostałeś go wiele miesięcy wcześniej.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła, kaszel lub pieczenie przy oddawaniu moczu
- siniaki, wybroczyny na skórze lub krwawienie z dziąseł albo nosa
- krew w moczu lub stolcu
- obrzęki i zmniejszenie ilości oddawanego moczu
- nasilone osłabienie
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj jednoczesnego podawania obu leków, a kolejność i odstęp między nimi ustal wspólnie z onkologiem i neurologiem. Oksaliplatyny nie rozpoczyna się, gdy przed pierwszym cyklem liczba neutrofilów wynosi poniżej 2 × 10⁹/l lub liczba płytek krwi poniżej 100 × 10⁹/l[1]. Oksaliplatyny nie podaje się przy klirensie kreatyniny poniżej 30 ml/min[1]. Alemtuzumabu nie podaje się w trakcie ciężkiego, czynnego zakażenia do czasu jego całkowitego ustąpienia[2]. U pacjentów otrzymujących oksaliplatynę należy unikać szczepień żywymi i żywymi atenuowanymi szczepionkami[1].
Skutek kliniczny
Rośnie ryzyko ciężkich zakażeń, w tym oportunistycznych, oraz ciężkich cytopenii z krwawieniami. Cytopenia wywołana alemtuzumabem może uniemożliwić rozpoczęcie leczenia oksaliplatyną.
Mechanizm
Połączenie sumuje działanie hamujące układ krwiotwórczy i odpornościowy. Oksaliplatyna hamuje czynność szpiku kostnego i powoduje neutropenię oraz małopłytkowość. Alemtuzumab wywołuje głęboką i długotrwałą limfopenię oraz może powodować małopłytkowość immunologiczną. Interakcji farmakokinetycznej się nie spodziewa się, bo alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne nie wpływa na metabolizm ani wydalanie oksaliplatyny.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem oksaliplatyny
- liczba płytek krwi
- liczba limfocytów
- objawy zakażenia, w tym gorączka
- objawy krwawienia
- stężenie kreatyniny i badanie ogólne moczu
Kiedy ocena się zmienia
| eGFR ≤ 30 ml/minpacjent | interakcja nie dotyczy | Przy klirensie kreatyniny poniżej 30 ml/min oksaliplatyna jest przeciwwskazana. Pogorszenie czynności nerek po alemtuzumabie wyklucza wtedy leczenie oksaliplatyną. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Oxaliplatinum Accord 5 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oxaliplatinum-accord-100230926/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ PalbocyklibPołączenie wymaga ścisłego monitorowania morfologii krwi i objawów zakażenia, a decyzję o leczeniu należy podejmować wspólnie przez neurologa i onkologa.Regularnie rób zlecone badania krwi i powiedz neurologowi oraz onkologowi, że przyjmujesz oba leki.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Regularnie rób zlecone badania krwi i powiedz neurologowi oraz onkologowi, że przyjmujesz oba leki.
Oba leki osłabiają odporność i mogą obniżać liczbę krwinek białych i płytek krwi. Przyjmowane razem zwiększają ryzyko poważnych zakażeń oraz siniaków i krwawień. Działanie alemtuzumabu na odporność trwa bardzo długo po wlewie, więc ryzyko dotyczy cię także wtedy, gdy ostatni wlew był dawno temu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub ogólne złe samopoczucie
- ból gardła, kaszel, pieczenie przy oddawaniu moczu
- nowe siniaki, drobne czerwone kropki na skórze
- krwawienie z nosa lub dziąseł, które nie ustępuje
- bolesna wysypka z pęcherzykami
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie wymaga ścisłego monitorowania morfologii krwi i objawów zakażenia, a decyzję o leczeniu należy podejmować wspólnie przez neurologa i onkologa. Przed każdym cyklem palbocyklibu należy ocenić morfologię z rozmazem, w tym liczbę neutrocytów, limfocytów i płytek krwi, i w razie cytopenii przerwać leczenie lub zmniejszyć dawkę palbocyklibu zgodnie z jego schematem. U chorego z czynnym nowotworem kolejnego kursu alemtuzumabu zwykle się nie podaje, a leczenie stwardnienia rozsianego warto rozważyć lekiem mniej immunosupresyjnym. Każde ciężkie, czynne zakażenie wyklucza podanie alemtuzumabu do czasu jego całkowitego ustąpienia[1].
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, głębokiej neutropenii i limfopenii oraz małopłytkowości z krwawieniami. Działanie alemtuzumabu na limfocyty utrzymuje się długo po infuzji, dlatego ryzyko dotyczy także pacjentów, którzy otrzymali ostatni kurs dawno temu.
Mechanizm
Interakcja polega na sumowaniu się działania hamującego układ odpornościowy i krwiotworzenie. Alemtuzumab niszczy limfocyty i powoduje długotrwałą limfopenię, a może też wywołać autoimmunologiczne cytopenie, w tym małopłytkowość immunologiczną. Palbocyklib hamuje kinazy CDK4/6 i często wywołuje neutropenię, a także leukopenię, niedokrwistość i małopłytkowość. Interakcji farmakokinetycznej się nie spodziewa się, ponieważ alemtuzumab jest przeciwciałem monoklonalnym rozkładanym jak białka, a nie przez CYP3A ani nośniki błonowe, przez które palbocyklib wchodzi w interakcje.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem palbocyklibu
- liczba neutrocytów i limfocytów
- liczba płytek krwi i objawy skazy krwotocznej
- objawy zakażenia, w tym zakażeń oportunistycznych i reaktywacji wirusa opryszczki
- czynność tarczycy i nerek zgodnie z programem monitorowania po alemtuzumabie
Bezpieczniejsze alternatywy
glatiramerinterferon beta
Kiedy ocena się zmienia
| Alemtuzumab podany wcześniej, palbocyklib włączany późniejkolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Po zakończonym leczeniu alemtuzumabem przed włączeniem palbocyklibu należy ocenić liczbę limfocytów i neutrocytów, ponieważ odnowa limfocytów po alemtuzumabie trwa długo, a cytopenie autoimmunologiczne mogą pojawić się z opóźnieniem. |
| Planowany kolejny kurs alemtuzumabu w trakcie leczenia palbocyklibemkolejność włączenia · pacjent | ryzyko rośnie | Podanie kolejnego kursu alemtuzumabu w trakcie leczenia palbocyklibem znacząco zwiększa ryzyko ciężkiej immunosupresji i zwykle nie jest wskazane u chorego z czynnym nowotworem, warto rozważyć mniej immunosupresyjne leczenie stwardnienia rozsianego. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ibrance. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/ibrance-100379982/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ PanobinostatPołączenia unikaj, a jeśli oba leki są konieczne, decyzję podejmuje lekarz prowadzący z hematologiem i neurologiem przy ścisłej kontroli morfologii.Powiedz lekarzowi, że dostawałeś alemtuzumab, wykonuj zlecone badania krwi i od razu zgłoś gorączkę, krwawienie lub nietypowe siniaki.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz lekarzowi, że dostawałeś alemtuzumab, wykonuj zlecone badania krwi i od razu zgłoś gorączkę, krwawienie lub nietypowe siniaki.
Oba leki osłabiają odporność i mogą zmniejszać liczbę krwinek, w tym płytek odpowiedzialnych za krzepnięcie krwi. Razem zwiększają ryzyko poważnych zakażeń i krwawień. To ryzyko może się utrzymywać nawet wiele miesięcy po ostatnim podaniu alemtuzumabu. Lekarz będzie regularnie sprawdzał wyniki krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub inne objawy zakażenia
- nietypowe siniaki lub drobne czerwone plamki na skórze
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- krew w moczu lub stolcu
- silne osłabienie
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenia unikaj, a jeśli oba leki są konieczne, decyzję podejmuje lekarz prowadzący z hematologiem i neurologiem przy ścisłej kontroli morfologii. Przed włączeniem panobinostatu u pacjenta po alemtuzumabie oceń liczbę limfocytów, płytek krwi i neutrofili oraz wyklucz czynne zakażenie. W czasie leczenia regularnie kontroluj morfologię z rozmazem i reaguj na pierwsze objawy zakażenia lub krwawienia. Rozważ profilaktykę przeciwinfekcyjną zgodnie z miejscowymi zaleceniami hematologicznymi.
Skutek kliniczny
Jednoczesne lub kolejne stosowanie obu leków zwiększa ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, głębokiej małopłytkowości z krwawieniami oraz neutropenii. Limfopenia po alemtuzumabie utrzymuje się długo, więc ryzyko dotyczy także rozpoczęcia panobinostatu po zakończonym kursie alemtuzumabu.
Mechanizm
Interakcja ma charakter farmakodynamiczny i polega na sumowaniu działania immunosupresyjnego i hematotoksycznego. Alemtuzumab niszczy limfocyty z antygenem CD52 i wywołuje długotrwałą limfopenię, a może też powodować autoimmunologiczną małopłytkowość. Panobinostat jako inhibitor deacetylaz histonowych hamuje czynność szpiku i często powoduje małopłytkowość oraz neutropenię. Interakcji farmakokinetycznej nie należy oczekiwać, bo alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne jest usuwany drogą katabolizmu białek, a panobinostat jest metabolizowany między innymi przez CYP3A4 i jest substratem P-gp.[1]
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem (płytki krwi, neutrofile, limfocyty)
- objawy zakażeń, w tym oportunistycznych
- objawy krwawienia i skaza krwotoczna
Bezpieczniejsze alternatywy
interferon betaglatiramer
Kiedy ocena się zmienia
| Panobinostat włączany przed odnową limfocytów po kursie alemtuzumabukolejność włączenia · alemtuzumab | ryzyko rośnie | Limfopenia po alemtuzumabie utrzymuje się długo, dlatego włączenie panobinostatu przed odnową limfocytów zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń. Przed włączeniem oceń liczbę limfocytów i stan infekcyjny pacjenta. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Farydak 10 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/farydak-100350004/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Farydak. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/farydak-100350004/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ PemetreksedUnikaj jednoczesnego stosowania i rozważ je wyłącznie po indywidualnej ocenie onkologa i neurologa lub hematologa prowadzącego leczenie alemtuzumabem.Powiedz lekarzowi prowadzącemu chemioterapię, że dostajesz lub dostawałeś alemtuzumab, i regularnie rób zlecone badania krwi.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz lekarzowi prowadzącemu chemioterapię, że dostajesz lub dostawałeś alemtuzumab, i regularnie rób zlecone badania krwi.
Oba leki osłabiają odporność i mogą obniżać liczbę krwinek. Razem zwiększają ryzyko poważnych zakażeń oraz krwawień. Ten efekt może utrzymywać się długo po ostatnim podaniu alemtuzumabu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła, kaszel lub pieczenie przy oddawaniu moczu
- łatwe siniaczenie, krwawienie z nosa lub dziąseł
- drobne czerwone kropki na skórze
- nasilone zmęczenie lub bladość
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj jednoczesnego stosowania i rozważ je wyłącznie po indywidualnej ocenie onkologa i neurologa lub hematologa prowadzącego leczenie alemtuzumabem. Jeżeli leczenie skojarzone jest konieczne, przed każdym cyklem pemetreksedu oceń morfologię krwi z rozmazem i liczbę płytek, a także wyklucz czynne zakażenie. Alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z ciężkim, czynnym zakażeniem do czasu jego całkowitego ustąpienia.[1] Nie stosuj szczepionek żywych atenuowanych, a szczepionka przeciwko żółtej gorączce jest u pacjenta leczonego pemetreksedem przeciwwskazana.[2] Zapewnij suplementację kwasem foliowym i witaminą B12 zgodnie ze schematem pemetreksedu oraz rozważ profilaktykę przeciwinfekcyjną według lokalnych zaleceń.
Skutek kliniczny
Rośnie ryzyko ciężkich zakażeń, w tym oportunistycznych, oraz pogłębionych cytopenii z krwawieniami. Skutek może utrzymywać się długo po zakończeniu kursu alemtuzumabu, ponieważ odnowa limfocytów jest powolna.
Mechanizm
Połączenie sumuje działanie immunosupresyjne i hematotoksyczne obu leków. Pemetreksed jako antymetabolit antyfolianowy hamuje czynność szpiku i powoduje neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość. Alemtuzumab wiąże się z antygenem CD52 i powoduje głęboką oraz długotrwałą deplecję limfocytów T i B, a może też wywołać cytopenie autoimmunologiczne, w tym małopłytkowość immunologiczną. Nie oczekuje się interakcji farmakokinetycznej, ponieważ pemetreksed jest wydalany głównie przez nerki w postaci niezmienionej, a alemtuzumab jako przeciwciało jest usuwany na drodze katabolizmu białek.[2]
Metabolizm i transportery
- Pemetreksed: substrat OAT3[3]
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem pemetreksedu
- liczba płytek krwi
- bezwzględna liczba limfocytów i neutrofilów
- objawy zakażenia, w tym zakażeń oportunistycznych
- klirens kreatyniny
Kiedy ocena się zmienia
| eGFR ≤ 79pacjent | ryzyko rośnie | Przy obniżonym klirensie kreatyniny wydalanie pemetreksedu jest wolniejsze, co nasila jego toksyczność szpikową i zwiększa ryzyko cytopenii sumujących się z działaniem alemtuzumabu. Kontroluj klirens kreatyniny i unikaj leków nefrotoksycznych oraz dużych dawek NLPZ. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Pemetrexed Accord 100 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/pemetrexed-accord-100363053/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Pemetrexed Accord. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/pemetrexed-accord-100363053/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ PomalidomidUnikaj jednoczesnego stosowania, a jeśli połączenie jest konieczne, prowadź je wyłącznie pod nadzorem specjalisty z regularną kontrolą morfologii krwi i czujnością na zakażenia.Nie zaczynaj ani nie przerywaj żadnego z tych leków samodzielnie, wykonuj zlecone badania krwi i od razu zgłoś się do lekarza, gdy pojawi się gorączka lub krwawienie.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Nie zaczynaj ani nie przerywaj żadnego z tych leków samodzielnie, wykonuj zlecone badania krwi i od razu zgłoś się do lekarza, gdy pojawi się gorączka lub krwawienie.
