Skutek kliniczny

Możliwe zwiększenie ryzyka zakażeń, w tym zakażeń dróg oddechowych, które u chorego na POChP mogą wywołać zaostrzenie. Roflumilastu nie badano u pacjentów leczonych lekami immunosupresyjnymi, dlatego bezpieczeństwo tego połączenia pozostaje nieznane.

Mechanizm

Abatacept hamuje kostymulację limfocytów T przez blokowanie połączenia CD80/CD86 z CD28, a roflumilast hamuje fosfodiesterazę 4 i zmniejsza aktywność komórek zapalnych. Oba leki osłabiają odpowiedź immunologiczną, więc ich działanie może się sumować. Interakcji farmakokinetycznej się nie oczekuje, bo abatacept jest białkiem i nie wpływa na izoenzymy CYP3A4 i CYP1A2, które metabolizują roflumilast^[1].

Monitorować

• objawy zakażenia, zwłaszcza dróg oddechowych
• częstość zaostrzeń POChP
• tolerancja roflumilastu

Skutek kliniczny

Możliwe sumowanie się działania immunosupresyjnego i większe ryzyko zakażeń, w tym reaktywacji utajonej gruźlicy, półpaśca czy wirusowego zapalenia wątroby. Brak danych klinicznych z takim skojarzeniem, bo chorzy leczeni lekami immunosupresyjnymi nie byli badani z roflumilastem.

Mechanizm

Adalimumab blokuje czynnik martwicy nowotworów alfa (TNF-α) i osłabia odporność, zwłaszcza na gruźlicę, posocznicę i zakażenia oportunistyczne^[2]. Roflumilast hamuje fosfodiesterazę 4 i działa przeciwzapalnie, a jego bezpieczeństwo u chorych leczonych lekami immunosupresyjnymi nie zostało ustalone. Interakcji farmakokinetycznej nie należy oczekiwać, bo adalimumab jako przeciwciało monoklonalne nie jest metabolizowany przez CYP3A4 ani CYP1A2, które przekształcają roflumilast^[1].

Monitorować

• objawy zakażeń, w tym zaostrzenia POChP o etiologii infekcyjnej
• objawy gruźlicy i półpaśca
• masa ciała i stan ogólny

Skutek kliniczny

Nasilenie biegunki, nudności i wymiotów z ryzykiem odwodnienia, zaburzeń elektrolitowych i niezamierzonej utraty masy ciała u pacjenta onkologicznego. Brak danych o bezpieczeństwie roflumilastu w chorobie nowotworowej i przy obniżonej odporności, w tym w okresach neutropenii po azacytydynie.

Mechanizm

Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, ponieważ azacytydyna nie jest metabolizowana przez izoenzymy CYP ani UGT i nie hamuje ani nie indukuje CYP w istotnym klinicznie stopniu^[2]. Roflumilast jest przekształcany do aktywnego N-tlenku przez CYP3A4 i CYP1A2^[1], więc azacytydyna nie powinna zmieniać jego ekspozycji. Problemem jest sumowanie działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego – oba leki często wywołują nudności, biegunkę i brak apetytu, a roflumilast dodatkowo powoduje spadek masy ciała. Roflumilastu nie należy rozpoczynać, a stosowany należy przerwać u pacjentów z chorobą nowotworową (z wyjątkiem raka podstawnokomórkowego) oraz u leczonych lekami immunosupresyjnymi^[1]. Azacytydyna jest stosowana w nowotworach układu krwiotwórczego i działa mielosupresyjnie.

Monitorować

• masa ciała
• częstość i nasilenie biegunki, nudności i wymiotów
• stan nawodnienia i elektrolity (sód, potas)
• morfologia krwi z rozmazem, objawy infekcji

Skutek kliniczny

Możliwe jest zwiększone ryzyko zakażeń, w tym ciężkich i oportunistycznych, wynikające z sumowania się działania immunosupresyjnego. Bezpieczeństwo łączenia obu leków nie zostało ustalone, dlatego zalecenie ma charakter ostrożnościowy.

Mechanizm

Roflumilastu nie zaleca się u pacjentów przyjmujących leki immunosupresyjne, w tym azatioprynę, metotreksat, infliksymab, etanercept i długotrwale stosowane doustne kortykosteroidy^[1]. Roflumilast jako wybiórczy inhibitor fosfodiesterazy 4 działa przeciwzapalnie i hamuje aktywność komórek układu odpornościowego, a azatiopryna przez aktywne nukleotydy 6-tioguaniny hamuje proliferację limfocytów i może uszkadzać szpik. Wpływ obu leków na odporność może się sumować. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, ponieważ roflumilast jest metabolizowany przez CYP3A4 i CYP1A2, a azatiopryna szlakiem tiopurynowym z udziałem TPMT i oksydazy ksantynowej^[1][2].

Monitorować

• objawy zakażeń, w tym zakażeń dróg oddechowych
• morfologia krwi z rozmazem zgodnie ze schematem kontroli przy leczeniu azatiopryną
• zaostrzenia przewlekłej obturacyjnej choroby płuc

Skutek kliniczny

Głównym ryzykiem jest większa podatność na zakażenia, w tym ciężkie i oportunistyczne, u pacjenta po przeszczepieniu narządu. Roflumilast może dodatkowo maskować lub nasilać objawy ogólne zakażenia, takie jak utrata masy ciała, nudności i biegunka, co utrudnia ocenę stanu pacjenta w okresie okołoprzeszczepowym.

