Interakcje / Dekstrometorfan / Dekstrometorfan i tietyloperazyna
Jaki opis pokazać?
Niekorzystna interakcja
Połączenie można stosować krótko, ale z ostrożnością i przy obserwacji pacjenta pod kątem nadmiernej senności i zaparć.
Nie prowadź samochodu, nie pij alkoholu i zapytaj farmaceutę, zanim dołożysz inne leki uspokajające lub nasenne.
Niekorzystna interakcjaDekstrometorfan+ TietyloperazynaPołączenie można stosować krótko, ale z ostrożnością i przy obserwacji pacjenta pod kątem nadmiernej senności i zaparć.Nie prowadź samochodu, nie pij alkoholu i zapytaj farmaceutę, zanim dołożysz inne leki uspokajające lub nasenne.szybki (godziny)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Nie prowadź samochodu, nie pij alkoholu i zapytaj farmaceutę, zanim dołożysz inne leki uspokajające lub nasenne.
Oba leki mogą powodować senność, a przyjmowane razem usypiają mocniej. Możesz mieć kłopot z koncentracją i wolniej reagować. To połączenie może też nasilić zaparcia. Osoby starsze są bardziej narażone na upadki.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- bardzo silna senność lub trudność z obudzeniem się
- splątanie lub dezorientacja
- płytki lub wolny oddech
- uporczywe zaparcie z bólem brzucha i wzdęciem
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie można stosować krótko, ale z ostrożnością i przy obserwacji pacjenta pod kątem nadmiernej senności i zaparć[1]. Pacjent nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, dopóki nie wiadomo, jak reaguje na oba leki[1]. Należy unikać alkoholu i innych leków uspokajających[1]. Tietyloperazyny nie stosuje się przy ciężkiej depresji ośrodkowego układu nerwowego lub zaburzeniach świadomości[2], dlatego przy objawach przedawkowania dekstrometorfanu należy ją odstawić.
Skutek kliniczny
Nasilona senność, zaburzenia koncentracji i spowolnienie psychoruchowe, które utrudniają prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn[1]. U osób starszych i osłabionych może wystąpić zwiększone ryzyko upadków. Możliwe są nasilone zaparcia aż do akinezji okrężnicy[1].
Mechanizm
Oba leki działają hamująco na ośrodkowy układ nerwowy, więc ich działanie uspokajające sumuje się. Dekstrometorfan łączony z neuroleptykami nasila depresyjny wpływ na ośrodkowy układ nerwowy[1]. Tietyloperazyna może nasilać działanie leków hamujących ośrodkowy układ nerwowy[2]. Przy łączeniu dekstrometorfanu z lekami o działaniu atropinowym, w tym z neuroleptykami fenotiazynowymi, występuje ryzyko akinezji okrężnicy z ciężkimi zaparciami[1]. Niektóre fenotiazyny (perfenazyna, tiorydazyna) hamują metabolizm dekstrometorfanu[1], ale nie ma danych, że dotyczy to tietyloperazyny.
Metabolizm i transportery
- Dekstrometorfan: wrażliwy substrat CYP2D6[3]
Monitorować
- nadmierna senność i zaburzenia koncentracji
- zaburzenia świadomości
- spłycenie lub zwolnienie oddechu
- zaparcia i wzdęcia
Bezpieczniejsze alternatywy
lewodropropizynadomperydon
Kiedy ocena się zmienia
| wiek ≥ 65pacjent | ryzyko rośnie | U osób w podeszłym wieku ryzyko nadmiernej sedacji, upadków i zaparć jest większe, a dekstrometorfan łączony z innymi pochodnymi morfiny może hamować oddychanie zwłaszcza w tej grupie. Zalecana jest ścisła obserwacja i możliwie krótkie leczenie. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tussi Drill 5 mg/5 ml, syrop. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tussi-drill-100105606/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Torecan 6,5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/torecan-100067308/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
Alkohol przy tych lekach
Niekorzystna interakcjaDekstrometorfana alkoholNa czas leczenia dekstrometorfanem zaleć rezygnację z alkoholu i z innych leków zawierających alkohol.W trakcie kuracji nie pij alkoholu i nie przyjmuj innych leków, które go zawierają.szybki (godziny)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
W trakcie kuracji nie pij alkoholu i nie przyjmuj innych leków, które go zawierają.
