Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Chloramfenikol / Chloramfenikol i kladrybina

Chloramfenikol i kladrybina

Jaki opis pokazać?

Połączenie przeciwwskazane

Nie rozpoczynaj kursu kladrybiny u pacjenta, który aktualnie otrzymuje chloramfenikol działający ogólnie.

Nie stosuj chloramfenikolu w trakcie leczenia kladrybiną ani po nim bez zgody lekarza prowadzącego i powiedz każdemu lekarzowi, że przyjmujesz kladrybinę.

Połączenie przeciwwskazaneChloramfenikol+ KladrybinaNie rozpoczynaj kursu kladrybiny u pacjenta, który aktualnie otrzymuje chloramfenikol działający ogólnie.Nie stosuj chloramfenikolu w trakcie leczenia kladrybiną ani po nim bez zgody lekarza prowadzącego i powiedz każdemu lekarzowi, że przyjmujesz kladrybinę.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie stosuj chloramfenikolu w trakcie leczenia kladrybiną ani po nim bez zgody lekarza prowadzącego i powiedz każdemu lekarzowi, że przyjmujesz kladrybinę.

Kladrybina i chloramfenikol mogą osłabiać szpik kostny, który wytwarza krwinki. Przyjmowane razem lub krótko po sobie zwiększają ryzyko poważnego spadku liczby krwinek. Grozi to ciężkimi zakażeniami, krwawieniami i niedokrwistością.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła albo owrzodzenia w jamie ustnej
  • częste lub długo trwające infekcje
  • siniaki bez wyraźnej przyczyny
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • bladość, duże osłabienie, zadyszka
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie rozpoczynaj kursu kladrybiny u pacjenta, który aktualnie otrzymuje chloramfenikol działający ogólnie[1]. Jeśli zakażenie wymaga antybiotyku w okresie leczenia kladrybiną lub przed nim, wybierz lek bez działania mielotoksycznego. Gdy chloramfenikol był stosowany wcześniej, kurs kladrybiny zaczyna się dopiero po jego odstawieniu i po potwierdzeniu prawidłowej morfologii, a później ściśle obserwuje się parametry hematologiczne[1]. Chloramfenikolu nie podaje się pacjentowi z nieprawidłowym składem krwi, w tym z limfopenią po kladrybinie[2].

Skutek kliniczny

Ryzyko pogłębionej limfopenii, leukopenii, małopłytkowości lub niedokrwistości oraz ciężkich zakażeń. Przy chloramfenikolu działającym ogólnie możliwa jest także nieodwracalna niedokrwistość aplastyczna nałożona na wywołane kladrybiną zmniejszenie liczby limfocytów.

Mechanizm

Oba leki uszkadzają układ krwiotwórczy, a ich działania się sumują. Kladrybina zmniejsza liczbę limfocytów i może obniżać inne parametry krwi. Leczenia kladrybiną nie rozpoczyna się u pacjentów otrzymujących leki mielosupresyjne, a przy wcześniejszym lub jednoczesnym stosowaniu innych leków wpływających na obraz krwi należy oczekiwać addytywnych działań niepożądanych na krew i układ chłonny[1]. Chloramfenikol działa toksycznie na szpik i znacznie nasila toksyczne działanie innych leków na układ krwiotwórczy[2]. Chloramfenikolu nie stosuje się u pacjentów z zaburzeniami hemopoezy lub z nieprawidłowym składem krwi w wywiadzie[2].

Metabolizm i transportery

  • Kladrybina: substrat BCRP[3], drugorzędny szlak substrat P-gp[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed rozpoczęciem kursu kladrybiny i po nim
  • bezwzględna liczba limfocytów
  • liczba płytek krwi i stężenie hemoglobiny
  • objawy zakażenia (gorączka, ból gardła)
  • objawy skazy krwotocznej

Bezpieczniejsze alternatywy

doksycyklinaazytromycynakwas fusydowy (miejscowo)mupirocyna (miejscowo)

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowo (maść, krople do oczu)droga podania · chloramfenikolryzyko malejePrzy stosowaniu miejscowym wchłanianie ogólne chloramfenikolu jest małe, ale nie można wykluczyć działania na szpik. Chloramfenikolu nie stosuje się przy nieprawidłowym składzie krwi, a po kladrybinie limfopenia jest spodziewana. Wybierz inny antybiotyk miejscowy.
Chloramfenikol zakończony przed kursem kladrybiny, morfologia prawidłowakolejność włączenia · chloramfenikolryzyko malejePo odstawieniu chloramfenikolu i potwierdzeniu prawidłowej morfologii kurs kladrybiny można rozpocząć, ale ze względu na wcześniejsze podawanie leku wpływającego na krew zaleca się ścisłą obserwację parametrów hematologicznych.
Postać doustna w dniach przyjmowania kladrybinyodstep · chloramfenikolinne zalecenieJeśli mimo przeciwwskazania chloramfenikol doustny jest podawany w dniach przyjmowania kladrybiny, należy zachować odstęp co najmniej 3 godzin między lekami.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Mavenclad 10 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mavenclad-100393522/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Detreomycyna 1% 10 mg/g, maść. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/detreomycyna-1-100018244/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Mavenclad. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/mavenclad-100393522/

Alkohol przy tych lekach

Chloramfenikol a alkohol: brak opisu w bazie.

