Interakcje / Apomorfina / Apomorfina i siponimod
Jaki opis pokazać?
Niekorzystna interakcja
Siponimodu na ogół nie rozpoczyna się u pacjenta leczonego apomorfiną.
Nie zaczynaj siponimodu, jeśli stosujesz apomorfinę, zanim lekarz nie zbada ci EKG i nie potwierdzi, że to połączenie jest dla ciebie bezpieczne.
Niekorzystna interakcjaApomorfina+ SiponimodSiponimodu na ogół nie rozpoczyna się u pacjenta leczonego apomorfiną.Nie zaczynaj siponimodu, jeśli stosujesz apomorfinę, zanim lekarz nie zbada ci EKG i nie potwierdzi, że to połączenie jest dla ciebie bezpieczne.szybki (godziny)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Nie zaczynaj siponimodu, jeśli stosujesz apomorfinę, zanim lekarz nie zbada ci EKG i nie potwierdzi, że to połączenie jest dla ciebie bezpieczne.
Oba leki działają na serce. Apomorfina może zaburzać rytm serca i obniżać ciśnienie, a siponimod na początku leczenia zwalnia bicie serca. Razem mogą powodować bardzo wolne lub nieregularne bicie serca i omdlenia.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- bardzo wolne lub nierówne bicie serca
- kołatanie serca
- zawroty głowy, uczucie zbliżającego się omdlenia
- utrata przytomności
- ból lub ucisk w klatce piersiowej
- duszność
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Siponimodu na ogół nie rozpoczyna się u pacjenta leczonego apomorfiną. Jeśli leczenie jest konieczne, trzeba skonsultować się z kardiologiem w sprawie zmiany leczenia albo odpowiedniego monitorowania w okresie rozpoczynania[1]. Przed włączeniem wykonaj EKG z oceną QTc i rytmu oraz wyrównaj potas i magnez. Przy dołączaniu apomorfiny do stałej dawki siponimodu obserwuj pacjenta pod kątem nasilenia działań niepożądanych w początkowym okresie[2].
Skutek kliniczny
Ryzyko ciężkiej bradykardii, bloku serca, wydłużenia QT z groźnymi komorowymi zaburzeniami rytmu oraz omdleń, największe w pierwszych dniach leczenia siponimodem. Jednoczesne stosowanie leków zwalniających rytm lub wydłużających QT przy rozpoczynaniu siponimodu może wiązać się z ciężką bradykardią i blokiem serca[1].
Mechanizm
Apomorfina wydłuża odstęp QT i może wywoływać niedociśnienie oraz omdlenia. Siponimod na początku leczenia zwalnia czynność serca i może zaburzać przewodzenie przedsionkowo‑komorowe. Bradykardia sprzyja arytmiom u osób z wydłużonym QT, więc oba działania się sumują. Apomorfiny nie łączy się z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT[2]. Siponimodu nie rozpoczyna się u pacjentów przyjmujących leki wydłużające odstęp QT o znanych właściwościach arytmogennych[1].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- EKG z oceną QTc, częstości rytmu i przewodzenia przed włączeniem i po włączeniu drugiego leku
- tętno i ciśnienie tętnicze po pierwszych dawkach siponimodu
- ciśnienie ortostatyczne
- stężenie potasu i magnezu
- omdlenia, zawroty głowy, kołatanie serca
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Rozpoczynanie siponimodu u pacjenta leczonego apomorfinąkolejność włączenia · siponimod | ryzyko rośnie | Największe ryzyko bradykardii i bloku serca dotyczy okresu rozpoczynania siponimodu u pacjenta już przyjmującego lek wydłużający QT. Wymagana konsultacja kardiologiczna i monitorowanie. |
| Dołączenie apomorfiny do stałej dawki siponimodukolejność włączenia · apomorfina | ryzyko maleje | Po ustabilizowaniu leczenia siponimodem jego wpływ na częstość rytmu jest mniejszy, ale apomorfina nadal wydłuża QT. Przed dołączeniem wykonaj EKG i obserwuj pacjenta na początku leczenia. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Mayzent 0,25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mayzent-100432765/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Dacepton 10 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dacepton-100329932/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Mayzent. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/mayzent-100432765/
Alkohol przy tych lekach
Apomorfina a alkohol: brak opisu w bazie.
Interakcja nieistotna klinicznieSiponimoda alkoholUmiarkowane spożycie alkoholu nie wymaga zmiany leczenia siponimodem.Jeśli pijesz, rób to z umiarem, w pierwszych dniach leczenia nie pij alkoholu wcale, a jeśli pijesz regularnie dużo, powiedz o tym lekarzowi.nieznanyteoretyczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Jeśli pijesz, rób to z umiarem, w pierwszych dniach leczenia nie pij alkoholu wcale, a jeśli pijesz regularnie dużo, powiedz o tym lekarzowi.
