Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Enkorafenib

Enkorafenib – interakcje

323 opisane interakcje z lekami, opis połączenia z alkoholem. Marki: Braftovi.

8 przeciwwskazane · 277 niekorzystne · 30 niejasne · 7 nieistotne · 2 korzystne

Interakcje z innymi lekami 323

Jaki opis pokazać?

Połączenie przeciwwskazane8

Połączenie przeciwwskazaneEnkorafenib+ RozuwastatynaU pacjenta leczonego enkorafenibem nie stosuj rozuwastatyny w dawce 30 mg ani 40 mg.Nie zmieniaj sam dawek, a każdy niewyjaśniony ból lub osłabienie mięśni od razu zgłoś lekarzowi.opóźniony (dni)badania kliniczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zmieniaj sam dawek, a każdy niewyjaśniony ból lub osłabienie mięśni od razu zgłoś lekarzowi.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib może zwiększać ilość rozuwastatyny we krwi. Wtedy łatwiej o działania niepożądane statyny, przede wszystkim bóle i uszkodzenie mięśni. Te leki można przyjmować razem, ale zwykle w mniejszej dawce rozuwastatyny i pod kontrolą lekarza.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • bóle mięśni bez wyraźnej przyczyny
  • osłabienie lub tkliwość mięśni
  • skurcze mięśni
  • ciemny, brunatny mocz
  • gorączka i ogólne złe samopoczucie razem z bólami mięśni
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

U pacjenta leczonego enkorafenibem nie stosuj rozuwastatyny w dawce 30 mg ani 40 mg[1][2].[3] Rozpoczynaj od małej dawki rozuwastatyny i zwiększaj ją ostrożnie, a przy spodziewanym co najmniej 2-krotnym wzroście ekspozycji zacznij od 5 mg raz na dobę.[3] Przez cały okres łączenia obserwuj pacjenta pod kątem objawów ze strony mięśni.[4]

Skutek kliniczny

Wzrost stężenia rozuwastatyny zwiększa ryzyko miopatii, a w skrajnych przypadkach rabdomiolizy.[3] Ryzyko jest większe przy wysokich dawkach statyny, zaburzeniach czynności nerek, niedoczynności tarczycy, nadużywaniu alkoholu, pochodzeniu azjatyckim i jednoczesnym stosowaniu fibratów.[3]

Mechanizm

Enkorafenib hamuje in vivo transportery OATP1B1, OATP1B3 i BCRP, przez co może zwiększać stężenie leków będących ich substratami, w tym rozuwastatyny.[4] Rozuwastatyna jest substratem wątrobowego transportera wychwytującego OATP1B1 i transportera wypływu BCRP, a inhibitory tych białek zwiększają jej stężenie w osoczu.[3] Indukcja CYP3A4 przez enkorafenib nie ma tu znaczenia, bo rozuwastatyna nie jest w istotnym stopniu metabolizowana przez enzymy cytochromu P450.[3]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor BCRP[5], rozuwastatyna – substrat BCRP[6]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP2C9[5], rozuwastatyna – substrat CYP2C9[7]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[5], rozuwastatyna – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[7]
  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor OATP1B1[5], rozuwastatyna – substrat OATP1B1[6]
  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor OATP1B3[5], rozuwastatyna – substrat OATP1B3[6]
  • Enkorafenib – induktor CYP2C9[5], rozuwastatyna – substrat CYP2C9[7]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[5], rozuwastatyna – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[7]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[5], umiarkowany inhibitor CYP1A2[5], inhibitor CYP2B6[5], inhibitor CYP2C9[5], inhibitor CYP3A4[5], inhibitor OAT1[5], inhibitor OAT3[5], umiarkowany inhibitor OATP1B1[5], umiarkowany inhibitor OATP1B3[5], inhibitor OCT2[5], inhibitor P-gp[5], inhibitor UGT1A1[5], induktor CYP1A2[5], induktor CYP2B6[5], induktor CYP2C9[5], silny induktor CYP3A4[5], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[5], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[5], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[5], substrat P-gp[5]
  • Rozuwastatyna: substrat BCRP[6], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[7], substrat CYP2C9[7], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[7], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[7], substrat OATP1B1[6], substrat OATP1B3[6]

Monitorować

  • bóle, osłabienie i tkliwość mięśni
  • aktywność kinazy kreatynowej (CK) przy objawach mięśniowych
  • ciemne zabarwienie moczu
  • czynność nerek (klirens kreatyniny) przed ustaleniem dawki rozuwastatyny

Kiedy ocena się zmienia

dawka ≥ 30 mg/dobęrozuwastatynainterakcja nie dotyczyRozuwastatyna w dawce 30 mg i 40 mg jest przeciwwskazana, gdy może dojść do zwiększenia jej stężenia w osoczu, a w części produktów przeciwwskazanie dotyczy dawki 40 mg.
eGFR < 60 ml/minpacjentryzyko rośnieUmiarkowane zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 60 ml/min) dodatkowo zwiększają ryzyko miopatii i wykluczają dawki 30 mg i 40 mg rozuwastatyny.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zahron 5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zahron-100232517/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Roswera 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/roswera-100253086/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zaranta 5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zaranta-100226250/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  6. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
  7. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zaranta. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zaranta-100226250/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneEnkorafenib+ HydroksyzynaNie stosuj hydroksyzyny u pacjenta leczonego enkorafenibem.Nie zaczynaj brać hydroksyzyny podczas leczenia enkorafenibem i porozmawiaj z lekarzem prowadzącym o bezpieczniejszym zamienniku.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj brać hydroksyzyny podczas leczenia enkorafenibem i porozmawiaj z lekarzem prowadzącym o bezpieczniejszym zamienniku.

Tych dwóch leków nie należy przyjmować razem. Oba mogą wpływać na rytm serca, a razem zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu. Ryzyko jest większe, gdy masz wymioty lub biegunkę, bo organizm traci wtedy potas i magnez. Lekarz może dobrać inny lek na świąd lub niepokój, który jest bezpieczniejszy dla serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • nagłe zawroty głowy
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie stosuj hydroksyzyny u pacjenta leczonego enkorafenibem. Hydroksyzyna jest przeciwwskazana u osób przyjmujących leki wydłużające odstęp QT[1]. W leczeniu świądu wybierz lek przeciwhistaminowy o minimalnym wpływie na QT, a w lęku i bezsenności lek bez działania na QT, po weryfikacji jego interakcji z enkorafenibem. Gdy pacjent już przyjął oba leki, oceń EKG z pomiarem QTc oraz stężenie potasu i magnezu, a następnie odstaw hydroksyzynę.

Skutek kliniczny

Głównym zagrożeniem jest addycyjne wydłużenie odstępu QT z ryzykiem komorowych zaburzeń rytmu typu torsade de pointes, omdleń i nagłego zgonu sercowego. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii i hipomagnezemii, które u chorych onkologicznych często wynikają z wymiotów i biegunki. Drugorzędnym skutkiem jest słabsze działanie przeciwświądowe i uspokajające hydroksyzyny z powodu indukcji jej metabolizmu.

Mechanizm

Oba leki mogą wydłużać odstęp QT, więc ich działanie na repolaryzację serca się sumuje. Hydroksyzyny nie łączy się z lekami, o których wiadomo, że wydłużają odstęp QT lub wywołują torsade de pointes[1][2][3]. Hydroksyzyna jest metabolizowana przez dehydrogenazę alkoholową oraz CYP3A4/5[1], a enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4[4], więc może dodatkowo zmniejszać stężenie hydroksyzyny i osłabiać jej działanie.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[5], hydroksyzyna – substrat CYP3A4[6]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[5], hydroksyzyna – substrat CYP3A4[6]
  • Hydroksyzyna – inhibitor CYP2C19[6], enkorafenib – drugorzędny szlak substrat CYP2C19[5]
  • Hydroksyzyna – inhibitor CYP2D6[6], enkorafenib – drugorzędny szlak substrat CYP2D6[5]
  • Hydroksyzyna – inhibitor CYP3A4[6], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[5]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[5], umiarkowany inhibitor CYP1A2[5], inhibitor CYP2B6[5], inhibitor CYP2C9[5], inhibitor CYP3A4[5], inhibitor OAT1[5], inhibitor OAT3[5], umiarkowany inhibitor OATP1B1[5], umiarkowany inhibitor OATP1B3[5], inhibitor OCT2[5], inhibitor P-gp[5], inhibitor UGT1A1[5], induktor CYP1A2[5], induktor CYP2B6[5], induktor CYP2C9[5], silny induktor CYP3A4[5], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[5], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[5], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[5], substrat P-gp[5]
  • Hydroksyzyna: inhibitor CYP2C19[6], inhibitor CYP2C9[6], inhibitor CYP2D6[6], inhibitor CYP3A4[6], substrat CYP3A4[6]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc
  • stężenie potasu w surowicy
  • stężenie magnezu w surowicy
  • objawy zaburzeń rytmu (kołatanie serca, omdlenia)

Bezpieczniejsze alternatywy

desloratadynacetyryzynafeksofenadyna

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu u pacjenta przyjmującego hydroksyzynękolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 stopniowo wygasa, co może zwiększać stężenie hydroksyzyny i nasilać sedację oraz działanie na QT. Ponowne włączenie hydroksyzyny po zakończeniu leczenia enkorafenibem wymaga oceny QTc i elektrolitów.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Hydroxyzinum Espefa 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/hydroxyzinum-espefa-100175535/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Atarax 2 mg/ml, syrop. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/atarax-100203119/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Hydroxyzinum VP 2 mg/ml, syrop. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/hydroxyzinum-vp-100278703/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  6. Charakterystyka Produktu Leczniczego Hydroxyzinum Espefa. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/hydroxyzinum-espefa-100175535/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneEnkorafenib+ LefamulinaNie stosuj lefamuliny u pacjenta leczonego enkorafenibem.Nie zaczynaj antybiotyku, tylko od razu powiedz lekarzowi lub farmaceucie, że przyjmujesz lek przeciwnowotworowy, aby dobrali inny antybiotyk.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj antybiotyku, tylko od razu powiedz lekarzowi lub farmaceucie, że przyjmujesz lek przeciwnowotworowy, aby dobrali inny antybiotyk.

Tych dwóch leków nie można przyjmować razem. Lek przeciwnowotworowy może osłabić działanie antybiotyku tak bardzo, że zakażenie nie zostanie wyleczone. Antybiotyk może też nasilać działania niepożądane leku przeciwnowotworowego, a oba leki razem mogą zaburzać rytm serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • utrzymująca się albo nasilająca się gorączka
  • nasilający się kaszel lub duszność
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie stosuj lefamuliny u pacjenta leczonego enkorafenibem[1]. Wybierz antybiotyk, który nie zależy od metabolizmu CYP3A i nie wydłuża odstępu QT, na przykład antybiotyk beta-laktamowy. Nie przerywaj leczenia onkologicznego tylko po to, by podać lefamulinę – decyzję o leczeniu przeciwnowotworowym podejmuje onkolog.

Skutek kliniczny

Największym zagrożeniem jest niepowodzenie leczenia zakażenia z powodu zbyt niskiego stężenia lefamuliny[1]. Możliwe jest też nasilenie działań toksycznych enkorafenibu[2] oraz sumowanie się wpływu obu leków na odstęp QT z ryzykiem groźnych zaburzeń rytmu serca.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i przyspiesza metabolizm lefamuliny, co może znacząco obniżyć jej stężenie w osoczu[2]. Lefamuliny nie łączy się z umiarkowanymi ani silnymi induktorami CYP3A, ponieważ ryfampicyna zmniejszała AUC lefamuliny do około 0,28, a Cmax do około 0,43 wartości wyjściowej[1]. Jednocześnie lefamulina jest umiarkowanym inhibitorem CYP3A i może zwiększać ekspozycję na enkorafenib, który jest metabolizowany głównie przez CYP3A4[1]. Umiarkowany inhibitor CYP3A4 diltiazem zwiększał AUC enkorafenibu około dwukrotnie[2]. Dodatkowo oba leki mogą wydłużać odstęp QT, a lefamuliny nie łączy się z lekami wydłużającymi QT, w tym z substratami CYP3A o takim działaniu[1].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], lefamulina – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], lefamulina – substrat P-gp[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], lefamulina – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Lefamulina – umiarkowany inhibitor CYP3A4[4], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Lefamulina: inhibitor BCRP[4], inhibitor CYP2C8[4], umiarkowany inhibitor CYP3A4[4], inhibitor MATE1[4], inhibitor OATP1B1[4], inhibitor OATP1B3[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • skuteczność leczenia zakażenia – gorączka, objawy ze strony układu oddechowego
  • EKG z oceną odstępu QTc, jeśli doszło do jednoczesnego podania
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • działania niepożądane enkorafenibu

Bezpieczniejsze alternatywy

amoksycylinaamoksycylina z kwasem klawulanowymcefuroksymceftriakson

Kiedy ocena się zmienia

Enkorafenib przyjmowany przewlekle przed włączeniem lefamulinykolejność włączenia · enkorafenibinne zalecenieU pacjenta przewlekle leczonego enkorafenibem indukcja CYP3A4 jest już w pełni rozwinięta, więc obniżenie stężenia lefamuliny należy zakładać od pierwszej dawki antybiotyku. Po odstawieniu enkorafenibu efekt indukcji ustępuje stopniowo, dlatego lefamuliny nie należy włączać bezpośrednio po przerwaniu leczenia onkologicznego.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych, zwłaszcza z chorobą serca, zaburzeniami elektrolitowymi lub przyjmujących inne leki wydłużające QT, ryzyko zaburzeń rytmu przy ewentualnym jednoczesnym podaniu jest większe.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/xenleta-100440180/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/xenleta-100440180/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneEnkorafenib+ FenylobutazonNie stosuj fenylobutazonu u pacjenta leczonego enkorafenibem.Nie używaj maści z fenylobutazonem i zapytaj farmaceutę lub lekarza o inny lek przeciwbólowy do stosowania na skórę.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie używaj maści z fenylobutazonem i zapytaj farmaceutę lub lekarza o inny lek przeciwbólowy do stosowania na skórę.

Maści z fenylobutazonem nie stosuje się u osób przyjmujących leki przeciwnowotworowe, takie jak enkorafenib. Oba leki mogą niekorzystnie wpływać na szpik kostny, który wytwarza krwinki. Może to zwiększyć ryzyko zakażeń, niedokrwistości i krwawień.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła albo owrzodzenia w jamie ustnej
  • łatwe powstawanie siniaków
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • nietypowe zmęczenie i bladość
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie stosuj fenylobutazonu u pacjenta leczonego enkorafenibem[1]. Jeśli potrzebny jest miejscowy lek przeciwzapalny, wybierz inny niesteroidowy lek przeciwzapalny do stosowania na skórę i skonsultuj wybór z lekarzem prowadzącym leczenie onkologiczne. Jeśli pacjent już stosował obie substancje, odstaw maść i zleć kontrolę morfologii krwi.

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie zaburzeń czynności szpiku kostnego, czyli niedokrwistości, spadku liczby białych krwinek i płytek krwi, a przez to zwiększenie ryzyka zakażeń i krwawień u pacjenta leczonego onkologicznie.

Mechanizm

Fenylobutazonu nie stosuje się u pacjentów leczonych chemioterapeutykami i innymi lekami zaburzającymi czynność szpiku kostnego[1]. Enkorafenib jest lekiem przeciwnowotworowym, dlatego zakaz obejmuje to połączenie. Mechanizm polega na możliwym sumowaniu się niekorzystnego wpływu obu leków na krwiotworzenie. Podczas stosowania maści dłużej niż 7 dni mogą wystąpić interakcje jak po stosowaniu ogólnym fenylobutazonu[1]. Interakcji farmakokinetycznej między tymi lekami nie opisano.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[2], umiarkowany inhibitor CYP1A2[2], inhibitor CYP2B6[2], inhibitor CYP2C9[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], umiarkowany inhibitor OATP1B1[2], umiarkowany inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP1A2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C9[2], silny induktor CYP3A4[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem
  • objawy zakażenia (gorączka, ból gardła)
  • objawy krwawienia (siniaki, wybroczyny, krwawienie z dziąseł)

Bezpieczniejsze alternatywy

diklofenak (żel)ibuprofen (żel)naproksen (żel)

Kiedy ocena się zmienia

czas leczenia ≥ 7 dnifenylobutazonryzyko rośniePrzy stosowaniu maści z fenylobutazonem dłużej niż 7 dni mogą wystąpić interakcje jak po podaniu ogólnym. Połączenie pozostaje przeciwwskazane niezależnie od czasu stosowania.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Butapirazol 50 mg/g, maść. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/butapirazol-100012069/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneEnkorafenib+ SomapacitanSomapacitanu nie łączy się z enkorafenibem.Nie wstrzykuj hormonu wzrostu w czasie leczenia enkorafenibem i jak najszybciej porozmawiaj o tym z lekarzem prowadzącym lub onkologiem.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie wstrzykuj hormonu wzrostu w czasie leczenia enkorafenibem i jak najszybciej porozmawiaj o tym z lekarzem prowadzącym lub onkologiem.

Tych dwóch leków nie stosuje się razem. Enkorafenib jest lekiem przeciwnowotworowym, a hormonu wzrostu nie podaje się w czasie aktywnej choroby nowotworowej i jej leczenia, bo może on sprzyjać wzrostowi guza. O ewentualnym powrocie do hormonu wzrostu po zakończeniu leczenia onkologicznego decyduje lekarz.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nowe guzki lub powiększanie się zmian na skórze
  • nasilające się bóle głowy, zaburzenia widzenia
  • niewyjaśnione pogorszenie samopoczucia lub utrata masy ciała
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Somapacitanu nie łączy się z enkorafenibem. U pacjenta, który zaczyna leczenie enkorafenibem, somapacitan należy odstawić[1]. Ewentualne ponowne włączenie hormonu wzrostu rozważa się dopiero po zakończeniu leczenia przeciwnowotworowego, gdy choroba nowotworowa jest nieaktywna, a decyzję podejmuje lekarz prowadzący we współpracy z onkologiem[1]. Inne preparaty hormonu wzrostu nie stanowią alternatywy, ponieważ to ograniczenie dotyczy całej grupy.

Skutek kliniczny

Ryzyko pobudzenia wzrostu lub progresji nowotworu i osłabienia skuteczności leczenia przeciwnowotworowego. Teoretycznie możliwe jest też zmniejszenie stężenia enkorafenibu.

Mechanizm

Enkorafenib jest lekiem przeciwnowotworowym, więc jego stosowanie oznacza czynną chorobę nowotworową i trwające leczenie przeciwnowotworowe. Somapacitanu nie wolno stosować w czynnej chorobie nowotworowej, a leczenie przeciwnowotworowe musi zostać zakończone przed rozpoczęciem terapii somapacitanem[1]. Hormon wzrostu może sprzyjać wzrostowi guza i w ten sposób przeciwdziałać leczeniu przeciwnowotworowemu. Dodatkowo hormon wzrostu może zwiększać klirens substancji metabolizowanych przez izoenzymy cytochromu P450, a znaczenie kliniczne tego zjawiska nie jest znane[1]. Enkorafenib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4[2], więc teoretycznie jego ekspozycja mogłaby się zmniejszyć. Somapacitan jako białko nie jest metabolizowany przez CYP3A4, dlatego indukcja tego enzymu przez enkorafenib nie powinna wpływać na jego stężenie.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • aktywność choroby nowotworowej i objawy progresji guza
  • pełna lista leków pacjenta pod kątem preparatów hormonu wzrostu po rozpoznaniu nowotworu

Kiedy ocena się zmienia

Enkorafenib włączany u pacjenta już leczonego somapacitanemkolejność włączenia · somapacitaninne zalecenieRozpoznanie nowotworu i rozpoczęcie leczenia enkorafenibem wymaga odstawienia somapacitanu. Należy upewnić się, że lekarz prowadzący terapię hormonem wzrostu wie o nowym leczeniu.
Zakończenie leczenia przeciwnowotworowego i nieaktywna choroba nowotworowaodstep · enkorafenibinne zaleceniePo zakończeniu leczenia przeciwnowotworowego i przy nieaktywnej chorobie można rozważyć leczenie somapacitanem, ale decyzję podejmuje lekarz z uwzględnieniem ryzyka nawrotu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sogroya 10 mg/1,5 ml, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sogroya-100462156/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneEnkorafenib+ LonafarnibNie łącz enkorafenibu z lonafarnibem.Nie przyjmuj tych leków razem bez rozmowy z lekarzem i nie odstawiaj żadnego z nich na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj tych leków razem bez rozmowy z lekarzem i nie odstawiaj żadnego z nich na własną rękę.

Tych dwóch leków nie przyjmuje się razem. Enkorafenib może sprawić, że lonafarnib przestanie działać. Lonafarnib może z kolei zwiększyć ilość enkorafenibu w organizmie i nasilić jego działania niepożądane.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilone nudności, wymioty lub biegunka
  • nowa wysypka albo inne zmiany na skórze
  • silne zmęczenie
  • bóle stawów lub mięśni
  • nawrót lub nasilenie objawów choroby, na którą przyjmujesz lonafarnib
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz enkorafenibu z lonafarnibem. Lonafarnibu nie stosuje się z lekami metabolizowanymi głównie przez CYP3A4[1]. Należy też unikać łączenia lonafarnibu z induktorami CYP3A i szukać alternatywnych metod leczenia[1]. Enkorafenibu nie zaleca się łączyć z silnymi inhibitorami CYP3A4. Jeśli nie da się tego uniknąć, pacjenta trzeba uważnie kontrolować pod kątem bezpieczeństwa[2]. Inne inhibitory BRAF również indukują CYP3A4, więc nie są prostym zamiennikiem. Leczenie nowotworu u pacjenta przyjmującego lonafarnib należy zaplanować wspólnie z onkologiem i lekarzem prowadzącym terapię lonafarnibem.

Skutek kliniczny

Najbardziej prawdopodobnym skutkiem jest utrata skuteczności lonafarnibu na skutek przyspieszenia jego metabolizmu[1]. Możliwe jest też zwiększenie ekspozycji na enkorafenib i nasilenie jego działań toksycznych[2].

Mechanizm

Interakcja działa w obu kierunkach przez CYP3A. Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4[2], a lonafarnib jest metabolizowany przez CYP3A4 i CYP3A5[1]. Silny induktor CYP3A (ryfampicyna) zmniejszył Cmax lonafarnibu 12,5-krotnie, a AUC 50-krotnie[1]. Z drugiej strony lonafarnib in vivo silnie hamuje CYP3A w mechanizmie zależnym od metabolizmu[1], a enkorafenib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4[2]. Silne inhibitory CYP3A4 zwiększały AUC enkorafenibu około 3-krotnie (pozakonazol), a według modelowania nawet około 5-krotnie (ketokonazol)[2]. Wypadkowa zmiana stężeń obu leków podawanych razem nie była badana.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], lonafarnib – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], lonafarnib – substrat P-gp[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], lonafarnib – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Lonafarnib – słaby inhibitor CYP2C19[4], enkorafenib – drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3]
  • Lonafarnib – silny inhibitor CYP3A4[4], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Lonafarnib – inhibitor P-gp[4], enkorafenib – substrat P-gp[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Lonafarnib: słaby inhibitor CYP2C19[4], silny inhibitor CYP3A4[4], inhibitor MATE1[4], inhibitor MATE2-K[4], inhibitor P-gp[4], wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • skuteczność leczenia lonafarnibem (przebieg choroby podstawowej)
  • objawy toksyczności enkorafenibu (nudności, wymioty, biegunka, zmiany skórne, zmęczenie, bóle stawów)
  • pełna lista leków pod kątem innych inhibitorów i induktorów CYP3A

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zokinvy 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zokinvy-100471697/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zokinvy. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zokinvy-100471697/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneEnkorafenib+ MidostaurynaMidostauryny nie łączy się z enkorafenibem, ponieważ jednoczesne stosowanie silnych induktorów CYP3A4 jest przeciwwskazane.Nie przyjmuj tych leków razem i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem prowadzącym leczenie, nie odstawiając żadnego z nich na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj tych leków razem i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem prowadzącym leczenie, nie odstawiając żadnego z nich na własną rękę.

