Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Analogi gonadoliberyny / Analogi gonadoliberyny i butyrofenony

Analogi gonadoliberyny i butyrofenony

Jaki opis pokazać?

Niekorzystna interakcja

Przy jednoczesnym stosowaniu butyrofenonu i analogu gonadoliberyny należy przed włączeniem drugiego leku ocenić stosunek korzyści do ryzyka i wykonać EKG z oceną odstępu QTc oraz oznaczyć elektrolity.

Jeśli przyjmujesz haloperydol i lek obniżający poziom hormonów płciowych, upewnij się, że lekarz wie o obu lekach, i wykonuj zlecone badania EKG oraz badania krwi.

Interakcja klasy Butyrofenony + analogi gonadoliberyny

Opis dotyczy wszystkich leków z obu grup.

Butyrofenony
haloperydol
Analogi gonadoliberyny
tryptorelina, leuprorelina, goserelina
Niekorzystna interakcjaAnalogi gonadoliberyny (np. tryptorelina, leuprorelina, goserelina)+ Butyrofenony (np. haloperydol) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu butyrofenonu i analogu gonadoliberyny należy przed włączeniem drugiego leku ocenić stosunek korzyści do ryzyka i wykonać EKG z oceną odstępu QTc oraz oznaczyć elektrolity.Jeśli przyjmujesz haloperydol i lek obniżający poziom hormonów płciowych, upewnij się, że lekarz wie o obu lekach, i wykonuj zlecone badania EKG oraz badania krwi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz haloperydol i lek obniżający poziom hormonów płciowych, upewnij się, że lekarz wie o obu lekach, i wykonuj zlecone badania EKG oraz badania krwi.

Haloperydol oraz leki obniżające poziom hormonów płciowych, takie jak tryptorelina, leuprorelina czy goserelina, mogą każdy z osobna wpływać na pracę serca. Stosowane razem mogą zwiększać ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Dotyczy to zwłaszcza osób starszych, chorujących na serce lub z niskim poziomem potasu. Lekarz zwykle zleca wtedy badanie EKG i badania krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub uczucie nierównego bicia serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu butyrofenonu i analogu gonadoliberyny należy przed włączeniem drugiego leku ocenić stosunek korzyści do ryzyka i wykonać EKG z oceną odstępu QTc oraz oznaczyć elektrolity. Jeśli leczenie haloperydolem jest konieczne u pacjenta otrzymującego tryptorelinę, leuprorelinę lub gosereliną, należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę i unikać podawania dożylnego. Przed rozpoczęciem terapii trzeba wyrównać niedobory potasu i magnezu oraz przejrzeć listę leków pod kątem innych substancji wydłużających QT. EKG należy powtórzyć po osiągnięciu supresji androgenowej i po każdym zwiększeniu dawki haloperydolu. Przy wydłużeniu QTc do wartości uznawanych za niebezpieczne albo przy objawach zaburzeń rytmu należy odstawić haloperydol i rozważyć lek przeciwpsychotyczny o mniejszym wpływie na QT.

Skutek kliniczny

Wydłużenie odstępu QT z ryzykiem częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes, omdleń i w skrajnych przypadkach nagłego zgonu sercowego. Ryzyko jest największe u osób starszych, z chorobą serca, zaburzeniami elektrolitowymi lub przyjmujących inne leki wydłużające QT.

Mechanizm

Haloperydol blokuje kanały potasowe hERG w mięśniu sercowym, co spowalnia repolaryzację komór i wydłuża odstęp QT. Analogi gonadoliberyny przy dłuższym stosowaniu prowadzą do głębokiego obniżenia stężenia testosteronu, a niedobór androgenów również wydłuża odstęp QT. Oba efekty się sumują, więc rośnie ryzyko komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes. Mechanizm jest farmakodynamiczny i wspólny dla wszystkich leków obu grup, a interakcja nie wynika z wpływu na metabolizm któregokolwiek z leków.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed leczeniem, po kilku tygodniach supresji androgenowej i po zmianie dawki haloperydolu
  • stężenie potasu, magnezu i wapnia w surowicy
  • objawy zaburzeń rytmu – kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia
  • inne przyjmowane leki wydłużające QT

Kiedy ocena się zmienia

Dożylnadroga podania · butyrofenonyryzyko rośnieDożylne podanie haloperydolu wiąże się z największym ryzykiem wydłużenia QT i torsade de pointes, dlatego u pacjentów otrzymujących analog gonadoliberyny należy go unikać, a gdy jest konieczne – prowadzić ciągłe monitorowanie EKG.
Duża dawkadawka · butyrofenonyryzyko rośnieWpływ haloperydolu na QT zależy od dawki, dlatego przy dużych dawkach ryzyko istotnie rośnie i należy częściej kontrolować EKG.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej współistnieją choroby serca, zaburzenia elektrolitowe i inne leki wydłużające QT, co zwiększa ryzyko arytmii.
Kilka tygodniczas leczenia · analogi gonadoliberynyryzyko rośnieWpływ analogów gonadoliberyny na QT narasta wraz z pogłębianiem się supresji androgenowej, dlatego EKG warto powtórzyć po kilku tygodniach leczenia.

Alkohol przy tych lekach

Analogi gonadoliberyny a alkohol: brak opisu w bazie.

Butyrofenony a alkohol: brak opisu w bazie.