Ten lek nie wchodzi w znane, groźne reakcje z alkoholem. Umiarkowane picie nie zmienia jego działania. Duże ilości alkoholu pite regularnie mogą jednak obciążać wątrobę i osłabiać odporność, podobnie jak ten lek. W pierwszych dniach leczenia alkohol może nasilać zawroty głowy.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zażółcenie skóry lub białek oczu
- ciemny mocz
- nudności, brak apetytu i ból w prawym boku pod żebrami
- silne zawroty głowy lub omdlenie
- gorączka lub inne objawy zakażenia
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Umiarkowane spożycie alkoholu nie wymaga zmiany leczenia siponimodem. U osób nadużywających alkoholu należy rozważyć kontrolę aktywności aminotransferaz i zachęcić do ograniczenia picia. W pierwszych dniach leczenia, w okresie zwiększania dawki, rozsądnie jest doradzić rezygnację z alkoholu.
Skutek kliniczny
Przy umiarkowanym spożyciu alkoholu nie oczekuje się klinicznie istotnych skutków. Przy przewlekłym nadużywaniu alkoholu teoretycznie rośnie ryzyko uszkodzenia wątroby i zakażeń. Na początku leczenia, w okresie zwiększania dawki, alkohol może nasilać zawroty głowy i spadki ciśnienia towarzyszące zwolnieniu akcji serca.
Mechanizm
Nie oczekuje się interakcji farmakokinetycznej między siponimodem a etanolem. Siponimod jest metabolizowany głównie przez CYP2C9, który odpowiada za 79,5% jego metabolizmu u osób z genotypem CYP2C9*1*1.[1] Etanol nie jest klinicznie istotnym inhibitorem ani induktorem CYP2C9, więc nie powinien zmieniać ekspozycji na siponimod. ChPL siponimodu nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w interakcjach.[1] Teoretycznie możliwe jest addycyjne działanie farmakodynamiczne. Siponimod może zwiększać aktywność aminotransferaz, a przewlekłe nadużywanie alkoholu uszkadza wątrobę. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby (klasa C w skali Child-Pugh) są przeciwwskazaniem do stosowania siponimodu.[1] Oba czynniki osłabiają też odporność, ponieważ siponimod zmniejsza liczbę krążących limfocytów, a duże ilości alkoholu upośledzają odpowiedź immunologiczną.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- aktywność AlAT i AspAT u osób regularnie pijących duże ilości alkoholu
- objawy zakażeń
- tętno i zawroty głowy w okresie zwiększania dawki
Kiedy ocena się zmienia
| Regularne picie dużych ilości alkoholu lub uzależnienieilość alkoholu · pacjent | ryzyko rośnie | Przewlekłe nadużywanie alkoholu zwiększa ryzyko uszkodzenia wątroby, a ciężkie zaburzenia czynności wątroby są przeciwwskazaniem do siponimodu. Należy rozważyć kontrolę aminotransferaz i interwencję dotyczącą picia. |
| Okres zwiększania dawki na początku leczeniaczas leczenia · alkohol | inne zalecenie | Na początku leczenia siponimod przejściowo zwalnia akcję serca. Alkohol może nasilać zawroty głowy i spadki ciśnienia, dlatego w tym okresie zaleca się abstynencję. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Mayzent 0,25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mayzent-100432765/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Mayzent. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/mayzent-100432765/
Inne interakcje tych leków 157
Połączenie przeciwwskazaneBenzamidy (np. amisulpryd, tiapryd, sulpiryd)+ Agoniści dopaminy (np. ropinirol, pramipeksol, rotygotyna) klasaNależy unikać jednoczesnego stosowania benzamidu i agonisty dopaminy, ponieważ leki te wzajemnie znoszą swoje działanie.Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek z grupy benzamidów i lek naśladujący działanie dopaminy, nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie, tylko jak najszybciej porozmawiaj z lekarzem o zmianie leczenia.szybki (godziny)rozległe badania
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek z grupy benzamidów i lek naśladujący działanie dopaminy, nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie, tylko jak najszybciej porozmawiaj z lekarzem o zmianie leczenia.
