Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Daratumumab / Daratumumab i sargramostym

Daratumumab i sargramostym

Jaki opis pokazać?

Interakcja nieistotna klinicznie

Leki można stosować razem bez zmiany dawkowania.

Stosuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, i wykonuj zlecone badania krwi.

Interakcja nieistotna klinicznieDaratumumab+ SargramostymLeki można stosować razem bez zmiany dawkowania.Stosuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, i wykonuj zlecone badania krwi.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Stosuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, i wykonuj zlecone badania krwi.

Daratumumab i sargramostym nie wpływają na siebie w szkodliwy sposób i można je stosować razem. Sargramostym pobudza szpik do wytwarzania białych krwinek, co może być pomocne, gdy ich liczba spadnie w czasie leczenia daratumumabem. Lekarz będzie sprawdzał wyniki krwi, żeby ocenić, jak działa leczenie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • duszność lub uczucie ucisku w klatce piersiowej
  • zawroty głowy lub omdlenie
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
–
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Leki można stosować razem bez zmiany dawkowania. Rutynowo kontroluj morfologię krwi z rozmazem, zwłaszcza gdy w schemacie z daratumumabem pacjent otrzymuje także deksametazon, bo kortykosteroidy razem z sargramostymem zwiększają ryzyko leukocytozy.[1]

Skutek kliniczny

Nie oczekuje się klinicznie istotnych skutków połączenia. Sargramostym może zwiększać liczbę leukocytów u pacjenta z neutropenią po daratumumabie, co jest efektem pożądanym.

Mechanizm

Nie należy oczekiwać interakcji farmakokinetycznej między tymi lekami. Daratumumab jako przeciwciało monoklonalne IgG1κ nie jest eliminowany głównie przez nerki ani przez enzymy wątrobowe i nie wpływa na aktywność enzymów metabolizujących leki.[2] Sargramostym zwiększa ryzyko leukocytozy przy łączeniu z lekami, które same ją wywołują, takimi jak kortykosteroidy, inne czynniki stymulujące tworzenie kolonii czy lit.[1] Daratumumab nie wywołuje leukocytozy – częściej powoduje neutropenię, którą sargramostym może łagodzić, więc kierunek działań farmakodynamicznych nie wskazuje na szkodliwą interakcję.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem
  • reakcje okołoinfuzyjne i reakcje po podaniu sargramostymu

Kiedy ocena się zmienia

Podanie obu leków tego samego dniaodstep · pacjentinne zalecenieOba leki mogą wywoływać reakcje związane z podaniem, takie jak duszność czy spadek ciśnienia. Przy podaniu tego samego dnia rozważ rozdzielenie ich w czasie, aby łatwiej ocenić, który lek wywołał reakcję.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Darzalex 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/darzalex-100370449/

Alkohol przy tych lekach

Daratumumab a alkohol: brak opisu w bazie.

Sargramostym a alkohol: brak opisu w bazie.

Inne interakcje tych leków 153

Połączenie przeciwwskazaneChloramfenikol+ DaratumumabChloramfenikolu nie stosuje się u pacjentów leczonych daratumumabem, ponieważ jest przeciwwskazany w chorobach szpiku i przy nieprawidłowym składzie krwi.Nie stosuj leków z chloramfenikolem, także maści, i zapytaj lekarza lub farmaceutę o inny lek na zakażenie skóry.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie stosuj leków z chloramfenikolem, także maści, i zapytaj lekarza lub farmaceutę o inny lek na zakażenie skóry.

Chloramfenikol, także w maści, może uszkadzać szpik kostny, który wytwarza krwinki. Daratumumab stosuje się w chorobach szpiku i sam często obniża liczbę krwinek. Razem mogą pogłębić niedobór krwinek, co zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń i krwawień.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła lub owrzodzenia w jamie ustnej
  • łatwe powstawanie siniaków
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • drobne czerwone kropki na skórze
  • nasilone zmęczenie i bladość
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Chloramfenikolu nie stosuje się u pacjentów leczonych daratumumabem, ponieważ jest przeciwwskazany w chorobach szpiku i przy nieprawidłowym składzie krwi[1]. Przeciwwskazanie obejmuje także postać maści[1]. Zakażenie skóry należy leczyć antybiotykiem miejscowym bez działania toksycznego na szpik, a przy rozległej lub ogólnej infekcji pacjenta powinien ocenić lekarz prowadzący leczenie hematologiczne.

