Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Cynk / Cynk i sekukinumab

Cynk i sekukinumab

Jaki opis pokazać?

Interakcja nieistotna klinicznie

Oba leki można stosować razem bez zmiany dawek i bez zachowywania odstępu.

Stosuj oba leki tak jak dotychczas, a jeśli masz wątpliwości co do innych suplementów, zapytaj farmaceutę.

Interakcja nieistotna klinicznieCynk+ SekukinumabOba leki można stosować razem bez zmiany dawek i bez zachowywania odstępu.Stosuj oba leki tak jak dotychczas, a jeśli masz wątpliwości co do innych suplementów, zapytaj farmaceutę.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Stosuj oba leki tak jak dotychczas, a jeśli masz wątpliwości co do innych suplementów, zapytaj farmaceutę.

Cynk i sekukinumab nie wpływają na siebie nawzajem. Sekukinumab podajesz we wstrzyknięciu, więc cynk połykany w tabletce nie zmienia jego działania. Możesz bezpiecznie stosować oba leki w tym samym czasie.

ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
–
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Oba leki można stosować razem bez zmiany dawek i bez zachowywania odstępu. Przy podawaniu cynku należy pamiętać o jego interakcjach z innymi lekami doustnymi, takimi jak preparaty żelaza i wapnia, tetracykliny i fluorochinolony[1].

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać zmiany skuteczności ani bezpieczeństwa żadnego z leków.

Mechanizm

Mechanizm nie wskazuje na interakcję. Sekukinumab jest ludzkim przeciwciałem monoklonalnym podawanym podskórnie, które jest rozkładane jak białka endogenne i nie podlega metabolizmowi przez enzymy wątrobowe ani transportowi błonowemu, na które mógłby wpływać cynk. Cynk przyjmowany doustnie wchodzi w interakcje głównie na poziomie wchłaniania w przewodzie pokarmowym, co nie dotyczy leku podawanego we wstrzyknięciu. Oba leki nie mają też wspólnych działań niepożądanych, które mogłyby się sumować.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Wilzin 25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/wilzin-100129363/

Alkohol przy tych lekach

Interakcja o niejasnym znaczeniuCynka alkoholNie ma podstaw do zakazu alkoholu wynikającego z samej interakcji, ale u osób leczonych z powodu choroby Wilsona należy odradzać regularne picie ze względu na wątrobę.Ogranicz alkohol do minimum albo go unikaj, a regularne picie zgłoś lekarzowi prowadzącemu.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Ogranicz alkohol do minimum albo go unikaj, a regularne picie zgłoś lekarzowi prowadzącemu.

Ulotka leku nie zabrania picia alkoholu, a niewielka okazjonalna ilość raczej nie osłabi działania cynku. Częste picie może jednak pogarszać stan cynku w organizmie i dodatkowo obciąża wątrobę. U osób z chorobą Wilsona wątroba jest szczególnie wrażliwa, dlatego lepiej ograniczyć alkohol do minimum. O swoim sposobie picia warto powiedzieć lekarzowi prowadzącemu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • żółte zabarwienie skóry lub białek oczu
  • ciemny mocz
  • silne zmęczenie lub osłabienie
  • ból w prawym podżebrzu
  • nasilenie objawów choroby, które wcześniej były pod kontrolą
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PK – wchłanianie, PK – wydalanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie ma podstaw do zakazu alkoholu wynikającego z samej interakcji, ale u osób leczonych z powodu choroby Wilsona należy odradzać regularne picie ze względu na wątrobę. Cynk w tej postaci przyjmuje się z dala od posiłków, bo żywność opóźnia jego wchłanianie[1], więc alkohol wypity do posiłku nie powinien zmieniać pory przyjmowania kapsułki. Przy częstym piciu warto skontrolować skuteczność odmiedziowania zgodnie z ustalonym planem monitorowania choroby.

Skutek kliniczny

Przy okazjonalnym piciu niewielkich ilości nie oczekuje się istotnego klinicznie wpływu na działanie cynku. Przy częstym lub nadmiernym piciu może spadać skuteczność leczenia, bo cynk w chorobie Wilsona ma blokować wchłanianie miedzi, a jego dostępność dla organizmu maleje. Zasadniczym problemem jest jednak sam alkohol jako czynnik uszkadzający wątrobę, niezależnie od interakcji z cynkiem.

Mechanizm

Charakterystyka produktu leczniczego Wilzin nie wspomina o alkoholu ani w punkcie 4.3, ani w 4.5[1]. Z wiedzy farmakologicznej wynika, że przewlekłe picie alkoholu pogarsza stan cynku w organizmie, bo zmniejsza jego wchłanianie z jelita i zwiększa wydalanie z moczem. Alkohol obciąża też wątrobę, w której cynk jest magazynowany i która u chorych na chorobę Wilsona bywa już uszkodzona. Pojedyncza, niewielka ilość alkoholu nie ma udokumentowanego znaczenia dla skuteczności cynku.

