Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Dakomitynib / Dakomitynib i flekainid

Dakomitynib i flekainid

Jaki opis pokazać?

Niekorzystna interakcja

Należy unikać łączenia dakomitynibu z flekainidem.

Nie zmieniaj sam dawek, tylko upewnij się, że kardiolog i onkolog wiedzą o obu lekach, i wykonuj zalecone badania EKG.

Niekorzystna interakcjaDakomitynib+ FlekainidNależy unikać łączenia dakomitynibu z flekainidem.Nie zmieniaj sam dawek, tylko upewnij się, że kardiolog i onkolog wiedzą o obu lekach, i wykonuj zalecone badania EKG.opóźniony (dni)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Nie zmieniaj sam dawek, tylko upewnij się, że kardiolog i onkolog wiedzą o obu lekach, i wykonuj zalecone badania EKG.

Lek onkologiczny dakomitynib spowalnia rozkład flekainidu w organizmie, więc flekainid może się gromadzić w nadmiarze. Zbyt duża ilość flekainidu może wywołać groźne zaburzenia rytmu serca. Biegunka, która często pojawia się przy dakomitynibie, dodatkowo zwiększa to ryzyko przez utratę potasu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • bardzo wolne tętno
  • zawroty głowy, omdlenie lub uczucie bliskie omdlenia
  • duszność lub obrzęki nóg
  • nasilona lub długotrwała biegunka
  • zaburzenia widzenia
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Należy unikać łączenia dakomitynibu z flekainidem[1]. Gdy połączenie jest konieczne, dawkę flekainidu zmniejsza się jak przy silnym inhibitorze CYP2D6[1], a leczenie prowadzi się pod kontrolą EKG i stężenia flekainidu w osoczu. Przed i w trakcie leczenia należy wyrównywać zaburzenia elektrolitowe, szczególnie hipokaliemię[2], i szybko leczyć biegunkę. Decyzję o zmianie leku przeciwarytmicznego podejmuje kardiolog w porozumieniu z onkologiem.

Skutek kliniczny

Można się spodziewać istotnego wzrostu stężenia flekainidu z ryzykiem działania proarytmicznego, poszerzenia QRS, zaburzeń przewodzenia, bradykardii i ujemnego działania inotropowego. Zwiększenie stężenia flekainidu może prowadzić do zagrażających życiu, a nawet śmiertelnych zdarzeń niepożądanych[2].

Mechanizm

Dakomitynib silnie hamuje CYP2D6, a flekainid jest w dużym stopniu metabolizowany przez ten izoenzym. Po jednorazowej dawce 45 mg dakomitynibu ekspozycja (AUC i Cmax) na dekstrometorfan, modelowy substrat CYP2D6, zwiększyła się odpowiednio o 855% i 874%[1]. Inhibitory CYP2D6 zwiększają stężenie flekainidu w osoczu[2]. Dodatkowo częsta przy dakomitynibie biegunka może prowadzić do hipokaliemii, która nasila toksyczne działanie flekainidu na serce.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dakomitynib – silny inhibitor CYP2D6[3], flekainid – substrat CYP2D6[4]
  • Dakomitynib: inhibitor BCRP[3], silny inhibitor CYP2D6[3], inhibitor P-gp[3], substrat BCRP[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C9[3], substrat CYP2D6[3], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Flekainid: substrat CYP2D6[4]

Monitorować

  • EKG (szerokość QRS, odstęp PR, rytm) na początku i po kilku dniach skojarzenia
  • stężenie flekainidu w osoczu
  • potas i inne elektrolity, zwłaszcza przy biegunce
  • tętno i ciśnienie tętnicze
  • objawy niewydolności serca

Bezpieczniejsze alternatywy

sotalolamiodaronafatynib

Kiedy ocena się zmienia

Dakomitynib dołączany u pacjenta stabilnie leczonego flekainidemkolejność włączenia · dakomitynibinne zaleceniePrzy dołączaniu dakomitynibu do ustalonej dawki flekainidu należy z góry rozważyć zmniejszenie dawki flekainidu oraz kontrolę EKG i stężenia leku w pierwszych dniach skojarzenia.
ObniżonyeGFR · pacjentryzyko rośnieZaburzenia czynności nerek zmniejszają klirens flekainidu i dodatkowo zwiększają jego stężenie, co nasila skutki zahamowania CYP2D6.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vizimpro 15 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vizimpro-100415979/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Flecainide acetate Holsten 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/flecainide-acetate-holsten-100425222/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vizimpro. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vizimpro-100415979/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Flecainide acetate Holsten. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/flecainide-acetate-holsten-100425222/

Alkohol przy tych lekach

Interakcja o niejasnym znaczeniuDakomityniba alkoholOkazjonalne spożycie niewielkiej ilości alkoholu nie wymaga zmiany leczenia, ale w okresie terapii warto ograniczać alkohol, a w czasie biegunki lub zapalenia jamy ustnej całkowicie go unikać.Ogranicz alkohol w czasie leczenia, a gdy masz biegunkę lub ranki w ustach, nie pij go wcale.nieznanyteoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Ogranicz alkohol w czasie leczenia, a gdy masz biegunkę lub ranki w ustach, nie pij go wcale.

Nie wiadomo, aby alkohol zmieniał działanie tego leku. Lek często powoduje biegunkę, ranki w ustach i zmiany na skórze, a alkohol może te dolegliwości nasilać i sprzyjać odwodnieniu. Dlatego lepiej pić alkohol rzadko i w małych ilościach.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilona lub częstsza biegunka
  • silne pragnienie, zawroty głowy, rzadkie oddawanie moczu
  • bolesne ranki w jamie ustnej
  • zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Okazjonalne spożycie niewielkiej ilości alkoholu nie wymaga zmiany leczenia, ale w okresie terapii warto ograniczać alkohol, a w czasie biegunki lub zapalenia jamy ustnej całkowicie go unikać. Należy pamiętać, że w okresie leczenia dakomitynibem należy unikać leków z grupy IPP[1]. Jeśli alkohol wywołuje zgagę wymagającą leczenia, można zastosować działające miejscowo leki zobojętniające albo antagonistę receptora H2, przy czym dakomitynib podaje się 2 godziny przed antagonistą H2 lub co najmniej 10 godzin po nim[1].