Skutek kliniczny

Połączenie grozi pogłębieniem cytopenii, w tym neutropenii i małopłytkowości, a w skrajnym przypadku nieodwracalnym uszkodzeniem szpiku przez chloramfenikol. U chorego z neutropenią zwiększa to ryzyko ciężkich zakażeń i krwawień.

Mechanizm

Chloramfenikol działa toksycznie na szpik kostny i nie stosuje się go u pacjentów z chorobami szpiku, zaburzeniami hemopoezy lub nieprawidłowym składem krwi w wywiadzie[1]. Chloramfenikol znacznie nasila też toksyczne działanie innych leków na układ krwiotwórczy[1]. Daratumumab stosuje się w chorobach z klonu plazmocytów szpiku, głównie w szpiczaku plazmocytowym, i często powoduje neutropenię, małopłytkowość oraz niedokrwistość. Przeciwwskazanie wynika więc z choroby, w której podaje się daratumumab, i z sumowania się działania obu leków na szpik. Interakcji farmakokinetycznej nie należy oczekiwać, bo daratumumab jako przeciwciało monoklonalne nie jest eliminowany przez enzymy wątrobowe i nie wpływa na ich aktywność[2].

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem, w tym bezwzględna liczba neutrofili
  • liczba płytek krwi
  • stężenie hemoglobiny
  • objawy zakażenia i krwawienia

Bezpieczniejsze alternatywy

mupirocynakwas fusydowy

Kiedy ocena się zmienia

Ogólnoustrojowa (doustnie lub dożylnie)droga podania · chloramfenikolryzyko rośniePrzy podaniu ogólnoustrojowym narażenie na chloramfenikol i ryzyko uszkodzenia szpiku są wielokrotnie większe niż przy stosowaniu maści. Połączenie z daratumumabem pozostaje przeciwwskazane.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Detreomycyna 1% 10 mg/g, maść. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/detreomycyna-1-100018244/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Darzalex 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/darzalex-100370449/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneKlozapina+ DaratumumabNie rozpoczyna się leczenia klozapiną u pacjenta otrzymującego daratumumab.Nie odstawiaj sam żadnego z leków, tylko powiedz obu lekarzom, że przyjmujesz je razem, i rób zlecone badania krwi.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie odstawiaj sam żadnego z leków, tylko powiedz obu lekarzom, że przyjmujesz je razem, i rób zlecone badania krwi.

Tych dwóch leków zwykle się nie łączy. Oba mogą obniżać liczbę białych krwinek, które chronią przed zakażeniami, a razem to ryzyko wyraźnie rośnie. Bardzo mała liczba białych krwinek może prowadzić do groźnych infekcji. O dalszym leczeniu powinni wspólnie zdecydować twój hematolog i psychiatra.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła albo owrzodzenia w jamie ustnej
  • objawy przeziębienia lub grypy, które nie mijają
  • nagłe osłabienie
  • łatwe powstawanie siniaków lub krwawienia
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie rozpoczyna się leczenia klozapiną u pacjenta otrzymującego daratumumab.[1][2][3] Gdy pacjent leczony klozapiną ma rozpocząć terapię daratumumabem, decyzję podejmuje wspólnie hematolog i psychiatra, rozważając zmianę leku przeciwpsychotycznego na lek o mniejszym ryzyku agranulocytozy. Jeśli kontynuacja klozapiny jest jedyną opcją ze względu na lekooporność psychozy, wymaga ona częstej kontroli morfologii z rozmazem i natychmiastowego postępowania przy spadku granulocytów lub gorączce. Granulocytopenia lub agranulocytoza związana z wcześniej prowadzoną chemioterapią nie wyklucza później ponownego leczenia klozapiną.[1]

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko ciężkiej neutropenii i agranulocytozy z groźnymi dla życia zakażeniami. Neutropenia po daratumumabie utrudnia też ocenę, który lek odpowiada za spadek granulocytów, co komplikuje decyzję o przerwaniu klozapiny wymaganym przy neutropenii polekowej.

