Interakcje / Cytrynian sodu / Cytrynian sodu i lit
Jaki opis pokazać?
Niekorzystna interakcja
Przy regularnym, kilkudniowym stosowaniu cytrynianu sodu kontroluj stężenie litu w surowicy po włączeniu i ponownie po odstawieniu cytrynianu.
Nie stosuj cytrynianu sodu dłużej niż jeden dzień bez rozmowy z lekarzem prowadzącym leczenie litem i zapytaj go o kontrolę stężenia litu we krwi.
Niekorzystna interakcjaCytrynian sodu+ LitPrzy regularnym, kilkudniowym stosowaniu cytrynianu sodu kontroluj stężenie litu w surowicy po włączeniu i ponownie po odstawieniu cytrynianu.Nie stosuj cytrynianu sodu dłużej niż jeden dzień bez rozmowy z lekarzem prowadzącym leczenie litem i zapytaj go o kontrolę stężenia litu we krwi.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Nie stosuj cytrynianu sodu dłużej niż jeden dzień bez rozmowy z lekarzem prowadzącym leczenie litem i zapytaj go o kontrolę stężenia litu we krwi.
Cytrynian sodu, obecny np. w saszetkach na dolegliwości pęcherza, może przyspieszać usuwanie litu z organizmu. Wtedy lit może działać słabiej i objawy choroby mogą wrócić. Gdy przestaniesz przyjmować cytrynian, poziom litu może z kolei wzrosnąć. Jednorazowe użycie zwykle nie ma znaczenia.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- powrót objawów choroby, np. obniżony nastrój, rozdrażnienie, bezsenność, gonitwa myśli
- silne drżenie rąk
- biegunka lub wymioty
- senność lub splątanie
- chwiejny chód lub niewyraźna mowa
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PK – wydalanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy regularnym, kilkudniowym stosowaniu cytrynianu sodu kontroluj stężenie litu w surowicy po włączeniu i ponownie po odstawieniu cytrynianu. Dawkę litu zmieniaj wyłącznie na podstawie oznaczonego stężenia. U pacjenta przyjmującego lit unikaj doraźnego, wielodniowego samoleczenia preparatami alkalizującymi bez wiedzy lekarza prowadzącego. Podczas antykoagulacji cytrynianowej obiegu pozaustrojowego oceniaj stężenie litu z uwzględnieniem jego usuwania przez sam zabieg i kontroluj je po zakończeniu terapii nerkozastępczej.
Skutek kliniczny
Regularne przyjmowanie cytrynianu sodu może obniżyć stężenie litu poniżej zakresu terapeutycznego i osłabić kontrolę choroby afektywnej. Po odstawieniu cytrynianu wydalanie litu wraca do wyjściowego poziomu, a stężenie litu może wzrosnąć aż do objawów toksyczności, jeśli wcześniej zwiększono dawkę litu.
Mechanizm
Cytrynian sodu działa alkalizująco, bo cytrynian jest przekształcany w organizmie do wodorowęglanu, a jednocześnie dostarcza sód.[1] Związki alkalizujące zmniejszają stężenie litu w surowicy.[2] Lit i sód są wchłaniane zwrotnie w kanalikach nerkowych tymi samymi drogami, więc większa podaż sodu i alkalizacja moczu zwiększają wydalanie litu z moczem. Dane dotyczą grupy związków alkalizujących, a dla samego cytrynianu sodu wniosek jest przeniesiony z tej grupy.
Monitorować
- stężenie litu w surowicy po włączeniu i po odstawieniu cytrynianu sodu
- stężenie sodu w surowicy
- wodorowęglany i gazometria przy podawaniu dożylnym
- objawy nawrotu manii lub depresji
- objawy toksyczności litu po odstawieniu cytrynianu
Kiedy ocena się zmienia
| Doodbytnicza (wlewka)droga podania · cytrynian sodu | ryzyko maleje | Wlewka doodbytnicza z cytrynianem sodu stosowana doraźnie nie dostarcza ilości wystarczającej do zmiany wydalania litu. |
| Pojedyncza dawkaczas leczenia · cytrynian sodu | ryzyko maleje | Pojedyncza dawka doustna nie zmienia istotnie stężenia litu w stanie stacjonarnym. Znaczenie ma stosowanie przez kilka dni lub dłużej. |
| Dożylna (antykoagulacja cytrynianowa obiegu pozaustrojowego)droga podania · cytrynian sodu | inne zalecenie | Podczas terapii nerkozastępczej z antykoagulacją cytrynianową na stężenie litu wpływa przede wszystkim jego usuwanie przez zabieg. Cytrynian zwiększa ryzyko hipernatremii i zasadowicy metabolicznej, co należy uwzględnić przy ocenie gospodarki sodowej. Stężenie litu kontroluj w trakcie i po zakończeniu zabiegu. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Cifoban 136 mmol/l, roztwór do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cifoban-100433687/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lithium Carbonicum GSK 250 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lithium-carbonicum-gsk-100039430/
Alkohol przy tych lekach
Cytrynian sodu a alkohol: brak opisu w bazie.
Niekorzystna interakcjaLita alkoholZaleca się unikanie alkoholu przez cały okres leczenia litem.Nie pij alkoholu w trakcie leczenia litem, a jeśli się to zdarzy, nie prowadź pojazdów i nie pomijaj kolejnej dawki leku.szybki (godziny)badania kliniczne
Niekorzystna interakcja
Nie pij alkoholu w trakcie leczenia litem, a jeśli się to zdarzy, nie prowadź pojazdów i nie pomijaj kolejnej dawki leku.