Monitorować

  • miedź w moczu dobowym (skuteczność leczenia)
  • aktywność enzymów wątrobowych
  • miedź niezwiązana z ceruloplazminą w surowicy

Kiedy ocena się zmienia

Przewlekłe regularne picieczas leczenia · pacjentinne zaleceniePrzy przewlekłym regularnym piciu rośnie ryzyko niedoboru cynku i dodatkowego uszkodzenia wątroby. Należy rozważyć dokładniejsze monitorowanie skuteczności odmiedziowania i funkcji wątroby oraz poradę dotyczącą abstynencji.
Okazjonalna, niewielka ilośćilość alkoholu · pacjentryzyko malejeOkazjonalne spożycie niewielkiej ilości alkoholu nie ma udokumentowanego wpływu na skuteczność cynku. Nadal obowiązuje ogólne zalecenie ograniczania alkoholu u chorych z patologią wątroby.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Wilzin 25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/wilzin-100129363/

Pełny opis tej pary

Sekukinumab a alkohol: brak opisu w bazie.

Inne interakcje tych leków 111

Połączenie przeciwwskazaneSelektywne leki immunosupresyjne (np. fingolimod, teriflunomid, leflunomid)+ Inhibitory interleukin (np. ustekinumab, tocilizumab, ryzankizumab) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu selektywnego leku immunosupresyjnego i inhibitora interleukin należy unikać łączenia, chyba że uzasadnia je specjalista prowadzący, a połączenie stosowane ściśle monitorować pod kątem zakażeń.Jeśli przyjmujesz lek osłabiający odporność i lek blokujący interleukiny, upewnij się, że lekarz prowadzący wie o obu, i szybko zgłaszaj każdą infekcję.opóźniony (dni)opisy przypadków

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz lek osłabiający odporność i lek blokujący interleukiny, upewnij się, że lekarz prowadzący wie o obu, i szybko zgłaszaj każdą infekcję.

Oba leki osłabiają układ odporności, a przyjmowane razem robią to mocniej. Zakażenia mogą być wtedy częstsze i cięższe, a czasem rozwijają się bez wysokiej gorączki. Dotyczy to na przykład natalizumabu, fingolimodu lub tofacytynibu łączonych z ustekinumabem, sekukinumabem albo tocilizumabem. Takie połączenie stosuje się tylko wtedy, gdy zaleci je lekarz specjalista, i wymaga ono regularnych badań.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, dreszcze lub ogólne rozbicie
  • kaszel, duszność lub ból w klatce piersiowej
  • bolesna wysypka z pęcherzykami
  • pieczenie przy oddawaniu moczu
  • nowe zaburzenia widzenia, mowy, równowagi, osłabienie kończyn lub zmiany w zachowaniu
  • nocne poty i chudnięcie bez wyraźnej przyczyny
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
opisy przypadków

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu selektywnego leku immunosupresyjnego i inhibitora interleukin należy unikać łączenia, chyba że uzasadnia je specjalista prowadzący, a połączenie stosowane ściśle monitorować pod kątem zakażeń. Natalizumabu nie należy łączyć z innymi lekami immunosupresyjnymi, co ujmuje ChPL. Tofacytynibu nie zaleca się łączyć z lekami biologicznymi. Fingolimod, ozanimod i ponesimod wymagają szczególnej ostrożności ze względu na limfopenię i ryzyko leukoencefalopatii. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć gruźlicę oraz zakażenie WZW B i WZW C i uzupełnić szczepienia, a szczepionki żywe podać odpowiednio wcześniej[1]. Przy zmianie leku trzeba uwzględnić długi czas działania poprzednika. Dotyczy to zwłaszcza leflunomidu i teriflunomidu, które mogą wymagać procedury przyspieszonej eliminacji, a także natalizumabu, modulatorów receptora sfingozyno‑1‑fosforanu i przeciwciał monoklonalnych.

Skutek kliniczny

Rośnie ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, w tym gruźlicy, półpaśca, zakażeń grzybiczych i reaktywacji WZW B. Przy natalizumabie, fingolimodzie, ozanimodzie i ponesimodzie rośnie też ryzyko postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii. Zakażenie może przebiegać skąpoobjawowo i być rozpoznane późno. Szczepionki żywe są przeciwwskazane, a odpowiedź na szczepionki inaktywowane bywa osłabiona[1]. Interakcja jest wspólna dla całej klasy, z wyjątkami opisanymi osobno. Jest najsilniejsza przy natalizumabie, modulatorach receptora sfingozyno‑1‑fosforanu, tofacytynibie, leflunomidzie i teriflunomidzie, których ChPL odradzają lub wykluczają łączenie z innymi lekami immunosupresyjnymi.

Mechanizm

Selektywne leki immunosupresyjne działają na różne elementy odporności. Hamują proliferację lub kostymulację limfocytów, zatrzymują limfocyty w węzłach chłonnych, blokują migrację limfocytów do tkanek albo hamują kinazy JAK lub BTK. Inhibitory interleukin wyłączają kluczowe cytokiny obrony przeciwzakaźnej, takie jak IL‑1, IL‑6, IL‑12/23, IL‑17, IL‑2 i IL‑36. Połączenie obu mechanizmów sumuje osłabienie odporności. Nie ma istotnej interakcji farmakokinetycznej, poza wyjątkami efgartigimodu alfa i imlifidazy. Inhibitory IL‑6, czyli tocilizumab, sarilumab, siltuksymab i satralizumab, mogą dodatkowo maskować gorączkę i wzrost CRP w przebiegu zakażenia.