Podczas przyjmowania leku na kaszel z dekstrometorfanem lepiej nie pić alkoholu. Oba te środki działają uspokajająco, więc razem mogą mocno nasilić senność i zawroty głowy. Trudniej się wtedy skupić, a to bywa niebezpieczne przy prowadzeniu samochodu lub obsłudze maszyn.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silna senność
- zawroty głowy
- trudności z koncentracją
- uczucie osłabienia czujności
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Na czas leczenia dekstrometorfanem zaleć rezygnację z alkoholu i z innych leków zawierających alkohol.[1] Jeśli pacjent mimo to wypił alkohol, powinien nie prowadzić pojazdów i nie obsługiwać maszyn, aż senność i osłabienie koncentracji ustąpią.[1]
Skutek kliniczny
Podczas leczenia dekstrometorfanem należy unikać alkoholu. Po jego wypiciu nasilają się zawroty głowy, senność i osłabienie koncentracji.[1] Zaburzona koncentracja może być niebezpieczna podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.[1]
Mechanizm
Alkohol i dekstrometorfan działają hamująco na ośrodkowy układ nerwowy, więc ich działania uspokajające się sumują. Według ChPL uspokajające działanie leku przeciwkaszlowego nasila się pod wpływem alkoholu.[1]
Metabolizm i transportery
- Dekstrometorfan: wrażliwy substrat CYP2D6[2]
Monitorować
- senność i zawroty głowy po wypiciu alkoholu w trakcie leczenia
- zdolność koncentracji u osób prowadzących pojazdy lub obsługujących maszyny
- łączne stosowanie z innymi lekami hamującymi ośrodkowy układ nerwowy
Kiedy ocena się zmienia
| ilość alkoholu ≤ 18 mg etanolu w 5 ml syropu (ilość zawarta w preparacie)alkohol | inne zalecenie | Etanol obecny jako substancja pomocnicza w syropie nie wymaga osobnego postępowania. Według ChPL jego mała ilość nie będzie powodowała zauważalnych skutków. Zalecenie unikania alkoholu dotyczy picia napojów alkoholowych i stosowania innych leków zawierających alkohol. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tussi Drill 5 mg/5 ml, syrop. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tussi-drill-100105606/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
Niekorzystna interakcjaTietyloperazynaa alkoholNa czas leczenia tietyloperazyną zaleć pacjentowi unikanie alkoholu, a w razie jego spożycia zachowanie szczególnej ostrożności i rezygnację z prowadzenia pojazdów oraz obsługi maszyn.W czasie leczenia lepiej nie pić alkoholu, a po jego spożyciu nie prowadzić pojazdów ani nie obsługiwać maszyn.szybki (godziny)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
W czasie leczenia lepiej nie pić alkoholu, a po jego spożyciu nie prowadzić pojazdów ani nie obsługiwać maszyn.
Alkohol może nasilać działanie leku, który sam w sobie powoduje senność i może obniżać ciśnienie. Po połączeniu obu można odczuwać silne zmęczenie, zawroty głowy, osłabienie, a nawet zasłabnąć. Takie połączenie zwiększa ryzyko upadku lub wypadku.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nasilona senność lub trudności z obudzeniem
- silne zawroty głowy lub omdlenie
- zaburzenia świadomości lub splątanie
- osłabienie i bardzo wolne lub płytkie oddychanie
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie, PD – synergizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Na czas leczenia tietyloperazyną zaleć pacjentowi unikanie alkoholu, a w razie jego spożycia zachowanie szczególnej ostrożności i rezygnację z prowadzenia pojazdów oraz obsługi maszyn. Jeśli po alkoholu wystąpi nasilona senność, zawroty głowy lub omdlenie, należy zaprzestać picia i skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.
Skutek kliniczny
Połączenie może nasilać senność, zawroty głowy, osłabienie koncentracji i spowolnienie reakcji. Możliwe jest też spadek ciśnienia z omdleniem lub upadkiem, a przy większych ilościach alkoholu głębsze zahamowanie ośrodkowe, w tym zaburzenia świadomości. Ciężka depresja ośrodkowego układu nerwowego i klinicznie istotne niedociśnienie są przeciwwskazaniami do stosowania leku, więc nasilenie tych stanów przez alkohol jest szczególnie niepożądane.[1]
Mechanizm
Tietyloperazyna to pochodna fenotiazyny o działaniu przeciwwymiotnym, która hamuje czynność ośrodkowego układu nerwowego i może obniżać ciśnienie tętnicze. Alkohol także działa depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy, więc oba działania się sumują, a ChPL wskazuje, że tietyloperazyna może nasilać działanie alkoholu.[1]
Monitorować
- senność i poziom świadomości
- ciśnienie tętnicze i zawroty głowy przy wstawaniu
- koncentracja i sprawność psychomotoryczna
- jednoczesne przyjmowanie innych leków hamujących ośrodkowy układ nerwowy
Kiedy ocena się zmienia
| Większe ilości alkoholuilość alkoholu · alkohol | ryzyko rośnie | Przy większych ilościach alkoholu rośnie ryzyko głębokiego zahamowania ośrodkowego, niedociśnienia i zaburzeń świadomości. |
| Podeszływiek · pacjent | ryzyko rośnie | U osób w podeszłym wieku zwiększona jest wrażliwość na leki hamujące ośrodkowy układ nerwowy i na spadki ciśnienia, więc rośnie ryzyko upadków. Jest to wniosek z wiedzy ogólnej, a nie z ChPL. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Torecan 6,5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/torecan-100067308/
Inne interakcje tych leków 159
Połączenie przeciwwskazaneDekstrometorfan+ MetylotioniniowaDekstrometorfanu nie łączy się z chlorkiem metylotioniniowym, ponieważ jest on inhibitorem MAO.Nie przyjmuj dekstrometorfanu, jeśli dostałeś lub masz dostać błękit metylenowy, i powiedz lekarzowi lub pielęgniarce, że brałeś lek na kaszel.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj dekstrometorfanu, jeśli dostałeś lub masz dostać błękit metylenowy, i powiedz lekarzowi lub pielęgniarce, że brałeś lek na kaszel.