Inne interakcje tych leków 63

Połączenie przeciwwskazaneAminochinoliny (np. hydroksychlorochina, chlorochina)+ Butyrofenony (np. haloperydol) klasaAminochinoliny nie łączy się z butyrofenonem, ponieważ oba leki wydłużają odstęp QT i razem mogą wywołać groźne zaburzenia rytmu serca.Nie przyjmuj leku z grupy aminochinolin razem z lekiem z grupy butyrofenonów i powiedz lekarzowi oraz farmaceucie, że bierzesz oba leki, aby mogli dobrać bezpieczniejsze leczenie.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj leku z grupy aminochinolin razem z lekiem z grupy butyrofenonów i powiedz lekarzowi oraz farmaceucie, że bierzesz oba leki, aby mogli dobrać bezpieczniejsze leczenie.

Leki z grupy aminochinolin, takie jak hydroksychlorochina i chlorochina, oraz lek przeciwpsychotyczny haloperydol mogą każdy osobno zaburzać pracę serca. Przyjmowane razem znacznie zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca, które mogą prowadzić do omdlenia, a nawet zatrzymania krążenia. Hydroksychlorochina i chlorochina długo pozostają w organizmie, więc ryzyko trwa jeszcze przez kilka tygodni po ich odstawieniu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub uczucie zbliżającego się omdlenia
  • omdlenie lub nagła utrata przytomności
  • drgawki
  • nadmierna senność, sztywność mięśni lub drżenie
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Aminochinoliny nie łączy się z butyrofenonem, ponieważ oba leki wydłużają odstęp QT i razem mogą wywołać groźne zaburzenia rytmu serca. Haloperydolu nie stosuje się u pacjenta przyjmującego hydroksychlorochinę lub chlorochinę ani w ciągu kilku tygodni po ich odstawieniu. U pacjenta leczonego aminochinoliną z powodu tocznia lub reumatoidalnego zapalenia stawów zwykle lepiej zmienić lek przeciwpsychotyczny niż przerywać leczenie podstawowe. Jeśli w wyjątkowej sytuacji połączenie jest nieuniknione, przed jego rozpoczęciem wykonuje się EKG i wyrównuje stężenia potasu i magnezu, stosuje się najmniejszą skuteczną dawkę haloperydolu, unika się podania dożylnego i powtarza EKG w trakcie leczenia. Należy odstawić haloperydol przy wyraźnym wydłużeniu QTc lub pojawieniu się kołatania serca, omdleń albo zawrotów głowy.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko znacznego wydłużenia odstępu QT, częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes, migotania komór i nagłego zgonu sercowego. Ryzyko jest największe przy haloperydolu podawanym dożylnie lub w dużych dawkach, u osób starszych, przy zaburzeniach elektrolitowych, bradykardii, chorobie serca lub wrodzonym zespole długiego QT. Możliwe jest też nasilenie działań niepożądanych haloperydolu, takich jak sedacja i objawy pozapiramidowe.

Mechanizm

Aminochinoliny i butyrofenony niezależnie od siebie wydłużają odstęp QT, głównie przez hamowanie kanałów potasowych hERG odpowiedzialnych za repolaryzację komór, więc ich działanie na serce się sumuje. Dotyczy to w tym samym stopniu hydroksychlorochiny i chlorochiny oraz haloperydolu, dlatego interakcja jest wspólna dla wszystkich leków obu grup. Dodatkowo chlorochina i hydroksychlorochina słabo hamują CYP2D6, który uczestniczy w metabolizmie haloperydolu, co może podwyższać jego stężenie i nasilać działanie na serce. Aminochinoliny mają bardzo długi okres półtrwania, więc ich wpływ na QT utrzymuje się przez wiele tygodni po odstawieniu.

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia
  • stężenie potasu, magnezu i wapnia w surowicy
  • czynność serca i objawy zaburzeń rytmu (kołatanie, omdlenia, zawroty głowy)
  • nadmierna senność i objawy pozapiramidowe

Kiedy ocena się zmienia

Dożylnadroga podania · butyrofenonyryzyko rośnieHaloperydol podawany dożylnie silniej i szybciej wydłuża odstęp QT, więc u pacjenta przyjmującego aminochinolinę ryzyko torsade de pointes jest wtedy największe.
Duża dawkadawka · butyrofenonyryzyko rośnieWpływ haloperydolu na odstęp QT zależy od dawki i stężenia, dlatego duże dawki w połączeniu z aminochinoliną szczególnie zwiększają ryzyko arytmii.
Podeszły wiekwiek · pacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występują choroby serca, zaburzenia elektrolitowe i wielolekowość, co zwiększa ryzyko arytmii przy tym połączeniu. U starszych pacjentów z otępieniem haloperydol dodatkowo zwiększa ryzyko zgonu.
Kilka tygodni od odstawienia aminochinolinyodstep · aminochinolinyinne zalecenieHydroksychlorochina i chlorochina mają bardzo długi okres półtrwania, dlatego ryzyko interakcji utrzymuje się przez kilka tygodni po ich odstawieniu i w tym czasie haloperydol również wymaga zachowania ostrożności oraz kontroli EKG.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneAnalogi gonadoliberyny (np. tryptorelina, leuprorelina, goserelina)+ Prokinetyki (np. cyzapryd) klasaNie należy łączyć analogu gonadoliberyny z prokinetykiem silnie wydłużającym odstęp QT.Jeśli dostajesz lek hormonalny z grupy analogów gonadoliberyny, nie przyjmuj żadnego leku przyspieszającego pracę żołądka bez uzgodnienia z lekarzem lub farmaceutą.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli dostajesz lek hormonalny z grupy analogów gonadoliberyny, nie przyjmuj żadnego leku przyspieszającego pracę żołądka bez uzgodnienia z lekarzem lub farmaceutą.

