Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Enkorafenib / Enkorafenib i sofosbuwir

Enkorafenib i sofosbuwir

Jaki opis pokazać?

Interakcja nieistotna klinicznie

Leki można stosować razem bez zmiany dawek.

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem lekarza i chodź na zaplanowane badania kontrolne.

Interakcja nieistotna klinicznieEnkorafenib+ SofosbuwirLeki można stosować razem bez zmiany dawek.Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem lekarza i chodź na zaplanowane badania kontrolne.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem lekarza i chodź na zaplanowane badania kontrolne.

Te dwa leki nie wpływają na siebie w istotny sposób. Możesz je przyjmować razem tak, jak zalecił lekarz. Lek na wirusowe zapalenie wątroby działa tak samo skutecznie, a lek przeciwnowotworowy nie staje się przez to bardziej szkodliwy.

ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PK – transport
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Leki można stosować razem bez zmiany dawek. Prowadź standardowe monitorowanie leczenia przeciwwirusowego i przeciwnowotworowego, w tym prób wątrobowych.

Skutek kliniczny

Nie przewiduje się zmiany skuteczności ani bezpieczeństwa żadnego z leków. Teoretycznie możliwe jest jedynie niewielkie, bez znaczenia klinicznego zwiększenie stężenia macierzystego sofosbuwiru. Ustąpienie zakażenia HCV może zmieniać czynność wątroby i wpływać na farmakokinetykę leków metabolizowanych w wątrobie[1], co dotyczy także enkorafenibu, ale nie jest to interakcja specyficzna dla tej pary.

Mechanizm

Nie oczekuje się istotnej klinicznie interakcji. Sofosbuwir jest substratem P-gp i BCRP, a jego główny krążący metabolit GS-331007 nim nie jest[1]. Zahamowanie P-gp lub BCRP zwiększa stężenie sofosbuwiru bez zwiększenia stężenia GS-331007, dlatego sofosbuwir można podawać z inhibitorami tych transporterów[1]. Sofosbuwir i GS-331007 nie hamują P-gp ani BCRP, a ich aktywacja przebiega szlakami hydrolazy i fosforylacji nukleotydów, na które inne leki mało prawdopodobnie wpływają[1]. Enkorafenib jest induktorem CYP3A4, ale nie jest znany jako silny ani umiarkowany induktor jelitowej P-gp, a tylko takie leki istotnie zmniejszają stężenie sofosbuwiru[1]. Sofosbuwir nie wpływa na CYP3A4, więc nie zmienia metabolizmu enkorafenibu.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor BCRP[2], sofosbuwir – substrat BCRP[3]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[2], sofosbuwir – substrat P-gp[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[2], umiarkowany inhibitor CYP1A2[2], inhibitor CYP2B6[2], inhibitor CYP2C9[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], umiarkowany inhibitor OATP1B1[2], umiarkowany inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP1A2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C9[2], silny induktor CYP3A4[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]
  • Sofosbuwir: substrat BCRP[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • standardowa kontrola HCV RNA zgodnie ze schematem leczenia
  • próby wątrobowe w ramach rutynowej kontroli leczenia enkorafenibem

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sovaldi 400 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sovaldi-100288446/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sovaldi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sovaldi-100288446/

Alkohol przy tych lekach

Interakcja o niejasnym znaczeniuEnkorafeniba alkoholNie ma potrzeby zmiany dawki enkorafenibu, ale należy zalecić ograniczenie alkoholu do okazjonalnych, niewielkich ilości lub jego unikanie w okresach nasilonych działań niepożądanych.Ograniczaj alkohol do okazjonalnych, małych ilości, a gdy masz nudności, biegunkę lub problemy z wątrobą, nie pij go wcale i zapytaj lekarza lub farmaceutę.nieznanyteoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Ograniczaj alkohol do okazjonalnych, małych ilości, a gdy masz nudności, biegunkę lub problemy z wątrobą, nie pij go wcale i zapytaj lekarza lub farmaceutę.

Nie wiadomo, żeby alkohol zmieniał działanie tego leku. Lek często powoduje jednak nudności, biegunkę, zmęczenie i może obciążać wątrobę, a alkohol może te dolegliwości nasilać. Dlatego najlepiej pić alkohol rzadko i w małych ilościach albo wcale. Nie pij soku grejpfrutowego ani drinków z jego dodatkiem, bo może on zwiększać ilość leku w organizmie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilone nudności lub wymioty
  • biegunka i oznaki odwodnienia, takie jak silne pragnienie, zawroty głowy czy mało moczu
  • zażółcenie skóry lub białek oczu, ciemny mocz
  • silne zmęczenie lub osłabienie
  • ból w prawym podżebrzu
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie ma potrzeby zmiany dawki enkorafenibu, ale należy zalecić ograniczenie alkoholu do okazjonalnych, niewielkich ilości lub jego unikanie w okresach nasilonych działań niepożądanych. Pacjent z chorobą wątroby, podwyższonymi aminotransferazami, nudnościami, wymiotami lub biegunką powinien całkowicie zrezygnować z alkoholu. Przy leczeniu skojarzonym warto sprawdzić zapisy o alkoholu w charakterystyce drugiego leku.