Dekstrometorfan to lek na suchy kaszel. Błękit metylenowy podaje się zwykle w szpitalu, na przykład przy niektórych zatruciach lub zabiegach. Te dwa leki razem mogą wywołać groźną reakcję organizmu z drżeniem, splątaniem, poceniem i kołataniem serca.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- drżenie lub skurcze mięśni
- splątanie lub silne pobudzenie
- nadmierne pocenie się
- szybkie bicie serca
- biegunka
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – synergizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Dekstrometorfanu nie łączy się z chlorkiem metylotioniniowym, ponieważ jest on inhibitorem MAO[1]. Jeśli chlorek metylotioniniowy trzeba podać w stanie nagłym pacjentowi przyjmującemu dekstrometorfan, odstawia się dekstrometorfan, stosuje najniższą możliwą dawkę chlorku metylotioniniowego i ściśle obserwuje pacjenta pod kątem objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego przez 4 godziny od podania[2]. Przy planowym podaniu chlorku metylotioniniowego kaszel leczy się lekiem przeciwkaszlowym bez działania serotoninergicznego.
Skutek kliniczny
Połączenie grozi zespołem serotoninowym, który może zagrażać życiu[2]. Objawia się biegunką, tachykardią, nadmiernym poceniem, drżeniem, splątaniem, a w ciężkich przypadkach śpiączką[3].
Mechanizm
Chlorek metylotioniniowy jest silnym odwracalnym inhibitorem monoaminooksydazy i hamuje rozkład serotoniny[2]. Dekstrometorfan nasila przekaźnictwo serotoninergiczne, a jego łączenie z inhibitorami MAO grozi zespołem serotoninowym[3]. Interakcja ma charakter farmakodynamiczny – pojedyncza dawka dożylna 2 mg/kg mc. chlorku metylotioniniowego nie zmieniała istotnie farmakokinetyki dekstrometorfanu[2].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- objawy zespołu serotoninowego: drżenie, splątanie, pobudzenie, nadmierne pocenie, biegunka
- częstość akcji serca (tachykardia)
- stan świadomości przez 4 godziny od podania chlorku metylotioniniowego
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Dożylnie w stanie nagłym, gdy podania nie można uniknąćdroga podania · metylotioniniowa | inne zalecenie | Gdy chlorek metylotioniniowy jest niezbędny w stanie nagłym, podaje się najniższą możliwą dawkę i obserwuje pacjenta pod kątem objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego przez 4 godziny od podania. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tussidex 30 mg, kapsułki miękkie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tussidex-100109610/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Methylthioninium chloride Proveblue 5 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/methylthioninium-chloride-proveblue-100311790/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tussi Drill 5 mg/5 ml, syrop. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tussi-drill-100105606/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Methylthioninium chloride Proveblue. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/methylthioninium-chloride-proveblue-100311790/
Połączenie przeciwwskazaneDekstrometorfan+ CynakalcetNie stosuj dekstrometorfanu u pacjenta przyjmującego cynakalcet.Nie przyjmuj leku na kaszel z dekstrometorfanem, gdy bierzesz cynakalcet – zapytaj farmaceutę o inny lek na kaszel.szybki (godziny)badania kliniczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj leku na kaszel z dekstrometorfanem, gdy bierzesz cynakalcet – zapytaj farmaceutę o inny lek na kaszel.