Leki hormonalne w zastrzykach lub implantach, takie jak tryptorelina, leuprorelina czy goserelina, mogą u niektórych osób zaburzać rytm serca. Cyzapryd, lek przyspieszający pracę żołądka, działa podobnie, a razem mogą wywołać groźną arytmię. Itopryd nie ma takiego działania, a metoklopramid zwiększa ryzyko tylko w niewielkim stopniu. Dlatego lekarz dobiera lek na żołądek tak, aby był bezpieczny dla twojego serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • nagłe zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie należy łączyć analogu gonadoliberyny z prokinetykiem silnie wydłużającym odstęp QT. Dotyczy to wszystkich trzech analogów – tryptoreliny, leuproreliny i gosereliny – w połączeniu z cyzaprydem, które jest przeciwwskazane. Jeśli pacjent wymaga leczenia prokinetycznego, preferowany jest itopryd. Metoklopramid można rozważyć krótkotrwale, w najmniejszej skutecznej dawce, po wykluczeniu innych czynników ryzyka wydłużenia QT. Przed włączeniem metoklopramidu u pacjenta z grupy ryzyka warto wykonać EKG i oznaczyć elektrolity.

Skutek kliniczny

Połączenie analogu gonadoliberyny z cyzaprydem grozi znacznym wydłużeniem odstępu QT, częstoskurczem typu torsade de pointes, omdleniami i nagłym zgonem sercowym. Ryzyko rośnie u osób starszych, z chorobą serca, bradykardią, hipokaliemią lub hipomagnezemią oraz przy przyjmowaniu innych leków wydłużających QT albo hamujących CYP3A4. Przy metoklopramidzie ryzyko jest małe i dotyczy głównie pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka. Przy itoprydzie nie oczekuje się istotnego klinicznie skutku.

Mechanizm

Analogi gonadoliberyny (tryptorelina, leuprorelina, goserelina) wywołują głęboki niedobór hormonów płciowych. Niedobór testosteronu wydłuża repolaryzację komór i odstęp QT, co jest wspólne dla wszystkich leków tej grupy. Cyzapryd silnie blokuje kanały potasowe hERG i sam wydłuża odstęp QT. Oba działania się sumują i zwiększają ryzyko częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes. Nie ma tu interakcji farmakokinetycznej – analogi gonadoliberyny nie zmieniają metabolizmu cyzaprydu. Itopryd i metoklopramid nie mają istotnego działania blokującego hERG, dlatego interakcja nie dotyczy całej grupy prokinetyków.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem prokinetyku i w trakcie leczenia u pacjentów z czynnikami ryzyka
  • stężenie potasu, magnezu i wapnia w surowicy
  • częstość akcji serca (bradykardia zwiększa ryzyko torsade de pointes)
  • przegląd innych przyjmowanych leków wydłużających QT lub hamujących CYP3A4

Kiedy ocena się zmienia

wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występują choroby serca, bradykardia, zaburzenia elektrolitowe i wielolekowość, co zwiększa ryzyko torsade de pointes. Dotyczy to także połączenia z metoklopramidem, przy którym należy rozważyć EKG przed włączeniem.
Dożylnadroga podania · prokinetykiryzyko rośnieDożylne podanie metoklopramidu, zwłaszcza szybkie i w większej dawce, wiąże się z większym ryzykiem zaburzeń rytmu niż podanie doustne. U pacjentów leczonych analogiem gonadoliberyny należy podawać go powoli i monitorować pacjenta.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneButyrofenony (np. haloperydol)+ Inhibitory kinazy BCR-ABL (np. dazatynib, bosutynib, nilotynib) klasaW czasie leczenia inhibitorem kinazy BCR-ABL wydłużającym odstęp QT należy unikać haloperydolu, a jeśli jego podanie jest niezbędne, decyzję podejmuje lekarz po ocenie EKG oraz wyrównaniu stężenia potasu i magnezu.Nie zaczynaj brać haloperydolu w czasie leczenia lekiem na białaczkę bez rozmowy z lekarzem prowadzącym, a jeśli już bierzesz oba leki, niczego nie odstawiaj samodzielnie i poproś lekarza o kontrolę EKG.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj brać haloperydolu w czasie leczenia lekiem na białaczkę bez rozmowy z lekarzem prowadzącym, a jeśli już bierzesz oba leki, niczego nie odstawiaj samodzielnie i poproś lekarza o kontrolę EKG.

Haloperydol oraz niektóre leki na przewlekłą białaczkę szpikową, na przykład nilotynib, dazatynib i bosutynib, mogą zaburzać rytm serca, a razem robią to silniej. W rzadkich przypadkach może to prowadzić do groźnej arytmii i utraty przytomności. Imatynib mniej wpływa na serce, ale może zwiększać ilość haloperydolu we krwi i nasilać jego działania niepożądane, takie jak senność czy drżenie. Ryzyko rośnie przy biegunce i wymiotach, bo organizm traci wtedy potas i magnez.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca albo nierówne bicie serca
  • omdlenie lub nagłe zasłabnięcie
  • silne zawroty głowy
  • duszność albo ból w klatce piersiowej
  • sztywność mięśni, drżenie lub mimowolne ruchy
  • nadmierna senność
  • biegunka lub wymioty trwające dłużej niż dobę
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

W czasie leczenia inhibitorem kinazy BCR-ABL wydłużającym odstęp QT należy unikać haloperydolu, a jeśli jego podanie jest niezbędne, decyzję podejmuje lekarz po ocenie EKG oraz wyrównaniu stężenia potasu i magnezu. Przeciwwskazanie wynika z ChPL haloperydolu, który wyklucza jednoczesne stosowanie leków wydłużających odstęp QT. Dotyczy to nilotynibu, dazatynibu, bosutynibu i asciminibu, przy czym nilotynib niesie największe ryzyko, ponieważ działa przez oba mechanizmy. Gdy leczenia przeciwpsychotycznego nie można odroczyć, lepiej wybrać lek o mniejszym wpływie na odstęp QT. Gdy haloperydol musi zostać podany, należy użyć najmniejszej skutecznej dawki, unikać drogi dożylnej i kontrolować EKG w trakcie leczenia. Przy imatynibie połączenie jest dopuszczalne, ale trzeba obserwować objawy przedawkowania haloperydolu i rozważyć mniejszą dawkę. Przy ponatynibie zaleca się wyjściowe EKG i ostrożność u chorych z chorobami serca.