Skutek kliniczny

Nie opisano klinicznie istotnych skutków łącznego stosowania enkorafenibu i alkoholu. Teoretycznie alkohol, zwłaszcza w większych ilościach lub przyjmowany regularnie, może nasilać działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, zmęczenie i obciążenie wątroby, a utrata płynów i elektrolitów przy wymiotach lub biegunce może zwiększać ryzyko powikłań u pacjentów w trakcie leczenia przeciwnowotworowego.

Mechanizm

Brak udokumentowanej interakcji, a możliwe nakładanie się działań jest wyłącznie teoretyczne. ChPL enkorafenibu nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w interakcjach, a jedynym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze[1]. Enkorafenib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4[1]. Etanol nie jest istotnym inhibitorem tego enzymu, a przewlekłe nadużywanie alkoholu może teoretycznie nasilać aktywność enzymów wątrobowych i zmniejszać ekspozycję na lek, czego jednak nie zbadano. Ważniejszy jest możliwy addycyjny wpływ farmakodynamiczny. Inhibitory BRAF stosowane w skojarzeniu z inhibitorem MEK lub przeciwciałem anty-EGFR często wywołują nudności, wymioty, biegunkę, zmęczenie i wzrost aktywności aminotransferaz, a alkohol może te działania nasilać i sprzyjać odwodnieniu oraz zaburzeniom elektrolitowym.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[2], umiarkowany inhibitor CYP1A2[2], inhibitor CYP2B6[2], inhibitor CYP2C9[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], umiarkowany inhibitor OATP1B1[2], umiarkowany inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP1A2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C9[2], silny induktor CYP3A4[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • aktywność aminotransferaz i stężenie bilirubiny w ramach rutynowej kontroli leczenia
  • objawy żołądkowo-jelitowe i stan nawodnienia
  • stężenia elektrolitów przy wymiotach lub biegunce

Kiedy ocena się zmienia

Przewlekłe regularne picie lub nadużywanie alkoholuczas leczenia · pacjentryzyko rośniePrzewlekłe nadużywanie alkoholu zwiększa ryzyko uszkodzenia wątroby i nasilenia toksyczności leczenia, a teoretycznie może też zmieniać metabolizm enkorafenibu. W tej sytuacji należy zalecić abstynencję i ściślej kontrolować parametry wątrobowe.
Jednorazowe spożycie dużej ilości alkoholuilość alkoholu · pacjentryzyko rośnieJednorazowe spożycie dużej ilości alkoholu może nasilić nudności, wymioty i odwodnienie oraz zaburzenia elektrolitowe, co u pacjenta leczonego przeciwnowotworowo zwiększa ryzyko powikłań.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Interakcja nieistotna klinicznieSofosbuwira alkoholNie trzeba zmieniać dawki ani schematu sofosbuwiru ze względu na alkohol.Możesz przyjmować lek jak zwykle, ale dla dobra wątroby ogranicz alkohol, a najlepiej go nie pij, i nie pomijaj żadnej dawki.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Możesz przyjmować lek jak zwykle, ale dla dobra wątroby ogranicz alkohol, a najlepiej go nie pij, i nie pomijaj żadnej dawki.

Alkohol nie zmienia działania tego leku i nie osłabia jego skuteczności. Twoja wątroba jest jednak obciążona przez wirusowe zapalenie, a alkohol dodatkowo ją uszkadza. Najlepiej nie pij alkoholu w czasie leczenia albo pij go jak najmniej. Pamiętaj, żeby przyjmować lek codziennie, bo pominięte dawki mogą zmniejszyć szansę na wyleczenie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zażółcenie skóry lub białek oczu
  • ciemny mocz
  • powiększanie się obwodu brzucha
  • nasilone osłabienie lub splątanie
  • pominięcie dawki leku po spożyciu alkoholu
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
brak_interakcji
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie trzeba zmieniać dawki ani schematu sofosbuwiru ze względu na alkohol. Ze względu na chorobę wątroby warto zalecić ograniczenie alkoholu, a najlepiej rezygnację z niego, szczególnie u osób z marskością lub zaawansowanym włóknieniem. Należy podkreślić znaczenie codziennego przyjmowania leku bez pomijania dawek.

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać zmiany stężenia ani skuteczności sofosbuwiru po spożyciu alkoholu. Znaczenie kliniczne ma natomiast sam alkohol u chorego z przewlekłym zapaleniem wątroby typu C, ponieważ nasila uszkodzenie wątroby i przyspiesza włóknienie niezależnie od leczenia przeciwwirusowego. Regularne picie większych ilości może też utrudniać systematyczne przyjmowanie leku, a pominięte dawki zmniejszają szansę na wyleczenie zakażenia.

