Interakcje / Alemtuzumab / Alemtuzumab i elotuzumab
Jaki opis pokazać?
Niekorzystna interakcja
Unikaj jednoczesnego stosowania obu leków, a jeśli lekarz prowadzący uzna je za konieczne, decyzję powinien podjąć zespół hematologiczno-neurologiczny z oceną aktualnej liczby limfocytów i ryzyka zakażeń.
Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie szpiczaka i neurologowi, że otrzymujesz oba leki, i przy gorączce lub objawach zakażenia natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
Niekorzystna interakcjaAlemtuzumab+ ElotuzumabUnikaj jednoczesnego stosowania obu leków, a jeśli lekarz prowadzący uzna je za konieczne, decyzję powinien podjąć zespół hematologiczno-neurologiczny z oceną aktualnej liczby limfocytów i ryzyka zakażeń.Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie szpiczaka i neurologowi, że otrzymujesz oba leki, i przy gorączce lub objawach zakażenia natychmiast skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie szpiczaka i neurologowi, że otrzymujesz oba leki, i przy gorączce lub objawach zakażenia natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
Oba leki osłabiają działanie układu odpornościowego, a razem robią to jeszcze silniej. Przez to łatwiej o poważne zakażenia, które mogą przebiegać ciężej niż zwykle. Działanie jednego z tych leków na odporność utrzymuje się długo po ostatnim podaniu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność lub ból w klatce piersiowej
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- bolesna wysypka z pęcherzykami
- nietypowe siniaki lub krwawienia
- silne osłabienie
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj jednoczesnego stosowania obu leków, a jeśli lekarz prowadzący uzna je za konieczne, decyzję powinien podjąć zespół hematologiczno-neurologiczny z oceną aktualnej liczby limfocytów i ryzyka zakażeń. Przed włączeniem drugiego leku należy wykluczyć czynne zakażenie, ponieważ ciężkie, czynne zakażenie wyklucza podanie alemtuzumabu do czasu jego ustąpienia[1]. W trakcie leczenia konieczna jest ścisła kontrola morfologii z rozmazem i szybka diagnostyka każdej gorączki.
Skutek kliniczny
Sumowanie immunosupresji zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń, w tym oportunistycznych i reaktywacji zakażeń wirusowych, oraz może nasilać cytopenie. Alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z ciężkim, czynnym zakażeniem do czasu jego całkowitego ustąpienia[1].
Mechanizm
Oba leki to przeciwciała monoklonalne, które działają przeciwko komórkom układu odpornościowego, więc ich działania immunosupresyjne się sumują. Alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów, a elotuzumab stosuje się w skojarzeniu z deksametazonem oraz lenalidomidem lub pomalidomidem, które dodatkowo osłabiają odporność. Interakcji farmakokinetycznej się nie przewiduje, ponieważ elotuzumab jako przeciwciało monoklonalne nie jest metabolizowany przez enzymy cytochromu P450 ani inne enzymy metabolizujące leki[2].
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i liczbą limfocytów
- objawy zakażenia, w tym gorączka
- objawy reaktywacji zakażeń wirusowych, w tym półpaśca
Kiedy ocena się zmienia
| Alemtuzumab podany przed włączeniem elotuzumabukolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Deplecja limfocytów po alemtuzumabie utrzymuje się długo po zakończeniu kursu, dlatego przed włączeniem elotuzumabu należy ocenić aktualną liczbę limfocytów i wykluczyć czynne zakażenie, nawet jeśli od podania alemtuzumabu minęło dużo czasu. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Empliciti 300 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/empliciti-100366092/
Alkohol przy tych lekach
Alemtuzumab a alkohol: brak opisu w bazie.
Elotuzumab a alkohol: brak opisu w bazie.
