Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Buprenorfina / Buprenorfina i lewometadon

Buprenorfina i lewometadon

Jaki opis pokazać?

Połączenie przeciwwskazane

Buprenorfiny nie podaje się w trakcie leczenia lewometadonem.

Nie przyjmuj buprenorfiny w trakcie leczenia lewometadonem i przed każdą zmianą leczenia porozmawiaj z lekarzem, który prowadzi twoją terapię.

Połączenie przeciwwskazaneBuprenorfina+ LewometadonBuprenorfiny nie podaje się w trakcie leczenia lewometadonem.Nie przyjmuj buprenorfiny w trakcie leczenia lewometadonem i przed każdą zmianą leczenia porozmawiaj z lekarzem, który prowadzi twoją terapię.szybki (godziny)rozległe badania

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj buprenorfiny w trakcie leczenia lewometadonem i przed każdą zmianą leczenia porozmawiaj z lekarzem, który prowadzi twoją terapię.

Buprenorfiny nie wolno przyjmować razem z lewometadonem. Buprenorfina blokuje działanie lewometadonu i może wywołać nagłe, bardzo nieprzyjemne objawy odstawienia. Oba leki mogą też razem nadmiernie usypiać i spowalniać oddech. Jeśli lekarz zmienia ci lewometadon na buprenorfinę, pierwszą dawkę nowego leku przyjmujesz dopiero po przerwie, którą on wyznaczy.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nagły niepokój, drżenie i silna potliwość
  • łzawienie oczu i wodnisty katar
  • bóle mięśni, skurcze brzucha, biegunka lub wymioty
  • silna senność, trudność z obudzeniem się
  • wolny lub płytki oddech – w takiej sytuacji dzwoń pod 112
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm, PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Buprenorfiny nie podaje się w trakcie leczenia lewometadonem[1]. Przy planowanej zamianie lewometadonu na buprenorfinę pierwszą dawkę buprenorfiny podaje się najwcześniej 20 godzin po ostatniej dawce lewometadonu[2]. Zamianę prowadzi lekarz prowadzący leczenie substytucyjne. Gdy pacjent leczony lewometadonem potrzebuje leku przeciwbólowego, nie stosuje się buprenorfiny, a wybór innego opioidu wymaga ostrożnego dawkowania i obserwacji oddechu, bo każdy opioid nasila hamowanie ośrodkowego układu nerwowego[1].

Skutek kliniczny

Podanie buprenorfiny w trakcie leczenia lewometadonem może wywołać nagły zespół odstawienia opioidów[1]. Jednoczesne działanie obu leków na ośrodkowy układ nerwowy może też nasilić sedację i depresję oddechową[3].

Mechanizm

Buprenorfina jest częściowym agonistą receptora opioidowego μ o bardzo dużym powinowactwie, więc wypiera lewometadon, pełnego agonistę, z receptorów i osłabia jego działanie. U osoby przyzwyczajonej do pełnego agonisty takie wyparcie wywołuje gwałtowny zespół odstawienia[1]. Oba leki hamują ośrodkowy układ nerwowy, a buprenorfina nasila działanie innych leków o takim działaniu[3].

Metabolizm i transportery

  • Buprenorfina: substrat CYP3A4[4]
  • Lewometadon: substrat CYP2B6[5], substrat CYP2C19[5], substrat CYP2D6[5], substrat CYP3A4[5]

Monitorować

  • objawy odstawienia opioidów (niepokój, potliwość, łzawienie, wodnisty katar, rozszerzone źrenice, bóle mięśni, biegunka, wymioty)
  • stopień sedacji
  • częstość i głębokość oddechu
  • czas od ostatniej dawki lewometadonu przy zamianie leczenia

Bezpieczniejsze alternatywy

morfinaoksykodon

Kiedy ocena się zmienia

odstep ≥ 20 h od ostatniej dawki lewometadonulewometadoninne zaleceniePrzy planowanej zamianie lewometadonu na buprenorfinę pierwszą dawkę buprenorfiny podaje się najwcześniej 20 godzin po ostatniej dawce lewometadonu, pod nadzorem lekarza prowadzącego leczenie substytucyjne i z obserwacją objawów odstawienia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Levomethadone Hydrochloride Molteni 5 mg/ml, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/levomethadone-hydrochloride-molteni-100331969/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lefisyo 5 mg/ml, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lefisyo-100449903/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol 0,2 mg, tabletki podjęzykowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Levomethadone Hydrochloride Molteni. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/levomethadone-hydrochloride-molteni-100331969/

Alkohol przy tych lekach

Połączenie przeciwwskazaneBuprenorfinaa alkoholNie należy podawać buprenorfiny osobie w stanie ostrego upojenia alkoholowego ani z delirium tremens Przez cały okres leczenia pacjent powinien całkowicie unikać alkoholu, szczególnie na początku terapii i przy zmianie dawki.Nie pij alkoholu przez cały czas leczenia buprenorfiną i nigdy nie przyjmuj leku, gdy jesteś pod wpływem alkoholu.szybki (godziny)badania kliniczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie pij alkoholu przez cały czas leczenia buprenorfiną i nigdy nie przyjmuj leku, gdy jesteś pod wpływem alkoholu.

Buprenorfiny nie wolno łączyć z alkoholem. Alkohol bardzo nasila działanie leku, co może wywołać silną senność, spowolnienie lub zatrzymanie oddechu, a nawet śmierć. U osób, które często piją alkohol, lek może też bardziej obciążać wątrobę.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • bardzo silna senność lub trudność z obudzeniem
  • wolny, płytki lub nieregularny oddech
  • sine usta lub paznokcie
  • splątanie, zawroty głowy, zaburzenia równowagi
  • bardzo małe źrenice
  • zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie, PD – synergizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Nie należy podawać buprenorfiny osobie w stanie ostrego upojenia alkoholowego ani z delirium tremens[1] Przez cały okres leczenia pacjent powinien całkowicie unikać alkoholu, szczególnie na początku terapii i przy zmianie dawki. U pacjentów z chorobą alkoholową buprenorfinę należy stosować ostrożnie[1] a przy dłuższym leczeniu kontrolować czynność wątroby[1] U pacjentów leczonych z powodu uzależnienia od opioidów warto ocenić wzorzec picia alkoholu i rozważyć zapewnienie dostępu do naloksonu.