Monitorować

  • objawy zakażenia przy każdej wizycie, z pamięcią, że gorączka i CRP mogą być stłumione przy inhibitorach IL‑6
  • morfologia z rozmazem, w tym liczba limfocytów i neutrofili
  • badania przesiewowe w kierunku gruźlicy oraz WZW B i WZW C przed leczeniem i w razie narażenia
  • nowe objawy neurologiczne lub poznawcze, które mogą wskazywać na leukoencefalopatię przy natalizumabie i modulatorach receptora sfingozyno‑1‑fosforanu
  • aktywność aminotransferaz przy leflunomidzie, teriflunomidzie, tofacytynibie, tocilizumabie i sarilumabie
  • status szczepień i unikanie szczepionek żywych

Kiedy ocena się zmienia

Okres wypłukania zależny od lekuodstep · selektywne leki immunosupresyjneinne zalecenieInterakcja może trwać po odstawieniu leku z grupy A. Leflunomid i teriflunomid utrzymują się w organizmie bardzo długo i mogą wymagać procedury przyspieszonej eliminacji. Po fingolimodzie, ozanimodzie i ponesimodzie liczba limfocytów wraca do normy stopniowo, a natalizumab działa jeszcze przez kilka miesięcy. Przed włączeniem inhibitora interleukin należy uwzględnić ten czas.
Kilka okresów półtrwania przeciwciałaodstep · inhibitory interleukininne zalecenieInhibitory interleukin będące przeciwciałami monoklonalnymi działają tygodniami lub miesiącami po ostatniej dawce. Przy zamianie na lek z grupy A, zwłaszcza na natalizumab, należy zachować odpowiedni odstęp. Anakinra działa krótko, więc odstęp po niej może być krótki.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych ryzyko ciężkich zakażeń, półpaśca i powikłań jest większe. Częściej występują też choroby współistniejące i przewlekłe stosowanie glikokortykosteroidów, co nasila skutki połączenia.
Długotrwałe leczenie skojarzoneczas leczenia · pacjentryzyko rośnieDługie łączenie leków, zwłaszcza natalizumabu lub modulatorów receptora sfingozyno‑1‑fosforanu z innymi lekami immunosupresyjnymi, zwiększa ryzyko leukoencefalopatii i zakażeń oportunistycznych. Wymaga to okresowej oceny, czy połączenie jest nadal potrzebne.

Źródła

  1. Schraad M, Mäurer M, Salmen A, Ruck T, Uphaus T, Fleischer V, et al. Cellular and humoral vaccination response under immunotherapies-German consensus on vaccination strategies in neurological autoimmune diseases. Ther Adv Neurol Disord. 2025;18:17562864251396006. doi: 10.1177/17562864251396006. PMID: 41394285.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSzczepionka BCG+ SekukinumabDopęcherzowej immunoterapii BCG nie stosuje się u pacjentów leczonych lekami immunosupresyjnymi, w tym sekukinumabem.Zanim zaczniesz wlewy BCG, powiedz urologowi, że przyjmujesz sekukinumab, i nie przerywaj ani nie zaczynaj żadnego z tych leków bez decyzji lekarza.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Zanim zaczniesz wlewy BCG, powiedz urologowi, że przyjmujesz sekukinumab, i nie przerywaj ani nie zaczynaj żadnego z tych leków bez decyzji lekarza.

Wlewy BCG do pęcherza zawierają żywe, osłabione bakterie, z którymi organizm musi sobie poradzić. Sekukinumab osłabia część układu odpornościowego, więc bakterie z wlewu mogą rozprzestrzenić się po organizmie i wywołać ciężkie zakażenie. Tych dwóch leków nie stosuje się razem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze utrzymujące się dłużej niż dobę po wlewie
  • silne osłabienie i objawy grypopodobne
  • kaszel lub duszność
  • zażółcenie skóry lub oczu
  • nasilony ból, pieczenie lub krew w moczu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Dopęcherzowej immunoterapii BCG nie stosuje się u pacjentów leczonych lekami immunosupresyjnymi, w tym sekukinumabem.[1][2][3] Żywych szczepionek nie podaje się jednocześnie z sekukinumabem.[4] Decyzję, czy przerwać sekukinumab, czy wybrać inną metodę leczenia raka pęcherza, podejmują wspólnie urolog i lekarz prowadzący leczenie biologiczne. Przed leczeniem BCG należy wykluczyć czynną gruźlicę.[2][3]

Skutek kliniczny

Zwiększone ryzyko ciężkiego, uogólnionego zakażenia prątkami BCG, łącznie z posocznicą, oraz możliwe osłabienie przeciwnowotworowego działania BCG.

Mechanizm

Sekukinumab blokuje interleukinę 17A, która uczestniczy w obronie przed zakażeniami, w tym przed prątkami. Dopęcherzowa immunoterapia BCG polega na podaniu żywych, atenuowanych prątków i wymaga sprawnej odpowiedzi immunologicznej, zarówno do kontroli samych prątków, jak i do uzyskania działania przeciwnowotworowego. Osłabienie odporności przez sekukinumab może sprzyjać rozsiewowi prątków BCG i teoretycznie osłabiać skuteczność leczenia.