Enkorafenib przyspiesza rozkładanie midostauryny w organizmie. Przez to midostauryna może prawie całkowicie przestać działać i leczenie choroby może być nieskuteczne. Tych leków nie stosuje się razem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nawrót lub nasilenie objawów choroby, np. osłabienie, gorączka, częste infekcje
  • łatwe powstawanie siniaków lub krwawienia
  • pogorszenie wyników badań krwi
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Midostauryny nie łączy się z enkorafenibem, ponieważ jednoczesne stosowanie silnych induktorów CYP3A4 jest przeciwwskazane.[1] Jeżeli u pacjenta wskazane są oba leki, decyzję o wyborze terapii lub zmianie jednego z leków podejmuje lekarz prowadzący leczenie onkologiczne i hematologiczne. Po odstawieniu enkorafenibu działanie indukujące wygasa stopniowo, dlatego włączenie midostauryny bezpośrednio po zakończeniu enkorafenibu wymaga konsultacji z lekarzem.

Skutek kliniczny

Silne obniżenie stężenia midostauryny i jej aktywnych metabolitów może prowadzić do utraty skuteczności leczenia przeciwnowotworowego.[1] Bezpośredniego badania tego połączenia nie przeprowadzono, a ocena opiera się na klasyfikacji enkorafenibu jako silnego induktora CYP3A4.[2]

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i przyspiesza metabolizm leków będących substratami tego enzymu.[2] Midostauryna jest intensywnie metabolizowana w wątrobie głównie przez CYP3A4, a silne induktory tego enzymu zmniejszają ekspozycję na nią i na jej aktywne metabolity CGP52421 i CGP62221.[1] Pod wpływem silnego induktora CYP3A4, ryfampicyny, Cmax midostauryny zmniejszyło się przeciętnie o 73%, a AUCinf przeciętnie o 96%.[1]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], midostauryna – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], midostauryna – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Midostauryna – induktor CYP3A4[4], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Midostauryna: słaby inhibitor BCRP[4], inhibitor CYP1A2[4], inhibitor CYP2E1[4], induktor CYP1A2[4], słaby induktor CYP2B6[4], induktor CYP3A4[4], wrażliwy substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • skuteczność leczenia midostauryną (odpowiedź hematologiczna) w razie niezamierzonego połączenia
  • morfologia krwi
  • aktualna lista leków pacjenta pod kątem innych induktorów i inhibitorów CYP3A4

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu przed włączeniem midostaurynykolejność włączenia · enkorafenibinne zalecenieDziałanie indukujące CYP3A4 wygasa stopniowo po odstawieniu induktora, dlatego termin włączenia midostauryny po enkorafenibie ustala lekarz prowadzący.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Rydapt 25 mg, kapsułki miękkie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/rydapt-100392385/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Rydapt. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/rydapt-100392385/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneEnkorafenib+ GrazoprewirGrazoprewiru nie łączy się z enkorafenibem, ponieważ enkorafenib należy zarówno do induktorów CYP3A, jak i do inhibitorów OATP1B, a obie te grupy są przeciwwskazane z grazoprewirem.Nie zaczynaj przyjmować tych leków razem i jak najszybciej porozmawiaj z lekarzem prowadzącym leczenie wątroby oraz z onkologiem.nieznanyteoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj przyjmować tych leków razem i jak najszybciej porozmawiaj z lekarzem prowadzącym leczenie wątroby oraz z onkologiem.

Lek przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu C zawierający grazoprewir nie może być przyjmowany razem z enkorafenibem stosowanym w leczeniu nowotworu. Enkorafenib zmienia sposób, w jaki organizm przetwarza grazoprewir, przez co leczenie wątroby może nie zadziałać albo lek może działać nieprzewidywalnie. Lekarze muszą wspólnie wybrać inne rozwiązanie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zażółcenie skóry lub białek oczu
  • ciemny mocz
  • ból w prawym podżebrzu
  • nasilone zmęczenie lub brak apetytu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Grazoprewiru nie łączy się z enkorafenibem, ponieważ enkorafenib należy zarówno do induktorów CYP3A, jak i do inhibitorów OATP1B, a obie te grupy są przeciwwskazane z grazoprewirem[1]. Przeciwwskazanie dotyczy całego leku złożonego grazoprewiru z elbaswirem[1]. Wybór innego schematu leczenia HCV albo przesunięcie terapii przeciwwirusowej na czas po zakończeniu leczenia enkorafenibem należy ustalić wspólnie z hepatologiem i onkologiem, z osobną weryfikacją interakcji każdego rozważanego leku z enkorafenibem. Po odstawieniu enkorafenibu efekt indukcji wygasa stopniowo, dlatego terapii grazoprewirem nie należy rozpoczynać bezpośrednio po jego odstawieniu bez konsultacji.

Skutek kliniczny

Zmniejszenie stężenia grazoprewiru może osłabić skuteczność leczenia przeciwwirusowego HCV i sprzyjać niepowodzeniu terapii[1]. Zwiększenie stężenia grazoprewiru w wyniku hamowania OATP1B jest z kolei powodem przeciwwskazania jego łączenia z inhibitorami tego transportera[1].

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4[2], a grazoprewir jest substratem CYP3A i P-gp, więc indukcja może zmniejszyć jego stężenie w osoczu[1]. Jednocześnie enkorafenib hamuje in vivo OATP1B1, OATP1B3 i/lub BCRP[2], a grazoprewir jest substratem OATP1B i hamowanie tego transportera może istotnie zwiększyć jego stężenie w osoczu[1]. Oba mechanizmy działają w przeciwnych kierunkach, dlatego wypadkowa zmiana ekspozycji na grazoprewir jest nieprzewidywalna. Grazoprewir jest jedynie słabym inhibitorem CYP3A i nie powoduje znaczącego klinicznie zwiększenia ekspozycji na substraty CYP3A[1], więc istotny wpływ na enkorafenib jest mało prawdopodobny.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • pełny przegląd leków przed rozpoczęciem terapii HCV
  • aktywność ALT i AST
  • odpowiedź wirusologiczna (HCV RNA), jeśli doszło do równoczesnego stosowania

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zepatier 50 mg + 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zepatier-100376883/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcja277

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ RybocyklibNależy unikać łączenia rybocyklibu z enkorafenibem, ponieważ silnych induktorów CYP3A4 nie stosuje się z rybocyklibem.Nie zaczynaj ani nie przerywaj żadnego z tych leków samodzielnie i upewnij się, że onkolog wie, że przyjmujesz oba.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zaczynaj ani nie przerywaj żadnego z tych leków samodzielnie i upewnij się, że onkolog wie, że przyjmujesz oba.

Te dwa leki przeciwnowotworowe wpływają nawzajem na swoje stężenie we krwi. Enkorafenib może osłabić działanie rybocyklibu, a rybocyklib może nasilić działania niepożądane enkorafenibu. Oba leki mogą też wpływać na rytm serca. Zwykle się ich nie łączy, a jeśli lekarz zdecyduje inaczej, potrzebne są regularne badania serca i krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • nasilone nudności, wymioty lub biegunka
  • nowe zmiany skórne lub bóle stawów
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Należy unikać łączenia rybocyklibu z enkorafenibem, ponieważ silnych induktorów CYP3A4 nie stosuje się z rybocyklibem.[1] Jeśli połączenie jest konieczne w ramach decyzji onkologa, trzeba ocenić skuteczność rybocyklibu oraz ściśle kontrolować pacjenta pod kątem toksyczności enkorafenibu.[2] Przed leczeniem i w jego trakcie należy wykonywać EKG z oceną QTc i wyrównywać stężenia potasu i magnezu.

Skutek kliniczny

Głównym ryzykiem jest utrata skuteczności rybocyklibu z powodu indukcji jego metabolizmu przez enkorafenib.[1] Równolegle możliwe jest nasilenie toksyczności enkorafenibu wskutek hamowania CYP3A4 przez rybocyklib.[2] Addycyjne wydłużenie QT zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza przy zaburzeniach elektrolitowych.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4, a rybocyklib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, dlatego enkorafenib może znacznie obniżyć ekspozycję na rybocyklib.[2] Silny induktor CYP3A4 zmniejszał AUC rybocyklibu o 89%, a Cmax o 81%.[1] Jednocześnie rybocyklib jest inhibitorem CYP3A4 o sile od umiarkowanej do dużej i może zwiększać stężenie enkorafenibu, który także jest metabolizowany głównie przez CYP3A4.[1] Inhibitory CYP3A4 zwiększały AUC enkorafenibu dwu- do trzykrotnie.[2] Oba leki wydłużają odstęp QT, więc dochodzi do sumowania działania na repolaryzację serca.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], rybocyklib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], rybocyklib – substrat P-gp[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], rybocyklib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Rybocyklib – umiarkowany inhibitor CYP3A4[4], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Rybocyklib – inhibitor P-gp[4], enkorafenib – substrat P-gp[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Rybocyklib: inhibitor BCRP[4], słaby inhibitor CYP1A2[4], inhibitor CYP2E1[4], umiarkowany inhibitor CYP3A4[4], inhibitor MATE1[4], inhibitor OATP1B1[4], inhibitor OATP1B3[4], inhibitor OCT2[4], inhibitor P-gp[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem i w trakcie leczenia
  • stężenie potasu, magnezu i wapnia
  • odpowiedź nowotworu na rybocyklib
  • działania niepożądane enkorafenibu (skóra, stawy, nudności, wymioty, zmęczenie)
  • próby wątrobowe

Kiedy ocena się zmienia

dawka ≤ 400 mg/dobęrybocyklibryzyko rośniePrzy niższych dawkach rybocyklibu (400 mg lub 200 mg na dobę) ryzyko spadku ekspozycji poniżej poziomu skutecznego pod wpływem induktorów CYP3A4 jest szczególnie duże.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Kisqali 200 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/kisqali-100390647/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Kisqali. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/kisqali-100390647/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ TakrolimusJeśli połączenia nie można uniknąć, dawkę takrolimusu dostosowuje się na podstawie jego stężenia we krwi.Nie zmieniaj sam dawek żadnego z leków i powiedz lekarzowi prowadzącemu przeszczep o leczeniu enkorafenibem, bo potrzebne będą częstsze badania krwi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zmieniaj sam dawek żadnego z leków i powiedz lekarzowi prowadzącemu przeszczep o leczeniu enkorafenibem, bo potrzebne będą częstsze badania krwi.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib przyspiesza rozkładanie takrolimusu w organizmie. Przez to takrolimus może działać słabiej, co grozi odrzuceniem przeszczepu. Gdy enkorafenib zostanie odstawiony, stężenie takrolimusu może z kolei za bardzo wzrosnąć. Oba leki mogą też wpływać na rytm serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, ból lub obrzęk w okolicy przeszczepu
  • mniejsza ilość oddawanego moczu, obrzęki
  • drżenie rąk, bóle głowy, zaburzenia widzenia lub splątanie
  • kołatanie serca, zawroty głowy lub omdlenie
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Jeśli połączenia nie można uniknąć, dawkę takrolimusu dostosowuje się na podstawie jego stężenia we krwi[1]. Stężenie takrolimusu należy ściśle kontrolować pod nadzorem transplantologa, a także czynność przeszczepu, czynność nerek, EKG pod kątem wydłużenia QT i objawy neurotoksyczności[2]. Kontrolę stężeń kontynuuje się przez kolejne tygodnie po włączeniu enkorafenibu oraz po jego odstawieniu, kiedy dawkę takrolimusu zwykle trzeba zmniejszyć[2]. Decyzję o skojarzeniu podejmuje onkolog wspólnie z transplantologiem.

Skutek kliniczny

Spadek stężenia takrolimusu poniżej zakresu terapeutycznego grozi odrzuceniem przeszczepu albo zaostrzeniem choroby autoimmunologicznej. Po odstawieniu enkorafenibu stężenie takrolimusu może wzrosnąć i spowodować działania toksyczne, w tym nefrotoksyczność i neurotoksyczność[2].

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4[1]. Takrolimus jest metabolizowany przez CYP3A4 w wątrobie i w ścianie jelita, a leki pobudzające ten izoenzym zmniejszają jego stężenie we krwi[2]. Odstawienie induktora przywraca tempo metabolizmu i może zwiększyć stężenie takrolimusu[2]. Dodatkowo takrolimus może wydłużać odstęp QT[2], a enkorafenib również wiąże się z ryzykiem wydłużenia QT, więc działanie to może się sumować.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], takrolimus – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], takrolimus – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Takrolimus – inhibitor CYP3A4[5], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Takrolimus: inhibitor CYP3A4[5], wrażliwy substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • stężenie minimalne takrolimusu we krwi
  • czynność przeszczepu
  • kreatynina i eGFR
  • EKG – odstęp QT
  • elektrolity (potas, magnez)
  • objawy neurotoksyczności

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowo na skórę (maść)droga podania · takrolimusryzyko malejeInterakcja dotyczy takrolimusu dostępnego ogólnoustrojowo. Przy stosowaniu miejscowym na skórę ekspozycja układowa jest niewielka, a zmiana metabolizmu nie ma znaczenia klinicznego.
Odstawienie enkorafenibu u pacjenta na takrolimusiekolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu induktora tempo metabolizmu takrolimusu wraca do wyjściowego, co może zwiększyć jego stężenie we krwi. Należy ponownie często oznaczać stężenie takrolimusu i zmniejszać dawkę zgodnie z wynikami.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dailiport 0,5 mg, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dailiport-100409795/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dailiport. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/dailiport-100409795/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ CyklosporynaJeśli jednoczesnego stosowania nie można uniknąć, dawkę cyklosporyny jako substratu CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym należy dostosować do jej stężenia.Nie zmieniaj samodzielnie dawek żadnego z tych leków i zgłaszaj się na zlecone badania krwi, także po zakończeniu leczenia enkorafenibem.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zmieniaj samodzielnie dawek żadnego z tych leków i zgłaszaj się na zlecone badania krwi, także po zakończeniu leczenia enkorafenibem.

Enkorafenib może sprawić, że organizm szybciej usuwa cyklosporynę, przez co lek chroniący przed odrzuceniem przeszczepu lub kontrolujący chorobę może działać słabiej. Po odstawieniu enkorafenibu poziom cyklosporyny może z kolei wzrosnąć i zaszkodzić nerkom. Cyklosporyna może też nasilać działania niepożądane enkorafenibu. Dlatego lekarz będzie częściej sprawdzał poziom cyklosporyny we krwi i w razie potrzeby zmieni jej dawkę.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, ból lub tkliwość w okolicy przeszczepionego narządu
  • zmniejszenie ilości oddawanego moczu lub obrzęki
  • nawrót objawów choroby, na którą przyjmujesz cyklosporynę
  • nasilone nudności, wymioty, wysypka lub bóle stawów
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Jeśli jednoczesnego stosowania nie można uniknąć, dawkę cyklosporyny jako substratu CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym należy dostosować do jej stężenia[1]. U pacjentów po przeszczepie należy często oznaczać stężenie cyklosporyny i korygować dawkę, zwłaszcza przy włączaniu i odstawianiu enkorafenibu[2]. U pacjentów leczonych z innych wskazań bardziej przydatna może być częsta ocena czynności nerek i obserwacja działań niepożądanych niż samo oznaczanie stężenia[2]. Pacjenta należy uważnie obserwować pod kątem działań niepożądanych enkorafenibu[1].

Skutek kliniczny

Główne ryzyko to spadek stężenia cyklosporyny poniżej zakresu terapeutycznego i utrata immunosupresji, a u biorców przeszczepu – ryzyko odrzucenia narządu. Po odstawieniu enkorafenibu indukcja stopniowo wygasa i stężenie cyklosporyny może wzrosnąć do wartości toksycznych, zwłaszcza dla nerek. Zwiększona ekspozycja na enkorafenib może nasilać jego działania toksyczne[1].

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4, a jednoczesne stosowanie z substratami CYP3A4 może prowadzić do utraty ich skuteczności[1]. Cyklosporyna jest metabolizowana głównie przez CYP3A4, a induktory tego enzymu zmniejszają jej stężenie we krwi[2]. Jednocześnie cyklosporyna hamuje CYP3A4 i P-gp, a enkorafenib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, więc ekspozycja na enkorafenib może się zwiększyć[2][1]. Enkorafenib in vitro hamuje także P-gp, co może częściowo zwiększać stężenie cyklosporyny[1]. Wypadkowego kierunku zmian stężenia cyklosporyny nie da się przewidzieć bez oznaczeń, ale efekt indukcji CYP3A4 jest najbardziej prawdopodobny.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], cyklosporyna – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], cyklosporyna – substrat P-gp[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], cyklosporyna – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Cyklosporyna – słaby inhibitor CYP3A4[5], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Cyklosporyna – silny inhibitor P-gp[5], enkorafenib – substrat P-gp[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Cyklosporyna: inhibitor BCRP[5], słaby inhibitor CYP3A4[5], inhibitor OATP1B1[5], inhibitor OATP1B3[5], silny inhibitor P-gp[5], wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • minimalne stężenie cyklosporyny we krwi pełnej – przy włączeniu, w trakcie i po odstawieniu enkorafenibu
  • kreatynina w surowicy i czynność nerek
  • objawy odrzucenia przeszczepu lub zaostrzenia choroby podstawowej
  • działania niepożądane enkorafenibu

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu w trakcie leczenia cyklosporynąkolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 stopniowo wygasa, więc stężenie cyklosporyny może wzrosnąć. Dawkę cyklosporyny należy zmniejszać według oznaczeń stężenia i kontrolować czynność nerek.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sandimmun Neoral 50 mg, kapsułki miękkie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sandimmun-neoral-100059898/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sandimmun Neoral. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sandimmun-neoral-100059898/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ SyrolimusŁączenia syrolimusa z enkorafenibem należy unikać.Powiedz lekarzowi prowadzącemu przeszczep o leczeniu enkorafenibem i wykonuj zlecone badania stężenia syrolimusa we krwi, zwłaszcza po rozpoczęciu i zakończeniu tego leczenia.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi prowadzącemu przeszczep o leczeniu enkorafenibem i wykonuj zlecone badania stężenia syrolimusa we krwi, zwłaszcza po rozpoczęciu i zakończeniu tego leczenia.

Enkorafenib przyspiesza rozkład syrolimusa w organizmie, przez co jego ilość we krwi może spaść poniżej skutecznej. To zwiększa ryzyko odrzucenia przeszczepu lub nawrotu choroby, przy której przyjmujesz syrolimus. Gdy przestaniesz brać enkorafenib, stężenie syrolimusa może z kolei wzrosnąć i wywołać działania niepożądane. Lekarz może zmienić dawkę syrolimusa na podstawie badań krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub ból w okolicy przeszczepionego narządu
  • zmniejszenie ilości oddawanego moczu lub obrzęki
  • nagłe pogorszenie samopoczucia
  • owrzodzenia jamy ustnej, częste infekcje lub nasilone zmęczenie po odstawieniu enkorafenibu
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Łączenia syrolimusa z enkorafenibem należy unikać.[1] Jeśli nie da się go uniknąć, dawkę syrolimusa dostosowuje się do jego stężeń we krwi, które oznacza się częściej po włączeniu i po odstawieniu enkorafenibu.[2]

Skutek kliniczny

Stężenie syrolimusa we krwi może istotnie spaść, co grozi utratą skuteczności immunosupresji, w tym odrzuceniem przeszczepu. Po odstawieniu enkorafenibu indukcja stopniowo wygasa i stężenie syrolimusa może wzrosnąć do wartości toksycznych, jeśli wcześniej zwiększono jego dawkę.

Mechanizm

Enkorafenib silnie indukuje CYP3A4.[2] Syrolimus jest intensywnie metabolizowany przez CYP3A4 w ścianie jelita i w wątrobie, a induktory tego enzymu przyspieszają jego metabolizm i obniżają jego stężenie we krwi.[1] Enkorafenib in vitro hamuje także P-gp, której substratem jest syrolimus, ale przewaga indukcji CYP3A4 czyni spadek stężenia syrolimusa najbardziej prawdopodobnym skutkiem.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], syrolimus – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], syrolimus – substrat P-gp[5]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], syrolimus – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Syrolimus: wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[5]

Monitorować

  • stężenie minimalne syrolimusa we krwi pełnej po włączeniu i po odstawieniu enkorafenibu
  • objawy odrzucenia przeszczepu i czynność przeszczepionego narządu
  • objawy toksyczności syrolimusa po odstawieniu enkorafenibu

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu u pacjenta na syrolimusiekolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 stopniowo wygasa i stężenie syrolimusa rośnie. Jeśli wcześniej zwiększono dawkę syrolimusa, należy ją zmniejszyć zgodnie z oznaczeniami stężenia we krwi.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Rapamune 1 mg/ml, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/rapamune-100103636/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Rapamune. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/rapamune-100103636/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ ApomorfinaPołączenia najlepiej unikać, a jeśli oba leki są niezbędne, przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia należy kontrolować EKG z oceną QTc oraz stężenie potasu i magnezu.Powiedz obu lekarzom, że przyjmujesz te leki razem, wykonuj zlecone badania EKG i nie przyjmuj bez konsultacji innych leków, zwłaszcza przeciwwymiotnych.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz obu lekarzom, że przyjmujesz te leki razem, wykonuj zlecone badania EKG i nie przyjmuj bez konsultacji innych leków, zwłaszcza przeciwwymiotnych.

Oba leki mogą wpływać na rytm serca, a przyjmowane razem mogą to działanie nasilać. Rzadko może to prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca. Lekarz może zlecić badanie EKG i oznaczenie potasu oraz magnezu we krwi, żeby leczenie było bezpieczne.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub uczucie nierównego bicia serca
  • nagłe zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenia najlepiej unikać, a jeśli oba leki są niezbędne, przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia należy kontrolować EKG z oceną QTc oraz stężenie potasu i magnezu. Apomorfiny należy unikać z lekami wydłużającymi odstęp QT.[1] Zaburzenia elektrolitowe należy wyrównać przed włączeniem drugiego leku, a u pacjenta należy ograniczyć inne leki wydłużające QT. W początkowym okresie podawania apomorfiny należy obserwować pacjenta pod kątem nietypowych działań niepożądanych.[1]

Skutek kliniczny

Możliwe addytywne wydłużenie odstępu QTc ze zwiększonym ryzykiem komorowych zaburzeń rytmu, w tym częstoskurczu typu torsade de pointes. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, chorobie serca i jednoczesnym stosowaniu innych leków wydłużających QT.

Mechanizm

Oba leki mogą wydłużać odstęp QT, więc ich działanie na repolaryzację komór może się sumować. Apomorfiny należy unikać z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT.[1] Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i inhibitorem UGT1A1.[2] Apomorfina jest metabolizowana głównie przez sprzęganie, a nie przez CYP3A4, dlatego istotny wpływ farmakokinetyczny jest mało prawdopodobny i pozostaje teoretyczny.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed rozpoczęciem i okresowo w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • ciśnienie tętnicze
  • objawy kołatania serca, zawrotów głowy i omdleń

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dacepton 10 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dacepton-100329932/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ FelodypinaNależy unikać łączenia felodypiny z silnymi induktorami CYP3A4, do których należy enkorafenib.Mierz ciśnienie codziennie, zapisuj wyniki i pokaż je lekarzowi, a dawki leku na ciśnienie nie zmieniaj samodzielnie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Mierz ciśnienie codziennie, zapisuj wyniki i pokaż je lekarzowi, a dawki leku na ciśnienie nie zmieniaj samodzielnie.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib przyspiesza rozkład felodypiny w organizmie. Przez to felodypina może słabiej obniżać ciśnienie albo przestać działać. Efekt pojawia się stopniowo, a po odstawieniu enkorafenibu ustępuje, więc ciśnienie może wtedy nadmiernie spaść.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wyższe niż zwykle wyniki pomiarów ciśnienia
  • ból głowy, szczególnie w okolicy potylicy
  • zawroty głowy lub osłabienie po zakończeniu leczenia enkorafenibem
  • obrzęki kostek po zakończeniu leczenia enkorafenibem
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Należy unikać łączenia felodypiny z silnymi induktorami CYP3A4, do których należy enkorafenib[1]. Jeśli połączenie jest konieczne, a leczenie felodypiną traci skuteczność, należy rozważyć zwiększenie jej dawki[1]. Rozsądniej jest jednak od początku terapii enkorafenibem kontrolować ciśnienie przy pomocy leku przeciwnadciśnieniowego niemetabolizowanego przez CYP3A4. Po odstawieniu enkorafenibu dawkę felodypiny trzeba ponownie ocenić.