Interakcja nieistotna klinicznieKladrybinaa alkoholPrzy okazjonalnym i umiarkowanym piciu nie trzeba nic zmieniać w leczeniu kladrybiną.Możesz okazjonalnie pić alkohol w umiarkowanych ilościach, a jeśli pijesz dużo lub codziennie, powiedz o tym lekarzowi.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Możesz okazjonalnie pić alkohol w umiarkowanych ilościach, a jeśli pijesz dużo lub codziennie, powiedz o tym lekarzowi.

Alkohol nie wchodzi w znane interakcje z tym lekiem na stwardnienie rozsiane. Okazjonalne picie w umiarkowanych ilościach nie zmienia działania leku. Picie dużych ilości alkoholu przez dłuższy czas samo osłabia odporność i szkodzi wątrobie, a ten lek też obniża odporność.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub inne objawy zakażenia
  • bolesna wysypka z pęcherzykami na jednej połowie ciała
  • zażółcenie skóry lub białek oczu
  • ciemny mocz
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy okazjonalnym i umiarkowanym piciu nie trzeba nic zmieniać w leczeniu kladrybiną. U osób nadużywających alkoholu warto zwrócić uwagę lekarza na ten fakt, bo może to mieć znaczenie dla interpretacji morfologii krwi i badań wątrobowych wykonywanych w trakcie leczenia.

Skutek kliniczny

Umiarkowane spożycie alkoholu nie powinno zmieniać skuteczności ani bezpieczeństwa kladrybiny. Przy przewlekłym piciu dużych ilości można teoretycznie oczekiwać głębszej lub dłuższej limfopenii, większej podatności na zakażenia i trudniejszej oceny ewentualnego uszkodzenia wątroby.

Mechanizm

Nie jest znana interakcja farmakokinetyczna między kladrybiną a etanolem, bo kladrybina nie jest metabolizowana przez enzymy wątrobowe odpowiedzialne za rozkład alkoholu, a alkohol nie hamuje transporterów ENT1, CNT3 ani BCRP. ChPL kladrybiny nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w interakcjach[1]. Teoretyczne nakładanie się działań dotyczy wyłącznie przewlekłego nadużywania alkoholu, które samo hamuje czynność szpiku, osłabia odporność i obciąża wątrobę. ChPL zaleca ścisłą obserwację parametrów hematologicznych przy jednoczesnym stosowaniu kladrybiny z substancjami wpływającymi na profil hematologiczny[1].

Metabolizm i transportery

  • Kladrybina: substrat BCRP[2], drugorzędny szlak substrat P-gp[2]

Monitorować

  • morfologia krwi z liczbą limfocytów zgodnie z planem leczenia
  • aktywność enzymów wątrobowych u osób pijących dużo

Kiedy ocena się zmienia

Przewlekłe nadużywanie alkoholu lub uzależnienieilość alkoholu · pacjentryzyko rośniePrzewlekłe nadużywanie alkoholu może addytywnie z kladrybiną pogłębiać cytopenie, zwiększać ryzyko zakażeń i utrudniać ocenę hepatotoksyczności. Warto poinformować lekarza i zwrócić uwagę na wyniki morfologii oraz enzymów wątrobowych.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Mavenclad 10 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mavenclad-100393522/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Mavenclad. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/mavenclad-100393522/

Pełny opis tej pary

Inne interakcje tych leków 339

Połączenie przeciwwskazaneAnalogi puryn (np. klofarabina, kladrybina, merkaptopuryna)+ Inhibitory czynnika martwicy nowotworów (np. adalimumab, etanercept, golimumab) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu analogu puryn i inhibitora TNF należy unikać tego połączenia, chyba że korzyść wyraźnie przeważa ryzyko, a wówczas konieczne jest ścisłe monitorowanie w kierunku zakażeń, mielosupresji i nowotworów.Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek z grupy analogów puryn i lek blokujący TNF, nie przerywaj ich samodzielnie, ale regularnie wykonuj zlecone badania krwi i od razu zgłaszaj lekarzowi gorączkę lub inne objawy zakażenia.opóźniony (dni)badania kliniczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek z grupy analogów puryn i lek blokujący TNF, nie przerywaj ich samodzielnie, ale regularnie wykonuj zlecone badania krwi i od razu zgłaszaj lekarzowi gorączkę lub inne objawy zakażenia.

