Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Digoksyna / Digoksyna i ripretynib

Digoksyna i ripretynib

Jaki opis pokazać?

Niekorzystna interakcja

Połączenie można stosować z zachowaniem ostrożności i monitorowaniem stanu pacjenta.

Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie serca, że przyjmujesz ripretynib, i nie zmieniaj samodzielnie dawek żadnego z tych leków.

Niekorzystna interakcjaDigoksyna+ RipretynibPołączenie można stosować z zachowaniem ostrożności i monitorowaniem stanu pacjenta.Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie serca, że przyjmujesz ripretynib, i nie zmieniaj samodzielnie dawek żadnego z tych leków.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie serca, że przyjmujesz ripretynib, i nie zmieniaj samodzielnie dawek żadnego z tych leków.

Lek przeciwnowotworowy ripretynib może zwiększać ilość digoksyny we krwi. Digoksyna działa bezpiecznie tylko w wąskim zakresie stężeń, więc jej nadmiar może zaszkodzić sercu. Lekarz może zlecić badanie krwi i w razie potrzeby zmienić dawkę digoksyny.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nudności, wymioty lub brak apetytu
  • zaburzenia widzenia, np. żółte lub zamazane widzenie
  • wolne, nierówne lub kołatające bicie serca
  • zawroty głowy, osłabienie, splątanie
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować z zachowaniem ostrożności i monitorowaniem stanu pacjenta.[1] Po włączeniu ripretynibu u pacjenta leczonego digoksyną należy oznaczyć stężenie digoksyny w surowicy i w razie potrzeby zmniejszyć jej dawkę.[2] Należy kontrolować stężenie potasu oraz czynność nerek, a po odstawieniu ripretynibu ponownie ocenić stężenie digoksyny.

Skutek kliniczny

Wzrost stężenia digoksyny w surowicy może prowadzić do objawów jej toksyczności – nudności, wymiotów, zaburzeń widzenia, bradykardii i zaburzeń rytmu serca. Ryzyko jest większe przy hipokaliemii, która nasila toksyczne działanie digoksyny.[2]

Mechanizm

Ripretynib hamuje glikoproteinę P (P-gp) w badaniach in vitro, a digoksyna jest substratem P-gp o wąskim indeksie terapeutycznym, dlatego jej stężenie w osoczu może wzrosnąć.[1] Interakcje z digoksyną często wynikają z wpływu innych leków na jej wydalanie i dystrybucję.[2]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Ripretynib – inhibitor P-gp[3], digoksyna – substrat P-gp[4]
  • Digoksyna: substrat P-gp[4]
  • Ripretynib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP1A2[3], słaby inhibitor CYP2C8[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP3A4[3], substrat BCRP[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C8[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • stężenie digoksyny w surowicy po włączeniu i po odstawieniu ripretynibu
  • częstość i rytm serca, EKG
  • stężenie potasu w surowicy
  • czynność nerek
  • objawy toksyczności digoksyny (nudności, wymioty, zaburzenia widzenia)

Kiedy ocena się zmienia

Włączenie ripretynibu u pacjenta na stałej dawce digoksynykolejność włączenia · ripretynibinne zaleceniePo włączeniu ripretynibu należy oznaczyć stężenie digoksyny w surowicy i obserwować objawy toksyczności, a w razie potrzeby zmniejszyć dawkę digoksyny.
Odstawienie ripretynibu w trakcie leczenia digoksynąkolejność włączenia · ripretynibinne zaleceniePo odstawieniu ripretynibu stężenie digoksyny może się zmniejszyć, dlatego jeśli wcześniej redukowano jej dawkę, należy ponownie ocenić stężenie i skuteczność leczenia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego QINLOCK 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/qinlock-100462443/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Digoxin Teva 250 mcg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/digoxin-teva-100019048/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego QINLOCK. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/qinlock-100462443/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Alkohol przy tych lekach

Interakcja o niejasnym znaczeniuDigoksynaa alkoholNie trzeba zakazywać alkoholu, ale należy poinformować pacjenta, że może pić najwyżej okazjonalnie i w małych ilościach, oraz odradzić intensywne picie i ciągi alkoholowe.Pij alkohol najwyżej od czasu do czasu i w małych ilościach, a jeśli pijesz więcej lub regularnie, powiedz o tym lekarzowi albo farmaceucie.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Pij alkohol najwyżej od czasu do czasu i w małych ilościach, a jeśli pijesz więcej lub regularnie, powiedz o tym lekarzowi albo farmaceucie.

Mała ilość alkoholu wypita od czasu do czasu zwykle nie zmienia działania digoksyny. Picie większych ilości może jednak wywołać wymioty, biegunkę i odwodnienie oraz obniżyć poziom potasu we krwi, a wtedy digoksyna łatwiej szkodzi sercu. Alkohol sam może też wywołać nierówne bicie serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nudności, wymioty lub brak apetytu
  • zaburzenia widzenia, na przykład żółte lub zielone zabarwienie obrazu albo mroczki
  • bardzo wolne, bardzo szybkie lub nierówne bicie serca
  • kołatanie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • splątanie lub nietypowe osłabienie
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie trzeba zakazywać alkoholu, ale należy poinformować pacjenta, że może pić najwyżej okazjonalnie i w małych ilościach, oraz odradzić intensywne picie i ciągi alkoholowe. U osób regularnie nadużywających alkoholu albo z wymiotami lub biegunką po spożyciu alkoholu należy skontrolować stężenie potasu, magnezu i kreatyniny w surowicy. W razie wątpliwości co do interakcji ChPL zaleca oznaczenie stężenia digoksyny w surowicy[1]. Pacjenta należy poinformować o objawach przedawkowania digoksyny, przy których musi pilnie zgłosić się do lekarza.

