Interakcje / Diklofenak / Diklofenak i torasemid

Diklofenak i torasemid

Jaki opis pokazać?

Niekorzystna interakcja

Nie bierz diklofenaku na własną rękę, a na ból zapytaj farmaceutę o paracetamol lub skonsultuj leczenie z lekarzem.

Niekorzystna interakcjaDiklofenak+ TorasemidNajlepiej unikać łączenia, a jeśli diklofenak jest konieczny, stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie krótki czas, dbać o nawodnienie pacjenta i kontrolować czynność nerek na początku i w trakcie leczenia skojarzonego oraz regularnie mierzyć ciśnienie tętnicze.Nie bierz diklofenaku na własną rękę, a na ból zapytaj farmaceutę o paracetamol lub skonsultuj leczenie z lekarzem.ChPL: ostrożnośćopóźniony (dni)rozległe badania

Niekorzystna interakcja

Nie bierz diklofenaku na własną rękę, a na ból zapytaj farmaceutę o paracetamol lub skonsultuj leczenie z lekarzem.

Diklofenak może osłabiać działanie torasemidu, czyli leku moczopędnego, przez co organizm zatrzymuje więcej wody, a ciśnienie może rosnąć. Razem te leki mogą też obciążać nerki, zwłaszcza u osób starszych, odwodnionych lub chorujących na serce. Jeśli masz niewydolność serca, diklofenak w tabletkach nie jest dla ciebie odpowiedni.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

obrzęki nóg lub kostek
szybki przyrost masy ciała
zmniejszenie ilości oddawanego moczu
duszność lub nasilone zmęczenie
wyższe niż zwykle ciśnienie

ChPL: ostrożność
Mechanizm: PD – antagonizm, PD – sumowanie
Początek: opóźniony (dni)
Dowody: rozległe badania

Postępowanie

Najlepiej unikać łączenia, a jeśli diklofenak jest konieczny, stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie krótki czas, dbać o nawodnienie pacjenta i kontrolować czynność nerek na początku i w trakcie leczenia skojarzonego oraz regularnie mierzyć ciśnienie tętnicze. U pacjentów z zastoinową niewydolnością serca w klasie II–IV wg NYHA diklofenak jest przeciwwskazany niezależnie od tej interakcji.

Skutek kliniczny

Słabsze działanie moczopędne i przeciwnadciśnieniowe torasemidu, co może prowadzić do zatrzymania płynów, przyrostu masy ciała, obrzęków i wzrostu ciśnienia tętniczego, a u chorych z niewydolnością serca do jej zaostrzenia. Zwiększone ryzyko ostrego uszkodzenia nerek, szczególnie u osób starszych, odwodnionych lub przyjmujących dodatkowo inhibitor ACE albo sartan.

Mechanizm

Diklofenak hamuje syntezę prostaglandyn nerkowych, które podtrzymują przepływ krwi przez nerki i wydalanie sodu. Torasemid działa w pętli nefronu, a jego efekt natriuretyczny częściowo zależy od prostaglandyn, dlatego NLPZ osłabiają działanie moczopędne i hipotensyjne diuretyku. Jednocześnie odwodnienie i zmniejszenie objętości krwi krążącej wywołane przez torasemid sprawiają, że nerki stają się bardziej zależne od prostaglandyn, co nasila nefrotoksyczne działanie diklofenaku.

Metabolizm i transportery

Diklofenak: substrat CYP2C9^[1]

Monitorować

kreatynina i eGFR
stężenie potasu i sodu w surowicy
ciśnienie tętnicze
masa ciała i obrzęki
objętość oddawanego moczu

Bezpieczniejsze alternatywy

paracetamol

Kiedy ocena się zmienia

Podeszły wiekwiek · pacjent	ryzyko rośnie	U osób w podeszłym wieku ryzyko uszkodzenia nerek i wzrostu ciśnienia jest większe, ChPL diklofenaku zaleca u nich regularną kontrolę ciśnienia tętniczego.
Miejscowa (na skórę)droga podania · diklofenak	ryzyko maleje	Przy stosowaniu diklofenaku na skórę ekspozycja ogólnoustrojowa jest niewielka, więc istotne osłabienie działania torasemidu i wpływ na nerki są mało prawdopodobne.
Długotrwałe stosowanieczas leczenia · diklofenak	ryzyko rośnie	Przy dłuższym przyjmowaniu diklofenaku rośnie ryzyko zatrzymania płynów, zaostrzenia niewydolności serca i pogorszenia czynności nerek, dlatego konieczna jest okresowa kontrola kreatyniny i elektrolitów.
Niewydolność nerekeGFR · pacjent	interakcja nie dotyczy	ChPL diklofenaku przeciwwskazuje go w niewydolności nerek, a ChPL torasemidu przeciwwskazuje torasemid w niewydolności nerek wywołanej lekami uszkadzającymi nerki.

Źródła

Charakterystyka Produktu Leczniczego Diclac 75 Duo. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/diclac-75-duo-100109870/

Alkohol przy tych lekach

Niekorzystna interakcjaDiklofenaka alkoholNa czas stosowania diklofenaku należy unikać alkoholu, a przy stosowaniu przewlekłym lub u osób z grupy ryzyka zrezygnować z niego całkowicie.Na czas przyjmowania diklofenaku zrezygnuj z alkoholu, a tabletki zażywaj z jedzeniem.ChPL: brak wzmiankiopóźniony (dni)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Na czas przyjmowania diklofenaku zrezygnuj z alkoholu, a tabletki zażywaj z jedzeniem.

Alkohol i diklofenak osobno drażnią żołądek, a razem zwiększają ryzyko jego podrażnienia, a nawet krwawienia. Ryzyko jest tym większe, im więcej pijesz i im dłużej bierzesz lek. Najbezpieczniej nie pić alkoholu, dopóki trwa kuracja.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

ból lub pieczenie w górnej części brzucha
uporczywa zgaga lub nudności
czarne, smoliste stolce
wymioty z domieszką krwi lub przypominające fusy z kawy
osłabienie, zawroty głowy, bladość

ChPL: brak wzmianki
Mechanizm: PD – sumowanie, PD – synergizm
Początek: opóźniony (dni)
Dowody: badania kliniczne

Postępowanie

Na czas stosowania diklofenaku należy unikać alkoholu, a przy stosowaniu przewlekłym lub u osób z grupy ryzyka zrezygnować z niego całkowicie. ChPL nie wspomina o alkoholu, ale przeciwwskazuje diklofenak przy czynnej lub przebytej chorobie wrzodowej oraz krwawieniu z przewodu pokarmowego^[1] i ostrzega, że łączenie z innymi lekami drażniącymi przewód pokarmowy zwiększa częstość działań niepożądanych z jego strony^[1]. Alkohol działa w tym samym kierunku. Przy doraźnym, krótkim stosowaniu dawkę diklofenaku należy ograniczyć do najmniejszej skutecznej, a lek przyjmować w trakcie posiłku.

Skutek kliniczny

Zwiększone ryzyko podrażnienia żołądka, wrzodu oraz krwawienia z przewodu pokarmowego, objawiającego się bólem w nadbrzuszu, zgagą, nudnościami, czarnymi stolcami lub wymiotami z krwią. Przy regularnym piciu większych ilości alkoholu i dłuższym leczeniu ryzyko jest największe. Pojedynczy kieliszek podczas krótkiej, doraźnej kuracji u zdrowej osoby zwykle nie daje poważnych skutków, ale nie można wykluczyć dolegliwości żołądkowych.

