Interakcje / Buprenorfina / Buprenorfina i nalmefen
Jaki opis pokazać?
Połączenie przeciwwskazane
Nie łącz nalmefenu z buprenorfiną.
Nie łącz tych leków i od razu porozmawiaj z lekarzem albo farmaceutą, jeśli dostałeś oba.
Połączenie przeciwwskazaneBuprenorfina+ NalmefenNie łącz nalmefenu z buprenorfiną.Nie łącz tych leków i od razu porozmawiaj z lekarzem albo farmaceutą, jeśli dostałeś oba.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie łącz tych leków i od razu porozmawiaj z lekarzem albo farmaceutą, jeśli dostałeś oba.
Tych dwóch leków nie wolno przyjmować razem. Nalmefen blokuje działanie buprenorfiny, więc buprenorfina może przestać łagodzić ból albo działać w leczeniu uzależnienia. Może też dojść do nagłych, bardzo nieprzyjemnych objawów odstawienia.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nagły niepokój, drżenie lub rozdrażnienie
- silne pocenie się, ziewanie, łzawienie oczu lub katar
- bóle mięśni, skurcze brzucha, biegunka lub wymioty
- powrót lub nasilenie bólu
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz nalmefenu z buprenorfiną. Połączenie jest przeciwwskazane[1]. Nalmefenu nie włącza się także u pacjentów, u których podejrzewa się stosowanie opioidów w ostatnim czasie[1]. U pacjenta leczonego buprenorfiną, który wymaga wsparcia w ograniczaniu picia alkoholu, lekarz powinien dobrać lek bez działania na receptory opioidowe.
Skutek kliniczny
Połączenie może wywołać ostry zespół odstawienia opioidów u osoby przyjmującej buprenorfinę oraz osłabić albo znieść jej działanie przeciwbólowe lub substytucyjne. Nalmefenu nie stosuje się również u osób uzależnionych od opioidów aktualnie lub w niedawnej przeszłości ani u osób z ostrymi objawami odstawienia opioidów[1].
Mechanizm
Nalmefen jest antagonistą receptorów opioidowych i blokuje działanie agonistów oraz częściowych agonistów tych receptorów, w tym buprenorfiny. Nalmefenu nie stosuje się u pacjentów przyjmujących częściowych agonistów receptorów opioidowych, takich jak buprenorfina[1]. Pacjent przyjmujący nalmefen może nie odnieść korzyści z jednocześnie stosowanego agonisty opioidów[1].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- objawy odstawienia opioidów (niepokój, pocenie, ziewanie, łzawienie, katar, rozszerzone źrenice, bóle mięśni, biegunka, wymioty)
- nasilenie bólu lub utrata kontroli bólu
- głód opioidowy i ryzyko powrotu do przyjmowania opioidów u pacjentów w leczeniu substytucyjnym
Bezpieczniejsze alternatywy
akamprozat
Kiedy ocena się zmienia
| Nalmefen dołączony do trwającego leczenia buprenorfinąkolejność włączenia · buprenorfina | inne zalecenie | Dołączenie nalmefenu u pacjenta przyjmującego buprenorfinę grozi wywołaniem zespołu odstawienia opioidów i utratą kontroli bólu lub skuteczności leczenia substytucyjnego. Nalmefenu nie włącza się także u osób, u których podejrzewa się niedawne przyjmowanie opioidów. |
| Buprenorfina potrzebna u pacjenta przyjmującego nalmefenkolejność włączenia · nalmefen | inne zalecenie | U pacjenta przyjmującego nalmefen buprenorfina może nie przynieść oczekiwanego działania przeciwbólowego. Lekarz powinien wybrać leczenie bólu, które nie działa przez receptory opioidowe. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Selincro 18 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/selincro-100299622/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Selincro. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/selincro-100299622/
Alkohol przy tych lekach
Połączenie przeciwwskazaneBuprenorfinaa alkoholNie należy podawać buprenorfiny osobie w stanie ostrego upojenia alkoholowego ani z delirium tremens Przez cały okres leczenia pacjent powinien całkowicie unikać alkoholu, szczególnie na początku terapii i przy zmianie dawki.Nie pij alkoholu przez cały czas leczenia buprenorfiną i nigdy nie przyjmuj leku, gdy jesteś pod wpływem alkoholu.szybki (godziny)badania kliniczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie pij alkoholu przez cały czas leczenia buprenorfiną i nigdy nie przyjmuj leku, gdy jesteś pod wpływem alkoholu.
Buprenorfiny nie wolno łączyć z alkoholem. Alkohol bardzo nasila działanie leku, co może wywołać silną senność, spowolnienie lub zatrzymanie oddechu, a nawet śmierć. U osób, które często piją alkohol, lek może też bardziej obciążać wątrobę.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- bardzo silna senność lub trudność z obudzeniem
- wolny, płytki lub nieregularny oddech
- sine usta lub paznokcie
- splątanie, zawroty głowy, zaburzenia równowagi
- bardzo małe źrenice
- zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie, PD – synergizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Nie należy podawać buprenorfiny osobie w stanie ostrego upojenia alkoholowego ani z delirium tremens[1] Przez cały okres leczenia pacjent powinien całkowicie unikać alkoholu, szczególnie na początku terapii i przy zmianie dawki. U pacjentów z chorobą alkoholową buprenorfinę należy stosować ostrożnie[1] a przy dłuższym leczeniu kontrolować czynność wątroby[1] U pacjentów leczonych z powodu uzależnienia od opioidów warto ocenić wzorzec picia alkoholu i rozważyć zapewnienie dostępu do naloksonu.
