Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Sargramostym

Sargramostym – interakcje

102 opisane interakcje z lekami. Marki: Imreplys.

57 niekorzystne · 25 niejasne · 13 nieistotne · 7 korzystne

Interakcje z innymi lekami 102

Jaki opis pokazać?

Niekorzystna interakcja57

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ Ibrytumomab tiuksetanNie podawaj sargramostymu przez 3 tygodnie przed podaniem ibrytumomabu tiuksetanu ani przez 2 tygodnie po zakończeniu leczenia.Nie przyjmuj zastrzyków pobudzających szpik w okresie wyznaczonym przez lekarza wokół leczenia radioaktywnym przeciwciałem i powiedz każdemu lekarzowi oraz farmaceucie, że jesteś w trakcie tego leczenia.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie przyjmuj zastrzyków pobudzających szpik w okresie wyznaczonym przez lekarza wokół leczenia radioaktywnym przeciwciałem i powiedz każdemu lekarzowi oraz farmaceucie, że jesteś w trakcie tego leczenia.

Lek pobudzający szpik do wytwarzania krwinek białych nie powinien być podawany w okresie tuż przed leczeniem radioaktywnym przeciwciałem ani krótko po nim. Pobudzony szpik jest wtedy bardziej wrażliwy na promieniowanie, co może pogłębić spadek krwinek białych, czerwonych i płytek krwi. Lekarz zaplanuje odpowiedni odstęp między tymi lekami.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła albo inne objawy zakażenia
  • łatwe powstawanie siniaków
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • drobne czerwone plamki na skórze
  • nasilone zmęczenie i bladość
  • duszność przy niewielkim wysiłku
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – synergizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie podawaj sargramostymu przez 3 tygodnie przed podaniem ibrytumomabu tiuksetanu ani przez 2 tygodnie po zakończeniu leczenia[1]. To samo ograniczenie dotyczy innych czynników wzrostu, w tym G-CSF[1]. Jeśli po upływie tego okresu wystąpi ciężka neutropenia, decyzję o włączeniu czynnika wzrostu podejmuje hematolog na podstawie aktualnej morfologii.

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie i wydłużenie toksyczności hematologicznej ibrytumomabu tiuksetanu – neutropenii, trombocytopenii i niedokrwistości – ze zwiększonym ryzykiem zakażeń i krwawień.

Mechanizm

Sargramostym jako czynnik wzrostu kolonii granulocytów i makrofagów pobudza podziały komórek progenitorowych szpiku. Komórki intensywnie dzielące się są bardziej wrażliwe na promieniowanie, dlatego stymulacja szpiku w okresie ekspozycji na itr-90 związany z ibrytumomabem może nasilać jego działanie mielotoksyczne. W okresie 3 tygodni przed podaniem ibrytumomabu tiuksetanu i 2 tygodni po zakończeniu leczenia czynników wzrostu się nie podaje[1].

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem, w tym bezwzględna liczba neutrofilów
  • liczba płytek krwi
  • stężenie hemoglobiny
  • objawy zakażenia i krwawienia

Kiedy ocena się zmienia

odstep ≥ 3 tygodnie od ostatniej dawki sargramostymu do podania ibrytumomabu tiuksetanusargramostymryzyko malejeZakończenie podawania sargramostymu co najmniej 3 tygodnie przed radioimmunoterapią spełnia wymagany odstęp.
odstep ≥ 2 tygodnie od zakończenia leczenia ibrytumomabem tiuksetanemsargramostyminne zaleceniePo upływie 2 tygodni od zakończenia leczenia ibrytumomabem tiuksetanem sargramostym można rozważyć w leczeniu cytopenii, pod kontrolą morfologii i na decyzję hematologa.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zevalin 1,6 mg/ml, zestaw do sporządzania produktu radiofarmaceutycznego do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zevalin-100126554/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ LitPołączenie można stosować pod warunkiem regularnej kontroli morfologii krwi z rozmazem w trakcie leczenia sargramostymem.Powiedz lekarzowi, że przyjmujesz lit, nie odstawiaj go samodzielnie i wykonuj zlecone badania krwi.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi, że przyjmujesz lit, nie odstawiaj go samodzielnie i wykonuj zlecone badania krwi.

Oba leki zwiększają liczbę białych krwinek we krwi. Przyjmowane razem mogą podnieść ją bardziej, niż jest to potrzebne. Zwykle nie daje to objawów, ale lekarz musi częściej sprawdzać wyniki badań krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nagła duszność
  • silny ból głowy lub zaburzenia widzenia
  • nietypowe, nasilające się osłabienie
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować pod warunkiem regularnej kontroli morfologii krwi z rozmazem w trakcie leczenia sargramostymem[1]. Przy interpretacji liczby leukocytów należy uwzględnić wpływ litu, a decyzje o kontynuacji lub przerwaniu sargramostymu podejmować zgodnie z zasadami monitorowania tego leku. Nie ma potrzeby rutynowej zmiany dawki litu z powodu tej interakcji.

Skutek kliniczny

Przy jednoczesnym stosowaniu może wystąpić nasilona leukocytoza[1]. Lit może też utrudniać ocenę odpowiedzi szpiku na sargramostym, ponieważ część przyrostu leukocytów nie wynika z działania czynnika wzrostu.

Mechanizm

Sargramostym jako czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów i makrofagów pobudza szpik do wytwarzania leukocytów. Lit również zwiększa liczbę leukocytów, głównie neutrofilów. Oba działania się sumują, dlatego ryzyko leukocytozy jest większe niż przy każdym z leków osobno[1].

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem (liczba leukocytów i neutrofilów)
  • objawy kliniczne nadmiernej leukocytozy

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ FludeoksyglukozęPlanuj badanie PET z fludeoksyglukozą (18F) co najmniej 5 dni po ostatnim podaniu sargramostymu, jeśli stan kliniczny na to pozwala.Powiedz lekarzowi kierującemu i pracowni PET, kiedy ostatnio przyjąłeś sargramostym, bo najlepiej, aby od zastrzyku do badania minęło co najmniej 5 dni.opóźniony (dni)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi kierującemu i pracowni PET, kiedy ostatnio przyjąłeś sargramostym, bo najlepiej, aby od zastrzyku do badania minęło co najmniej 5 dni.

Sargramostym pobudza szpik kostny do produkcji krwinek. Przez kilka dni po zastrzyku szpik i śledziona silniej wychwytują znacznik używany w badaniu PET. Na obrazie mogą wtedy pojawić się zmiany przypominające chorobę albo prawdziwe zmiany mogą być słabiej widoczne. Nie jest to groźne dla zdrowia, ale może zafałszować wynik badania.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wyznaczony termin badania PET w ciągu kilku dni od zastrzyku sargramostymu
  • wynik badania PET z niejasnym opisem zmian w kościach lub śledzionie
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Planuj badanie PET z fludeoksyglukozą (18F) co najmniej 5 dni po ostatnim podaniu sargramostymu, jeśli stan kliniczny na to pozwala[1]. Gdy odstępu nie da się zachować, przekaż pracowni medycyny nuklearnej datę i dawkę ostatniego podania sargramostymu, aby opisujący uwzględnił wzmożony wychwyt w szpiku i śledzionie[1]. Jeżeli to możliwe, wykonaj badanie PET przed rozpoczęciem leczenia sargramostymem.

Skutek kliniczny

Rozlane, wzmożone gromadzenie znacznika w szpiku i śledzionie może naśladować naciek nowotworowy lub przerzuty do kości albo maskować rzeczywiste ogniska chorobowe. Grozi to wynikiem fałszywie dodatnim lub niediagnostycznym badania i koniecznością jego powtórzenia. Zjawisko należy uwzględnić podczas interpretacji obrazowania PET[1].

Mechanizm

Sargramostym jako czynnik stymulujący tworzenie kolonii pobudza szpik kostny i śledzionę do wzmożonej proliferacji komórek, co zwiększa w nich metabolizm glukozy i wychwyt jej analogu. Przez kilka dni po podaniu czynnika stymulującego tworzenie kolonii pobieranie fludeoksyglukozy (18F) w szpiku kostnym i śledzionie jest zwiększone[1]. Interakcja nie dotyczy bezpieczeństwa leczenia, lecz zmienia rozkład radiofarmaceutyku i obraz badania.

Monitorować

  • data ostatniego podania sargramostymu względem terminu badania PET
  • ocena wychwytu znacznika w szpiku kostnym i śledzionie w opisie badania
  • glikemia przed badaniem PET

Kiedy ocena się zmienia

odstep ≥ 5 dni od ostatniego podania sargramostymu do badania PETsargramostymryzyko malejeOdstęp co najmniej 5 dni między leczeniem czynnikiem stymulującym tworzenie kolonii a obrazowaniem PET zmniejsza wzmożony wychwyt znacznika w szpiku i śledzionie.
Badanie PET wykonane przed rozpoczęciem leczenia sargramostymemkolejność włączenia · sargramostyminterakcja nie dotyczyBadanie PET wykonane przed pierwszym podaniem sargramostymu nie jest obciążone wzmożonym wychwytem w szpiku i śledzionie.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Fludeoxyglucose (18F) Synektik 200-2200 MBq/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/fludeoxyglucose-18f-synektik-100340655/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ CyklofosfamidPołączenie można stosować, ale wymaga uważnej oceny korzyści i ryzyka oraz ścisłego monitorowania w kierunku toksyczności płucnej.Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę i od razu zgłoś lekarzowi prowadzącemu każdą nową duszność, kaszel albo gorączkę.opóźniony (dni)opisy przypadków

Niekorzystna interakcja

Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę i od razu zgłoś lekarzowi prowadzącemu każdą nową duszność, kaszel albo gorączkę.

Lek wspierający odporność stosuje się często po chemioterapii, aby szybciej odbudować białe krwinki. Razem z chemioterapią może jednak rzadko nasilać jej szkodliwe działanie na płuca. Dlatego lekarz będzie uważnie obserwował twój oddech podczas leczenia.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nowa lub nasilająca się duszność
  • suchy, uporczywy kaszel
  • ból w klatce piersiowej przy oddychaniu
  • gorączka
  • szybkie męczenie się przy niewielkim wysiłku
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – synergizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
opisy przypadków

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale wymaga uważnej oceny korzyści i ryzyka oraz ścisłego monitorowania w kierunku toksyczności płucnej[1]. Przy pojawieniu się duszności, kaszlu lub spadku saturacji należy pilnie ocenić pacjenta i rozważyć przerwanie sargramostymu. Sargramostymu nie podaje się w tym samym czasie co wlew cytostatyku, tylko po zakończeniu cyklu zgodnie z protokołem leczenia.

Skutek kliniczny

U pacjentów leczonych cytotoksyczną chemioterapią obejmującą cyklofosfamid i otrzymujących G-CSF lub GM-CSF obserwowano zwiększone ryzyko działań toksycznych na płuca[1]. Może to przybrać postać śródmiąższowego zapalenia płuc lub zwłóknienia z dusznością, kaszlem i hipoksemią.

Mechanizm

Czynniki wzrostu kolonii, w tym GM-CSF, mogą nasilać toksyczne działanie chemioterapii z cyklofosfamidem na płuca[1]. Mechanizm nie jest w pełni wyjaśniony. Prawdopodobnie pobudzenie i napływ neutrofilów oraz makrofagów do tkanki płucnej uszkodzonej przez cytostatyk nasila odczyn zapalny.

Metabolizm i transportery

  • Cyklofosfamid: inhibitor CYP2B6[2], substrat CYP2B6[2]

Monitorować

  • duszność, kaszel i tolerancja wysiłku
  • saturacja krwi tlenem
  • badanie obrazowe klatki piersiowej przy objawach oddechowych
  • morfologia krwi z rozmazem

Kiedy ocena się zmienia

Podanie jednoczesne z cytostatykiemodstep · sargramostyminne zalecenieCzynników wzrostu kolonii nie podaje się jednocześnie z cytostatykiem, ponieważ szybko dzielące się komórki szpiku są wtedy bardziej wrażliwe na chemioterapię. Termin podania należy ustalić zgodnie z protokołem leczenia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Endoxan 50 mg, tabletki drażowane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/endoxan-100022145/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Endoxan. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/endoxan-100022145/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ WinkrystynaPołączenie można stosować, gdy sargramostym jest potrzebny do ochrony przed neutropenią, ale wymaga ścisłej kontroli objawów neuropatii przed każdym podaniem winkrystyny.Nie odstawiaj leków samodzielnie, ale każde drętwienie, mrowienie, osłabienie lub zaparcie zgłoś lekarzowi przed kolejnym podaniem chemioterapii.opóźniony (dni)opisy przypadków

Niekorzystna interakcja

Nie odstawiaj leków samodzielnie, ale każde drętwienie, mrowienie, osłabienie lub zaparcie zgłoś lekarzowi przed kolejnym podaniem chemioterapii.

Lek wspierający odbudowę białych krwinek może nasilać działanie winkrystyny na nerwy. Może to powodować drętwienie, mrowienie lub osłabienie dłoni i stóp, a także zaparcia. Te leki często stosuje się razem celowo, a lekarz kontroluje twój stan przed każdym cyklem leczenia.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • drętwienie lub mrowienie palców rąk i stóp
  • osłabienie rąk lub nóg, trudności z chodzeniem, zapinaniem guzików
  • ból lub pieczenie w kończynach
  • zaparcia trwające kilka dni, silny ból brzucha, wzdęcia
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – synergizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
opisy przypadków

Postępowanie

Połączenie można stosować, gdy sargramostym jest potrzebny do ochrony przed neutropenią, ale wymaga ścisłej kontroli objawów neuropatii przed każdym podaniem winkrystyny. Przy pojawieniu się lub nasileniu neuropatii lekarz prowadzący powinien rozważyć modyfikację dawki winkrystyny albo przerwanie stosowania czynnika wzrostu.

Skutek kliniczny

Może wystąpić nasilona lub nietypowa neuropatia obwodowa, czuciowa albo ruchowa, o wcześniejszym początku lub cięższym przebiegu niż przy samej winkrystynie[1]. Neurotoksyczność winkrystyny może dotyczyć także układu autonomicznego i objawiać się zaparciami, a nawet niedrożnością jelit.

Mechanizm

Przy jednoczesnym stosowaniu winkrystyny i czynników stymulujących powstawanie kolonii granulocytów, w tym GM-CSF, częściej występują atypowe neuropatie[1]. Mechanizm nie jest dokładnie poznany. Przyjmuje się, że czynnik wzrostu nasila neurotoksyczność winkrystyny na drodze farmakodynamicznej, a nie przez zmianę jej stężenia we krwi.

Metabolizm i transportery

  • Winkrystyna: substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • objawy neuropatii obwodowej (parestezje, osłabienie odruchów, osłabienie siły mięśniowej) przed każdym cyklem
  • objawy neuropatii autonomicznej, zwłaszcza zaparcia i bóle brzucha
  • morfologia krwi z rozmazem, w tym liczba leukocytów

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vincristine Teva 1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vincristine-teva-100200960/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vincristine Teva. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vincristine-teva-100200960/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ Trójtlenek arsenuUnikaj podawania sargramostymu w trakcie leczenia trójtlenkiem arsenu, zwłaszcza w fazie indukcji.Jeśli dostajesz oba leki, regularnie oddawaj krew do badań i od razu powiedz lekarzowi o duszności, gorączce, obrzękach lub szybkim przybieraniu na wadze.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli dostajesz oba leki, regularnie oddawaj krew do badań i od razu powiedz lekarzowi o duszności, gorączce, obrzękach lub szybkim przybieraniu na wadze.

Oba leki mogą zwiększać liczbę białych krwinek we krwi. Gdy działają razem, liczba ta może wzrosnąć za bardzo, a to grozi gorączką, dusznością i zatrzymaniem wody w organizmie. Dlatego lekarz zwykle unika łączenia tych leków albo często bada ci krew.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • duszność lub kaszel
  • gorączka
  • szybki przyrost masy ciała
  • obrzęki nóg lub twarzy
  • ból w klatce piersiowej
  • rzadsze oddawanie moczu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Unikaj podawania sargramostymu w trakcie leczenia trójtlenkiem arsenu, zwłaszcza w fazie indukcji. Jeśli połączenie jest konieczne, codziennie kontroluj morfologię z rozmazem i bilans płynów, a przy szybko narastającej leukocytozie lub pierwszych objawach zespołu różnicowania wstrzymaj sargramostym i postępuj zgodnie z zaleceniami dotyczącymi leczenia tego zespołu.

Skutek kliniczny

Możliwa nasilona leukocytoza, a w jej następstwie większe ryzyko zespołu różnicowania z gorączką, dusznością, naciekami w płucach, wysiękiem do jam ciała, przyrostem masy ciała i niewydolnością nerek. Nasilenie zatrzymania płynów może utrudnić rozpoznanie i leczenie tego zespołu.

Mechanizm

Sargramostym pobudza szpik do wytwarzania granulocytów i monocytów, a trójtlenek arsenu wywołuje różnicowanie komórek białaczkowych, któremu często towarzyszy narastająca leukocytoza. U chorych otrzymujących sargramostym razem z lekami indukującymi leukocytozę ryzyko leukocytozy jest większe[1]. Oba leki mogą też sprzyjać zatrzymaniu płynów i objawom przypominającym przesięk włośniczkowy, co nakłada się na obraz zespołu różnicowania.

Monitorować

  • liczba leukocytów i rozmaz krwi
  • masa ciała i bilans płynów
  • objawy oddechowe i saturacja
  • temperatura ciała
  • kreatynina

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ IbrutynibPołączenie można stosować pod warunkiem regularnej kontroli morfologii krwi z rozmazem.Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę i wykonuj badania krwi zgodnie z zaleceniem lekarza.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę i wykonuj badania krwi zgodnie z zaleceniem lekarza.

Oba leki mogą zwiększać liczbę białych krwinek we krwi. Przyjmowane razem mogą nasilać ten efekt. Zwykle nie jest to groźne, ale lekarz powinien regularnie sprawdzać twoje wyniki krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nagła duszność lub kaszel
  • zaburzenia widzenia
  • silny ból głowy
  • splątanie lub senność
  • obrzęki i szybki przyrost masy ciała
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować pod warunkiem regularnej kontroli morfologii krwi z rozmazem. Leki zwiększające liczbę leukocytów łączy się z sargramostymem z ostrożnością[1]. Przy szybko narastającej liczbie leukocytów lub objawach leukostazy należy rozważyć przerwanie podawania sargramostymu i skonsultować postępowanie z hematologiem prowadzącym.

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie leukocytozy, a u pacjentów z bardzo dużą liczbą limfocytów teoretycznie zwiększone ryzyko leukostazy. Brak danych klinicznych z jednoczesnego stosowania obu leków.

Mechanizm

Sargramostym pobudza szpik do wytwarzania granulocytów i monocytów, przez co zwiększa liczbę leukocytów we krwi. Łączenie sargramostymu z lekami, które same zwiększają liczbę leukocytów, może zwiększać ryzyko leukocytozy[1]. Ibrutynib często wywołuje przemijającą limfocytozę wynikającą z przemieszczenia limfocytów z węzłów chłonnych do krwi, zwłaszcza na początku leczenia. Oba efekty mogą się sumować. Interakcji farmakokinetycznej się nie spodziewa się, ponieważ sargramostym jest białkiem i nie wpływa na metabolizm ibrutynibu.

Metabolizm i transportery

  • Ibrutynib: inhibitor BCRP[2], inhibitor P-gp[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat OCT2[2]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem, w tym bezwzględna liczba limfocytów i neutrofili
  • objawy leukostazy – duszność, zaburzenia widzenia, bóle głowy, splątanie
  • objawy ze strony układu oddechowego i bilans płynów

Kiedy ocena się zmienia

Sargramostym włączony w pierwszych tygodniach leczenia ibrutynibemkolejność włączenia · ibrutynibryzyko rośnieLimfocytoza wywołana ibrutynibem jest najbardziej nasilona na początku leczenia, dlatego dołączenie sargramostymu w tym okresie wymaga częstszej kontroli morfologii.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imbruvica. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/imbruvica-100327407/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ IfosfamidPrzy łączeniu ifosfamidu z sargramostymem indywidualnie oceń korzyści i ryzyko oraz ściśle monitoruj pacjenta w kierunku objawów toksyczności płucnej, aby umożliwić szybką interwencję.Jeśli pojawi się u ciebie duszność, uporczywy kaszel lub ból w klatce piersiowej, od razu powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli pojawi się u ciebie duszność, uporczywy kaszel lub ból w klatce piersiowej, od razu powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu.

Oba leki mogą w rzadkich przypadkach podrażniać lub uszkadzać płuca. Gdy przyjmujesz je razem, to ryzyko może być większe. Lekarz zna to połączenie i będzie obserwował twój oddech podczas leczenia.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nowa lub nasilająca się duszność
  • suchy, uporczywy kaszel
  • ból lub ucisk w klatce piersiowej
  • gorączka z objawami ze strony płuc
  • szybkie męczenie się przy niewielkim wysiłku
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy łączeniu ifosfamidu z sargramostymem indywidualnie oceń korzyści i ryzyko oraz ściśle monitoruj pacjenta w kierunku objawów toksyczności płucnej, aby umożliwić szybką interwencję[1]. Szczególną czujność zachowaj u pacjentów z chorobą płuc w wywiadzie lub po naświetlaniu klatki piersiowej.

Skutek kliniczny

Nasilenie działania toksycznego na płuca, które może się objawiać dusznością, kaszlem, spadkiem saturacji i zmianami śródmiąższowymi w obrazie radiologicznym[1].

Mechanizm

Ifosfamid i czynniki wzrostu kolonii granulocytów i makrofagów mogą działać toksycznie na płuca, a ich łączne podanie może to działanie nasilić[1]. Interakcja jest farmakodynamiczna i polega na sumowaniu się uszkadzającego wpływu na tkankę płucną. Nie ma przesłanek do interakcji farmakokinetycznej.

Metabolizm i transportery

  • Ifosfamid: substrat CYP2B6[2], wrażliwy substrat CYP3A4[2]

Monitorować

  • duszność i kaszel
  • saturacja krwi tętniczej (pulsoksymetria)
  • osłuchiwanie płuc
  • badanie obrazowe klatki piersiowej przy objawach oddechowych
  • morfologia krwi z rozmazem

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Holoxan 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/holoxan-100029271/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Holoxan. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/holoxan-100029271/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ Analogi puryn (np. klofarabina, kladrybina, merkaptopuryna) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu czynnika stymulującego tworzenie kolonii i analogu puryn czynnik wzrostu podaje się nie wcześniej niż 24 godziny po zakończeniu podawania cytostatyku i nie w ciągu 24 godzin przed jego kolejną dawką, chyba że schemat leczenia celowo przewiduje podanie jednoczesne.Jeśli dostajesz lek pobudzający tworzenie krwinek białych i lek z grupy analogów puryn, przyjmij zastrzyk dokładnie w dniu wyznaczonym przez lekarza i nie przesuwaj go samodzielnie.opóźniony (dni)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli dostajesz lek pobudzający tworzenie krwinek białych i lek z grupy analogów puryn, przyjmij zastrzyk dokładnie w dniu wyznaczonym przez lekarza i nie przesuwaj go samodzielnie.

Leki pobudzające tworzenie krwinek białych, takie jak filgrastym czy pegfilgrastym, pomagają szpikowi odbudować odporność po chemioterapii. Leki z grupy analogów puryn, takie jak kladrybina, fludarabina czy merkaptopuryna, niszczą szybko dzielące się komórki, także te w szpiku. Jeśli oba leki zadziałają w tym samym czasie, szpik może zostać osłabiony jeszcze bardziej. Dlatego zastrzyk z lekiem pobudzającym podaje się zwykle dopiero po zakończeniu chemioterapii, w terminie ustalonym przez lekarza.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka 38 °C lub wyższa albo dreszcze
  • ból gardła, kaszel, pieczenie przy oddawaniu moczu lub inne objawy zakażenia
  • siniaki, krwawienie z nosa lub dziąseł, drobne czerwone kropki na skórze
  • silne osłabienie, zawroty głowy, duszność
  • ból w lewym górnym kwadrancie brzucha lub w lewym barku
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu czynnika stymulującego tworzenie kolonii i analogu puryn czynnik wzrostu podaje się nie wcześniej niż 24 godziny po zakończeniu podawania cytostatyku i nie w ciągu 24 godzin przed jego kolejną dawką, chyba że schemat leczenia celowo przewiduje podanie jednoczesne. Filgrastym i sargramostym podaje się codziennie od dnia następnego po zakończeniu cyklu do uzyskania regeneracji neutrofili. Pegfilgrastym, lipegfilgrastym i efbemalenograstym alfa podaje się jednorazowo w każdym cyklu, co najmniej dobę po zakończeniu chemioterapii i nie później niż na dwa tygodnie przed następnym cyklem. W schematach białaczkowych z cytarabiną, takich jak FLAG z fludarabiną czy CLAG z kladrybiną lub klofarabiną, czynnik wzrostu podaje się celowo równocześnie, aby uwrażliwić komórki białaczkowe, i nie jest to błąd w dawkowaniu. W leczeniu podtrzymującym merkaptopuryną lub tioguaniną przyjmowanymi codziennie doustnie rozdzielenie w czasie nie jest możliwe, a decyzję o wstrzymaniu tiopuryny lub włączeniu czynnika wzrostu podejmuje hematolog. Przy wydawaniu warto sprawdzić datę ostatniej dawki cytostatyku i datę planowanego wstrzyknięcia czynnika wzrostu.

Skutek kliniczny

Nieprawidłowe zgranie w czasie może nasilić i wydłużyć neutropenię oraz małopłytkowość. Może też osłabić działanie czynnika wzrostu i zwiększyć ryzyko gorączki neutropenicznej i ciężkich zakażeń. Analogi puryn, zwłaszcza kladrybina, fludarabina i klofarabina, same powodują długotrwałą mielosupresję i limfopenię, co dodatkowo zwiększa ryzyko zakażeń oportunistycznych. Przy prawidłowym odstępie czynnik wzrostu skraca okres neutropenii po chemioterapii i jest stosowany zgodnie z przeznaczeniem.

Mechanizm

Czynniki stymulujące tworzenie kolonii pobudzają komórki progenitorowe szpiku do szybkich podziałów. Analogi puryn działają cytotoksycznie właśnie na komórki dzielące się, bo wbudowują się do DNA albo hamują jego syntezę. Podanie czynnika wzrostu w czasie, gdy analog puryn krąży we krwi lub działa wewnątrzkomórkowo, uwrażliwia pobudzone progenitory mieloidalne na lek cytotoksyczny. Skutkiem może być głębsza i dłuższa mielosupresja zamiast przyspieszonej regeneracji. Mechanizm jest farmakodynamiczny i wynika z działania obu grup na szpik, dlatego dotyczy wszystkich leków obu grup, także tych, dla których brak opisanych par. Interakcji farmakokinetycznej nie ma.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem, w tym bezwzględna liczba neutrofili i płytek krwi
  • temperatura ciała i objawy zakażenia w okresie neutropenii
  • liczba limfocytów, szczególnie przy kladrybinie, fludarabinie i klofarabinie
  • ból kości i objawy powiększenia śledziony podczas stosowania czynnika wzrostu
  • daty ostatniej dawki cytostatyku i podania czynnika wzrostu

Kiedy ocena się zmienia

odstep ≤ 24 h od zakończenia lub przed rozpoczęciem podawania analogu purynczynniki stymulujące tworzenie koloniiryzyko rośniePodanie czynnika wzrostu w ciągu doby przed chemioterapią lub po niej, a dla postaci pegylowanych w okresie bliskim kolejnemu cyklowi, zwiększa ryzyko pogłębienia mielosupresji. Wymaga przesunięcia terminu wstrzyknięcia.
Postać długo działająca (pegfilgrastym, lipegfilgrastym, efbemalenograstym alfa)postać · czynniki stymulujące tworzenie koloniiinne zaleceniePostacie długo działające podaje się jednorazowo w cyklu, co najmniej dobę po zakończeniu chemioterapii, i nie stosuje się ich w okresie około dwóch tygodni przed kolejnym cyklem ani przy schematach podawanych co tydzień.
Schemat białaczkowy z cytarabiną przewidujący równoczesne podanie (np. FLAG, CLAG)kolejność włączenia · pacjentinne zalecenieW schematach FLAG z fludarabiną oraz CLAG z kladrybiną lub klofarabiną czynnik wzrostu podaje się celowo w trakcie chemioterapii, aby pobudzić komórki białaczkowe do podziału i zwiększyć ich wrażliwość na cytostatyki. Równoczesne podanie jest wtedy zamierzone.
Doustna kladrybina w stwardnieniu rozsianymdroga podania · analogi purynryzyko malejeKladrybina doustna w stwardnieniu rozsianym działa wybiórczo na limfocyty i rzadko powoduje istotną neutropenię, więc potrzeba podania czynnika wzrostu pojawia się wyjątkowo. Jeśli jest konieczna, decyzję podejmuje lekarz prowadzący po ocenie morfologii.
Codzienne leczenie podtrzymujące merkaptopuryną lub tioguaninączas leczenia · analogi puryninne zaleceniePrzy codziennym doustnym przyjmowaniu tiopuryny zachowanie odstępu nie jest możliwe. Przy neutropenii zwykle wstrzymuje się lub zmniejsza dawkę tiopuryny, a ewentualne włączenie czynnika wzrostu ustala hematolog.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/imreplys-100525844/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ MerkaptopurynaUnikaj jednoczesnego podawania sargramostymu i merkaptopuryny, a decyzję o łączeniu pozostaw lekarzowi prowadzącemu leczenie przeciwnowotworowe.Nie łącz tych leków na własną rękę, powiedz lekarzowi prowadzącemu o obu lekach i rób badania krwi w wyznaczonych terminach.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie łącz tych leków na własną rękę, powiedz lekarzowi prowadzącemu o obu lekach i rób badania krwi w wyznaczonych terminach.

Oba leki działają na szpik kostny, ale w przeciwnych kierunkach – jeden pobudza wytwarzanie krwinek białych, drugi je hamuje. Razem mogą osłabiać nawzajem swoje działanie albo zwiększać ryzyko spadku krwinek. Wyniki badań krwi mogą być wtedy trudniejsze do oceny przez lekarza.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, owrzodzenia w jamie ustnej
  • częste lub uporczywe infekcje
  • łatwe siniaczenie lub krwawienia
  • nasilone osłabienie i bladość
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Unikaj jednoczesnego podawania sargramostymu i merkaptopuryny, a decyzję o łączeniu pozostaw lekarzowi prowadzącemu leczenie przeciwnowotworowe. Merkaptopuryny nie podaje się w ciężkiej leukopenii, gdy liczba krwinek białych jest mniejsza niż 1500/mikrolitr albo liczba neutrofilów mniejsza niż 200/mikrolitr, oraz w aplazji szpiku[1]. Jeśli oba leki są stosowane w tym samym okresie, kontroluj morfologię z rozmazem częściej niż zwykle i nie dostosowuj dawki merkaptopuryny wyłącznie na podstawie liczby leukocytów podwyższonej przez czynnik wzrostu.

Skutek kliniczny

Możliwe osłabienie odpowiedzi neutrofilowej na sargramostym i nasilenie mielotoksyczności merkaptopuryny. Wzrost liczby leukocytów wywołany czynnikiem wzrostu może też zafałszować morfologię, na podstawie której ustala się dawkę merkaptopuryny, i opóźnić rozpoznanie jej toksyczności szpikowej.

Mechanizm

Sargramostym pobudza do podziałów komórki progenitorowe linii mieloidalnej i granulocytarno-makrofagowej, a merkaptopuryna jako antymetabolit purynowy hamuje syntezę DNA w szybko dzielących się komórkach szpiku. Działania obu leków na szpik są przeciwstawne. Pobudzone do proliferacji komórki progenitorowe mogą być bardziej wrażliwe na cytotoksyczne działanie tiopuryny. Interakcja ma charakter farmakodynamiczny i nie wynika z wpływu na wchłanianie, metabolizm ani wydalanie.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem (leukocyty, neutrofile bezwzględne)
  • liczba płytek krwi
  • objawy zakażenia i gorączka
  • nadmierna leukocytoza w trakcie stosowania sargramostymu

Kiedy ocena się zmienia

Przerwa w podawaniu merkaptopuryny w czasie stosowania sargramostymuodstep · merkaptopurynaryzyko malejeGdy merkaptopuryna jest wstrzymana na czas podawania sargramostymu, przeciwstawne działanie na proliferujące komórki szpiku jest mniej prawdopodobne. Przed ponownym włączeniem merkaptopuryny oceń morfologię z rozmazem.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Mercaptopurinum VIS 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mercaptopurinum-vis-100042768/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ PaklitakselSargramostymu nie podaje się jednocześnie z paklitakselem, tylko z odstępem od wlewu chemioterapii, po jego zakończeniu.Przyjmuj sargramostym tylko w dniach wskazanych przez lekarza i nigdy nie podawaj go sobie w dniu wlewu chemioterapii bez wyraźnego polecenia.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj sargramostym tylko w dniach wskazanych przez lekarza i nigdy nie podawaj go sobie w dniu wlewu chemioterapii bez wyraźnego polecenia.

Sargramostym pomaga szpikowi odbudować białe krwinki, a paklitaksel jest lekiem przeciwnowotworowym, który może je obniżać. Jeśli oba leki podasz zbyt blisko siebie, szpik może zostać osłabiony bardziej, zamiast się wzmocnić. Dlatego lekarz ustala dokładne dni podawania każdego z nich i regularnie sprawdza twoją krew.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel lub inne objawy zakażenia
  • nietypowe osłabienie
  • owrzodzenia w jamie ustnej
  • pieczenie przy oddawaniu moczu
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Sargramostymu nie podaje się jednocześnie z paklitakselem, tylko z odstępem od wlewu chemioterapii, po jego zakończeniu. Przed każdym cyklem paklitakselu trzeba ocenić liczbę neutrofili, ponieważ leku nie podaje się, gdy przed leczeniem wynosi ona poniżej 1 500 komórek/mm3[1]. Należy pamiętać, że sargramostym może wywołać leukocytozę, zwłaszcza w skojarzeniu z kortykosteroidami stosowanymi w premedykacji[2].

Skutek kliniczny

Jednoczesne podawanie obu leków może pogłębić i wydłużyć neutropenię zamiast jej zapobiegać. Rośnie ryzyko gorączki neutropenicznej i zakażeń oraz konieczności odroczenia kolejnego cyklu chemioterapii.

Mechanizm

Sargramostym pobudza podziały komórek progenitorowych szpiku z linii mieloidalnej, a szybko dzielące się komórki są szczególnie wrażliwe na leki cytotoksyczne. Paklitaksel podany w okresie działania sargramostymu może więc silniej uszkadzać pobudzone komórki szpiku. W efekcie zmniejsza się korzyść z czynnika wzrostu, a mielotoksyczność paklitakselu może się nasilić.

Metabolizm i transportery

  • Paklitaksel: substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat OATP1B1[4], substrat OATP1B3[4]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem paklitakselu
  • bezwzględna liczba neutrofili
  • liczba leukocytów w trakcie stosowania sargramostymu
  • objawy zakażenia i gorączka

Kiedy ocena się zmienia

Podanie po zakończeniu wlewu paklitakselu, nie w tym samym dniuodstep · sargramostymryzyko malejeZachowanie odstępu między wlewem paklitakselu a podaniem sargramostymu ogranicza ryzyko nasilenia mielotoksyczności i pozwala wykorzystać działanie czynnika wzrostu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Abraxane 5 mg/ml, proszek do sporządzania zawiesiny do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/abraxane-100265356/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Abraxane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/abraxane-100265356/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ BendamustynaSargramostymu nie podaje się jednocześnie z wlewem bendamustyny – odstęp od chemioterapii ustala zespół onkologiczny zgodnie z protokołem leczenia.Przyjmuj sargramostym dokładnie w dniach wskazanych przez lekarza prowadzącego i nie podawaj go w dniu wlewu chemioterapii, jeśli lekarz tego wyraźnie nie zalecił.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj sargramostym dokładnie w dniach wskazanych przez lekarza prowadzącego i nie podawaj go w dniu wlewu chemioterapii, jeśli lekarz tego wyraźnie nie zalecił.

Sargramostym pomaga szpikowi odbudować białe krwinki po chemioterapii, a bendamustyna jest lekiem przeciwnowotworowym, który je obniża. Oba leki stosuje się razem celowo, ale ważne jest, w jakim odstępie czasu je podajesz. Podany w złym momencie sargramostym może działać słabiej, a spadek krwinek może się pogłębić.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła albo inne objawy zakażenia
  • nietypowe siniaki lub krwawienia
  • duże osłabienie
  • duszność
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Sargramostymu nie podaje się jednocześnie z wlewem bendamustyny – odstęp od chemioterapii ustala zespół onkologiczny zgodnie z protokołem leczenia. Kolejnego cyklu bendamustyny nie rozpoczyna się przy liczbie leukocytów poniżej 3000/µl lub płytek krwi poniżej 75 000/µl ani przy czynnym zakażeniu[1]. W trakcie leczenia należy regularnie kontrolować morfologię krwi z rozmazem.

Skutek kliniczny

Przy nieodpowiednim odstępie czasowym możliwa jest słabsza odbudowa neutrofili i pogłębienie lub wydłużenie mielosupresji po bendamustynie. Przy prawidłowym zaplanowaniu podania połączenie jest stosowane celowo w leczeniu wspomagającym neutropenii. Sargramostym może powodować leukocytozę, zwłaszcza w skojarzeniu z innymi lekami, które ją wywołują[2]

Mechanizm

Sargramostym pobudza podziały komórek prekursorowych szpiku, a bendamustyna jako lek alkilujący niszczy przede wszystkim komórki szybko dzielące się. Podanie czynnika wzrostu w czasie, gdy cytostatyk nadal działa w szpiku, może zwiększać wrażliwość pobudzonych prekursorów na uszkodzenie i osłabiać efekt ochronny sargramostymu. Każde leczenie hamujące czynność szpiku może nasilać toksyczność bendamustyny[1]

Metabolizm i transportery

  • Bendamustyna: substrat CYP1A2[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem
  • bezwzględna liczba neutrofili
  • liczba płytek krwi
  • objawy zakażenia i gorączka
  • leukocytoza w trakcie stosowania sargramostymu

Kiedy ocena się zmienia

Podanie w tym samym dniu co wlew bendamustynyodstep · sargramostymryzyko rośniePodanie sargramostymu równocześnie z wlewem bendamustyny zwiększa ryzyko osłabienia jego działania i pogłębienia mielosupresji – termin podania ustala zespół onkologiczny.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bendamustine Accord 2,5 mg/ml, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bendamustine-accord-100329429/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bendamustine Accord. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bendamustine-accord-100329429/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ BusulfanNie podawaj sargramostymu w trakcie podawania busulfanu ani bezpośrednio przed nim.Zacznij zastrzyki z sargramostymu dokładnie w dniu wyznaczonym przez lekarza, a jeśli nie wiesz, kiedy to jest, zapytaj lekarza lub farmaceutę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Zacznij zastrzyki z sargramostymu dokładnie w dniu wyznaczonym przez lekarza, a jeśli nie wiesz, kiedy to jest, zapytaj lekarza lub farmaceutę.

Oba leki działają na szpik kostny, ale w przeciwnych kierunkach. Busulfan hamuje wytwarzanie krwinek, a sargramostym je pobudza. Jeśli przyjmiesz je w tym samym czasie, spadek krwinek może być większy, a zastrzyki mogą działać słabiej. Dlatego sargramostym zwykle zaczyna się dopiero po zakończeniu leczenia busulfanem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła albo inne objawy zakażenia
  • łatwe powstawanie siniaków lub krwawienia
  • silne osłabienie i bladość
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie podawaj sargramostymu w trakcie podawania busulfanu ani bezpośrednio przed nim. Włącz go dopiero po zakończeniu podawania busulfanu, zgodnie z protokołem ośrodka. U pacjenta przyjmującego busulfan doustnie przewlekle konsultuj z hematologiem zasadność czynnika wzrostu, ponieważ oba leki działają przeciwstawnie na szpik.

Skutek kliniczny

Przy jednoczesnym podawaniu możliwa jest głębsza i dłuższa neutropenia oraz trombocytopenia, a także słabsza odpowiedź na sargramostym. Podanie sargramostymu po zakończeniu kondycjonowania lub chemioterapii z busulfanem jest natomiast typowym, celowym postępowaniem wspomagającym odnowę szpiku.