Mechanizm

Klozapiny nie łączy się z lekami, które istotnie hamują czynność szpiku albo niosą znaczne ryzyko agranulocytozy.[1] Daratumumab często wywołuje neutropenię i małopłytkowość, zwłaszcza w schematach skojarzonych ze szpiczaka mnogiego. Działanie to sumuje się z ryzykiem neutropenii i agranulocytozy wywołanej klozapiną. Zaburzenia czynności szpiku kostnego same w sobie wykluczają stosowanie klozapiny, a szpiczak mnogi naciekający szpik takie zaburzenia powoduje.[1] Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, ponieważ daratumumab jako przeciwciało monoklonalne nie jest metabolizowany przez enzymy wątrobowe i nie wpływa na ich aktywność.[4]

Metabolizm i transportery

  • Klozapina: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP1A2[5], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[6], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[6], substrat CYP3A4[6]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem – bezwzględna liczba neutrofili i leukocytów
  • liczba płytek krwi
  • temperatura ciała i objawy zakażenia
  • objawy nawrotu psychozy przy zmianie leku przeciwpsychotycznego

Bezpieczniejsze alternatywy

arypiprazolrysperydonkwetiapinalurazydon

Kiedy ocena się zmienia

Klozapina stosowana przed rozpoczęciem daratumumabukolejność włączenia · klozapinainne zalecenieU pacjenta już leczonego klozapiną, który ma rozpocząć terapię daratumumabem, połączenie nadal jest niewskazane, ale decyzja o zmianie leku przeciwpsychotycznego albo wyjątkowej kontynuacji pod ścisłą kontrolą morfologii należy do hematologa i psychiatry. Nagłe odstawienie klozapiny grozi nawrotem psychozy i objawami odstawiennymi.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Clopizam 25 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/clopizam-100383587/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ayupil 12,5 mg, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ayupil-100396213/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Paxifar 25 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/paxifar-100435798/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Darzalex 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/darzalex-100370449/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  6. Charakterystyka Produktu Leczniczego Clopizam. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/clopizam-100383587/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSzczepionka BCG+ DaratumumabDopęcherzowej BCG nie stosuje się u osób leczonych przeciwnowotworowo ani immunosupresyjnie.Powiedz urologowi i hematologowi, że dostajesz oba leki, i nie przyjmuj wlewu BCG do pęcherza, dopóki lekarze wspólnie nie zdecydują o dalszym leczeniu.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Powiedz urologowi i hematologowi, że dostajesz oba leki, i nie przyjmuj wlewu BCG do pęcherza, dopóki lekarze wspólnie nie zdecydują o dalszym leczeniu.

Szczepionka BCG podawana do pęcherza zawiera żywe, osłabione bakterie i działa tylko wtedy, gdy układ odpornościowy jest sprawny. Daratumumab, stosowany w leczeniu szpiczaka, osłabia odporność. Przy osłabionej odporności bakterie ze szczepionki mogą rozprzestrzenić się po organizmie i wywołać groźne zakażenie. Tych leków nie łączy się ze sobą.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze po wlewie do pęcherza
  • silne osłabienie, uczucie ogólnego rozbicia
  • pieczenie, ból lub częste oddawanie moczu, które nie mijają
  • kaszel lub duszność
  • bóle stawów
  • zażółcenie skóry lub oczu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – synergizm, PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Dopęcherzowej BCG nie stosuje się u osób leczonych przeciwnowotworowo ani immunosupresyjnie[1][2]. Przeciwwskazaniem jest każde zaburzenie odpowiedzi immunologicznej, także wywołane lekami[3]. U pacjenta otrzymującego daratumumab nie należy rozpoczynać ani kontynuować wlewów BCG do pęcherza. Decyzję o innym leczeniu raka pęcherza, bez żywych prątków, podejmuje urolog w porozumieniu z hematologiem. Gdy pacjent przyjął już oba leki, trzeba go pilnie ocenić pod kątem zakażenia BCG.

Skutek kliniczny

Połączenie grozi miejscowym i uogólnionym zakażeniem prątkami BCG, łącznie z posocznicą BCG, która może zagrażać życiu. Skuteczność przeciwnowotworowa dopęcherzowej BCG może być przy tym mniejsza.

Mechanizm

Dopęcherzowa szczepionka BCG zawiera żywe, atenuowane prątki i działa przez pobudzenie miejscowej odpowiedzi immunologicznej. Daratumumab jest przeciwciałem anty-CD38 stosowanym w leczeniu przeciwnowotworowym, które obniża odporność i zwiększa podatność na zakażenia. Sama choroba leczona daratumumabem, czyli szpiczak, również upośledza odporność. Osłabiony układ immunologiczny gorzej kontroluje prątki BCG, co sprzyja ich rozsiewowi, a jednocześnie słabiej odpowiada na immunoterapię, co może zmniejszać jej skuteczność.