Lek na kaszel z dekstrometorfanem i cynakalcet, stosowany przy chorobach przytarczyc, nie powinny być przyjmowane razem. Cynakalcet sprawia, że organizm dużo wolniej usuwa dekstrometorfan, więc jego ilość we krwi rośnie wielokrotnie. Może to dać objawy przedawkowania, takie jak pobudzenie, splątanie, drżenie, bezsenność, biegunka, a nawet osłabienie oddechu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silne pobudzenie lub niepokój
- splątanie, dezorientacja
- drżenie mięśni
- bezsenność
- biegunka
- przyspieszone bicie serca i nadmierne pocenie się
- spłycony lub zwolniony oddech, nadmierna senność
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Nie stosuj dekstrometorfanu u pacjenta przyjmującego cynakalcet.[1] W razie potrzeby leczenia suchego kaszlu wybierz lek przeciwkaszlowy, który nie jest metabolizowany głównie przez CYP2D6. Gdy jednoczesnego podania nie da się uniknąć, pacjenta trzeba monitorować, a dawkę dekstrometorfanu może być konieczne zmniejszyć.[2]
Skutek kliniczny
Połączenie jest przeciwwskazane, bo prowadzi do znacznego zwiększenia stężenia dekstrometorfanu w osoczu z objawami przedawkowania.[1] Rośnie ryzyko toksycznego działania dekstrometorfanu – pobudzenia, dezorientacji, drżenia, bezsenności, biegunki i depresji oddechowej – oraz zespołu serotoninowego.[1]
Mechanizm
Cynakalcet jest silnym inhibitorem CYP2D6, czyli głównego enzymu metabolizującego dekstrometorfan, który ulega intensywnemu metabolizmowi pierwszego przejścia.[3] Wielokrotne dawki 50 mg cynakalcetu zwiększają AUC dekstrometorfanu podanego w dawce 30 mg 11-krotnie u osób szybko metabolizujących z udziałem CYP2D6.[3]
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
Monitorować
- objawy toksyczności ze strony OUN (pobudzenie, dezorientacja, drżenie, bezsenność)
- objawy zespołu serotoninowego (tachykardia, nadmierne pocenie się, biegunka, splątanie)
- czynność oddechowa – ryzyko depresji oddechowej
Bezpieczniejsze alternatywy
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tussi Drill 5 mg/5 ml, syrop. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tussi-drill-100105606/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tussidex 30 mg, kapsułki miękkie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tussidex-100109610/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Mimpara 30 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mimpara-100102921/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Mimpara. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/mimpara-100102921/
Połączenie przeciwwskazaneDekstrometorfan+ LinezolidDekstrometorfanu nie podaje się w trakcie leczenia inhibitorami MAO ani w ciągu 14 dni od ich odstawienia, a linezolid należy do tej grupy.Nie bierz leków z dekstrometorfanem w trakcie leczenia linezolidem i przez 14 dni po jego zakończeniu, a lek na kaszel wybierz razem z farmaceutą.szybki (godziny)badania kliniczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie bierz leków z dekstrometorfanem w trakcie leczenia linezolidem i przez 14 dni po jego zakończeniu, a lek na kaszel wybierz razem z farmaceutą.
Linezolid to antybiotyk, który działa też na układ nerwowy podobnie jak niektóre leki przeciwdepresyjne. Dekstrometorfan, obecny w wielu syropach i tabletkach na suchy kaszel, może razem z nim wywołać groźny stan nazywany zespołem serotoninowym. Objawia się on drżeniem, potami, szybkim biciem serca, biegunką i splątaniem.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- drżenie lub drgawki mięśni
- silne pocenie się
- szybkie bicie serca
- biegunka
- niepokój i pobudzenie
- splątanie lub dezorientacja
- wysoka gorączka
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – synergizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Dekstrometorfanu nie podaje się w trakcie leczenia inhibitorami MAO ani w ciągu 14 dni od ich odstawienia, a linezolid należy do tej grupy.[1] U chorego leczonego linezolidem suchy kaszel łagodzi się lekiem przeciwkaszlowym bez działania serotoninergicznego. Jeśli oba leki zostały już przyjęte razem, dekstrometorfan należy odstawić i obserwować pacjenta w kierunku objawów zespołu serotoninowego.
Skutek kliniczny
Połączenie dekstrometorfanu z nieselektywnym inhibitorem MAO grozi zespołem serotoninowym z biegunką, tachykardią, nadmierną potliwością, drżeniem, splątaniem, a nawet śpiączką.[2] U zdrowych ochotników, którzy otrzymali dwie dawki po 20 mg dekstrometorfanu w odstępie 4 godzin razem z linezolidem, nie obserwowano objawów zespołu serotoninowego.[3] Po wprowadzeniu linezolidu do obrotu opisano jeden przypadek objawów podobnych do zespołu serotoninowego po jednoczesnym podaniu obu leków, które ustąpiły po ich odstawieniu.[3]
Mechanizm
Linezolid jest odwracalnym, nieselektywnym inhibitorem monoaminooksydazy.[3] Dekstrometorfan hamuje wychwyt zwrotny serotoniny, więc w połączeniu z inhibitorem MAO sumuje się działanie serotoninergiczne i rośnie ryzyko zespołu serotoninowego.[2] Linezolid nie hamuje CYP2D6 ani innych izoenzymów CYP o znaczeniu klinicznym, dlatego interakcja nie ma podłoża farmakokinetycznego.[3]
Metabolizm i transportery
- Dekstrometorfan: wrażliwy substrat CYP2D6[4]
Monitorować
- objawy zespołu serotoninowego (drżenie, pobudzenie, splątanie, potliwość)
- temperatura ciała
- tętno
- ciśnienie tętnicze
- stan świadomości
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| odstep ≥ 14 dni od zakończenia leczenia linezolidemlinezolid | interakcja nie dotyczy | Dekstrometorfan można stosować po upływie co najmniej 14 dni od odstawienia inhibitora MAO. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tussidex 30 mg, kapsułki miękkie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tussidex-100109610/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tussi Drill 5 mg/5 ml, syrop. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tussi-drill-100105606/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zyvoxid 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zyvoxid-100106340/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
Połączenie przeciwwskazaneLeki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron, dronedaron)+ Leki przeciwhistaminowe – fenotiazyny (np. prometazyna, tietyloperazyna) klasaLeków przeciwarytmicznych klasy III nie należy łączyć z fenotiazynowymi lekami przeciwhistaminowymi ani przeciwwymiotnymi.Jeśli przyjmujesz lek na zaburzenia rytmu serca, nie stosuj fenotiazynowych leków przeciwalergicznych ani przeciwwymiotnych i przed zakupem każdego leku na kaszel, alergię, nudności lub sen zapytaj farmaceutę albo lekarza.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli przyjmujesz lek na zaburzenia rytmu serca, nie stosuj fenotiazynowych leków przeciwalergicznych ani przeciwwymiotnych i przed zakupem każdego leku na kaszel, alergię, nudności lub sen zapytaj farmaceutę albo lekarza.
