Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Amlodypina / Amlodypina i sekukinumab

Amlodypina i sekukinumab

Jaki opis pokazać?

Interakcja nieistotna klinicznie

Nie trzeba zmieniać dawek ani schematu stosowania.

Przyjmuj oba leki tak jak dotąd i mierz ciśnienie tak jak zalecił lekarz.

Interakcja nieistotna klinicznieAmlodypina+ SekukinumabNie trzeba zmieniać dawek ani schematu stosowania.Przyjmuj oba leki tak jak dotąd i mierz ciśnienie tak jak zalecił lekarz.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Przyjmuj oba leki tak jak dotąd i mierz ciśnienie tak jak zalecił lekarz.

Amlodypinę i sekukinumab możesz stosować razem. Te leki działają w zupełnie inny sposób i nie wpływają na siebie nawzajem. Sekukinumab nie obniża ciśnienia i nie zmienia działania amlodypiny.

ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
–
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie trzeba zmieniać dawek ani schematu stosowania. Ciśnienie tętnicze kontroluje się tak jak zwykle u pacjenta leczonego amlodypiną.

Skutek kliniczny

Nie należy się spodziewać klinicznie istotnej zmiany skuteczności ani bezpieczeństwa żadnego z leków.

Mechanizm

Amlodypinę i sekukinumab można łączyć bez zmian w leczeniu, ponieważ nie mają wspólnego mechanizmu interakcji. Na stężenie amlodypiny wpływają głównie leki hamujące lub pobudzające CYP3A4, a jej działanie hipotensyjne sumuje się z innymi lekami obniżającymi ciśnienie.[1] Sekukinumab jest przeciwciałem monoklonalnym przeciw interleukinie 17A, które rozkłada się w procesie katabolizmu białek, a nie przez enzymy cytochromu P450. Sekukinumab nie obniża ciśnienia tętniczego i nie nasila działań niepożądanych amlodypiny. Teoretycznie ograniczenie przewlekłego stanu zapalnego może przywracać aktywność CYP3A4, ale dla inhibitorów interleukiny 17 nie ma to potwierdzonego znaczenia klinicznego.

Metabolizm i transportery

  • Amlodypina: słaby inhibitor CYP3A4[2], substrat CYP3A4[2]

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cardilopin 2,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cardilopin-100105032/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cardilopin. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/cardilopin-100105032/

Alkohol przy tych lekach

Interakcja nieistotna klinicznieAmlodypinaa alkoholNie ma potrzeby zmiany dawki ani schematu leczenia.Jeśli pijesz alkohol, zachowaj umiar, a po wypiciu wstawaj powoli i nie przyjmuj leku na własną rękę w innych dawkach.szybki (godziny)teoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Jeśli pijesz alkohol, zachowaj umiar, a po wypiciu wstawaj powoli i nie przyjmuj leku na własną rękę w innych dawkach.

Amlodypina i alkohol zwykle nie wchodzą ze sobą w istotną interakcję. Przy niewielkiej ilości alkoholu nie trzeba rezygnować z leku ani zmieniać dawki. Większa ilość alkoholu może jednak nasilić zawroty głowy lub uczucie osłabienia, bo oba działają rozszerzająco na naczynia.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zawroty głowy po wstaniu z łóżka lub krzesła
  • nagłe osłabienie lub mroczki przed oczami
  • omdlenie lub uczucie bliskie omdleniu
  • przyspieszone bicie serca
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie ma potrzeby zmiany dawki ani schematu leczenia. Pacjenta należy poinformować, że alkohol ogólnie nie sprzyja kontroli nadciśnienia, a po większej ilości może nasilić zawroty głowy.

Skutek kliniczny

Przy umiarkowanym piciu nie stwierdzono istotnej interakcji. Po większej ilości alkoholu może wystąpić przejściowe nasilenie zawrotów głowy, uczucia osłabienia lub spadku ciśnienia przy wstawaniu.

Mechanizm

Amlodypina rozszerza naczynia obwodowe i obniża ciśnienie tętnicze. Alkohol także przejściowo rozszerza naczynia. Teoretycznie oba działania mogą się nieznacznie sumować, zwłaszcza po większej ilości alkoholu. Nie opisano interakcji farmakokinetycznej, a w badaniach amlodypina nie zmieniała wpływu alkoholu w istotny klinicznie sposób.

Metabolizm i transportery

  • Amlodypina: słaby inhibitor CYP3A4[1], substrat CYP3A4[1]

Monitorować

  • Objawy niedociśnienia ortostatycznego i zawrotów głowy po spożyciu alkoholu, szczególnie u osób starszych
  • Wartości ciśnienia tętniczego w pomiarach domowych, jeśli pacjent regularnie pije alkohol

Kiedy ocena się zmienia

Duża ilość alkoholu jednorazowoilość alkoholu · pacjentryzyko rośniePo dużej ilości alkoholu teoretycznie rośnie ryzyko addycji efektów naczyniorozszerzających i niedociśnienia ortostatycznego. Zalecane jest ograniczenie picia i ostrożność przy wstawaniu.
Podeszły wiekwiek · pacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występuje niedociśnienie ortostatyczne i upadki, więc nawet umiarkowane picie warto omówić z pacjentem.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cardilopin. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/cardilopin-100105032/

Pełny opis tej pary

Sekukinumab a alkohol: brak opisu w bazie.