Mechanizm

Sargramostymu nie podaje się jednocześnie z busulfanem, tylko po zakończeniu jego podawania. Sargramostym pobudza podziały komórek progenitorowych linii mieloidalnej w szpiku. Busulfan jest lekiem alkilującym, który niszczy przede wszystkim szybko dzielące się komórki krwiotwórcze. Pobudzenie progenitorów w czasie ekspozycji na busulfan może zwiększyć ich wrażliwość na lek cytotoksyczny i nasilić mielosupresję, a jednocześnie zniweczyć zamierzony efekt czynnika wzrostu.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem
  • bezwzględna liczba neutrofilów
  • liczba płytek krwi
  • objawy zakażenia i gorączka

Kiedy ocena się zmienia

Sargramostym włączony po zakończeniu podawania busulfanu zgodnie z protokołemodstep · sargramostyminne zalecenieGdy sargramostym rozpoczyna się po zakończeniu podawania busulfanu, połączenie ma charakter celowego leczenia wspomagającego odnowę szpiku. Kontroluj morfologię z rozmazem.
Przewlekłe doustne leczenie busulfanemczas leczenia · busulfanryzyko rośniePrzy przewlekłym codziennym przyjmowaniu busulfanu nie da się zachować odstępu od leku cytotoksycznego, dlatego zasadność sargramostymu powinien ocenić hematolog.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Myleran 2 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/myleran-100045175/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/imreplys-100525844/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ KarboplatynaNie podawaj sargramostymu w okresie bezpośrednio poprzedzającym wlew karboplatyny ani w trakcie jej podawania.Rozpoczynaj zastrzyki z sargramostymu tylko w dniu wskazanym przez lekarza po chemioterapii i nie stosuj ich w dniu wlewu, a w razie wątpliwości zapytaj lekarza lub farmaceutę.opóźniony (dni)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Rozpoczynaj zastrzyki z sargramostymu tylko w dniu wskazanym przez lekarza po chemioterapii i nie stosuj ich w dniu wlewu, a w razie wątpliwości zapytaj lekarza lub farmaceutę.

Karboplatyna to lek stosowany w chemioterapii, który osłabia szpik kostny. Sargramostym pomaga szpikowi szybciej odbudować białe krwinki po chemioterapii. Jeśli oba leki podasz w tym samym czasie, szpik może ucierpieć bardziej, dlatego zastrzyki z sargramostymu zaczyna się dopiero po zakończeniu chemioterapii.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel lub inne objawy infekcji
  • łatwe powstawanie siniaków
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • nietypowe zmęczenie i osłabienie
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Nie podawaj sargramostymu w okresie bezpośrednio poprzedzającym wlew karboplatyny ani w trakcie jej podawania. Sargramostym włącza się dopiero po zakończeniu podawania chemioterapii zgodnie z przyjętym schematem i odstawia odpowiednio wcześnie przed kolejnym cyklem. Przed każdym cyklem karboplatyny oceń morfologię krwi z rozmazem i liczbą płytek.

Skutek kliniczny

Przy jednoczesnym podaniu możliwe jest nasilenie mielosupresji, w tym neutropenii i małopłytkowości, oraz osłabienie działania ochronnego sargramostymu. Karboplatyna jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężkim zahamowaniem czynności szpiku[1].

Mechanizm

Sargramostymu nie podaje się w tym samym czasie co karboplatynę, tylko po zakończeniu cyklu chemioterapii. Sargramostym pobudza podziały komórek progenitorowych linii mieloidalnej w szpiku. Szybko dzielące się komórki są bardziej wrażliwe na cytotoksyczne działanie karboplatyny, dlatego podanie obu leków w tym samym okresie może nasilić uszkodzenie szpiku zamiast je ograniczyć. Właściwie rozdzielone w czasie leki uzupełniają się – sargramostym skraca okres neutropenii po chemioterapii.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem i w trakcie leczenia sargramostymem
  • bezwzględna liczba neutrofili
  • liczba płytek krwi
  • liczba leukocytów – ryzyko leukocytozy przy jednoczesnych kortykosteroidach

Kiedy ocena się zmienia

Sargramostym włączony po zakończeniu podawania karboplatyny i odstawiony przed kolejnym cyklemkolejność włączenia · sargramostyminne zaleceniePrzy zachowanym odstępie od chemioterapii sargramostym skraca okres neutropenii i połączenie staje się celowe.
Sargramostym podawany w dniu wlewu karboplatyny lub bezpośrednio przed nimkolejność włączenia · sargramostymryzyko rośnieNakładanie się podawania obu leków zwiększa ryzyko ciężkiej mielosupresji – skoryguj harmonogram.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Carboplatin Accord 10 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/carboplatin-accord-100225948/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ ChlorambucylNie podawaj sargramostymu w tych samych dniach co chlorambucyl – czynnik wzrostu włącza się po zakończeniu cyklu leczenia cytotoksycznego, zgodnie ze schematem ustalonym przez hematologa lub onkologa.Nie zaczynaj sargramostymu w dniach przyjmowania chlorambucylu bez wyraźnego zalecenia lekarza i zrób zlecone badania krwi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zaczynaj sargramostymu w dniach przyjmowania chlorambucylu bez wyraźnego zalecenia lekarza i zrób zlecone badania krwi.

Chlorambucyl to lek przeciwnowotworowy, który osłabia szpik kostny, a sargramostym pobudza szpik do odbudowy białych krwinek. Gdy przyjmujesz je w tym samym czasie, sargramostym może działać słabiej, a liczba krwinek może spaść bardziej niż zwykle. Dlatego lekarz zwykle zaplanuje te leki z odstępem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel lub inne objawy zakażenia
  • łatwe powstawanie siniaków lub krwawienia z nosa czy dziąseł
  • nasilone osłabienie i bladość
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie podawaj sargramostymu w tych samych dniach co chlorambucyl – czynnik wzrostu włącza się po zakończeniu cyklu leczenia cytotoksycznego, zgodnie ze schematem ustalonym przez hematologa lub onkologa. W trakcie łączenia obu leków w jednym planie leczenia kontroluj morfologię krwi z rozmazem.

Skutek kliniczny

Możliwe słabsze działanie sargramostymu oraz głębsza lub dłuższa neutropenia i trombocytopenia, ze wzrostem ryzyka zakażeń i krwawień.

Mechanizm

Sargramostym pobudza namnażanie komórek prekursorowych linii mieloidalnej w szpiku. Komórki w fazie szybkich podziałów są szczególnie wrażliwe na leki cytotoksyczne, w tym na chlorambucyl jako lek alkilujący. Jednoczesne podawanie może więc osłabić odbudowę szpiku zamiast ją przyspieszyć i nasilić mielosupresję wywołaną chlorambucylem.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem
  • liczba neutrofilów
  • liczba płytek krwi
  • objawy zakażenia

Kiedy ocena się zmienia

Podanie w tych samych dniach co chlorambucylodstep · sargramostymryzyko rośniePodawanie sargramostymu w trakcie przyjmowania chlorambucylu zwiększa ryzyko nasilonej mielosupresji i osłabienia działania czynnika wzrostu.
Po zakończeniu cyklu chlorambucylukolejność włączenia · sargramostymryzyko malejeWłączenie sargramostymu dopiero po zakończeniu cyklu chlorambucylu, w odstępie ustalonym przez lekarza prowadzącego, ogranicza znaczenie interakcji.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Leukeran 2 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/leukeran-100194811/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/imreplys-100525844/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ CisplatynaSargramostym włącza się dopiero po zakończeniu podawania cisplatyny i odstawia przed kolejnym cyklem chemioterapii, zgodnie ze schematem ustalonym przez onkologa.Wstrzykuj sargramostym tylko w dniach wskazanych przez onkologa i nigdy w dniu wlewu cisplatyny, a w razie wątpliwości zapytaj lekarza lub farmaceutę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Wstrzykuj sargramostym tylko w dniach wskazanych przez onkologa i nigdy w dniu wlewu cisplatyny, a w razie wątpliwości zapytaj lekarza lub farmaceutę.

Sargramostym pomaga szpikowi szybciej odbudować białe krwinki po chemioterapii z cisplatyną. Działa dobrze tylko wtedy, gdy przyjmujesz go w dniach wyznaczonych przez lekarza, a nie w tym samym czasie co wlew chemioterapii. Podany za wcześnie może osłabić szpik zamiast mu pomóc i zwiększyć ryzyko zakażeń.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, owrzodzenia w jamie ustnej
  • kaszel, pieczenie przy oddawaniu moczu lub inne objawy zakażenia
  • siniaki, krwawienie z nosa lub dziąseł
  • silne osłabienie
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm, PD – synergizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Sargramostym włącza się dopiero po zakończeniu podawania cisplatyny i odstawia przed kolejnym cyklem chemioterapii, zgodnie ze schematem ustalonym przez onkologa. Nie podaje się go w dniu wlewu cisplatyny. Przed każdym cyklem cisplatyny trzeba potwierdzić odbudowę czynności szpiku w morfologii krwi.[1]

Skutek kliniczny

Podanie obu leków w tym samym czasie może zniweczyć ochronne działanie sargramostymu i pogłębić neutropenię oraz małopłytkowość po cisplatynie. Rośnie wtedy ryzyko ciężkich zakażeń i gorączki neutropenicznej. Cisplatyny nie stosuje się u pacjentów z zahamowaniem czynności szpiku kostnego, więc przedłużona mielosupresja może opóźnić kolejny cykl leczenia.[1]

Mechanizm

Sargramostymu nie podaje się równocześnie z cisplatyną, tylko z odstępem czasowym od wlewu chemioterapii. Sargramostym pobudza do podziałów komórki prekursorowe linii mieloidalnej w szpiku. Komórki szybko dzielące się są szczególnie wrażliwe na działanie cytotoksyczne cisplatyny, więc jednoczesne podanie może nasilić uszkodzenie szpiku zamiast mu zapobiegać. Dane o interakcjach sargramostymu z innymi lekami są ograniczone.[2]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem cisplatyny i w trakcie podawania sargramostymu
  • bezwzględna liczba neutrofilów
  • liczba płytek krwi
  • liczba leukocytów w kierunku leukocytozy
  • temperatura ciała i objawy zakażenia

Kiedy ocena się zmienia

Podanie w tym samym dniu co wlew cisplatynyodstep · pacjentryzyko rośnieJednoczesne podanie lub podanie sargramostymu bezpośrednio przed wlewem cisplatyny zwiększa ryzyko pogłębionej mielosupresji. Takiego schematu należy unikać.
Sargramostym po zakończeniu cyklu cisplatyny, wg schematu onkologakolejność włączenia · pacjentryzyko malejeSargramostym włączony po zakończeniu podawania cisplatyny i odstawiony przed kolejnym cyklem skraca neutropenię i zmniejsza ryzyko zakażeń. W takim schemacie połączenie jest celowe.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cisplatin - Ebewe 1 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cisplatin-ebewe-100195408/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ DocetakselSargramostym rozpoczyna się dopiero po zakończeniu wlewu docetakselu i nie podaje się go równocześnie z chemioterapią ani bezpośrednio przed kolejnym cyklem.Wstrzykuj lek dokładnie w dniach ustalonych przez onkologa, nigdy w dniu wlewu chemioterapii bez jego zgody, i codziennie się waż.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Wstrzykuj lek dokładnie w dniach ustalonych przez onkologa, nigdy w dniu wlewu chemioterapii bez jego zgody, i codziennie się waż.

Lek pobudzający szpik do wytwarzania białych krwinek pomaga organizmowi szybciej odbudować odporność po chemioterapii. Działa dobrze tylko wtedy, gdy zaczniesz go we właściwym dniu po wlewie, a podany w złym czasie może osłabić szpik zamiast mu pomóc. Oba leki mogą też powodować zatrzymywanie wody w organizmie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • obrzęki nóg, stóp lub twarzy
  • szybki przyrost masy ciała
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
  • siniaki, krwawienie z nosa lub dziąseł
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Sargramostym rozpoczyna się dopiero po zakończeniu wlewu docetakselu i nie podaje się go równocześnie z chemioterapią ani bezpośrednio przed kolejnym cyklem. Przed każdym cyklem należy oznaczyć morfologię z rozmazem, a docetakselu nie podaje się przy liczbie neutrofilów poniżej 1500 komórek/mm3[1]. Należy kontrolować masę ciała, obrzęki i objawy wysięków w opłucnej lub osierdziu. Premedykacja deksametazonem przed docetakselem może zwiększać ryzyko leukocytozy u pacjenta otrzymującego sargramostym, więc warto zwrócić uwagę na liczbę leukocytów[2].

Skutek kliniczny

Przy podaniu sargramostymu równocześnie z docetakselem lub tuż przed wlewem możliwe jest nasilenie mielosupresji, w tym neutropenii i małopłytkowości. Niezależnie od terminu podania może narastać zatrzymanie płynów z obrzękami, przyrostem masy ciała i wysiękami. Przy właściwym odstępie połączenie służy zmniejszeniu ryzyka neutropenii po chemioterapii.

Mechanizm

Sargramostym pobudza namnażanie komórek prekursorowych linii szpikowej, a szybko dzielące się komórki są bardziej wrażliwe na działanie cytotoksyczne docetakselu. Gdy oba leki działają w tym samym czasie, czynnik wzrostu może nasilić uszkodzenie szpiku zamiast je ograniczać. Oba leki mogą też powodować zatrzymanie płynów i obrzęki, więc ich działania niepożądane się sumują. Docetaksel nie jest metabolizowany ani wypierany z białek przez sargramostym, dlatego interakcji farmakokinetycznej się nie oczekuje[3].

Metabolizm i transportery

  • Docetaksel: substrat CYP3A4[4], substrat OATP1B1[5], substrat OATP1B3[5]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem i w trakcie podawania sargramostymu (neutrofile, płytki krwi, leukocyty)
  • masa ciała i obrzęki obwodowe
  • duszność, objawy wysięku w opłucnej lub osierdziu
  • ciśnienie tętnicze

Kiedy ocena się zmienia

Podanie równocześnie z wlewem docetakselu lub bezpośrednio przed nimodstep · sargramostymryzyko rośniePodanie sargramostymu w trakcie działania docetakselu lub tuż przed wlewem zwiększa wrażliwość pobudzonych prekursorów szpiku na cytostatyk i może nasilić mielosupresję.
Sargramostym rozpoczęty po zakończeniu wlewu docetakselukolejność włączenia · pacjentryzyko malejePrzy rozpoczęciu sargramostymu po zakończeniu wlewu docetakselu połączenie pełni rolę profilaktyki neutropenii i pozostaje jedynie ryzyko sumowania zatrzymania płynów.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Taxotere 80 mg/2 ml, koncentrat i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/taxotere-100065841/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Docetaxel Kabi 160 mg/8 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/docetaxel-kabi-100281875/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Docetaxel Kabi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/docetaxel-kabi-100281875/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ MetotreksatNie podawaj sargramostymu w tym samym czasie co metotreksatu.Nie przyjmuj metotreksatu w czasie leczenia sargramostymem bez wyraźnej zgody lekarza i rób zlecone badania krwi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie przyjmuj metotreksatu w czasie leczenia sargramostymem bez wyraźnej zgody lekarza i rób zlecone badania krwi.

Te dwa leki działają na szpik kostny w przeciwny sposób. Jeden pobudza szpik do wytwarzania białych krwinek, a drugi może go osłabiać. Przyjmowane w tym samym czasie mogą zwiększyć ryzyko spadku liczby krwinek i ciężkich zakażeń. Lekarz ustala, kiedy podać każdy z nich, i zleca badania krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła
  • owrzodzenia lub ból w jamie ustnej
  • łatwe siniaczenie lub krwawienia
  • nasilone zmęczenie i bladość
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie podawaj sargramostymu w tym samym czasie co metotreksatu. Czynnik wzrostu włącza się z odstępem od podania cytostatyku, zgodnie z protokołem ośrodka. Przed każdym kolejnym podaniem metotreksatu sprawdź morfologię z rozmazem. Jeśli pacjent otrzymuje sargramostym z powodu uszkodzenia szpiku, rozważ wstrzymanie metotreksatu do czasu odbudowy obrazu krwi. Przy objawach zakażenia lub zapalenia jamy ustnej metotreksat należy wstrzymać, bo jego stosowanie w ciężkich i czynnych zakażeniach oraz w zapaleniu jamy ustnej jest przeciwwskazane[1].

Skutek kliniczny

Połączenie może nasilić mielosupresję i osłabić odbudowę neutrofilów, a to zwiększa ryzyko neutropenii, zakażeń, małopłytkowości i zapalenia błony śluzowej jamy ustnej. Ryzyko jest największe przy dawkach metotreksatu stosowanych w chemioterapii. Metotreksatu nie stosuje się u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami układu krwiotwórczego, także po wcześniejszej radioterapii lub chemioterapii[1]. Nie stosuje się go również przy leukopenii, małopłytkowości lub hipoplazji szpiku[2].

Mechanizm

Nie podawaj obu leków w tym samym czasie, bo działają na szpik przeciwstawnie. Sargramostym jest czynnikiem wzrostu kolonii granulocytów i makrofagów i pobudza podziały komórek progenitorowych szpiku. Metotreksat hamuje reduktazę dihydrofolianową i syntezę DNA, dlatego najsilniej uszkadza komórki, które szybko się dzielą. Pobudzony szpik jest więc bardziej wrażliwy na cytotoksyczne działanie metotreksatu, a jednocześnie słabnie efekt czynnika wzrostu. Nie ma interakcji farmakokinetycznej między tymi lekami.

Metabolizm i transportery

  • Metotreksat: substrat OAT3[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem
  • bezwzględna liczba neutrofilów
  • liczba płytek krwi
  • objawy zakażenia i gorączka
  • zapalenie błony śluzowej jamy ustnej

Kiedy ocena się zmienia

Dawki stosowane w chemioterapii nowotworówdawka · metotreksatryzyko rośniePrzy dawkach onkologicznych metotreksatu ryzyko nasilonej mielosupresji jest największe. Czynnik wzrostu podaje się wtedy z odstępem od cytostatyku, zgodnie z protokołem chemioterapii.
Podanie w tym samym czasieodstep · pacjentinne zalecenieSargramostymu nie podaje się w tym samym czasie co metotreksatu. Odstęp od podania cytostatyku ustala się zgodnie z protokołem ośrodka.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Methotrexat-Ebewe 2,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/methotrexat-ebewe-100090448/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Trexan Neo 2,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/trexan-neo-100349455/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ IrynotekanNie podawaj sargramostymu w dniu wlewu irynotekanu ani bezpośrednio przed nim i rozpoczynaj go dopiero po zakończeniu podawania chemioterapii w danym cyklu.Wstrzykuj sargramostym tylko w dniach wyznaczonych przez onkologa i nigdy nie w dniu kroplówki z irynotekanem.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Wstrzykuj sargramostym tylko w dniach wyznaczonych przez onkologa i nigdy nie w dniu kroplówki z irynotekanem.

Lek pobudzający szpik do wytwarzania białych krwinek jest często podawany po chemioterapii z irynotekanem, żeby szybciej odbudować odporność. Działa dobrze tylko wtedy, gdy wstrzykujesz go we właściwych dniach – nie w dniu kroplówki z chemioterapią. Podany za wcześnie może nasilić spadek krwinek zamiast mu zapobiec.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel lub inne objawy zakażenia
  • łatwe powstawanie siniaków lub krwawienia
  • silna lub uporczywa biegunka
  • duże osłabienie
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie podawaj sargramostymu w dniu wlewu irynotekanu ani bezpośrednio przed nim i rozpoczynaj go dopiero po zakończeniu podawania chemioterapii w danym cyklu. Sargramostym należy odstawić przed kolejnym cyklem irynotekanu zgodnie z przyjętym schematem wspomagania. W trakcie leczenia kontroluj morfologię krwi z rozmazem.

Skutek kliniczny

Przy podaniu jednoczesnym lub bezpośrednio okołowlewowym możliwe jest pogłębienie i wydłużenie neutropenii oraz małopłytkowości po irynotekanie przy jednoczesnej utracie korzyści z czynnika wzrostu. Przy prawidłowym rozdzieleniu w czasie połączenie jest celowe i skraca okres neutropenii po chemioterapii.

Mechanizm

Sargramostym pobudza podziały komórek progenitorowych szpiku w liniach granulocytarnej i monocytarnej, a szybko dzielące się komórki są najbardziej wrażliwe na działanie cytotoksyczne irynotekanu. Podanie czynnika wzrostu w czasie, gdy irynotekan i jego czynny metabolit SN-38 krążą w osoczu, może więc nasilić uszkodzenie szpiku zamiast je ograniczyć. Ryzyko leukocytozy przy sargramostymie dotyczy połączeń z lekami, które same ją wywołują, a irynotekan do nich nie należy[1].

Metabolizm i transportery

  • Irynotekan: substrat CYP3A4[2], substrat UGT1A1[2]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem, zwłaszcza bezwzględna liczba neutrofili
  • liczba płytek krwi
  • temperatura ciała i objawy zakażenia
  • biegunka i objawy odwodnienia w okresie neutropenii

Kiedy ocena się zmienia

Podanie po zakończeniu wlewu irynotekanu, poza dniem chemioterapiiodstep · sargramostymryzyko malejeRozpoczęcie sargramostymu po zakończeniu podawania irynotekanu w danym cyklu i odstawienie go przed kolejnym wlewem pozwala wykorzystać działanie wspomagające szpik bez ryzyka nasilenia mielotoksyczności.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Irinotecan Kabi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/irinotecan-kabi-100215252/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ MitomycynaNie podawaj sargramostymu w tym samym czasie co mitomycynę.Wstrzykuj sargramostym dokładnie w dniach wyznaczonych przez lekarza i nie zmieniaj tych terminów samodzielnie.opóźniony (dni)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Wstrzykuj sargramostym dokładnie w dniach wyznaczonych przez lekarza i nie zmieniaj tych terminów samodzielnie.

Mitomycyna to lek przeciwnowotworowy, który osłabia szpik kostny i zmniejsza liczbę białych krwinek oraz płytek krwi. Sargramostym pomaga szpikowi szybciej odbudować białe krwinki, ale działa dobrze tylko wtedy, gdy podasz go w odpowiednim czasie po chemioterapii. Podany w tym samym czasie co mitomycyna może nie pomóc, a nawet nasilić uszkodzenie szpiku.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel lub inne objawy zakażenia
  • siniaki, krwawienie z nosa lub dziąseł
  • silne osłabienie
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Nie podawaj sargramostymu w tym samym czasie co mitomycynę. Czynnik wzrostu włącza się po zakończeniu podawania cytostatyku, z odstępem zgodnym z protokołem leczenia, i nie podaje się go bezpośrednio przed kolejnym cyklem. Kontroluj morfologię krwi z rozmazem i liczbę płytek przez cały cykl leczenia. Mitomycyny nie podaje się przy pancytopenii, izolowanej leukopenii lub małopłytkowości i ostrym zakażeniu.[1]

Skutek kliniczny

Przy jednoczesnym podawaniu możliwe jest nasilenie i wydłużenie neutropenii oraz małopłytkowości po mitomycynie, a korzyść z czynnika wzrostu maleje. Stosowany po zakończeniu działania cytostatyku sargramostym skraca okres neutropenii.

Mechanizm

Sargramostym pobudza do podziałów komórki prekursorowe linii mieloidalnej w szpiku. Komórki szybko dzielące się są najbardziej wrażliwe na cytostatyki, dlatego podanie sargramostymu w czasie działania mitomycyny może zwiększyć uszkodzenie szpiku zamiast je ograniczyć. Mitomycyna działa mielotoksycznie, a jej toksyczny wpływ na szpik nasilają inne leczenie i leki uszkadzające szpik.[1]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem
  • liczba płytek krwi
  • temperatura ciała i objawy zakażenia
  • objawy krwawienia

Kiedy ocena się zmienia

Dopęcherzowadroga podania · mitomycynaryzyko malejePo podaniu do pęcherza moczowego wchłanianie ogólnoustrojowe mitomycyny jest małe i znacząca mielosupresja jest rzadka, więc interakcja na poziomie szpiku traci znaczenie kliniczne.
Podanie w okresie podawania mitomycynyodstep · sargramostymryzyko rośniePodanie sargramostymu jednocześnie z mitomycyną lub tuż przed kolejnym cyklem zwiększa ryzyko nasilonej mielosupresji. Należy zachować odstęp zgodny z protokołem leczenia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Mitomycin Accord 10 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mitomycin-accord-100361522/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ CytarabinaSargramostym rozpoczyna się po zakończeniu podawania cytarabiny, a nie w trakcie kursu chemioterapii.Zaczynaj wstrzyknięcia sargramostymu dopiero w dniu wskazanym przez lekarza po zakończeniu chemioterapii i nie stosuj go w dniach podawania cytarabiny.opóźniony (dni)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Zaczynaj wstrzyknięcia sargramostymu dopiero w dniu wskazanym przez lekarza po zakończeniu chemioterapii i nie stosuj go w dniach podawania cytarabiny.

Cytarabina to lek przeciwnowotworowy, który na pewien czas osłabia szpik kostny. Sargramostym pomaga szpikowi szybciej odbudować białe krwinki, ale działa dobrze dopiero wtedy, gdy podawanie chemioterapii się zakończy. Jeśli oba leki dostaniesz w tym samym czasie, szpik może zostać osłabiony bardziej zamiast szybciej się regenerować.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel lub pieczenie przy oddawaniu moczu
  • siniaki, krwawienie z nosa lub dziąseł
  • silne osłabienie i duszność
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm, PD – synergizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Sargramostym rozpoczyna się po zakończeniu podawania cytarabiny, a nie w trakcie kursu chemioterapii. Sargramostym odstawia się przed rozpoczęciem kolejnego kursu cytarabiny. U pacjentów z ostrą białaczką szpikową przed włączeniem sargramostymu należy ocenić, czy szpik po indukcji jest hipoplastyczny i wolny od blastów. Pojawienie się lub narastanie blastów we krwi obwodowej wymaga przerwania sargramostymu. Podawanie sargramostymu przed cytarabiną w celu uwrażliwienia blastów jest postępowaniem eksperymentalnym i dopuszczalnym tylko w ramach protokołu.

Skutek kliniczny

Przy jednoczesnym podawaniu możliwa jest głębsza i dłuższa neutropenia oraz małopłytkowość, a tym samym większe ryzyko ciężkich zakażeń i krwawień. Gdy sargramostym rozpoczyna się po zakończeniu chemioterapii, skojarzenie służy skróceniu okresu neutropenii i jest stosowane celowo.

Mechanizm

Sargramostym nie powinien być podawany jednocześnie z cytarabiną, lecz dopiero po zakończeniu kursu chemioterapii. Sargramostym jako czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów i makrofagów pobudza do podziałów komórki prekursorowe szpiku. Komórki szybko dzielące się są bardziej wrażliwe na cytarabinę, która działa swoiście w fazie S cyklu komórkowego. Podanie obu leków w tym samym czasie może więc nasilić uszkodzenie prawidłowej hematopoezy zamiast je skrócić, a jednocześnie cytarabina znosi oczekiwany efekt sargramostymu. Dodatkowo komórki białaczki szpikowej mogą mieć receptory dla tego czynnika wzrostu, co teoretycznie stwarza ryzyko pobudzenia klonu białaczkowego.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem
  • bezwzględna liczba neutrofili
  • liczba płytek krwi
  • odsetek blastów we krwi obwodowej
  • objawy zakażenia i gorączka

Kiedy ocena się zmienia

Rozpoczęcie po zakończeniu kursu cytarabinyodstep · sargramostyminne zalecenieSargramostym włączony po zakończeniu podawania cytarabiny i odstawiony przed kolejnym kursem skraca okres neutropenii i jest skojarzeniem celowym.
Sargramostym przed cytarabiną lub razem z niąkolejność włączenia · sargramostymryzyko rośniePodawanie sargramostymu przed cytarabiną lub w trakcie jej podawania zwiększa ryzyko pogłębionej mielosupresji i jest dopuszczalne wyłącznie w ramach protokołu badawczego.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Alexan 20 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/alexan-100003751/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cytarabine Kabi 100 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/cytarabine-kabi-100289782/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cytarabina Accord 20 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/cytarabina-accord-100384434/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/imreplys-100525844/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ DakarbazynaSargramostymu nie podaje się równocześnie z dakarbazyną – włącza się go dopiero po zakończeniu podania cytostatyku i nie kontynuuje w dniu kolejnego cyklu, zgodnie ze schematem ustalonym przez onkologa.Przyjmuj zastrzyki tylko w dniach wskazanych przez onkologa i nie zaczynaj ich w dniu chemioterapii bez jego zgody.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj zastrzyki tylko w dniach wskazanych przez onkologa i nie zaczynaj ich w dniu chemioterapii bez jego zgody.

Oba leki działają na szpik kostny, ale w przeciwnych kierunkach. Lek pobudzający tworzenie białych krwinek podany w tym samym czasie co chemioterapia może zadziałać słabiej, a szpik może ucierpieć bardziej. Dlatego zastrzyki zaczyna się zwykle dopiero po zakończeniu podania chemioterapii.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • częste infekcje, ból gardła
  • łatwe siniaczenie, krwawienie z nosa lub dziąseł
  • duże osłabienie
  • duszność
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Sargramostymu nie podaje się równocześnie z dakarbazyną – włącza się go dopiero po zakończeniu podania cytostatyku i nie kontynuuje w dniu kolejnego cyklu, zgodnie ze schematem ustalonym przez onkologa. Przed każdym podaniem dakarbazyny należy ocenić morfologię krwi, bo leukopenia i małopłytkowość wykluczają jej podanie[1].

Skutek kliniczny

Przy podawaniu obu leków w tym samym czasie możliwe jest głębsze lub dłuższe obniżenie liczby leukocytów i płytek krwi oraz słabsza odpowiedź na sargramostym. Dakarbazyny nie stosuje się u pacjentów z leukopenią lub małopłytkowością[1].

Mechanizm

Sargramostym pobudza do podziałów komórki progenitorowe linii szpikowej, a szybko dzielące się komórki są szczególnie wrażliwe na działanie cytostatyków. Podanie sargramostymu w czasie ekspozycji na dakarbazynę może więc nasilić uszkodzenie szpiku i zniweczyć efekt czynnika wzrostu. Dakarbazyna działa mielotoksycznie, a jej toksyczność dla szpiku sumuje się z innymi czynnikami uszkadzającymi szpik[1].

Metabolizm i transportery

  • Dakarbazyna: substrat CYP1A2[2], substrat CYP2E1[2]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem dakarbazyny
  • liczba płytek krwi
  • liczba leukocytów w trakcie stosowania sargramostymu (ryzyko leukocytozy)
  • objawy zakażenia i gorączka

Kiedy ocena się zmienia

Podanie w tym samym dniu co dakarbazynaodstep · sargramostymryzyko rośniePodanie sargramostymu równocześnie z dakarbazyną nasila ryzyko uszkodzenia pobudzonych progenitorów szpiku i osłabia efekt czynnika wzrostu.
Sargramostym stosowany z powodu leukopenii lub małopłytkowości przed kolejnym cyklemkolejność włączenia · pacjentinne zalecenieUtrzymująca się leukopenia lub małopłytkowość wyklucza podanie dakarbazyny do czasu poprawy morfologii.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Detimedac 100 mg 100 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/detimedac-100-mg-100001628/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Detimedac 100 mg. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/detimedac-100-mg-100001628/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ EpirubicynaSargramostym włącza się dopiero po zakończeniu podawania epirubicyny i nie podaje się go bezpośrednio przed kolejnym cyklem chemioterapii.Zaczynaj wstrzyknięcia dokładnie w dniu wskazanym przez lekarza i nie podawaj ich w dniu chemioterapii, chyba że lekarz wyraźnie tak zalecił.opóźniony (dni)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Zaczynaj wstrzyknięcia dokładnie w dniu wskazanym przez lekarza i nie podawaj ich w dniu chemioterapii, chyba że lekarz wyraźnie tak zalecił.

Lek pobudzający szpik pomaga szybciej odbudować białe krwinki po chemioterapii. Działa dobrze tylko wtedy, gdy podajesz go po zakończeniu chemioterapii, a nie w tym samym czasie. Podany za wcześnie może pogłębić spadek krwinek i zwiększyć ryzyko zakażeń.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel lub pieczenie przy oddawaniu moczu
  • siniaki, krwawienie z nosa lub dziąseł
  • duże osłabienie
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Sargramostym włącza się dopiero po zakończeniu podawania epirubicyny i nie podaje się go bezpośrednio przed kolejnym cyklem chemioterapii. Odstęp czasowy ustala ośrodek prowadzący leczenie zgodnie z przyjętym schematem. Należy kontrolować morfologię krwi z rozmazem przed każdym cyklem epirubicyny. Epirubicyny dożylnie nie podaje się przy utrzymującym się zahamowaniu czynności szpiku kostnego[1].

Skutek kliniczny

Jednoczesne podanie może nasilić i wydłużyć neutropenię oraz małopłytkowość po epirubicynie zamiast ją skrócić. Rośnie ryzyko zakażeń, gorączki neutropenicznej i krwawień. Przy prawidłowym odstępie czasowym połączenie jest celowe, bo czynnik wzrostu przyspiesza odbudowę granulocytów po chemioterapii.

Mechanizm

Sargramostymu nie podaje się w tym samym czasie co epirubicynę, tylko po zakończeniu podawania cytostatyku. Sargramostym pobudza komórki progenitorowe szpiku do szybkich podziałów, a komórki dzielące się są szczególnie wrażliwe na działanie cytotoksyczne antracyklin. Podanie obu leków równocześnie zwiększa więc uszkodzenie szpiku przez epirubicynę i znosi korzyść z czynnika wzrostu.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem i bezwzględną liczbą neutrofili
  • liczba płytek krwi
  • temperatura ciała i objawy zakażenia
  • leukocytoza w trakcie stosowania sargramostymu

Kiedy ocena się zmienia

Podanie w dniu infuzji epirubicyny lub bezpośrednio przed niąodstep · sargramostymryzyko rośniePodanie sargramostymu równocześnie z epirubicyną lub tuż przed kolejnym cyklem nasila mielosupresję i należy go unikać.
Dopęcherzowadroga podania · epirubicynaryzyko malejePo podaniu do pęcherza moczowego wchłanianie ogólnoustrojowe epirubicyny jest niewielkie, więc wpływ na szpik i interakcja z sargramostymem nie mają znaczenia klinicznego.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Epirubicin-EBEWE 2 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/epirubicin-ebewe-100130254/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ FludarabinaNie podawaj sargramostymu równocześnie z fludarabiną.Zaczynaj i kończ wstrzyknięcia sargramostymu dokładnie w dniach wskazanych przez lekarza i nigdy nie stosuj go w dniach, w których przyjmujesz fludarabinę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Zaczynaj i kończ wstrzyknięcia sargramostymu dokładnie w dniach wskazanych przez lekarza i nigdy nie stosuj go w dniach, w których przyjmujesz fludarabinę.

Fludarabina to lek przeciwnowotworowy, który osłabia szpik kostny, a sargramostym pobudza szpik do odbudowy białych krwinek. Jeśli weźmiesz oba leki w tym samym czasie, mogą działać przeciwko sobie, a szpik może zostać uszkodzony mocniej niż zwykle. Dlatego sargramostym przyjmuje się dopiero po zakończeniu cyklu fludarabiny, w terminie wyznaczonym przez lekarza.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel lub pieczenie przy oddawaniu moczu
  • nietypowe siniaki, krwawienie z nosa lub dziąseł
  • silne osłabienie lub duszność
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie podawaj sargramostymu równocześnie z fludarabiną. Sargramostym włącza się dopiero po zakończeniu cyklu fludarabiny, w odstępie ustalonym przez hematologa lub onkologa zgodnie z protokołem leczenia, i odstawia przed kolejnym cyklem. Kontroluj morfologię krwi z rozmazem w trakcie i po każdym cyklu.

Skutek kliniczny

Przy jednoczesnym podawaniu możliwe jest nasilenie i wydłużenie neutropenii oraz trombocytopenii po fludarabinie, a także słabsza odpowiedź na sargramostym. Rośnie przez to ryzyko ciężkich zakażeń i krwawień.

Mechanizm

Sargramostym pobudza do podziałów komórki progenitorowe szpiku z linii mieloidalnej i makrofagowej. Fludarabina jest antymetabolitem purynowym działającym cytotoksycznie i mielosupresyjnie, a komórki szybko dzielące się są na nią najbardziej wrażliwe. Podanie obu leków w tym samym czasie może więc nasilić uszkodzenie pobudzonych komórek szpiku i jednocześnie zniweczyć zamierzony efekt czynnika wzrostu.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem (neutrofile, płytki krwi, leukocyty)
  • objawy zakażenia, zwłaszcza gorączka
  • objawy krwawienia

Kiedy ocena się zmienia

Sargramostym podany po zakończeniu cyklu fludarabiny, w odstępie zgodnym z protokołemodstep · sargramostymryzyko malejeGdy sargramostym rozpoczyna się po zakończeniu cyklu fludarabiny z zachowaniem odstępu z protokołu i odstawia przed kolejnym cyklem, ryzyko nasilenia mielosupresji jest małe, a połączenie służy skróceniu neutropenii.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Fludara 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/fludara-100145391/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/imreplys-100525844/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ ImatynibPołączenie można stosować pod warunkiem regularnej kontroli masy ciała, obrzęków i objawów ze strony układu oddechowego.Waż się codziennie o tej samej porze i zgłoś lekarzowi szybki przyrost masy ciała, obrzęki lub duszność.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Waż się codziennie o tej samej porze i zgłoś lekarzowi szybki przyrost masy ciała, obrzęki lub duszność.

Oba leki mogą powodować zatrzymywanie wody w organizmie. Gdy przyjmujesz je razem, obrzęki i przyrost masy ciała mogą być silniejsze. Rzadziej płyn może gromadzić się wokół płuc lub serca, co daje duszność. Lekarz będzie też częściej sprawdzał twoją morfologię krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • szybki przyrost masy ciała w ciągu kilku dni
  • obrzęki nóg, rąk lub twarzy
  • duszność lub kaszel, zwłaszcza w pozycji leżącej
  • ból w klatce piersiowej
  • gorączka lub nietypowe siniaki i krwawienia
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować pod warunkiem regularnej kontroli masy ciała, obrzęków i objawów ze strony układu oddechowego. U chorych z niewydolnością serca, wysiękami w wywiadzie lub zaburzeniami czynności nerek należy rozważyć częstszą ocenę bilansu płynów. Morfologię krwi z rozmazem należy oznaczać regularnie, a u chorych z nowotworem linii szpikowej decyzję o podaniu czynnika wzrostu powinien podjąć hematolog.

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie obrzęków, przyrost masy ciała, wysięk w opłucnej lub osierdziu i duszność. Zmiany w morfologii krwi mogą być trudniejsze do interpretacji.

Mechanizm

Połączenie wymaga monitorowania z powodu sumowania się zatrzymania płynów, a interakcji farmakokinetycznej się nie spodziewa. Sargramostym jest białkiem rekombinowanym, które nie jest metabolizowane przez cytochrom P450 i nie wpływa na enzymy rozkładające imatynib. Oba leki mogą powodować zatrzymanie płynów, obrzęki i wysięki w jamach ciała. Imatynib może też wywoływać mielosupresję[1], a sargramostym jako czynnik pobudzający kolonie granulocytów i makrofagów działa na szpik w przeciwnym kierunku, co może utrudniać ocenę morfologii krwi. Czynniki wzrostu szpiku teoretycznie mogą też pobudzać komórki nowotworów linii szpikowej.

Metabolizm i transportery

  • Imatynib: inhibitor CYP2C8[2], inhibitor CYP2C9[2], słaby inhibitor CYP2D6[2], umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], substrat CYP3A4[2]

Monitorować

  • masa ciała
  • obrzęki obwodowe
  • duszność i objawy wysięku w opłucnej lub osierdziu
  • morfologia krwi z rozmazem
  • ciśnienie tętnicze

Bezpieczniejsze alternatywy

filgrastympegfilgrastymlenograstym

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imatinib Teva 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imatinib-teva-100121611/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imatinib Teva. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/imatinib-teva-100121611/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ TioguaninaNie podawaj sargramostymu w tym samym czasie co tioguaniny.Przyjmuj oba leki dokładnie według terminarza od hematologa i nie zaczynaj zastrzyków na własną rękę w czasie brania tioguaniny.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki dokładnie według terminarza od hematologa i nie zaczynaj zastrzyków na własną rękę w czasie brania tioguaniny.

