Interakcje / Dihydrokodeina / Dihydrokodeina i zonisamid
Jaki opis pokazać?
Niekorzystna interakcja
Łącz oba leki tylko wtedy, gdy jest to konieczne, i stosuj najmniejszą skuteczną dawkę dihydrokodeiny przez możliwie najkrótszy czas.
Nie pij alkoholu, nie prowadź pojazdów, dopóki nie wiesz, jak reagujesz na oba leki, i nie zwiększaj samodzielnie dawki leku przeciwbólowego.
Niekorzystna interakcjaDihydrokodeina+ ZonisamidŁącz oba leki tylko wtedy, gdy jest to konieczne, i stosuj najmniejszą skuteczną dawkę dihydrokodeiny przez możliwie najkrótszy czas.Nie pij alkoholu, nie prowadź pojazdów, dopóki nie wiesz, jak reagujesz na oba leki, i nie zwiększaj samodzielnie dawki leku przeciwbólowego.szybki (godziny)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Nie pij alkoholu, nie prowadź pojazdów, dopóki nie wiesz, jak reagujesz na oba leki, i nie zwiększaj samodzielnie dawki leku przeciwbólowego.
Oba leki mogą powodować senność i zawroty głowy, a przyjmowane razem nasilają to działanie. Możesz czuć się bardziej ospały, mieć problemy z koncentracją lub równowagą. Rzadko, zwłaszcza przy dużych dawkach lub po alkoholu, może dojść do spłycenia oddechu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silna senność lub trudność z wybudzeniem
- płytki lub wolny oddech
- silne zawroty głowy, chwiejność, upadki
- splątanie
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Łącz oba leki tylko wtedy, gdy jest to konieczne, i stosuj najmniejszą skuteczną dawkę dihydrokodeiny przez możliwie najkrótszy czas[1]. Obserwuj pacjenta pod kątem nadmiernej senności i spowolnienia oddechu, szczególnie na początku leczenia skojarzonego i po zwiększeniu dawki któregokolwiek leku. Unikaj dołączania kolejnych leków hamujących ośrodkowy układ nerwowy i alkoholu[1].
Skutek kliniczny
Nasilona senność, zawroty głowy, spowolnienie psychoruchowe, zaburzenia koordynacji i większe ryzyko upadków. W rzadkich przypadkach, zwłaszcza przy dużych dawkach opioidu lub dodatkowych lekach uspokajających i alkoholu, może dojść do depresji oddechowej.
Mechanizm
Dihydrokodeina jako opioid hamuje ośrodkowy układ nerwowy i ośrodek oddechowy, a zonisamid jako lek przeciwpadaczkowy działa uspokajająco i może powodować senność oraz zawroty głowy. Działania hamujące obu leków sumują się. Opioidy łączone z innymi lekami hamującymi ośrodkowy układ nerwowy zwiększają ryzyko nadmiernego uspokojenia, depresji oddechowej, śpiączki, a nawet zgonu[1]. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, bo zonisamid w stężeniach klinicznych nie hamuje istotnie izoenzymów cytochromu P-450, w tym CYP2D6 i CYP3A4, przez które przekształcana jest dihydrokodeina[2].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- stopień uspokojenia i senności
- częstość i głębokość oddechów
- zawroty głowy i ryzyko upadków
- inne przyjmowane leki hamujące ośrodkowy układ nerwowy i spożycie alkoholu
Kiedy ocena się zmienia
| Włączenie dihydrokodeiny u pacjenta leczonego zonisamidem lub zwiększenie dawki któregokolwiek lekukolejność włączenia · dihydrokodeina | ryzyko rośnie | Ryzyko nadmiernego uspokojenia jest największe w pierwszych dniach leczenia skojarzonego i po zwiększeniu dawki. Rozpocznij od najmniejszej skutecznej dawki dihydrokodeiny. |
| wiek ≥ 65 latpacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych sumowanie działania uspokajającego częściej prowadzi do zaburzeń równowagi, upadków i depresji oddechowej. |
| Leczenie przewlekłeczas leczenia · dihydrokodeina | inne zalecenie | Czas leczenia skojarzonego opioidem i lekiem hamującym ośrodkowy układ nerwowy należy ograniczyć do niezbędnego minimum. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego DHC Ennogen 60 mg, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dhc-ennogen-100105919/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zonegran 25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zonegran-100312937/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zonegran. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 20.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zonegran-100312937/
Alkohol przy tych lekach
Połączenie przeciwwskazaneDihydrokodeinaa alkoholPacjent nie powinien spożywać alkoholu w żadnej ilości przez cały okres stosowania dihydrokodeiny.Nie pij alkoholu w żadnej ilości przez cały czas przyjmowania leku, a jeśli masz problem z alkoholem, powiedz o tym lekarzowi.szybki (godziny)rozległe badania
Połączenie przeciwwskazane
Nie pij alkoholu w żadnej ilości przez cały czas przyjmowania leku, a jeśli masz problem z alkoholem, powiedz o tym lekarzowi.