Skutek kliniczny

Można się spodziewać znacznego zmniejszenia stężenia felodypiny i osłabienia lub utraty kontroli ciśnienia tętniczego. Po odstawieniu enkorafenibu indukcja stopniowo ustępuje i stężenie felodypiny rośnie, co przy wcześniej zwiększonej dawce grozi niedociśnieniem, zawrotami głowy i obrzękami.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i przyspiesza metabolizm leków będących substratami tego enzymu, co może prowadzić do utraty ich skuteczności[2]. Felodypina jest metabolizowana w wątrobie przez CYP3A4, a silne induktory tego enzymu zmniejszały Cmax i AUC felodypiny odpowiednio o 82% i 96%[1]. Felodypina nie wpływa istotnie na metabolizm enkorafenibu.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], felodypina – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], felodypina – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Felodypina: wrażliwy substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze (regularne pomiary domowe) w pierwszych tygodniach po włączeniu i po odstawieniu enkorafenibu
  • objawy niedociśnienia i obrzęki obwodowe po odstawieniu enkorafenibu, jeśli dawkę felodypiny zwiększano

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu u pacjenta, któremu zwiększono dawkę felodypinykolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 wygasa stopniowo i stężenie felodypiny rośnie. Jeśli dawkę felodypiny zwiększano, należy ją zmniejszyć i monitorować ciśnienie, by uniknąć niedociśnienia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Plendil 5 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/plendil-100053594/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ PropafenonPołączenia najlepiej unikać, a jeśli jest konieczne, należy ściśle monitorować skuteczność przeciwarytmiczną propafenonu i EKG.Powiedz kardiologowi i onkologowi, że przyjmujesz oba leki, nie zmieniaj sam dawek i zgłoś się na kontrolne EKG.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz kardiologowi i onkologowi, że przyjmujesz oba leki, nie zmieniaj sam dawek i zgłoś się na kontrolne EKG.

Lek onkologiczny enkorafenib może osłabiać działanie propafenonu, czyli leku na zaburzenia rytmu serca. Przez to arytmia może wrócić, nawet jeśli wcześniej była dobrze kontrolowana. Gdy przestaniesz przyjmować enkorafenib, propafenon może z kolei zacząć działać za mocno. Oba leki mogą też wpływać na pracę serca, dlatego lekarz powinien kontrolować twoje EKG.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy albo zasłabnięcie
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
  • bardzo wolne tętno, szczególnie po odstawieniu enkorafenibu
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenia najlepiej unikać, a jeśli jest konieczne, należy ściśle monitorować skuteczność przeciwarytmiczną propafenonu i EKG. Leków o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanych przez CYP3A4 nie łączy się z enkorafenibem bez potrzeby, a gdy połączenia nie można uniknąć, dawkę substratu dostosowuje się do odpowiedzi.[1] Podczas długotrwałego skojarzenia z induktorem CYP3A4 należy kontrolować odpowiedź na propafenon i w razie potrzeby zmodyfikować dawkę.[2] Przed włączeniem i w trakcie leczenia warto skontrolować EKG (QRS, QTc) oraz stężenie potasu i magnezu. Po odstawieniu enkorafenibu należy ponownie ocenić dawkę propafenonu, bo jego stężenie może wzrosnąć. Decyzję o terapii przeciwarytmicznej warto uzgodnić między kardiologiem a onkologiem.

Skutek kliniczny

Możliwa utrata kontroli rytmu serca i nawrót arytmii, na przykład migotania przedsionków, wskutek zmniejszenia stężenia propafenonu.[2] Po odstawieniu enkorafenibu indukcja stopniowo wygasa, a stężenie propafenonu może wzrosnąć, co grozi działaniami niepożądanymi, takimi jak bradykardia, zaburzenia przewodzenia czy proarytmia. Teoretycznie możliwe jest też nasilenie ryzyka arytmii komorowych przez sumowanie wpływu na elektrofizjologię serca.

Mechanizm

Enkorafenib może zmniejszać stężenie propafenonu i osłabiać jego działanie przeciwarytmiczne, ponieważ jest silnym induktorem CYP3A4.[1] Propafenon jest metabolizowany między innymi przez CYP3A4, a leki indukujące ten izoenzym zmniejszają jego stężenie w osoczu.[2] Spadek ekspozycji może być większy u osób wolno metabolizujących przez CYP2D6, u których udział CYP3A4 w eliminacji propafenonu rośnie. Dodatkowo oba leki mogą wpływać na repolaryzację i przewodzenie w sercu – propafenon działa proarytmicznie, a enkorafenib może wydłużać odstęp QTc, co teoretycznie sumuje ryzyko zaburzeń rytmu.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], propafenon – substrat CYP1A2[4]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], propafenon – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – induktor CYP1A2[3], propafenon – substrat CYP1A2[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], propafenon – substrat CYP3A4[4]
  • Propafenon – inhibitor CYP2D6[4], enkorafenib – drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3]
  • Propafenon – inhibitor P-gp[5], enkorafenib – substrat P-gp[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Propafenon: inhibitor CYP2D6[4], inhibitor P-gp[5], substrat CYP1A2[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP2D6[5], substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • EKG z oceną QRS, PR i QTc przed włączeniem i okresowo w trakcie leczenia
  • objawy nawrotu arytmii (kołatanie serca, nierówne tętno)
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • tętno i ciśnienie tętnicze, szczególnie po odstawieniu enkorafenibu

Bezpieczniejsze alternatywy

flekainid

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu u pacjenta stabilnie leczonego propafenonemkolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 stopniowo wygasa, a stężenie propafenonu może wzrosnąć. Jeśli dawkę propafenonu wcześniej zwiększano, należy ją ponownie ocenić i kontrolować EKG oraz tętno.
Leczenie długotrwałeczas leczenia · enkorafenibryzyko rośnieIndukcja narasta stopniowo, dlatego ryzyko utraty skuteczności propafenonu rośnie przy dłuższym skojarzeniu i wymaga okresowej oceny odpowiedzi na leczenie.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tonicard 150 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tonicard-100363320/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tonicard. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tonicard-100363320/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ RanolazynaNie należy rozpoczynać leczenia ranolazyną u pacjenta przyjmującego enkorafenib, bo przy silnych induktorach CYP3A4 jej działanie może być niewystarczające.Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie serca i onkologowi, że przyjmujesz oba leki, i nie zmieniaj samodzielnie dawek.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie serca i onkologowi, że przyjmujesz oba leki, i nie zmieniaj samodzielnie dawek.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib przyspiesza usuwanie ranolazyny z organizmu. Przez to ranolazyna może działać słabiej i bóle w klatce piersiowej mogą wracać częściej. Oba leki mogą też w niewielkim stopniu wpływać na rytm serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • częstsze lub silniejsze bóle w klatce piersiowej
  • częstsze sięganie po nitroglicerynę
  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • omdlenie lub nagłe silne zawroty głowy
  • nudności i zawroty głowy po zakończeniu leczenia enkorafenibem
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie należy rozpoczynać leczenia ranolazyną u pacjenta przyjmującego enkorafenib, bo przy silnych induktorach CYP3A4 jej działanie może być niewystarczające.[1] U pacjenta leczonego już ranolazyną, u którego włącza się enkorafenib, warto razem z lekarzem prowadzącym ocenić, czy potrzebne jest inne leczenie przeciwdławicowe, i kontrolować częstość napadów dławicy.[2] Przy odstawianiu enkorafenibu należy ponownie ocenić dawkę ranolazyny i tolerancję leczenia. Ze względu na możliwe sumowanie wpływu na odstęp QT zaleca się kontrolę EKG i elektrolitów, zwłaszcza potasu i magnezu.

Skutek kliniczny

Głównym skutkiem jest znaczne zmniejszenie stężenia ranolazyny i osłabienie lub utrata działania przeciwdławicowego, czyli nawrót lub nasilenie napadów dławicy piersiowej. Po odstawieniu enkorafenibu indukcja stopniowo wygasa i stężenie ranolazyny rośnie, co przy wcześniej zwiększonej dawce może nasilić działania niepożądane zależne od dawki, takie jak nudności i zawroty głowy.[1] Dodatkowo możliwe jest addycyjne wydłużenie odstępu QT.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i przyspiesza metabolizm leków będących substratami tego enzymu, co może prowadzić do utraty ich skuteczności.[2] Ranolazyna jest substratem CYP3A4, a silny induktor tego enzymu (ryfampicyna) zmniejsza jej stężenie w stanie stacjonarnym o około 95%.[1] Kierunek przeciwny ma mniejsze znaczenie – enkorafenib in vitro może hamować glikoproteinę P, której substratem jest ranolazyna, a ranolazyna jest słabym inhibitorem CYP3A4, przez który metabolizowany jest enkorafenib.[2][1] Oba leki mogą też wydłużać odstęp QT, więc ich działanie na repolaryzację serca może się sumować.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], ranolazyna – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], ranolazyna – substrat P-gp[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], ranolazyna – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Ranolazyna – słaby inhibitor CYP2D6[4], enkorafenib – drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3]
  • Ranolazyna – słaby inhibitor CYP3A4[5], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Ranolazyna – umiarkowany inhibitor P-gp[5], enkorafenib – substrat P-gp[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Ranolazyna: słaby inhibitor CYP2D6[4], słaby inhibitor CYP3A4[5], inhibitor MATE1[5], inhibitor MATE2-K[5], słaby inhibitor OCT2[5], umiarkowany inhibitor P-gp[5], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[4], wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • częstość i nasilenie napadów dławicy piersiowej
  • zużycie nitrogliceryny doraźnie
  • EKG z oceną odstępu QTc
  • stężenie potasu i magnezu
  • nudności i zawroty głowy po odstawieniu enkorafenibu

Bezpieczniejsze alternatywy

trimetazydyna

Kiedy ocena się zmienia

Ranolazyna włączana u pacjenta przyjmującego enkorafenibkolejność włączenia · ranolazynainne zalecenieNie należy rozpoczynać leczenia ranolazyną w trakcie stosowania silnego induktora CYP3A4, bo jej stężenie może być zbyt małe, aby działała. Lepiej wybrać lek przeciwdławicowy niezależny od CYP3A4.
Odstawienie enkorafenibu u pacjenta przyjmującego ranolazynękolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 stopniowo wygasa i stężenie ranolazyny rośnie, dlatego trzeba ponownie ocenić jej dawkę, zwłaszcza jeśli wcześniej była zwiększana.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ranozek 375 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ranozek-100446030/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ranozek. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/ranozek-100446030/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ TolwaptanNależy unikać łączenia tolwaptanu z silnymi induktorami CYP3A, do których należy enkorafenib.Nie łącz tych leków ani nie odstawiaj żadnego z nich na własną rękę – powiedz o obu lekarzowi prowadzącemu i zapytaj, jak często badać poziom sodu we krwi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie łącz tych leków ani nie odstawiaj żadnego z nich na własną rękę – powiedz o obu lekarzowi prowadzącemu i zapytaj, jak często badać poziom sodu we krwi.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib przyspiesza usuwanie tolwaptanu z organizmu. Przez to tolwaptan może działać znacznie słabiej. Gdy przestaniesz brać enkorafenib, tolwaptan może zacząć działać mocniej niż wcześniej i powodować odwodnienie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silne pragnienie, suchość w ustach, bardzo częste oddawanie dużych ilości moczu
  • zawroty głowy, osłabienie, spadek masy ciała
  • dezorientacja, senność, bóle głowy lub nudności
  • zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz, ból pod prawym łukiem żebrowym
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Należy unikać łączenia tolwaptanu z silnymi induktorami CYP3A, do których należy enkorafenib.[1] Jeśli leczenie przeciwnowotworowe enkorafenibem jest konieczne, decyzję o dalszym stosowaniu tolwaptanu podejmuje się wspólnie z onkologiem i nefrologiem, licząc się z jego osłabionym działaniem i kontrolując natremię oraz bilans płynów. Przy odstawianiu enkorafenibu u pacjenta nadal leczonego tolwaptanem trzeba ściśle obserwować stężenie sodu i nawodnienie, bo działanie tolwaptanu będzie narastać.

Skutek kliniczny

Spodziewany jest istotny spadek narażenia na tolwaptan i utrata jego skuteczności – w hiponatremii brak wyrównania stężenia sodu, w ADPKD słabsze hamowanie progresji choroby nerek.[1] Po odstawieniu enkorafenibu indukcja stopniowo wygasa, a stężenie tolwaptanu rośnie, co przy niezmienionej dawce zwiększa ryzyko nadmiernej akwarezy, odwodnienia i zbyt szybkiego wzrostu natremii.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4, a tolwaptan jest metabolizowany przez CYP3A, dlatego enkorafenib przyspiesza jego rozkład i obniża jego stężenie we krwi.[2] Silny induktor CYP3A (ryfampicyna) zmniejsza Cmax i AUC tolwaptanu o około 85%, a podobnego, choć nieocenianego bezpośrednio, kierunku zmian należy się spodziewać przy enkorafenibie.[1] Enkorafenib in vitro hamuje także glikoproteinę P, której substratem jest tolwaptan, ale znaczenie kliniczne tego efektu jest niepewne i nie równoważy indukcji.[2]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], tolwaptan – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], tolwaptan – substrat P-gp[5]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], tolwaptan – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Tolwaptan – inhibitor CYP3A4[5], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Tolwaptan – inhibitor P-gp[5], enkorafenib – substrat P-gp[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Tolwaptan: słaby inhibitor BCRP[5], inhibitor CYP3A4[5], inhibitor OAT3[5], inhibitor OATP1B1[5], inhibitor P-gp[5], wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[5]

Monitorować

  • stężenie sodu w surowicy
  • bilans płynów, masa ciała i objawy odwodnienia
  • diureza i pragnienie
  • kreatynina i eGFR
  • aktywność aminotransferaz i bilirubina

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu w trakcie leczenia tolwaptanemkolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A wygasa stopniowo, a narażenie na tolwaptan rośnie, dlatego trzeba częściej kontrolować natremię i nawodnienie oraz rozważyć korektę dawki tolwaptanu.
Leczenie hiponatremiidawka · tolwaptanryzyko rośnieW leczeniu hiponatremii osłabienie działania tolwaptanu może skutkować brakiem wyrównania sodu, a późniejsze wygaszenie indukcji – zbyt szybką jego korektą, dlatego natremię kontroluje się szczególnie ściśle.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Jinarc 15 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/jinarc-100347380/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Jinarc. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/jinarc-100347380/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ TikagrelorUnikaj łączenia tikagreloru z enkorafenibem, ponieważ jednoczesne stosowanie tikagreloru z silnymi induktorami CYP3A nie jest zalecane.Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę i jak najszybciej powiedz kardiologowi i onkologowi, że przyjmujesz oba leki.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę i jak najszybciej powiedz kardiologowi i onkologowi, że przyjmujesz oba leki.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib przyspiesza rozkładanie tikagreloru w organizmie. Przez to tikagrelor może słabiej chronić cię przed zakrzepem, zawałem serca lub zatkaniem stentu. Gdy enkorafenib zostanie odstawiony, działanie tikagreloru znów się nasila.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • ból, ucisk lub pieczenie w klatce piersiowej
  • nagła duszność
  • nagłe osłabienie lub drętwienie połowy ciała, zaburzenia mowy
  • nietypowe krwawienia lub siniaki po odstawieniu enkorafenibu
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Unikaj łączenia tikagreloru z enkorafenibem, ponieważ jednoczesne stosowanie tikagreloru z silnymi induktorami CYP3A nie jest zalecane.[1] Decyzję o leczeniu przeciwpłytkowym u pacjenta rozpoczynającego enkorafenib powinien podjąć kardiolog wspólnie z onkologiem, rozważając inny inhibitor P2Y12, którego skuteczność nie zależy od indukcji CYP3A4. Jeśli połączenia nie można uniknąć, pacjenta należy ściśle obserwować pod kątem objawów niedokrwienia i zakrzepicy, a przy odstawianiu enkorafenibu ponownie ocenić schemat przeciwpłytkowy.

Skutek kliniczny

Najważniejszym skutkiem jest możliwe osłabienie działania przeciwpłytkowego tikagreloru i zwiększenie ryzyka zdarzeń zakrzepowych, w tym zakrzepicy w stencie i ponownego zawału, szczególnie we wczesnym okresie po ostrym zespole wieńcowym lub wszczepieniu stentu.[1] Po odstawieniu enkorafenibu indukcja stopniowo wygasa, a narażenie na tikagrelor wraca do wyjściowego, co może zwiększać ryzyko krwawień, jeśli wcześniej zmieniono leczenie przeciwpłytkowe.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4, a tikagrelor jest przede wszystkim substratem CYP3A4, więc enkorafenib przyspiesza jego metabolizm i zmniejsza narażenie na tikagrelor.[2][1] Silny induktor ryfampicyna zmniejszył Cmax i AUC tikagreloru odpowiednio o 73% i 86%, a AUC czynnego metabolitu o 46%, i podobnego działania oczekuje się po innych silnych induktorach CYP3A.[1] Dodatkowo enkorafenib in vitro hamuje P-gp, której substratem jest tikagrelor, a tikagrelor jest łagodnym inhibitorem CYP3A4, przez który metabolizowany jest enkorafenib – te kierunki mają prawdopodobnie mniejsze znaczenie niż indukcja.[2][1]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], tikagrelor – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], tikagrelor – substrat P-gp[5]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], tikagrelor – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Tikagrelor – słaby inhibitor CYP3A4[4], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Tikagrelor – słaby inhibitor P-gp[5], enkorafenib – substrat P-gp[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Tikagrelor: umiarkowany inhibitor BCRP[4], słaby inhibitor CYP3A4[4], słaby inhibitor P-gp[5], wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[5]

Monitorować

  • objawy niedokrwienia mięśnia sercowego i zakrzepicy w stencie (ból w klatce piersiowej, duszność)
  • objawy udaru i zakrzepicy tętniczej
  • objawy krwawienia po odstawieniu enkorafenibu
  • rozważenie oceny reaktywności płytek, jeśli jest dostępna

Bezpieczniejsze alternatywy

prasugrel

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu w trakcie leczenia tikagreloremkolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 stopniowo wygasa i narażenie na tikagrelor wzrasta – jeśli w czasie skojarzenia zmieniano leczenie przeciwpłytkowe, należy je ponownie ocenić pod kątem ryzyka krwawień.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Brilique 90 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/brilique-100236165/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Brilique. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/brilique-100236165/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Olej rycynowyOlej rycynowy przyjmuj z kilkugodzinnym odstępem od dawki enkorafenibu.Nie stosuj oleju rycynowego bez rozmowy z lekarzem lub farmaceutą, a jeśli już go przyjmujesz, zachowaj kilka godzin odstępu od leku przeciwnowotworowego.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie stosuj oleju rycynowego bez rozmowy z lekarzem lub farmaceutą, a jeśli już go przyjmujesz, zachowaj kilka godzin odstępu od leku przeciwnowotworowego.

Olej rycynowy mocno przyspiesza pracę jelit i może sprawić, że lek przeciwnowotworowy wchłonie się słabiej i będzie gorzej działał. Ten lek przeciwnowotworowy sam często wywołuje biegunkę, a olej rycynowy może ją nasilić. Może to prowadzić do odwodnienia i utraty soli mineralnych.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • częste wodniste stolce
  • silne pragnienie i suchość w ustach
  • zawroty głowy przy wstawaniu
  • skurcze mięśni lub osłabienie
  • rzadkie oddawanie moczu
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – wchłanianie, PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Olej rycynowy przyjmuj z kilkugodzinnym odstępem od dawki enkorafenibu[1]. U pacjenta leczonego enkorafenibem lepiej w ogóle unikać silnie działającego środka przeczyszczającego i wybrać łagodniejszy lek na zaparcie, a przy biegunce związanej z leczeniem olej rycynowy jest niewskazany. Przy nawracających zaparciach należy skonsultować leczenie z onkologiem.

Skutek kliniczny

Możliwe zmniejszenie ekspozycji na enkorafenib i osłabienie jego skuteczności przeciwnowotworowej przy przyjęciu obu leków w krótkim odstępie. Możliwe nasilenie biegunki, odwodnienie i zaburzenia elektrolitowe.

Mechanizm

Olej rycynowy silnie przyspiesza pasaż jelitowy, co może skrócić czas kontaktu doustnie przyjętego enkorafenibu z błoną śluzową jelita i zmniejszyć jego wchłanianie. Innych leków nie przyjmuje się razem z olejem rycynowym, tylko z zachowaniem kilkugodzinnego odstępu[1]. Dodatkowo biegunka jest częstym działaniem niepożądanym leczenia enkorafenibem, zwłaszcza w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi, a olej rycynowy może ją nasilić i pogłębić utratę wody oraz elektrolitów.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[2], umiarkowany inhibitor CYP1A2[2], inhibitor CYP2B6[2], inhibitor CYP2C9[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], umiarkowany inhibitor OATP1B1[2], umiarkowany inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP1A2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C9[2], silny induktor CYP3A4[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • liczba i konsystencja stolców
  • objawy odwodnienia
  • stężenie potasu i sodu w surowicy przy nasilonej biegunce

Bezpieczniejsze alternatywy

makrogollaktulozaglicerol (czopki)

Kiedy ocena się zmienia

Kilka godzinodstep · olej rycynowyryzyko malejeKilkugodzinny odstęp między olejem rycynowym a enkorafenibem ogranicza ryzyko zmniejszonego wchłaniania enkorafenibu, ale nie usuwa ryzyka sumowania biegunki.
Biegunka lub odwodnienie w trakcie leczenia enkorafenibemczas leczenia · pacjentinterakcja nie dotyczyU pacjenta z biegunką lub odwodnieniem olej rycynowy jest przeciwwskazany ze względu na ryzyko pogłębienia niedoboru wody i elektrolitów.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Olej rycynowy -, płyn doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/olej-rycynowy-100140927/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ NaloksegolNie zaleca się stosowania naloksegolu u pacjentów przyjmujących silne induktory CYP3A4, dlatego w trakcie leczenia enkorafenibem lepiej wybrać inny sposób leczenia zaparcia wywołanego opioidami.Nie zaczynaj ani nie łącz tych leków na własną rękę i zapytaj lekarza prowadzącego leczenie onkologiczne, jak bezpiecznie leczyć zaparcie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zaczynaj ani nie łącz tych leków na własną rękę i zapytaj lekarza prowadzącego leczenie onkologiczne, jak bezpiecznie leczyć zaparcie.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib przyspiesza usuwanie z organizmu naloksegolu – leku na zaparcia spowodowane lekami przeciwbólowymi z grupy opioidów. Przez to lek na zaparcia może działać słabo albo wcale. Takiego połączenia się nie zaleca, a przy niektórych nowotworach, zwłaszcza jelita, naloksegolu w ogóle się nie stosuje.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • brak poprawy lub powrót zaparcia
  • wzdęcie i uczucie pełności w brzuchu
  • silny lub nagły ból brzucha – zgłoś się pilnie do lekarza
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie zaleca się stosowania naloksegolu u pacjentów przyjmujących silne induktory CYP3A4, dlatego w trakcie leczenia enkorafenibem lepiej wybrać inny sposób leczenia zaparcia wywołanego opioidami[1]. Przed włączeniem naloksegolu u chorego onkologicznego trzeba też ocenić ryzyko perforacji przewodu pokarmowego – naloksegol jest przeciwwskazany u chorych z nowotworami przewodu pokarmowego lub otrzewnej[1]. Ponieważ enkorafenib stosuje się także w raku jelita grubego, u tych chorych naloksegol jest przeciwwskazany niezależnie od interakcji. Jeśli mimo to oba leki są stosowane razem, należy ocenić skuteczność naloksegolu i nie zakładać, że zwiększenie jego dawki przewidywalnie wyrówna efekt indukcji.