Skutek kliniczny

Przy okazjonalnym spożyciu małych ilości alkoholu istotnych skutków się nie oczekuje. Po intensywnym piciu, zwłaszcza z wymiotami lub biegunką, a także przy przewlekłym nadużywaniu alkoholu rośnie ryzyko objawów toksyczności digoksyny, takich jak nudności, wymioty, zaburzenia widzenia barw, bradykardia i komorowe zaburzenia rytmu. Alkohol może też wywołać napad migotania przedsionków z szybką czynnością komór i osłabić efekt leczenia niewydolności serca.

Mechanizm

Okazjonalne spożycie niewielkich ilości alkoholu nie ma udokumentowanego, istotnego klinicznie wpływu na wchłanianie, dystrybucję ani wydalanie digoksyny. ChPL digoksyny nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w interakcjach[1]. Ryzyko ma charakter pośredni i zależy od ilości wypijanego alkoholu. Intensywne picie sprzyja wymiotom, biegunce, odwodnieniu oraz utracie potasu i magnezu, a hipokaliemia i hipomagnezemia zwiększają wrażliwość mięśnia sercowego na digoksynę. ChPL digoksyny podaje, że leki moczopędne i leki powodujące hipokaliemię nasilają jej toksyczne działanie[1]. Odwodnienie może przejściowo pogorszyć czynność nerek i zmniejszyć wydalanie digoksyny, co sprzyja jej kumulacji. Ponadto alkohol sam działa proarytmicznie – może wywołać napad migotania przedsionków i utrudnić kontrolę częstości rytmu komór, a przewlekłe nadużywanie prowadzi do kardiomiopatii alkoholowej i nasila niewydolność serca, którą leczy się digoksyną.

Metabolizm i transportery

  • Digoksyna: substrat P-gp[2]

Monitorować

  • stężenie potasu w surowicy
  • stężenie magnezu w surowicy
  • kreatynina i eGFR
  • stężenie digoksyny w surowicy przy podejrzeniu toksyczności
  • częstość i miarowość rytmu serca

Kiedy ocena się zmienia

Intensywne picie lub ciąg alkoholowyilość alkoholu · pacjentryzyko rośnieIntensywne picie sprzyja wymiotom, biegunce, odwodnieniu i hipokaliemii, co zwiększa ryzyko toksyczności digoksyny i napadu migotania przedsionków. Należy odradzić takie spożycie, a po epizodzie z wymiotami lub biegunką skontrolować elektrolity i rozważyć oznaczenie stężenia digoksyny.
Przewlekłe nadużywanie alkoholuczas leczenia · pacjentryzyko rośniePrzewlekłe nadużywanie alkoholu prowadzi do niedoborów potasu i magnezu oraz kardiomiopatii alkoholowej, co zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu i toksyczności digoksyny. Wymaga regularnej kontroli elektrolitów, czynności nerek i stężenia digoksyny oraz rozmowy o ograniczeniu picia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Digoxin Teva 250 mcg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/digoxin-teva-100019048/
  2. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuRipretyniba alkoholOkazjonalne spożycie niewielkiej ilości alkoholu nie wymaga zmiany leczenia, ale warto zalecić ograniczenie alkoholu w trakcie terapii, szczególnie przy dolegliwościach żołądkowo-jelitowych, nadciśnieniu lub nieprawidłowych wynikach prób wątrobowych.Ogranicz alkohol do okazjonalnych, małych ilości, nie pij napojów z grejpfrutem i zapytaj lekarza lub farmaceutę, jeśli po alkoholu czujesz się gorzej.nieznanyteoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Ogranicz alkohol do okazjonalnych, małych ilości, nie pij napojów z grejpfrutem i zapytaj lekarza lub farmaceutę, jeśli po alkoholu czujesz się gorzej.

Alkohol nie zmienia wyraźnie działania tego leku. Lek sam w sobie często wywołuje nudności, biegunkę, zmęczenie i podwyższone ciśnienie, a alkohol może te dolegliwości nasilać. Jeśli pijesz alkohol, rób to rzadko i w małych ilościach. Unikaj napojów z grejpfrutem, także drinków i piw smakowych z jego dodatkiem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilone nudności lub wymioty
  • biegunka, zwłaszcza z oznakami odwodnienia
  • silne zmęczenie lub osłabienie
  • ból głowy lub wysokie ciśnienie w pomiarach
  • silny ból brzucha promieniujący do pleców
  • zażółcenie skóry lub oczu
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Okazjonalne spożycie niewielkiej ilości alkoholu nie wymaga zmiany leczenia, ale warto zalecić ograniczenie alkoholu w trakcie terapii, szczególnie przy dolegliwościach żołądkowo-jelitowych, nadciśnieniu lub nieprawidłowych wynikach prób wątrobowych. Należy odradzić napoje alkoholowe zawierające sok grejpfrutowy[1]. Pacjentom regularnie pijącym większe ilości alkoholu warto zalecić konsultację z onkologiem i ocenę parametrów wątrobowych oraz ciśnienia tętniczego.

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie dolegliwości żołądkowo-jelitowych, zmęczenia i osłabienia oraz trudniejsza kontrola ciśnienia tętniczego. Przy regularnym piciu większych ilości alkoholu rośnie ryzyko odwodnienia przy biegunce i wymiotach, nieprawidłowych wyników prób wątrobowych i zapalenia trzustki, co może utrudnić ocenę tolerancji leczenia.