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie biegunki i odwodnienia, większa bolesność zmian w jamie ustnej oraz dodatkowe obciążenie wątroby. Brak doniesień o ciężkich skutkach wynikających z samego połączenia.

Mechanizm

Nie opisano interakcji farmakokinetycznej dakomitynibu z etanolem, a możliwe ryzyko wynika z nakładania się działań niepożądanych. ChPL dakomitynibu nie wymienia alkoholu etylowego ani w przeciwwskazaniach, ani w interakcjach[1]. Alkohol poliwinylowy w otoczce tabletki jest substancją pomocniczą i nie ma związku z alkoholem etylowym[1]. Etanol jest metabolizowany głównie przez dehydrogenazę alkoholową i CYP2E1, więc nie oczekuje się istotnego udziału w opisanym w ChPL hamowaniu izoenzymu CYP2D6 przez dakomitynib. Dakomitynib bardzo często wywołuje biegunkę, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej i zmiany skórne, a alkohol drażni śluzówki przewodu pokarmowego, nasila odwodnienie i może obciążać wątrobę, co teoretycznie może pogłębiać te objawy.

Metabolizm i transportery

  • Dakomitynib: inhibitor BCRP[2], silny inhibitor CYP2D6[2], inhibitor P-gp[2], substrat BCRP[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C9[2], substrat CYP2D6[2], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • liczba stolców i objawy odwodnienia
  • stan błony śluzowej jamy ustnej
  • aktywność aminotransferaz u osób regularnie pijących alkohol

Kiedy ocena się zmienia

Regularne lub intensywne picieilość alkoholu · pacjentryzyko rośnieRegularne lub intensywne spożycie alkoholu zwiększa ryzyko odwodnienia przy biegunce wywołanej dakomitynibem oraz uszkodzenia wątroby, dlatego należy go unikać i monitorować aminotransferazy.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vizimpro 15 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vizimpro-100415979/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vizimpro. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vizimpro-100415979/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuFlekainida alkoholPacjent leczony flekainidem może okazjonalnie spożywać małe ilości alkoholu, ale powinien unikać upijania się.Pij alkohol najwyżej w małych ilościach i od czasu do czasu, nie upijaj się, a jeśli pijesz regularnie, powiedz o tym lekarzowi.szybki (godziny)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Pij alkohol najwyżej w małych ilościach i od czasu do czasu, nie upijaj się, a jeśli pijesz regularnie, powiedz o tym lekarzowi.

Flekainid to lek na zaburzenia rytmu serca, a alkohol w większej ilości sam może takie zaburzenia wywołać. Picie dużo naraz, zwłaszcza gdy potem wymiotujesz lub masz biegunkę, zwiększa ryzyko groźnych zaburzeń rytmu podczas leczenia. Mała ilość alkoholu od czasu do czasu nie jest zabroniona, ale nie upijaj się.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca albo bardzo szybkie lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • duszność albo ból w klatce piersiowej
  • wyraźnie wolne tętno lub nagłe osłabienie
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Pacjent leczony flekainidem może okazjonalnie spożywać małe ilości alkoholu, ale powinien unikać upijania się. Po epizodzie dużego spożycia alkoholu z wymiotami lub biegunką warto skontrolować stężenie potasu i magnezu, ponieważ ChPL wymaga wyrównania zaburzeń elektrolitowych u pacjentów leczonych flekainidem[1]. U osób regularnie pijących duże ilości alkoholu lekarz powinien ocenić czynność komór serca i zasadność dalszego stosowania flekainidu.

Skutek kliniczny

Przy okazjonalnym spożyciu małych ilości alkoholu nie oczekuje się istotnych skutków klinicznych. Po upiciu się, zwłaszcza z wymiotami lub biegunką, rośnie ryzyko działania proarytmicznego flekainidu, nawrotu migotania przedsionków, kołatania serca, niedociśnienia i omdleń. Przewlekłe nadużywanie alkoholu może doprowadzić do stanu, w którym flekainid przestaje być bezpieczny.

Mechanizm

Nie opisano interakcji farmakokinetycznej flekainidu z alkoholem, a ChPL flekainidu nie wspomina o alkoholu ani o etanolu[1]. Ryzyko wynika z działania samego alkoholu na serce. Duża jednorazowa ilość alkoholu może wywołać napad migotania przedsionków lub innej arytmii, a wymioty, biegunka i działanie moczopędne alkoholu sprzyjają hipokaliemii i hipomagnezemii. ChPL zaleca wyrównanie hipokaliemii i innych zaburzeń elektrolitowych przed podaniem flekainidu i wiąże hipokaliemię z ryzykiem toksycznego działania na serce[1]. Alkohol działa ponadto inotropowo ujemnie i rozszerza naczynia, co może sumować się z ujemnym działaniem inotropowym flekainidu i sprzyjać niedociśnieniu oraz zawrotom głowy. Przewlekłe nadużywanie alkoholu może prowadzić do kardiomiopatii z upośledzeniem czynności komór, a ChPL przeciwwskazuje flekainid w niewydolności serca i zaburzeniach czynności komór[1].