Alkohol może nasilać działanie litu na układ nerwowy. Można mieć wolniejsze reakcje, gorszą koncentrację, większą senność i zawroty głowy. Po alkoholu łatwiej też o odwodnienie, a to może być niekorzystne przy leczeniu litem. Z tych powodów w trakcie leczenia lepiej alkoholu nie pić.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silna senność lub zawroty głowy
- drżenie rąk, chwiejny chód
- bełkotliwa mowa lub splątanie
- uporczywe wymioty lub biegunka
- nasilone pragnienie i częste oddawanie moczu
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie, pk_inne
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Zaleca się unikanie alkoholu przez cały okres leczenia litem. Jeśli pacjent mimo to pije alkohol, należy go pouczyć, by nie prowadził pojazdów, nie pił na czczo ani w stanie odwodnienia i nie pomijał dawek litu z powodu picia. Przy nasileniu drżeń, ataksji, zaburzeń mowy, splątania lub wymiotów i biegunki należy pilnie oznaczyć stężenie litu.
Skutek kliniczny
Alkohol w trakcie leczenia litem może nasilać zaburzenia psychomotoryczne, czyli opóźniać reakcje oraz pogarszać uwagę i koncentrację. Ma to szczególne znaczenie u osób kierujących pojazdami i obsługujących maszyny. Alkohol może też nasilać senność, zawroty głowy i chwiejność nastroju, co utrudnia ocenę, czy objawy pochodzą od litu, alkoholu, czy choroby podstawowej.
Mechanizm
Alkohol i lit działają na ośrodkowy układ nerwowy, więc ich efekty psychomotoryczne się sumują. Dodatkowo alkohol sprzyja odwodnieniu, a zmiany nawodnienia i bilansu sodu zmieniają wydalanie litu przez nerki. Dla litu o wąskim przedziale terapeutycznym nawet niewielkie wahania stężenia mają znaczenie, ale ten drugi mechanizm ma charakter teoretyczny.
Monitorować
- objawy neurologiczne (drżenie, ataksja, zaburzenia mowy, splątanie)
- stężenie litu w surowicy przy podejrzeniu toksyczności lub po epizodzie odwodnienia
- nawodnienie i czynność nerek
- stan psychiczny i przestrzeganie zaleceń dotyczących dawkowania
Kiedy ocena się zmienia
| Duża jednorazowa ilość lub picie w trybie epizodów upijania sięilość alkoholu · alkohol | ryzyko rośnie | Większa ilość alkoholu nasila zaburzenia psychomotoryczne i odwodnienie, co zwiększa ryzyko objawów neurotoksycznych oraz wahań stężenia litu. Przy takim wzorze picia należy rozważyć kontrolę stężenia litu i ocenę stanu klinicznego. |
| Osoby w podeszłym wiekuwiek · pacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych wrażliwość na działanie ośrodkowe jest większa, a czynność nerek często obniżona, więc ryzyko zaburzeń równowagi, upadków i toksyczności litu jest większe. Zaleca się bezwzględne unikanie alkoholu. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lithium Carbonicum GSK 250 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/lithium-carbonicum-gsk-100039430/
Inne interakcje tych leków 86
Połączenie przeciwwskazaneDifenhydramina+ LitNie wydawaj difenhydraminy pacjentowi leczonemu litem.Nie bierz difenhydraminy, a w razie bezsenności lub alergii zapytaj farmaceutę albo lekarza o bezpieczniejszy lek.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie bierz difenhydraminy, a w razie bezsenności lub alergii zapytaj farmaceutę albo lekarza o bezpieczniejszy lek.
Difenhydraminy nie łącz z litem. Oba leki mogą wpływać na rytm serca, a razem zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu. Mogą też nasilać senność, splątanie i chwiejność, co sprzyja upadkom. Kłopoty ze snem przy leczeniu litem omów z lekarzem, bo mogą wymagać innego leczenia.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- zasłabnięcie lub omdlenie
- bardzo wolne tętno
- silna senność lub splątanie
- nasilone drżenie rąk
- chwiejny chód lub niewyraźna mowa
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie wydawaj difenhydraminy pacjentowi leczonemu litem. Difenhydraminy nie stosuje się z lekami wydłużającymi odstęp QT ani przy znamiennej bradykardii lub zaburzeniach elektrolitowych[1][2][3]. W bezsenności skieruj pacjenta do lekarza prowadzącego leczenie litem, bo bezsenność może być objawem nawrotu choroby afektywnej. W objawach alergii zaproponuj lek przeciwhistaminowy o minimalnym wpływie na QT i niewielkim działaniu uspokajającym. Jeśli pacjent już przyjął difenhydraminę i ma kołatanie serca, omdlenie, nasilone splątanie lub drżenie, wymaga pilnej oceny lekarskiej z EKG i oznaczeniem stężenia litu.
Skutek kliniczny
Głównym zagrożeniem jest wydłużenie odstępu QT z ryzykiem częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes, większym przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii, chorobie serca oraz przy stężeniu litu powyżej zakresu terapeutycznego. Możliwe jest też nasilenie senności, splątania i zaburzeń równowagi z ryzykiem upadków, zwłaszcza u osób starszych. Uspokojenie i objawy cholinolityczne po difenhydraminie mogą utrudnić rozpoznanie wczesnych objawów zatrucia litem.