Mechanizm

Diklofenak, jak inne niesteroidowe leki przeciwzapalne, hamuje cyklooksygenazy i zmniejsza ochronne działanie prostaglandyn na błonę śluzową żołądka oraz upośledza agregację płytek. Alkohol sam uszkadza błonę śluzową żołądka i nasila jej krwawienie. Oba działania dodają się, więc ryzyko owrzodzenia i krwawienia z przewodu pokarmowego rośnie wraz z ilością wypijanego alkoholu i czasem leczenia. Alkohol dodatkowo obciąża wątrobę, która metabolizuje diklofenak, ale w zakresie hepatotoksyczności dane kliniczne są ograniczone.

Metabolizm i transportery

Diklofenak: substrat CYP2C9^[2]

Monitorować

objawy ze strony przewodu pokarmowego (ból w nadbrzuszu, zgaga, nudności)
czarne lub smoliste stolce, wymioty z krwią
wywiad dotyczący ilości i częstości spożywania alkoholu
przy długotrwałym leczeniu aktywność enzymów wątrobowych i morfologia krwi

Kiedy ocena się zmienia

Regularne picie większych ilości alkoholuilość alkoholu · pacjent	ryzyko rośnie	Przy regularnym lub nadmiernym spożyciu alkoholu ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego i uszkodzenia wątroby jest największe, należy rozważyć inny lek przeciwbólowy.
wiek ≥ 65pacjent	ryzyko rośnie	U osób starszych ryzyko powikłań żołądkowo-jelitowych NLPZ jest większe, a alkohol dodatkowo je zwiększa.
Leczenie przewlekłe lub kilkudniowe ciągłeczas leczenia · pacjent	ryzyko rośnie	Ryzyko uszkodzenia błony śluzowej rośnie z czasem leczenia, przy stosowaniu przewlekłym alkohol należy wykluczyć.
Pojedyncza, doraźna dawka leku i niewielka ilość alkoholudawka · pacjent	ryzyko maleje	Przy pojedynczej dawce diklofenaku i niewielkiej ilości alkoholu u zdrowej osoby bez czynników ryzyka poważne powikłania są mało prawdopodobne, ale nadal należy poinformować o możliwych dolegliwościach żołądkowych.
Wywiad choroby wrzodowej lub krwawienia z przewodu pokarmowegopostać · pacjent	inne zalecenie	Wywiad choroby wrzodowej lub krwawienia z przewodu pokarmowego jest przeciwwskazaniem do stosowania diklofenaku niezależnie od alkoholu (ChPL 4.3), a picie alkoholu dodatkowo zwiększa to ryzyko.

Źródła

Charakterystyka Produktu Leczniczego Diclac 75 Duo 75 mg, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/diclac-75-duo-100109870/
Charakterystyka Produktu Leczniczego Diclac 75 Duo. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/diclac-75-duo-100109870/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaTorasemida alkoholZalecaj choremu unikanie alkoholu, a gdy pacjent mimo to pije, najwyżej niewielkie ilości, nigdy na czczo, nigdy w upał lub przy biegunce i wymiotach oraz z zachowaniem nawodnienia.Najlepiej nie pić alkoholu, a jeśli to konieczne, wypić go niewiele, po posiłku i zachować nawodnienie.ChPL: brak wzmiankiszybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Najlepiej nie pić alkoholu, a jeśli to konieczne, wypić go niewiele, po posiłku i zachować nawodnienie.

Alkohol i lek moczopędny razem mogą mocno obniżyć ciśnienie krwi i odwodnić organizm. Można wtedy poczuć zawroty głowy, osłabienie, a nawet zemdleć. Alkohol może też pogłębiać niedobór potasu, co bywa groźne dla rytmu serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

zawroty głowy lub mroczki przed oczami przy wstawaniu
omdlenie lub uczucie bliskie omdlenia
silne osłabienie lub skurcze mięśni
kołatanie lub nierówne bicie serca
bardzo suche usta i mało moczu

ChPL: brak wzmianki
Mechanizm: PD – sumowanie, PD – synergizm
Początek: szybki (godziny)
Dowody: teoretyczne

Postępowanie

Zalecaj choremu unikanie alkoholu, a gdy pacjent mimo to pije, najwyżej niewielkie ilości, nigdy na czczo, nigdy w upał lub przy biegunce i wymiotach oraz z zachowaniem nawodnienia. Alkohol nie powinien być spożywany w okresie rozpoczynania leczenia lub zmiany dawki torasemidu. U chorych z niskim ciśnieniem lub zaburzeniami rytmu serca, które są w ChPL wymienione w przeciwwskazaniach^[1], alkohol jest szczególnie niewskazany. U chorych z niewydolnością serca alkohol dodatkowo pogarsza rokowanie niezależnie od interakcji.

Skutek kliniczny

Spadek ciśnienia tętniczego z zawrotami głowy, osłabieniem, omdleniem i upadkami, zwłaszcza po wstaniu z pozycji siedzącej lub leżącej. Możliwe odwodnienie, zaburzenia elektrolitowe (niedobór potasu i magnezu) oraz kołatania serca lub zaburzenia rytmu. Ryzyko rośnie przy większych ilościach alkoholu, u osób starszych i przy odwodnieniu.

Mechanizm

Torasemid nasila działanie hipotensyjne innych równocześnie stosowanych leków^[1], a alkohol rozszerza naczynia i obniża ciśnienie, więc oba efekty się sumują. Oba czynniki zwiększają utratę płynów, co sprzyja odwodnieniu, spadkowi objętości krwi i zawrotom głowy przy wstawaniu. Torasemid zwiększa wydalanie potasu, a przewlekłe picie alkoholu sprzyja niedoborom potasu i magnezu, które nasilają ryzyko zaburzeń rytmu serca. W ChPL niski poziom potasu i magnezu opisano jako czynnik zwiększający wrażliwość mięśnia sercowego na glikozydy nasercowe^[1]. Bezpośrednich badań interakcji torasemidu z alkoholem w dostarczonych źródłach nie ma, wniosek opiera się na znanych działaniach obu substancji.

Monitorować

ciśnienie tętnicze, także w pozycji stojącej
objawy odwodnienia i ortostatyczne spadki ciśnienia
stężenie potasu i magnezu w surowicy
rytm serca przy kołataniach lub omdleniach
masa ciała i bilans płynów u chorych z niewydolnością serca

Kiedy ocena się zmienia

Duże ilości lub picie do upojeniailość alkoholu · alkohol	ryzyko rośnie	Większe ilości alkoholu nasilają rozszerzenie naczyń, utratę płynów i ryzyko zaburzeń elektrolitowych, więc ryzyko hipotonii i arytmii wyraźnie rośnie.
wiek ≥ 65 latpacjent	ryzyko rośnie	U osób starszych słabsza regulacja ciśnienia i większa skłonność do odwodnienia zwiększają ryzyko ortostatycznych spadków ciśnienia i upadków.
Pierwsze dni leczenia lub po zmianie dawkiczas leczenia · alkohol	ryzyko rośnie	W początkowym okresie leczenia lub po zwiększeniu dawki diureza i spadek ciśnienia są największe, więc alkohol w tym czasie warto wykluczyć.

Źródła

Charakterystyka Produktu Leczniczego Toramide 2,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/toramide-100140100/

Pełny opis tej pary

Inne interakcje tych leków 49

Połączenie przeciwwskazaneAntybiotyki okulistyczne+ Diuretyki pętlowe klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu antybiotyku aminoglikozydowego w kroplach lub maści do oczu i diuretyku pętlowego nie trzeba zmieniać leczenia ani dawkowania.Stosuj antybiotyk do oczu i lek moczopędny tak, jak zalecił lekarz, i nie przedłużaj leczenia kroplami lub maścią do oczu bez porozumienia z lekarzem.ChPL: przeciwwskazaneopóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Stosuj antybiotyk do oczu i lek moczopędny tak, jak zalecił lekarz, i nie przedłużaj leczenia kroplami lub maścią do oczu bez porozumienia z lekarzem.