Leki z grupy analogów puryn, takie jak merkaptopuryna, tioguanina, kladrybina czy fludarabina, oraz leki blokujące TNF, takie jak adalimumab, infliksymab czy etanercept, osłabiają układ odpornościowy. Przyjmowane razem osłabiają go jeszcze bardziej. Rośnie wtedy ryzyko poważnych zakażeń, w tym gruźlicy, a bardzo rzadko także niektórych nowotworów krwi. Lekarz czasem celowo łączy te leki, na przykład w chorobie Leśniowskiego i Crohna, ale wtedy potrzebne są regularne badania krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • uporczywy kaszel, duszność, nocne poty lub chudnięcie bez przyczyny
  • bolesna wysypka z pęcherzykami
  • łatwe powstawanie siniaków, krwawienia lub bladość i duże zmęczenie
  • ból lub uczucie pełności pod żebrami po lewej albo prawej stronie
  • nowe lub zmieniające się zmiany na skórze
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu analogu puryn i inhibitora TNF należy unikać tego połączenia, chyba że korzyść wyraźnie przeważa ryzyko, a wówczas konieczne jest ścisłe monitorowanie w kierunku zakażeń, mielosupresji i nowotworów. Przed włączeniem leczenia trzeba wykluczyć utajoną gruźlicę oraz zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B i C, a także uzupełnić szczepienia. Szczepionki żywe są w tym czasie przeciwwskazane. Merkaptopurynę z infliksymabem lub adalimumabem łączy się celowo w nieswoistych zapaleniach jelit. U młodych mężczyzn warto wtedy rozważyć ograniczenie czasu terapii skojarzonej albo zamianę tiopuryny na metotreksat[1]. Po kladrybinie, fludarabinie, klofarabinie lub nelarabinie inhibitor TNF należy włączać dopiero po odbudowie liczby limfocytów i ustąpieniu neutropenii. U pacjentów z głęboką limfopenią trzeba rozważyć profilaktykę przeciwdrobnoustrojową zgodnie z protokołem ośrodka. Przed włączeniem tiopuryny wskazane jest oznaczenie aktywności TPMT i genotypu NUDT15.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń bakteryjnych, wirusowych i grzybiczych. Obejmuje to reaktywację gruźlicy, wirusowego zapalenia wątroby typu B, zakażeń wirusem półpaśca i wirusem cytomegalii, a także zakażenia oportunistyczne, takie jak pneumocystozowe zapalenie płuc. Połączenie tiopuryn (merkaptopuryny, tioguaniny) z inhibitorem TNF wiąże się z rzadkim, ale zwykle śmiertelnym chłoniakiem z limfocytów T wątroby i śledziony (HSTCL)[2]. Dotyczy to głównie młodych mężczyzn leczonych z powodu nieswoistych zapaleń jelit[3]. Opisuje się także zwiększone ryzyko innych chłoniaków i nieczerniakowych raków skóry[2]. Analogi puryn stosowane w onkologii mogą przy tym nasilać mielosupresję i wydłużać okres neutropenii oraz limfopenii.

Mechanizm

Interakcja ma charakter farmakodynamiczny i jest wspólna dla wszystkich leków obu grup. Analogi puryn hamują syntezę kwasów nukleinowych, co uszkadza szpik i limfocyty. Najsilniej działają tu kladrybina, fludarabina, klofarabina i nelarabina, które wywołują głęboką i długotrwałą limfopenię. Merkaptopuryna i tioguanina działają podobnie, choć zwykle słabiej. Inhibitory TNF (adalimumab, etanercept, golimumab, infliksymab, certolizumab pegol) blokują kluczową cytokinę odporności komórkowej i obrony przed zakażeniami ziarniniakowymi. Oba działania sumują się i pogłębiają immunosupresję. Rośnie ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń oraz zaburzeń nadzoru immunologicznego nad nowotworami. Nie stwierdzono istotnej interakcji farmakokinetycznej.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem i bezwzględną liczbą limfocytów oraz neutrofili
  • objawy zakażenia, w tym gorączka, kaszel, duszność i zmiany skórne
  • badanie w kierunku utajonej gruźlicy przed leczeniem i w razie objawów
  • markery zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B przed leczeniem oraz aktywność aminotransferaz
  • powiększenie wątroby lub śledziony, cytopenie i objawy ogólne sugerujące chłoniaka
  • okresowa kontrola dermatologiczna skóry

Kiedy ocena się zmienia

Młody dorosły, zwłaszcza mężczyznawiek · pacjentryzyko rośnieU młodych mężczyzn leczonych tiopuryną i inhibitorem TNF z powodu nieswoistego zapalenia jelit ryzyko chłoniaka z limfocytów T wątroby i śledziony jest największe. Należy rozważyć monoterapię albo zamianę tiopuryny na metotreksat.
Długotrwała terapia skojarzonaczas leczenia · analogi purynryzyko rośnieRyzyko chłoniaków i nowotworów skóry rośnie wraz z czasem łącznego stosowania tiopuryny i inhibitora TNF. Należy okresowo oceniać, czy terapia skojarzona jest nadal potrzebna.
Dawki stosowane w chemioterapii nowotworówdawka · analogi purynryzyko rośnieAnalogi puryn w dawkach onkologicznych, zwłaszcza kladrybina, fludarabina, klofarabina i nelarabina, wywołują głęboką mielosupresję i limfopenię. Dołączenie inhibitora TNF w tym okresie znacznie zwiększa ryzyko zakażeń oportunistycznych.
Inhibitor TNF po leczeniu kladrybiną, fludarabiną, klofarabiną lub nelarabinąkolejność włączenia · inhibitory czynnika martwicy nowotworówinne zalecenieLimfopenia po tych lekach utrzymuje się długo po ostatniej dawce. Inhibitor TNF należy włączać dopiero po potwierdzeniu odbudowy liczby limfocytów i neutrofili w morfologii.