Tioguanina to lek przeciwnowotworowy, który osłabia szpik kostny, a sargramostym pomaga szpikowi odbudować białe krwinki. Jeśli oba leki działają w tym samym czasie, mogą sobie przeszkadzać i spadek krwinek może być większy. Dlatego lekarz zwykle ustala, że zastrzyki zaczynasz dopiero po zakończeniu chemioterapii.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła albo inne objawy zakażenia
  • siniaki lub krwawienia z nosa i dziąseł
  • drobne czerwone wybroczyny na skórze
  • silne osłabienie i bladość
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie podawaj sargramostymu w tym samym czasie co tioguaniny. Czynnik wzrostu włącza się dopiero po zakończeniu cyklu chemioterapii, zgodnie z protokołem leczenia ustalonym przez hematologa. Przy podtrzymującym, ciągłym leczeniu tioguaniną potrzeba stosowania sargramostymu wymaga decyzji prowadzącego hematologa.

Skutek kliniczny

Jednoczesne stosowanie może nasilić i wydłużyć mielosupresję, czyli neutropenię i małopłytkowość, zamiast ją skrócić. W ostrych białaczkach szpikowych czynnik wzrostu może dodatkowo pobudzać komórki blastyczne.

Mechanizm

Sargramostym pobudza komórki progenitorowe szpiku do podziałów, a tioguanina jako antymetabolit purynowy uszkadza właśnie komórki szybko dzielące się. Podanie obu leków w tym samym czasie zwiększa wrażliwość pobudzonych komórek szpiku na działanie cytotoksyczne i osłabia sens podawania czynnika wzrostu.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem
  • bezwzględna liczba neutrofilów
  • liczba płytek krwi
  • odsetek blastów we krwi obwodowej
  • objawy zakażenia i krwawienia

Kiedy ocena się zmienia

Po zakończeniu cyklu tioguaninykolejność włączenia · sargramostymryzyko malejeWłączenie sargramostymu dopiero po zakończeniu cyklu chemioterapii zgodnie z protokołem zmniejsza ryzyko pogłębienia mielosupresji.
Leczenie ciągłe, podtrzymująceczas leczenia · tioguaninaryzyko rośniePrzy ciągłym przyjmowaniu tioguaniny nie ma okresu bez leku cytotoksycznego, więc stosowanie sargramostymu wymaga indywidualnej decyzji hematologa i częstej kontroli morfologii.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lanvis 40 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/lanvis-100036779/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/imreplys-100525844/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ TemozolomidSargramostym podawaj poza dniami przyjmowania temozolomidu, z odstępem od ostatniej dawki temozolomidu i od rozpoczęcia kolejnego cyklu, zgodnie ze schematem ustalonym przez onkologa.Stosuj zastrzyki tylko w dniach wyznaczonych przez onkologa, poza dniami przyjmowania temozolomidu, i nie zmieniaj tego planu samodzielnie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Stosuj zastrzyki tylko w dniach wyznaczonych przez onkologa, poza dniami przyjmowania temozolomidu, i nie zmieniaj tego planu samodzielnie.

Zastrzyki z sargramostymem pomagają szpikowi odbudować białe krwinki po chemioterapii. Gdy podasz je w tych samych dniach, w których przyjmujesz kapsułki temozolomidu, mogą działać słabiej, a szpik może ucierpieć bardziej. Dlatego oba leki stosuje się zwykle w różnych dniach, według planu ustalonego przez lekarza.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła lub inne objawy zakażenia
  • nietypowe siniaki lub krwawienia
  • silne osłabienie i bladość
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Sargramostym podawaj poza dniami przyjmowania temozolomidu, z odstępem od ostatniej dawki temozolomidu i od rozpoczęcia kolejnego cyklu, zgodnie ze schematem ustalonym przez onkologa. Przy ciągłym codziennym podawaniu temozolomidu, np. w skojarzeniu z radioterapią, stosowanie sargramostymu wymaga indywidualnej decyzji onkologa. Kontroluj morfologię krwi z rozmazem przed każdym cyklem i w jego trakcie. Przy ciężkiej mielosupresji temozolomidu nie stosuje się.[1]

Skutek kliniczny

Ryzyko słabszej odbudowy granulocytów i neutrofili, a w skrajnym przypadku pogłębienia neutropenii i trombocytopenii przy podawaniu sargramostymu w trakcie dni przyjmowania temozolomidu. Ciężka mielosupresja jest przeciwwskazaniem do stosowania temozolomidu.[1]

Mechanizm

Sargramostym nie powinien być podawany w tych samych dniach co temozolomid, lecz w przerwie między cyklami chemioterapii. Sargramostym jako czynnik wzrostu kolonii granulocytów i makrofagów pobudza podziały komórek progenitorowych szpiku. Komórki szybko dzielące się są bardziej wrażliwe na działanie cytotoksyczne leków alkilujących, w tym temozolomidu. Jednoczesne podawanie może więc osłabić efekt sargramostymu i nasilić uszkodzenie szpiku zamiast mu zapobiegać. Temozolomid nie jest metabolizowany w wątrobie i w małym stopniu wiąże się z białkami osocza, dlatego interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna.[1]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem
  • bezwzględna liczba neutrofili
  • liczba płytek krwi
  • objawy zakażenia i gorączka

Kiedy ocena się zmienia

Podanie w przerwie między cyklami, poza dniami przyjmowania temozolomiduodstep · sargramostymryzyko malejePodanie sargramostymu w przerwie między cyklami, z odstępem od ostatniej i kolejnej dawki temozolomidu, ogranicza ryzyko nasilenia mielotoksyczności.
Codzienne ciągłe przyjmowanie temozolomiduczas leczenia · temozolomidryzyko rośniePrzy ciągłym codziennym podawaniu temozolomidu nie da się zachować odstępu, a decyzję o czynniku wzrostu podejmuje onkolog indywidualnie.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Temodal 5 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/temodal-100095463/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ FluorouracylSargramostymu nie podaje się jednocześnie z fluorouracylem podawanym ogólnie.Rozpoczynaj zastrzyki z sargramostymu dokładnie w dniu wskazanym przez lekarza i nie podawaj ich w czasie kroplówki z chemioterapią.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Rozpoczynaj zastrzyki z sargramostymu dokładnie w dniu wskazanym przez lekarza i nie podawaj ich w czasie kroplówki z chemioterapią.

Sargramostym to lek pobudzający szpik do wytwarzania białych krwinek, a fluorouracyl w kroplówce to lek przeciwnowotworowy, który uszkadza szybko dzielące się komórki. Gdy oba leki działają w tym samym czasie, chemioterapia może mocniej uszkodzić szpik i błony śluzowe, a zastrzyki nie pomogą tak, jak powinny. Dlatego zastrzyki zaczyna się dopiero po zakończeniu kroplówki, w terminie ustalonym przez lekarza. Krem z fluorouracylem nie wpływa na działanie sargramostymu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła albo inne objawy zakażenia
  • bolesne owrzodzenia w jamie ustnej
  • nasilona biegunka
  • łatwe powstawanie siniaków lub krwawienia
  • silne osłabienie
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm, PD – synergizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Sargramostymu nie podaje się jednocześnie z fluorouracylem podawanym ogólnie. Czynnik wzrostu włącza się dopiero po zakończeniu podawania cytostatyku z zachowaniem odstępu przewidzianego w protokole leczenia i odstawia przed kolejnym cyklem. Fluorouracylu podawanego ogólnie nie stosuje się u pacjentów z zahamowaniem czynności szpiku po innych lekach przeciwnowotworowych[1]. W trakcie leczenia regularnie ocenia się morfologię krwi z rozmazem.

Skutek kliniczny

Podanie sargramostymu w czasie ekspozycji na fluorouracyl podawany ogólnie może pogłębić i wydłużyć neutropenię oraz małopłytkowość zamiast im zapobiegać. Możliwe jest też nasilenie zapalenia błony śluzowej jamy ustnej i biegunki. Sargramostym może dodatkowo wywołać leukocytozę, zwłaszcza w skojarzeniu z innymi lekami ją indukującymi[2].

Mechanizm

Sargramostym pobudza do podziałów komórki prekursorowe szpiku z linii mieloidalnej. Szybko dzielące się komórki są szczególnie wrażliwe na fluorouracyl, który jako antymetabolit pirymidynowy uszkadza komórki w fazie syntezy DNA. Jednoczesna ekspozycja może więc nasilać uszkodzenie szpiku przez fluorouracyl i niweczyć działanie czynnika wzrostu. Ten sam mechanizm może nasilać uszkodzenie nabłonka błon śluzowych.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem i w nadirze
  • bezwzględna liczba neutrofilów
  • liczba płytek krwi
  • liczba leukocytów w trakcie podawania sargramostymu
  • objawy zapalenia błony śluzowej jamy ustnej i biegunki
  • gorączka i objawy zakażenia

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowa (krem na skórę)droga podania · fluorouracylinterakcja nie dotyczyFluorouracyl stosowany miejscowo na skórę daje minimalną ekspozycję ogólnoustrojową i nie wpływa na szpik, więc interakcja z sargramostymem nie ma znaczenia klinicznego.
Po zakończeniu podawania fluorouracylu, z odstępem wg protokołukolejność włączenia · sargramostymryzyko malejeSargramostym włączony po zakończeniu ekspozycji na fluorouracyl i odstawiony przed kolejnym cyklem nie zwiększa wrażliwości szpiku na cytostatyk.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Fluorouracil Accord 50 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/fluorouracil-accord-100225227/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ HydroksykarbamidUnikaj równoczesnego podawania sargramostymu i hydroksykarbamidu, chyba że skojarzenie zaplanował hematolog lub onkolog prowadzący.Nie zmieniaj samodzielnie dawek ani terminów przyjmowania i upewnij się, że lekarz prowadzący wie, że stosujesz oba leki, oraz rób zlecone badania krwi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zmieniaj samodzielnie dawek ani terminów przyjmowania i upewnij się, że lekarz prowadzący wie, że stosujesz oba leki, oraz rób zlecone badania krwi.

Hydroksykarbamid hamuje wytwarzanie krwinek w szpiku, a sargramostym je pobudza. Leki działają więc przeciwnie i mogą wzajemnie osłabiać swoje działanie albo nasilać działania niepożądane dotyczące krwi. Lekarz zwykle planuje ich podawanie tak, by nie przyjmować ich w tym samym czasie, i częściej sprawdza wyniki badań krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła albo owrzodzenia w jamie ustnej
  • łatwe siniaczenie lub krwawienia
  • nasilone osłabienie i bladość
  • ból kości
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Unikaj równoczesnego podawania sargramostymu i hydroksykarbamidu, chyba że skojarzenie zaplanował hematolog lub onkolog prowadzący. Jeśli oba leki są konieczne, sargramostym podaje się poza okresem aktywnej cytoredukcji według schematu ośrodka, a morfologię z rozmazem kontroluje się częściej niż zwykle. Dawkę hydroksykarbamidu dostosowuje się do aktualnych wyników morfologii, pamiętając, że wzrost leukocytów może wynikać z działania sargramostymu.

Skutek kliniczny

Możliwe osłabienie odpowiedzi granulocytarnej na sargramostym, nasilenie zahamowania szpiku przez hydroksykarbamid albo nieprzewidywalne wahania morfologii utrudniające dobór dawki hydroksykarbamidu. U chorych leczonych hydroksykarbamidem w celu obniżenia liczby krwinek sargramostym działa przeciwnie do celu terapii.

Mechanizm

Oba leki działają na szpik kostny w przeciwnych kierunkach. Hydroksykarbamid hamuje syntezę DNA i podziały komórek krwiotwórczych, a jego dawkowanie wyznaczają zakresy toksyczne zahamowania czynności szpiku[1]. Sargramostym jako czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów i makrofagów pobudza namnażanie komórek prekursorowych linii mieloidalnej. Pobudzone do podziałów komórki prekursorowe są bardziej wrażliwe na leki działające w fazie syntezy DNA, dlatego jednoczesne podawanie może zarówno osłabiać działanie sargramostymu, jak i nasilać mielotoksyczność hydroksykarbamidu. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem
  • bezwzględna liczba neutrofili
  • liczba płytek krwi
  • stężenie hemoglobiny
  • objawy zakażenia i zapalenia błon śluzowych

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Siklos 1000 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/siklos-100033054/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ WinorelbinaSargramostymu nie podaje się jednocześnie z winorelbiną – czynnik wzrostu włącza się dopiero po zakończeniu podania cytostatyku i odstawia przed kolejnym cyklem, zgodnie ze schematem ustalonym przez onkologa.Przyjmuj oba leki dokładnie w dniach wyznaczonych przez onkologa i nie zmieniaj tego planu bez rozmowy z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki dokładnie w dniach wyznaczonych przez onkologa i nie zmieniaj tego planu bez rozmowy z lekarzem.

Jeden z tych leków to chemioterapia, która osłabia szpik, a drugi pobudza szpik do produkcji białych krwinek. Dobrze działają razem tylko wtedy, gdy przyjmujesz je w odpowiednich dniach, a nie w tym samym czasie. Przyjęte jednocześnie mogą bardziej obniżyć odporność i zwiększyć ryzyko zakażeń.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, owrzodzenia w jamie ustnej
  • kaszel lub duszność
  • pieczenie przy oddawaniu moczu
  • nietypowe siniaki lub krwawienia
  • silne osłabienie
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Sargramostymu nie podaje się jednocześnie z winorelbiną – czynnik wzrostu włącza się dopiero po zakończeniu podania cytostatyku i odstawia przed kolejnym cyklem, zgodnie ze schematem ustalonym przez onkologa. Przed każdym podaniem winorelbiny kontroluj morfologię z rozmazem, ponieważ leku nie podaje się przy liczbie neutrofilów poniżej 1500/mm³ ani przy ciężkim zakażeniu w ostatnich dwóch tygodniach[1]. Wzrost neutrofilów pod wpływem sargramostymu nie powinien być jedyną podstawą decyzji o podaniu kolejnej dawki winorelbiny bez oceny całego obrazu klinicznego.

Skutek kliniczny

Przy podawaniu jednoczesnym możliwa jest głębsza lub dłuższa neutropenia i większe ryzyko zakażeń, a przy właściwym odstępie czasowym sargramostym może skracać okres neutropenii po chemioterapii. Sargramostym może też powodować leukocytozę, szczególnie z innymi lekami ją wywołującymi[2].

Mechanizm

Sargramostym pobudza namnażanie komórek prekursorowych szpiku, a dzielące się komórki są szczególnie wrażliwe na działanie cytotoksyczne winorelbiny. Podanie obu leków w tym samym czasie może więc nasilić uszkodzenie szpiku przez winorelbinę i osłabić efekt sargramostymu. Winorelbina sama silnie hamuje czynność szpiku, a połączenie z innymi lekami działającymi toksycznie na szpik nasila mielosupresję[1]. Interakcja farmakokinetyczna nie jest spodziewana, ponieważ sargramostym jako białko rekombinowane nie wpływa na metabolizm winorelbiny.

Metabolizm i transportery

  • Winorelbina: wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym podaniem winorelbiny
  • bezwzględna liczba neutrofilów i liczba płytek krwi
  • liczba leukocytów w trakcie stosowania sargramostymu (ryzyko leukocytozy)
  • objawy zakażenia, gorączka

Kiedy ocena się zmienia

Podanie w tym samym czasie co winorelbinaodstep · sargramostymryzyko rośnieJednoczesne podanie zwiększa ryzyko nasilonej mielosupresji – sargramostym podaje się po zakończeniu podania cytostatyku i odstawia przed kolejnym cyklem.
Sargramostym włączony po cyklu winorelbinykolejność włączenia · pacjentryzyko malejeWłączenie sargramostymu po zakończeniu podania winorelbiny może skrócić okres neutropenii i jest zgodne z celowym stosowaniem czynników wzrostu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vinorelbine Zentiva 20 mg, kapsułki miękkie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vinorelbine-zentiva-100396638/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vinorelbine Zentiva. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vinorelbine-zentiva-100396638/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ AwaprytynibPołączenie można stosować pod warunkiem ścisłego monitorowania objawów zatrzymania płynów.Waż się codziennie o tej samej porze i od razu zgłoś lekarzowi szybki przyrost masy ciała, nasilone obrzęki lub duszność.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Waż się codziennie o tej samej porze i od razu zgłoś lekarzowi szybki przyrost masy ciała, nasilone obrzęki lub duszność.

Oba leki mogą powodować zatrzymywanie wody w organizmie i obrzęki. Przyjmowane razem mogą nasilać ten efekt. Może to prowadzić do opuchnięcia nóg lub twarzy, szybkiego przybierania na wadze albo trudności z oddychaniem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • opuchnięcie nóg, stóp lub okolic oczu
  • szybki przyrost masy ciała w ciągu kilku dni
  • duszność lub trudność w oddychaniu na leżąco
  • ból w klatce piersiowej
  • kaszel bez przeziębienia
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować pod warunkiem ścisłego monitorowania objawów zatrzymania płynów. Przed włączeniem drugiego leku oceń obrzęki, masę ciała i wydolność krążeniowo-oddechową. W trakcie leczenia kontroluj masę ciała, obrzęki i duszność, a przy nasileniu objawów rozważ leczenie moczopędne, przerwę w podawaniu awaprytynibu lub zmianę dawki zgodnie z zasadami jego stosowania. Kontynuuj regularną kontrolę morfologii krwi, którą wymagają oba leki.

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie obrzęków obwodowych i okołooczodołowych, przyrost masy ciała, wysięk opłucnowy lub osierdziowy oraz duszność. Ryzyko jest większe u chorych z niewydolnością serca, chorobą płuc lub istniejącymi wysiękami.

Mechanizm

Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna. Awaprytynib jest metabolizowany głównie przez CYP3A, a jego stężenie zmieniają silne i umiarkowane inhibitory oraz induktory tego enzymu[1]. Sargramostym jest rekombinowanym białkiem, które nie jest ani inhibitorem, ani induktorem CYP3A w istotnym klinicznie stopniu. Oba leki często powodują zatrzymanie płynów, obrzęki i wysięki, a sargramostym może dodatkowo wywołać zespół przesiąkania włośniczek. Działania te mogą się sumować.

Metabolizm i transportery

  • Awaprytynib: inhibitor BCRP[2], słaby inhibitor CYP3A4[2], inhibitor MATE1[2], inhibitor MATE2-K[2], inhibitor P-gp[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C9[2], wrażliwy substrat CYP3A4[2]

Monitorować

  • masa ciała
  • obrzęki obwodowe i okołooczodołowe
  • duszność, objawy wysięku opłucnowego lub osierdziowego
  • morfologia krwi z rozmazem

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego AYVAKYT 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ayvakyt-100441847/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego AYVAKYT. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/ayvakyt-100441847/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ LurbinektedynaSargramostymu nie podaje się w dniu wlewu lurbinektedyny ani bezpośrednio przed nim i po nim – czynnik wzrostu włącza się dopiero po zakończeniu ekspozycji na cytostatyk i odstawia przed kolejnym cyklem.Wstrzykuj sargramostym wyłącznie w dniach wyznaczonych przez lekarza i nigdy w dniu wlewu chemioterapii.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Wstrzykuj sargramostym wyłącznie w dniach wyznaczonych przez lekarza i nigdy w dniu wlewu chemioterapii.

Sargramostym pobudza szpik do wytwarzania białych krwinek, a lurbinektedyna jako chemioterapia czasowo je obniża. Jeśli oba leki podasz zbyt blisko siebie, szpik może zostać uszkodzony silniej, a lek pobudzający zadziała słabiej. Dlatego zastrzyki z sargramostymem zaczyna się dopiero w ustalonym czasie po wlewie chemioterapii.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel lub pieczenie przy oddawaniu moczu
  • łatwe powstawanie siniaków lub krwawienia
  • silne osłabienie i bladość
  • duszność
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Sargramostymu nie podaje się w dniu wlewu lurbinektedyny ani bezpośrednio przed nim i po nim – czynnik wzrostu włącza się dopiero po zakończeniu ekspozycji na cytostatyk i odstawia przed kolejnym cyklem. W profilaktyce neutropenii u chorych leczonych lurbinektedyną utrwalonym postępowaniem jest stosowanie czynnika stymulującego tworzenie kolonii granulocytów zgodnie z protokołem ośrodka. Przed każdym cyklem i w okresie nadiru należy kontrolować morfologię krwi z rozmazem.

Skutek kliniczny

Podanie sargramostymu zbyt blisko wlewu lurbinektedyny może nasilić neutropenię i trombocytopenię oraz zmniejszyć skuteczność czynnika wzrostu w zapobieganiu gorączce neutropenicznej i zakażeniom. Właściwie rozdzielone w czasie oba leki mogą być stosowane w jednym schemacie leczenia.

Mechanizm

Sargramostym pobudza podziały komórek prekursorowych układu granulocytarno-makrofagowego w szpiku. Lurbinektedyna jest lekiem cytotoksycznym, który najsilniej uszkadza komórki szybko dzielące się, a jej główną toksycznością jest mielosupresja. Komórki szpiku pobudzone do podziałów w czasie ekspozycji na cytostatyk stają się na niego bardziej wrażliwe, co może pogłębić neutropenię i osłabić odbudowę szpiku, którą ma zapewnić czynnik wzrostu. Interakcja ma charakter klasowy dla czynników stymulujących tworzenie kolonii i chemioterapii mielotoksycznej, a nie wynika z zależności farmakokinetycznych.

Metabolizm i transportery

  • Lurbinektedyna: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[1], substrat P-gp[1]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem i w okresie nadiru
  • bezwzględna liczba neutrofilów
  • liczba płytek krwi
  • temperatura ciała i objawy zakażenia
  • liczba leukocytów w trakcie stosowania sargramostymu (ryzyko leukocytozy)

Kiedy ocena się zmienia

Podanie w dniu wlewu lurbinektedyny lub bezpośrednio przed nim albo po nimodstep · sargramostymryzyko rośniePodanie sargramostymu w okresie ekspozycji na lurbinektedynę zwiększa ryzyko pogłębienia mielosupresji i podważa sens profilaktyki – należy przesunąć podanie czynnika wzrostu na okres po zakończeniu ekspozycji na cytostatyk.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zepzelca. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zepzelca-100538881/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ Trastuzumab derukstekanNie podawaj sargramostymu w dniu wlewu trastuzumabu derukstekanu ani bezpośrednio przed nim i włączaj go dopiero po zakończeniu wlewu, zgodnie z ogólnymi zasadami stosowania czynników wzrostu kolonii przy chemioterapii.Wstrzykuj sargramostym tylko w dni wskazane przez onkologa i nigdy nie rób tego w dniu wlewu bez jego wyraźnej zgody.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Wstrzykuj sargramostym tylko w dni wskazane przez onkologa i nigdy nie rób tego w dniu wlewu bez jego wyraźnej zgody.

Oba leki działają na szpik i płuca. Lek na odbudowę białych krwinek podany za blisko wlewu leku przeciwnowotworowego może zaszkodzić szpikowi zamiast mu pomóc. Oba leki mogą też powodować duszność i kaszel, dlatego takie objawy trzeba szybko sprawdzić.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nowa lub nasilająca się duszność
  • suchy kaszel
  • gorączka lub dreszcze
  • obrzęki i szybki przyrost masy ciała
  • łatwe siniaczenie lub krwawienia
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – synergizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie podawaj sargramostymu w dniu wlewu trastuzumabu derukstekanu ani bezpośrednio przed nim i włączaj go dopiero po zakończeniu wlewu, zgodnie z ogólnymi zasadami stosowania czynników wzrostu kolonii przy chemioterapii. Kontroluj morfologię krwi z rozmazem przed każdym cyklem i w trakcie leczenia sargramostymem. Każdą nową duszność, kaszel lub gorączkę traktuj jako możliwy objaw śródmiąższowej choroby płuc i pilnie diagnozuj, nie przypisując jej z góry działaniu sargramostymu.

Skutek kliniczny

Podanie sargramostymu zbyt blisko wlewu może nasilić neutropenię i trombocytopenię zamiast im zapobiec. Możliwe jest też trudniejsze rozpoznanie i nasilenie objawów płucnych, w tym śródmiąższowej choroby płuc.

Mechanizm

Sargramostymu nie podaje się w dniu wlewu trastuzumabu derukstekanu ani tuż przed nim, bo pobudzone do podziałów komórki prekursorowe szpiku są bardziej wrażliwe na uwalniany z koniugatu inhibitor topoizomerazy I. Dodatkowo oba leki mogą uszkadzać płuca – trastuzumab derukstekan powoduje śródmiąższową chorobę płuc i zapalenie płuc, a sargramostym może wywoływać duszność, nacieki w płucach i zatrzymanie płynów. Interakcji farmakokinetycznej się nie oczekuje – jednoczesne podawanie trastuzumabu derukstekanu z inhibitorami CYP3A, OATP1B i P-gp nie zmienia istotnie jego ekspozycji ani ekspozycji na DXd.[1] Sargramostym jest białkiem rekombinowanym, które nie wpływa na te szlaki.

Metabolizm i transportery

  • Trastuzumab derukstekan: substrat BCRP[2], substrat CYP3A4[2], substrat MATE2-K[2], substrat OATP1B1[2], substrat OATP1B3[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem (neutrofile, płytki krwi)
  • objawy ze strony płuc – duszność, kaszel, gorączka, saturacja
  • masa ciała i obrzęki (zatrzymanie płynów)

Kiedy ocena się zmienia

Podanie w dniu wlewu trastuzumabu derukstekanu lub bezpośrednio przed nimodstep · sargramostymryzyko rośniePodanie sargramostymu w dniu wlewu lub tuż przed nim zwiększa ryzyko nasilonej mielotoksyczności i jest niezalecane.
Włączenie po zakończeniu wlewu w leczeniu potwierdzonej neutropeniikolejność włączenia · sargramostyminne zalecenieCelowe włączenie sargramostymu po zakończeniu wlewu w leczeniu neutropenii jest postępowaniem uzasadnionym, ale nadal wymaga kontroli morfologii i obserwacji płuc.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Enhertu 100 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/enhertu-100446922/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Enhertu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/enhertu-100446922/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ Lizokabtagen maraleucelNie stosuj sargramostymu w czasie zespołu uwalniania cytokin ani neurotoksyczności po infuzji lizokabtagenu maraleucelu.Nie przyjmuj tego leku pobudzającego szpik bez wyraźnej zgody ośrodka, w którym otrzymałeś terapię komórkową, i od razu zgłoś gorączkę, duszność lub splątanie.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie przyjmuj tego leku pobudzającego szpik bez wyraźnej zgody ośrodka, w którym otrzymałeś terapię komórkową, i od razu zgłoś gorączkę, duszność lub splątanie.

Lek pobudzający szpik do produkcji białych krwinek może nasilać silną reakcję zapalną, która czasem pojawia się po terapii zmodyfikowanymi limfocytami. Może to oznaczać wyższą gorączkę, spadek ciśnienia, duszność albo zaburzenia myślenia i mowy. Dlatego tych leków zwykle nie łączy się w pierwszym okresie po terapii, a o ewentualnym podaniu decyduje twój zespół hematologiczny.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • zawroty głowy, omdlenie, kołatanie serca
  • duszność
  • splątanie, trudności z mówieniem lub pisaniem
  • drżenie lub drgawki
  • silna senność
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – synergizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie stosuj sargramostymu w czasie zespołu uwalniania cytokin ani neurotoksyczności po infuzji lizokabtagenu maraleucelu. Decyzję o podaniu czynnika wzrostu w okresie po terapii CAR-T podejmuje ośrodek prowadzący leczenie. Gdy potrzebne jest wsparcie w przedłużonej neutropenii po ustąpieniu tych powikłań, preferuje się czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów zamiast sargramostymu.

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie lub przedłużenie zespołu uwalniania cytokin i neurotoksyczności po infuzji lizokabtagenu maraleucelu. Obejmuje to gorączkę, niedociśnienie, niedotlenienie, splątanie, zaburzenia mowy i drgawki. Dodatkowo sargramostym może nasilać leukocytozę przy jednoczesnym stosowaniu innych leków ją wywołujących, na przykład kortykosteroidów stosowanych w leczeniu tych powikłań[1].

Mechanizm

Sargramostymu nie podaje się rutynowo po infuzji lizokabtagenu maraleucelu, zwłaszcza w czasie zespołu uwalniania cytokin i neurotoksyczności. Czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów i makrofagów aktywuje monocyty i makrofagi. Te komórki są głównym źródłem cytokin zapalnych w zespole uwalniania cytokin i w neurotoksyczności związanej z komórkami efektorowymi układu odpornościowego po terapii limfocytami T z receptorem CAR. Dołączenie sargramostymu może więc nasilać i podtrzymywać odpowiedź zapalną wywołaną przez aktywowane limfocyty CAR-T.

Monitorować

  • objawy zespołu uwalniania cytokin (temperatura, ciśnienie tętnicze, saturacja)
  • objawy neurotoksyczności (stan świadomości, mowa, pismo, drgawki)
  • morfologia krwi z rozmazem – liczba neutrofili i leukocytów
  • markery zapalne (CRP, ferrytyna) według praktyki ośrodka

Bezpieczniejsze alternatywy

filgrastymlenograstym

Kiedy ocena się zmienia

W trakcie zespołu uwalniania cytokin lub neurotoksyczności po infuzjikolejność włączenia · sargramostymryzyko rośnieW czasie czynnego zespołu uwalniania cytokin lub neurotoksyczności sargramostymu nie należy podawać, bo może nasilić i przedłużyć te powikłania.
Po ustąpieniu zespołu uwalniania cytokin i neurotoksycznościodstep · sargramostyminne zaleceniePo ustąpieniu powikłań zapalnych wsparcie czynnikiem wzrostu w przedłużonej neutropenii jest możliwe, przy czym preferuje się filgrastym lub lenograstym, a decyzję podejmuje ośrodek prowadzący terapię.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ TisagenlecleucelNie podawaj sargramostymu w pierwszych tygodniach po infuzji tisagenlecleucelu ani do całkowitego ustąpienia zespołu uwalniania cytokin i neurotoksyczności.Nie przyjmuj sargramostymu po terapii CAR-T bez wyraźnego zalecenia ośrodka, który cię leczy, i zapytaj tam lekarza, jeśli dostałeś go od innego specjalisty.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie przyjmuj sargramostymu po terapii CAR-T bez wyraźnego zalecenia ośrodka, który cię leczy, i zapytaj tam lekarza, jeśli dostałeś go od innego specjalisty.

Sargramostym to lek pobudzający szpik do wytwarzania krwinek białych. Po leczeniu komórkami CAR-T może on nasilać groźną reakcję zapalną organizmu, która objawia się wysoką gorączką, spadkiem ciśnienia i zaburzeniami świadomości. Dlatego w pierwszych tygodniach po podaniu komórek CAR-T zwykle się go nie stosuje, a o jego ewentualnym użyciu decyduje zespół prowadzący twoje leczenie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • zawroty głowy, omdlenie, kołatanie serca
  • duszność
  • splątanie, trudności z mówieniem, drżenie, drgawki
  • nasilona senność
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – synergizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie podawaj sargramostymu w pierwszych tygodniach po infuzji tisagenlecleucelu ani do całkowitego ustąpienia zespołu uwalniania cytokin i neurotoksyczności. Jeśli u pacjenta utrzymuje się neutropenia wymagająca czynnika wzrostu, decyzję podejmuje ośrodek prowadzący terapię CAR-T, a preferuje się czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF) włączany zgodnie z protokołem ośrodka po ustąpieniu objawów zespołu uwalniania cytokin. Jeżeli sargramostym zostanie podany, monitoruj objawy zespołu uwalniania cytokin i neurotoksyczności oraz morfologię krwi z rozmazem.

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie lub przedłużenie zespołu uwalniania cytokin (gorączka, hipotensja, niedotlenienie) oraz neurotoksyczności (splątanie, zaburzenia mowy, drgawki), a także leukocytoza przy jednoczesnym stosowaniu kortykosteroidów.

Mechanizm

Sargramostym nie powinien być podawany w okresie ryzyka zespołu uwalniania cytokin po infuzji tisagenlecleucelu, bo może nasilać toksyczność terapii CAR-T. Czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów i makrofagów (GM-CSF) jest jedną z kluczowych cytokin napędzających aktywację monocytów i makrofagów w zespole uwalniania cytokin oraz w neurotoksyczności związanej z komórkami efektorowymi układu odpornościowego. Egzogenny GM-CSF dodatkowo pobudza komórki mieloidalne do wydzielania interleukiny 6, interleukiny 1 i innych mediatorów zapalnych, co może wzmacniać kaskadę cytokinową wywołaną przez limfocyty T z receptorem CAR. Jednoczesne podawanie leków stymulujących czynność limfocytów T z tisagenlecleucelem nie było badane, a ich wpływ jest nieznany[1]. Sargramostym podawany z innymi lekami wywołującymi leukocytozę, w tym z kortykosteroidami stosowanymi w leczeniu zespołu uwalniania cytokin, może zwiększać ryzyko leukocytozy[2].

Monitorować

  • temperatura ciała, ciśnienie tętnicze, saturacja
  • objawy neurologiczne (skala ICE)
  • morfologia krwi z rozmazem – leukocytoza, neutropenia
  • CRP i ferrytyna

Bezpieczniejsze alternatywy

filgrastymlenograstym

Kiedy ocena się zmienia

Po całkowitym ustąpieniu zespołu uwalniania cytokin i neurotoksycznościodstep · sargramostymryzyko malejePo ustąpieniu zespołu uwalniania cytokin i neurotoksyczności ryzyko nasilenia kaskady cytokinowej jest mniejsze, ale czynnik wzrostu włącza się wyłącznie w porozumieniu z ośrodkiem CAR-T, z preferencją dla G-CSF.
Sargramostym w trakcie czynnego zespołu uwalniania cytokin lub neurotoksycznościkolejność włączenia · tisagenlecleucelryzyko rośniePodanie sargramostymu w trakcie czynnego zespołu uwalniania cytokin lub neurotoksyczności może je nasilić, a jednoczesne kortykosteroidy zwiększają ryzyko leukocytozy.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Kymriah 1,2 x 10^6 – 6 x 10^8 komórek, dyspersja do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/kymriah-100410189/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ Jobenguan (131I)Termin podania sargramostymu po terapii jobenguanem (131I) ustala zespół onkologiczny razem z zespołem medycyny nuklearnej, unikając podawania czynnika wzrostu w okresie największej ekspozycji szpiku na promieniowanie.Przyjmuj sargramostym dokładnie w terminach wyznaczonych przez lekarza prowadzącego i wykonuj wszystkie zlecone badania krwi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj sargramostym dokładnie w terminach wyznaczonych przez lekarza prowadzącego i wykonuj wszystkie zlecone badania krwi.

Leczenie radioaktywnym jobenguanem może osłabić szpik kostny, który wytwarza krwinki. Sargramostym pobudza szpik do produkcji białych krwinek i bywa stosowany właśnie po takim leczeniu, ale ważne jest, kiedy dokładnie się go poda. Podany w nieodpowiednim momencie może działać słabiej, a szpik może być bardziej narażony na uszkodzenie. Dlatego termin leczenia ustala lekarz prowadzący na podstawie wyników badań krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel lub inne objawy zakażenia
  • siniaki, krwawienie z nosa lub dziąseł
  • krew w moczu lub w stolcu
  • nasilone osłabienie i bladość
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Termin podania sargramostymu po terapii jobenguanem (131I) ustala zespół onkologiczny razem z zespołem medycyny nuklearnej, unikając podawania czynnika wzrostu w okresie największej ekspozycji szpiku na promieniowanie. Przed terapią i regularnie po niej należy oznaczać morfologię krwi z rozmazem i liczbą płytek, a sargramostym stosować celowo w leczeniu udokumentowanej neutropenii. W trakcie stosowania sargramostymu trzeba kontrolować liczbę leukocytów, zwłaszcza gdy pacjent otrzymuje też kortykosteroidy lub inne czynniki wzrostu.[1]

Skutek kliniczny

Możliwe pogłębienie lub wydłużenie neutropenii i małopłytkowości po terapii jobenguanem oraz słabsza od oczekiwanej odpowiedź na sargramostym przy źle dobranym czasie podania. Przy łączeniu sargramostymu z innymi lekami wywołującymi leukocytozę, np. kortykosteroidami lub innymi czynnikami wzrostu, rośnie ryzyko nadmiernej leukocytozy.[1]

Mechanizm

Jobenguan (131I) napromienia także szpik kostny, zwłaszcza przy naciekach nowotworowych w szpiku, i powoduje opóźnioną mielosupresję z neutropenią i małopłytkowością. Istniejąca supresja szpiku z liczbą leukocytów poniżej 3,0×10^9/l lub płytek poniżej 100×10^9/l stanowi względne przeciwwskazanie do leczenia jobenguanem.[2] Sargramostym pobudza proliferację komórek progenitorowych linii mieloidalnej. Komórki szybko dzielące się są bardziej wrażliwe na promieniowanie, dlatego podanie sargramostymu w okresie, gdy we krwi i tkankach utrzymuje się jeszcze znaczna aktywność 131I, może teoretycznie nasilić uszkodzenie szpiku i osłabić odpowiedź na czynnik wzrostu. Sargramostym nie działa na układ adrenergiczny i nie należy do leków zmniejszających wychwyt jobenguanu w guzie.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem
  • liczba płytek krwi
  • bezwzględna liczba neutrofilów
  • liczba leukocytów w trakcie stosowania sargramostymu
  • objawy zakażenia i gorączka
  • objawy skazy krwotocznej

Kiedy ocena się zmienia

Sargramostym włączony celowo w leczeniu neutropenii po terapii jobenguanem, w terminie ustalonym z zespołem medycyny nukkolejność włączenia · sargramostyminne zalecenieZaplanowane podanie sargramostymu w leczeniu udokumentowanej neutropenii po terapii jobenguanem, poza okresem największej ekspozycji szpiku na promieniowanie, jest postępowaniem celowym i poprawia bezpieczeństwo leczenia przy zachowaniu kontroli morfologii krwi.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Metajodobenzyloguanidyna 131 I (MIBG- 131 I) do terapii 370-740 MBq/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/metajodobenzyloguanidyna-131-i-mibg-131-i-do-terapii-100101152/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ AzacytydynaSargramostym podawaj u chorego leczonego azacytydyną tylko z wyraźnego wskazania hematologa i nie w tych samych dniach co dawki azacytydyny w danym cyklu.Przyjmuj oba leki dokładnie w dni wyznaczone przez hematologa, nie zmieniaj ich samodzielnie i wykonuj zlecone badania krwi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki dokładnie w dni wyznaczone przez hematologa, nie zmieniaj ich samodzielnie i wykonuj zlecone badania krwi.

Azacytydyna i sargramostym działają na szpik kostny w przeciwnych kierunkach. Pierwszy lek hamuje namnażanie komórek, a drugi je pobudza, więc podane w nieodpowiednim czasie mogą osłabić swoje działanie albo nasilić spadek krwinek. Lekarz zwykle planuje te leki tak, żeby nie przyjmować ich w te same dni, i często kontroluje wyniki krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • łatwe siniaczenie albo krwawienie z nosa lub dziąseł
  • nasilone osłabienie i duszność
  • ból gardła lub inne objawy zakażenia
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Sargramostym podawaj u chorego leczonego azacytydyną tylko z wyraźnego wskazania hematologa i nie w tych samych dniach co dawki azacytydyny w danym cyklu. Kontroluj morfologię z rozmazem przed każdym cyklem i w jego trakcie, a przy wzroście odsetka blastów lub nieoczekiwanej leukocytozie odstaw czynnik wzrostu i skonsultuj dalsze leczenie z hematologiem.

Skutek kliniczny

Możliwe jest pogłębienie lub wydłużenie neutropenii i trombocytopenii zamiast oczekiwanej poprawy oraz słabszy efekt sargramostymu. U chorych z nowotworem mieloidalnym teoretycznie możliwy jest wzrost odsetka blastów we krwi lub szpiku, co utrudnia ocenę odpowiedzi na leczenie.

Mechanizm

Interakcja jest farmakodynamiczna i działa w przeciwnych kierunkach na szpik. Sargramostym pobudza podziały komórek progenitorowych linii mieloidalnej, a azacytydyna działa cytotoksycznie i hipometylująco głównie na komórki dzielące się. Pobudzenie podziałów w czasie ekspozycji na azacytydynę może teoretycznie nasilać jej mielotoksyczność, a azacytydyna osłabia odpowiedź szpiku na czynnik wzrostu. U chorych z zespołem mielodysplastycznym lub ostrą białaczką szpikową czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów i makrofagów może dodatkowo pobudzać proliferację blastów. Interakcji farmakokinetycznej się nie oczekuje, ponieważ w metabolizmie azacytydyny nie uczestniczą izoenzymy cytochromu P450, UGT, SULT ani transferazy glutationowe[1].