Mechanizm

Nie oczekuje się interakcji farmakokinetycznej ani farmakodynamicznej między sofosbuwirem a etanolem. ChPL sofosbuwiru nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w interakcjach, ani w ostrzeżeniach.[1] Sofosbuwir jest prolekiem nukleotydowym aktywowanym wewnątrzkomórkowo przez hydrolazy, w tym karboksyloesterazę 1, i kinazy nukleotydowe, a według ChPL wpływ innych substancji na ten szlak jest mało prawdopodobny.[1] Etanol jest metabolizowany głównie przez dehydrogenazę alkoholową i CYP2E1 i nie jest silnym induktorem glikoproteiny P w jelitach, czyli mechanizmu, który według ChPL odpowiada za istotne klinicznie zmniejszenie stężenia sofosbuwiru.[1] Alkohol poliwinylowy wymieniony wśród substancji pomocniczych tabletki to polimer otoczki, a nie etanol.[1]

Metabolizm i transportery

  • Sofosbuwir: substrat BCRP[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • regularność przyjmowania dawek
  • wywiad dotyczący spożycia alkoholu
  • czynność wątroby w ramach kontroli hepatologicznej

Kiedy ocena się zmienia

Regularne picie dużych ilościilość alkoholu · pacjentinne zalecenieU pacjentów regularnie pijących duże ilości alkoholu, zwłaszcza z marskością, należy wyraźnie zalecić abstynencję, ocenić ryzyko pomijania dawek i rozważyć skierowanie po wsparcie w leczeniu uzależnienia. Nie zmienia to dawkowania sofosbuwiru.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sovaldi 400 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sovaldi-100288446/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sovaldi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sovaldi-100288446/

Pełny opis tej pary

Inne interakcje tych leków 462

Połączenie przeciwwskazaneDziurawiec+ SofosbuwirPołączenie jest przeciwwskazane – dziurawca w żadnej postaci doustnej nie stosuje się w trakcie leczenia sofosbuwirem.Nie stosuj dziurawca w żadnej postaci w trakcie leczenia, a jeśli już go przyjmujesz, odstaw go i od razu powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu leczenie.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie stosuj dziurawca w żadnej postaci w trakcie leczenia, a jeśli już go przyjmujesz, odstaw go i od razu powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu leczenie.

Dziurawiec bardzo osłabia działanie leku na wirusowe zapalenie wątroby typu C. Lek może wtedy przestać działać i wirus nie zostanie wyleczony. Dotyczy to też herbatek, kropli i suplementów z dziurawcem. Działanie dziurawca utrzymuje się jeszcze przez pewien czas po jego odstawieniu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • przyjmowanie herbatki, kropli, tabletek lub suplementu z dziurawcem w trakcie leczenia
  • informacja od lekarza, że wynik badania na obecność wirusa jest niepokojący
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie jest przeciwwskazane – dziurawca w żadnej postaci doustnej nie stosuje się w trakcie leczenia sofosbuwirem.[1] Przed rozpoczęciem terapii HCV należy odstawić dziurawiec z wyprzedzeniem, ponieważ indukcja transportera ustępuje stopniowo. Jeżeli pacjent przyjmował dziurawiec w trakcie leczenia, należy go natychmiast odstawić i poinformować lekarza prowadzącego terapię HCV.

Skutek kliniczny

Znaczne zmniejszenie stężenia sofosbuwiru w osoczu może prowadzić do utraty skuteczności leczenia zakażenia HCV.[1] Dla porównania inny silny induktor P-gp, karbamazepina, zmniejsza AUC i Cmax sofosbuwiru do 0,52 wartości wyjściowej.[1] Niepowodzenie terapii oznacza ryzyko przetrwania zakażenia i postępu choroby wątroby.

Mechanizm

Ziele dziurawca jest silnym induktorem glikoproteiny P w jelitach, a sofosbuwir jest substratem P-gp i BCRP, więc indukcja zmniejsza jego wchłanianie i stężenie w osoczu.[1] Nieaktywny metabolit GS-331007 nie jest substratem tych transporterów, dlatego jego stężenie nie odzwierciedla utraty narażenia na sofosbuwir.[1] Systematyczne przyjmowanie dziurawca nasila też aktywność cytochromu P450 i osłabia działanie wielu leków, w tym przeciwwirusowych.[2]

Metabolizm i transportery

  • Dziurawiec: silny induktor CYP3A4[3]
  • Sofosbuwir: substrat BCRP[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • skuteczność leczenia HCV (wiremia HCV RNA) u pacjenta, który przyjmował dziurawiec w trakcie terapii
  • stosowanie preparatów ziołowych i suplementów z dziurawcem – w wywiadzie przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia

Bezpieczniejsze alternatywy

sertralinaescytalopram

Kiedy ocena się zmienia

Zewnętrzna (na skórę)droga podania · dziurawiecryzyko malejeDziurawiec stosowany wyłącznie na skórę nie wywołuje istotnej indukcji jelitowej P-gp, więc interakcja jest mało prawdopodobna.
Dziurawiec odstawiony przed rozpoczęciem leczenia sofosbuwiremkolejność włączenia · dziurawiecinne zalecenieIndukcja ustępuje stopniowo, dlatego przy niedawnym odstawieniu dziurawca należy uzgodnić z lekarzem termin rozpoczęcia terapii HCV.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sovaldi 400 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sovaldi-100288446/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Digestonic -, płyn doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/digestonic-100018913/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sovaldi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sovaldi-100288446/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneEnkorafenib+ LefamulinaNie stosuj lefamuliny u pacjenta leczonego enkorafenibem.Nie zaczynaj antybiotyku, tylko od razu powiedz lekarzowi lub farmaceucie, że przyjmujesz lek przeciwnowotworowy, aby dobrali inny antybiotyk.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj antybiotyku, tylko od razu powiedz lekarzowi lub farmaceucie, że przyjmujesz lek przeciwnowotworowy, aby dobrali inny antybiotyk.