Mechanizm
Oba leki mogą wydłużać odstęp QT, więc ich działania na przewodzenie w sercu sumują się. Difenhydraminy nie łączy się z lekami, o których wiadomo, że wydłużają odstęp QT lub wywołują częstoskurcz typu torsade de pointes[1][2][3]. Lit może ponadto powodować bradykardię i zaburzenia czynności węzła zatokowego, a znamienna bradykardia sama w sobie wyklucza stosowanie difenhydraminy[1]. Dodatkowo difenhydramina hamuje ośrodkowy układ nerwowy i działa cholinolitycznie[1], a lit przy nasilonej neurotoksyczności wywołuje senność, splątanie, ataksję i zaburzenia mowy[4]. Difenhydramina nie zmienia wydalania litu przez nerki.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- EKG z oceną QTc
- stężenie potasu i magnezu w surowicy
- stężenie litu w surowicy
- objawy neurotoksyczności litu (drżenie, ataksja, splątanie, senność)
- częstość rytmu serca
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| wiek ≥ 65pacjent | ryzyko rośnie | Osoby starsze są bardziej podatne na działanie cholinolityczne difenhydraminy, a u pacjentów z dezorientacją należy jej unikać. U tych pacjentów częściej występują też zaburzenia elektrolitowe i choroby serca zwiększające ryzyko wydłużenia QT oraz pogorszenie czynności nerek sprzyjające kumulacji litu. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Nodisen 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/nodisen-100391150/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Luminastil 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/luminastil-100415560/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego SENOLEK 50 mg, kapsułki miękkie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/senolek-100465078/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lithium Carbonicum GSK 250 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lithium-carbonicum-gsk-100039430/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Nodisen. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/nodisen-100391150/
Niekorzystna interakcjaLit+ Wodorobursztynian doksylaminyUnikaj rutynowego łączenia doksylaminy z litem, a jeśli lekarz prowadzący uzna je za konieczne, stosuj najmniejszą skuteczną dawkę doksylaminy doraźnie i krótko.Zanim weźmiesz doksylaminę na sen, zapytaj lekarza prowadzącego leczenie litem, a jeśli już ją przyjmujesz, nie prowadź pojazdów i zgłoś się do lekarza przy nowym splątaniu, drżeniu lub chwiejnym chodzie.szybki (godziny)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Zanim weźmiesz doksylaminę na sen, zapytaj lekarza prowadzącego leczenie litem, a jeśli już ją przyjmujesz, nie prowadź pojazdów i zgłoś się do lekarza przy nowym splątaniu, drżeniu lub chwiejnym chodzie.
Lit i lek nasenny z doksylaminą razem mogą mocniej usypiać i osłabiać koncentrację, także następnego dnia. Senność, splątanie czy drżenie rąk mogą też być pierwszymi objawami zbyt wysokiego poziomu litu we krwi, a lek nasenny może je ukryć. Dlatego tych leków nie łączy się bez zgody lekarza.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silna senność w ciągu dnia
- splątanie lub dezorientacja
- nasilone drżenie rąk
- chwiejny chód lub zaburzenia równowagi
- niewyraźna mowa
- trudności z oddawaniem moczu
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj rutynowego łączenia doksylaminy z litem, a jeśli lekarz prowadzący uzna je za konieczne, stosuj najmniejszą skuteczną dawkę doksylaminy doraźnie i krótko. Doksylamina z lekami o wąskim indeksie terapeutycznym nie powinna być stosowana.[1] Przy nowej senności, splątaniu, drżeniu lub niezborności u pacjenta przyjmującego lit nie przypisuj ich automatycznie doksylaminie – oznacz stężenie litu i oceń czynność nerek. U pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek dawkę doksylaminy zmniejsza się do 12,5 mg albo przesuwa porę przyjęcia, aby uniknąć porannej senności.[2]
Skutek kliniczny
Możliwe nasilenie senności w ciągu dnia, spowolnienia psychoruchowego i zaburzeń równowagi. Senność, splątanie, ataksja i drżenie są też objawami neurotoksyczności litu[3], a przedawkowanie doksylaminy daje senność, splątanie i omamy[1], więc objawy obu leków mogą się nakładać i utrudniać wczesne rozpoznanie zatrucia litem.