Skutek kliniczny

Najgroźniejszym skutkiem połączenia jest depresja oddechowa, która może prowadzić do śpiączki i zgonu. W analizie zgonów z powodu zatrucia u pacjentów leczonych buprenorfiną z powodu zaburzeń związanych z używaniem opioidów alkohol był częstym czynnikiem współistniejącym. Alkohol nasila działanie uspokajające buprenorfiny, co może być niebezpieczne podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn[1] U osób nadużywających alkoholu wzrasta także ryzyko uszkodzenia wątroby[1]

Mechanizm

Alkohol i buprenorfina sumują swoje hamujące działanie na ośrodkowy układ nerwowy, co może prowadzić do głębokiej sedacji i depresji oddechowej. Charakterystyka produktu buprenorfiny w tabletkach podjęzykowych 0,2 mg podaje, że „Alkohol nasila hamujące działanie buprenorfiny na ośrodkowy układ nerwowy”[1] Charakterystyka produktu buprenorfiny w tabletkach podjęzykowych 2 mg wymienia w przeciwwskazaniach „Ostre upojenie alkoholowe lub delirium tremens”[1] Zapisy różnią się więc między produktami – w postaci 0,2 mg alkoholizm i delirium tremens są wymienione jedynie wśród stanów wymagających ostrożności, a w postaci 2 mg ostre upojenie alkoholowe jest przeciwwskazaniem. Buprenorfina jako częściowy agonista receptora opioidowego μ wykazuje efekt pułapowy w zakresie depresji oddechowej, jednak w połączeniu z innymi depresantami ośrodkowego układu nerwowego, takimi jak alkohol, ten efekt ochronny może zostać utracony. Dodatkowo nadużywanie alkoholu może nasilać uszkodzenie wątroby związane ze stosowaniem buprenorfiny, zwłaszcza w dużych dawkach[1]

Metabolizm i transportery

  • Buprenorfina: substrat CYP3A4[2]

Monitorować

  • poziom sedacji i świadomości
  • częstość i głębokość oddechów
  • saturacja krwi tętniczej przy podejrzeniu depresji oddechowej
  • objawy upojenia alkoholowego przed podaniem dawki
  • aktywność aminotransferaz u osób nadużywających alkoholu

Kiedy ocena się zmienia

Ostre upojenie alkoholowe lub delirium tremensilość alkoholu · pacjentinterakcja nie dotyczyOstre upojenie alkoholowe i delirium tremens są przeciwwskazaniem do stosowania buprenorfiny w postaci 2 mg Dawki nie należy podawać do czasu wytrzeźwienia pacjenta.
Tabletki podjęzykowe 0,2 mgpostać · alkoholinne zalecenieCharakterystyka produktu buprenorfiny 0,2 mg nie wymienia alkoholu w przeciwwskazaniach, wskazuje jedynie na nasilenie hamującego działania na ośrodkowy układ nerwowy i konieczność ostrożności u osób z chorobą alkoholową Mimo to ze względu na ryzyko depresji oddechowej pacjent powinien unikać alkoholu.
Początek leczenia lub zmiana dawkiczas leczenia · pacjentryzyko rośnieNa początku leczenia i po zwiększeniu dawki ryzyko nadmiernej sedacji i zaburzeń zdolności prowadzenia pojazdów po alkoholu jest największe.
Przewlekłe nadużywanie alkoholuilość alkoholu · pacjentinne zalecenieNadużywanie alkoholu może nasilać uszkodzenie wątroby związane z buprenorfiną Przy kontynuacji leczenia należy ściśle kontrolować czynność wątroby

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol 0,2 mg, tabletki podjęzykowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bunondol-100011957/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaLewometadona alkoholNależy unikać przyjmowania alkoholu podczas leczenia lewometadonem.Nie pij alkoholu w czasie leczenia lewometadonem, a jeśli trudno ci z niego zrezygnować, porozmawiaj z lekarzem prowadzącym.szybki (godziny)rozległe badania

Niekorzystna interakcja

Nie pij alkoholu w czasie leczenia lewometadonem, a jeśli trudno ci z niego zrezygnować, porozmawiaj z lekarzem prowadzącym.

Lewometadon i alkohol działają podobnie na mózg – oba spowalniają jego pracę i oddychanie. Razem mogą wywołać silną senność, utratę przytomności, a nawet zatrzymanie oddechu i śmierć. Ryzyko jest największe na początku leczenia, po zwiększeniu dawki i gdy pijesz więcej alkoholu. Jeśli trudno ci przestać pić, powiedz o tym lekarzowi – można ci w tym pomóc.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silna senność, trudność z obudzeniem się
  • bardzo wolny, płytki lub nieregularny oddech
  • bardzo małe źrenice
  • splątanie, bełkotliwa mowa, chwiejny chód
  • sine usta lub paznokcie
  • kołatanie serca, omdlenie
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – synergizm, PK – metabolizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Należy unikać przyjmowania alkoholu podczas leczenia lewometadonem[1]. Przed włączeniem leku i w trakcie terapii warto ocenić wzorzec picia, a u osób z zaburzeniami związanymi z używaniem alkoholu rozważyć równoległe leczenie uzależnienia i indywidualny schemat terapii, w tym hospitalizację u pacjentów z utrwalonymi, wysoce szkodliwymi zachowaniami[1]. Pacjenta i jego bliskich należy poinformować o objawach przedawkowania i o konieczności wezwania pogotowia. Przy przewlekłym piciu warto kontrolować elektrolity, czynność wątroby i EKG.