Oba leki osłabiają odporność i mogą zmniejszać liczbę białych krwinek oraz płytek krwi. Razem zwiększają ryzyko poważnych zakażeń i krwawień. Działanie alemtuzumabu na odporność utrzymuje się długo po wlewie. Takie połączenie wymaga stałej kontroli lekarskiej i regularnych badań krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła, kaszel lub inne objawy infekcji
- łatwe powstawanie siniaków
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- drobne czerwone kropki na skórze
- nietypowe zmęczenie lub osłabienie
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj jednoczesnego stosowania, a jeśli połączenie jest konieczne, prowadź je wyłącznie pod nadzorem specjalisty z regularną kontrolą morfologii krwi i czujnością na zakażenia. Alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z ciężkim, czynnym zakażeniem do czasu jego całkowitego ustąpienia[1]. Przy wystąpieniu neutropenii lub małopłytkowości rozważ wstrzymanie lub modyfikację leczenia pomalidomidem według zasad leczenia hematologicznego.
Skutek kliniczny
Zwiększone ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, neutropenii oraz małopłytkowości z krwawieniami. Ryzyko utrzymuje się długo po infuzji alemtuzumabu ze względu na powolną odbudowę limfocytów.
Mechanizm
Oba leki sumują działanie immunosupresyjne i hematotoksyczne – alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów oraz może wywołać autoimmunologiczną małopłytkowość, a pomalidomid wywołuje neutropenię i małopłytkowość. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, ponieważ alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne nie wpływa na izoenzymy cytochromu P450, a pomalidomid jest częściowo metabolizowany przez CYP1A2 i CYP3A4/5 oraz jest substratem glikoproteiny P[2]. Nie przeprowadzono oficjalnych badań interakcji alemtuzumabu z innymi lekami[1].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem – liczba neutrofili i limfocytów
- liczba płytek krwi
- objawy zakażenia, w tym zakażeń oportunistycznych
- objawy krwawienia i skazy krwotocznej
Kiedy ocena się zmienia
| Pomalidomid włączany w okresie utrzymującej się limfopenii po infuzji alemtuzumabukolejność włączenia · alemtuzumab | ryzyko rośnie | Ryzyko zakażeń jest największe, gdy pomalidomid włącza się przed odbudową liczby limfocytów po alemtuzumabie, dlatego przed włączeniem oceń morfologię z rozmazem. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Pomalidomide Accord 1 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/pomalidomide-accord-100502647/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Pomalidomide Accord. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/pomalidomide-accord-100502647/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ RybocyklibRybocyklib u pacjenta po kursie alemtuzumabu stosuj tylko po uzgodnieniu między onkologiem i neurologiem oraz przy ścisłym monitorowaniu morfologii krwi z rozmazem i objawów zakażenia.Upewnij się, że onkolog i neurolog wiedzą o obu lekach, rób zlecone badania krwi i przy gorączce lub objawach infekcji od razu skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Upewnij się, że onkolog i neurolog wiedzą o obu lekach, rób zlecone badania krwi i przy gorączce lub objawach infekcji od razu skontaktuj się z lekarzem.
Oba leki osłabiają odporność i mogą zmniejszać liczbę krwinek, które chronią przed zakażeniami. Razem zwiększają ryzyko poważnych infekcji i krwawień. Te leki można stosować razem tylko pod stałą kontrolą lekarza i z regularnymi badaniami krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła, kaszel lub duszność
- owrzodzenia w jamie ustnej
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- łatwe powstawanie siniaków, krwawienie z nosa lub dziąseł
- drobne czerwone wybroczyny na skórze
- duże osłabienie
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Rybocyklib u pacjenta po kursie alemtuzumabu stosuj tylko po uzgodnieniu między onkologiem i neurologiem oraz przy ścisłym monitorowaniu morfologii krwi z rozmazem i objawów zakażenia. Przed rozpoczęciem rybocyklibu oceń liczbę limfocytów, neutrofilów i płytek krwi. Alemtuzumabu nie podaje się w czasie ciężkiego, czynnego zakażenia do jego całkowitego ustąpienia[1]. Przy gorączce lub objawach zakażenia pacjent wymaga pilnej oceny lekarskiej, a dawkowanie rybocyklibu modyfikuje lub wstrzymuje lekarz prowadzący leczenie onkologiczne.
Skutek kliniczny
Rośnie ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń wynikające z jednoczesnej limfopenii i neutropenii. Możliwe jest też nasilenie cytopenii, w tym małopłytkowości, z ryzykiem krwawień.
Mechanizm
Połączenie sumuje działanie hamujące układ odpornościowy i szpik. Alemtuzumab niszczy limfocyty i wywołuje długotrwałą limfopenię, a także może powodować małopłytkowość immunologiczną. Rybocyklib hamuje kinazy CDK4/6 i często wywołuje neutropenię. Interakcji farmakokinetycznej się nie spodziewa się, ponieważ alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne nie jest metabolizowany przez enzymy cytochromu P450, a rybocyklib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4[2]. Nie przeprowadzono badań interakcji alemtuzumabu z innymi lekami[1].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem – neutrofile i limfocyty
- liczba płytek krwi
- objawy zakażenia, w tym zakażeń oportunistycznych
- objawy krwawienia i skaza krwotoczna
Kiedy ocena się zmienia
| Rybocyklib włączany w okresie utrzymującej się limfopenii po kursie alemtuzumabukolejność włączenia · alemtuzumab | ryzyko rośnie | Ryzyko zakażeń jest największe, gdy neutropenia wywołana rybocyklibem nakłada się na limfopenię po niedawnym kursie alemtuzumabu. Przed włączeniem rybocyklibu oceń liczbę limfocytów i neutrofilów. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Kisqali 200 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/kisqali-100390647/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Kisqali. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/kisqali-100390647/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ PonatynibPołączenia najlepiej unikać, a decyzję o kursie alemtuzumabu u pacjenta leczonego ponatynibem powinni podjąć wspólnie neurolog i hematolog.Powiedz neurologowi i hematologowi o obu lekach, mierz regularnie ciśnienie i nie opuszczaj zaplanowanych badań krwi.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz neurologowi i hematologowi o obu lekach, mierz regularnie ciśnienie i nie opuszczaj zaplanowanych badań krwi.
Oba leki mogą osłabiać odporność, obniżać liczbę płytek krwi oraz zwiększać ryzyko udaru, zawału i wysokiego ciśnienia. Gdy stosujesz je razem, te zagrożenia mogą się sumować. Dlatego leczenie wymaga dokładnej kontroli lekarskiej i regularnych badań.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub inne objawy zakażenia
- siniaki, wybroczyny, krwawienie z nosa lub dziąseł
- nagłe osłabienie lub drętwienie połowy ciała, opadnięcie kącika ust, zaburzenia mowy
- ból w klatce piersiowej lub duszność
- nagły ból szyi lub silny ból głowy
- bardzo wysokie ciśnienie w pomiarze domowym
- zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenia najlepiej unikać, a decyzję o kursie alemtuzumabu u pacjenta leczonego ponatynibem powinni podjąć wspólnie neurolog i hematolog. Jeśli leki są stosowane razem, przed każdym kursem alemtuzumabu należy ocenić ciśnienie tętnicze, wywiad w kierunku incydentów sercowo-naczyniowych, morfologię z liczbą płytek oraz wykluczyć czynne zakażenie. W trakcie leczenia trzeba regularnie kontrolować morfologię, ciśnienie, parametry wątrobowe i objawy zakażeń. U pacjenta z przebytym udarem, zawałem, dławicą piersiową lub niekontrolowanym nadciśnieniem alemtuzumabu nie wolno podać[1].
Skutek kliniczny
Można się spodziewać większego ryzyka ciężkich zakażeń, małopłytkowości z krwawieniami, incydentów naczyniowych (udar, zawał, zamknięcie tętnicy), zaostrzenia nadciśnienia oraz uszkodzenia wątroby. Jeśli ponatynib wywoła nadciśnienie, udar lub zawał, alemtuzumab staje się przeciwwskazany, bo nie podaje się go pacjentom z niekontrolowanym nadciśnieniem, przebytym udarem, dławicą piersiową lub zawałem serca[1]. Alemtuzumabu nie podaje się także w czasie ciężkiego, czynnego zakażenia[1].
Mechanizm
Interakcja farmakodynamiczna polega na sumowaniu się ciężkich działań niepożądanych obu leków. Nie należy oczekiwać interakcji farmakokinetycznej. Ponatynib jest metabolizowany przez CYP3A4[2], a alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne jest usuwany drogą katabolizmu białek i nie wpływa na ten enzym ani na transportery. Nie przeprowadzono badań interakcji alemtuzumabu z innymi lekami[1]. Oba leki nakładają się w kilku obszarach toksyczności. Ponatynib powoduje mielosupresję z małopłytkowością i neutropenią, a alemtuzumab wywołuje długotrwałą limfopenię i może powodować autoimmunologiczną małopłytkowość. Ponatynib zwiększa ryzyko zdarzeń zakrzepowo-zatorowych w tętnicach, nadciśnienia i niewydolności serca, a alemtuzumab może wywołać w okresie wlewu udar, rozwarstwienie tętnic szyjnych lub kręgowych oraz zawał serca. Oba leki mogą też uszkadzać wątrobę.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- ciśnienie tętnicze przed wlewem, w jego trakcie i po nim
- morfologia krwi z rozmazem i liczbą płytek
- aktywność aminotransferaz i stężenie bilirubiny
- objawy zakażeń
- objawy niedokrwienia mózgu i serca
- objawy krwawienia
Bezpieczniejsze alternatywy
glatiramerinterferon beta
Kiedy ocena się zmienia
| Kurs alemtuzumabu u pacjenta już leczonego ponatynibemkolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Przed każdym kursem alemtuzumabu należy sprawdzić, czy ponatynib nie wywołał niekontrolowanego nadciśnienia, udaru, dławicy piersiowej lub zawału, ponieważ w tych sytuacjach alemtuzumabu nie wolno podać. Należy też wykluczyć ciężkie, czynne zakażenie. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Iclusig 15 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/iclusig-100310594/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Iclusig. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/iclusig-100310594/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ RukaparybPołączenie wymaga ścisłego monitorowania hematologicznego i oceny zakażeń przez cały okres leczenia rukaparybem.Nie przerywaj żadnego z leków na własną rękę, wykonuj zlecone badania krwi i powiedz neurologowi oraz onkologowi, że przyjmujesz oba leki.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Nie przerywaj żadnego z leków na własną rękę, wykonuj zlecone badania krwi i powiedz neurologowi oraz onkologowi, że przyjmujesz oba leki.
Oba leki mogą obniżać liczbę krwinek i osłabiać odporność, a razem to działanie może się nasilać. Może to zwiększać ryzyko zakażeń, siniaków i krwawień. Działanie alemtuzumabu utrzymuje się długo po wlewie, więc ostrożność dotyczy cię także wtedy, gdy ostatni wlew był dawno. Lekarze mogą prowadzić to leczenie bezpiecznie, jeśli regularnie sprawdzają twoje wyniki krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub inne objawy zakażenia
- siniaki bez wyraźnej przyczyny lub drobne czerwone kropki na skórze
- krwawienie z nosa lub dziąseł, krew w moczu lub stolcu
- bardzo obfite lub przedłużające się miesiączki
- silne zmęczenie, bladość, duszność
- pienisty lub ciemny mocz, obrzęki
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie wymaga ścisłego monitorowania hematologicznego i oceny zakażeń przez cały okres leczenia rukaparybem. Przed włączeniem rukaparybu u pacjenta po kursie alemtuzumabu należy ocenić morfologię krwi z rozmazem i liczbą płytek, a następnie kontrolować ją regularnie, uwzględniając, że działanie alemtuzumabu utrzymuje się długo po infuzji. Decyzję o kolejnym kursie alemtuzumabu u chorego leczonego rukaparybem powinni podjąć wspólnie neurolog i onkolog. Wzrost kreatyniny należy interpretować łącznie z badaniem ogólnym moczu, aby odróżnić efekt hamowania transporterów od choroby nerek.
Skutek kliniczny
Możliwe jest nasilenie cytopenii, zwłaszcza małopłytkowości z ryzykiem krwawień, oraz zwiększenie ryzyka ciężkich i oportunistycznych zakażeń. Nakładają się też inne działania niepożądane obu leków – zwiększenie aktywności aminotransferaz oraz zmiany parametrów nerkowych. Rukaparyb silnie hamuje transportery MATE1 i MATE2K[1], co może podwyższać stężenie kreatyniny w surowicy bez rzeczywistego uszkodzenia nerek i utrudniać ocenę nerkowych powikłań autoimmunologicznych po alemtuzumabie.
Mechanizm
Interakcja ma charakter farmakodynamiczny i polega na sumowaniu się działania na krew i układ odpornościowy. Alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów oraz może wywoływać autoimmunologiczne cytopenie, w tym małopłytkowość immunologiczną, a rukaparyb jako inhibitor PARP hamuje czynność szpiku i wywołuje niedokrwistość, małopłytkowość i neutropenię. Interakcji farmakokinetycznej nie należy oczekiwać, ponieważ alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne nie wpływa na enzymy CYP ani na transportery, przez które przechodzi rukaparyb. Nie przeprowadzono oficjalnych badań interakcji alemtuzumabu z innymi lekami[2]. Rukaparyb jest metabolizowany in vitro głównie przez CYP2D6, a w mniejszym stopniu przez CYP1A2 i CYP3A4, i jest substratem glikoproteiny P oraz BCRP[1].