Mechanizm

Nie opisano bezpośredniej interakcji farmakokinetycznej ripretynibu z etanolem. ChPL ripretynibu nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w interakcjach[1]. Ripretynib i jego aktywny metabolit DP-5439 są usuwane głównie przez CYP3A4/5 i są substratami P-gp oraz BCRP[1]. Etanol nie jest uznawany za klinicznie istotny inhibitor ani induktor tych szlaków, dlatego istotna zmiana ekspozycji na ripretynib po alkoholu jest mało prawdopodobna. Możliwa jest natomiast teoretyczna addycja działań niepożądanych, ponieważ zarówno ripretynib, jak i alkohol mogą nasilać nudności, wymioty, biegunkę, ból brzucha, zmęczenie i nadciśnienie tętnicze oraz obciążać wątrobę i trzustkę. ChPL nie zaleca spożywania soku grejpfrutowego w trakcie leczenia ripretynibem, co dotyczy także napojów alkoholowych z jego dodatkiem[1].

Metabolizm i transportery

  • Ripretynib: inhibitor BCRP[2], inhibitor CYP1A2[2], słaby inhibitor CYP2C8[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP3A4[2], substrat BCRP[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C8[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze
  • nasilenie nudności, wymiotów i biegunki oraz nawodnienie
  • aktywność aminotransferaz i stężenie bilirubiny
  • aktywność lipazy przy bólu brzucha
  • zmęczenie i osłabienie

Kiedy ocena się zmienia

Regularne picie dużych ilości alkoholuilość alkoholu · pacjentryzyko rośnieRegularne spożywanie dużych ilości alkoholu zwiększa ryzyko hepatotoksyczności, zapalenia trzustki, odwodnienia przy biegunce i złej kontroli ciśnienia tętniczego w trakcie leczenia ripretynibem. Zalecane jest ograniczenie alkoholu oraz kontrola prób wątrobowych, lipazy i ciśnienia tętniczego.
Napój alkoholowy z sokiem grejpfrutowympostać · pacjentinne zalecenieChPL nie zaleca spożywania soku grejpfrutowego w trakcie leczenia ripretynibem. Dotyczy to również drinków i piw smakowych z dodatkiem grejpfruta.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego QINLOCK 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/qinlock-100462443/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego QINLOCK. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/qinlock-100462443/

Pełny opis tej pary

Inne interakcje tych leków 578

Połączenie przeciwwskazaneDigoksyna+ CyklosporynaNie łącz cyklosporyny z digoksyną.Nie zaczynaj ani nie przerywaj żadnego z tych leków na własną rękę i od razu powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba.szybki (godziny)badania kliniczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj ani nie przerywaj żadnego z tych leków na własną rękę i od razu powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba.

Cyklosporyna utrudnia organizmowi pozbywanie się digoksyny, przez co jej ilość we krwi może szybko wzrosnąć. Za dużo digoksyny może wywołać groźne zaburzenia rytmu serca. Tych leków zwykle się nie łączy, a jeśli lekarz zdecyduje inaczej, potrzebne są częste badania krwi i EKG.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nudności, wymioty lub utrata apetytu
  • zaburzenia widzenia, np. żółte lub zielone zabarwienie obrazu
  • bardzo wolne lub nierówne bicie serca
  • kołatanie serca, zawroty głowy lub omdlenie
  • nietypowe osłabienie lub splątanie
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – transport, PK – wydalanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Nie łącz cyklosporyny z digoksyną. Cyklosporyny nie stosuje się z substratami glikoproteiny P, których zwiększone stężenie wiąże się z ciężkimi lub zagrażającymi życiu zdarzeniami.[1][2][3] Jeśli lekarz uzna jednoczesne leczenie za niezbędne, na przykład po przeszczepieniu narządu, należy zmniejszyć dawkę digoksyny, oznaczyć jej stężenie w surowicy w ciągu kilku pierwszych dni oraz po każdej zmianie dawki cyklosporyny, a także kontrolować EKG, potas, magnez i czynność nerek. W razie jakichkolwiek wątpliwości przy łączeniu digoksyny z innymi lekami zaleca się oznaczenie jej stężenia w surowicy.[4] Po odstawieniu cyklosporyny stężenie digoksyny spada, więc dawkę trzeba ponownie ocenić.

Skutek kliniczny

Stężenie digoksyny w surowicy rośnie, co grozi zatruciem glikozydami z nudnościami, wymiotami, zaburzeniami widzenia, bradykardią, blokami przewodzenia i groźnymi komorowymi zaburzeniami rytmu. Ryzyko jest największe w pierwszych dniach po dołączeniu cyklosporyny i u osób z upośledzoną czynnością nerek.

Mechanizm

Cyklosporyna hamuje glikoproteinę P, przez co zmniejsza wydalanie digoksyny przez nerki i z żółcią oraz może zwiększać jej wchłanianie z jelita.[1] Digoksyna jest klasycznym substratem glikoproteiny P o wąskim indeksie terapeutycznym. Działanie nefrotoksyczne cyklosporyny może dodatkowo zmniejszać klirens nerkowy digoksyny, a hipomagnezemia wywołana cyklosporyną zwiększa wrażliwość mięśnia sercowego na glikozydy.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Cyklosporyna – silny inhibitor P-gp[5], digoksyna – substrat P-gp[5]
  • Digoksyna: substrat P-gp[5]
  • Cyklosporyna: inhibitor BCRP[5], słaby inhibitor CYP3A4[5], inhibitor OATP1B1[5], inhibitor OATP1B3[5], silny inhibitor P-gp[5], wrażliwy substrat CYP3A4[6], substrat P-gp[6]

Monitorować

  • stężenie digoksyny w surowicy
  • EKG – częstość rytmu i przewodzenie przedsionkowo–komorowe
  • stężenie potasu i magnezu
  • kreatynina i eGFR
  • stężenie cyklosporyny we krwi
  • objawy zatrucia glikozydami

