Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Digoksyna / Digoksyna i teryparatyd

Digoksyna i teryparatyd

Jaki opis pokazać?

Niekorzystna interakcja

Teryparatyd stosuje się ostrożnie u pacjentów przyjmujących digoksynę.

Powiedz lekarzowi, że przyjmujesz digoksynę, zanim zaczniesz wstrzykiwać teryparatyd, i wykonuj zlecone badania poziomu wapnia we krwi.

Niekorzystna interakcjaDigoksyna+ TeryparatydTeryparatyd stosuje się ostrożnie u pacjentów przyjmujących digoksynę.Powiedz lekarzowi, że przyjmujesz digoksynę, zanim zaczniesz wstrzykiwać teryparatyd, i wykonuj zlecone badania poziomu wapnia we krwi.szybki (godziny)opisy przypadków

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi, że przyjmujesz digoksynę, zanim zaczniesz wstrzykiwać teryparatyd, i wykonuj zlecone badania poziomu wapnia we krwi.

Teryparatyd po każdym wstrzyknięciu na krótko podnosi poziom wapnia we krwi. Więcej wapnia we krwi może nasilić działanie digoksyny na serce i zwiększyć ryzyko jej działań niepożądanych, w tym zaburzeń rytmu serca. Te leki można stosować razem, ale lekarz powinien wiedzieć o obu i zlecić badania krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nudności, wymioty lub utrata apetytu
  • zaburzenia widzenia, np. widzenie w kolorze żółtym lub zielonym albo mroczki
  • bardzo wolne, nierówne lub kołatające bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • splątanie lub silne osłabienie
  • wzmożone pragnienie i częste oddawanie moczu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – synergizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
opisy przypadków

Postępowanie

Teryparatyd stosuje się ostrożnie u pacjentów przyjmujących digoksynę.[1] Przed włączeniem teryparatydu oznacz stężenie wapnia w surowicy, kontroluj je okresowo w trakcie leczenia i obserwuj pacjenta pod kątem objawów zatrucia digoksyną. W razie wątpliwości oznacz stężenie digoksyny w surowicy, a także zwróć uwagę na leki moczopędne i inne leki powodujące hipokaliemię, które dodatkowo nasilają toksyczne działanie digoksyny.[2] Przy nawracającej hiperkalcemii lub objawach toksyczności rozważ z lekarzem zmianę leczenia osteoporozy.

Skutek kliniczny

Teryparatyd może nasilać działanie toksyczne digoksyny – zaburzenia rytmu serca, bradykardię, nudności, wymioty i zaburzenia widzenia. U 15 zdrowych osób otrzymujących digoksynę do stanu równowagi pojedyncza dawka teryparatydu nie zmieniała wpływu digoksyny na serce, a ryzyko wynika z opisów sporadycznych przypadków, w których hiperkalcemia predysponowała do toksyczności glikozydów naparstnicy.[1]

Mechanizm

Teryparatyd po wstrzyknięciu powoduje przemijające zwiększenie stężenia wapnia w surowicy krwi.[1] Hiperkalcemia, niezależnie od przyczyny, predysponuje do zatrucia digoksyną, a wapń może wywołać ciężkie zaburzenia rytmu u pacjentów leczonych glikozydami naparstnicy.[2] Interakcja ma charakter farmakodynamiczny i wynika z nasilenia wpływu glikozydu na mięsień sercowy w warunkach podwyższonego stężenia wapnia.

Metabolizm i transportery

  • Digoksyna: substrat P-gp[3]

Monitorować

  • stężenie wapnia w surowicy przed leczeniem i okresowo w trakcie
  • stężenie digoksyny w surowicy w razie objawów lub wątpliwości
  • stężenie potasu w surowicy
  • czynność nerek
  • tętno i EKG – bradykardia, zaburzenia rytmu i przewodzenia
  • objawy zatrucia digoksyną – nudności, wymioty, zaburzenia widzenia

Bezpieczniejsze alternatywy

kwas alendronowykwas ryzedronowykwas zoledronowydenosumab

Kiedy ocena się zmienia

Ciężka niewydolność nerekeGFR · pacjentinterakcja nie dotyczyTeryparatyd jest przeciwwskazany w ciężkiej niewydolności nerek, a także przy wcześniej ujawnionej hiperkalcemii. U takich pacjentów połączenia nie stosuje się i wybiera się inne leczenie osteoporozy.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Forsteo 20 mcg/80 mcl, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/forsteo-100125610/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Digoxin Teva 250 mcg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/digoxin-teva-100019048/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 19.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Alkohol przy tych lekach

Interakcja o niejasnym znaczeniuDigoksynaa alkoholNie trzeba zakazywać alkoholu, ale należy poinformować pacjenta, że może pić najwyżej okazjonalnie i w małych ilościach, oraz odradzić intensywne picie i ciągi alkoholowe.Pij alkohol najwyżej od czasu do czasu i w małych ilościach, a jeśli pijesz więcej lub regularnie, powiedz o tym lekarzowi albo farmaceucie.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Pij alkohol najwyżej od czasu do czasu i w małych ilościach, a jeśli pijesz więcej lub regularnie, powiedz o tym lekarzowi albo farmaceucie.