Metabolizm i transportery
- Rukaparyb: słaby inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], słaby inhibitor CYP2C19[3], słaby inhibitor CYP2C8[3], słaby inhibitor CYP2C9[3], słaby inhibitor CYP2D6[3], słaby inhibitor CYP3A4[3], silny inhibitor MATE1[3], silny inhibitor MATE2-K[3], słaby inhibitor OCT2[3], słaby inhibitor P-gp[3], słaby inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], substrat BCRP[3], drugorzędny szlak substrat CYP1A2[3], substrat CYP2D6[3], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i liczbą płytek
- objawy zakażeń, w tym oportunistycznych
- objawy krwawienia i skaza krwotoczna
- stężenie kreatyniny w surowicy i badanie ogólne moczu
- aktywność aminotransferaz
Kiedy ocena się zmienia
| Rukaparyb włączany po zakończonym kursie alemtuzumabukolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Interakcja nie zanika po zakończeniu infuzji, ponieważ deplecja limfocytów i ryzyko autoimmunologicznych cytopenii po alemtuzumabie utrzymują się długo. Przed włączeniem rukaparybu należy ocenić wyjściową morfologię i uwzględnić czas od ostatniego kursu przy planowaniu częstości badań. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Rubraca 200 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/rubraca-100418021/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Rubraca. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/rubraca-100418021/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ RuksolitynibJednoczesnego stosowania należy unikać, a gdy jest konieczne, decyzję podejmują wspólnie lekarz prowadzący leczenie hematologiczne i neurolog.Powiedz każdemu lekarzowi, że przyjmujesz oba leki, regularnie rób zlecone badania krwi i nie zwlekaj z kontaktem z lekarzem, gdy pojawi się gorączka lub inne objawy zakażenia.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz każdemu lekarzowi, że przyjmujesz oba leki, regularnie rób zlecone badania krwi i nie zwlekaj z kontaktem z lekarzem, gdy pojawi się gorączka lub inne objawy zakażenia.
Oba leki mocno osłabiają odporność, a razem robią to jeszcze silniej. Łatwiej wtedy o poważne zakażenia, także takie, które u zdrowych osób zdarzają się rzadko. Mogą też spaść wartości krwinek w badaniach krwi. Działanie alemtuzumabu trwa długo, więc ostrożność obowiązuje także wiele miesięcy po ostatnim wlewie.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność albo ból w klatce piersiowej
- bolesna wysypka z pęcherzykami
- łatwe powstawanie siniaków lub krwawienia
- nagłe osłabienie, zaburzenia mowy, widzenia lub równowagi
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Jednoczesnego stosowania należy unikać, a gdy jest konieczne, decyzję podejmują wspólnie lekarz prowadzący leczenie hematologiczne i neurolog. Przed kursem alemtuzumabu trzeba wykluczyć czynne zakażenie i ocenić morfologię krwi. Ze względu na długie działanie alemtuzumabu ryzyko utrzymuje się także wtedy, gdy ruksolitynib włącza się wiele miesięcy po ostatnim kursie. Należy rozważyć profilaktykę przeciwwirusową oraz badania przesiewowe w kierunku gruźlicy i zapalenia wątroby typu B. Zamiana na inny inhibitor JAK nie usuwa problemu, bo sumowanie immunosupresji dotyczy całej grupy.
Skutek kliniczny
Rośnie ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, w tym reaktywacji wirusów z grupy herpes, gruźlicy i wirusowego zapalenia wątroby typu B, a także ryzyko pogłębienia cytopenii. Zakażenie może przebiegać nietypowo i szybko się nasilać. Alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z ciężkim, czynnym zakażeniem do czasu jego całkowitego ustąpienia[1].
Mechanizm
Oba leki silnie osłabiają odporność, ale różnymi drogami. Ruksolitynib hamuje kinazy JAK, przez co ogranicza przekazywanie sygnałów cytokin i może obniżać liczbę krwinek. Alemtuzumab niszczy limfocyty z antygenem CD52 i powoduje długotrwałą limfopenię. Ich działania sumują się, nie ma natomiast interakcji farmakokinetycznej, bo alemtuzumab jako przeciwciało nie jest metabolizowany przez enzymy cytochromu P450 i nie wpływa na transportery.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem, w tym liczba limfocytów, neutrofili i płytek krwi
- objawy zakażenia, w tym gorączka, kaszel, zmiany skórne o charakterze półpaśca
- badania w kierunku reaktywacji wirusów (HBV, CMV) zależnie od stanu pacjenta
- objawy neurologiczne sugerujące zakażenie oportunistyczne ośrodkowego układu nerwowego
Kiedy ocena się zmienia
| Miejscowa (krem)droga podania · ruksolitynib | ryzyko maleje | Ruksolitynib stosowany miejscowo na skórę daje znacznie mniejsze narażenie ogólnoustrojowe niż postać doustna, więc sumowanie immunosupresji jest mniej prawdopodobne. Nadal warto obserwować pacjenta pod kątem zakażeń. |
| Ruksolitynib włączany po kursie alemtuzumabukolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Długotrwała limfopenia po alemtuzumabie sprawia, że ryzyko zakażeń utrzymuje się po zakończeniu wlewów. Przed włączeniem ruksolitynibu należy ocenić liczbę limfocytów i wykluczyć czynne zakażenie. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Jakavi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/jakavi-100283673/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ SekukinumabUnikaj łączenia alemtuzumabu z sekukinumabem i przed decyzją o leczeniu skonsultuj pacjenta z neurologiem i lekarzem prowadzącym chorobę autoimmunologiczną.Powiedz neurologowi i lekarzowi, który przepisał drugi lek, że stosujesz oba leki, i nie zaczynaj żadnego z nich bez ich wspólnej decyzji.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz neurologowi i lekarzowi, który przepisał drugi lek, że stosujesz oba leki, i nie zaczynaj żadnego z nich bez ich wspólnej decyzji.
Oba leki osłabiają odporność, a stosowane razem mogą bardzo zwiększyć ryzyko poważnych zakażeń. Lek na stwardnienie rozsiane zwykle nie jest podawany osobom, które mają też inną chorobę autoimmunologiczną, na przykład łuszczycę lub zapalenie stawów. O łączeniu tych leków powinien zdecydować lekarz prowadzący.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- uporczywy kaszel lub duszność
- pleśniawki w jamie ustnej lub inne zmiany na błonach śluzowych
- bolesne pęcherzyki lub owrzodzenia na skórze
- nocne poty i chudnięcie bez przyczyny
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj łączenia alemtuzumabu z sekukinumabem i przed decyzją o leczeniu skonsultuj pacjenta z neurologiem i lekarzem prowadzącym chorobę autoimmunologiczną. U pacjenta z łuszczycą, łuszczycowym zapaleniem stawów lub spondyloartropatią osiową leczonego sekukinumabem alemtuzumab jest przeciwwskazany ze względu na współistniejącą chorobę autoimmunologiczną[1]. Jeśli leki stosowane są kolejno, uwzględnij długotrwałe działanie alemtuzumabu na limfocyty i przed włączeniem drugiego leku wyklucz czynne zakażenie, w tym gruźlicę[2]. Żywych szczepionek nie podaje się w trakcie leczenia sekukinumabem[2].
Skutek kliniczny
Sumowanie immunosupresji zwiększa ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, w tym gruźlicy, zakażeń grzybiczych i reaktywacji zakażeń wirusowych. Alemtuzumabu nie stosuje się u pacjentów z innymi współistniejącymi chorobami autoimmunologicznymi niż stwardnienie rozsiane[1], a sekukinumab jest stosowany właśnie w takich chorobach, jak łuszczyca, łuszczycowe zapalenie stawów i spondyloartropatia osiowa. Oba leki są przeciwwskazane w czynnym, ciężkim lub klinicznie istotnym zakażeniu[1][2].
Mechanizm
Oba leki osłabiają odporność różnymi drogami i ich działanie się sumuje. Alemtuzumab powoduje głębokie i długotrwałe zmniejszenie liczby limfocytów T i B, a sekukinumab blokuje interleukinę 17A, która odpowiada za obronę przed zakażeniami grzybiczymi i bakteryjnymi skóry i błon śluzowych. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, ponieważ oba leki są przeciwciałami monoklonalnymi i nie są metabolizowane przez enzymy cytochromu P450.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i liczbą limfocytów
- objawy zakażenia – gorączka, kaszel, zmiany na skórze i błonach śluzowych
- badanie w kierunku gruźlicy przed włączeniem leczenia
- objawy nowych chorób autoimmunologicznych
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Alemtuzumab włączany u pacjenta leczonego sekukinumabem z powodu choroby autoimmunologicznejkolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Współistniejąca choroba autoimmunologiczna inna niż stwardnienie rozsiane, będąca wskazaniem do sekukinumabu, wyklucza leczenie alemtuzumabem. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Cosentyx 150 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cosentyx-100333193/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ SelineksorPrzed włączeniem selineksoru u pacjenta leczonego alemtuzumabem oceń morfologię krwi z rozmazem i liczbę płytek oraz wyklucz czynne zakażenie.Regularnie rób zlecone badania krwi i od razu skontaktuj się z lekarzem, gdy pojawi się gorączka, siniaki lub krwawienie.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Regularnie rób zlecone badania krwi i od razu skontaktuj się z lekarzem, gdy pojawi się gorączka, siniaki lub krwawienie.
Oba leki mogą obniżać liczbę płytek krwi i białych krwinek oraz osłabiać odporność. Razem zwiększają ryzyko krwawień i poważnych zakażeń. Działanie pierwszego leku na odporność utrzymuje się długo po ostatnim wlewie, więc ostrożność obowiązuje także później. Lekarz będzie regularnie zlecał badania krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- siniaki lub drobne czerwone kropki na skórze
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- krew w moczu albo czarne, smoliste stolce
- silne zmęczenie lub bladość
- kaszel, duszność lub ból przy oddawaniu moczu
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przed włączeniem selineksoru u pacjenta leczonego alemtuzumabem oceń morfologię krwi z rozmazem i liczbę płytek oraz wyklucz czynne zakażenie. Alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z ciężkim, czynnym zakażeniem do czasu jego całkowitego ustąpienia[1]. W trakcie skojarzenia regularnie kontroluj morfologię i liczbę płytek, rozważ profilaktykę przeciwzakażeniową zgodnie z lokalnymi zaleceniami i modyfikuj dawkę selineksoru według stopnia cytopenii. Decyzję o skojarzeniu podejmuj wspólnie z neurologiem i hematologiem.
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko ciężkiej małopłytkowości z krwawieniami, neutropenii oraz ciężkich i oportunistycznych zakażeń. Ryzyko utrzymuje się także po zakończeniu kursu alemtuzumabu, ponieważ jego działanie na układ odpornościowy i ryzyko cytopenii autoimmunologicznych trwają długo.
Mechanizm
Interakcja ma charakter farmakodynamiczny i polega na sumowaniu działań niepożądanych. Alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów oraz może wywoływać cytopenie o podłożu autoimmunologicznym, w tym małopłytkowość immunologiczną. Selineksor jako inhibitor eksportyny 1 hamuje szpik i często powoduje małopłytkowość, neutropenię i niedokrwistość. Oba leki zwiększają podatność na zakażenia. Nie przeprowadzono badań interakcji alemtuzumabu z innymi lekami[1]. Nie oczekuje się interakcji farmakokinetycznej, ponieważ alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne nie wpływa na enzymy metabolizujące leki, a farmakokinetyka selineksoru nie zmienia się istotnie nawet przy silnych modulatorach CYP3A4[2].
Metabolizm i transportery
- Selineksor: substrat CYP3A4[3]
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem
- liczba płytek krwi
- bezwzględna liczba neutrofili i limfocytów
- objawy zakażenia (gorączka, dreszcze)
- objawy krwawienia (wybroczyny, krwawienia z dziąseł, smoliste stolce)
Kiedy ocena się zmienia
| Selineksor włączany po zakończonym kursie alemtuzumabukolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Interakcja nie wygasa po zakończeniu kursu alemtuzumabu, ponieważ deplecja limfocytów i ryzyko cytopenii autoimmunologicznych utrzymują się długo. Przed włączeniem selineksoru oceń aktualną morfologię i liczbę płytek oraz kontynuuj monitorowanie w trakcie leczenia. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego NEXPOVIO 20 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/nexpovio-100450150/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego NEXPOVIO. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/nexpovio-100450150/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ SiltuksymabPołączenie stosuj tylko po indywidualnej ocenie korzyści i ryzyka przez lekarza prowadzącego oba leczenia i ze ścisłym monitorowaniem zakażeń.Upewnij się, że obaj lekarze wiedzą o obu lekach, i od razu zgłaszaj się do lekarza przy każdym objawie infekcji, nawet bez gorączki.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Upewnij się, że obaj lekarze wiedzą o obu lekach, i od razu zgłaszaj się do lekarza przy każdym objawie infekcji, nawet bez gorączki.
Oba leki osłabiają odporność, a razem osłabiają ją bardziej. Łatwiej wtedy o poważną infekcję. Jeden z tych leków może tłumić gorączkę, więc infekcja może przebiegać bez typowych objawów. Osłabienie odporności po alemtuzumabie trwa długo, nawet po zakończeniu kursu leczenia.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze, ale też infekcja bez gorączki
- kaszel, duszność albo ból w klatce piersiowej
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- pęcherze lub bolesna wysypka na skórze
- nietypowe osłabienie lub złe samopoczucie
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie stosuj tylko po indywidualnej ocenie korzyści i ryzyka przez lekarza prowadzącego oba leczenia i ze ścisłym monitorowaniem zakażeń. Przed podaniem alemtuzumabu wyklucz czynne zakażenie. Nie opieraj się na gorączce i CRP jako wskaźnikach zakażenia u pacjenta otrzymującego siltuksymab. Pamiętaj, że osłabienie odporności po alemtuzumabie utrzymuje się długo po ostatniej infuzji, więc ryzyko dotyczy także sekwencyjnego stosowania obu leków.
Skutek kliniczny
Większe ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, w tym reaktywacji zakażeń wirusowych. Zakażenie może przebiegać skąpoobjawowo, bo siltuksymab tłumi gorączkę i wzrost CRP, co opóźnia rozpoznanie. Alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z ciężkim, czynnym zakażeniem do czasu jego całkowitego ustąpienia[1].
Mechanizm
Oba leki osłabiają odporność różnymi drogami, więc ich działania się sumują. Alemtuzumab niszczy limfocyty T i B, a ich liczba odbudowuje się przez wiele miesięcy po kursie leczenia. Siltuksymab wiąże interleukinę-6 i hamuje odpowiedź zapalną, w tym wzrost białka CRP i gorączkę, które zwykle sygnalizują zakażenie. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać. Siltuksymab przywraca aktywność enzymów CYP450 obniżoną przez interleukinę-6 i może przyspieszać metabolizm substratów CYP450[2]. Alemtuzumab jest przeciwciałem monoklonalnym i nie jest metabolizowany przez te enzymy.