Skutek kliniczny
Najgroźniejszym skutkiem połączenia jest depresja oddechowa, która może prowadzić do śpiączki i zgonu. W analizie zgonów z powodu zatrucia u pacjentów leczonych buprenorfiną z powodu zaburzeń związanych z używaniem opioidów alkohol był częstym czynnikiem współistniejącym. Alkohol nasila działanie uspokajające buprenorfiny, co może być niebezpieczne podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn[1] U osób nadużywających alkoholu wzrasta także ryzyko uszkodzenia wątroby[1]
Mechanizm
Alkohol i buprenorfina sumują swoje hamujące działanie na ośrodkowy układ nerwowy, co może prowadzić do głębokiej sedacji i depresji oddechowej. Charakterystyka produktu buprenorfiny w tabletkach podjęzykowych 0,2 mg podaje, że „Alkohol nasila hamujące działanie buprenorfiny na ośrodkowy układ nerwowy”[1] Charakterystyka produktu buprenorfiny w tabletkach podjęzykowych 2 mg wymienia w przeciwwskazaniach „Ostre upojenie alkoholowe lub delirium tremens”[1] Zapisy różnią się więc między produktami – w postaci 0,2 mg alkoholizm i delirium tremens są wymienione jedynie wśród stanów wymagających ostrożności, a w postaci 2 mg ostre upojenie alkoholowe jest przeciwwskazaniem. Buprenorfina jako częściowy agonista receptora opioidowego μ wykazuje efekt pułapowy w zakresie depresji oddechowej, jednak w połączeniu z innymi depresantami ośrodkowego układu nerwowego, takimi jak alkohol, ten efekt ochronny może zostać utracony. Dodatkowo nadużywanie alkoholu może nasilać uszkodzenie wątroby związane ze stosowaniem buprenorfiny, zwłaszcza w dużych dawkach[1]
Metabolizm i transportery
- Buprenorfina: substrat CYP3A4[2]
Monitorować
- poziom sedacji i świadomości
- częstość i głębokość oddechów
- saturacja krwi tętniczej przy podejrzeniu depresji oddechowej
- objawy upojenia alkoholowego przed podaniem dawki
- aktywność aminotransferaz u osób nadużywających alkoholu
Kiedy ocena się zmienia
| Ostre upojenie alkoholowe lub delirium tremensilość alkoholu · pacjent | interakcja nie dotyczy | Ostre upojenie alkoholowe i delirium tremens są przeciwwskazaniem do stosowania buprenorfiny w postaci 2 mg Dawki nie należy podawać do czasu wytrzeźwienia pacjenta. |
| Tabletki podjęzykowe 0,2 mgpostać · alkohol | inne zalecenie | Charakterystyka produktu buprenorfiny 0,2 mg nie wymienia alkoholu w przeciwwskazaniach, wskazuje jedynie na nasilenie hamującego działania na ośrodkowy układ nerwowy i konieczność ostrożności u osób z chorobą alkoholową Mimo to ze względu na ryzyko depresji oddechowej pacjent powinien unikać alkoholu. |
| Początek leczenia lub zmiana dawkiczas leczenia · pacjent | ryzyko rośnie | Na początku leczenia i po zwiększeniu dawki ryzyko nadmiernej sedacji i zaburzeń zdolności prowadzenia pojazdów po alkoholu jest największe. |
| Przewlekłe nadużywanie alkoholuilość alkoholu · pacjent | inne zalecenie | Nadużywanie alkoholu może nasilać uszkodzenie wątroby związane z buprenorfiną Przy kontynuacji leczenia należy ściśle kontrolować czynność wątroby |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol 0,2 mg, tabletki podjęzykowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
Interakcja nieistotna klinicznieNalmefena alkoholPołączenie nie wymaga zmiany postępowania, ponieważ nalmefen przyjmuje się właśnie w dniach ryzyka picia, najlepiej 1–2 godziny przed przewidywanym spożyciem alkoholu.Przyjmij tabletkę 1–2 godziny przed planowanym piciem, pij mniej niż zwykle i nie prowadź pojazdów po alkoholu.szybki (godziny)badania kliniczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Przyjmij tabletkę 1–2 godziny przed planowanym piciem, pij mniej niż zwykle i nie prowadź pojazdów po alkoholu.
Ten lek jest przeznaczony do przyjmowania w dni, w których możesz pić alkohol, i pomaga ograniczyć ilość wypitego alkoholu. Lek nie wzmacnia w istotny sposób działania alkoholu, ale razem mogą nieco pogorszyć koncentrację i refleks. Lek nie chroni przed upiciem się ani przed zatruciem alkoholem.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silne zawroty głowy lub senność
- splątanie albo trudności z koncentracją
- wymioty, utrata przytomności lub spowolniony oddech po alkoholu
- drżenie, omamy lub drgawki po odstawieniu alkoholu
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Połączenie nie wymaga zmiany postępowania, ponieważ nalmefen przyjmuje się właśnie w dniach ryzyka picia, najlepiej 1–2 godziny przed przewidywanym spożyciem alkoholu.[1] Pacjenta należy poinformować, że lek nie zapobiega zatruciu alkoholem i nie zwalnia z ograniczania ilości wypijanego alkoholu.[1] Przed rozpoczęciem leczenia trzeba wykluczyć niedawny ostry zespół z odstawienia alkoholu przebiegający z omamami, drgawkami lub delirium tremens, a u pacjentów z fizycznymi objawami odstawienia wymagającymi detoksykacji nalmefen nie jest wskazany.[1]
Skutek kliniczny
Jednoczesne przyjmowanie nalmefenu i alkoholu nie nasila istotnie działania alkoholu ponad sumę efektów obu substancji, ale może wystąpić nieznaczne pogorszenie koncentracji i sprawności psychomotorycznej. Nalmefen nie chroni przed zatruciem alkoholem.[1]
Mechanizm
Nalmefen nie wchodzi w klinicznie istotne interakcje farmakokinetyczne z alkoholem, a ich wspólne działanie na sprawność poznawczą i psychomotoryczną jest co najwyżej addycyjne. ChPL nalmefenu podaje, że po podaniu leku występuje nieznaczne upośledzenie zdolności poznawczych i psychomotorycznych, a działanie nalmefenu i alkoholu podanych jednocześnie nie było silniejsze niż suma ich działań.[1] Nalmefen jest modulatorem układu opioidowego, który zmniejsza wzmacniające działanie alkoholu i jest przeznaczony do przyjmowania w dniach, w których pacjent przewiduje picie. ChPL nalmefenu nie zaleca unikania alkoholu, ale w przeciwwskazaniach wymienia ostry zespół z odstawienia alkoholu w ostatnim czasie, przebiegający z omamami, napadami drgawek i delirium tremens.[1] To przeciwwskazanie dotyczy stanu klinicznego pacjenta, a nie samego jednoczesnego spożycia alkoholu.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- ilość spożywanego alkoholu w dzienniczku picia
- senność i zawroty głowy po połączeniu z alkoholem
- objawy zespołu z odstawienia alkoholu
Kiedy ocena się zmienia