Monitorować

  • temperatura ciała i objawy ogólnoustrojowe (gorączka, dreszcze, osłabienie)
  • objawy ze strony dróg moczowych utrzymujące się dłużej niż zwykle po wlewie
  • morfologia krwi z rozmazem (neutrofile, limfocyty)
  • objawy zakażenia narządowego (kaszel, duszność, bóle stawów, objawy uszkodzenia wątroby)

Kiedy ocena się zmienia

Śródskórna (szczepienie przeciw gruźlicy)droga podania · szczepionka BCGinne zalecenieŚródskórna szczepionka BCG przeciw gruźlicy także zawiera żywe prątki. U osób z obniżoną odpornością, w tym leczonych daratumumabem, nie podaje się jej z tego samego powodu. Rekord dotyczy głównie dopęcherzowej BCG w leczeniu raka pęcherza.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Onko BCG 50 50 mg (nie mniej niż 150 mln i nie więcej niż 600 mln żywych prątków BCG)/ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do podawania do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/onko-bcg-50-100088227/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego BCG - medac min. 2x10^8 max. 3x10^9/50 ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bcg-medac-100119519/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego OncoTICE 2-8 x 108 CFU żywych, atenuowanych prątków BCG/fiolkę, proszek do sporządzania zawiesiny do podawania do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oncotice-100195800/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSzczepionka przeciw cholerze+ DaratumumabNie podawaj żywej szczepionki przeciw cholerze pacjentowi leczonemu daratumumabem.Nie przyjmuj żywej szczepionki przeciw cholerze w trakcie leczenia daratumumabem i przed wyjazdem zapytaj lekarza prowadzącego, jak możesz się zabezpieczyć.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj żywej szczepionki przeciw cholerze w trakcie leczenia daratumumabem i przed wyjazdem zapytaj lekarza prowadzącego, jak możesz się zabezpieczyć.

Daratumumab osłabia odporność. Szczepionka przeciw cholerze zawierająca żywe, osłabione bakterie może wtedy wywołać zakażenie, zamiast chronić. Szczepionka z zabitymi bakteriami jest bezpieczniejsza, ale może działać słabiej.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wodnista biegunka po szczepieniu
  • wymioty
  • gorączka
  • objawy odwodnienia, takie jak silne pragnienie, zawroty głowy i mało oddawanego moczu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie podawaj żywej szczepionki przeciw cholerze pacjentowi leczonemu daratumumabem[1]. Jeśli pacjent potrzebuje ochrony przed cholerą, rozważ szczepionkę inaktywowaną i poinformuj go, że odpowiedź na szczepienie może być słabsza. Podkreśl też znaczenie higieny wody i żywności w podróży. Szczepienie inaktywowaną szczepionką odkłada się przy ostrych zaburzeniach żołądkowo-jelitowych lub ostrej chorobie z gorączką[2]. Odstęp po zakończeniu leczenia daratumumabem, po którym można podać żywą szczepionkę, ustala lekarz prowadzący lub hematolog.

Skutek kliniczny

Po żywej szczepionce istnieje ryzyko zakażenia szczepem szczepionkowym z biegunką i odwodnieniem oraz ryzyko słabej odpowiedzi ochronnej. Po szczepionce inaktywowanej głównym skutkiem może być niewystarczająca ochrona przed cholerą.

Mechanizm

Daratumumab jest przeciwciałem monoklonalnym skierowanym przeciw CD38. Usuwa komórki z tym antygenem, w tym część komórek układu odpornościowego, i działa immunosupresyjnie. Leczenie stosuje się zwykle w szpiczaku plazmocytowym, który sam osłabia odporność. Żywa, atenuowana szczepionka przeciw cholerze zawiera namnażające się pałeczki Vibrio cholerae, a jej podanie osobie z osłabioną odpornością grozi niekontrolowanym zakażeniem szczepem szczepionkowym. Żywej szczepionki przeciw cholerze nie podaje się osobom otrzymującym terapię immunosupresyjną[1]. W przypadku szczepionki inaktywowanej nie ma ryzyka zakażenia, ale immunosupresja może osłabić odpowiedź immunologiczną i skuteczność ochrony.

