Interakcje / Teryparatyd
Teryparatyd – interakcje
4 opisane interakcje z lekami. Marki: Forsteo, Kauliv, Livogiva, Movymia.
Interakcje z innymi lekami 4
Jaki opis pokazać?
Niekorzystna interakcja2
Niekorzystna interakcjaTeryparatyd+ DigoksynaTeryparatyd stosuje się ostrożnie u pacjentów przyjmujących digoksynę.Powiedz lekarzowi, że przyjmujesz digoksynę, zanim zaczniesz wstrzykiwać teryparatyd, i wykonuj zlecone badania poziomu wapnia we krwi.szybki (godziny)opisy przypadków
Niekorzystna interakcja
Powiedz lekarzowi, że przyjmujesz digoksynę, zanim zaczniesz wstrzykiwać teryparatyd, i wykonuj zlecone badania poziomu wapnia we krwi.
Teryparatyd po każdym wstrzyknięciu na krótko podnosi poziom wapnia we krwi. Więcej wapnia we krwi może nasilić działanie digoksyny na serce i zwiększyć ryzyko jej działań niepożądanych, w tym zaburzeń rytmu serca. Te leki można stosować razem, ale lekarz powinien wiedzieć o obu i zlecić badania krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nudności, wymioty lub utrata apetytu
- zaburzenia widzenia, np. widzenie w kolorze żółtym lub zielonym albo mroczki
- bardzo wolne, nierówne lub kołatające bicie serca
- zawroty głowy lub omdlenie
- splątanie lub silne osłabienie
- wzmożone pragnienie i częste oddawanie moczu
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – synergizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- opisy przypadków
Postępowanie
Teryparatyd stosuje się ostrożnie u pacjentów przyjmujących digoksynę.[1] Przed włączeniem teryparatydu oznacz stężenie wapnia w surowicy, kontroluj je okresowo w trakcie leczenia i obserwuj pacjenta pod kątem objawów zatrucia digoksyną. W razie wątpliwości oznacz stężenie digoksyny w surowicy, a także zwróć uwagę na leki moczopędne i inne leki powodujące hipokaliemię, które dodatkowo nasilają toksyczne działanie digoksyny.[2] Przy nawracającej hiperkalcemii lub objawach toksyczności rozważ z lekarzem zmianę leczenia osteoporozy.
Skutek kliniczny
Teryparatyd może nasilać działanie toksyczne digoksyny – zaburzenia rytmu serca, bradykardię, nudności, wymioty i zaburzenia widzenia. U 15 zdrowych osób otrzymujących digoksynę do stanu równowagi pojedyncza dawka teryparatydu nie zmieniała wpływu digoksyny na serce, a ryzyko wynika z opisów sporadycznych przypadków, w których hiperkalcemia predysponowała do toksyczności glikozydów naparstnicy.[1]
Mechanizm
Teryparatyd po wstrzyknięciu powoduje przemijające zwiększenie stężenia wapnia w surowicy krwi.[1] Hiperkalcemia, niezależnie od przyczyny, predysponuje do zatrucia digoksyną, a wapń może wywołać ciężkie zaburzenia rytmu u pacjentów leczonych glikozydami naparstnicy.[2] Interakcja ma charakter farmakodynamiczny i wynika z nasilenia wpływu glikozydu na mięsień sercowy w warunkach podwyższonego stężenia wapnia.
Metabolizm i transportery
- Digoksyna: substrat P-gp[3]
Monitorować
- stężenie wapnia w surowicy przed leczeniem i okresowo w trakcie
- stężenie digoksyny w surowicy w razie objawów lub wątpliwości
- stężenie potasu w surowicy
- czynność nerek
- tętno i EKG – bradykardia, zaburzenia rytmu i przewodzenia
- objawy zatrucia digoksyną – nudności, wymioty, zaburzenia widzenia
Bezpieczniejsze alternatywy
kwas alendronowykwas ryzedronowykwas zoledronowydenosumab
Kiedy ocena się zmienia
| Ciężka niewydolność nerekeGFR · pacjent | interakcja nie dotyczy | Teryparatyd jest przeciwwskazany w ciężkiej niewydolności nerek, a także przy wcześniej ujawnionej hiperkalcemii. U takich pacjentów połączenia nie stosuje się i wybiera się inne leczenie osteoporozy. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Forsteo 20 mcg/80 mcl, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/forsteo-100125610/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Digoxin Teva 250 mcg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/digoxin-teva-100019048/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 19.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
Niekorzystna interakcjaTeryparatyd+ Glikozydy naparstnicy (np. digoksyna) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu glikozydu naparstnicy i analogu parathormonu kontroluj stężenie wapnia w surowicy i obserwuj pacjenta pod kątem objawów toksyczności naparstnicy, zwłaszcza na początku leczenia i po każdej zmianie dawki.Jeśli przyjmujesz digoksynę i lek z grupy analogów parathormonu, regularnie badaj poziom wapnia we krwi zgodnie z zaleceniem lekarza i nie przyjmuj bez konsultacji suplementów wapnia ani witaminy D.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Jeśli przyjmujesz digoksynę i lek z grupy analogów parathormonu, regularnie badaj poziom wapnia we krwi zgodnie z zaleceniem lekarza i nie przyjmuj bez konsultacji suplementów wapnia ani witaminy D.