Inne interakcje tych leków 305
Połączenie przeciwwskazaneAlemtuzumab+ BrodalumabNie należy rozpoczynać leczenia alemtuzumabem u pacjenta z łuszczycą leczoną brodalumabem.Powiedz neurologowi i dermatologowi, że leczysz obie choroby, i nie zaczynaj nowego leku bez ich wspólnej decyzji.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Powiedz neurologowi i dermatologowi, że leczysz obie choroby, i nie zaczynaj nowego leku bez ich wspólnej decyzji.
Tych dwóch leków nie stosuje się razem. Lek na stwardnienie rozsiane nie jest odpowiedni dla osób, które mają też inną chorobę z autoagresji, na przykład łuszczycę. Oba leki mocno osłabiają odporność, więc razem bardziej zwiększają ryzyko poważnych zakażeń.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła albo kaszel, który nie mija
- białe naloty w jamie ustnej
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- nowe zmiany na skórze lub nasilenie łuszczycy
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie należy rozpoczynać leczenia alemtuzumabem u pacjenta z łuszczycą leczoną brodalumabem[1]. U pacjenta ze stwardnieniem rozsianym i współistniejącą łuszczycą wybór leku modyfikującego przebieg stwardnienia rozsianego powinien uwzględniać obie choroby i należy go uzgodnić między neurologiem a dermatologiem. Żywych szczepionek nie podaje się jednocześnie z brodalumabem[2].
Skutek kliniczny
Spodziewany jest większy odsetek zakażeń, w tym grzybiczych i oportunistycznych, oraz ryzyko nasilenia lub pojawienia się chorób autoimmunologicznych. Alemtuzumabu nie podaje się w ciężkim, czynnym zakażeniu do czasu jego ustąpienia[1], a brodalumabu nie stosuje się w klinicznie istotnym, czynnym zakażeniu[2], więc zakażenie wywołane jednym lekiem może wymusić przerwanie drugiego.
Mechanizm
Alemtuzumabu nie stosuje się u osób z inną współistniejącą chorobą autoimmunologiczną niż stwardnienie rozsiane[1]. Brodalumab stosuje się w łuszczycy plackowatej, która jest chorobą autoimmunologiczną, więc pacjent leczony brodalumabem z reguły spełnia to przeciwwskazanie. Dodatkowo alemtuzumab powoduje głębokie i długotrwałe zubożenie limfocytów, a brodalumab hamuje szlak interleukiny 17 ważny w obronie przed zakażeniami bakteryjnymi i grzybiczymi. Oba działania sumują się i zwiększają podatność na zakażenia.
Metabolizm i transportery
- Brodalumab: słaby inhibitor CYP3A4[3]
Monitorować
- objawy zakażenia, w tym kandydozy jamy ustnej i skóry
- morfologia krwi z rozmazem
- objawy nowej choroby autoimmunologicznej
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Po odstawieniu brodalumabuodstep · brodalumab | inne zalecenie | Odstawienie brodalumabu zmniejsza sumowanie działania immunosupresyjnego, ale nie znosi przeciwwskazania, dopóki pacjent choruje na łuszczycę. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Kyntheum 210 mg, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/kyntheum-100417955/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Kyntheum. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/kyntheum-100417955/
Połączenie przeciwwskazaneAlemtuzumab+ GuselkumabNie rozpoczynaj leczenia alemtuzumabem u pacjenta, który otrzymuje guselkumab z powodu choroby autoimmunologicznej.Powiedz neurologowi i lekarzowi, który przepisał guselkumab, że stosujesz oba leki, i nie przyjmuj kolejnej dawki żadnego z nich bez ich wspólnej decyzji.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Powiedz neurologowi i lekarzowi, który przepisał guselkumab, że stosujesz oba leki, i nie przyjmuj kolejnej dawki żadnego z nich bez ich wspólnej decyzji.