Inne interakcje tych leków 273

Połączenie przeciwwskazaneSelektywne leki immunosupresyjne (np. fingolimod, teriflunomid, leflunomid)+ Inhibitory interleukin (np. ustekinumab, tocilizumab, ryzankizumab) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu selektywnego leku immunosupresyjnego i inhibitora interleukin należy unikać łączenia, chyba że uzasadnia je specjalista prowadzący, a połączenie stosowane ściśle monitorować pod kątem zakażeń.Jeśli przyjmujesz lek osłabiający odporność i lek blokujący interleukiny, upewnij się, że lekarz prowadzący wie o obu, i szybko zgłaszaj każdą infekcję.opóźniony (dni)opisy przypadków

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz lek osłabiający odporność i lek blokujący interleukiny, upewnij się, że lekarz prowadzący wie o obu, i szybko zgłaszaj każdą infekcję.

Oba leki osłabiają układ odporności, a przyjmowane razem robią to mocniej. Zakażenia mogą być wtedy częstsze i cięższe, a czasem rozwijają się bez wysokiej gorączki. Dotyczy to na przykład natalizumabu, fingolimodu lub tofacytynibu łączonych z ustekinumabem, sekukinumabem albo tocilizumabem. Takie połączenie stosuje się tylko wtedy, gdy zaleci je lekarz specjalista, i wymaga ono regularnych badań.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, dreszcze lub ogólne rozbicie
  • kaszel, duszność lub ból w klatce piersiowej
  • bolesna wysypka z pęcherzykami
  • pieczenie przy oddawaniu moczu
  • nowe zaburzenia widzenia, mowy, równowagi, osłabienie kończyn lub zmiany w zachowaniu
  • nocne poty i chudnięcie bez wyraźnej przyczyny
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
opisy przypadków

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu selektywnego leku immunosupresyjnego i inhibitora interleukin należy unikać łączenia, chyba że uzasadnia je specjalista prowadzący, a połączenie stosowane ściśle monitorować pod kątem zakażeń. Natalizumabu nie należy łączyć z innymi lekami immunosupresyjnymi, co ujmuje ChPL. Tofacytynibu nie zaleca się łączyć z lekami biologicznymi. Fingolimod, ozanimod i ponesimod wymagają szczególnej ostrożności ze względu na limfopenię i ryzyko leukoencefalopatii. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć gruźlicę oraz zakażenie WZW B i WZW C i uzupełnić szczepienia, a szczepionki żywe podać odpowiednio wcześniej[1]. Przy zmianie leku trzeba uwzględnić długi czas działania poprzednika. Dotyczy to zwłaszcza leflunomidu i teriflunomidu, które mogą wymagać procedury przyspieszonej eliminacji, a także natalizumabu, modulatorów receptora sfingozyno‑1‑fosforanu i przeciwciał monoklonalnych.

Skutek kliniczny

Rośnie ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, w tym gruźlicy, półpaśca, zakażeń grzybiczych i reaktywacji WZW B. Przy natalizumabie, fingolimodzie, ozanimodzie i ponesimodzie rośnie też ryzyko postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii. Zakażenie może przebiegać skąpoobjawowo i być rozpoznane późno. Szczepionki żywe są przeciwwskazane, a odpowiedź na szczepionki inaktywowane bywa osłabiona[1]. Interakcja jest wspólna dla całej klasy, z wyjątkami opisanymi osobno. Jest najsilniejsza przy natalizumabie, modulatorach receptora sfingozyno‑1‑fosforanu, tofacytynibie, leflunomidzie i teriflunomidzie, których ChPL odradzają lub wykluczają łączenie z innymi lekami immunosupresyjnymi.

Mechanizm

Selektywne leki immunosupresyjne działają na różne elementy odporności. Hamują proliferację lub kostymulację limfocytów, zatrzymują limfocyty w węzłach chłonnych, blokują migrację limfocytów do tkanek albo hamują kinazy JAK lub BTK. Inhibitory interleukin wyłączają kluczowe cytokiny obrony przeciwzakaźnej, takie jak IL‑1, IL‑6, IL‑12/23, IL‑17, IL‑2 i IL‑36. Połączenie obu mechanizmów sumuje osłabienie odporności. Nie ma istotnej interakcji farmakokinetycznej, poza wyjątkami efgartigimodu alfa i imlifidazy. Inhibitory IL‑6, czyli tocilizumab, sarilumab, siltuksymab i satralizumab, mogą dodatkowo maskować gorączkę i wzrost CRP w przebiegu zakażenia.