Skutek kliniczny

Nadmierna senność, splątanie, zaburzenia koordynacji, spowolnienie i spłycenie oddechu, utrata przytomności, śpiączka i zgon[1]. Ryzyko jest największe przy piciu dużych ilości alkoholu, na początku leczenia i po zwiększeniu dawki, po przerwie w przyjmowaniu leku (spadek tolerancji) oraz przy jednoczesnym stosowaniu innych substancji działających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy. Przewlekłe picie może dodatkowo destabilizować leczenie substytucyjne i sprzyjać zaburzeniom rytmu serca.

Mechanizm

Lewometadon jako agonista receptorów opioidowych mi i alkohol jako substancja hamująca ośrodkowy układ nerwowy (nasilenie przekaźnictwa GABA-ergicznego, hamowanie receptorów NMDA) wspólnie tłumią ośrodek oddechowy w pniu mózgu i poziom świadomości, a ich działanie sumuje się albo wzajemnie potęguje. Jedna z charakterystyk produktu lewometadonu wskazuje, że jednoczesne stosowanie opioidów, w tym lewometadonu, i alkoholu może prowadzić do sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu[1]. ChPL drugiego produktu lewometadonu w tej samej postaci nie wspomina o alkoholu, ale ryzyko wynika z właściwości substancji czynnej i dotyczy jej niezależnie od producenta. Dodatkowo przewlekłe nadużywanie alkoholu może zmieniać metabolizm wątrobowy lewometadonu (indukcja enzymów przy piciu przewlekłym, zaburzony metabolizm przy uszkodzeniu wątroby), co może prowadzić do wahań stężenia leku – od objawów odstawiennych po kumulację. Alkohol sprzyja też zaburzeniom elektrolitowym (hipokaliemia, hipomagnezemia), które mogą nasilać wydłużenie odstępu QT związane z lewometadonem.

Metabolizm i transportery

  • Lewometadon: substrat CYP2B6[2], substrat CYP2C19[2], substrat CYP2D6[2], substrat CYP3A4[2]

Monitorować

  • poziom świadomości i nasilenie sedacji
  • częstość i głębokość oddechu
  • objawy odstawienne lub objawy przedawkowania przy zmianie wzorca picia
  • stężenie potasu i magnezu
  • EKG z oceną odstępu QT
  • parametry czynności wątroby

Kiedy ocena się zmienia

Duża ilość alkoholu, upojenieilość alkoholu · pacjentryzyko rośniePicie dużych ilości alkoholu przy lewometadonie wiąże się z bezpośrednim zagrożeniem życia z powodu depresji oddechowej i śpiączki, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących inne leki działające depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy.
Początek leczenia, zwiększenie dawki lub wznowienie po przerwieczas leczenia · alkoholryzyko rośnieLewometadon kumuluje się w pierwszych dniach leczenia i po zmianie dawki, a po przerwie spada tolerancja na opioidy, przez co dołączenie alkoholu szczególnie łatwo prowadzi do przedawkowania.
Przewlekłe nadużywanie alkoholuczas leczenia · pacjentinne zalecenieU osób przewlekle nadużywających alkoholu należy rozważyć leczenie uzależnienia i indywidualny schemat terapii, kontrolować elektrolity, czynność wątroby i EKG, a także obserwować objawy wahań stężenia lewometadonu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Levomethadone Hydrochloride Molteni 5 mg/ml, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/levomethadone-hydrochloride-molteni-100331969/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Levomethadone Hydrochloride Molteni. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/levomethadone-hydrochloride-molteni-100331969/

Pełny opis tej pary

Inne interakcje tych leków 539

Połączenie przeciwwskazaneBuprenorfina+ NalmefenNie łącz nalmefenu z buprenorfiną.Nie łącz tych leków i od razu porozmawiaj z lekarzem albo farmaceutą, jeśli dostałeś oba.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie łącz tych leków i od razu porozmawiaj z lekarzem albo farmaceutą, jeśli dostałeś oba.

Tych dwóch leków nie wolno przyjmować razem. Nalmefen blokuje działanie buprenorfiny, więc buprenorfina może przestać łagodzić ból albo działać w leczeniu uzależnienia. Może też dojść do nagłych, bardzo nieprzyjemnych objawów odstawienia.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nagły niepokój, drżenie lub rozdrażnienie
  • silne pocenie się, ziewanie, łzawienie oczu lub katar
  • bóle mięśni, skurcze brzucha, biegunka lub wymioty
  • powrót lub nasilenie bólu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz nalmefenu z buprenorfiną. Połączenie jest przeciwwskazane[1]. Nalmefenu nie włącza się także u pacjentów, u których podejrzewa się stosowanie opioidów w ostatnim czasie[1]. U pacjenta leczonego buprenorfiną, który wymaga wsparcia w ograniczaniu picia alkoholu, lekarz powinien dobrać lek bez działania na receptory opioidowe.

Skutek kliniczny

Połączenie może wywołać ostry zespół odstawienia opioidów u osoby przyjmującej buprenorfinę oraz osłabić albo znieść jej działanie przeciwbólowe lub substytucyjne. Nalmefenu nie stosuje się również u osób uzależnionych od opioidów aktualnie lub w niedawnej przeszłości ani u osób z ostrymi objawami odstawienia opioidów[1].

Mechanizm

Nalmefen jest antagonistą receptorów opioidowych i blokuje działanie agonistów oraz częściowych agonistów tych receptorów, w tym buprenorfiny. Nalmefenu nie stosuje się u pacjentów przyjmujących częściowych agonistów receptorów opioidowych, takich jak buprenorfina[1]. Pacjent przyjmujący nalmefen może nie odnieść korzyści z jednocześnie stosowanego agonisty opioidów[1].