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem
  • bezwzględna liczba neutrofilów
  • liczba płytek krwi
  • odsetek blastów we krwi obwodowej
  • objawy zakażenia i gorączka

Kiedy ocena się zmienia

Podawanie w tych samych dniach co azacytydynaodstep · pacjentryzyko rośniePodawanie sargramostymu w dniach ekspozycji na azacytydynę zwiększa teoretyczne ryzyko nasilonej mielotoksyczności i osłabia efekt czynnika wzrostu.
Tabletki do stosowania doustnegopostać · azacytydynainne zaleceniePrzy doustnej azacytydynie przyjmowanej przez wiele kolejnych dni cyklu trudniej rozdzielić oba leki w czasie, więc termin podania sargramostymu musi ustalić hematolog.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Azacitidine Sandoz 100 mg, proszek do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/azacitidine-sandoz-100415809/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ BleomycynaSargramostymu nie podaje się rutynowo jednocześnie z cyklami chemioterapii zawierającej bleomycynę, a jeśli jest wskazany, rozważa się go po indywidualnej ocenie korzyści i ryzyka oraz z zachowaniem odstępu od podania cytostatyków.Przyjmuj oba leki tylko według planu lekarza i od razu zgłoś mu każdą duszność, kaszel lub ból w klatce piersiowej.opóźniony (dni)opisy przypadków

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki tylko według planu lekarza i od razu zgłoś mu każdą duszność, kaszel lub ból w klatce piersiowej.

Bleomycyna może w rzadkich przypadkach uszkadzać płuca. Sargramostym, czyli lek pobudzający wytwarzanie białych krwinek, może to ryzyko zwiększać. Dlatego lekarz starannie planuje, kiedy podać każdy z tych leków, i regularnie sprawdza stan twoich płuc.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nowa lub narastająca duszność
  • suchy, uporczywy kaszel
  • ból w klatce piersiowej
  • gorączka bez wyraźnej przyczyny
  • szybkie męczenie się przy niewielkim wysiłku
  • sine zabarwienie ust lub palców
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
opisy przypadków

Postępowanie

Sargramostymu nie podaje się rutynowo jednocześnie z cyklami chemioterapii zawierającej bleomycynę, a jeśli jest wskazany, rozważa się go po indywidualnej ocenie korzyści i ryzyka oraz z zachowaniem odstępu od podania cytostatyków. W trakcie leczenia należy ściśle monitorować objawy ze strony płuc i czynność płuc, a przy podejrzeniu pneumotoksyczności przerwać bleomycynę. Bleomycyny nie stosuje się przy zmniejszonej czynności płuc lub wcześniejszej pneumotoksyczności po bleomycynie[1]. U pacjentów leczonych bleomycyną należy ograniczać stężenie tlenu podczas zabiegów i w okresie pooperacyjnym[1].

Skutek kliniczny

Możliwe zwiększenie częstości i ciężkości pneumotoksyczności bleomycyny – śródmiąższowego zapalenia płuc i zwłóknienia płuc, które mogą prowadzić do niewydolności oddechowej i zgonu. Dane pochodzą głównie z opisów przypadków i badań retrospektywnych z czynnikami wzrostu granulocytów i są częściowo sprzeczne.

Mechanizm

Sargramostym pobudza wytwarzanie i aktywację neutrofili, monocytów i makrofagów, które mogą gromadzić się w tkance płucnej i uwalniać reaktywne formy tlenu oraz cytokiny prozapalne. Może to nasilać oksydacyjne uszkodzenie płuc wywołane przez bleomycynę i sprzyjać rozwojowi zapalenia płuc oraz zwłóknienia. Ryzyko toksyczności płucnej bleomycyny zwiększają inne czynniki uszkadzające płuca, takie jak leki pneumotoksyczne, radioterapia klatki piersiowej i wysokie stężenie tlenu[1]. Sam sargramostym również może wywoływać objawy ze strony układu oddechowego, w tym duszność i zatrzymanie płynów.

Monitorować

  • objawy ze strony układu oddechowego (duszność, kaszel, trzeszczenia u podstawy płuc)
  • badania czynnościowe płuc z oceną DLCO
  • RTG lub TK klatki piersiowej przy objawach
  • pulsoksymetria
  • morfologia z rozmazem (ryzyko leukocytozy)
  • czynność nerek (klirens bleomycyny)

Kiedy ocena się zmienia

Podanie w tym samym czasie co chemioterapia z bleomycynąodstep · sargramostymryzyko rośniePodawanie sargramostymu równocześnie z cytostatykami zwiększa ryzyko nasilenia toksyczności płucnej i mielotoksyczności, dlatego należy zachować odstęp od podania chemioterapii.
ObniżonyeGFR · bleomycynaryzyko rośnieUpośledzenie czynności nerek zmniejsza klirens bleomycyny i może zwiększać ryzyko jej toksyczności, w tym płucnej.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bleomedac 15000 IU/fiolkę, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bleomedac-100165034/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ BosutynibPołączenie można stosować przy ścisłym monitorowaniu objawów zatrzymania płynów i morfologii krwi.Waż się codziennie o tej samej porze i zgłoś lekarzowi szybki przyrost masy ciała, obrzęki albo narastającą duszność.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Waż się codziennie o tej samej porze i zgłoś lekarzowi szybki przyrost masy ciała, obrzęki albo narastającą duszność.

Oba leki mogą powodować zatrzymywanie wody w organizmie. Przy stosowaniu ich razem może to nasilić obrzęki, przyrost masy ciała i gromadzenie się płynu wokół płuc lub serca. Lekarz będzie częściej kontrolował twoją morfologię krwi i samopoczucie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • szybki przyrost masy ciała w ciągu kilku dni
  • obrzęki nóg, kostek lub twarzy
  • duszność, zwłaszcza w pozycji leżącej
  • ból lub ucisk w klatce piersiowej
  • suchy kaszel
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować przy ścisłym monitorowaniu objawów zatrzymania płynów i morfologii krwi. Przed włączeniem sargramostymu należy ocenić, czy u pacjenta występował wysięk opłucnowy, niewydolność serca lub obrzęki w trakcie leczenia bosutynibem, a w razie ich nasilenia rozważyć przerwanie sargramostymu lub zmianę czynnika wzrostu. Leczenie powinno być prowadzone w porozumieniu z hematologiem.

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie zatrzymania płynów – przyrost masy ciała, obrzęki obwodowe, wysięk opłucnowy lub osierdziowy z dusznością. Możliwe też trudniejsze do interpretacji wyniki morfologii krwi w trakcie monitorowania odpowiedzi na leczenie bosutynibem.

Mechanizm

Interakcja ma charakter farmakodynamiczny i polega na sumowaniu się działań niepożądanych obu leków. Bosutynib i sargramostym mogą powodować zatrzymanie płynów, obrzęki oraz wysięk w jamie opłucnej lub osierdziu, dlatego przy łącznym stosowaniu ryzyko tych powikłań może się zwiększać. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna. Stężenie bosutynibu zmieniają przede wszystkim inhibitory i induktory CYP3A oraz leki zmniejszające kwasowość soku żołądkowego[1], a sargramostym jako rekombinowane białko nie wpływa na te szlaki. Dodatkowo sargramostym pobudza proliferację komórek linii mieloidalnej, co u chorych na nowotwór mieloidalny leczonych bosutynibem ma teoretyczne znaczenie dla kontroli choroby i obrazu krwi.

Metabolizm i transportery

  • Bosutynib: słaby inhibitor BCRP[2], słaby inhibitor OAT1[2], słaby inhibitor OAT3[2], słaby inhibitor OATP1B1[2], słaby inhibitor OATP1B3[2], słaby inhibitor OCT2[2], wrażliwy substrat CYP3A4[2]

Monitorować

  • masa ciała
  • obrzęki obwodowe
  • duszność i objawy wysięku opłucnowego lub osierdziowego
  • morfologia krwi z rozmazem
  • odpowiedź hematologiczna i molekularna na leczenie bosutynibem

Bezpieczniejsze alternatywy

filgrastym

Kiedy ocena się zmienia

Kilka dni ciągłego podawaniaczas leczenia · sargramostymryzyko rośnieDłuższe podawanie sargramostymu zwiększa prawdopodobieństwo sumowania się zatrzymania płynów z działaniem bosutynibu, dlatego kontrolę masy ciała i objawów wysięku należy prowadzić przez cały okres leczenia.
wiek ≥ 65pacjentryzyko rośnieU starszych pacjentów, zwłaszcza z chorobami serca, ryzyko klinicznie istotnego zatrzymania płynów i wysięku opłucnowego jest większe, co uzasadnia częstszą kontrolę.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bosulif 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bosulif-100297089/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bosulif. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bosulif-100297089/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ KabazytakselNie podawaj sargramostymu w dniu wlewu kabazytakselu ani bezpośrednio przed nim – włączaj go dopiero po zakończeniu wlewu, zgodnie z protokołem ośrodka onkologicznego.Nie wstrzykuj leku pobudzającego szpik w dniu wlewu chemioterapii ani przed nim – zacznij go dopiero w dniu wskazanym przez lekarza.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie wstrzykuj leku pobudzającego szpik w dniu wlewu chemioterapii ani przed nim – zacznij go dopiero w dniu wskazanym przez lekarza.

Lek pobudzający szpik pomaga odbudować krwinki białe po chemioterapii. Jeśli jednak podasz go za blisko wlewu chemioterapii, może zadziałać odwrotnie i bardziej osłabić odporność. Dlatego ważny jest dokładny termin rozpoczęcia zastrzyków.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka 38°C lub wyższa
  • dreszcze
  • ból gardła lub owrzodzenia w jamie ustnej
  • kaszel lub duszność
  • pieczenie przy oddawaniu moczu
  • wyraźne osłabienie
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie podawaj sargramostymu w dniu wlewu kabazytakselu ani bezpośrednio przed nim – włączaj go dopiero po zakończeniu wlewu, zgodnie z protokołem ośrodka onkologicznego. Przed każdym cyklem kontroluj morfologię z rozmazem, ponieważ kabazytakselu nie podaje się przy liczbie neutrofilów poniżej 1500/mm3. W trakcie stosowania sargramostymu monitoruj liczbę leukocytów pod kątem leukocytozy.

Skutek kliniczny

Podanie sargramostymu w bliskim odstępie od wlewu kabazytakselu może nasilić i wydłużyć neutropenię zamiast jej zapobiec, a także osłabić odpowiedź na czynnik wzrostu. Grozi to gorączką neutropeniczną, zakażeniami oraz opóźnieniem kolejnego cyklu chemioterapii.

Mechanizm

Sargramostym pobudza do podziałów komórki prekursorowe szpiku z linii granulocytarno-makrofagowej. Kabazytaksel jako taksan uszkadza przede wszystkim komórki szybko dzielące się, więc pobudzone prekursory szpiku stają się bardziej wrażliwe na jego działanie mielotoksyczne. Interakcja ma charakter farmakodynamiczny i zależy od czasu podania obu leków. Nie ma przesłanek do interakcji farmakokinetycznej, ponieważ sargramostym jest białkiem i nie wpływa na metabolizm kabazytakselu.

Metabolizm i transportery

  • Kabazytaksel: inhibitor BCRP[1], inhibitor CYP3A4[1], inhibitor OATP1B1[1], inhibitor OATP1B3[1], inhibitor P-gp[1], substrat CYP3A4[1]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem
  • bezwzględna liczba neutrofilów
  • liczba leukocytów w trakcie stosowania sargramostymu
  • temperatura ciała i objawy zakażenia

Kiedy ocena się zmienia

Podanie w dniu wlewu kabazytakselu lub przed wlewemodstep · sargramostymryzyko rośniePodanie sargramostymu w dniu wlewu lub przed nim zwiększa wrażliwość prekursorów szpiku na kabazytaksel i może pogłębić neutropenię.
Włączenie po zakończeniu wlewu zgodnie z protokołemkolejność włączenia · sargramostymryzyko malejeRozpoczęcie sargramostymu po zakończeniu wlewu, w terminie wyznaczonym przez protokół, ogranicza ryzyko interakcji.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cabazitaxel Accord. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/cabazitaxel-accord-100440173/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ KapecytabinaNie podawaj sargramostymu w dniach przyjmowania kapecytabiny – czynnik wzrostu włącza się dopiero po zakończeniu fazy przyjmowania kapecytabiny w danym cyklu, z odstępem określonym w protokole ośrodka onkologicznego.Stosuj oba leki dokładnie według harmonogramu od lekarza prowadzącego i nie zaczynaj zastrzyków sargramostymu w dniach przyjmowania kapecytabiny, chyba że lekarz wyraźnie tak zalecił.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Stosuj oba leki dokładnie według harmonogramu od lekarza prowadzącego i nie zaczynaj zastrzyków sargramostymu w dniach przyjmowania kapecytabiny, chyba że lekarz wyraźnie tak zalecił.

Kapecytabina to lek przeciwnowotworowy, który może obniżać liczbę krwinek, a sargramostym pomaga szpikowi odbudować białe krwinki. Jeśli przyjmiesz oba leki w tym samym czasie, sargramostym może zadziałać słabiej, a spadek krwinek może być nawet większy. Dlatego lekarz ustala dokładny plan, kiedy bierzesz tabletki, a kiedy robisz zastrzyki.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel, pieczenie przy oddawaniu moczu
  • nietypowe siniaki lub krwawienia
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • silne osłabienie
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm, PD – synergizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie podawaj sargramostymu w dniach przyjmowania kapecytabiny – czynnik wzrostu włącza się dopiero po zakończeniu fazy przyjmowania kapecytabiny w danym cyklu, z odstępem określonym w protokole ośrodka onkologicznego. Przed kolejnym cyklem kapecytabiny sargramostym należy odstawić z wyprzedzeniem, a decyzję o wznowieniu chemioterapii opiera się na aktualnej morfologii. U chorych otrzymujących jednocześnie inne leki indukujące leukocytozę, np. kortykosteroidy lub inne czynniki stymulujące tworzenie kolonii, należy liczyć się z nasiloną leukocytozą[1].

Skutek kliniczny

Możliwa głębsza lub dłuższa neutropenia i trombocytopenia oraz słabsza odpowiedź na czynnik wzrostu, co zwiększa ryzyko gorączki neutropenicznej i zakażeń. Kapecytabina jest przeciwwskazana przy ciężkiej leukopenii, neutropenii i trombocytopenii, więc nasilenie mielotoksyczności może wymusić przerwanie chemioterapii[2].

Mechanizm

Sargramostym pobudza do podziałów komórki progenitorowe szpiku, a szybko dzielące się komórki są najbardziej wrażliwe na cytotoksyczne działanie metabolitu kapecytabiny, czyli fluorouracylu. Jednoczesne podawanie może więc nasilać uszkodzenie szpiku przez kapecytabinę i jednocześnie osłabiać skuteczność sargramostymu w odbudowie liczby granulocytów. Interakcja ma charakter farmakodynamiczny i nie dotyczy stężeń żadnego z leków.

Metabolizm i transportery

  • Kapecytabina: inhibitor CYP2C9[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem i w nadirze
  • bezwzględna liczba neutrofilów
  • liczba płytek krwi
  • temperatura ciała i objawy zakażenia

Kiedy ocena się zmienia

Rozpoczęcie po zakończeniu fazy przyjmowania kapecytabiny w danym cykluodstep · sargramostymryzyko malejeGdy sargramostym podaje się wyłącznie w przerwie między fazami przyjmowania kapecytabiny i odstawia się go przed kolejnym cyklem, ryzyko nasilenia mielotoksyczności jest istotnie mniejsze.
Sargramostym włączony w trakcie przyjmowania kapecytabinykolejność włączenia · pacjentryzyko rośnieJednoczesne podawanie w fazie aktywnej chemioterapii stwarza największe ryzyko pogłębienia neutropenii i trombocytopenii i wymaga konsultacji z onkologiem.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Capecitabine Accord 150 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/capecitabine-accord-100307480/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Capecitabine Accord. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/capecitabine-accord-100307480/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ KarfilzomibPołączenie stosuj tylko przy wyraźnym wskazaniu i pod ścisłą kontrolą układu krążenia, bilansu płynów i morfologii.Waż się codziennie o tej samej porze i od razu zgłoś lekarzowi szybki przyrost masy ciała, nasilające się obrzęki, duszność albo kołatanie serca.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Waż się codziennie o tej samej porze i od razu zgłoś lekarzowi szybki przyrost masy ciała, nasilające się obrzęki, duszność albo kołatanie serca.

Oba leki mogą obciążać serce i powodować zatrzymywanie wody w organizmie. Używane razem mogą nasilić obrzęki, duszność albo zaburzenia rytmu serca. Lekarz ustali, w które dni przyjmować każdy z leków, i będzie częściej sprawdzał twoją krew oraz pracę serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • szybki przyrost masy ciała
  • obrzęki nóg, stóp lub twarzy
  • duszność, zwłaszcza na leżąco lub przy wysiłku
  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • ból w klatce piersiowej
  • gorączka lub objawy infekcji
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie stosuj tylko przy wyraźnym wskazaniu i pod ścisłą kontrolą układu krążenia, bilansu płynów i morfologii. Nie podawaj sargramostymu w dniu infuzji karfilzomibu. Termin podania ustal z hematologiem prowadzącym. U pacjentów z niewydolnością serca, wysiękami lub nadciśnieniem rozważ inny czynnik wzrostu granulocytów. Przy jednoczesnym stosowaniu deksametazonu kontroluj liczbę leukocytów.

Skutek kliniczny

Możliwe jest nasilenie przeciążenia płynami i obciążenia układu krążenia, aż do zaostrzenia lub ujawnienia niewydolności serca, obrzęków i wysięków. Szczególnie narażeni są pacjenci z chorobą serca w wywiadzie. Przy jednoczesnym stosowaniu deksametazonu może wystąpić leukocytoza. Podanie czynnika wzrostu w bliskim odstępie od karfilzomibu może osłabić odbudowę szpiku zamiast ją przyspieszyć.

Mechanizm

Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna. Karfilzomib jest metabolizowany głównie przez peptydazę i hydrolazę epoksydową, a wpływ innych leków na jego farmakokinetykę jest mało prawdopodobny[1]. Sargramostym jest białkowym czynnikiem wzrostu i nie wpływa na enzymy metabolizujące karfilzomib. Ryzyko wynika z sumowania działań niepożądanych. Karfilzomib może wywołać niewydolność serca, nadciśnienie, duszność i toksyczność płucną. Sargramostym może powodować zatrzymanie płynów, obrzęki, wysięki w opłucnej i osierdziu, zespół przesiąkania włośniczek oraz nadkomorowe zaburzenia rytmu. Sargramostym pobudza też szpik, który karfilzomib hamuje. Dlatego czynników wzrostu zwykle nie podaje się w tym samym czasie co leczenie mielosupresyjne. W schematach z karfilzomibem stosuje się zwykle deksametazon. Kortykosteroidy razem z sargramostymem zwiększają ryzyko leukocytozy[2].

Metabolizm i transportery

  • Karfilzomib: inhibitor OATP1B1[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • masa ciała i obrzęki
  • ciśnienie tętnicze i tętno, w tym zaburzenia rytmu
  • objawy niewydolności serca i duszność
  • morfologia krwi z rozmazem, w tym liczba leukocytów i płytek krwi
  • objawy wysięku w opłucnej lub osierdziu

Bezpieczniejsze alternatywy

filgrastymlenograstympegfilgrastym

Kiedy ocena się zmienia

Podanie obu leków w tym samym dniuodstep · karfilzomibryzyko rośniePodanie czynnika wzrostu w dniu leczenia mielosupresyjnego może osłabić odbudowę szpiku i nasilić działania niepożądane. Należy rozdzielić dni podania.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Kyprolis 60 mg, proszek do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/kyprolis-100359181/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Kyprolis. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/kyprolis-100359181/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ KarmustynaNie podawaj sargramostymu równocześnie z karmustyną – lek włącza się dopiero po zakończeniu podawania chemioterapii, w odstępie ustalonym przez prowadzącego onkologa lub hematologa.Zaczynaj zastrzyki z sargramostymu dokładnie wtedy, kiedy wskaże ci lekarz po chemioterapii, i nie przyjmuj ich w dniu podania karmustyny bez wyraźnego polecenia.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Zaczynaj zastrzyki z sargramostymu dokładnie wtedy, kiedy wskaże ci lekarz po chemioterapii, i nie przyjmuj ich w dniu podania karmustyny bez wyraźnego polecenia.

Karmustyna to lek przeciwnowotworowy, który osłabia szpik kostny. Sargramostym pomaga szpikowi szybciej się odbudować, ale działa dobrze tylko wtedy, gdy podaje się go po zakończeniu chemioterapii, a nie w tym samym czasie. Oba leki mogą też czasem utrudniać oddychanie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • duszność, nasilający się kaszel lub ból w klatce piersiowej
  • łatwe powstawanie siniaków lub krwawienia
  • szybki przyrost masy ciała lub obrzęki
  • silne zmęczenie i osłabienie
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie podawaj sargramostymu równocześnie z karmustyną – lek włącza się dopiero po zakończeniu podawania chemioterapii, w odstępie ustalonym przez prowadzącego onkologa lub hematologa. W okresie leczenia monitoruj morfologię krwi z rozmazem oraz objawy ze strony układu oddechowego. Przy pojawieniu się duszności, kaszlu lub spadku wysycenia krwi tlenem trzeba pilnie ocenić pacjenta pod kątem toksyczności płucnej i zatrzymania płynów.

Skutek kliniczny

Przy podaniu w tym samym czasie można się spodziewać głębszej lub dłuższej neutropenii i małopłytkowości oraz słabszego efektu sargramostymu. Możliwe jest też nasilenie objawów ze strony układu oddechowego, takich jak duszność, kaszel czy spadek wysycenia krwi tlenem. Podanie sekwencyjne, po zakończeniu chemioterapii, jest postępowaniem celowym i służy przyspieszeniu odbudowy szpiku.

Mechanizm

Sargramostymu nie podaje się w tym samym czasie co karmustyny, lecz dopiero po zakończeniu chemioterapii. Sargramostym jako czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów i makrofagów pobudza podziały komórek progenitorowych szpiku, przez co stają się one bardziej wrażliwe na działanie cytotoksyczne karmustyny, która jest lekiem alkilującym silnie hamującym czynność szpiku. Przy jednoczesnym podaniu może to nasilić i wydłużyć mielosupresję oraz zniweczyć cel leczenia czynnikiem wzrostu. Dodatkowo oba leki mogą działać niekorzystnie na płuca – karmustyna wywołuje śródmiąższowe zapalenie i włóknienie płuc, a sargramostym może powodować duszność, zatrzymanie płynów i wysięki opłucnowe, co teoretycznie sumuje się w objawach oddechowych.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem (neutrofile, płytki krwi, leukocytoza)
  • objawy oddechowe i wysycenie krwi tlenem (SpO2)
  • czynność płuc (spirometria, DLCO) w trakcie leczenia karmustyną
  • masa ciała i obrzęki (zatrzymanie płynów)
  • temperatura ciała i objawy zakażenia

Kiedy ocena się zmienia

Sargramostym włączony po zakończeniu podawania karmustyny, w odstępie ustalonym przez onkologakolejność włączenia · sargramostymryzyko malejePodanie sekwencyjne, po zakończeniu chemioterapii, jest celowym leczeniem wspomagającym odbudowę szpiku. Należy nadal monitorować morfologię i objawy płucne oraz pamiętać o ryzyku kaskady przepisywania.
Podanie w tym samym czasie co karmustynaodstep · sargramostymryzyko rośnieJednoczesne podanie zwiększa ryzyko pogłębienia mielosupresji i osłabia skuteczność czynnika wzrostu. Należy przesunąć podanie sargramostymu na okres po zakończeniu chemioterapii.
Pacjent niepełnoletniwiek · pacjentinterakcja nie dotyczyKarmustyna jest przeciwwskazana u dzieci i młodzieży.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Carmustine Accordpharma 50 mg, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/carmustine-accordpharma-100443987/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Carmustine Zentiva 100 mg, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/carmustine-zentiva-100405484/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Carmustine Accord 100 mg, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/carmustine-accord-100427706/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/imreplys-100525844/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ KlofarabinaSargramostymu nie podaje się w dniach podawania klofarabiny ani bezpośrednio przed nimi lub po nich, a odstęp od chemioterapii ustala hematolog zgodnie z protokołem leczenia.Podawaj sargramostym tylko w dniach wyznaczonych przez hematologa i nie zmieniaj ich samodzielnie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Podawaj sargramostym tylko w dniach wyznaczonych przez hematologa i nie zmieniaj ich samodzielnie.

Lek pobudzający szpik i lek przeciwnowotworowy mogą sobie przeszkadzać, jeśli dostaniesz je w tym samym czasie. Lek przeciwnowotworowy może wtedy mocniej uszkodzić szpik, a lek pobudzający działa słabiej. Oba leki mogą też powodować zatrzymywanie wody w organizmie i spadki ciśnienia.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • szybkie przybieranie na wadze
  • obrzęki nóg lub twarzy
  • duszność lub szybki oddech
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • kołatanie serca
  • siniaki lub krwawienia
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Sargramostymu nie podaje się w dniach podawania klofarabiny ani bezpośrednio przed nimi lub po nich, a odstęp od chemioterapii ustala hematolog zgodnie z protokołem leczenia. W czasie leczenia trzeba kontrolować morfologię z rozmazem, bilans płynów, masę ciała i ciśnienie tętnicze. Pacjenci przyjmujący leki wpływające na ciśnienie krwi lub czynność serca powinni podczas leczenia klofarabiną pozostawać pod ścisłą obserwacją.[1]

Skutek kliniczny

Przy jednoczesnym podawaniu możliwe jest głębsze lub dłuższe obniżenie liczby neutrofilów i płytek mimo stosowania czynnika wzrostu. Możliwe jest też nasilenie zatrzymania płynów, obrzęków, duszności i niedociśnienia w przebiegu zespołu przesiąkania włośniczek lub zespołu ogólnoustrojowej odpowiedzi zapalnej.

Mechanizm

Sargramostym pobudza do podziałów komórki progenitorowe szpiku, a klofarabina jako analog nukleozydu purynowego niszczy przede wszystkim komórki szybko dzielące się. Podanie obu leków w tym samym czasie może więc nasilać uszkodzenie szpiku i znosić korzyść z czynnika wzrostu. Oba leki mogą też powodować zatrzymanie płynów, przesiąkanie włośniczek i spadki ciśnienia, przez co ich działania niepożądane mogą się sumować. Interakcji farmakokinetycznej się nie oczekuje, bo klofarabina nie jest w wykrywalnym zakresie metabolizowana przez enzymy cytochromu P450 i jest wydalana głównie przez nerki.[1]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem
  • masa ciała i bilans płynów
  • ciśnienie tętnicze i tętno
  • objawy zespołu przesiąkania włośniczek i zespołu ogólnoustrojowej odpowiedzi zapalnej
  • saturacja i duszność
  • stężenie kreatyniny

Kiedy ocena się zmienia

Podanie w dniach infuzji klofarabiny lub bezpośrednio przed nimi albo po nichodstep · sargramostymryzyko rośniePodanie czynnika wzrostu w bezpośrednim sąsiedztwie infuzji cytostatyku najbardziej zwiększa ryzyko pogłębienia mielosupresji i sumowania zatrzymania płynów.
Celowy schemat protokołu hematologicznegokolejność włączenia · sargramostyminne zalecenieGdy kolejność podawania czynnika wzrostu i analogu nukleozydu wynika z protokołu leczenia białaczki, schematu nie zmienia się, a postępowanie ogranicza się do monitorowania.
ObniżonyeGFR · pacjentryzyko rośnieKlofarabina jest wydalana głównie przez nerki, a zatrzymanie płynów i niedociśnienie mogą dodatkowo pogarszać ich czynność, dlatego przy upośledzonej czynności nerek potrzebna jest ściślejsza kontrola.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Evoltra 1 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/evoltra-100184652/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ DazatynibŁączenie jest możliwe, ale wymaga ścisłej kontroli objawów zatrzymania płynów.Waż się codziennie o tej samej porze i od razu zgłoś lekarzowi duszność, kaszel, ból w klatce piersiowej, obrzęki lub szybki przyrost masy ciała.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Waż się codziennie o tej samej porze i od razu zgłoś lekarzowi duszność, kaszel, ból w klatce piersiowej, obrzęki lub szybki przyrost masy ciała.

Oba leki mogą powodować zatrzymywanie wody w organizmie, a razem mogą to działanie nasilać. Może się to objawić obrzękami, szybkim przybraniem na wadze albo płynem wokół płuc, który utrudnia oddychanie. Lekarz może stosować te leki razem, ale powinien uważnie kontrolować twój stan.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • duszność lub trudność w oddychaniu, zwłaszcza na leżąco
  • suchy kaszel
  • ból w klatce piersiowej
  • obrzęki nóg, stóp lub twarzy
  • szybki przyrost masy ciała
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Łączenie jest możliwe, ale wymaga ścisłej kontroli objawów zatrzymania płynów. Przed włączeniem sargramostymu u chorego leczonego dazatynibem oceń masę ciała, obecność obrzęków i duszności oraz wywiad w kierunku wysięku opłucnowego. W trakcie leczenia kontroluj masę ciała, objawy oddechowe i morfologię z rozmazem, a przy podejrzeniu wysięku wykonaj badanie obrazowe klatki piersiowej i rozważ przerwę w podawaniu jednego z leków. U chorych z przebytym wysiękiem opłucnowym rozważ zastąpienie sargramostymu czynnikiem stymulującym kolonie granulocytów.

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie zatrzymania płynów, większe ryzyko wysięku opłucnowego lub osierdziowego, obrzęków i duszności. U chorych z nowotworem mieloidalnym teoretycznie możliwa stymulacja klonu białaczkowego.

Mechanizm

Oba leki mogą sumować działania niepożądane związane z zatrzymaniem płynów. Dazatynib często wywołuje zatrzymanie płynów, w tym wysięk opłucnowy i obrzęki, a sargramostym może powodować zatrzymanie płynów, zespół przesiąkania włośniczek oraz wysięk opłucnowy i osierdziowy. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, ponieważ sargramostym jest białkiem rekombinowanym, które nie jest metabolizowane przez CYP3A4 i nie wpływa na wchłanianie dazatynibu. Dodatkowo czynnik stymulujący kolonie granulocytów i makrofagów pobudza linię mieloidalną, co u chorych z białaczką szpikową wymaga ostrożności klinicznej.

Metabolizm i transportery

  • Dazatynib: inhibitor CYP2C8[1], słaby inhibitor CYP3A4[1], wrażliwy substrat CYP3A4[2]

Monitorować

  • masa ciała i obrzęki
  • duszność, kaszel, ból w klatce piersiowej
  • RTG lub USG klatki piersiowej przy podejrzeniu wysięku
  • morfologia krwi z rozmazem
  • ciśnienie tętnicze i tętno

Bezpieczniejsze alternatywy

filgrastympegfilgrastymlipegfilgrastym

Kiedy ocena się zmienia

wiek ≥ 65pacjentryzyko rośnieU osób starszych wysięk opłucnowy w trakcie leczenia dazatynibem występuje częściej, więc ryzyko sumowania zatrzymania płynów z sargramostymem jest większe. Kontroluj masę ciała i objawy oddechowe częściej.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sprycel. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sprycel-100138787/
  2. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ DecytabinaSargramostymu nie podaje się w dniach wlewów decytabiny ani bezpośrednio przed nimi i po nich.Przyjmuj sargramostym tylko w dniach wyznaczonych przez lekarza i nie przyjmuj go w dniach wlewu decytabiny bez jego zgody.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj sargramostym tylko w dniach wyznaczonych przez lekarza i nie przyjmuj go w dniach wlewu decytabiny bez jego zgody.

Oba leki działają na szpik kostny, ale w przeciwnych kierunkach. Decytabina hamuje namnażanie komórek szpiku, a sargramostym je pobudza. Jeśli przyjmiesz je w tym samym czasie, szpik może zostać bardziej osłabiony, a liczba krwinek spaść mocniej niż zwykle. Dlatego lekarz ustala osobne dni podawania obu leków.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła albo inne objawy zakażenia
  • łatwe powstawanie siniaków
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • duże zmęczenie i bladość
  • duszność
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Sargramostymu nie podaje się w dniach wlewów decytabiny ani bezpośrednio przed nimi i po nich. Decyzję o wsparciu czynnikiem wzrostu podejmuje hematolog prowadzący. W trakcie leczenia należy regularnie kontrolować morfologię krwi z rozmazem, a u chorych z nowotworem szpiku zwracać uwagę na odsetek blastów.

Skutek kliniczny

Przy podawaniu w tych samych dniach możliwa jest głębsza lub dłuższa neutropenia i małopłytkowość oraz słabsza odpowiedź na czynnik wzrostu. U chorych z nowotworem szpiku teoretycznie możliwy jest wzrost liczby blastów.

Mechanizm

Sargramostym jest czynnikiem stymulującym tworzenie kolonii granulocytów i makrofagów. Pobudza do podziałów komórki progenitorowe szpiku, a komórki szybko dzielące się są bardziej wrażliwe na działanie cytostatyków, takich jak decytabina. Jednoczesne podawanie może więc nasilić uszkodzenie szpiku i osłabić efekt czynnika wzrostu. U chorych z zespołem mielodysplastycznym lub ostrą białaczką szpikową czynnik wzrostu może dodatkowo pobudzać komórki klonu nowotworowego. Interakcji farmakokinetycznej się nie oczekuje, ponieważ decytabina jest inaktywowana w procesie deaminacji, a nie przez enzymy cytochromu P450, i słabo wiąże się z białkami osocza[1].

Metabolizm i transportery

  • Decytabina: słaby inhibitor P-gp[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem
  • bezwzględna liczba neutrofili
  • liczba płytek krwi
  • odsetek blastów we krwi obwodowej
  • objawy zakażenia i gorączka

Kiedy ocena się zmienia

Poza dniami wlewów decytabinyodstep · sargramostymryzyko malejePodawanie sargramostymu wyłącznie poza dniami wlewów decytabiny ogranicza ryzyko nasilenia mielosupresji, ale nadal wymaga kontroli morfologii.
Nowotwór szpiku z blastami (zespół mielodysplastyczny, ostra białaczka szpikowa)kolejność włączenia · pacjentryzyko rośnieU chorych z nowotworem szpiku czynnik wzrostu może pobudzać klon nowotworowy, dlatego wskazania do jego podania ocenia hematolog, a odsetek blastów należy monitorować.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dacogen 50 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dacogen-100289486/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dacogen. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/dacogen-100289486/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ Inotuzumab ozogamycynaNie podawaj sargramostymu w dniu wlewu inotuzumabu ozogamycyny i zachowaj odstęp czasowy przewidziany w protokole hematologicznym.Przyjmuj zastrzyki tylko w dniach wyznaczonych przez lekarza, waż się codziennie i od razu zgłaszaj gorączkę, obrzęki, szybkie przybieranie na wadze lub ból brzucha.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj zastrzyki tylko w dniach wyznaczonych przez lekarza, waż się codziennie i od razu zgłaszaj gorączkę, obrzęki, szybkie przybieranie na wadze lub ból brzucha.

Oba leki działają na szpik kostny, a podane zbyt blisko siebie mogą pogłębić spadek liczby krwinek. Lek pobudzający szpik może też powodować obrzęki i przybieranie na wadze, co utrudnia wczesne zauważenie groźnego powikłania wątrobowego. Dlatego lekarz ustala dokładny odstęp między wlewem a zastrzykami.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • szybki przyrost masy ciała
  • obrzęki nóg lub powiększenie obwodu brzucha
  • ból pod prawym łukiem żebrowym
  • zażółcenie skóry lub oczu
  • łatwe siniaczenie lub krwawienia
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie podawaj sargramostymu w dniu wlewu inotuzumabu ozogamycyny i zachowaj odstęp czasowy przewidziany w protokole hematologicznym. Kontroluj morfologię krwi z rozmazem, masę ciała, bilans płynów i parametry wątrobowe. Przyrost masy ciała lub obrzęki u pacjenta otrzymującego oba leki traktuj jako możliwy objaw choroby zarostowej żył wątrobowych, a nie tylko działanie sargramostymu.

Skutek kliniczny

Możliwe pogłębienie lub wydłużenie neutropenii i małopłytkowości przy podaniu obu leków w bliskim odstępie oraz utrudnione rozpoznanie wczesnych objawów choroby zarostowej żył wątrobowych (przyrost masy ciała, obrzęki, wodobrzusze).

Mechanizm

Sargramostym nie powinien być podawany równocześnie z wlewem inotuzumabu ozogamycyny, tylko z odstępem czasowym ustalonym w protokole leczenia. Sargramostym pobudza podziały komórek progenitorowych szpiku, a szybko dzielące się komórki są bardziej wrażliwe na cytotoksyczne działanie kalicheamycyny uwalnianej z koniugatu. Podanie obu leków w bliskim odstępie może więc nasilić uszkodzenie szpiku i osłabić efekt czynnika wzrostu. Dodatkowo sargramostym może powodować zatrzymanie płynów i przyrost masy ciała, co nakłada się na objawy choroby zarostowej żył wątrobowych, będącej ważnym działaniem niepożądanym inotuzumabu ozogamycyny.

Metabolizm i transportery

  • Inotuzumab ozogamycyna: substrat P-gp[1]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem
  • masa ciała i bilans płynów
  • bilirubina i aminotransferazy
  • obwód brzucha i bolesność w prawym podżebrzu
  • objawy zakażenia i gorączka

Kiedy ocena się zmienia

Ten sam dzień co wlew inotuzumabu ozogamycynyodstep · sargramostymryzyko rośniePodanie sargramostymu w dniu wlewu zwiększa ryzyko nasilenia mielosupresji i nie powinno mieć miejsca.
Choroba wątroby lub wcześniejszy przeszczep komórek krwiotwórczychkolejność włączenia · pacjentryzyko rośnieU pacjentów z chorobą wątroby lub po przeszczepie ryzyko choroby zarostowej żył wątrobowych jest większe, a zatrzymanie płynów po sargramostymie dodatkowo utrudnia jej rozpoznanie.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Besponsa. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/besponsa-100392095/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ NelarabinaSargramostym włącza się dopiero po zakończeniu podawania nelarabiny w danym cyklu i odstawia przed rozpoczęciem kolejnego cyklu.Rób wstrzyknięcia tylko w dniach wskazanych przez lekarza i nie zaczynaj ich w trakcie wlewu chemioterapii bez jego zgody.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Rób wstrzyknięcia tylko w dniach wskazanych przez lekarza i nie zaczynaj ich w trakcie wlewu chemioterapii bez jego zgody.

Lek pobudzający szpik do wytwarzania białych krwinek działa najlepiej, gdy podajesz go po zakończeniu wlewu chemioterapii, a nie w tym samym czasie. Podanie obu leków równocześnie może bardziej osłabić szpik i zwiększyć ryzyko zakażeń oraz krwawień. Lekarz ustali, w które dni masz robić wstrzyknięcia.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel lub inne objawy zakażenia
  • łatwe powstawanie siniaków lub krwawienia z nosa albo dziąseł
  • silne osłabienie, bladość lub duszność
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Sargramostym włącza się dopiero po zakończeniu podawania nelarabiny w danym cyklu i odstawia przed rozpoczęciem kolejnego cyklu. Czas włączenia i odstawienia ustala lekarz prowadzący chemioterapię. W trakcie leczenia należy regularnie kontrolować morfologię krwi z rozmazem.

Skutek kliniczny

Możliwe pogłębienie lub wydłużenie mielosupresji wywołanej nelarabiną, w tym neutropenii, małopłytkowości i niedokrwistości, oraz słabsza odbudowa neutrofilów po leczeniu.

Mechanizm

Sargramostym nie powinien być podawany jednocześnie z nelarabiną, tylko z odstępem po zakończeniu podawania cytostatyku. Sargramostym pobudza do podziałów komórki progenitorowe szpiku, a szybko dzielące się komórki są bardziej wrażliwe na działanie cytotoksyczne analogów nukleozydów purynowych, takich jak nelarabina. Jednoczesne podanie może więc nasilić uszkodzenie szpiku i osłabić efekt czynnika wzrostu.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem, zwłaszcza bezwzględna liczba neutrofilów
  • liczba płytek krwi
  • objawy zakażenia i gorączka

Kiedy ocena się zmienia

Włączenie po zakończeniu podawania nelarabiny w danym cykluodstep · sargramostymryzyko malejePodanie sargramostymu dopiero po zakończeniu podawania nelarabiny i odstawienie go przed kolejnym cyklem ogranicza ryzyko nasilenia mielosupresji.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Atriance 5 mg/ml, roztwór do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/atriance-100177250/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/imreplys-100525844/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ OksaliplatynaSargramostymu nie podaje się w dniu infuzji oksaliplatyny ani bezpośrednio przed nią – włącza się go dopiero po zakończeniu chemioterapii, a kolejny cykl oksaliplatyny rozpoczyna po odstawieniu czynnika wzrostu.Wstrzykuj sargramostym tylko w dni wyznaczone przez lekarza, nigdy w dniu chemioterapii, a w razie wątpliwości zapytaj lekarza lub farmaceutę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Wstrzykuj sargramostym tylko w dni wyznaczone przez lekarza, nigdy w dniu chemioterapii, a w razie wątpliwości zapytaj lekarza lub farmaceutę.