Monitorować

  • wykluczenie czynnej gruźlicy przed leczeniem
  • temperatura ciała i dreszcze po każdym wlewie
  • objawy uogólnionego zakażenia BCG (utrzymująca się gorączka, osłabienie, kaszel, duszność, żółtaczka)
  • objawy ze strony dróg moczowych

Kiedy ocena się zmienia

Śródskórna (szczepienie przeciw gruźlicy)droga podania · szczepionka BCGinne zalecenieSzczepionka przeciwgruźlicza podawana śródskórnie również zawiera żywe prątki i nie podaje się jej jednocześnie z sekukinumabem. Termin szczepienia ustala lekarz prowadzący leczenie biologiczne.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Onko BCG 50 50 mg (nie mniej niż 150 mln i nie więcej niż 600 mln żywych prątków BCG)/ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do podawania do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/onko-bcg-50-100088227/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego BCG - medac min. 2x10^8 max. 3x10^9/50 ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bcg-medac-100119519/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego OncoTICE 2-8 x 108 CFU żywych, atenuowanych prątków BCG/fiolkę, proszek do sporządzania zawiesiny do podawania do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oncotice-100195800/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cosentyx 150 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cosentyx-100333193/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSzczepionka przeciw durowi brzusznemu+ SekukinumabU pacjenta leczonego sekukinumabem nie podaje się żywej, doustnej szczepionki przeciw durowi brzusznemu.Nie przyjmuj szczepionki przeciw durowi brzusznemu w kapsułkach i zapytaj lekarza o szczepionkę w zastrzyku.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj szczepionki przeciw durowi brzusznemu w kapsułkach i zapytaj lekarza o szczepionkę w zastrzyku.

Szczepionka przeciw durowi brzusznemu w kapsułkach zawiera żywe, osłabione bakterie. Sekukinumab osłabia odporność, więc taka szczepionka może słabiej chronić, a nawet wywołać zakażenie. Jeśli przyjmujesz sekukinumab, nie stosuj szczepionki w kapsułkach. Bezpieczniejsza jest szczepionka podawana w zastrzyku, która nie zawiera żywych bakterii.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka
  • biegunka
  • bóle brzucha
  • wymioty
  • osłabienie po przyjęciu kapsułek szczepionki
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

U pacjenta leczonego sekukinumabem nie podaje się żywej, doustnej szczepionki przeciw durowi brzusznemu[1]. Żywych szczepionek nie stosuje się jednocześnie z sekukinumabem[2]. Przed wyjazdem do rejonu endemicznego należy wybrać szczepionkę inaktywowaną podawaną we wstrzyknięciu, a o ewentualnym szczepieniu żywą szczepionką po przerwaniu leczenia decyduje lekarz prowadzący. Jeśli szczepienie planuje się przed rozpoczęciem terapii sekukinumabem, warto zakończyć je przed pierwszą dawką leku.

Skutek kliniczny

Możliwe zakażenie wywołane żywym szczepem szczepionkowym oraz słabsza lub niewystarczająca ochrona przed durem brzusznym. Dla szczepionki inaktywowanej możliwa jest jedynie słabsza odpowiedź poszczepienna.

Mechanizm

Sekukinumab jest przeciwciałem monoklonalnym hamującym interleukinę 17A, czyli lekiem immunosupresyjnym. Doustna szczepionka przeciw durowi brzusznemu zawiera żywe, atenuowane pałeczki szczepu Ty 21a, a jej stosowanie u osób przyjmujących leki immunosupresyjne jest przeciwwskazane[1]. Żywych szczepionek nie podaje się jednocześnie z sekukinumabem[2]. Osłabienie odpowiedzi immunologicznej może zmniejszyć skuteczność szczepienia i teoretycznie sprzyjać niekontrolowanemu namnażaniu szczepu szczepionkowego. Szczepionka inaktywowana podawana we wstrzyknięciu nie zawiera żywych bakterii, więc ryzyko zakażenia szczepem szczepionkowym jej nie dotyczy.

Monitorować

  • upewnienie się, czy planowana szczepionka jest żywa (doustne kapsułki), czy inaktywowana (wstrzyknięcie)
  • objawy żołądkowo-jelitowe i gorączka po przypadkowym podaniu żywej szczepionki

Bezpieczniejsze alternatywy

szczepionka przeciw durowi brzusznemu inaktywowana (wstrzykiwana)szczepionka polisacharydowa Vi przeciw durowi brzusznemu

Kiedy ocena się zmienia

Szczepionka inaktywowana, zawiesina do wstrzykiwańpostać · szczepionka przeciw durowi brzusznemuinne zalecenieSzczepionka inaktywowana nie zawiera żywych bakterii, więc ograniczenie dotyczące żywych szczepionek jej nie obejmuje. Można ją podać pacjentowi leczonemu sekukinumabem, pamiętając, że przy leczeniu immunosupresyjnym odpowiedź poszczepienna bywa słabsza.
Szczepienie żywą szczepionką zakończone przed pierwszą dawką sekukinumabukolejność włączenia · sekukinumabinne zalecenieJeśli szczepienie żywą szczepionką jest konieczne, najlepiej zakończyć je przed rozpoczęciem leczenia sekukinumabem. O odstępie decyduje lekarz prowadzący.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vivotif ≥ 2x10E9 CFU, kapsułki dojelitowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vivotif-100386090/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cosentyx 150 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cosentyx-100333193/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSzczepionki przeciw żółtej febrze (np. szczepionka przeciw żółtej febrze)+ Inhibitory interleukin (np. ustekinumab, tocilizumab, ryzankizumab) klasaPrzy stosowaniu inhibitora interleukiny nie należy podawać szczepionki przeciw żółtej febrze, ponieważ jest to żywa szczepionka przeciwwskazana u osób leczonych immunosupresyjnie.Jeśli przyjmujesz lek hamujący interleukiny, nie szczep się przeciw żółtej febrze i przed planowaną podróżą porozmawiaj z lekarzem prowadzącym oraz lekarzem medycyny podróży.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz lek hamujący interleukiny, nie szczep się przeciw żółtej febrze i przed planowaną podróżą porozmawiaj z lekarzem prowadzącym oraz lekarzem medycyny podróży.