Leki z grupy analogów parathormonu, takie jak teryparatyd, abaloparatyd, parathormon czy palopegteriparatyd, podnoszą poziom wapnia we krwi. Zbyt dużo wapnia sprawia, że digoksyna działa na serce silniej, niż powinna. Może to prowadzić do zatrucia digoksyną i groźnych zaburzeń rytmu serca. Ryzyko jest większe, gdy masz chore nerki, mało potasu lub magnezu albo przyjmujesz dodatkowo wapń i witaminę D.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nudności, wymioty albo brak apetytu
- zaburzenia widzenia, np. żółte lub zielone zabarwienie obrazu, migające plamki
- kołatanie serca, nierówne bicie serca albo bardzo wolne tętno
- zawroty głowy, omdlenie
- splątanie, nietypowe osłabienie lub senność
- silne pragnienie i częste oddawanie moczu
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – synergizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu glikozydu naparstnicy i analogu parathormonu kontroluj stężenie wapnia w surowicy i obserwuj pacjenta pod kątem objawów toksyczności naparstnicy, zwłaszcza na początku leczenia i po każdej zmianie dawki. Przed włączeniem teryparatydu lub abaloparatydu u pacjenta przyjmującego digoksynę oceń stężenie wapnia, potasu i magnezu oraz czynność nerek i wyrównaj ewentualne niedobory elektrolitów. U pacjentów z niedoczynnością przytarczyc leczonych parathormonem lub palopegteriparatydem częściej oznaczaj wapń w okresie dostosowywania dawki i rozważ oznaczenie stężenia digoksyny oraz EKG. Przy hiperkalcemii lub objawach zatrucia naparstnicą zmniejsz dawkę albo wstrzymaj analog parathormonu zgodnie z jego schematem i oceń potrzebę modyfikacji dawki digoksyny. U pacjentów z osteoporozą i dużym ryzykiem arytmii rozważ leczenie przeciwosteoporotyczne bez wpływu hiperkalcemizującego.
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko objawów zatrucia naparstnicą, przede wszystkim zaburzeń rytmu serca, takich jak bradykardia, bloki przedsionkowo-komorowe, przedwczesne pobudzenia komorowe i częstoskurcz. Mogą pojawić się także nudności, wymioty, utrata łaknienia, osłabienie, splątanie i zaburzenia widzenia. Ryzyko jest największe w okresie wzrostu stężenia wapnia, czyli po wstrzyknięciu leku krótko działającego oraz w czasie włączania i zwiększania dawki leku stosowanego w niedoczynności przytarczyc. Niewydolność nerek, hipokaliemia i hipomagnezemia dodatkowo nasilają ryzyko.
Mechanizm
Analogi parathormonu zwiększają stężenie wapnia w surowicy, ponieważ nasilają jego wchłanianie zwrotne w nerkach, uwalnianie z kości i pośrednio wchłanianie w jelicie przez wzrost aktywnej witaminy D. Hiperkalcemia nasila działanie glikozydów naparstnicy na mięsień sercowy, ponieważ jony wapnia sumują się z efektem zahamowania pompy sodowo-potasowej. Efekt ten zwiększa pobudliwość i automatyzm komórek serca oraz zwalnia przewodzenie przedsionkowo-komorowe. Mechanizm wynika z działania całej grupy analogów parathormonu i jest wspólny dla wszystkich leków obu grup. Nie jest to interakcja farmakokinetyczna i stężenie digoksyny może pozostawać w zakresie terapeutycznym mimo objawów toksyczności.