Mechanizm
Doksylaminy nie stosuje się razem z lekami o wąskim indeksie terapeutycznym, a lit należy do tej grupy.[1] Zastrzeżenie wynika z możliwego hamowania metabolizmu innych leków przez doksylaminę, jednak lit nie jest metabolizowany i wydala się go przez nerki w postaci niezmienionej, więc ten mechanizm ma dla litu znaczenie teoretyczne. Praktycznie istotne jest sumowanie działania na ośrodkowy układ nerwowy – doksylamina działa addytywnie depresyjnie na OUN z innymi lekami o takim działaniu[1], a lit sam może wywoływać senność i splątanie w ramach neurotoksyczności.[3] Oba leki kumulują się przy zaburzeniach czynności nerek.[1]
Monitorować
- senność w ciągu dnia i sprawność psychoruchowa
- objawy neurotoksyczności litu: drżenie, ataksja, splątanie, oczopląs, zaburzenia mowy
- stężenie litu w surowicy przy pojawieniu się objawów neurologicznych
- czynność nerek
- elektrolity
- objawy antycholinergiczne, zwłaszcza zatrzymanie moczu
Kiedy ocena się zmienia
| Ciężka niewydolność nerekeGFR · pacjent | interakcja nie dotyczy | Ciężka niewydolność nerek jest przeciwwskazaniem zarówno do litu, jak i do doksylaminy. |
| dawka ≤ 12,5 mgwodorobursztynian doksylaminy | inne zalecenie | U pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek dawkę doksylaminy zmniejsza się do 12,5 mg lub przesuwa porę przyjęcia, aby ograniczyć poranną senność. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Noctis 12,5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/noctis-100350872/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Doksylamina Geiser 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/doksylamina-geiser-100365129/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lithium Carbonicum GSK 250 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lithium-carbonicum-gsk-100039430/
Niekorzystna interakcjaLit+ MeloksykamNależy unikać łączenia litu z meloksykamem i w miarę możliwości zastosować paracetamol.Nie łącz litu z meloksykamem ani innymi lekami przeciwzapalnymi bez zgody lekarza, a jeśli lekarz zdecyduje o takim leczeniu, zrób zlecone badanie stężenia litu i pij odpowiednią ilość płynów.opóźniony (dni)rozległe badania
Niekorzystna interakcja
Nie łącz litu z meloksykamem ani innymi lekami przeciwzapalnymi bez zgody lekarza, a jeśli lekarz zdecyduje o takim leczeniu, zrób zlecone badanie stężenia litu i pij odpowiednią ilość płynów.
Meloksykam to lek przeciwbólowy i przeciwzapalny, który utrudnia nerkom usuwanie litu z organizmu. Lit może się wtedy gromadzić we krwi i działać toksycznie. Ten sam problem dotyczy innych podobnych leków przeciwbólowych, także dostępnych bez recepty, np. ibuprofenu czy naproksenu. Ryzyko jest większe, gdy jesteś odwodniony, masz chore nerki albo jesteś w starszym wieku.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nasilone drżenie rąk
- biegunka lub wymioty
- chwiejny chód, zaburzenia równowagi
- niewyraźna mowa
- senność lub splątanie
- mimowolne skurcze mięśni
- zmniejszona ilość oddawanego moczu
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PK – wydalanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- rozległe badania
Postępowanie
Należy unikać łączenia litu z meloksykamem i w miarę możliwości zastosować paracetamol[1][2][3]. Jeśli leczenie skojarzone jest konieczne, trzeba dokładnie monitorować stężenie litu w osoczu przy rozpoczynaniu leczenia meloksykamem, przy zmianie jego dawki i po jego odstawieniu[1]. Dawkę litu koryguje się na podstawie oznaczonego stężenia. Należy zadbać o prawidłowe nawodnienie pacjenta i kontrolować czynność nerek. Trzeba też uwzględnić inne leki podwyższające stężenie litu, takie jak inhibitory konwertazy angiotensyny, sartany i leki moczopędne, zwłaszcza tiazydowe[4].
Skutek kliniczny
Stężenie litu w surowicy może osiągnąć wartości toksyczne[1]. Toksyczność litu objawia się m.in. nasilonym drżeniem, ataksją, hiperrefleksją, zaburzeniami mowy, splątaniem, sennością i oczopląsem, a także biegunką i wymiotami[4]. Ryzyko rośnie u osób odwodnionych, w podeszłym wieku i z zaburzoną czynnością nerek. Odstawienie meloksykamu u pacjenta, którego dawkę litu dostosowano w trakcie leczenia skojarzonego, może z kolei obniżyć stężenie litu poniżej zakresu terapeutycznego.
Mechanizm
Meloksykam hamuje syntezę prostaglandyn nerkowych, co zmniejsza przepływ nerkowy i filtrację kłębuszkową oraz nasila zwrotne wchłanianie litu w kanalikach razem z sodem. W efekcie zmniejsza się wydalanie litu przez nerki i rośnie jego stężenie w surowicy[1]. Niesteroidowe leki przeciwzapalne, w tym selektywne inhibitory cyklooksygenazy 2, podwyższają stężenie litu w stanie stacjonarnym[4].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- stężenie litu w surowicy przy włączeniu, zmianie dawki i odstawieniu meloksykamu
- czynność nerek (kreatynina, eGFR)
- stężenie sodu i stan nawodnienia
- objawy toksyczności litu (drżenie, ataksja, splątanie, senność, biegunka, wymioty)
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Zaburzenia czynności nerek lub odwodnienieeGFR · pacjent | ryzyko rośnie | Upośledzona czynność nerek i odwodnienie nasilają retencję litu i zwiększają ryzyko ostrego uszkodzenia nerek przy stosowaniu meloksykamu. Ciężka niewydolność nerek wyklucza stosowanie obu leków u pacjentów niedializowanych. |
| Podeszły wiekwiek · pacjent | ryzyko rośnie | U osób w podeszłym wieku klirens nerkowy litu jest mniejszy, a nerki są bardziej wrażliwe na zahamowanie prostaglandyn, co zwiększa ryzyko toksyczności litu. |
| Włączenie, zmiana dawki lub odstawienie meloksykamu u pacjenta leczonego litemkolejność włączenia · meloksykam | inne zalecenie | Każda zmiana w leczeniu meloksykamem wymaga kontroli stężenia litu w osoczu, także po jego odstawieniu, gdy stężenie litu może się obniżyć. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Trosicam 7,5 mg, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/trosicam-100248033/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Remolexam 7,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/remolexam-100361031/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Movalis 7,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/movalis-100077548/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lithium Carbonicum GSK 250 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lithium-carbonicum-gsk-100039430/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Trosicam. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/trosicam-100248033/
Niekorzystna interakcjaCefuroksym+ Cytrynian soduDoustnego cefuroksymu nie przyjmuje się jednocześnie z doustnym cytrynianem sodu.Przyjmuj cefuroksym po posiłku, a cytrynian sodu w innej porze dnia, a jeśli nie wiesz, jak to rozplanować, zapytaj farmaceutę.szybki (godziny)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Przyjmuj cefuroksym po posiłku, a cytrynian sodu w innej porze dnia, a jeśli nie wiesz, jak to rozplanować, zapytaj farmaceutę.