Antybiotyki do oczu, takie jak tobramycyna czy netylmycyna, możesz stosować razem z lekami moczopędnymi, takimi jak furosemid czy torasemid. Z kropli i maści do oczu do krwi przedostaje się bardzo mało leku, więc nie wzmacnia on działania leku moczopędnego na uszy i nerki. Ostrożność jest potrzebna dopiero wtedy, gdy podobny antybiotyk dostajesz w zastrzyku lub kroplówce.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

szumy lub dzwonienie w uszach
pogorszenie słuchu
zawroty głowy lub zaburzenia równowagi
wyraźnie mniejsza ilość oddawanego moczu

ChPL: przeciwwskazane
Mechanizm: PD – sumowanie
Początek: opóźniony (dni)
Dowody: teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu antybiotyku aminoglikozydowego w kroplach lub maści do oczu i diuretyku pętlowego nie trzeba zmieniać leczenia ani dawkowania. Dotyczy to jednakowo tobramycyny i netylmycyny podawanych do oka oraz furosemidu i torasemidu. Należy upewnić się, że aminoglikozyd jest stosowany wyłącznie miejscowo do oka i przez zalecany czas. Jeżeli pacjent otrzymuje jednocześnie aminoglikozyd ogólnie (dożylnie lub domięśniowo), obowiązuje postępowanie jak przy interakcji niekorzystnej – unikanie połączenia albo ścisłe monitorowanie słuchu, czynności nerek i stężenia aminoglikozydu^[1].

Skutek kliniczny

Przy miejscowym stosowaniu antybiotyku aminoglikozydowego do oka razem z diuretykiem pętlowym nie oczekuje się klinicznie istotnego nasilenia ototoksyczności ani nefrotoksyczności. Ryzyko szumów usznych, niedosłuchu, zaburzeń równowagi i uszkodzenia nerek staje się realne dopiero przy ogólnym podaniu aminoglikozydu, zwłaszcza z dożylnym diuretykiem pętlowym w dużej dawce.

Mechanizm

Aminoglikozydy (tobramycyna, netylmycyna) i diuretyki pętlowe (furosemid, torasemid) mogą każdy z osobna uszkadzać ucho wewnętrzne^[2]. Aminoglikozydy dodatkowo uszkadzają nerki. Przy podaniu ogólnym ich działanie ototoksyczne sumuje się, a odwodnienie po diuretyku może zwiększać stężenie aminoglikozydu w surowicy i w perylimfie. Po miejscowym podaniu do worka spojówkowego wchłanianie aminoglikozydu do krwi jest znikome, więc nie powstaje stężenie, które mogłoby nasilić toksyczność diuretyku pętlowego. Ostrzeżenie o poziomie Major dotyczy w praktyce postaci podawanych ogólnie, a nie kropli i maści do oczu.

Monitorować

Weryfikacja drogi podania aminoglikozydu (tylko miejscowo do oka)
Przy podaniu ogólnym aminoglikozydu – kreatynina i eGFR, stężenie aminoglikozydu, słuch i równowaga, nawodnienie i elektrolity

Kiedy ocena się zmienia

Ogólnoustrojowa (dożylnie lub domięśniowo)droga podania · antybiotyki okulistyczne	ryzyko rośnie	Przy ogólnym podaniu tobramycyny lub netylmycyny razem z diuretykiem pętlowym ototoksyczność i nefrotoksyczność sumują się, a ryzyko rośnie przy dożylnym podaniu diuretyku w dużej dawce, odwodnieniu i niewydolności nerek. Należy unikać połączenia albo monitorować stężenie aminoglikozydu, czynność nerek, słuch i nawodnienie.
Noworodki i wcześniakiwiek · pacjent	ryzyko rośnie	U noworodków, zwłaszcza wcześniaków, względne wchłanianie ogólne leków podawanych do oka jest większe, a czynność nerek niedojrzała. Przy jednoczesnym podawaniu diuretyku pętlowego warto ograniczyć czas leczenia okulistycznego do niezbędnego minimum i zwracać uwagę na czynność nerek.

Źródła

Triggs E, Charles B. Pharmacokinetics and therapeutic drug monitoring of gentamicin in the elderly. Clin Pharmacokinet. 1999;37(4):331-41. doi: 10.2165/00003088-199937040-00004. PMID: 10554048.
Schacht J. Molecular mechanisms of drug-induced hearing loss. Hear Res. 1986;22:297-304. doi: 10.1016/0378-5955(86)90105-x. PMID: 3015857.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneCefuroksym+ TorasemidCharakterystyka jednego z produktów torasemidu wymienia jednoczesne stosowanie z cefalosporynami wśród przeciwwskazań, dlatego należy unikać tego połączenia.Nie przyjmuj tych leków razem bez wiedzy lekarza i powiedz mu, że stosujesz torasemid, zanim zaczniesz antybiotyk.ChPL: przeciwwskazaneopóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj tych leków razem bez wiedzy lekarza i powiedz mu, że stosujesz torasemid, zanim zaczniesz antybiotyk.

Torasemid to lek moczopędny, a cefuroksym to antybiotyk wydalany przez nerki. Przyjmowane razem mogą obciążać nerki, zwłaszcza gdy jesteś odwodniony albo masz już chore nerki. W ulotce jednego z leków z torasemidem to połączenie jest wymienione jako przeciwwskazane.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

wyraźnie mniej oddawanego moczu
obrzęki nóg lub twarzy
silne osłabienie lub senność
nudności i brak apetytu
zawroty głowy lub omdlenia
silne pragnienie i suchość w ustach

ChPL: przeciwwskazane
Mechanizm: PD – sumowanie
Początek: opóźniony (dni)
Dowody: teoretyczne

Postępowanie

Charakterystyka jednego z produktów torasemidu wymienia jednoczesne stosowanie z cefalosporynami wśród przeciwwskazań, dlatego należy unikać tego połączenia.^[1] Jeżeli lekarz uzna, że oba leki są niezbędne, należy przed leczeniem i w jego trakcie oznaczać stężenie kreatyniny i elektrolitów, dbać o prawidłowe nawodnienie pacjenta i rozważyć czasowe zmniejszenie dawki torasemidu. Wybór antybiotyku spoza grupy cefalosporyn zależy od rodzaju zakażenia i należy do lekarza.

Skutek kliniczny

Możliwe pogorszenie czynności nerek aż do ostrego uszkodzenia nerek, szczególnie u osób odwodnionych, starszych i z wcześniejszą niewydolnością nerek. Następstwem może być kumulacja cefuroksymu i nasilenie jego działań niepożądanych.

Mechanizm

Torasemid może nasilać nefrotoksyczne działanie cefalosporyn, zwłaszcza w dużych dawkach.^[1] Diuretyk pętlowy powoduje utratę wody i elektrolitów, a odwodnienie i zmniejszenie przepływu nerkowego sprzyjają uszkodzeniu nerek przez lek nefrotoksyczny. Cefuroksym jest wydalany przez nerki w procesie przesączania kłębuszkowego i wydzielania cewkowego, więc pogorszenie czynności nerek może prowadzić do jego kumulacji.^[2]

Monitorować

stężenie kreatyniny i eGFR
stężenie sodu i potasu w surowicy
diureza i objawy odwodnienia
ciśnienie tętnicze

Kiedy ocena się zmienia

Duża dawkadawka · torasemid	ryzyko rośnie	Charakterystyka torasemidu wskazuje, że nasilenie nefrotoksyczności cefalosporyn dotyczy zwłaszcza dużych dawek diuretyku.
Zaburzenia czynności nerekeGFR · pacjent	ryzyko rośnie	Przy upośledzonej czynności nerek rośnie ryzyko dalszego uszkodzenia nerek i kumulacji cefuroksymu, który jest wydalany przez nerki.
Osoba starszawiek · pacjent	ryzyko rośnie	U osób starszych częściej występują odwodnienie i ograniczona rezerwa nerkowa, co zwiększa ryzyko uszkodzenia nerek.