Skutek kliniczny

Najgroźniejszym skutkiem jest nadmierne wydłużenie odstępu QT z ryzykiem częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes, omdleń i nagłego zgonu sercowego. Wzrost stężenia haloperydolu może też nasilać objawy pozapiramidowe, sedację i niedociśnienie. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii, chorobach serca i u osób starszych. Biegunka i wymioty, częste w czasie leczenia inhibitorami kinazy BCR-ABL, sprzyjają zaburzeniom elektrolitowym.

Mechanizm

Haloperydol wydłuża odstęp QT przez blokowanie kanałów potasowych hERG w mięśniu sercowym. Nilotynib, dazatynib, bosutynib i asciminib również wydłużają odstęp QT, dlatego te działania się sumują. Nilotynib i w mniejszym stopniu dazatynib hamują CYP3A4, który razem z CYP2D6 metabolizuje haloperydol, co może dodatkowo zwiększać jego stężenie. Imatynib nie wydłuża istotnie odstępu QT, ale hamuje CYP3A4 i CYP2D6, więc działa głównie przez wzrost stężenia haloperydolu. Ponatynib nie wydłuża istotnie odstępu QT, ale ma własne działanie kardiotoksyczne.

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc przed rozpoczęciem i w trakcie jednoczesnego leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • częstość i miarowość rytmu serca
  • objawy pozapiramidowe (drżenie, sztywność, niepokój ruchowy)
  • nadmierna senność i niedociśnienie
  • biegunka i wymioty jako przyczyna zaburzeń elektrolitowych

Kiedy ocena się zmienia

Dożylnadroga podania · butyrofenonyryzyko rośnieHaloperydol podany dożylnie wiąże się z największym ryzykiem wydłużenia odstępu QT i torsade de pointes. Przy takim podaniu konieczne jest ciągłe monitorowanie EKG.
Duża dawka lub szybkie zwiększanie dawkidawka · butyrofenonyryzyko rośnieWpływ haloperydolu na odstęp QT zależy od dawki i stężenia. Duże dawki w połączeniu z inhibitorem kinazy BCR-ABL hamującym jego metabolizm szczególnie zwiększają ryzyko.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych częstsze są choroby serca, zaburzenia elektrolitowe i nadwrażliwość na działania niepożądane haloperydolu, co zwiększa ryzyko arytmii i objawów pozapiramidowych.
Inhibitor kinazy BCR-ABL dołączany do stałego leczenia haloperydolemkolejność włączenia · inhibitory kinazy BCR-ABLinne zalecenieGdy inhibitor kinazy BCR-ABL jest włączany u pacjenta przewlekle leczonego haloperydolem, hematolog i psychiatra powinni wspólnie rozważyć zmianę leku przeciwpsychotycznego przed rozpoczęciem terapii. Jeśli nie jest to możliwe, potrzebne są EKG wyjściowe i kontrolne oraz ocena działań niepożądanych haloperydolu w pierwszych tygodniach.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneButyrofenony (np. haloperydol)+ Fenotiazyny alifatyczne (np. promazyna, lewomepromazyna, chloropromazyna) klasaHaloperydolu nie łączy się z fenotiazynami alifatycznymi, ponieważ oba leki wydłużają odstęp QT i sumują działanie na ośrodkowy układ nerwowy.Jeśli bierzesz razem haloperydol i lek z grupy fenotiazyn, nie odstawiaj żadnego z nich sam, tylko jak najszybciej zapytaj lekarza, czy to połączenie jest dla ciebie konieczne i czy potrzebujesz badania EKG.szybki (godziny)badania kliniczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli bierzesz razem haloperydol i lek z grupy fenotiazyn, nie odstawiaj żadnego z nich sam, tylko jak najszybciej zapytaj lekarza, czy to połączenie jest dla ciebie konieczne i czy potrzebujesz badania EKG.

Haloperydol i leki z grupy fenotiazyn, takie jak promazyna, lewomepromazyna czy chloropromazyna, działają podobnie i wzajemnie wzmacniają swoje działania niepożądane. Razem mogą zaburzać rytm serca, co bywa groźne dla życia. Mogą też silnie usypiać, obniżać ciśnienie przy wstawaniu i powodować sztywność albo drżenie mięśni.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca, nierówne bicie serca
  • omdlenie lub nagłe zawroty głowy
  • silna senność, trudność z obudzeniem się
  • zawroty głowy i ciemno przed oczami przy wstawaniu
  • wysoka gorączka ze sztywnością mięśni i splątaniem
  • drżenie, sztywność, mimowolne ruchy lub niepokój ruchowy
  • zatrzymanie moczu lub silne zaparcia
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Haloperydolu nie łączy się z fenotiazynami alifatycznymi, ponieważ oba leki wydłużają odstęp QT i sumują działanie na ośrodkowy układ nerwowy. Jeżeli lekarz specjalista uzna połączenie za konieczne, na przykład krótkotrwale w warunkach szpitalnych, przed włączeniem i w trakcie leczenia należy wykonać EKG z oceną QTc oraz wyrównać stężenie potasu i magnezu. Należy stosować najmniejsze skuteczne dawki, unikać dożylnego podawania haloperydolu i dodatkowych leków wydłużających QT. Promazyna i lewomepromazyna bywają dołączane do haloperydolu w celu nasennym lub uspokajającym, warto wtedy rozważyć lek bez wpływu na QT. Przy chloropromazynie i lewomepromazynie należy liczyć się z większym stężeniem haloperydolu i nasileniem objawów pozapiramidowych.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT, częstoskurczu typu torsade de pointes i nagłego zgonu sercowego. Nasila się sedacja, depresja oddechowa przy innych lekach hamujących OUN, niedociśnienie ortostatyczne z upadkami, objawy pozapiramidowe oraz ryzyko złośliwego zespołu neuroleptycznego. Mogą wystąpić objawy cholinolityczne, takie jak zaparcia, zatrzymanie moczu i splątanie, a także obniżenie progu drgawkowego.