| Ostry zespół z odstawienia alkoholu w ostatnim czasieczas leczenia · pacjent | interakcja nie dotyczy | ChPL nalmefenu przeciwwskazuje jego stosowanie u pacjentów z ostrym zespołem z odstawienia alkoholu w ostatnim czasie, przebiegającym z omamami, napadami drgawek i delirium tremens. |
| Ilość prowadząca do upojeniailość alkoholu · pacjent | inne zalecenie | Jednoczesne przyjmowanie alkoholu i nalmefenu nie zapobiega zatruciu alkoholem, dlatego przy dużych ilościach alkoholu obowiązuje standardowe postępowanie jak w zatruciu. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Selincro 18 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/selincro-100299622/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Selincro. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/selincro-100299622/
Inne interakcje tych leków 392
Połączenie przeciwwskazaneBuprenorfina+ LewometadonBuprenorfiny nie podaje się w trakcie leczenia lewometadonem.Nie przyjmuj buprenorfiny w trakcie leczenia lewometadonem i przed każdą zmianą leczenia porozmawiaj z lekarzem, który prowadzi twoją terapię.szybki (godziny)rozległe badania
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj buprenorfiny w trakcie leczenia lewometadonem i przed każdą zmianą leczenia porozmawiaj z lekarzem, który prowadzi twoją terapię.
Buprenorfiny nie wolno przyjmować razem z lewometadonem. Buprenorfina blokuje działanie lewometadonu i może wywołać nagłe, bardzo nieprzyjemne objawy odstawienia. Oba leki mogą też razem nadmiernie usypiać i spowalniać oddech. Jeśli lekarz zmienia ci lewometadon na buprenorfinę, pierwszą dawkę nowego leku przyjmujesz dopiero po przerwie, którą on wyznaczy.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nagły niepokój, drżenie i silna potliwość
- łzawienie oczu i wodnisty katar
- bóle mięśni, skurcze brzucha, biegunka lub wymioty
- silna senność, trudność z obudzeniem się
- wolny lub płytki oddech – w takiej sytuacji dzwoń pod 112
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm, PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- rozległe badania
Postępowanie
Buprenorfiny nie podaje się w trakcie leczenia lewometadonem[1]. Przy planowanej zamianie lewometadonu na buprenorfinę pierwszą dawkę buprenorfiny podaje się najwcześniej 20 godzin po ostatniej dawce lewometadonu[2]. Zamianę prowadzi lekarz prowadzący leczenie substytucyjne. Gdy pacjent leczony lewometadonem potrzebuje leku przeciwbólowego, nie stosuje się buprenorfiny, a wybór innego opioidu wymaga ostrożnego dawkowania i obserwacji oddechu, bo każdy opioid nasila hamowanie ośrodkowego układu nerwowego[1].
Skutek kliniczny
Podanie buprenorfiny w trakcie leczenia lewometadonem może wywołać nagły zespół odstawienia opioidów[1]. Jednoczesne działanie obu leków na ośrodkowy układ nerwowy może też nasilić sedację i depresję oddechową[3].
Mechanizm
Buprenorfina jest częściowym agonistą receptora opioidowego μ o bardzo dużym powinowactwie, więc wypiera lewometadon, pełnego agonistę, z receptorów i osłabia jego działanie. U osoby przyzwyczajonej do pełnego agonisty takie wyparcie wywołuje gwałtowny zespół odstawienia[1]. Oba leki hamują ośrodkowy układ nerwowy, a buprenorfina nasila działanie innych leków o takim działaniu[3].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- objawy odstawienia opioidów (niepokój, potliwość, łzawienie, wodnisty katar, rozszerzone źrenice, bóle mięśni, biegunka, wymioty)
- stopień sedacji
- częstość i głębokość oddechu
- czas od ostatniej dawki lewometadonu przy zamianie leczenia
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| odstep ≥ 20 h od ostatniej dawki lewometadonulewometadon | inne zalecenie | Przy planowanej zamianie lewometadonu na buprenorfinę pierwszą dawkę buprenorfiny podaje się najwcześniej 20 godzin po ostatniej dawce lewometadonu, pod nadzorem lekarza prowadzącego leczenie substytucyjne i z obserwacją objawów odstawienia. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Levomethadone Hydrochloride Molteni 5 mg/ml, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/levomethadone-hydrochloride-molteni-100331969/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lefisyo 5 mg/ml, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lefisyo-100449903/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol 0,2 mg, tabletki podjęzykowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Levomethadone Hydrochloride Molteni. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/levomethadone-hydrochloride-molteni-100331969/
Połączenie przeciwwskazaneHydroksymaślan sodu+ BuprenorfinaNie łącz hydroksymaślanu sodu z buprenorfiną w żadnej postaci i w żadnym wskazaniu, czyli ani w leczeniu bólu, ani w leczeniu substytucyjnym uzależnienia od opioidów.Nie przyjmuj tych leków razem i zanim weźmiesz kolejną dawkę któregokolwiek z nich, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj tych leków razem i zanim weźmiesz kolejną dawkę któregokolwiek z nich, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Tych dwóch leków nie wolno przyjmować razem. Oba silnie usypiają i spowalniają oddech, a razem mogą doprowadzić do bardzo głębokiego snu, z którego trudno się obudzić, a nawet do zatrzymania oddechu. Ryzyko jest szczególnie duże w nocy, gdy śpisz po przyjęciu leku na narkolepsję.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- bardzo silna senność lub trudność z obudzeniem
- wolny, płytki lub nieregularny oddech
- chrapliwy oddech lub przerwy w oddychaniu
- sinienie ust lub palców
- splątanie lub utrata przytomności
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie, PD – synergizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz hydroksymaślanu sodu z buprenorfiną w żadnej postaci i w żadnym wskazaniu, czyli ani w leczeniu bólu, ani w leczeniu substytucyjnym uzależnienia od opioidów[1][2]. Jeśli pacjent wymaga buprenorfiny, lekarz prowadzący leczenie narkolepsji decyduje o odstawieniu hydroksymaślanu sodu albo zmianie leczenia narkolepsji. W leczeniu bólu rozważ nieopioidowe leki przeciwbólowe. Jeśli połączenie zostało już przyjęte, oceń stan świadomości i oddech pacjenta, a przy objawach depresji oddechowej wezwij pomoc medyczną.