Szczepionka przeciw żółtej febrze zawiera żywego, osłabionego wirusa. Leki hamujące interleukiny, takie jak ustekinumab, sekukinumab, tocilizumab czy anakinra, osłabiają odporność. Przy takim leczeniu wirus ze szczepionki może wywołać ciężką chorobę, a szczepienie może też słabiej chronić. Dlatego w trakcie tego leczenia nie wolno się szczepić przeciw żółtej febrze.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka w ciągu kilku dni lub tygodni po szczepieniu
  • silny ból głowy lub sztywność karku
  • splątanie, senność, drgawki
  • zażółcenie skóry lub białek oczu
  • uporczywe wymioty, silny ból brzucha
  • duże osłabienie, bóle mięśni
  • krwawienia lub siniaki bez wyraźnej przyczyny
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy stosowaniu inhibitora interleukiny nie należy podawać szczepionki przeciw żółtej febrze, ponieważ jest to żywa szczepionka przeciwwskazana u osób leczonych immunosupresyjnie. Jeśli planowane jest leczenie biologiczne, a pacjent może podróżować do rejonu endemicznego, szczepienie najlepiej wykonać co najmniej 4 tygodnie przed pierwszą dawką leku. Po odstawieniu leku szczepić można dopiero po okresie wymywania. Okres ten wynika z ChPL danej substancji i dla przeciwciał monoklonalnych (np. ustekinumab, sekukinumab, guselkumab, tocilizumab) wynosi zwykle kilka miesięcy. Przy anakinrze jest krótszy ze względu na krótki okres półtrwania. Przed wznowieniem leczenia też trzeba zachować odstęp od szczepienia zgodny z ChPL. Odstawienie leku tylko po to, aby zaszczepić się przed podróżą, wymaga decyzji lekarza prowadzącego. Pod uwagę trzeba wziąć ryzyko zaostrzenia choroby podstawowej. U pacjentów po przeszczepieniu leczonych bazyliksymabem, a także u osób z innymi lekami immunosupresyjnymi, szczepienie jest wykluczone na czas leczenia. Gdy szczepienie jest przeciwwskazane, lekarz medycyny podróży może wydać zwolnienie z obowiązku szczepienia, wpisywane do Międzynarodowego Świadectwa Szczepień. Pacjenta trzeba wtedy poinformować, że pozostaje bez ochrony. Należy mu zalecić rezygnację z podróży do rejonu endemicznego albo ścisłą ochronę przed komarami. Jeśli szczepionkę podano przypadkowo w trakcie leczenia, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem i obserwować pacjenta w kierunku objawów ogólnoustrojowych i neurologicznych.

Skutek kliniczny

Główne ryzyko to ciężka choroba wywołana wirusem szczepionkowym. Może to być choroba trzewna przypominająca żółtą febrę, z niewydolnością wielonarządową, albo choroba neurotropowa, czyli zapalenie mózgu lub opon mózgowo-rdzeniowych. Oba powikłania mogą zakończyć się zgonem. Dodatkowo odpowiedź na szczepienie może być słabsza, co daje fałszywe poczucie ochrony w czasie podróży do rejonu endemicznego. Leczenie immunosupresyjne znajduje się w przeciwwskazaniach ChPL szczepionki przeciw żółtej febrze. ChPL inhibitorów interleukin zalecają, aby nie podawać szczepionek żywych w trakcie leczenia.

Mechanizm

Szczepionka przeciw żółtej febrze zawiera żywy, osłabiony wirus, który musi się namnożyć w organizmie, aby wywołać odporność. Kontrolę nad tym namnażaniem przejmuje prawidłowo działający układ odpornościowy. Inhibitory interleukin blokują cytokiny (IL-1, IL-2, IL-6, IL-12/23, IL-17, IL-36) albo ich receptory. Te cytokiny uczestniczą w odpowiedzi zapalnej, w aktywacji limfocytów T i w wytwarzaniu przeciwciał. Osłabienie tych szlaków może pozwolić na niekontrolowane namnażanie wirusa szczepionkowego i jednocześnie zmniejszyć wytwarzanie przeciwciał ochronnych. Efekt jest wspólny dla całej klasy, bo wynika z samego działania immunomodulującego, a nie z metabolizmu. Siła immunosupresji różni się między lekami i zależy od leczenia skojarzonego (np. bazyliksymab podaje się zawsze z innymi lekami immunosupresyjnymi). Nie zmienia to jednak zalecenia dla żadnego leku z grupy.