Mechanizm

Haloperydol i fenotiazyny alifatyczne wydłużają odstęp QT, blokując kanały potasowe hERG w mięśniu sercowym, więc ich działanie proarytmiczne się sumuje. Oba leki blokują też receptory dopaminowe D2, co nasila ryzyko objawów pozapiramidowych i złośliwego zespołu neuroleptycznego. Fenotiazyny alifatyczne dokładają silne działanie przeciwhistaminowe, cholinolityczne i blokujące receptory alfa-adrenergiczne, co nasila sedację, spadki ciśnienia i objawy cholinolityczne. Chloropromazyna i lewomepromazyna hamują CYP2D6, przez co mogą zwiększać stężenie haloperydolu, a haloperydol jako inhibitor CYP2D6 może podnosić stężenie fenotiazyn. Interakcja jest wspólna dla wszystkich leków obu grup, bo wynika głównie z działania farmakodynamicznego.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem i po zmianie dawki
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • ciśnienie tętnicze, w tym pomiar w pozycji stojącej
  • objawy pozapiramidowe (sztywność, drżenie, akatyzja)
  • stopień sedacji i częstość oddechów
  • objawy złośliwego zespołu neuroleptycznego (gorączka, sztywność mięśni, zaburzenia świadomości, CK)
  • zaparcia i zatrzymanie moczu

Kiedy ocena się zmienia

Dożylnadroga podania · butyrofenonyryzyko rośnieDożylne podanie haloperydolu wiąże się z największym ryzykiem wydłużenia QT i torsade de pointes, dlatego w połączeniu z fenotiazyną wymaga ciągłego monitorowania EKG albo zmiany leczenia.
Duże dawkidawka · butyrofenonyryzyko rośnieRyzyko wydłużenia QT i objawów pozapiramidowych rośnie wraz z dawką haloperydolu, a przy chloropromazynie i lewomepromazynie jego stężenie może być dodatkowo zwiększone.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych połączenie częściej powoduje niedociśnienie ortostatyczne, upadki, splątanie i objawy cholinolityczne, a u pacjentów z otępieniem leki przeciwpsychotyczne zwiększają śmiertelność.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneButyrofenony (np. haloperydol)+ Leki stosowane w uzależnieniu od opioidów (np. metadon, lewometadon) klasaNie stosuje się jednocześnie butyrofenonu i opioidowego leku substytucyjnego.Nie przyjmuj leku przeciwpsychotycznego z grupy butyrofenonów razem z lekiem stosowanym w leczeniu uzależnienia od opioidów bez wyraźnej decyzji lekarza i powiedz każdemu lekarzowi oraz farmaceucie, że jesteś w leczeniu substytucyjnym.szybki (godziny)opisy przypadków

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj leku przeciwpsychotycznego z grupy butyrofenonów razem z lekiem stosowanym w leczeniu uzależnienia od opioidów bez wyraźnej decyzji lekarza i powiedz każdemu lekarzowi oraz farmaceucie, że jesteś w leczeniu substytucyjnym.

Haloperydol oraz leki stosowane w leczeniu uzależnienia od opioidów, takie jak metadon i lewometadon, wpływają na rytm serca. Przyjmowane razem mogą wywołać groźne zaburzenia rytmu, a nawet zatrzymanie krążenia. Mogą też powodować silną senność i spłycenie oddechu. Zwykle lekarz dobiera wtedy inny lek.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy, uczucie zbliżającego się omdlenia albo omdlenie
  • nagła duszność lub ból w klatce piersiowej
  • silna senność, trudność z wybudzeniem
  • bardzo wolny lub płytki oddech
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
opisy przypadków

Postępowanie

Nie stosuje się jednocześnie butyrofenonu i opioidowego leku substytucyjnego. Pacjent leczony metadonem lub lewometadonem, który wymaga leku przeciwpsychotycznego, powinien dostać lek o mniejszym wpływie na QT, na przykład arypiprazol. Haloperydolu dożylnego unika się u tych pacjentów szczególnie stanowczo. Jeśli połączenia nie da się uniknąć, na przykład w ostrym pobudzeniu w szpitalu, przed podaniem wykonuje się EKG z oceną QTc i wyrównuje potas i magnez. Haloperydol podaje się wtedy w najmniejszej skutecznej dawce, pod monitorowaniem EKG, a pacjenta obserwuje się pod kątem sedacji i depresji oddechowej. Odstawia się też inne leki wydłużające QT, jeśli to możliwe.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko znacznego wydłużenia odstępu QT, częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes i nagłego zgonu sercowego. Pacjent może też być nadmiernie senny i słabiej oddychać, zwłaszcza na początku leczenia lub po zwiększeniu dawki.