Skutek kliniczny

Należy spodziewać się znacznego spadku stężenia naloksegolu i osłabienia lub utraty jego działania przeczyszczającego, co skutkuje nawrotem zaparcia wywołanego opioidami. Połączenia tej pary nie badano bezpośrednio, a ocena opiera się na mechanizmie i badaniu z silnym induktorem CYP3A4.

Mechanizm

Naloksegol jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, a silne induktory tego enzymu bardzo mocno obniżają jego stężenie – ryfampicyna zmniejszyła AUC naloksegolu o 89%, a Cmax o 76%[1]. Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może prowadzić do utraty skuteczności leków będących substratami tego enzymu[2]. Działanie indukujące narasta stopniowo przez kilka dni i stopniowo ustępuje po odstawieniu induktora.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], naloksegol – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], naloksegol – drugorzędny szlak substrat P-gp[5]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], naloksegol – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Naloksegol: wrażliwy substrat CYP3A4[4], drugorzędny szlak substrat P-gp[5]

Monitorować

  • częstość i charakter wypróżnień (skuteczność naloksegolu)
  • objawy nawrotu zaparcia wywołanego opioidami
  • ból brzucha, wzdęcie, objawy niedrożności lub perforacji u chorych onkologicznych

Bezpieczniejsze alternatywy

metylonaltrekson

Kiedy ocena się zmienia

Włączenie naloksegolu u pacjenta już leczonego enkorafenibemkolejność włączenia · naloksegolinne zaleceniePrzy trwającej indukcji naloksegol może od początku być nieskuteczny, dlatego lepiej od razu wybrać inną metodę leczenia zaparcia wywołanego opioidami.
Odstawienie enkorafenibu u pacjenta przyjmującego naloksegolkolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja wygasa stopniowo i stężenie naloksegolu wraca do zwykłego poziomu, dlatego przez kilka dni należy obserwować tolerancję i działanie leku na zaparcie.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Moventig 12,5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/moventig-100332928/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Moventig. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/moventig-100332928/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ AbirateronUnikaj łączenia abirateronu z enkorafenibem, chyba że nie istnieje alternatywne leczenie.Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, ale powiedz obu onkologom, że przyjmujesz oba leki, i wykonuj zlecone badania PSA oraz EKG.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, ale powiedz obu onkologom, że przyjmujesz oba leki, i wykonuj zlecone badania PSA oraz EKG.

Lek stosowany na czerniaka lub raka jelita może przyspieszać rozkładanie leku na raka prostaty w organizmie. Przez to lek na prostatę może działać słabiej. Oba leki mogą też wpływać na rytm serca. To połączenie wymaga wspólnej decyzji lekarzy i regularnych badań.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy albo omdlenie
  • nasilenie bólu kości lub dolegliwości ze strony prostaty
  • wzrost PSA w kontrolnych badaniach
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Unikaj łączenia abirateronu z enkorafenibem, chyba że nie istnieje alternatywne leczenie.[1] Jeśli obie terapie są konieczne, decyzję podejmują wspólnie onkolog leczący raka gruczołu krokowego i onkolog prowadzący leczenie enkorafenibem, a pacjenta ściślej kontroluje się pod kątem skuteczności abirateronu i zapisu EKG. Indukcja CYP3A4 narasta stopniowo przez kilka dni, dlatego ocena skuteczności powinna obejmować cały okres leczenia skojarzonego i czas po odstawieniu enkorafenibu.

Skutek kliniczny

Zmniejszenie ekspozycji na abirateron może osłabić kontrolę raka gruczołu krokowego, co ujawni się wzrostem PSA lub progresją choroby. Możliwe jest też addycyjne wydłużenie odstępu QT z ryzykiem zaburzeń rytmu.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może przyspieszać metabolizm leków będących substratami tego enzymu, co grozi utratą ich skuteczności.[2] Abirateron jest metabolizowany z udziałem CYP3A4, a silny induktor CYP3A4 (ryfampicyna 600 mg na dobę) zmniejszył średnie AUC abirateronu o 55%.[1] Wpływ enkorafenibu na abirateron nie był badany bezpośrednio, a wniosek wynika z przeniesienia danych o innych silnych induktorach. Dodatkowo terapia supresji androgenowej może wydłużać odstęp QT, a enkorafenib także może go wydłużać, więc możliwe jest sumowanie tego działania.[1]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], abirateron – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], abirateron – substrat CYP3A4[4]
  • Abirateron – umiarkowany inhibitor CYP2D6[5], enkorafenib – drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Abirateron: słaby inhibitor CYP2C8[4], umiarkowany inhibitor CYP2D6[5], substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • PSA i ocena odpowiedzi na leczenie raka gruczołu krokowego
  • EKG z oceną odstępu QTc przed i w trakcie leczenia skojarzonego
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • ciśnienie tętnicze i objawy zatrzymania płynów

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Abiraterone Sandoz 250 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/abiraterone-sandoz-100430230/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Abiraterone Sandoz. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/abiraterone-sandoz-100430230/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ PaklitakselNależy unikać jednoczesnego stosowania paklitakselu z enkorafenibem i decyzję o takim skojarzeniu pozostawić onkologowi prowadzącemu.Nie zmieniaj samodzielnie dawek żadnego z tych leków i powiedz onkologowi, że przyjmujesz oba, a każdy niepokojący objaw zgłaszaj od razu.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zmieniaj samodzielnie dawek żadnego z tych leków i powiedz onkologowi, że przyjmujesz oba, a każdy niepokojący objaw zgłaszaj od razu.

Enkorafenib może przyspieszać rozkład paklitakselu w organizmie, przez co chemioterapia może działać słabiej. Oba leki mogą też dawać podobne działania niepożądane, na przykład drętwienie rąk i stóp. Takie połączenie powinien zaplanować i kontrolować lekarz onkolog.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • drętwienie, mrowienie lub pieczenie dłoni i stóp
  • gorączka, dreszcze lub inne objawy zakażenia
  • nasilone osłabienie i zmęczenie
  • wysypka lub zmiany na skórze
  • zażółcenie skóry lub oczu
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Należy unikać jednoczesnego stosowania paklitakselu z enkorafenibem i decyzję o takim skojarzeniu pozostawić onkologowi prowadzącemu.[1] Paklitakselu w postaci związanej z albuminą nie stosuje się w połączeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi poza zarejestrowanymi skojarzeniami z gemcytabiną albo karboplatyną.[1] Jeśli nie można uniknąć łączenia enkorafenibu z substratem CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym, dawkę tego substratu dostosowuje się zgodnie z jego zatwierdzonymi zaleceniami.[2] Przy wspólnym stosowaniu trzeba ściśle kontrolować skuteczność leczenia i działania niepożądane paklitakselu.

Skutek kliniczny

Najważniejszym skutkiem jest możliwe zmniejszenie stężenia paklitakselu i osłabienie jego działania przeciwnowotworowego.[1] Nie można też wykluczyć nasilenia toksyczności przy sumowaniu działań niepożądanych obu leków, w tym neuropatii obwodowej.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i przyspiesza metabolizm paklitakselu, który jest metabolizowany przez CYP2C8 i CYP3A4.[2][1] Leków indukujących CYP3A4 nie zaleca się łączyć z paklitakselem, ponieważ mniejsza ekspozycja na paklitaksel może zmniejszać jego skuteczność.[1] Enkorafenib in vitro hamuje także P-gp, co teoretycznie może częściowo zwiększać ekspozycję na substraty tego transportera, ale kierunek efektu netto dla paklitakselu wyznacza przede wszystkim indukcja metabolizmu.[2] Do tego może dochodzić sumowanie działań niepożądanych obu leków przeciwnowotworowych.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], paklitaksel – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], paklitaksel – substrat OATP1B1[5]
  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], paklitaksel – substrat OATP1B3[5]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], paklitaksel – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Paklitaksel: substrat CYP2C8[4], substrat CYP3A4[4], substrat OATP1B1[5], substrat OATP1B3[5]

Monitorować

  • odpowiedź nowotworu na leczenie (ocena skuteczności paklitakselu)
  • morfologia krwi z rozmazem, zwłaszcza liczba neutrofili przed każdym cyklem
  • objawy neuropatii obwodowej
  • próby wątrobowe

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu w trakcie leczenia paklitakselemkolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu działanie indukujące CYP3A4 wygasa stopniowo, więc ekspozycja na paklitaksel może wzrastać w kolejnych dniach i trzeba wtedy uważniej kontrolować jego toksyczność.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Abraxane 5 mg/ml, proszek do sporządzania zawiesiny do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/abraxane-100265356/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Abraxane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/abraxane-100265356/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ AmitryptylinaPołączenie wymaga oceny wskazań i ścisłego monitorowania EKG, a jeśli amitryptylina nie jest niezbędna, lepiej ją zamienić na lek bez działania na odstęp QT.Powiedz onkologowi, że przyjmujesz amitryptylinę, i nie zmieniaj dawek ani nie odstawiaj żadnego z tych leków bez rozmowy z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz onkologowi, że przyjmujesz amitryptylinę, i nie zmieniaj dawek ani nie odstawiaj żadnego z tych leków bez rozmowy z lekarzem.

Oba leki mogą wpływać na rytm serca, a razem ten wpływ może być silniejszy. Lek przeciwnowotworowy może też przyspieszać rozkład amitryptyliny, więc może ona słabiej działać na nastrój lub ból. Lekarz prowadzący leczenie onkologiczne musi wiedzieć, że przyjmujesz amitryptylinę. Może zlecić EKG i badania krwi albo zmienić lek na inny.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy, uczucie słabości lub omdlenie
  • biegunka lub wymioty trwające ponad dobę
  • nasilenie bólu albo pogorszenie nastroju
  • senność, suchość w ustach, zaparcia lub trudności z oddawaniem moczu po odstawieniu leku przeciwnowotworowego
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie wymaga oceny wskazań i ścisłego monitorowania EKG, a jeśli amitryptylina nie jest niezbędna, lepiej ją zamienić na lek bez działania na odstęp QT. Leków wydłużających odstęp QT nie łączy się z amitryptyliną[1]. Przed włączeniem enkorafenibu i w trakcie leczenia należy wykonać EKG z oceną QTc oraz oznaczać potas i magnez, a niedobory wyrównać. Przy wydłużeniu QTc trzeba rozważyć odstawienie amitryptyliny we współpracy z onkologiem. W razie kontynuacji należy ocenić skuteczność amitryptyliny po kilku tygodniach skojarzenia i rozważyć oznaczenie jej stężenia. Po odstawieniu enkorafenibu trzeba obserwować objawy przedawkowania amitryptyliny. Jeśli nie można uniknąć jednoczesnego stosowania substratu CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym, jego dawkę dostosowuje się do zaleceń dla tego leku[2].

Skutek kliniczny

Główne zagrożenie to dalsze wydłużenie odstępu QT z ryzykiem arytmii komorowych, w tym torsade de pointes. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii i hipomagnezemii, które mogą się pojawić przy biegunce lub wymiotach w trakcie leczenia przeciwnowotworowego. Indukcja CYP3A4 może po kilku dniach lub tygodniach osłabić działanie przeciwdepresyjne lub przeciwbólowe amitryptyliny. Po odstawieniu enkorafenibu stężenie amitryptyliny może wzrosnąć.

Mechanizm

Oba leki mogą wydłużać odstęp QT, więc ich działanie na repolaryzację komór może się sumować. Amitryptyliny nie łączy się z lekami wydłużającymi odstęp QT, ponieważ zwiększają one ryzyko arytmii komorowych[1]. Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może zmniejszać ekspozycję na leki metabolizowane przez ten izoenzym[2]. Amitryptylina jest metabolizowana głównie przez CYP2D6 i CYP2C19, a CYP3A4 ma w jej przemianach mniejszy udział[1]. Indukcja może więc umiarkowanie obniżyć stężenie amitryptyliny i nortryptyliny, podobnie jak inne induktory cytochromu P450 zmniejszają stężenie trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych i ich skuteczność[1].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], amitryptylina – drugorzędny szlak substrat CYP1A2[4]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP2C9[3], amitryptylina – substrat CYP2C9[4]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], amitryptylina – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – induktor CYP1A2[3], amitryptylina – drugorzędny szlak substrat CYP1A2[4]
  • Enkorafenib – induktor CYP2C9[3], amitryptylina – substrat CYP2C9[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], amitryptylina – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]
  • Amitryptylina – inhibitor CYP2D6[4], enkorafenib – drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Amitryptylina: inhibitor CYP2D6[4], drugorzędny szlak substrat CYP1A2[4], substrat CYP2C19[4], substrat CYP2C9[4], substrat CYP2D6[4], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem enkorafenibu i okresowo w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy, zwłaszcza przy biegunce lub wymiotach
  • skuteczność przeciwdepresyjna lub przeciwbólowa amitryptyliny
  • objawy toksyczności amitryptyliny po odstawieniu enkorafenibu
  • ewentualnie stężenie amitryptyliny i nortryptyliny w osoczu

Bezpieczniejsze alternatywy

sertralinaduloksetynapregabalinagabapentyna

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu przy kontynuacji amitryptylinykolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 stopniowo ustępuje, więc stężenie amitryptyliny może wzrosnąć. Jeśli wcześniej zwiększono dawkę amitryptyliny, należy ją zredukować i obserwować objawy toksyczności.
Włączenie enkorafenibu u pacjenta na stałej dawce amitryptylinykolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePrzed pierwszą dawką enkorafenibu należy wykonać EKG z oceną QTc i oznaczyć elektrolity. Działanie amitryptyliny trzeba ocenić ponownie po kilku tygodniach skojarzenia, ponieważ indukcja narasta stopniowo.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Amitriptylinum VP 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/amitriptylinum-vp-100122237/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Amitriptylinum VP. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/amitriptylinum-vp-100122237/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ BuprenorfinaBuprenorfiny nie zaleca się łączyć z lekami wpływającymi na aktywność CYP3A4.Powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba leki, nie zmieniaj sam dawki buprenorfiny i zgłoś, jeśli ból wraca lub czujesz się senny po odstawieniu enkorafenibu.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba leki, nie zmieniaj sam dawki buprenorfiny i zgłoś, jeśli ból wraca lub czujesz się senny po odstawieniu enkorafenibu.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib może przyspieszać rozkład buprenorfiny w organizmie. Przez to buprenorfina może działać słabiej, a ból może wrócić lub mogą pojawić się objawy odstawienia. Gdy przestaniesz brać enkorafenib, buprenorfina może znów działać silniej niż wcześniej.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilenie bólu mimo przyjmowania buprenorfiny
  • niepokój, ziewanie, łzawienie oczu, katar, poty, biegunka lub bóle mięśni
  • silna senność, spowolniony lub płytki oddech po odstawieniu enkorafenibu
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Buprenorfiny nie zaleca się łączyć z lekami wpływającymi na aktywność CYP3A4[1]. Jeśli połączenia nie można uniknąć, dawkę leku będącego substratem CYP3A4 należy dostosować do odpowiedzi klinicznej[2]. W praktyce oceniaj skuteczność przeciwbólową lub kontrolę objawów odstawiennych w pierwszych 1–2 tygodniach po włączeniu enkorafenibu i w razie potrzeby zwiększaj dawkę buprenorfiny ostrożnie. Po odstawieniu enkorafenibu zmniejsz dawkę buprenorfiny do wyjściowej i obserwuj pacjenta pod kątem sedacji i depresji oddechowej. Rozważ opioid metabolizowany głównie na drodze sprzęgania z kwasem glukuronowym.

Skutek kliniczny

Spodziewane jest zmniejszenie stężenia buprenorfiny, co może osłabić działanie przeciwbólowe, a u osób leczonych buprenorfiną z powodu uzależnienia od opioidów wywołać objawy odstawienne i zwiększyć głód opioidowy. Po odstawieniu enkorafenibu stężenie buprenorfiny może wzrosnąć, co przy wcześniej zwiększonej dawce grozi nadmierną sedacją i depresją oddechową.

Mechanizm

Buprenorfina jest metabolizowana przez CYP3A4, a induktory tego izoenzymu mogą zmniejszać jej stężenie[1]. Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może prowadzić do utraty skuteczności leków będących substratami tego izoenzymu[2]. Indukcja narasta stopniowo przez kilka dni po włączeniu enkorafenibu i ustępuje stopniowo po jego odstawieniu.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], buprenorfina – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], buprenorfina – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Buprenorfina: substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • natężenie bólu i skuteczność analgezji
  • objawy odstawienia opioidów (niepokój, ziewanie, łzawienie, katar, poty, biegunka, bóle mięśni)
  • głód opioidowy u pacjentów w leczeniu substytucyjnym
  • sedacja i częstość oddechów po odstawieniu enkorafenibu lub po zwiększeniu dawki buprenorfiny

Bezpieczniejsze alternatywy

morfinahydromorfontapentadol

Kiedy ocena się zmienia

Tabletki podjęzykowe w leczeniu uzależnienia od opioidówpostać · buprenorfinaryzyko rośnieW leczeniu substytucyjnym spadek stężenia buprenorfiny może wywołać zespół odstawienny i zwiększyć ryzyko nawrotu przyjmowania opioidów, dlatego wymagana jest ścisła współpraca z ośrodkiem prowadzącym terapię.
Odstawienie enkorafenibu u pacjenta z dawką buprenorfiny zwiększoną w trakcie skojarzeniakolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo zakończeniu indukcji stężenie buprenorfiny rośnie stopniowo przez kilka dni, dlatego należy zmniejszyć jej dawkę i obserwować pacjenta pod kątem sedacji i depresji oddechowej.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol 0,2 mg, tabletki podjęzykowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bunondol-100011957/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ DocetakselNależy unikać łączenia enkorafenibu z docetakselem.Powiedz onkologowi prowadzącemu chemioterapię, że bierzesz enkorafenib, i nie odstawiaj ani nie wznawiaj go bez uzgodnienia z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz onkologowi prowadzącemu chemioterapię, że bierzesz enkorafenib, i nie odstawiaj ani nie wznawiaj go bez uzgodnienia z lekarzem.

Enkorafenib może przyspieszać rozkładanie docetakselu w organizmie. Przez to chemioterapia może działać słabiej, a po odstawieniu enkorafenibu jej działania niepożądane mogą się nasilić. Te leki łączy się tylko wtedy, gdy lekarz onkolog uzna to za konieczne i dobierze dawki.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel albo inne objawy zakażenia
  • nasilone owrzodzenia w jamie ustnej lub biegunka
  • drętwienie lub mrowienie dłoni i stóp
  • obrzęki nóg
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Należy unikać łączenia enkorafenibu z docetakselem. Jeśli jednoczesnego stosowania nie da się uniknąć, dawkę docetakselu jako substratu CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym dostosowuje onkolog zgodnie z zasadami jego stosowania[1]. Konieczna jest szczególna ostrożność i ścisła obserwacja kliniczna, w tym ocena skuteczności leczenia oraz kontrola morfologii przed każdym cyklem[2]. Każda zmiana w stosowaniu enkorafenibu (włączenie, przerwa, odstawienie) w trakcie chemioterapii wymaga ponownej oceny dawkowania docetakselu.

Skutek kliniczny

Najbardziej prawdopodobnym skutkiem jest zmniejszenie stężenia docetakselu i osłabienie jego działania przeciwnowotworowego. Docetaksel ma wąski indeks terapeutyczny, dlatego zarówno spadek, jak i nieprzewidywalny wzrost ekspozycji mają znaczenie kliniczne. Po odstawieniu enkorafenibu indukcja stopniowo ustępuje, co przy zmienionym dawkowaniu docetakselu może zwiększyć ryzyko jego toksyczności, zwłaszcza neutropenii.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może przyspieszać metabolizm leków będących substratami tego enzymu, zmniejszając ich skuteczność[1]. Docetaksel jest metabolizowany przez CYP3A4, a leki indukujące ten enzym mogą zmieniać jego metabolizm[2]. Enkorafenib hamuje też transportery OATP1B1, OATP1B3 i BCRP, a in vitro potencjalnie P-gp[1]. Docetaksel jest substratem części z tych transporterów, więc ten mechanizm może częściowo działać w przeciwnym kierunku, a wypadkowy wpływ na ekspozycję na docetaksel nie został zbadany.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], docetaksel – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], docetaksel – substrat OATP1B1[5]
  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], docetaksel – substrat OATP1B3[5]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], docetaksel – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Docetaksel: substrat CYP3A4[4], substrat OATP1B1[5], substrat OATP1B3[5]

Monitorować

  • odpowiedź na leczenie przeciwnowotworowe
  • morfologia krwi z rozmazem, zwłaszcza liczba neutrofili przed każdym cyklem
  • objawy toksyczności docetakselu (gorączka, zakażenia, zapalenie błon śluzowych, neuropatia, obrzęki)
  • próby wątrobowe

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu w trakcie leczenia docetakselemkolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 stopniowo ustępuje, więc jeśli dawkę docetakselu zmieniono z powodu interakcji, należy ją ponownie ocenić przed kolejnym cyklem ze względu na ryzyko toksyczności, zwłaszcza neutropenii.
Włączenie enkorafenibu u pacjenta leczonego docetakselemkolejność włączenia · enkorafenibinne zalecenieWłączenie enkorafenibu w trakcie chemioterapii docetakselem może z opóźnieniem zmniejszyć ekspozycję na docetaksel, dlatego należy ocenić skuteczność leczenia i rozważyć dostosowanie dawkowania.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Docetaxel Kabi 160 mg/8 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/docetaxel-kabi-100281875/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Docetaxel Kabi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/docetaxel-kabi-100281875/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ EtopozydPołączenia najlepiej unikać, a gdy jest konieczne, trzeba ściśle monitorować skuteczność i toksyczność etopozydu.Powiedz onkologowi, że przyjmujesz oba leki, i nie zmieniaj dawek na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz onkologowi, że przyjmujesz oba leki, i nie zmieniaj dawek na własną rękę.

Enkorafenib może przyspieszać usuwanie etopozydu z organizmu, przez co chemioterapia może działać słabiej. Rzadziej może być odwrotnie i etopozyd może silniej obniżać liczbę krwinek. Lekarz może dlatego częściej badać ci krew i dopasować leczenie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, kaszel lub inne objawy infekcji
  • łatwe powstawanie siniaków lub krwawienia
  • nasilone zmęczenie i bladość
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenia najlepiej unikać, a gdy jest konieczne, trzeba ściśle monitorować skuteczność i toksyczność etopozydu. Jeśli nie można uniknąć łączenia enkorafenibu z substratem CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym, dawkę tego leku dostosowuje się do zaleceń dla niego właściwych[1]. Dawkę etopozydu ustala onkolog na podstawie morfologii krwi i odpowiedzi na leczenie.

Skutek kliniczny

Najbardziej prawdopodobnym skutkiem jest słabsze działanie przeciwnowotworowe etopozydu z powodu jego szybszej eliminacji. Nie można też wykluczyć zwiększenia ekspozycji na etopozyd i nasilenia mielosupresji, gdy przeważy hamowanie glukuronidacji i transportu.