Monitorować

  • objawy zakażenia przy każdej wizycie, z pamięcią, że gorączka i CRP mogą być stłumione przy inhibitorach IL‑6
  • morfologia z rozmazem, w tym liczba limfocytów i neutrofili
  • badania przesiewowe w kierunku gruźlicy oraz WZW B i WZW C przed leczeniem i w razie narażenia
  • nowe objawy neurologiczne lub poznawcze, które mogą wskazywać na leukoencefalopatię przy natalizumabie i modulatorach receptora sfingozyno‑1‑fosforanu
  • aktywność aminotransferaz przy leflunomidzie, teriflunomidzie, tofacytynibie, tocilizumabie i sarilumabie
  • status szczepień i unikanie szczepionek żywych

Kiedy ocena się zmienia

Okres wypłukania zależny od lekuodstep · selektywne leki immunosupresyjneinne zalecenieInterakcja może trwać po odstawieniu leku z grupy A. Leflunomid i teriflunomid utrzymują się w organizmie bardzo długo i mogą wymagać procedury przyspieszonej eliminacji. Po fingolimodzie, ozanimodzie i ponesimodzie liczba limfocytów wraca do normy stopniowo, a natalizumab działa jeszcze przez kilka miesięcy. Przed włączeniem inhibitora interleukin należy uwzględnić ten czas.
Kilka okresów półtrwania przeciwciałaodstep · inhibitory interleukininne zalecenieInhibitory interleukin będące przeciwciałami monoklonalnymi działają tygodniami lub miesiącami po ostatniej dawce. Przy zamianie na lek z grupy A, zwłaszcza na natalizumab, należy zachować odpowiedni odstęp. Anakinra działa krótko, więc odstęp po niej może być krótki.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych ryzyko ciężkich zakażeń, półpaśca i powikłań jest większe. Częściej występują też choroby współistniejące i przewlekłe stosowanie glikokortykosteroidów, co nasila skutki połączenia.
Długotrwałe leczenie skojarzoneczas leczenia · pacjentryzyko rośnieDługie łączenie leków, zwłaszcza natalizumabu lub modulatorów receptora sfingozyno‑1‑fosforanu z innymi lekami immunosupresyjnymi, zwiększa ryzyko leukoencefalopatii i zakażeń oportunistycznych. Wymaga to okresowej oceny, czy połączenie jest nadal potrzebne.

Źródła

  1. Schraad M, Mäurer M, Salmen A, Ruck T, Uphaus T, Fleischer V, et al. Cellular and humoral vaccination response under immunotherapies-German consensus on vaccination strategies in neurological autoimmune diseases. Ther Adv Neurol Disord. 2025;18:17562864251396006. doi: 10.1177/17562864251396006. PMID: 41394285.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSzczepionka BCG+ SekukinumabDopęcherzowej immunoterapii BCG nie stosuje się u pacjentów leczonych lekami immunosupresyjnymi, w tym sekukinumabem.Zanim zaczniesz wlewy BCG, powiedz urologowi, że przyjmujesz sekukinumab, i nie przerywaj ani nie zaczynaj żadnego z tych leków bez decyzji lekarza.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Zanim zaczniesz wlewy BCG, powiedz urologowi, że przyjmujesz sekukinumab, i nie przerywaj ani nie zaczynaj żadnego z tych leków bez decyzji lekarza.

Wlewy BCG do pęcherza zawierają żywe, osłabione bakterie, z którymi organizm musi sobie poradzić. Sekukinumab osłabia część układu odpornościowego, więc bakterie z wlewu mogą rozprzestrzenić się po organizmie i wywołać ciężkie zakażenie. Tych dwóch leków nie stosuje się razem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze utrzymujące się dłużej niż dobę po wlewie
  • silne osłabienie i objawy grypopodobne
  • kaszel lub duszność
  • zażółcenie skóry lub oczu
  • nasilony ból, pieczenie lub krew w moczu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Dopęcherzowej immunoterapii BCG nie stosuje się u pacjentów leczonych lekami immunosupresyjnymi, w tym sekukinumabem.[1][2][3] Żywych szczepionek nie podaje się jednocześnie z sekukinumabem.[4] Decyzję, czy przerwać sekukinumab, czy wybrać inną metodę leczenia raka pęcherza, podejmują wspólnie urolog i lekarz prowadzący leczenie biologiczne. Przed leczeniem BCG należy wykluczyć czynną gruźlicę.[2][3]

Skutek kliniczny

Zwiększone ryzyko ciężkiego, uogólnionego zakażenia prątkami BCG, łącznie z posocznicą, oraz możliwe osłabienie przeciwnowotworowego działania BCG.

Mechanizm

Sekukinumab blokuje interleukinę 17A, która uczestniczy w obronie przed zakażeniami, w tym przed prątkami. Dopęcherzowa immunoterapia BCG polega na podaniu żywych, atenuowanych prątków i wymaga sprawnej odpowiedzi immunologicznej, zarówno do kontroli samych prątków, jak i do uzyskania działania przeciwnowotworowego. Osłabienie odporności przez sekukinumab może sprzyjać rozsiewowi prątków BCG i teoretycznie osłabiać skuteczność leczenia.