Metabolizm i transportery

  • Flekainid: substrat CYP2D6[2]

Monitorować

  • stężenie potasu i magnezu u osób pijących regularnie lub po epizodzie wymiotów albo biegunki
  • EKG przy wizytach kontrolnych, zwłaszcza szerokość zespołu QRS i odstęp PR
  • ciśnienie tętnicze i tętno
  • czynność lewej komory serca u osób przewlekle nadużywających alkoholu

Kiedy ocena się zmienia

Duża jednorazowa ilość alkoholu (upicie się)ilość alkoholu · pacjentryzyko rośnieDuża jednorazowa dawka alkoholu może wyzwolić arytmię i wywołać zaburzenia elektrolitowe, które ChPL każe wyrównać przed stosowaniem flekainidu. Należy zalecić unikanie upijania się, a po epizodzie z wymiotami lub biegunką rozważyć kontrolę potasu i magnezu.
Przewlekłe nadużywanie alkoholuczas leczenia · pacjentryzyko rośniePrzewlekłe nadużywanie alkoholu może prowadzić do kardiomiopatii z upośledzeniem czynności komór, a ChPL przeciwwskazuje flekainid w niewydolności serca i zaburzeniach czynności komór. Należy skierować pacjenta do lekarza w celu oceny czynności serca i zasadności dalszego leczenia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Flecainide acetate Holsten 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/flecainide-acetate-holsten-100425222/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Flecainide acetate Holsten. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/flecainide-acetate-holsten-100425222/

Pełny opis tej pary

Inne interakcje tych leków 263

Połączenie przeciwwskazaneFlekainid+ LefamulinaNie stosuj lefamuliny u pacjenta leczonego flekainidem i wybierz antybiotyk bez wpływu na odstęp QT.Jeśli bierzesz flekainid, nie zaczynaj lefamuliny i poproś lekarza o inny antybiotyk, a flekainidu nie odstawiaj na własną rękę.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli bierzesz flekainid, nie zaczynaj lefamuliny i poproś lekarza o inny antybiotyk, a flekainidu nie odstawiaj na własną rękę.

Flekainid to lek na zaburzenia rytmu serca, a lefamulina to antybiotyk na zapalenie płuc. Oba leki wpływają na pracę elektryczną serca i razem mogą wywołać groźne, zagrażające życiu zaburzenia rytmu. Tych leków nie wolno przyjmować razem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • duszność
  • ból w klatce piersiowej
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie stosuj lefamuliny u pacjenta leczonego flekainidem i wybierz antybiotyk bez wpływu na odstęp QT[1]. Lefamulina jest też przeciwwskazana przy stwierdzonym wydłużeniu QT, niewyrównanej hipokaliemii, istotnej bradykardii, niestabilnej niewydolności serca i objawowych arytmiach komorowych w wywiadzie[1]. Nie odstawiaj flekainidu samodzielnie tylko po to, by podać lefamulinę – decyzję o zmianie leczenia przeciwarytmicznego podejmuje kardiolog.

Skutek kliniczny

Zwiększone ryzyko groźnych komorowych zaburzeń rytmu, w tym częstoskurczu typu torsade de pointes, omdleń i nagłego zgonu sercowego. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii i niewydolności serca.

Mechanizm

Lefamuliny nie łączy się z lekami wydłużającymi odstęp QT[1]. Flekainid jako lek przeciwarytmiczny klasy IC zwalnia przewodzenie w komorach, poszerza zespół QRS, może wydłużać odstęp QT i działa proarytmicznie, więc sumuje się z działaniem lefamuliny na repolaryzację. Hamowanie CYP3A przez lefamulinę nie ma istotnego znaczenia dla flekainidu, który jest metabolizowany głównie przez CYP2D6[2].

Metabolizm i transportery

  • Flekainid: substrat CYP2D6[3]
  • Lefamulina: inhibitor BCRP[4], inhibitor CYP2C8[4], umiarkowany inhibitor CYP3A4[4], inhibitor MATE1[4], inhibitor OATP1B1[4], inhibitor OATP1B3[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • EKG – odstęp QT i szerokość zespołu QRS
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • częstość i miarowość rytmu serca

Bezpieczniejsze alternatywy

amoksycylinaamoksycylina z kwasem klawulanowymcefuroksymceftriaksondoksycyklina

Kiedy ocena się zmienia

Dożylnadroga podania · lefamulinaryzyko rośnieLefamulina podawana dożylnie wydłuża odstęp QT silniej niż postać doustna, co dodatkowo zwiększa ryzyko arytmii u pacjenta leczonego flekainidem.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/xenleta-100440180/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Flecainide acetate Holsten 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/flecainide-acetate-holsten-100425222/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Flecainide acetate Holsten. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 21.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/flecainide-acetate-holsten-100425222/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 21.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/xenleta-100440180/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneHydroksyzyna+ FlekainidNie łącz hydroksyzyny z flekainidem.Nie przyjmuj hydroksyzyny, jeśli bierzesz flekainid, i zapytaj lekarza lub farmaceutę o bezpieczniejszy lek na świąd, alergię czy niepokój.nieznanyteoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj hydroksyzyny, jeśli bierzesz flekainid, i zapytaj lekarza lub farmaceutę o bezpieczniejszy lek na świąd, alergię czy niepokój.

Hydroksyzyny nie wolno łączyć z flekainidem. Oba leki mogą zaburzać rytm serca, a hydroksyzyna dodatkowo spowalnia usuwanie flekainidu z organizmu, przez co jego ilość we krwi może niebezpiecznie wzrosnąć. Takie połączenie może wywołać groźną arytmię.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • bardzo wolne albo bardzo szybkie tętno
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz hydroksyzyny z flekainidem. Połączenie jest przeciwwskazane ze względu na chorobę układu krążenia leczoną flekainidem oraz ryzyko zaburzeń rytmu[1]. W świądzie lub objawach alergicznych wybierz lek przeciwhistaminowy o małym ryzyku wydłużenia QT i bez istotnego hamowania CYP2D6. W lęku lub bezsenności skonsultuj z lekarzem prowadzącym lek spoza grupy wydłużającej QT. Jeśli pacjent już przyjął oba leki, odstaw hydroksyzynę i oceń EKG oraz elektrolity, ponieważ przed podaniem flekainidu należy wyrównać zaburzenia elektrolitowe[2].

Skutek kliniczny

Ryzyko komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes, oraz objawów toksyczności flekainidu wynikających ze wzrostu jego stężenia. Interakcje zwiększające stężenie flekainidu mogą prowadzić do zagrażających życiu, a nawet śmiertelnych zdarzeń niepożądanych[2].