Mała ilość alkoholu wypita od czasu do czasu zwykle nie zmienia działania digoksyny. Picie większych ilości może jednak wywołać wymioty, biegunkę i odwodnienie oraz obniżyć poziom potasu we krwi, a wtedy digoksyna łatwiej szkodzi sercu. Alkohol sam może też wywołać nierówne bicie serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nudności, wymioty lub brak apetytu
  • zaburzenia widzenia, na przykład żółte lub zielone zabarwienie obrazu albo mroczki
  • bardzo wolne, bardzo szybkie lub nierówne bicie serca
  • kołatanie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • splątanie lub nietypowe osłabienie
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie trzeba zakazywać alkoholu, ale należy poinformować pacjenta, że może pić najwyżej okazjonalnie i w małych ilościach, oraz odradzić intensywne picie i ciągi alkoholowe. U osób regularnie nadużywających alkoholu albo z wymiotami lub biegunką po spożyciu alkoholu należy skontrolować stężenie potasu, magnezu i kreatyniny w surowicy. W razie wątpliwości co do interakcji ChPL zaleca oznaczenie stężenia digoksyny w surowicy[1]. Pacjenta należy poinformować o objawach przedawkowania digoksyny, przy których musi pilnie zgłosić się do lekarza.

Skutek kliniczny

Przy okazjonalnym spożyciu małych ilości alkoholu istotnych skutków się nie oczekuje. Po intensywnym piciu, zwłaszcza z wymiotami lub biegunką, a także przy przewlekłym nadużywaniu alkoholu rośnie ryzyko objawów toksyczności digoksyny, takich jak nudności, wymioty, zaburzenia widzenia barw, bradykardia i komorowe zaburzenia rytmu. Alkohol może też wywołać napad migotania przedsionków z szybką czynnością komór i osłabić efekt leczenia niewydolności serca.

Mechanizm

Okazjonalne spożycie niewielkich ilości alkoholu nie ma udokumentowanego, istotnego klinicznie wpływu na wchłanianie, dystrybucję ani wydalanie digoksyny. ChPL digoksyny nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w interakcjach[1]. Ryzyko ma charakter pośredni i zależy od ilości wypijanego alkoholu. Intensywne picie sprzyja wymiotom, biegunce, odwodnieniu oraz utracie potasu i magnezu, a hipokaliemia i hipomagnezemia zwiększają wrażliwość mięśnia sercowego na digoksynę. ChPL digoksyny podaje, że leki moczopędne i leki powodujące hipokaliemię nasilają jej toksyczne działanie[1]. Odwodnienie może przejściowo pogorszyć czynność nerek i zmniejszyć wydalanie digoksyny, co sprzyja jej kumulacji. Ponadto alkohol sam działa proarytmicznie – może wywołać napad migotania przedsionków i utrudnić kontrolę częstości rytmu komór, a przewlekłe nadużywanie prowadzi do kardiomiopatii alkoholowej i nasila niewydolność serca, którą leczy się digoksyną.

Metabolizm i transportery

  • Digoksyna: substrat P-gp[2]

Monitorować

  • stężenie potasu w surowicy
  • stężenie magnezu w surowicy
  • kreatynina i eGFR
  • stężenie digoksyny w surowicy przy podejrzeniu toksyczności
  • częstość i miarowość rytmu serca

Kiedy ocena się zmienia

Intensywne picie lub ciąg alkoholowyilość alkoholu · pacjentryzyko rośnieIntensywne picie sprzyja wymiotom, biegunce, odwodnieniu i hipokaliemii, co zwiększa ryzyko toksyczności digoksyny i napadu migotania przedsionków. Należy odradzić takie spożycie, a po epizodzie z wymiotami lub biegunką skontrolować elektrolity i rozważyć oznaczenie stężenia digoksyny.
Przewlekłe nadużywanie alkoholuczas leczenia · pacjentryzyko rośniePrzewlekłe nadużywanie alkoholu prowadzi do niedoborów potasu i magnezu oraz kardiomiopatii alkoholowej, co zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu i toksyczności digoksyny. Wymaga regularnej kontroli elektrolitów, czynności nerek i stężenia digoksyny oraz rozmowy o ograniczeniu picia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Digoxin Teva 250 mcg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/digoxin-teva-100019048/
  2. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Teryparatyd a alkohol: brak opisu w bazie.

Inne interakcje tych leków 201

Połączenie przeciwwskazaneDigoksyna+ CyklosporynaNie łącz cyklosporyny z digoksyną.Nie zaczynaj ani nie przerywaj żadnego z tych leków na własną rękę i od razu powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba.szybki (godziny)badania kliniczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj ani nie przerywaj żadnego z tych leków na własną rękę i od razu powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba.