Tych dwóch leków zwykle nie łączy się ze sobą. Lek na stwardnienie rozsiane, alemtuzumab, nie jest podawany osobom, które mają też inną chorobę autoimmunologiczną, np. łuszczycę albo zapalenie jelit, a właśnie na takie choroby stosuje się guselkumab. Oba leki osłabiają też odporność, więc razem mogą zwiększać ryzyko poważnych infekcji.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub poty nocne
- długotrwały kaszel, duszność lub chudnięcie
- siniaki, wybroczyny lub krwawienie z dziąseł bez wyraźnej przyczyny
- obrzęki, ciemny lub krwisty mocz
- kołatanie serca, nerwowość lub nadmierne zmęczenie i przybieranie na wadze
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie rozpoczynaj leczenia alemtuzumabem u pacjenta, który otrzymuje guselkumab z powodu choroby autoimmunologicznej[1]. Pacjenta ze stwardnieniem rozsianym i współistniejącą łuszczycą lub nieswoistym zapaleniem jelit należy skierować do neurologa w celu wyboru innej terapii modyfikującej przebieg choroby. Jeśli choroba autoimmunologiczna wymagająca guselkumabu pojawiła się po kursach alemtuzumabu, decyzję o włączeniu guselkumabu podejmuje lekarz po ocenie liczby limfocytów i wykluczeniu czynnego zakażenia, w tym gruźlicy.
Skutek kliniczny
U pacjenta z towarzyszącą chorobą autoimmunologiczną alemtuzumab może nasilić ryzyko wtórnych zaburzeń autoimmunologicznych, takich jak choroby tarczycy, małopłytkowość immunologiczna czy nefropatie. Jednoczesne lub kolejne stosowanie obu leków może zwiększać ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, w tym reaktywacji gruźlicy. Alemtuzumabu nie podaje się w czasie ciężkiego, czynnego zakażenia aż do jego całkowitego ustąpienia[1], a guselkumabu nie stosuje się przy istotnym klinicznie czynnym zakażeniu, np. czynnej gruźlicy[2].
Mechanizm
Alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z chorobą autoimmunologiczną inną niż stwardnienie rozsiane[1]. Guselkumab stosuje się wyłącznie w chorobach autoimmunologicznych, takich jak łuszczyca, łuszczycowe zapalenie stawów i nieswoiste zapalenia jelit, więc samo jego stosowanie wskazuje na chorobę wykluczającą leczenie alemtuzumabem. Do tego dochodzi sumowanie działania immunosupresyjnego. Alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów T i B, a guselkumab hamuje oś interleukiny 23 i odpowiedź Th17, ważną w obronie przed zakażeniami grzybiczymi i bakteryjnymi. Bezpieczeństwa guselkumabu w skojarzeniu z lekami immunosupresyjnymi, w tym biologicznymi, nie oceniano[2]. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, ponieważ oba leki są przeciwciałami monoklonalnymi i nie wpływają na enzymy CYP[2].
Monitorować
- morfologia z rozmazem i liczbą limfocytów
- liczba płytek krwi
- TSH
- kreatynina i badanie ogólne moczu
- objawy zakażeń, w tym przesiewowo gruźlica przed włączeniem leczenia
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Guselkumab włączony po zakończeniu kursów alemtuzumabu z powodu nowo rozpoznanej choroby autoimmunologicznejkolejność włączenia · guselkumab | inne zalecenie | Jeśli choroba autoimmunologiczna wymagająca guselkumabu pojawiła się po zakończonym leczeniu alemtuzumabem, kolejnego kursu alemtuzumabu nie podaje się. Guselkumab można rozważyć po ocenie odbudowy limfocytów i wykluczeniu czynnego zakażenia, w tym gruźlicy, z regularną kontrolą w kierunku zakażeń. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tremfya 100 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tremfya-100398181/
Połączenie przeciwwskazaneAlemtuzumab+ IksekizumabNie należy rozpoczynać leczenia alemtuzumabem u pacjenta leczonego iksekizumabem z powodu łuszczycy, łuszczycowego zapalenia stawów lub spondyloartropatii, ponieważ alemtuzumab jest przeciwwskazany przy innej współistniejącej chorobie autoimmunologicznej niż stwardnienie rozsiane.Nie łącz tych leków na własną rękę i powiedz neurologowi oraz dermatologowi lub reumatologowi o obu terapiach, zanim zaczniesz nowe leczenie.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie łącz tych leków na własną rękę i powiedz neurologowi oraz dermatologowi lub reumatologowi o obu terapiach, zanim zaczniesz nowe leczenie.