Metabolizm i transportery
- Siltuksymab: induktor CYP3A4[3]
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i liczbą limfocytów
- objawy zakażeń, także skąpoobjawowych i oportunistycznych
- badania w kierunku reaktywacji zakażeń wirusowych w razie niejasnych objawów
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Sylvant 100 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sylvant-100317716/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Sylvant. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sylvant-100317716/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ TalazoparybPołączenie wymaga indywidualnej decyzji onkologa i neurologa oraz ścisłego monitorowania hematologicznego.Rób regularnie zlecone badania krwi i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę, krwawienia lub nowe siniaki.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Rób regularnie zlecone badania krwi i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę, krwawienia lub nowe siniaki.
Oba leki mogą obniżać liczbę krwinek i osłabiać odporność, a razem to działanie się sumuje. Może to zwiększać ryzyko zakażeń, krwawień i niedokrwistości. Lekarz może zlecać częstsze badania krwi i w razie potrzeby zmienić dawkę.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- siniaki lub drobne czerwone kropki na skórze
- krew w moczu lub stolcu
- nasilone zmęczenie, bladość, duszność
- ból gardła lub objawy infekcji, które nie mijają
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie wymaga indywidualnej decyzji onkologa i neurologa oraz ścisłego monitorowania hematologicznego. Przed włączeniem talazoparybu u pacjenta po kursie alemtuzumabu należy ocenić morfologię z rozmazem, w tym liczbę limfocytów i płytek, oraz wykluczyć czynne zakażenie. W trakcie leczenia morfologię należy oznaczać częściej niż przy monoterapii, a każdą nową małopłytkowość należy różnicować między działaniem talazoparybu a małopłytkowością immunologiczną. Dawkę talazoparybu należy modyfikować lub leczenie przerywać zgodnie z zasadami postępowania przy toksyczności hematologicznej. Należy rozważyć profilaktykę zakażeń, w tym przeciwwirusową, zgodnie z lokalnymi standardami.
Skutek kliniczny
Rośnie ryzyko ciężkich cytopenii, zwłaszcza małopłytkowości z krwawieniami, neutropenii i niedokrwistości. Rośnie też ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń przy jednoczesnym spadku limfocytów i neutrofili. Małopłytkowość immunologiczna po alemtuzumabie może zostać zamaskowana przez mielotoksyczność talazoparybu albo z nią pomylona, co utrudnia rozpoznanie i opóźnia leczenie.
Mechanizm
Interakcja wynika z sumowania działań na szpik i układ odpornościowy, a nie z wpływu na farmakokinetykę. Alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów oraz może wywoływać cytopenie o podłożu autoimmunologicznym, w tym małopłytkowość immunologiczną i neutropenię. Talazoparyb jako inhibitor PARP hamuje czynność szpiku i często powoduje niedokrwistość, małopłytkowość i neutropenię. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna. Talazoparyb jest substratem P-gp i BCRP oraz jest wydalany głównie w postaci niezmienionej przez nerki[1]. Alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne jest usuwany drogą katabolizmu białek i nie wpływa na te transportery. Nie przeprowadzono oficjalnych badań interakcji alemtuzumabu z innymi lekami[2].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem, w tym liczba płytek, neutrofili i limfocytów
- objawy krwawienia, wybroczyny, siniaki
- objawy zakażenia, gorączka
- objawy niedokrwistości, osłabienie, duszność
- czynność nerek
Kiedy ocena się zmienia
| Talazoparyb włączany po kursie alemtuzumabu, w okresie utrzymującej się limfopeniikolejność włączenia · talazoparyb | inne zalecenie | Deplecja limfocytów po alemtuzumabie utrzymuje się długo, a cytopenie autoimmunologiczne mogą pojawić się z opóźnieniem. Przed włączeniem talazoparybu należy ocenić morfologię z rozmazem i wykluczyć czynne zakażenie, a w trakcie leczenia częściej kontrolować liczbę płytek. |
| Obniżony eGFReGFR · pacjent | ryzyko rośnie | Talazoparyb jest wydalany głównie przez nerki w postaci niezmienionej, dlatego niewydolność nerek zwiększa jego ekspozycję i nasila mielotoksyczność sumującą się z działaniem alemtuzumabu. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Talzenna 0,25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/talzenna-100423387/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Talzenna. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/talzenna-100423387/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ TemsyrolimusUnikaj jednoczesnego podawania obu leków, a gdy są stosowane kolejno, monitoruj morfologię krwi z rozmazem i objawy zakażenia.Przy gorączce, dreszczach lub innych objawach infekcji od razu skontaktuj się z lekarzem prowadzącym i nie przerywaj leczenia na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Przy gorączce, dreszczach lub innych objawach infekcji od razu skontaktuj się z lekarzem prowadzącym i nie przerywaj leczenia na własną rękę.
Oba leki osłabiają układ odpornościowy, a razem robią to silniej. Zwiększa to ryzyko poważnych zakażeń i spadku liczby krwinek. Osłabienie odporności po alemtuzumabie może trwać długo po podaniu leku. Dlatego lekarz będzie regularnie badał twoją krew.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność lub ból gardła
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- opryszczka lub bolesna wysypka z pęcherzykami
- siniaki, krwawienie z nosa lub dziąseł
- nasilone zmęczenie i bladość
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj jednoczesnego podawania obu leków, a gdy są stosowane kolejno, monitoruj morfologię krwi z rozmazem i objawy zakażenia. Przed każdą dawką sprawdź, czy chory nie ma czynnego zakażenia, bo alemtuzumabu nie podaje się w ciężkim, czynnym zakażeniu aż do jego ustąpienia[1]. Rozważ profilaktykę przeciwinfekcyjną zgodnie z miejscowymi standardami hematologicznymi i onkologicznymi.
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń, w tym oportunistycznych i reaktywacji zakażeń wirusowych, oraz ryzyko pogłębionych cytopenii. Ryzyko dotyczy także stosowania kolejno po sobie, bo działanie alemtuzumabu na limfocyty trwa długo po infuzji. Część chorych na chłoniaka z komórek płaszcza leczonych temsyrolimusem otrzymała wcześniej alemtuzumab[2].
Mechanizm
Oba leki osłabiają odporność, a ich działania się sumują. Temsyrolimus hamuje kinazę mTOR, co zmniejsza namnażanie limfocytów i może obniżać liczbę płytek krwi, krwinek czerwonych i neutrofilów. Alemtuzumab niszczy limfocyty z antygenem CD52, a limfopenia po jego podaniu utrzymuje się długo. Leki nie wpływają na siebie farmakokinetycznie – alemtuzumab jest przeciwciałem usuwanym bez udziału enzymów wątrobowych i białek transportowych, na które działa temsyrolimus. Nie przeprowadzono badań interakcji alemtuzumabu z innymi lekami[1].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem, w tym liczba limfocytów, neutrofilów i płytek krwi
- objawy zakażenia, w tym gorączka i kaszel
- objawy reaktywacji zakażeń wirusowych
Kiedy ocena się zmienia
| Alemtuzumab podany wcześniejkolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Po wcześniejszym podaniu alemtuzumabu limfopenia może utrzymywać się długo, dlatego przed rozpoczęciem temsyrolimusu oceń liczbę limfocytów i ryzyko zakażeń oportunistycznych. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Torisel 30 mg, koncentrat i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/torisel-100181790/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Torisel. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/torisel-100181790/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ TalidomidPołączenie stosuj tylko po ocenie korzyści i ryzyka przez lekarza prowadzącego, przy ścisłym monitorowaniu morfologii i objawów zakażenia.Upewnij się, że obaj lekarze wiedzą o obu lekach, rób zlecone badania krwi i przy gorączce lub nietypowym krwawieniu od razu skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Upewnij się, że obaj lekarze wiedzą o obu lekach, rób zlecone badania krwi i przy gorączce lub nietypowym krwawieniu od razu skontaktuj się z lekarzem.
Oba leki osłabiają układ odpornościowy, więc razem mocniej zwiększają ryzyko poważnych zakażeń. Mogą też obniżać liczbę krwinek, w tym płytek, co sprzyja siniakom i krwawieniom. Talidomid zwiększa ryzyko zakrzepów, dlatego lekarz musi dobrać bezpieczne leczenie przeciwzakrzepowe. Takie połączenie wymaga regularnych badań krwi i stałej kontroli lekarza.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze, kaszel lub inne objawy infekcji
- łatwe siniaczenie, drobne czerwone kropki na skórze, krwawienie z nosa lub dziąseł
- ból, obrzęk lub zaczerwienienie łydki
- nagła duszność lub ból w klatce piersiowej
- zawroty głowy, omdlenie lub wyraźnie wolne bicie serca
- nagłe osłabienie jednej strony ciała, zaburzenia mowy lub silny ból szyi
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie stosuj tylko po ocenie korzyści i ryzyka przez lekarza prowadzącego, przy ścisłym monitorowaniu morfologii i objawów zakażenia. Alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z ciężkim, czynnym zakażeniem do czasu jego całkowitego ustąpienia[1]. Alemtuzumab jest przeciwwskazany u pacjentów z rozpoznaną koagulopatią podczas leczenia przeciwpłytkowego lub przeciwzakrzepowego[1], co ma znaczenie, bo chorzy leczeni talidomidem często otrzymują profilaktykę przeciwzakrzepową. Przed włączeniem talidomidu po kursie alemtuzumabu sprawdź, czy liczba limfocytów i płytek się odbudowała, i rozważ profilaktykę zakażeń zgodnie z lokalnymi zaleceniami. Pamiętaj o obowiązkowym programie zapobiegania ciąży przy talidomidzie[2].
Skutek kliniczny
Najważniejszym skutkiem jest większe ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń oraz pogłębienia cytopenii. Możliwe jest także nakładanie się powikłań zakrzepowych i krwotocznych, co utrudnia dobór profilaktyki przeciwzakrzepowej. Talidomid może powodować bradykardię[2], co wymaga uwagi przy zaburzeniach rytmu w trakcie reakcji związanych z infuzją alemtuzumabu.
Mechanizm
Interakcja ma charakter farmakodynamiczny i wynika ze sumowania działania na układ odpornościowy i krwiotwórczy. Alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów, a talidomid jako lek immunomodulujący może dodatkowo obniżać liczbę neutrofili i zaburzać odpowiedź odpornościową. Interakcji farmakokinetycznej się nie oczekuje, ponieważ talidomid jest usuwany głównie przez nieenzymatyczną hydrolizę, a nie przez cytochrom P450[2]. Oba leki zwiększają też ryzyko powikłań naczyniowych – talidomid sprzyja żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej, a alemtuzumab wiąże się z ryzykiem zdarzeń naczyniowych i małopłytkowości immunologicznej.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem (neutrofile, limfocyty, płytki)
- objawy zakażeń, w tym oportunistycznych
- objawy zakrzepicy żylnej i krwawienia
- tętno i ciśnienie tętnicze podczas infuzji alemtuzumabu
- wykluczenie ciąży zgodnie z programem zapobiegania ciąży
Kiedy ocena się zmienia
| Talidomid włączany po zakończonym kursie alemtuzumabukolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Deplecja limfocytów po alemtuzumabie utrzymuje się długo, dlatego ryzyko sumowania immunosupresji dotyczy także sytuacji, gdy talidomid włącza się po zakończeniu kursu. Przed włączeniem talidomidu oceń odbudowę limfocytów i płytek. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Thalidomide Lipomed 100 mg, tabletki drażowane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/thalidomide-lipomed-100475056/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ TyldrakizumabUnikaj łączenia tych leków, a u pacjenta leczonego tyldrakizumabem z powodu łuszczycy nie rozpoczyna się leczenia alemtuzumabem, bo współistniejąca choroba autoimmunologiczna inna niż stwardnienie rozsiane wyklucza ten lek.Powiedz neurologowi i dermatologowi o obu lekach i nie przyjmuj żadnej szczepionki bez uzgodnienia z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz neurologowi i dermatologowi o obu lekach i nie przyjmuj żadnej szczepionki bez uzgodnienia z lekarzem.
Oba leki osłabiają odporność, a razem robią to silniej niż każdy z osobna. Przez to łatwiej o poważne zakażenia, także takie, które u zdrowych osób zdarzają się rzadko. Lek na stwardnienie rozsiane zwykle nie jest podawany osobom chorującym na łuszczycę, dlatego obaj lekarze muszą wiedzieć o obu terapiach.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- uporczywy kaszel, duszność lub nocne poty
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- bolesna wysypka z pęcherzykami
- nietypowe zmęczenie lub chudnięcie bez przyczyny
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj łączenia tych leków, a u pacjenta leczonego tyldrakizumabem z powodu łuszczycy nie rozpoczyna się leczenia alemtuzumabem, bo współistniejąca choroba autoimmunologiczna inna niż stwardnienie rozsiane wyklucza ten lek[1]. Jeśli lekarz prowadzący mimo to uzna skojarzenie albo następstwo obu terapii za konieczne, decyzję powinni wspólnie podjąć neurolog i dermatolog. W takiej sytuacji przed każdym podaniem wyklucza się czynne zakażenie, w tym gruźlicę[1][2]. Podczas leczenia tyldrakizumabem nie podaje się żywych szczepionek[2]. Działanie alemtuzumabu na limfocyty utrzymuje się długo po wlewie, więc ryzyko sumowania dotyczy także stosowania leków jeden po drugim.
Skutek kliniczny
Spodziewane jest większe ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, w tym reaktywacji gruźlicy, niż przy stosowaniu każdego z leków osobno. Oba leki są przeciwwskazane w czynnym, ciężkim lub klinicznie istotnym zakażeniu[1][2]. Dodatkowo alemtuzumabu nie stosuje się u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi innymi niż stwardnienie rozsiane[1], a tyldrakizumab stosuje się w łuszczycy plackowatej, która jest chorobą autoimmunologiczną.
Mechanizm
Oba leki osłabiają odporność, każdy innym mechanizmem, więc ich działania się sumują. Alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów T i B, a tyldrakizumab blokuje interleukinę 23 i hamuje oś zapalną Th17, ważną w obronie przed zakażeniami bakteryjnymi i grzybiczymi. Interakcji farmakokinetycznej się nie spodziewa, ponieważ tyldrakizumab jest usuwany w ogólnych procesach katabolizmu białek, bez udziału izoenzymów CYP450, nerek i wątroby[2]. Bezpieczeństwa i skuteczności tyldrakizumabu w skojarzeniu z innymi lekami immunosupresyjnymi, w tym biologicznymi, nie oceniano[2].