Tego leku nie wolno łączyć z alkoholem. Lek i alkohol razem silnie usypiają i mogą spowolnić oddech aż do jego zatrzymania, co zagraża życiu. Ryzyko jest większe u osób starszych, u chorych na płuca i u osób przyjmujących leki nasenne lub uspokajające. Osoby mające problem z alkoholem powinny powiedzieć o tym lekarzowi przed rozpoczęciem leczenia.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silna senność lub trudność z obudzeniem
- wolny, płytki lub nieregularny oddech
- sine usta lub paznokcie
- splątanie lub dezorientacja
- silne zawroty głowy i chwiejny chód
- utrata przytomności
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- rozległe badania
Postępowanie
Pacjent nie powinien spożywać alkoholu w żadnej ilości przez cały okres stosowania dihydrokodeiny[1]. Dihydrokodeiny nie należy stosować u osób w ostrej fazie alkoholizmu[1]. U pacjentów z problemem alkoholowym lub dużym potencjałem uzależnień należy unikać dihydrokodeiny, a jeśli korzyść przewyższa ryzyko, leczenie trzeba szczególnie nadzorować i monitorować parametry czynności wątroby, takie jak AspAT, AlAT i GGTP[1]. Przy jednoczesnym stosowaniu innych leków hamujących ośrodkowy układ nerwowy należy ograniczyć dawkę i czas trwania leczenia skojarzonego[1].
Skutek kliniczny
Połączenie może prowadzić do nasilonej senności, zaburzeń świadomości, depresji oddechowej z niedotlenieniem, śpiączki i zgonu. Ryzyko rośnie wraz z ilością wypitego alkoholu, dawką opioidu, u osób starszych, u pacjentów z chorobami układu oddechowego oraz przy jednoczesnym stosowaniu innych leków hamujących ośrodkowy układ nerwowy. Alkohol nasila także zaburzenia koordynacji i zdolności prowadzenia pojazdów oraz zwiększa ryzyko upadków. U osób nadużywających alkoholu dochodzi ryzyko uzależnienia od opioidu i zaburzeń czynności wątroby.
Mechanizm
Dihydrokodeina i etanol addytywnie hamują ośrodkowy układ nerwowy, w tym ośrodek oddechowy w pniu mózgu. Charakterystyka produktu dihydrokodeiny wymienia alkohol wśród leków i substancji hamujących ośrodkowy układ nerwowy, których jednoczesne stosowanie z opioidem zwiększa ryzyko nadmiernego uspokojenia, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu na skutek addytywnego działania depresyjnego[1]. Alkoholizm w ostrej fazie jest ujęty w przeciwwskazaniach do stosowania dihydrokodeiny, a w ostrzeżeniach ChPL podaje, że podczas leczenia nie należy spożywać alkoholu[1]. Łączne przyjmowanie alkoholu i innych depresantów ośrodkowego układu nerwowego z opioidami jest jednym z głównych czynników zgonów z przedawkowania opioidów.
Monitorować
- stopień sedacji i stan świadomości
- częstość i głębokość oddechu
- saturacja u pacjentów z grupy ryzyka
- AspAT, AlAT i GGTP u osób nadużywających wcześniej alkoholu
- objawy nadużywania i uzależnienia od opioidu
Kiedy ocena się zmienia
| Alkoholizm w ostrej fazieczas leczenia · pacjent | interakcja nie dotyczy | Alkoholizm w ostrej fazie jest przeciwwskazaniem do stosowania dihydrokodeiny. |
| Przewlekłe nadużywanie alkoholu w wywiadzieczas leczenia · pacjent | inne zalecenie | U osób z problemem alkoholowym należy unikać dihydrokodeiny, a jeśli korzyść przewyższa ryzyko, leczenie trzeba szczególnie nadzorować i monitorować AspAT, AlAT i GGTP. |
| Osoby starszewiek · pacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych większa wrażliwość na depresyjne działanie opioidów i alkoholu zwiększa ryzyko depresji oddechowej, sedacji i upadków. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego DHC Ennogen 60 mg, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dhc-ennogen-100105919/
Niekorzystna interakcjaZonisamida alkoholZaleca się unikanie alkoholu w trakcie leczenia zonisamidem, a jeśli pacjent nie zamierza całkowicie zrezygnować z picia, należy ograniczyć spożycie do sporadycznych małych ilości i bezwzględnie unikać upijania się.Najlepiej nie pij alkoholu w trakcie leczenia, a jeśli wypijesz niewielką ilość, nie prowadź pojazdów i zapytaj farmaceutę lub lekarza o bezpieczne granice.szybki (godziny)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Najlepiej nie pij alkoholu w trakcie leczenia, a jeśli wypijesz niewielką ilość, nie prowadź pojazdów i zapytaj farmaceutę lub lekarza o bezpieczne granice.
Lek i alkohol mogą razem nasilać senność, zawroty głowy i problemy z równowagą. Większa ilość alkoholu może też sprzyjać napadom padaczkowym, nawet jeśli regularnie przyjmujesz lek. Ryzyko jest największe na początku leczenia i po zwiększeniu dawki.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silna senność
- zawroty głowy
- chwiejny chód lub problemy z równowagą
- trudności z koncentracją lub mową
- częstsze napady padaczkowe
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie, PD – antagonizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Zaleca się unikanie alkoholu w trakcie leczenia zonisamidem, a jeśli pacjent nie zamierza całkowicie zrezygnować z picia, należy ograniczyć spożycie do sporadycznych małych ilości i bezwzględnie unikać upijania się. Szczególną ostrożność trzeba zachować na początku leczenia i po każdym zwiększeniu dawki, kiedy działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego są najsilniejsze. Pacjent pijący alkohol nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
Skutek kliniczny
Należy spodziewać się nasilenia senności, zawrotów głowy, zaburzeń równowagi i koncentracji, co zwiększa ryzyko upadków, urazów i wypadków komunikacyjnych. Przy piciu dużych ilości alkoholu oraz w okresie odstawienia alkoholu rośnie ryzyko napadów padaczkowych mimo leczenia.