Monitorować

  • wykluczenie czynnej gruźlicy przed leczeniem
  • temperatura ciała i dreszcze po każdym wlewie
  • objawy uogólnionego zakażenia BCG (utrzymująca się gorączka, osłabienie, kaszel, duszność, żółtaczka)
  • objawy ze strony dróg moczowych

Kiedy ocena się zmienia

Śródskórna (szczepienie przeciw gruźlicy)droga podania · szczepionka BCGinne zalecenieSzczepionka przeciwgruźlicza podawana śródskórnie również zawiera żywe prątki i nie podaje się jej jednocześnie z sekukinumabem. Termin szczepienia ustala lekarz prowadzący leczenie biologiczne.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Onko BCG 50 50 mg (nie mniej niż 150 mln i nie więcej niż 600 mln żywych prątków BCG)/ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do podawania do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/onko-bcg-50-100088227/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego BCG - medac min. 2x10^8 max. 3x10^9/50 ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bcg-medac-100119519/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego OncoTICE 2-8 x 108 CFU żywych, atenuowanych prątków BCG/fiolkę, proszek do sporządzania zawiesiny do podawania do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oncotice-100195800/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cosentyx 150 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cosentyx-100333193/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSzczepionka przeciw durowi brzusznemu+ SekukinumabU pacjenta leczonego sekukinumabem nie podaje się żywej, doustnej szczepionki przeciw durowi brzusznemu.Nie przyjmuj szczepionki przeciw durowi brzusznemu w kapsułkach i zapytaj lekarza o szczepionkę w zastrzyku.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj szczepionki przeciw durowi brzusznemu w kapsułkach i zapytaj lekarza o szczepionkę w zastrzyku.

Szczepionka przeciw durowi brzusznemu w kapsułkach zawiera żywe, osłabione bakterie. Sekukinumab osłabia odporność, więc taka szczepionka może słabiej chronić, a nawet wywołać zakażenie. Jeśli przyjmujesz sekukinumab, nie stosuj szczepionki w kapsułkach. Bezpieczniejsza jest szczepionka podawana w zastrzyku, która nie zawiera żywych bakterii.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka
  • biegunka
  • bóle brzucha
  • wymioty
  • osłabienie po przyjęciu kapsułek szczepionki
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

U pacjenta leczonego sekukinumabem nie podaje się żywej, doustnej szczepionki przeciw durowi brzusznemu[1]. Żywych szczepionek nie stosuje się jednocześnie z sekukinumabem[2]. Przed wyjazdem do rejonu endemicznego należy wybrać szczepionkę inaktywowaną podawaną we wstrzyknięciu, a o ewentualnym szczepieniu żywą szczepionką po przerwaniu leczenia decyduje lekarz prowadzący. Jeśli szczepienie planuje się przed rozpoczęciem terapii sekukinumabem, warto zakończyć je przed pierwszą dawką leku.

Skutek kliniczny

Możliwe zakażenie wywołane żywym szczepem szczepionkowym oraz słabsza lub niewystarczająca ochrona przed durem brzusznym. Dla szczepionki inaktywowanej możliwa jest jedynie słabsza odpowiedź poszczepienna.

Mechanizm

Sekukinumab jest przeciwciałem monoklonalnym hamującym interleukinę 17A, czyli lekiem immunosupresyjnym. Doustna szczepionka przeciw durowi brzusznemu zawiera żywe, atenuowane pałeczki szczepu Ty 21a, a jej stosowanie u osób przyjmujących leki immunosupresyjne jest przeciwwskazane[1]. Żywych szczepionek nie podaje się jednocześnie z sekukinumabem[2]. Osłabienie odpowiedzi immunologicznej może zmniejszyć skuteczność szczepienia i teoretycznie sprzyjać niekontrolowanemu namnażaniu szczepu szczepionkowego. Szczepionka inaktywowana podawana we wstrzyknięciu nie zawiera żywych bakterii, więc ryzyko zakażenia szczepem szczepionkowym jej nie dotyczy.

Monitorować

  • upewnienie się, czy planowana szczepionka jest żywa (doustne kapsułki), czy inaktywowana (wstrzyknięcie)
  • objawy żołądkowo-jelitowe i gorączka po przypadkowym podaniu żywej szczepionki

Bezpieczniejsze alternatywy

szczepionka przeciw durowi brzusznemu inaktywowana (wstrzykiwana)szczepionka polisacharydowa Vi przeciw durowi brzusznemu

Kiedy ocena się zmienia

Szczepionka inaktywowana, zawiesina do wstrzykiwańpostać · szczepionka przeciw durowi brzusznemuinne zalecenieSzczepionka inaktywowana nie zawiera żywych bakterii, więc ograniczenie dotyczące żywych szczepionek jej nie obejmuje. Można ją podać pacjentowi leczonemu sekukinumabem, pamiętając, że przy leczeniu immunosupresyjnym odpowiedź poszczepienna bywa słabsza.
Szczepienie żywą szczepionką zakończone przed pierwszą dawką sekukinumabukolejność włączenia · sekukinumabinne zalecenieJeśli szczepienie żywą szczepionką jest konieczne, najlepiej zakończyć je przed rozpoczęciem leczenia sekukinumabem. O odstępie decyduje lekarz prowadzący.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vivotif ≥ 2x10E9 CFU, kapsułki dojelitowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vivotif-100386090/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cosentyx 150 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cosentyx-100333193/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSzczepionki przeciw żółtej febrze (np. szczepionka przeciw żółtej febrze)+ Inhibitory interleukin (np. ustekinumab, tocilizumab, ryzankizumab) klasaPrzy stosowaniu inhibitora interleukiny nie należy podawać szczepionki przeciw żółtej febrze, ponieważ jest to żywa szczepionka przeciwwskazana u osób leczonych immunosupresyjnie.Jeśli przyjmujesz lek hamujący interleukiny, nie szczep się przeciw żółtej febrze i przed planowaną podróżą porozmawiaj z lekarzem prowadzącym oraz lekarzem medycyny podróży.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz lek hamujący interleukiny, nie szczep się przeciw żółtej febrze i przed planowaną podróżą porozmawiaj z lekarzem prowadzącym oraz lekarzem medycyny podróży.