Monitorować
- objawy zakażenia (gorączka, kaszel, objawy ze strony dróg moczowych, zmiany skórne, objawy półpaśca)
- morfologia krwi z rozmazem i liczbą limfocytów
- badanie w kierunku gruźlicy przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia
- status szczepień przed rozpoczęciem terapii
Kiedy ocena się zmienia
| Tyldrakizumab włączany po wcześniejszym leczeniu alemtuzumabemkolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Deplecja limfocytów po alemtuzumabie utrzymuje się długo po ostatnim wlewie, więc sumowanie immunosupresji dotyczy także sekwencyjnego stosowania. Przed włączeniem tyldrakizumabu wyklucza się czynne zakażenie i ocenia liczbę limfocytów. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ilumetri 100 mg, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ilumetri-100411378/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ TocilizumabUnikaj jednoczesnego stosowania obu leków poza ośrodkiem specjalistycznym i bez decyzji lekarza prowadzącego.Upewnij się, że lekarze prowadzący wiedzą o obu lekach, i każdy objaw zakażenia zgłaszaj lekarzowi od razu, nie czekając na wysoką gorączkę.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Upewnij się, że lekarze prowadzący wiedzą o obu lekach, i każdy objaw zakażenia zgłaszaj lekarzowi od razu, nie czekając na wysoką gorączkę.
Oba leki mocno osłabiają odporność, a razem robią to jeszcze silniej. Przez to łatwiej o poważne zakażenia, także takie, które u zdrowych osób zdarzają się rzadko. Jeden z leków może dodatkowo tłumić gorączkę, więc zakażenie może przebiegać podstępnie i bez typowych objawów.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub ogólne rozbicie
- kaszel, duszność lub ból w klatce piersiowej
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- biegunka lub ból brzucha
- opryszczka, półpasiec lub inne zmiany na skórze
- białe naloty w jamie ustnej
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj jednoczesnego stosowania obu leków poza ośrodkiem specjalistycznym i bez decyzji lekarza prowadzącego. Alemtuzumabu nie stosuje się u pacjentów z innymi współistniejącymi chorobami autoimmunologicznymi niż stwardnienie rozsiane, co wyklucza go u większości chorych leczonych tocilizumabem z powodu chorób reumatycznych[1]. Jeśli leki muszą następować po sobie, zachowaj odstęp pozwalający na odnowę limfocytów po alemtuzumabie i uwzględnij długi okres półtrwania tocilizumabu. Przed każdą dawką wyklucz czynne, ciężkie zakażenie[2][1]. Krótkotrwałe podanie tocilizumabu w ciężkim COVID-19 lub zespole uwolnienia cytokin u pacjenta po alemtuzumabie wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka.
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, w tym bakteryjnych, wirusowych i grzybiczych. Tocilizumab może dodatkowo maskować objawy zakażenia, ponieważ hamuje gorączkę i wzrost CRP, co opóźnia rozpoznanie. Oba leki są przeciwwskazane w czynnym, ciężkim zakażeniu[2][1].
Mechanizm
Tocilizumabu z alemtuzumabem nie należy łączyć bez wyraźnej potrzeby, bo oba leki silnie osłabiają odporność i ich działania się sumują. Alemtuzumab powoduje głębokie i długotrwałe zmniejszenie liczby limfocytów T i B, a tocilizumab blokuje receptor interleukiny 6, który odpowiada za odpowiedź zapalną i ostrą fazę zakażenia. Interakcji farmakokinetycznej się nie spodziewa się, bo oba leki są przeciwciałami monoklonalnymi i nie są metabolizowane przez enzymy cytochromu P450. Normalizacja aktywności enzymów CYP450 przez tocilizumab dotyczy leków drobnocząsteczkowych i nie ma znaczenia dla alemtuzumabu[2].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem, w tym liczba limfocytów i neutrofili
- objawy kliniczne zakażenia niezależnie od wyniku CRP i temperatury
- aktywność aminotransferaz
- badania przesiewowe w kierunku gruźlicy i zakażeń wirusowych przed leczeniem
Kiedy ocena się zmienia
| Tocilizumab włączany u pacjenta z utrzymującą się limfopenią po alemtuzumabiekolejność włączenia · alemtuzumab | ryzyko rośnie | Włączenie tocilizumabu w okresie głębokiej limfopenii po alemtuzumabie najbardziej zwiększa ryzyko zakażeń oportunistycznych i wymaga szczególnie wnikliwego monitorowania. |
| Odnowa liczby limfocytów i ustąpienie działania tocilizumabuodstep · pacjent | ryzyko maleje | Zachowanie odstępu pozwalającego na odnowę limfocytów po alemtuzumabie i wygaśnięcie działania tocilizumabu zmniejsza sumowanie immunosupresji. |
| Pojedyncze podanie w ciężkim COVID-19 lub zespole uwolnienia cytokinczas leczenia · tocilizumab | inne zalecenie | Jednorazowe podanie tocilizumabu ze wskazań ratujących życie może być uzasadnione mimo wcześniejszego leczenia alemtuzumabem, a decyzję podejmuje się indywidualnie po ocenie korzyści i ryzyka. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Avtozma 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/avtozma-100515358/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Avtozma. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/avtozma-100515358/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ TopotekanPołączenie stosuj tylko po ocenie korzyści i ryzyka przez onkologa i neurologa, przy ścisłej kontroli morfologii krwi z rozmazem.Powiedz obu lekarzom o tych lekach, regularnie rób badania krwi i przy gorączce lub krwawieniu od razu skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz obu lekarzom o tych lekach, regularnie rób badania krwi i przy gorączce lub krwawieniu od razu skontaktuj się z lekarzem.
Oba leki osłabiają odporność i mogą zmniejszać liczbę krwinek. Gdy stosujesz je razem, łatwiej o poważne zakażenie, siniaki lub krwawienia. Działanie drugiego leku może utrzymywać się długo po ostatnim podaniu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła, kaszel albo pieczenie przy oddawaniu moczu
- łatwe powstawanie siniaków lub drobne czerwone kropki na skórze
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- duże zmęczenie, bladość, duszność
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie stosuj tylko po ocenie korzyści i ryzyka przez onkologa i neurologa, przy ścisłej kontroli morfologii krwi z rozmazem. Topotekanu nie rozpoczyna się, gdy przed pierwszym kursem liczba granulocytów obojętnochłonnych wynosi poniżej 1,5 x 10^9/l i (lub) liczba płytek krwi wynosi 100 x 10^9/l lub mniej[1]. W leczeniu skojarzonym z topotekanem może być konieczne zmniejszenie dawek w celu poprawy tolerancji[1]. Uwzględnij długotrwałą limfopenię po kursie alemtuzumabu i rozważ profilaktykę zakażeń zgodnie z lokalnymi zaleceniami.
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko ciężkiej neutropenii, małopłytkowości i niedokrwistości oraz ciężkich zakażeń, w tym oportunistycznych. Możliwe są również krwawienia związane z małą liczbą płytek krwi.
Mechanizm
Interakcja farmakodynamiczna polega na sumowaniu działania hamującego układ krwiotwórczy i odporność. Topotekan jako inhibitor topoizomerazy I hamuje czynność szpiku, a alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów oraz może wywoływać cytopenie, w tym autoimmunologiczną małopłytkowość. Topotekan nie hamuje enzymów cytochromu P-450[1], a alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne nie jest metabolizowany przez te enzymy, dlatego interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem przed każdym kursem i w jego trakcie
- liczba płytek krwi
- liczba limfocytów
- objawy zakażenia
- objawy krwawienia
Kiedy ocena się zmienia
| Krótki odstęp od ostatniego kursu alemtuzumabu, przy utrzymującej się limfopeniiodstep · alemtuzumab | ryzyko rośnie | Ryzyko ciężkich zakażeń jest największe, gdy topotekan podaje się w okresie głębokiej limfopenii po kursie alemtuzumabu. Przed włączeniem topotekanu oceń liczbę limfocytów i pozostałych krwinek. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Hycamtin 0,25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/hycamtin-100094363/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ TrabektedynaUnikaj jednoczesnego stosowania i nie podawaj trabektedyny w okresie głębokiej limfopenii po alemtuzumabie.Powiedz onkologowi i neurologowi, że przyjmujesz lub przyjmowałeś oba leki, i nie szczep się bez konsultacji z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz onkologowi i neurologowi, że przyjmujesz lub przyjmowałeś oba leki, i nie szczep się bez konsultacji z lekarzem.
Oba leki osłabiają odporność organizmu, a ich działanie się sumuje. Jeden obniża liczbę białych krwinek odpowiedzialnych za walkę z bakteriami, a drugi na długo zmniejsza liczbę innych komórek odpornościowych. Przy ich łączeniu łatwiej o ciężkie zakażenie, a czasem także o krwawienia.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, ból gardła albo pieczenie przy oddawaniu moczu
- duże osłabienie
- siniaki bez wyraźnej przyczyny
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- drobne czerwone kropki na skórze
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj jednoczesnego stosowania i nie podawaj trabektedyny w okresie głębokiej limfopenii po alemtuzumabie. Gdy skojarzenie jest konieczne, decyzję podejmuje onkolog wspólnie z neurologiem. Przed każdym cyklem trabektedyny oceń morfologię z rozmazem, w tym liczbę limfocytów, neutrofili i płytek. Wyklucz czynne zakażenie przed podaniem każdego z leków[1][2]. Rozważ profilaktykę przeciwinfekcyjną zgodnie z lokalnymi zaleceniami. Nie podawaj szczepionki przeciwko żółtej febrze w trakcie leczenia trabektedyną[1][3]. Unikaj też innych szczepionek żywych.
Skutek kliniczny
Rośnie ryzyko ciężkich zakażeń bakteryjnych, wirusowych, grzybiczych i oportunistycznych, w tym gorączki neutropenicznej i posocznicy. Zwiększa się też ryzyko ciężkiej małopłytkowości z krwawieniami. Ciężkie lub niekontrolowane zakażenie wyklucza podanie trabektedyny, a ciężkie czynne zakażenie wyklucza podanie alemtuzumabu do jego ustąpienia[1][3][2]. Skutkiem interakcji może więc być konieczność odroczenia lub przerwania leczenia.
Mechanizm
Oba leki osłabiają układ odpornościowy różnymi drogami, więc ich działania się sumują. Trabektedyna jest lekiem cytotoksycznym, który hamuje czynność szpiku i powoduje przede wszystkim neutropenię, a także małopłytkowość i niedokrwistość. Alemtuzumab niszczy limfocyty T i B, wywołując głęboką i długotrwałą limfopenię, a może też powodować autoimmunologiczne cytopenie, w tym małopłytkowość immunologiczną. Interakcja farmakokinetyczna nie jest oczekiwana, ponieważ alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne nie wpływa na CYP3A4 ani na P-gp, przez które przechodzi trabektedyna.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem trabektedyny
- bezwzględna liczba limfocytów i neutrofili
- liczba płytek krwi i objawy krwawienia
- objawy zakażenia, w tym gorączka
- próby wątrobowe
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Powrót liczby limfocytów do normyodstep · alemtuzumab | ryzyko maleje | Ryzyko jest największe w okresie głębokiej limfopenii po kursie alemtuzumabu. Po odbudowie liczby limfocytów nakładanie się immunosupresji jest mniejsze, ale nadal należy kontrolować morfologię. |
| Czynne zakażeniekolejność włączenia · pacjent | interakcja nie dotyczy | Ciężkie lub niekontrolowane zakażenie wyklucza podanie trabektedyny oraz alemtuzumabu do czasu jego ustąpienia. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Trabectedin Accord 0,25 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/trabectedin-accord-100518066/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Trabectedin EVER PHARMA 0,25 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/trabectedin-ever-pharma-100462208/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Trabectedin Accord. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/trabectedin-accord-100518066/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ TrastuzumabUnikaj jednoczesnego stosowania i decyzję o leczeniu stwardnienia rozsianego u chorego otrzymującego trastuzumab podejmij wspólnie z onkologiem i neurologiem.Powiedz onkologowi i neurologowi, że przyjmujesz oba leki, i nie umawiaj obu wlewów na ten sam dzień bez ich zgody.nieznanyteoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz onkologowi i neurologowi, że przyjmujesz oba leki, i nie umawiaj obu wlewów na ten sam dzień bez ich zgody.
Oba leki podawane w kroplówce mogą obciążać serce i wywoływać reakcje w czasie wlewu. Lek na stwardnienie rozsiane silnie osłabia odporność, co przy leczeniu nowotworu zwiększa ryzyko poważnych infekcji. Dlatego te leki zwykle nie są podawane razem, a jeśli są, lekarze dokładnie sprawdzają serce i wyniki krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- duszność lub zadyszka przy niewielkim wysiłku
- obrzęki nóg lub szybki przyrost masy ciała
- ból lub ucisk w klatce piersiowej
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- gorączka, dreszcze lub inne objawy infekcji
- wysypka, świąd, zawroty głowy lub trudności w oddychaniu w czasie wlewu
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj jednoczesnego stosowania i decyzję o leczeniu stwardnienia rozsianego u chorego otrzymującego trastuzumab podejmij wspólnie z onkologiem i neurologiem. Jeśli połączenie jest konieczne, nie podawaj obu leków w tym samym dniu, przed każdym kursem oceń czynność lewej komory serca i morfologię krwi oraz monitoruj chorego w trakcie i po wlewie. Alemtuzumabu nie podaje się chorym po przebytym zawale serca lub z dławicą piersiową, z niekontrolowanym nadciśnieniem ani z ciężkim czynnym zakażeniem[1]. Trastuzumabu nie stosuje się przy ciężkiej duszności spoczynkowej związanej z zaawansowaną chorobą nowotworową lub wymagającej tlenoterapii[2].
Skutek kliniczny
Możliwe nasilenie kardiotoksyczności z ryzykiem niewydolności serca i niedokrwienia mięśnia sercowego, cięższe lub trudniejsze do rozróżnienia reakcje związane z wlewem oraz większa podatność na ciężkie zakażenia. Dodatkowo czynna choroba nowotworowa jest istotnym argumentem przeciw włączaniu silnej terapii immunodeplecyjnej.