Leki z grupy benzamidów, takie jak amisulpryd, sulpiryd i tiapryd, blokują w mózgu działanie dopaminy. Leki takie jak ropinirol, pramipeksol, rotygotyna, apomorfina czy pirybedyl działają odwrotnie, czyli naśladują dopaminę. Gdy przyjmujesz je razem, każdy z nich osłabia działanie drugiego. Może to nasilić objawy choroby Parkinsona lub zespołu niespokojnych nóg albo spowodować powrót objawów, na które przyjmujesz lek uspokajający lub przeciwpsychotyczny.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nasilone drżenie, sztywność mięśni lub spowolnienie ruchów
- trudności z chodzeniem, potykanie się lub upadki
- nasilenie nieprzyjemnych doznań i potrzeby poruszania nogami wieczorem i w nocy
- powrót lub nasilenie niepokoju, omamów albo dziwnych myśli
- kołatanie serca, omdlenie lub silne zawroty głowy
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- rozległe badania
Postępowanie
Należy unikać jednoczesnego stosowania benzamidu i agonisty dopaminy, ponieważ leki te wzajemnie znoszą swoje działanie. U chorego z chorobą Parkinsona, który wymaga leczenia przeciwpsychotycznego, zamiast amisulprydu, sulpirydu lub tiaprydu należy rozważyć kwetiapinę albo klozapinę w małej dawce przy zachowaniu wymaganej kontroli morfologii. Jeśli benzamid stosowano jako lek przeciwwymiotny lub uspokajający, warto zastąpić go lekiem nieblokującym ośrodkowych receptorów dopaminowych. U chorego z psychozą, u którego rozważa się włączenie ropinirolu lub pramipeksolu z powodu zespołu niespokojnych nóg, lepszym wyborem bywa pregabalina lub gabapentyna. Gdy połączenia nie da się uniknąć, należy stosować najmniejsze skuteczne dawki i ściśle obserwować zarówno objawy ruchowe, jak i psychiczne. Przy apomorfinie trzeba dodatkowo pamiętać, że zarówno ona, jak i amisulpryd mogą wydłużać odstęp QT.
Skutek kliniczny
U chorego z chorobą Parkinsona lub zespołem niespokojnych nóg benzamid może nasilić objawy ruchowe, czyli spowolnienie, sztywność, drżenie i zaburzenia chodu, a także objawy zespołu niespokojnych nóg. U chorego leczonego z powodu psychozy agonista dopaminy może osłabić działanie przeciwpsychotyczne i sprzyjać nawrotowi omamów, urojeń lub pobudzenia. Agonista może też osłabić hamowanie wydzielania prolaktyny, a benzamid zniweczyć działanie agonisty obniżające prolaktynę[1]. W efekcie oba leki działają słabiej, niż wynikałoby z ich dawek, a próby zwiększania dawek nasilają działania niepożądane każdego z nich.
Mechanizm
Benzamidy (amisulpryd, sulpiryd, tiapryd) są wybiórczymi antagonistami receptorów dopaminowych D2 i D3, a agoniści dopaminy (ropinirol, pramipeksol, rotygotyna, apomorfina, pirybedyl) pobudzają te same receptory[1]. Oba rodzaje leków konkurują o te same miejsca wiązania, więc ich działanie znosi się wzajemnie. Benzamid blokuje działanie przeciwparkinsonowskie agonisty w prążkowiu, a agonista osłabia działanie przeciwpsychotyczne benzamidu w układzie mezolimbicznym. Mechanizm wynika z budowy receptorowej obu grup i dotyczy wszystkich wymienionych leków.
Monitorować
- nasilenie objawów parkinsonowskich (spowolnienie, sztywność, drżenie, zaburzenia chodu i upadki)
- nawrót lub nasilenie objawów psychotycznych (omamy, urojenia, pobudzenie)
- nasilenie objawów zespołu niespokojnych nóg
- stężenie prolaktyny przy objawach hiperprolaktynemii
- EKG z oceną odstępu QT przy połączeniu amisulprydu z apomorfiną lub przy innych czynnikach ryzyka
- czynność nerek przed dawkowaniem benzamidu
Kiedy ocena się zmienia
| wiek ≥ 65 latpacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych, zwłaszcza z otępieniem lub chorobą Parkinsona, wrażliwość na blokadę receptorów dopaminowych jest większa, a ryzyko pogorszenia sprawności ruchowej i upadków wyraźnie rośnie. |
| eGFR ≤ 60 ml/min/1,73 m²pacjent | ryzyko rośnie | Benzamidy są wydalane głównie przez nerki, dlatego przy upośledzonej czynności nerek ich stężenie i siła blokady receptorów dopaminowych rosną, co nasila antagonizm wobec agonisty dopaminy. Dawkę benzamidu należy dostosować do czynności nerek. |
| Dawka przeciwpsychotycznadawka · benzamidy | ryzyko rośnie | Im większa dawka benzamidu, tym silniejsza blokada receptorów D2 w prążkowiu i tym większe ryzyko znoszenia działania agonisty dopaminy. Małe dawki stosowane objawowo również mogą pogorszyć stan chorego z chorobą Parkinsona, więc nie wykluczają interakcji. |
Źródła
- Samuels ER, Hou RH, Langley RW, Szabadi E, Bradshaw CM. Comparison of pramipexole and amisulpride on alertness, autonomic and endocrine functions in healthy volunteers. Psychopharmacology (Berl). 2006;187(4):498-510. doi: 10.1007/s00213-006-0443-y. PMID: 16802163.