Mechanizm
Alkohol nasila hamujące działanie zonisamidu na ośrodkowy układ nerwowy, ponieważ oba związki mogą powodować senność, zawroty głowy, zaburzenia koordynacji i spowolnienie psychoruchowe, więc ich działania się sumują. Jednocześnie nadużywanie alkoholu, a zwłaszcza jego nagłe odstawienie po okresie intensywnego picia, obniża próg drgawkowy i może osłabiać kontrolę napadów padaczkowych. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, ponieważ zonisamid jest częściowo metabolizowany przez CYP3A4 i nie hamuje istotnie izoenzymów cytochromu P-450, w tym CYP2E1[1]. ChPL zonisamidu nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani wśród interakcji, i zapis ten jest jednakowy dla obu ocenianych produktów[1].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- senność i nadmierne uspokojenie
- zawroty głowy i zaburzenia równowagi
- zaburzenia koncentracji i pamięci
- częstość napadów padaczkowych
- ilość spożywanego alkoholu
Kiedy ocena się zmienia
| Duże ilości lub upijanie sięilość alkoholu · pacjent | ryzyko rośnie | Picie dużych ilości alkoholu oraz odstawienie alkoholu po okresie intensywnego picia znacząco obniża próg drgawkowy i nasila depresję ośrodkowego układu nerwowego, co zwiększa ryzyko napadów i urazów. |
| Okres rozpoczynania leczenia i zwiększania dawkiczas leczenia · alkohol | ryzyko rośnie | Na początku leczenia i po zwiększeniu dawki zonisamidu działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego są najbardziej nasilone, dlatego w tym okresie należy zalecać całkowitą rezygnację z alkoholu. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zonegran 25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zonegran-100312937/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zonegran. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zonegran-100312937/
Inne interakcje tych leków 312
Połączenie przeciwwskazaneMaprotylina+ ZonisamidU pacjenta z padaczką leczonego zonisamidem nie należy włączać maprotyliny i trzeba wybrać lek przeciwdepresyjny o mniejszym wpływie na próg drgawkowy.Nie zaczynaj brać maprotyliny razem z zonisamidem i nie odstawiaj samodzielnie żadnego z nich, tylko jak najszybciej porozmawiaj z lekarzem o zmianie leku na depresję.opóźniony (dni)rozległe badania
Połączenie przeciwwskazane
Nie zaczynaj brać maprotyliny razem z zonisamidem i nie odstawiaj samodzielnie żadnego z nich, tylko jak najszybciej porozmawiaj z lekarzem o zmianie leku na depresję.
Maprotylina, lek na depresję, może ułatwiać pojawianie się napadów padaczkowych. Zonisamid przyjmuje się właśnie po to, żeby takim napadom zapobiegać, więc oba leki działają przeciwko sobie. Razem mogą też silniej powodować senność i zawroty głowy oraz utrudniać pocenie się, przez co łatwiej się przegrzać.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- napad drgawek lub częstsze napady niż zwykle
- nagłe wyłączenia świadomości lub mimowolne drgania mięśni
- silna senność lub zawroty głowy
- gorączka, brak potu i uczucie przegrzania w upale lub przy wysiłku
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm, PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- rozległe badania
Postępowanie
U pacjenta z padaczką leczonego zonisamidem nie należy włączać maprotyliny i trzeba wybrać lek przeciwdepresyjny o mniejszym wpływie na próg drgawkowy[1]. Jeśli połączenie zostało już zastosowane, należy pilnie skontaktować się z lekarzem prowadzącym w celu zamiany leku przeciwdepresyjnego, bez samodzielnego odstawiania żadnego z leków. Zonisamid przepisany w innym wskazaniu niż padaczka nie znosi przeciwwskazania, jeśli w wywiadzie występowały drgawki.
Skutek kliniczny
Ryzyko nawrotu lub nasilenia napadów padaczkowych, w tym napadów uogólnionych, mimo leczenia zonisamidem. Możliwe nasilona senność, zawroty głowy i zaburzenia koncentracji, a przy upałach lub wysiłku przegrzanie organizmu.