Te dwa leki działają na układ odpornościowy i razem mogą go za bardzo osłabić. Zwiększa to ryzyko ciężkich zakażeń. Leku na stwardnienie rozsiane z tej pary nie stosuje się u osób, które mają też łuszczycę lub inną chorobę z autoagresji. Twoi lekarze muszą wspólnie wybrać bezpieczne leczenie.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność lub ból gardła
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- białe naloty w jamie ustnej lub zmiany grzybicze
- nietypowe siniaki lub krwawienia
- nagłe kołatanie serca, chudnięcie lub nadmierne zmęczenie
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie należy rozpoczynać leczenia alemtuzumabem u pacjenta leczonego iksekizumabem z powodu łuszczycy, łuszczycowego zapalenia stawów lub spondyloartropatii, ponieważ alemtuzumab jest przeciwwskazany przy innej współistniejącej chorobie autoimmunologicznej niż stwardnienie rozsiane[1]. Wybór leczenia stwardnienia rozsianego wymaga uzgodnienia między neurologiem a dermatologiem lub reumatologiem. Jeśli pacjent przebył już kurs alemtuzumabu, a włączenie iksekizumabu jest rozważane, decyzję podejmuje się indywidualnie po wykluczeniu czynnego zakażenia, ponieważ iksekizumabu nie stosuje się przy znaczących klinicznie aktywnych infekcjach[2].
Skutek kliniczny
Sumowanie immunosupresji zwiększa ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, w tym bakteryjnych i grzybiczych. U pacjenta z chorobą autoimmunologiczną leczoną iksekizumabem alemtuzumab może dodatkowo nasilać zaburzenia autoimmunologiczne. Bezpieczeństwa iksekizumabu w skojarzeniu z innymi lekami immunomodulującymi nie oceniano[2].
Mechanizm
Alemtuzumab powoduje głębokie i długotrwałe wyczerpanie limfocytów T i B, a iksekizumab hamuje interleukinę 17A, która odgrywa ważną rolę w obronie przed zakażeniami bakteryjnymi i grzybiczymi. Oba leki sumują więc działanie osłabiające odporność. Iksekizumab stosuje się w łuszczycy plackowatej, łuszczycowym zapaleniu stawów i osiowej spondyloartropatii, czyli w chorobach o podłożu autoimmunologicznym. Alemtuzumabu nie stosuje się u pacjentów z inną współistniejącą chorobą autoimmunologiczną niż stwardnienie rozsiane[1].
Monitorować
- objawy zakażenia, w tym zakażeń oportunistycznych i grzybiczych
- morfologia krwi z rozmazem i liczba limfocytów
- objawy nowych chorób autoimmunologicznych, w tym zaburzeń tarczycy, małopłytkowości i chorób nerek
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Alemtuzumab podany w przeszłości, iksekizumab włączany późniejkolejność włączenia · alemtuzumab | inne zalecenie | Wyczerpanie limfocytów po alemtuzumabie utrzymuje się długo, dlatego po zakończonym kursie ryzyko zakażeń przy włączaniu iksekizumabu pozostaje podwyższone. Przed włączeniem iksekizumabu należy wykluczyć czynne zakażenie i ocenić morfologię z liczbą limfocytów. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Taltz 80 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/taltz-100370679/
Połączenie przeciwwskazaneAlemtuzumab+ RyzankizumabNie rozpoczynaj alemtuzumabu u pacjenta leczonego ryzankizumabem, ponieważ współistniejąca choroba autoimmunologiczna inna niż stwardnienie rozsiane jest przeciwwskazaniem do alemtuzumabu.Powiedz neurologowi, że przyjmujesz ryzankizumab i na jaką chorobę, zanim zostanie zaplanowane leczenie alemtuzumabem.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Powiedz neurologowi, że przyjmujesz ryzankizumab i na jaką chorobę, zanim zostanie zaplanowane leczenie alemtuzumabem.