Monitorować

  • przed szczepieniem: wywiad w kierunku leczenia biologicznego i innej immunosupresji, z datą ostatniej dawki
  • po przypadkowym podaniu: temperatura ciała, objawy ogólne i neurologiczne przez kilka tygodni
  • po przypadkowym podaniu: próby wątrobowe, morfologia, parametry nerkowe przy objawach ogólnoustrojowych
  • zachowanie odstępu między szczepieniem a wznowieniem leczenia zgodnie z ChPL leku

Kiedy ocena się zmienia

Szczepienie co najmniej 4 tygodnie przed pierwszą dawką inhibitora interleukinykolejność włączenia · szczepionki przeciw żółtej febrzeinterakcja nie dotyczySzczepienie wykonane co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia biologicznego jest akceptowalne. Daje czas na wytworzenie odporności i wygaszenie namnażania wirusa szczepionkowego, zanim zostanie włączona immunosupresja.
Okres wymywania leku zgodny z ChPLodstep · inhibitory interleukinryzyko malejePo odstawieniu inhibitora interleukiny szczepienie można rozważyć dopiero po okresie wymywania. Dla przeciwciał monoklonalnych trwa on zwykle kilka miesięcy, dla anakinry jest krótszy. Odstawienie leku przed podróżą to decyzja lekarza prowadzącego, który musi ocenić ryzyko zaostrzenia choroby. Przed wznowieniem leczenia trzeba zachować odstęp od szczepienia zgodny z ChPL.
Niemowlę narażone na lek biologiczny w okresie ciążywiek · pacjentryzyko rośniePrzeciwciała monoklonalne przechodzą przez łożysko i mogą utrzymywać się u niemowlęcia przez wiele miesięcy po porodzie. Szczepionek żywych, w tym przeciw żółtej febrze, nie należy podawać takiemu dziecku przed upływem okresu zalecanego w ChPL leku stosowanego przez matkę w ciąży.

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaCynk+ LewofloksacynaLewofloksacynę w tabletkach podaje się co najmniej 2 godziny przed albo 2 godziny po preparacie zawierającym cynk.Bierz lewofloksacynę co najmniej 2 godziny przed albo 2 godziny po cynku albo odstaw suplement z cynkiem na czas kuracji, a jeśli cynk przepisał ci lekarz, nie odstawiaj go, tylko zachowaj odstęp.szybki (godziny)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Bierz lewofloksacynę co najmniej 2 godziny przed albo 2 godziny po cynku albo odstaw suplement z cynkiem na czas kuracji, a jeśli cynk przepisał ci lekarz, nie odstawiaj go, tylko zachowaj odstęp.

Cynk utrudnia wchłanianie lewofloksacyny z jelit, jeśli weźmiesz oba preparaty razem. Wtedy antybiotyk może działać słabiej i zakażenie może nie ustąpić. Dotyczy to też multiwitamin, tabletek do ssania i suplementów na odporność, które zawierają cynk.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka nie spada mimo przyjmowania antybiotyku
  • objawy zakażenia nie ustępują albo się nasilają
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – wchłanianie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Lewofloksacynę w tabletkach podaje się co najmniej 2 godziny przed albo 2 godziny po preparacie zawierającym cynk.[1][2][3] Przy krótkiej antybiotykoterapii suplement cynku można wstrzymać do końca leczenia. Gdy cynk stosowany jest leczniczo, na przykład w chorobie Wilsona, nie przerywa się go, tylko zachowuje odstęp.

Skutek kliniczny

Przyjęcie obu leków w tym samym czasie może obniżyć stężenie lewofloksacyny we krwi i osłabić skuteczność leczenia zakażenia. Jednoczesne stosowanie fluorochinolonów i multiwitamin zawierających cynk wydaje się zmniejszać wchłanianie antybiotyku po podaniu doustnym.[1][3] Zbyt niskie stężenia antybiotyku sprzyjają także niepowodzeniu terapii i selekcji opornych bakterii.

Mechanizm

Cynk jako kation dwuwartościowy wiąże lewofloksacynę w przewodzie pokarmowym w trudno wchłanialne kompleksy chelatowe. Cynk zmniejsza wchłanianie fluorochinolonów.[4] Wchłanianie lewofloksacyny po podaniu doustnym zmniejszają produkty zawierające kationy dwuwartościowe i trójwartościowe, w tym sole cynku.[1]

Monitorować

  • skuteczność leczenia zakażenia – ustępowanie gorączki i objawów
  • przestrzeganie odstępu między dawkami obu leków

Kiedy ocena się zmienia

Dożylniedroga podania · lewofloksacynainterakcja nie dotyczyInterakcja zachodzi w przewodzie pokarmowym, więc nie dotyczy lewofloksacyny podawanej dożylnie.
odstep ≥ 2 hpacjentryzyko malejeZachowanie odstępu co najmniej 2 godzin przed albo po soli cynku pozwala uniknąć istotnego zmniejszenia wchłaniania lewofloksacyny.
Miejscowodroga podania · cynkinterakcja nie dotyczyCynk w preparatach na skórę nie wpływa na wchłanianie lewofloksacyny z przewodu pokarmowego.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Levoxa 250 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/levoxa-100193757/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xyvelam 250 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/xyvelam-100245856/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Levalox 250 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/levalox-100336932/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Wilzin 25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/wilzin-100129363/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaCynk+ NorfloksacynaZachowaj co najmniej 2 godziny odstępu między norfloksacyną a preparatem cynku i nie przyjmuj ich jednocześnie.Przyjmuj antybiotyk co najmniej 2 godziny przed cynkiem albo co najmniej 2 godziny po nim, a jeśli cynk to tylko suplement, możesz go odstawić na czas kuracji.szybki (godziny)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj antybiotyk co najmniej 2 godziny przed cynkiem albo co najmniej 2 godziny po nim, a jeśli cynk to tylko suplement, możesz go odstawić na czas kuracji.