Cyklosporyna utrudnia organizmowi pozbywanie się digoksyny, przez co jej ilość we krwi może szybko wzrosnąć. Za dużo digoksyny może wywołać groźne zaburzenia rytmu serca. Tych leków zwykle się nie łączy, a jeśli lekarz zdecyduje inaczej, potrzebne są częste badania krwi i EKG.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nudności, wymioty lub utrata apetytu
  • zaburzenia widzenia, np. żółte lub zielone zabarwienie obrazu
  • bardzo wolne lub nierówne bicie serca
  • kołatanie serca, zawroty głowy lub omdlenie
  • nietypowe osłabienie lub splątanie
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – transport, PK – wydalanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Nie łącz cyklosporyny z digoksyną. Cyklosporyny nie stosuje się z substratami glikoproteiny P, których zwiększone stężenie wiąże się z ciężkimi lub zagrażającymi życiu zdarzeniami.[1][2][3] Jeśli lekarz uzna jednoczesne leczenie za niezbędne, na przykład po przeszczepieniu narządu, należy zmniejszyć dawkę digoksyny, oznaczyć jej stężenie w surowicy w ciągu kilku pierwszych dni oraz po każdej zmianie dawki cyklosporyny, a także kontrolować EKG, potas, magnez i czynność nerek. W razie jakichkolwiek wątpliwości przy łączeniu digoksyny z innymi lekami zaleca się oznaczenie jej stężenia w surowicy.[4] Po odstawieniu cyklosporyny stężenie digoksyny spada, więc dawkę trzeba ponownie ocenić.

Skutek kliniczny

Stężenie digoksyny w surowicy rośnie, co grozi zatruciem glikozydami z nudnościami, wymiotami, zaburzeniami widzenia, bradykardią, blokami przewodzenia i groźnymi komorowymi zaburzeniami rytmu. Ryzyko jest największe w pierwszych dniach po dołączeniu cyklosporyny i u osób z upośledzoną czynnością nerek.

Mechanizm

Cyklosporyna hamuje glikoproteinę P, przez co zmniejsza wydalanie digoksyny przez nerki i z żółcią oraz może zwiększać jej wchłanianie z jelita.[1] Digoksyna jest klasycznym substratem glikoproteiny P o wąskim indeksie terapeutycznym. Działanie nefrotoksyczne cyklosporyny może dodatkowo zmniejszać klirens nerkowy digoksyny, a hipomagnezemia wywołana cyklosporyną zwiększa wrażliwość mięśnia sercowego na glikozydy.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Cyklosporyna – silny inhibitor P-gp[5], digoksyna – substrat P-gp[5]
  • Digoksyna: substrat P-gp[5]
  • Cyklosporyna: inhibitor BCRP[5], słaby inhibitor CYP3A4[5], inhibitor OATP1B1[5], inhibitor OATP1B3[5], silny inhibitor P-gp[5], wrażliwy substrat CYP3A4[6], substrat P-gp[6]

Monitorować

  • stężenie digoksyny w surowicy
  • EKG – częstość rytmu i przewodzenie przedsionkowo–komorowe
  • stężenie potasu i magnezu
  • kreatynina i eGFR
  • stężenie cyklosporyny we krwi
  • objawy zatrucia glikozydami

Kiedy ocena się zmienia

Cyklosporyna dołączona u pacjenta leczonego digoksynąkolejność włączenia · cyklosporynaryzyko rośnieNajwiększe ryzyko zatrucia występuje w pierwszych dniach po dołączeniu cyklosporyny do ustalonej dawki digoksyny – wymaga wcześniejszego zmniejszenia dawki digoksyny i szybkiego oznaczenia jej stężenia.
Odstawienie cyklosporynyczas leczenia · cyklosporynainne zaleceniePo odstawieniu cyklosporyny wydalanie digoksyny wraca do normy i jej stężenie spada – należy ponownie ocenić dawkę i oznaczyć stężenie digoksyny.
Upośledzona czynność nerekeGFR · pacjentryzyko rośnieUpośledzona czynność nerek, także wywołana cyklosporyną, dodatkowo zmniejsza klirens digoksyny i zwiększa ryzyko zatrucia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sandimmun Neoral 50 mg, kapsułki miękkie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sandimmun-neoral-100059898/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Equoral 25 mg, kapsułki elastyczne. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/equoral-100108935/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cyclaid 25 mg, kapsułki miękkie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cyclaid-100228792/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Digoxin Teva 250 mcg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/digoxin-teva-100019048/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  6. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sandimmun Neoral. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sandimmun-neoral-100059898/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDigoksyna+ Lukrecja (lek)Należy unikać stosowania korzenia lukrecji u pacjentów leczonych digoksyną.Nie pij naparu z lukrecji, gdy przyjmujesz digoksynę – zapytaj farmaceutę o inny ziołowy lek, a jeśli już go stosowałeś, powiedz o tym lekarzowi.opóźniony (dni)opisy przypadków

Niekorzystna interakcja

Nie pij naparu z lukrecji, gdy przyjmujesz digoksynę – zapytaj farmaceutę o inny ziołowy lek, a jeśli już go stosowałeś, powiedz o tym lekarzowi.