Połączenie przeciwwskazaneCyzapryd+ ApomorfinaPołączenie jest przeciwwskazane – cyzapryd nie może być stosowany u pacjenta leczonego apomorfiną.Nie łącz tych leków i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który dobierze inny lek na dolegliwości trawienne.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie łącz tych leków i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który dobierze inny lek na dolegliwości trawienne.
Oba leki mogą zaburzać pracę serca i razem wyraźnie zwiększają ryzyko groźnych, a nawet zagrażających życiu zaburzeń rytmu. Tych leków nie wolno przyjmować jednocześnie. Lekarz może zastąpić lek na trawienie innym, bezpieczniejszym dla serca.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- zawroty głowy
- omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
- bardzo wolne bicie serca
- duszność lub ból w klatce piersiowej
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie jest przeciwwskazane – cyzapryd nie może być stosowany u pacjenta leczonego apomorfiną[1]. U chorego z chorobą Parkinsona, który wymaga leku prokinetycznego, należy odstawić cyzapryd i dobrać lek pobudzający motorykę przewodu pokarmowego, który nie wydłuża odstępu QT i nie blokuje receptorów dopaminowych w mózgu. Jeśli leki przyjmowano razem, należy wykonać EKG z oceną QTc oraz oznaczyć stężenie potasu i magnezu.
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT oraz ciężkich zaburzeń rytmu serca, takich jak częstoskurcz komorowy, migotanie komór i torsade de pointes[1]. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii i bradykardii, w których cyzapryd jest przeciwwskazany już sam w sobie[1]. Apomorfina może dodatkowo nasilać spadki ciśnienia tętniczego[2].
Mechanizm
Cyzapryd wydłuża odstęp QT i może wywołać częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes, dlatego nie łączy się go z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT[1]. Apomorfina również należy do leków o znanych właściwościach wydłużających odstęp QT i należy unikać łączenia jej z innymi lekami o takim działaniu[2]. Działanie obu leków na repolaryzację komór sumuje się.
Metabolizm i transportery
- Cyzapryd: wrażliwy substrat CYP3A4[3]
Monitorować
- EKG z oceną odstępu QTc
- stężenie potasu i magnezu w surowicy
- częstość rytmu serca
- ciśnienie tętnicze
Bezpieczniejsze alternatywy
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Gasprid 5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/gasprid-100077413/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Dacepton 10 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dacepton-100329932/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Gasprid. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/gasprid-100077413/
Połączenie przeciwwskazaneEfawirenz+ ApomorfinaEfawirenzu nie łączy się z apomorfiną.Nie przyjmuj tych leków razem i nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie, tylko od razu porozmawiaj z lekarzem, który leczy cię z powodu HIV, oraz z neurologiem.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj tych leków razem i nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie, tylko od razu porozmawiaj z lekarzem, który leczy cię z powodu HIV, oraz z neurologiem.
Tych dwóch leków nie łączy się ze sobą. Oba mogą wpływać na pracę serca i razem zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu. Mogą też razem nasilać zawroty głowy, senność i spadki ciśnienia.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- omdlenie albo uczucie, że zaraz zemdlejesz
- silne zawroty głowy, zwłaszcza przy wstawaniu
- ból w klatce piersiowej lub duszność
- omamy, splątanie lub nagła zmiana nastroju
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Efawirenzu nie łączy się z apomorfiną. Gdy pacjent wymaga apomorfiny, lekarz prowadzący leczenie HIV powinien zamienić efawirenz na lek przeciwretrowirusowy bez wpływu na odstęp QTc. Jeśli zmiana schematu jest chwilowo niemożliwa, przed włączeniem apomorfiny i w trakcie leczenia trzeba wykonać EKG, wyrównać potas i magnez oraz odstawić inne leki wydłużające QTc. Po zmianie leczenia przeciwretrowirusowego należy skontrolować wiremię.
Skutek kliniczny
Grozi wydłużenie odstępu QTc i komorowe zaburzenia rytmu, w tym torsade de pointes, z omdleniem lub nagłym zgonem sercowym. Sumować się mogą też zawroty głowy, senność i objawy neuropsychiatryczne obu leków. Apomorfina może dodatkowo powodować spadki ciśnienia tętniczego[1], co zwiększa ryzyko omdleń i upadków.