Oba leki osłabiają odporność, a razem mogą ją obniżyć tak bardzo, że łatwo o groźne zakażenie. Lek na stwardnienie rozsiane, alemtuzumab, nie jest podawany osobom, które chorują też na łuszczycę lub zapalenie jelit, a na te choroby stosuje się ryzankizumab. Dlatego tych leków się nie łączy.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność albo ból przy oddychaniu
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- opryszczka, półpasiec lub inne nowe zmiany na skórze
- łatwe siniaczenie, krwawienie z nosa lub dziąseł
- nasilenie łuszczycy albo biegunki
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie rozpoczynaj alemtuzumabu u pacjenta leczonego ryzankizumabem, ponieważ współistniejąca choroba autoimmunologiczna inna niż stwardnienie rozsiane jest przeciwwskazaniem do alemtuzumabu[1]. Stwardnienie rozsiane należy wtedy leczyć innym lekiem modyfikującym przebieg choroby, wybranym przez neurologa wspólnie z lekarzem prowadzącym chorobę zapalną. Żadnego z tych leków nie podaje się w czasie ciężkiego lub istotnego klinicznie czynnego zakażenia[1][2].
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń. Alemtuzumab może też nasilać zaburzenia autoimmunologiczne u pacjenta, który już choruje na chorobę autoimmunologiczną. Bezpieczeństwa i skuteczności ryzankizumabu łączonego z lekami immunosupresyjnymi, w tym biologicznymi, nie oceniano[2].
Mechanizm
Oba leki osłabiają układ odpornościowy i ich działanie się sumuje. Alemtuzumab powoduje głęboki i długotrwały spadek liczby limfocytów T i B, a ryzankizumab blokuje interleukinę 23 i hamuje odpowiedź zapalną zależną od limfocytów Th17. Choroby leczone ryzankizumabem, czyli łuszczyca, łuszczycowe zapalenie stawów, choroba Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego, to choroby autoimmunologiczne inne niż stwardnienie rozsiane, a ich obecność wyklucza leczenie alemtuzumabem[1].
Monitorować
- objawy zakażeń, w tym gruźlicy i zakażeń oportunistycznych
- morfologia krwi z rozmazem i liczbą płytek
- czynność tarczycy
- kreatynina i badanie ogólne moczu
- aktywność łuszczycy lub zapalenia jelit
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Ryzankizumab włączany po zakończonym leczeniu alemtuzumabemkolejność włączenia · ryzankizumab | inne zalecenie | Gdy choroba autoimmunologiczna leczona ryzankizumabem pojawia się po kursach alemtuzumabu, ryzankizumab można rozważyć, ale przy utrzymującym się niedoborze limfocytów ryzyko zakażeń się sumuje. Przed włączeniem oceń morfologię z rozmazem, wyklucz czynne zakażenie, w tym gruźlicę, i monitoruj objawy zakażeń. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Skyrizi 75 mg, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/skyrizi-100417814/
Połączenie przeciwwskazaneAlemtuzumab+ SarilumabNie łącz tych leków.Nie zaczynaj żadnego z tych leków bez rozmowy z neurologiem i reumatologiem, a jeśli już stosujesz jeden z nich, powiedz o tym każdemu lekarzowi.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie zaczynaj żadnego z tych leków bez rozmowy z neurologiem i reumatologiem, a jeśli już stosujesz jeden z nich, powiedz o tym każdemu lekarzowi.