Leki na zaburzenia rytmu serca, takie jak amiodaron i dronedaron, oraz leki przeciwalergiczne i przeciwwymiotne z grupy fenotiazyn, takie jak prometazyna i tietyloperazyna, wpływają na przewodzenie elektryczne w sercu. Przyjmowane razem mogą wywołać groźne, czasem zagrażające życiu zaburzenia rytmu. Prometazyna bywa składnikiem syropów na kaszel, leków na przeziębienie i środków nasennych. Po odstawieniu amiodaronu lek długo pozostaje w organizmie, więc ryzyko trwa jeszcze przez wiele tygodni.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca lub uczucie nierównego bicia serca
- nagłe zawroty głowy
- omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
- duszność lub ból w klatce piersiowej
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Leków przeciwarytmicznych klasy III nie należy łączyć z fenotiazynowymi lekami przeciwhistaminowymi ani przeciwwymiotnymi. Połączenie amiodaronu lub dronedaronu z prometazyną albo tietyloperazyną jest przeciwwskazane. U pacjenta przyjmującego amiodaron lub dronedaron w alergii wybierz lek przeciwhistaminowy II generacji o pomijalnym wpływie na QT. W nudnościach skonsultuj wybór leku z lekarzem prowadzącym, bo wiele leków przeciwwymiotnych także wydłuża QT. Pamiętaj, że po odstawieniu amiodaronu interakcja może utrzymywać się przez wiele tygodni, a nawet miesięcy, ze względu na bardzo długi okres półtrwania leku.
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko nadmiernego wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu typu torsade de pointes. Może to prowadzić do omdleń, migotania komór i nagłego zgonu sercowego. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii, niewydolności serca, wrodzonym zespole długiego QT, w podeszłym wieku i przy podawaniu pozajelitowym.
Mechanizm
Leki przeciwarytmiczne klasy III i fenotiazynowe leki przeciwhistaminowe sumują działanie wydłużające odstęp QT. Amiodaron i dronedaron wydłużają repolaryzację komór przez blokowanie kanałów potasowych. Prometazyna i tietyloperazyna, jako pochodne fenotiazyny, również hamują prąd potasowy IKr. Efekt jest wspólny dla wszystkich leków obu grup. Brak danych dla par z tietyloperazyną wynika z luki w danych, a nie z innej farmakologii, bo dzieli ona z prometazyną strukturę i wpływ na kanały potasowe. Amiodaron i dronedaron hamują też enzymy wątrobowe, w tym CYP2D6. Może to dodatkowo podnosić stężenie fenotiazyny, ale główną przyczyną ryzyka jest addycja działania na serce.
Monitorować
- EKG z oceną odstępu QTc, jeśli podania nie da się uniknąć
- stężenie potasu i magnezu w surowicy
- częstość akcji serca – bradykardia nasila ryzyko
- objawy kołatania serca, zawrotów głowy i omdleń
Kiedy ocena się zmienia
| Kilka miesięcy od odstawienia amiodaronuodstep · leki przeciwarytmiczne klasy III | inne zalecenie | Amiodaron ma bardzo długi okres półtrwania i kumuluje się w tkankach. Interakcję należy uwzględniać jeszcze przez wiele tygodni, a nawet miesięcy po jego odstawieniu. Dronedaron ma znacznie krótszy okres półtrwania, więc po jego odstawieniu ryzyko ustępuje szybciej. |
| Dożylna lub domięśniowadroga podania · leki przeciwhistaminowe – fenotiazyny | ryzyko rośnie | Pozajelitowe podanie prometazyny lub tietyloperazyny daje szybki wzrost stężenia i silniejszy wpływ na repolaryzację komór, co zwiększa ryzyko arytmii. |
| Dożylnadroga podania · leki przeciwarytmiczne klasy III | ryzyko rośnie | Dożylne podanie amiodaronu, zwykle u pacjenta z ostrą arytmią i zaburzeniami elektrolitowymi, zwiększa podatność na torsade de pointes po dodaniu fenotiazyny. |
| wiek ≥ 65 latpacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych częściej występują bradykardia, choroby serca, zaburzenia elektrolitowe i wielolekowość, co nasila ryzyko wydłużenia QT. |
Połączenie przeciwwskazaneOpioidowe leki przeciwkaszlowe (np. dekstrometorfan)+ Inhibitory monoaminooksydazy typu B (np. rasagilina, selegilina, safinamid) klasaJednoczesne stosowanie opioidowego leku przeciwkaszlowego i inhibitora MAO-B jest przeciwwskazane i należy go unikać także przez okres zalecany w ChPL po odstawieniu inhibitora MAO-B.Jeśli przyjmujesz lek na chorobę Parkinsona z grupy inhibitorów MAO-B, nie stosuj opioidowych leków na suchy kaszel i zapytaj farmaceutę o bezpieczny lek zastępczy.szybki (godziny)opisy przypadków
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli przyjmujesz lek na chorobę Parkinsona z grupy inhibitorów MAO-B, nie stosuj opioidowych leków na suchy kaszel i zapytaj farmaceutę o bezpieczny lek zastępczy.