Kiedy ocena się zmienia

Cyklosporyna dołączona u pacjenta leczonego digoksynąkolejność włączenia · cyklosporynaryzyko rośnieNajwiększe ryzyko zatrucia występuje w pierwszych dniach po dołączeniu cyklosporyny do ustalonej dawki digoksyny – wymaga wcześniejszego zmniejszenia dawki digoksyny i szybkiego oznaczenia jej stężenia.
Odstawienie cyklosporynyczas leczenia · cyklosporynainne zaleceniePo odstawieniu cyklosporyny wydalanie digoksyny wraca do normy i jej stężenie spada – należy ponownie ocenić dawkę i oznaczyć stężenie digoksyny.
Upośledzona czynność nerekeGFR · pacjentryzyko rośnieUpośledzona czynność nerek, także wywołana cyklosporyną, dodatkowo zmniejsza klirens digoksyny i zwiększa ryzyko zatrucia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sandimmun Neoral 50 mg, kapsułki miękkie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sandimmun-neoral-100059898/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Equoral 25 mg, kapsułki elastyczne. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/equoral-100108935/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cyclaid 25 mg, kapsułki miękkie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cyclaid-100228792/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Digoxin Teva 250 mcg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/digoxin-teva-100019048/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  6. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sandimmun Neoral. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sandimmun-neoral-100059898/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneDigoksyna+ MeksyletynaMeksyletyny nie łączy się z digoksyną.Nie zaczynaj przyjmować meksyletyny, jeśli bierzesz digoksynę, i jak najszybciej porozmawiaj z lekarzem, ale nie odstawiaj żadnego leku na własną rękę.nieznanyteoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj przyjmować meksyletyny, jeśli bierzesz digoksynę, i jak najszybciej porozmawiaj z lekarzem, ale nie odstawiaj żadnego leku na własną rękę.

Tych dwóch leków nie stosuje się razem. Meksyletyna może zmienić ilość digoksyny we krwi w sposób, którego nie da się przewidzieć. Oba leki wpływają też na pracę serca, co zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nudności lub wymioty
  • brak apetytu
  • zaburzenia widzenia, np. żółte lub zielone zabarwienie obrazu
  • bardzo wolne, nierówne lub kołaczące bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • splątanie lub silne osłabienie
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – transport, PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Meksyletyny nie łączy się z digoksyną[1]. Jeśli pacjent przyjmuje oba leki, należy skontaktować się z lekarzem prowadzącym w celu zmiany leczenia. Do czasu decyzji lekarza należy monitorować stężenie digoksyny w surowicy, EKG i stężenie potasu[2].

Skutek kliniczny

Możliwy wzrost stężenia digoksyny z objawami jej toksyczności oraz nasilenie zaburzeń przewodzenia i rytmu serca. Skala i kierunek zmian farmakokinetycznych są nieznane.

Mechanizm

Wpływu meksyletyny na enzymy i transportery inne niż CYP1A2 i OCT2 nie oceniono, dlatego nie można wykluczyć zmiany stężenia digoksyny, która ma wąskie okno terapeutyczne[1]. Oba leki działają na układ bodźcoprzewodzący serca. Digoksyna zwalnia przewodzenie przedsionkowo-komorowe, a meksyletyny nie stosuje się przy bloku przedsionkowo-komorowym II i III stopnia ani przy dysfunkcji węzła zatokowego[1].

Metabolizm i transportery

  • Digoksyna: substrat P-gp[3]
  • Meksyletyna: umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor OCT2[4], substrat CYP1A2[4], wrażliwy substrat CYP2D6[4]

Monitorować

  • stężenie digoksyny w surowicy
  • EKG – czynność serca, odstęp PR, szerokość QRS
  • stężenie potasu i wapnia w surowicy
  • objawy toksyczności digoksyny – nudności, wymioty, zaburzenia widzenia, bradykardia

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Namuscla 167 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/namuscla-100416476/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Digoxin Teva 250 mcg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/digoxin-teva-100019048/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Namuscla. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/namuscla-100416476/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneFenylobutazon+ RipretynibNie łącz fenylobutazonu z ripretynibem.Nie stosuj maści z fenylobutazonem podczas leczenia ripretynibem i zapytaj farmaceutę lub lekarza o inny lek przeciwbólowy do smarowania.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie stosuj maści z fenylobutazonem podczas leczenia ripretynibem i zapytaj farmaceutę lub lekarza o inny lek przeciwbólowy do smarowania.

Maść z fenylobutazonem nie powinna być stosowana razem z ripretynibem. Ripretynib to lek przeciwnowotworowy, a fenylobutazon może dodatkowo osłabiać szpik kostny, który wytwarza krwinki. Może to zwiększać ryzyko infekcji, krwawień i niedokrwistości. Ryzyko jest większe, gdy smarujesz się maścią dłużej niż tydzień.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, ból gardła lub częste infekcje
  • siniaki, krwawienie z nosa lub dziąseł
  • nasilone zmęczenie, bladość, duszność
  • zaczerwienienie, pieczenie lub pęcherze na skórze w miejscu smarowania
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz fenylobutazonu z ripretynibem[1]. U pacjenta leczonego ripretynibem wybierz inny miejscowy lek przeciwzapalny, a przy już rozpoczętym jednoczesnym stosowaniu odstaw maść z fenylobutazonem i oceń morfologię krwi.

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie zahamowania czynności szpiku kostnego z niedokrwistością, leukopenią lub małopłytkowością. Dodatkowo ripretynib często wywołuje zmiany skórne, a fenylobutazonu nie stosuje się na uszkodzoną skórę[1].

Mechanizm

Fenylobutazonu nie stosuje się u pacjentów leczonych chemioterapeutykami i innymi lekami zaburzającymi czynność szpiku kostnego[1]. Ripretynib jest przeciwnowotworowym inhibitorem kinaz tyrozynowych, a fenylobutazon sam może uszkadzać szpik kostny, więc ich działanie na układ krwiotwórczy może się sumować. Przy stosowaniu maści dłużej niż 7 dni mogą wystąpić interakcje jak po podaniu ogólnym fenylobutazonu[1]. Fenylobutazon nie wpływa w istotny sposób na enzymy i transportery odpowiedzialne za eliminację ripretynibu, dlatego nie należy oczekiwać interakcji farmakokinetycznej.