Mechanizm

Enkorafenib może zmniejszać ekspozycję na etopozyd, bo przyspiesza jego rozkład w wątrobie. Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może prowadzić do utraty skuteczności leków będących substratami tego enzymu[1]. Etopozyd jest częściowo metabolizowany przez CYP3A4, a leki indukujące enzymy wątrobowe zwiększają jego klirens i zmniejszają skuteczność[2]. W przeciwnym kierunku może działać hamowanie przez enkorafenib UGT1A1 i P-gp, które biorą udział w eliminacji etopozydu[1]. Wypadkowy kierunek zmiany stężenia etopozydu nie jest więc pewny.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], etopozyd – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], etopozyd – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Etopozyd: substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem i w nadirze
  • odpowiedź nowotworu na leczenie
  • próby wątrobowe i bilirubina

Kiedy ocena się zmienia

Doustnadroga podania · etopozydryzyko rośniePrzy doustnym etopozydzie indukcja CYP3A4 może dodatkowo nasilać metabolizm pierwszego przejścia, więc ryzyko utraty skuteczności jest większe niż przy podaniu dożylnym.
Odstawienie enkorafenibu w trakcie leczenia etopozydemkolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu induktora aktywność CYP3A4 stopniowo wraca do wyjściowej, co może zwiększać ekspozycję na etopozyd, dlatego wymaga to ponownej oceny dawki i morfologii krwi.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Etoposid Ebewe 50 mg/2,5 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/etoposid-ebewe-100247861/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Etoposid Ebewe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/etoposid-ebewe-100247861/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ EwerolimusUnikaj łączenia ewerolimusu z enkorafenibem.Nie zmieniaj samodzielnie dawek i powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie ewerolimusem, że przyjmujesz enkorafenib, a także gdy go odstawiasz.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zmieniaj samodzielnie dawek i powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie ewerolimusem, że przyjmujesz enkorafenib, a także gdy go odstawiasz.

Enkorafenib przyspiesza usuwanie ewerolimusu z organizmu, więc ewerolimus może działać słabiej niż powinien. Gdy przestaniesz brać enkorafenib, stężenie ewerolimusu może z kolei wzrosnąć i nasilić jego działania niepożądane. Dlatego lekarz zwykle zmienia dawkę ewerolimusu i zleca badanie jego stężenia we krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • owrzodzenia lub ból w jamie ustnej
  • gorączka lub inne objawy zakażenia
  • nowy kaszel lub duszność
  • silne zmęczenie, nadmierne pragnienie lub częste oddawanie moczu
  • u osób po przeszczepie – objawy pogorszenia pracy przeszczepionego narządu
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Unikaj łączenia ewerolimusu z enkorafenibem[1]. Jeśli połączenie jest konieczne, dostosuj dawkę ewerolimusu i oznaczaj jego stężenie minimalne – w naczyniakomięśniakotłuszczaku nerki w TSC rozważ zwiększanie dawki z 10 mg do nawet 20 mg na dobę etapami co 5 mg lub mniej, a w SEGA dąż do stężenia minimalnego 5–15 ng/ml[1]. U biorców przeszczepów dawkę ewerolimusu ustala się według stężenia we krwi w porozumieniu z ośrodkiem transplantacyjnym. Po odstawieniu enkorafenibu odczekaj co najmniej 3–5 dni przed powrotem do wcześniejszej dawki ewerolimusu i ponownie oznacz stężenie[1].

Skutek kliniczny

Spadek stężenia ewerolimusu może osłabić jego skuteczność – w onkologii i TSC grozi to brakiem kontroli choroby, a u biorców przeszczepów utratą immunosupresji i ryzykiem odrzucenia. Po odstawieniu enkorafenibu indukcja stopniowo ustępuje i stężenie ewerolimusu rośnie, co przy utrzymanej zwiększonej dawce grozi toksycznością (zapalenie jamy ustnej, zakażenia, zapalenie płuc, mielosupresja, zaburzenia metaboliczne).

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4[2]. Ewerolimus jest substratem CYP3A4 i PgP, a silne induktory CYP3A4 przyspieszają jego metabolizm i zmniejszają stężenie we krwi – ryfampicyna zmniejszała AUC ewerolimusu o 63%, a Cmax o 58%[1]. Enkorafenib in vitro może też hamować PgP[2], co teoretycznie mogłoby częściowo zwiększać wchłanianie ewerolimusu, jednak przeważającego efektu należy oczekiwać od indukcji CYP3A4. Słabe, kompetencyjne hamowanie CYP3A4 przez ewerolimus in vitro[1] nie wskazuje na istotny wpływ na enkorafenib.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], ewerolimus – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], ewerolimus – substrat P-gp[5]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], ewerolimus – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Ewerolimus – inhibitor CYP2D6[5], enkorafenib – drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3]
  • Ewerolimus – słaby inhibitor CYP3A4[5], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Ewerolimus – umiarkowany inhibitor P-gp[5], enkorafenib – substrat P-gp[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Ewerolimus: inhibitor CYP2D6[5], słaby inhibitor CYP3A4[5], umiarkowany inhibitor P-gp[5], wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[5]

Monitorować

  • stężenie minimalne ewerolimusu we krwi po włączeniu i po odstawieniu enkorafenibu
  • skuteczność leczenia ewerolimusem (odpowiedź guza, objawy odrzucenia przeszczepu)
  • objawy toksyczności ewerolimusu po odstawieniu enkorafenibu (zapalenie jamy ustnej, zakażenia, kaszel i duszność, morfologia, glikemia, lipidy)

Kiedy ocena się zmienia

Włączenie enkorafenibu u pacjenta na stałej dawce ewerolimusukolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo włączeniu enkorafenibu należy spodziewać się spadku stężenia ewerolimusu – rozważ zwiększenie dawki i oznacz stężenie minimalne.
Odstawienie enkorafenibu przy zwiększonej dawce ewerolimusukolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu odczekaj co najmniej 3–5 dni, przywróć dawkę ewerolimusu sprzed leczenia skojarzonego i ponownie oznacz stężenie.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Votubia 2,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/votubia-100253844/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Votubia. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/votubia-100253844/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ IrynotekanPołączenia należy unikać poza schematem świadomie zaplanowanym przez onkologa.Nie zmieniaj samodzielnie dawek żadnego z tych leków, wykonuj zlecone badania krwi i od razu skontaktuj się z zespołem onkologicznym, jeśli pojawią się niepokojące objawy.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zmieniaj samodzielnie dawek żadnego z tych leków, wykonuj zlecone badania krwi i od razu skontaktuj się z zespołem onkologicznym, jeśli pojawią się niepokojące objawy.

Enkorafenib może zmieniać sposób, w jaki organizm przetwarza irynotekan. W efekcie irynotekan może działać silniej i dawać więcej działań niepożądanych, zwłaszcza biegunkę i spadek odporności, albo działać słabiej. Takie połączenie stosuje się tylko wtedy, gdy zaplanował je onkolog i regularnie kontroluje twoje wyniki.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • biegunka, zwłaszcza uporczywa lub z odwodnieniem
  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, owrzodzenia w jamie ustnej lub inne objawy infekcji
  • silne osłabienie lub zawroty głowy
  • nudności i wymioty uniemożliwiające picie płynów
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenia należy unikać poza schematem świadomie zaplanowanym przez onkologa. Silnych induktorów CYP3A4 nie łączy się z irynotekanem[1], a przy inhibitorach UGT1A1 lekarz musi uwzględnić ryzyko zwiększonej ekspozycji na SN-38[1]. Substraty CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym podaje się z enkorafenibem tylko wtedy, gdy nie da się tego uniknąć, a substraty UGT1A1 z zachowaniem ostrożności[2]. Jeśli skojarzenie jest konieczne, pacjenta trzeba ściśle monitorować pod kątem neutropenii i biegunki oraz oceniać skuteczność leczenia.

Skutek kliniczny

Przewaga zahamowania glukuronidacji grozi nasileniem toksyczności irynotekanu, zwłaszcza neutropenii i opóźnionej biegunki. Przewaga indukcji CYP3A4 grozi osłabieniem działania przeciwnowotworowego, bo przy silnych induktorach AUC SN-38 i glukuronidu SN-38 zmniejsza się o 50% lub więcej[1]. Ryzyko toksyczności może być większe u osób z genetycznie obniżoną aktywnością UGT1A1.

Mechanizm

Enkorafenib działa na metabolizm irynotekanu w dwóch przeciwnych kierunkach. Jest silnym induktorem CYP3A4[2], a CYP3A4 przekształca irynotekan w nieaktywne metabolity, więc indukcja może zmniejszać ekspozycję na irynotekan i jego czynny metabolit SN-38[1]. Jest też stosunkowo silnym odwracalnym inhibitorem UGT1A1[2], czyli enzymu unieczynniającego SN-38, co może zwiększać ogólnoustrojową ekspozycję na SN-38[1]. Wypadkowy efekt u konkretnego pacjenta jest trudny do przewidzenia.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], irynotekan – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – inhibitor UGT1A1[3], irynotekan – substrat UGT1A1[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], irynotekan – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Irynotekan: substrat CYP3A4[4], substrat UGT1A1[4]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem, zwłaszcza liczba neutrofilów przed każdym cyklem
  • biegunka – częstość i nasilenie, nawodnienie, elektrolity
  • objawy infekcji i gorączka neutropeniczna
  • bilirubina i parametry wątrobowe
  • odpowiedź na leczenie w ocenie onkologicznej

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Irinotecan Kabi 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/irinotecan-kabi-100215252/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Irinotecan Kabi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/irinotecan-kabi-100215252/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ LarotrektynibNależy unikać łączenia larotrektynibu z enkorafenibem, ponieważ larotrektynibu nie stosuje się z silnymi ani umiarkowanymi induktorami CYP3A.Nie łącz tych leków na własną rękę i przed rozpoczęciem lub przerwaniem któregokolwiek z nich porozmawiaj z onkologiem.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie łącz tych leków na własną rękę i przed rozpoczęciem lub przerwaniem któregokolwiek z nich porozmawiaj z onkologiem.

Enkorafenib przyspiesza rozkładanie w organizmie wielu innych leków, w tym larotrektynibu. Przez to larotrektynib może działać słabiej przeciw nowotworowi. Enkorafenib może też w inny sposób zmieniać ilość larotrektynibu we krwi, dlatego trudno przewidzieć efekt tego połączenia. Takie leczenie powinien zaplanować i kontrolować twój onkolog.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilenie objawów choroby nowotworowej
  • nowe lub silniejsze zawroty głowy
  • nasilone zmęczenie
  • nudności lub wymioty
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Należy unikać łączenia larotrektynibu z enkorafenibem, ponieważ larotrektynibu nie stosuje się z silnymi ani umiarkowanymi induktorami CYP3A.[1] Jeśli jednoczesne stosowanie jest konieczne, trzeba uważnie kontrolować skuteczność larotrektynibu, a ze względu na hamowanie P-gp i BCRP przez enkorafenib zachować ostrożność także pod kątem jego działań niepożądanych.[2] Decyzję o takim połączeniu powinien podjąć onkolog prowadzący.

Skutek kliniczny

Przeważającym skutkiem jest prawdopodobnie istotne zmniejszenie ekspozycji na larotrektynib i ryzyko osłabienia jego działania przeciwnowotworowego. Hamowanie transporterów przez enkorafenib może częściowo równoważyć ten efekt w nieprzewidywalnym stopniu, dlatego wypadkowy wpływ na stężenie larotrektynibu jest niepewny.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4, a jednoczesne stosowanie z substratami CYP3A4 może prowadzić do utraty ich skuteczności.[2] Larotrektynib jest substratem CYP3A, P-gp i BCRP, a jego łączenia z silnymi lub umiarkowanymi induktorami CYP3A należy unikać, bo zmniejszają one stężenie larotrektynibu w osoczu.[1] Silny induktor CYP3A i P-gp (ryfampicyna) zmniejszył Cmax i AUC larotrektynibu odpowiednio o 71% i 81%.[1] W przeciwnym kierunku działa hamowanie P-gp i BCRP przez enkorafenib, które może zwiększać ekspozycję na substraty tych transporterów.[2] Larotrektynib jest słabym inhibitorem CYP3A, więc jego wpływ na ekspozycję na enkorafenib jest prawdopodobnie niewielki.[1]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor BCRP[3], larotrektynib – substrat BCRP[4]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], larotrektynib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[5]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], larotrektynib – substrat P-gp[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], larotrektynib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[5]
  • Larotrektynib – słaby inhibitor CYP3A4[5], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Larotrektynib: słaby inhibitor CYP3A4[5], inhibitor OATP1B1[4], induktor CYP2B6[4], substrat BCRP[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[5], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • odpowiedź na leczenie larotrektynibem w kontrolnych badaniach obrazowych
  • objawy progresji choroby nowotworowej
  • działania niepożądane larotrektynibu

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu w trakcie leczenia larotrektynibemkolejność włączenia · enkorafenibinne zalecenieDziałanie indukujące enkorafenibu wygasa stopniowo, więc po jego odstawieniu ekspozycja na larotrektynib może rosnąć z opóźnieniem i warto w tym okresie obserwować tolerancję larotrektynibu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi 25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ PazopanibUnikaj łączenia pazopanibu z enkorafenibem.Nie łącz tych leków na własną rękę i upewnij się, że twój onkolog wie, że przyjmujesz oba, a zmiany w dawkowaniu wprowadzaj tylko po rozmowie z nim.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie łącz tych leków na własną rękę i upewnij się, że twój onkolog wie, że przyjmujesz oba, a zmiany w dawkowaniu wprowadzaj tylko po rozmowie z nim.

Enkorafenib może przyspieszać rozkładanie pazopanibu w organizmie, przez co pazopanib może działać słabiej na chorobę. Oba leki mogą też wpływać na rytm serca i na wątrobę, a razem ten wpływ może być silniejszy. Takie połączenie stosuje się tylko pod ścisłą kontrolą lekarza onkologa.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy albo omdlenie
  • zażółcenie skóry lub białek oczu
  • ciemny mocz
  • silne zmęczenie lub ból pod prawym łukiem żebrowym
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Unikaj łączenia pazopanibu z enkorafenibem. Jeśli połączenia nie da się uniknąć, nie zwiększaj empirycznie dawki pazopanibu, tylko ściśle monitoruj skuteczność leczenia, EKG, elektrolity i próby wątrobowe. Po odstawieniu enkorafenibu indukcja ustępuje stopniowo przez kilka tygodni i ekspozycja na pazopanib może wtedy wzrosnąć, więc w tym okresie obserwuj objawy toksyczności.

Skutek kliniczny

Najważniejszym ryzykiem jest spadek ekspozycji na pazopanib i osłabienie jego działania przeciwnowotworowego. Mniej prawdopodobne jest nasilenie toksyczności enkorafenibu, hiperbilirubinemia oraz addytywne wydłużenie QT z ryzykiem zaburzeń rytmu.

Mechanizm

Enkorafenib może obniżać stężenie pazopanibu, bo silnie indukuje CYP3A4, a pazopanib jest metabolizowany głównie przez ten izoenzym. Induktory CYP3A4 zmniejszają stężenie pazopanibu w osoczu, dlatego przy pazopanibie zaleca się leki bez działania indukującego CYP3A4, P-gp lub BCRP albo leki o minimalnym takim działaniu.[1] Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może zmniejszać skuteczność leków będących substratami tego izoenzymu.[2] Kierunek wypadkowy nie jest jednak pewny. Enkorafenib hamuje in vivo BCRP, a pazopanib jest substratem BCRP i P-gp, co może częściowo przeciwdziałać spadkowi ekspozycji.[2][1] Pazopanib słabo hamuje CYP3A4 (wzrost AUC i Cmax midazolamu o około 30%), więc może nieznacznie zwiększać ekspozycję na enkorafenib.[1] Oba leki hamują UGT1A1, co teoretycznie sprzyja wzrostowi bilirubiny niesprzężonej.[1][2] Oba leki mogą też wydłużać odstęp QT, więc działanie na rytm serca może się sumować.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor BCRP[3], pazopanib – substrat BCRP[4]
  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], pazopanib – drugorzędny szlak substrat CYP1A2[4]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], pazopanib – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], pazopanib – substrat P-gp[4]
  • Enkorafenib – induktor CYP1A2[3], pazopanib – drugorzędny szlak substrat CYP1A2[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], pazopanib – substrat CYP3A4[4]
  • Pazopanib – inhibitor CYP2C19[4], enkorafenib – drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3]
  • Pazopanib – inhibitor CYP2D6[4], enkorafenib – drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3]
  • Pazopanib – słaby inhibitor CYP3A4[4], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Pazopanib – inhibitor P-gp[4], enkorafenib – substrat P-gp[3]
  • Pazopanib – induktor CYP3A4[4], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Pazopanib: inhibitor BCRP[4], inhibitor CYP1A2[4], inhibitor CYP2B6[4], inhibitor CYP2C19[4], inhibitor CYP2C8[4], inhibitor CYP2C9[4], inhibitor CYP2D6[4], inhibitor CYP2E1[4], słaby inhibitor CYP3A4[4], inhibitor OATP1B1[4], inhibitor P-gp[4], inhibitor UGT1A1[4], induktor CYP3A4[4], substrat BCRP[4], drugorzędny szlak substrat CYP1A2[4], drugorzędny szlak substrat CYP2C8[4], substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • odpowiedź na leczenie (badania obrazowe zgodnie z planem onkologicznym)
  • EKG z oceną QTc na początku i w trakcie skojarzenia
  • potas i magnez
  • ALT, AST i bilirubina
  • ciśnienie tętnicze
  • objawy toksyczności po odstawieniu enkorafenibu

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu w trakcie leczenia pazopanibemkolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 wygasa stopniowo przez kilka tygodni i ekspozycja na pazopanib może wzrosnąć. W tym czasie monitoruj próby wątrobowe, ciśnienie tętnicze i inne objawy toksyczności pazopanibu.
Dołączenie enkorafenibu do stabilnej dawki pazopanibukolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo dołączeniu enkorafenibu spadek ekspozycji na pazopanib narasta stopniowo przez kilka tygodni. Oceń skuteczność leczenia pazopanibem w tym okresie.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Votrient 200 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/votrient-100222878/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Votrient. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/votrient-100222878/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ DziurawiecNie łącz dziurawca z enkorafenibem i zastosuj produkt bez działania indukującego CYP3A4 albo o słabym takim działaniu.Nie stosuj dziurawca w żadnej postaci w czasie leczenia enkorafenibem, a jeśli już go pijesz, powiedz o tym lekarzowi przed odstawieniem.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie stosuj dziurawca w żadnej postaci w czasie leczenia enkorafenibem, a jeśli już go pijesz, powiedz o tym lekarzowi przed odstawieniem.

Dziurawiec może przyspieszać rozkład enkorafenibu w organizmie. Przez to lek przeciwnowotworowy może działać słabiej niż powinien. Dotyczy to herbatek, kropli i mieszanek ziołowych z dziurawcem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilenie objawów choroby nowotworowej
  • nowe lub nasilone działania niepożądane leku po odstawieniu dziurawca
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz dziurawca z enkorafenibem i zastosuj produkt bez działania indukującego CYP3A4 albo o słabym takim działaniu.[1] Jeśli pacjent przyjmował dziurawiec systematycznie przed włączeniem enkorafenibu, uwzględnij, że efekt indukcji utrzymuje się jeszcze przez pewien czas po odstawieniu ziela.

Skutek kliniczny

Zmniejszenie ekspozycji na enkorafenib może osłabić jego skuteczność przeciwnowotworową.[1] Odstawienie dziurawca w trakcie leczenia może z kolei stopniowo zwiększyć ekspozycję na enkorafenib i nasilić jego działania niepożądane.

Mechanizm

Dziurawiec jest silnym induktorem CYP3A4, a enkorafenib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4.[1] Systematyczne przyjmowanie dziurawca aktywuje cytochrom P450 i osłabia działanie innych leków.[2] Indukcja przyspiesza metabolizm enkorafenibu i może zmniejszyć jego ekspozycję.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dziurawiec – silny induktor CYP3A4[3], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[4], umiarkowany inhibitor CYP1A2[4], inhibitor CYP2B6[4], inhibitor CYP2C9[4], inhibitor CYP3A4[4], inhibitor OAT1[4], inhibitor OAT3[4], umiarkowany inhibitor OATP1B1[4], umiarkowany inhibitor OATP1B3[4], inhibitor OCT2[4], inhibitor P-gp[4], inhibitor UGT1A1[4], induktor CYP1A2[4], induktor CYP2B6[4], induktor CYP2C9[4], silny induktor CYP3A4[4], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[4], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]
  • Dziurawiec: silny induktor CYP3A4[3]

Monitorować

  • skuteczność leczenia przeciwnowotworowego oceniana przez onkologa
  • objawy toksyczności enkorafenibu po odstawieniu dziurawca

Bezpieczniejsze alternatywy

ziele melisykorzeń kozłka lekarskiego

Kiedy ocena się zmienia

Przyjmowanie systematyczneczas leczenia · dziurawiecryzyko rośnieIndukcja CYP rozwija się przy systematycznym przyjmowaniu dziurawca, dlatego regularne stosowanie niesie największe ryzyko spadku ekspozycji na enkorafenib.
Odstawienie dziurawca w trakcie leczenia enkorafenibemkolejność włączenia · dziurawiecinne zaleceniePo odstawieniu dziurawca indukcja wygasa stopniowo, a ekspozycja na enkorafenib może wzrosnąć, dlatego w tym okresie obserwuj pacjenta pod kątem toksyczności.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Digestonic -, płyn doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/digestonic-100018913/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ SunitynibNależy unikać łączenia sunitynibu z enkorafenibem i rozważyć leczenie skojarzone lekiem o minimalnym działaniu indukującym CYP3A4 albo bez takiego działania.Nie zmieniaj samodzielnie dawek i powiedz onkologowi, że przyjmujesz oba leki, a przed odstawieniem enkorafenibu zapytaj, czy trzeba zmienić dawkę sunitynibu.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zmieniaj samodzielnie dawek i powiedz onkologowi, że przyjmujesz oba leki, a przed odstawieniem enkorafenibu zapytaj, czy trzeba zmienić dawkę sunitynibu.

Enkorafenib może przyspieszać rozkładanie sunitynibu w organizmie. Przez to sunitynib może działać słabiej na chorobę nowotworową. Gdy enkorafenib zostanie odstawiony, sunitynib może znów działać silniej i dawać więcej działań niepożądanych.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • pogorszenie samopoczucia lub objawów choroby
  • po odstawieniu enkorafenibu – nasilona biegunka, owrzodzenia w jamie ustnej, zaczerwienienie i ból dłoni lub stóp
  • po odstawieniu enkorafenibu – silne zmęczenie lub wysokie ciśnienie
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Należy unikać łączenia sunitynibu z enkorafenibem i rozważyć leczenie skojarzone lekiem o minimalnym działaniu indukującym CYP3A4 albo bez takiego działania[1]. Jeżeli połączenie jest konieczne, dawkę sunitynibu można stopniowo zwiększać o 12,5 mg, do 87,5 mg na dobę w GIST i MRCC lub do 62,5 mg na dobę w pNET, na podstawie dokładnie monitorowanej tolerancji[1]. Po odstawieniu enkorafenibu dawkę sunitynibu należy wrócić do wyjściowej.

Skutek kliniczny

Spodziewane jest zmniejszenie stężenia sunitynibu i osłabienie jego działania przeciwnowotworowego. Po odstawieniu enkorafenibu stężenie sunitynibu może wzrosnąć, co przy wcześniej zwiększonej dawce grozi nasileniem działań toksycznych.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4[2], a sunitynib jest metabolizowany przez CYP3A4 i jego ekspozycja spada przy jednoczesnym stosowaniu induktorów tego enzymu – po ryfampicynie Cmax i AUC sunitynibu z głównym metabolitem zmniejszyły się odpowiednio o 23% i 46%[1]. Enkorafenib hamuje także in vivo BCRP[2], a interakcji sunitynibu z inhibitorami BCRP nie można wykluczyć[1], co teoretycznie działa w przeciwnym kierunku niż indukcja. Wypadkowy efekt nie był badany, ale przeważać ma zapewne indukcja CYP3A4.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor BCRP[3], sunitynib – substrat BCRP[4]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], sunitynib – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], sunitynib – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Sunitynib: substrat BCRP[4], substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • odpowiedź na leczenie przeciwnowotworowe
  • tolerancja sunitynibu po każdej zmianie dawki
  • ciśnienie tętnicze
  • morfologia krwi
  • próby wątrobowe

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu u pacjenta na zwiększonej dawce sunitynibukolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 stopniowo wygasa, dlatego dawkę sunitynibu należy zmniejszyć do wyjściowej i monitorować tolerancję.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sunitinib Accord 12,5 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sunitinib-accord-100448795/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sunitinib Accord. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sunitinib-accord-100448795/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ TyzanidynaUnikaj dużych dawek tyzanidyny u pacjenta leczonego enkorafenibem i stosuj najmniejszą skuteczną dawkę.Nie zwiększaj samodzielnie dawki tyzanidyny i powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie onkologiczne, że ją przyjmujesz.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zwiększaj samodzielnie dawki tyzanidyny i powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie onkologiczne, że ją przyjmujesz.