Oba leki działają na szpik kostny, w którym powstają krwinki. Lek pobudzający szpik pomaga szybciej odbudować białe krwinki po chemioterapii, ale podany w złym momencie może zwiększyć szkodliwy wpływ chemioterapii na szpik. Dlatego ważne jest, w które dni przyjmujesz zastrzyki.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel lub inne objawy infekcji
  • siniaki, krwawienie z nosa lub dziąseł
  • nasilone osłabienie i bladość
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Sargramostymu nie podaje się w dniu infuzji oksaliplatyny ani bezpośrednio przed nią – włącza się go dopiero po zakończeniu chemioterapii, a kolejny cykl oksaliplatyny rozpoczyna po odstawieniu czynnika wzrostu. Harmonogram podań ustala ośrodek onkologiczny, a przed każdym cyklem ocenia się morfologię z rozmazem. Oksaliplatyny nie rozpoczyna się, gdy przed pierwszym cyklem liczba neutrofilów wynosi <2x10^9/l lub liczba płytek krwi <100x10^9/l[1].

Skutek kliniczny

Przy nieprawidłowym rozplanowaniu podań możliwe jest głębsze lub dłuższe zahamowanie czynności szpiku – neutropenia i małopłytkowość – oraz słabsza odpowiedź na sargramostym. Prawidłowo rozdzielone w czasie podawanie sargramostymu po chemioterapii jest stosowane celowo w celu skrócenia neutropenii.

Mechanizm

Sargramostym pobudza podziały komórek progenitorowych linii mieloidalnej w szpiku. Komórki szybko dzielące się są najbardziej wrażliwe na cytotoksyczne działanie oksaliplatyny. Podanie czynnika wzrostu tuż przed chemioterapią lub równocześnie z nią może więc nasilić uszkodzenie szpiku i jednocześnie zniweczyć zamierzony efekt sargramostymu. Jest to interakcja farmakodynamiczna wynikająca z mechanizmu działania obu leków, a nie z wpływu na ich farmakokinetykę.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem oksaliplatyny
  • liczba neutrofilów i leukocytów w trakcie stosowania sargramostymu (ryzyko leukocytozy)
  • liczba płytek krwi
  • objawy infekcji i gorączka neutropeniczna

Kiedy ocena się zmienia

Ten sam dzień co infuzja oksaliplatyny lub bezpośrednio przed niąodstep · sargramostymryzyko rośniePodanie sargramostymu w dniu chemioterapii lub tuż przed nią zwiększa ryzyko pogłębionej mielosupresji i osłabia efekt czynnika wzrostu.
Włączenie po zakończeniu cyklu oksaliplatynykolejność włączenia · sargramostymryzyko malejeWłączenie sargramostymu po zakończeniu infuzji i odstawienie go przed kolejnym cyklem to celowe leczenie wspomagające skracające neutropenię.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Oxaliplatinum Accord 5 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oxaliplatinum-accord-100230926/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ PemetreksedSargramostymu nie podaje się równocześnie z pemetreksedem ani w okresie bezpośrednio poprzedzającym wlew.Wstrzykuj sargramostym tylko w dniach wskazanych przez lekarza i nie przyjmuj go w dniu wlewu pemetreksedu ani tuż przed nim, chyba że lekarz wyraźnie zaleci inaczej.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Wstrzykuj sargramostym tylko w dniach wskazanych przez lekarza i nie przyjmuj go w dniu wlewu pemetreksedu ani tuż przed nim, chyba że lekarz wyraźnie zaleci inaczej.

Sargramostym pomaga szpikowi odbudować białe krwinki po chemioterapii. Jeśli dostaniesz go w tym samym czasie co pemetreksed albo tuż przed wlewem, może zadziałać odwrotnie i spadek krwinek będzie głębszy. Dlatego oba leki podaje się w ustalonym odstępie czasu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel albo pieczenie przy oddawaniu moczu
  • łatwe powstawanie siniaków lub krwawienia z nosa i dziąseł
  • silne osłabienie i bladość
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Sargramostymu nie podaje się równocześnie z pemetreksedem ani w okresie bezpośrednio poprzedzającym wlew. Czynnik wzrostu włącza się dopiero po zakończeniu podawania chemioterapii w danym cyklu i odstawia przed kolejnym wlewem. Odstęp między lekami ustala zespół onkologiczny zgodnie z przyjętym schematem leczenia wspomagającego.

Skutek kliniczny

Podanie sargramostymu w tym samym czasie co wlew pemetreksedu albo bezpośrednio przed nim może pogłębić i wydłużyć neutropenię oraz małopłytkowość. Rośnie wtedy ryzyko gorączki neutropenicznej i zakażeń, a cel podania czynnika wzrostu nie zostaje osiągnięty.

Mechanizm

Sargramostym pobudza namnażanie komórek progenitorowych linii mieloidalnej w szpiku. Komórki te są w fazie szybkich podziałów, więc stają się bardziej wrażliwe na antymetabolit, jakim jest pemetreksed. Jednoczesne podawanie obu leków może nasilić uszkodzenie szpiku i osłabić efekt czynnika wzrostu.

Metabolizm i transportery

  • Pemetreksed: substrat OAT3[1]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem i w okresie nadiru
  • bezwzględna liczba neutrofili
  • liczba płytek krwi
  • temperatura ciała i objawy zakażenia

Kiedy ocena się zmienia

Po zakończeniu wlewu pemetreksedu w danym cyklukolejność włączenia · sargramostymryzyko malejeRozpoczęcie sargramostymu po zakończeniu podawania chemioterapii w cyklu i jego odstawienie przed kolejnym wlewem ogranicza ryzyko nasilenia mielosupresji.
Podanie w dniu wlewu pemetreksedu lub bezpośrednio przed nimodstep · sargramostymryzyko rośniePodanie sargramostymu równocześnie z pemetreksedem lub tuż przed wlewem zwiększa ryzyko pogłębionej neutropenii i małopłytkowości.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Pemetrexed Accord. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/pemetrexed-accord-100363053/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ ErybulinaNie podawaj sargramostymu jednocześnie z erybuliną – włącz go dopiero po zakończeniu podania cytostatyku i przerwij przed kolejnym podaniem erybuliny zgodnie ze schematem ośrodka onkologicznego.Wstrzykuj lek pobudzający szpik tylko w dniach wyznaczonych przez lekarza i nigdy w dniu wlewu chemioterapii bez jego wyraźnego polecenia.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Wstrzykuj lek pobudzający szpik tylko w dniach wyznaczonych przez lekarza i nigdy w dniu wlewu chemioterapii bez jego wyraźnego polecenia.

Oba leki mogą być stosowane w tym samym leczeniu, ale nie w tym samym czasie. Lek pobudzający szpik powinien być podany dopiero po zakończeniu wlewu chemioterapii, bo podany jednocześnie może nasilić spadek białych krwinek. Twój ośrodek onkologiczny wyznacza dokładne dni podawania obu leków.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, owrzodzenia w jamie ustnej
  • pieczenie przy oddawaniu moczu lub kaszel
  • silne osłabienie
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie podawaj sargramostymu jednocześnie z erybuliną – włącz go dopiero po zakończeniu podania cytostatyku i przerwij przed kolejnym podaniem erybuliny zgodnie ze schematem ośrodka onkologicznego. Kontroluj morfologię krwi z rozmazem przed każdym podaniem erybuliny. U pacjentów przyjmujących równocześnie inne leki wywołujące leukocytozę, np. kortykosteroidy lub inne czynniki stymulujące tworzenie kolonii, zwiększa się ryzyko leukocytozy.[1]

Skutek kliniczny

Przy podaniu sargramostymu w trakcie ekspozycji na erybulinę możliwa jest głębsza lub dłuższa neutropenia i większe ryzyko gorączki neutropenicznej oraz zakażeń. Prawidłowo rozdzielone w czasie leki mogą być stosowane razem, a czynnik wzrostu wspiera wtedy odbudowę neutrofili po chemioterapii.

Mechanizm

Sargramostymu nie podaje się w tym samym czasie co erybuliny, tylko po zakończeniu jej podania. Sargramostym pobudza komórki prekursorowe szpiku do szybkich podziałów, a erybulina jako inhibitor dynamiki mikrotubul niszczy właśnie komórki dzielące się. Jednoczesna ekspozycja może więc nasilić uszkodzenie szpiku i osłabić efekt czynnika wzrostu. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, bo inhibitory i induktory CYP3A4 nie zmieniają ekspozycji na erybulinę, a erybulina jest wydalana głównie z żółcią.[2]

Metabolizm i transportery

  • Erybulina: słaby inhibitor CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem, zwłaszcza bezwzględna liczba neutrofili
  • liczba leukocytów w kierunku leukocytozy
  • temperatura ciała i objawy zakażenia

Kiedy ocena się zmienia

Podanie w trakcie ekspozycji na erybulinęodstep · sargramostymryzyko rośniePodanie sargramostymu jednocześnie z erybuliną lub tuż przed jej podaniem zwiększa ryzyko nasilonej mielosupresji.
Po zakończeniu podania erybuliny zgodnie ze schematem ośrodkakolejność włączenia · sargramostymryzyko malejeRozpoczęcie sargramostymu po zakończeniu podania cytostatyku i jego odstawienie przed kolejnym cyklem ogranicza ryzyko interakcji.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Eribulin Baxter 0,44 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/eribulin-baxter-100501620/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Eribulin Baxter. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/eribulin-baxter-100501620/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ GemcytabinaSargramostym podaje się dopiero po zakończeniu wlewu gemcytabiny, z zachowaniem odstępu od kolejnej dawki chemioterapii i zgodnie ze schematem ustalonym przez onkologa.Wstrzykuj lek wspierający szpik tylko w dniach wskazanych przez lekarza prowadzącego i nigdy nie przyjmuj go w dniu wlewu chemioterapii bez wyraźnego polecenia.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Wstrzykuj lek wspierający szpik tylko w dniach wskazanych przez lekarza prowadzącego i nigdy nie przyjmuj go w dniu wlewu chemioterapii bez wyraźnego polecenia.

Lek wspierający odbudowę białych krwinek i chemioterapia gemcytabiną nie powinny działać w tym samym czasie. Lek wspierający pobudza szpik do pracy, a gemcytabina najmocniej uszkadza komórki, które właśnie się dzielą. Dlatego zastrzyki rozpoczyna się dopiero po wlewie chemioterapii i przerywa przed kolejnym wlewem. Przy takim odstępie oba leki można stosować bezpiecznie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła albo inne objawy infekcji
  • siniaki lub krwawienia bez wyraźnej przyczyny
  • duszność lub kaszel
  • obrzęki nóg lub szybki przyrost masy ciała
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Sargramostym podaje się dopiero po zakończeniu wlewu gemcytabiny, z zachowaniem odstępu od kolejnej dawki chemioterapii i zgodnie ze schematem ustalonym przez onkologa. Nie należy rozpoczynać ani kontynuować podawania sargramostymu w okresie bezpośrednio poprzedzającym następny wlew gemcytabiny. Należy kontrolować morfologię krwi z rozmazem przed każdym cyklem i w trakcie stosowania czynnika wzrostu, a przy nadmiernej leukocytozie przerwać jego podawanie.

Skutek kliniczny

Przy podaniu sargramostymu równocześnie z gemcytabiną lub krótko przed jej wlewem można spodziewać się słabszego efektu ochronnego wobec szpiku, a nawet nasilenia neutropenii i małopłytkowości. Przy właściwym odstępie czasowym połączenie może być stosowane w celu wspierania odnowy granulocytów.

Mechanizm

Sargramostymu nie podaje się w tym samym czasie co gemcytabinę, tylko w odstępie od wlewu chemioterapii. Sargramostym jako czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów i makrofagów pobudza podziały komórek progenitorowych szpiku. Gemcytabina jest antymetabolitem nukleozydowym, który działa najsilniej na komórki szybko dzielące się w fazie S. Równoczesne podanie może więc zwiększyć wrażliwość pobudzonych komórek szpiku na działanie cytotoksyczne. Mechanizm ten jest wspólny dla leków cytotoksycznych i czynników wzrostu krwiotworzenia, nie dotyczy wyłącznie gemcytabiny.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem gemcytabiny i w trakcie podawania sargramostymu
  • bezwzględna liczba neutrofilów i liczba płytek krwi
  • objawy zakażenia i gorączka
  • duszność, kaszel i obrzęki jako możliwe objawy toksyczności płucnej lub zatrzymania płynów

Kiedy ocena się zmienia

Podanie w dniu wlewu gemcytabiny lub bezpośrednio przed nimodstep · sargramostymryzyko rośniePodanie sargramostymu w okresie okołowlewowym zwiększa ryzyko nasilenia mielosupresji i osłabia efekt czynnika wzrostu.
Rozpoczęcie po zakończeniu wlewu gemcytabiny z zachowaniem odstępukolejność włączenia · sargramostymryzyko malejeWłaściwie zaplanowane podanie czynnika wzrostu po chemioterapii jest celowym leczeniem wspomagającym odnowę granulocytów.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Gemcitabine Accord 200 mg, proszek do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/gemcitabine-accord-100223085/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Gemsol 40 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/gemsol-100248961/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Gemcitabinum Accord 100 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/gemcitabinum-accord-100278502/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/imreplys-100525844/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ IdarubicynaNie podawaj sargramostymu jednocześnie z idarubicyną.Przyjmuj zastrzyki z sargramostymu tylko w dniach wyznaczonych przez lekarza i nie zaczynaj ich wcześniej na własną rękę.opóźniony (dni)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj zastrzyki z sargramostymu tylko w dniach wyznaczonych przez lekarza i nie zaczynaj ich wcześniej na własną rękę.

Idarubicyna to lek przeciwnowotworowy, który mocno osłabia szpik kostny, czyli miejsce, gdzie powstają krwinki. Sargramostym pomaga szpikowi szybciej odbudować białe krwinki po chemioterapii. Te leki działają dobrze tylko wtedy, gdy podaje się je we właściwej kolejności – najpierw kończy się chemioterapię, a dopiero potem zaczyna się zastrzyki z sargramostymu. Podane w tym samym czasie mogą bardziej zaszkodzić szpikowi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel lub pieczenie przy oddawaniu moczu
  • siniaki bez wyraźnego powodu, krwawienie z nosa lub dziąseł
  • duże osłabienie i bladość
  • duszność lub obrzęki
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Nie podawaj sargramostymu jednocześnie z idarubicyną. Lek włącza się dopiero po zakończeniu podawania chemioterapii, zgodnie z protokołem leczenia ośrodka. W ostrej białaczce szpikowej przed włączeniem czynnika wzrostu warto potwierdzić odpowiedź szpiku na leczenie indukcyjne. Lek odstawia się po uzyskaniu regeneracji neutrofilów albo przy nadmiernej leukocytozie. Należy prowadzić ścisłą kontrolę morfologii krwi, bo idarubicyna w skojarzeniach pogłębia supresję szpiku[1].

Skutek kliniczny

Przy podaniu równoczesnym lub zbyt bliskim w czasie należy liczyć się z nasiloną i dłużej trwającą mielosupresją. Prowadzi ona do większego ryzyka neutropenii z gorączką, zakażeń i krwawień. Sargramostym podany we właściwej kolejności, po zakończeniu chemioterapii, może skracać okres neutropenii. Jest to celowe zastosowanie wspomagające. Stosowany razem z innymi lekami wywołującymi leukocytozę może prowadzić do nadmiernej leukocytozy[2].

Mechanizm

Sargramostymu nie podaje się w tym samym czasie co idarubicyny, tylko po zakończeniu cyklu chemioterapii. Idarubicyna silnie hamuje czynność szpiku kostnego[1]. Sargramostym jako czynnik wzrostu kolonii granulocytów i makrofagów pobudza komórki prekursorowe szpiku do podziałów. Szybko dzielące się komórki mieloidalne są szczególnie wrażliwe na leki cytotoksyczne. Jednoczesne podanie może więc pogłębić uszkodzenie szpiku zamiast przyspieszyć jego regenerację. W ostrej białaczce szpikowej teoretycznie możliwe jest też pobudzenie komórek blastycznych przez czynnik wzrostu.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem i bezwzględną liczbą neutrofilów
  • odsetek blastów we krwi obwodowej i w szpiku
  • objawy zakażenia i gorączka neutropeniczna
  • liczba płytek krwi i objawy krwawienia
  • leukocytoza w trakcie stosowania sargramostymu

Kiedy ocena się zmienia

Sargramostym włączony po zakończeniu podawania idarubicynykolejność włączenia · sargramostyminne zalecenieGdy sargramostym podaje się dopiero po zakończeniu cyklu chemioterapii, połączenie ma charakter celowego leczenia wspomagającego, które może skracać neutropenię. Wymaga kontroli morfologii i odsetka blastów.
Podanie w tych samych dniach co idarubicynaodstep · sargramostymryzyko rośnieRównoczesne podawanie czynnika wzrostu i cytostatyku uwrażliwia dzielące się prekursory mieloidalne na lek i może pogłębić mielosupresję. Takiego schematu należy unikać.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zavedos 1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zavedos-100369564/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ TiotepaNie podawaj sargramostymu w trakcie podawania tiotepy i rozpocznij go dopiero po zakończeniu chemioterapii lub kondycjonowania, zgodnie z przyjętym protokołem leczenia.Nie zaczynaj zastrzyków z sargramostymu na własną rękę i stosuj je dokładnie od dnia wskazanego przez lekarza, a każdą gorączkę od razu zgłoś zespołowi leczącemu.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zaczynaj zastrzyków z sargramostymu na własną rękę i stosuj je dokładnie od dnia wskazanego przez lekarza, a każdą gorączkę od razu zgłoś zespołowi leczącemu.

Tiotepa to lek stosowany w chemioterapii, który silnie osłabia szpik kostny. Sargramostym pomaga szpikowi szybciej odbudować białe krwinki, ale działa dobrze tylko wtedy, gdy podaje się go po zakończeniu chemioterapii. Podany w tym samym czasie co tiotepa mógłby bardziej osłabić szpik zamiast mu pomóc. Termin rozpoczęcia zastrzyków ustala lekarz prowadzący leczenie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel lub inne objawy infekcji
  • łatwe powstawanie siniaków lub krwawienia
  • duszność lub szybkie narastanie obrzęków
  • nasilone osłabienie
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – synergizm, PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie podawaj sargramostymu w trakcie podawania tiotepy i rozpocznij go dopiero po zakończeniu chemioterapii lub kondycjonowania, zgodnie z przyjętym protokołem leczenia. W okresie stosowania obu leków monitoruj morfologię krwi z rozmazem, zwłaszcza bezwzględną liczbę neutrofili i płytek krwi. Kontroluj objawy zakażenia oraz zatrzymania płynów.

Skutek kliniczny

Przy równoczesnym stosowaniu możliwe jest nasilenie i wydłużenie mielosupresji, w tym neutropenii i małopłytkowości, oraz osłabienie korzyści ze stosowania sargramostymu. Podany po zakończeniu chemioterapii sargramostym skraca natomiast okres neutropenii, dlatego w tej sekwencji połączenie bywa celowe.

Mechanizm

Sargramostymu nie podaje się równocześnie z tiotepą, tylko po zakończeniu jej podawania. Sargramostym jako czynnik wzrostu kolonii granulocytów i makrofagów pobudza komórki progenitorowe szpiku do podziałów. Komórki szybko dzielące się są bardziej wrażliwe na działanie cytotoksycznego leku alkilującego, jakim jest tiotepa. Przy jednoczesnym podaniu tiotepa może więc silniej uszkadzać szpik, a sargramostym traci swoje działanie przyspieszające odnowę neutrofili.

Metabolizm i transportery

  • Tiotepa: słaby inhibitor CYP2B6[1], substrat CYP2B6[1], substrat CYP3A4[1]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem
  • bezwzględna liczba neutrofili
  • liczba płytek krwi
  • liczba leukocytów (ryzyko leukocytozy)
  • temperatura ciała i objawy zakażenia
  • masa ciała i obrzęki

Kiedy ocena się zmienia

Sargramostym włączony po zakończeniu podawania tiotepykolejność włączenia · sargramostymryzyko malejeGdy sargramostym rozpoczyna się po zakończeniu podawania tiotepy, zgodnie z protokołem chemioterapii lub przeszczepienia, połączenie jest celowe i skraca okres neutropenii. Pozostaje monitorowanie morfologii krwi, w tym ryzyka leukocytozy.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tepadina. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tepadina-100252721/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ TopotekanSargramostymu nie podaje się w tych samych dniach co topotekan, tylko włącza się go po zakończeniu kursu cytostatyku i odstawia przed kolejnym kursem.Zaczynaj zastrzyki z sargramostymu dopiero w dniu wskazanym przez lekarza po zakończeniu kursu topotekanu i nie stosuj ich w dniach przyjmowania kapsułek, a w razie wątpliwości zapytaj farmaceutę lub lekarza.opóźniony (dni)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Zaczynaj zastrzyki z sargramostymu dopiero w dniu wskazanym przez lekarza po zakończeniu kursu topotekanu i nie stosuj ich w dniach przyjmowania kapsułek, a w razie wątpliwości zapytaj farmaceutę lub lekarza.

Sargramostym pomaga szpikowi odbudować białe krwinki po chemioterapii, ale musi być podany we właściwym czasie. Jeśli przyjmiesz go w tych samych dniach co topotekan, może bardziej osłabić szpik zamiast go chronić. Wtedy łatwiej o groźne zakażenia i krwawienia.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel albo inne objawy zakażenia
  • łatwe powstawanie siniaków
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • wybroczyny na skórze
  • duże osłabienie i bladość
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – synergizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Sargramostymu nie podaje się w tych samych dniach co topotekan, tylko włącza się go po zakończeniu kursu cytostatyku i odstawia przed kolejnym kursem. Przed każdym kursem topotekanu trzeba ocenić morfologię, bo znaczne zahamowanie czynności szpiku wyklucza rozpoczęcie leczenia[1]. Przy nasilonej toksyczności hematologicznej w leczeniu skojarzonym może być konieczne zmniejszenie dawki topotekanu[1].

Skutek kliniczny

Przy jednoczesnym podawaniu można się spodziewać głębszej i dłuższej neutropenii oraz małopłytkowości, a więc większego ryzyka zakażeń, gorączki neutropenicznej i krwawień. Ochronne działanie sargramostymu ujawnia się dopiero wtedy, gdy włącza się go po zakończeniu kursu topotekanu.

Mechanizm

Sargramostym pobudza komórki progenitorowe szpiku do podziałów. Topotekan jako inhibitor topoizomerazy I najsilniej uszkadza komórki aktywnie dzielące się. Podanie czynnika wzrostu w trakcie kursu topotekanu zwiększa więc wrażliwość szpiku na cytostatyk i nasila jego działanie mielotoksyczne zamiast je łagodzić.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem i bezwzględną liczbą neutrofilów przed każdym kursem i w okresie nadiru
  • liczba płytek krwi
  • temperatura ciała i objawy zakażenia
  • liczba leukocytów w trakcie stosowania sargramostymu (ryzyko leukocytozy)

Kiedy ocena się zmienia

Po zakończeniu kursu topotekanukolejność włączenia · sargramostymryzyko malejeSargramostym włączony po ostatniej dawce topotekanu w kursie i odstawiony przed kolejnym kursem działa jako celowe wsparcie hematologiczne i skraca okres neutropenii. Należy przy tym pamiętać o ryzyku kaskady przepisywania i ocenić, czy zmniejszenie dawki topotekanu nie byłoby lepszym rozwiązaniem.
W dniach podawania topotekanukolejność włączenia · sargramostymryzyko rośniePodawanie sargramostymu w tych samych dniach co topotekan może pogłębić neutropenię i małopłytkowość, dlatego takiego schematu należy unikać.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Hycamtin 0,25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/hycamtin-100094363/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ TrabektedynaSargramostymu nie podaje się w dniu infuzji trabektedyny ani bezpośrednio przed nią i po niej – włącza się go dopiero po zakończeniu ekspozycji na cytostatyk, zgodnie z protokołem ośrodka.Stosuj zastrzyki tylko w dniach wskazanych przez onkologa, nigdy w dniu wlewu, i zgłaszaj się na zlecone badania krwi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Stosuj zastrzyki tylko w dniach wskazanych przez onkologa, nigdy w dniu wlewu, i zgłaszaj się na zlecone badania krwi.

Lek ten pomaga odbudować białe krwinki po chemioterapii trabektedyną, ale musi być podany we właściwym czasie. Jeśli wstrzykniesz go za wcześnie, w okresie wlewu, może bardziej zaszkodzić szpikowi niż pomóc. Oba leki mogą też powodować zatrzymywanie wody w organizmie i obrzęki.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka 38°C lub wyższa, dreszcze
  • szybki przyrost masy ciała
  • obrzęki nóg, twarzy lub brzucha
  • duszność
  • zawroty głowy lub omdlenia
  • ból gardła, owrzodzenia w jamie ustnej
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Sargramostymu nie podaje się w dniu infuzji trabektedyny ani bezpośrednio przed nią i po niej – włącza się go dopiero po zakończeniu ekspozycji na cytostatyk, zgodnie z protokołem ośrodka. Przed każdym cyklem i w trakcie leczenia czynnikiem wzrostu kontroluje się morfologię z rozmazem oraz masę ciała i obecność obrzęków. Przy jednoczesnym stosowaniu kortykosteroidów należy liczyć się z większym ryzykiem leukocytozy. Zastosowanie sargramostymu w neutropenii po chemioterapii wymaga decyzji onkologa, bo nie jest to typowe wskazanie tego leku.

Skutek kliniczny

Przy nakładaniu się podawania obu leków możliwa jest głębsza lub dłuższa neutropenia i mniejsza skuteczność sargramostymu. Możliwe jest także nasilenie obrzęków, przyrostu masy ciała, wysięków i objawów zespołu przesiąkania włośniczek. Ciężkie lub niekontrolowane zakażenie wyklucza podanie trabektedyny[1]. Ryzyko leukocytozy rośnie, gdy sargramostym łączy się z kortykosteroidami, w tym z deksametazonem stosowanym w premedykacji[2].

Mechanizm

Sargramostym pobudza do podziałów komórki prekursorowe linii mieloidalnej w szpiku. Trabektedyna jest lekiem cytotoksycznym, który najsilniej uszkadza właśnie komórki szybko dzielące się. Podanie czynnika wzrostu w czasie, gdy trabektedyna krąży we krwi, może zwiększać wrażliwość szpiku na jej działanie i osłabiać odbudowę neutrofili. Oba leki mogą też powodować zatrzymanie płynów i zwiększoną przepuszczalność naczyń włosowatych, więc ich działania niepożądane mogą się sumować.

Metabolizm i transportery

  • Trabektedyna: wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem (bezwzględna liczba neutrofili, leukocyty)
  • masa ciała i obrzęki
  • objawy zespołu przesiąkania włośniczek (hipotonia, hipoalbuminemia, obrzęki)
  • temperatura ciała i objawy zakażenia
  • próby wątrobowe przed kolejnym cyklem trabektedyny

Kiedy ocena się zmienia

Podanie w dniu infuzji trabektedyny lub bezpośrednio przed niąodstep · sargramostymryzyko rośniePodanie sargramostymu w okresie ekspozycji na trabektedynę zwiększa ryzyko nasilonej mielotoksyczności i należy go unikać.
Sargramostym włączony po zakończeniu cyklu zgodnie z protokołemkolejność włączenia · pacjentryzyko malejeRozpoczęcie sargramostymu po zakończeniu ekspozycji na cytostatyk ogranicza ryzyko interakcji do sumowania działań niepożądanych, które wymaga monitorowania.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Trabectedin Accord 0,25 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/trabectedin-accord-100518066/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Trabectedin Accord. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/trabectedin-accord-100518066/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSargramostym+ TriflurydynaNie podawaj sargramostymu w dniach przyjmowania triflurydyny w danym cyklu.Nie przyjmuj zastrzyku w dniach łykania tabletek, chyba że lekarz prowadzący wyraźnie tak zalecił, i przed każdą kontrolą krwi powiedz, kiedy był ostatni zastrzyk.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie przyjmuj zastrzyku w dniach łykania tabletek, chyba że lekarz prowadzący wyraźnie tak zalecił, i przed każdą kontrolą krwi powiedz, kiedy był ostatni zastrzyk.

Oba leki działają na szpik kostny, który wytwarza krwinki. Zastrzyk pobudzający szpik może osłabić krwinki zamiast je chronić, jeśli dostaniesz go w dniach, w których łykasz tabletki przeciwnowotworowe. Dlatego lekarz zwykle planuje zastrzyki w przerwie między dniami przyjmowania tabletek. Zastrzyk może też na krótko poprawić wyniki morfologii.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel albo pieczenie przy oddawaniu moczu
  • nietypowe siniaki lub krwawienia, np. z nosa lub dziąseł
  • silne osłabienie i bladość
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – synergizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie podawaj sargramostymu w dniach przyjmowania triflurydyny w danym cyklu. Odstęp między ostatnią dawką triflurydyny a włączeniem czynnika wzrostu ustala lekarz prowadzący leczenie onkologiczne. Morfologię z rozmazem przed kolejnym cyklem interpretuj z uwzględnieniem niedawnego podania sargramostymu. Decyzję o kontynuacji i dawce triflurydyny podejmuj po ustąpieniu przejściowej leukocytozy wywołanej czynnikiem wzrostu. Kontroluj także liczbę płytek krwi, bo sargramostym nie chroni przed małopłytkowością.

Skutek kliniczny

Teoretycznie podanie sargramostymu w okresie przyjmowania triflurydyny może pogłębić i wydłużyć neutropenię oraz małopłytkowość zamiast im zapobiec. Sargramostym przejściowo podnosi też liczbę leukocytów i neutrofili. Może to zafałszować morfologię, na podstawie której decyduje się o rozpoczęciu kolejnego cyklu i o dawce triflurydyny. Podany poza okresem przyjmowania tabletek sargramostym może natomiast skracać neutropenię wywołaną triflurydyną.

Mechanizm

Sargramostym nie powinien zbiegać się w czasie z przyjmowaniem triflurydyny w danym cyklu, bo może nasilić jej toksyczność dla szpiku. Sargramostym jako czynnik wzrostu kolonii granulocytów i makrofagów pobudza podziały komórek progenitorowych linii mieloidalnej. Triflurydyna jest analogiem tymidyny, który po fosforylacji wbudowuje się do DNA dzielących się komórek. Szybciej dzielące się progenitory szpiku stają się przez to bardziej wrażliwe na jej działanie cytotoksyczne. Jest to mechanizm farmakodynamiczny i wynika z zasady działania obu leków. Nie ma udokumentowanego wpływu sargramostymu na farmakokinetykę triflurydyny. Dane o interakcjach sargramostymu z innymi lekami są ograniczone[1].

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem i bezwzględną liczbą neutrofili przed każdym cyklem i w jego trakcie
  • liczba płytek krwi
  • objawy zakażenia i gorączka neutropeniczna
  • leukocytoza w trakcie stosowania sargramostymu

Kiedy ocena się zmienia

Podanie wyłącznie w przerwie między fazami przyjmowania triflurydynyodstep · sargramostymryzyko malejeSargramostym podany poza okresem przyjmowania triflurydyny może skracać neutropenię polekową bez nasilania mielotoksyczności. Pamiętaj, że wynik morfologii przed kolejnym cyklem może być wtedy przejściowo zawyżony. Zwróć też uwagę na ryzyko kaskady przepisywania.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniu25

Interakcja o niejasnym znaczeniuSargramostym+ OfatumumabPołączenia nie trzeba unikać, gdy sargramostym jest wskazany, np. w ciężkiej neutropenii, ale należy uwzględnić łączny wpływ obu leków na układ odpornościowy.Powiedz neurologowi, że dostajesz sargramostym, i od razu zgłoś mu nowe lub nasilone objawy neurologiczne albo objawy infekcji.nieznanyteoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Powiedz neurologowi, że dostajesz sargramostym, i od razu zgłoś mu nowe lub nasilone objawy neurologiczne albo objawy infekcji.

Oba leki działają na układ odpornościowy – jeden go wycisza, drugi pobudza. Nie wiadomo, czy razem szkodzą, ale teoretycznie lek pobudzający odporność może nasilić objawy stwardnienia rozsianego. Zwykle można je stosować razem pod kontrolą lekarza.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nowe zaburzenia widzenia
  • drętwienie, mrowienie lub osłabienie rąk albo nóg
  • zaburzenia równowagi lub chodu
  • gorączka, dreszcze lub inne objawy infekcji
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenia nie trzeba unikać, gdy sargramostym jest wskazany, np. w ciężkiej neutropenii, ale należy uwzględnić łączny wpływ obu leków na układ odpornościowy.[1] Neurolog prowadzący leczenie stwardnienia rozsianego powinien wiedzieć o podaniu sargramostymu. W trakcie i po kursie sargramostymu warto obserwować pacjenta pod kątem nowych lub nasilonych objawów neurologicznych i kontrolować morfologię krwi.

Skutek kliniczny

Możliwe, choć niepotwierdzone, nasilenie aktywności stwardnienia rozsianego (rzut) podczas podawania sargramostymu. Nie należy spodziewać się zmiany stężeń żadnego z leków.

Mechanizm

Ofatumumab nie wchodzi w interakcje przez enzymy cytochromu P450, inne enzymy metabolizujące leki ani transportery, więc interakcja farmakokinetyczna nie jest spodziewana.[1] Przy łączeniu ofatumumabu z innymi lekami wpływającymi na układ odpornościowy trzeba wziąć pod uwagę addytywny wpływ na odporność.[1] Sargramostym jako czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów i makrofagów pobudza granulopoezę i aktywuje komórki układu odpornościowego, a sam czynnik GM-CSF uczestniczy w patogenezie zapalenia w stwardnieniu rozsianym. Teoretycznie może to osłabiać efekt immunomodulujący ofatumumabu i sprzyjać aktywności choroby, ale nie ma danych klinicznych dla tego połączenia.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem
  • nowe lub nasilone objawy neurologiczne (podejrzenie rzutu stwardnienia rozsianego)
  • objawy zakażenia

Kiedy ocena się zmienia

Krótki kurs (kilka dni)czas leczenia · sargramostymryzyko malejeKrótkotrwałe podanie sargramostymu w stanie zagrożenia ogranicza teoretyczne ryzyko nasilenia aktywności stwardnienia rozsianego.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Kesimpta 20 mg, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/kesimpta-100450780/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuSargramostym+ PazopanibPołączenie można stosować bez zmiany dawek, ale warto zwracać uwagę na objawy przewodnienia i niewydolności serca oraz kontrolować próby wątrobowe zgodnie z zasadami leczenia pazopanibem.Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, i zgłoś mu szybko każdy z niepokojących objawów wymienionych poniżej.nieznanyteoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, i zgłoś mu szybko każdy z niepokojących objawów wymienionych poniżej.

Te leki zwykle można stosować razem i nie zmieniają one wzajemnie swojego działania. Oba mogą jednak czasem obciążać serce i wątrobę, więc ich działania niepożądane mogą się sumować. Dotyczy to zwłaszcza osób, które już chorują na serce lub wątrobę.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • obrzęki nóg lub szybki przyrost masy ciała
  • duszność lub trudność w oddychaniu
  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zażółcenie skóry lub białek oczu
  • ciemny mocz
  • ból w prawym boku pod żebrami
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować bez zmiany dawek, ale warto zwracać uwagę na objawy przewodnienia i niewydolności serca oraz kontrolować próby wątrobowe zgodnie z zasadami leczenia pazopanibem. Większej czujności wymagają pacjenci z chorobą serca, zaburzeniami rytmu, nadciśnieniem lub chorobą wątroby.

Skutek kliniczny

Nie opisano klinicznie istotnych skutków tego połączenia. Możliwe jest nasilenie obciążenia układu krążenia (obrzęki, duszność, zaburzenia rytmu, pogorszenie niewydolności serca) oraz wątroby u pacjentów obciążonych chorobami serca lub wątroby.

Mechanizm

Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać. Pazopanib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, z niewielkim udziałem CYP1A2 i CYP2C8, i jest substratem P-gp oraz BCRP[1]. Sargramostym jest rekombinowanym białkiem (GM-CSF), które jest rozkładane jak białka endogenne i nie wpływa istotnie na te enzymy ani transportery. Teoretycznie możliwe jest jedynie sumowanie działań niepożądanych. Sargramostym może powodować zatrzymanie płynów, obrzęki, wysięki w opłucnej i osierdziu, zaburzenia rytmu nadkomorowe oraz przemijający wzrost aktywności enzymów wątrobowych. Pazopanib może uszkadzać wątrobę, podnosić ciśnienie tętnicze, upośledzać czynność serca i wydłużać odstęp QT.

Metabolizm i transportery

  • Pazopanib: inhibitor BCRP[2], inhibitor CYP1A2[2], inhibitor CYP2B6[2], inhibitor CYP2C19[2], inhibitor CYP2C8[2], inhibitor CYP2C9[2], inhibitor CYP2D6[2], inhibitor CYP2E1[2], słaby inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OATP1B1[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP3A4[2], substrat BCRP[2], drugorzędny szlak substrat CYP1A2[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C8[2], substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • aktywność aminotransferaz i stężenie bilirubiny
  • ciśnienie tętnicze
  • masa ciała i obrzęki
  • objawy niewydolności serca i zaburzeń rytmu
  • EKG u pacjentów z chorobą serca

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Votrient 200 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/votrient-100222878/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Votrient. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/votrient-100222878/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuSargramostym+ Belantamab mafodotynyPołączenie można stosować, ale termin podania sargramostymu ustala hematolog i nie podaje się go w dniu wlewu belantamabu mafodotyny, tak jak innych czynników wzrostu przy leczeniu cytotoksycznym.Nie wstrzykuj sargramostymu w dniu wlewu leku na szpiczaka bez wyraźnej zgody lekarza i chodź na zlecone badania krwi.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Nie wstrzykuj sargramostymu w dniu wlewu leku na szpiczaka bez wyraźnej zgody lekarza i chodź na zlecone badania krwi.

Nie wiadomo, aby te dwa leki wzajemnie się osłabiały lub wzmacniały. Oba wpływają jednak na szpik kostny i liczbę krwinek, dlatego lekarz musi ustalić, w które dni przyjmujesz lek pobudzający szpik. Ważne są też regularne badania krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, dreszcze lub inne objawy zakażenia
  • siniaki, krwawienie z nosa lub dziąseł
  • duszność albo szybkie przybieranie na wadze i obrzęki
  • silne osłabienie
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – synergizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale termin podania sargramostymu ustala hematolog i nie podaje się go w dniu wlewu belantamabu mafodotyny, tak jak innych czynników wzrostu przy leczeniu cytotoksycznym. Przed każdym cyklem i w trakcie stosowania sargramostymu kontroluj morfologię krwi z rozmazem, zwłaszcza gdy chory przyjmuje też deksametazon.

Skutek kliniczny

Nie ma danych klinicznych o skutkach łącznego stosowania. Teoretycznie podanie obu leków w bliskim odstępie może nasilić mielosupresję, zwłaszcza małopłytkowość i neutropenię, które same w sobie są częste przy belantamabie mafodotyny. U chorych otrzymujących sargramostym razem z lekami wywołującymi leukocytozę, np. kortykosteroidami, rośnie ryzyko leukocytozy[1]. Belantamab mafodotyny stosuje się zwykle w schematach z deksametazonem, co ma znaczenie przy ocenie wyników morfologii.