Źródła

Charakterystyka Produktu Leczniczego Toramide 2,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/toramide-100140100/
Charakterystyka Produktu Leczniczego Zinnat 125 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zinnat-100074395/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneDiklofenak+ IbuprofenNie należy łączyć diklofenaku z ibuprofenem – pacjent powinien stosować tylko jeden NLPZ w najmniejszej skutecznej dawce przez możliwie najkrótszy czas.Przyjmuj tylko jeden z tych leków, a jeśli ból nie mija, zapytaj farmaceutę lub lekarza o lek przeciwbólowy z innej grupy.ChPL: przeciwwskazaneopóźniony (dni)rozległe badania

Połączenie przeciwwskazane

Przyjmuj tylko jeden z tych leków, a jeśli ból nie mija, zapytaj farmaceutę lub lekarza o lek przeciwbólowy z innej grupy.

Diklofenak i ibuprofen to leki z tej samej grupy – przeciwbólowe i przeciwzapalne. Przyjmowane razem nie działają wyraźnie lepiej, za to bardziej podrażniają żołądek, zwiększają ryzyko wrzodów i krwawienia oraz mogą obciążać nerki i serce. Dlatego nie łącz ich ze sobą, także wtedy, gdy jeden z nich jest w tabletce na przeziębienie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

czarne, smoliste stolce
wymioty z krwią lub przypominające fusy od kawy
silny lub nawracający ból brzucha
wyraźnie mniej moczu albo obrzęki nóg

ChPL: przeciwwskazane
Mechanizm: PD – sumowanie
Początek: opóźniony (dni)
Dowody: rozległe badania

Postępowanie

Nie należy łączyć diklofenaku z ibuprofenem – pacjent powinien stosować tylko jeden NLPZ w najmniejszej skutecznej dawce przez możliwie najkrótszy czas. Jeżeli jeden NLPZ nie daje wystarczającej kontroli bólu, zamiast dokładania drugiego NLPZ należy rozważyć lek przeciwbólowy spoza tej grupy, na przykład paracetamol, albo ponowną ocenę leczenia przez lekarza. Przy zamianie jednego NLPZ na drugi trzeba odstawić poprzedni lek, a nie przyjmować obu równolegle, i uwzględnić przedłużone działanie postaci o zmodyfikowanym uwalnianiu diklofenaku. Jeżeli pacjent przyjmował oba leki jednocześnie przez dłuższy czas, należy ocenić objawy ze strony przewodu pokarmowego, ciśnienie tętnicze i czynność nerek.

Skutek kliniczny

Najważniejszym skutkiem jest zwiększone ryzyko owrzodzenia, krwawienia i perforacji przewodu pokarmowego, szczególnie u osób starszych i obciążonych chorobą wrzodową. ChPL ibuprofenu nakazuje unikać jednoczesnego stosowania dwóch lub więcej leków z grupy NLPZ, ponieważ może to zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych^[1]. Inna charakterystyka ibuprofenu umieszcza jednoczesne stosowanie z innymi NLPZ wprost w przeciwwskazaniach ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych^[2]. Sumowanie działania obu leków może też pogarszać czynność nerek, sprzyjać zatrzymaniu płynów i nasilać nadciśnienie tętnicze lub niewydolność serca.

Mechanizm

Diklofenak i ibuprofen należą do tej samej grupy NLPZ i oba hamują cyklooksygenazę, więc ich działania niepożądane się sumują. Oba leki zmniejszają syntezę prostaglandyn, które chronią błonę śluzową żołądka i dwunastnicy, podtrzymują przepływ krwi przez nerki i wpływają na czynność płytek krwi. Połączenie dwóch NLPZ nie daje istotnie silniejszego działania przeciwbólowego, a zwiększa obciążenie tych samych narządów. ChPL diklofenaku wymienia inne NLPZ wśród leków, których jednoczesne podawanie może zwiększać częstość działań niepożądanych dotyczących przewodu pokarmowego^[3].

Metabolizm i transportery

Diklofenak: substrat CYP2C9^[4]
Ibuprofen: substrat CYP2C9^[5]

Monitorować

objawy krwawienia z przewodu pokarmowego (smoliste stolce, fusowate wymioty, ból w nadbrzuszu)
ciśnienie tętnicze
czynność nerek (kreatynina, eGFR) przy dłuższym jednoczesnym stosowaniu
obrzęki i przyrost masy ciała

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowo na skórędroga podania · diklofenak	ryzyko maleje	Diklofenak stosowany miejscowo na skórę daje znacznie mniejszą ekspozycję ogólnoustrojową niż postać doustna, więc ryzyko sumowania działań z ibuprofenem doustnym jest mniejsze, ale nie znika. Należy ograniczyć powierzchnię i czas stosowania żelu oraz unikać długotrwałego łączenia u osób z grup ryzyka.
wiek ≥ 65 latpacjent	ryzyko rośnie	U osób w podeszłym wieku ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego oraz pogorszenia czynności nerek przy stosowaniu NLPZ jest większe, dlatego dublowanie NLPZ jest u nich szczególnie niebezpieczne.
Zamiana diklofenaku na ibuprofenkolejność włączenia · diklofenak	inne zalecenie	Zamiana jednego NLPZ na drugi jest dopuszczalna pod warunkiem odstawienia poprzedniego leku, z uwzględnieniem przedłużonego działania postaci diklofenaku o zmodyfikowanym lub przedłużonym uwalnianiu.

Źródła

Charakterystyka Produktu Leczniczego Ibuprofen TZF 40 mg/ml, zawiesina doustna. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ibuprofen-tzf-100418660/
Charakterystyka Produktu Leczniczego Ibum Forte 400 mg, kapsułki miękkie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ibum-forte-100128197/
Charakterystyka Produktu Leczniczego Diclac 75 Duo 75 mg, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/diclac-75-duo-100109870/
Charakterystyka Produktu Leczniczego Diclac 75 Duo. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/diclac-75-duo-100109870/
Charakterystyka Produktu Leczniczego Ibuprofen TZF. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/ibuprofen-tzf-100418660/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneKetoprofen+ TorasemidUnikaj ogólnoustrojowego ketoprofenu u pacjenta na torasemidzie i w miarę możliwości zastąp go paracetamolem albo postacią miejscową.Nie bierz ketoprofenu na własną rękę, a jeśli potrzebujesz leku przeciwbólowego, zapytaj farmaceutę o paracetamol albo żel przeciwbólowy na skórę.ChPL: przeciwwskazaneopóźniony (dni)rozległe badania

Połączenie przeciwwskazane

Nie bierz ketoprofenu na własną rękę, a jeśli potrzebujesz leku przeciwbólowego, zapytaj farmaceutę o paracetamol albo żel przeciwbólowy na skórę.