Mechanizm
Maprotyliny nie stosuje się u pacjentów z drgawkami lub obniżonym progiem drgawkowym[1]. Zonisamid jest lekiem przeciwpadaczkowym, więc wspólne stosowanie zwykle oznacza chorego z padaczką, u którego maprotylina obniża próg drgawkowy i osłabia ochronę przed napadami. Maprotylina nasila też działanie innych leków hamujących ośrodkowy układ nerwowy[1], co sumuje się z sennością i zawrotami głowy po zonisamidzie. Działanie przeciwcholinergiczne maprotyliny może dodatkowo nasilać zmniejszoną potliwość związaną z zonisamidem i ryzyko przegrzania. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, bo zonisamid nie wpływa na metabolizm innych leków przez cytochrom P-450, co potwierdzono in vivo m.in. dla dezypraminy[2].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- częstość i charakter napadów padaczkowych
- nasilenie senności i zawrotów głowy
- objawy przegrzania i zmniejszonej potliwości, zwłaszcza w upały
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Duże dawki lub szybkie zwiększanie dawkidawka · maprotylina | ryzyko rośnie | Ryzyko drgawek po maprotylinie rośnie z dawką i przy szybkim jej zwiększaniu, co dodatkowo przemawia za wyborem innego leku przeciwdepresyjnego. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ludiomil 75 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ludiomil-100039915/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zonegran 25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zonegran-100312937/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ludiomil. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/ludiomil-100039915/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zonegran. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zonegran-100312937/
Połączenie przeciwwskazaneMetokarbamol+ ZonisamidNie stosuj metokarbamolu u pacjenta leczonego zonisamidem, ponieważ metokarbamol jest przeciwwskazany w padaczce.Nie przyjmuj metokarbamolu, jeśli bierzesz zonisamid, i zapytaj lekarza lub farmaceutę o inny lek na napięcie mięśni.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj metokarbamolu, jeśli bierzesz zonisamid, i zapytaj lekarza lub farmaceutę o inny lek na napięcie mięśni.
Zonisamid to lek na padaczkę, a metokarbamolu na rozluźnienie mięśni nie stosuje się u osób z padaczką. Oba leki mogą też powodować senność i zawroty głowy, a razem działają silniej. Może to utrudniać prowadzenie samochodu i zwiększać ryzyko upadku.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silna senność lub trudność z obudzeniem się
- zawroty głowy i chwiejny chód
- splątanie
- nasilenie lub zmiana napadów padaczkowych
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie stosuj metokarbamolu u pacjenta leczonego zonisamidem, ponieważ metokarbamol jest przeciwwskazany w padaczce.[1] Przy potrzebie leczenia wzmożonego napięcia mięśniowego wybierz lek miorelaksacyjny bez przeciwwskazania w padaczce, po uzgodnieniu z lekarzem prowadzącym leczenie przeciwpadaczkowe. Jeśli pacjent już przyjmuje oba leki, skontaktuj go z lekarzem i ostrzeż przed prowadzeniem pojazdów oraz piciem alkoholu.
Skutek kliniczny
Stosowanie metokarbamolu u chorego na padaczkę jest przeciwwskazane.[1] Jednoczesne działanie obu leków może prowadzić do nasilonej senności, zawrotów głowy i zaburzeń koordynacji, a w skrajnych przypadkach do głębokiego zahamowania ośrodkowego układu nerwowego aż do śpiączki.[1]
Mechanizm
Metokarbamolu nie stosuje się u osób z padaczką, a zonisamid jest lekiem przeciwpadaczkowym, więc pacjent leczony zonisamidem ma przeciwwskazanie do metokarbamolu z powodu choroby podstawowej.[1] Dodatkowo działanie uspokajające metokarbamolu nasilają leki hamujące ośrodkowy układ nerwowy.[1] Zonisamid sam może wywoływać senność i zawroty głowy, co sumuje się z działaniem metokarbamolu. Zonisamid nie wpływa istotnie na enzymy cytochromu P-450, dlatego interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna.[2]
Metabolizm i transportery
Monitorować
- senność i nadmierne uspokojenie
- zawroty głowy i zaburzenia równowagi
- częstość i charakter napadów padaczkowych
- stan świadomości
Bezpieczniejsze alternatywy
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Methocarbamol Espefa 500 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/methocarbamol-espefa-100043035/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zonegran 25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zonegran-100312937/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zonegran. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zonegran-100312937/
Połączenie przeciwwskazaneMetoklopramid+ ZonisamidNie stosuj metoklopramidu u pacjenta przyjmującego zonisamid z powodu padaczki.Nie przyjmuj metoklopramidu razem z zonisamidem i zapytaj lekarza lub farmaceutę o inny lek na nudności.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj metoklopramidu razem z zonisamidem i zapytaj lekarza lub farmaceutę o inny lek na nudności.
Metoklopramid to lek na nudności i wymioty, którego nie wolno stosować przy padaczce. Może on zwiększać liczbę i siłę napadów, a zonisamid przyjmujesz właśnie po to, żeby im zapobiegać. Oba leki mogą też powodować senność.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- częstsze lub silniejsze napady padaczkowe
- nietypowe drgania lub skurcze mięśni
- mimowolne ruchy twarzy, języka lub szyi
- silna senność lub zawroty głowy
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm, PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie stosuj metoklopramidu u pacjenta przyjmującego zonisamid z powodu padaczki.[1][2] W razie potrzeby leczenia nudności lub wymiotów wybierz lek przeciwwymiotny, który nie obniża progu drgawkowego, i skonsultuj wybór z lekarzem prowadzącym leczenie padaczki.
Skutek kliniczny
Metoklopramid może nasilić i uczęścić napady padaczkowe u pacjenta leczonego zonisamidem, co oznacza utratę kontroli choroby. Możliwe jest też nasilenie senności i zawrotów głowy.