Tych dwóch leków nie można przyjmować razem. Lek przeciwnowotworowy może osłabić działanie antybiotyku tak bardzo, że zakażenie nie zostanie wyleczone. Antybiotyk może też nasilać działania niepożądane leku przeciwnowotworowego, a oba leki razem mogą zaburzać rytm serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • utrzymująca się albo nasilająca się gorączka
  • nasilający się kaszel lub duszność
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie stosuj lefamuliny u pacjenta leczonego enkorafenibem[1]. Wybierz antybiotyk, który nie zależy od metabolizmu CYP3A i nie wydłuża odstępu QT, na przykład antybiotyk beta-laktamowy. Nie przerywaj leczenia onkologicznego tylko po to, by podać lefamulinę – decyzję o leczeniu przeciwnowotworowym podejmuje onkolog.

Skutek kliniczny

Największym zagrożeniem jest niepowodzenie leczenia zakażenia z powodu zbyt niskiego stężenia lefamuliny[1]. Możliwe jest też nasilenie działań toksycznych enkorafenibu[2] oraz sumowanie się wpływu obu leków na odstęp QT z ryzykiem groźnych zaburzeń rytmu serca.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i przyspiesza metabolizm lefamuliny, co może znacząco obniżyć jej stężenie w osoczu[2]. Lefamuliny nie łączy się z umiarkowanymi ani silnymi induktorami CYP3A, ponieważ ryfampicyna zmniejszała AUC lefamuliny do około 0,28, a Cmax do około 0,43 wartości wyjściowej[1]. Jednocześnie lefamulina jest umiarkowanym inhibitorem CYP3A i może zwiększać ekspozycję na enkorafenib, który jest metabolizowany głównie przez CYP3A4[1]. Umiarkowany inhibitor CYP3A4 diltiazem zwiększał AUC enkorafenibu około dwukrotnie[2]. Dodatkowo oba leki mogą wydłużać odstęp QT, a lefamuliny nie łączy się z lekami wydłużającymi QT, w tym z substratami CYP3A o takim działaniu[1].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], lefamulina – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], lefamulina – substrat P-gp[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], lefamulina – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Lefamulina – umiarkowany inhibitor CYP3A4[4], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Lefamulina: inhibitor BCRP[4], inhibitor CYP2C8[4], umiarkowany inhibitor CYP3A4[4], inhibitor MATE1[4], inhibitor OATP1B1[4], inhibitor OATP1B3[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • skuteczność leczenia zakażenia – gorączka, objawy ze strony układu oddechowego
  • EKG z oceną odstępu QTc, jeśli doszło do jednoczesnego podania
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • działania niepożądane enkorafenibu

Bezpieczniejsze alternatywy

amoksycylinaamoksycylina z kwasem klawulanowymcefuroksymceftriakson

Kiedy ocena się zmienia

Enkorafenib przyjmowany przewlekle przed włączeniem lefamulinykolejność włączenia · enkorafenibinne zalecenieU pacjenta przewlekle leczonego enkorafenibem indukcja CYP3A4 jest już w pełni rozwinięta, więc obniżenie stężenia lefamuliny należy zakładać od pierwszej dawki antybiotyku. Po odstawieniu enkorafenibu efekt indukcji ustępuje stopniowo, dlatego lefamuliny nie należy włączać bezpośrednio po przerwaniu leczenia onkologicznego.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych, zwłaszcza z chorobą serca, zaburzeniami elektrolitowymi lub przyjmujących inne leki wydłużające QT, ryzyko zaburzeń rytmu przy ewentualnym jednoczesnym podaniu jest większe.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/xenleta-100440180/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/xenleta-100440180/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneEnkorafenib+ SomapacitanSomapacitanu nie łączy się z enkorafenibem.Nie wstrzykuj hormonu wzrostu w czasie leczenia enkorafenibem i jak najszybciej porozmawiaj o tym z lekarzem prowadzącym lub onkologiem.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie wstrzykuj hormonu wzrostu w czasie leczenia enkorafenibem i jak najszybciej porozmawiaj o tym z lekarzem prowadzącym lub onkologiem.

Tych dwóch leków nie stosuje się razem. Enkorafenib jest lekiem przeciwnowotworowym, a hormonu wzrostu nie podaje się w czasie aktywnej choroby nowotworowej i jej leczenia, bo może on sprzyjać wzrostowi guza. O ewentualnym powrocie do hormonu wzrostu po zakończeniu leczenia onkologicznego decyduje lekarz.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nowe guzki lub powiększanie się zmian na skórze
  • nasilające się bóle głowy, zaburzenia widzenia
  • niewyjaśnione pogorszenie samopoczucia lub utrata masy ciała
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Somapacitanu nie łączy się z enkorafenibem. U pacjenta, który zaczyna leczenie enkorafenibem, somapacitan należy odstawić[1]. Ewentualne ponowne włączenie hormonu wzrostu rozważa się dopiero po zakończeniu leczenia przeciwnowotworowego, gdy choroba nowotworowa jest nieaktywna, a decyzję podejmuje lekarz prowadzący we współpracy z onkologiem[1]. Inne preparaty hormonu wzrostu nie stanowią alternatywy, ponieważ to ograniczenie dotyczy całej grupy.