Metabolizm i transportery

  • Ripretynib: inhibitor BCRP[2], inhibitor CYP1A2[2], słaby inhibitor CYP2C8[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP3A4[2], substrat BCRP[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C8[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem
  • objawy infekcji, krwawień i niedokrwistości
  • stan skóry w miejscu stosowania maści

Bezpieczniejsze alternatywy

diklofenakibuprofenketoprofen

Kiedy ocena się zmienia

czas leczenia ≥ 7 dnifenylobutazonryzyko rośniePrzy stosowaniu maści z fenylobutazonem dłużej niż 7 dni mogą wystąpić interakcje jak po podaniu ogólnym, co zwiększa ryzyko sumowania działania mielotoksycznego z ripretynibem.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Butapirazol 50 mg/g, maść. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/butapirazol-100012069/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego QINLOCK. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/qinlock-100462443/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneRipretynib+ LonafarnibNie łączy się lonafarnibu z lekami metabolizowanymi głównie przez CYP3A4, a ripretynib należy do tej grupy.Nie przyjmuj tych leków razem, dopóki nie porozmawiasz z lekarzem prowadzącym, i nie odstawiaj żadnego z nich na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj tych leków razem, dopóki nie porozmawiasz z lekarzem prowadzącym, i nie odstawiaj żadnego z nich na własną rękę.

Tych dwóch leków nie należy przyjmować razem bez wyraźnej decyzji lekarza. Lonafarnib spowalnia rozkład ripretynibu w organizmie, więc ripretynibu może być we krwi mniej więcej dwa razy więcej niż zwykle i mogą nasilić się jego działania niepożądane. Ripretynib może też zmieniać ilość lonafarnibu w organizmie i osłabiać jego działanie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silne nudności, wymioty lub biegunka
  • duże zmęczenie lub osłabienie
  • bóle mięśni lub stawów
  • zaczerwienienie, ból lub pęcherze na dłoniach i stopach
  • kołatanie serca, zawroty głowy lub omdlenie
  • zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łączy się lonafarnibu z lekami metabolizowanymi głównie przez CYP3A4, a ripretynib należy do tej grupy[1]. Jeśli lekarz prowadzący uzna, że oba leki są niezbędne, decyzję podejmuje się wspólnie z ośrodkiem prowadzącym leczenie onkologiczne i ośrodkiem prowadzącym leczenie progerii, a pacjenta ściśle monitoruje się pod kątem toksyczności ripretynibu[2]. Należy wtedy również obserwować odpowiedź na lonafarnib, bo lonafarnibu nie łączy się nawet ze słabymi induktorami CYP3A[1]. Pacjent nie powinien spożywać grejpfrutów ani soku grejpfrutowego[2], a także żurawin, granatów i gorzkich pomarańczy[1].

Skutek kliniczny

Należy oczekiwać mniej więcej dwukrotnego wzrostu ekspozycji na ripretynib i jego aktywny metabolit, a więc nasilenia działań niepożądanych zależnych od dawki[2]. Możliwy jest też spadek stężenia lonafarnibu z utratą skuteczności, jeśli przeważy indukcja CYP3A przez ripretynib, ale kierunek i siła tego efektu nie są znane[2].

Mechanizm

Lonafarnib jest silnym, zależnym od mechanizmu działania inhibitorem CYP3A4[1]. Ripretynib i jego aktywny metabolit DP-5439 są eliminowane głównie przez CYP3A4/5 i są substratami P-gp oraz BCRP[2]. Zahamowanie CYP3A4 przez lonafarnib prowadzi więc do wzrostu ekspozycji na ripretynib i DP-5439 – silny inhibitor CYP3A zwiększał AUC obu związków o 99%[2]. W przeciwnym kierunku ripretynib hamuje CYP3A4 w jelicie i indukuje go ogólnoustrojowo, a wypadkowy efekt in vivo nie jest znany[2]. Lonafarnib jest bardzo wrażliwy na indukcję CYP3A – silny induktor zmniejszał jego AUC 50-krotnie[1].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Ripretynib – inhibitor CYP3A4[3], lonafarnib – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Ripretynib – inhibitor P-gp[3], lonafarnib – substrat P-gp[4]
  • Ripretynib – induktor CYP3A4[3], lonafarnib – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Lonafarnib – silny inhibitor CYP3A4[4], ripretynib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Lonafarnib – inhibitor P-gp[4], ripretynib – substrat P-gp[3]
  • Ripretynib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP1A2[3], słaby inhibitor CYP2C8[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP3A4[3], substrat BCRP[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C8[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Lonafarnib: słaby inhibitor CYP2C19[4], silny inhibitor CYP3A4[4], inhibitor MATE1[4], inhibitor MATE2-K[4], inhibitor P-gp[4], wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • tolerancja ripretynibu i działania niepożądane zależne od dawki
  • odpowiedź kliniczna na lonafarnib
  • odstęp QTc przy objawach toksyczności lonafarnibu
  • parametry czynności wątroby

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zokinvy 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zokinvy-100471697/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego QINLOCK 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/qinlock-100462443/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego QINLOCK. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/qinlock-100462443/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zokinvy. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zokinvy-100471697/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSomapacitan+ RipretynibNie łączy się somapacitanu z ripretynibem.Nie wstrzykuj hormonu wzrostu w czasie leczenia ripretynibem i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, ale nie odstawiaj ripretynibu na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie wstrzykuj hormonu wzrostu w czasie leczenia ripretynibem i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, ale nie odstawiaj ripretynibu na własną rękę.