Oba leki mogą w niewielkim stopniu wpływać na pracę serca i razem to działanie może się nasilać. Ryzyko rośnie przy większych dawkach leku na napięcie mięśni oraz przy niedoborze potasu lub magnezu. Lekarz może zlecić kontrolne badanie EKG i badania krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • omdlenie lub uczucie zasłabnięcia
  • nagłe zawroty głowy
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Unikaj dużych dawek tyzanidyny u pacjenta leczonego enkorafenibem i stosuj najmniejszą skuteczną dawkę.[1] Przed włączeniem i w trakcie leczenia kontroluj EKG oraz stężenie potasu i magnezu w surowicy, a zaburzenia elektrolitowe wyrównaj. Jeśli odstęp QTc się wydłuża albo pacjent przyjmuje inne leki wydłużające QT, rozważ zamianę tyzanidyny na lek rozluźniający mięśnie bez tego działania.

Skutek kliniczny

Możliwe addytywne wydłużenie odstępu QT z ryzykiem zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza przy dużych dawkach tyzanidyny, hipokaliemii, hipomagnezemii lub chorobie serca. Wydłużenie odstępu QT należy też do objawów przedawkowania tyzanidyny.[1]

Mechanizm

Oba leki mogą wydłużać odstęp QT, więc ich działanie na repolaryzację serca może się sumować. Tyzanidyny w dużych dawkach nie łączy się z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT(c).[1] Nie należy oczekiwać istotnej interakcji metabolicznej, ponieważ tyzanidyna jest metabolizowana przez CYP1A2, a enkorafenib indukuje CYP3A4 i hamuje UGT1A1 oraz transportery OATP1B1, OATP1B3 i BCRP.[2]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], tyzanidyna – wrażliwy substrat CYP1A2[4]
  • Enkorafenib – induktor CYP1A2[3], tyzanidyna – wrażliwy substrat CYP1A2[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Tyzanidyna: wrażliwy substrat CYP1A2[4]

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc przed włączeniem i okresowo w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • kołatanie serca, zasłabnięcia, zawroty głowy

Bezpieczniejsze alternatywy

baklofen

Kiedy ocena się zmienia

Duża dawkadawka · tyzanidynaryzyko rośniePrzy dużych dawkach tyzanidyny ryzyko addytywnego wydłużenia QT jest większe i takiego połączenia należy unikać.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tizanor 2 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tizanor-100228088/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ WenlafaksynaPołączenie wymaga kontroli EKG i elektrolitów, a jeśli leczenie przeciwdepresyjne można zmienić, lepiej wybrać lek bez wpływu na odstęp QT.Nie przerywaj żadnego z leków na własną rękę i powiedz lekarzowi onkologowi, że przyjmujesz wenlafaksynę, aby mógł zlecić EKG i badania krwi.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie przerywaj żadnego z leków na własną rękę i powiedz lekarzowi onkologowi, że przyjmujesz wenlafaksynę, aby mógł zlecić EKG i badania krwi.

Oba leki mogą wpływać na rytm serca, a razem ten wpływ się sumuje. Lek przeciwnowotworowy może też osłabiać działanie leku przeciwdepresyjnego. Lekarz zwykle zleca wtedy EKG i badania krwi oraz obserwuje samopoczucie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • nagłe osłabienie
  • pogorszenie nastroju lub nawrót objawów depresji
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie wymaga kontroli EKG i elektrolitów, a jeśli leczenie przeciwdepresyjne można zmienić, lepiej wybrać lek bez wpływu na odstęp QT. Przed włączeniem enkorafenibu u pacjenta przyjmującego wenlafaksynę należy wykonać EKG oraz wyrównać stężenie potasu i magnezu, a następnie powtarzać te badania w trakcie leczenia. Należy unikać dokładania kolejnych leków wydłużających odstęp QT. Po włączeniu enkorafenibu warto ocenić skuteczność leczenia depresji, a po jego odstawieniu obserwować pacjenta pod kątem działań niepożądanych wenlafaksyny.

Skutek kliniczny

Najważniejszym zagrożeniem jest wydłużenie odstępu QT i ryzyko arytmii komorowych, zwłaszcza przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii lub chorobie serca. Drugorzędnym skutkiem może być słabsze działanie przeciwdepresyjne wenlafaksyny po włączeniu enkorafenibu oraz wzrost jej stężenia po jego odstawieniu.

Mechanizm

Oba leki mogą wydłużać odstęp QT, więc ich działanie na repolaryzację serca się sumuje. Wenlafaksyny nie łączy się z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT ze względu na zwiększone ryzyko arytmii komorowych, w tym torsade de pointes[1]. Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może osłabiać działanie leków metabolizowanych przez ten izoenzym[2]. Wenlafaksyna jest częściowo metabolizowana przez CYP3A4, a hamowanie tego izoenzymu zwiększa stężenie wenlafaksyny i O-demetylowenlafaksyny[1]. Można więc oczekiwać odwrotnego efektu, czyli pewnego zmniejszenia ekspozycji na wenlafaksynę, choć główną drogą jej metabolizmu pozostaje CYP2D6.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], wenlafaksyna – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], wenlafaksyna – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]
  • Wenlafaksyna – słaby inhibitor CYP2D6[4], enkorafenib – drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Wenlafaksyna: słaby inhibitor CYP2D6[4], substrat CYP2D6[4], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed leczeniem i w jego trakcie
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • skuteczność leczenia przeciwdepresyjnego po włączeniu enkorafenibu
  • działania niepożądane wenlafaksyny po odstawieniu enkorafenibu

Bezpieczniejsze alternatywy

duloksetyna

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu u pacjenta przyjmującego wenlafaksynękolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 ustępuje stopniowo i stężenie wenlafaksyny może wzrosnąć, co wymaga obserwacji pod kątem działań niepożądanych, zwłaszcza jeśli dawkę wenlafaksyny wcześniej zwiększano.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Oriven 37,5 mg, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oriven-100158962/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Oriven. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/oriven-100158962/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ WinorelbinaNależy unikać łączenia enkorafenibu z winorelbiną, a jeśli onkolog uzna je za konieczne, trzeba ściśle oceniać skuteczność winorelbiny i jej toksyczność, zwłaszcza po odstawieniu enkorafenibu.Nie odstawiaj ani nie zmieniaj dawki żadnego z tych leków samodzielnie i upewnij się, że twój onkolog wie, że przyjmujesz oba.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie odstawiaj ani nie zmieniaj dawki żadnego z tych leków samodzielnie i upewnij się, że twój onkolog wie, że przyjmujesz oba.

Enkorafenib przyspiesza rozkład winorelbiny w organizmie, przez co winorelbina może działać słabiej na nowotwór. Gdy odstawisz enkorafenib, ilość winorelbiny we krwi może z kolei wzrosnąć i nasilić jej działania niepożądane. Oba leki mogą też uszkadzać nerwy w dłoniach i stopach.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, dreszcze lub inne objawy zakażenia
  • drętwienie, mrowienie lub pieczenie dłoni i stóp
  • nietypowe siniaki lub krwawienia
  • silne zmęczenie lub osłabienie
  • uporczywe zaparcia lub ból brzucha
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Należy unikać łączenia enkorafenibu z winorelbiną, a jeśli onkolog uzna je za konieczne, trzeba ściśle oceniać skuteczność winorelbiny i jej toksyczność, zwłaszcza po odstawieniu enkorafenibu. Gdy nie można uniknąć jednoczesnego stosowania substratu CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym, jego dawkę dostosowuje się zgodnie z zasadami dla danego leku.[1] Winorelbinę z silnymi modulatorami glikoproteiny P stosuje się ostrożnie.[2] Inne inhibitory BRAF i inne alkaloidy barwinka również wchodzą w interakcje przez CYP3A4, dlatego ewentualną zmianę schematu powinien zaplanować onkolog.

Skutek kliniczny

Głównym ryzykiem jest zmniejszenie ekspozycji na winorelbinę i osłabienie jej działania przeciwnowotworowego. Po odstawieniu enkorafenibu indukcja stopniowo wygasa i stężenie winorelbiny może wzrosnąć, co zwiększa ryzyko mielosupresji i neurotoksyczności. Oba leki mogą powodować neuropatię obwodową, więc jej objawy mogą się sumować.

Mechanizm

Enkorafenib silnie indukuje CYP3A4, który jest głównym szlakiem metabolizmu winorelbiny, więc może zmniejszać jej stężenie we krwi.[1] Winorelbina jest metabolizowana głównie przez CYP3A4, a silne induktory tego izoenzymu zmniejszają jej stężenie.[2] Winorelbina jest też substratem glikoproteiny P, którą enkorafenib w warunkach in vitro może hamować, co teoretycznie działa w przeciwnym kierunku.[2][1] Przewagi indukcji CYP3A4 nad hamowaniem glikoproteiny P nie potwierdzono badaniem tej pary, ale przy podaniu doustnym należy się jej spodziewać.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], winorelbina – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], winorelbina – substrat P-gp[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], winorelbina – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Winorelbina: wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • odpowiedź na leczenie przeciwnowotworowe (ocena skuteczności winorelbiny)
  • morfologia z rozmazem, zwłaszcza liczba neutrofilów i płytek krwi przed każdą dawką winorelbiny
  • objawy neuropatii obwodowej
  • objawy toksyczności po odstawieniu lub przerwie w leczeniu enkorafenibem

Kiedy ocena się zmienia

Dozylnadroga podania · winorelbinaryzyko malejePrzy podaniu dożylnym winorelbina omija pierwsze przejście przez jelito i wątrobę, więc spadek ekspozycji może być mniejszy niż przy podaniu doustnym, ale indukcja metabolizmu wątrobowego nadal występuje.
Odstawienie enkorafenibu w trakcie leczenia winorelbinąkolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 stopniowo wygasa i stężenie winorelbiny może wzrosnąć, dlatego w tym okresie trzeba częściej kontrolować morfologię i objawy neurotoksyczności.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vinorelbine Zentiva 20 mg, kapsułki miękkie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vinorelbine-zentiva-100396638/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vinorelbine Zentiva. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vinorelbine-zentiva-100396638/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ RimegepantUnikaj łączenia rimegepantu z enkorafenibem i wybierz lek przeciwmigrenowy niezależny od CYP3A4.Nie łącz tych leków na własną rękę i zapytaj lekarza o inny lek na migrenę, który możesz bezpiecznie stosować razem z enkorafenibem.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie łącz tych leków na własną rękę i zapytaj lekarza o inny lek na migrenę, który możesz bezpiecznie stosować razem z enkorafenibem.

Enkorafenib, lek przeciwnowotworowy, przyspiesza rozkładanie rimegepantu w organizmie. Przez to rimegepant może słabo działać albo w ogóle nie przerywać napadu migreny. Ten efekt może utrzymywać się jeszcze do 2 tygodni po odstawieniu enkorafenibu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • rimegepant nie łagodzi bólu głowy albo działa słabiej niż wcześniej
  • napady migreny stają się częstsze
  • musisz sięgać po dodatkowe leki przeciwbólowe
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Unikaj łączenia rimegepantu z enkorafenibem i wybierz lek przeciwmigrenowy niezależny od CYP3A4.[1] Jeśli pacjent już stosuje rimegepant, oceń, czy po włączeniu enkorafenibu nie słabnie kontrola migreny. Po odstawieniu enkorafenibu efekt indukcji może utrzymywać się do 2 tygodni, więc dopiero po tym czasie należy oczekiwać pełnej skuteczności rimegepantu.[1]

Skutek kliniczny

Spodziewanym skutkiem jest osłabienie lub utrata skuteczności rimegepantu w leczeniu napadu migreny i w jej profilaktyce.[1] Nie przewiduje się wpływu rimegepantu na ekspozycję na enkorafenib ani nasilenia jego toksyczności.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4, a rimegepant jest substratem CYP3A4, więc należy oczekiwać przyspieszonego metabolizmu i spadku stężenia rimegepantu w osoczu.[2] Rimegepantu nie łączy się z silnymi ani umiarkowanymi induktorami CYP3A4, a silny induktor ryfampicyna zmniejszał AUC rimegepantu o 80% i Cmax o 64%.[1] Enkorafenib hamuje też BCRP oraz potencjalnie P-gp, czyli transportery wypływu, których substratem jest rimegepant.[2][1] Ten kierunek może nieznacznie zwiększać ekspozycję na rimegepant, ale przeważającym efektem netto jest najpewniej indukcja i spadek stężenia.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor BCRP[3], rimegepant – substrat BCRP[4]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP2C9[3], rimegepant – drugorzędny szlak substrat CYP2C9[4]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], rimegepant – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], rimegepant – substrat P-gp[4]
  • Enkorafenib – induktor CYP2C9[3], rimegepant – drugorzędny szlak substrat CYP2C9[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], rimegepant – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Rimegepant – słaby inhibitor CYP3A4[4], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Rimegepant: słaby inhibitor CYP3A4[4], inhibitor MATE1[4], słaby inhibitor OAT3[4], słaby inhibitor OATP1B1[4], inhibitor OATP1B3[4], inhibitor OCT2[4], substrat BCRP[4], drugorzędny szlak substrat CYP2C9[4], wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • skuteczność leczenia napadów migreny (czas do ustąpienia bólu, potrzeba leków ratunkowych)
  • częstość napadów migreny przy stosowaniu profilaktycznym
  • nadużywanie leków przeciwbólowych przy nieskutecznym rimegepancie

Bezpieczniejsze alternatywy

sumatryptanryzatryptanzolmitryptanerenumabfremanezumabgalkanezumab

Kiedy ocena się zmienia

odstep ≥ 2 tygodnie od odstawienia enkorafenibuenkorafenibinne zalecenieEfekt indukcji CYP3A4 może utrzymywać się do 2 tygodni po odstawieniu induktora, więc po tym czasie można oczekiwać pełnej skuteczności rimegepantu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vydura 75 mg, liofilizat doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vydura-100470600/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vydura. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vydura-100470600/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ NaldemedynaNależy unikać łączenia naldemedyny z enkorafenibem i rozważyć inną metodę leczenia zaparć wywołanych opioidami, np. metylonaltrekson podawany podskórnie lub leki przeczyszczające.Powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba leki, bo może on zmienić lek na zaparcia na taki, który lepiej zadziała razem z enkorafenibem.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba leki, bo może on zmienić lek na zaparcia na taki, który lepiej zadziała razem z enkorafenibem.

Enkorafenib przyspiesza rozkład naldemedyny w organizmie. Przez to naldemedyna może słabiej działać i zaparcia mogą wrócić. Gdy przestaniesz brać enkorafenib, naldemedyna znów zacznie działać silniej i może pojawić się biegunka lub ból brzucha.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • powrót zaparć lub rzadsze wypróżnienia
  • biegunka po odstawieniu enkorafenibu
  • ból brzucha po odstawieniu enkorafenibu
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Należy unikać łączenia naldemedyny z enkorafenibem i rozważyć inną metodę leczenia zaparć wywołanych opioidami, np. metylonaltrekson podawany podskórnie lub leki przeczyszczające. Jeśli naldemedyna pozostaje w leczeniu, trzeba ocenić jej skuteczność po kilku tygodniach jednoczesnego stosowania, a po odstawieniu enkorafenibu obserwować pacjenta w kierunku biegunki i bólu brzucha.

Skutek kliniczny

Spodziewane jest wyraźne zmniejszenie stężenia naldemedyny i osłabienie lub utrata jej działania przeczyszczającego, czyli nawrót zaparć wywołanych opioidami. Po odstawieniu enkorafenibu indukcja stopniowo wygasa i ekspozycja na naldemedynę wraca do wyjściowej, co może nasilić jej działania niepożądane, takie jak biegunka i ból brzucha.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może zmniejszać skuteczność leków będących substratami tego enzymu.[1] Naldemedyna jest metabolizowana głównie przez CYP3A, a silny induktor CYP3A (ryfampicyna) zmniejszył jej ekspozycję o 83%.[2] Jednoczesnego stosowania naldemedyny z silnymi induktorami CYP3A się nie zaleca.[2] Naldemedyna jest też substratem P-gp, a enkorafenib in vitro potencjalnie hamuje P-gp, co mogłoby nieco zwiększać jej stężenie.[1] Przeważać powinien jednak efekt indukcji CYP3A4.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], naldemedyna – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], naldemedyna – substrat P-gp[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], naldemedyna – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Naldemedyna: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • częstość i konsystencja wypróżnień
  • nawrót zaparć po włączeniu enkorafenibu
  • biegunka i ból brzucha po odstawieniu enkorafenibu

Bezpieczniejsze alternatywy

metylonaltrekson

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu w trakcie stosowania naldemedynykolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 stopniowo wygasa, ekspozycja na naldemedynę rośnie i należy obserwować pacjenta w kierunku biegunki i bólu brzucha.
Włączenie enkorafenibu u pacjenta stosującego naldemedynękolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo włączeniu enkorafenibu skuteczność naldemedyny może słabnąć w ciągu kilku dni do tygodni, należy ocenić częstość wypróżnień i w razie potrzeby zmienić leczenie zaparć.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Rizmoic 200 mcg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/rizmoic-100417040/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Rizmoic. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/rizmoic-100417040/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ EtynyloestradiolU kobiety przyjmującej enkorafenib nie należy polegać wyłącznie na złożonej antykoncepcji hormonalnej zawierającej etynyloestradiol.Przez całe leczenie enkorafenibem i co najmniej przez jeden cykl po jego zakończeniu używaj dodatkowo prezerwatywy i zapytaj lekarza o zmianę antykoncepcji na niehormonalną.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przez całe leczenie enkorafenibem i co najmniej przez jeden cykl po jego zakończeniu używaj dodatkowo prezerwatywy i zapytaj lekarza o zmianę antykoncepcji na niehormonalną.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib przyspiesza usuwanie z organizmu hormonów zawartych w tabletkach antykoncepcyjnych. Przez to tabletki mogą przestać chronić przed ciążą. Ciąża w czasie tego leczenia może być groźna dla dziecka, dlatego potrzebujesz pewniejszej ochrony.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • plamienie lub krwawienie między miesiączkami
  • spóźniająca się miesiączka
  • ból, obrzęk lub zaczerwienienie łydki
  • nagła duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

U kobiety przyjmującej enkorafenib nie należy polegać wyłącznie na złożonej antykoncepcji hormonalnej zawierającej etynyloestradiol. Zaleca się skuteczną metodę niehormonalną, najlepiej wkładkę wewnątrzmaciczną, albo dodatkową metodę mechaniczną przez cały okres leczenia i co najmniej przez jeden cykl po jego zakończeniu, ponieważ indukcja enzymów ustępuje stopniowo. Przy wyborze metody warto uwzględnić także podwyższone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentki z chorobą nowotworową, które dodatkowo przemawia przeciwko antykoncepcji estrogenowej.

Skutek kliniczny

Jednoczesne stosowanie enkorafenibu z hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi może doprowadzić do utraty ich skuteczności[1]. Zmniejszone stężenie estrogenu może zwiększać częstość krwawień śródcyklicznych i osłabiać działanie antykoncepcyjne[2]. Ryzyko dotyczy całego leku złożonego, w tym składnika progestagenowego. Nieplanowana ciąża w trakcie leczenia przeciwnowotworowego enkorafenibem jest szczególnie niepożądana ze względu na możliwe zagrożenie dla płodu.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4[1]. Etynyloestradiol jest metabolizowany w wątrobie z udziałem CYP3A4, dlatego indukcja enzymu przyspiesza jego eliminację i obniża stężenie w osoczu. Złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych nie łączy się z induktorami enzymów, ponieważ zwiększony metabolizm wątrobowy osłabia działanie antykoncepcyjne[2]. Ten sam efekt dotyczy innych inhibitorów BRAF o działaniu indukującym, czyli dabrafenibu i wemurafenibu[2].

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • krwawienia śródcykliczne jako sygnał spadku stężenia hormonów
  • test ciążowy przy zatrzymaniu miesiączki lub wątpliwościach
  • objawy żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej

Bezpieczniejsze alternatywy

miedziana wkładka wewnątrzmacicznalewonorgestrel w systemie wewnątrzmacicznymmedroksyprogesteron w iniekcji domięśniowej lub podskórnej

Kiedy ocena się zmienia

Po odstawieniu enkorafenibuczas leczenia · enkorafenibinne zalecenieIndukcja CYP3A4 ustępuje stopniowo, dlatego dodatkową antykoncepcję należy kontynuować co najmniej przez jeden cykl po zakończeniu leczenia enkorafenibem.
Przezskórna lub dopochwowadroga podania · etynyloestradiolinne zaleceniePlastry i krążki dopochwowe z etynyloestradiolem również podlegają indukcji metabolizmu wątrobowego, więc zmiana drogi podania nie rozwiązuje problemu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Rigevidon 0,03 mg + 0,15 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/rigevidon-100101465/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ NorgestymatPodczas leczenia enkorafenibem nie należy polegać na antykoncepcji doustnej zawierającej norgestymat – zaleca się zmianę na inną skuteczną metodę, najlepiej niehormonalną.Nie polegaj na samych tabletkach antykoncepcyjnych – porozmawiaj z lekarzem o innej skutecznej metodzie i stosuj ją przez całe leczenie enkorafenibem oraz 4 tygodnie po jego zakończeniu.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie polegaj na samych tabletkach antykoncepcyjnych – porozmawiaj z lekarzem o innej skutecznej metodzie i stosuj ją przez całe leczenie enkorafenibem oraz 4 tygodnie po jego zakończeniu.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib przyspiesza usuwanie hormonów z tabletek antykoncepcyjnych z organizmu. Przez to tabletki mogą przestać chronić przed ciążą. Ten efekt może trwać jeszcze około 4 tygodni po odstawieniu enkorafenibu. Ciąża w czasie leczenia przeciwnowotworowego jest niebezpieczna.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • krwawienie lub plamienie między miesiączkami
  • spóźniająca się lub brak miesiączki
  • objawy mogące wskazywać na ciążę, np. nudności lub tkliwość piersi
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Podczas leczenia enkorafenibem nie należy polegać na antykoncepcji doustnej zawierającej norgestymat – zaleca się zmianę na inną skuteczną metodę, najlepiej niehormonalną. Dla całego leku złożonego przy długotrwałym stosowaniu leków indukujących enzymy wątrobowe zaleca się inną, skuteczną, niehormonalną metodę antykoncepcji[1]. Indukcja enzymów może wystąpić po kilku dniach, maksymalna jest zwykle po kilku tygodniach i może utrzymywać się przez około 4 tygodnie po zakończeniu leczenia induktorem, dlatego dodatkowa metoda jest potrzebna przez 28 dni po odstawieniu enkorafenibu[1].

Skutek kliniczny

Zmniejszenie skuteczności antykoncepcyjnej z ryzykiem nieplanowanej ciąży w trakcie leczenia przeciwnowotworowego oraz krwawienia śródcykliczne[2][1].

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może prowadzić do utraty skuteczności leków będących substratami tego enzymu, w tym hormonalnych środków antykoncepcyjnych[2]. Norgestymat jest prolekiem przekształcanym do norelgestrominu i lewonorgestrelu, których eliminacja zależy częściowo od CYP3A4, więc indukcja przyspiesza usuwanie aktywnych metabolitów progestagenowych. Dla całego leku złożonego leki indukujące enzymy mikrosomalne zwiększają klirens hormonów płciowych, co może powodować krwawienia śródcykliczne i nieskuteczność antykoncepcji[1].