Lukrecja może powodować utratę potasu z organizmu. Gdy potasu jest za mało, digoksyna działa silniej na serce i łatwiej o jej przedawkowanie. Może to prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca. Lukrecja może też podnosić ciśnienie i powodować obrzęki.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nierówne, bardzo wolne lub kołatające bicie serca
  • nudności, wymioty lub brak apetytu
  • zaburzenia widzenia, np. żółte lub zielone zabarwienie obrazu
  • osłabienie mięśni lub skurcze
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • obrzęki nóg
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – synergizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
opisy przypadków

Postępowanie

Należy unikać stosowania korzenia lukrecji u pacjentów leczonych digoksyną[1]. Jeśli pacjent już przyjmuje oba preparaty, należy odstawić lukrecję i oznaczyć stężenie potasu w surowicy, a w razie objawów sugerujących zatrucie także stężenie digoksyny i wykonać EKG. W razie potrzeby leku wykrztuśnego lub osłaniającego należy wybrać preparat roślinny niewpływający na gospodarkę potasową.

Skutek kliniczny

Ryzyko objawów zatrucia digoksyną – zaburzeń rytmu serca, bradykardii, nudności, wymiotów, utraty apetytu i zaburzeń widzenia – wynikające z niedoboru potasu. Dodatkowo lukrecja może podnosić ciśnienie tętnicze i powodować obrzęki, co jest niekorzystne u pacjentów z niewydolnością serca. Ryzyko rośnie przy długotrwałym stosowaniu lukrecji oraz przy jednoczesnym przyjmowaniu leków moczopędnych lub przeczyszczających.

Mechanizm

Glicyryzyna zawarta w korzeniu lukrecji wywołuje stan rzekomego hiperaldosteronizmu – sprzyja zatrzymywaniu sodu i wody oraz utracie potasu z moczem. Hipokaliemia zwiększa wrażliwość mięśnia sercowego na digoksynę i nasila jej działanie toksyczne nawet przy prawidłowym stężeniu leku we krwi. Leki powodujące hipokaliemię nasilają toksyczne działanie digoksyny[2]. Korzeń lukrecji nie powinien być stosowany łącznie z glikozydami nasercowymi ani z innymi lekami, które mogą nasilać zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej[1].

Metabolizm i transportery

  • Digoksyna: substrat P-gp[3]

Monitorować

  • stężenie potasu w surowicy
  • stężenie digoksyny w surowicy
  • EKG i częstość akcji serca
  • ciśnienie tętnicze
  • obrzęki i masa ciała

Bezpieczniejsze alternatywy

liść bluszczutymianek

Kiedy ocena się zmienia

Stosowanie długotrwałe lub w dużych ilościachczas leczenia · lukrecja (lek)ryzyko rośnieUtrata potasu wywołana glicyryzyną narasta wraz z czasem stosowania i ilością spożywanej lukrecji, dlatego ryzyko nasilenia toksyczności digoksyny jest największe przy regularnym, długotrwałym stosowaniu.
Podeszły wiekwiek · pacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występuje upośledzona czynność nerek, wolniejsza eliminacja digoksyny i równoczesne stosowanie leków moczopędnych, co zwiększa podatność na zatrucie przy hipokaliemii.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Korzeń Lukrecji -, zioła do zaparzania. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/korzen-lukrecji-100117590/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Digoxin Teva 250 mcg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/digoxin-teva-100019048/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDigoksyna+ AmisulprydUnikaj łączenia digoksyny z amisulprydem i rozważ lek przeciwpsychotyczny o mniejszym wpływie na odstęp QT.Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, tylko powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba, i zapytaj o kontrolne EKG oraz badanie potasu.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, tylko powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba, i zapytaj o kontrolne EKG oraz badanie potasu.

Digoksyna zwalnia pracę serca, a amisulpryd może wpływać na jego rytm. Razem zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Ryzyko jest większe, gdy masz niski poziom potasu, na przykład przy lekach moczopędnych, biegunce lub wymiotach. Lekarz zwykle zleca wtedy EKG i badania krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • bardzo wolne tętno
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • nudności, wymioty i zaburzenia widzenia
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Unikaj łączenia digoksyny z amisulprydem i rozważ lek przeciwpsychotyczny o mniejszym wpływie na odstęp QT.[1] Jeśli połączenie jest konieczne, przed włączeniem amisulprydu wykonaj EKG z oceną QTc i częstości rytmu, a następnie powtarzaj je w trakcie leczenia. Wyrównaj hipokaliemię przed rozpoczęciem terapii[1] i kontroluj stężenie magnezu. W razie jakichkolwiek wątpliwości oznacz stężenie digoksyny w surowicy.[2] Unikaj dokładania kolejnych leków zwalniających rytm serca, wydłużających QT lub obniżających stężenie potasu.

Skutek kliniczny

Głównym zagrożeniem jest bradykardia i polimorficzny częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes, który może przejść w migotanie komór.[1] Ryzyko rośnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, wcześniej istniejącej bradykardii lub bloku przedsionkowo–komorowym oraz przy kumulacji obu leków.