Skutek kliniczny

Ryzyko pobudzenia wzrostu lub progresji nowotworu i osłabienia skuteczności leczenia przeciwnowotworowego. Teoretycznie możliwe jest też zmniejszenie stężenia enkorafenibu.

Mechanizm

Enkorafenib jest lekiem przeciwnowotworowym, więc jego stosowanie oznacza czynną chorobę nowotworową i trwające leczenie przeciwnowotworowe. Somapacitanu nie wolno stosować w czynnej chorobie nowotworowej, a leczenie przeciwnowotworowe musi zostać zakończone przed rozpoczęciem terapii somapacitanem[1]. Hormon wzrostu może sprzyjać wzrostowi guza i w ten sposób przeciwdziałać leczeniu przeciwnowotworowemu. Dodatkowo hormon wzrostu może zwiększać klirens substancji metabolizowanych przez izoenzymy cytochromu P450, a znaczenie kliniczne tego zjawiska nie jest znane[1]. Enkorafenib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4[2], więc teoretycznie jego ekspozycja mogłaby się zmniejszyć. Somapacitan jako białko nie jest metabolizowany przez CYP3A4, dlatego indukcja tego enzymu przez enkorafenib nie powinna wpływać na jego stężenie.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • aktywność choroby nowotworowej i objawy progresji guza
  • pełna lista leków pacjenta pod kątem preparatów hormonu wzrostu po rozpoznaniu nowotworu

Kiedy ocena się zmienia

Enkorafenib włączany u pacjenta już leczonego somapacitanemkolejność włączenia · somapacitaninne zalecenieRozpoznanie nowotworu i rozpoczęcie leczenia enkorafenibem wymaga odstawienia somapacitanu. Należy upewnić się, że lekarz prowadzący terapię hormonem wzrostu wie o nowym leczeniu.
Zakończenie leczenia przeciwnowotworowego i nieaktywna choroba nowotworowaodstep · enkorafenibinne zaleceniePo zakończeniu leczenia przeciwnowotworowego i przy nieaktywnej chorobie można rozważyć leczenie somapacitanem, ale decyzję podejmuje lekarz z uwzględnieniem ryzyka nawrotu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sogroya 10 mg/1,5 ml, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sogroya-100462156/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneEnkorafenib+ LonafarnibNie łącz enkorafenibu z lonafarnibem.Nie przyjmuj tych leków razem bez rozmowy z lekarzem i nie odstawiaj żadnego z nich na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj tych leków razem bez rozmowy z lekarzem i nie odstawiaj żadnego z nich na własną rękę.

Tych dwóch leków nie przyjmuje się razem. Enkorafenib może sprawić, że lonafarnib przestanie działać. Lonafarnib może z kolei zwiększyć ilość enkorafenibu w organizmie i nasilić jego działania niepożądane.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilone nudności, wymioty lub biegunka
  • nowa wysypka albo inne zmiany na skórze
  • silne zmęczenie
  • bóle stawów lub mięśni
  • nawrót lub nasilenie objawów choroby, na którą przyjmujesz lonafarnib
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz enkorafenibu z lonafarnibem. Lonafarnibu nie stosuje się z lekami metabolizowanymi głównie przez CYP3A4[1]. Należy też unikać łączenia lonafarnibu z induktorami CYP3A i szukać alternatywnych metod leczenia[1]. Enkorafenibu nie zaleca się łączyć z silnymi inhibitorami CYP3A4. Jeśli nie da się tego uniknąć, pacjenta trzeba uważnie kontrolować pod kątem bezpieczeństwa[2]. Inne inhibitory BRAF również indukują CYP3A4, więc nie są prostym zamiennikiem. Leczenie nowotworu u pacjenta przyjmującego lonafarnib należy zaplanować wspólnie z onkologiem i lekarzem prowadzącym terapię lonafarnibem.

Skutek kliniczny

Najbardziej prawdopodobnym skutkiem jest utrata skuteczności lonafarnibu na skutek przyspieszenia jego metabolizmu[1]. Możliwe jest też zwiększenie ekspozycji na enkorafenib i nasilenie jego działań toksycznych[2].

Mechanizm

Interakcja działa w obu kierunkach przez CYP3A. Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4[2], a lonafarnib jest metabolizowany przez CYP3A4 i CYP3A5[1]. Silny induktor CYP3A (ryfampicyna) zmniejszył Cmax lonafarnibu 12,5-krotnie, a AUC 50-krotnie[1]. Z drugiej strony lonafarnib in vivo silnie hamuje CYP3A w mechanizmie zależnym od metabolizmu[1], a enkorafenib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4[2]. Silne inhibitory CYP3A4 zwiększały AUC enkorafenibu około 3-krotnie (pozakonazol), a według modelowania nawet około 5-krotnie (ketokonazol)[2]. Wypadkowa zmiana stężeń obu leków podawanych razem nie była badana.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], lonafarnib – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], lonafarnib – substrat P-gp[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], lonafarnib – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Lonafarnib – słaby inhibitor CYP2C19[4], enkorafenib – drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3]
  • Lonafarnib – silny inhibitor CYP3A4[4], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Lonafarnib – inhibitor P-gp[4], enkorafenib – substrat P-gp[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Lonafarnib: słaby inhibitor CYP2C19[4], silny inhibitor CYP3A4[4], inhibitor MATE1[4], inhibitor MATE2-K[4], inhibitor P-gp[4], wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • skuteczność leczenia lonafarnibem (przebieg choroby podstawowej)
  • objawy toksyczności enkorafenibu (nudności, wymioty, biegunka, zmiany skórne, zmęczenie, bóle stawów)
  • pełna lista leków pod kątem innych inhibitorów i induktorów CYP3A