Mechanizm

Hydroksyzyny nie stosuje się u pacjentów ze stwierdzoną chorobą układu krążenia ani razem z lekami, które wydłużają odstęp QT lub wywołują zaburzenia rytmu typu torsade de pointes[1]. Flekainid jest lekiem przeciwarytmicznym klasy IC o działaniu proarytmicznym, który poszerza zespół QRS i wtórnie wydłuża odstęp QT, a pacjent leczony flekainidem z definicji ma chorobę serca. Dochodzi do tego składowa farmakokinetyczna. Hydroksyzyna hamuje CYP2D6 i w dużych dawkach może wchodzić w interakcje z substratami tego enzymu[1]. Flekainid jest w dużym stopniu metabolizowany przez CYP2D6, a leki hamujące ten izoenzym, w tym niektóre leki przeciwhistaminowe, mogą zwiększać jego stężenie w osoczu[2].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Hydroksyzyna – inhibitor CYP2D6[3], flekainid – substrat CYP2D6[4]
  • Hydroksyzyna: inhibitor CYP2C19[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP2D6[3], inhibitor CYP3A4[3], substrat CYP3A4[3]
  • Flekainid: substrat CYP2D6[4]

Monitorować

  • EKG – odstęp QT/QTc i szerokość zespołu QRS
  • częstość i miarowość rytmu serca
  • stężenie potasu i magnezu
  • czynność nerek
  • stężenie flekainidu w osoczu, jeśli ekspozycja na oba leki już nastąpiła

Bezpieczniejsze alternatywy

bilastynafeksofenadynadesloratadynaloratadyna

Kiedy ocena się zmienia

Duże dawkidawka · hydroksyzynaryzyko rośnieHamowanie CYP2D6 przez hydroksyzynę ujawnia się zwłaszcza przy dużych dawkach, co nasila wzrost stężenia flekainidu.
Zaburzenia czynności nerekeGFR · pacjentryzyko rośnieZaburzenia czynności nerek zmniejszają klirens flekainidu i zwiększają jego stężenie w osoczu, co dodatkowo nasila ryzyko proarytmii.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Hydroxyzinum Espefa 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/hydroxyzinum-espefa-100175535/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Flecainide acetate Holsten 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/flecainide-acetate-holsten-100425222/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Hydroxyzinum Espefa. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/hydroxyzinum-espefa-100175535/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Flecainide acetate Holsten. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/flecainide-acetate-holsten-100425222/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazanePropafenon+ FlekainidPołączenie jest przeciwwskazane – flekainidu nie stosuje się jednocześnie z innymi lekami przeciwarytmicznymi klasy I.Nie przyjmuj obu leków jednocześnie i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, aby ustalić, który z nich masz stosować.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj obu leków jednocześnie i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, aby ustalić, który z nich masz stosować.

Propafenon i flekainid to dwa leki na zaburzenia rytmu serca, które działają w bardzo podobny sposób. Przyjmowane razem mogą zbyt mocno zwolnić pracę serca i wywołać groźne zaburzenia rytmu. Tych leków nie wolno łączyć.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • bardzo wolne tętno
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • duszność
  • ból w klatce piersiowej
  • nagłe osłabienie
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie jest przeciwwskazane – flekainidu nie stosuje się jednocześnie z innymi lekami przeciwarytmicznymi klasy I[1]. Pacjent powinien przyjmować tylko jeden z tych leków, a wybór i ewentualną zamianę leku prowadzi kardiolog. Przy zamianie propafenonu na flekainid lub odwrotnie nowy lek włącza się po odstawieniu poprzedniego, pod kontrolą EKG. Przed leczeniem flekainidem należy wyrównać zaburzenia elektrolitowe, zwłaszcza stężenie potasu[1].

Skutek kliniczny

Połączenie grozi nadmiernym zwolnieniem przewodzenia w sercu, blokami przewodzenia, ciężką bradykardią, osłabieniem kurczliwości z niedociśnieniem oraz groźnymi komorowymi zaburzeniami rytmu. Zwiększenie stężenia flekainidu w osoczu może prowadzić do zdarzeń niepożądanych zagrażających życiu, a nawet do zgonu[1].

Mechanizm

Propafenon i flekainid są lekami przeciwarytmicznymi klasy I, które blokują kanały sodowe w mięśniu sercowym, więc ich działanie zwalniające przewodzenie i osłabiające kurczliwość serca się sumuje. Flekainid jest w dużym stopniu metabolizowany przez CYP2D6, a leki hamujące ten izoenzym zwiększają jego stężenie w osoczu[1]. Propafenon może zwiększać stężenie leków metabolizowanych przez CYP2D6[2], dlatego dochodzi również do wzrostu stężenia flekainidu.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Propafenon – inhibitor CYP2D6[3], flekainid – substrat CYP2D6[4]
  • Propafenon: inhibitor CYP2D6[3], inhibitor P-gp[5], substrat CYP1A2[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP2D6[5], substrat CYP3A4[3]
  • Flekainid: substrat CYP2D6[4]

Monitorować

  • EKG – szerokość zespołu QRS, odstęp PQ, zaburzenia rytmu
  • częstość akcji serca
  • ciśnienie tętnicze
  • stężenie potasu w surowicy
  • objawy niewydolności serca

Kiedy ocena się zmienia

Zamiana jednego leku na drugikolejność włączenia · pacjentinne zaleceniePrzy zamianie propafenonu na flekainid lub odwrotnie nie stosuje się obu leków równocześnie. Nowy lek włącza się po odstawieniu poprzedniego, zgodnie z decyzją kardiologa i pod kontrolą EKG.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Flecainide acetate Holsten 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/flecainide-acetate-holsten-100425222/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tonicard 150 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tonicard-100363320/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tonicard. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tonicard-100363320/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Flecainide acetate Holsten. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/flecainide-acetate-holsten-100425222/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSelektywne leki immunosupresyjne (np. fingolimod, teriflunomid, leflunomid)+ Inhibitory kinazy EGFR (np. erlotynib, gefitynib, afatynib) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu selektywnego leku immunosupresyjnego i inhibitora kinazy EGFR należy unikać tego skojarzenia, jeśli to możliwe, a gdy jest konieczne – prowadzić je w porozumieniu onkologa z lekarzem prowadzącym leczenie immunosupresyjne i ściśle monitorować zakażenia, morfologię, czynność wątroby i objawy płucne.Jeśli przyjmujesz lek osłabiający odporność i lek na raka z grupy inhibitorów EGFR, nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie, powiedz o obu lekach onkologowi i lekarzowi prowadzącemu i regularnie wykonuj zlecone badania krwi.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz lek osłabiający odporność i lek na raka z grupy inhibitorów EGFR, nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie, powiedz o obu lekach onkologowi i lekarzowi prowadzącemu i regularnie wykonuj zlecone badania krwi.