Lek z hormonem wzrostu nie powinien być stosowany w czasie leczenia nowotworu. Ripretynib to lek przeciwnowotworowy, a hormon wzrostu może pobudzać wzrost guza i osłabiać działanie leczenia. Dlatego tych leków nie łączy się ze sobą.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nowe lub powiększające się zgrubienie w brzuchu
  • nasilający się ból brzucha
  • krew w stolcu lub czarne, smoliste stolce
  • nasilone osłabienie lub szybkie chudnięcie
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łączy się somapacitanu z ripretynibem. Somapacitanu nie rozpoczyna się w trakcie leczenia przeciwnowotworowego, a leczenie przeciwnowotworowe musi zostać zakończone przed jego włączeniem[1]. Jeśli pacjent już stosuje oba leki, somapacitan należy odstawić i skontaktować się z lekarzem prowadzącym leczenie hormonem wzrostu oraz onkologiem. Ewentualny powrót do leczenia hormonem wzrostu rozważa się dopiero po zakończeniu leczenia przeciwnowotworowego i w porozumieniu z onkologiem.

Skutek kliniczny

Możliwe przyspieszenie wzrostu lub progresji nowotworu i osłabienie skuteczności leczenia przeciwnowotworowego. Leczenie somapacitanem należy przerwać w przypadku objawów wzrostu guza[1].

Mechanizm

Somapacitanu nie stosuje się w czynnej chorobie nowotworowej, a leczenie przeciwnowotworowe musi zostać zakończone przed jego rozpoczęciem[1]. Ripretynib jest lekiem przeciwnowotworowym stosowanym w zaawansowanym nowotworze podścieliskowym przewodu pokarmowego, więc jego stosowanie oznacza czynną chorobę nowotworową i trwające leczenie. Hormon wzrostu i zależny od niego IGF-1 działają pobudzająco na wzrost i podziały komórek, co może przeciwdziałać leczeniu przeciwnowotworowemu. Dodatkowo hormon wzrostu może zwiększać klirens substancji metabolizowanych przez cytochrom P450, a znaczenie kliniczne tego zjawiska nie jest znane[1]. Ripretynib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, więc teoretycznie możliwe jest też obniżenie jego stężenia.

Metabolizm i transportery

  • Ripretynib: inhibitor BCRP[2], inhibitor CYP1A2[2], słaby inhibitor CYP2C8[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP3A4[2], substrat BCRP[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C8[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • objawy progresji nowotworu u pacjenta, który przyjmował oba leki
  • ponowna ocena wskazań do leczenia hormonem wzrostu po zakończeniu terapii przeciwnowotworowej

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sogroya 10 mg/1,5 ml, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sogroya-100462156/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego QINLOCK. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/qinlock-100462443/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaApalutamid+ RipretynibNależy unikać łączenia ripretynibu z silnymi induktorami CYP3A, do których należy apalutamid.Powiedz onkologowi, że przyjmujesz oba leki, i nie zmieniaj samodzielnie ich dawek ani nie odstawiaj żadnego z nich.opóźniony (dni)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz onkologowi, że przyjmujesz oba leki, i nie zmieniaj samodzielnie ich dawek ani nie odstawiaj żadnego z nich.

Apalutamid przyspiesza usuwanie ripretynibu z organizmu. Przez to ripretynib może działać słabiej na nowotwór. Lekarz może zmienić dawkę ripretynibu albo dobrać inny lek zamiast apalutamidu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilenie dolegliwości związanych z chorobą nowotworową, np. ból lub uczucie pełności w brzuchu
  • nasilenie działań niepożądanych ripretynibu po zmianie dawki lub odstawieniu apalutamidu
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Należy unikać łączenia ripretynibu z silnymi induktorami CYP3A, do których należy apalutamid.[1] Jeżeli jednoczesne stosowanie jest konieczne, można zwiększyć dawkowanie ripretynibu ze 150 mg raz na dobę do 150 mg dwa razy na dobę i monitorować odpowiedź kliniczną oraz tolerancję leczenia.[1] Przy substratach CYP3A4 łączonych z apalutamidem zalecana jest w miarę możliwości substytucja albo ocena utraty skuteczności.[2] Decyzję o zmianie leczenia antyandrogenowego lub dawki ripretynibu podejmuje onkolog prowadzący.

Skutek kliniczny

Spadek stężenia ripretynibu i DP-5439 może osłabić działanie przeciwnowotworowe i sprzyjać progresji choroby. Po odstawieniu apalutamidu indukcja stopniowo wygasa, więc utrzymywanie zwiększonej dawki ripretynibu może nasilić jego działania niepożądane.