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • krwawienia śródcykliczne lub plamienia jako sygnał osłabienia działania antykoncepcji
  • test ciążowy przy zatrzymaniu miesiączki lub podejrzeniu ciąży
  • stosowanie skutecznej metody zastępczej przez cały okres leczenia enkorafenibem i 28 dni po jego zakończeniu

Bezpieczniejsze alternatywy

miedziana wkładka wewnątrzmaciczna (metoda niehormonalna)lewonorgestrel w systemie wewnątrzmacicznym

Kiedy ocena się zmienia

czas leczenia ≤ 28 dni po odstawieniu enkorafenibuenkorafenibinne zaleceniePo zakończeniu leczenia induktorem indukcja enzymatyczna może utrzymywać się przez około 4 tygodnie, dlatego dodatkowa metoda antykoncepcji jest potrzebna przez 28 dni po odstawieniu enkorafenibu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Elin 250 mcg + 35 mcg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/elin-100298829/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ NetupitantUnikaj podawania netupitantu pacjentom przyjmującym enkorafenib i z lekarzem prowadzącym rozważ schemat przeciwwymiotny mniej zależny od CYP3A4.Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie onkologiczne, że przyjmujesz enkorafenib, zanim dostaniesz netupitant, i nie zmieniaj dawek samodzielnie.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie onkologiczne, że przyjmujesz enkorafenib, zanim dostaniesz netupitant, i nie zmieniaj dawek samodzielnie.

Lek na raka (enkorafenib) przyspiesza rozkład netupitantu w organizmie, przez co lek przeciwwymiotny może słabiej chronić cię przed nudnościami i wymiotami po chemioterapii. Jednocześnie netupitant może przez kilka dni nieco zwiększyć ilość enkorafenibu we krwi i nasilić jego działania niepożądane. Lekarz może dobrać inny sposób zapobiegania wymiotom.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nudności lub wymioty mimo przyjęcia leku przeciwwymiotnego
  • brak możliwości przyjmowania płynów lub posiłków
  • nowa wysypka lub nasilenie zmian skórnych
  • nasilone bóle stawów lub mięśni
  • silne zmęczenie
  • kołatanie serca lub zasłabnięcie
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Unikaj podawania netupitantu pacjentom przyjmującym enkorafenib i z lekarzem prowadzącym rozważ schemat przeciwwymiotny mniej zależny od CYP3A4.[1] Pozostali antagoniści receptora NK1 (aprepitant, fosaprepitant) również są metabolizowani przez CYP3A4, więc ich zamiana nie usuwa problemu. Jeśli połączenia nie da się uniknąć, oceniaj skuteczność profilaktyki przeciwwymiotnej w fazie ostrej i opóźnionej oraz zapewnij lek ratunkowy na nudności. Pacjenta należy uważnie kontrolować pod kątem bezpieczeństwa enkorafenibu, tak jak przy każdym umiarkowanym inhibitorze CYP3A4.[2]

Skutek kliniczny

Głównym ryzykiem jest osłabienie działania przeciwwymiotnego netupitantu z powodu przyspieszonego metabolizmu, co może skutkować gorszą kontrolą nudności i wymiotów po chemioterapii.[1] Drugim, mniejszym ryzykiem jest przejściowe zwiększenie ekspozycji na enkorafenib i nasilenie jego działań toksycznych w dniach po podaniu netupitantu.[2]

Mechanizm

Netupitantu nie należy łączyć z silnymi induktorami CYP3A4, a enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4.[1][2] Netupitant jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, a silny induktor tego enzymu (ryfampicyna) zmniejszał jego AUC 5,2-krotnie i Cmax 2,6-krotnie.[1] Jednocześnie netupitant w dawce 300 mg jest umiarkowanym inhibitorem CYP3A4 i może zwiększać stężenie leków metabolizowanych przez ten enzym.[1] Enkorafenib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, a umiarkowany inhibitor CYP3A4 (diltiazem) zwiększał jego AUC dwukrotnie.[2] Wzajemny wpływ obu leków nie był badany bezpośrednio, a jego wielkość wynika z ekstrapolacji tych danych.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • skuteczność profilaktyki przeciwwymiotnej (liczba epizodów wymiotów i nasilenie nudności w fazie ostrej i opóźnionej)
  • działania niepożądane enkorafenibu (zmiany skórne, bóle stawów, zmęczenie, dolegliwości żołądkowo-jelitowe)
  • EKG z oceną odstępu QT u pacjentów z czynnikami ryzyka

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Akynzeo 300 mg + 0,5 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/akynzeo-100347479/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ IwakaftorUnikaj łączenia iwakaftoru z enkorafenibem.Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, tylko powiedz lekarzowi prowadzącemu mukowiscydozę i onkologowi, że przyjmujesz oba leki.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, tylko powiedz lekarzowi prowadzącemu mukowiscydozę i onkologowi, że przyjmujesz oba leki.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib przyspiesza usuwanie iwakaftoru z organizmu. Iwakaftor może wtedy działać dużo słabiej i objawy mukowiscydozy mogą się nasilić. Te leki nie powinny być stosowane razem bez decyzji lekarzy, którzy cię leczą.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilenie kaszlu
  • więcej wydzieliny w drogach oddechowych
  • duszność lub gorsza tolerancja wysiłku
  • częstsze infekcje płuc
  • spadek masy ciała
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Unikaj łączenia iwakaftoru z enkorafenibem.[1] Jeżeli leczenie przeciwnowotworowe enkorafenibem jest konieczne, decyzję o dalszym stosowaniu iwakaftoru podejmuje lekarz prowadzący mukowiscydozę wspólnie z onkologiem, z uwzględnieniem ryzyka utraty skuteczności terapii CFTR. Jeżeli leki są stosowane razem, należy ściśle kontrolować odpowiedź kliniczną na iwakaftor. Po odstawieniu enkorafenibu działanie indukujące wygasa stopniowo, dlatego pełnej skuteczności iwakaftoru nie należy oczekiwać od razu.

Skutek kliniczny

Można się spodziewać znacznego spadku stężenia iwakaftoru i utraty jego skuteczności w mukowiscydozie, z pogorszeniem czynności płuc i większym ryzykiem zaostrzeń. Bezpośredniego badania tej pary nie przeprowadzono, a wielkość efektu przewiduje się na podstawie danych dla innych silnych induktorów CYP3A.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może zmniejszać skuteczność leków będących substratami tego enzymu.[2] Iwakaftor jest wrażliwym substratem CYP3A, a silny induktor CYP3A (ryfampicyna) zmniejszał jego ekspozycję (AUC) o 89%.[1] Jednoczesne stosowanie iwakaftoru z silnymi induktorami CYP3A nie jest zalecane.[1] Słabe hamowanie CYP3A przez iwakaftor (1,5 razy większa ekspozycja na midazolam) nie powinno istotnie zmieniać ekspozycji na enkorafenib.[1] Hamowanie BCRP przez enkorafenib nie powinno zmieniać ekspozycji na iwakaftor w stopniu istotnym klinicznie.[1]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor BCRP[3], iwakaftor – substrat BCRP[4]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], iwakaftor – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], iwakaftor – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Iwakaftor – słaby inhibitor CYP3A4[5], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Iwakaftor – słaby inhibitor P-gp[4], enkorafenib – substrat P-gp[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Iwakaftor: inhibitor CYP2C9[4], słaby inhibitor CYP3A4[5], słaby inhibitor P-gp[4], substrat BCRP[4], wrażliwy substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • FEV1 i objawy ze strony układu oddechowego
  • częstość zaostrzeń płucnych
  • stężenie chlorków w pocie przy podejrzeniu utraty skuteczności
  • masa ciała i stan odżywienia

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibukolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 wygasa stopniowo, dlatego skuteczność iwakaftoru wraca z opóźnieniem i wymaga dalszej obserwacji klinicznej.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego KALYDECO 13,4 mg, granulat w saszetce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/kalydeco-100311211/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Kalydeco. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/kalydeco-100311211/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ AwaprytynibNależy unikać łączenia awaprytynibu z silnymi i umiarkowanymi induktorami CYP3A, do których należy enkorafenib.Nie przerywaj ani nie zmieniaj dawek samodzielnie, tylko jak najszybciej powiedz onkologowi, że przyjmujesz oba leki.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie przerywaj ani nie zmieniaj dawek samodzielnie, tylko jak najszybciej powiedz onkologowi, że przyjmujesz oba leki.

Enkorafenib przyspiesza rozkładanie w organizmie wielu innych leków, w tym awaprytynibu. Przez to awaprytynib może działać znacznie słabiej i gorzej kontrolować chorobę. Te dwa leki zwykle nie są stosowane razem bez wyraźnej decyzji lekarza.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • powrót lub nasilenie objawów choroby, na którą przyjmujesz awaprytynib
  • nowe dolegliwości wskazujące na pogorszenie choroby, np. ból brzucha, uczucie pełności, nasilenie świądu, zaczerwienienia lub biegunki
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Należy unikać łączenia awaprytynibu z silnymi i umiarkowanymi induktorami CYP3A, do których należy enkorafenib.[1] Dla tego połączenia nie ustalono dawki awaprytynibu kompensującej indukcję, więc o kontynuacji obu leków powinien zdecydować onkolog prowadzący po ocenie, który z nich jest priorytetowy. Jeśli połączenie zostanie utrzymane, trzeba ściśle oceniać skuteczność awaprytynibu.

Skutek kliniczny

Spodziewane jest znaczne zmniejszenie stężenia awaprytynibu w osoczu i osłabienie jego skuteczności przeciwnowotworowej.[1] Ekspozycja na enkorafenib nie powinna istotnie się zmieniać.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4, dlatego może przyspieszać metabolizm leków będących substratami tego enzymu i osłabiać ich działanie.[2] Awaprytynib jest metabolizowany przez CYP3A, a silny induktor tego enzymu (ryfampicyna) zmniejszał Cmax awaprytynibu o 74% i AUC o 92%.[1] Awaprytynib w dawce 300 mg raz na dobę jest słabym inhibitorem CYP3A, a w dawkach 200 mg i mniejszych nie hamuje tego enzymu, więc jego wpływ na ekspozycję na enkorafenib jest prawdopodobnie niewielki i nie równoważy indukcji.[1]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP2C9[3], awaprytynib – drugorzędny szlak substrat CYP2C9[4]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], awaprytynib – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – induktor CYP2C9[3], awaprytynib – drugorzędny szlak substrat CYP2C9[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], awaprytynib – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Awaprytynib – słaby inhibitor CYP3A4[4], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Awaprytynib – inhibitor P-gp[4], enkorafenib – substrat P-gp[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Awaprytynib: inhibitor BCRP[4], słaby inhibitor CYP3A4[4], inhibitor MATE1[4], inhibitor MATE2-K[4], inhibitor P-gp[4], drugorzędny szlak substrat CYP2C9[4], wrażliwy substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • skuteczność leczenia awaprytynibem (odpowiedź guza w badaniach obrazowych lub parametry aktywności mastocytozy)
  • objawy progresji choroby leczonej awaprytynibem

Kiedy ocena się zmienia

dawka ≥ 300 mg/dobęawaprytynibinne zalecenieAwaprytynib w dawce 300 mg raz na dobę słabo hamuje CYP3A, co może nieznacznie zwiększać ekspozycję na enkorafenib, ale nie zmienia głównego problemu, jakim jest indukcja metabolizmu awaprytynibu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego AYVAKYT 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ayvakyt-100441847/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego AYVAKYT. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/ayvakyt-100441847/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ SelperkatynibNależy unikać łączenia selperkatynibu z enkorafenibem jako silnym induktorem CYP3A4.Nie zmieniaj samodzielnie dawek ani nie odstawiaj żadnego z tych leków i upewnij się, że twój onkolog wie, że przyjmujesz oba.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zmieniaj samodzielnie dawek ani nie odstawiaj żadnego z tych leków i upewnij się, że twój onkolog wie, że przyjmujesz oba.

Enkorafenib może przyspieszać rozkładanie selperkatynibu w organizmie, przez co selperkatynib może działać słabiej na chorobę. Po odstawieniu enkorafenibu stężenie selperkatynibu może z czasem wzrosnąć i nasilić jego działania niepożądane. Oba leki mogą też wpływać na rytm serca. Lekarz zwykle unika takiego połączenia albo ściśle kontroluje leczenie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy albo omdlenie
  • nasilenie objawów choroby nowotworowej
  • wysokie ciśnienie, obrzęki, biegunka lub silne zmęczenie po odstawieniu enkorafenibu
  • zażółcenie skóry lub oczu
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Należy unikać łączenia selperkatynibu z enkorafenibem jako silnym induktorem CYP3A4.[1] Jeśli onkolog uzna oba leki za niezbędne, trzeba ściśle monitorować skuteczność selperkatynibu, wykonywać EKG z oceną QTc i kontrolować elektrolity. Po odstawieniu enkorafenibu należy obserwować pacjenta pod kątem nasilenia działań niepożądanych selperkatynibu, ponieważ jego stężenie będzie stopniowo rosło. Stosując enkorafenib jednocześnie z lekiem hamującym CYP3A4, należy uważnie kontrolować bezpieczeństwo pacjenta.[2]

Skutek kliniczny

Główne ryzyko to istotne zmniejszenie stężenia selperkatynibu i osłabienie kontroli nowotworu. Po odstawieniu enkorafenibu indukcja stopniowo wygasa i ekspozycja na selperkatynib wzrasta, co może nasilić jego działania niepożądane. Dodatkowo możliwe jest addytywne wydłużenie odstępu QT.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może przyspieszać metabolizm leków będących substratami tego enzymu, co prowadzi do utraty ich skuteczności.[2] Selperkatynib jest metabolizowany przez CYP3A4, a silny induktor CYP3A4 (ryfampicyna) zmniejszał AUC selperkatynibu o około 87% i Cmax o około 70%, dlatego unika się łączenia go z silnymi induktorami CYP3A4.[1] Selperkatynib słabo hamuje CYP3A4 (AUC midazolamu zwiększone o około 54%), co teoretycznie może nieznacznie zwiększać ekspozycję na enkorafenib, metabolizowany głównie przez CYP3A4.[1] Oba leki mogą wydłużać odstęp QT, więc ich działanie na repolaryzację może się sumować.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor BCRP[3], selperkatynib – substrat BCRP[4]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], selperkatynib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[5]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], selperkatynib – substrat P-gp[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], selperkatynib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[5]
  • Selperkatynib – słaby inhibitor CYP3A4[5], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Selperkatynib – słaby inhibitor P-gp[4], enkorafenib – substrat P-gp[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Selperkatynib: słaby inhibitor BCRP[4], umiarkowany inhibitor CYP2C8[5], słaby inhibitor CYP3A4[5], inhibitor MATE1[4], słaby inhibitor P-gp[4], substrat BCRP[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[5], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • skuteczność selperkatynibu – odpowiedź nowotworu w badaniach obrazowych i markery nowotworowe
  • EKG z oceną QTc na początku i w trakcie leczenia skojarzonego
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • działania niepożądane selperkatynibu po odstawieniu enkorafenibu – ciśnienie tętnicze, aktywność aminotransferaz
  • działania niepożądane enkorafenibu

Kiedy ocena się zmienia

Włączenie enkorafenibu u pacjenta leczonego selperkatynibemkolejność włączenia · enkorafenibinne zalecenieW ciągu kolejnych dni do tygodni rozwija się indukcja CYP3A4 i ekspozycja na selperkatynib spada. Należy monitorować skuteczność selperkatynibu.
Odstawienie enkorafenibu w trakcie leczenia selperkatynibemkolejność włączenia · enkorafenibinne zalecenieIndukcja wygasa stopniowo i stężenie selperkatynibu rośnie. Należy kontrolować działania niepożądane selperkatynibu, w tym ciśnienie tętnicze, aminotransferazy i QTc.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Retsevmo 40 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/retsevmo-100448387/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Retsevmo. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/retsevmo-100448387/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ BosutynibNależy unikać łączenia bosutynibu z enkorafenibem.Nie zaczynaj ani nie odstawiaj żadnego z tych leków samodzielnie i od razu powiedz hematologowi oraz onkologowi, że przyjmujesz oba.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zaczynaj ani nie odstawiaj żadnego z tych leków samodzielnie i od razu powiedz hematologowi oraz onkologowi, że przyjmujesz oba.

Tych dwóch leków zwykle nie łączy się bez wyraźnej decyzji obu lekarzy prowadzących. Enkorafenib przyspiesza rozkładanie bosutynibu w organizmie, przez co bosutynib może działać dużo słabiej i gorzej kontrolować białaczkę. Oba leki mogą też wpływać na rytm serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy albo omdlenie
  • nowe siniaki, gorączka lub wyraźne osłabienie
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Należy unikać łączenia bosutynibu z enkorafenibem. Bosutynibu nie stosuje się z silnymi induktorami CYP3A, a zwiększenie jego dawki prawdopodobnie nie wyrównuje spadku ekspozycji[1]. Jeśli leczenia obu chorób nie da się poprowadzić inaczej, decyzję podejmuje hematolog wspólnie z onkologiem, a wtedy trzeba ściśle kontrolować odpowiedź na bosutynib, EKG z QTc oraz stężenie potasu i magnezu.

Skutek kliniczny

Główne ryzyko to znaczne zmniejszenie stężenia bosutynibu i utrata kontroli przewlekłej białaczki szpikowej z możliwą utratą odpowiedzi hematologicznej lub molekularnej. Drugorzędne ryzyko to addycyjne wydłużenie odstępu QT z możliwością groźnych arytmii, zwłaszcza przy zaburzeniach elektrolitowych.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4, więc przyspiesza metabolizm leków będących substratami tego enzymu[2]. Bosutynib jest metabolizowany przez CYP3A, a silny induktor tego enzymu (ryfampicyna) zmniejszył Cmax i AUC bosutynibu odpowiednio do 14% i 6% wartości wyjściowych[1]. Bosutynib nie hamuje w istotnym stopniu CYP3A4 ani P-gp, więc nie zmienia ekspozycji na enkorafenib[1]. Dodatkowo oba leki mogą wydłużać odstęp QT, co sumuje ryzyko zaburzeń rytmu serca.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], bosutynib – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], bosutynib – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Bosutynib: słaby inhibitor BCRP[4], słaby inhibitor OAT1[4], słaby inhibitor OAT3[4], słaby inhibitor OATP1B1[4], słaby inhibitor OATP1B3[4], słaby inhibitor OCT2[4], wrażliwy substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • morfologia krwi i odpowiedź hematologiczna na bosutynib
  • odpowiedź molekularna (transkrypt BCR-ABL)
  • EKG z oceną QTc przed włączeniem i w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu w trakcie leczenia bosutynibemkolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 wygasa stopniowo, więc stężenie bosutynibu rośnie z opóźnieniem. Jeśli dawkę bosutynibu wcześniej zwiększono, trzeba ją ponownie ocenić i monitorować tolerancję leczenia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bosulif 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bosulif-100297089/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bosulif. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bosulif-100297089/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ DabrafenibNie łącz dabrafenibu z enkorafenibem – pacjent powinien otrzymywać tylko jeden inhibitor BRAF, zwykle w ustalonym skojarzeniu z inhibitorem MEK (dabrafenib z trametynibem albo enkorafenib z binimetynibem).Nie przyjmuj tych dwóch leków razem i jeśli masz oba w domu, zapytaj lekarza prowadzącego lub farmaceutę, który z nich masz teraz brać.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie przyjmuj tych dwóch leków razem i jeśli masz oba w domu, zapytaj lekarza prowadzącego lub farmaceutę, który z nich masz teraz brać.

Oba leki działają w ten sam sposób na komórki nowotworu, dlatego nie przyjmuje się ich razem. Branie obu jednocześnie nie poprawia leczenia, a może nasilać działania niepożądane i osłabiać działanie każdego z nich. Najczęściej jeden lek zastępuje drugi, gdy lekarz zmienia leczenie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • nowe zmiany na skórze, brodawki, owrzodzenia lub zmiany wyglądu znamion
  • silne zmęczenie
  • bóle stawów
  • zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz dabrafenibu z enkorafenibem – pacjent powinien otrzymywać tylko jeden inhibitor BRAF, zwykle w ustalonym skojarzeniu z inhibitorem MEK (dabrafenib z trametynibem albo enkorafenib z binimetynibem). Należy unikać stosowania dabrafenibu z silnymi induktorami CYP3A4[1], a przy enkorafenibie należy rozważyć leki bez działania indukującego CYP3A[2]. Jeśli na recepcie lub w historii leczenia pojawiają się oba leki jednocześnie, skontaktuj się z prowadzącym onkologiem w celu wyjaśnienia, czy chodzi o zamianę leczenia, a nie o dodanie drugiego leku. Przy zamianie jednego inhibitora BRAF na drugi o terminie rozpoczęcia nowego leku decyduje onkolog, z uwzględnieniem tego, że działanie indukujące enzymy może utrzymywać się przez pewien czas po odstawieniu poprzedniego leku.

Skutek kliniczny

Możliwe jest jednoczesne osłabienie skuteczności obu leków wskutek wzajemnej indukcji metabolizmu oraz nasilenie działań niepożądanych typowych dla inhibitorów BRAF, takich jak gorączka, zmiany skórne, w tym nowe zmiany nowotworowe skóry, bóle stawów i zmęczenie. Połączenie nie ma uzasadnienia terapeutycznego.

Mechanizm

Dabrafenib i enkorafenib to dwa inhibitory kinazy BRAF o tym samym punkcie uchwytu, więc ich łączenie jest dublowaniem terapii i prowadzi do sumowania działań niepożądanych bez spodziewanej korzyści. Dodatkowo dochodzi do wzajemnej interakcji metabolicznej. Dabrafenib jest substratem CYP2C8 i CYP3A4, a jego aktywne metabolity są substratami CYP3A4, dlatego silne induktory CYP3A4 mogą istotnie zmniejszyć jego stężenie[1]. Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4[2]. Enkorafenib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, a dabrafenib indukuje CYP3A4, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19 i UGT[1], co może zmniejszać ekspozycję na enkorafenib[2].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor BCRP[3], dabrafenib – substrat BCRP[4]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], dabrafenib – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], dabrafenib – substrat P-gp[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], dabrafenib – substrat CYP3A4[4]
  • Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[4], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Dabrafenib – induktor CYP2C19[4], enkorafenib – drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3]
  • Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[5], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Dabrafenib – induktor P-gp[4], enkorafenib – substrat P-gp[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Dabrafenib: inhibitor BCRP[4], inhibitor CYP3A4[4], inhibitor OAT1[4], inhibitor OAT3[4], inhibitor OATP1B1[4], inhibitor OATP1B3[4], inhibitor OCT2[4], induktor CYP2B6[4], induktor CYP2C19[4], induktor CYP2C8[4], słaby induktor CYP2C9[5], umiarkowany induktor CYP3A4[5], induktor P-gp[4], substrat BCRP[4], substrat CYP2C8[4], substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • weryfikacja, czy nie doszło do dublowania inhibitorów BRAF przy zmianie leczenia
  • gorączka i objawy ogólne
  • nowe lub zmieniające się zmiany skórne
  • próby wątrobowe
  • odpowiedź na leczenie przeciwnowotworowe

Kiedy ocena się zmienia

Zamiana jednego inhibitora BRAF na drugi bez jednoczesnego stosowaniakolejność włączenia · pacjentinne zaleceniePrzy sekwencyjnej zamianie leków problemem nie jest dublowanie terapii, lecz możliwe utrzymujące się działanie indukujące enzymy po odstawieniu poprzedniego leku. Termin włączenia nowego leku ustala onkolog.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ DazatynibNależy unikać łączenia dazatynibu z enkorafenibem, a decyzję o wspólnym leczeniu powinni podjąć wspólnie hematolog i onkolog.Upewnij się, że lekarz prowadzący leczenie dazatynibem wie o enkorafenibie, i nie opuszczaj zaplanowanych badań krwi oraz EKG.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Upewnij się, że lekarz prowadzący leczenie dazatynibem wie o enkorafenibie, i nie opuszczaj zaplanowanych badań krwi oraz EKG.