Mechanizm
Metoklopramid jest antagonistą receptorów dopaminowych przenikającym do ośrodkowego układu nerwowego i zwiększa częstość oraz nasilenie napadów drgawkowych u chorych na padaczkę, przez co działa przeciwnie do zonisamidu stosowanego w leczeniu padaczki. Metoklopramid nie może być stosowany u chorych na padaczkę ani u chorych na chorobę Parkinsona.[1][2] Oba leki mogą działać uspokajająco, więc senność i spowolnienie mogą się sumować. Zonisamid nie hamuje istotnie enzymów cytochromu P-450, w tym CYP2D6 metabolizującego metoklopramid, więc interakcja farmakokinetyczna przez ten szlak jest mało prawdopodobna.[3]
Metabolizm i transportery
Monitorować
- częstość i nasilenie napadów padaczkowych
- nadmierna senność i zawroty głowy
- objawy pozapiramidowe przy przypadkowym podaniu metoklopramidu
Bezpieczniejsze alternatywy
domperidonondansetron
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Olamide 10 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/olamide-100356478/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Metoclopramidum Polpharma 10 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/metoclopramidum-polpharma-100043443/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zonegran 25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zonegran-100312937/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Olamide. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/olamide-100356478/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zonegran. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zonegran-100312937/
Połączenie przeciwwskazaneBuspiron+ ZonisamidU pacjenta z padaczką leczonego zonisamidem nie włączaj buspironu i zaproponuj lekarzowi inny lek przeciwlękowy.Nie zaczynaj brać buspironu, jeśli przyjmujesz zonisamid z powodu padaczki, tylko zapytaj lekarza lub farmaceutę o inny lek na lęk.nieznanyteoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie zaczynaj brać buspironu, jeśli przyjmujesz zonisamid z powodu padaczki, tylko zapytaj lekarza lub farmaceutę o inny lek na lęk.
Buspiron nie jest zalecany u osób chorujących na padaczkę, a zonisamid to lek przeciwpadaczkowy. Buspiron może utrudniać kontrolę napadów. Oba leki mogą też razem nasilać senność i zawroty głowy.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- częstsze lub silniejsze napady padaczkowe
- nasilona senność
- zawroty głowy
- trudności z koncentracją
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – antagonizm, PD – sumowanie
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
U pacjenta z padaczką leczonego zonisamidem nie włączaj buspironu i zaproponuj lekarzowi inny lek przeciwlękowy. Jeśli zonisamid stosowany jest poza wskazaniem u osoby bez padaczki, połączenie można rozważyć z zachowaniem ostrożności i kontrolą senności oraz zawrotów głowy.
Skutek kliniczny
Możliwe pogorszenie kontroli napadów padaczkowych oraz nasilenie senności, zawrotów głowy i zaburzeń koncentracji. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna.
Mechanizm
Buspironu nie stosuje się u chorych na padaczkę[1] – a padaczka jest podstawowym wskazaniem zonisamidu, więc u większości pacjentów przyjmujących zonisamid buspiron jest przeciwwskazany ze względu na chorobę, a nie na sam lek. Przy leczeniu skojarzonym z innymi lekami serotoninergicznymi opisywano rzadkie przypadki drgawek po buspironie[1]. Oba leki działają na ośrodkowy układ nerwowy, a buspiron łączy się ostrożnie z innymi lekami o takim działaniu[1], co oznacza możliwość sumowania senności i zawrotów głowy. Zonisamid nie hamuje istotnie enzymów cytochromu P-450, w tym CYP3A4, więc nie zwiększa stężenia buspironu[2].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- częstość i charakter napadów padaczkowych
- senność i zawroty głowy
- sprawność psychoruchowa, zwłaszcza u kierowców
Bezpieczniejsze alternatywy
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Spamilan 5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/spamilan-100042544/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zonegran 25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zonegran-100312937/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zonegran. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zonegran-100312937/
Połączenie przeciwwskazaneLeki stosowane w uzależnieniu od alkoholu (np. naltrekson, nalmefen)+ Naturalne alkaloidy opium (np. oksykodon, morfina, dihydrokodeina) klasaNie łącz antagonisty opioidowego stosowanego w uzależnieniu od alkoholu z naturalnym alkaloidem opium, bo takie połączenie jest przeciwwskazane w ChPL.Jeśli bierzesz lek na uzależnienie od alkoholu blokujący działanie opioidów, nie przyjmuj jednocześnie silnego leku przeciwbólowego ani przeciwkaszlowego z grupy opioidów i przed każdym zabiegiem lub nowym lekiem przeciwbólowym powiedz lekarzowi, że go stosujesz.szybki (godziny)rozległe badania
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli bierzesz lek na uzależnienie od alkoholu blokujący działanie opioidów, nie przyjmuj jednocześnie silnego leku przeciwbólowego ani przeciwkaszlowego z grupy opioidów i przed każdym zabiegiem lub nowym lekiem przeciwbólowym powiedz lekarzowi, że go stosujesz.