Cytrynian sodu zmniejsza kwasowość w żołądku. Gdy weźmiesz go razem z antybiotykiem cefuroksymem w tabletkach lub zawiesinie, antybiotyk może się gorzej wchłonąć i słabiej leczyć zakażenie. Dlatego te leki trzeba rozdzielić w czasie.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, która nie spada po 2–3 dniach leczenia
- objawy zakażenia, które nie ustępują lub się nasilają
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PK – wchłanianie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Doustnego cefuroksymu nie przyjmuje się jednocześnie z doustnym cytrynianem sodu. Cefuroksym należy podawać po posiłku, a cytrynian sodu w innej porze dnia, z zachowaniem odstępu między dawkami. Jeśli doustny cytrynian sodu nie jest niezbędny w czasie antybiotykoterapii, warto go odstawić na czas leczenia.
Skutek kliniczny
Przy doustnym podaniu obu leków w tym samym czasie stężenie cefuroksymu we krwi może być mniejsze. Grozi to słabszą skutecznością antybiotyku i niepowodzeniem leczenia zakażenia. Przy podaniu dożylnym cefuroksymu albo przy stosowaniu cytrynianu sodu we wlewie do antykoagulacji obwodu pozaustrojowego ten mechanizm nie występuje.
Mechanizm
Cytrynian sodu podany doustnie zobojętnia sok żołądkowy i podnosi pH w żołądku. Leki zmniejszające kwaśność soku żołądkowego mogą zmniejszać biodostępność cefuroksymu aksetylu w porównaniu z podaniem na czczo i mogą znosić efekt zwiększonego wchłaniania leku przyjętego po posiłku.[1] Cytrynian sodu w tej roli jest ujęty przez analogię do innych leków zobojętniających. Interakcja dotyczy wyłącznie doustnych postaci obu leków.
Monitorować
- skuteczność kliniczna antybiotykoterapii (gorączka, objawy zakażenia)
- przestrzeganie odstępu między dawkami
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Dożylnadroga podania · cefuroksym | interakcja nie dotyczy | Cefuroksym podany dożylnie nie ulega wchłanianiu z przewodu pokarmowego, więc zmiana pH w żołądku nie wpływa na jego stężenie. |
| Dożylnadroga podania · cytrynian sodu | interakcja nie dotyczy | Cytrynian sodu we wlewie do antykoagulacji regionalnej podczas ciągłej terapii nerkozastępczej nie zmienia pH w żołądku. Należy uwzględnić, że dodatkowe produkty zawierające sód mogą zwiększać ryzyko hipernatremii. |
| Rozdzielenie dawek w różnych porach dniaodstep · pacjent | ryzyko maleje | Rozdzielenie w czasie dawki cefuroksymu przyjętej po posiłku i dawki cytrynianu sodu ogranicza wpływ na wchłanianie antybiotyku. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zinnat 125 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zinnat-100074395/
Niekorzystna interakcjaCytrynian sodu+ EfedrynaPrzy regularnym przyjmowaniu cytrynianu sodu lepiej unikać preparatów z efedryną albo stosować je krótko, w najmniejszej skutecznej dawce i bez przyjmowania wieczorem.Jeśli regularnie przyjmujesz cytrynian sodu, zapytaj farmaceutę przed użyciem syropu z efedryną i odstaw go, gdy poczujesz kołatanie serca lub silny niepokój.opóźniony (dni)badania kliniczne
Niekorzystna interakcja
Jeśli regularnie przyjmujesz cytrynian sodu, zapytaj farmaceutę przed użyciem syropu z efedryną i odstaw go, gdy poczujesz kołatanie serca lub silny niepokój.
Cytrynian sodu zmienia odczyn moczu i przez to nerki wolniej usuwają efedrynę z organizmu. Efedryna może wtedy działać silniej i dłużej niż zwykle. Może to powodować kołatanie serca, wzrost ciśnienia, niepokój i kłopoty ze snem.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie lub szybkie bicie serca
- ból głowy lub wysokie ciśnienie
- niepokój i drżenie rąk
- trudności z zaśnięciem
- ból w klatce piersiowej
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PK – wydalanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Przy regularnym przyjmowaniu cytrynianu sodu lepiej unikać preparatów z efedryną albo stosować je krótko, w najmniejszej skutecznej dawce i bez przyjmowania wieczorem. Należy obserwować pacjenta pod kątem objawów nadmiernej stymulacji współczulnej i kontrolować ciśnienie tętnicze oraz tętno. Przy pojawieniu się kołatania serca, wzrostu ciśnienia lub bezsenności należy odstawić preparat z efedryną.