Mechanizm
Efawirenz i apomorfina mogą wydłużać odstęp QTc, więc ich działania się sumują. Efawirenzu nie stosuje się jednocześnie z lekami, które mogą powodować wydłużenie odstępu QTc lub częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes[2]. Apomorfiny należy unikać razem z innymi lekami o znanych właściwościach wydłużających odstęp QT[1]. Efawirenz indukuje UGT1A1, ale apomorfina ma kilka dróg metabolizmu, a wpływ efawirenzu na jej stężenie nie był badany.
Metabolizm i transportery
- Efawirenz: inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2C19[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP2D6[3], inhibitor CYP3A4[3], umiarkowany induktor CYP2B6[4], umiarkowany induktor CYP2C19[4], induktor CYP2C9[3], umiarkowany induktor CYP3A4[4], induktor UGT1A1[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP2B6[4], wrażliwy substrat CYP3A4[3]
Monitorować
- EKG z oceną QTc przed włączeniem i w trakcie leczenia
- stężenie potasu i magnezu w surowicy
- ciśnienie tętnicze, w tym w pozycji stojącej
- objawy neuropsychiatryczne (omamy, splątanie, zaburzenia nastroju)
- wiremia HIV po zmianie leku przeciwretrowirusowego
Bezpieczniejsze alternatywy
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Dacepton 10 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dacepton-100329932/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Stocrin 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/stocrin-100091726/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Stocrin. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/stocrin-100091726/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
Połączenie przeciwwskazaneOndansetron+ ApomorfinaNie łącz ondansetronu z apomorfiną.Jeśli stosujesz apomorfinę, nie przyjmuj ondansetronu i zapytaj lekarza lub farmaceutę o inny lek na nudności.nieznanyopisy przypadków
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli stosujesz apomorfinę, nie przyjmuj ondansetronu i zapytaj lekarza lub farmaceutę o inny lek na nudności.
Ondansetronu, leku przeciw nudnościom i wymiotom, nie wolno łączyć z apomorfiną stosowaną w chorobie Parkinsona. Razem mogą bardzo mocno obniżyć ciśnienie krwi i spowodować utratę przytomności. Podobnie mogą działać inne leki z tej samej grupy co ondansetron.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silne zawroty głowy, zwłaszcza po wstaniu
- uczucie zbliżającego się omdlenia lub ciemnienie przed oczami
- utrata przytomności
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – synergizm
- Początek
- nieznany
- Dowody
- opisy przypadków
Postępowanie
Nie łącz ondansetronu z apomorfiną[1][2]. Innych antagonistów receptora 5-HT3, takich jak granisetron, nie należy traktować jako bezpiecznego zamiennika, bo podobne działanie może dotyczyć całej grupy[2]. Lek przeciwwymiotny u pacjenta leczonego apomorfiną dobiera lekarz prowadzący leczenie choroby Parkinsona. Jeśli oba leki zostały już podane, należy kontrolować ciśnienie tętnicze, ułożyć pacjenta w pozycji leżącej i ocenić stan świadomości.
Skutek kliniczny
Grozi ciężkie niedociśnienie tętnicze z utratą przytomności[2]. Możliwe jest też sumowanie wpływu obu leków na odstęp QT[1][2].
Mechanizm
Mechanizm nie jest w pełni wyjaśniony. Połączenie ondansetronu z apomorfiną wywoływało głębokie niedociśnienie tętnicze i utratę przytomności[3]. Podobne działanie może wystąpić także przy innych antagonistach receptora 5-HT3[2]. Dodatkowo ondansetron może wydłużać odstęp QT[1], a apomorfiny należy unikać z lekami wydłużającymi odstęp QT[2].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- ciśnienie tętnicze, w tym w pozycji stojącej
- stan świadomości i objawy przedomdleniowe
- EKG z oceną odstępu QT przy przypadkowym jednoczesnym podaniu
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ondansetron Bluefish 4 mg, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ondansetron-bluefish-100226066/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Dacepton 10 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dacepton-100329932/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zofran 4 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zofran-100074700/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ondansetron Bluefish. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/ondansetron-bluefish-100226066/
Połączenie przeciwwskazaneSakwinawir+ ApomorfinaSakwinawiru nie łączy się z apomorfiną, ponieważ sakwinawir wzmocniony rytonawirem jest przeciwwskazany z lekami wydłużającymi odstęp QT lub PR.Nie łącz tych leków na własną rękę i skontaktuj się z lekarzem, który zmieni jeden z nich, ale żadnego nie odstawiaj samodzielnie.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie łącz tych leków na własną rękę i skontaktuj się z lekarzem, który zmieni jeden z nich, ale żadnego nie odstawiaj samodzielnie.