Naltrekson i nalmefen, które pomagają ograniczyć picie alkoholu, blokują działanie silnych leków przeciwbólowych i przeciwkaszlowych z grupy opioidów, takich jak morfina, oksykodon czy dihydrokodeina. Przez to lek przeciwbólowy może w ogóle nie działać, a jeśli przyjmujesz opioidy od dłuższego czasu, połączenie może wywołać nagłe i bardzo nieprzyjemne objawy odstawienia. Nie próbuj przełamać tego działania, biorąc większą dawkę opioidu, bo może to być groźne dla życia. Disulfiram i akamprozat nie wchodzą w tę interakcję.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- lek przeciwbólowy nie działa i ból się nie zmniejsza
- nagły niepokój, rozdrażnienie, dreszcze, poty i gęsia skórka
- nudności, wymioty, biegunka lub skurcze brzucha
- kołatanie serca, łzawienie oczu, katar i ziewanie
- bardzo wolny lub płytki oddech, silna senność albo trudność z obudzeniem się – wezwij pogotowie
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- rozległe badania
Postępowanie
Nie łącz antagonisty opioidowego stosowanego w uzależnieniu od alkoholu z naturalnym alkaloidem opium, bo takie połączenie jest przeciwwskazane w ChPL. Naltrekson i nalmefen można włączyć dopiero po okresie wolnym od opioidów, a u pacjenta z wątpliwą historią przyjmowania opioidów należy to potwierdzić przed pierwszą dawką. Gdy planowane jest leczenie opioidem, na przykład przed zabiegiem, naltrekson odstawia się z kilkudniowym wyprzedzeniem, a nalmefen z około tygodniowym, zgodnie z ChPL. W bólu u pacjenta przyjmującego antagonistę należy w pierwszej kolejności stosować leki nieopioidowe i znieczulenie miejscowe lub regionalne. Jeśli opioid jest niezbędny w sytuacji nagłej, podaje się go wyłącznie w warunkach szpitalnych z możliwością monitorowania oddechu i prowadzenia resuscytacji. Gdy pacjent wymaga przewlekłego leczenia opioidem, a jednocześnie leczenia uzależnienia od alkoholu, należy rozważyć akamprozat lub disulfiram zamiast antagonisty.
Skutek kliniczny
Połączenie antagonisty opioidowego z naturalnym alkaloidem opium powoduje brak lub wyraźne osłabienie działania przeciwbólowego i przeciwkaszlowego opioidu. Gdy antagonista zostanie podany pacjentowi przewlekle przyjmującemu opioid, może wystąpić gwałtowny zespół odstawienny z pobudzeniem, bólami, wymiotami, biegunką, potami i tachykardią. Próba przełamania blokady dużymi dawkami opioidu grozi ciężką depresją oddechową, gdy antagonista przestaje działać, a po odstawieniu antagonisty spada tolerancja na opioidy, co zwiększa ryzyko przedawkowania wcześniej tolerowanej dawki.
Mechanizm
Naltrekson i nalmefen to antagoniści receptorów opioidowych, którzy wiążą się z receptorem mi silniej niż morfina, oksykodon czy dihydrokodeina i wypierają je z miejsca działania. Blokada jest kompetycyjna, więc przy typowych dawkach opioid przestaje działać przeciwbólowo i przeciwkaszlowo, a u osoby z fizyczną zależnością od opioidu podanie antagonisty wywołuje nagły zespół odstawienny. Interakcja nie dotyczy disulfiramu ani akamprozatu, które nie działają na receptory opioidowe.
Monitorować
- skuteczność leczenia przeciwbólowego
- objawy zespołu odstawiennego od opioidów po pierwszej dawce antagonisty
- częstość i głębokość oddechu oraz stopień sedacji przy podawaniu opioidu w sytuacji nagłej
- wywiad dotyczący przyjmowania opioidów, w tym leków przeciwkaszlowych z dihydrokodeiną
- ryzyko przedawkowania opioidu po odstawieniu antagonisty
Kiedy ocena się zmienia
| Antagonista włączany u osoby przewlekle przyjmującej opioidkolejność włączenia · pacjent | ryzyko rośnie | Włączenie naltreksonu lub nalmefenu u pacjenta przewlekle przyjmującego morfinę, oksykodon lub dihydrokodeinę wywołuje gwałtowny zespół odstawienny, dlatego przed pierwszą dawką antagonisty trzeba potwierdzić okres wolny od opioidów. |
| Okres po odstawieniu antagonistyodstep · leki stosowane w uzależnieniu od alkoholu | inne zalecenie | Po odstawieniu naltreksonu lub nalmefenu tolerancja na opioidy jest obniżona, więc dawkę opioidu należy dobierać ostrożnie od najmniejszej skutecznej i monitorować oddech, a planowane leczenie opioidem rozpoczynać dopiero po upływie okresu wskazanego w ChPL. |
| Dawka większa niż zwykle stosowana w leczeniu bóludawka · naturalne alkaloidy opium | ryzyko rośnie | Przełamywanie blokady receptorów dużymi dawkami opioidu grozi ciężką depresją oddechową, zwłaszcza gdy stężenie antagonisty spada, dlatego takie postępowanie dopuszczalne jest tylko w warunkach szpitalnych z pełnym monitorowaniem. |
Niekorzystna interakcjaAcetazolamid+ ZonisamidPołączenia należy unikać, a u dzieci nie stosuje się go wcale.Nie łącz tych leków bez wyraźnej decyzji lekarza, a jeśli je przyjmujesz, pij dużo płynów, unikaj przegrzania i zgłaszaj niepokojące objawy.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Nie łącz tych leków bez wyraźnej decyzji lekarza, a jeśli je przyjmujesz, pij dużo płynów, unikaj przegrzania i zgłaszaj niepokojące objawy.