Skutek kliniczny
Przy regularnym stosowaniu cytrynianu sodu efedryna może działać silniej i dłużej. Możliwe jest nasilenie jej działań niepożądanych, takich jak kołatanie serca, przyspieszona czynność serca, wzrost ciśnienia tętniczego, niepokój, drżenie i bezsenność. Ryzyko jest największe u osób z chorobami serca i nadciśnieniem, u których efedryny i tak się nie stosuje.
Mechanizm
Cytrynian sodu po przemianie do wodorowęglanu alkalizuje mocz i może wywołać zasadowicę metaboliczną. Efedryna jest słabą zasadą wydalaną w dużej części przez nerki w postaci niezmienionej. W zasadowym moczu rośnie udział jej postaci niezjonizowanej, która ulega wchłonięciu zwrotnemu w kanalikach nerkowych, przez co wydalanie efedryny maleje. Leki alkalizujące mocz zwiększają stężenie efedryny we krwi i mogą nasilać jej działanie[1].
Monitorować
- ciśnienie tętnicze
- częstość i rytm serca
- objawy pobudzenia (niepokój, drżenie, bezsenność)
- równowaga kwasowo-zasadowa przy podawaniu dożylnym cytrynianu
Kiedy ocena się zmienia
| Jednorazowoczas leczenia · cytrynian sodu | ryzyko maleje | Pojedyncza dawka cytrynianu sodu tylko przejściowo alkalizuje mocz, więc wpływ na wydalanie efedryny jest krótkotrwały i zwykle bez znaczenia klinicznego. |
| Dożylna (antykoagulacja cytrynianowa w ciągłej terapii nerkozastępczej)droga podania · cytrynian sodu | inne zalecenie | U pacjenta z bezmoczem leczonego ciągłą terapią nerkozastępczą wydalanie efedryny przez nerki ma małe znaczenie, natomiast kumulacja cytrynianu może prowadzić do zasadowicy metabolicznej. Przy dożylnym podawaniu efedryny należy kontrolować gazometrię, ciśnienie tętnicze i rytm serca oraz dawkować efedrynę według efektu hemodynamicznego. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Syrop prawoślazowy złożony 26 mg/10 ml, syrop. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/syrop-prawoslazowy-zlozony-100227812/
Niekorzystna interakcjaCytrynian sodu+ Dimezylan lisdeksamfetaminyPrzy włączaniu cytrynianu sodu w dawkach alkalizujących mocz u pacjenta przyjmującego lisdeksamfetaminę obserwuj nasilenie działań pobudzających i sercowo-naczyniowych, zwłaszcza w pierwszych dniach.Jeśli zaczynasz regularnie przyjmować cytrynian sodu, obserwuj sen, tętno i samopoczucie, a przy wyraźnym pobudzeniu lub kołataniu serca skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Jeśli zaczynasz regularnie przyjmować cytrynian sodu, obserwuj sen, tętno i samopoczucie, a przy wyraźnym pobudzeniu lub kołataniu serca skontaktuj się z lekarzem.
Cytrynian sodu zmienia odczyn moczu na bardziej zasadowy. Przez to organizm wolniej usuwa lek na ADHD i może on działać silniej oraz dłużej niż zwykle. Dotyczy to głównie sytuacji, gdy cytrynian przyjmujesz codziennie przez dłuższy czas.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- trudności z zasypianiem
- kołatanie serca
- silny niepokój lub rozdrażnienie
- ból głowy
- wyraźny brak apetytu
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PK – wydalanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy włączaniu cytrynianu sodu w dawkach alkalizujących mocz u pacjenta przyjmującego lisdeksamfetaminę obserwuj nasilenie działań pobudzających i sercowo-naczyniowych, zwłaszcza w pierwszych dniach. W razie nasilenia bezsenności, tachykardii lub wzrostu ciśnienia rozważ zmniejszenie dawki lisdeksamfetaminy albo zmianę leku alkalizującego lub stymulującego. Przy odstawieniu cytrynianu działanie lisdeksamfetaminy może osłabnąć, co warto uwzględnić przy ocenie skuteczności.
Skutek kliniczny
Wolniejsze wydalanie deksamfetaminy może zwiększać i wydłużać jej działanie, co nasila typowe działania niepożądane – bezsenność, tachykardię, wzrost ciśnienia tętniczego, niepokój, drażliwość i brak apetytu. Efekt jest istotny głównie przy regularnym, kilkudniowym stosowaniu cytrynianu w dawkach alkalizujących mocz.
Mechanizm
Cytrynian sodu jest metabolizowany do wodorowęglanu i działa alkalizująco, a przy regularnym stosowaniu podnosi pH moczu. Substancje alkalizujące mocz zmniejszają wydalanie amfetaminy z moczem i wydłużają jej okres półtrwania[1]. W zasadowym moczu większa część deksamfetaminy, czynnego metabolitu lisdeksamfetaminy, występuje w postaci niezjonizowanej i ulega zwrotnemu wchłanianiu w kanalikach nerkowych. Prekursory wodorowęglanu, w tym cytrynian, mogą też prowadzić do zasadowicy metabolicznej[2].