Metabolizm i transportery

  • Buprenorfina: substrat CYP3A4[2]
  • Nalmefen: drugorzędny szlak substrat CYP3A4[3], wrażliwy substrat UGT2B7[3]

Monitorować

  • objawy odstawienia opioidów (niepokój, pocenie, ziewanie, łzawienie, katar, rozszerzone źrenice, bóle mięśni, biegunka, wymioty)
  • nasilenie bólu lub utrata kontroli bólu
  • głód opioidowy i ryzyko powrotu do przyjmowania opioidów u pacjentów w leczeniu substytucyjnym

Bezpieczniejsze alternatywy

akamprozat

Kiedy ocena się zmienia

Nalmefen dołączony do trwającego leczenia buprenorfinąkolejność włączenia · buprenorfinainne zalecenieDołączenie nalmefenu u pacjenta przyjmującego buprenorfinę grozi wywołaniem zespołu odstawienia opioidów i utratą kontroli bólu lub skuteczności leczenia substytucyjnego. Nalmefenu nie włącza się także u osób, u których podejrzewa się niedawne przyjmowanie opioidów.
Buprenorfina potrzebna u pacjenta przyjmującego nalmefenkolejność włączenia · nalmefeninne zalecenieU pacjenta przyjmującego nalmefen buprenorfina może nie przynieść oczekiwanego działania przeciwbólowego. Lekarz powinien wybrać leczenie bólu, które nie działa przez receptory opioidowe.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Selincro 18 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/selincro-100299622/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Selincro. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/selincro-100299622/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneEfawirenz+ LewometadonNie łącz efawirenzu z lewometadonem.Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, tylko jak najszybciej porozmawiaj z lekarzem, który leczy cię z HIV, i z lekarzem prowadzącym terapię lewometadonem.opóźniony (dni)badania kliniczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, tylko jak najszybciej porozmawiaj z lekarzem, który leczy cię z HIV, i z lekarzem prowadzącym terapię lewometadonem.

Efawirenz i lewometadon nie powinny być stosowane razem. Oba leki mogą zaburzać rytm serca, a ich połączenie zwiększa ryzyko groźnej arytmii. Efawirenz osłabia też działanie lewometadonu, więc możesz odczuwać objawy odstawienia. Gdy przestaniesz brać efawirenz, lewometadon może zacząć działać za silnie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca, nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • niepokój, poty, ziewanie, łzawienie, katar, bóle mięśni, biegunka
  • silna senność, spowolniony lub płytki oddech
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Nie łącz efawirenzu z lewometadonem[1]. U pacjenta w terapii substytucyjnej wybierz lek przeciwretrowirusowy bez działania indukującego i bez wpływu na QT. Jeśli lekarz prowadzący mimo to utrzymuje połączenie, wykonaj EKG przed włączeniem i w trakcie leczenia oraz kontroluj elektrolity. Obserwuj pacjenta pod kątem objawów odstawienia i w razie potrzeby zwiększ dawkę lewometadonu[2]. Po odstawieniu efawirenzu obserwuj pacjenta pod kątem przedawkowania i odpowiednio zmniejsz dawkę lewometadonu[2].

Skutek kliniczny

Spadek stężenia lewometadonu może wywołać objawy odstawienia opioidu i utratę kontroli uzależnienia lub bólu[2]. Sumowanie wpływu na odstęp QTc zwiększa ryzyko komorowych zaburzeń rytmu, w tym częstoskurczu typu torsade de pointes[1]. Po odstawieniu efawirenzu stężenie lewometadonu rośnie i pojawia się ryzyko przedawkowania z sedacją i depresją oddechową[2].

Mechanizm

Efawirenz indukuje CYP3A4 i CYP2B6[1], a lewometadon jest N-demetylowany głównie przez CYP3A4, CYP2B6, CYP2C19 i CYP2D6, więc efawirenz zmniejsza stężenie lewometadonu w osoczu i skraca jego działanie[2][3]. Oba leki mogą też wydłużać odstęp QTc, a efawirenzu nie łączy się z lekami wydłużającymi QT, w tym z metadonem, którego aktywnym enancjomerem jest lewometadon[1].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Efawirenz – inhibitor CYP2C19[4], lewometadon – substrat CYP2C19[5]
  • Efawirenz – inhibitor CYP2D6[4], lewometadon – substrat CYP2D6[5]
  • Efawirenz – inhibitor CYP3A4[4], lewometadon – substrat CYP3A4[5]
  • Efawirenz – umiarkowany induktor CYP2B6[6], lewometadon – substrat CYP2B6[5]
  • Efawirenz – umiarkowany induktor CYP2C19[6], lewometadon – substrat CYP2C19[5]
  • Efawirenz – umiarkowany induktor CYP3A4[6], lewometadon – substrat CYP3A4[5]
  • Efawirenz: inhibitor CYP1A2[4], inhibitor CYP2C19[4], inhibitor CYP2C9[4], inhibitor CYP2D6[4], inhibitor CYP3A4[4], umiarkowany induktor CYP2B6[6], umiarkowany induktor CYP2C19[6], induktor CYP2C9[4], umiarkowany induktor CYP3A4[6], induktor UGT1A1[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP2B6[6], wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Lewometadon: substrat CYP2B6[5], substrat CYP2C19[5], substrat CYP2D6[5], substrat CYP3A4[5]

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc przed włączeniem i w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy odstawienia opioidu (niepokój, ziewanie, łzawienie, biegunka, bóle mięśni)
  • objawy przedawkowania po odstawieniu efawirenzu (senność, spowolniony oddech)
  • odpowiedź wirusologiczna (wiremia HIV)