Ketoprofen może osłabiać działanie torasemidu, przez co woda zatrzymuje się w organizmie, a ciśnienie może rosnąć. Oba leki razem mogą też obciążać nerki, zwłaszcza gdy jesteś odwodniony, masz chore nerki, chore serce albo jesteś w starszym wieku. Dlatego to połączenie stosuje się tylko wtedy, gdy zaleci je lekarz i pod jego kontrolą.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

oddajesz wyraźnie mniej moczu niż zwykle
obrzęki nóg albo szybki przyrost masy ciała
narastająca duszność albo duszność w pozycji leżącej
silne pragnienie, suchość w ustach, zawroty głowy
nietypowe osłabienie, senność albo splątanie

ChPL: przeciwwskazane
Mechanizm: PD – antagonizm, PD – sumowanie
Początek: opóźniony (dni)
Dowody: rozległe badania

Postępowanie

Unikaj ogólnoustrojowego ketoprofenu u pacjenta na torasemidzie i w miarę możliwości zastąp go paracetamolem albo postacią miejscową. Jeśli skojarzenie jest konieczne, stosuj najmniejszą skuteczną dawkę ketoprofenu przez możliwie najkrótszy czas. Przed rozpoczęciem leczenia skojarzonego pacjenta należy nawodnić, a po jego rozpoczęciu starannie kontrolować czynność nerek^[1]. U pacjenta poddanego intensywnej terapii moczopędnej ketoprofen jest przeciwwskazany^[2]. Nie należy go też stosować w ciężkiej niewydolności serca ani w ciężkiej niewydolności nerek^[3].

Skutek kliniczny

Główne zagrożenie to ostre uszkodzenie nerek o mechanizmie przednerkowym, szczególnie u osób odwodnionych, w podeszłym wieku i z przewlekłą chorobą nerek, a ryzyko dodatkowo rośnie, gdy pacjent przyjmuje też inhibitor konwertazy angiotensyny lub sartan. Drugim skutkiem jest osłabienie działania torasemidu z zatrzymaniem sodu i wody, przyrostem masy ciała, obrzękami i wzrostem ciśnienia tętniczego, co u chorych z niewydolnością serca może prowadzić do jej zaostrzenia. ChPL jednego z produktów ketoprofenu wymienia stosowanie intensywnej terapii moczopędnej wśród przeciwwskazań^[2], a wszystkie produkty ketoprofenu przeciwwskazują go w ciężkiej niewydolności serca i ciężkiej niewydolności nerek^[1].

Mechanizm

Ketoprofen hamuje syntezę prostaglandyn w nerkach, które podtrzymują przepływ nerkowy i natriurezę, dlatego osłabia moczopędne i hipotensyjne działanie torasemidu. Jednocześnie torasemid zmniejsza objętość krwi krążącej, a ketoprofen ogranicza kompensacyjne rozszerzenie naczyń doprowadzających w kłębuszku, co sumuje się w spadku perfuzji nerek. ChPL ketoprofenu wskazuje, że u pacjentów stosujących leki moczopędne, zwłaszcza odwodnionych, zahamowanie prostaglandyn zmniejsza dopływ krwi do nerek i zwiększa ryzyko niewydolności nerek^[1]. ChPL torasemidu podaje, że niesteroidowe leki przeciwzapalne mogą osłabiać działanie moczopędne i hipotensyjne torasemidu^[4].

Monitorować

kreatynina i eGFR przed włączeniem ketoprofenu i w pierwszych dniach leczenia skojarzonego
stężenie potasu i sodu w surowicy
masa ciała i obrzęki jako wskaźnik osłabienia działania moczopędnego
ciśnienie tętnicze
stan nawodnienia i ilość oddawanego moczu
objawy zaostrzenia niewydolności serca

Kiedy ocena się zmienia

Intensywna terapia moczopędnadawka · torasemid	ryzyko rośnie	Intensywna terapia moczopędna jest wymieniona w przeciwwskazaniach jednego z produktów ketoprofenu. U takiego pacjenta ketoprofen ogólnoustrojowo nie powinien być stosowany.
Podeszły wiekwiek · pacjent	ryzyko rośnie	U osób w podeszłym wieku ryzyko pogorszenia czynności nerek przy skojarzeniu niesteroidowego leku przeciwzapalnego z lekami hipotensyjnymi i moczopędnymi jest większe, dlatego ChPL ketoprofenu zaleca szczególną ostrożność i kontrolę czynności nerek.
Ciężka niewydolność nerekeGFR · pacjent	interakcja nie dotyczy	Ketoprofen jest przeciwwskazany w ciężkiej niewydolności nerek. Przy łagodniejszym upośledzeniu czynności nerek ryzyko ostrego uszkodzenia nerek w skojarzeniu z torasemidem także rośnie i wymaga częstszej kontroli kreatyniny.
Na skórędroga podania · ketoprofen	ryzyko maleje	Ketoprofen stosowany miejscowo na skórę daje niewielkie stężenia ogólnoustrojowe, dlatego ryzyko osłabienia działania torasemidu i uszkodzenia nerek jest znacznie mniejsze niż przy postaci doustnej.
Kilka dniczas leczenia · ketoprofen	ryzyko rośnie	Ryzyko zatrzymania płynów i pogorszenia czynności nerek narasta wraz z czasem stosowania ketoprofenu ogólnoustrojowo, dlatego leczenie skojarzone powinno być możliwie krótkie.

Źródła

Charakterystyka Produktu Leczniczego Okitask 25 mg, granulat powlekany. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/okitask-100358098/
Charakterystyka Produktu Leczniczego Ketoflix 50 mg, granulat do sporządzania roztworu doustnego, w saszetce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ketoflix-100423111/
Charakterystyka Produktu Leczniczego Ketoprofen-SF 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ketoprofen-sf-100230375/
Charakterystyka Produktu Leczniczego Toramide 2,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/toramide-100140100/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDiklofenak+ MetotreksatPrzy metotreksacie w dużych dawkach należy unikać diklofenaku, a przy dawkach małych łączenie jest możliwe pod warunkiem ścisłego monitorowania.Nie przyjmuj diklofenaku na własną rękę, jeśli bierzesz metotreksat – zapytaj lekarza lub farmaceutę, czy możesz zamiast niego wziąć paracetamol.ChPL: niezalecaneopóźniony (dni)opisy przypadków

Niekorzystna interakcja

Nie przyjmuj diklofenaku na własną rękę, jeśli bierzesz metotreksat – zapytaj lekarza lub farmaceutę, czy możesz zamiast niego wziąć paracetamol.

Diklofenak może utrudniać usuwanie metotreksatu z organizmu przez nerki. Metotreksat zostaje wtedy dłużej we krwi i może działać silniej, niż powinien, a w rzadkich przypadkach poważnie uszkodzić szpik, nerki lub przewód pokarmowy. Ryzyko jest większe przy dużych dawkach metotreksatu, chorych nerkach i w podeszłym wieku.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

owrzodzenia lub bolesność w jamie ustnej
gorączka, dreszcze lub częste infekcje
łatwe powstawanie siniaków lub krwawienia
silne osłabienie i bladość
biegunka, wymioty lub ból brzucha
czarne, smoliste stolce
zmniejszenie ilości oddawanego moczu lub obrzęki

ChPL: niezalecane
Mechanizm: PK – wydalanie, PK – transport, PD – sumowanie
Początek: opóźniony (dni)
Dowody: opisy przypadków

Postępowanie

Przy metotreksacie w dużych dawkach należy unikać diklofenaku, a przy dawkach małych łączenie jest możliwe pod warunkiem ścisłego monitorowania. Należy zachować ostrożność, jeśli diklofenak podaje się w odstępie krótszym niż 24 godziny przed lub po metotreksacie.^[1] U pacjentów z czynnikami ryzyka, np. graniczną czynnością nerek, nie zaleca się jednoczesnego stosowania NLPZ i metotreksatu.^[2] Przebieg skojarzonego leczenia należy uważnie kontrolować.^[2] Jeśli wystarczy lek przeciwbólowy bez działania przeciwzapalnego, warto rozważyć paracetamol.