Szczepionka przeciw żółtej febrze zawiera żywego, osłabionego wirusa. Leki hamujące interleukiny, takie jak ustekinumab, sekukinumab, tocilizumab czy anakinra, osłabiają odporność. Przy takim leczeniu wirus ze szczepionki może wywołać ciężką chorobę, a szczepienie może też słabiej chronić. Dlatego w trakcie tego leczenia nie wolno się szczepić przeciw żółtej febrze.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka w ciągu kilku dni lub tygodni po szczepieniu
  • silny ból głowy lub sztywność karku
  • splątanie, senność, drgawki
  • zażółcenie skóry lub białek oczu
  • uporczywe wymioty, silny ból brzucha
  • duże osłabienie, bóle mięśni
  • krwawienia lub siniaki bez wyraźnej przyczyny
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy stosowaniu inhibitora interleukiny nie należy podawać szczepionki przeciw żółtej febrze, ponieważ jest to żywa szczepionka przeciwwskazana u osób leczonych immunosupresyjnie. Jeśli planowane jest leczenie biologiczne, a pacjent może podróżować do rejonu endemicznego, szczepienie najlepiej wykonać co najmniej 4 tygodnie przed pierwszą dawką leku. Po odstawieniu leku szczepić można dopiero po okresie wymywania. Okres ten wynika z ChPL danej substancji i dla przeciwciał monoklonalnych (np. ustekinumab, sekukinumab, guselkumab, tocilizumab) wynosi zwykle kilka miesięcy. Przy anakinrze jest krótszy ze względu na krótki okres półtrwania. Przed wznowieniem leczenia też trzeba zachować odstęp od szczepienia zgodny z ChPL. Odstawienie leku tylko po to, aby zaszczepić się przed podróżą, wymaga decyzji lekarza prowadzącego. Pod uwagę trzeba wziąć ryzyko zaostrzenia choroby podstawowej. U pacjentów po przeszczepieniu leczonych bazyliksymabem, a także u osób z innymi lekami immunosupresyjnymi, szczepienie jest wykluczone na czas leczenia. Gdy szczepienie jest przeciwwskazane, lekarz medycyny podróży może wydać zwolnienie z obowiązku szczepienia, wpisywane do Międzynarodowego Świadectwa Szczepień. Pacjenta trzeba wtedy poinformować, że pozostaje bez ochrony. Należy mu zalecić rezygnację z podróży do rejonu endemicznego albo ścisłą ochronę przed komarami. Jeśli szczepionkę podano przypadkowo w trakcie leczenia, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem i obserwować pacjenta w kierunku objawów ogólnoustrojowych i neurologicznych.

Skutek kliniczny

Główne ryzyko to ciężka choroba wywołana wirusem szczepionkowym. Może to być choroba trzewna przypominająca żółtą febrę, z niewydolnością wielonarządową, albo choroba neurotropowa, czyli zapalenie mózgu lub opon mózgowo-rdzeniowych. Oba powikłania mogą zakończyć się zgonem. Dodatkowo odpowiedź na szczepienie może być słabsza, co daje fałszywe poczucie ochrony w czasie podróży do rejonu endemicznego. Leczenie immunosupresyjne znajduje się w przeciwwskazaniach ChPL szczepionki przeciw żółtej febrze. ChPL inhibitorów interleukin zalecają, aby nie podawać szczepionek żywych w trakcie leczenia.

Mechanizm

Szczepionka przeciw żółtej febrze zawiera żywy, osłabiony wirus, który musi się namnożyć w organizmie, aby wywołać odporność. Kontrolę nad tym namnażaniem przejmuje prawidłowo działający układ odpornościowy. Inhibitory interleukin blokują cytokiny (IL-1, IL-2, IL-6, IL-12/23, IL-17, IL-36) albo ich receptory. Te cytokiny uczestniczą w odpowiedzi zapalnej, w aktywacji limfocytów T i w wytwarzaniu przeciwciał. Osłabienie tych szlaków może pozwolić na niekontrolowane namnażanie wirusa szczepionkowego i jednocześnie zmniejszyć wytwarzanie przeciwciał ochronnych. Efekt jest wspólny dla całej klasy, bo wynika z samego działania immunomodulującego, a nie z metabolizmu. Siła immunosupresji różni się między lekami i zależy od leczenia skojarzonego (np. bazyliksymab podaje się zawsze z innymi lekami immunosupresyjnymi). Nie zmienia to jednak zalecenia dla żadnego leku z grupy.