Monitorować
- ciśnienie tętnicze
- tętno
- jakość i długość snu
- apetyt i masa ciała
- objawy pobudzenia i niepokoju
- pH moczu przy długotrwałej alkalizacji
Bezpieczniejsze alternatywy
metylfenidat
Kiedy ocena się zmienia
| Substancja pomocnicza w pojedynczych dawkach (np. tabletki musujące)postać · cytrynian sodu | ryzyko maleje | Niewielkie ilości cytrynianu sodu jako substancji pomocniczej w doraźnie przyjmowanych lekach nie alkalizują moczu w stopniu istotnym dla eliminacji amfetaminy. |
| Kilka dni regularnego stosowania w dawkach alkalizujących moczczas leczenia · cytrynian sodu | ryzyko rośnie | Przewlekła alkalizacja moczu cytrynianem utrwala zmniejszone wydalanie deksamfetaminy, dlatego to w tej sytuacji potrzebne jest monitorowanie działań pobudzających i sercowo-naczyniowych. |
| Dożylna (antykoagulacja cytrynianowa w ciągłej terapii nerkozastępczej)droga podania · cytrynian sodu | inne zalecenie | U pacjenta z bezmoczem leczonego nerkozastępczo nerkowa eliminacja amfetaminy jest już ograniczona, więc wpływ na pH moczu traci znaczenie. Cytrynian może jednak powodować zasadowicę metaboliczną, a stosowanie lisdeksamfetaminy u pacjenta w stanie krytycznym wymaga indywidualnej oceny lekarza. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Elvanse 30 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/elvanse-100494445/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Cifoban 136 mmol/l, roztwór do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cifoban-100433687/
Niekorzystna interakcjaDiklofenak+ LitDiklofenaku nie należy włączać rutynowo u pacjenta leczonego litem, a do doraźnego leczenia bólu lepiej wybrać paracetamol.Nie bierz diklofenaku bez porozumienia z lekarzem, który leczy cię litem, a na ból zapytaj farmaceutę o paracetamol.opóźniony (dni)badania kliniczne
Niekorzystna interakcja
Nie bierz diklofenaku bez porozumienia z lekarzem, który leczy cię litem, a na ból zapytaj farmaceutę o paracetamol.
Diklofenak, lek przeciwbólowy i przeciwzapalny, utrudnia nerkom usuwanie litu z organizmu. Lit może się wtedy gromadzić we krwi i spowodować zatrucie. Ryzyko jest większe, gdy jesteś odwodniony, masz chore nerki albo przyjmujesz leki na nadciśnienie lub moczopędne.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nasilone drżenie rąk
- nudności, wymioty lub biegunka
- chwiejny chód, zaburzenia równowagi
- niewyraźna mowa
- splątanie lub nadmierna senność
- osłabienie mięśni lub mimowolne skurcze
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PK – wydalanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Diklofenaku nie należy włączać rutynowo u pacjenta leczonego litem, a do doraźnego leczenia bólu lepiej wybrać paracetamol. Jeśli diklofenak jest konieczny, trzeba kontrolować stężenie litu w surowicy[1][2]. Stężenie oznacza się kilka dni po włączeniu diklofenaku, po każdej zmianie jego dawki oraz po jego odstawieniu, bo wtedy stężenie litu może się obniżyć. W razie potrzeby dawkę litu należy zmniejszyć. Pacjent musi być dobrze nawodniony, a czynność nerek trzeba kontrolować.
Skutek kliniczny
Stężenie litu w osoczu może wzrosnąć aż do poziomu toksycznego[1][3]. Lit ma wąski indeks terapeutyczny. Zatrucie objawia się nudnościami, wymiotami, biegunką, nasilonym drżeniem rąk, ataksją, zaburzeniami mowy, splątaniem i sennością, a w ciężkich przypadkach drgawkami i zaburzeniami świadomości. Ryzyko rośnie przy odwodnieniu, upośledzonej czynności nerek, w podeszłym wieku oraz przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów ACE, sartanów lub leków moczopędnych[3].
Mechanizm
Najlepiej unikać diklofenaku u pacjenta leczonego litem, a jeśli jest konieczny – trzeba kontrolować stężenie litu. Diklofenak hamuje syntezę prostaglandyn nerkowych. Zmniejsza to przepływ nerkowy i filtrację kłębuszkową oraz nasila zwrotne wchłanianie litu w kanalikach razem z sodem. W efekcie zmniejsza się klirens nerkowy litu i rośnie jego stężenie w osoczu[1][2]. Niesteroidowe leki przeciwzapalne, także selektywne inhibitory COX-2, zwiększają stężenie litu w stanie stacjonarnym[3].
Metabolizm i transportery
- Diklofenak: substrat CYP2C9[4]
Monitorować
- stężenie litu w surowicy
- kreatynina i eGFR
- stężenie sodu w surowicy
- objawy toksyczności litu (drżenie, ataksja, splątanie, biegunka, wymioty)
- stan nawodnienia
Kiedy ocena się zmienia
| Miejscowa (żel, plaster)droga podania · diklofenak | ryzyko maleje | Diklofenak stosowany na skórę daje znacznie mniejsze stężenia w osoczu, więc istotny wzrost stężenia litu jest mało prawdopodobny. Ostrożność obowiązuje przy stosowaniu na duże powierzchnie i przez dłuższy czas. |
| Upośledzona czynność nerekeGFR · pacjent | ryzyko rośnie | Przy upośledzonej czynności nerek nerkowe wydalanie litu jest już ograniczone, a diklofenak dodatkowo pogarsza filtrację. Ryzyko toksyczności litu jest wtedy większe. W niewydolności nerek diklofenak jest przeciwwskazany. |
| Podeszły wiekwiek · pacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych częstsze są pogorszenie czynności nerek, odwodnienie i stosowanie diuretyków lub inhibitorów ACE, co nasila retencję litu. |
| Leczenie dłuższe niż kilka dniczas leczenia · diklofenak | ryzyko rośnie | Stężenie litu narasta stopniowo. Przy dłuższym stosowaniu diklofenaku konieczna jest kontrola stężenia litu po włączeniu i po odstawieniu NLPZ. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Diclac 75 Duo 75 mg, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/diclac-75-duo-100109870/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Olfen 75 SR 75 mg, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/olfen-75-sr-100111630/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lithium Carbonicum GSK 250 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lithium-carbonicum-gsk-100039430/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Diclac 75 Duo. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/diclac-75-duo-100109870/
Niekorzystna interakcjaIbuprofen+ LitU pacjenta leczonego litem lekiem przeciwbólowym pierwszego wyboru jest paracetamol.Na ból lub gorączkę wybieraj paracetamol, a jeśli musisz wziąć ibuprofen, przyjmuj go najwyżej przez kilka dni, pij dużo płynów i powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie litem, jeśli potrzebujesz go dłużej.opóźniony (dni)badania kliniczne
Niekorzystna interakcja
Na ból lub gorączkę wybieraj paracetamol, a jeśli musisz wziąć ibuprofen, przyjmuj go najwyżej przez kilka dni, pij dużo płynów i powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie litem, jeśli potrzebujesz go dłużej.