Źródła

  1. Beaugerie L. Immunosuppression-related lymphomas and cancers in IBD: how can they be prevented? Dig Dis. 2012;30(4):415-9. doi: 10.1159/000338144. PMID: 22796808.
  2. Biancone L, Onali S, Petruzziello C, Calabrese E, Pallone F. Cancer and immunomodulators in inflammatory bowel diseases. Inflamm Bowel Dis. 2015;21(3):674-98. doi: 10.1097/MIB.0000000000000243. PMID: 25545375.
  3. Carvão J, Magno Pereira V, Jacinto F, Sousa Andrade C, Jasmins L. Hepatosplenic T-Cell Lymphoma: A Rare Complication of Monotherapy with Thiopurines in Crohn's Disease. GE Port J Gastroenterol. 2018;26(4):279-284. doi: 10.1159/000493350. PMID: 31328143.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneAzatiopryna+ KladrybinaNie rozpoczyna się kursu kladrybiny u pacjenta, który aktualnie przyjmuje azatioprynę.Nie zaczynaj kladrybiny, jeśli przyjmujesz azatioprynę, i powiedz o obu lekach lekarzowi prowadzącemu przed rozpoczęciem leczenia.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj kladrybiny, jeśli przyjmujesz azatioprynę, i powiedz o obu lekach lekarzowi prowadzącemu przed rozpoczęciem leczenia.

Oba leki osłabiają układ odpornościowy i mogą obniżać liczbę białych krwinek. Przyjmowane razem lub tuż po sobie mogą tak bardzo osłabić odporność, że łatwo dojdzie do ciężkiej infekcji. Dlatego leczenia kladrybiną nie zaczyna się, dopóki przyjmujesz azatioprynę.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła albo owrzodzenia w jamie ustnej
  • częste lub przedłużające się infekcje
  • bolesna wysypka z pęcherzykami
  • łatwe powstawanie siniaków lub krwawienia
  • nietypowe zmęczenie i bladość
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie rozpoczyna się kursu kladrybiny u pacjenta, który aktualnie przyjmuje azatioprynę[1]. Przed włączeniem kladrybiny azatioprynę trzeba odstawić, a lekarz prowadzący powinien potwierdzić, że odporność i morfologia wróciły do normy. Gdy azatioprynę włącza się po kursie kladrybiny, należy ściśle kontrolować parametry hematologiczne z powodu addytywnego działania na krew[1].

Skutek kliniczny

Połączenie grozi głęboką limfopenią i leukopenią oraz ciężkimi, także oportunistycznymi zakażeniami. Rozpoczęcie leczenia kladrybiną u pacjenta przyjmującego azatioprynę jest przeciwwskazane[1].

Mechanizm

Kladrybina trwale zmniejsza liczbę limfocytów, a azatiopryna hamuje czynność szpiku i działa immunosupresyjnie. Oba leki sumują działanie na układ odpornościowy i krwiotwórczy[1]. Leków o działaniu mielosupresyjnym, w tym cytostatyków, należy w miarę możliwości unikać u osób leczonych azatiopryną[2].

Metabolizm i transportery

  • Kladrybina: substrat BCRP[3], drugorzędny szlak substrat P-gp[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem, zwłaszcza liczba limfocytów i leukocytów
  • objawy zakażenia

Kiedy ocena się zmienia

Azatiopryna włączana po zakończonym kursie kladrybinykolejność włączenia · azatioprynainne zaleceniePrzeciwwskazanie dotyczy rozpoczęcia kladrybiny u pacjenta na azatioprynie. Gdy azatioprynę włącza się po kursie kladrybiny, nadal występuje addytywne działanie hematotoksyczne i konieczna jest ścisła kontrola morfologii.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Mavenclad 10 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mavenclad-100393522/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imuran 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imuran-100030481/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Mavenclad. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/mavenclad-100393522/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneChloramfenikol+ KlozapinaKlozapiny nie łączy się z chloramfenikolem, ponieważ połączenie jest przeciwwskazane.Jeśli przyjmujesz klozapinę, nie stosuj chloramfenikolu, także w maści lub kroplach, bez rozmowy z lekarzem, który prowadzi leczenie klozapiną.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz klozapinę, nie stosuj chloramfenikolu, także w maści lub kroplach, bez rozmowy z lekarzem, który prowadzi leczenie klozapiną.

Klozapina i chloramfenikol mogą osłabiać szpik kostny, czyli miejsce, gdzie powstają krwinki. Razem zwiększają ryzyko groźnego spadku białych krwinek, przez co organizm traci ochronę przed zakażeniami. Dlatego tych leków się nie łączy, a lekarz dobiera wtedy inny antybiotyk.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła
  • owrzodzenia w jamie ustnej
  • objawy grypopodobne
  • nietypowe siniaki lub krwawienia
  • bladość i duże zmęczenie
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Klozapiny nie łączy się z chloramfenikolem, ponieważ połączenie jest przeciwwskazane[1][2][3]. Leczenia klozapiną nie rozpoczyna się u pacjenta, który otrzymuje lek o znacznym ryzyku agranulocytozy[1]. Zakażenie u pacjenta leczonego klozapiną leczy się antybiotykiem bez działania mielosupresyjnego, dobranym do wskazania. Jeśli chloramfenikol został już podany, należy skontaktować się z lekarzem prowadzącym leczenie klozapiną i wykonać morfologię z rozmazem.

Skutek kliniczny

Grozi agranulocytoza lub pancytopenia z ciężkimi, potencjalnie śmiertelnymi zakażeniami. Spadek liczby neutrofili trudno wtedy przypisać jednemu z leków, co utrudnia decyzje w ramach monitorowania hematologicznego klozapiny.