Skutek kliniczny

Zwiększone stężenie metotreksatu może prowadzić do nasilenia jego toksyczności.^[3] Podczas jednoczesnego stosowania NLPZ i metotreksatu, zwłaszcza w dużych dawkach, notowano ciężkie działania niepożądane, w tym zgon, niespodziewanie ciężką mielosupresję, niedokrwistość aplastyczną i toksyczne działanie na przewód pokarmowy.^[2]

Mechanizm

Diklofenak może hamować klirens nerkowy metotreksatu, co zwiększa jego stężenie we krwi i działanie toksyczne.^[1] NLPZ zmniejszają kanalikowe wydzielanie metotreksatu, a efekt ten dotyczy zwłaszcza zakresu małych dawek.^[2] Dodatkowo oba leki mogą uszkadzać błonę śluzową przewodu pokarmowego, a pogorszenie czynności nerek wywołane przez NLPZ dodatkowo opóźnia eliminację metotreksatu.

Metabolizm i transportery

Diklofenak: substrat CYP2C9^[4]
Metotreksat: substrat OAT3^[5]

Monitorować

morfologia krwi z rozmazem i płytkami krwi
stężenie kreatyniny i eGFR
aktywność AlAT i AspAT
objawy zapalenia jamy ustnej i owrzodzeń
objawy krwawienia z przewodu pokarmowego
stężenie metotreksatu w surowicy przy dużych dawkach

Bezpieczniejsze alternatywy

paracetamol

Kiedy ocena się zmienia

Duże dawki (wskazania onkologiczne)dawka · metotreksat	ryzyko rośnie	Ciężkie działania niepożądane, w tym zgon i ciężką mielosupresję, notowano zwłaszcza przy dużych dawkach metotreksatu. W tej sytuacji należy unikać diklofenaku.
Graniczna lub zmniejszona czynność nerekeGFR · pacjent	inne zalecenie	U pacjentów z czynnikami ryzyka, np. graniczną czynnością nerek, nie zaleca się jednoczesnego stosowania NLPZ i metotreksatu. Ciężkie zaburzenia czynności nerek z klirensem kreatyniny poniżej 30 ml/min są przeciwwskazaniem do stosowania metotreksatu. Niewydolność nerek jest także przeciwwskazaniem do stosowania diklofenaku.
odstep ≥ 24 godzinydiklofenak	ryzyko maleje	Zaleca się ostrożność przy stosowaniu diklofenaku w czasie krótszym niż 24 godziny przed lub po metotreksacie, więc zachowanie co najmniej takiego odstępu zmniejsza ryzyko.
Podeszły wiekwiek · pacjent	ryzyko rośnie	U osób starszych częściej występuje ograniczona czynność nerek, co nasila kumulację metotreksatu i ryzyko jego toksyczności.
Miejscowa (na skórę)droga podania · diklofenak	ryzyko maleje	Przy stosowaniu diklofenaku na skórę ekspozycja ogólnoustrojowa jest znacznie mniejsza, więc znaczenie interakcji jest prawdopodobnie małe, choć przy rozległym i długotrwałym stosowaniu nie można go wykluczyć.

Źródła

Charakterystyka Produktu Leczniczego Diclac 75 Duo 75 mg, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/diclac-75-duo-100109870/
Charakterystyka Produktu Leczniczego Methotrexat-Ebewe 2,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/methotrexat-ebewe-100090448/
Charakterystyka Produktu Leczniczego Olfen 75 SR 75 mg, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/olfen-75-sr-100111630/
Charakterystyka Produktu Leczniczego Diclac 75 Duo. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/diclac-75-duo-100109870/
U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDiklofenak+ KetoprofenNależy unikać jednoczesnego ogólnoustrojowego stosowania diklofenaku i ketoprofenu i wybrać jeden lek z grupy NLPZ w najmniejszej skutecznej dawce przez możliwie najkrótszy czas.Nie łącz diklofenaku z ketoprofenem w tabletkach, kapsułkach ani saszetkach, a jeśli ból nie mija po jednym leku, zapytaj farmaceutę lub lekarza o inne rozwiązanie.ChPL: niezalecanenieznanyrozległe badania

Niekorzystna interakcja

Nie łącz diklofenaku z ketoprofenem w tabletkach, kapsułkach ani saszetkach, a jeśli ból nie mija po jednym leku, zapytaj farmaceutę lub lekarza o inne rozwiązanie.

Diklofenak i ketoprofen to dwa leki z tej samej grupy przeciwbólowych i przeciwzapalnych. Przyjmowane razem nie działają wyraźnie silniej, ale wyraźnie zwiększają ryzyko podrażnienia i krwawienia z żołądka, a także mogą obciążać nerki i podnosić ciśnienie. Wybierz tylko jeden z tych leków.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

czarne, smoliste stolce
wymioty z krwią lub przypominające fusy od kawy
silny lub nasilający się ból brzucha
obrzęki nóg lub wyraźnie mniej oddawanego moczu
wysypka, duszność lub obrzęk twarzy

ChPL: niezalecane
Mechanizm: PD – sumowanie
Początek: nieznany
Dowody: rozległe badania

Postępowanie

Należy unikać jednoczesnego ogólnoustrojowego stosowania diklofenaku i ketoprofenu i wybrać jeden lek z grupy NLPZ w najmniejszej skutecznej dawce przez możliwie najkrótszy czas. ChPL ketoprofenu kwalifikuje połączenie z innymi NLPZ jako skojarzenie, którego należy unikać.^[1] Jeżeli jeden NLPZ nie daje wystarczającej kontroli bólu, nie dokłada się drugiego, tylko rozważa lek przeciwbólowy spoza tej grupy. U pacjentów z krwawieniem z przewodu pokarmowego lub perforacją po wcześniejszym leczeniu NLPZ w wywiadzie diklofenak jest przeciwwskazany.^[2]

Skutek kliniczny

Główną konsekwencją jest wzrost ryzyka owrzodzenia, krwawienia i perforacji w przewodzie pokarmowym. ChPL diklofenaku podaje, że jednoczesne stosowanie z innymi NLPZ może zwiększać częstość działań niepożądanych dotyczących przewodu pokarmowego.^[2] ChPL ketoprofenu wymienia inne NLPZ wśród skojarzeń, których należy unikać, ze względu na zwiększone ryzyko owrzodzenia i krwawienia w obrębie przewodu pokarmowego.^[1] Możliwe jest także nasilenie nefrotoksyczności, zatrzymania płynów i wzrostu ciśnienia tętniczego, szczególnie u osób starszych, odwodnionych lub przyjmujących leki moczopędne, inhibitory konwertazy angiotensyny albo sartany.

Mechanizm

Diklofenaku i ketoprofenu nie należy przyjmować razem ogólnoustrojowo, ponieważ oba są niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi i sumują swoje działania niepożądane. Oba leki hamują cyklooksygenazę i zmniejszają wytwarzanie prostaglandyn chroniących błonę śluzową żołądka, utrzymujących przepływ krwi przez nerki i wspierających czynność płytek krwi. Połączenie nie wzmacnia działania przeciwbólowego w stopniu istotnym klinicznie, natomiast zwiększa obciążenie przewodu pokarmowego, nerek i układu krążenia.