Ibuprofen może utrudniać usuwanie litu z organizmu przez nerki. Lit gromadzi się wtedy we krwi i może dojść do zatrucia. Ryzyko jest małe przy przyjęciu leku przez 1–3 dni, ale rośnie przy dłuższym stosowaniu, odwodnieniu i chorobach nerek. Inne leki przeciwzapalne działają podobnie.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nasilone drżenie rąk
- nudności, wymioty lub biegunka
- chwiejny chód, niezgrabność ruchów
- niewyraźna mowa
- splątanie lub nadmierna senność
- drżenie lub skurcze mięśni
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PK – wydalanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
U pacjenta leczonego litem lekiem przeciwbólowym pierwszego wyboru jest paracetamol. Jeśli ibuprofen jest konieczny, należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę możliwie najkrócej i dbać o dobre nawodnienie. Przy krótkotrwałym stosowaniu, maksymalnie przez 3 dni, oznaczanie stężenia litu zwykle nie jest potrzebne[1]. Przy dłuższym lub regularnym stosowaniu należy kontrolować stężenie litu w surowicy i w razie potrzeby zmodyfikować dawkę litu[2]. Po odstawieniu ibuprofenu stężenie litu może się obniżyć, dlatego po zmianie dawki litu potrzebna jest ponowna kontrola.
Skutek kliniczny
Wzrost stężenia litu w surowicy może prowadzić do zatrucia litem – nudności, wymiotów, biegunki, nasilonego drżenia rąk, ataksji, zaburzeń mowy, splątania i senności, a w ciężkich przypadkach drgawek i zaburzeń rytmu serca. Ryzyko rośnie przy dłuższym stosowaniu ibuprofenu, odwodnieniu, zaburzeniach czynności nerek, w podeszłym wieku oraz przy jednoczesnym przyjmowaniu inhibitorów ACE, sartanów lub diuretyków, które same podwyższają stężenie litu[3].
Mechanizm
Ibuprofen hamuje syntezę prostaglandyn w nerkach, co zmniejsza przepływ nerkowy i filtrację kłębuszkową oraz nasila zwrotne wchłanianie litu razem z sodem w kanalikach nerkowych. W efekcie zmniejsza się wydalanie litu i rośnie jego stężenie w surowicy. Niesteroidowe leki przeciwzapalne, w tym selektywne inhibitory COX-2, podwyższają stężenie litu w stanie stacjonarnym i mogą wywołać objawy toksyczności[3]. Wzrost stężenia litu po ibuprofenie jest udokumentowany[2].
Metabolizm i transportery
- Ibuprofen: substrat CYP2C9[4]
Monitorować
- stężenie litu w surowicy przy stosowaniu ibuprofenu dłużej niż kilka dni
- kreatynina i eGFR
- stężenie sodu i stan nawodnienia
- objawy toksyczności litu – nasilone drżenie, ataksja, splątanie, wymioty, biegunka
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| czas leczenia ≥ 4 dniibuprofen | inne zalecenie | Przy stosowaniu ibuprofenu dłużej niż 3–4 dni należy oznaczyć stężenie litu w surowicy. |
| wiek ≥ 65 latpacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych częściej występuje zmniejszona czynność nerek i odwodnienie, co nasila kumulację litu. Preferuj paracetamol. |
| eGFR ≤ 60 ml/min/1,73 m²pacjent | ryzyko rośnie | Upośledzona czynność nerek zwiększa ryzyko toksyczności litu i nefrotoksyczności NLPZ. Ibuprofenu należy unikać, a jeśli jest konieczny, kontrolować stężenie litu i kreatyninę. |
| Na skórędroga podania · ibuprofen | ryzyko maleje | Ibuprofen stosowany miejscowo na skórę w zalecanych dawkach daje małe stężenia ogólnoustrojowe i nie powinien istotnie wpływać na wydalanie litu. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ibuprofen TZF 40 mg/ml, zawiesina doustna. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ibuprofen-tzf-100418660/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ibum Forte 400 mg, kapsułki miękkie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ibum-forte-100128197/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lithium Carbonicum GSK 250 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lithium-carbonicum-gsk-100039430/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ibuprofen TZF. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/ibuprofen-tzf-100418660/
Oznaczenia na tej stronie
- Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.