Mechanizm

Oba leki hamują czynność szpiku kostnego. Chloramfenikol upośledza hemopoezę, a klozapina wywołuje neutropenię i agranulocytozę. Ich działanie na szpik sumuje się, więc ryzyko i nasilenie mielosupresji rosną[1][2][3]. Chloramfenikol hamuje też wiele enzymów mikrosomalnych wątroby i spowalnia metabolizm leków przekształcanych w wątrobie[4]. Teoretycznie może więc zwiększać stężenie klozapiny, choć dla tej pary nie jest to udokumentowane.

Metabolizm i transportery

  • Klozapina: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP1A2[5], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[6], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[6], substrat CYP3A4[6]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem i bezwzględną liczbą neutrofili
  • objawy zakażenia (gorączka, ból gardła, owrzodzenia jamy ustnej)
  • objawy małopłytkowości i niedokrwistości (siniaki, krwawienia, bladość)

Bezpieczniejsze alternatywy

mupirocyna (na skórę)kwas fusydowy (na skórę i do oka)tobramycyna (do oka)gentamycyna (miejscowo)

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowa (skóra, oko, ucho)droga podania · chloramfenikolryzyko malejePrzy stosowaniu na skórę lub do oka wchłanianie ogólnoustrojowe chloramfenikolu jest małe, ale lek nawet w tej postaci jest przeciwwskazany u osób z zaburzeniami hemopoezy lub nieprawidłowym składem krwi w wywiadzie. U pacjenta na klozapinie lepiej wybrać inny antybiotyk miejscowy. Jeśli zamiana jest niemożliwa, chloramfenikol stosuje się krótko, na małej powierzchni i bez opóźniania zaplanowanej kontroli morfologii.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Clopizam 25 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/clopizam-100383587/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ayupil 12,5 mg, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ayupil-100396213/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Paxifar 25 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/paxifar-100435798/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Detreomycyna 1% 10 mg/g, maść. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/detreomycyna-1-100018244/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 20.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  6. Charakterystyka Produktu Leczniczego Clopizam. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 20.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/clopizam-100383587/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneChloramfenikol+ FludarabinaNie stosuj chloramfenikolu u pacjenta leczonego fludarabiną.Nie stosuj chloramfenikolu, także w maści lub kroplach, jeśli bierzesz fludarabinę – poproś lekarza o inny antybiotyk.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie stosuj chloramfenikolu, także w maści lub kroplach, jeśli bierzesz fludarabinę – poproś lekarza o inny antybiotyk.

Oba leki mogą osłabiać szpik kostny, który wytwarza krwinki. Razem mogą bardzo obniżyć liczbę krwinek białych, czerwonych i płytek krwi. To zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń, krwawień i silnej anemii.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła albo owrzodzenia w jamie ustnej
  • łatwe powstawanie siniaków
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • bladość i duże osłabienie
  • duszność przy niewielkim wysiłku
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie stosuj chloramfenikolu u pacjenta leczonego fludarabiną. Chloramfenikolu nie stosuje się u chorych z chorobami szpiku, zaburzeniami hemopoezy lub nieprawidłowym składem krwi w wywiadzie[1], a do tej grupy należą chorzy leczeni fludarabiną. Zakażenie leczy się antybiotykiem bez działania mielotoksycznego dobranym do drobnoustroju i miejsca zakażenia.

Skutek kliniczny

Grozi pogłębiona i przedłużona pancytopenia z ciężkimi zakażeniami, krwawieniami i niedokrwistością, a także nieodwracalna niedokrwistość aplastyczna. U chorych z nowotworem krwi leczonych fludarabiną takie powikłania mogą zagrażać życiu.

Mechanizm

Oba leki uszkadzają szpik kostny. Fludarabina wywołuje mielosupresję i limfopenię, a chloramfenikol może powodować zależne od dawki zahamowanie hemopoezy oraz niezależną od dawki niedokrwistość aplastyczną. Chloramfenikol znacznie nasila toksyczne działanie wielu leków na układ krwiotwórczy[1]. Hamowanie enzymów mikrosomalnych wątroby przez chloramfenikol nie ma tu znaczenia, bo fludarabina nie jest metabolizowana w ten sposób.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem
  • liczba neutrofilów
  • liczba płytek krwi
  • hemoglobina i retikulocyty
  • objawy zakażenia i krwawienia

Bezpieczniejsze alternatywy

kwas fusydowymupirocynatobramycynaofloksacyna

Kiedy ocena się zmienia

Doustna lub dożylnadroga podania · chloramfenikolryzyko rośniePrzy ogólnym podaniu chloramfenikolu ryzyko zależnego od dawki zahamowania szpiku i niedokrwistości aplastycznej jest największe.
Miejscowa (maść, krople do oczu)droga podania · chloramfenikolryzyko malejeWchłanianie z postaci miejscowych jest małe, ale niedokrwistość aplastyczna nie zależy od dawki, a przeciwwskazanie u chorych z chorobami szpiku obejmuje także maść.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Detreomycyna 1% 10 mg/g, maść. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/detreomycyna-1-100018244/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneChloramfenikol+ KwetiapinaNie łączy się kwetiapiny z chloramfenikolem podawanym ogólnoustrojowo – należy wybrać antybiotyk bez wpływu na CYP3A4 i szpik.Jeśli lekarz przepisze ci chloramfenikol do połykania lub w zastrzykach, powiedz mu, że bierzesz kwetiapinę – maść i krople do oczu możesz stosować bez obaw.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli lekarz przepisze ci chloramfenikol do połykania lub w zastrzykach, powiedz mu, że bierzesz kwetiapinę – maść i krople do oczu możesz stosować bez obaw.