Bezpieczniejsze alternatywy

dolutegrawirraltegrawirbiktegrawir

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie efawirenzu u pacjenta na lewometadoniekolejność włączenia · efawirenzinne zaleceniePo odstawieniu induktora stężenie lewometadonu stopniowo rośnie, dlatego obserwuj pacjenta pod kątem przedawkowania i zmniejsz dawkę lewometadonu, jeśli była wcześniej zwiększana.
Włączenie efawirenzu u pacjenta na stałej dawce lewometadonukolejność włączenia · efawirenzinne zalecenieObjawy odstawienia mogą pojawić się dopiero po kilku dniach lub tygodniach, gdy indukcja enzymatyczna osiąga pełne nasilenie.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Stocrin 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/stocrin-100091726/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Levomethadone Hydrochloride Molteni 5 mg/ml, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/levomethadone-hydrochloride-molteni-100331969/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lefisyo 5 mg/ml, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lefisyo-100449903/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Stocrin. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/stocrin-100091726/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Levomethadone Hydrochloride Molteni. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/levomethadone-hydrochloride-molteni-100331969/
  6. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneHydroksymaślan sodu+ BuprenorfinaNie łącz hydroksymaślanu sodu z buprenorfiną w żadnej postaci i w żadnym wskazaniu, czyli ani w leczeniu bólu, ani w leczeniu substytucyjnym uzależnienia od opioidów.Nie przyjmuj tych leków razem i zanim weźmiesz kolejną dawkę któregokolwiek z nich, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj tych leków razem i zanim weźmiesz kolejną dawkę któregokolwiek z nich, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Tych dwóch leków nie wolno przyjmować razem. Oba silnie usypiają i spowalniają oddech, a razem mogą doprowadzić do bardzo głębokiego snu, z którego trudno się obudzić, a nawet do zatrzymania oddechu. Ryzyko jest szczególnie duże w nocy, gdy śpisz po przyjęciu leku na narkolepsję.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • bardzo silna senność lub trudność z obudzeniem
  • wolny, płytki lub nieregularny oddech
  • chrapliwy oddech lub przerwy w oddychaniu
  • sinienie ust lub palców
  • splątanie lub utrata przytomności
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie, PD – synergizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz hydroksymaślanu sodu z buprenorfiną w żadnej postaci i w żadnym wskazaniu, czyli ani w leczeniu bólu, ani w leczeniu substytucyjnym uzależnienia od opioidów[1][2]. Jeśli pacjent wymaga buprenorfiny, lekarz prowadzący leczenie narkolepsji decyduje o odstawieniu hydroksymaślanu sodu albo zmianie leczenia narkolepsji. W leczeniu bólu rozważ nieopioidowe leki przeciwbólowe. Jeśli połączenie zostało już przyjęte, oceń stan świadomości i oddech pacjenta, a przy objawach depresji oddechowej wezwij pomoc medyczną.

Skutek kliniczny

Połączenie grozi nadmierną sedacją, depresją oddechową, śpiączką i zgonem. Opioid w skojarzeniu z lekiem uspokajającym zwiększa ryzyko nadmiernego uspokojenia, depresji oddechowej, śpiączki lub śmierci przez addytywne działanie depresyjne na OUN[3]. Po pojedynczej dawce 2,25 g hydroksymaślanu sodu i 100 mg tramadolu u zdrowych dorosłych nie wykazano interakcji. Przy dawkach hydroksymaślanu sodu do 9 g/dobę w połączeniu z większymi dawkami opioidów nie można jednak wykluczyć depresji OUN i depresji oddechowej[1]. Ryzyko rośnie, ponieważ hydroksymaślan sodu przyjmuje się w nocy, w czasie snu, gdy pacjent nie kontroluje oddechu.

Mechanizm

Hydroksymaślanu sodu nie stosuje się u pacjentów leczonych opioidami[1][2]. Oba leki silnie hamują ośrodkowy układ nerwowy. Hydroksymaślan sodu działa przez receptory GABA-B i swoiste receptory GHB. Buprenorfina jest częściowym agonistą receptora opioidowego mi. Ich działanie sedacyjne i hamujące ośrodek oddechowy sumuje się. Buprenorfina nasila działanie leków uspokajających, nasennych i innych substancji hamujących ośrodkowy układ nerwowy[3]. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, ponieważ hydroksymaślan sodu nie hamuje istotnie izoenzymów cytochromu P450[1].

Metabolizm i transportery

  • Buprenorfina: substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • stan świadomości i nasilenie sedacji
  • częstość i głębokość oddechów
  • saturacja krwi tętniczej
  • ciśnienie tętnicze

Bezpieczniejsze alternatywy

pitolisant

Kiedy ocena się zmienia

System transdermalnypostać · buprenorfinainne zaleceniePo zdjęciu plastra z buprenorfiną lek nadal uwalnia się ze skóry i działa przez dłuższy czas. Hydroksymaślanu sodu nie włączaj bezpośrednio po zdjęciu plastra – odstęp ustala lekarz.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xyrem 500 mg/ml, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/xyrem-100000362/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sodium oxybate Accord 500 mg/ml, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sodium-oxybate-accord-100406696/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol 0,2 mg, tabletki podjęzykowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bunondol-100011957/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneLewometadon+ LefamulinaNie łącz lefamuliny z lewometadonem – połączenie jest przeciwwskazane.Nie zaczynaj lefamuliny, jeśli przyjmujesz lewometadon, i od razu powiedz lekarzowi lub farmaceucie o swoim leczeniu, żeby dobrali inny antybiotyk.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj lefamuliny, jeśli przyjmujesz lewometadon, i od razu powiedz lekarzowi lub farmaceucie o swoim leczeniu, żeby dobrali inny antybiotyk.

Lewometadon i lefamulina mogą zaburzać pracę serca, a razem robią to znacznie silniej. Lefamulina może też zwiększyć ilość lewometadonu we krwi, przez co staje się on mocniejszy i może powodować silną senność oraz spowolnienie oddechu. Tych leków nie wolno łączyć.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy albo omdlenie
  • silna senność
  • spowolniony lub płytki oddech
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz lefamuliny z lewometadonem – połączenie jest przeciwwskazane[1]. U pacjenta leczonego lewometadonem wybierz antybiotyk, który nie wydłuża odstępu QT i nie hamuje CYP3A. Nie odstawiaj ani nie zmieniaj dawki lewometadonu tylko po to, by zastosować lefamulinę.

Skutek kliniczny

Zwiększa się ryzyko znacznego wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes, które mogą zagrażać życiu. Wzrost stężenia lewometadonu może też nasilić senność, sedację i depresję oddechową.