Oba leki osłabiają układ odpornościowy, a razem robią to bardzo silnie. Może to prowadzić do ciężkich zakażeń, które przy jednym z tych leków mogą przebiegać bez gorączki. Tych leków nie stosuje się razem.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze, ale też złe samopoczucie bez gorączki
- kaszel, duszność
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- opryszczka, półpasiec lub inne zmiany na skórze
- biegunka, wymioty
- nietypowe zmęczenie lub osłabienie
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz tych leków. Alemtuzumabu nie podaje się chorym z reumatoidalnym zapaleniem stawów, polimialgią reumatyczną ani inną chorobą autoimmunologiczną poza stwardnieniem rozsianym[1]. Żadnego z leków nie podaje się przy czynnym, ciężkim zakażeniu[1][2]. Stosowania sarilumabu z lekami biologicznymi nie badano[2]. Jeśli chory po wcześniejszym kursie alemtuzumabu ma rozpocząć sarilumab, decyzję podejmuje neurolog wspólnie z reumatologiem, a kolejnych kursów alemtuzumabu się nie podaje.
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, także zagrażających życiu. Sarilumab hamuje gorączkę i wzrost CRP, więc zakażenie może przebiegać skąpoobjawowo i zostać rozpoznane późno. Choroba autoimmunologiczna, w której stosuje się sarilumab, sama w sobie wyklucza leczenie alemtuzumabem[1].
Mechanizm
Alemtuzumab niszczy limfocyty T i B, a ich liczba odbudowuje się długo, więc odporność jest osłabiona jeszcze długo po zakończeniu kursu. Sarilumab blokuje receptor interleukiny 6, co hamuje odpowiedź zapalną, osłabia obronę przed zakażeniami i może obniżać liczbę neutrofili. Działanie obu leków na układ odpornościowy się sumuje. Sarilumab stosuje się w chorobach autoimmunologicznych, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów i polimialgia reumatyczna, a alemtuzumabu nie stosuje się u chorych z inną współistniejącą chorobą autoimmunologiczną niż stwardnienie rozsiane[1].
Metabolizm i transportery
- Sarilumab: induktor CYP3A4[3]
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem – liczba limfocytów i neutrofili
- objawy zakażenia, także przy prawidłowej temperaturze i CRP
- badania w kierunku zakażeń utajonych przed rozpoczęciem leczenia
Kiedy ocena się zmienia
| Sarilumab włączany po zakończonym leczeniu alemtuzumabem, bez planu kolejnych kursówkolejność włączenia · pacjent | inne zalecenie | Gdy chory po zakończonym leczeniu alemtuzumabem rozwija chorobę wymagającą sarilumabu, kolejnych kursów alemtuzumabu się nie podaje. Limfopenia po alemtuzumabie utrzymuje się długo, więc przed włączeniem sarilumabu oceń morfologię z rozmazem i wyklucz czynne zakażenie, a w trakcie leczenia ściśle monitoruj objawy zakażeń. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Kevzara 150 mg, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/kevzara-100390593/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Kevzara. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/kevzara-100390593/
Połączenie przeciwwskazaneBelimumab+ AlemtuzumabNie podawaj alemtuzumabu pacjentowi z toczniem rumieniowatym układowym lub inną chorobą autoimmunologiczną leczoną belimumabem.Jeśli lekarz proponuje ci jeden z tych leków, a już przyjmujesz drugi, powiedz o tym zarówno neurologowi, jak i reumatologowi przed kolejną infuzją.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli lekarz proponuje ci jeden z tych leków, a już przyjmujesz drugi, powiedz o tym zarówno neurologowi, jak i reumatologowi przed kolejną infuzją.
Tych dwóch leków nie łączy się ze sobą. Oba silnie osłabiają odporność, więc razem mogłyby wywołać ciężkie zakażenia. Lek stosowany w stwardnieniu rozsianym nie jest też odpowiedni dla osób, które mają dodatkowo inną chorobę autoimmunologiczną, na przykład toczeń.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- uporczywy kaszel lub duszność
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- nowe zaburzenia widzenia, mowy, równowagi lub osłabienie kończyn
- nasilenie objawów tocznia (bóle stawów, wysypka, obrzęki)
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie podawaj alemtuzumabu pacjentowi z toczniem rumieniowatym układowym lub inną chorobą autoimmunologiczną leczoną belimumabem[1]. Wybór leczenia stwardnienia rozsianego u takiego pacjenta wymaga wspólnej decyzji neurologa i reumatologa. Nie ustalono bezpiecznego odstępu między tymi lekami.