Monitorować

  • objawy zakażenia przewodu pokarmowego (biegunka, wymioty, gorączka) po szczepieniu
  • ocena wskazań do szczepienia z lekarzem prowadzącym leczenie hematologiczne

Bezpieczniejsze alternatywy

inaktywowana doustna szczepionka przeciw cholerze

Kiedy ocena się zmienia

Szczepionka inaktywowanapostać · szczepionka przeciw cholerzeryzyko malejeSzczepionka inaktywowana nie niesie ryzyka zakażenia szczepem szczepionkowym, ale immunosupresja może osłabić odpowiedź immunologiczną. Szczepienie odkłada się przy ostrej chorobie z gorączką lub ostrych zaburzeniach żołądkowo-jelitowych.
Po zakończeniu leczenia daratumumabemkolejność włączenia · daratumumabinne zaleceniePo zakończeniu leczenia działanie immunosupresyjne utrzymuje się jeszcze przez pewien czas. O możliwości podania żywej szczepionki decyduje lekarz prowadzący po ocenie odporności pacjenta.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vaxchora 4 × 108 do 2 × 109 żywotnych komórek żywego, atenuowanego szczepu CVD 103-HgR1 Vibrio cholerae, proszek i proszek musujący do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vaxchora-100442060/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dukoral -, proszek musujący i zawiesina do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dukoral-100148596/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSzczepionka przeciw durowi brzusznemu+ DaratumumabŻywej doustnej szczepionki przeciw durowi brzusznemu nie podaje się pacjentom leczonym daratumumabem.Nie przyjmuj kapsułek ze szczepionką przeciw durowi brzusznemu i przed planowaną podróżą zapytaj lekarza prowadzącego leczenie, czy i jak możesz się zaszczepić.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj kapsułek ze szczepionką przeciw durowi brzusznemu i przed planowaną podróżą zapytaj lekarza prowadzącego leczenie, czy i jak możesz się zaszczepić.

Lek na szpiczaka, który dostajesz w kroplówce lub zastrzyku, osłabia odporność. Szczepionka przeciw durowi brzusznemu w kapsułkach zawiera żywe, osłabione bakterie i u osób z obniżoną odpornością nie może być stosowana. Taka szczepionka może też słabo chronić przed chorobą.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka
  • biegunka
  • wymioty
  • silny ból brzucha
  • wyraźne osłabienie
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Żywej doustnej szczepionki przeciw durowi brzusznemu nie podaje się pacjentom leczonym daratumumabem[1]. Jeśli szczepienie jest potrzebne, na przykład przed podróżą, lekarz może rozważyć szczepionkę inaktywowaną we wstrzyknięciu, pamiętając, że odpowiedź immunologiczna może być słabsza. Najlepiej zaplanować szczepienia przed rozpoczęciem leczenia, a decyzję podejmuje lekarz prowadzący leczenie hematologiczne, bo sam szpiczak także osłabia odporność. Niezależnie od szczepienia pacjent powinien ściśle przestrzegać higieny żywności i wody w czasie podróży.

Skutek kliniczny

Po szczepionce żywej istnieje teoretyczne ryzyko zakażenia szczepem szczepionkowym, a odpowiedź ochronna może być słaba. Po szczepionce inaktywowanej nie ma ryzyka zakażenia szczepem, ale ochrona przed durem brzusznym może być niepełna.

Mechanizm

Daratumumab jest przeciwciałem monoklonalnym przeciw CD38. Usuwa komórki z tym antygenem, w tym komórki plazmatyczne i część komórek NK, przez co osłabia odporność. Pacjent leczony daratumumabem ma więc nabyty niedobór odporności, a u takich osób żywej doustnej szczepionki przeciw durowi brzusznemu (szczep Ty 21a) nie stosuje się[1]. Osłabiona odporność zmniejsza też odpowiedź na szczepionkę inaktywowaną. Nie przeprowadzono badań interakcji daratumumabu[2].