Mechanizm
Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, bo oba leki są przeciwciałami monoklonalnymi eliminowanymi drogą katabolizmu białek, a nie przez enzymy wątrobowe. Formalnych badań interakcji nie prowadzono dla żadnego z nich[2][1]. Ryzyko wynika z sumowania działań niepożądanych. Trastuzumab może uszkadzać mięsień sercowy i osłabiać jego kurczliwość, a alemtuzumab może wywoływać zdarzenia sercowo-naczyniowe w okresie infuzji. Oba leki powodują reakcje związane z wlewem. Alemtuzumab wywołuje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów, co nakłada się na ryzyko zakażeń i cytopenii u chorego leczonego onkologicznie.
Monitorować
- frakcja wyrzutowa lewej komory (echokardiografia)
- ciśnienie tętnicze i tętno w trakcie i po wlewie
- EKG przy objawach ze strony serca
- morfologia krwi z rozmazem
- objawy zakażenia
- objawy reakcji na wlew
Bezpieczniejsze alternatywy
glatiramerinterferon beta
Kiedy ocena się zmienia
| Wlew obu leków tego samego dniaodstep · alemtuzumab | ryzyko rośnie | Podanie obu przeciwciał tego samego dnia utrudnia rozpoznanie przyczyny reakcji infuzyjnej i kumuluje obciążenie układu sercowo-naczyniowego – rozdziel wlewy. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zercepac 150 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zercepac-100439371/
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ WenetoklaksPołączenie stosuj tylko po indywidualnej ocenie korzyści i ryzyka przez lekarza prowadzącego oba leczenia i przy ścisłym monitorowaniu morfologii krwi.Regularnie wykonuj zlecone badania krwi, a przy gorączce, dreszczach lub nietypowych krwawieniach natychmiast skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Regularnie wykonuj zlecone badania krwi, a przy gorączce, dreszczach lub nietypowych krwawieniach natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
Oba leki osłabiają układ odpornościowy i mogą zmniejszać liczbę krwinek białych oraz płytek krwi. Stosowane razem zwiększają ryzyko poważnych zakażeń i łatwiejszego powstawania siniaków lub krwawień. Zakażenie może rozwinąć się szybko, nawet przy niewielkich objawach na początku. Twój lekarz będzie regularnie sprawdzał wyniki krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła, kaszel lub duszność
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- pęcherzyki na skórze lub wokół ust, bolesna wysypka w jednym miejscu ciała
- łatwe powstawanie siniaków, krwawienie z nosa lub dziąseł
- drobne czerwone kropki na skórze
- nasilone zmęczenie i osłabienie
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie stosuj tylko po indywidualnej ocenie korzyści i ryzyka przez lekarza prowadzącego oba leczenia i przy ścisłym monitorowaniu morfologii krwi. Przed włączeniem drugiego leku oceń morfologię z rozmazem i wyklucz czynne zakażenie, ponieważ alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z ciężkim, czynnym zakażeniem do czasu jego całkowitego ustąpienia[1]. Rozważ profilaktykę przeciwdrobnoustrojową zgodną z lokalnymi zaleceniami hematologicznymi. Przy wyborze leku przeciwgrzybiczego lub przeciwwirusowego pamiętaj, że silne i umiarkowane inhibitory CYP3A wymagają dostosowania dawki wenetoklaksu[2]. Neutropenię i małopłytkowość prowadź według schematu przerw i redukcji dawki wenetoklaksu.
Skutek kliniczny
Głównym skutkiem jest większe ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, w tym bakteryjnych, grzybiczych oraz reaktywacji wirusów z grupy opryszczki i cytomegalii, wynikające z jednoczesnej limfopenii i neutropenii. Rośnie także ryzyko pogłębionej małopłytkowości z krwawieniami. Zakażenie może przebiegać skąpoobjawowo i rozwinąć się szybko.
Mechanizm
Połączenie sumuje działanie immunosupresyjne i mielotoksyczne obu leków, natomiast nie wywołuje interakcji farmakokinetycznej. Alemtuzumab jest przeciwciałem monoklonalnym przeciw CD52, które powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów T i B oraz może wywoływać wtórne cytopenie autoimmunologiczne, w tym małopłytkowość. Wenetoklaks hamuje BCL2 i często powoduje neutropenię, a także małopłytkowość i niedokrwistość. Wenetoklaks jest metabolizowany głównie z udziałem CYP3A[2], a dla alemtuzumabu nie przeprowadzono badań interakcji[1]. Przeciwciało monoklonalne nie wpływa na CYP3A ani na P‑gp, dlatego nie należy oczekiwać zmiany stężeń żadnego z leków.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem, w tym bezwzględna liczba neutrofilów i limfocytów
- liczba płytek krwi
- objawy zakażenia i gorączka
- objawy reaktywacji zakażeń wirusowych, w tym opryszczki, półpaśca i cytomegalii
- objawy krwawienia
Kiedy ocena się zmienia
| Wenetoklaks włączany w okresie głębokiej limfopenii po kursie alemtuzumabukolejność włączenia · wenetoklaks | ryzyko rośnie | Ryzyko zakażeń jest największe, gdy wenetoklaks włącza się w okresie głębokiej limfopenii po kursie alemtuzumabu. W tym czasie neutropenia wywołana wenetoklaksem nakłada się na brak limfocytów, dlatego potrzebna jest częstsza kontrola morfologii i rozważenie profilaktyki zakażeń. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Venclyxto 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/venclyxto-100381861/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Venclyxto. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/venclyxto-100381861/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ TriflurydynaDecyzję o jednoczesnym lub kolejnym stosowaniu obu leków powinni podjąć wspólnie neurolog i onkolog, uwzględniając czas od ostatniego kursu alemtuzumabu i stopień odbudowy limfocytów.Powiedz neurologowi i onkologowi o obu lekach, regularnie rób zlecone badania krwi i przy gorączce lub krwawieniu od razu skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz neurologowi i onkologowi o obu lekach, regularnie rób zlecone badania krwi i przy gorączce lub krwawieniu od razu skontaktuj się z lekarzem.
Oba leki osłabiają odporność i mogą zmniejszać liczbę krwinek. Przyjmowane razem lub krótko po sobie zwiększają ryzyko poważnych zakażeń, krwawień i niedokrwistości. Lekarze prowadzący muszą wiedzieć o obu terapiach i zaplanować je wspólnie. Będziesz potrzebować częstszych badań krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła, kaszel lub pieczenie przy oddawaniu moczu
- łatwe powstawanie siniaków lub drobne czerwone kropki na skórze
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- nasilone zmęczenie, bladość lub duszność
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Decyzję o jednoczesnym lub kolejnym stosowaniu obu leków powinni podjąć wspólnie neurolog i onkolog, uwzględniając czas od ostatniego kursu alemtuzumabu i stopień odbudowy limfocytów. U chorego z czynnym nowotworem wymagającym chemioterapii zwykle odracza się kolejny kurs alemtuzumabu i rozważa mniej immunosupresyjne leczenie stwardnienia rozsianego. Jeśli leki są stosowane w krótkim odstępie, trzeba ściśle kontrolować morfologię krwi z rozmazem i liczbą płytek przed każdym cyklem triflurydyny oraz pouczyć chorego o objawach zakażenia i krwawienia. Przy ciężkim, czynnym zakażeniu alemtuzumabu nie podaje się do czasu jego ustąpienia[1].
Skutek kliniczny
Rośnie ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, gorączki neutropenicznej, krwawień przy małopłytkowości oraz niedokrwistości. Mielosupresja wywołana triflurydyną może nałożyć się na przedłużoną limfopenię po kursie alemtuzumabu i na jego autoimmunologiczne cytopenie, co utrudnia też ustalenie przyczyny spadku liczby płytek lub neutrofili.
Mechanizm
Połączenie grozi sumowaniem działania immunosupresyjnego i mielosupresyjnego obu leków. Alemtuzumab niszczy limfocyty T i B, co powoduje długotrwałą limfopenię, a może też wywołać autoimmunologiczne cytopenie, w tym małopłytkowość immunologiczną. Triflurydyna jako analog nukleozydu tymidynowego wbudowuje się do DNA dzielących się komórek i hamuje czynność szpiku, powodując neutropenię, niedokrwistość i małopłytkowość. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna. Alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne nie jest metabolizowany przez enzymy cytochromu P450, a triflurydyna ani nie hamuje, ani nie indukuje tych enzymów[2]. Badań interakcji alemtuzumabu z innymi lekami nie prowadzono[1].
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem triflurydyny
- bezwzględna liczba neutrofili i limfocytów
- liczba płytek krwi
- objawy zakażenia, w tym gorączka
- objawy krwawienia i skazy krwotocznej
Bezpieczniejsze alternatywy
interferon betaglatiramer
Kiedy ocena się zmienia
| Pełna odbudowa liczby limfocytów po ostatnim kursieodstep · alemtuzumab | ryzyko maleje | Gdy od ostatniego kursu alemtuzumabu minęło dużo czasu i liczba limfocytów wróciła do normy, ryzyko sumowania immunosupresji jest mniejsze, ale nadal trzeba kontrolować morfologię ze względu na możliwe późne cytopenie autoimmunologiczne. |
| Planowany kurs alemtuzumabu w trakcie leczenia triflurydynąkolejność włączenia · alemtuzumab | ryzyko rośnie | Podanie kursu alemtuzumabu u chorego otrzymującego triflurydynę prowadzi do nałożenia ostrej deplecji limfocytów na mielosupresję. Zwykle rozważa się odroczenie kursu do zakończenia chemioterapii. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lonsurf 15 mg + 6,14 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lonsurf-100370700/
Interakcja o niejasnym znaczeniu8
Interakcja o niejasnym znaczeniuAlemtuzumab+ BudezonidBudezonidu w postaci wziewnej, nebulizowanej lub donosowej nie trzeba odstawiać ani zmieniać jego dawki u pacjenta leczonego alemtuzumabem.Po każdej inhalacji lub nebulizacji przepłucz usta wodą i wypluj ją, a przy objawach infekcji skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne
Interakcja o niejasnym znaczeniu
Po każdej inhalacji lub nebulizacji przepłucz usta wodą i wypluj ją, a przy objawach infekcji skontaktuj się z lekarzem.
Budezonid wziewny lub do nosa możesz dalej stosować w trakcie leczenia alemtuzumabem. Oba leki osłabiają odporność, choć budezonid w tej postaci działa głównie miejscowo. Przez kilka miesięcy po kursie alemtuzumabu możesz łatwiej łapać infekcje, w tym grzybicę w jamie ustnej.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- biały nalot lub pieczenie w jamie ustnej
- chrypka lub ból gardła, które nie mijają
- gorączka
- kaszel z odkrztuszaniem lub duszność
- opryszczka lub bolesna wysypka na skórze
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Budezonidu w postaci wziewnej, nebulizowanej lub donosowej nie trzeba odstawiać ani zmieniać jego dawki u pacjenta leczonego alemtuzumabem. Należy przypomnieć o płukaniu jamy ustnej wodą po każdej inhalacji lub nebulizacji i stosowaniu najmniejszej skutecznej dawki. W okresie limfopenii po kursie alemtuzumabu należy zwracać uwagę na objawy zakażeń, w tym grzybiczych zmian w jamie ustnej.
Skutek kliniczny
Przy budezonidzie wziewnym, nebulizowanym lub donosowym możliwy jest niewielki wzrost ryzyka zakażeń miejscowych, przede wszystkim kandydozy jamy ustnej i gardła, w okresie limfopenii po kursie alemtuzumabu. Istotnego klinicznie nasilenia ogólnoustrojowej immunosupresji przy dawkach miejscowych nie należy oczekiwać.
Mechanizm
Interakcja ma charakter wyłącznie teoretyczny i polega na sumowaniu działania immunosupresyjnego. Alemtuzumab powoduje długotrwałe zmniejszenie liczby limfocytów, a budezonid jako glikokortykosteroid miejscowo osłabia odporność błon śluzowych dróg oddechowych i jamy ustnej. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, ponieważ budezonid jest metabolizowany głównie przez CYP3A4[1], a alemtuzumab jako przeciwciało monoklonalne jest usuwany drogą katabolizmu białek i nie wpływa na ten szlak. Formalnych badań interakcji alemtuzumabu z innymi lekami nie przeprowadzono[2].
Metabolizm i transportery
- Budezonid: wrażliwy substrat CYP3A4[3]
Monitorować
- objawy kandydozy jamy ustnej i gardła
- objawy zakażeń dróg oddechowych
- liczba limfocytów zgodnie z harmonogramem kontroli po alemtuzumabie
Kiedy ocena się zmienia
| Doustnadroga podania · budezonid | ryzyko rośnie | Budezonid doustny daje większą ekspozycję ogólnoustrojową niż postacie miejscowe, co zwiększa addytywne ryzyko zakażeń w okresie limfopenii po alemtuzumabie. Takie połączenie wymaga uzgodnienia z neurologiem i ścisłego monitorowania objawów zakażeń. Jeśli budezonid doustny stosowany jest z powodu choroby zapalnej jelit, leczenie alemtuzumabem jest wykluczone jako współistniejąca choroba autoimmunologiczna. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafen Nasal 50 mcg/dawkę donosową, aerozol do nosa, zawiesina. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafen-nasal-100193734/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 08.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
Interakcja o niejasnym znaczeniuAlemtuzumab+ DenosumabPołączenie można stosować bez zmiany dawek, z czujnością na objawy zakażenia.Stosuj oba leki zgodnie z zaleceniami i powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie stwardnienia rozsianego, że dostajesz zastrzyki na kości.opóźniony (dni)teoretyczne
Interakcja o niejasnym znaczeniu
Stosuj oba leki zgodnie z zaleceniami i powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie stwardnienia rozsianego, że dostajesz zastrzyki na kości.
Te dwa leki zwykle można stosować razem. Oba w różny sposób wpływają na układ odpornościowy, dlatego łatwiej możesz złapać infekcję. Nie wiadomo na pewno, czy razem zwiększają to ryzyko bardziej niż każdy z nich osobno.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- zaczerwienienie, obrzęk, ból lub ocieplenie skóry
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- uporczywy kaszel lub duszność
- skurcze lub mrowienie mięśni, drętwienie wokół ust
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie można stosować bez zmiany dawek, z czujnością na objawy zakażenia. Alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z ciężkim, czynnym zakażeniem do czasu jego całkowitego ustąpienia[1]. Przed każdym wstrzyknięciem denosumabu należy wykluczyć hipokalcemię, ponieważ jest ona przeciwwskazaniem do jego podania[2]. Przy dawce 120 mg denosumabu nie podaje się go także przy niezagojonych ranach po zabiegach stomatologicznych lub chirurgicznych w jamie ustnej[3]. Termin wstrzyknięcia denosumabu warto uzgodnić z neurologiem, tak aby nie przypadał na okres czynnego zakażenia.