Mechanizm

Apalutamid jest silnym induktorem CYP3A4 – zmniejszał AUC midazolamu o 92%.[2] Ripretynib i jego aktywny metabolit DP-5439 są eliminowane głównie przez CYP3A4/5, a silny induktor CYP3A (ryfampicyna) zmniejszał AUC ripretynibu o 61% i AUC DP-5439 o 57%.[1] Apalutamid może zatem znacząco obniżyć ekspozycję na ripretynib i jego aktywny metabolit. Słabe hamowanie CYP2C8 przez ripretynib nie powinno istotnie zmieniać ekspozycji na apalutamid, bo nawet silne inhibitory CYP2C8 nie wymagają zmiany dawki początkowej apalutamidu.[2]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Apalutamid – umiarkowany inhibitor CYP2C8[3], ripretynib – drugorzędny szlak substrat CYP2C8[4]
  • Apalutamid – słaby inhibitor CYP3A4[3], ripretynib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Apalutamid – słaby induktor BCRP[3], ripretynib – substrat BCRP[4]
  • Apalutamid – silny induktor CYP3A4[5], ripretynib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Apalutamid – słaby induktor P-gp[3], ripretynib – substrat P-gp[4]
  • Ripretynib – słaby inhibitor CYP2C8[4], apalutamid – substrat CYP2C8[3]
  • Ripretynib – inhibitor CYP3A4[4], apalutamid – substrat CYP3A4[3]
  • Ripretynib – inhibitor P-gp[4], apalutamid – substrat P-gp[3]
  • Ripretynib – induktor CYP3A4[4], apalutamid – substrat CYP3A4[3]
  • Apalutamid: umiarkowany inhibitor CYP2B6[3], słaby inhibitor CYP2C19[3], umiarkowany inhibitor CYP2C8[3], słaby inhibitor CYP2C9[3], słaby inhibitor CYP3A4[3], słaby induktor BCRP[3], induktor CYP2B6[3], umiarkowany induktor CYP2C19[5], słaby induktor CYP2C9[5], silny induktor CYP3A4[5], słaby induktor OATP1B1[3], słaby induktor P-gp[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Ripretynib: inhibitor BCRP[4], inhibitor CYP1A2[4], słaby inhibitor CYP2C8[4], inhibitor CYP3A4[4], inhibitor P-gp[4], inhibitor UGT1A1[4], induktor CYP2B6[4], induktor CYP3A4[4], substrat BCRP[4], drugorzędny szlak substrat CYP2C8[4], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • odpowiedź kliniczna na ripretynib (ocena progresji choroby)
  • tolerancja ripretynibu po zwiększeniu dawki
  • działania niepożądane ripretynibu po odstawieniu apalutamidu, jeśli utrzymano zwiększoną dawkę

Bezpieczniejsze alternatywy

darolutamid

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie apalutamidu w trakcie leczenia ripretynibemkolejność włączenia · apalutamidinne zalecenieZwiększone dawkowanie ripretynibu dotyczy okresu jednoczesnego stosowania z induktorem. Po odstawieniu apalutamidu indukcja stopniowo wygasa, dlatego trzeba ponownie ocenić dawkę ripretynibu i tolerancję leczenia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego QINLOCK 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/qinlock-100462443/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Erleada 60 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/erleada-100416849/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Erleada. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/erleada-100416849/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego QINLOCK. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/qinlock-100462443/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaCenobamat+ RipretynibUnikaj łączenia ripretynibu z induktorami CYP3A, do których należy cenobamat, i rozważ lek przeciwpadaczkowy bez działania indukującego.Powiedz onkologowi i neurologowi, że przyjmujesz oba leki, i nie zmieniaj samodzielnie dawek żadnego z nich.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz onkologowi i neurologowi, że przyjmujesz oba leki, i nie zmieniaj samodzielnie dawek żadnego z nich.

Cenobamat, lek przeciwpadaczkowy, przyspiesza rozkład ripretynibu w organizmie. Przez to ripretynib może słabiej działać na nowotwór. Efekt narasta przez około dwa tygodnie po rozpoczęciu cenobamatu i tyle samo trwa jego wygasanie po odstawieniu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilenie dolegliwości związanych z nowotworem, np. ból brzucha lub uczucie pełności
  • nasilenie działań niepożądanych ripretynibu po odstawieniu cenobamatu
  • częstsze napady padaczkowe
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Unikaj łączenia ripretynibu z induktorami CYP3A, do których należy cenobamat, i rozważ lek przeciwpadaczkowy bez działania indukującego.[1] Jeśli połączenie jest konieczne, można zwiększyć częstość dawkowania ripretynibu na czas łączenia, przy czym schemat 150 mg dwa razy na dobę przewidziano dla silnych induktorów.[1] Należy monitorować odpowiedź kliniczną i tolerancję leczenia, zwłaszcza w ciągu dwóch tygodni po włączeniu, odstawieniu lub zmianie dawki cenobamatu.[1][2] Po odstawieniu cenobamatu wróć do standardowego dawkowania ripretynibu.

Skutek kliniczny

Spodziewane jest obniżenie stężenia ripretynibu i jego aktywnego metabolitu, co może osłabić kontrolę nowotworu. Po odstawieniu cenobamatu u pacjenta, któremu zwiększono dawkowanie ripretynibu, ekspozycja na ripretynib wzrasta i rośnie ryzyko jego działań niepożądanych.

Mechanizm

Cenobamat zależnie od dawki indukuje CYP3A4 i obniża ekspozycję na leki metabolizowane głównie przez ten enzym.[2] Ripretynib i jego aktywny metabolit DP-5439 są usuwane głównie przez CYP3A4/5, a silny induktor CYP3A zmniejszał AUC ripretynibu o 61% i AUC DP-5439 o 57%.[1] Nowy poziom aktywności enzymów ustala się po około dwóch tygodniach od włączenia, odstawienia lub zmiany dawki cenobamatu.[2] Ripretynib hamuje in vitro enzymy UGT1A, a cenobamat jest metabolizowany głównie przez glukuronidację, ale wpływ ripretynibu na stężenie cenobamatu nie został zbadany i jest wyłącznie teoretyczny.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Cenobamat – umiarkowany induktor CYP3A4[3], ripretynib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Ripretynib – inhibitor CYP3A4[4], cenobamat – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[5]
  • Ripretynib – induktor CYP2B6[4], cenobamat – drugorzędny szlak substrat CYP2B6[5]
  • Ripretynib – induktor CYP3A4[4], cenobamat – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[5]
  • Cenobamat: umiarkowany inhibitor CYP2C19[3], induktor CYP2B6[5], umiarkowany induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2B6[5], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[5], drugorzędny szlak substrat CYP2E1[5], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[5], wrażliwy substrat UGT2B7[5]
  • Ripretynib: inhibitor BCRP[4], inhibitor CYP1A2[4], słaby inhibitor CYP2C8[4], inhibitor CYP3A4[4], inhibitor P-gp[4], inhibitor UGT1A1[4], induktor CYP2B6[4], induktor CYP3A4[4], substrat BCRP[4], drugorzędny szlak substrat CYP2C8[4], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • odpowiedź nowotworu na leczenie (kontrola GIST w badaniach obrazowych)
  • tolerancja ripretynibu po odstawieniu lub zmniejszeniu dawki cenobamatu
  • kontrola napadów padaczkowych