Monitorować

  • przed szczepieniem: wywiad w kierunku leczenia biologicznego i innej immunosupresji, z datą ostatniej dawki
  • po przypadkowym podaniu: temperatura ciała, objawy ogólne i neurologiczne przez kilka tygodni
  • po przypadkowym podaniu: próby wątrobowe, morfologia, parametry nerkowe przy objawach ogólnoustrojowych
  • zachowanie odstępu między szczepieniem a wznowieniem leczenia zgodnie z ChPL leku

Kiedy ocena się zmienia

Szczepienie co najmniej 4 tygodnie przed pierwszą dawką inhibitora interleukinykolejność włączenia · szczepionki przeciw żółtej febrzeinterakcja nie dotyczySzczepienie wykonane co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia biologicznego jest akceptowalne. Daje czas na wytworzenie odporności i wygaszenie namnażania wirusa szczepionkowego, zanim zostanie włączona immunosupresja.
Okres wymywania leku zgodny z ChPLodstep · inhibitory interleukinryzyko malejePo odstawieniu inhibitora interleukiny szczepienie można rozważyć dopiero po okresie wymywania. Dla przeciwciał monoklonalnych trwa on zwykle kilka miesięcy, dla anakinry jest krótszy. Odstawienie leku przed podróżą to decyzja lekarza prowadzącego, który musi ocenić ryzyko zaostrzenia choroby. Przed wznowieniem leczenia trzeba zachować odstęp od szczepienia zgodny z ChPL.
Niemowlę narażone na lek biologiczny w okresie ciążywiek · pacjentryzyko rośniePrzeciwciała monoklonalne przechodzą przez łożysko i mogą utrzymywać się u niemowlęcia przez wiele miesięcy po porodzie. Szczepionek żywych, w tym przeciw żółtej febrze, nie należy podawać takiemu dziecku przed upływem okresu zalecanego w ChPL leku stosowanego przez matkę w ciąży.

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaAmlodypina+ TymololU pacjenta z prawidłową czynnością serca połączenie można stosować pod kontrolą ciśnienia i tętna.Po zakropleniu uciśnij palcem wewnętrzny kącik oka przez chwilę, wstawaj powoli i powiedz lekarzowi, jeśli masz chorobę serca albo pojawią się niepokojące objawy.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Po zakropleniu uciśnij palcem wewnętrzny kącik oka przez chwilę, wstawaj powoli i powiedz lekarzowi, jeśli masz chorobę serca albo pojawią się niepokojące objawy.

Krople do oczu z tymololem częściowo przenikają do krwi i mogą zwalniać pracę serca oraz obniżać ciśnienie. Amlodypina też obniża ciśnienie, więc razem mogą działać silniej, niż się spodziewasz. Najczęściej objawia się to zawrotami głowy, osłabieniem albo wolniejszym tętnem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zawroty głowy, zwłaszcza przy wstawaniu
  • omdlenie lub uczucie bliskie omdlenia
  • bardzo wolne tętno
  • nasilona duszność lub obrzęki nóg
  • nietypowe zmęczenie i osłabienie
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

U pacjenta z prawidłową czynnością serca połączenie można stosować pod kontrolą ciśnienia i tętna. Doustnych antagonistów wapnia łączy się z β-adrenolitykami wyłącznie u pacjentów z prawidłową czynnością serca, a u chorych z zaburzeniami czynności serca należy unikać tego połączenia[1]. Po włączeniu kropli lub zmianie dawki amlodypiny warto skontrolować ciśnienie i tętno, a pacjenta poinstruować o uciskaniu kącika oka po zakropleniu, co ogranicza przenikanie tymololu do krwi.

Skutek kliniczny

Możliwe nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego, w tym ortostatyczne, oraz zwolnienie czynności serca. U chorych z zaburzeniami czynności serca rośnie ryzyko istotnej bradykardii, zaburzeń przewodzenia i zaostrzenia niewydolności serca.

Mechanizm

Tymolol podany do oka wchłania się częściowo do krążenia ogólnego i działa jak nieselektywny β-adrenolityk – zwalnia czynność serca i obniża ciśnienie tętnicze. Amlodypina rozszerza naczynia obwodowe, a jej działanie hipotensyjne sumuje się z działaniem innych leków obniżających ciśnienie[2]. Β-adrenolityki podawane do oka łącznie z doustnymi antagonistami wapnia mogą nasilać działanie, co prowadzi do niedociśnienia lub znacznej bradykardii, a pochodne dihydropirydyny przede wszystkim do spadku ciśnienia[1]. Jednoczesne stosowanie tymololu z antagonistami wapnia może też wydłużać przewodzenie przedsionkowo-komorowe[1].

Metabolizm i transportery

  • Amlodypina: słaby inhibitor CYP3A4[3], substrat CYP3A4[3]
  • Tymolol: substrat CYP2D6[4]

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze, w tym w pozycji stojącej
  • częstość akcji serca
  • EKG (przewodzenie przedsionkowo-komorowe) u pacjentów z chorobą serca
  • objawy niewydolności serca (obrzęki, duszność)

Kiedy ocena się zmienia

wiek ≥ 65pacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występuje niedociśnienie ortostatyczne i bradykardia, dlatego kontrola ciśnienia i tętna powinna być częstsza.
Doustnadroga podania · tymololinne zaleceniePrzy doustnym β-adrenolityku działanie ogólnoustrojowe jest pełne, a połączenie z dihydropirydyną bywa zamierzone w leczeniu nadciśnienia, wymaga jednak prawidłowej czynności serca.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Oftensin 2,5 mg/ml, krople do oczu, roztwór. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oftensin-100048966/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cardilopin 2,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cardilopin-100105032/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cardilopin. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/cardilopin-100105032/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Oftensin. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/oftensin-100048966/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaAmlodypina+ SelegilinaPołączenia należy unikać, a jeśli jest konieczne, trzeba ściśle kontrolować ciśnienie tętnicze w pozycji leżącej i stojącej.Nie odstawiaj żadnego z leków sam, ale powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba, mierz ciśnienie i wstawaj powoli.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie odstawiaj żadnego z leków sam, ale powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba, mierz ciśnienie i wstawaj powoli.