Monitorować

  • gorączka, biegunka, wymioty lub bóle brzucha po przypadkowym przyjęciu żywej szczepionki doustnej
  • objawy zakażenia przewodu pokarmowego w czasie i po podróży do rejonów występowania duru brzusznego

Bezpieczniejsze alternatywy

inaktywowana szczepionka przeciw durowi brzusznemu podawana we wstrzyknięciupolisacharydowa szczepionka Vi przeciw durowi brzusznemu

Kiedy ocena się zmienia

Szczepionka inaktywowana we wstrzyknięciupostać · szczepionka przeciw durowi brzusznemuryzyko malejeSzczepionka inaktywowana nie zawiera żywych bakterii, więc nie ma ryzyka zakażenia szczepem szczepionkowym. Odpowiedź immunologiczna u pacjenta leczonego daratumumabem może być jednak słabsza, a u osób powyżej 60 roku życia szczepionka ta jest przeciwwskazana.
Szczepienie przed rozpoczęciem leczenia daratumumabemkolejność włączenia · pacjentinne zalecenieSzczepienia warto planować przed rozpoczęciem leczenia daratumumabem. U chorego na szpiczaka niedobór odporności występuje jednak już przed leczeniem, dlatego o podaniu żywej szczepionki decyduje lekarz prowadzący po ocenie stanu odporności.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vivotif ≥ 2x10E9 CFU, kapsułki dojelitowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vivotif-100386090/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Darzalex 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/darzalex-100370449/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneChelatory żelaza (np. deferypron)+ Przeciwciała anty-CD38 (np. daratumumab, izatuksymab) klasaChelatora żelaza wywołującego neutropenię nie łączy się z przeciwciałem anty-CD38 ze względu na ryzyko ciężkiej agranulocytozy i zakażeń.Jeśli przyjmujesz lek usuwający nadmiar żelaza i dostajesz przeciwciało na szpiczaka, powiedz o tym hematologowi przed kolejnym podaniem i nie zaczynaj ani nie przerywaj żadnego z tych leków na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz lek usuwający nadmiar żelaza i dostajesz przeciwciało na szpiczaka, powiedz o tym hematologowi przed kolejnym podaniem i nie zaczynaj ani nie przerywaj żadnego z tych leków na własną rękę.

Deferypron, lek usuwający nadmiar żelaza z organizmu, może rzadko, ale groźnie obniżyć liczbę białych krwinek, które chronią przed zakażeniami. Daratumumab i izatuksymab, leki stosowane w leczeniu szpiczaka, też często obniżają liczbę tych krwinek. Razem mogą doprowadzić do ciężkiej infekcji, dlatego tych leków się ze sobą nie łączy. Deferoksamina i deferazyroks działają pod tym względem łagodniej i lekarz może je zastosować zamiast deferypronu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła
  • owrzodzenia lub bolesne zmiany w jamie ustnej
  • objawy przypominające grypę
  • nietypowe siniaki lub krwawienia
  • duże osłabienie
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Chelatora żelaza wywołującego neutropenię nie łączy się z przeciwciałem anty-CD38 ze względu na ryzyko ciężkiej agranulocytozy i zakażeń. Deferypronu nie stosuje się z lekami, które mogą powodować neutropenię lub agranulocytozę, w tym z daratumumabem i izatuksymabem. Jeśli pacjent wymaga leczenia chelatującego w trakcie terapii anty-CD38, należy zamienić deferypron na deferoksaminę albo na deferazyroks z regularną kontrolą morfologii. Gdy deferypron był stosowany przed rozpoczęciem terapii anty-CD38, należy go odstawić i skontrolować bezwzględną liczbę neutrofili przed pierwszym podaniem przeciwciała. Decyzję o zmianie chelatora podejmuje hematolog prowadzący.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko ciężkiej neutropenii i agranulocytozy, a w konsekwencji ciężkich, także zagrażających życiu zakażeń bakteryjnych i grzybiczych. Neutropenia wywołana przez przeciwciało anty-CD38 może dodatkowo maskować początek agranulocytozy po deferypronie i utrudniać ustalenie, który lek ją spowodował, co opóźnia właściwą decyzję o odstawieniu.

Mechanizm

Interakcja jest farmakodynamiczna i polega na sumowaniu się działania hamującego granulopoezę. Deferypron wywołuje idiosynkratyczną, zależną od leku neutropenię i agranulocytozę o niewyjaśnionym mechanizmie. Daratumumab i izatuksymab niszczą komórki z ekspresją CD38, w tym część komórek prekursorowych i efektorowych układu odpornościowego, oraz często powodują neutropenię, limfopenię i małopłytkowość. Interakcja farmakokinetyczna nie występuje, ponieważ przeciwciała monoklonalne nie są metabolizowane przez cytochrom P450 ani nie wpływają na transport leków. Interakcja dotyczy wszystkich przeciwciał anty-CD38 w podobnym stopniu, natomiast po stronie chelatorów żelaza dotyczy głównie deferypronu.