Mechanizm

Butyrofenony i opioidowe leki substytucyjne wydłużają odstęp QT, bo blokują kanały potasowe hERG w mięśniu sercowym. Ich wpływ na repolaryzację się sumuje. Interakcja jest wspólna dla wszystkich leków obu grup. Haloperydol wydłuża QT zależnie od dawki, a silniej po podaniu dożylnym. Metadon wydłuża QT zależnie od dawki. Lewometadon działa podobnie, choć przy porównywalnej sile przeciwbólowej słabiej niż metadon racemiczny. Oba leki nasilają też działanie ośrodkowo hamujące, co daje addycyjną sedację.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem, po włączeniu i po każdej zmianie dawki
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy kołatania serca, zawrotów głowy i omdleń
  • stopień sedacji i częstość oddechów
  • inne przyjmowane leki wydłużające QT

Kiedy ocena się zmienia

Dożylnadroga podania · butyrofenonyryzyko rośnieHaloperydol dożylny wydłuża QT silniej niż podany doustnie lub domięśniowo. U pacjenta przyjmującego metadon lub lewometadon wymaga ciągłego monitorowania EKG albo należy go unikać.
Dużadawka · butyrofenonyryzyko rośnieWydłużenie QT po haloperydolu zależy od dawki. Duże dawki zwiększają ryzyko torsade de pointes przy jednoczesnym leczeniu opioidem substytucyjnym.
Dużadawka · leki stosowane w uzależnieniu od opioidówryzyko rośnieWydłużenie QT po metadonie i lewometadonie zależy od dawki. Duże dawki podtrzymujące i okres zwiększania dawki to czas największego ryzyka.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneButyrofenony (np. haloperydol)+ Pochodne difenylometanu (np. hydroksyzyna) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu butyrofenonu i pochodnej difenylometanu należy unikać tego połączenia, bo oba leki wydłużają odstęp QT.Nie przyjmuj razem leku przeciwpsychotycznego z grupy butyrofenonów i uspokajającego leku przeciwhistaminowego z grupy pochodnych difenylometanu bez wyraźnej zgody lekarza, który wie o obu lekach i ocenił twoje EKG.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj razem leku przeciwpsychotycznego z grupy butyrofenonów i uspokajającego leku przeciwhistaminowego z grupy pochodnych difenylometanu bez wyraźnej zgody lekarza, który wie o obu lekach i ocenił twoje EKG.

Leki przeciwpsychotyczne z grupy butyrofenonów, takie jak haloperydol, i uspokajające leki przeciwhistaminowe, takie jak hydroksyzyna, mogą zaburzać pracę serca. Przyjmowane razem zwiększają ryzyko groźnych, nieregularnych uderzeń serca, które mogą prowadzić do omdlenia, a nawet zatrzymania krążenia. Oba leki powodują też senność, więc razem mocniej osłabiają uwagę i równowagę. Dlatego tego połączenia się unika.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub uczucie nierównego bicia serca
  • omdlenie lub nagłe zawroty głowy
  • bardzo wolne bicie serca
  • silna senność utrudniająca normalne funkcjonowanie
  • splątanie lub dezorientacja
  • upadki lub utrata równowagi
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu butyrofenonu i pochodnej difenylometanu należy unikać tego połączenia, bo oba leki wydłużają odstęp QT. Haloperydolu nie łączy się z lekami wydłużającymi QT, a hydroksyzyny unika się u pacjentów przyjmujących takie leki. Gdy pacjent stosujący haloperydol potrzebuje leku przeciwlękowego, nasennego lub przeciwświądowego, należy wybrać lek bez wpływu na QT. Jeśli lekarz uzna połączenie za niezbędne, należy wykonać EKG przed włączeniem i w trakcie leczenia, wyrównać stężenie potasu i magnezu oraz stosować najmniejsze skuteczne dawki przez możliwie krótki czas. Należy też sprawdzić, czy pacjent nie przyjmuje innych leków wydłużających QT ani powodujących hipokaliemię, na przykład diuretyków pętlowych lub tiazydowych.

Skutek kliniczny

Główne zagrożenie to wydłużenie odstępu QT z ryzykiem torsade de pointes, migotania komór i nagłego zgonu sercowego. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii, chorobie serca, wrodzonym zespole długiego QT, w podeszłym wieku i przy dożylnym podaniu haloperydolu. Dodatkowo występuje nasilona senność, zawroty głowy, zaburzenia równowagi z ryzykiem upadków oraz splątanie.

Mechanizm

Butyrofenony i pochodne difenylometanu niezależnie od siebie wydłużają odstęp QT, blokując kanały potasowe hERG odpowiedzialne za repolaryzację komór serca. Przy jednoczesnym stosowaniu te działania się sumują, co zwiększa ryzyko komorowych zaburzeń rytmu typu torsade de pointes. Oba leki działają też depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy, więc nasila się sedacja i spowolnienie psychoruchowe. Hydroksyzyna ma dodatkowo działanie przeciwcholinergiczne, które może nasilać splątanie, zwłaszcza u osób starszych. Interakcja ma charakter farmakodynamiczny i dotyczy całej klasy, a w Polsce obejmuje jedyną parę haloperydol i hydroksyzyna.