Chloramfenikol w maści lub kroplach do oczu działa tylko miejscowo i nie wpływa na kwetiapinę. Chloramfenikol podawany w tabletkach lub zastrzykach może jednak zwiększyć ilość kwetiapiny we krwi i nasilić jej działania niepożądane. Oba leki mogą też osłabiać szpik kostny, który wytwarza krwinki.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nadmierna senność
  • zawroty głowy lub omdlenie przy wstawaniu
  • kołatanie serca
  • gorączka, ból gardła lub owrzodzenia w jamie ustnej
  • łatwe powstawanie siniaków lub krwawienia
  • nietypowa bladość i osłabienie
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łączy się kwetiapiny z chloramfenikolem podawanym ogólnoustrojowo – należy wybrać antybiotyk bez wpływu na CYP3A4 i szpik. Jeśli chloramfenikol jest jedyną opcją w zakażeniu zagrażającym życiu, decyzję podejmuje lekarz, rozważając czasowe odstawienie lub zmniejszenie dawki kwetiapiny przy ścisłym monitorowaniu morfologii krwi, stopnia sedacji, ciśnienia tętniczego i EKG. Miejscowe postacie chloramfenikolu można stosować z kwetiapiną bez ograniczeń wynikających z tej interakcji.

Skutek kliniczny

Ogólnoustrojowy chloramfenikol może zwiększyć stężenie kwetiapiny i nasilić jej działania niepożądane – nadmierną senność, niedociśnienie ortostatyczne, zawroty głowy, objawy antycholinergiczne i wydłużenie odstępu QT. Sumowanie się toksyczności hematologicznej zwiększa ryzyko neutropenii, agranulocytozy i innych zaburzeń morfologii krwi. Przy chloramfenikolu stosowanym miejscowo (maść, krople do oczu) wchłanianie jest minimalne i interakcja nie ma znaczenia klinicznego.

Mechanizm

Kwetiapiny nie łączy się z inhibitorami CYP3A4, a chloramfenikol podany ogólnoustrojowo hamuje ten izoenzym. Chloramfenikol jest inhibitorem wielu enzymów mikrosomalnych wątroby i nasila oraz przedłuża działanie leków metabolizowanych w wątrobie[1]. Kwetiapina jest metabolizowana głównie przez CYP3A4, a silny inhibitor tego izoenzymu (ketokonazol) zwiększał jej AUC 5- do 8-krotnie[2]. Jednoczesne stosowanie inhibitorów CYP3A4 z kwetiapiną jest przeciwwskazane[2][3][4]. Dodatkowo oba leki mogą uszkadzać układ krwiotwórczy – chloramfenikol znacznie nasila toksyczne działanie innych leków na szpik[1], a przy kwetiapinie (zwłaszcza w skojarzeniu z walproinianem) obserwowano leukopenię i neutropenię[2].

Metabolizm i transportery

  • Kwetiapina: słaby inhibitor CYP1A2[5], słaby inhibitor CYP2C19[5], słaby inhibitor CYP2C9[5], słaby inhibitor CYP2D6[5], słaby inhibitor CYP3A4[5], wrażliwy substrat CYP3A4[6]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem
  • stopień sedacji
  • ciśnienie tętnicze w pozycji leżącej i stojącej
  • EKG z oceną odstępu QT

Bezpieczniejsze alternatywy

olanzapinaamisulpryd

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowa (skóra, oko, ucho)droga podania · chloramfenikolryzyko malejeChloramfenikol stosowany miejscowo nie osiąga stężeń ogólnoustrojowych zdolnych do zahamowania CYP3A4 ani uszkodzenia szpiku w stopniu istotnym dla tej interakcji. Interakcje z lekami stosowanymi miejscowo nie są znane.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Detreomycyna 1% 10 mg/g, maść. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/detreomycyna-1-100018244/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Kwetaplex XR 50 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/kwetaplex-xr-100276779/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Pinexet SR 50 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/pinexet-sr-100506470/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Kwetaplex 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/kwetaplex-100206537/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Kwetaplex XR. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 20.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/kwetaplex-xr-100276779/
  6. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 20.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneChloramfenikol+ AzacytydynaNie stosuj chloramfenikolu, także w postaci maści, u pacjenta leczonego azacytydyną.Nie używaj chloramfenikolu w żadnej postaci w czasie leczenia azacytydyną i zapytaj lekarza lub farmaceutę o inny antybiotyk.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie używaj chloramfenikolu w żadnej postaci w czasie leczenia azacytydyną i zapytaj lekarza lub farmaceutę o inny antybiotyk.