Cynk wiąże się w żołądku i jelitach z tym antybiotykiem i sprawia, że do krwi i moczu trafia go mniej. Antybiotyk może wtedy słabiej działać, a zakażenie może się nie wyleczyć. Cynk znajduje się też w wielu witaminach i suplementach, na przykład na odporność czy na włosy. Jeśli dobrze rozdzielisz godziny przyjmowania, oba leki można stosować w tym samym czasie leczenia.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • pieczenie lub ból przy oddawaniu moczu, które nie mija po 2–3 dniach antybiotyku
  • gorączka lub dreszcze
  • ból w okolicy lędźwiowej
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – wchłanianie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Zachowaj co najmniej 2 godziny odstępu między norfloksacyną a preparatem cynku i nie przyjmuj ich jednocześnie[1]. Najprościej przyjąć norfloksacynę jako pierwszą, a cynk co najmniej 2 godziny później. Przy krótkiej kuracji antybiotykiem suplement cynku można też odstawić na czas leczenia, natomiast cynku stosowanego w chorobie Wilsona nie należy przerywać – wystarczy rozdzielić godziny przyjmowania.

Skutek kliniczny

Przy jednoczesnym przyjęciu stężenie norfloksacyny w surowicy i w moczu może być za małe, co grozi niepowodzeniem leczenia zakażenia, zwłaszcza dróg moczowych, i sprzyja selekcji opornych bakterii[1]. Interakcja nie dotyczy działania cynku w istotny klinicznie sposób.

Mechanizm

Jony cynku tworzą w przewodzie pokarmowym słabo wchłanialne kompleksy chelatowe z norfloksacyną, co zmniejsza jej wchłanianie oraz stężenie w surowicy i w moczu[1]. Cynk zmniejsza wchłanianie fluorochinolonów[2].

Metabolizm i transportery

  • Norfloksacyna: inhibitor CYP1A2[3]

Monitorować

  • ustępowanie objawów zakażenia (dyzuria, częstomocz, gorączka)
  • przestrzeganie odstępu między dawkami

Kiedy ocena się zmienia

odstep ≥ 2 hcynkryzyko malejeZachowanie co najmniej 2-godzinnego odstępu między norfloksacyną a cynkiem ogranicza chelatację i zmniejszenie wchłaniania antybiotyku.
Miejscowa (na skórę)droga podania · cynkinterakcja nie dotyczyCynk stosowany na skórę, na przykład w maściach i zasypkach, nie styka się z norfloksacyną w przewodzie pokarmowym i nie wpływa na jej wchłanianie.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Nolicin 400 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/nolicin-100047961/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Wilzin 25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/wilzin-100129363/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Nolicin. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/nolicin-100047961/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaCynk+ Baloksawir marboksylNie podawaj baloksawiru marboksylu jednocześnie z doustnymi preparatami cynku ani innymi produktami zawierającymi kationy wielowartościowe, takimi jak leki zobojętniające, środki przeczyszczające czy suplementy żelaza, selenu, wapnia lub magnezu.Nie łykaj leku na grypę razem z cynkiem, a jeśli przyjmujesz cynk jako suplement, odstaw go na krótko wokół tej dawki, natomiast cynku stosowanego w chorobie Wilsona nie odstawiaj bez rozmowy z lekarzem.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie łykaj leku na grypę razem z cynkiem, a jeśli przyjmujesz cynk jako suplement, odstaw go na krótko wokół tej dawki, natomiast cynku stosowanego w chorobie Wilsona nie odstawiaj bez rozmowy z lekarzem.

Cynk przyjmowany doustnie może sprawić, że lek na grypę słabiej się wchłonie i gorzej zadziała. Lek na grypę bierzesz zwykle tylko raz, więc ważne, żeby wchłonął się w całości. To samo dotyczy tabletek z żelazem, wapniem, magnezem, selenem, leków na zgagę i niektórych leków przeczyszczających.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub złe samopoczucie, które nie słabną po kilku dniach od przyjęcia leku na grypę
  • pojawienie się duszności lub nasilającego się kaszlu
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – wchłanianie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie podawaj baloksawiru marboksylu jednocześnie z doustnymi preparatami cynku ani innymi produktami zawierającymi kationy wielowartościowe, takimi jak leki zobojętniające, środki przeczyszczające czy suplementy żelaza, selenu, wapnia lub magnezu[1]. U osoby przyjmującej cynk jako suplement najprościej wstrzymać go na krótko wokół dawki baloksawiru. U pacjenta leczonego cynkiem z powodu choroby Wilsona nie przerywaj terapii bez konsultacji z lekarzem prowadzącym, tylko rozdziel podania możliwie dużym odstępem albo rozważ inny lek przeciwgrypowy.

Skutek kliniczny

Mniejsze stężenie baloksawiru może osłabić działanie przeciwwirusowe, a więc skrócenie czasu trwania objawów grypy i zmniejszenie wydalania wirusa. Baloksawir podaje się zwykle w pojedynczej dawce, dlatego obniżenia wchłanianej ilości leku nie da się później uzupełnić.