Metabolizm i transportery

Diklofenak: substrat CYP2C9^[3]

Monitorować

objawy krwawienia z przewodu pokarmowego (smoliste stolce, wymioty z krwią, ból w nadbrzuszu)
czynność nerek (kreatynina, eGFR) u osób starszych i przyjmujących leki moczopędne, inhibitory konwertazy angiotensyny lub sartany
ciśnienie tętnicze
obrzęki i przyrost masy ciała

Kiedy ocena się zmienia

Jeden z leków stosowany miejscowo na skórę (żel, plaster)droga podania · pacjent	ryzyko maleje	Przy miejscowym stosowaniu jednego z leków ekspozycja ogólnoustrojowa jest niewielka, więc sumowanie toksyczności żołądkowo‑jelitowej jest znacznie mniejsze. Warto jednak ograniczyć powierzchnię i czas stosowania, a przy ketoprofenie miejscowym pamiętać o ryzyku reakcji fotoalergicznych.
wiek ≥ 65 latpacjent	ryzyko rośnie	U osób w podeszłym wieku ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego i pogorszenia czynności nerek przy łączeniu NLPZ jest wyższe, dlatego połączenia należy bezwzględnie unikać, a przy stosowaniu jednego NLPZ rozważyć ochronę żołądka i kontrolę czynności nerek.
Dłużej niż kilka dniczas leczenia · pacjent	ryzyko rośnie	Ryzyko powikłań żołądkowo‑jelitowych i nerkowych rośnie wraz z czasem stosowania NLPZ, dlatego przedłużające się jednoczesne przyjmowanie dwóch NLPZ wymaga pilnej weryfikacji terapii.

Źródła

Charakterystyka Produktu Leczniczego Okitask 25 mg, granulat powlekany. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/okitask-100358098/
Charakterystyka Produktu Leczniczego Diclac 75 Duo 75 mg, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/diclac-75-duo-100109870/
Charakterystyka Produktu Leczniczego Diclac 75 Duo. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/diclac-75-duo-100109870/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaNLPZ – pochodne kwasu octowego+ Heparyny klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu NLPZ z grupy pochodnych kwasu octowego i heparyny lub leku heparynopodobnego należy unikać tego połączenia, a gdy NLPZ jest niezbędny, stosować go w najmniejszej skutecznej dawce przez możliwie krótki czas pod kontrolą objawów krwawienia.Jeśli stosujesz lek przeciwzakrzepowy z grupy heparyn, nie przyjmuj na własną rękę leków przeciwbólowych takich jak diklofenak, aceklofenak, indometacyna czy acemetacyna, tylko zapytaj farmaceutę lub lekarza o bezpieczniejszy lek, na przykład paracetamol.ChPL: ostrożnośćszybki (godziny)rozległe badania

Niekorzystna interakcja

Jeśli stosujesz lek przeciwzakrzepowy z grupy heparyn, nie przyjmuj na własną rękę leków przeciwbólowych takich jak diklofenak, aceklofenak, indometacyna czy acemetacyna, tylko zapytaj farmaceutę lub lekarza o bezpieczniejszy lek, na przykład paracetamol.

Leki przeciwbólowe i przeciwzapalne, takie jak diklofenak, aceklofenak, indometacyna czy acemetacyna, przyjmowane razem z zastrzykami przeciwzakrzepowymi, takimi jak enoksaparyna, nadroparyna czy dalteparyna, albo z sulodeksydem, zwiększają ryzyko krwawienia. Najczęściej dochodzi do krwawienia z żołądka lub jelit, ale mogą też pojawiać się duże siniaki i krwawienia z innych miejsc. Żel lub plaster z diklofenakiem nałożony na mały obszar skóry jest znacznie bezpieczniejszy niż tabletki, czopki czy zastrzyki.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

czarne, smoliste stolce lub krew w stolcu
wymioty z krwią lub treścią przypominającą fusy od kawy
silny ból brzucha lub zgaga, które się nasilają
duże lub liczne siniaki, rozległe krwiaki w miejscu zastrzyku
krwawienie z nosa lub dziąseł, które trudno zatrzymać
różowy lub czerwony mocz
drętwienie lub osłabienie nóg albo problemy z oddawaniem moczu po znieczuleniu w kręgosłup
silny ból głowy, zawroty głowy lub nagłe osłabienie

ChPL: ostrożność
Mechanizm: PD – sumowanie, PK – wydalanie
Początek: szybki (godziny)
Dowody: rozległe badania

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu NLPZ z grupy pochodnych kwasu octowego i heparyny lub leku heparynopodobnego należy unikać tego połączenia, a gdy NLPZ jest niezbędny, stosować go w najmniejszej skutecznej dawce przez możliwie krótki czas pod kontrolą objawów krwawienia. W leczeniu bólu i gorączki preferuje się paracetamol. Jeśli NLPZ musi zostać utrzymany, warto rozważyć osłonę inhibitorem pompy protonowej i unikać indometacyny oraz acemetacyny na rzecz leku o mniejszej toksyczności żołądkowej^[1]. U chorych otrzymujących enoksaparynę, nadroparynę, dalteparynę lub bemiparynę przed planowanym znieczuleniem przewodowym lub nakłuciem lędźwiowym należy odstawić NLPZ lub zachować szczególną ostrożność i ściśle obserwować objawy neurologiczne. U chorych z upośledzoną czynnością nerek należy kontrolować kreatyninę i potas oraz rozważyć redukcję dawki heparyny drobnocząsteczkowej i oznaczenie jej aktywności przeciw czynnikowi Xa. Diklofenak w postaci żelu lub plastra stosowany na niewielkiej powierzchni skóry niesie znacznie mniejsze ryzyko.

Skutek kliniczny

Rośnie ryzyko krwawień, przede wszystkim z górnego odcinka przewodu pokarmowego, ale także krwiaków w miejscu wstrzyknięcia, krwawień z dróg moczowych i krwawień wewnątrzczaszkowych^[1]. U chorych z heparyną drobnocząsteczkową poddawanych znieczuleniu podpajęczynówkowemu lub zewnątrzoponowemu albo nakłuciu lędźwiowemu jednoczesne stosowanie NLPZ zwiększa ryzyko krwiaka kanału kręgowego, który może prowadzić do trwałego porażenia. Możliwe jest też pogorszenie czynności nerek z kumulacją heparyny oraz hiperkaliemia. Ryzyko jest największe przy lecznicznych dawkach heparyn, u osób starszych, z niewydolnością nerek, z przebytą chorobą wrzodową oraz przy indometacynie i acemetacynie, które mają silne działanie drażniące przewód pokarmowy.

Mechanizm

Interakcja ma głównie charakter farmakodynamiczny i dotyczy całej klasy. NLPZ z grupy pochodnych kwasu octowego odwracalnie hamują cyklooksygenazę płytkową (COX-1) i zmniejszają syntezę tromboksanu A2, co osłabia agregację płytek. Uszkadzają też błonę śluzową przewodu pokarmowego przez zmniejszenie syntezy ochronnych prostaglandyn. Heparyny niefrakcjonowane i drobnocząsteczkowe (enoksaparyna, nadroparyna, dalteparyna, bemiparyna) działają przez antytrombinę i hamują czynnik Xa oraz trombinę. Sulodeksyd działa podobnie, ale słabiej, a koncentrat antytrombiny ludzkiej nasila działanie przeciwkrzepliwe podawanej równocześnie heparyny. Połączenie zaburzeń hemostazy pierwotnej i wtórnej z uszkodzeniem śluzówki sumuje ryzyko krwawienia. Dodatkowo NLPZ mogą pogarszać przepływ nerkowy i filtrację kłębuszkową, co sprzyja kumulacji heparyn drobnocząsteczkowych wydalanych przez nerki. Oba leki mogą też hamować układ renina–aldosteron, co sumuje ryzyko hiperkaliemii.