Azacytydyna osłabia szpik kostny, który wytwarza krwinki. Chloramfenikol, nawet w maści, też może uszkadzać szpik i nasilać to działanie. Razem zwiększają ryzyko groźnych zakażeń, krwawień i niedokrwistości. U osób z chorobą szpiku tego antybiotyku się nie stosuje.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła albo owrzodzenia w jamie ustnej
  • siniaki bez wyraźnej przyczyny
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • drobne czerwone kropki na skórze
  • nasilone zmęczenie i bladość
  • duszność przy niewielkim wysiłku
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie stosuj chloramfenikolu, także w postaci maści, u pacjenta leczonego azacytydyną[1]. Wybierz inny lek przeciwbakteryjny bez działania mielotoksycznego, dopasowany do miejsca i rodzaju zakażenia. Jeśli chloramfenikol został już zastosowany, odstaw go i skontaktuj się z lekarzem prowadzącym leczenie hematologiczne w sprawie kontroli morfologii krwi.

Skutek kliniczny

Grozi pogłębienie neutropenii, małopłytkowości i niedokrwistości. Może to prowadzić do ciężkich zakażeń i krwawień oraz do opóźnienia lub przerwania leczenia azacytydyną. Chloramfenikol może też wywołać niedokrwistość aplastyczną, której nie da się odróżnić od progresji choroby podstawowej ani od toksyczności azacytydyny.

Mechanizm

Oba leki uszkadzają szpik kostny. Chloramfenikol może hamować hemopoezę w sposób zależny od dawki, rzadko wywołuje też nieodwracalną niedokrwistość aplastyczną. Ponadto znacznie nasila toksyczne działanie innych leków na układ krwiotwórczy[1]. Azacytydyna jako lek przeciwnowotworowy z grupy analogów nukleozydów pirymidynowych wywołuje mielosupresję. Jest stosowana u chorych z nowotworami szpiku, a chloramfenikolu nie stosuje się u pacjentów z chorobami szpiku kostnego, zaburzeniami hemopoezy lub nieprawidłowym składem krwi w wywiadzie[1]. Interakcji farmakokinetycznej się nie oczekuje, bo azacytydyna nie jest metabolizowana przez izoenzymy CYP, UGT, SULT ani transferazy glutationowe[2].

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem
  • liczba neutrofili
  • liczba płytek krwi
  • stężenie hemoglobiny
  • objawy zakażenia (gorączka)
  • objawy skazy krwotocznej

Bezpieczniejsze alternatywy

mupirocynakwas fusydowy

Kiedy ocena się zmienia

Ogólnoustrojowa (doustnie lub dożylnie)droga podania · chloramfenikolryzyko rośniePrzy podaniu ogólnoustrojowym narażenie na chloramfenikol i ryzyko mielosupresji zależnej od dawki są znacznie większe niż po zastosowaniu miejscowym. Połączenie pozostaje przeciwwskazane, a ryzyko ciężkiej toksyczności hematologicznej jest najwyższe.
Maść na skórępostać · chloramfenikolinne zalecenieWchłanianie ze skóry jest małe, ale postać miejscowa również jest przeciwwskazana u pacjentów z chorobami szpiku. Niedokrwistość aplastyczna po chloramfenikolu nie zależy ściśle od dawki. Nie stosuj maści nawet na małą powierzchnię ani krótko.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Detreomycyna 1% 10 mg/g, maść. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/detreomycyna-1-100018244/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Azacitidine Sandoz 100 mg, proszek do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/azacitidine-sandoz-100415809/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneChloramfenikol+ DaratumumabChloramfenikolu nie stosuje się u pacjentów leczonych daratumumabem, ponieważ jest przeciwwskazany w chorobach szpiku i przy nieprawidłowym składzie krwi.Nie stosuj leków z chloramfenikolem, także maści, i zapytaj lekarza lub farmaceutę o inny lek na zakażenie skóry.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie stosuj leków z chloramfenikolem, także maści, i zapytaj lekarza lub farmaceutę o inny lek na zakażenie skóry.

Chloramfenikol, także w maści, może uszkadzać szpik kostny, który wytwarza krwinki. Daratumumab stosuje się w chorobach szpiku i sam często obniża liczbę krwinek. Razem mogą pogłębić niedobór krwinek, co zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń i krwawień.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła lub owrzodzenia w jamie ustnej
  • łatwe powstawanie siniaków
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • drobne czerwone kropki na skórze
  • nasilone zmęczenie i bladość
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Chloramfenikolu nie stosuje się u pacjentów leczonych daratumumabem, ponieważ jest przeciwwskazany w chorobach szpiku i przy nieprawidłowym składzie krwi[1]. Przeciwwskazanie obejmuje także postać maści[1]. Zakażenie skóry należy leczyć antybiotykiem miejscowym bez działania toksycznego na szpik, a przy rozległej lub ogólnej infekcji pacjenta powinien ocenić lekarz prowadzący leczenie hematologiczne.

Skutek kliniczny

Połączenie grozi pogłębieniem cytopenii, w tym neutropenii i małopłytkowości, a w skrajnym przypadku nieodwracalnym uszkodzeniem szpiku przez chloramfenikol. U chorego z neutropenią zwiększa to ryzyko ciężkich zakażeń i krwawień.