Mechanizm

Połączenia digoksyny z amisulprydem należy unikać, ponieważ bradykardia wywołana digoksyną zwiększa ryzyko torsade de pointes związane z wydłużaniem odstępu QT przez amisulpryd.[1] Digoksyna zwalnia rytm zatokowy i przewodzenie przedsionkowo–komorowe, a wolna czynność serca sprzyja wystąpieniu arytmii u pacjenta przyjmującego lek wydłużający QT. Hipokaliemia dodatkowo nasila toksyczne działanie digoksyny[2] i zwiększa ryzyko torsade de pointes przy amisulprydzie.[1]

Metabolizm i transportery

  • Digoksyna: substrat P-gp[3]

Monitorować

  • EKG – odstęp QTc i częstość rytmu serca przed włączeniem i w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • stężenie digoksyny w surowicy
  • czynność nerek
  • objawy bradykardii i zaburzeń rytmu

Bezpieczniejsze alternatywy

arypiprazollurazydon

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Symamis 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/symamis-100402758/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Digoxin Teva 250 mcg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/digoxin-teva-100019048/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 19.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDigoksyna+ PropranololŁącz digoksynę z propranololem tylko przy wyraźnym wskazaniu i pod kontrolą częstości rytmu serca oraz EKG.Mierz codziennie tętno i powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba leki, a przy bardzo wolnym tętnie lub omdleniu pilnie się z nim skontaktuj.szybki (godziny)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Mierz codziennie tętno i powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba leki, a przy bardzo wolnym tętnie lub omdleniu pilnie się z nim skontaktuj.

Oba leki zwalniają pracę serca, więc przyjmowane razem mogą spowolnić ją za bardzo. Czasem lekarz łączy je celowo, ale wtedy trzeba regularnie sprawdzać tętno i robić EKG. Nie zmieniaj samodzielnie dawek żadnego z tych leków.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • bardzo wolne tętno
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • duża słabość i męczliwość
  • duszność
  • nudności, wymioty lub zaburzenia widzenia
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Łącz digoksynę z propranololem tylko przy wyraźnym wskazaniu i pod kontrolą częstości rytmu serca oraz EKG. Połączenie digoksyny z beta-adrenolitykiem należy do skojarzeń niezalecanych[1]. Jeśli jest celowe, np. do kontroli częstości komór w migotaniu przedsionków, rozpoczynaj od małej dawki propranololu i zwiększaj ją stopniowo. W razie wątpliwości co do toksyczności oznacz stężenie digoksyny w surowicy[2] i wyrównaj stężenie potasu.

Skutek kliniczny

Połączenie może wywołać nadmierną bradykardię i wydłużenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego aż do bloku serca. Blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia wyklucza stosowanie zarówno digoksyny[2], jak i propranololu[1]. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii, która nasila toksyczne działanie digoksyny[2].

Mechanizm

Digoksyna i propranolol niezależnie od siebie zwalniają przewodzenie w węźle przedsionkowo-komorowym i zmniejszają częstość rytmu serca, więc ich działania się sumują. Glikozydy naparstnicy w skojarzeniu z beta-adrenolitykami mogą wydłużać czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego[1]. Jest to interakcja farmakodynamiczna, a nie wynik zmiany stężenia któregokolwiek z leków.

Metabolizm i transportery

  • Digoksyna: substrat P-gp[3]
  • Propranolol: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP2D6[3]

Monitorować

  • częstość rytmu serca
  • EKG – odstęp PQ i cechy bloku przedsionkowo-komorowego
  • ciśnienie tętnicze
  • stężenie potasu w surowicy
  • stężenie digoksyny w surowicy przy podejrzeniu toksyczności

Kiedy ocena się zmienia

Propranolol dołączany do stałego leczenia digoksynąkolejność włączenia · propranololinne zaleceniePrzy dołączaniu propranololu do digoksyny zacznij od małej dawki i kontroluj tętno oraz EKG w pierwszych dniach leczenia i po każdym zwiększeniu dawki.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Propranolol Accord 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/propranolol-accord-100141393/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Digoxin Teva 250 mcg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/digoxin-teva-100019048/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 19.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDigoksyna+ KryzotynibKryzotynibu w miarę możliwości nie łączy się z digoksyną ze względu na ryzyko objawowej bradykardii.Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, codziennie mierz tętno i ciśnienie, a przy omdleniu, silnych zawrotach głowy lub bardzo wolnym tętnie od razu skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, codziennie mierz tętno i ciśnienie, a przy omdleniu, silnych zawrotach głowy lub bardzo wolnym tętnie od razu skontaktuj się z lekarzem.