Skutek kliniczny
Połączenie grozi nadmierną sedacją, depresją oddechową, śpiączką i zgonem. Opioid w skojarzeniu z lekiem uspokajającym zwiększa ryzyko nadmiernego uspokojenia, depresji oddechowej, śpiączki lub śmierci przez addytywne działanie depresyjne na OUN[3]. Po pojedynczej dawce 2,25 g hydroksymaślanu sodu i 100 mg tramadolu u zdrowych dorosłych nie wykazano interakcji. Przy dawkach hydroksymaślanu sodu do 9 g/dobę w połączeniu z większymi dawkami opioidów nie można jednak wykluczyć depresji OUN i depresji oddechowej[1]. Ryzyko rośnie, ponieważ hydroksymaślan sodu przyjmuje się w nocy, w czasie snu, gdy pacjent nie kontroluje oddechu.
Mechanizm
Hydroksymaślanu sodu nie stosuje się u pacjentów leczonych opioidami[1][2]. Oba leki silnie hamują ośrodkowy układ nerwowy. Hydroksymaślan sodu działa przez receptory GABA-B i swoiste receptory GHB. Buprenorfina jest częściowym agonistą receptora opioidowego mi. Ich działanie sedacyjne i hamujące ośrodek oddechowy sumuje się. Buprenorfina nasila działanie leków uspokajających, nasennych i innych substancji hamujących ośrodkowy układ nerwowy[3]. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, ponieważ hydroksymaślan sodu nie hamuje istotnie izoenzymów cytochromu P450[1].
Metabolizm i transportery
- Buprenorfina: substrat CYP3A4[4]
Monitorować
- stan świadomości i nasilenie sedacji
- częstość i głębokość oddechów
- saturacja krwi tętniczej
- ciśnienie tętnicze
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| System transdermalnypostać · buprenorfina | inne zalecenie | Po zdjęciu plastra z buprenorfiną lek nadal uwalnia się ze skóry i działa przez dłuższy czas. Hydroksymaślanu sodu nie włączaj bezpośrednio po zdjęciu plastra – odstęp ustala lekarz. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Xyrem 500 mg/ml, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/xyrem-100000362/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Sodium oxybate Accord 500 mg/ml, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sodium-oxybate-accord-100406696/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol 0,2 mg, tabletki podjęzykowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
Połączenie przeciwwskazaneMetadon+ NalmefenNie łącz nalmefenu z metadonem – połączenie jest przeciwwskazane.Nie przyjmuj nalmefenu, jeśli bierzesz metadon lub niedawno go odstawiłeś, i powiedz o tym lekarzowi, który chce przepisać ci lek na ograniczenie picia alkoholu.szybki (godziny)rozległe badania
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj nalmefenu, jeśli bierzesz metadon lub niedawno go odstawiłeś, i powiedz o tym lekarzowi, który chce przepisać ci lek na ograniczenie picia alkoholu.
Tych leków nie wolno przyjmować razem. Nalmefen blokuje działanie metadonu, przez co możesz nagle poczuć silne objawy odstawienia. Próba złagodzenia ich dodatkowymi lekami opioidowymi może skończyć się groźnym przedawkowaniem.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nagły niepokój, drażliwość, poty i dreszcze
- rozszerzone źrenice, łzawienie, katar
- biegunka, nudności, wymioty, bóle brzucha
- bóle mięśni i kości
- trudności z oddychaniem lub silna senność – wezwij pogotowie
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- rozległe badania
Postępowanie
Nie łącz nalmefenu z metadonem – połączenie jest przeciwwskazane[1]. Nalmefenu nie stosuje się także u osób uzależnionych od opioidów aktualnie lub w niedawnej przeszłości ani u osób z ostrymi objawami odstawienia opioidów[1]. U pacjenta leczonego metadonem, który potrzebuje wsparcia w ograniczaniu picia alkoholu, lekarz powinien wybrać terapię nieopioidową.
Skutek kliniczny
U osoby leczonej metadonem nalmefen może wywołać nagły, nasilony zespół odstawienia opioidów oraz utratę skuteczności leczenia substytucyjnego lub przeciwbólowego. Próba przełamania blokady większymi dawkami opioidów grozi przedawkowaniem i depresją oddechową, zwłaszcza gdy działanie nalmefenu ustępuje.