Mechanizm

Chloramfenikol działa toksycznie na szpik kostny i nie stosuje się go u pacjentów z chorobami szpiku, zaburzeniami hemopoezy lub nieprawidłowym składem krwi w wywiadzie[1]. Chloramfenikol znacznie nasila też toksyczne działanie innych leków na układ krwiotwórczy[1]. Daratumumab stosuje się w chorobach z klonu plazmocytów szpiku, głównie w szpiczaku plazmocytowym, i często powoduje neutropenię, małopłytkowość oraz niedokrwistość. Przeciwwskazanie wynika więc z choroby, w której podaje się daratumumab, i z sumowania się działania obu leków na szpik. Interakcji farmakokinetycznej nie należy oczekiwać, bo daratumumab jako przeciwciało monoklonalne nie jest eliminowany przez enzymy wątrobowe i nie wpływa na ich aktywność[2].

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem, w tym bezwzględna liczba neutrofili
  • liczba płytek krwi
  • stężenie hemoglobiny
  • objawy zakażenia i krwawienia

Bezpieczniejsze alternatywy

mupirocynakwas fusydowy

Kiedy ocena się zmienia

Ogólnoustrojowa (doustnie lub dożylnie)droga podania · chloramfenikolryzyko rośniePrzy podaniu ogólnoustrojowym narażenie na chloramfenikol i ryzyko uszkodzenia szpiku są wielokrotnie większe niż przy stosowaniu maści. Połączenie z daratumumabem pozostaje przeciwwskazane.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Detreomycyna 1% 10 mg/g, maść. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/detreomycyna-1-100018244/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Darzalex 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/darzalex-100370449/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneChloramfenikol+ DazatynibNie stosuj chloramfenikolu u pacjenta leczonego dazatynibem, niezależnie od postaci leku.Nie stosuj chloramfenikolu w żadnej postaci i poproś lekarza lub farmaceutę o inny antybiotyk.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie stosuj chloramfenikolu w żadnej postaci i poproś lekarza lub farmaceutę o inny antybiotyk.

Chloramfenikol to antybiotyk, który rzadko, ale groźnie uszkadza szpik kostny, czyli miejsce, gdzie powstają krwinki. Dazatynib stosuje się w chorobach szpiku i sam często obniża liczbę płytek krwi oraz białych krwinek. Razem mogą bardzo osłabić wytwarzanie krwi, co grozi krwawieniami i ciężkimi zakażeniami. Dlatego tego antybiotyku nie stosuje się w twojej sytuacji, nawet w postaci maści czy kropli.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • siniaki bez wyraźnej przyczyny
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • drobne czerwone kropki na skórze
  • gorączka, dreszcze lub ból gardła
  • nasilone zmęczenie i bladość
  • duszność
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie stosuj chloramfenikolu u pacjenta leczonego dazatynibem, niezależnie od postaci leku. U chorych z białaczką chloramfenikol jest przeciwwskazany ze względu na chorobę szpiku[1]. Wybierz antybiotyk bez działania mielotoksycznego, a przy leczeniu ogólnoustrojowym także bez silnego hamowania CYP3A4 – unikaj ogólnoustrojowych makrolidów takich jak klarytromycyna i erytromycyna[2]. Jeżeli chloramfenikol został już podany, kontroluj morfologię krwi z rozmazem i poinformuj hematologa.

Skutek kliniczny

Ryzyko nasilonej, potencjalnie zagrażającej życiu supresji szpiku – ciężkiej małopłytkowości z krwawieniami, neutropenii z ciężkimi zakażeniami, a po chloramfenikolu także niedokrwistości aplastycznej. Przy podaniu ogólnoustrojowym dochodzi wzrost stężenia dazatynibu i nasilenie jego działań niepożądanych.

Mechanizm

Chloramfenikolu nie stosuje się u pacjentów z chorobami szpiku kostnego, zaburzeniami hemopoezy ani z nieprawidłowym składem krwi w wywiadzie[1]. Dazatynib stosuje się wyłącznie w białaczkach, czyli chorobach szpiku, a sam często wywołuje małopłytkowość, neutropenię i niedokrwistość. Chloramfenikol znacznie nasila toksyczne działanie wielu leków na układ krwiotwórczy[1]. Przy podaniu ogólnoustrojowym chloramfenikol hamuje enzymy mikrosomalne wątroby i nasila działanie leków w niej metabolizowanych[1]. Dazatynib jest substratem CYP3A4, a hamowanie tego enzymu zwiększa ekspozycję na dazatynib[2].

Metabolizm i transportery

  • Dazatynib: inhibitor CYP2C8[3], słaby inhibitor CYP3A4[3], wrażliwy substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem
  • liczba płytek krwi
  • liczba neutrofili
  • objawy krwawienia i zakażenia

Bezpieczniejsze alternatywy

kwas fusydowymupirocynaofloksacyna

Kiedy ocena się zmienia

Ogólnoustrojowa (doustna, dożylna)droga podania · chloramfenikolryzyko rośniePrzy podaniu ogólnoustrojowym do addycyjnej mielotoksyczności dochodzi hamowanie metabolizmu wątrobowego i prawdopodobny wzrost ekspozycji na dazatynib.
Maść, krople do oczu lub uszupostać · chloramfenikolinne zaleceniePrzy stosowaniu miejscowym wpływ na stężenie dazatynibu jest pomijalny, ale przeciwwskazanie u chorych z chorobami szpiku pozostaje. Wybierz miejscowy antybiotyk bez działania mielotoksycznego.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Detreomycyna 1% 10 mg/g, maść. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/detreomycyna-1-100018244/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sprycel 20 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sprycel-100138787/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sprycel. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sprycel-100138787/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.