Mechanizm

Lewometadon i lefamulina wydłużają odstęp QT, więc ich działanie na repolaryzację serca się sumuje. Lefamuliny nie łączy się z lekami wydłużającymi odstęp QT ani z substratami CYP3A, które wydłużają odstęp QT[1]. Lefamulina jest umiarkowanym inhibitorem CYP3A, a podana doustnie może zwiększać stężenie leków metabolizowanych przez ten enzym[1]. Lewometadon jest metabolizowany między innymi przez CYP3A4, dlatego jego stężenie może wzrosnąć, co dodatkowo nasila wydłużenie QT i działanie opioidowe.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Lefamulina – umiarkowany inhibitor CYP3A4[2], lewometadon – substrat CYP3A4[3]
  • Lewometadon: substrat CYP2B6[3], substrat CYP2C19[3], substrat CYP2D6[3], substrat CYP3A4[3]
  • Lefamulina: inhibitor BCRP[2], inhibitor CYP2C8[2], umiarkowany inhibitor CYP3A4[2], inhibitor MATE1[2], inhibitor OATP1B1[2], inhibitor OATP1B3[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc, jeśli połączenie zostało już podane
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy sedacji i depresji oddechowej
  • kołatanie serca, omdlenia, zawroty głowy

Bezpieczniejsze alternatywy

amoksycylinaamoksycylina z kwasem klawulanowymcefuroksymceftriaksondoksycyklina

Kiedy ocena się zmienia

Dożylnadroga podania · lefamulinainne zalecenieHamowanie CYP3A dotyczy przede wszystkim lefamuliny podawanej doustnie, więc przy podaniu dożylnym składowa farmakokinetyczna może być słabsza. Sumowanie działania wydłużającego QT pozostaje, dlatego połączenie nadal jest przeciwwskazane.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/xenleta-100440180/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/xenleta-100440180/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Levomethadone Hydrochloride Molteni. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/levomethadone-hydrochloride-molteni-100331969/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneMoklobemid+ LewometadonNie łącz moklobemidu z lewometadonem.Nie przyjmuj tych leków razem i zanim weźmiesz kolejną dawkę, skontaktuj się z lekarzem, który prowadzi twoje leczenie.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj tych leków razem i zanim weźmiesz kolejną dawkę, skontaktuj się z lekarzem, który prowadzi twoje leczenie.

Tych dwóch leków nie wolno przyjmować razem. Lek na depresję może bardzo silnie nasilić działanie leku opioidowego i wywołać groźną reakcję z gorączką, splątaniem, drżeniem mięśni albo spowolnionym oddechem. Lek opioidowy można zacząć dopiero 2 tygodnie po odstawieniu leku na depresję.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, dreszcze albo silne pocenie się
  • splątanie, niepokój lub pobudzenie
  • drżenie, sztywność albo mimowolne skurcze mięśni
  • nadmierna senność lub spowolniony, płytki oddech
  • szybkie bicie serca albo nagłe skoki ciśnienia
  • biegunka z innymi objawami z tej listy
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – synergizm, PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz moklobemidu z lewometadonem.[1][2] Lewometadon można włączyć dopiero po 2 tygodniach od odstawienia moklobemidu.[1] Przy planowanym włączeniu moklobemidu u pacjenta leczonego lewometadonem trzeba uwzględnić długi okres półtrwania opioidu i wybór leczenia przeciwdepresyjnego uzgodnić z lekarzem prowadzącym terapię substytucyjną albo przeciwbólową. Przy podejrzeniu zespołu serotoninowego pacjent wymaga pilnej oceny lekarskiej, w razie potrzeby w szpitalu.[3]

Skutek kliniczny

Połączenie może wywołać zagrażające życiu reakcje – zespół serotoninowy (splątanie, gorączka, dreszcze, hiperrefleksja, drgawki kloniczne, niestabilność autonomiczna) albo nasiloną depresję ośrodkowego układu nerwowego i oddychania z zaburzeniami krążenia.[1][3]

Mechanizm

Moklobemid jest odwracalnym inhibitorem MAO-A, a lewometadon jest inhibitorem MAO przeciwwskazany ze względu na ryzyko ciężkich reakcji ze strony ośrodkowego układu nerwowego, oddychania i krążenia, opisanych przy łączeniu inhibitorów MAO z opioidami.[1] Metadon (racemat lewometadonu i dekstrometadonu) podawany z inhibitorami MAO może wywołać zespół serotoninowy.[1] Moklobemid nasila działanie opioidów, co może wymagać zmiany ich dawkowania.[3] Dodatkowo moklobemid hamuje CYP2C19, który obok CYP3A4, CYP2B6 i CYP2D6 uczestniczy w N-demetylacji lewometadonu, co może nieznacznie zwiększać jego stężenie.[3][1] Ten mechanizm farmakokinetyczny ma znaczenie drugorzędne wobec interakcji farmakodynamicznej.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Moklobemid – umiarkowany inhibitor CYP2C19[4], lewometadon – substrat CYP2C19[5]
  • Moklobemid: umiarkowany inhibitor CYP2C19[4], substrat CYP2C19[4], substrat CYP2D6[4]
  • Lewometadon: substrat CYP2B6[5], substrat CYP2C19[5], substrat CYP2D6[5], substrat CYP3A4[5]

Monitorować

  • objawy zespołu serotoninowego (splątanie, gorączka, drżenie, sztywność i drgawki mięśni, biegunka)
  • stopień sedacji i częstość oddechów
  • ciśnienie tętnicze i tętno
  • odstęp co najmniej 14 dni od odstawienia moklobemidu przed włączeniem lewometadonu

Kiedy ocena się zmienia

odstep ≥ 14 dni od odstawienia moklobemidumoklobemidinterakcja nie dotyczyPo upływie 2 tygodni od odstawienia moklobemidu można rozpocząć leczenie lewometadonem.
Moklobemid włączany u pacjenta leczonego lewometadonemkolejność włączenia · lewometadoninne zalecenieWłączenie moklobemidu w trakcie terapii lewometadonem jest równie przeciwwskazane. Wybór leku przeciwdepresyjnego należy uzgodnić z lekarzem prowadzącym terapię opioidową.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Levomethadone Hydrochloride Molteni 5 mg/ml, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/levomethadone-hydrochloride-molteni-100331969/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lefisyo 5 mg/ml, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lefisyo-100449903/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Moklar 150 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/moklar-100109461/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Moklar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/moklar-100109461/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Levomethadone Hydrochloride Molteni. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/levomethadone-hydrochloride-molteni-100331969/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSotalol+ BuprenorfinaSotalolu nie łączy się z lekami wydłużającymi odstęp QT.Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, tylko jak najszybciej porozmawiaj z lekarzem, który zdecyduje o zmianie leczenia lub zleci badanie EKG.nieznanyteoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, tylko jak najszybciej porozmawiaj z lekarzem, który zdecyduje o zmianie leczenia lub zleci badanie EKG.