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zokinvy 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zokinvy-100471697/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zokinvy. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zokinvy-100471697/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneFenylobutazon+ EnkorafenibNie stosuj fenylobutazonu u pacjenta leczonego enkorafenibem.Nie używaj maści z fenylobutazonem i zapytaj farmaceutę lub lekarza o inny lek przeciwbólowy do stosowania na skórę.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie używaj maści z fenylobutazonem i zapytaj farmaceutę lub lekarza o inny lek przeciwbólowy do stosowania na skórę.

Maści z fenylobutazonem nie stosuje się u osób przyjmujących leki przeciwnowotworowe, takie jak enkorafenib. Oba leki mogą niekorzystnie wpływać na szpik kostny, który wytwarza krwinki. Może to zwiększyć ryzyko zakażeń, niedokrwistości i krwawień.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła albo owrzodzenia w jamie ustnej
  • łatwe powstawanie siniaków
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • nietypowe zmęczenie i bladość
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie stosuj fenylobutazonu u pacjenta leczonego enkorafenibem[1]. Jeśli potrzebny jest miejscowy lek przeciwzapalny, wybierz inny niesteroidowy lek przeciwzapalny do stosowania na skórę i skonsultuj wybór z lekarzem prowadzącym leczenie onkologiczne. Jeśli pacjent już stosował obie substancje, odstaw maść i zleć kontrolę morfologii krwi.

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie zaburzeń czynności szpiku kostnego, czyli niedokrwistości, spadku liczby białych krwinek i płytek krwi, a przez to zwiększenie ryzyka zakażeń i krwawień u pacjenta leczonego onkologicznie.

Mechanizm

Fenylobutazonu nie stosuje się u pacjentów leczonych chemioterapeutykami i innymi lekami zaburzającymi czynność szpiku kostnego[1]. Enkorafenib jest lekiem przeciwnowotworowym, dlatego zakaz obejmuje to połączenie. Mechanizm polega na możliwym sumowaniu się niekorzystnego wpływu obu leków na krwiotworzenie. Podczas stosowania maści dłużej niż 7 dni mogą wystąpić interakcje jak po stosowaniu ogólnym fenylobutazonu[1]. Interakcji farmakokinetycznej między tymi lekami nie opisano.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[2], umiarkowany inhibitor CYP1A2[2], inhibitor CYP2B6[2], inhibitor CYP2C9[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], umiarkowany inhibitor OATP1B1[2], umiarkowany inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP1A2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C9[2], silny induktor CYP3A4[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem
  • objawy zakażenia (gorączka, ból gardła)
  • objawy krwawienia (siniaki, wybroczyny, krwawienie z dziąseł)

Bezpieczniejsze alternatywy

diklofenak (żel)ibuprofen (żel)naproksen (żel)

Kiedy ocena się zmienia

czas leczenia ≥ 7 dnifenylobutazonryzyko rośniePrzy stosowaniu maści z fenylobutazonem dłużej niż 7 dni mogą wystąpić interakcje jak po podaniu ogólnym. Połączenie pozostaje przeciwwskazane niezależnie od czasu stosowania.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Butapirazol 50 mg/g, maść. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/butapirazol-100012069/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneGrazoprewir+ EnkorafenibGrazoprewiru nie łączy się z enkorafenibem, ponieważ enkorafenib należy zarówno do induktorów CYP3A, jak i do inhibitorów OATP1B, a obie te grupy są przeciwwskazane z grazoprewirem.Nie zaczynaj przyjmować tych leków razem i jak najszybciej porozmawiaj z lekarzem prowadzącym leczenie wątroby oraz z onkologiem.nieznanyteoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj przyjmować tych leków razem i jak najszybciej porozmawiaj z lekarzem prowadzącym leczenie wątroby oraz z onkologiem.

Lek przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu C zawierający grazoprewir nie może być przyjmowany razem z enkorafenibem stosowanym w leczeniu nowotworu. Enkorafenib zmienia sposób, w jaki organizm przetwarza grazoprewir, przez co leczenie wątroby może nie zadziałać albo lek może działać nieprzewidywalnie. Lekarze muszą wspólnie wybrać inne rozwiązanie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zażółcenie skóry lub białek oczu
  • ciemny mocz
  • ból w prawym podżebrzu
  • nasilone zmęczenie lub brak apetytu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Grazoprewiru nie łączy się z enkorafenibem, ponieważ enkorafenib należy zarówno do induktorów CYP3A, jak i do inhibitorów OATP1B, a obie te grupy są przeciwwskazane z grazoprewirem[1]. Przeciwwskazanie dotyczy całego leku złożonego grazoprewiru z elbaswirem[1]. Wybór innego schematu leczenia HCV albo przesunięcie terapii przeciwwirusowej na czas po zakończeniu leczenia enkorafenibem należy ustalić wspólnie z hepatologiem i onkologiem, z osobną weryfikacją interakcji każdego rozważanego leku z enkorafenibem. Po odstawieniu enkorafenibu efekt indukcji wygasa stopniowo, dlatego terapii grazoprewirem nie należy rozpoczynać bezpośrednio po jego odstawieniu bez konsultacji.