Mechanizm

Baloksawiru marboksylu nie przyjmuje się razem z doustnymi preparatami cynku, ponieważ kationy wielowartościowe mogą zmniejszać stężenie baloksawiru w osoczu[1]. Najbardziej prawdopodobnym mechanizmem jest tworzenie w przewodzie pokarmowym połączeń kompleksowych baloksawiru z jonami cynku, które ograniczają wchłanianie leku przeciwwirusowego.

Metabolizm i transportery

  • Baloksawir marboksyl: drugorzędny szlak substrat CYP3A4[2]

Monitorować

  • ustępowanie objawów grypy (gorączka, bóle mięśni, kaszel) w kolejnych dniach po dawce baloksawiru
  • nasilenie lub przedłużanie się objawów mimo leczenia

Bezpieczniejsze alternatywy

oseltamiwirzanamiwir

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowa (maści, kremy, pasty z cynkiem)droga podania · cynkinterakcja nie dotyczyCynk stosowany na skórę nie wchłania się do przewodu pokarmowego w ilości, która mogłaby wiązać baloksawir, więc interakcja nie dotyczy postaci miejscowych.
Leczenie choroby Wilsonapostać · cynkinne zalecenieU pacjentów z chorobą Wilsona cynk jest leczeniem podstawowym i nie należy go przerywać samodzielnie, dlatego zamiast odstawienia zaleca się możliwie duży odstęp między podaniami albo rozważenie innego leku przeciwgrypowego po konsultacji z lekarzem.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xofluza 20 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/xofluza-100446550/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xofluza. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/xofluza-100446550/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaCynk+ DelafloksacynaDoustnej delafloksacyny nie przyjmuje się razem z cynkiem ani z preparatami wielowitaminowymi zawierającymi cynk.Nie łykaj antybiotyku razem z cynkiem ani z multiwitaminą z cynkiem, a najlepiej zrób przerwę w suplemencie na czas leczenia, a jeśli cynk przepisał ci lekarz, zapytaj farmaceutę, jak rozłożyć godziny przyjmowania obu leków.szybki (godziny)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Nie łykaj antybiotyku razem z cynkiem ani z multiwitaminą z cynkiem, a najlepiej zrób przerwę w suplemencie na czas leczenia, a jeśli cynk przepisał ci lekarz, zapytaj farmaceutę, jak rozłożyć godziny przyjmowania obu leków.

Cynk wiąże się z tym antybiotykiem w żołądku i jelitach. Przez to organizm wchłania mniej leku i antybiotyk może słabiej zwalczać zakażenie. Dotyczy to także witamin i suplementów, które zawierają cynk.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • brak poprawy po kilku dniach leczenia
  • nawracająca lub utrzymująca się gorączka
  • narastające zaczerwienienie, obrzęk lub ból w miejscu zakażenia
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – wchłanianie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Doustnej delafloksacyny nie przyjmuje się razem z cynkiem ani z preparatami wielowitaminowymi zawierającymi cynk[1]. Jeśli cynk jest suplementem bez wyraźnego wskazania, najlepiej odstawić go na czas antybiotykoterapii. Jeśli cynk jest niezbędny, na przykład w chorobie Wilsona, należy rozdzielić dawki obu leków w czasie zgodnie z zaleceniem lekarza lub farmaceuty, przyjmując delafloksacynę przed cynkiem, i obserwować skuteczność leczenia zakażenia. Przy podaniu dożylnym delafloksacyny nie podaje się jej przez tę samą linię co roztwory zawierające kationy poliwalentne[1].

Skutek kliniczny

Ogólnoustrojowe stężenia delafloksacyny mogą być znacznie mniejsze niż oczekiwane, co grozi niepowodzeniem leczenia zakażenia i sprzyja selekcji opornych szczepów[1].

Mechanizm

Delafloksacyna, jak inne fluorochinolony, tworzy w przewodzie pokarmowym chelaty z kationami 2- i 3-wartościowymi, w tym z cynkiem, przez co doustne podanie obu substancji jednocześnie może istotnie zmniejszyć wchłanianie delafloksacyny[1]. Cynk zmniejsza wchłanianie fluorochinolonów[2]. Delafloksacyny podawanej dożylnie nie łączy się w tej samej linii infuzyjnej z roztworami zawierającymi kationy poliwalentne[1].

Metabolizm i transportery

  • Delafloksacyna: substrat BCRP[3], substrat UGT1A1[3]

Monitorować

  • skuteczność leczenia zakażenia (gorączka, objawy miejscowe, parametry stanu zapalnego)
  • przestrzeganie odstępów między dawkami doustnymi

Kiedy ocena się zmienia

Dożylnadroga podania · delafloksacynaryzyko malejePrzy dożylnym podaniu delafloksacyny cynk przyjmowany doustnie nie wpływa na jej wchłanianie. Nie należy jednak podawać delafloksacyny przez tę samą linię co roztwory zawierające kationy poliwalentne.
Miejscowa (maść, krem, zasypka)postać · cynkinterakcja nie dotyczyCynk stosowany na skórę nie wchodzi w kontakt z delafloksacyną w przewodzie pokarmowym, więc interakcja nie występuje.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Quofenix 450 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/quofenix-100429680/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Wilzin 25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/wilzin-100129363/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Quofenix. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/quofenix-100429680/

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.