Bezpieczniejsze alternatywy

lewetyracetamlakozamidbrywaracetam

Kiedy ocena się zmienia

Włączenie lub zwiększenie dawki cenobamatu u pacjenta leczonego ripretynibemkolejność włączenia · cenobamatinne zalecenieSpadek ekspozycji na ripretynib narasta przez około dwa tygodnie. Rozważ zwiększenie częstości dawkowania ripretynibu i monitoruj odpowiedź kliniczną.
Odstawienie lub zmniejszenie dawki cenobamatu przy zwiększonym dawkowaniu ripretynibukolejność włączenia · cenobamatinne zaleceniePo wygaszeniu indukcji, w ciągu około dwóch tygodni, ekspozycja na ripretynib wzrasta. Wróć do standardowego dawkowania ripretynibu i monitoruj tolerancję.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego QINLOCK 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/qinlock-100462443/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ontozry 12,5 mg; 25 mg, tabletki powlekane + tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ontozry-100450741/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego QINLOCK. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/qinlock-100462443/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ontozry. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/ontozry-100450741/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaCerytynib+ RipretynibUnikaj łączenia cerytynibu z ripretynibem i o ile to możliwe zastosuj inhibitor ALK, który nie hamuje silnie CYP3A4.Nie zmieniaj samodzielnie dawek i powiedz obu lekarzom onkologom, że przyjmujesz oba leki, a jeśli lekarz zdecyduje o ich łączeniu, regularnie mierz ciśnienie i obserwuj skórę dłoni i stóp.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zmieniaj samodzielnie dawek i powiedz obu lekarzom onkologom, że przyjmujesz oba leki, a jeśli lekarz zdecyduje o ich łączeniu, regularnie mierz ciśnienie i obserwuj skórę dłoni i stóp.

Jeden z tych leków może spowolnić usuwanie drugiego z organizmu. Przez to w twoim organizmie może być więcej leku stosowanego w nowotworze przewodu pokarmowego niż zwykle. Może to nasilić jego działania niepożądane, na przykład zmiany na dłoniach i stopach, wysokie ciśnienie czy osłabienie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zaczerwienienie, ból, obrzęk lub pęcherze na dłoniach i stopach
  • wysokie ciśnienie, silny ból głowy
  • duszność, obrzęki nóg, szybkie męczenie się
  • silne bóle mięśni lub stawów
  • nasilone nudności lub wymioty
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Unikaj łączenia cerytynibu z ripretynibem i o ile to możliwe zastosuj inhibitor ALK, który nie hamuje silnie CYP3A4.[1] Jeśli połączenia nie można uniknąć, rozważ zmniejszenie dawki ripretynibu w porozumieniu z onkologiem i ściśle monitoruj działania niepożądane ripretynibu.[1] Po odstawieniu cerytynibu hamowanie enzymu może utrzymywać się jeszcze przez pewien czas, dlatego powrót do wcześniejszej dawki ripretynibu należy planować ostrożnie.

Skutek kliniczny

Większa ekspozycja na ripretynib może nasilać jego działania niepożądane, takie jak łysienie, zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej, nadciśnienie tętnicze, bóle mięśni, zmęczenie i nudności, a także zwiększać ryzyko zaburzeń czynności lewej komory. Ripretynib nie wpływa w istotnym stopniu na stężenie cerytynibu.

Mechanizm

Cerytynib jest silnym inhibitorem CYP3A4 in vivo i hamuje ten enzym także w sposób zależny od czasu.[1] Po 3 tygodniach podawania cerytynibu w dawce 750 mg na dobę AUC midazolamu zwiększyło się 5,4-krotnie.[1] Ripretynib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, dlatego cerytynib może istotnie zwiększać jego stężenie w osoczu.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Cerytynib – inhibitor BCRP[2], ripretynib – substrat BCRP[3]
  • Cerytynib – silny inhibitor CYP3A4[4], ripretynib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Cerytynib – inhibitor P-gp[2], ripretynib – substrat P-gp[3]
  • Ripretynib – inhibitor CYP3A4[3], cerytynib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2]
  • Ripretynib – inhibitor P-gp[3], cerytynib – substrat P-gp[2]
  • Ripretynib – induktor CYP3A4[3], cerytynib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2]
  • Cerytynib: inhibitor BCRP[2], słaby inhibitor CYP2C9[4], inhibitor CYP2E1[2], silny inhibitor CYP3A4[4], inhibitor P-gp[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]
  • Ripretynib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP1A2[3], słaby inhibitor CYP2C8[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP3A4[3], substrat BCRP[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C8[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze
  • zmiany skórne dłoni i stóp (zaczerwienienie, ból, pęcherze)
  • frakcja wyrzutowa lewej komory, szczególnie przy objawach niewydolności serca
  • bóle mięśni, zmęczenie, nudności
  • stężenie bilirubiny

Bezpieczniejsze alternatywy

alektynib

Kiedy ocena się zmienia

Cerytynib dołączony do ustalonej dawki ripretynibukolejność włączenia · cerytynibryzyko rośnieDołączenie cerytynibu do stabilnego leczenia ripretynibem może po kilku dniach do tygodni wyraźnie zwiększyć ekspozycję na ripretynib, dlatego w tym okresie potrzebne jest szczególnie uważne monitorowanie działań niepożądanych.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zykadia 150 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zykadia-100342909/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zykadia. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zykadia-100342909/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego QINLOCK. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/qinlock-100462443/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.