Skutek kliniczny

Zmniejszenie stężenia grazoprewiru może osłabić skuteczność leczenia przeciwwirusowego HCV i sprzyjać niepowodzeniu terapii[1]. Zwiększenie stężenia grazoprewiru w wyniku hamowania OATP1B jest z kolei powodem przeciwwskazania jego łączenia z inhibitorami tego transportera[1].

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4[2], a grazoprewir jest substratem CYP3A i P-gp, więc indukcja może zmniejszyć jego stężenie w osoczu[1]. Jednocześnie enkorafenib hamuje in vivo OATP1B1, OATP1B3 i/lub BCRP[2], a grazoprewir jest substratem OATP1B i hamowanie tego transportera może istotnie zwiększyć jego stężenie w osoczu[1]. Oba mechanizmy działają w przeciwnych kierunkach, dlatego wypadkowa zmiana ekspozycji na grazoprewir jest nieprzewidywalna. Grazoprewir jest jedynie słabym inhibitorem CYP3A i nie powoduje znaczącego klinicznie zwiększenia ekspozycji na substraty CYP3A[1], więc istotny wpływ na enkorafenib jest mało prawdopodobny.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • pełny przegląd leków przed rozpoczęciem terapii HCV
  • aktywność ALT i AST
  • odpowiedź wirusologiczna (HCV RNA), jeśli doszło do równoczesnego stosowania

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zepatier 50 mg + 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zepatier-100376883/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneHydroksyzyna+ EnkorafenibNie stosuj hydroksyzyny u pacjenta leczonego enkorafenibem.Nie zaczynaj brać hydroksyzyny podczas leczenia enkorafenibem i porozmawiaj z lekarzem prowadzącym o bezpieczniejszym zamienniku.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj brać hydroksyzyny podczas leczenia enkorafenibem i porozmawiaj z lekarzem prowadzącym o bezpieczniejszym zamienniku.

Tych dwóch leków nie należy przyjmować razem. Oba mogą wpływać na rytm serca, a razem zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu. Ryzyko jest większe, gdy masz wymioty lub biegunkę, bo organizm traci wtedy potas i magnez. Lekarz może dobrać inny lek na świąd lub niepokój, który jest bezpieczniejszy dla serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • nagłe zawroty głowy
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie stosuj hydroksyzyny u pacjenta leczonego enkorafenibem. Hydroksyzyna jest przeciwwskazana u osób przyjmujących leki wydłużające odstęp QT[1]. W leczeniu świądu wybierz lek przeciwhistaminowy o minimalnym wpływie na QT, a w lęku i bezsenności lek bez działania na QT, po weryfikacji jego interakcji z enkorafenibem. Gdy pacjent już przyjął oba leki, oceń EKG z pomiarem QTc oraz stężenie potasu i magnezu, a następnie odstaw hydroksyzynę.

Skutek kliniczny

Głównym zagrożeniem jest addycyjne wydłużenie odstępu QT z ryzykiem komorowych zaburzeń rytmu typu torsade de pointes, omdleń i nagłego zgonu sercowego. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii i hipomagnezemii, które u chorych onkologicznych często wynikają z wymiotów i biegunki. Drugorzędnym skutkiem jest słabsze działanie przeciwświądowe i uspokajające hydroksyzyny z powodu indukcji jej metabolizmu.

Mechanizm

Oba leki mogą wydłużać odstęp QT, więc ich działanie na repolaryzację serca się sumuje. Hydroksyzyny nie łączy się z lekami, o których wiadomo, że wydłużają odstęp QT lub wywołują torsade de pointes[1][2][3]. Hydroksyzyna jest metabolizowana przez dehydrogenazę alkoholową oraz CYP3A4/5[1], a enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4[4], więc może dodatkowo zmniejszać stężenie hydroksyzyny i osłabiać jej działanie.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Hydroksyzyna – inhibitor CYP2C19[5], enkorafenib – drugorzędny szlak substrat CYP2C19[6]
  • Hydroksyzyna – inhibitor CYP2D6[5], enkorafenib – drugorzędny szlak substrat CYP2D6[6]
  • Hydroksyzyna – inhibitor CYP3A4[5], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[6]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[6], hydroksyzyna – substrat CYP3A4[5]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[6], hydroksyzyna – substrat CYP3A4[5]
  • Hydroksyzyna: inhibitor CYP2C19[5], inhibitor CYP2C9[5], inhibitor CYP2D6[5], inhibitor CYP3A4[5], substrat CYP3A4[5]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[6], umiarkowany inhibitor CYP1A2[6], inhibitor CYP2B6[6], inhibitor CYP2C9[6], inhibitor CYP3A4[6], inhibitor OAT1[6], inhibitor OAT3[6], umiarkowany inhibitor OATP1B1[6], umiarkowany inhibitor OATP1B3[6], inhibitor OCT2[6], inhibitor P-gp[6], inhibitor UGT1A1[6], induktor CYP1A2[6], induktor CYP2B6[6], induktor CYP2C9[6], silny induktor CYP3A4[6], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[6], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[6], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[6], substrat P-gp[6]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc
  • stężenie potasu w surowicy
  • stężenie magnezu w surowicy
  • objawy zaburzeń rytmu (kołatanie serca, omdlenia)