Mechanizm
Nalmefen jest antagonistą receptorów opioidowych i wypiera metadon z miejsc wiązania. Znosi to działanie metadonu, w tym jego działanie zapobiegające objawom odstawienia. Leki o działaniu antagonistycznym w stosunku do opioidów znoszą działanie metadonu i mogą wywoływać zespół odstawienia[2].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- objawy zespołu odstawienia opioidów (niepokój, potliwość, rozszerzone źrenice, biegunka, bóle mięśni)
- zaburzenia oddychania i nadmierna senność w razie dodatkowego przyjęcia opioidów
Kiedy ocena się zmienia
| Niedawne odstawienie metadonuodstep · metadon | inne zalecenie | Przeciwwskazanie dotyczy także pacjentów, którzy niedawno zakończyli leczenie metadonem lub u których podejrzewa się niedawne stosowanie opioidów. Ze względu na długi okres półtrwania metadonu nalmefen może nadal wywołać objawy odstawienia. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Selincro 18 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/selincro-100299622/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Methadone Hydrochloride Molteni 1 mg/ml, syrop. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/methadone-hydrochloride-molteni-100018988/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Methadone Hydrochloride Molteni. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/methadone-hydrochloride-molteni-100018988/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Selincro. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/selincro-100299622/
Połączenie przeciwwskazaneSotalol+ BuprenorfinaSotalolu nie łączy się z lekami wydłużającymi odstęp QT.Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, tylko jak najszybciej porozmawiaj z lekarzem, który zdecyduje o zmianie leczenia lub zleci badanie EKG.nieznanyteoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, tylko jak najszybciej porozmawiaj z lekarzem, który zdecyduje o zmianie leczenia lub zleci badanie EKG.
Sotalol to lek na zaburzenia rytmu serca, a buprenorfina to silny lek przeciwbólowy lub stosowany w leczeniu uzależnienia. Oba leki mogą wpływać na pracę serca w podobny sposób. Przyjmowane razem mogą zwiększyć ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca, a także zbyt wolnego tętna i spadku ciśnienia.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- zawroty głowy
- omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
- bardzo wolne tętno
- duszność lub ból w klatce piersiowej
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Sotalolu nie łączy się z lekami wydłużającymi odstęp QT[1]. Jeśli pacjent wymaga buprenorfiny, lekarz powinien rozważyć zamianę sotalolu na beta-adrenolityk bez działania klasy III albo wybór opioidu bez wpływu na QT. Gdy leczenie skojarzone jest uznane za niezbędne, przed jego rozpoczęciem należy ocenić odstęp QT i wyrównać hipokaliemię, a następnie ściśle monitorować stan kliniczny, elektrolity i zapis EKG[2]. Nie należy samodzielnie odstawiać żadnego z leków.
Skutek kliniczny
Możliwe addycyjne wydłużenie odstępu QT ze zwiększonym ryzykiem komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes, a także nasilenie bradykardii i niedociśnienia z ryzykiem omdleń.
Mechanizm
Sotalol jako lek przeciwarytmiczny klasy III wydłuża odstęp QT i może wywołać torsade de pointes, zwłaszcza przy hipokaliemii i bradykardii[2]. Buprenorfina także wydłuża odstęp QT, w sposób zależny od dawki, choć słabiej niż metadon. Oba leki mogą też obniżać ciśnienie tętnicze i częstość akcji serca, co sumuje się z działaniem beta-adrenolitycznym sotalolu.
Metabolizm i transportery
- Buprenorfina: substrat CYP3A4[3]
Monitorować
- odstęp QTc w EKG przed włączeniem i w trakcie leczenia
- stężenie potasu i magnezu w surowicy
- częstość akcji serca
- ciśnienie tętnicze
- objawy omdleń, kołatania serca i zawrotów głowy
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| ObniżonyeGFR · pacjent | ryzyko rośnie | Sotalol jest wydalany przez nerki, więc przy niewydolności nerek jego stężenie i działanie wydłużające QT rosną, co zwiększa ryzyko torsade de pointes przy dodaniu buprenorfiny. |
| Duże dawkidawka · buprenorfina | ryzyko rośnie | Wydłużenie QT przez buprenorfinę zależy od dawki, dlatego przy dużych dawkach, także w postaci przezskórnej i w leczeniu substytucyjnym, kontrola EKG jest szczególnie ważna. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Sotahexal 160 160 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sotahexal-160-100062357/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Sotalol Aurovitas 40 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sotalol-aurovitas-100375412/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
Połączenie przeciwwskazaneNalmefen+ NaloksegolNie łącz nalmefenu z naloksegolem.Nie zaczynaj brać nalmefenu, jeśli przyjmujesz naloksegol albo leki przeciwbólowe z grupy opioidów, i porozmawiaj z lekarzem o innym leczeniu.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie zaczynaj brać nalmefenu, jeśli przyjmujesz naloksegol albo leki przeciwbólowe z grupy opioidów, i porozmawiaj z lekarzem o innym leczeniu.
Oba leki blokują działanie leków opioidowych. Naloksegol bierze się na zaparcia u osób przyjmujących silne leki przeciwbólowe z grupy opioidów. Nalmefen u takiej osoby może zablokować działanie leku przeciwbólowego i wywołać nagłe, nieprzyjemne objawy odstawienia. Tych leków nie łączy się ze sobą.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nagły powrót lub nasilenie bólu
- poty i dreszcze
- niepokój lub rozdrażnienie
- biegunka lub skurcze brzucha
- nudności lub wymioty
- łzawienie oczu i katar
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz nalmefenu z naloksegolem. Nalmefenu nie stosuje się u pacjentów przyjmujących opioidowe leki przeciwbólowe, metadon lub buprenorfinę ani u osób, które w ostatnim czasie przyjmowały opioidy.[1] Naloksegolu należy unikać w skojarzeniu z innym antagonistą receptorów opioidowych.[2] U pacjenta leczonego opioidami, który chce ograniczyć picie alkoholu, lekarz powinien rozważyć lek bez działania na receptory opioidowe.
Skutek kliniczny
Jednoczesne stosowanie naloksegolu z innym antagonistą receptorów opioidowych zwiększa ryzyko objawów odstawienia opioidów.[2] U pacjenta przyjmującego opioid nalmefen może dodatkowo znieść działanie przeciwbólowe opioidu.[1] Zespół odstawienia może obejmować pobudzenie, poty, dreszcze, ból brzucha, biegunkę, nudności i wymioty.