Monitorować
- stężenie wapnia w surowicy (całkowitego skorygowanego albo zjonizowanego)
- stężenie digoksyny w surowicy przy podejrzeniu toksyczności
- stężenie potasu i magnezu
- czynność nerek (kreatynina, eGFR)
- EKG i częstość akcji serca
- objawy zatrucia naparstnicą: nudności, wymioty, zaburzenia widzenia, splątanie, kołatanie serca
Kiedy ocena się zmienia
| eGFR ≤ 60 ml/min/1,73 m²pacjent | ryzyko rośnie | Upośledzona czynność nerek zwiększa stężenie digoksyny i utrudnia regulację gospodarki wapniowej, co nasila ryzyko toksyczności. Częściej kontroluj wapń, stężenie digoksyny i EKG oraz dostosuj dawkę digoksyny do czynności nerek. |
| Włączenie analogu parathormonu u pacjenta leczonego digoksynąkolejność włączenia · analogi parathormonu | inne zalecenie | Oznacz wapń, potas, magnez i kreatyninę przed pierwszą dawką analogu parathormonu oraz powtórz oznaczenie wapnia w pierwszych tygodniach leczenia. Wyrównaj niedobory elektrolitów przed rozpoczęciem terapii. |
| Zwiększanie dawki parathormonu lub palopegteriparatydu w niedoczynności przytarczycdawka · analogi parathormonu | ryzyko rośnie | Okres dostosowywania dawki w niedoczynności przytarczyc wiąże się z największym ryzykiem hiperkalcemii. Oznaczaj wapń częściej niż standardowo, a przy objawach toksyczności naparstnicy oznacz stężenie digoksyny i wykonaj EKG. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Forsteo 20 mcg/80 mcl, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/forsteo-100125610/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Kauliv 20 mcg/80 mcl, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/kauliv-100481005/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Livogiva 20 mcg/80 mcl (1 dawka), roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/livogiva-100440233/
Interakcja nieistotna klinicznie2
Interakcja nieistotna klinicznieTeryparatyd+ FurosemidPołączenie można stosować bez zmiany dawek i bez dodatkowego monitorowania wynikającego z interakcji.Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, i wykonuj zlecone badania krwi.nieznanyteoretyczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, i wykonuj zlecone badania krwi.
Furosemid i teryparatyd można bezpiecznie stosować razem. Oba leki tylko nieznacznie wpływają na poziom wapnia we krwi i nie osłabiają nawzajem swojego działania. Nie musisz zmieniać sposobu przyjmowania żadnego z nich.
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie można stosować bez zmiany dawek i bez dodatkowego monitorowania wynikającego z interakcji. Kontrolę elektrolitów prowadzi się tak jak przy każdym z leków osobno.
Skutek kliniczny
Nie oczekuje się klinicznie istotnych skutków. Nie należy spodziewać się osłabienia działania moczopędnego furosemidu ani działania teryparatydu na kość.
Mechanizm
Klinicznie istotna interakcja jest mało prawdopodobna, bo oba leki działają na gospodarkę wapniową tylko w niewielkim i przeciwstawnym kierunku. Teryparatyd powoduje przemijające zwiększenie stężenia wapnia w surowicy[1]. Furosemid jako diuretyk pętlowy zwiększa wydalanie wapnia z moczem i może nieznacznie obniżać jego stężenie we krwi. Oba leki nie wpływają na swoje wchłanianie, metabolizm ani wydalanie, ponieważ teryparatyd jest peptydem podawanym podskórnie. Teoretyczny przeciwstawny wpływ na stężenie wapnia nie przekłada się na utratę skuteczności żadnego z leków.
Metabolizm i transportery
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Forsteo 20 mcg/80 mcl, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/forsteo-100125610/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
Interakcja nieistotna klinicznieTeryparatyd+ HydrochlorotiazydLeki można stosować razem bez zmiany dawkowania i bez dodatkowego monitorowania.Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz.nieznanybadania kliniczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz.
Hydrochlorotiazyd i teryparatyd możesz bezpiecznie stosować razem. Oba leki wpływają na poziom wapnia we krwi, ale badania nie wykazały, żeby ich łączenie powodowało problemy. Nie musisz zmieniać sposobu ich przyjmowania.
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- nieznany
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Leki można stosować razem bez zmiany dawkowania i bez dodatkowego monitorowania[1]. Hiperkalcemia jest przeciwwskazaniem zarówno do hydrochlorotiazydu[2], jak i do teryparatydu[1], dlatego jej stwierdzenie w trakcie leczenia wymaga weryfikacji obu terapii.
Skutek kliniczny
Nie oczekuje się klinicznie istotnych skutków jednoczesnego stosowania obu leków[1]. Teoretyczne ryzyko addycyjnego wzrostu stężenia wapnia w surowicy nie znalazło potwierdzenia w badaniu.
Mechanizm
Klinicznie istotnej interakcji między teryparatydem a hydrochlorotiazydem nie stwierdzono w badaniu interakcji farmakodynamicznych[1][3][4]. Teoretycznie oba leki mogłyby sumować wpływ na gospodarkę wapniową. Teryparatyd powoduje przemijające zwiększenie stężenia wapnia w surowicy[1]. Hydrochlorotiazyd wpływa na metabolizm wapnia[2], ponieważ zmniejsza jego wydalanie z moczem.
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Forsteo 20 mcg/80 mcl, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/forsteo-100125610/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Hydrochlorothiazidum Polpharma 25 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/hydrochlorothiazidum-polpharma-100029727/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Kauliv 20 mcg/80 mcl, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/kauliv-100481005/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Livogiva 20 mcg/80 mcl (1 dawka), roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/livogiva-100440233/
Alkohol
Brak opisu połączenia z alkoholem w bazie.
Oznaczenia na tej stronie
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.