Skutek kliniczny
Głęboka, przedłużona immunosupresja ze zwiększonym ryzykiem ciężkich i oportunistycznych zakażeń. U pacjenta z toczniem alemtuzumab może dodatkowo nasilić zaburzenia autoimmunologiczne. Brak danych klinicznych o jednoczesnym stosowaniu obu leków.
Mechanizm
Alemtuzumabu nie stosuje się u pacjentów z inną współistniejącą chorobą autoimmunologiczną niż stwardnienie rozsiane[1]. Belimumab jest stosowany w leczeniu tocznia rumieniowatego układowego, czyli właśnie takiej choroby, dlatego jego obecność w terapii wskazuje na przeciwwskazanie do alemtuzumabu. Niezależnie od tego oba leki są przeciwciałami monoklonalnymi o działaniu immunosupresyjnym. Belimumab hamuje przeżycie i różnicowanie limfocytów B, a alemtuzumab powoduje głęboką i długotrwałą deplecję limfocytów T i B. Ich działania na układ odpornościowy się sumują.
Monitorować
- objawy zakażenia (gorączka, kaszel, objawy z dróg moczowych)
- morfologia krwi z rozmazem, w tym liczba limfocytów
- nowe lub nasilające się objawy neurologiczne
- aktywność tocznia
Kiedy ocena się zmienia
| Belimumab włączany po zakończonym leczeniu alemtuzumabem, bez planowanych kolejnych kursów alemtuzumabukolejność włączenia · belimumab | inne zalecenie | Jeśli choroba autoimmunologiczna wymagająca belimumabu ujawniła się po leczeniu alemtuzumabem, kolejnych kursów alemtuzumabu nie podaje się. Deplecja limfocytów po alemtuzumabie utrzymuje się długo, dlatego przy włączaniu belimumabu monitoruj liczbę limfocytów i objawy zakażeń. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
Połączenie przeciwwskazaneCertolizumab pegol+ AlemtuzumabNie łączy się alemtuzumabu z certolizumabem pegolem.Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie stwardnienia rozsianego, że przyjmujesz certolizumab pegol, i nie rozpoczynaj ani nie przerywaj żadnego z tych leków bez jego decyzji.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie stwardnienia rozsianego, że przyjmujesz certolizumab pegol, i nie rozpoczynaj ani nie przerywaj żadnego z tych leków bez jego decyzji.
Tych dwóch leków nie stosuje się razem. Oba bardzo mocno osłabiają odporność, więc razem mogą prowadzić do ciężkich zakażeń. Lek na stwardnienie rozsiane, o który chodzi, nie jest też podawany osobom chorującym na inne choroby z autoagresji, takie jak te leczone drugim lekiem.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- uporczywy kaszel albo duszność
- ból lub pieczenie przy oddawaniu moczu
- nowe zmiany na skórze lub opryszczka
- nowe lub nasilone objawy neurologiczne, takie jak zaburzenia widzenia, drętwienie czy osłabienie kończyn
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łączy się alemtuzumabu z certolizumabem pegolem. Alemtuzumabu nie stosuje się u pacjentów z chorobą autoimmunologiczną inną niż stwardnienie rozsiane, a taka choroba jest wskazaniem do certolizumabu pegolu[1]. Pacjenta przyjmującego certolizumab pegol, u którego rozważa się alemtuzumab, należy skierować do lekarza prowadzącego w celu ponownej oceny rozpoznania i wyboru leczenia stwardnienia rozsianego. Przed rozpoczęciem alemtuzumabu wcześniejsze leczenie immunomodulujące przerywano w badaniach klinicznych z wyprzedzeniem 28 dni[1].