Skutek kliniczny
Możliwe jest większe ryzyko zakażeń, szczególnie w okresie limfopenii po kursie alemtuzumabu. Nie ma danych klinicznych potwierdzających taki efekt przy jednoczesnym stosowaniu obu leków.
Mechanizm
Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, ponieważ oba leki są przeciwciałami monoklonalnymi i nie podlegają metabolizmowi przez enzymy cytochromu P450. Denosumab nie zmienia farmakokinetyki leków metabolizowanych przez CYP3A4[2]. Teoretycznie możliwe jest sumowanie się wpływu na układ odpornościowy. Alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów. Denosumab hamuje RANKL, który uczestniczy także w regulacji odpowiedzi immunologicznej, a wśród jego działań niepożądanych opisuje się zakażenia, zwłaszcza skóry.
Monitorować
- objawy zakażenia, w tym zakażeń skóry
- stężenie wapnia w surowicy przed podaniem denosumabu
- morfologia krwi z rozmazem zgodnie z programem monitorowania po alemtuzumabie
Kiedy ocena się zmienia
| Okres limfopenii po kursie alemtuzumabuodstep · alemtuzumab | ryzyko rośnie | Ryzyko zakażeń jest największe w okresie głębokiej limfopenii po kursie alemtuzumabu, dlatego w tym czasie należy szczególnie uważnie oceniać objawy zakażenia przed podaniem denosumabu. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Bildyos 60 mg, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bildyos-100525670/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Bomyntra 120 mg, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bomyntra-100522232/
Interakcja o niejasnym znaczeniuAlemtuzumab+ FilgrastymPołączenie można stosować, jeśli filgrastym ma uzasadnione wskazanie, na przykład neutropenię po alemtuzumabie.Stosuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, rób zlecone badania krwi i moczu i od razu zgłoś lekarzowi nowe lub nasilone objawy.nieznanyopisy przypadków
Interakcja o niejasnym znaczeniu
Stosuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, rób zlecone badania krwi i moczu i od razu zgłoś lekarzowi nowe lub nasilone objawy.
Te dwa leki zwykle można stosować razem, a lek pobudzający tworzenie białych krwinek często podaje się właśnie po to, by szybciej odbudować odporność po leczeniu alemtuzumabem. Rzadko leki tego typu mogą nasilać objawy chorób, w których układ odpornościowy atakuje własny organizm, na przykład stwardnienia rozsianego. Dlatego warto obserwować swoje samopoczucie i chodzić na zlecone badania krwi i moczu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub inne objawy zakażenia
- nowe lub nasilone objawy neurologiczne, na przykład drętwienie, osłabienie kończyn, zaburzenia widzenia
- krew w moczu lub obrzęki
- ból w lewym górnym kwadrancie brzucha albo ból barku po lewej stronie
- łatwe powstawanie siniaków lub krwawienia
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- nieznany
- Dowody
- opisy przypadków
Postępowanie
Połączenie można stosować, jeśli filgrastym ma uzasadnione wskazanie, na przykład neutropenię po alemtuzumabie. Filgrastymu nie podaje się w okresie od 24 godzin przed rozpoczęciem do 24 godzin po zakończeniu chemioterapii mielosupresyjnej, co ma znaczenie, gdy alemtuzumab jest częścią schematu z cytostatykami[1]. U chorych na stwardnienie rozsiane warto obserwować objawy neurologiczne i kontrolować morfologię oraz badanie ogólne moczu i kreatyninę zgodnie z harmonogramem monitorowania alemtuzumabu.
Skutek kliniczny
Zwykle połączenie jest celowe – filgrastym skraca neutropenię i zmniejsza ryzyko zakażeń po alemtuzumabie. U chorych na stwardnienie rozsiane opisywano pojedyncze przypadki zaostrzenia choroby po czynnikach wzrostu granulocytów, a dane o wpływie takiego leczenia na autoimmunologiczne powikłania alemtuzumabu są nieliczne i niejednoznaczne.
Mechanizm
Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, bo filgrastym jest białkowym czynnikiem wzrostu, a alemtuzumab przeciwciałem monoklonalnym, i żaden z nich nie wpływa na enzymy ani transportery leków. Filgrastym pobudza szpik do wytwarzania i uwalniania neutrofili, więc może przeciwdziałać neutropenii, która pojawia się po alemtuzumabie, również na tle autoimmunologicznym. Alemtuzumab nie jest klasyczną chemioterapią cytotoksyczną działającą na szybko dzielące się komórki mieloidalne, więc mechanizm, który uzasadnia odstęp filgrastymu od chemioterapii, dotyczy go w niewielkim stopniu. Czynniki wzrostu granulocytów aktywują układ odpornościowy, co teoretycznie może nasilać procesy autoimmunologiczne, do których skłonność zwiększa alemtuzumab.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i liczbą płytek
- objawy neurologiczne – nowe lub nasilone objawy stwardnienia rozsianego
- kreatynina i badanie ogólne moczu (krwinkomocz, białkomocz)
- objawy zakażenia
- ból w lewym podżebrzu – powiększenie śledziony
Kiedy ocena się zmienia
| odstep ≤ 24 h od chemioterapii mielosupresyjnej podawanej razem z alemtuzumabemfilgrastym | inne zalecenie | Gdy alemtuzumab jest częścią schematu z chemioterapią mielosupresyjną, filgrastymu nie podaje się w okresie od 24 godzin przed rozpoczęciem do 24 godzin po zakończeniu chemioterapii. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Accofil 30 mln j./0,5 ml, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/accofil-100327318/
Interakcja o niejasnym znaczeniuAlemtuzumab+ PegfilgrastymPołączenie można stosować, gdy pegfilgrastym jest wskazany, na przykład w neutropenii towarzyszącej leczeniu, ale u chorych na stwardnienie rozsiane należy rozważyć bilans korzyści i ryzyka oraz obserwować objawy neurologiczne.Stosuj oba leki zgodnie z zaleceniem lekarza i powiedz mu, jeśli zauważysz nowe objawy neurologiczne albo gorączkę.opóźniony (dni)opisy przypadków
Interakcja o niejasnym znaczeniu
Stosuj oba leki zgodnie z zaleceniem lekarza i powiedz mu, jeśli zauważysz nowe objawy neurologiczne albo gorączkę.
Te dwa leki nie wpływają na siebie w organizmie w sposób, który zmieniałby ich działanie. Pegfilgrastym pobudza odporność, a u osób ze stwardnieniem rozsianym rzadko opisywano po podobnych lekach nasilenie objawów choroby. Lekarz może też celowo podać pegfilgrastym, gdy alemtuzumab obniży liczbę białych krwinek.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nowe lub nasilone zaburzenia widzenia, czucia albo siły mięśni
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła albo inne objawy zakażenia
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- opisy przypadków
Postępowanie
Połączenie można stosować, gdy pegfilgrastym jest wskazany, na przykład w neutropenii towarzyszącej leczeniu, ale u chorych na stwardnienie rozsiane należy rozważyć bilans korzyści i ryzyka oraz obserwować objawy neurologiczne. Pegfilgrastym podaje się co najmniej 24 godziny po zakończeniu chemioterapii cytotoksycznej, jeśli alemtuzumab jest częścią schematu z cytostatykami.[1]
Skutek kliniczny
U chorych na stwardnienie rozsiane opisywano pojedyncze przypadki zaostrzeń choroby po podaniu czynników wzrostu kolonii granulocytów, jednak nie potwierdzono tego dla skojarzenia z alemtuzumabem. Nie ma przesłanek, by połączenie zmieniało stężenia któregokolwiek leku.
Mechanizm
Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, ponieważ oba leki są białkami eliminowanymi niezależnie od enzymów metabolizujących leki. Pegfilgrastym pobudza wytwarzanie i aktywację granulocytów obojętnochłonnych oraz uwalnianie cytokin, co teoretycznie może osłabiać immunomodulujący cel leczenia alemtuzumabem i sprzyjać aktywności choroby autoimmunologicznej. Jednocześnie alemtuzumab może wywoływać neutropenię, w której czynnik wzrostu kolonii granulocytów bywa stosowany celowo.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem
- objawy neurologiczne sugerujące rzut stwardnienia rozsianego
- objawy zakażenia
Kiedy ocena się zmienia
| odstep ≥ 24 h po chemioterapii cytotoksycznejpegfilgrastym | inne zalecenie | Jeśli alemtuzumab jest podawany w schemacie onkologicznym z chemioterapią cytotoksyczną, pegfilgrastym należy podać co najmniej 24 godziny po jej zakończeniu. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Pelgraz 6 mg, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/pelgraz-100411680/
Interakcja o niejasnym znaczeniuAlemtuzumab+ SargramostymPołączenie można stosować, gdy jest wskazanie do sargramostymu, ale należy kontrolować morfologię z rozmazem i liczbę płytek krwi oraz czujnie obserwować objawy chorób autoimmunologicznych.Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie stwardnienia rozsianego, że dostajesz sargramostym, i nie opuszczaj zaleconych badań krwi i moczu.nieznanyteoretyczne
Interakcja o niejasnym znaczeniu
Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie stwardnienia rozsianego, że dostajesz sargramostym, i nie opuszczaj zaleconych badań krwi i moczu.
Oba leki silnie wpływają na układ odpornościowy, ale w różny sposób. Nie wiadomo dokładnie, czy razem szkodzą, jednak teoretycznie mogą zwiększać ryzyko zaburzeń w liczbie krwinek i chorób, w których organizm atakuje własne narządy. Dlatego przy takim połączeniu ważne są regularne badania krwi i moczu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- łatwe powstawanie siniaków lub drobne czerwone kropki na skórze
- krwawienie z dziąseł lub nosa
- krew w moczu lub ciemny mocz
- gorączka lub dreszcze
- obrzęki nóg lub twarzy
- kołatanie serca, nadmierna potliwość lub nagła zmiana masy ciała
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie można stosować, gdy jest wskazanie do sargramostymu, ale należy kontrolować morfologię z rozmazem i liczbę płytek krwi oraz czujnie obserwować objawy chorób autoimmunologicznych. W dniach wlewów alemtuzumabu z premedykacją kortykosteroidową należy liczyć się z większym ryzykiem leukocytozy. Decyzję o podaniu sargramostymu u pacjenta po alemtuzumabie warto skonsultować z neurologiem prowadzącym leczenie stwardnienia rozsianego.
Skutek kliniczny
Możliwe nasilenie autoimmunologicznych działań niepożądanych alemtuzumabu (małopłytkowość immunologiczna, choroby tarczycy, nefropatia) oraz leukocytoza, zwłaszcza w dniach wlewów z premedykacją kortykosteroidową. Brak opisanych przypadków klinicznych potwierdzających znaczenie tej interakcji.
Mechanizm
Interakcja ma charakter teoretyczny i farmakodynamiczny. Alemtuzumab jest przeciwciałem przeciw CD52, które niszczy limfocyty, a następnie dochodzi do ich odnowy. W tym okresie mogą rozwinąć się wtórne choroby autoimmunologiczne. Sargramostym jako czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów i makrofagów pobudza komórki układu odpornościowego, co może nasilać procesy zapalne i autoimmunologiczne. Sargramostym podawany z innymi lekami wywołującymi leukocytozę, np. z kortykosteroidami, zwiększa ryzyko leukocytozy.[1] Kortykosteroidy podaje się rutynowo przed wlewami alemtuzumabu. Nie przeprowadzono formalnych badań interakcji alemtuzumabu z innymi lekami.[2]
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem
- liczba płytek krwi
- stężenie kreatyniny i badanie ogólne moczu
- hormony tarczycy (TSH)
- objawy zakażenia i gorączka
Kiedy ocena się zmienia
| Podanie sargramostymu w dniach wlewów alemtuzumabu z premedykacją kortykosteroidowąodstep · alemtuzumab | ryzyko rośnie | Kortykosteroidy stosowane przed wlewami alemtuzumabu w połączeniu z sargramostymem zwiększają ryzyko leukocytozy, więc w tych dniach należy częściej kontrolować morfologię. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
Interakcja o niejasnym znaczeniuAlemtuzumab+ Fosforan soduPołączenie można stosować po sprawdzeniu aktualnej czynności nerek i badania moczu u pacjenta leczonego alemtuzumabem.Przed użyciem fosforanu sodu powiedz lekarzowi lub farmaceucie, że jesteś leczony alemtuzumabem, i pokaż ostatnie wyniki badań krwi oraz moczu.nieznanyteoretyczne
Interakcja o niejasnym znaczeniu
Przed użyciem fosforanu sodu powiedz lekarzowi lub farmaceucie, że jesteś leczony alemtuzumabem, i pokaż ostatnie wyniki badań krwi oraz moczu.
Nie ma dowodów, że te dwa leki wpływają na siebie bezpośrednio. Oba mogą jednak w rzadkich sytuacjach obciążać nerki. Lek na stwardnienie rozsiane może też po pewnym czasie osłabić pracę tarczycy, a wtedy niektóre preparaty do oczyszczania jelita nie są odpowiednie.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- wyraźnie mniej moczu niż zwykle
- krew w moczu lub ciemny, pienisty mocz
- obrzęki nóg lub twarzy
- silne zawroty głowy, osłabienie, duże pragnienie
- kurcze mięśni lub mrowienie wokół ust
- kołatanie serca
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie można stosować po sprawdzeniu aktualnej czynności nerek i badania moczu u pacjenta leczonego alemtuzumabem. Doustnego fosforanu sodu nie stosuje się przy istotnej klinicznie niewydolności nerek[1]. Wlewów doodbytniczych fosforanu sodu nie stosuje się przy ciężkiej niewydolności nerek, odwodnieniu i nadciśnieniu tętniczym[2]. Przy obniżonej czynności nerek, cechach kłębuszkowego zapalenia nerek lub nieleczonej niedoczynności tarczycy należy wybrać preparat do przygotowania jelita niezawierający fosforanów. Nie zaleca się przygotowania jelita fosforanem sodu w dniach wlewów alemtuzumabu ze względu na ryzyko odwodnienia i nakładania się reakcji związanych z wlewem.