Oba leki mogą zaburzać przewodzenie prądu w sercu. Razem to działanie się sumuje i może prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca, a nawet utraty przytomności. Apomorfina może też obniżać ciśnienie krwi. Tych leków nie wolno przyjmować razem.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- omdlenie albo uczucie, że zaraz zemdlejesz
- silne zawroty głowy, zwłaszcza przy wstawaniu
- bardzo wolne tętno
- duszność lub ból w klatce piersiowej
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Sakwinawiru nie łączy się z apomorfiną, ponieważ sakwinawir wzmocniony rytonawirem jest przeciwwskazany z lekami wydłużającymi odstęp QT lub PR.[1] Apomorfiny należy unikać u pacjentów przyjmujących inne leki wydłużające odstęp QT.[2] Należy zmienić lek przeciwretrowirusowy na taki bez działania wydłużającego QT albo zastosować inną metodę leczenia okresów „off” w porozumieniu z neurologiem i lekarzem prowadzącym leczenie zakażenia HIV.
Skutek kliniczny
Sumowanie działania wydłużającego QT zwiększa ryzyko groźnych komorowych zaburzeń rytmu serca, w tym częstoskurczu typu torsade de pointes, omdleń i nagłego zgonu sercowego. Niedociśnienie i bradykardia mogą dodatkowo nasilać to ryzyko.
Mechanizm
Sakwinawir wzmocniony rytonawirem wydłuża odstępy QT i PR w sposób zależny od dawki, więc z innymi lekami o takim działaniu może dawać efekt addytywny.[1] Apomorfina również należy do leków o znanych właściwościach wydłużających odstęp QT.[2] Apomorfina może ponadto obniżać ciśnienie tętnicze i nasilać działanie leków wpływających na czynność serca.[2] Wpływu apomorfiny na stężenia innych leków nie badano.[2]
Metabolizm i transportery
Monitorować
- EKG z oceną odstępów QTc i PR przed zmianą leczenia
- stężenie potasu i magnezu w surowicy
- ciśnienie tętnicze, w tym ortostatyczne
- częstość rytmu serca
- objawy omdlenia, kołatania serca, zawrotów głowy
Bezpieczniejsze alternatywy
darunawir (wzmocniony rytonawirem lub kobicystatem) – zamiast sakwinawiru, po ocenie lekoopornościrotygotyna – zamiast apomorfiny, po ocenie neurologa
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Invirase 500 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/invirase-100138155/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Dacepton 10 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dacepton-100329932/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Invirase. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/invirase-100138155/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
Połączenie przeciwwskazaneSotalol+ ApomorfinaPołączenie jest przeciwwskazane.Nie odstawiaj sotalolu na własną rękę, ale zanim zaczniesz apomorfinę, powiedz lekarzowi, że go przyjmujesz, żeby mógł zmienić leczenie.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie odstawiaj sotalolu na własną rękę, ale zanim zaczniesz apomorfinę, powiedz lekarzowi, że go przyjmujesz, żeby mógł zmienić leczenie.
Sotalol, lek na zaburzenia rytmu serca, i apomorfina, lek na chorobę Parkinsona, mogą razem groźnie zaburzyć rytm serca. Oba leki mogą też obniżać ciśnienie, więc po zastrzyku apomorfiny możesz poczuć silne zawroty głowy albo zemdleć. Tych leków zwykle się ze sobą nie łączy.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- bardzo wolne tętno
- silne zawroty głowy przy wstawaniu
- omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
- nagła duszność albo ból w klatce piersiowej
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie jest przeciwwskazane.[1] Apomorfiny unika się u pacjentów przyjmujących inne leki wydłużające QT.[2] U chorego na sotalolu, u którego planuje się apomorfinę, neurolog powinien uzgodnić z kardiologiem zmianę leku przeciwarytmicznego albo wybór innego sposobu leczenia okresów „off”. Jeśli specjalista uzna połączenie za niezbędne, przed rozpoczęciem trzeba określić odstęp QT, wyrównać hipokaliemię i monitorować EKG, elektrolity oraz stan kliniczny.[3]
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko znacznego wydłużenia QT i komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes, które mogą zagrażać życiu.[3] Ryzyko jest większe przy hipokaliemii i bradykardii.[3] Dodatkowo może wystąpić ciężkie niedociśnienie z zawrotami głowy, omdleniami i upadkami, co u chorych na chorobę Parkinsona ma szczególne znaczenie.
Mechanizm
Sotalol, jako lek przeciwarytmiczny klasy III, wydłuża odstęp QT, a apomorfina również wydłuża QT, więc ich działanie na repolaryzację komór sumuje się.[1][2] Apomorfina nasila działanie leków obniżających ciśnienie, a sotalol jako lek beta-adrenolityczny obniża ciśnienie i częstość akcji serca.[2][3] Sotalol hamuje też odruchowe przyspieszenie akcji serca, które łagodzi spadek ciśnienia, dlatego niedociśnienie po apomorfinie może być głębsze.