Skutek kliniczny
Połączenie grozi ciężkimi, w tym oportunistycznymi zakażeniami wynikającymi z nałożenia się dwóch silnych mechanizmów immunosupresji. Obecność choroby autoimmunologicznej leczonej certolizumabem pegolem wyklucza stosowanie alemtuzumabu[1]. Alemtuzumabu nie podaje się również w ciężkim, czynnym zakażeniu do czasu jego całkowitego ustąpienia[1].
Mechanizm
Oba leki silnie hamują układ odpornościowy – certolizumab pegol blokuje czynnik martwicy nowotworów alfa, a alemtuzumab powoduje głębokie i długotrwałe zubożenie limfocytów T i B. Ich działania immunosupresyjne sumują się. Dodatkowo certolizumab pegol stosuje się wyłącznie w chorobach autoimmunologicznych innych niż stwardnienie rozsiane, a alemtuzumabu nie podaje się pacjentom z innymi współistniejącymi chorobami autoimmunologicznymi niż stwardnienie rozsiane[1].
Monitorować
- objawy zakażenia (gorączka, kaszel, dreszcze, zmiany skórne)
- morfologia krwi z rozmazem i liczba limfocytów
- objawy neurologiczne sugerujące nasilenie choroby demielinizacyjnej
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
Połączenie przeciwwskazaneElotuzumab+ OkrelizumabNie łącz okrelizumabu z elotuzumabem.Nie przyjmuj tych leków razem i powiedz neurologowi oraz hematologowi, że leczy cię każdy z nich.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj tych leków razem i powiedz neurologowi oraz hematologowi, że leczy cię każdy z nich.
Te dwa leki osłabiają układ odpornościowy, a razem robią to bardzo silnie. Lek stosowany w stwardnieniu rozsianym nie jest podawany osobom leczonym z powodu aktywnego nowotworu, takiego jak szpiczak. Połączenie może prowadzić do ciężkich zakażeń.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- uporczywy kaszel lub duszność
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- nowe zaburzenia widzenia, mowy lub osłabienie po jednej stronie ciała
- zażółcenie skóry lub oczu
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz okrelizumabu z elotuzumabem. Okrelizumabu nie podaje się pacjentowi z aktywnym nowotworem złośliwym, w tym ze szpiczakiem leczonym elotuzumabem, ani osobie w stanie ciężkiego obniżenia odporności[1]. Gdy pacjent ze stwardnieniem rozsianym zachoruje na szpiczaka, decyzję o dalszym leczeniu neurologicznym podejmuje neurolog wspólnie z hematologiem.
Skutek kliniczny
Spodziewane jest nasilenie immunosupresji z większym ryzykiem ciężkich i oportunistycznych zakażeń, reaktywacji wirusowego zapalenia wątroby typu B oraz pogorszenia odpowiedzi na szczepienia. Obecność aktywnego szpiczaka sama w sobie wyklucza stosowanie okrelizumabu[1].
Mechanizm
Elotuzumab jest przeciwciałem skierowanym przeciw SLAMF7, które pobudza komórki NK do niszczenia komórek szpiczaka i jest stosowany wyłącznie u chorych z aktywnym szpiczakiem mnogim, zwykle razem z lenalidomidem lub pomalidomidem i deksametazonem. Okrelizumab jest przeciwciałem anty-CD20, które powoduje długotrwałe usunięcie limfocytów B z krwi. Oba leki osłabiają odporność różnymi drogami, a ich działania się sumują. Okrelizumabu nie stosuje się u osób ze znanym aktywnym nowotworem złośliwym ani w stanie ciężkiego obniżenia odporności[1]. Pacjent leczony elotuzumabem z założenia spełnia oba te warunki.
Monitorować
- objawy zakażenia (gorączka, kaszel, objawy z dróg moczowych)
- morfologia krwi z rozmazem
- stężenie immunoglobulin w surowicy
- markery wirusowego zapalenia wątroby typu B
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ocrevus 30 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ocrevus-100399341/
Oznaczenia na tej stronie
- Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
- Korzystna interakcjaPołączenie celowe
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.