Monitorować

objawy krwawienia z przewodu pokarmowego (smoliste stolce, fusowate wymioty, bóle w nadbrzuszu)
krwiaki w miejscu wstrzyknięcia i siniaki
morfologia krwi – hemoglobina i liczba płytek
kreatynina i eGFR
stężenie potasu w surowicy
objawy neurologiczne (drętwienie, osłabienie kończyn dolnych, zaburzenia zwieraczy) po znieczuleniu przewodowym lub nakłuciu lędźwiowym
aktywność przeciw czynnikowi Xa u chorych z niewydolnością nerek lub przy dawkach leczniczych

Kiedy ocena się zmienia

Na skórę (żel, plaster)droga podania · NLPZ – pochodne kwasu octowego	ryzyko maleje	Diklofenak stosowany miejscowo na niewielką, nieuszkodzoną powierzchnię skóry osiąga małe stężenia we krwi i w niewielkim stopniu wpływa na płytki oraz błonę śluzową żołądka. Ryzyko krwawienia przy łączeniu z heparyną jest znacznie mniejsze, ale nie należy stosować go na dużych powierzchniach, pod opatrunkiem okluzyjnym ani w miejscu wstrzyknięć heparyny.
Dawka leczniczadawka · heparyny	ryzyko rośnie	Przy lecznicznych dawkach heparyn drobnocząsteczkowych (leczenie zakrzepicy lub zatorowości) ryzyko poważnego krwawienia w połączeniu z NLPZ jest wyraźnie większe niż przy dawkach profilaktycznych i połączenia należy unikać.
eGFR ≤ 30pacjent	ryzyko rośnie	W ciężkiej niewydolności nerek heparyny drobnocząsteczkowe kumulują się, a NLPZ mogą dodatkowo pogorszyć czynność nerek i nasilić hiperkaliemię. Należy unikać NLPZ, zmodyfikować dawkę heparyny i kontrolować kreatyninę, potas oraz aktywność przeciw czynnikowi Xa.
wiek ≥ 65pacjent	ryzyko rośnie	U osób starszych częściej występują krwawienia z przewodu pokarmowego, upośledzenie czynności nerek i hiperkaliemia, dlatego połączenia należy unikać, a jeśli jest konieczne, stosować osłonę inhibitorem pompy protonowej i częściej kontrolować morfologię oraz parametry nerkowe.
Dłużej niż kilka dniczas leczenia · NLPZ – pochodne kwasu octowego	ryzyko rośnie	Ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego rośnie wraz z czasem stosowania NLPZ, dlatego przy dłuższym jednoczesnym leczeniu z heparyną należy zrewidować wskazania do NLPZ i rozważyć osłonę żołądka.

Źródła

Fischbach W. [Drug-induced gastrointestinal bleeding]. Internist (Berl). 2019;60(6):597-607. doi: 10.1007/s00108-019-0610-y. PMID: 31076795.

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaAmlodypina+ DiklofenakPrzy krótkotrwałym, doraźnym stosowaniu diklofenaku połączenie jest dopuszczalne, a przy dłuższym leczeniu należy regularnie kontrolować ciśnienie tętnicze.Stosuj diklofenak jak najkrócej, mierz ciśnienie w domu, a jeśli potrzebujesz leku przeciwbólowego na dłużej, zapytaj lekarza lub farmaceutę o bezpieczniejsze rozwiązanie.ChPL: ostrożnośćopóźniony (dni)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Stosuj diklofenak jak najkrócej, mierz ciśnienie w domu, a jeśli potrzebujesz leku przeciwbólowego na dłużej, zapytaj lekarza lub farmaceutę o bezpieczniejsze rozwiązanie.

Diklofenak może osłabiać działanie amlodypiny, przez co ciśnienie krwi może być wyższe niż zwykle. Może też nasilać obrzęki nóg, które czasem pojawiają się przy amlodypinie. Krótkie stosowanie diklofenaku zwykle nie stanowi problemu, ale przy dłuższym leczeniu trzeba pilnować ciśnienia.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

wyższe niż zwykle wyniki pomiaru ciśnienia
bóle głowy
nasilone obrzęki kostek lub stóp
szybki przyrost masy ciała
wyraźnie mniejsza ilość oddawanego moczu

ChPL: ostrożność
Mechanizm: PD – antagonizm, PD – sumowanie
Początek: opóźniony (dni)
Dowody: badania kliniczne

Postępowanie

Przy krótkotrwałym, doraźnym stosowaniu diklofenaku połączenie jest dopuszczalne, a przy dłuższym leczeniu należy regularnie kontrolować ciśnienie tętnicze. ChPL diklofenaku zaleca regularną kontrolę ciśnienia tętniczego, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku, oraz odpowiednie nawodnienie i okresową kontrolę czynności nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego i w jego trakcie.^[1] Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę diklofenaku przez możliwie najkrótszy czas, a u pacjentów wymagających przewlekłego leczenia przeciwbólowego rozważyć paracetamol lub postać miejscową diklofenaku. Jeśli amlodypina jest stosowana z powodu choroby niedokrwiennej serca, diklofenak doustny jest przeciwwskazany ze względu na samą chorobę.^[1]

Skutek kliniczny

Najważniejszym skutkiem jest gorsza kontrola ciśnienia tętniczego, zwłaszcza przy regularnym stosowaniu diklofenaku przez dłuższy czas. Możliwe jest też nasilenie obrzęków kostek oraz pogorszenie czynności nerek u osób odwodnionych lub w podeszłym wieku. Osłabienie działania hipotensyjnego jest w przypadku antagonistów wapnia zwykle mniejsze niż przy lekach moczopędnych i inhibitorach ACE.

Mechanizm

Diklofenak może osłabiać działanie amlodypiny obniżające ciśnienie tętnicze, ponieważ hamuje syntezę prostaglandyn nerkowych i sprzyja zatrzymywaniu sodu i wody. ChPL diklofenaku wskazuje, że tak jak inne NLPZ może on osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe jednocześnie stosowanych leków zmniejszających ciśnienie tętnicze.^[1] Dodatkowo zatrzymanie płynów wywołane przez NLPZ może nasilać obrzęki obwodowe, które są typowym działaniem niepożądanym amlodypiny. ChPL amlodypiny nie wymienia diklofenaku ani NLPZ.^[2]

Metabolizm i transportery

Amlodypina: słaby inhibitor CYP3A4^[3], substrat CYP3A4^[3]
Diklofenak: substrat CYP2C9^[4]

Monitorować

ciśnienie tętnicze
obrzęki obwodowe i masa ciała
stężenie kreatyniny w surowicy przy dłuższym leczeniu

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowa (żel, plaster)postać · diklofenak	ryzyko maleje	Przy stosowaniu diklofenaku na skórę stężenia ogólnoustrojowe są małe, więc wpływ na ciśnienie tętnicze jest mało prawdopodobny.
Krótkotrwałe, doraźne stosowanieczas leczenia · diklofenak	ryzyko maleje	Osłabienie działania hipotensyjnego rozwija się stopniowo, dlatego pojedyncze dawki lub krótka kuracja mają małe znaczenie kliniczne.
Podeszły wiekwiek · pacjent	ryzyko rośnie	U osób w podeszłym wieku ChPL diklofenaku zaleca regularną kontrolę ciśnienia tętniczego, a ryzyko pogorszenia czynności nerek jest większe.

Źródła

Charakterystyka Produktu Leczniczego Diclac 75 Duo 75 mg, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/diclac-75-duo-100109870/
Charakterystyka Produktu Leczniczego Cardilopin 2,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cardilopin-100105032/
Charakterystyka Produktu Leczniczego Cardilopin. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/cardilopin-100105032/
Charakterystyka Produktu Leczniczego Diclac 75 Duo. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/diclac-75-duo-100109870/

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.