Oba leki zwalniają pracę serca, a razem mogą zwolnić ją za bardzo. Lek onkologiczny może też zwiększać ilość digoksyny we krwi, co grozi jej przedawkowaniem. Zwolnienie tętna może narastać przez kilka tygodni od rozpoczęcia leczenia onkologicznego.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • bardzo wolne tętno
  • omdlenie lub uczucie zbliżającego się omdlenia
  • zawroty głowy
  • niskie ciśnienie i osłabienie
  • nudności, wymioty, utrata apetytu
  • zaburzenia widzenia, np. żółte lub zielone zabarwienie obrazu
  • nierówne bicie serca
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – transport, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Kryzotynibu w miarę możliwości nie łączy się z digoksyną ze względu na ryzyko objawowej bradykardii[1]. Jeśli połączenie jest konieczne, regularnie monitoruje się częstość rytmu serca i ciśnienie tętnicze oraz prowadzi ścisłą obserwację kliniczną w kierunku działań niepożądanych digoksyny[1]. W razie wątpliwości oznacza się stężenie digoksyny w surowicy[2]. Bezobjawowa bradykardia nie wymaga zmiany dawki kryzotynibu, a przy objawowej postępuje się według zasad modyfikacji dawkowania kryzotynibu[1].

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko objawowej bradykardii z omdleniem, zawrotami głowy i niedociśnieniem tętniczym[1]. Bradykardię z jakiejkolwiek przyczyny obserwowano u 13% dorosłych z niedrobnokomórkowym rakiem płuca leczonych kryzotynibem, a pełny wpływ leku na rytm serca może ujawnić się dopiero po kilku tygodniach[1]. Wzrost stężenia digoksyny może dodatkowo prowadzić do objawów jej toksyczności.

Mechanizm

Kryzotynib hamuje glikoproteinę P w jelicie, przez co może zwiększać wchłanianie i stężenie digoksyny, która jest substratem tego transportera[1]. Oba leki zwalniają czynność serca, więc ich działanie bradykardyzujące się sumuje[1].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Kryzotynib – inhibitor P-gp[3], digoksyna – substrat P-gp[4]
  • Digoksyna: substrat P-gp[4]
  • Kryzotynib: inhibitor CYP2B6[3], umiarkowany inhibitor CYP3A4[4], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], słaby inhibitor UGT1A1[3], słaby inhibitor UGT2B7[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • częstość rytmu serca
  • ciśnienie tętnicze
  • stężenie digoksyny w surowicy
  • objawy toksyczności digoksyny (nudności, zaburzenia widzenia, zaburzenia rytmu)
  • EKG w razie objawów bradykardii

Kiedy ocena się zmienia

Pierwsze tygodnie leczenia kryzotynibemczas leczenia · kryzotynibinne zaleceniePełny wpływ kryzotynibu na zmniejszenie częstości rytmu serca może się ujawnić w ciągu kilku tygodni od rozpoczęcia leczenia, dlatego kontrola tętna i ciśnienia jest szczególnie ważna w tym okresie.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xalkori 200 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/xalkori-100285117/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Digoxin Teva 250 mcg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/digoxin-teva-100019048/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xalkori. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/xalkori-100285117/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDigoksyna+ WenetoklaksUnikaj łączenia digoksyny z wenetoklaksem.Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie białaczki, że bierzesz digoksynę, i nie zmieniaj dawek na własną rękę.szybki (godziny)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie białaczki, że bierzesz digoksynę, i nie zmieniaj dawek na własną rękę.

Lek na białaczkę może zwiększać ilość digoksyny we krwi. Digoksyna działa dobrze tylko w wąskim zakresie dawek, więc jej nadmiar może zaburzyć pracę serca. Ryzyko rośnie przy wymiotach, biegunce lub gorszej pracy nerek.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nudności lub wymioty
  • brak apetytu
  • zaburzenia widzenia, np. żółte lub zielone widzenie
  • bardzo wolne lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • splątanie lub silne osłabienie
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – transport
Początek
szybki (godziny)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Unikaj łączenia digoksyny z wenetoklaksem.[1] Jeśli połączenie jest konieczne, stosuj je z zachowaniem ostrożności, oznacz stężenie digoksyny w surowicy na początku i w trakcie leczenia wenetoklaksem oraz kontroluj elektrolity, czynność nerek i EKG.[1] W razie wątpliwości co do interakcji oznacza się stężenie digoksyny w surowicy.[2] Rozważ zastąpienie digoksyny lekiem kontrolującym rytm komór bez tej interakcji.