Bezpieczniejsze alternatywy

desloratadynacetyryzynafeksofenadyna

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu u pacjenta przyjmującego hydroksyzynękolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 stopniowo wygasa, co może zwiększać stężenie hydroksyzyny i nasilać sedację oraz działanie na QT. Ponowne włączenie hydroksyzyny po zakończeniu leczenia enkorafenibem wymaga oceny QTc i elektrolitów.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Hydroxyzinum Espefa 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/hydroxyzinum-espefa-100175535/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Atarax 2 mg/ml, syrop. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/atarax-100203119/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Hydroxyzinum VP 2 mg/ml, syrop. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/hydroxyzinum-vp-100278703/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Hydroxyzinum Espefa. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/hydroxyzinum-espefa-100175535/
  6. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneKariprazyna+ EnkorafenibKariprazyny nie łączy się z enkorafenibem, ponieważ połączenie z silnymi i umiarkowanymi induktorami CYP3A4 jest przeciwwskazane.Nie odstawiaj samodzielnie żadnego z leków, tylko jak najszybciej porozmawiaj z lekarzem prowadzącym lub psychiatrą o zmianie leku psychiatrycznego.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie odstawiaj samodzielnie żadnego z leków, tylko jak najszybciej porozmawiaj z lekarzem prowadzącym lub psychiatrą o zmianie leku psychiatrycznego.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib przyspiesza usuwanie kariprazyny z organizmu. Przez to kariprazyna może przestać działać, a objawy choroby psychicznej mogą wrócić lub się nasilić. Tych leków nie stosuje się razem, ale lekarz może dobrać inny lek psychiatryczny, który można bezpiecznie łączyć z leczeniem onkologicznym.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • powrót lub nasilenie omamów, urojeń albo podejrzliwości
  • niepokój, rozdrażnienie, bezsenność
  • wycofanie się, trudności z myśleniem i koncentracją
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Kariprazyny nie łączy się z enkorafenibem, ponieważ połączenie z silnymi i umiarkowanymi induktorami CYP3A4 jest przeciwwskazane[1]. Ponieważ leczenie onkologiczne ma zwykle pierwszeństwo, w praktyce należy w porozumieniu z psychiatrą zamienić kariprazynę na lek przeciwpsychotyczny niezależny od CYP3A4 jeszcze przed rozpoczęciem terapii enkorafenibem. Zamianę prowadzi się ostrożnie, z kontrolą stanu psychicznego, pamiętając o długim utrzymywaniu się metabolitów kariprazyny w organizmie[1].

Skutek kliniczny

Spadek stężenia kariprazyny i jej czynnych metabolitów grozi utratą skuteczności przeciwpsychotycznej, czyli nawrotem lub zaostrzeniem objawów schizofrenii[1]. Po odstawieniu enkorafenibu indukcja stopniowo wygasa, a ekspozycja na kariprazynę rośnie, co przy dawce zwiększonej w czasie skojarzenia może nasilić działania niepożądane. Ze względu na długie okresy półtrwania metabolitów kariprazyny zmiany stężeń ujawniają się z opóźnieniem kilku tygodni[1].

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4[2]. Kariprazyna oraz jej czynne metabolity, demetylokariprazyna i didemetylokariprazyna, są metabolizowane głównie przez CYP3A4, z niewielkim udziałem CYP2D6[1]. Indukcja CYP3A4 przyspiesza eliminację kariprazyny i jej metabolitów, co może znacząco zmniejszyć całkowitą ekspozycję na lek[1].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Kariprazyna – inhibitor P-gp[3], enkorafenib – substrat P-gp[4]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[4], kariprazyna – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[4], kariprazyna – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Kariprazyna: inhibitor P-gp[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[4], umiarkowany inhibitor CYP1A2[4], inhibitor CYP2B6[4], inhibitor CYP2C9[4], inhibitor CYP3A4[4], inhibitor OAT1[4], inhibitor OAT3[4], umiarkowany inhibitor OATP1B1[4], umiarkowany inhibitor OATP1B3[4], inhibitor OCT2[4], inhibitor P-gp[4], inhibitor UGT1A1[4], induktor CYP1A2[4], induktor CYP2B6[4], induktor CYP2C9[4], silny induktor CYP3A4[4], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[4], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • stan psychiczny i objawy nawrotu psychozy w okresie zamiany leku przeciwpsychotycznego
  • działania niepożądane nowego leku przeciwpsychotycznego (objawy pozapiramidowe, sedacja)
  • tolerancja kariprazyny przez kilka tygodni po odstawieniu enkorafenibu, jeśli wraca się do kariprazyny

Bezpieczniejsze alternatywy

olanzapinaamisulpryd

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu u pacjenta przyjmującego kariprazynękolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 stopniowo wygasa, a ekspozycja na kariprazynę rośnie z opóźnieniem wynikającym z długich okresów półtrwania jej metabolitów. Jeśli dawkę kariprazyny zwiększano, monitoruj tolerancję przez kilka tygodni i w razie potrzeby zmniejsz dawkę.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Reagila 1,5 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/reagila-100390771/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Reagila. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/reagila-100390771/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
  • Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.