Mechanizm

Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, bo belantamab mafodotyny jest koniugatem przeciwciała z cytotoksyczną monometylauristatyną F, a sargramostym jest rekombinowanym białkiem – żaden z nich nie zmienia istotnie metabolizmu ani wydalania drugiego. Teoretycznie sargramostym pobudza podziały komórek prekursorowych szpiku, które w fazie intensywnych podziałów mogą być bardziej wrażliwe na cytotoksyczną część belantamabu mafodotyny, jeśli oba leki podaje się w bliskim odstępie.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem (leukocyty, neutrofile)
  • liczba płytek krwi
  • objawy zakażenia i gorączka
  • objawy zatrzymania płynów i reakcje po podaniu

Kiedy ocena się zmienia

Ten sam dzień co wlew belantamabu mafodotynyodstep · sargramostymryzyko rośniePodanie sargramostymu w dniu wlewu belantamabu mafodotyny teoretycznie zwiększa wrażliwość pobudzonych prekursorów szpiku na cytotoksyczny ładunek koniugatu. Rozdziel podania w czasie zgodnie z decyzją hematologa.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuSargramostym+ AbemacyklibPołączenie można stosować, jeśli lekarz uzna podanie sargramostymu za konieczne, ale skuteczność czynnika wzrostu należy oceniać na podstawie morfologii krwi z rozmazem.Powiedz onkologowi, że przyjmujesz oba leki, i wykonuj zlecone badania krwi.nieznanyteoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Powiedz onkologowi, że przyjmujesz oba leki, i wykonuj zlecone badania krwi.

Abemacyklib może obniżać liczbę białych krwinek, a sargramostym ma ją podnosić. Abemacyklib może sprawić, że sargramostym zadziała słabiej niż zwykle. Nie wiadomo, czy ma to znaczenie w praktyce, dlatego lekarz będzie sprawdzał wyniki twojej krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel lub inne objawy zakażenia
  • nietypowe osłabienie
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, jeśli lekarz uzna podanie sargramostymu za konieczne, ale skuteczność czynnika wzrostu należy oceniać na podstawie morfologii krwi z rozmazem. Neutropenię wywołaną abemacyklibem leczy się przede wszystkim przerwaniem leczenia lub zmniejszeniem dawki abemacyklibu, a decyzję o dołączeniu czynnika wzrostu podejmuje onkolog. Przy dłuższym jednoczesnym stosowaniu należy kontrolować liczbę leukocytów i neutrofilów.

Skutek kliniczny

Możliwe jest słabsze lub opóźnione zwiększenie liczby neutrofilów po sargramostymie u pacjentki przyjmującej abemacyklib. Utrudnia to też ocenę, czy poprawa morfologii wynika z działania czynnika wzrostu, czy z przerwy w podawaniu abemacyklibu. Nie opisano klinicznie potwierdzonych przypadków ciężkich skutków tego połączenia.

Mechanizm

Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna. Abemacyklib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4[1], a sargramostym jako białko rekombinowane nie hamuje ani nie indukuje tego enzymu. Możliwe jest natomiast przeciwstawne działanie farmakodynamiczne. Abemacyklib hamuje kinazy CDK4/6 i zatrzymuje podziały komórek prekursorowych szpiku, co prowadzi do neutropenii. Sargramostym (GM-CSF) pobudza proliferację i różnicowanie tych samych komórek. Zahamowanie cyklu komórkowego może osłabiać odpowiedź szpiku na sargramostym. Zwiększone ryzyko leukocytozy dotyczy łączenia sargramostymu z lekami, które same wywołują leukocytozę, np. kortykosteroidami, innymi czynnikami stymulującymi tworzenie kolonii i litem[2]. Abemacyklib do tej grupy nie należy.

Metabolizm i transportery

  • Abemacyklib: inhibitor BCRP[3], słaby inhibitor MATE1[3], słaby inhibitor MATE2-K[3], słaby inhibitor OCT2[3], słaby inhibitor P-gp[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem – liczba neutrofilów i leukocytów
  • objawy zakażenia i gorączka

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Verzenios 50 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/verzenios-100413064/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Verzenios. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/verzenios-100413064/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuSargramostym+ AkalabrutynibPołączenie można stosować bez zmiany dawek, ale warto kontrolować morfologię krwi z rozmazem i zwracać uwagę na objawy zaburzeń rytmu serca.Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, i zgłoś się do niego, jeśli poczujesz kołatanie serca, duszność lub zauważysz nagłe obrzęki.nieznanyteoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, i zgłoś się do niego, jeśli poczujesz kołatanie serca, duszność lub zauważysz nagłe obrzęki.

Te dwa leki zwykle można stosować razem i nie trzeba zmieniać ich dawek. Oba mogą jednak rzadko wpływać na pracę serca, a razem mogą też mocno podnieść liczbę białych krwinek w wynikach badań. Dlatego lekarz może częściej zlecać morfologię krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • duszność
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • nagłe obrzęki nóg albo szybki przyrost masy ciała
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować bez zmiany dawek, ale warto kontrolować morfologię krwi z rozmazem i zwracać uwagę na objawy zaburzeń rytmu serca. U pacjentów z migotaniem przedsionków lub innymi arytmiami w wywiadzie należy częściej oceniać tętno i w razie objawów wykonać EKG. Przy wzroście leukocytów trzeba ocenić rozmaz, żeby odróżnić efekt sargramostymu od limfocytozy związanej z akalabrutynibem lub progresji choroby.

Skutek kliniczny

Nie opisano klinicznie istotnych skutków tego połączenia. Teoretycznie może się zwiększyć ryzyko zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza nadkomorowych, oraz mogą wystąpić wysokie wartości leukocytów w morfologii, które trudniej jednoznacznie zinterpretować.

Mechanizm

Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, bo sargramostym jest rekombinowanym białkiem, które nie jest metabolizowane przez cytochrom P450 i nie wpływa na transportery leków. Akalabrutynib oraz jego aktywny metabolit są metabolizowane głównie przez CYP3A4 i są substratami glikoproteiny P oraz BCRP[1]. Możliwe jest jedynie teoretyczne sumowanie działań niepożądanych. Akalabrutynib może wywoływać migotanie przedsionków, a sargramostym bywa łączony z zaburzeniami rytmu nadkomorowego i zatrzymaniem płynów. Leki indukujące leukocytozę mogą zwiększać ryzyko leukocytozy podczas stosowania sargramostymu[2]. Inhibitory BTK często wywołują przemijającą limfocytozę redystrybucyjną, co może się nakładać na wzrost leukocytów wywołany przez sargramostym.

Metabolizm i transportery

  • Akalabrutynib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], induktor CYP1A2[3], substrat BCRP[3], wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem
  • tętno i rytm serca, EKG przy kołataniu serca
  • obrzęki i masa ciała

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Calquence 100 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/calquence-100444521/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Calquence. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/calquence-100444521/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuSargramostym+ AlemtuzumabPołączenie można stosować, gdy jest wskazanie do sargramostymu, ale należy kontrolować morfologię z rozmazem i liczbę płytek krwi oraz czujnie obserwować objawy chorób autoimmunologicznych.Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie stwardnienia rozsianego, że dostajesz sargramostym, i nie opuszczaj zaleconych badań krwi i moczu.nieznanyteoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie stwardnienia rozsianego, że dostajesz sargramostym, i nie opuszczaj zaleconych badań krwi i moczu.

Oba leki silnie wpływają na układ odpornościowy, ale w różny sposób. Nie wiadomo dokładnie, czy razem szkodzą, jednak teoretycznie mogą zwiększać ryzyko zaburzeń w liczbie krwinek i chorób, w których organizm atakuje własne narządy. Dlatego przy takim połączeniu ważne są regularne badania krwi i moczu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • łatwe powstawanie siniaków lub drobne czerwone kropki na skórze
  • krwawienie z dziąseł lub nosa
  • krew w moczu lub ciemny mocz
  • gorączka lub dreszcze
  • obrzęki nóg lub twarzy
  • kołatanie serca, nadmierna potliwość lub nagła zmiana masy ciała
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, gdy jest wskazanie do sargramostymu, ale należy kontrolować morfologię z rozmazem i liczbę płytek krwi oraz czujnie obserwować objawy chorób autoimmunologicznych. W dniach wlewów alemtuzumabu z premedykacją kortykosteroidową należy liczyć się z większym ryzykiem leukocytozy. Decyzję o podaniu sargramostymu u pacjenta po alemtuzumabie warto skonsultować z neurologiem prowadzącym leczenie stwardnienia rozsianego.

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie autoimmunologicznych działań niepożądanych alemtuzumabu (małopłytkowość immunologiczna, choroby tarczycy, nefropatia) oraz leukocytoza, zwłaszcza w dniach wlewów z premedykacją kortykosteroidową. Brak opisanych przypadków klinicznych potwierdzających znaczenie tej interakcji.

Mechanizm

Interakcja ma charakter teoretyczny i farmakodynamiczny. Alemtuzumab jest przeciwciałem przeciw CD52, które niszczy limfocyty, a następnie dochodzi do ich odnowy. W tym okresie mogą rozwinąć się wtórne choroby autoimmunologiczne. Sargramostym jako czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów i makrofagów pobudza komórki układu odpornościowego, co może nasilać procesy zapalne i autoimmunologiczne. Sargramostym podawany z innymi lekami wywołującymi leukocytozę, np. z kortykosteroidami, zwiększa ryzyko leukocytozy.[1] Kortykosteroidy podaje się rutynowo przed wlewami alemtuzumabu. Nie przeprowadzono formalnych badań interakcji alemtuzumabu z innymi lekami.[2]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem
  • liczba płytek krwi
  • stężenie kreatyniny i badanie ogólne moczu
  • hormony tarczycy (TSH)
  • objawy zakażenia i gorączka

Kiedy ocena się zmienia

Podanie sargramostymu w dniach wlewów alemtuzumabu z premedykacją kortykosteroidowąodstep · alemtuzumabryzyko rośnieKortykosteroidy stosowane przed wlewami alemtuzumabu w połączeniu z sargramostymem zwiększają ryzyko leukocytozy, więc w tych dniach należy częściej kontrolować morfologię.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuSargramostym+ BeksarotenPołączenie można stosować, ale należy kontrolować morfologię krwi z rozmazem oraz obserwować chorego pod kątem obrzęków i przyrostu masy ciała.Stosuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, rób zlecone badania krwi i zgłoś lekarzowi obrzęki, duszność albo gorączkę.nieznanyteoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Stosuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, rób zlecone badania krwi i zgłoś lekarzowi obrzęki, duszność albo gorączkę.

Te dwa leki zwykle nie wpływają na siebie nawzajem w poważny sposób. Oba mogą jednak powodować obrzęki, na przykład nóg, i te objawy mogą się nasilić. Leki działają też w przeciwnym kierunku na liczbę białych krwinek, dlatego lekarz będzie częściej sprawdzał twoje wyniki krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • obrzęki nóg, stóp lub twarzy
  • szybki przyrost masy ciała
  • duszność
  • gorączka lub dreszcze
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie, PD – antagonizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale należy kontrolować morfologię krwi z rozmazem oraz obserwować chorego pod kątem obrzęków i przyrostu masy ciała. Przed włączeniem lub kontynuacją beksarotenu należy wykluczyć zakażenie ogólnoustrojowe, ponieważ jest ono przeciwwskazaniem do stosowania tego leku[1].

Skutek kliniczny

Możliwe jest nasilenie obrzęków obwodowych i zatrzymania płynów. Możliwe są także trudności w ocenie, czy zmiany w morfologii krwi wynikają z działania beksarotenu, czy z działania sargramostymu. Brak doniesień o ciężkich skutkach tego połączenia.

Mechanizm

Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna. Sargramostym jest rekombinowanym białkiem, a nie substratem, inhibitorem ani induktorem CYP3A4, przez który metabolizowany jest beksaroten[1]. Możliwe są natomiast interakcje farmakodynamiczne o charakterze teoretycznym. Beksaroten może obniżać liczbę leukocytów i neutrofili, a sargramostym ją zwiększa. Działania te są przeciwstawne i mogą utrudniać ocenę morfologii krwi. Oba leki mogą też powodować obrzęki i zatrzymanie płynów, więc ich działania niepożądane mogą się sumować. Beksaroten nie należy do leków wywołujących leukocytozę, dla których opisano zwiększone ryzyko leukocytozy przy podawaniu z sargramostymem[2].

Metabolizm i transportery

  • Beksaroten: induktor CYP3A4[3], substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem
  • obrzęki obwodowe i masa ciała
  • objawy zakażenia ogólnoustrojowego

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Targretin 75 mg, kapsułki miękkie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/targretin-100133583/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Targretin. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/targretin-100133583/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuSargramostym+ BlinatumomabPołączenie można stosować, jeśli wskazanie do sargramostymu jest uzasadnione, ale najlepiej nie rozpoczynać go w pierwszych dniach cyklu blinatumomabu ani w trakcie trwającej reakcji cytokinowej.Jeśli pojawi się u ciebie gorączka, duszność, obrzęki, szybki przyrost masy ciała albo zawroty głowy, od razu powiedz o tym lekarzowi lub pielęgniarce.szybki (godziny)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Jeśli pojawi się u ciebie gorączka, duszność, obrzęki, szybki przyrost masy ciała albo zawroty głowy, od razu powiedz o tym lekarzowi lub pielęgniarce.

Oba leki mogą wywoływać gorączkę, dreszcze i zatrzymywanie wody w organizmie, a przyjmowane razem mogą te objawy nasilać. Najbardziej narażony jesteś w pierwszych dniach każdego cyklu leczenia blinatumomabem. Lekarz będzie cię uważnie obserwować i regularnie badać krew.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • duszność
  • obrzęki nóg lub twarzy
  • szybki przyrost masy ciała
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • splątanie lub trudności w mówieniu
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, jeśli wskazanie do sargramostymu jest uzasadnione, ale najlepiej nie rozpoczynać go w pierwszych dniach cyklu blinatumomabu ani w trakcie trwającej reakcji cytokinowej. W czasie jednoczesnego stosowania należy obserwować objawy zespołu uwalniania cytokin i zatrzymania płynów oraz kontrolować morfologię krwi z rozmazem pod kątem leukocytozy, szczególnie gdy pacjent otrzymuje kortykosteroidy.

Skutek kliniczny

Teoretycznie nasilenie lub przedłużenie zespołu uwalniania cytokin, gorączki, obrzęków, przyrostu masy ciała i hipotonii, zwłaszcza na początku cyklu blinatumomabu. Dodatkowo deksametazon stosowany w premedykacji przed blinatumomabem może razem z sargramostymem zwiększać ryzyko leukocytozy[1]. Brak opublikowanych badań ani opisów przypadków potwierdzających klinicznie istotny skutek tego połączenia.

Mechanizm

Możliwe sumowanie działań niepożądanych o podłożu cytokinowym. W pierwszych dniach leczenia blinatumomabem dochodzi do krótkotrwałego uwalniania cytokin[2]. Sargramostym jest rekombinowanym ludzkim GM-CSF, czyli cytokiną prozapalną, a GM-CSF uczestniczy w rozwoju zespołu uwalniania cytokin po terapiach aktywujących limfocyty T. Sargramostym może sam wywoływać gorączkę, zatrzymanie płynów i przesiąkanie włośniczek, które nakładają się na objawy reakcji cytokinowej po blinatumomabie. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, ponieważ sargramostym jest białkiem, a nie substratem CYP450 o wąskim indeksie terapeutycznym.

Monitorować

  • temperatura ciała
  • ciśnienie tętnicze i tętno
  • masa ciała i obrzęki
  • saturacja i duszność
  • morfologia krwi z rozmazem (leukocytoza)
  • objawy neurologiczne

Kiedy ocena się zmienia

Sargramostym włączany w pierwszych dniach cyklu blinatumomabu lub w trakcie reakcji cytokinowejkolejność włączenia · blinatumomabryzyko rośnieRyzyko nakładania się toksyczności cytokinowej jest największe na początku cyklu blinatumomabu i po zwiększeniu jego dawki. Jeśli to możliwe, sargramostym włącz po ustąpieniu wczesnej reakcji cytokinowej.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Blincyto 38,5 mcg, proszek do przygotowania koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/blincyto-100358980/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuSargramostym+ BortezomibPołączenie można stosować, jeśli lekarz prowadzący uzna podanie czynnika wzrostu za potrzebne, ale wymaga ono obserwacji układu oddechowego, ciśnienia tętniczego i bilansu płynów.Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem lekarza i od razu zgłoś mu duszność, obrzęki albo zawroty głowy.nieznanyteoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem lekarza i od razu zgłoś mu duszność, obrzęki albo zawroty głowy.

Te dwa leki nie zmieniają wzajemnie swojego stężenia we krwi. Oba mogą jednak czasem powodować duszność, obrzęki lub spadki ciśnienia, więc razem takie objawy mogą być nieco silniejsze. Lekarz będzie zlecał ci regularne badania krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • duszność lub nowy, uporczywy kaszel
  • ból w klatce piersiowej
  • obrzęki nóg lub szybki przyrost masy ciała
  • zawroty głowy lub omdlenie przy wstawaniu
  • gorączka
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, jeśli lekarz prowadzący uzna podanie czynnika wzrostu za potrzebne, ale wymaga ono obserwacji układu oddechowego, ciśnienia tętniczego i bilansu płynów. Przy dołączeniu kortykosteroidów należy kontrolować liczbę leukocytów[1]. Nowe lub nasilające się objawy płucne wymagają pilnej diagnostyki, bo ostra rozlana naciekowa choroba płuc wyklucza dalsze stosowanie bortezomibu[2].

Skutek kliniczny

Teoretycznie możliwe jest nasilenie duszności, obrzęków, wysięku w opłucnej lub osierdziu oraz spadków ciśnienia tętniczego. W schematach z deksametazonem może wystąpić nadmierna leukocytoza.

Mechanizm

Bezpośredniej interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, bo sargramostym jest białkiem rekombinowanym i nie podlega metabolizmowi przez cytochrom P450, a bortezomib jest tylko słabym inhibitorem izoenzymów CYP[3]. Możliwe jest natomiast sumowanie działań niepożądanych ze strony płuc, osierdzia i układu krążenia. Bortezomibu nie stosuje się u chorych z ostrą rozlaną naciekową chorobą płuc i osierdzia[4], a sargramostym może powodować zatrzymanie płynów, duszność i niedociśnienie, szczególnie po pierwszych podaniach. Jeśli schemat leczenia obejmuje kortykosteroidy, na przykład deksametazon, zwiększa się ryzyko leukocytozy[1].

Metabolizm i transportery

  • Bortezomib: słaby inhibitor CYP1A2[5], słaby inhibitor CYP2C19[5], słaby inhibitor CYP2C9[5], słaby inhibitor CYP2D6[5], słaby inhibitor CYP3A4[5], substrat CYP1A2[5], substrat CYP2C19[5], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[5], substrat CYP3A4[5]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem, w tym liczba leukocytów
  • ciśnienie tętnicze, także w pozycji stojącej
  • objawy oddechowe i saturacja
  • masa ciała i obrzęki

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bortezomib Fresenius Kabi 3,5 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bortezomib-fresenius-kabi-100429711/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bortezomib Hospira 3,5 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bortezomib-hospira-100381803/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bortezomib Accord 3,5 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bortezomib-accord-100351601/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bortezomib Hospira. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bortezomib-hospira-100381803/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuSargramostym+ TrastuzumabPołączenie można stosować bez zmiany dawek, ale należy kontrolować czynność serca i objawy zatrzymania płynów.Nie przerywaj leczenia samodzielnie, ale jeśli pojawi się duszność, obrzęki nóg albo szybki przyrost masy ciała, jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Nie przerywaj leczenia samodzielnie, ale jeśli pojawi się duszność, obrzęki nóg albo szybki przyrost masy ciała, jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem.

Te dwa leki zwykle można stosować razem. Oba mogą jednak obciążać serce i sprzyjać zatrzymywaniu wody w organizmie, dlatego warto zwracać uwagę na samopoczucie. Ryzyko jest większe, jeśli chorujesz na serce lub płuca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • duszność, zwłaszcza w spoczynku lub w pozycji leżącej
  • obrzęki kostek i nóg
  • szybki przyrost masy ciała w ciągu kilku dni
  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • nadmierne zmęczenie przy niewielkim wysiłku
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować bez zmiany dawek, ale należy kontrolować czynność serca i objawy zatrzymania płynów. U pacjentów z obniżoną frakcją wyrzutową, niewydolnością serca lub istotną chorobą płuc warto ocenić bilans płynów i masę ciała przed włączeniem sargramostymu i w trakcie leczenia. Nasilenie duszności, obrzęków lub kołatania serca wymaga pilnej oceny lekarskiej.

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie objawów przeciążenia płynami, duszności lub objawów niewydolności serca, zwłaszcza u pacjentów z wcześniej obniżoną frakcją wyrzutową lewej komory. Trastuzumab jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką dusznością spoczynkową z powodu zaawansowanej choroby nowotworowej lub wymagających tlenoterapii.[1][2]

Mechanizm

Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna – trastuzumab jest przeciwciałem monoklonalnym, a sargramostym rekombinowaną cytokiną, które są eliminowane drogą katabolizmu białek, a nie przez enzymy wątrobowe czy transportery. Możliwe jest teoretyczne sumowanie działań niepożądanych ze strony układu krążenia i oddechowego – trastuzumab może upośledzać czynność lewej komory serca, a sargramostym może powodować zatrzymanie płynów, obrzęki, duszność i zaburzenia rytmu serca. Teoretycznie GM-CSF może też nasilać aktywność komórek efektorowych odpowiedzialnych za cytotoksyczność zależną od przeciwciał, ale nie przekłada się to na udowodnioną korzyść kliniczną.

Monitorować

  • frakcja wyrzutowa lewej komory (echokardiografia) zgodnie z harmonogramem leczenia trastuzumabem
  • masa ciała i obrzęki obwodowe
  • duszność i saturacja
  • częstość i rytm serca

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zercepac 150 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zercepac-100439371/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Herzuma 150 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/herzuma-100402037/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuSargramostym+ RytuksymabPołączenie można stosować, ale nie należy rozpoczynać sargramostymu w dniu infuzji rytuksymabu, aby nie nakładały się reakcje ogólnoustrojowe.Powiedz lekarzowi i pielęgniarce, że dostajesz oba leki, i od razu zgłaszaj każde złe samopoczucie w trakcie lub po podaniu.szybki (godziny)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Powiedz lekarzowi i pielęgniarce, że dostajesz oba leki, i od razu zgłaszaj każde złe samopoczucie w trakcie lub po podaniu.

Te dwa leki nie zmieniają wzajemnie swojego działania w organizmie w sposób, który wymagałby zmiany dawek. Oba mogą jednak wywoływać podobne reakcje, takie jak spadek ciśnienia, dreszcze, gorączka czy duszność, więc przyjmowane blisko siebie mogą je nasilać. Lekarz zwykle zleca badania krwi, aby sprawdzać liczbę białych krwinek.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zawroty głowy lub omdlenie
  • duszność lub świszczący oddech
  • gorączka i dreszcze
  • nagłe zaczerwienienie twarzy
  • obrzęki nóg lub szybki przyrost masy ciała
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie, PD – synergizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale nie należy rozpoczynać sargramostymu w dniu infuzji rytuksymabu, aby nie nakładały się reakcje ogólnoustrojowe. U pacjenta z ciężką mielosupresją wymagającą sargramostymu rytuksymabu nie stosuje się w stanie silnie obniżonej odporności ani przy czynnym, ciężkim zakażeniu[1]. Przy premedykacji kortykosteroidem kontroluj morfologię krwi z rozmazem ze względu na ryzyko leukocytozy[2].

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie reakcji ogólnoustrojowych, takich jak spadek ciśnienia, duszność, gorączka i dreszcze, gdy podania obu leków się nakładają. Możliwa nadmierna leukocytoza przy jednoczesnym stosowaniu kortykosteroidów. Brak potwierdzonych ciężkich skutków samego połączenia.

Mechanizm

Nie ma interakcji farmakokinetycznej, bo oba leki są białkami usuwanymi drogami niezależnymi od enzymów wątrobowych i nerkowych transporterów. Możliwe jest sumowanie działań niepożądanych, ponieważ rytuksymab wywołuje reakcje związane z infuzją, a sargramostym może powodować reakcję po pierwszej dawce ze spadkiem ciśnienia, zaczerwienieniem i dusznością oraz zatrzymanie płynów. Sargramostym pobudza neutrofile, monocyty i makrofagi, co teoretycznie nasila zależną od przeciwciał cytotoksyczność komórkową i działanie rytuksymabu, ale korzyść kliniczna nie została potwierdzona. Kortykosteroidy podawane w premedykacji przed rytuksymabem zwiększają ryzyko leukocytozy w trakcie leczenia sargramostymem[2].

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze i tętno w trakcie oraz po podaniu
  • objawy reakcji infuzyjnej (gorączka, dreszcze, duszność, zaczerwienienie)
  • morfologia krwi z rozmazem (leukocytoza, neutropenia)
  • objawy zatrzymania płynów (obrzęki, przyrost masy ciała, duszność)
  • objawy zakażenia

Kiedy ocena się zmienia

Ten sam dzień co infuzja rytuksymabuodstep · sargramostymryzyko rośniePodanie pierwszej dawki sargramostymu w dniu infuzji rytuksymabu zwiększa ryzyko nakładania się reakcji ogólnoustrojowych i utrudnia ustalenie, który lek je wywołał. Rozdziel podania i monitoruj ciśnienie tętnicze.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego MabThera 10 mg/ml (100 mg), koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mabthera-100086903/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuSargramostym+ IksazomibPołączenie można stosować, jeśli decyzję podejmuje lekarz prowadzący leczenie hematologiczne, z regularną kontrolą morfologii krwi z rozmazem.Rób zlecone badania krwi i powiedz lekarzowi prowadzącemu, że przyjmujesz oba leki.nieznanyteoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Rób zlecone badania krwi i powiedz lekarzowi prowadzącemu, że przyjmujesz oba leki.

Te dwa leki zwykle można stosować razem, ale oba wpływają na krwinki. Jeden z nich może obniżać liczbę białych krwinek i płytek, a drugi pobudza szpik do wytwarzania białych krwinek. Lekarz musi sprawdzać twoje wyniki krwi, żeby dobrze ocenić działanie obu leków.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • łatwe siniaczenie lub krwawienie z nosa i dziąseł
  • nietypowe zmęczenie lub osłabienie
  • ból kości
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, jeśli decyzję podejmuje lekarz prowadzący leczenie hematologiczne, z regularną kontrolą morfologii krwi z rozmazem. Gdy sargramostym podaje się z iksazomibem i deksametazonem, należy zwracać uwagę na nadmierny wzrost liczby leukocytów.[1] Termin podania sargramostymu względem dni przyjmowania iksazomibu warto uzgodnić z hematologiem.

Skutek kliniczny

Skutek kliniczny nie jest poznany. Możliwe są wahania liczby leukocytów, w tym leukocytoza przy jednoczesnym stosowaniu deksametazonu, oraz trudniejsza ocena głębokości neutropenii i małopłytkowości wywołanej iksazomibem.

Mechanizm

Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna. Iksazomib nie hamuje ani nie pobudza enzymów CYP i nie hamuje białek transportowych, więc nie przewiduje się, aby zmieniał stężenia innych leków.[2] Sargramostym jest białkiem i nie jest metabolizowany przez enzymy wątrobowe. Możliwe jest jedynie przeciwstawne działanie na szpik – iksazomib wywołuje małopłytkowość i neutropenię, a sargramostym pobudza wytwarzanie granulocytów i monocytów. Teoretycznie pobudzenie dzielących się komórek prekursorowych szpiku w czasie przyjmowania leku hamującego szpik może zwiększać ich wrażliwość na jego działanie. Iksazomib stosuje się z deksametazonem, a jednoczesne stosowanie sargramostymu z kortykosteroidami może zwiększać ryzyko leukocytozy.[1]

Metabolizm i transportery

  • Iksazomib: substrat CYP1A2[3], substrat CYP2B6[3], substrat CYP2C19[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP2C9[3], substrat CYP2D6[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem – liczba leukocytów i neutrofili
  • liczba płytek krwi
  • objawy zakażenia i krwawienia

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ninlaro 2,3 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ninlaro-100381826/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ninlaro. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/ninlaro-100381826/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuSargramostym+ LenalidomidPołączenie można stosować, jeśli jest wskazanie do wsparcia granulopoezy, ale wymaga ono kontroli morfologii i czujności w kierunku zakrzepicy.Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem lekarza, nie pomijaj leku przeciwzakrzepowego, jeśli go masz przepisany, i zgłaszaj się na zlecone badania krwi.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem lekarza, nie pomijaj leku przeciwzakrzepowego, jeśli go masz przepisany, i zgłaszaj się na zlecone badania krwi.

Te dwa leki można stosować razem. Drugi z nich pomaga szpikowi odbudować białe krwinki, których liczba może spadać podczas leczenia lenalidomidem. Lenalidomid zwiększa ryzyko powstawania zakrzepów, a to połączenie może je nieco nasilić. Twój lekarz będzie zlecał regularne badania krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • ból, obrzęk, zaczerwienienie lub ucieplenie łydki albo całej nogi
  • nagła duszność, ból w klatce piersiowej lub kaszel z krwią
  • szybko narastające obrzęki lub nagły przyrost masy ciała
  • gorączka lub dreszcze
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, jeśli jest wskazanie do wsparcia granulopoezy, ale wymaga ono kontroli morfologii i czujności w kierunku zakrzepicy. Utrzymaj profilaktykę przeciwzakrzepową przewidzianą dla leczenia lenalidomidem. Zachowaj szczególną ostrożność u chorych na szpiczaka mnogiego leczonych jednocześnie deksametazonem.[1] Regularnie kontroluj morfologię krwi z rozmazem, aby uniknąć nadmiernej leukocytozy. Obserwuj chorego w kierunku obrzęków i przyrostu masy ciała.

Skutek kliniczny

Najbardziej prawdopodobny skutek to szybszy powrót liczby neutrofili i mniejsze ryzyko zakażeń w czasie leczenia lenalidomidem. Możliwe jest teoretyczne zwiększenie ryzyka zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej, zwłaszcza u chorych na szpiczaka mnogiego leczonych jednocześnie deksametazonem. Możliwe są też nadmierna leukocytoza oraz zatrzymanie płynów związane z sargramostymem.

Mechanizm

Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna. Lenalidomid nie indukuje enzymów cytochromu P450, a sargramostym jako białko rekombinowane nie jest metabolizowany przez te enzymy. Interakcja ma charakter farmakodynamiczny. Sargramostym pobudza szpik do wytwarzania granulocytów i monocytów, przez co przeciwdziała neutropenii wywołanej lenalidomidem. Jest to efekt pożądany, a nie szkodliwy. Teoretycznie oba leki mogą sumować ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych, ponieważ lenalidomid zwiększa to ryzyko, a czynniki wzrostu krwiotworzenia mogą je dodatkowo nasilać. Lenalidomidu nie łączy się bez ostrożności z czynnikami wpływającymi na erytropoezę ani z innymi lekami zwiększającymi ryzyko zakrzepicy u chorych na szpiczaka mnogiego leczonych jednocześnie deksametazonem.[1] Sargramostym nie jest czynnikiem erytropoetycznym, więc to zalecenie dotyczy go tylko pośrednio, jako leku o możliwym działaniu prozakrzepowym.

Metabolizm i transportery

  • Lenalidomid: substrat P-gp[2]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem (neutrofile, leukocyty, płytki krwi)
  • objawy zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej
  • obrzęki i masa ciała

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lenalidomide Accord 2,5 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lenalidomide-accord-100411250/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lenalidomide Accord. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/lenalidomide-accord-100411250/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuSargramostym+ MidostaurynaPołączenie można stosować, jeżeli wynika z decyzji hematologa, z czujnością na sumujące się działania niepożądane.Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, i od razu zgłoś mu duszność, kaszel, obrzęki lub szybki przyrost masy ciała.nieznanyteoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, i od razu zgłoś mu duszność, kaszel, obrzęki lub szybki przyrost masy ciała.

Nie wiadomo, aby te dwa leki wpływały na siebie w groźny sposób. Oba mogą jednak powodować podobne objawy uboczne, na przykład zatrzymanie wody w organizmie, obrzęki czy duszność. Przy ich łączeniu te objawy mogą się nasilić, dlatego warto zwracać na nie uwagę.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • duszność lub uczucie braku powietrza
  • nowy lub nasilający się kaszel
  • obrzęki nóg, rąk lub twarzy
  • szybki przyrost masy ciała
  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • gorączka
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm, PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, jeżeli wynika z decyzji hematologa, z czujnością na sumujące się działania niepożądane. Należy kontrolować morfologię z rozmazem, masę ciała i obrzęki oraz objawy ze strony układu oddechowego i serca. Przy pojawieniu się duszności, narastających obrzęków lub kaszlu należy pilnie ocenić pacjenta pod kątem toksyczności płucnej i zatrzymania płynów.

Skutek kliniczny

Brak danych klinicznych o istotnym wpływie połączenia na skuteczność lub bezpieczeństwo. Teoretycznie można oczekiwać nasilenia obrzęków, wysięków lub duszności oraz trudniejszej oceny odpowiedzi hematologicznej.

Mechanizm

Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna. Midostauryna jest intensywnie metabolizowana w wątrobie, głównie przez CYP3A4[1]. Sargramostym jest rekombinowanym białkiem (ludzki GM-CSF), które nie jest metabolizowane przez cytochrom P450 i nie wpływa istotnie na jego aktywność. Teoretycznie możliwe jest przeciwstawne działanie farmakodynamiczne – midostauryna jako inhibitor kinaz (m.in. FLT3 i KIT) hamuje proliferację komórek szpiku, a sargramostym pobudza mielopoezę, w tym potencjalnie komórki linii mieloidalnej, także nowotworowe. Możliwe jest również sumowanie działań niepożądanych obu leków, zwłaszcza zatrzymania płynów, obrzęków, objawów płucnych i zaburzeń kardiologicznych.

Metabolizm i transportery

  • Midostauryna: słaby inhibitor BCRP[2], inhibitor CYP1A2[2], inhibitor CYP2E1[2], induktor CYP1A2[2], słaby induktor CYP2B6[2], induktor CYP3A4[2], wrażliwy substrat CYP3A4[2]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem
  • masa ciała i obrzęki
  • objawy oddechowe (duszność, kaszel, saturacja)
  • tętno i rytm serca

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Rydapt 25 mg, kapsułki miękkie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/rydapt-100392385/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Rydapt. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/rydapt-100392385/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuSargramostym+ NiraparybPołączenie można stosować pod nadzorem onkologa z regularną kontrolą pełnej morfologii krwi.Wykonuj zlecone badania krwi w terminie i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę, krwawienia lub silne osłabienie.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Wykonuj zlecone badania krwi w terminie i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę, krwawienia lub silne osłabienie.

Niraparyb może osłabiać pracę szpiku kostnego i obniżać liczbę krwinek. Sargramostym działa odwrotnie i pobudza szpik do wytwarzania niektórych krwinek białych. Takie połączenie stosuje się tylko pod kontrolą lekarza onkologa, który ocenia wyniki badań krwi. Nie wiadomo dokładnie, jak te leki wpływają na siebie nawzajem, dlatego ważne są regularne badania.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • częste infekcje
  • siniaki bez wyraźnej przyczyny
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • krew w moczu lub stolcu
  • silne zmęczenie i bladość
  • duszność przy niewielkim wysiłku
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować pod nadzorem onkologa z regularną kontrolą pełnej morfologii krwi. Neutropenię wywołaną niraparybem leczy się przede wszystkim przerwaniem podawania lub zmniejszeniem dawki niraparybu, a decyzję o dołączeniu sargramostymu podejmuje lekarz prowadzący leczenie onkologiczne. W czasie stosowania sargramostymu oceniaj nie tylko liczbę neutrofili, ale również płytki krwi i hemoglobinę, bo poprawa jednej linii nie oznacza ustąpienia mielotoksyczności niraparybu. Przy utrzymujących się cytopeniach lub nieprawidłowym rozmazie krwi należy rozważyć konsultację hematologiczną w kierunku zespołu mielodysplastycznego.

Skutek kliniczny

Możliwe jest osłabienie odpowiedzi na sargramostym przy trwającej mielotoksyczności niraparybu albo nieprzewidywalny przebieg cytopenii. Odpowiedź granulocytarna na sargramostym może też maskować narastającą małopłytkowość lub niedokrwistość wywołaną niraparybem. Oba leki wiążą się z obawą o rozwój zespołu mielodysplastycznego i ostrej białaczki szpikowej w terapii onkologicznej, ale nie wykazano, że ich łączenie to ryzyko zwiększa. Brak badań klinicznych i opisów przypadków dotyczących tego połączenia.

Mechanizm

Interakcja jest wyłącznie teoretyczna i farmakodynamiczna, a oba leki działają na szpik kostny w przeciwnych kierunkach. Niraparyb jako inhibitor PARP hamuje hematopoezę i często wywołuje małopłytkowość, niedokrwistość oraz neutropenię. Sargramostym jako czynnik wzrostu kolonii granulocytów i makrofagów pobudza proliferację i różnicowanie progenitorów linii mieloidalnej. Pobudzenie szybko dzielących się progenitorów przy ciągłej ekspozycji na lek mielotoksyczny może teoretycznie zwiększać ich wrażliwość na uszkodzenie. Mechanizm farmakokinetyczny nie jest oczekiwany, bo sargramostym jest białkiem rekombinowanym i nie wpływa na enzymy metabolizujące ani transportery niraparybu.

Metabolizm i transportery

  • Niraparyb: inhibitor BCRP[1], inhibitor MATE1[1], inhibitor MATE2-K[1], inhibitor P-gp[1], induktor CYP1A2[1], substrat BCRP[1], substrat P-gp[1]

Monitorować

  • pełna morfologia krwi z rozmazem
  • liczba płytek krwi
  • stężenie hemoglobiny
  • bezwzględna liczba neutrofili
  • objawy zakażenia i gorączka
  • objawy krwawienia

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zejula. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zejula-100398198/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuSargramostym+ OlaparybPołączenie można stosować pod kontrolą morfologii krwi z rozmazem.Powiedz onkologowi, że przyjmujesz oba leki, rób zlecone badania krwi i nie zmieniaj dawek na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Powiedz onkologowi, że przyjmujesz oba leki, rób zlecone badania krwi i nie zmieniaj dawek na własną rękę.

Olaparyb może zmniejszać liczbę krwinek, a sargramostym pobudza szpik do ich wytwarzania. Leki te działają więc na krew w przeciwnych kierunkach. Nie wiadomo, czy ma to znaczenie w praktyce, ale lekarz powinien wiedzieć, że przyjmujesz oba leki, i regularnie sprawdzać twoje wyniki krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, dreszcze lub inne objawy zakażenia
  • nietypowe siniaki lub krwawienia
  • duże zmęczenie, bladość lub duszność
  • częste zakażenia
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować pod kontrolą morfologii krwi z rozmazem. Decyzję o włączeniu sargramostymu u pacjenta leczonego olaparybem podejmuje onkolog lub hematolog, który ocenia, czy cytopenia wymaga raczej przerwy lub zmiany dawki olaparybu. Uporczywe lub nietypowe zmiany w morfologii wymagają pilnej konsultacji hematologicznej.

Skutek kliniczny

Możliwa słabsza lub opóźniona odpowiedź leukocytów na sargramostym oraz utrudniona ocena morfologii krwi, w tym rozpoznanie cytopenii spowodowanej olaparybem. Brak danych klinicznych potwierdzających istotny skutek.

Mechanizm

Leki działają w przeciwnych kierunkach na szpik. Olaparyb hamuje czynność szpiku, a w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi to działanie nasila się i trwa dłużej[1]. Sargramostym pobudza namnażanie i dojrzewanie komórek linii mieloidalnej. Teoretycznie ciągła ekspozycja na lek mielosupresyjny może osłabić odpowiedź szpiku na czynnik wzrostu. Olaparyb nie należy do leków zwiększających liczbę leukocytów, więc nie dotyczy go ryzyko nasilonej leukocytozy opisane przy sargramostymie[2]. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, ponieważ sargramostym jest białkiem i nie jest metabolizowany przez CYP3A ani nie wpływa na transportery, przez które działa olaparyb.

Metabolizm i transportery

  • Olaparyb: inhibitor BCRP[3], słaby inhibitor CYP3A4[3], inhibitor MATE1[3], inhibitor MATE2-K[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C9[3], induktor CYP3A4[3], induktor P-gp[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem
  • liczba neutrofilów i leukocytów
  • hemoglobina i płytki krwi
  • objawy zakażenia i krwawienia

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lynparza 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lynparza-100405930/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lynparza. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/lynparza-100405930/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuSargramostym+ PalbocyklibPołączenie można stosować pod kontrolą lekarza prowadzącego, który powinien wiedzieć o obu lekach.Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie onkologiczne, że przyjmujesz oba leki, i wykonuj badania krwi w zaleconych terminach.nieznanyteoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie onkologiczne, że przyjmujesz oba leki, i wykonuj badania krwi w zaleconych terminach.