Skutek kliniczny

Digoksyna ma wąski indeks terapeutyczny, dlatego nawet umiarkowany wzrost jej stężenia może wywołać objawy przedawkowania – nudności, wymioty, zaburzenia widzenia, bradykardię, bloki przewodzenia i arytmie. Ryzyko zwiększają zaburzenia elektrolitowe i pogorszenie czynności nerek, które mogą wystąpić w trakcie leczenia wenetoklaksem, zwłaszcza w okresie rozpoczynania terapii. Hipokaliemia nasila toksyczne działanie digoksyny.[2]

Mechanizm

Wenetoklaks hamuje glikoproteinę P, której substratem jest digoksyna, co zwiększa jej wchłanianie z przewodu pokarmowego i ekspozycję na nią.[1] Po pojedynczej dawce 100 mg wenetoklaksu podanej z 0,5 mg digoksyny stężenie maksymalne digoksyny zwiększyło się o 35%, a AUC o 9%.[1] Wenetoklaksu nie podawano do stanu stacjonarnego, więc wpływu przy stałym codziennym stosowaniu nie można wykluczyć.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Wenetoklaks – słaby inhibitor P-gp[3], digoksyna – substrat P-gp[4]
  • Digoksyna: substrat P-gp[4]
  • Wenetoklaks: inhibitor BCRP[3], słaby inhibitor CYP2C8[3], słaby inhibitor CYP2C9[3], słaby inhibitor OATP1B1[3], słaby inhibitor P-gp[3], słaby inhibitor UGT1A1[3], substrat BCRP[3], wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • stężenie digoksyny w surowicy
  • potas, wapń i magnez w surowicy
  • kreatynina i eGFR
  • EKG i częstość akcji serca
  • objawy przedawkowania digoksyny

Bezpieczniejsze alternatywy

bisoprololmetoprolol

Kiedy ocena się zmienia

Stan stacjonarny (codzienne stosowanie)czas leczenia · wenetoklaksryzyko rośnieDane pochodzą z podania pojedynczej dawki wenetoklaksu, więc przy codziennym stosowaniu wpływ na digoksynę może być większy.
ObniżonyeGFR · pacjentryzyko rośnieUpośledzona czynność nerek zmniejsza wydalanie digoksyny i zwiększa ryzyko jej kumulacji przy jednoczesnym hamowaniu glikoproteiny P.
Wenetoklaks dołączany do stałej dawki digoksynykolejność włączenia · wenetoklaksinne zaleceniePrzy włączaniu wenetoklaksu u pacjenta na ustalonej dawce digoksyny oznacz stężenie digoksyny przed rozpoczęciem i w trakcie miareczkowania dawki wenetoklaksu oraz kontroluj elektrolity.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Venclyxto 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/venclyxto-100381861/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Digoxin Teva 250 mcg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/digoxin-teva-100019048/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Venclyxto. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/venclyxto-100381861/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaFenylefryna+ DigoksynaUnikaj podawania fenylefryny doustnie pacjentom leczonym digoksyną.Nie przyjmuj leków na przeziębienie z fenylefryną, a przy katarze zapytaj farmaceutę o środek bezpieczny dla twojego serca, np. płukanie nosa roztworem soli.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie przyjmuj leków na przeziębienie z fenylefryną, a przy katarze zapytaj farmaceutę o środek bezpieczny dla twojego serca, np. płukanie nosa roztworem soli.

Fenylefryna, którą zawiera wiele leków na katar i przeziębienie, nie powinna być przyjmowana razem z digoksyną. Oba leki działają na serce i razem mogą wywołać nierówne, zbyt szybkie albo zbyt wolne bicie serca. Choroby serca, z powodu których przyjmujesz digoksynę, same w sobie są powodem, by nie stosować fenylefryny w tabletkach i kapsułkach.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • bardzo wolne tętno
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • ból lub ucisk w klatce piersiowej
  • nudności, wymioty lub zaburzenia widzenia
  • silny ból głowy
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – synergizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Unikaj podawania fenylefryny doustnie pacjentom leczonym digoksyną.[1] Większość pacjentów przyjmujących digoksynę ma migotanie przedsionków lub niewydolność serca, a zaburzenia rytmu serca i inne choroby sercowo-naczyniowe są przeciwwskazaniem do fenylefryny.[1][2] Przy objawach przeziębienia zaproponuj leczenie objawowe bez sympatykomimetyku, np. płukanie nosa roztworem soli i paracetamol przeciw gorączce i bólowi. Jeśli podanie sympatykomimetyku jest konieczne, wymaga to kontroli tętna, rytmu serca i ciśnienia, a w razie wątpliwości oznaczenia stężenia digoksyny i potasu.[3]

Skutek kliniczny

Głównym zagrożeniem są zaburzenia rytmu serca – zarówno pobudzenia dodatkowe i tachyarytmie, jak i nadmierna bradykardia lub nasilenie bloku przedsionkowo-komorowego. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii, hiperkalcemii i podwyższonym stężeniu digoksyny. U osób z nadciśnieniem tętniczym, zaburzeniami rytmu serca lub chorobą wieńcową fenylefryna doustna jest przeciwwskazana niezależnie od digoksyny.[1][2]

Mechanizm

Fenylefryny nie łączy się z glikozydami naparstnicy, ponieważ połączenie może działać toksycznie na układ sercowo-naczyniowy.[1] Sympatykomimetyki stosowane razem z digoksyną zwiększają ryzyko zaburzeń rytmu serca.[3] Fenylefryna jako agonista receptorów α1 zwiększa opór naczyniowy i ciśnienie tętnicze oraz pobudliwość mięśnia sercowego, a digoksyna zwiększa automatyzm komorowy i zwalnia przewodzenie przedsionkowo-komorowe. Odruchowa bradykardia wywołana wzrostem ciśnienia po fenylefrynie może się sumować z działaniem digoksyny na węzeł przedsionkowo-komorowy.