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • częstość akcji serca (bradykardia)
  • objawy zaburzeń rytmu: kołatanie serca, omdlenia, zawroty głowy
  • nasilenie sedacji i ryzyko upadków
  • splątanie i objawy przeciwcholinergiczne u osób starszych

Kiedy ocena się zmienia

Dożylnadroga podania · butyrofenonyryzyko rośnieDożylne podanie haloperydolu wiąże się z największym ryzykiem wydłużenia QT i torsade de pointes i wymaga ciągłego monitorowania EKG, dlatego łączenie go z hydroksyzyną w tej sytuacji jest szczególnie niebezpieczne.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występują choroby serca, zaburzenia elektrolitowe i wrażliwość na działanie przeciwcholinergiczne oraz sedację, co zwiększa ryzyko arytmii, splątania i upadków. Hydroksyzyny unika się w tej grupie wiekowej.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneButyrofenony (np. haloperydol)+ Przeciwpsychotyczne pochodne indolu (np. zyprazydon, sertindol) klasaButyrofenonu nie łączy się z przeciwpsychotyczną pochodną indolu wydłużającą odstęp QT – połączenie jest przeciwwskazane.Nie przyjmuj tych dwóch leków przeciwpsychotycznych razem bez wyraźnej decyzji lekarza, a jeśli dostałeś je oba, zapytaj lekarza lub farmaceutę, zanim weźmiesz kolejną dawkę.szybki (godziny)opisy przypadków

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj tych dwóch leków przeciwpsychotycznych razem bez wyraźnej decyzji lekarza, a jeśli dostałeś je oba, zapytaj lekarza lub farmaceutę, zanim weźmiesz kolejną dawkę.

Haloperydol oraz zyprazydon i sertindol mogą zaburzać rytm serca, a przyjmowane razem wyraźnie zwiększają ryzyko groźnej arytmii, która może prowadzić do omdlenia, a nawet zatrzymania krążenia. Wszystkie te leki mogą też nasilać senność, spadki ciśnienia oraz sztywność i drżenie mięśni. Lurazydon w połączeniu z haloperydolem mniej obciąża serce, ale również może nasilać senność i objawy ze strony mięśni.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • omdlenie lub nagłe zawroty głowy
  • silna senność
  • sztywność mięśni, mimowolne skurcze lub drżenie
  • wysoka gorączka ze sztywnością mięśni i splątaniem
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
opisy przypadków

Postępowanie

Butyrofenonu nie łączy się z przeciwpsychotyczną pochodną indolu wydłużającą odstęp QT – połączenie jest przeciwwskazane. Dotyczy to haloperydolu z zyprazydonem i z sertindolem, także przy krótkotrwałym podaniu haloperydolu w stanach pobudzenia. Gdy potrzebne jest doraźne uspokojenie pacjenta leczonego zyprazydonem lub sertindolem, wybiera się lek bez istotnego wpływu na QT, na przykład benzodiazepinę. Przy zmianie leczenia z jednego leku na drugi należy uwzględnić okres eliminacji poprzedniego leku, szczególnie długi przy sertindolu. Połączenie haloperydolu z lurazydonem jest dopuszczalne przy ostrożnym dawkowaniu i kontroli objawów pozapiramidowych oraz sedacji.

Skutek kliniczny

Głównym zagrożeniem jest wydłużenie odstępu QT z ryzykiem częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes, migotania komór i nagłego zgonu sercowego. Do tego dochodzi nasilenie objawów pozapiramidowych, w tym ostrej dystonii i akatyzji, nadmierna sedacja, niedociśnienie ortostatyczne oraz większe ryzyko złośliwego zespołu neuroleptycznego. Ryzyko arytmii rośnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii, chorobach serca i wrodzonym zespole długiego QT.

Mechanizm

Haloperydol oraz zyprazydon i sertindol blokują kanały potasowe hERG w mięśniu sercowym, co opóźnia repolaryzację komór i wydłuża odstęp QT. Przy jednoczesnym stosowaniu działania te sumują się zależnie od dawki i stężenia. Wszystkie leki obu grup blokują ponadto receptory dopaminowe D2, więc sumują się także działania pozapiramidowe, uspokajające, hipotensyjne i ryzyko złośliwego zespołu neuroleptycznego. Istotna interakcja farmakokinetyczna nie jest typowa dla tej klasy.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed leczeniem i po zmianie dawki
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • częstość rytmu serca i ciśnienie tętnicze z pomiarem ortostatycznym
  • objawy pozapiramidowe – dystonia, akatyzja, parkinsonizm
  • objawy złośliwego zespołu neuroleptycznego – gorączka, sztywność mięśni, zaburzenia świadomości
  • stopień sedacji

Kiedy ocena się zmienia

Dożylniedroga podania · butyrofenonyryzyko rośnieDożylne podanie haloperydolu daje wysokie stężenia szczytowe i najsilniej wydłuża QT, co dodatkowo zwiększa ryzyko torsade de pointes przy połączeniu z lekiem z tej klasy.
Domięśniowodroga podania · przeciwpsychotyczne pochodne indoluryzyko rośnieDomięśniowy zyprazydon stosowany w stanach pobudzenia szybko osiąga wysokie stężenia, a łączne doraźne podanie z haloperydolem znacznie zwiększa ryzyko arytmii.
Duże dawkidawka · butyrofenonyryzyko rośnieWpływ haloperydolu na QT zależy od dawki, więc większe dawki zwiększają ryzyko arytmii także w połączeniu z lurazydonem.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych częstsze są choroby serca, zaburzenia elektrolitowe i wrażliwość na sedację oraz hipotensję, co zwiększa ryzyko powikłań każdej pary z tej klasy.
Zamiana sertindolu na haloperydolkolejność włączenia · przeciwpsychotyczne pochodne indoluinne zalecenieSertindol eliminuje się bardzo wolno, więc jego wpływ na QT utrzymuje się po odstawieniu i haloperydol należy wprowadzać dopiero po odpowiednim okresie wymywania i kontroli EKG.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneFluorochinolony (np. lewofloksacyna, cyprofloksacyna, norfloksacyna)+ Butyrofenony (np. haloperydol) klasaNależy unikać jednoczesnego stosowania fluorochinolonu wydłużającego odstęp QT i haloperydolu, ponieważ połączenie to zwiększa ryzyko groźnych komorowych zaburzeń rytmu serca, a ChPL haloperydolu przeciwwskazuje łączenie go z lekami wydłużającymi QT.Nie przyjmuj antybiotyku z grupy fluorochinolonów razem z haloperydolem bez wyraźnej decyzji lekarza i powiedz lekarzowi oraz farmaceucie, że stosujesz oba leki, także jeśli haloperydol dostajesz w zastrzykach.szybki (godziny)opisy przypadków

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj antybiotyku z grupy fluorochinolonów razem z haloperydolem bez wyraźnej decyzji lekarza i powiedz lekarzowi oraz farmaceucie, że stosujesz oba leki, także jeśli haloperydol dostajesz w zastrzykach.