Monitorować

  • Morfologia krwi z rozmazem i bezwzględną liczbą neutrofili przed każdym podaniem przeciwciała anty-CD38
  • Liczba płytek krwi, zwłaszcza przy deferazyroksie ze względu na ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego
  • Objawy zakażenia – gorączka, dreszcze, ból gardła, zmiany w jamie ustnej
  • Przy deferazyroksie dodatkowo czynność nerek i wątroby zgodnie ze standardem leczenia

Kiedy ocena się zmienia

Neutropenia lub agranulocytoza w wywiadziekolejność włączenia · pacjentryzyko rośnieU pacjenta z neutropenią lub agranulocytozą w wywiadzie ryzyko ciężkiego powikłania jest wyższe, a przy deferazyroksie należy rozważyć deferoksaminę jako chelator z najmniejszym wpływem na szpik.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSzczepionki przeciw żółtej febrze (np. szczepionka przeciw żółtej febrze)+ Przeciwciała anty-CD38 (np. daratumumab, izatuksymab) klasaPrzy leczeniu przeciwciałem anty-CD38 nie podaje się szczepionki przeciw żółtej febrze, bo żywa szczepionka jest przeciwwskazana u osób z immunosupresją.Jeśli jesteś leczony przeciwciałem anty-CD38 (np. daratumumabem lub izatuksymabem), nie szczep się przeciw żółtej febrze i przed planowaniem podróży porozmawiaj z hematologiem.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli jesteś leczony przeciwciałem anty-CD38 (np. daratumumabem lub izatuksymabem), nie szczep się przeciw żółtej febrze i przed planowaniem podróży porozmawiaj z hematologiem.

Szczepionka przeciw żółtej febrze zawiera żywego, osłabionego wirusa. Leki na szpiczaka, takie jak daratumumab czy izatuksymab, mocno osłabiają odporność, więc organizm może nie poradzić sobie nawet z osłabionym wirusem. Może to wywołać ciężką chorobę zagrażającą życiu, a samo szczepienie może nie dać ochrony. Dotyczy to wszystkich leków z tej grupy.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • Wysoka gorączka w ciągu kilku tygodni po szczepieniu
  • Silny ból głowy, sztywność karku, splątanie lub drgawki
  • Zażółcenie skóry lub białek oczu
  • Uporczywe wymioty, silne osłabienie, ból mięśni
  • Krwawienia lub siniaki bez wyraźnej przyczyny
  • Wyraźne zmniejszenie ilości oddawanego moczu
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy leczeniu przeciwciałem anty-CD38 nie podaje się szczepionki przeciw żółtej febrze, bo żywa szczepionka jest przeciwwskazana u osób z immunosupresją. Zakaz dotyczy zarówno daratumumabu, jak i izatuksymabu, niezależnie od drogi podania przeciwciała. Jeśli szczepienie jest konieczne, należy je wykonać przed rozpoczęciem leczenia, w odstępie pozwalającym na wytworzenie odporności, a decyzję podjąć wspólnie z hematologiem. Po zakończeniu terapii szczepienie rozważa się dopiero po odbudowie odporności, co trwa zwykle kilka miesięcy i wymaga oceny lekarza. Pacjentowi, który nie może zostać zaszczepiony, a planuje podróż do strefy endemicznej, wystawia się zaświadczenie o przeciwwskazaniu do szczepienia i zaleca odłożenie podróży albo ścisłą ochronę przed komarami.

Skutek kliniczny

U pacjenta leczonego przeciwciałem anty-CD38 wirus szczepionkowy może wywołać ciężką, uogólnioną chorobę poszczepienną z zajęciem narządów wewnętrznych lub układu nerwowego, która może zagrażać życiu. Jednocześnie odpowiedź ochronna na szczepienie może być niewystarczająca, więc pacjent pozostaje narażony na zakażenie dzikim wirusem w czasie podróży. Ryzyko zwiększają choroba podstawowa (szpiczak plazmocytowy) oraz leki stosowane razem z przeciwciałem anty-CD38, takie jak deksametazon czy lenalidomid.