Metabolizm i transportery

  • Digoksyna: substrat P-gp[4]

Monitorować

  • tętno i miarowość rytmu serca
  • EKG przy objawach zaburzeń rytmu
  • ciśnienie tętnicze
  • stężenie digoksyny w surowicy w razie wątpliwości
  • stężenie potasu i wapnia w surowicy

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowo (do nosa, do oka)droga podania · fenylefrynaryzyko malejePo podaniu miejscowym do nosa lub do oka wchłanianie ogólnoustrojowe fenylefryny jest mniejsze niż po podaniu doustnym, więc ryzyko interakcji jest niższe, ale nie znika – zwłaszcza przy dłuższym stosowaniu, dużych stężeniach i uszkodzonej błonie śluzowej. Zalecaj możliwie krótkie stosowanie i obserwację tętna.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Anosin 10 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/anosin-100436119/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Acatar Acti Form 12,2 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/acatar-acti-form-100005170/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Digoxin Teva 250 mcg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/digoxin-teva-100019048/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaGlin+ DigoksynaDigoksynę i doustny preparat glinu przyjmuje się osobno, w możliwie dużym odstępie czasu, najlepiej digoksynę przed lekiem zobojętniającym.Nie przyjmuj obu leków jednocześnie – weź digoksynę o stałej porze, a lek z glinem w możliwie dużym odstępie, i powiedz lekarzowi, jeśli stosujesz go codziennie.szybki (godziny)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Nie przyjmuj obu leków jednocześnie – weź digoksynę o stałej porze, a lek z glinem w możliwie dużym odstępie, i powiedz lekarzowi, jeśli stosujesz go codziennie.

Leki na zgagę i nadkwasotę z glinem mogą zmniejszać ilość digoksyny, która wchłania się do krwi. Przez to lek na serce może działać słabiej. Gdy przestaniesz nagle przyjmować lek z glinem, digoksyny we krwi może z kolei przybyć.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • nasilenie duszności lub obrzęków nóg
  • nudności, wymioty, brak apetytu
  • zaburzenia widzenia, np. żółte lub zielone zabarwienie widzianych przedmiotów
  • bardzo wolne bicie serca, zawroty głowy
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – wchłanianie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Digoksynę i doustny preparat glinu przyjmuje się osobno, w możliwie dużym odstępie czasu, najlepiej digoksynę przed lekiem zobojętniającym. Fosforanu glinu w zawiesinie doustnej nie należy przyjmować jednocześnie z glikozydami nasercowymi.[1] Gdy pacjent stosuje lek z glinem regularnie albo go odstawia, warto rozważyć oznaczenie stężenia digoksyny w surowicy.[2]

Skutek kliniczny

Przyjęcie digoksyny razem z doustnym preparatem glinu może obniżyć jej stężenie we krwi i osłabić kontrolę rytmu komór oraz objawów niewydolności serca. Po odstawieniu regularnie przyjmowanego leku z glinem stężenie digoksyny może wzrosnąć, co u pacjentów z wąskim marginesem bezpieczeństwa grozi objawami przedawkowania.

Mechanizm

Doustne związki glinu działają zobojętniająco w przewodzie pokarmowym i wiążą digoksynę w świetle jelita, przez co zmniejszają jej wchłanianie. Leki zobojętniające sok żołądkowy hamują wchłanianie digoksyny i skracają jej okres półtrwania w osoczu o około 50%.[2] Fosforanu glinu w zawiesinie doustnej nie należy przyjmować jednocześnie z glikozydami nasercowymi.[1] Glin stosowany wyłącznie na skórę nie wchodzi w tę interakcję.

Metabolizm i transportery

  • Digoksyna: substrat P-gp[3]

Monitorować

  • stężenie digoksyny w surowicy przy regularnym stosowaniu lub odstawieniu leku z glinem
  • częstość akcji serca i kontrola rytmu
  • objawy niewydolności serca
  • objawy przedawkowania digoksyny po odstawieniu leku z glinem

Kiedy ocena się zmienia

Na skórędroga podania · glininterakcja nie dotyczyOctanowinian glinu stosowany zewnętrznie nie wchłania się w istotnym stopniu i nie wpływa na wchłanianie digoksyny.
Dawki rozdzielone w czasieodstep · glinryzyko malejeRozdzielenie dawek w możliwie dużym odstępie ogranicza wiązanie digoksyny w przewodzie pokarmowym.
Przewlekła niewydolność nerekeGFR · pacjentinne zalecenieW przewlekłej niewydolności nerek, zwłaszcza u pacjentów dializowanych, doustnych związków glinu nie stosuje się.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Gelatum Aluminii phosphorici Aflofarm 45 mg/g, zawiesina doustna. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/gelatum-aluminii-phosphorici-aflofarm-100026172/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Digoxin Teva 250 mcg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/digoxin-teva-100019048/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.