Leki osłabiające odporność, takie jak leflunomid, teriflunomid, fingolimod czy natalizumab, przyjmowane razem z lekami na raka płuca z grupy inhibitorów EGFR, takimi jak ozymertynib, erlotynib czy afatynib, mogą łącznie mocniej obciążać organizm. Zwiększa się ryzyko poważnych zakażeń, uszkodzenia wątroby i zapalenia płuc. Przy niektórych połączeniach, na przykład fingolimodu lub ozanimodu z ozymertynibem, serce może zwolnić lub pracować nieregularnie. Te leki można czasem stosować razem, ale tylko pod stałą kontrolą lekarzy.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, dreszcze lub częste infekcje
  • nowy lub nasilający się kaszel, duszność, ból w klatce piersiowej
  • zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz, ból pod prawym łukiem żebrowym
  • kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenie lub bardzo wolne tętno
  • nowe zaburzenia widzenia, mowy, równowagi lub osłabienie jednej strony ciała
  • ropiejące zmiany skórne lub stan zapalny wokół paznokci
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu selektywnego leku immunosupresyjnego i inhibitora kinazy EGFR należy unikać tego skojarzenia, jeśli to możliwe, a gdy jest konieczne – prowadzić je w porozumieniu onkologa z lekarzem prowadzącym leczenie immunosupresyjne i ściśle monitorować zakażenia, morfologię, czynność wątroby i objawy płucne. Przed włączeniem inhibitora kinazy EGFR warto rozważyć, czy leczenie immunosupresyjne choroby autoimmunologicznej można odstawić, zmniejszyć lub zamienić na lek o mniejszym potencjale immunosupresyjnym. Po odstawieniu leflunomidu lub teriflunomidu należy pamiętać o bardzo długim utrzymywaniu się aktywnego metabolitu i rozważyć procedurę przyspieszonej eliminacji. Przy skojarzeniu fingolimodu, ozanimodu lub ponesimodu z ozymertynibem konieczne jest wyjściowe i kontrolne EKG oraz kontrola elektrolitów, a przy natalizumabie zwiększona czujność w kierunku postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii. Każdy nowy kaszel, duszność lub gorączka wymaga pilnej diagnostyki w kierunku śródmiąższowej choroby płuc i zakażenia oraz wstrzymania leczenia do czasu wyjaśnienia.

Skutek kliniczny

Zwiększone ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, w tym postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii przy natalizumabie i modulatorach S1P. Możliwa addycyjna hepatotoksyczność oraz śródmiąższowa choroba płuc, która u chorego na raka płuca bywa trudna do odróżnienia od progresji choroby lub zakażenia. Przy skojarzeniu modulatora S1P z ozymertynibem możliwa bradykardia, zaburzenia przewodzenia i wydłużenie odstępu QT z ryzykiem zaburzeń rytmu komorowego.

Mechanizm

Podstawą interakcji jest sumowanie się działań niepożądanych obu grup, a nie wpływ na stężenia leków. Selektywne leki immunosupresyjne osłabiają odporność komórkową lub humoralną, a inhibitory kinazy EGFR, zwłaszcza ozymertynib, mogą powodować leukopenię i neutropenię, uszkadzają barierę skórno-śluzówkową i sprzyjają zakażeniom skóry i błon śluzowych. Obie grupy mogą wywoływać śródmiąższową chorobę płuc lub zapalenie płuc (inhibitory kinazy EGFR, leflunomid, teriflunomid, tofacytynib) i uszkodzenie wątroby (erlotynib, gefitynib, lapatynibopodobne działanie innych inhibitorów kinazy EGFR, leflunomid, teriflunomid, tofacytynib). Modulatory receptora sfingozyno-1-fosforanu (fingolimod, ozanimod, ponesimod) zwalniają czynność serca i mogą wydłużać odstęp QT, co sumuje się z wydłużaniem QT przez ozymertynib. Dodatkowo leflunomid i teriflunomid hamują białko transportowe BCRP, którego substratami są inhibitory kinazy EGFR, co może zwiększać ich ekspozycję[1]. Długi okres półtrwania aktywnego metabolitu leflunomidu i teriflunomidu oraz utrzymująca się limfopenia po modulatorach S1P i lekach anty-CD19 sprawiają, że ryzyko trwa także po odstawieniu leku z grupy A.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem, w tym liczba neutrofili i limfocytów
  • aktywność aminotransferaz i stężenie bilirubiny
  • objawy zakażeń, w tym oportunistycznych
  • objawy ze strony płuc – kaszel, duszność, gorączka, saturacja
  • EKG z oceną odstępu QTc i częstości rytmu przy modulatorach S1P i ozymertynibie
  • stężenie potasu i magnezu przy ryzyku wydłużenia QT
  • nowe objawy neurologiczne przy natalizumabie i modulatorach S1P
  • stan skóry i błon śluzowych, zanokcica, zmiany trądzikopodobne z nadkażeniem