Monitorować
- EKG z oceną QTc przed włączeniem i w trakcie leczenia
- stężenie potasu i innych elektrolitów
- częstość akcji serca
- ciśnienie tętnicze w pozycji leżącej i stojącej, zwłaszcza po pierwszych dawkach apomorfiny
- omdlenia, zawroty głowy, kołatania serca
Bezpieczniejsze alternatywy
bisoprolol (zamiast sotalolu, gdy wystarczy lek beta-adrenolityczny bez działania klasy III)metoprolol (zamiast sotalolu, gdy wystarczy lek beta-adrenolityczny bez działania klasy III)
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Sotahexal 160 160 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sotahexal-160-100062357/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Dacepton 10 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dacepton-100329932/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Sotalol Aurovitas 40 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sotalol-aurovitas-100375412/
Połączenie przeciwwskazaneSzczepionka przeciw półpaścowi+ SiponimodŻywej szczepionki przeciw półpaścowi nie podaje się osobom leczonym siponimodem ani przez 4 tygodnie po zakończeniu leczenia.Przed szczepieniem przeciw półpaścowi powiedz lekarzowi, że przyjmujesz siponimod, i ustal z neurologiem rodzaj szczepionki oraz najlepszy termin szczepienia.opóźniony (dni)badania kliniczne
Połączenie przeciwwskazane
Przed szczepieniem przeciw półpaścowi powiedz lekarzowi, że przyjmujesz siponimod, i ustal z neurologiem rodzaj szczepionki oraz najlepszy termin szczepienia.
Siponimod osłabia odporność, dlatego szczepionka przeciw półpaścowi zawierająca żywego, osłabionego wirusa może u ciebie wywołać zakażenie. Takiej szczepionki nie możesz dostać w trakcie leczenia ani przez 4 tygodnie po jego zakończeniu. Szczepionka bez żywego wirusa jest dla ciebie bezpieczna, ale w czasie leczenia może chronić słabiej, więc termin szczepienia warto ustalić z lekarzem.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- wysypka z pęcherzykami na skórze
- gorączka i złe samopoczucie po szczepieniu
- piekący lub kłujący ból skóry w jednym miejscu ciała
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Żywej szczepionki przeciw półpaścowi nie podaje się osobom leczonym siponimodem ani przez 4 tygodnie po zakończeniu leczenia.[1][2] U pacjenta leczonego siponimodem do ochrony przed półpaścem wybiera się szczepionkę rekombinowaną z adiuwantem.[3] Aby nie osłabić odpowiedzi na szczepienie, można rozważyć z neurologiem przerwę w leczeniu siponimodem od 1 tygodnia przed szczepieniem do 4 tygodni po szczepieniu.[2] Najkorzystniej zaplanować szczepienie przed rozpoczęciem leczenia siponimodem.
Skutek kliniczny
Żywa szczepionka przeciw półpaścowi podana w trakcie leczenia siponimodem lub w ciągu 4 tygodni po jego zakończeniu może wywołać zakażenie szczepem szczepionkowym wirusa ospy wietrznej i półpaśca. Szczepionka rekombinowana jest bezpieczna pod tym względem, ale w trakcie leczenia siponimodem i do 4 tygodni po nim może dawać słabszą ochronę. W badaniu u zdrowych ochotników jednoczesne stosowanie siponimodu ze szczepionką przeciw grypie zmniejszało odsetek odpowiedzi o około 15–30% w porównaniu z placebo, natomiast odpowiedź na szczepionkę PPV23 nie była zmieniona.[2]
Mechanizm
Siponimod jako modulator receptorów sfingozyno-1-fosforanu zatrzymuje limfocyty w węzłach chłonnych i zmniejsza ich liczbę we krwi, co osłabia odpowiedź immunologiczną. W przypadku żywej szczepionki atenuowanej oznacza to ryzyko niekontrolowanego namnażania wirusa szczepionkowego i zakażenia. W przypadku szczepionki rekombinowanej, która nie zawiera żywego wirusa, ryzyko zakażenia nie występuje, ale odpowiedź na szczepienie może być słabsza.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- objawy zakażenia wirusem ospy wietrznej i półpaśca (wysypka pęcherzykowa, gorączka, ból o charakterze nerwobólu)
- rodzaj szczepionki przeciw półpaścowi przed jej wydaniem lub podaniem (żywa czy rekombinowana)
- odstęp czasowy między szczepieniem a ostatnią dawką siponimodu
Bezpieczniejsze alternatywy
rekombinowana szczepionka przeciw półpaścowi z adiuwantem
Kiedy ocena się zmienia
| Szczepionka rekombinowana z adiuwantem (bez żywego wirusa)postać · szczepionka przeciw półpaścowi | ryzyko maleje | Szczepionka rekombinowana nie niesie ryzyka zakażenia szczepem szczepionkowym, ale w trakcie leczenia siponimodem i do 4 tygodni po nim odpowiedź na szczepienie może być słabsza. |
| odstep ≥ 4 tygodnie od zakończenia leczenia siponimodemsiponimod | inne zalecenie | Zakaz stosowania żywych szczepionek obowiązuje w trakcie leczenia siponimodem i przez 4 tygodnie po jego zakończeniu. |