Te dwa leki razem mogą za bardzo obniżyć ciśnienie krwi. Amlodypina obniża ciśnienie, a selegilina też może powodować jego spadki, szczególnie przy wstawaniu. Może to wywołać zawroty głowy, osłabienie, a nawet omdlenie i upadek.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zawroty głowy przy wstawaniu
  • ciemnienie przed oczami
  • omdlenie lub upadek
  • duże osłabienie
  • bardzo niskie ciśnienie w pomiarze
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenia należy unikać, a jeśli jest konieczne, trzeba ściśle kontrolować ciśnienie tętnicze w pozycji leżącej i stojącej[1]. Przy włączaniu amlodypiny u pacjenta leczonego selegiliną warto zacząć od najmniejszej dawki i zwiększać ją stopniowo pod kontrolą ciśnienia. Przy objawowym niedociśnieniu ortostatycznym należy przeanalizować całe leczenie hipotensyjne i przeciwparkinsonowskie razem z lekarzem.

Skutek kliniczny

Możliwe nasilone obniżenie ciśnienia tętniczego, w tym niedociśnienie ortostatyczne z zawrotami głowy, osłabieniem, omdleniami i upadkami. Ryzyko jest większe u starszych pacjentów z chorobą Parkinsona, u których zaburzenia regulacji ciśnienia i skłonność do upadków występują częściej.

Mechanizm

Amlodypina rozszerza naczynia tętnicze i obniża ciśnienie tętnicze, a jej działanie hipotensyjne sumuje się z działaniem innych leków obniżających ciśnienie[2]. Selegilina sama może powodować spadki ciśnienia, zwłaszcza ortostatyczne, a jej jednoczesnego stosowania z lekami obniżającymi ciśnienie krwi należy unikać[1]. Interakcja ma charakter farmakodynamiczny, a znaczącej interakcji farmakokinetycznej między tymi lekami nie opisano.

Metabolizm i transportery

  • Amlodypina: słaby inhibitor CYP3A4[3], substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze w pozycji leżącej i po pionizacji
  • tętno
  • zawroty głowy i omdlenia
  • upadki

Kiedy ocena się zmienia

wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występuje niedociśnienie ortostatyczne i ryzyko upadków, co zwiększa znaczenie interakcji.
Włączenie amlodypiny u pacjenta leczonego selegilinąkolejność włączenia · amlodypinainne zaleceniePrzy włączaniu amlodypiny zacznij od najmniejszej dawki i zwiększaj ją stopniowo pod kontrolą ciśnienia w pozycji stojącej.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Segan 5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/segan-100201907/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cardilopin 2,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cardilopin-100105032/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cardilopin. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 21.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/cardilopin-100105032/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaAmlodypina+ DantrolenU pacjentów podatnych na hipertermię złośliwą i w leczeniu hipertermii złośliwej należy unikać jednoczesnego podawania amlodypiny i dantrolenu.Przed każdym zabiegiem w znieczuleniu powiedz anestezjologowi, że przyjmujesz amlodypinę, i nie odstawiaj jej samodzielnie.szybki (godziny)opisy przypadków

Niekorzystna interakcja

Przed każdym zabiegiem w znieczuleniu powiedz anestezjologowi, że przyjmujesz amlodypinę, i nie odstawiaj jej samodzielnie.

Amlodypina, lek na nadciśnienie, w połączeniu z dantrolenem podanym w kroplówce może podnieść poziom potasu we krwi i wywołać groźne zaburzenia rytmu serca. Dantrolen w kroplówce podaje się głównie w szpitalu podczas rzadkiego powikłania narkozy zwanego hipertermią złośliwą. Jeśli ty lub ktoś z twojej rodziny miał takie powikłanie, lekarze mogą chcieć zmienić twój lek na nadciśnienie przed planowanym zabiegiem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • nagłe osłabienie lub omdlenie
  • duszność
  • obrzęki nóg
  • osłabienie mięśni lub mrowienie
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – synergizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
opisy przypadków

Postępowanie

U pacjentów podatnych na hipertermię złośliwą i w leczeniu hipertermii złośliwej należy unikać jednoczesnego podawania amlodypiny i dantrolenu[1]. Dantrolenu podawanego dożylnie nie łączy się z blokerami kanałów wapniowych[2]. Przed planowanym znieczuleniem u osoby podatnej na hipertermię złośliwą anestezjolog powinien wiedzieć o przyjmowaniu amlodypiny, aby zdecydować o ewentualnym czasowym zastąpieniu jej lekiem przeciwnadciśnieniowym z innej grupy. Jeśli dantrolen trzeba podać ratunkowo pacjentowi przyjmującemu amlodypinę, konieczne jest ścisłe monitorowanie potasu, EKG i hemodynamiki.