Kiedy ocena się zmienia

Okres po odstawieniu leflunomidu lub teriflunomidu bez przeprowadzonej procedury przyspieszonej eliminacjiodstep · selektywne leki immunosupresyjneinne zalecenieAktywny metabolit leflunomidu i teriflunomid utrzymują się w organizmie bardzo długo po odstawieniu, więc interakcja z inhibitorem kinazy EGFR pozostaje możliwa. Przed włączeniem inhibitora kinazy EGFR należy rozważyć przyspieszoną eliminację kolestyraminą lub węglem aktywowanym i potwierdzenie spadku stężenia.
Włączanie fingolimodu, ozanimodu lub ponesimodu u osoby przyjmującej ozymertynibkolejność włączenia · selektywne leki immunosupresyjneryzyko rośnieRozpoczynanie modulatora S1P powoduje przejściowe zwolnienie rytmu serca i zaburzenia przewodzenia, które sumują się z wydłużeniem QT przez ozymertynib. Wymaga to wyjściowego EKG, kontroli elektrolitów i monitorowania po pierwszej dawce zgodnie z ChPL modulatora S1P, a u chorych z wydłużonym QTc skojarzenia należy unikać.
Okres utrzymującej się limfopenii po odstawieniu fingolimodu, ozanimodu, ponesimodu lub inebilizumabuodstep · selektywne leki immunosupresyjneinne zaleceniePo odstawieniu modulatorów S1P i leków zmniejszających liczbę limfocytów B ich działanie immunosupresyjne ustępuje stopniowo, dlatego ryzyko zakażeń przy rozpoczęciu inhibitora kinazy EGFR należy oceniać na podstawie aktualnej liczby limfocytów, a nie tylko daty ostatniej dawki.

Źródła

  1. Kis E, Nagy T, Jani M, Molnár E, Jánossy J, Ujhellyi O, et al. Leflunomide and its metabolite A771726 are high affinity substrates of BCRP: implications for drug resistance. Ann Rheum Dis. 2008;68(7):1201-7. doi: 10.1136/ard.2007.086264. PMID: 18397960.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneAmitryptylina+ FlekainidNie łącz amitryptyliny z flekainidem.Nie zaczynaj przyjmować amitryptyliny, jeśli bierzesz flekainid, i od razu powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie, a jeśli już bierzesz oba leki, nie odstawiaj ich sam, tylko jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj przyjmować amitryptyliny, jeśli bierzesz flekainid, i od razu powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie, a jeśli już bierzesz oba leki, nie odstawiaj ich sam, tylko jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem.

Amitryptylina i flekainid razem mogą groźnie zaburzyć rytm serca. Amitryptylina zwiększa ilość flekainidu w organizmie, a oba leki działają na przewodzenie w sercu. Osoby z zaburzeniami rytmu serca nie powinny przyjmować amitryptyliny.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • bardzo szybkie albo bardzo wolne tętno
  • zawroty głowy, uczucie zbliżającego się omdlenia lub omdlenie
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz amitryptyliny z flekainidem. Amitryptylina jest przeciwwskazana u pacjentów z każdym stopniem bloku serca lub zaburzeniami rytmu serca, a więc u osób, które z tego powodu przyjmują flekainid.[1] Wybierz lek przeciwdepresyjny lub przeciwbólowy, który nie działa na przewodzenie w sercu i nie hamuje CYP2D6. Jeśli lekarz prowadzący mimo to uzna połączenie za konieczne, wymaga ono kardiologicznej kontroli EKG i wyrównania elektrolitów. Przed podaniem flekainidu należy wyrównać hipokaliemię, hiperkaliemię i inne zaburzenia elektrolitowe.[2]

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko arytmii komorowych, w tym zagrażających życiu.[2] Wzrost stężenia flekainidu może prowadzić do zdarzeń niepożądanych zagrażających życiu, a nawet do zgonu.[2] Możliwe są poszerzenie zespołu QRS, zaburzenia przewodzenia, częstoskurcz komorowy i omdlenia.

Mechanizm

Flekainid jest w dużym stopniu metabolizowany przez CYP2D6, a leki przeciwdepresyjne hamujące ten izoenzym zwiększają jego stężenie w osoczu.[2] Amitryptylina hamuje metabolizm substratów CYP2D6.[1] Do tego dochodzi sumowanie działania na serce. Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne podawane z lekami przeciwarytmicznymi zwiększają prawdopodobieństwo arytmii komorowych.[1] Oba leki blokują kanały sodowe w mięśniu sercowym i zwalniają przewodzenie, więc ich działanie proarytmiczne się nakłada.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Amitryptylina – inhibitor CYP2D6[3], flekainid – substrat CYP2D6[4]
  • Amitryptylina: inhibitor CYP2D6[3], drugorzędny szlak substrat CYP1A2[3], substrat CYP2C19[3], substrat CYP2C9[3], substrat CYP2D6[3], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[3]
  • Flekainid: substrat CYP2D6[4]

Monitorować

  • EKG – szerokość zespołu QRS, odstęp PR i QT
  • stężenie potasu i innych elektrolitów
  • czynność nerek
  • stężenie flekainidu w osoczu przy zmianie dawki amitryptyliny
  • kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia

Bezpieczniejsze alternatywy

mirtazapinapregabalinagabapentyna

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Amitriptylinum VP 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/amitriptylinum-vp-100122237/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Flecainide acetate Holsten 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/flecainide-acetate-holsten-100425222/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Amitriptylinum VP. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 21.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/amitriptylinum-vp-100122237/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Flecainide acetate Holsten. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 21.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/flecainide-acetate-holsten-100425222/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneMidodryna+ FlekainidNie łącz midodryny z flekainidem, ponieważ zaburzenia rytmu serca leczone flekainidem są przeciwwskazaniem do midodryny.Nie zaczynaj brać midodryny razem z flekainidem i skontaktuj się z lekarzem, który przepisał flekainid, aby wspólnie dobrać inny sposób leczenia niskiego ciśnienia.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj brać midodryny razem z flekainidem i skontaktuj się z lekarzem, który przepisał flekainid, aby wspólnie dobrać inny sposób leczenia niskiego ciśnienia.

Midodryna podnosi ciśnienie, a flekainid leczy zaburzenia rytmu serca. Midodryny nie stosuje się u osób z zaburzeniami rytmu serca, bo może je nasilić i zwolnić tętno. Może też zwiększać ilość flekainidu w organizmie, co grozi groźnymi zaburzeniami pracy serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • bardzo wolne tętno
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
  • silny ból głowy przy leżeniu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz midodryny z flekainidem, ponieważ zaburzenia rytmu serca leczone flekainidem są przeciwwskazaniem do midodryny[1]. Hipotonię ortostatyczną u pacjenta leczonego flekainidem należy leczyć w porozumieniu z kardiologiem, w pierwszej kolejności metodami niefarmakologicznymi i po przeglądzie leków obniżających ciśnienie. Jeśli lekarz mimo to zdecyduje o skojarzeniu, konieczne są kontrola EKG, częstości rytmu serca i ciśnienia tętniczego oraz kontrola stężenia flekainidu w osoczu.