| Przerwa w leczeniu od 1 tygodnia przed do 4 tygodni po szczepieniuodstep · siponimod | inne zalecenie | Przerwanie siponimodu na 1 tydzień przed szczepieniem aż do upływu 4 tygodni po szczepieniu pozwala zachować skuteczność szczepienia. Przerwę zleca neurolog. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zostavax, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zostavax-100353400/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Mayzent 0,25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mayzent-100432765/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Shingrix -, proszek i zawiesina do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/shingrix-100402280/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Mayzent. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/mayzent-100432765/
Połączenie przeciwwskazaneZydowudyna+ SiponimodSiponimodu nie stosuje się u pacjentów z zespołem niedoboru odporności, dlatego u osoby leczonej zydowudyną z powodu zakażenia HIV połączenia należy unikać.Nie łącz tych leków na własną rękę i jak najszybciej powiedz neurologowi oraz lekarzowi, który przepisał zydowudynę, że przyjmujesz oba leki.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie łącz tych leków na własną rękę i jak najszybciej powiedz neurologowi oraz lekarzowi, który przepisał zydowudynę, że przyjmujesz oba leki.
Siponimod osłabia odporność, a zydowudynę przyjmuje się zwykle przy zakażeniu HIV, które również osłabia odporność. Razem mogą bardzo zwiększyć ryzyko ciężkich zakażeń, także takich, które atakują mózg. Zydowudyna może też obniżać liczbę krwinek, co dodatkowo osłabia organizm.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- częste albo nawracające infekcje
- nasilone osłabienie, bladość, duszność przy wysiłku
- nowe zaburzenia widzenia, mowy, równowagi lub osłabienie jednej strony ciała
- silny ból głowy ze sztywnością karku
- zmiany zachowania lub pamięci
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Siponimodu nie stosuje się u pacjentów z zespołem niedoboru odporności, dlatego u osoby leczonej zydowudyną z powodu zakażenia HIV połączenia należy unikać[1]. Wybór leczenia stwardnienia rozsianego u takiego pacjenta powinien ustalić neurolog wspólnie z lekarzem chorób zakaźnych. Jeśli zydowudyna jest podawana osobie bez rozpoznanego zakażenia HIV, decyzję o kontynuacji siponimodu podejmuje lekarz po ocenie morfologii krwi i ryzyka zakażeń.
Skutek kliniczny
U osoby z zakażeniem HIV leczonej zydowudyną siponimod może pogłębić niedobór odporności i zwiększyć ryzyko ciężkich zakażeń oportunistycznych, w tym postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii i kryptokokowego zapalenia opon mózgowych, które w wywiadzie również wykluczają stosowanie siponimodu[1]. Do tego może dochodzić sumowanie cytopenii – limfopenii po siponimodzie oraz niedokrwistości i neutropenii po zydowudynie.
Mechanizm
Interakcja ma charakter farmakodynamiczny i wynika głównie z choroby, w której stosuje się zydowudynę. Zespół niedoboru odporności jest przeciwwskazaniem do stosowania siponimodu[1]. Zydowudynę stosuje się w zakażeniu HIV, a jej podawanie jest przeciwwskazane przy liczbie granulocytów obojętnochłonnych poniżej 0,75 × 10^9/l lub stężeniu hemoglobiny poniżej 7,5 g/100 ml, co wskazuje na jej działanie hamujące szpik[2]. Siponimod jako modulator receptora S1P zatrzymuje limfocyty w węzłach chłonnych i zmniejsza ich liczbę we krwi, a ostrożność obowiązuje przy łączeniu go z lekami wpływającymi na układ immunologiczny ze względu na addycyjne działanie[1]. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, ponieważ zydowudyna jest metabolizowana głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym[2], a siponimod głównie przez CYP2C9[1].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem – limfocyty, granulocyty obojętnochłonne, hemoglobina
- liczba limfocytów CD4 i wiremia HIV
- objawy zakażeń, w tym zakażeń oportunistycznych
- nowe objawy neurologiczne sugerujące postępującą wieloogniskową leukoencefalopatię
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Mayzent 0,25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mayzent-100432765/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Retrovir 250 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/retrovir-100198097/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Mayzent. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/mayzent-100432765/
Oznaczenia na tej stronie
- Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.