Skutek kliniczny

Możliwa hiperkaliemia, groźne zaburzenia rytmu serca z migotaniem komór włącznie, zapaść krążeniowa i niewydolność serca. Ryzyko dotyczy przede wszystkim dożylnego podania dantrolenu u osób podatnych na hipertermię złośliwą i w leczeniu hipertermii złośliwej[1].

Mechanizm

Oba leki ograniczają dostępność jonów wapnia w komórkach mięśniowych – amlodypina blokuje kanały wapniowe typu L, a dantrolen hamuje uwalnianie wapnia z siateczki sarkoplazmatycznej. U zwierząt dożylne podanie dantrolenu po antagoniście wapnia wywoływało hiperkaliemię, migotanie komór i zapaść krążeniową prowadzące do śmierci[1]. Pojedyncze opisy przypadków i badania na zwierzętach wskazują, że połączenie dantrolenu z blokerami kanałów wapniowych może wywołać niewydolność serca[2].

Metabolizm i transportery

  • Amlodypina: słaby inhibitor CYP3A4[3], substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • stężenie potasu w surowicy
  • EKG z oceną zaburzeń rytmu
  • ciśnienie tętnicze i parametry hemodynamiczne
  • objawy niewydolności serca

Kiedy ocena się zmienia

Doustnadroga podania · dantrolenryzyko malejeOstrzeżenie dotyczy dantrolenu we wlewie dożylnym. Dla doustnego dantrolenu stosowanego w spastyczności brak opisów tej interakcji, ale ze względu na wspólny mechanizm warto zwracać uwagę na objawy kardiologiczne.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cardilopin 2,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cardilopin-100105032/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Agilus 120 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/agilus-100498730/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cardilopin. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/cardilopin-100105032/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaRoflumilast+ SekukinumabPołączenia należy unikać, a gdy oba leki są potrzebne, decyzję o leczeniu podejmuje lekarz prowadzący po ocenie korzyści i ryzyka.Powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba leki, i zgłoś mu szybko każdą gorączkę lub nasilenie kaszlu.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba leki, i zgłoś mu szybko każdą gorączkę lub nasilenie kaszlu.

Oba leki osłabiają stan zapalny, ale razem mogą osłabić odporność organizmu na zakażenia. Może to sprzyjać infekcjom dróg oddechowych lub grzybicy, a u osób z POChP także zaostrzeniom choroby. Takie połączenie stosuje się tylko wtedy, gdy lekarz uzna, że korzyść przeważa nad ryzykiem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • nasilony kaszel albo żółta lub zielona plwocina
  • większa duszność niż zwykle
  • białe naloty w jamie ustnej
  • długotrwały kaszel, nocne poty lub niezamierzona utrata wagi
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenia należy unikać, a gdy oba leki są potrzebne, decyzję o leczeniu podejmuje lekarz prowadzący po ocenie korzyści i ryzyka. Przed włączeniem drugiego leku należy wykluczyć czynne zakażenie, w tym gruźlicę. W trakcie leczenia trzeba obserwować pacjenta pod kątem zakażeń i zaostrzeń POChP. Przy ciężkim ostrym zakażeniu należy ponownie ocenić stosowanie roflumilastu, a sekukinumabu nie podaje się do czasu ustąpienia czynnego zakażenia[1].

Skutek kliniczny

Główne ryzyko to częstsze lub cięższe zakażenia, w tym zakażenia dróg oddechowych i kandydoza, które u chorego na POChP mogą wywołać zaostrzenie choroby. Roflumilastu nie zaleca się u pacjentów leczonych lekami immunosupresyjnymi, np. infliksymabem lub etanerceptem, z wyjątkiem krótkotrwałej kortykoterapii ogólnoustrojowej, ani u osób z ciężką ostrą chorobą zakaźną[2]. Sekukinumab jest przeciwwskazany przy klinicznie istotnym czynnym zakażeniu, np. czynnej gruźlicy[1]. Badań klinicznych tego połączenia brak, a ocena opiera się na klasie leków i mechanizmie.

Mechanizm

Połączenie sumuje działanie immunomodulujące obu leków i może zwiększać podatność na zakażenia. Roflumilast hamuje fosfodiesterazę 4 w komórkach zapalnych, a sekukinumab blokuje interleukinę 17A, która odpowiada za obronę przed bakteriami i grzybami, zwłaszcza na błonach śluzowych i skórze. Interakcji farmakokinetycznej się nie spodziewa. Roflumilast jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 i CYP1A2[2], a sekukinumab nie zmieniał farmakokinetyki midazolamu, który jest substratem CYP3A4[1].

Metabolizm i transportery

  • Roflumilast: słaby induktor CYP2B6[3], substrat CYP1A2[3], substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • objawy zakażenia dróg oddechowych (gorączka, nasilony kaszel, ropna plwocina)
  • częstość i ciężkość zaostrzeń POChP
  • kandydoza jamy ustnej i skóry
  • objawy sugerujące gruźlicę (przewlekły kaszel, poty nocne, utrata masy ciała)

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cosentyx 150 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cosentyx-100333193/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Daxas 500 mcg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/daxas-100227338/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Daxas. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/daxas-100227338/

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
  • Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.