Skutek kliniczny

Wzrost stężenia flekainidu może prowadzić do zagrażających życiu, a nawet śmiertelnych zdarzeń niepożądanych, w tym arytmii komorowych[2]. Midodryna jest przeciwwskazana u osób z zaburzeniami rytmu serca, czyli w populacji, w której stosuje się flekainid[1]. Możliwe są także nasilona bradykardia i zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego.

Mechanizm

Midodryna hamuje CYP2D6 i może zwiększać ekspozycję na leki metabolizowane przez ten izoenzym[1]. Flekainid jest w dużym stopniu metabolizowany przez CYP2D6, a inhibitory tego izoenzymu zwiększają jego stężenie w osoczu[2]. Dodatkowo midodryna wywołuje odruchową bradykardię przez wzrost ciśnienia tętniczego, a flekainid zwalnia przewodzenie w sercu i działa inotropowo ujemnie, co sumuje ryzyko bradykardii i zaburzeń przewodzenia.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Midodryna – inhibitor CYP2D6[3], flekainid – substrat CYP2D6[4]
  • Midodryna: inhibitor CYP2D6[3]
  • Flekainid: substrat CYP2D6[4]

Monitorować

  • EKG (szerokość QRS, PQ, QT)
  • częstość rytmu serca
  • ciśnienie tętnicze w pozycji leżącej i stojącej
  • stężenie flekainidu w osoczu
  • stężenie potasu w surowicy
  • czynność nerek

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Gutron 2,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/gutron-100027674/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Flecainide acetate Holsten 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/flecainide-acetate-holsten-100425222/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Gutron. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/gutron-100027674/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Flecainide acetate Holsten. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/flecainide-acetate-holsten-100425222/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneLeki przeciwarytmiczne klasy IC (np. propafenon, flekainid)+ Inhibitory proteazy (np. darunawir, atazanawir, rytonawir) klasaNie należy łączyć leku przeciwarytmicznego klasy IC z inhibitorem proteazy, zwłaszcza wzmacnianym rytonawirem.Nie przyjmuj leku na zaburzenia rytmu serca, takiego jak propafenon lub flekainid, razem z lekiem na HIV z grupy inhibitorów proteazy i jak najszybciej powiedz o obu lekach lekarzowi, który ustali bezpieczne leczenie.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj leku na zaburzenia rytmu serca, takiego jak propafenon lub flekainid, razem z lekiem na HIV z grupy inhibitorów proteazy i jak najszybciej powiedz o obu lekach lekarzowi, który ustali bezpieczne leczenie.

Niektóre leki stosowane w zakażeniu HIV, na przykład rytonawir, darunawir czy atazanawir, spowalniają usuwanie z organizmu leków na zaburzenia rytmu serca, takich jak propafenon i flekainid. Lek na serce gromadzi się wtedy we krwi i może zamiast pomagać wywołać groźne, a nawet zagrażające życiu zaburzenia rytmu. Dotyczy to wszystkich leków z obu tych grup. Tych leków zwykle nie wolno przyjmować razem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub uczucie nierównego bicia serca
  • bardzo wolne albo bardzo szybkie tętno
  • zawroty głowy lub uczucie zbliżającego się omdlenia
  • omdlenie
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie należy łączyć leku przeciwarytmicznego klasy IC z inhibitorem proteazy, zwłaszcza wzmacnianym rytonawirem. Połączenie flekainidu lub propafenonu z rytonawirem, sakwinawirem, typranawirem i fosamprenawirem jest ujęte w przeciwwskazaniach ChPL. Atazanawir i darunawir podaje się zwykle z rytonawirem lub kobicystatem, więc obowiązuje to samo ograniczenie. U pacjenta z HIV wymagającego leczenia przeciwarytmicznego trzeba rozważyć zmianę leczenia przeciwwirusowego na schemat bez wzmacniacza farmakokinetycznego. Inną możliwością jest wybór innej strategii kontroli rytmu lub częstości rytmu serca we współpracy z kardiologiem i lekarzem prowadzącym leczenie HIV. Jeśli połączenia nie da się uniknąć, potrzebne są ścisły nadzór kardiologiczny, kontrola EKG oraz oznaczanie stężenia flekainidu, o ile jest dostępne. Hamujące działanie rytonawiru utrzymuje się przez kilka dni po jego odstawieniu, więc leku klasy IC nie należy włączać bezpośrednio po przerwaniu terapii inhibitorem proteazy.

Skutek kliniczny

Wzrost stężenia propafenonu lub flekainidu zwiększa ryzyko działania proarytmicznego. Mogą wystąpić bloki przewodzenia, poszerzenie zespołu QRS, bradykardia, częstoskurcz komorowy, migotanie komór i nagły zgon sercowy. Ryzyko rośnie u osób ze strukturalną chorobą serca, niewydolnością serca, zaburzeniami elektrolitowymi i upośledzoną czynnością nerek. Przy propafenonie nasila się też działanie beta-adrenolityczne, co może prowadzić do bradykardii i spadku ciśnienia.

Mechanizm

Inhibitory proteazy, zwłaszcza w schematach wzmacnianych rytonawirem, silnie hamują enzymy wątrobowe CYP3A4 i CYP2D6. Te enzymy odpowiadają za rozkład propafenonu i flekainidu. Zahamowanie metabolizmu powoduje wzrost stężenia leku przeciwarytmicznego klasy IC we krwi. Leki te mają wąski indeks terapeutyczny, więc nawet umiarkowany wzrost stężenia może być niebezpieczny. Rytonawir jest najsilniejszym inhibitorem w tej grupie. Ponieważ pozostałe inhibitory proteazy (darunawir, atazanawir, fosamprenawir, sakwinawir, typranawir) stosuje się w praktyce razem z rytonawirem lub kobicystatem, interakcja dotyczy całej klasy. Mechanizm farmakokinetyczny nakłada się na działanie farmakodynamiczne. Sakwinawir wydłuża odstępy PR i QT, a atazanawir wydłuża odstęp PR. Leki klasy IC wydłużają PR i poszerzają zespół QRS, przez co zaburzenia przewodzenia się sumują.