Mechanizm

Szczepionka przeciw żółtej febrze zawiera żywego, atenuowanego wirusa, który musi się namnożyć w organizmie, aby wywołać odporność. Przeciwciała anty-CD38 niszczą komórki z ekspresją CD38, w tym komórki plazmatyczne, komórki NK oraz część limfocytów T i B. Prowadzi to do hipogammaglobulinemii i osłabienia odporności komórkowej. W efekcie organizm słabiej kontroluje namnażanie wirusa szczepionkowego i słabiej odpowiada na szczepienie. Mechanizm wynika z działania całej klasy, dlatego interakcja jest wspólna dla daratumumabu i izatuksymabu.

Monitorować

  • Ustalenie przed szczepieniem, czy pacjent jest lub był w ostatnich miesiącach leczony daratumumabem albo izatuksymabem
  • W razie przypadkowego podania szczepionki – obserwacja w kierunku gorączki, objawów neurologicznych, żółtaczki i niewydolności narządowej przez kilka tygodni
  • Ocena stanu odporności (m.in. stężenia immunoglobulin) przed ewentualnym szczepieniem po zakończeniu terapii

Kiedy ocena się zmienia

Szczepienie przed rozpoczęciem leczenia przeciwciałem anty-CD38, co najmniej 4 tygodnie wcześniejkolejność włączenia · szczepionki przeciw żółtej febrzeinne zalecenieSzczepienie wykonane przed rozpoczęciem terapii anty-CD38, z odstępem pozwalającym na wytworzenie odporności i ustąpienie wiremii szczepionkowej, jest dopuszczalne, o ile pacjent nie ma immunosupresji z innych przyczyn. Decyzję podejmuje się wspólnie z hematologiem, uwzględniając wpływ samego szpiczaka i wcześniejszego leczenia na odporność.
Kilka miesięcy po ostatniej dawce przeciwciała anty-CD38, po potwierdzeniu odbudowy odpornościodstep · przeciwciała anty-CD38inne zalecenieDziałanie immunosupresyjne przeciwciał anty-CD38 utrzymuje się długo po ostatniej dawce. Szczepienie po zakończeniu terapii rozważa się dopiero po odbudowie odporności ocenionej przez hematologa, przy braku innego leczenia immunosupresyjnego.

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaAzatiopryna+ DaratumumabJeśli to możliwe, unika się łączenia azatiopryny z cytostatykami i lekami o działaniu mielosupresyjnym.Powiedz hematologowi, że przyjmujesz azatioprynę, regularnie rób badania krwi i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę lub objawy infekcji.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz hematologowi, że przyjmujesz azatioprynę, regularnie rób badania krwi i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę lub objawy infekcji.

Oba leki osłabiają odporność i mogą zmniejszać liczbę krwinek. Przyjmowane razem mogą nasilać to działanie. Zwiększa to ryzyko poważnych zakażeń, krwawień i siniaków.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel lub inne objawy infekcji
  • łatwe powstawanie siniaków lub krwawienia
  • nasilone zmęczenie i osłabienie
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Jeśli to możliwe, unika się łączenia azatiopryny z cytostatykami i lekami o działaniu mielosupresyjnym[1]. Gdy połączenie jest konieczne, decyzję o kontynuacji azatiopryny podejmuje hematolog wspólnie z lekarzem prowadzącym leczenie immunosupresyjne. W trakcie skojarzenia regularnie kontroluje się morfologię krwi z rozmazem i szybko ocenia każdy objaw zakażenia.

Skutek kliniczny

Połączenie może nasilać leukopenię, neutropenię, małopłytkowość i limfopenię oraz zwiększać ryzyko ciężkich zakażeń, w tym oportunistycznych.

Mechanizm

Interakcja polega na sumowaniu się działania mielosupresyjnego i immunosupresyjnego obu leków. Azatiopryna przez aktywne nukleotydy 6-tioguaniny hamuje proliferację limfocytów i czynność szpiku kostnego. Daratumumab jako przeciwciało przeciw CD38 niszczy komórki z ekspresją CD38, w tym komórki szpiczaka i część prawidłowych komórek układu odpornościowego, co sprzyja cytopeniom i zakażeniom. Interakcji farmakokinetycznej nie należy oczekiwać, ponieważ daratumumab nie jest eliminowany przez enzymy wątrobowe i nie wpływa na ich aktywność[2].

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem (leukocyty, neutrofile, limfocyty, płytki krwi)
  • objawy zakażenia, w tym gorączka
  • objawy krwawienia i siniaczenia

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imuran 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imuran-100030481/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Darzalex 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/darzalex-100370449/

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
  • Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.