Leki na suchy kaszel z dekstrometorfanem nie mogą być łączone z lekami na chorobę Parkinsona takimi jak rasagilina, selegilina czy safinamid. Razem mogą wywołać groźną reakcję, w której organizm jest przeciążony serotoniną. Objawia się ona między innymi silnym pobudzeniem, drżeniem, gorączką i kołataniem serca. Dekstrometorfan jest w wielu lekach bez recepty na kaszel i przeziębienie, dlatego przed zakupem zawsze powiedz farmaceucie o swoich lekach na chorobę Parkinsona.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silne pobudzenie, niepokój lub splątanie
- drżenie, mimowolne skurcze lub sztywność mięśni
- gorączka i silne pocenie się
- kołatanie serca
- nagły ból głowy lub bardzo wysokie ciśnienie
- omamy lub dziwne zachowanie
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – synergizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- opisy przypadków
Postępowanie
Jednoczesne stosowanie opioidowego leku przeciwkaszlowego i inhibitora MAO-B jest przeciwwskazane i należy go unikać także przez okres zalecany w ChPL po odstawieniu inhibitora MAO-B. W ChPL preparatów z dekstrometorfanem przyjmowanie inhibitorów MAO jest przeciwwskazaniem. W ChPL rasagiliny, selegiliny i safinamidu łączenie z dekstrometorfanem jest przeciwwskazane albo niezalecane. Dekstrometorfan jest dostępny bez recepty, także w preparatach złożonych na przeziębienie, dlatego przy każdej sprzedaży leku na kaszel trzeba zapytać o leczenie choroby Parkinsona. U pacjenta przyjmującego rasagilinę, selegilinę lub safinamid suchy kaszel należy leczyć lekiem nieopioidowym. Jeśli doszło już do przyjęcia obu leków, należy odstawić dekstrometorfan i obserwować pacjenta pod kątem zespołu serotoninowego. Przy objawach umiarkowanych lub ciężkich pacjent wymaga pilnej pomocy lekarskiej.
Skutek kliniczny
Połączenie może wywołać zespół serotoninowy. Jego objawy to pobudzenie, splątanie, drżenie, sztywność i drgawki kloniczne mięśni, wzmożone odruchy, potliwość, gorączka, tachykardia i wahania ciśnienia tętniczego. Ciężka postać zagraża życiu. Możliwe są też epizody psychotyczne i nietypowe zachowania. Ryzyko jest największe przy wysokich dawkach któregokolwiek leku oraz przy jednoczesnym stosowaniu innych leków serotoninergicznych.
Mechanizm
Dekstrometorfan hamuje wychwyt zwrotny serotoniny i działa na receptory sigma-1 oraz NMDA. Inhibitory monoaminooksydazy typu B zmniejszają rozkład amin biogennych w ośrodkowym układzie nerwowym. W dawkach terapeutycznych hamowanie jest wybiórcze wobec MAO-B, ale ta wybiórczość nie jest bezwzględna. Przy wyższych dawkach, u osób wrażliwych lub przy przedawkowaniu dekstrometorfanu wybiórczość częściowo zanika i rośnie stężenie serotoniny w synapsach. Interakcja ma charakter farmakodynamiczny i dotyczy wszystkich leków obu grup. Selegilina i rasagilina hamują enzym nieodwracalnie, a safinamid odwracalnie. Mechanizm i zalecenia są jednak wspólne dla całej klasy. Nie jest to interakcja farmakokinetyczna i żaden z inhibitorów MAO-B nie zmienia w istotny sposób metabolizmu dekstrometorfanu.