Oba leki działają w podobny sposób, więc razem mogą zbyt mocno zakwasić organizm. Może to wywołać zmęczenie, przyspieszony oddech, kamienie w nerkach albo przegrzanie, bo organizm słabiej się poci. U dzieci tych leków się nie łączy.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- przyspieszony lub głęboki oddech
- silne zmęczenie, senność lub splątanie
- ból w boku lub w dole pleców, krew w moczu
- brak pocenia się i gorączka, zwłaszcza w upale
- mrowienie palców, utrata apetytu, nudności
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenia należy unikać, a u dzieci nie stosuje się go wcale[1]. Jeśli lekarz uzna je za konieczne u dorosłego, trzeba przed włączeniem i w trakcie leczenia kontrolować wodorowęglany i potas w surowicy oraz pytać o objawy kamicy nerkowej i przegrzania. Pacjent powinien pić dużo płynów i unikać przegrzewania. Krótki kurs acetazolamidu niesie mniejsze ryzyko niż leczenie przewlekłe, ale wymaga tej samej czujności.
Skutek kliniczny
Możliwa jest nasilona kwasica metaboliczna z hipokaliemią, kamica nerkowa oraz zmniejszone pocenie się z przegrzaniem, szczególnie u dzieci i przy wysokiej temperaturze otoczenia. Ryzyko zmniejszonego pocenia się i przegrzania rośnie, gdy zonisamid łączy się z inhibitorami anhydrazy węglanowej[1]. U pacjentów przyjmujących acetazolamid z innymi lekami przeciwdrgawkowymi opisywano ciężką osteomalację[2].
Mechanizm
Acetazolamid i zonisamid hamują anhydrazę węglanową, więc ich działania się sumują. Nasila się utrata wodorowęglanów z moczem, co sprzyja kwasicy metabolicznej, kamicy nerkowej i zmniejszonemu poceniu się z przegrzaniem. Zonisamidu z innymi inhibitorami anhydrazy węglanowej u dorosłych używa się ostrożnie, bo nie można wykluczyć interakcji farmakodynamicznej[1]. Jednoczesne stosowanie acetazolamidu z innymi inhibitorami anhydrazy węglanowej jest niewskazane ze względu na działanie addycyjne[2].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- wodorowęglany w surowicy (równowaga kwasowo-zasadowa)
- potas i sód w surowicy
- objawy kamicy nerkowej (ból w okolicy lędźwiowej, krwiomocz)
- pocenie się i temperatura ciała, zwłaszcza w upale i u dzieci
- senność, splątanie, przyspieszony oddech
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| wiek ≤ 17 latpacjent | inne zalecenie | U dzieci zonisamidu nie stosuje się jednocześnie z innymi inhibitorami anhydrazy węglanowej, w tym z acetazolamidem. Ryzyko zmniejszonego pocenia się i udaru cieplnego jest u nich największe. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zonegran 25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zonegran-100312937/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Diuramid 250 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/diuramid-100019829/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zonegran. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zonegran-100312937/
Niekorzystna interakcjaCytalopram+ DihydrokodeinaPołączenia należy unikać, a jeśli dihydrokodeina jest konieczna, stosuje się najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas.Nie zaczynaj dihydrokodeiny, gdy bierzesz cytalopram, bez rozmowy z lekarzem lub farmaceutą, a jeśli lekarz zaleci oba leki, nie pij alkoholu i nie przekraczaj zaleconej dawki.szybki (godziny)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Nie zaczynaj dihydrokodeiny, gdy bierzesz cytalopram, bez rozmowy z lekarzem lub farmaceutą, a jeśli lekarz zaleci oba leki, nie pij alkoholu i nie przekraczaj zaleconej dawki.
Cytalopram, lek na depresję i lęk, oraz dihydrokodeina, lek przeciwbólowy i przeciwkaszlowy z grupy opioidów, mogą wzajemnie nasilać swoje działanie. Razem mogą powodować silną senność, zawroty głowy i spowolnienie oddechu. Rzadko mogą też wywołać groźną reakcję z pobudzeniem, drżeniem, sztywnością mięśni i gorączką.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- bardzo silna senność lub trudność z obudzeniem się
- spowolniony, płytki lub utrudniony oddech
- pobudzenie, niepokój lub splątanie
- drżenie, mimowolne skurcze lub sztywność mięśni
- gorączka, silne pocenie się, szybkie bicie serca
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenia należy unikać, a jeśli dihydrokodeina jest konieczna, stosuje się najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas. Cytalopramu nie należy stosować z lekami serotoninergicznymi, w tym z opioidami[1]. Przy łączeniu opioidu z lekami hamującymi ośrodkowy układ nerwowy ogranicza się dawkę i czas trwania leczenia skojarzonego[2]. Pacjenta należy obserwować pod kątem nadmiernej senności, zaburzeń oddychania i objawów zespołu serotoninowego, szczególnie na początku leczenia i po zwiększeniu dawki.