Mechanizm
Oba leki są antagonistami receptorów opioidowych, więc ich działanie antagonistyczne może się sumować. Nalmefen działa ośrodkowo, a naloksegol głównie obwodowo w przewodzie pokarmowym. Naloksegol stosuje się u pacjentów leczonych opioidami, a u takich osób ośrodkowo działający nalmefen znosi działanie opioidu i może wywołać zespół odstawienia.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- objawy odstawienia opioidów (poty, dreszcze, niepokój, biegunka, skurcze brzucha, nudności, wymioty)
- skuteczność leczenia przeciwbólowego
- aktualne przyjmowanie opioidów przez pacjenta
Bezpieczniejsze alternatywy
akamprozatdisulfiram
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Selincro 18 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/selincro-100299622/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Moventig 12,5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/moventig-100332928/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Selincro. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/selincro-100299622/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Moventig. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/moventig-100332928/
Połączenie przeciwwskazaneLeki stosowane w uzależnieniu od alkoholu (np. naltrekson, nalmefen)+ Naturalne alkaloidy opium (np. oksykodon, morfina, dihydrokodeina) klasaNie łącz antagonisty opioidowego stosowanego w uzależnieniu od alkoholu z naturalnym alkaloidem opium, bo takie połączenie jest przeciwwskazane w ChPL.Jeśli bierzesz lek na uzależnienie od alkoholu blokujący działanie opioidów, nie przyjmuj jednocześnie silnego leku przeciwbólowego ani przeciwkaszlowego z grupy opioidów i przed każdym zabiegiem lub nowym lekiem przeciwbólowym powiedz lekarzowi, że go stosujesz.szybki (godziny)rozległe badania
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli bierzesz lek na uzależnienie od alkoholu blokujący działanie opioidów, nie przyjmuj jednocześnie silnego leku przeciwbólowego ani przeciwkaszlowego z grupy opioidów i przed każdym zabiegiem lub nowym lekiem przeciwbólowym powiedz lekarzowi, że go stosujesz.
Naltrekson i nalmefen, które pomagają ograniczyć picie alkoholu, blokują działanie silnych leków przeciwbólowych i przeciwkaszlowych z grupy opioidów, takich jak morfina, oksykodon czy dihydrokodeina. Przez to lek przeciwbólowy może w ogóle nie działać, a jeśli przyjmujesz opioidy od dłuższego czasu, połączenie może wywołać nagłe i bardzo nieprzyjemne objawy odstawienia. Nie próbuj przełamać tego działania, biorąc większą dawkę opioidu, bo może to być groźne dla życia. Disulfiram i akamprozat nie wchodzą w tę interakcję.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- lek przeciwbólowy nie działa i ból się nie zmniejsza
- nagły niepokój, rozdrażnienie, dreszcze, poty i gęsia skórka
- nudności, wymioty, biegunka lub skurcze brzucha
- kołatanie serca, łzawienie oczu, katar i ziewanie
- bardzo wolny lub płytki oddech, silna senność albo trudność z obudzeniem się – wezwij pogotowie
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- rozległe badania
Postępowanie
Nie łącz antagonisty opioidowego stosowanego w uzależnieniu od alkoholu z naturalnym alkaloidem opium, bo takie połączenie jest przeciwwskazane w ChPL. Naltrekson i nalmefen można włączyć dopiero po okresie wolnym od opioidów, a u pacjenta z wątpliwą historią przyjmowania opioidów należy to potwierdzić przed pierwszą dawką. Gdy planowane jest leczenie opioidem, na przykład przed zabiegiem, naltrekson odstawia się z kilkudniowym wyprzedzeniem, a nalmefen z około tygodniowym, zgodnie z ChPL. W bólu u pacjenta przyjmującego antagonistę należy w pierwszej kolejności stosować leki nieopioidowe i znieczulenie miejscowe lub regionalne. Jeśli opioid jest niezbędny w sytuacji nagłej, podaje się go wyłącznie w warunkach szpitalnych z możliwością monitorowania oddechu i prowadzenia resuscytacji. Gdy pacjent wymaga przewlekłego leczenia opioidem, a jednocześnie leczenia uzależnienia od alkoholu, należy rozważyć akamprozat lub disulfiram zamiast antagonisty.
Skutek kliniczny
Połączenie antagonisty opioidowego z naturalnym alkaloidem opium powoduje brak lub wyraźne osłabienie działania przeciwbólowego i przeciwkaszlowego opioidu. Gdy antagonista zostanie podany pacjentowi przewlekle przyjmującemu opioid, może wystąpić gwałtowny zespół odstawienny z pobudzeniem, bólami, wymiotami, biegunką, potami i tachykardią. Próba przełamania blokady dużymi dawkami opioidu grozi ciężką depresją oddechową, gdy antagonista przestaje działać, a po odstawieniu antagonisty spada tolerancja na opioidy, co zwiększa ryzyko przedawkowania wcześniej tolerowanej dawki.
Mechanizm
Naltrekson i nalmefen to antagoniści receptorów opioidowych, którzy wiążą się z receptorem mi silniej niż morfina, oksykodon czy dihydrokodeina i wypierają je z miejsca działania. Blokada jest kompetycyjna, więc przy typowych dawkach opioid przestaje działać przeciwbólowo i przeciwkaszlowo, a u osoby z fizyczną zależnością od opioidu podanie antagonisty wywołuje nagły zespół odstawienny. Interakcja nie dotyczy disulfiramu ani akamprozatu, które nie działają na receptory opioidowe.