Te leki działają na szpik w przeciwnych kierunkach – jeden może obniżać liczbę białych krwinek, a drugi ją podnosi. Nie wiadomo, czy ma to znaczenie w praktyce. Wyniki badań krwi mogą być przez to trudniejsze do oceny dla lekarza.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła albo inne objawy zakażenia
  • nietypowe, silne zmęczenie
  • duszność lub kaszel
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować pod kontrolą lekarza prowadzącego, który powinien wiedzieć o obu lekach. Wyniki morfologii z rozmazem należy interpretować z uwzględnieniem podawania sargramostymu, szczególnie przy decyzjach o kolejnym cyklu palbocyklibu.

Skutek kliniczny

Teoretycznie palbocyklib może osłabiać odpowiedź szpiku na sargramostym, a sargramostym może podwyższać liczbę neutrofili i utrudniać ocenę neutropenii, na podstawie której przerywa się lub zmniejsza dawkę palbocyklibu. Brak danych klinicznych o istotnych skutkach tego połączenia.

Mechanizm

Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna. Palbocyklib jest metabolizowany głównie przez CYP3A i sulfotransferazę SULT2A1[1], a sargramostym jest rekombinowanym białkiem, które nie korzysta z tych dróg. Możliwa jest natomiast przeciwstawna interakcja farmakodynamiczna na poziomie szpiku. Palbocyklib hamuje kinazy CDK4/6 i proliferację prekursorów mieloidalnych, co powoduje neutropenię, a sargramostym jako czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów i makrofagów pobudza ich namnażanie. Zwiększone ryzyko leukocytozy dotyczy łączenia sargramostymu z lekami, które same wywołują leukocytozę[2], a palbocyklib do nich nie należy.

Metabolizm i transportery

  • Palbocyklib: inhibitor BCRP[3], słaby inhibitor CYP3A4[3], inhibitor P-gp[3], substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem i bezwzględną liczbą neutrofili
  • objawy zakażenia (gorączka, dreszcze)
  • objawy ze strony układu oddechowego

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ibrance 75 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ibrance-100379982/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ibrance. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/ibrance-100379982/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuSargramostym+ PanobinostatPołączenie można stosować pod kontrolą morfologii krwi z rozmazem.Przyjmuj oba leki dokładnie według zaleceń lekarza, wykonuj zlecone badania krwi i zgłoś się do lekarza, gdy zauważysz niepokojące objawy.nieznanyteoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Przyjmuj oba leki dokładnie według zaleceń lekarza, wykonuj zlecone badania krwi i zgłoś się do lekarza, gdy zauważysz niepokojące objawy.

Te dwa leki działają na szpik w przeciwny sposób – jeden może zmniejszać liczbę krwinek, drugi pobudza ich wytwarzanie. Nie wiadomo, czy razem szkodzą, ale mogą utrudniać ocenę wyników badań krwi. Lek na szpiczaka przyjmuje się zwykle razem ze sterydem, a steryd z drugim lekiem może nadmiernie zwiększać liczbę białych krwinek. Dlatego lekarz będzie regularnie sprawdzał twoją morfologię.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, dreszcze lub inne objawy zakażenia
  • siniaki, krwawienie z nosa lub dziąseł
  • obrzęki nóg, szybki przyrost masy ciała lub duszność
  • silne zmęczenie lub osłabienie
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować pod kontrolą morfologii krwi z rozmazem. Sargramostym u chorego leczonego panobinostatem włącza i dawkuje lekarz prowadzący leczenie przeciwnowotworowe, uwzględniając harmonogram cyklu i jednoczesne podawanie deksametazonu. Pacjenta należy poinformować o objawach zakażenia, krwawienia i zatrzymania płynów.

Skutek kliniczny

Brak potwierdzonych klinicznie skutków tego połączenia. Teoretycznie możliwe są nieprzewidywalne wahania liczby leukocytów – zarówno leukocytoza przy jednoczesnym stosowaniu deksametazonu, jak i słabsza od oczekiwanej odpowiedź na czynnik wzrostu.

Mechanizm

Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna. Panobinostat jest metabolizowany w około 40% przez CYP3A4 i jest substratem P-gp[1], a sargramostym jako rekombinowane białko nie wpływa na te szlaki. Możliwa jest natomiast interakcja farmakodynamiczna o kierunku przeciwnym. Panobinostat hamuje czynność szpiku, a sargramostym pobudza wytwarzanie granulocytów i makrofagów, co utrudnia ocenę morfologii krwi. Teoretycznie pobudzone, szybko dzielące się komórki progenitorowe szpiku mogą być bardziej wrażliwe na leki hamujące szpik. Panobinostat stosuje się z deksametazonem[1], a jednoczesne podawanie sargramostymu i kortykosteroidów może zwiększać ryzyko leukocytozy[2].

Metabolizm i transportery

  • Panobinostat: słaby inhibitor CYP2D6[3], słaby induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem – liczba leukocytów, neutrofili i płytek krwi
  • objawy zakażenia, w tym gorączka
  • objawy krwawienia
  • obrzęki i przyrost masy ciała

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Farydak 10 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/farydak-100350004/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Farydak. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/farydak-100350004/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuSargramostym+ Peginterferon alfa-2aPołączenie można stosować, jeśli istnieje wskazanie.Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem lekarza, rób zlecone badania krwi i powiedz lekarzowi, jeśli gorączka lub bóle będą silniejsze niż zwykle.nieznanyteoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem lekarza, rób zlecone badania krwi i powiedz lekarzowi, jeśli gorączka lub bóle będą silniejsze niż zwykle.

Oba leki pobudzają układ odpornościowy i każdy z nich może wywoływać gorączkę, dreszcze oraz bóle mięśni i kości. Przyjmowane razem mogą nasilać te objawy. Wpływają też na liczbę białych krwinek, dlatego lekarz będzie regularnie zlecał badanie krwi. Nie opisano poważnych skutków tego połączenia.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wysoka gorączka lub dreszcze utrzymujące się dłużej niż zwykle
  • silne bóle mięśni lub kości
  • obrzęki nóg, szybki przyrost masy ciała lub duszność
  • nasilenie objawów choroby autoimmunologicznej, np. bólów stawów lub zmian na skórze
  • częste infekcje, łatwe powstawanie siniaków lub krwawienia
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie, PD – antagonizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, jeśli istnieje wskazanie. Należy monitorować morfologię krwi z rozmazem w odstępach przyjętych dla każdego z leków oraz oceniać nasilenie objawów grypopodobnych. Pacjenta trzeba poinformować o możliwym nasileniu gorączki, bólów mięśni i kości oraz obrzęków. U chorych z chorobą autoimmunologiczną w wywiadzie wskazana jest szczególna czujność.

Skutek kliniczny

Możliwe jest nasilenie gorączki, dreszczy, bólów mięśni i kości, zmęczenia oraz zatrzymania płynów. U osób z predyspozycją może dojść do zaostrzenia chorób autoimmunologicznych. Przeciwstawny wpływ na szpik utrudnia interpretację morfologii krwi. Nie opisano poważnych skutków klinicznych tego połączenia.

Mechanizm

Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna. Sargramostym jest białkiem rekombinowanym, które nie jest metabolizowane przez cytochrom P450. Peginterferon alfa-2a hamuje izoenzym CYP1A2, ale nie wpływa na izoenzymy 3A4, 2C9, 2C19 i 2D6[1]. Możliwa jest interakcja farmakodynamiczna. Oba leki są cytokinami pobudzającymi układ odpornościowy, więc ich działania niepożądane o podłożu zapalnym i immunologicznym mogą się sumować. Dotyczy to gorączki, objawów grypopodobnych, bólów mięśni i kości, zmęczenia oraz zaostrzenia chorób autoimmunologicznych. Na szpik oba leki działają przeciwstawnie. Peginterferon obniża liczbę neutrofilów i płytek, a sargramostym pobudza wytwarzanie granulocytów i monocytów. Sargramostym zwiększa ryzyko leukocytozy w połączeniu z lekami, które same ją wywołują, np. kortykosteroidami, innymi czynnikami wzrostu kolonii lub litem[2]. Peginterferon alfa-2a do tej grupy nie należy.

Metabolizm i transportery

  • Peginterferon alfa-2a: słaby inhibitor CYP1A2[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem (neutrofile, leukocyty, płytki krwi)
  • temperatura ciała i objawy grypopodobne
  • masa ciała i obrzęki
  • objawy zaostrzenia chorób autoimmunologicznych, w tym czynność tarczycy

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Pegasys 180 mcg/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/pegasys-100112606/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Pegasys. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/pegasys-100112606/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuSargramostym+ PonatynibPołączenie można stosować, jeśli lekarz prowadzący leczenie białaczki zna wskazanie do sargramostymu.Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie białaczki o obu lekach i zgłoś mu obrzęki, szybki przyrost masy ciała lub duszność.nieznanyteoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie białaczki o obu lekach i zgłoś mu obrzęki, szybki przyrost masy ciała lub duszność.

Te leki zwykle nie wpływają na siebie nawzajem w organizmie. Oba mogą jednak czasem powodować zatrzymanie wody, obrzęki lub obciążać serce, a przy łącznym stosowaniu te objawy mogą się nasilić. Lekarz leczący twoją chorobę krwi powinien wiedzieć, że przyjmujesz oba leki.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • obrzęki nóg lub twarzy
  • szybki przyrost masy ciała
  • duszność lub trudność w oddychaniu
  • ból w klatce piersiowej
  • gorączka lub nietypowe zmęczenie
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, jeśli lekarz prowadzący leczenie białaczki zna wskazanie do sargramostymu. Przed włączeniem i w trakcie leczenia należy kontrolować morfologię krwi z rozmazem, ciśnienie tętnicze, masę ciała i objawy zatrzymania płynów. U pacjentów z niewydolnością serca lub chorobą naczyń należy szczególnie uważnie obserwować objawy kardiologiczne.

Skutek kliniczny

Brak potwierdzonych w badaniach skutków klinicznych tego połączenia. Możliwe jest nasilenie obrzęków, przyrostu masy ciała, duszności lub objawów niewydolności serca u pacjentów z obciążeniem sercowo-naczyniowym. Teoretycznie możliwe jest zaburzenie oceny odpowiedzi hematologicznej na leczenie ponatynibem.

Mechanizm

Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać. Ponatynib jest metabolizowany przez CYP3A4 i hamuje in vitro P-gp oraz BCRP[1]. Sargramostym jest rekombinowanym białkiem, które nie jest substratem tych szlaków. Dane o interakcjach sargramostymu z innymi lekami są ograniczone, a zwiększone ryzyko leukocytozy dotyczy łączenia go z lekami, które same ją wywołują, do których ponatynib nie należy[2]. Teoretycznie oba leki mogą sumować działania niepożądane ze strony układu krążenia, zwłaszcza zatrzymanie płynów i obrzęki. Sargramostym jako czynnik wzrostu linii mieloidalnej może też teoretycznie pobudzać klon białaczkowy, przeciwko któremu działa ponatynib.

Metabolizm i transportery

  • Ponatynib: inhibitor BCRP[3], inhibitor P-gp[3], substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem
  • ciśnienie tętnicze
  • masa ciała i obrzęki
  • objawy niewydolności serca (duszność, tolerancja wysiłku)

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Iclusig 15 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/iclusig-100310594/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Iclusig. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/iclusig-100310594/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuSargramostym+ RybocyklibPołączenie można stosować, ale decyzję o podaniu sargramostymu choremu leczonemu rybocyklibem powinien podjąć onkolog prowadzący.Powiedz lekarzowi onkologowi, że przyjmujesz oba leki, i wykonuj badania krwi w zaleconych terminach.nieznanyteoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Powiedz lekarzowi onkologowi, że przyjmujesz oba leki, i wykonuj badania krwi w zaleconych terminach.

Rybocyklib może obniżać liczbę białych krwinek, a sargramostym ją podnosi. Leki te mogą więc wzajemnie zmieniać swoje działanie i utrudniać lekarzowi ocenę wyników krwi. Nie wiadomo, czy ma to znaczenie w praktyce, ale warto na to uważać.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel albo inne objawy infekcji
  • nietypowe, silne zmęczenie
  • ból kości lub mięśni
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale decyzję o podaniu sargramostymu choremu leczonemu rybocyklibem powinien podjąć onkolog prowadzący. Neutropenię wywołaną rybocyklibem prowadzi się przede wszystkim przez przerwę w leczeniu lub zmniejszenie dawki, a nie przez czynniki wzrostu. W razie jednoczesnego stosowania należy częściej kontrolować morfologię krwi z rozmazem i interpretować wyniki z uwzględnieniem działania sargramostymu.

Skutek kliniczny

Nie opisano klinicznych skutków jednoczesnego stosowania. Możliwe jest słabsze działanie sargramostymu na szpik oraz zafałszowanie wyników morfologii krwi, które służą do decyzji o kontynuacji lub zmianie dawki rybocyklibu. Leukocytoza po sargramostymie występuje częściej, gdy chory przyjmuje też inne leki zwiększające liczbę leukocytów, na przykład kortykosteroidy, inne czynniki stymulujące tworzenie kolonii lub lit[1]. Rybocyklib nie należy do tej grupy.

Mechanizm

Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna. Rybocyklib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 i sam hamuje ten enzym[2], a sargramostym jest rekombinowanym białkiem (ludzkim GM-CSF), które nie jest substratem ani inhibitorem CYP3A4. Teoretycznie możliwe jest przeciwstawne działanie na szpik kostny. Rybocyklib jako inhibitor CDK4/6 zatrzymuje cykl komórkowy i zmniejsza liczbę neutrofili, a sargramostym pobudza proliferację i różnicowanie progenitorów linii mieloidalnej. Zahamowanie podziałów przez rybocyklib może osłabiać odpowiedź na sargramostym, a sargramostym może podnosić liczbę leukocytów i utrudniać ocenę neutropenii związanej z rybocyklibem.

Metabolizm i transportery

  • Rybocyklib: inhibitor BCRP[3], słaby inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2E1[3], umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], inhibitor MATE1[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem i bezwzględna liczba neutrofili
  • objawy zakażenia i gorączka
  • leukocytoza w trakcie podawania sargramostymu

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Kisqali 200 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/kisqali-100390647/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Kisqali. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/kisqali-100390647/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuSargramostym+ RukaparybPołączenie można stosować, jeśli lekarz prowadzący uzna to za uzasadnione, przy regularnej kontroli morfologii krwi z rozmazem.Wykonuj zlecone badania krwi i powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie onkologiczne, że przyjmujesz oba leki.nieznanyteoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Wykonuj zlecone badania krwi i powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie onkologiczne, że przyjmujesz oba leki.

Te dwa leki nie wpływają na siebie nawzajem w organizmie w sposób, który zmieniałby ich działanie. Rukaparyb może obniżać liczbę krwinek, a sargramostym pobudza szpik do ich wytwarzania, dlatego wyniki badań krwi mogą być trudniejsze do oceny. Lekarz będzie regularnie sprawdzał twoją morfologię krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • częste infekcje
  • siniaki lub krwawienia bez wyraźnej przyczyny
  • nasilone zmęczenie i bladość
  • duszność
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, jeśli lekarz prowadzący uzna to za uzasadnione, przy regularnej kontroli morfologii krwi z rozmazem. Przed podaniem sargramostymu warto ustalić przyczynę cytopenii u pacjenta leczonego rukaparybem, zwłaszcza gdy utrzymuje się ona długo lub dotyczy kilku linii komórkowych. Wyniki morfologii w czasie leczenia sargramostymem należy interpretować z uwzględnieniem jego działania na leukocyty.

Skutek kliniczny

Nie opisano klinicznie istotnych następstw tego połączenia. Teoretycznie sargramostym może maskować neutropenię wywołaną rukaparybem i utrudniać ocenę przyczyny cytopenii, a także prowadzić do leukocytozy.

Mechanizm

Nie ma podstaw do interakcji farmakokinetycznej. Rukaparyb jest metabolizowany in vitro głównie przez CYP2D6, w mniejszym stopniu przez CYP1A2 i CYP3A4, oraz jest substratem glikoproteiny P i BCRP[1]. Sargramostym jest rekombinowanym białkiem (GM-CSF) i nie podlega metabolizmowi przez enzymy cytochromu P450 ani transportowi przez te białka. Dane o interakcjach sargramostymu są ograniczone, a zwiększone ryzyko leukocytozy dotyczy łączenia z lekami, które same ją wywołują, takimi jak kortykosteroidy, inne czynniki wzrostu kolonii czy lit[2]. Rukaparyb nie wywołuje leukocytozy, natomiast działa mielosupresyjnie, więc oba leki działają na szpik w przeciwnych kierunkach. Sargramostym może zmieniać obraz morfologii krwi, który służy do monitorowania toksyczności hematologicznej rukaparybu, w tym wczesnego rozpoznania zespołu mielodysplastycznego lub ostrej białaczki szpikowej.

Metabolizm i transportery

  • Rukaparyb: słaby inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], słaby inhibitor CYP2C19[3], słaby inhibitor CYP2C8[3], słaby inhibitor CYP2C9[3], słaby inhibitor CYP2D6[3], słaby inhibitor CYP3A4[3], silny inhibitor MATE1[3], silny inhibitor MATE2-K[3], słaby inhibitor OCT2[3], słaby inhibitor P-gp[3], słaby inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], substrat BCRP[3], drugorzędny szlak substrat CYP1A2[3], substrat CYP2D6[3], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem
  • liczba neutrofili i leukocytów
  • liczba płytek krwi i stężenie hemoglobiny

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Rubraca 200 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/rubraca-100418021/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Rubraca. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/rubraca-100418021/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuSargramostym+ RuksolitynibPołączenie można stosować, jeśli lekarz prowadzący uzna je za uzasadnione, ale trzeba się liczyć ze słabszym efektem sargramostymu.Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniami, wykonuj zlecone badania krwi i od razu zgłoś się do lekarza, jeśli pojawi się gorączka lub objawy zakażenia.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniami, wykonuj zlecone badania krwi i od razu zgłoś się do lekarza, jeśli pojawi się gorączka lub objawy zakażenia.

Ruksolitynib może osłabiać działanie zastrzyków z sargramostymu, które mają pobudzać szpik do wytwarzania białych krwinek. Wynika to ze sposobu działania obu leków, ale nie zostało potwierdzone u pacjentów. Ruksolitynib sam może też obniżać liczbę krwinek. Dlatego ważne są regularne badania krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, owrzodzenia w jamie ustnej
  • kaszel, pieczenie przy oddawaniu moczu lub inne objawy zakażenia
  • nietypowe siniaki lub krwawienia
  • duże osłabienie, bladość, duszność
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, jeśli lekarz prowadzący uzna je za uzasadnione, ale trzeba się liczyć ze słabszym efektem sargramostymu. Morfologię krwi z rozmazem należy kontrolować regularnie, częściej w pierwszych tygodniach skojarzenia. Gdy liczba neutrofilów nie rośnie zgodnie z oczekiwaniami, należy ocenić z hematologiem, czy kontynuować ruksolitynib w dotychczasowej dawce. Pacjenta trzeba pouczyć o objawach zakażenia.

Skutek kliniczny

Możliwa jest słabsza lub opóźniona odpowiedź granulocytów i makrofagów na sargramostym, a przez to dłuższy okres neutropenii i większe ryzyko zakażeń. Ruksolitynib sam może wywoływać cytopenie, co utrudnia ocenę skuteczności czynnika wzrostu. Brakuje badań klinicznych i opisów przypadków, które potwierdzałyby znaczenie tej interakcji.

Mechanizm

Połączenie może osłabiać działanie sargramostymu, ale dowody są wyłącznie teoretyczne. Sargramostym jest rekombinowanym czynnikiem stymulującym tworzenie kolonii granulocytów i makrofagów. Jego receptor przekazuje sygnał głównie przez kinazę JAK2 i szlak STAT5. Ruksolitynib hamuje kinazy JAK1 i JAK2, więc może ograniczać pobudzenie szpiku przez sargramostym. Oba leki działają na tę samą oś krwiotworzenia w przeciwnych kierunkach. Interakcji farmakokinetycznej się nie spodziewa się, bo sargramostym jest białkiem i nie jest metabolizowany przez CYP3A4 ani CYP2C9.

Metabolizm i transportery

  • Ruksolitynib: inhibitor BCRP[1], inhibitor P-gp[1], drugorzędny szlak substrat CYP2C9[1], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[1]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem (neutrofile, monocyty, płytki krwi, hemoglobina)
  • objawy zakażenia, w tym gorączka
  • odpowiedź na sargramostym w kolejnych oznaczeniach leukocytów

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Jakavi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/jakavi-100283673/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuSargramostym+ TalazoparybPołączenie można stosować tylko z wyraźnego wskazania hematologicznego ustalonego przez onkologa.Stosuj oba leki tylko tak, jak zalecił onkolog, wykonuj zlecone badania krwi i zgłoś lekarzowi niepokojące objawy.nieznanyteoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Stosuj oba leki tylko tak, jak zalecił onkolog, wykonuj zlecone badania krwi i zgłoś lekarzowi niepokojące objawy.

Talazoparyb może obniżać liczbę krwinek, a sargramostym pobudza szpik do ich wytwarzania. Leki te zwykle nie wpływają na siebie nawzajem w organizmie, ale razem mogą zmieniać wyniki badań krwi. Przez to lekarzowi trudniej ocenić, jak dobrze znosisz leczenie. Nie wiadomo dokładnie, czy to połączenie niesie dodatkowe ryzyko.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • częste infekcje
  • siniaki lub krwawienia z nosa albo dziąseł
  • nasilone zmęczenie, bladość lub duszność
  • ból kości lub mięśni
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować tylko z wyraźnego wskazania hematologicznego ustalonego przez onkologa. Neutropenię wywołaną talazoparybem leczy się przede wszystkim przerwaniem podawania i zmniejszeniem dawki talazoparybu. Przy jednoczesnym stosowaniu należy regularnie kontrolować morfologię krwi z rozmazem. Morfologię należy interpretować z uwzględnieniem działania sargramostymu. Przy utrzymujących się cytopeniach albo nieprawidłowych komórkach w rozmazie należy rozważyć diagnostykę w kierunku zaburzeń mieloidalnych.

Skutek kliniczny

Brak danych klinicznych o skutkach tego połączenia. Sargramostym może podnosić liczbę neutrofilów i maskować neutropenię wywołaną talazoparybem, przez co decyzje o przerwaniu leczenia lub zmniejszeniu dawki talazoparybu mogą zapadać na podstawie zafałszowanej morfologii. Teoretycznie nie można wykluczyć wpływu na ryzyko zaburzeń mieloidalnych, które są znanym, rzadkim powikłaniem leczenia inhibitorami PARP. Ryzyko leukocytozy wzrasta, gdy sargramostym łączy się z lekami, które same wywołują leukocytozę[1], ale talazoparyb do nich nie należy.

Mechanizm

Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna. Talazoparyb jest substratem P-gp i BCRP i jest wydalany głównie przez nerki w postaci niezmienionej[2]. Sargramostym jest rekombinowanym białkiem (GM-CSF), które nie hamuje ani nie indukuje tych transporterów. Możliwe jest natomiast przeciwstawne działanie na szpik. Talazoparyb uszkadza komórki krwiotwórcze i powoduje niedokrwistość, neutropenię i małopłytkowość, a sargramostym pobudza namnażanie i dojrzewanie komórek linii mieloidalnej. Teoretycznie pobudzanie szybko dzielących się prekursorów mieloidalnych w trakcie ciągłej ekspozycji na lek cytotoksyczny może zwiększać ich wrażliwość na uszkodzenie. Może też utrudniać ocenę rzeczywistej toksyczności hematologicznej talazoparybu.

Metabolizm i transportery

  • Talazoparyb: substrat BCRP[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem
  • liczba neutrofilów
  • liczba płytek krwi
  • stężenie hemoglobiny
  • leukocytoza
  • objawy zakażenia

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Talzenna 0,25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/talzenna-100423387/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Talzenna. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/talzenna-100423387/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuSargramostym+ TalidomidPołączenie można stosować bez zmiany dawek, ale warto kontrolować obraz krwi z rozmazem, masę ciała, obrzęki i tętno.Stosuj oba leki zgodnie z zaleceniem lekarza i zgłoś mu niepokojące objawy, zwłaszcza obrzęki, duszność lub nietypowe bicie serca.nieznanyteoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Stosuj oba leki zgodnie z zaleceniem lekarza i zgłoś mu niepokojące objawy, zwłaszcza obrzęki, duszność lub nietypowe bicie serca.

Te dwa leki zwykle można stosować razem i nie trzeba zmieniać ich dawek. Oba mogą jednak powodować obrzęki, zatrzymywanie wody w organizmie oraz zaburzenia pracy serca, więc te objawy mogą się nasilać. Lekarz będzie zlecał badania krwi, aby sprawdzić, czy liczba białych krwinek nie jest za wysoka.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • obrzęki nóg lub szybki przyrost masy ciała
  • duszność
  • kołatanie serca, bardzo wolne tętno lub zawroty głowy
  • gorączka lub dreszcze
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować bez zmiany dawek, ale warto kontrolować obraz krwi z rozmazem, masę ciała, obrzęki i tętno. Talidomid często wywołuje neutropenię. Jeśli sargramostym włączono z powodu neutropenii po talidomidzie, oceń, czy nie jest to kaskada przepisywania i czy wystarczy modyfikacja dawki talidomidu. U pacjentów otrzymujących jednocześnie kortykosteroid zachowaj czujność w kierunku leukocytozy[1].

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać zmiany stężeń żadnego z leków. Możliwe jest nasilenie obrzęków, zatrzymania płynów i zaburzeń rytmu serca, a przy jednoczesnym stosowaniu kortykosteroidu nadmierny wzrost liczby leukocytów. Dane kliniczne dotyczące tego połączenia są ograniczone.

Mechanizm

Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna. Talidomid jest usuwany głównie na drodze hydrolizy nieenzymatycznej i jest słabym substratem izoenzymów CYP, dlatego ryzyko interakcji z innymi lekami jest niewielkie[2]. Sargramostym jest białkiem rekombinowanym i nie wpływa na metabolizm talidomidu. Teoretycznie możliwe jest sumowanie działań niepożądanych, zwłaszcza obrzęków i zatrzymania płynów oraz zaburzeń rytmu serca, gdyż talidomid może wywoływać bradykardię[2]. Sargramostym zwiększa ryzyko leukocytozy, gdy jest podawany z lekami, które same ją wywołują, np. z kortykosteroidami[1]. Ma to znaczenie, bo talidomid często stosuje się razem z deksametazonem lub prednizonem.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem
  • masa ciała i obrzęki
  • tętno i rytm serca

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Thalidomide Lipomed 100 mg, tabletki drażowane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/thalidomide-lipomed-100475056/

Pełny opis tej pary

Interakcja nieistotna klinicznie13

Interakcja nieistotna klinicznieSargramostym+ IzatuksymabPołączenie nie wymaga zmiany dawek ani odstępów między lekami.Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem lekarza i chodź na zaplanowane badania krwi.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem lekarza i chodź na zaplanowane badania krwi.

Te dwa leki można przyjmować razem i nie wpływają one na siebie nawzajem. Jeden z nich pomaga szpikowi kostnemu wytwarzać białe krwinki, a drugi jest lekiem stosowanym w leczeniu szpiczaka. Lekarz będzie regularnie sprawdzał twoją morfologię krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • duszność lub obrzęki
  • nietypowe zmęczenie lub złe samopoczucie
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
–
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie nie wymaga zmiany dawek ani odstępów między lekami. Morfologię krwi z rozmazem kontroluje się tak jak zwykle podczas leczenia izatuksymabem i sargramostymem. Szczególnie trzeba zwracać uwagę na liczbę leukocytów, jeśli w schemacie jest deksametazon lub inny kortykosteroid[1].

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać zmiany skuteczności ani bezpieczeństwa żadnego z leków. Wzrost liczby leukocytów po sargramostymie u pacjenta leczonego izatuksymabem wynika z działania samego czynnika wzrostu i z towarzyszącego kortykosteroidu, a nie z izatuksymabu.

Mechanizm

Izatuksymab i sargramostym można stosować razem bez zmiany dawkowania, ponieważ nie ma mechanizmu, który wskazywałby na istotną interakcję. Izatuksymab jest przeciwciałem monoklonalnym anty-CD38 eliminowanym jak inne immunoglobuliny, a sargramostym jest rekombinowanym czynnikiem wzrostu kolonii granulocytów i makrofagów, więc żaden z nich nie zmienia metabolizmu, transportu ani wydalania drugiego. Izatuksymab nie wywołuje leukocytozy, a jego typowym działaniem niepożądanym jest raczej neutropenia, dlatego nie sumuje się z leukocytozą powodowaną przez sargramostym. Ryzyko leukocytozy rośnie natomiast, gdy sargramostym łączy się z lekami, które same ją wywołują, takimi jak kortykosteroidy, inne czynniki stymulujące tworzenie kolonii czy lit[1]. Ma to znaczenie praktyczne, bo schematy z izatuksymabem zwykle obejmują deksametazon.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem (leukocyty, neutrofile) w rutynowych odstępach

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/

Pełny opis tej pary

Interakcja nieistotna klinicznieSargramostym+ DuwelisybPołączenie nie wymaga zmiany dawek ani odstępów.Stosuj oba leki zgodnie z zaleceniami lekarza i nie pomijaj zleconych badań krwi.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Stosuj oba leki zgodnie z zaleceniami lekarza i nie pomijaj zleconych badań krwi.

Te dwa leki nie wpływają na siebie w istotny sposób. Duwelisyb jest lekiem przeciwnowotworowym przyjmowanym doustnie, a sargramostym to zastrzyk, który pobudza szpik do wytwarzania białych krwinek. Możesz je stosować razem tak, jak zalecił lekarz.

ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
–
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie nie wymaga zmiany dawek ani odstępów. Należy kontynuować standardową kontrolę morfologii krwi z rozmazem, wymaganą przy leczeniu duwelisybem i przy stosowaniu sargramostymu.

Skutek kliniczny

Nie oczekuje się klinicznie istotnych zmian stężeń ani nasilenia działania któregokolwiek z leków. Sargramostym może łagodzić neutropenię, która jest znanym działaniem niepożądanym duwelisybu, ale nie stanowi to interakcji wymagającej postępowania.

Mechanizm

Nie ma mechanizmu, który wskazywałby na istotną interakcję. Duwelisyb jest metabolizowany przez CYP3A4 i sam silnie hamuje ten enzym, więc wpływa głównie na leki metabolizowane tą drogą[1]. Sargramostym jest białkowym czynnikiem wzrostu (rekombinowanym GM-CSF), który nie jest metabolizowany przez cytochrom P450. Dlatego nie należy oczekiwać interakcji farmakokinetycznej. Ryzyko leukocytozy rośnie przy łączeniu sargramostymu z lekami, które same podnoszą liczbę leukocytów, takimi jak kortykosteroidy, inne czynniki stymulujące tworzenie kolonii czy lit[2]. Duwelisyb nie należy do tej grupy.

Metabolizm i transportery

  • Duwelisyb: inhibitor CYP2C8[3], silny inhibitor CYP3A4[3], substrat BCRP[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem w ramach rutynowej kontroli leczenia

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Copiktra 15 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/copiktra-100455394/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Copiktra. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/copiktra-100455394/

Pełny opis tej pary

Interakcja nieistotna klinicznieSargramostym+ TafasytamabPołączenie można stosować bez zmiany dawek ani odstępów.Przyjmuj oba leki zgodnie z planem leczenia i chodź na zaplanowane badania krwi.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Przyjmuj oba leki zgodnie z planem leczenia i chodź na zaplanowane badania krwi.

Te dwa leki mogą być stosowane razem i nie wpływają na siebie nawzajem w istotny sposób. Oba podaje personel medyczny, a lekarz i tak regularnie kontroluje twoją krew. Nie musisz niczego zmieniać z powodu tego połączenia.

ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
–
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować bez zmiany dawek ani odstępów. Kontrolę morfologii krwi prowadzi się tak, jak wymaga tego leczenie każdym z leków osobno.

Skutek kliniczny

Nie oczekuje się klinicznie istotnych skutków połączenia. Teoretyczne pobudzenie komórek efektorowych przez sargramostym mogłoby wpływać na cytotoksyczność zależną od przeciwciał, ale nie ma danych, że ma to znaczenie kliniczne.

Mechanizm

Nie ma mechanizmu, który wskazywałby na istotną interakcję. Tafasytamab jest przeciwciałem monoklonalnym anty-CD19 eliminowanym drogą katabolizmu białek, a sargramostym jest rekombinowanym czynnikiem wzrostu kolonii granulocytów i makrofagów, więc żaden z nich nie wpływa na metabolizm, transport ani wydalanie drugiego. Badań interakcji tafasytamabu nie przeprowadzono[1]. Sargramostym może nasilać leukocytozę w połączeniu z lekami, które same ją wywołują, takimi jak kortykosteroidy, inne czynniki stymulujące tworzenie kolonii czy lit[2]. Tafasytamab nie należy do tej grupy.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem w rytmie wynikającym z leczenia każdym z leków

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Minjuvi 200 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/minjuvi-100457769/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/

Pełny opis tej pary

Interakcja nieistotna klinicznieSargramostym+ ZanubrutynibLeki można stosować razem bez zmiany dawek.Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem lekarza i nie pomijaj zaplanowanych badań krwi.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem lekarza i nie pomijaj zaplanowanych badań krwi.

Te dwa leki nie wpływają na siebie nawzajem w istotny sposób. Możesz je stosować razem tak, jak zalecił lekarz. Oba leki wpływają na krwinki, dlatego lekarz i tak regularnie zleca badanie krwi.

ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
–
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Leki można stosować razem bez zmiany dawek. Morfologię krwi z rozmazem kontroluje się tak, jak przy każdym z tych leków osobno, a wzrost liczby leukocytów warto oceniać z uwzględnieniem udziału limfocytów.

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać zmiany stężeń żadnego z leków ani nasilenia ich działań niepożądanych. Przemijająca limfocytoza w pierwszych tygodniach leczenia zanubrutynibem może utrudniać ocenę liczby leukocytów w trakcie stosowania sargramostymu.

Mechanizm

Nie ma mechanizmu, który wskazywałby na klinicznie istotną interakcję. Zanubrutynib jest metabolizowany głównie przez CYP3A, a jego ekspozycję zmieniają przede wszystkim inhibitory i induktory tego enzymu.[1] Sargramostym jest rekombinowanym białkiem (GM-CSF), które nie hamuje ani nie indukuje CYP3A i nie jest substratem tego enzymu. Zwiększone ryzyko leukocytozy przy sargramostymie dotyczy leków, które same wywołują leukocytozę, takich jak kortykosteroidy, inne czynniki stymulujące tworzenie kolonii czy lit.[2] Zanubrutynib nie należy do tej grupy, choć na początku leczenia inhibitorami BTK może wystąpić przemijająca limfocytoza.

Metabolizm i transportery

  • Zanubrutynib: inhibitor P-gp[3], słaby induktor CYP2B6[3], słaby induktor CYP2C19[4], słaby induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP3A4[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem w rutynowych odstępach, jak przy każdym z leków osobno

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Brukinsa 80 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/brukinsa-100461024/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Brukinsa. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/brukinsa-100461024/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Interakcja nieistotna klinicznieSargramostym+ AsparaginazaNie trzeba zmieniać dawek ani schematu z powodu tego połączenia.Przyjmuj oba leki tak, jak zaplanował lekarz, i od razu zgłoś gorączkę, duszność, wysypkę albo obrzęk.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Przyjmuj oba leki tak, jak zaplanował lekarz, i od razu zgłoś gorączkę, duszność, wysypkę albo obrzęk.

Asparaginaza i sargramostym nie wpływają na siebie nawzajem w szkodliwy sposób. Sargramostym pomaga odbudować białe krwinki, które mogą spaść podczas chemioterapii. Oba leki mogą czasem wywołać reakcję uczuleniową, dlatego zespół leczący obserwuje cię po ich podaniu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • duszność lub świszczący oddech
  • wysypka, swędzenie lub obrzęk twarzy
  • nagłe osłabienie lub zawroty głowy
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
–
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie trzeba zmieniać dawek ani schematu z powodu tego połączenia. Termin podania sargramostymu względem chemioterapii ustala się według protokołu leczenia. Zwykle czynników wzrostu kolonii nie podaje się w dniu podania leków cytotoksycznych. Jeśli w schemacie są kortykosteroidy, należy kontrolować liczbę leukocytów[1]. Warto rozdzielić w czasie pierwsze podania obu leków, żeby w razie reakcji nadwrażliwości łatwiej ustalić jej przyczynę.

Skutek kliniczny

Nie należy się spodziewać klinicznie istotnej interakcji między tymi lekami. Ryzyko leukocytozy w schematach z asparaginazą wynika z kortykosteroidów, które często są częścią takich schematów, a nie z samej asparaginazy[1]. Oba leki są białkami i mogą wywołać reakcję nadwrażliwości. Jeśli poda się je blisko siebie w czasie, trudniej ustalić, który lek spowodował reakcję.

Mechanizm

Nie ma znanego mechanizmu, przez który te leki wpływałyby na siebie nawzajem. Asparaginaza może nasilać toksyczność leków metabolizowanych w wątrobie, leków hepatotoksycznych i leków silnie wiążących się z białkami osocza[2]. Sargramostym jest rekombinowanym białkiem, czyli czynnikiem wzrostu kolonii granulocytów i makrofagów. Jest rozkładany jak inne białka, a nie metabolizowany w wątrobie, i nie należy do żadnej z tych grup. Asparaginaza może wywołać mielosupresję i zwiększa ryzyko zakażeń, gdy łączy się ją z lekami mielosupresyjnymi[2]. Sargramostym nie hamuje szpiku, tylko pobudza tworzenie granulocytów i makrofagów, więc nie sumuje tego działania. Sargramostym zwiększa ryzyko leukocytozy w połączeniu z lekami, które same ją wywołują, np. z kortykosteroidami, innymi czynnikami wzrostu kolonii i litem[1]. Asparaginaza do tych leków nie należy.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem, zgodnie z protokołem chemioterapii
  • objawy reakcji nadwrażliwości po podaniu każdego z leków

Kiedy ocena się zmienia

Podanie w tym samym dniu co leki cytotoksyczneodstep · sargramostyminne zalecenieSzybko dzielące się komórki szpiku pobudzone przez czynnik wzrostu kolonii są bardziej wrażliwe na leki cytotoksyczne. Dlatego termin podania sargramostymu ustala się według protokołu chemioterapii, zwykle nie w dniu podania cytostatyków. Dotyczy to całego schematu, a nie samej asparaginazy.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Spectrila 10000 j., proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/spectrila-100363024/

Pełny opis tej pary

Interakcja nieistotna klinicznieSargramostym+ BewacyzumabNie trzeba modyfikować dawek ani schematu podawania.Stosuj oba leki zgodnie z zaleceniami lekarza i wykonuj zlecone badania kontrolne.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Stosuj oba leki zgodnie z zaleceniami lekarza i wykonuj zlecone badania kontrolne.

Te dwa leki nie wpływają na siebie nawzajem w sposób, który miałby znaczenie dla twojego zdrowia. Każdy z nich działa inaczej i nie nasilają swoich działań niepożądanych. Możesz je stosować razem tak, jak zalecił lekarz.

ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
–
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie trzeba modyfikować dawek ani schematu podawania. Oba leki stosuje się z rutynowym monitorowaniem właściwym dla każdego z nich osobno.

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać zmiany skuteczności ani nasilenia działań niepożądanych któregokolwiek z leków. Profile toksyczności obu leków są odmienne i nie wskazują na sumowanie działań niepożądanych.

Mechanizm

Brak znanego mechanizmu interakcji. Bewacyzumab jest przeciwciałem monoklonalnym wiążącym czynnik wzrostu śródbłonka naczyń. Nie jest metabolizowany przez enzymy wątrobowe ani transportery leków. Nie stwierdzono istotnego klinicznie wpływu innych leków przeciwnowotworowych na jego farmakokinetykę ani jego wpływu na farmakokinetykę tych leków[1]. Sargramostym jest rekombinowanym czynnikiem stymulującym tworzenie kolonii granulocytów i makrofagów. Ryzyko leukocytozy wzrasta przy łączeniu go z lekami, które same wywołują leukocytozę, takimi jak kortykosteroidy, inne czynniki stymulujące tworzenie kolonii czy lit[2]. Bewacyzumab do tej grupy nie należy.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem – rutynowo w trakcie leczenia sargramostymem
  • ciśnienie tętnicze i białkomocz – rutynowo w trakcie leczenia bewacyzumabem

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Avzivi 100 mg/4 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/avzivi-100507783/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/

Pełny opis tej pary

Interakcja nieistotna klinicznieSargramostym+ DaratumumabLeki można stosować razem bez zmiany dawkowania.Stosuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, i wykonuj zlecone badania krwi.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Stosuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, i wykonuj zlecone badania krwi.