Skutek kliniczny
Główne zagrożenie to nadmierna senność, zawroty głowy i spowolnienie oddechu, a rzadziej zespół serotoninowy. Zespół serotoninowy objawia się pobudzeniem, splątaniem, drżeniem, drgawkami klonicznymi mięśni, sztywnością mięśni, gorączką i niestabilnością wegetatywną[1]. Addytywne działanie depresyjne opioidu i innych leków działających na ośrodkowy układ nerwowy może prowadzić do depresji oddechowej, śpiączki, a nawet zgonu[2].
Mechanizm
Oba leki działają addytywnie na ośrodkowy układ nerwowy. Cytalopramu nie łączy się z lekami serotoninergicznymi, w tym z opioidami, ze względu na ryzyko nasilenia działania serotoninergicznego i zespołu serotoninowego[1]. Opioidy podawane razem z innymi lekami hamującymi ośrodkowy układ nerwowy, w tym z lekami przeciwdepresyjnymi, sumują działanie uspokajające i depresyjne na oddychanie[2].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- nasilenie senności i stopień uspokojenia
- częstość i głębokość oddechu
- objawy zespołu serotoninowego – pobudzenie, splątanie, drżenie, drgawki kloniczne mięśni, sztywność mięśni, gorączka, potliwość
- zawroty głowy i ryzyko upadków
Kiedy ocena się zmienia
| Włączenie lub zwiększenie dawki któregokolwiek z lekówkolejność włączenia · pacjent | ryzyko rośnie | Ryzyko nadmiernego uspokojenia, depresji oddechowej i zespołu serotoninowego jest największe na początku leczenia skojarzonego i po zwiększeniu dawki któregokolwiek z leków. W tym okresie należy szczególnie uważnie obserwować pacjenta. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Citabax 10 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/citabax-10-100128665/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego DHC Ennogen 60 mg, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dhc-ennogen-100105919/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Citabax 10. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 24.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/citabax-10-100128665/
Niekorzystna interakcjaDihydrokodeina+ MetylotioniniowaJeśli to możliwe, wstrzymaj dihydrokodeinę na czas leczenia chlorkiem metylotioniniowym.Zanim dostaniesz błękit metylenowy, powiedz lekarzowi, że przyjmujesz dihydrokodeinę, i nie bierz kolejnej dawki bez jego zgody.szybki (godziny)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Zanim dostaniesz błękit metylenowy, powiedz lekarzowi, że przyjmujesz dihydrokodeinę, i nie bierz kolejnej dawki bez jego zgody.
Błękit metylenowy podawany w szpitalu może nasilać działanie leków przeciwbólowych z grupy opioidów, takich jak dihydrokodeina. Rzadko może to wywołać groźną reakcję z gorączką, drżeniem i pobudzeniem albo nadmierną senność i spłycony oddech. Lek ten podaje się zwykle jednorazowo, a ryzyko dotyczy głównie kilku godzin po podaniu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka i silne pocenie się
- drżenie lub mimowolne skurcze mięśni
- pobudzenie, niepokój lub splątanie
- silna senność, trudność z wybudzeniem
- płytki lub bardzo wolny oddech
- szybkie bicie serca
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PD – synergizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Jeśli to możliwe, wstrzymaj dihydrokodeinę na czas leczenia chlorkiem metylotioniniowym. Gdy podania chlorku metylotioniniowego nie można uniknąć, stosuje się najniższą możliwą dawkę i obserwuje pacjenta pod kątem objawów ze strony OUN przez 4 godziny od podania.[1] Dihydrokodeiny nie łączy się z inhibitorami MAO.[2]
Skutek kliniczny
Możliwe są poważne reakcje ze strony OUN – od pobudzenia, drżeń, gorączki i nadmiernej potliwości (zespół serotoninowy) po nasilone uspokojenie i depresję oddechową.[1] Zespół serotoninowy może być śmiertelny.[1]
Mechanizm
Chlorek metylotioniniowy jest silnym odwracalnym inhibitorem monoaminooksydazy.[1] Opioidy mogą zwiększać ryzyko zespołu serotoninowego w połączeniu z chlorkiem metylotioniniowym.[1] Dihydrokodeiny nie łączy się z inhibitorami MAO.[2] Dihydrokodeina nie jest typowym lekiem serotoninergicznym, więc ryzyko wynika głównie z nieprzewidywalnego nasilenia działania opioidu na OUN przez inhibicję MAO.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- stan świadomości i nasilenie uspokojenia
- częstość i głębokość oddechów, saturacja
- temperatura ciała
- drżenia, mioklonie, wzmożone odruchy, pobudzenie
- tętno i ciśnienie tętnicze
Kiedy ocena się zmienia
| Najniższa możliwa skuteczna dawkadawka · metylotioniniowa | ryzyko maleje | Gdy podania nie można uniknąć, stosuje się najniższą możliwą dawkę chlorku metylotioniniowego i obserwację OUN przez 4 godziny. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Methylthioninium chloride Proveblue 5 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/methylthioninium-chloride-proveblue-100311790/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego DHC Ennogen 60 mg, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dhc-ennogen-100105919/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Methylthioninium chloride Proveblue. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/methylthioninium-chloride-proveblue-100311790/
Oznaczenia na tej stronie
- Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
- Korzystna interakcjaPołączenie celowe
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.