Monitorować
- skuteczność leczenia przeciwbólowego
- objawy zespołu odstawiennego od opioidów po pierwszej dawce antagonisty
- częstość i głębokość oddechu oraz stopień sedacji przy podawaniu opioidu w sytuacji nagłej
- wywiad dotyczący przyjmowania opioidów, w tym leków przeciwkaszlowych z dihydrokodeiną
- ryzyko przedawkowania opioidu po odstawieniu antagonisty
Kiedy ocena się zmienia
| Antagonista włączany u osoby przewlekle przyjmującej opioidkolejność włączenia · pacjent | ryzyko rośnie | Włączenie naltreksonu lub nalmefenu u pacjenta przewlekle przyjmującego morfinę, oksykodon lub dihydrokodeinę wywołuje gwałtowny zespół odstawienny, dlatego przed pierwszą dawką antagonisty trzeba potwierdzić okres wolny od opioidów. |
| Okres po odstawieniu antagonistyodstep · leki stosowane w uzależnieniu od alkoholu | inne zalecenie | Po odstawieniu naltreksonu lub nalmefenu tolerancja na opioidy jest obniżona, więc dawkę opioidu należy dobierać ostrożnie od najmniejszej skutecznej i monitorować oddech, a planowane leczenie opioidem rozpoczynać dopiero po upływie okresu wskazanego w ChPL. |
| Dawka większa niż zwykle stosowana w leczeniu bóludawka · naturalne alkaloidy opium | ryzyko rośnie | Przełamywanie blokady receptorów dużymi dawkami opioidu grozi ciężką depresją oddechową, zwłaszcza gdy stężenie antagonisty spada, dlatego takie postępowanie dopuszczalne jest tylko w warunkach szpitalnych z pełnym monitorowaniem. |
Połączenie przeciwwskazaneLeki stosowane w uzależnieniu od alkoholu (np. naltrekson, nalmefen)+ Opioidy anestetyczne (np. sufentanyl, remifentanyl) klasaLeku stosowanego w uzależnieniu od alkoholu, który blokuje receptory opioidowe, nie łączy się z opioidem anestetycznym, a przed planowanym zabiegiem odstawia się go z wyprzedzeniem.Jeśli przyjmujesz lek na uzależnienie od alkoholu i czeka cię zabieg w znieczuleniu, powiedz o tym lekarzowi i anestezjologowi z wyprzedzeniem, bo lek może trzeba odstawić kilka dni wcześniej.szybki (godziny)rozległe badania
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli przyjmujesz lek na uzależnienie od alkoholu i czeka cię zabieg w znieczuleniu, powiedz o tym lekarzowi i anestezjologowi z wyprzedzeniem, bo lek może trzeba odstawić kilka dni wcześniej.
Naltrekson i nalmefen, czyli leki pomagające ograniczyć picie alkoholu, blokują działanie silnych leków przeciwbólowych z grupy opioidów. Dlatego sufentanyl i remifentanyl podawane podczas operacji mogą wtedy nie uśmierzać bólu. Próba podania dużych dawek, aby pokonać tę blokadę, może być niebezpieczna dla oddychania. Disulfiram i akamprozat nie wywołują tego problemu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silny ból mimo podanych leków przeciwbólowych
- spowolniony lub płytki oddech
- nadmierna senność, trudność z wybudzeniem
- niepokój, poty, dreszcze, biegunka po ponownym włączeniu leku na uzależnienie
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- rozległe badania
Postępowanie
Leku stosowanego w uzależnieniu od alkoholu, który blokuje receptory opioidowe, nie łączy się z opioidem anestetycznym, a przed planowanym zabiegiem odstawia się go z wyprzedzeniem. Naltrekson odstawia się co najmniej 72 godziny przed planowanym podaniem opioidu, a nalmefen około tygodnia wcześniej. Gdy zabieg jest pilny i antagonista nie został odstawiony, priorytetem jest znieczulenie regionalne i analgezja nieopioidowa. Jeśli opioid jest niezbędny, podaje go anestezjolog w warunkach pełnego monitorowania oddechu, z gotowością do wentylacji. Po zabiegu naltrekson lub nalmefen włącza się ponownie dopiero po zakończeniu leczenia opioidami. Disulfiram i akamprozat można kontynuować w okresie okołooperacyjnym, jeśli nie ma innych przeciwwskazań.
Skutek kliniczny
U pacjenta przyjmującego naltrekson lub nalmefen sufentanyl i remifentanyl mogą nie zapewnić skutecznej analgezji śródoperacyjnej i pooperacyjnej. Zwiększanie dawki opioidu w celu przełamania blokady niesie ryzyko ciężkiej depresji oddechowej i nadmiernej sedacji, zwłaszcza po ustąpieniu działania antagonisty. Podanie antagonisty pacjentowi otrzymującemu opioid może natomiast odwrócić analgezję i wywołać objawy odstawienia.
Mechanizm
Naltrekson i nalmefen blokują receptory opioidowe μ, z którymi wiążą się sufentanyl i remifentanyl. Kompetycyjnie wypierają agonistę z receptora, więc zmniejszają lub znoszą działanie przeciwbólowe i uspokajające opioidu anestetycznego. Blokada utrzymuje się przez czas działania antagonisty. Pokonanie jej dużymi dawkami opioidu grozi nagłą, głęboką depresją oddechową, gdy stężenie antagonisty spada. Interakcja dotyczy obu opioidów anestetycznych w jednakowym stopniu. Disulfiram i akamprozat nie mają tego mechanizmu.
Monitorować
- częstość i głębokość oddechu oraz saturacja
- stopień sedacji
- skuteczność analgezji (skala bólu)
- objawy odstawienia opioidów przy ponownym włączaniu antagonisty
- czas od ostatniej dawki naltreksonu lub nalmefenu
Kiedy ocena się zmienia
| odstep ≥ 72 godziny od ostatniej dawki naltreksonuleki stosowane w uzależnieniu od alkoholu | ryzyko maleje | Odstawienie naltreksonu co najmniej 72 godziny przed planowanym podaniem opioidu zwykle przywraca jego skuteczność. Mimo to zaleca się ostrożne dawkowanie i monitorowanie oddechu, bo wrażliwość receptorów może być zwiększona. |
| odstep ≥ 1 tydzień od ostatniej dawki nalmefenuleki stosowane w uzależnieniu od alkoholu | ryzyko maleje | Nalmefen odstawia się około tygodnia przed przewidywanym zastosowaniem opioidów. Po tym czasie można podać opioid anestetyczny przy standardowym monitorowaniu. |
| Włączenie antagonisty u pacjenta otrzymującego opioidkolejność włączenia · leki stosowane w uzależnieniu od alkoholu | inne zalecenie | Naltrekson lub nalmefen włącza się ponownie dopiero po zakończeniu leczenia opioidami i odpowiednim okresie bez opioidów. Zbyt wczesne podanie antagonisty odwraca analgezję i może wywołać zespół odstawienny. |
Połączenie przeciwwskazaneLeki stosowane w uzależnieniu od alkoholu (np. naltrekson, nalmefen)+ Opioidy – pochodne fenylopiperydyny (np. fentanyl) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu leku stosowanego w uzależnieniu od alkoholu blokującego receptory opioidowe i opioidu z grupy pochodnych fenylopiperydyny połączenie jest przeciwwskazane.Nie przyjmuj leku na uzależnienie od alkoholu blokującego działanie opioidów razem z lekiem przeciwbólowym z grupy fentanylu i zawsze mów lekarzowi, dentyście i farmaceucie, że go stosujesz.szybki (godziny)rozległe badania
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj leku na uzależnienie od alkoholu blokującego działanie opioidów razem z lekiem przeciwbólowym z grupy fentanylu i zawsze mów lekarzowi, dentyście i farmaceucie, że go stosujesz.