Skutek kliniczny
Brak opisanych przypadków klinicznych tego połączenia. Teoretycznie u pacjenta z rozwijającą się, jeszcze nierozpoznaną nefropatią po alemtuzumabie przygotowanie jelita fosforanem sodu mogłoby nasilić uszkodzenie nerek i zaburzenia elektrolitowe.
Mechanizm
Bezpośrednia interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, bo alemtuzumab jest przeciwciałem monoklonalnym podawanym we wlewie dożylnym i nie wchodzi w szlaki wchłaniania ani metabolizmu fosforanów. Teoretycznie oba leki mogą obciążać nerki różnymi mechanizmami. Fosforan sodu może wywołać ostrą nefropatię fosforanową oraz zaburzenia elektrolitowe z odwodnieniem[1]. Alemtuzumab może po miesiącach lub latach wywołać autoimmunologiczne choroby nerek, w tym kłębuszkowe zapalenie nerek z przeciwciałami przeciw błonie podstawnej kłębuszków. Dodatkowo alemtuzumab może wywołać niedoczynność tarczycy, a zespół wolnej perystaltyki jelit w przebiegu niedoczynności tarczycy wyklucza stosowanie doustnego fosforanu sodu[1].
Monitorować
- stężenie kreatyniny i eGFR przed podaniem fosforanu sodu
- badanie ogólne moczu z oceną krwinkomoczu i białkomoczu
- stężenie fosforanów, wapnia, potasu i sodu w surowicy
- TSH przed doustnym przygotowaniem jelita
- ciśnienie tętnicze
- stan nawodnienia
Kiedy ocena się zmienia
| Istotna klinicznie niewydolność nerek lub kłębuszkowe zapalenie nerek po alemtuzumabieeGFR · pacjent | interakcja nie dotyczy | Przy istotnej klinicznie niewydolności nerek doustny fosforan sodu jest przeciwwskazany. Przy ciężkiej niewydolności nerek nie stosuje się także wlewów doodbytniczych fosforanu sodu. |
| Doodbytniczadroga podania · fosforan sodu | ryzyko maleje | Jednorazowy wlew doodbytniczy daje mniejsze obciążenie fosforanami niż doustne przygotowanie jelita do kolonoskopii, ale nadal obowiązują przeciwwskazania dotyczące nerek, odwodnienia i nadciśnienia. |
| Przygotowanie jelita w dniach wlewów alemtuzumabuodstep · alemtuzumab | inne zalecenie | Należy unikać przygotowania jelita fosforanem sodu w dniach wlewów alemtuzumabu ze względu na ryzyko odwodnienia i nakładania się reakcji związanych z wlewem. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Coloclear 1500 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/coloclear-100365477/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Rectanal Enema (14 g + 5 g)/100 ml, roztwór doodbytniczy. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/rectanal-enema-100109604/
Interakcja o niejasnym znaczeniuAlemtuzumab+ DupilumabPołączenie można stosować bez zmiany dawek, z czujnością w kierunku zakażeń.Stosuj oba leki zgodnie z zaleceniami i powiedz lekarzowi od stwardnienia rozsianego, że przyjmujesz dupilumab.nieznanyteoretyczne
Interakcja o niejasnym znaczeniu
Stosuj oba leki zgodnie z zaleceniami i powiedz lekarzowi od stwardnienia rozsianego, że przyjmujesz dupilumab.
Te dwa leki zwykle można stosować razem i nie trzeba zmieniać ich dawek. Oba wpływają na układ odpornościowy, więc w pierwszych miesiącach po wlewie alemtuzumabu możesz być trochę bardziej podatny na infekcje. Nie ma jednak dowodów, że razem działają gorzej lub bardziej szkodzą niż osobno.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- nawracająca opryszczka albo bolesna wysypka z pęcherzykami
- przedłużający się kaszel, ból gardła lub pieczenie przy oddawaniu moczu
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie można stosować bez zmiany dawek, z czujnością w kierunku zakażeń. Nie przeprowadzono badań interakcji alemtuzumabu z innymi lekami[1]. Przed kursem alemtuzumabu upewnij się, że wskazanie do dupilumabu nie jest chorobą autoimmunologiczną, bo alemtuzumabu nie stosuje się u pacjentów z innymi współistniejącymi chorobami autoimmunologicznymi niż stwardnienie rozsiane[1]. Atopowe zapalenie skóry i astma należą do chorób atopowych, a nie autoimmunologicznych. Alemtuzumabu nie podaje się w trakcie ciężkiego, czynnego zakażenia do czasu jego całkowitego ustąpienia[1]. Szczepionki inaktywowane można podawać w trakcie leczenia dupilumabem[2].
Skutek kliniczny
Brak danych klinicznych o skutkach łączenia obu leków. Nie można wykluczyć nieco większej podatności na zakażenia, zwłaszcza w okresie limfopenii po kursie alemtuzumabu. Brak przesłanek do zmiany dawkowania któregokolwiek z leków.
Mechanizm
Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, bo oba leki są przeciwciałami monoklonalnymi rozkładanymi do peptydów i aminokwasów, a nie przez enzymy wątrobowe. Dupilumab nie wpływa istotnie klinicznie na aktywność CYP1A2, CYP3A, CYP2C19, CYP2D6 ani CYP2C9[2]. Jednoczesne stosowanie innych leków zazwyczaj nie zmieniało farmakokinetyki dupilumabu[2]. Teoretycznie możliwe jest sumowanie wpływu na układ odpornościowy – alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów T i B, a dupilumab hamuje sygnalizację IL-4 i IL-13 (odpowiedź typu 2), choć sam nie działa szeroko immunosupresyjnie.
Monitorować
- objawy zakażeń, w tym nawracającej opryszczki
- morfologia krwi z rozmazem w ramach kontroli po alemtuzumabie
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Dupixent 300 mg (150 mg/ml), roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dupixent-100392280/
Interakcja o niejasnym znaczeniuAlemtuzumab+ AfliberceptPołączenie można stosować, ale iniekcje afliberceptu warto planować poza dniami wlewów alemtuzumabu i bezpośrednio po nich.Powiedz okuliście, że dostajesz wlewy leku na stwardnienie rozsiane, i nie planuj zastrzyku do oka w dniach wlewu.nieznanyteoretyczne
Interakcja o niejasnym znaczeniu
Powiedz okuliście, że dostajesz wlewy leku na stwardnienie rozsiane, i nie planuj zastrzyku do oka w dniach wlewu.
Lek podawany do oka i lek na stwardnienie rozsiane podawany we wlewie zwykle nie wpływają na siebie nawzajem. Lek na stwardnienie rozsiane osłabia odporność i może obniżać liczbę płytek krwi, co może zwiększać ryzyko zakażenia oka lub krwawienia po zastrzyku do oka. Oba leki mogą też rzadko podnosić ciśnienie krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- ból, zaczerwienienie lub nagłe pogorszenie widzenia w oku po zastrzyku
- łatwe powstawanie siniaków, krwawienie z nosa lub dziąseł, drobne czerwone plamki na skórze
- nagły silny ból głowy, osłabienie lub drętwienie połowy ciała, zaburzenia mowy
- ból w klatce piersiowej lub duszność
- gorączka lub inne objawy zakażenia
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie można stosować, ale iniekcje afliberceptu warto planować poza dniami wlewów alemtuzumabu i bezpośrednio po nich. Przed każdą iniekcją wyklucz czynne zakażenie oka i jego okolicy[1]. Przed zabiegiem sprawdź aktualną liczbę płytek krwi oraz kontroluj ciśnienie tętnicze. Okulista powinien wiedzieć o leczeniu alemtuzumabem, a neurolog o iniekcjach doszklistkowych.
Skutek kliniczny
Brak opisanych przypadków istotnej klinicznie interakcji. Teoretycznie możliwe są większe ryzyko zapalenia wnętrza gałki ocznej po iniekcji u pacjenta z immunosupresją, krwawienie przy małopłytkowości oraz addycyjne ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych i wzrostu ciśnienia.
Mechanizm
Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, bo oba leki to białka usuwane przez katabolizm, a aflibercept podawany do ciała szklistego daje niewielką ekspozycję ogólnoustrojową. Teoretycznie możliwe jest sumowanie działań niepożądanych. Alemtuzumab wywołuje głęboką limfopenię ze zwiększoną podatnością na zakażenia, a w okresie wlewów może powodować wzrost ciśnienia tętniczego, udar, rozwarstwienie tętnic szyjno-mózgowych i niedokrwienie mięśnia sercowego. Jest przeciwwskazany u osób z przebytym udarem, zawałem lub dławicą piersiową, rozwarstwieniem tętnicy szyjnej lub kręgowej oraz z niekontrolowanym nadciśnieniem[2]. Leki anty-VEGF wiążą się z teoretycznym ryzykiem tętniczych incydentów zakrzepowo-zatorowych i wzrostu ciśnienia. Wstrzyknięcie doszklistkowe jest przeciwwskazane przy czynnym lub podejrzewanym zakażeniu gałki ocznej lub jej okolicy[1][3], a immunosupresja po alemtuzumabie może zwiększać ryzyko zakażeń, w tym zapalenia wnętrza gałki ocznej po iniekcji. Autoimmunologiczna małopłytkowość po alemtuzumabie może sprzyjać krwawieniom związanym z zabiegiem.
Monitorować
- liczba płytek krwi przed iniekcją doszklistkową
- ciśnienie tętnicze
- objawy zakażenia oka po iniekcji (ból, zaczerwienienie, pogorszenie widzenia)
- objawy neurologiczne i wieńcowe w okresie wlewów alemtuzumabu
Kiedy ocena się zmienia
| Dożylnadroga podania · aflibercept | ryzyko rośnie | Przy dożylnym podaniu afliberceptu w onkologii ekspozycja ogólnoustrojowa jest duża, więc addycyjne ryzyko nadciśnienia, incydentów zakrzepowo-zatorowych tętniczych i krwawień staje się klinicznie istotne i wymaga ścisłego monitorowania. |
| Iniekcja w okresie wlewów alemtuzumabuodstep · pacjent | ryzyko rośnie | Iniekcja doszklistkowa wykonana w dniach wlewów alemtuzumabu lub tuż po nich zbiega się z okresem największego ryzyka reakcji poinfuzyjnych, wzrostu ciśnienia i incydentów naczyniowych, dlatego należy ją przesunąć. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Eiyzey 40 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/eiyzey-100524047/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Eydenzelt 40 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/eydenzelt-100515417/
Korzystna interakcja1
Korzystna interakcjaAlemtuzumab+ MetyloprednizolonPołączenie jest celowe i zalecane – przed każdym wlewem alemtuzumabu przez pierwsze 3 dni każdego cyklu podaje się kortykosteroid, w badaniach klinicznych 1000 mg metyloprednizolonu na dobę.Przyjmuj leki zgodnie z planem lekarza i zgłoś personelowi każdą niepokojącą reakcję w trakcie lub po wlewie.szybki (godziny)badania kliniczne
Korzystna interakcja
Przyjmuj leki zgodnie z planem lekarza i zgłoś personelowi każdą niepokojącą reakcję w trakcie lub po wlewie.
Te dwa leki stosuje się razem celowo. Metyloprednizolon dostajesz przed wlewem alemtuzumabu, aby zmniejszyć ryzyko reakcji na wlew, takich jak gorączka, dreszcze, wysypka czy ból głowy. Duże dawki metyloprednizolonu mogą na krótko podnieść cukier we krwi i ciśnienie oraz dodatkowo osłabić odporność.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- wysypka, pokrzywka, swędzenie
- duszność lub ucisk w klatce piersiowej
- silny ból głowy lub zawroty głowy
- nadmierne pragnienie i częste oddawanie moczu
- objawy zakażenia, np. kaszel, ból gardła, pieczenie przy oddawaniu moczu
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – antagonizm, PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Połączenie jest celowe i zalecane – przed każdym wlewem alemtuzumabu przez pierwsze 3 dni każdego cyklu podaje się kortykosteroid, w badaniach klinicznych 1000 mg metyloprednizolonu na dobę.[1] Należy kontrolować glikemię i ciśnienie tętnicze w dniach premedykacji, zwłaszcza u chorych na cukrzycę i nadciśnienie, oraz obserwować pacjenta w kierunku zakażeń. Nie należy przedłużać stosowania kortykosteroidu poza okres premedykacji bez wyraźnego wskazania klinicznego.
Skutek kliniczny
Premedykacja metyloprednizolonem zmniejsza częstość i nasilenie reakcji związanych z wlewem alemtuzumabu, takich jak gorączka, wysypka, ból głowy, dreszcze czy spadek lub wzrost ciśnienia. Krótki kurs dużych dawek kortykosteroidu może przejściowo podnieść glikemię i ciśnienie tętnicze oraz dodatkowo osłabić odporność.
Mechanizm
Metyloprednizolon hamuje uwalnianie cytokin i odpowiedź zapalną wywołaną przez gwałtowną lizę limfocytów po podaniu alemtuzumabu, co ogranicza reakcje związane z wlewem. Jednocześnie oba leki działają immunosupresyjnie, więc ich działania na układ odpornościowy się sumują.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- objawy reakcji związanych z wlewem w trakcie i po podaniu alemtuzumabu
- glikemia w dniach podawania dużych dawek metyloprednizolonu
- ciśnienie tętnicze
- objawy zakażenia
Kiedy ocena się zmienia
| Stosowanie przewlekłe poza dniami wlewuczas leczenia · metyloprednizolon | inne zalecenie | Przewlekłe stosowanie metyloprednizolonu poza okresem premedykacji nie jest częścią schematu leczenia alemtuzumabem i sumuje się z jego działaniem immunosupresyjnym. Wymaga to oceny wskazań, czujności w kierunku zakażeń oraz unikania szczepionek żywych przy dawkach immunosupresyjnych. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Meprelon. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/meprelon-100238945/
Alkohol
Brak opisu połączenia z alkoholem w bazie.
Oznaczenia na tej stronie
- Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
- Korzystna interakcjaPołączenie celowe
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.