Daratumumab i sargramostym nie wpływają na siebie w szkodliwy sposób i można je stosować razem. Sargramostym pobudza szpik do wytwarzania białych krwinek, co może być pomocne, gdy ich liczba spadnie w czasie leczenia daratumumabem. Lekarz będzie sprawdzał wyniki krwi, żeby ocenić, jak działa leczenie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • duszność lub uczucie ucisku w klatce piersiowej
  • zawroty głowy lub omdlenie
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
–
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Leki można stosować razem bez zmiany dawkowania. Rutynowo kontroluj morfologię krwi z rozmazem, zwłaszcza gdy w schemacie z daratumumabem pacjent otrzymuje także deksametazon, bo kortykosteroidy razem z sargramostymem zwiększają ryzyko leukocytozy.[1]

Skutek kliniczny

Nie oczekuje się klinicznie istotnych skutków połączenia. Sargramostym może zwiększać liczbę leukocytów u pacjenta z neutropenią po daratumumabie, co jest efektem pożądanym.

Mechanizm

Nie należy oczekiwać interakcji farmakokinetycznej między tymi lekami. Daratumumab jako przeciwciało monoklonalne IgG1κ nie jest eliminowany głównie przez nerki ani przez enzymy wątrobowe i nie wpływa na aktywność enzymów metabolizujących leki.[2] Sargramostym zwiększa ryzyko leukocytozy przy łączeniu z lekami, które same ją wywołują, takimi jak kortykosteroidy, inne czynniki stymulujące tworzenie kolonii czy lit.[1] Daratumumab nie wywołuje leukocytozy – częściej powoduje neutropenię, którą sargramostym może łagodzić, więc kierunek działań farmakodynamicznych nie wskazuje na szkodliwą interakcję.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem
  • reakcje okołoinfuzyjne i reakcje po podaniu sargramostymu

Kiedy ocena się zmienia

Podanie obu leków tego samego dniaodstep · pacjentinne zalecenieOba leki mogą wywoływać reakcje związane z podaniem, takie jak duszność czy spadek ciśnienia. Przy podaniu tego samego dnia rozważ rozdzielenie ich w czasie, aby łatwiej ocenić, który lek wywołał reakcję.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Darzalex 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/darzalex-100370449/

Pełny opis tej pary

Interakcja nieistotna klinicznieSargramostym+ NilotynibLeki można stosować jednocześnie, gdy istnieją ku temu wskazania kliniczne.Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, i wykonuj zlecone badania krwi.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, i wykonuj zlecone badania krwi.

Te dwa leki nie wpływają na siebie nawzajem w szkodliwy sposób. Lek zwiększający liczbę białych krwinek bywa stosowany właśnie po to, by wspomóc szpik podczas leczenia nilotynibem. Możesz przyjmować oba leki zgodnie z zaleceniami lekarza.

ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
–
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Leki można stosować jednocześnie, gdy istnieją ku temu wskazania kliniczne. Nilotynib można łączyć z hematopoetycznymi czynnikami wzrostu, jeżeli jest to klinicznie uzasadnione[1]. Nie trzeba zmieniać dawek ani zachowywać odstępów, a morfologię krwi kontroluje się w zwykłym rytmie wynikającym z leczenia nilotynibem.

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać zmiany stężeń ani nasilenia działań niepożądanych któregokolwiek z leków. Sargramostym może łagodzić neutropenię związaną z leczeniem nilotynibem.

Mechanizm

Nie przewiduje się interakcji farmakokinetycznej. Nilotynib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 i jest substratem glikoproteiny P[1], natomiast sargramostym jest rekombinowanym białkiem (czynnikiem stymulującym tworzenie kolonii granulocytów i makrofagów), które jest eliminowane szlakami katabolizmu białek i nie wpływa na te enzymy ani transportery. Nilotynib nie należy do leków wywołujących leukocytozę, z którymi sargramostym może zwiększać ryzyko nadmiernego wzrostu liczby leukocytów[2]. Działanie farmakodynamiczne obu leków na szpik jest przeciwstawne, a skojarzenie z czynnikami wzrostu bywa celowe w leczeniu mielosupresji wywołanej nilotynibem.

Metabolizm i transportery

  • Nilotynib: inhibitor CYP2C8[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP2D6[3], umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], inhibitor UGT1A1[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C8[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem w rutynowym rytmie leczenia nilotynibem

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Nilotinib Accord 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/nilotinib-accord-100504770/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Nilotinib Accord. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/nilotinib-accord-100504770/

Pełny opis tej pary

Interakcja nieistotna klinicznieSargramostym+ OzymertynibLeki można stosować jednocześnie bez zmiany dawek i bez odstępu czasowego.Przyjmuj oba leki tak jak dotąd i nie zaczynaj bez konsultacji z farmaceutą żadnych preparatów z zielem dziurawca.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Przyjmuj oba leki tak jak dotąd i nie zaczynaj bez konsultacji z farmaceutą żadnych preparatów z zielem dziurawca.

Te dwa leki można stosować razem. Nie wpływają na siebie nawzajem i nie zmieniają swojego działania. Każdy z nich może nadal powodować własne działania niepożądane, dlatego ważne są zwykłe kontrole zlecone przez lekarza.

ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
–
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Leki można stosować jednocześnie bez zmiany dawek i bez odstępu czasowego. Wystarczy standardowe monitorowanie wymagane osobno dla każdego z leków, w tym morfologii krwi z rozmazem w trakcie podawania sargramostymu.

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać zmiany stężeń ani skuteczności żadnego z leków. Ryzyko leukocytozy nie wzrasta, ponieważ ozymertynib nie zwiększa liczby leukocytów[1].

Mechanizm

Nie ma mechanizmu, który wskazywałby na klinicznie istotną interakcję. Ozymertynib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 i CYP3A5, a jego ekspozycję istotnie zmniejszają jedynie silne i umiarkowane induktory CYP3A4[2]. Sargramostym jest rekombinowanym białkiem (GM-CSF) i nie jest induktorem CYP3A4. Nawet gdyby cytokinowe działanie sargramostymu nieznacznie hamowało CYP3A4, inhibitory CYP3A4 nie wywierają klinicznie istotnego wpływu na ekspozycję na ozymertynib[2]. Ozymertynib hamuje BCRP i P-gp[2], ale sargramostym jako białko podawane pozajelitowo nie jest drobnocząsteczkowym substratem tych nośników. Interakcje sargramostymu dotyczą leków indukujących leukocytozę[1], a ozymertynib do nich nie należy.

Metabolizm i transportery

  • Ozymertynib: słaby inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], słaby inhibitor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tagrisso 40 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tagrisso-100364800/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tagrisso. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tagrisso-100364800/

Pełny opis tej pary

Interakcja nieistotna klinicznieSargramostym+ PegaspargazaLeki można stosować razem bez zmiany dawkowania.Stosuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, a o wszystkich niepokojących objawach mów zespołowi, który cię leczy.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Stosuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, a o wszystkich niepokojących objawach mów zespołowi, który cię leczy.

Te dwa leki nie wpływają na siebie nawzajem i można je stosować razem. Każdy z nich działa w inny sposób, a organizm rozkłada je niezależnie. Ich łączenie nie zwiększa ryzyka działań niepożądanych.

ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
–
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Leki można stosować razem bez zmiany dawkowania. O tym, kiedy podać czynnik wzrostu kolonii względem kolejnych cykli chemioterapii mielosupresyjnej, decyduje zespół prowadzący leczenie zgodnie z przyjętym schematem.

Skutek kliniczny

Nie spodziewa się klinicznie istotnych zmian skuteczności ani bezpieczeństwa żadnego z leków. Działania niepożądane każdego z nich należy oceniać osobno, zgodnie z jego własnym profilem bezpieczeństwa.

Mechanizm

Nie oczekuje się interakcji farmakokinetycznej. Pegaspargaza i sargramostym są lekami białkowymi, które nie są metabolizowane przez enzymy wątrobowe ani nie wpływają na transportery leków. Rozkładane są szlakami katabolizmu białek. Ich działania farmakodynamiczne są różne. Pegaspargaza zmniejsza stężenie asparaginy we krwi, a sargramostym pobudza szpik do wytwarzania granulocytów i makrofagów. Nie ma też wiarygodnych dowodów na istotne sumowanie się ich działań niepożądanych.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Oncaspar 750 j./ml, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/oncaspar-100403746/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/imreplys-100525844/

Pełny opis tej pary

Interakcja nieistotna klinicznieSargramostym+ IdelalizybLeki można stosować razem bez zmiany dawek i bez odstępu czasowego.Stosuj oba leki tak jak zalecił lekarz i wykonuj zlecone badania krwi.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Stosuj oba leki tak jak zalecił lekarz i wykonuj zlecone badania krwi.

Te dwa leki nie wpływają na siebie nawzajem w znaczący sposób. Możesz je stosować razem zgodnie z zaleceniami lekarza. W badaniach krwi liczba białych krwinek może być podwyższona, bo każdy z tych leków może ją z innego powodu zwiększać, i lekarz bierze to pod uwagę.

ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
–
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Leki można stosować razem bez zmiany dawek i bez odstępu czasowego. Przy ocenie morfologii warto analizować rozmaz, aby odróżnić wzrost granulocytów i monocytów po sargramostymie od limfocytozy związanej z idelalizybem.

Skutek kliniczny

Nie oczekuje się zmiany skuteczności ani nasilenia działań niepożądanych żadnego z leków. Jedyne praktyczne znaczenie dotyczy interpretacji morfologii, w której mogą się nakładać wzrost granulocytów i monocytów po sargramostymie oraz przejściowa limfocytoza po idelalizybie.

Mechanizm

Nie ma mechanizmu, który wskazywałby na istotną interakcję tych leków. Idelalizyb jest metabolizowany głównie przez oksydazę aldehydową, w mniejszym stopniu przez CYP3A i UGT1A4, a jego główny metabolit hamuje CYP3A[1]. Sargramostym jest rekombinowanym białkiem eliminowanym na drodze katabolizmu białek, a nie przez enzymy cytochromu P450 czy transportery błonowe, więc wpływ farmakokinetyczny w żadną stronę nie jest oczekiwany. Ryzyko leukocytozy przy sargramostymie wzrasta w połączeniu z lekami, które same zwiększają liczbę leukocytów, takimi jak kortykosteroidy, inne czynniki wzrostu kolonii czy lit[2]. Idelalizyb nie należy do tej grupy, choć na początku leczenia przewlekłej białaczki limfocytowej może wywołać przejściowy wzrost liczby limfocytów wynikający z przemieszczenia komórek białaczkowych do krwi.

Metabolizm i transportery

  • Idelalizyb: inhibitor CYP2C8[3], silny inhibitor CYP3A4[4], inhibitor P-gp[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], induktor CYP2C9[3], substrat BCRP[3], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem w ramach rutynowej kontroli leczenia

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zydelig 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zydelig-100327258/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zydelig. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zydelig-100327258/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Interakcja nieistotna klinicznieSargramostym+ SelineksorNie trzeba zmieniać dawkowania ani schematu.Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem lekarza i nie opuszczaj zaplanowanych badań krwi.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem lekarza i nie opuszczaj zaplanowanych badań krwi.

Te dwa leki można stosować razem i nie wpływają na siebie nawzajem w szkodliwy sposób. Lekarz może przepisać drugi lek właśnie po to, aby wspierać szpik w wytwarzaniu białych krwinek. W czasie leczenia lekarz będzie regularnie sprawdzał twoją morfologię krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • nietypowe siniaki lub krwawienia
  • silne osłabienie
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
–
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie trzeba zmieniać dawkowania ani schematu. Morfologię krwi kontroluje się tak jak przy każdym z leków stosowanych osobno. Zwiększone ryzyko leukocytozy występuje przy łączeniu sargramostymu z kortykosteroidami[1], dlatego przy schemacie selineksor z deksametazonem warto zwracać uwagę na liczbę leukocytów.

Skutek kliniczny

Nie oczekuje się klinicznie istotnych skutków połączenia. Sargramostym może być stosowany celowo w leczeniu wspomagającym przy neutropenii wywołanej leczeniem przeciwnowotworowym.

Mechanizm

Selineksor i sargramostym nie wchodzą w interakcję farmakokinetyczną. Sargramostym jest białkowym czynnikiem wzrostu kolonii granulocytów i makrofagów, który nie jest metabolizowany przez enzymy wątrobowe ani nie wpływa na ich aktywność. Na farmakokinetykę selineksoru nie wpływają nawet silne induktory i inhibitory CYP3A4[2]. Farmakodynamicznie oba leki działają na szpik w przeciwnych kierunkach – selineksor może obniżać liczbę neutrofilów, a sargramostym ją zwiększa, co nie stanowi niekorzystnej interakcji.

Metabolizm i transportery

  • Selineksor: substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego NEXPOVIO 20 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/nexpovio-100450150/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego NEXPOVIO. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/nexpovio-100450150/

Pełny opis tej pary

Interakcja nieistotna klinicznieSargramostym+ WenetoklaksNie trzeba zmieniać dawek ani wprowadzać odstępów między lekami.Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, i wykonuj zlecone badania krwi.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, i wykonuj zlecone badania krwi.

Te dwa leki nie wpływają na siebie w sposób wymagający zmiany dawek. Wenetoklaks może obniżać liczbę białych krwinek, a sargramostym pomaga organizmowi je odbudować. Lekarz dobiera ich stosowanie do twojej choroby i wyników krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • nawracające albo nietypowe infekcje
  • ból gardła lub owrzodzenia w jamie ustnej
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
–
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie trzeba zmieniać dawek ani wprowadzać odstępów między lekami. Morfologię krwi z rozmazem kontroluje się tak jak przy samym wenetoklaksie, a u chorych na nowotwory mieloidalne o stosowaniu sargramostymu decyduje hematolog.

Skutek kliniczny

Nie oczekuje się zmiany stężeń żadnego z leków ani sumowania działań niepożądanych. Sargramostym może podnosić liczbę neutrofili obniżoną przez wenetoklaks. U chorych na nowotwory mieloidalne, na przykład ostrą białaczkę szpikową, teoretycznie istnieje możliwość pobudzenia komórek blastycznych przez GM-CSF, dlatego decyzję o czynniku wzrostu podejmuje hematolog prowadzący.

Mechanizm

Nie należy oczekiwać interakcji farmakokinetycznej. Wenetoklaks jest metabolizowany głównie z udziałem CYP3A i jest substratem P-gp oraz BCRP[1]. Sargramostym jest rekombinowanym białkiem (GM-CSF), które nie hamuje ani nie indukuje CYP3A ani tych transporterów w sposób istotny klinicznie. Zwiększone ryzyko leukocytozy dotyczy łączenia sargramostymu z lekami, które same podnoszą liczbę leukocytów, takimi jak kortykosteroidy, inne czynniki stymulujące tworzenie kolonii czy lit[2]. Wenetoklaks do tej grupy nie należy, ponieważ działa odwrotnie – często obniża liczbę neutrofili. Farmakodynamicznie sargramostym może więc łagodzić neutropenię wywołaną wenetoklaksem, co jest efektem pożądanym, a nie niekorzystną interakcją.

Metabolizm i transportery

  • Wenetoklaks: inhibitor BCRP[3], słaby inhibitor CYP2C8[3], słaby inhibitor CYP2C9[3], słaby inhibitor OATP1B1[3], słaby inhibitor P-gp[3], słaby inhibitor UGT1A1[3], substrat BCRP[3], wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem (neutrofile, leukocyty) w rytmie wynikającym z leczenia wenetoklaksem

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Venclyxto 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/venclyxto-100381861/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Venclyxto. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/venclyxto-100381861/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Korzystna interakcja7

Korzystna interakcjaSargramostym+ DoksorubicynaSargramostym zaczyna się podawać dopiero po zakończeniu wlewu doksorubicyny, z odstępem od chemioterapii, i nie podaje się go w okresie bezpośrednio poprzedzającym kolejny cykl.Przyjmuj sargramostym dokładnie w dniach wyznaczonych przez lekarza po chemioterapii i nie przesuwaj ich samodzielnie.opóźniony (dni)badania kliniczne

Korzystna interakcja

Przyjmuj sargramostym dokładnie w dniach wyznaczonych przez lekarza po chemioterapii i nie przesuwaj ich samodzielnie.

Sargramostym pomaga szpikowi szybciej odbudować białe krwinki, których liczba spada po chemioterapii doksorubicyną. Dzięki temu zmniejsza się ryzyko poważnych zakażeń. Ważne jest, aby nie przyjmować go w tym samym czasie co chemioterapię, bo wtedy może bardziej zaszkodzić szpikowi, zamiast go chronić.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel, pieczenie przy oddawaniu moczu
  • łatwe siniaczenie lub krwawienia
  • duszność albo obrzęki nóg
  • nagła wysypka lub trudności w oddychaniu po wstrzyknięciu
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm, PD – synergizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Sargramostym zaczyna się podawać dopiero po zakończeniu wlewu doksorubicyny, z odstępem od chemioterapii, i nie podaje się go w okresie bezpośrednio poprzedzającym kolejny cykl. Kontroluje się morfologię z rozmazem, aby ocenić odbudowę neutrofili i wychwycić leukocytozę. Sargramostym odstawia się po uzyskaniu odbudowy liczby neutrofili zgodnie z przyjętym schematem.

Skutek kliniczny

Przy właściwej kolejności podawania sargramostym skraca czas trwania i zmniejsza głębokość neutropenii po doksorubicynie oraz obniża ryzyko zakażeń. Przy podaniu w tym samym czasie co chemioterapia możliwe jest nasilenie neutropenii i małopłytkowości zamiast ochrony szpiku. Doksorubicyna może nasilać toksyczność innych sposobów leczenia przeciwnowotworowego, a ostrożność dotyczy zwłaszcza leków uszkadzających czynność szpiku[1].

Mechanizm

Sargramostym podaje się po chemioterapii, aby pobudzić szpik i skrócić okres neutropenii wywołanej doksorubicyną, więc oba leki działają na szpik przeciwstawnie. Sargramostym wprowadza komórki progenitorowe szpiku w fazę podziałów, a szybko dzielące się komórki są szczególnie wrażliwe na leki cytotoksyczne. Jeśli oba leki podaje się równocześnie, doksorubicyna może silniej uszkodzić pobudzony szpik i pogłębić mielosupresję.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem (neutrofile, leukocyty)
  • liczba płytek krwi
  • objawy zakażenia i gorączka neutropeniczna
  • objawy zatrzymania płynów i duszność

Kiedy ocena się zmienia

Podanie równocześnie z doksorubicyną lub bezpośrednio przed kolejnym cyklemodstep · sargramostyminne zaleceniePodanie sargramostymu w czasie ekspozycji na doksorubicynę może pogłębić mielosupresję, dlatego leku nie podaje się równocześnie z chemioterapią ani tuż przed kolejnym cyklem.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Caelyx pegylated liposomal 2 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/caelyx-pegylated-liposomal-100112718/

Pełny opis tej pary

Korzystna interakcjaSargramostym+ MelfalanSargramostym włącza się dopiero po zakończeniu podawania melfalanu, zgodnie z protokołem ośrodka, i nie podaje się go w dniu chemioterapii.Zacznij wstrzyknięcia sargramostymu dokładnie w dniu wskazanym przez lekarza i nie przyjmuj go razem z melfalanem, chyba że lekarz wyraźnie tak zalecił.opóźniony (dni)badania kliniczne

Korzystna interakcja

Zacznij wstrzyknięcia sargramostymu dokładnie w dniu wskazanym przez lekarza i nie przyjmuj go razem z melfalanem, chyba że lekarz wyraźnie tak zalecił.

Melfalan osłabia szpik, przez co spada liczba białych krwinek chroniących przed zakażeniami. Sargramostym pobudza szpik do szybszego odtwarzania tych krwinek, dlatego lekarz łączy te leki celowo. Ważne jest, aby sargramostym zaczynać dopiero po zakończeniu przyjmowania melfalanu, zgodnie z planem od lekarza.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • duszność
  • obrzęki nóg lub szybki przyrost masy ciała
  • ból w miejscu wstrzyknięcia lub ból kości
  • wysypka, świąd lub obrzęk twarzy
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Sargramostym włącza się dopiero po zakończeniu podawania melfalanu, zgodnie z protokołem ośrodka, i nie podaje się go w dniu chemioterapii. Leczenie prowadzi się do odnowy liczby neutrofili, kontrolując morfologię z rozmazem. Obserwuj pacjenta pod kątem zatrzymania płynów, obrzęków i duszności.

Skutek kliniczny

Podany po zakończeniu chemioterapii sargramostym skraca czas trwania neutropenii po melfalanie, zwłaszcza po dużych dawkach z przeszczepieniem komórek krwiotwórczych. Zmniejsza też ryzyko zakażeń w tym okresie. Podanie w tym samym czasie co melfalan może pogłębić mielosupresję.

Mechanizm

Melfalan jest lekiem alkilującym, który uszkadza szpik i powoduje neutropenię. Sargramostym jest czynnikiem wzrostu kolonii granulocytów i makrofagów (GM-CSF). Pobudza proliferację i różnicowanie komórek progenitorowych linii mieloidalnej, przez co przyspiesza odnowę neutrofili i monocytów po chemioterapii. Szybko dzielące się progenitory pobudzone przez GM-CSF są bardziej wrażliwe na cytostatyk. Z tego powodu jednoczesne podanie obu leków może nasilić uszkodzenie szpiku zamiast je ograniczyć.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem – bezwzględna liczba neutrofili
  • liczba płytek krwi
  • masa ciała i obrzęki (zatrzymanie płynów)
  • objawy zakażenia i gorączka

Kiedy ocena się zmienia

W tym samym czasie co melfalankolejność włączenia · sargramostyminne zaleceniePodanie sargramostymu jednocześnie z melfalanem lub w dniu chemioterapii może nasilić mielosupresję, bo pobudzone progenitory są bardziej wrażliwe na cytostatyk. Czynnik wzrostu włącza się po zakończeniu chemioterapii.
Doustnie, małe dawkidroga podania · melfalanryzyko malejePrzy doustnym leczeniu małymi dawkami melfalanu mielosupresja jest zwykle łagodniejsza i sargramostym stosuje się rzadko, tylko przy istotnej neutropenii. Korzyść z połączenia jest wtedy mniejsza.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Alkeran 2 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/alkeran-100003930/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/imreplys-100525844/

Pełny opis tej pary

Korzystna interakcjaSargramostym+ EtopozydPołączenie jest celowe i można je stosować.Rozpocznij zastrzyki z sargramostymu dokładnie w dniu wskazanym przez lekarza po chemioterapii, a w razie wątpliwości zapytaj farmaceutę.opóźniony (dni)badania kliniczne

Korzystna interakcja

Rozpocznij zastrzyki z sargramostymu dokładnie w dniu wskazanym przez lekarza po chemioterapii, a w razie wątpliwości zapytaj farmaceutę.

Sargramostym pomaga szpikowi szybciej odbudować białe krwinki po chemioterapii z etopozydem. Dzięki temu zmniejsza się ryzyko zakażeń. Ważne jest, żeby nie przyjmować go w dniach chemioterapii, tylko po niej, zgodnie z planem od lekarza.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel albo pieczenie przy oddawaniu moczu
  • duszność
  • nagły przyrost masy ciała lub obrzęki
  • silny ból kości
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Połączenie jest celowe i można je stosować. Sargramostym rozpoczyna się po zakończeniu podawania etopozydu, a nie w dniach chemioterapii, i odstawia się go przed kolejnym cyklem. Należy kontrolować morfologię krwi z rozmazem, a przy jednoczesnym stosowaniu kortykosteroidów zwrócić uwagę na leukocytozę.

Skutek kliniczny

Przy prawidłowej kolejności podawania połączenie zmniejsza głębokość i czas trwania neutropenii po chemioterapii z etopozydem oraz ryzyko zakażeń. Przy jednoczesnym podawaniu korzyść może być mniejsza, a mielosupresja silniejsza. U pacjentów otrzymujących sargramostym razem z innymi lekami wywołującymi leukocytozę, na przykład kortykosteroidami, może występować zwiększone ryzyko leukocytozy[1].

Mechanizm

Sargramostym pobudza szpik do wytwarzania granulocytów i makrofagów, przez co skraca neutropenię wywołaną przez etopozyd. Etopozyd hamuje czynność szpiku, a skojarzenie z innymi lekami o działaniu mielosupresyjnym może dawać efekt skumulowany lub synergiczny[2]. Sargramostym nie działa mielosupresyjnie, więc nie nasila tego efektu. Komórki szpiku pobudzone do podziałów są jednak bardziej wrażliwe na leki cytotoksyczne, dlatego podanie obu leków w tym samym czasie może osłabić korzyść i nasilić uszkodzenie szpiku. Nie opisano interakcji farmakokinetycznych między tymi lekami.

Metabolizm i transportery

  • Etopozyd: substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem, w tym bezwzględna liczba neutrofili
  • liczba leukocytów – ryzyko leukocytozy
  • objawy zakażenia i gorączka
  • masa ciała i obrzęki

Kiedy ocena się zmienia

Podanie w dniach podawania etopozyduodstep · sargramostyminne zaleceniePodanie sargramostymu w tym samym czasie co etopozyd może nasilić uszkodzenie pobudzonych komórek szpiku i zmniejszyć korzyść. Sargramostym rozpoczyna się po zakończeniu podawania etopozydu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Etoposid Ebewe 50 mg/2,5 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/etoposid-ebewe-100247861/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Etoposid Ebewe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/etoposid-ebewe-100247861/

Pełny opis tej pary

Korzystna interakcjaSargramostym+ Brentuksymab vedotynyPołączenie można stosować celowo w profilaktyce lub leczeniu neutropenii związanej z brentuksymabem vedotyny, zgodnie z decyzją onkologa.Stosuj sargramostym tylko w dniach wyznaczonych przez lekarza i od razu zgłoś się do lekarza, jeśli pojawi się gorączka.opóźniony (dni)teoretyczne

Korzystna interakcja

Stosuj sargramostym tylko w dniach wyznaczonych przez lekarza i od razu zgłoś się do lekarza, jeśli pojawi się gorączka.

Brentuksymab vedotyny może obniżać liczbę białych krwinek, które chronią cię przed zakażeniami. Sargramostym pomaga szpikowi szybciej odbudować te krwinki, dlatego lekarz może zlecić oba leki razem. Ważne jest, aby wstrzyknięcia sargramostymu wykonywać dokładnie w dniach wskazanych przez lekarza, a nie w dniu wlewu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel albo pieczenie przy oddawaniu moczu
  • duszność lub nasilony kaszel
  • silny ból kości
  • obrzęki lub szybki przyrost masy ciała
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować celowo w profilaktyce lub leczeniu neutropenii związanej z brentuksymabem vedotyny, zgodnie z decyzją onkologa. Sargramostymu nie podaje się w dniu wlewu brentuksymabu vedotyny, lecz rozpoczyna się go po zakończeniu wlewu zgodnie ze schematem ośrodka. Czynnik wzrostu nie zastępuje modyfikacji dawki lub odroczenia brentuksymabu vedotyny, gdy wystąpi neutropenia wymagająca takiego postępowania[1]. Przy jednoczesnym stosowaniu kortykosteroidów lub innych czynników wzrostu kontroluj liczbę leukocytów ze względu na ryzyko leukocytozy[2].

Skutek kliniczny

Spodziewanym skutkiem jest krótszy i płytszy okres neutropenii oraz mniejsze ryzyko gorączki neutropenicznej i zakażeń po wlewach brentuksymabu vedotyny. Podanie czynnika wzrostu zbyt blisko wlewu może teoretycznie zwiększyć wrażliwość dzielących się prekursorów szpiku na MMAE i osłabić korzyść. U pacjentów otrzymujących równocześnie kortykosteroidy w schemacie leczenia rośnie ryzyko leukocytozy podczas stosowania sargramostymu[2].

Mechanizm

Sargramostym może łagodzić mielotoksyczność brentuksymabu vedotyny. Brentuksymab vedotyny uwalnia w komórkach MMAE, czyli środek działający na mikrotubule, a neutropenia jest jednym z głównych działań ograniczających jego dawkowanie[1]. Sargramostym jako rekombinowany GM-CSF pobudza proliferację i dojrzewanie komórek progenitorowych linii granulocytarnej i monocytarnej, przez co działa przeciwnie do hamującego wpływu MMAE na szpik. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, ponieważ brentuksymab vedotyny nie zmienia ekspozycji na leki metabolizowane przez CYP3A4[1], a sargramostym jako białko nie jest metabolizowany przez cytochrom P450.

Metabolizm i transportery

  • Brentuksymab vedotyny: substrat CYP2D6[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym wlewem brentuksymabu vedotyny
  • liczba leukocytów w trakcie stosowania sargramostymu (ryzyko leukocytozy)
  • temperatura ciała i objawy zakażenia
  • jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 i P-gp oraz kortykosteroidów

Kiedy ocena się zmienia

Podanie w dniu wlewu brentuksymabu vedotynyodstep · sargramostyminne zaleceniePodanie sargramostymu w dniu wlewu brentuksymabu vedotyny może teoretycznie zwiększyć wrażliwość pobudzonych prekursorów szpiku na MMAE i osłabić korzyść. Czynnik wzrostu rozpoczyna się po zakończeniu wlewu zgodnie ze schematem ośrodka.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Adcetris 50 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/adcetris-100285152/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Adcetris. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/adcetris-100285152/

Pełny opis tej pary

Korzystna interakcjaSargramostym+ MitoksantronSargramostym rozpoczyna się po zakończeniu podawania mitoksantronu z zachowaniem odstępu od ostatniej dawki cytostatyku, a nie w dniu infuzji.Zaczynaj zastrzyki z sargramostymu dokładnie w dniu wskazanym przez lekarza, nie w dniu wlewu chemioterapii, i chodź na zlecone badania krwi.opóźniony (dni)badania kliniczne

Korzystna interakcja

Zaczynaj zastrzyki z sargramostymu dokładnie w dniu wskazanym przez lekarza, nie w dniu wlewu chemioterapii, i chodź na zlecone badania krwi.

Te dwa leki często stosuje się razem celowo. Mitoksantron to lek przeciwnowotworowy, który osłabia szpik i obniża liczbę białych krwinek chroniących przed zakażeniami. Sargramostym pomaga szpikowi szybciej odbudować te krwinki. Ważne jest jednak, aby zastrzyki zaczynać dopiero po zakończeniu chemioterapii, w dniu wskazanym przez lekarza.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel, pieczenie przy oddawaniu moczu lub inne objawy zakażenia
  • nietypowe siniaki lub krwawienia
  • silne osłabienie
  • ból kości lub mięśni
  • duszność lub obrzęki
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Sargramostym rozpoczyna się po zakończeniu podawania mitoksantronu z zachowaniem odstępu od ostatniej dawki cytostatyku, a nie w dniu infuzji. Kolejny cykl mitoksantronu planuje się dopiero po przerwaniu podawania sargramostymu z zachowaniem odstępu. Regularnie oznacza się morfologię krwi z rozmazem, a sargramostym odstawia się po uzyskaniu zadowalającej liczby neutrofilów lub przy nadmiernej leukocytozie. Pacjent musi wiedzieć, że gorączka w okresie neutropenii wymaga pilnego kontaktu z ośrodkiem onkologicznym.

Skutek kliniczny

Przy właściwym odstępie czasowym połączenie skraca okres neutropenii po chemioterapii i może zmniejszać ryzyko zakażeń. Podanie sargramostymu jednocześnie z mitoksantronem lub tuż przed i tuż po nim może paradoksalnie nasilić supresję szpiku. Sargramostym podawany z innymi lekami wywołującymi leukocytozę zwiększa ryzyko nadmiernej leukocytozy.[1]

Mechanizm

Sargramostym podaje się celowo po chemioterapii z mitoksantronem, aby przyspieszyć odbudowę granulocytów i makrofagów po supresji szpiku. Mitoksantron na skutek swojego mechanizmu działania powoduje supresję szpiku kostnego.[2] Sargramostym jako czynnik wzrostu kolonii granulocytów i makrofagów pobudza proliferację i różnicowanie komórek progenitorowych linii mieloidalnej, co działa przeciwnie do mielotoksyczności cytostatyku. Mitoksantron najsilniej uszkadza szybko dzielące się komórki, dlatego podanie czynnika wzrostu w czasie ekspozycji na cytostatyk mogłoby zwiększyć wrażliwość pobudzonych progenitorów i nasilić mielosupresję. Nie ma interakcji farmakokinetycznej, bo sargramostym nie wpływa na transport ani wydalanie mitoksantronu.

Metabolizm i transportery

  • Mitoksantron: substrat BCRP[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem
  • bezwzględna liczba neutrofilów
  • liczba leukocytów (leukocytoza)
  • liczba płytek krwi
  • temperatura ciała i objawy zakażenia

Kiedy ocena się zmienia

Jednoczesnie z mitoksantronem lub bezposrednio przed albo po wlewieodstep · sargramostyminne zaleceniePodanie sargramostymu w czasie ekspozycji na mitoksantron może nasilić mielosupresję zamiast ją łagodzić. Należy zachować odstęp między ostatnią dawką cytostatyku a rozpoczęciem podawania czynnika wzrostu oraz przerwać sargramostym przed kolejnym cyklem.
Jednoczesne stosowanie kortykosteroidow lub innych czynnikow wzrostu koloniikolejność włączenia · pacjentryzyko rośnieLeki indukujące leukocytozę zwiększają ryzyko nadmiernej leukocytozy podczas stosowania sargramostymu. Wymagana częstsza kontrola leukocytów.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Mitoxantron Sandoz 2 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mitoxantron-sandoz-100397490/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Mitoxantron Sandoz. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/mitoxantron-sandoz-100397490/

Pełny opis tej pary

Korzystna interakcjaSargramostym+ ObinutuzumabPołączenie można stosować, gdy sargramostym ma na celu leczenie lub zapobieganie neutropenii.Nie wstrzykuj sargramostymu w dniu wlewu obinutuzumabu, chyba że lekarz wyraźnie tak zalecił, i zgłaszaj każdą gorączkę lub duszność.szybki (godziny)teoretyczne

Korzystna interakcja

Nie wstrzykuj sargramostymu w dniu wlewu obinutuzumabu, chyba że lekarz wyraźnie tak zalecił, i zgłaszaj każdą gorączkę lub duszność.

Te dwa leki często stosuje się razem celowo. Lek na odbudowę białych krwinek pomaga organizmowi bronić się przed zakażeniami w czasie leczenia przeciwnowotworowego. Oba leki mogą jednak powodować gorączkę, dreszcze, spadek ciśnienia lub obrzęki, a podane blisko siebie mogą nasilać te objawy.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • duszność lub ucisk w klatce piersiowej
  • zawroty głowy, omdlenie
  • nagłe obrzęki nóg lub szybki przyrost masy ciała
  • zaczerwienienie twarzy, wysypka
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm, PD – synergizm, PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, gdy sargramostym ma na celu leczenie lub zapobieganie neutropenii. Nie podawaj sargramostymu w trakcie wlewu obinutuzumabu ani bezpośrednio przed nim, zwłaszcza przy pierwszym wlewie, aby nie nakładały się reakcje cytokinowe. Kontroluj morfologię z rozmazem, ciśnienie, temperaturę oraz objawy zatrzymania płynów. Upewnij się, że wskazanie do sargramostymu wynika z rzeczywistej neutropenii lub wysokiego ryzyka gorączki neutropenicznej, a nie z innych objawów, które mogą być działaniem niepożądanym leczenia przeciwnowotworowego.

Skutek kliniczny

Połączenie jest celowe, gdy sargramostym podaje się w leczeniu lub zapobieganiu neutropenii u pacjenta leczonego obinutuzumabem – skraca czas trwania neutropenii i zmniejsza ryzyko zakażeń. Podanie obu leków w bliskim odstępie może nasilić objawy reakcji związanych z wlewem, gorączkę, spadki ciśnienia i zatrzymanie płynów, co utrudnia też ocenę przyczyny tych objawów.

Mechanizm

Sargramostym jako czynnik wzrostu kolonii granulocytów i makrofagów pobudza szpik do wytwarzania neutrofili i monocytów, co przeciwdziała neutropenii towarzyszącej leczeniu przeciwciałem anty-CD20, zwłaszcza w skojarzeniu z chemioterapią. Pobudzenie komórek efektorowych układu odpornościowego teoretycznie może nasilać zależne od przeciwciał niszczenie komórek z CD20, na którym opiera się działanie obinutuzumabu. Oba leki mogą jednocześnie wywoływać reakcje o podłożu cytokinowym. Reakcje związane z wlewem obinutuzumabu występują głównie podczas pierwszego wlewu 1000 mg i mogą mieć związek z zespołem uwalniania cytokin[1]. Sargramostym może powodować reakcje po podaniu, takie jak zaczerwienienie, spadek ciśnienia, duszność, gorączka, oraz zatrzymanie płynów, więc działania te mogą się sumować.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem, liczba neutrofili
  • ciśnienie tętnicze i tętno w dniu wlewu
  • temperatura ciała
  • objawy zatrzymania płynów – obrzęki, przyrost masy ciała, duszność
  • objawy reakcji związanych z wlewem i zespołu uwalniania cytokin

Kiedy ocena się zmienia

Podanie w dniu wlewu obinutuzumabuodstep · sargramostyminne zaleceniePodanie sargramostymu w trakcie lub tuż przed wlewem obinutuzumabu, szczególnie pierwszym, zwiększa ryzyko nakładania się reakcji cytokinowych, spadków ciśnienia i gorączki oraz utrudnia ocenę ich przyczyny. Należy rozdzielić podania i ściśle monitorować pacjenta.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Gazyvaro 1000 mg, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/gazyvaro-100325911/

Pełny opis tej pary

Korzystna interakcjaSargramostym+ PomalidomidPołączenie można stosować, gdy sargramostym ma wspierać układ krwiotwórczy u pacjenta leczonego pomalidomidem.Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem lekarza i nie opuszczaj zaplanowanych badań krwi.opóźniony (dni)teoretyczne

Korzystna interakcja

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem lekarza i nie opuszczaj zaplanowanych badań krwi.

Te dwa leki mogą być stosowane razem celowo. Pomalidomid może obniżać liczbę białych krwinek, które chronią przed zakażeniami, a sargramostym pomaga szpikowi je odbudować. Czasem białych krwinek robi się za dużo, dlatego lekarz będzie zlecał badania krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel lub inne objawy zakażenia
  • obrzęki nóg lub szybki przyrost masy ciała
  • duszność
  • ból kości
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, gdy sargramostym ma wspierać układ krwiotwórczy u pacjenta leczonego pomalidomidem. Należy regularnie kontrolować morfologię krwi z rozmazem i reagować na nadmierny wzrost liczby leukocytów, szczególnie gdy pacjent otrzymuje także deksametazon[1]. Przed włączeniem sargramostymu warto sprawdzić, czy neutropenii nie lepiej opanować modyfikacją dawki lub przerwą w podawaniu pomalidomidu, aby nie dokładać leku w ramach kaskady przepisywania.

Skutek kliniczny

Sargramostym może ograniczać neutropenię i związane z nią ryzyko zakażeń w trakcie leczenia pomalidomidem. Możliwym skutkiem niepożądanym jest nadmierna leukocytoza, zwłaszcza gdy w schemacie leczenia jest jednocześnie kortykosteroid, np. deksametazon, który sam podnosi liczbę leukocytów[1].

Mechanizm

Sargramostym jako czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów i makrofagów pobudza szpik do wytwarzania neutrofili i monocytów, a więc działa przeciwnie do mielosupresji wywoływanej przez pomalidomid. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, ponieważ sargramostym jest białkiem rekombinowanym niemetabolizowanym przez cytochrom P450, a na ekspozycję na pomalidomid istotnie wpływają tylko silne inhibitory CYP1A2[2].

Metabolizm i transportery

  • Pomalidomid: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP1A2[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem – liczba neutrofili i leukocytów
  • objawy zakażenia i gorączka
  • objawy zatrzymania płynów i obrzęki

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Pomalidomide Accord 1 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/pomalidomide-accord-100502647/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Pomalidomide Accord. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/pomalidomide-accord-100502647/

Pełny opis tej pary

Alkohol

Brak opisu połączenia z alkoholem w bazie.

Oznaczenia na tej stronie

  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
  • Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.