Niektóre leki na uzależnienie od alkoholu, takie jak naltrekson i nalmefen, blokują działanie silnych leków przeciwbólowych z grupy opioidów, np. fentanylu. Gdy przyjmujesz oba leki, fentanyl może przestać uśmierzać ból, a jeśli już go stosujesz, nagle mogą pojawić się silne objawy odstawienia. Próba „przebicia” blokady większą dawką fentanylu może doprowadzić do zatrzymania oddechu. Disulfiram i akamprozat nie wchodzą w tę interakcję.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nagły niepokój, pocenie się, dreszcze i gęsia skórka
- wymioty, biegunka lub skurcze brzucha
- kołatanie serca
- silny ból mimo przyjęcia leku przeciwbólowego
- nadmierna senność, spowolniony lub płytki oddech – wezwij pogotowie
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- rozległe badania
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu leku stosowanego w uzależnieniu od alkoholu blokującego receptory opioidowe i opioidu z grupy pochodnych fenylopiperydyny połączenie jest przeciwwskazane. Naltreksonu ani nalmefenu nie włącza się u pacjenta, który przyjmuje fentanyl w jakiejkolwiek postaci, w tym w plastrach, lub niedawno go przyjmował. Przed rozpoczęciem leczenia antagonistą trzeba upewnić się, że pacjent przez odpowiednio długi czas nie przyjmował opioidów. Gdy u pacjenta leczonego naltreksonem lub nalmefenem planowany jest zabieg lub potrzebne jest leczenie bólu, należy w miarę możliwości odstawić antagonistę z wyprzedzeniem i wybrać analgezję nieopioidową lub regionalną. Jeśli opioid jest niezbędny w nagłej sytuacji, podaje się go wyłącznie w warunkach szpitalnych z możliwością monitorowania oddechu i wspomagania oddychania. Disulfiram i akamprozat nie wchodzą w tę interakcję z fentanylem.
Skutek kliniczny
U pacjenta przyjmującego fentanyl włączenie naltreksonu lub nalmefenu może wywołać szybki i nasilony zespół odstawienny z pobudzeniem, bólem, wymiotami, biegunką, tachykardią i wzrostem ciśnienia. U pacjenta leczonego antagonistą fentanyl nie działa przeciwbólowo w zwykłych dawkach. Próba przełamania blokady dużymi dawkami fentanylu grozi ciężką depresją oddechową, gdy działanie antagonisty słabnie. Po odstawieniu antagonisty wrażliwość na opioidy może być większa niż przed leczeniem, co zwiększa ryzyko przedawkowania.
Mechanizm
Naltrekson i nalmefen są antagonistami receptorów opioidowych. Wiążą się z receptorem mi silniej niż fentanyl i wypierają go z receptora albo nie dopuszczają do jego przyłączenia. Interakcja ma charakter farmakodynamiczny i nie zależy od metabolizmu ani wydalania. Dotyczy tylko tych leków z grupy A, które blokują receptory opioidowe, czyli naltreksonu i nalmefenu. Po stronie fentanylu dotyczy każdej postaci i drogi podania, bo wszystkie działają przez receptor mi.
Monitorować
- objawy zespołu odstawiennego od opioidów po włączeniu antagonisty
- skuteczność leczenia przeciwbólowego
- częstość oddechów, saturacja i stopień sedacji przy podawaniu fentanylu pacjentowi z blokadą lub po jej ustąpieniu
- wywiad o wszystkich przyjmowanych opioidach, także w plastrach i w postaci donosowej, przed wydaniem antagonisty
Kiedy ocena się zmienia
| Antagonista włączony u pacjenta przyjmującego fentanylkolejność włączenia · pacjent | ryzyko rośnie | Włączenie naltreksonu lub nalmefenu u pacjenta stosującego fentanyl, także transdermalnie, wywołuje szybki i nasilony zespół odstawienny. Przed włączeniem antagonisty pacjent musi przez odpowiednio długi czas nie przyjmować opioidów. |
| Fentanyl podany pacjentowi leczonemu antagonistąkolejność włączenia · pacjent | inne zalecenie | U pacjenta z blokadą receptorów fentanyl w zwykłych dawkach nie działa przeciwbólowo. Opioid podaje się tylko w warunkach szpitalnych z monitorowaniem oddechu, a preferuje się analgezję nieopioidową lub regionalną. |
| Okres po odstawieniu naltreksonu lub nalmefenuodstep · leki stosowane w uzależnieniu od alkoholu | inne zalecenie | Po ustąpieniu blokady wrażliwość na opioidy może być większa niż przed leczeniem. Fentanyl należy dawkować ostrożnie, zaczynając od małych dawek, z monitorowaniem oddechu i sedacji. Przed planowanym zabiegiem antagonistę odstawia się z wyprzedzeniem. |
Oznaczenia na tej stronie
- Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
- Korzystna interakcjaPołączenie celowe
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.