Sotalol to lek na zaburzenia rytmu serca, a buprenorfina to silny lek przeciwbólowy lub stosowany w leczeniu uzależnienia. Oba leki mogą wpływać na pracę serca w podobny sposób. Przyjmowane razem mogą zwiększyć ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca, a także zbyt wolnego tętna i spadku ciśnienia.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • bardzo wolne tętno
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Sotalolu nie łączy się z lekami wydłużającymi odstęp QT[1]. Jeśli pacjent wymaga buprenorfiny, lekarz powinien rozważyć zamianę sotalolu na beta-adrenolityk bez działania klasy III albo wybór opioidu bez wpływu na QT. Gdy leczenie skojarzone jest uznane za niezbędne, przed jego rozpoczęciem należy ocenić odstęp QT i wyrównać hipokaliemię, a następnie ściśle monitorować stan kliniczny, elektrolity i zapis EKG[2]. Nie należy samodzielnie odstawiać żadnego z leków.

Skutek kliniczny

Możliwe addycyjne wydłużenie odstępu QT ze zwiększonym ryzykiem komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes, a także nasilenie bradykardii i niedociśnienia z ryzykiem omdleń.

Mechanizm

Sotalol jako lek przeciwarytmiczny klasy III wydłuża odstęp QT i może wywołać torsade de pointes, zwłaszcza przy hipokaliemii i bradykardii[2]. Buprenorfina także wydłuża odstęp QT, w sposób zależny od dawki, choć słabiej niż metadon. Oba leki mogą też obniżać ciśnienie tętnicze i częstość akcji serca, co sumuje się z działaniem beta-adrenolitycznym sotalolu.

Metabolizm i transportery

  • Buprenorfina: substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • odstęp QTc w EKG przed włączeniem i w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • częstość akcji serca
  • ciśnienie tętnicze
  • objawy omdleń, kołatania serca i zawrotów głowy

Bezpieczniejsze alternatywy

bisoprololmetoprololmorfinaoksykodon

Kiedy ocena się zmienia

ObniżonyeGFR · pacjentryzyko rośnieSotalol jest wydalany przez nerki, więc przy niewydolności nerek jego stężenie i działanie wydłużające QT rosną, co zwiększa ryzyko torsade de pointes przy dodaniu buprenorfiny.
Duże dawkidawka · buprenorfinaryzyko rośnieWydłużenie QT przez buprenorfinę zależy od dawki, dlatego przy dużych dawkach, także w postaci przezskórnej i w leczeniu substytucyjnym, kontrola EKG jest szczególnie ważna.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sotahexal 160 160 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sotahexal-160-100062357/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sotalol Aurovitas 40 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sotalol-aurovitas-100375412/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bunondol-100011957/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneDronedaron+ LewometadonNie łączy się dronedaronu z lewometadonem.Nie zaczynaj brać dronedaronu, jeśli przyjmujesz lewometadon, i od razu powiedz o tym lekarzowi, który go przepisał, oraz lekarzowi prowadzącemu terapię substytucyjną.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj brać dronedaronu, jeśli przyjmujesz lewometadon, i od razu powiedz o tym lekarzowi, który go przepisał, oraz lekarzowi prowadzącemu terapię substytucyjną.

Oba leki wpływają na pracę serca w ten sam sposób i razem mogą wywołać groźne zaburzenia rytmu, nawet zagrażające życiu. Lek na serce może też zwiększyć ilość lewometadonu we krwi, przez co możesz być bardzo senny i oddychać wolniej. Tych leków nie stosuje się razem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy albo omdlenie
  • duża senność lub trudność z wybudzeniem
  • wolny lub płytki oddech
  • po odstawieniu leku na serce – niepokój, poty, bóle mięśni, ziewanie, biegunka
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łączy się dronedaronu z lewometadonem. Gdy pacjent jest leczony lewometadonem, należy wybrać inną strategię kontroli migotania przedsionków, np. kontrolę częstości rytmu lekiem bez działania wydłużającego QT, po konsultacji z kardiologiem. Gdy dronedaron jest niezbędny, rozważa się zmianę terapii substytucyjnej na buprenorfinę, której nie podaje się wcześniej niż po 20 godzinach od ostatniej dawki lewometadonu[1]. Jeśli połączenia nie da się uniknąć przejściowo, wymagane jest wyjściowe i kontrolne EKG z oceną QTc, wyrównanie potasu i magnezu oraz obserwacja w kierunku przedawkowania lub odstawienia opioidu przy każdej zmianie leczenia[1].

Skutek kliniczny

Ryzyko znacznego wydłużenia QT, częstoskurczu typu torsade de pointes, migotania komór i nagłego zgonu sercowego. Możliwe są też objawy przedawkowania lewometadonu – nadmierna senność i depresja oddechowa, a po odstawieniu dronedaronu objawy odstawienia opioidu.