Monitorować
- objawy zespołu serotoninowego (pobudzenie, splątanie, drżenie, drgawki kloniczne mięśni, wzmożone odruchy)
- temperatura ciała
- ciśnienie tętnicze i tętno
- stan psychiczny i zachowanie
- inne leki serotoninergiczne przyjmowane jednocześnie (przeciwdepresyjne, tramadol, tryptany)
Kiedy ocena się zmienia
| Okres wymagany w ChPL po odstawieniu inhibitora MAO-B (dla rasagiliny i selegiliny co najmniej dwa tygodnie)odstep · inhibitory monoaminooksydazy typu B | inne zalecenie | Działanie nieodwracalnych inhibitorów MAO-B utrzymuje się do czasu odtworzenia enzymu, dlatego przeciwwskazanie obowiązuje także po odstawieniu rasagiliny lub selegiliny. W przypadku safinamidu należy kierować się okresem odstawienia podanym w jego ChPL. |
| Dawka większa niż zalecana w chorobie Parkinsonadawka · inhibitory monoaminooksydazy typu B | ryzyko rośnie | Przy dawkach wyższych od zalecanych inhibitory MAO-B tracą wybiórczość i hamują także MAO-A, co zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego i przełomu nadciśnieniowego. |
| Dawka większa niż zalecana w ulotcedawka · opioidowe leki przeciwkaszlowe | ryzyko rośnie | Przekraczanie dawek dekstrometorfanu, także przy jego niewłaściwym stosowaniu, nasila działanie serotoninergiczne i ośrodkowe oraz zwiększa ryzyko ciężkiego przebiegu interakcji. |
Niekorzystna interakcjaDekstrometorfan+ LorazepamJeśli to możliwe, unika się jednoczesnego stosowania, a gdy leczenie skojarzone jest konieczne, stosuje się mniejsze dawki lorazepamu.Zanim kupisz lek na kaszel z dekstrometorfanem, powiedz farmaceucie, że bierzesz lorazepam, a jeśli przyjmujesz oba leki, nie prowadź samochodu i nie pij alkoholu.szybki (godziny)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Zanim kupisz lek na kaszel z dekstrometorfanem, powiedz farmaceucie, że bierzesz lorazepam, a jeśli przyjmujesz oba leki, nie prowadź samochodu i nie pij alkoholu.
Lek na kaszel z dekstrometorfanem i lorazepam działają uspokajająco na mózg, a razem to działanie się nasila. Możesz być bardziej senny, mieć kłopot ze skupieniem i wolniej reagować. U osób starszych i chorych na płuca może to też osłabić oddychanie.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silna senność lub trudność z obudzeniem się
- splątanie lub zawroty głowy
- chwiejny chód
- płytki lub wolny oddech
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Jeśli to możliwe, unika się jednoczesnego stosowania, a gdy leczenie skojarzone jest konieczne, stosuje się mniejsze dawki lorazepamu.[1] Pacjenta należy uprzedzić o nasileniu senności i zakazie prowadzenia pojazdów oraz spożywania alkoholu.[2] Przy przewlekłym leczeniu lorazepamem warto rozważyć lek przeciwkaszlowy działający obwodowo.
Skutek kliniczny
Nasilona senność, osłabienie koncentracji i spowolnienie reakcji, co stwarza zagrożenie podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.[2] U osób z chorobami układu oddechowego, w podeszłym wieku lub przy dawkach dekstrometorfanu większych niż zalecane możliwe jest nasilenie depresji oddechowej.
Mechanizm
Dekstrometorfan działa ośrodkowo uspokajająco, a lorazepam jako benzodiazepina hamuje czynność ośrodkowego układu nerwowego. Skojarzenie leków hamujących OUN nasila ich depresyjny wpływ na ośrodkowy układ nerwowy.[2] Jednoczesne stosowanie lorazepamu z innymi środkami tłumiącymi czynność OUN może powodować interaktywne nasilenie działania depresyjnego.[1] Interakcja farmakokinetyczna nie jest oczekiwana, ponieważ dekstrometorfan jest metabolizowany przez CYP2D6, a lorazepam nie hamuje tego enzymu.
Metabolizm i transportery
- Dekstrometorfan: wrażliwy substrat CYP2D6[3]
Monitorować
- nasilenie senności i sedacji
- zaburzenia koncentracji i koordynacji ruchowej
- częstość i głębokość oddechów u pacjentów z grupy ryzyka
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| wiek ≥ 65 latpacjent | ryzyko rośnie | U osób w podeszłym wieku większa wrażliwość na leki hamujące OUN zwiększa ryzyko nadmiernej sedacji, upadków i depresji oddechowej. |
| Dawka większa niż zalecanadawka · dekstrometorfan | ryzyko rośnie | Przekraczanie zalecanych dawek dekstrometorfanu nasila jego działanie ośrodkowe i zwiększa ryzyko ciężkiej sedacji oraz depresji oddechowej w skojarzeniu z lorazepamem. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lorazepam Orion 1 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lorazepam-orion-100313405/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tussi Drill 5 mg/5 ml, syrop. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tussi-drill-100105606/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
Niekorzystna interakcjaDekstrometorfan+ MemantynaNależy unikać jednoczesnego stosowania dekstrometorfanu u pacjenta leczonego memantyną.Jeśli przyjmujesz memantynę, nie kupuj leku na kaszel z dekstrometorfanem i zapytaj farmaceutę o inny lek przeciwkaszlowy.szybki (godziny)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Jeśli przyjmujesz memantynę, nie kupuj leku na kaszel z dekstrometorfanem i zapytaj farmaceutę o inny lek przeciwkaszlowy.
Memantyna i dekstrometorfan, czyli popularny lek na suchy kaszel, działają w mózgu w podobny sposób. Przyjmowane razem mogą nasilać zawroty głowy, senność, splątanie lub niepokój, a rzadko wywołać omamy. U osób starszych z problemami z pamięcią takie objawy łatwo przeoczyć.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nagłe splątanie lub dezorientacja
- widzenie lub słyszenie rzeczy, których nie ma
- silny niepokój lub pobudzenie
- silne zawroty głowy lub upadki
- nadmierna senność
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Należy unikać jednoczesnego stosowania dekstrometorfanu u pacjenta leczonego memantyną.[1] Kaszel suchy lepiej leczyć lekiem przeciwkaszlowym, który nie działa na receptor NMDA. Jeśli dekstrometorfan zostanie mimo to użyty, trzeba stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie krótki czas i obserwować pacjenta pod kątem splątania i pobudzenia.