Niektóre antybiotyki z grupy fluorochinolonów, takie jak lewofloksacyna, cyprofloksacyna i norfloksacyna, oraz lek przeciwpsychotyczny haloperydol mogą zaburzać przewodzenie prądu w sercu. Przyjmowane razem zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca, które mogą prowadzić do omdlenia, a nawet zagrażać życiu. Ryzyko jest większe u osób starszych, z chorobami serca i przy niskim poziomie potasu lub magnezu. Delafloksacyna nie ma tego działania w istotnym stopniu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub uczucie nierównego bicia serca
  • nagłe zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
  • drgawki
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
opisy przypadków

Postępowanie

Należy unikać jednoczesnego stosowania fluorochinolonu wydłużającego odstęp QT i haloperydolu, ponieważ połączenie to zwiększa ryzyko groźnych komorowych zaburzeń rytmu serca, a ChPL haloperydolu przeciwwskazuje łączenie go z lekami wydłużającymi QT. U pacjenta leczonego haloperydolem zakażenie najlepiej leczyć antybiotykiem z innej grupy dobranym do drobnoustroju i miejsca zakażenia. Gdy fluorochinolon jest niezbędny, a w danym wskazaniu można zastosować delafloksacynę, należy rozważyć ten lek, ponieważ nie wydłuża on istotnie QT. Jeśli lewofloksacyny, cyprofloksacyny lub norfloksacyny nie da się zastąpić, decyzję podejmuje lekarz po ocenie korzyści i ryzyka, przed włączeniem wykonuje się EKG oraz oznacza potas i magnez, wyrównuje niedobory elektrolitów, stosuje najmniejszą skuteczną dawkę haloperydolu i unika podania dożylnego bez monitorowania EKG. Przy haloperydolu w postaci dekanianu interakcja może utrzymywać się jeszcze przez kilka tygodni po ostatnim wstrzyknięciu.

Skutek kliniczny

Wydłużenie odstępu QT z ryzykiem częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes, omdleń i nagłego zgonu sercowego. Ryzyko jest największe przy dożylnym podaniu haloperydolu, dużych dawkach, u osób starszych, przy hipokaliemii lub hipomagnezemii, bradykardii, chorobach serca, wrodzonym zespole długiego QT oraz przy stosowaniu kolejnych leków wydłużających QT.

Mechanizm

Fluorochinolony i haloperydol wydłużają odstęp QT, ponieważ hamują szybką składową opóźnionego prostownikowego prądu potasowego (kanał hERG) w kardiomiocytach i wydłużają repolaryzację komór. Przy jednoczesnym stosowaniu działania te sumują się, co zwiększa ryzyko torsade de pointes. Siła wpływu na QT jest różna w obrębie fluorochinolonów – lewofloksacyna wydłuża QT wyraźniej niż cyprofloksacyna i norfloksacyna, ale dla wszystkich trzech ryzyko jest klinicznie istotne w połączeniu z haloperydolem. Interakcja ma charakter farmakodynamiczny i nie zależy od zmian stężeń leków. Delafloksacyna nie wydłuża istotnie odstępu QT i stanowi wyjątek w klasie.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem fluorochinolonu i w trakcie leczenia skojarzonego
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • częstość i rytm serca, zwłaszcza bradykardia
  • objawy kołatania serca, zawrotów głowy i omdleń
  • inne stosowane leki wydłużające odstęp QT

Kiedy ocena się zmienia

Dożylnadroga podania · butyrofenonyryzyko rośnieDożylne podanie haloperydolu wiąże się z największym ryzykiem wydłużenia QT i torsade de pointes. W połączeniu z fluorochinolonem wydłużającym QT wymaga ciągłego monitorowania EKG albo zastosowania innego leku.
Duża dawkadawka · butyrofenonyryzyko rośnieWpływ haloperydolu na QT zależy od dawki, dlatego przy dużych dawkach ryzyko sumowania z fluorochinolonem jest wyraźnie większe.
Dekanian haloperydolu (iniekcje o przedłużonym działaniu)postać · butyrofenonyinne zalecenieHaloperydol w postaci dekanianu uwalnia się powoli i działa przez kilka tygodni, więc nie można go szybko odstawić. Interakcję należy uwzględniać także wtedy, gdy ostatnie wstrzyknięcie było kilka tygodni wcześniej, i w pierwszej kolejności zmienić antybiotyk.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występują choroby serca, zaburzenia elektrolitowe, gorsza czynność nerek i wielolekowość, co zwiększa ryzyko torsade de pointes. U starszych pacjentów z otępieniem haloperydol niesie też dodatkowe ryzyko niezależne od tej interakcji.
Obniżony eGFR bez dostosowania dawki fluorochinolonueGFR · fluorochinolonyryzyko rośnieLewofloksacyna, cyprofloksacyna i norfloksacyna są wydalane przez nerki. Przy niewydolności nerek bez zmniejszenia dawki ich stężenia rosną, co nasila wpływ na QT.

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.