Mechanizm

Oba leki działają hamująco na odpowiedź immunologiczną i zapalną, więc ich działanie się sumuje. Bazyliksymab jest przeciwciałem monoklonalnym blokującym receptor interleukiny 2 na aktywowanych limfocytach T i nie wchodzi w interakcje metaboliczne, ponieważ jest immunoglobuliną^[2]. Głównym etapem metabolizmu roflumilastu jest N-oksydacja przez CYP3A4 i CYP1A2^[1], na którą bazyliksymab nie wpływa. Interakcji farmakokinetycznej nie należy więc oczekiwać.

Monitorować

• objawy zakażenia (gorączka, dreszcze, kaszel z ropną plwociną, objawy z dróg moczowych)
• morfologia krwi z rozmazem
• CRP przy podejrzeniu zakażenia
• masa ciała
• tolerancja żołądkowo-jelitowa (biegunka, nudności)

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie immunosupresji i zwiększone ryzyko ciężkich zakażeń u pacjenta z mielosupresją po busulfanie. Brak danych o bezpieczeństwie roflumilastu u pacjentów z aktywną chorobą nowotworową. Oba leki mogą też nasilać utratę masy ciała i dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego u wyniszczonego pacjenta.

Mechanizm

Busulfan jest cytostatykiem alkilującym, który silnie hamuje czynność szpiku i wywołuje immunosupresję. Roflumilast hamuje fosfodiesterazę 4 i działa przeciwzapalnie oraz immunomodulująco, a jego bezpieczeństwo u osób z chorobą nowotworową i u leczonych lekami immunosupresyjnymi nie zostało ustalone. Leczenie roflumilastem nie jest zalecane u pacjentów z nowotworami (z wyjątkiem raka podstawnokomórkowego) ani u leczonych lekami immunosupresyjnymi.^[1] Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, ponieważ busulfan nie jest istotnym inhibitorem ani induktorem enzymów odpowiedzialnych za N-oksydację roflumilastu do N-tlenku.^[1]

Monitorować

• morfologia krwi z rozmazem
• objawy zakażenia (gorączka, dreszcze, kaszel z odkrztuszaniem)
• masa ciała
• objawy ze strony układu oddechowego (duszność, nasilenie kaszlu)
• tolerancja przewodu pokarmowego (biegunka, nudności)

Skutek kliniczny

Teoretycznie rośnie ryzyko zakażeń u chorego z osłabioną odpornością. Brakuje danych o bezpieczeństwie roflumilastu w tej grupie. Działania żołądkowo-jelitowe mogą się nasilać, podobnie jak niezamierzony spadek masy ciała, co u chorego onkologicznego może pogłębiać wyniszczenie.

Mechanizm

Nie ma tu interakcji farmakokinetycznej. Chlorambucyl nie jest istotnym inhibitorem ani induktorem CYP3A4 i CYP1A2, więc nie zmienia całkowitej aktywności hamującej PDE4 roflumilastu. Problem jest farmakodynamiczny i wynika z sytuacji klinicznej. Chlorambucyl to lek alkilujący, który hamuje czynność szpiku i osłabia odporność. Stosuje się go u chorych z nowotworem złośliwym. Roflumilast hamuje PDE4 i działa przeciwzapalnie na komórki układu odpornościowego. Nie powinno się go włączać, a dotychczasowe leczenie należy przerwać u chorych z nowotworem złośliwym (z wyjątkiem raka podstawnokomórkowego) i u chorych leczonych lekami immunosupresyjnymi^[1]. Oba leki mogą też powodować nudności, biegunkę, utratę apetytu i spadek masy ciała, więc te działania się sumują.

Monitorować

• morfologia krwi z rozmazem
• objawy zakażenia (gorączka, kaszel z odkrztuszaniem ropnej wydzieliny)
• masa ciała
• nudności, biegunka, utrata apetytu
• nastrój i sen

Skutek kliniczny

Głównym zagrożeniem jest większa podatność na zakażenia przy nakładaniu się immunosupresji. Możliwe jest też nasilenie nudności, biegunki i utraty masy ciała, które są częstymi działaniami niepożądanymi obu leków.

Mechanizm

Połączenia należy unikać, ponieważ działania obu leków na układ odpornościowy i przewód pokarmowy mogą się sumować. Cyklofosfamid działa cytotoksycznie i immunosupresyjnie, a toksyczność nasila się przy łączeniu go z lekami o podobnym profilu działań niepożądanych^[2]. Roflumilast hamuje PDE4 w komórkach zapalnych i nie zaleca się go u chorych leczonych lekami immunosupresyjnymi ani u chorych z nowotworem złośliwym^[1]. Istotnej interakcji farmakokinetycznej nie należy oczekiwać. Roflumilast jest przekształcany głównie przez CYP3A4 i CYP1A2 do aktywnego N-tlenku^[1], a cyklofosfamid nie należy do znanych silnych inhibitorów ani induktorów tych enzymów.

Monitorować

• objawy zakażenia (gorączka, kaszel z ropną plwociną, dreszcze)
• morfologia krwi z rozmazem
• masa ciała
• nasilenie nudności, wymiotów i biegunki