Skutek kliniczny
Możliwe nasilenie ośrodkowych działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy, splątanie, pobudzenie, senność i omamy, a w skrajnym przypadku objawy psychotyczne.[1] Ryzyko jest szczególnie istotne u starszych pacjentów z otępieniem, u których splątanie łatwo przeoczyć lub przypisać chorobie podstawowej.
Mechanizm
Memantyna i dekstrometorfan są antagonistami receptora NMDA i działają na ten sam układ receptorowy w ośrodkowym układzie nerwowym.[1] Ich działania na ten receptor sumują się, co zwiększa częstość i nasilenie ośrodkowych działań niepożądanych.[2] Analogiczne połączenie memantyny z amantadyną wiąże się z ryzykiem psychozy farmakotoksycznej i to samo może dotyczyć dekstrometorfanu.[3]
Metabolizm i transportery
- Dekstrometorfan: wrażliwy substrat CYP2D6[4]
Monitorować
- stan świadomości i orientacja
- pobudzenie, niepokój, omamy
- zawroty głowy i ryzyko upadków
- senność
Bezpieczniejsze alternatywy
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Axura 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/axura-100116604/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ebixa 5 mg/dawkę, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ebixa-100114730/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Nemdatine 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/nemdatine-100296894/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
Niekorzystna interakcjaDekstrometorfan+ TopiramatNależy unikać łączenia dekstrometorfanu z topiramatem i w miarę możliwości wybrać lek przeciwkaszlowy o działaniu obwodowym.Zanim kupisz lek na kaszel z dekstrometorfanem, zapytaj farmaceutę o inny preparat, a jeśli już go przyjmujesz, nie prowadź samochodu i nie pij alkoholu.szybki (godziny)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Zanim kupisz lek na kaszel z dekstrometorfanem, zapytaj farmaceutę o inny preparat, a jeśli już go przyjmujesz, nie prowadź samochodu i nie pij alkoholu.
Dekstrometorfan na kaszel i topiramat mogą razem nasilać senność, zawroty głowy i kłopoty z koncentracją. Może to utrudniać prowadzenie samochodu i zwiększać ryzyko upadku. Lepiej wybrać inny lek na kaszel, który mniej działa na mózg.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silna senność
- zawroty głowy lub chwiejny chód
- splątanie lub dezorientacja
- kłopoty z koncentracją lub mówieniem
- spowolniony lub płytki oddech
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Należy unikać łączenia dekstrometorfanu z topiramatem i w miarę możliwości wybrać lek przeciwkaszlowy o działaniu obwodowym. Topiramatu nie zaleca się stosować jednocześnie z alkoholem ani z innymi lekami działającymi hamująco na ośrodkowy układ nerwowy[1]. Jeśli dekstrometorfan jest konieczny, należy stosować najniższą skuteczną dawkę przez możliwie krótki czas i ostrzec pacjenta przed prowadzeniem pojazdów i obsługiwaniem maszyn[2]. W trakcie leczenia pacjent nie powinien pić alkoholu ani przyjmować leków zawierających alkohol[2].
Skutek kliniczny
Połączenie może nasilać senność, zawroty głowy, zaburzenia koncentracji i splątanie. Osłabiona koncentracja stwarza zagrożenie podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn[2]. Jednoczesnego stosowania topiramatu z lekami hamującymi ośrodkowy układ nerwowy nie badano klinicznie[1].
Mechanizm
Interakcja ma charakter farmakodynamiczny – oba leki działają hamująco na ośrodkowy układ nerwowy i ich działania się sumują. Łączenie dekstrometorfanu z innymi lekami hamującymi ośrodkowy układ nerwowy nasila depresyjny wpływ na ten układ[2]. Topiramatu nie zaleca się stosować jednocześnie z innymi lekami działającymi hamująco na ośrodkowy układ nerwowy[1]. Dekstrometorfan jest metabolizowany głównie przez CYP2D6[2]. Topiramat jest inhibitorem CYP2C19[1]. Ten szlak nie ma większego znaczenia dla dekstrometorfanu, dlatego istotnej interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- nasilenie senności i sedacji
- zawroty głowy i zaburzenia równowagi
- splątanie i zaburzenia koncentracji
- zdolność do prowadzenia pojazdów
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| wiek ≥ 65 latpacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych sumowanie działania hamującego na ośrodkowy układ nerwowy częściej prowadzi do nadmiernej sedacji, splątania i upadków, dlatego połączenia należy szczególnie unikać. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Topamax 25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/topamax-100100187/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tussi Drill 5 mg/5 ml, syrop. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tussi-drill-100105606/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Topamax. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/topamax-100100187/
Oznaczenia na tej stronie
- Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.