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu PR, szerokości zespołu QRS i odstępu QT
  • częstość rytmu serca i ciśnienie tętnicze
  • stężenie flekainidu we krwi, jeśli oznaczenie jest dostępne
  • stężenie potasu i magnezu
  • czynność nerek przy stosowaniu flekainidu
  • objawy kołatania serca, zawrotów głowy i omdleń

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie inhibitora proteazy z rytonawiremodstep · inhibitory proteazyinne zalecenieHamowanie enzymów przez rytonawir ustępuje stopniowo przez kilka dni po odstawieniu, więc lek klasy IC należy włączać z opóźnieniem i pod kontrolą EKG.
eGFR ≤ 35pacjentryzyko rośnieFlekainid jest w znacznej części wydalany przez nerki, dlatego upośledzona czynność nerek dodatkowo zwiększa jego stężenie i nasila ryzyko działania proarytmicznego przy zahamowanym metabolizmie wątrobowym.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneLeki przeciwarytmiczne klasy IC (np. propafenon, flekainid)+ Przeciwpsychotyczne pochodne indolu (np. zyprazydon, sertindol) klasaPołączenie leku przeciwarytmicznego klasy IC z przeciwpsychotyczną pochodną indolu jest przeciwwskazane z powodu ryzyka groźnych komorowych zaburzeń rytmu serca.Nie przyjmuj leku na arytmię z tej grupy razem z lekiem przeciwpsychotycznym z tej grupy bez wyraźnej decyzji lekarza, który wie o obu lekach, i nie odstawiaj żadnego z nich na własną rękę.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj leku na arytmię z tej grupy razem z lekiem przeciwpsychotycznym z tej grupy bez wyraźnej decyzji lekarza, który wie o obu lekach, i nie odstawiaj żadnego z nich na własną rękę.

Leki na zaburzenia rytmu serca, takie jak propafenon i flekainid, oraz niektóre leki przeciwpsychotyczne, takie jak zyprazydon i sertindol, wpływają na pracę serca w podobny sposób. Przyjmowane razem mogą wywołać groźne, nieregularne bicie serca, które czasem prowadzi do omdlenia, a nawet zatrzymania krążenia. Dlatego tych leków zwykle się ze sobą nie łączy. Lurazydon działa na serce znacznie słabiej i lekarz może go wybrać, jeśli musisz przyjmować lek na arytmię.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca albo uczucie bardzo szybkiego lub nierównego bicia serca
  • nagłe zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • duszność albo ból w klatce piersiowej
  • nagła utrata przytomności z drgawkami
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie leku przeciwarytmicznego klasy IC z przeciwpsychotyczną pochodną indolu jest przeciwwskazane z powodu ryzyka groźnych komorowych zaburzeń rytmu serca. Zyprazydonu ani sertindolu nie łączy się z propafenonem ani flekainidem. Gdy pacjent wymaga leczenia przeciwpsychotycznego, należy wybrać lek o małym wpływie na odstęp QT, na przykład arypiprazol, kariprazynę albo lurazydon. Gdy kontrola rytmu wymaga leku klasy IC, nie należy go zastępować innym lekiem wydłużającym QT, a decyzję o zmianie leczenia przeciwarytmicznego powinien podjąć kardiolog. Jeżeli wybrano lurazydon, przed jego włączeniem i po osiągnięciu stanu stacjonarnego warto wykonać EKG oraz wyrównać stężenie potasu i magnezu.

Skutek kliniczny

Połączenie grozi wydłużeniem odstępu QT i poszerzeniem zespołu QRS, a w konsekwencji częstoskurczem typu torsade de pointes, migotaniem komór i nagłym zgonem sercowym. Ryzyko jest największe przy sertindolu i zyprazydonie, przy dużych dawkach, w hipokaliemii lub hipomagnezemii, w bradykardii, w niewydolności serca, u osób starszych oraz przy upośledzonej czynności nerek w przypadku flekainidu.

Mechanizm

Główny mechanizm to addycja działania na elektrofizjologię serca. Leki przeciwarytmiczne klasy IC blokują szybkie kanały sodowe, spowalniają przewodzenie i poszerzają zespół QRS, co wydłuża odstęp QT. Same mają też działanie proarytmiczne. Zyprazydon i sertindol blokują kanał potasowy hERG i wyraźnie wydłużają repolaryzację komór. Suma tych efektów zwiększa ryzyko częstoskurczu typu torsade de pointes i innych komorowych zaburzeń rytmu. Dodatkowo propafenon hamuje CYP2D6, który uczestniczy w metabolizmie sertindolu. Może więc zwiększać stężenie sertindolu i nasilać wydłużenie QT. Ten mechanizm dotyczy wszystkich leków obu grup z wyjątkiem lurazydonu, który nie wydłuża istotnie odstępu QT.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc i szerokości zespołu QRS przed włączeniem leczenia i po każdej zmianie dawki
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • czynność nerek (eGFR) u pacjentów leczonych flekainidem
  • częstość akcji serca i objawy bradykardii
  • kołatania serca, zawroty głowy, omdlenia zgłaszane przez pacjenta

Kiedy ocena się zmienia

eGFR ≤ 35leki przeciwarytmiczne klasy ICryzyko rośnieFlekainid jest w dużej części wydalany przez nerki. Przy upośledzonej czynności nerek kumuluje się, co nasila poszerzenie QRS, wydłużenie QT i ryzyko arytmii przy jednoczesnym stosowaniu leku przeciwpsychotycznego wydłużającego QT.
wiek ≥ 65pacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występują choroba niedokrwienna serca, niewydolność serca, zaburzenia elektrolitowe i pogorszona czynność nerek, które zwiększają podatność na arytmie wywołane lekami.

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
  • Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.