Mechanizm

Oba leki wydłużają odstęp QT i ich działania na repolaryzację komór sumują się. Dronedaron jest lekiem przeciwarytmicznym o działaniu klasy III, a lewometadon wydłuża QT zależnie od stężenia. Leki przeciwarytmiczne hamują wątrobowy metabolizm lewometadonu, co może zwiększać jego stężenie w osoczu i przedłużać działanie[1]. Lewometadon jest N-demetylowany głównie przez CYP3A4, CYP2B6, CYP2C19 i CYP2D6[1], dlatego umiarkowane hamowanie CYP3A4 przez dronedaron daje prawdopodobnie umiarkowany wzrost ekspozycji. Wzrost ten ma jednak znaczenie, bo dodatkowo nasila działanie lewometadonu na QT.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dronedaron – umiarkowany inhibitor CYP3A4[2], lewometadon – substrat CYP3A4[3]
  • Dronedaron: umiarkowany inhibitor CYP3A4[2], inhibitor P-gp[2], wrażliwy substrat CYP3A4[2]
  • Lewometadon: substrat CYP2B6[3], substrat CYP2C19[3], substrat CYP2D6[3], substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem i po osiągnięciu stanu stacjonarnego
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy przedawkowania opioidu – senność, zwężenie źrenic, spowolnienie oddechu
  • objawy odstawienia opioidu po odstawieniu dronedaronu
  • kołatanie serca, omdlenia, zawroty głowy

Bezpieczniejsze alternatywy

buprenorfina

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dronedaronu u pacjenta na stałej dawce lewometadonukolejność włączenia · dronedaroninne zaleceniePo odstawieniu dronedaronu stężenie lewometadonu może się zmniejszyć, dlatego należy obserwować pacjenta w kierunku objawów odstawienia i w razie potrzeby dostosować dawkę.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Levomethadone Hydrochloride Molteni 5 mg/ml, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/levomethadone-hydrochloride-molteni-100331969/
  2. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 13.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Levomethadone Hydrochloride Molteni. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/levomethadone-hydrochloride-molteni-100331969/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneItrakonazol+ LewometadonUnikaj łączenia itrakonazolu z lewometadonem i wybierz lek przeciwgrzybiczy niehamujący CYP3A4.Nie zaczynaj itrakonazolu, zanim lekarz prowadzący leczenie lewometadonem nie dowie się o tym leku i nie zdecyduje, co dalej.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj itrakonazolu, zanim lekarz prowadzący leczenie lewometadonem nie dowie się o tym leku i nie zdecyduje, co dalej.

Itrakonazol sprawia, że lewometadon dłużej utrzymuje się w organizmie i działa silniej. Może to wywołać silną senność, spowolnienie oddechu, a nawet groźne zaburzenia rytmu serca. Działanie itrakonazolu trwa jeszcze do dwóch tygodni po ostatniej dawce.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silna senność lub trudność z obudzeniem się
  • wolny, płytki oddech
  • bardzo wąskie źrenice
  • kołatanie serca, zawroty głowy lub omdlenie
  • po odstawieniu itrakonazolu – niepokój, poty, bóle mięśni, katar, ziewanie
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Unikaj łączenia itrakonazolu z lewometadonem i wybierz lek przeciwgrzybiczy niehamujący CYP3A4. Jeśli zakażenie wymaga itrakonazolu i nie ma alternatywy, połączenie stosuje się tylko pod ścisłą kontrolą lekarską z oceną EKG przed leczeniem i w jego trakcie oraz z gotowością do zmniejszenia dawki lewometadonu. Pacjenta obserwuje się pod kątem objawów przedawkowania, a dawkę lewometadonu dostosowuje się do odpowiedzi klinicznej[1]. Po odstawieniu itrakonazolu stężenie lewometadonu spada stopniowo w ciągu 7–14 dni, co może wywołać objawy odstawienia i wymaga ponownej oceny dawki[2].

Skutek kliniczny

Wzrost stężenia lewometadonu grozi nasiloną sedacją, depresją oddechową i objawami przedawkowania opioidu[1]. Dodatkowo rośnie ryzyko wydłużenia odstępu QT i zagrażającej życiu arytmii typu torsade de pointes[2]. Itrakonazol utrzymuje się w organizmie przez 7–14 dni po odstawieniu, dlatego ryzyko nie znika od razu[2].

Mechanizm

Itrakonazol i jego metabolit hydroksyitrakonazol silnie hamują CYP3A4 i glikoproteinę P[2][3]. Lewometadon jest N-demetylowany głównie przez CYP3A4, a także przez CYP2B6, CYP2C19 i CYP2D6[1]. Zahamowanie CYP3A4 zwiększa stężenie lewometadonu w osoczu i wydłuża jego działanie[1]. Połączenie leku metabolizowanego przez CYP3A4 i wydłużającego odstęp QT z itrakonazolem może prowadzić do tachyarytmii komorowych, w tym torsade de pointes[2].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Itrakonazol – silny inhibitor CYP3A4[4], lewometadon – substrat CYP3A4[5]
  • Itrakonazol: silny inhibitor CYP3A4[4], silny inhibitor P-gp[4], wrażliwy substrat CYP3A4[6]
  • Lewometadon: substrat CYP2B6[5], substrat CYP2C19[5], substrat CYP2D6[5], substrat CYP3A4[5]

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc przed włączeniem itrakonazolu i w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy przedawkowania opioidu – senność, zwolnienie oddechu, zwężenie źrenic
  • kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia
  • objawy odstawienia opioidu po zakończeniu itrakonazolu

Bezpieczniejsze alternatywy

amorolfina (miejscowo)cyklopiroks (miejscowo)kaspofunginamikafunginaanidulafungina

Kiedy ocena się zmienia

odstep ≥ 14 dni od ostatniej dawki itrakonazoluitrakonazolryzyko malejePo 7–14 dniach od odstawienia itrakonazolu jego stężenie staje się prawie nieoznaczalne, u chorych z marskością wątroby spadek może trwać dłużej.
Odstawienie itrakonazolu u pacjenta na lewometadoniekolejność włączenia · lewometadoninne zalecenieJeśli dawkę lewometadonu zmniejszono na czas leczenia itrakonazolem, po jego odstawieniu stężenie lewometadonu spada i mogą pojawić się objawy odstawienia, co wymaga obserwacji i dostosowania dawki.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Levomethadone Hydrochloride Molteni 5 mg/ml, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/levomethadone-hydrochloride-molteni-100331969/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Trioxal 100 mg, kapsułki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/trioxal-100122527/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lefisyo 5 mg/ml, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lefisyo-100449903/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Levomethadone Hydrochloride Molteni. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/levomethadone-hydrochloride-molteni-100331969/
  6. Charakterystyka Produktu Leczniczego Trioxal. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/trioxal-100122527/

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
  • Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.