Lek na czerniaka lub raka jelita grubego (enkorafenib) może przyspieszać rozkład dazatynibu w organizmie. Przez to dazatynib może słabiej działać na białaczkę. Oba leki mogą też wpływać na rytm serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy albo omdlenie
  • nasilone zmęczenie, bladość, łatwe siniaczenie lub częste infekcje
  • duszność, obrzęki lub szybki przyrost masy ciała (szczególnie po odstawieniu enkorafenibu)
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Należy unikać łączenia dazatynibu z enkorafenibem, a decyzję o wspólnym leczeniu powinni podjąć wspólnie hematolog i onkolog.[1] Jeśli połączenia nie da się uniknąć, trzeba ściśle kontrolować odpowiedź na leczenie dazatynibem oraz EKG i elektrolity. Po odstawieniu enkorafenibu stężenie dazatynibu może stopniowo wzrastać, dlatego w tym okresie trzeba obserwować objawy toksyczności dazatynibu.

Skutek kliniczny

Najważniejszym ryzykiem jest obniżenie stężenia dazatynibu i utrata kontroli choroby nowotworowej leczonej dazatynibem, np. utrata odpowiedzi molekularnej w przewlekłej białaczce szpikowej. Dodatkowo możliwe jest sumowanie się wydłużenia odstępu QT.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4, a dazatynib jest substratem CYP3A4, więc enkorafenib może przyspieszać metabolizm dazatynibu i zmniejszać jego stężenie w osoczu.[2] Silny induktor CYP3A4 (ryfampicyna) zmniejszył AUC dazatynibu o 82%, dlatego silnych induktorów CYP3A4 nie łączy się z dazatynibem.[1] Dazatynib może w niewielkim stopniu zwiększać ekspozycję na substraty CYP3A4, co teoretycznie może podnosić stężenie enkorafenibu, ale ten kierunek ma mniejsze znaczenie niż indukcja.[1] Oba leki mogą wydłużać odstęp QT, więc ich działania na rytm serca mogą się sumować.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], dazatynib – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], dazatynib – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Dazatynib – słaby inhibitor CYP3A4[5], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Dazatynib: inhibitor CYP2C8[5], słaby inhibitor CYP3A4[5], wrażliwy substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • odpowiedź na leczenie dazatynibem (morfologia, odpowiedź molekularna BCR-ABL)
  • EKG z oceną odstępu QTc przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu
  • objawy toksyczności dazatynibu po odstawieniu enkorafenibu (zatrzymanie płynów, wysięk opłucnowy, krwawienia, cytopenie)

Kiedy ocena się zmienia

Włączenie enkorafenibu u pacjenta na stałej dawce dazatynibukolejność włączenia · enkorafenibinne zalecenieDziałanie indukujące narasta stopniowo, dlatego spadek stężenia dazatynibu i ryzyko utraty odpowiedzi mogą ujawnić się z opóźnieniem. Trzeba zaplanować częstszą ocenę odpowiedzi hematologicznej i molekularnej.
Odstawienie enkorafenibu w trakcie leczenia dazatynibemkolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo ustąpieniu indukcji stężenie dazatynibu stopniowo wraca do wyjściowego. Jeśli dawkę dazatynibu wcześniej zwiększono, trzeba ją ponownie ocenić i obserwować objawy toksyczności.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sprycel 20 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sprycel-100138787/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sprycel. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sprycel-100138787/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ EntrektynibUnikaj łączenia entrektynibu z enkorafenibem.Nie zmieniaj samodzielnie dawek żadnego z tych leków i powiedz onkologowi, że przyjmujesz oba, bo może być potrzebna zmiana leczenia albo częstsze badania.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zmieniaj samodzielnie dawek żadnego z tych leków i powiedz onkologowi, że przyjmujesz oba, bo może być potrzebna zmiana leczenia albo częstsze badania.

Enkorafenib może przyspieszać rozkład entrektynibu w organizmie, przez co entrektynib może działać słabiej. Gdy enkorafenib zostanie odstawiony, entrektynib może z czasem działać silniej i częściej dawać działania niepożądane. Oba leki mogą też wpływać na rytm serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • nasilone zawroty głowy
  • splątanie lub kłopoty z pamięcią
  • objawy sugerujące postęp choroby
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Unikaj łączenia entrektynibu z enkorafenibem[1]. Jeśli skojarzenie jest konieczne w schemacie onkologicznym, decyzję podejmuje lekarz prowadzący, a pacjenta należy uważnie kontrolować pod kątem skuteczności i bezpieczeństwa leczenia[2]. Należy kontrolować EKG z oceną QTc oraz stężenia elektrolitów, zwłaszcza potasu i magnezu. Hormonalną antykoncepcję należy uzupełnić metodą mechaniczną, ponieważ enkorafenib może osłabiać jej skuteczność[2], a wpływ entrektynibu na nią jest nieznany[1].

Skutek kliniczny

Najważniejszym skutkiem jest spadek stężenia entrektynibu i jego aktywnego metabolitu, co może prowadzić do utraty skuteczności przeciwnowotworowej. Po odstawieniu enkorafenibu indukcja stopniowo ustępuje i ekspozycja na entrektynib rośnie, co zwiększa ryzyko jego działań niepożądanych. Dodatkowo możliwe jest addycyjne wydłużenie QTc.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może zmniejszać skuteczność leków metabolizowanych przez ten enzym[2]. Entrektynib i jego aktywny metabolit M5 powstają i są eliminowane głównie z udziałem CYP3A4, a jednoczesnego stosowania entrektynibu z induktorami CYP3A należy unikać[1]. Silny induktor CYP3A (ryfampicyna) zmniejszał AUC entrektynibu o 77%, a Cmax o 56%[1]. Entrektynib jest słabym inhibitorem CYP3A4[1], więc jego wpływ na ekspozycję na enkorafenib jest prawdopodobnie niewielki. Oba leki mogą wydłużać odstęp QTc, co sumuje ryzyko zaburzeń rytmu.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], entrektynib – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], entrektynib – substrat P-gp[5]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], entrektynib – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Entrektynib – słaby inhibitor CYP3A4[4], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Entrektynib – inhibitor P-gp[5], enkorafenib – substrat P-gp[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Entrektynib: inhibitor BCRP[5], słaby inhibitor CYP3A4[4], inhibitor OATP1B1[5], inhibitor P-gp[5], wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[5]

Monitorować

  • odpowiedź na leczenie przeciwnowotworowe (ocena skuteczności entrektynibu)
  • EKG z oceną QTc
  • potas i magnez w surowicy
  • działania niepożądane entrektynibu po odstawieniu enkorafenibu (zawroty głowy, zaburzenia poznawcze, omdlenia)

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu w trakcie leczenia entrektynibemkolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu induktora CYP3A4 indukcja ustępuje stopniowo i ekspozycja na entrektynib rośnie. Należy wtedy ocenić tolerancję entrektynibu i kontrolować QTc.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Rozlytrek 100 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/rozlytrek-100439030/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Rozlytrek. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/rozlytrek-100439030/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ LapatynibNależy unikać jednoczesnego stosowania lapatynibu z enkorafenibem jako induktorem CYP3A4.Nie zmieniaj dawek samodzielnie, powiedz onkologowi, że przyjmujesz oba leki, i zgłaszaj się na zlecone badania EKG i krwi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zmieniaj dawek samodzielnie, powiedz onkologowi, że przyjmujesz oba leki, i zgłaszaj się na zlecone badania EKG i krwi.

Enkorafenib może sprawić, że lapatynib będzie słabiej działał, bo organizm szybciej go usuwa. Oba leki mogą też wpływać na rytm serca i powodować biegunkę, a razem te działania mogą być silniejsze. Takie połączenie wymaga decyzji i kontroli lekarza onkologa.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • biegunka trwająca dłużej niż jeden dzień albo bardzo częsta
  • silne osłabienie, skurcze mięśni, uczucie odwodnienia
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Należy unikać jednoczesnego stosowania lapatynibu z enkorafenibem jako induktorem CYP3A4.[1] Jeśli onkolog uzna połączenie za niezbędne, trzeba wykonać EKG przed leczeniem i w jego trakcie, kontrolować potas i magnez oraz ocenić odpowiedź na leczenie lapatynibem. Po odstawieniu enkorafenibu ekspozycja na lapatynib wraca stopniowo do wyższych wartości, więc w tym okresie należy obserwować pacjenta pod kątem działań niepożądanych.

Skutek kliniczny

Główne ryzyko to osłabienie skuteczności przeciwnowotworowej lapatynibu z powodu przyspieszonego metabolizmu. Dodatkowo możliwe jest nasilenie działań niepożądanych enkorafenibu oraz sumowanie wpływu na odstęp QT i ryzyka biegunki z odwodnieniem i zaburzeniami elektrolitowymi.

Mechanizm

Enkorafenib indukuje CYP3A4, a lapatynib jest metabolizowany głównie przez CYP3A, więc należy spodziewać się zmniejszenia ekspozycji na lapatynib.[1] Karbamazepina, induktor CYP3A4, zmniejszyła ekspozycję na lapatynib o około 72%, dlatego lapatynibu nie łączy się z induktorami CYP3A4.[1] Lapatynib hamuje CYP3A4 w stężeniach klinicznych, a enkorafenib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, co może umiarkowanie zwiększać ekspozycję na enkorafenib.[1] Oba leki mogą wydłużać odstęp QT i powodować biegunkę, więc ich działania niepożądane mogą się sumować.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor BCRP[2], lapatynib – substrat BCRP[3]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[2], lapatynib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[2], lapatynib – substrat P-gp[3]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[2], lapatynib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Lapatynib – inhibitor CYP3A4[3], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2]
  • Lapatynib – inhibitor P-gp[4], enkorafenib – substrat P-gp[2]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[2], umiarkowany inhibitor CYP1A2[2], inhibitor CYP2B6[2], inhibitor CYP2C9[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], umiarkowany inhibitor OATP1B1[2], umiarkowany inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP1A2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C9[2], silny induktor CYP3A4[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]
  • Lapatynib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP2C8[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor P-gp[4], substrat BCRP[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C8[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • EKG (QTc) przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia skojarzonego
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • częstość i nasilenie biegunki, objawy odwodnienia
  • odpowiedź nowotworu na leczenie (skuteczność lapatynibu)
  • frakcja wyrzutowa lewej komory zgodnie ze schematem dla lapatynibu

Kiedy ocena się zmienia

Dołączenie enkorafenibu do trwającego leczenia lapatynibemkolejność włączenia · enkorafenibinne zalecenieDziałanie indukujące narasta stopniowo przez kilka dni do kilku tygodni, dlatego spadek skuteczności lapatynibu może ujawnić się z opóźnieniem. Należy zaplanować ocenę odpowiedzi na leczenie.
Odstawienie enkorafenibu przy kontynuacji lapatynibukolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu induktora metabolizm lapatynibu stopniowo zwalnia i jego ekspozycja rośnie. Jeśli dawka lapatynibu była zwiększana, trzeba ją ponownie ocenić i obserwować pacjenta pod kątem biegunki, hepatotoksyczności i zmian w EKG.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tyverb 250 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tyverb-100141022/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tyverb. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tyverb-100141022/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ PanobinostatUnikaj łączenia panobinostatu z enkorafenibem, ponieważ panobinostatu nie łączy się z lekami wydłużającymi odstęp QT.Nie łącz tych leków bez wiedzy lekarza prowadzącego, wykonuj zlecone EKG i badania krwi, a przed przyjęciem każdego nowego leku zapytaj farmaceutę.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie łącz tych leków bez wiedzy lekarza prowadzącego, wykonuj zlecone EKG i badania krwi, a przed przyjęciem każdego nowego leku zapytaj farmaceutę.

Oba leki mogą wpływać na pracę serca i razem zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu. Enkorafenib może też osłabiać działanie panobinostatu. Takie połączenie stosuje się tylko wtedy, gdy lekarz uzna je za konieczne i regularnie kontroluje serce.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • omdlenie albo uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • nagłe zawroty głowy
  • silna biegunka lub wymioty
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Unikaj łączenia panobinostatu z enkorafenibem, ponieważ panobinostatu nie łączy się z lekami wydłużającymi odstęp QT[1]. Jeśli onkolog uzna połączenie za niezbędne, wykonaj EKG z oceną QTc przed rozpoczęciem i regularnie w trakcie leczenia, a przed włączeniem wyrównaj stężenie potasu i magnezu. Przy znacznym wydłużeniu QTc wstrzymaj leczenie i skonsultuj z onkologiem dalsze postępowanie. Obserwuj skuteczność panobinostatu po dołączeniu enkorafenibu oraz jego tolerancję po odstawieniu enkorafenibu. Nie dokładaj innych leków wydłużających QT, a przeciwwymiotne leki z grupy setronów stosuj ostrożnie[1].

Skutek kliniczny

Głównym zagrożeniem jest addycyjne wydłużenie odstępu QT z ryzykiem komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes. Drugim możliwym skutkiem jest zmniejszenie stężenia panobinostatu i osłabienie jego skuteczności przeciwnowotworowej z powodu indukcji CYP3A4 przez enkorafenib. Po odstawieniu enkorafenibu ekspozycja na panobinostat może wzrosnąć.

Mechanizm

Oba leki mogą wydłużać odstęp QT, a ich działanie na repolaryzację serca może się sumować. Panobinostat ma zdolność wydłużania odstępu QT i nie łączy się go z innymi substancjami wydłużającymi QT[1]. Enkorafenib także może wydłużać odstęp QT. Dodatkowo enkorafenib indukuje CYP3A4, a około 40% panobinostatu jest metabolizowane przez ten enzym[1]. Induktor CYP3A4 o słabszej sile (deksametazon) zmniejszał AUC panobinostatu o około 20%, a silniejsze induktory mogą zmniejszać jego skuteczność[1]. Wpływ enkorafenibu na ekspozycję na panobinostat nie został zbadany.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[2], panobinostat – substrat CYP3A4[3]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[2], panobinostat – substrat P-gp[3]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[2], panobinostat – substrat CYP3A4[3]
  • Panobinostat – słaby inhibitor CYP2D6[3], enkorafenib – drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2]
  • Panobinostat – słaby induktor CYP3A4[3], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[2], umiarkowany inhibitor CYP1A2[2], inhibitor CYP2B6[2], inhibitor CYP2C9[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], umiarkowany inhibitor OATP1B1[2], umiarkowany inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP1A2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C9[2], silny induktor CYP3A4[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]
  • Panobinostat: słaby inhibitor CYP2D6[3], słaby induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed rozpoczęciem i okresowo w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy zaburzeń rytmu (kołatanie serca, omdlenia, zawroty głowy)
  • odpowiedź na leczenie panobinostatem
  • biegunka i wymioty jako przyczyna zaburzeń elektrolitowych

Kiedy ocena się zmienia

Dołączenie enkorafenibu do trwającego leczenia panobinostatemkolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo dołączeniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 narasta stopniowo, więc spadek stężenia panobinostatu może pojawić się po kilku dniach. Obserwuj odpowiedź na leczenie.
Odstawienie enkorafenibu przy kontynuacji panobinostatukolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 stopniowo ustępuje, a ekspozycja na panobinostat może wzrosnąć. Obserwuj działania niepożądane panobinostatu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Farydak 10 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/farydak-100350004/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Farydak. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/farydak-100350004/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ SorafenibUnikaj jednoczesnego stosowania sorafenibu i enkorafenibu, bo nie ma uzasadnienia dla łączenia dwóch inhibitorów RAF, a interakcja obniża ekspozycję na sorafenib i sumuje toksyczność.Nie przyjmuj tych leków razem bez wyraźnego polecenia onkologa i zapytaj lekarza lub farmaceutę, który z nich masz teraz stosować.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie przyjmuj tych leków razem bez wyraźnego polecenia onkologa i zapytaj lekarza lub farmaceutę, który z nich masz teraz stosować.

Te dwa leki przeciwnowotworowe działają w podobny sposób i zwykle nie stosuje się ich razem. Jeden z nich może osłabiać działanie drugiego, a jednocześnie ich działania niepożądane mogą się nasilać, zwłaszcza dotyczące serca i skóry. Jeśli masz w domu oba leki, na przykład po zmianie leczenia, upewnij się, którego teraz używasz.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca, omdlenie lub zawroty głowy
  • zaczerwienienie, ból, pęcherze lub pękanie skóry dłoni i stóp
  • nowe guzki lub zmiany na skórze
  • silny ból głowy lub wysokie ciśnienie
  • zażółcenie skóry lub białek oczu
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Unikaj jednoczesnego stosowania sorafenibu i enkorafenibu, bo nie ma uzasadnienia dla łączenia dwóch inhibitorów RAF, a interakcja obniża ekspozycję na sorafenib i sumuje toksyczność. Przy zmianie leczenia z jednego leku na drugi upewnij się, że poprzedni lek został odstawiony, i pamiętaj, że indukcja enzymów po enkorafenibie ustępuje stopniowo. Jeśli połączenie zostało zlecone celowo przez onkologa, monitoruj EKG z oceną QTc, elektrolity, ciśnienie tętnicze, skórę, bilirubinę i odpowiedź na leczenie.

Skutek kliniczny

Możliwe zmniejszenie stężenia i skuteczności sorafenibu przy jednoczesnym nasileniu toksyczności wspólnej dla obu inhibitorów kinaz, zwłaszcza kardiologicznej i skórnej.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może obniżać stężenie leków metabolizowanych przez ten izoenzym.[1] Sorafenib jest metabolizowany przez CYP3A4 i glukuronidację, a induktory CYP3A4 nasilają jego metabolizm i zmniejszają jego stężenie – ryfampicyna obniżała AUC sorafenibu średnio o 37%.[2] Oba leki są inhibitorami kinaz szlaku RAF, więc ich jednoczesne podanie oznacza dublowanie mechanizmu działania i sumowanie podobnych działań niepożądanych, takich jak wydłużenie odstępu QT, reakcje skórne dłoni i stóp, nadciśnienie tętnicze oraz nowe zmiany skórne. Oba leki hamują też UGT1A1, co może sprzyjać wzrostowi stężenia bilirubiny niesprzężonej.[2][1]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], sorafenib – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], sorafenib – substrat CYP3A4[4]
  • Sorafenib – inhibitor P-gp[4], enkorafenib – substrat P-gp[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Sorafenib: inhibitor CYP2B6[4], inhibitor CYP2C8[4], inhibitor CYP2C9[4], inhibitor P-gp[4], inhibitor UGT1A1[4], substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc
  • stężenie potasu i magnezu
  • ciśnienie tętnicze
  • stan skóry dłoni i stóp oraz nowe zmiany skórne
  • bilirubina i aminotransferazy
  • skuteczność leczenia przeciwnowotworowego

Kiedy ocena się zmienia

Sorafenib włączany po odstawieniu enkorafenibukolejność włączenia · enkorafenibinne zalecenieDziałanie indukujące enkorafenibu na CYP3A4 nie ustępuje natychmiast po jego odstawieniu, dlatego przez pewien czas po zmianie leczenia stężenie sorafenibu może być niższe i warto obserwować skuteczność terapii.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sorafenib Sandoz 200 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sorafenib-sandoz-100421626/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sorafenib Sandoz. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sorafenib-sandoz-100421626/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ WandetanibNależy unikać łączenia wandetanibu z enkorafenibem, ponieważ wandetanibu nie podaje się z silnymi induktorami CYP3A4.Nie zaczynaj ani nie przerywaj żadnego z tych leków bez decyzji onkologa i chodź na zalecone badania EKG oraz krwi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zaczynaj ani nie przerywaj żadnego z tych leków bez decyzji onkologa i chodź na zalecone badania EKG oraz krwi.

Te dwa leki przeciwnowotworowe źle się ze sobą łączą. Enkorafenib może sprawić, że organizm szybciej usuwa wandetanib, przez co wandetanib może słabiej działać. Oba leki mogą też wpływać na rytm serca, a razem ryzyko groźnych zaburzeń rytmu jest większe.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy, uczucie omdlewania lub omdlenie
  • silna lub długotrwała biegunka
  • skurcze mięśni lub wyraźne osłabienie
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Należy unikać łączenia wandetanibu z enkorafenibem, ponieważ wandetanibu nie podaje się z silnymi induktorami CYP3A4.[1] Jeśli onkolog uzna połączenie za konieczne, trzeba wykonać EKG przed włączeniem drugiego leku i regularnie w trakcie leczenia, kontrolować potas, magnez i wapń oraz oceniać skuteczność wandetanibu. Zmiany dawkowania i ewentualne odstawienie któregoś z leków wymagają decyzji lekarza prowadzącego, a po odstawieniu enkorafenibu monitorowanie EKG należy kontynuować przez kilka tygodni.

Skutek kliniczny

Ekspozycja na wandetanib może się zmniejszyć, co grozi osłabieniem kontroli raka rdzeniastego tarczycy. Jednocześnie istnieje ryzyko addycyjnego wydłużenia odstępu QTc i zaburzeń rytmu typu torsades de pointes, szczególnie przy biegunce i zaburzeniach elektrolitowych. Po odstawieniu enkorafenibu indukcja ustępuje stopniowo i stężenie wandetanibu może wzrosnąć, co nasila ryzyko wydłużenia QTc.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może przyspieszać metabolizm leków będących substratami tego enzymu, co może prowadzić do utraty ich skuteczności.[2] Wandetanib jest częściowo metabolizowany przez CYP3A4, a silny induktor CYP3A4 (ryfampicyna) zmniejszał ekspozycję na wandetanib o 40%.[1] Wandetanib wydłuża odstęp QTc i rzadko wywołuje torsades de pointes.[1] Enkorafenib również może wydłużać odstęp QTc, dlatego działanie obu leków na repolaryzację serca może się sumować.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], wandetanib – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], wandetanib – substrat CYP3A4[4]
  • Wandetanib – słaby inhibitor P-gp[4], enkorafenib – substrat P-gp[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Wandetanib: inhibitor MATE1[5], inhibitor MATE2-K[5], słaby inhibitor OCT2[4], słaby inhibitor P-gp[4], substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia skojarzonego
  • stężenie potasu, magnezu i wapnia w surowicy
  • nasilenie biegunki i stan nawodnienia
  • skuteczność leczenia przeciwnowotworowego (markery i ocena radiologiczna)
  • EKG po odstawieniu enkorafenibu

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu w trakcie leczenia wandetanibemkolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 ustępuje stopniowo, a ekspozycja na wandetanib może wzrosnąć. Należy kontynuować kontrolę EKG i elektrolitów przez kilka tygodni.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Caprelsa 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/caprelsa-100267875/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Caprelsa. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/caprelsa-100267875/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ OksytocynaUnikaj jednoczesnego stosowania oksytocyny i enkorafenibu.Zawsze powiedz lekarzowi lub położnej, że przyjmujesz enkorafenib, zanim dostaniesz oksytocynę.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Zawsze powiedz lekarzowi lub położnej, że przyjmujesz enkorafenib, zanim dostaniesz oksytocynę.

Oba leki mogą wpływać na rytm serca i razem zwiększają ryzyko jego groźnych zaburzeń. Oksytocynę podaje się w szpitalu, dlatego personel musi wiedzieć, że przyjmujesz enkorafenib. Lekarz może wtedy zbadać EKG, sprawdzić poziom potasu i magnezu oraz obserwować twoje serce w trakcie podawania leku.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Unikaj jednoczesnego stosowania oksytocyny i enkorafenibu[1]. Jeśli podanie oksytocyny jest konieczne, wykonaj EKG z oceną QTc przed podaniem, wyrównaj stężenie potasu i magnezu oraz prowadź monitorowanie EKG w trakcie wlewu. Przy znacznym wydłużeniu QTc skonsultuj z onkologiem czasowe wstrzymanie enkorafenibu.

Skutek kliniczny

Możliwe addycyjne wydłużenie odstępu QT ze wzrostem ryzyka komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsades de pointes. Ryzyko rośnie u pacjentek z wrodzonym zespołem długiego QT, hipokaliemią, hipomagnezemią, bradykardią lub przyjmujących inne leki wydłużające QT[1].

Mechanizm

Oksytocyny nie łączy się z lekami wydłużającymi odstęp QT, ponieważ sama działa potencjalnie arytmogennie[1]. Enkorafenib wydłuża odstęp QTc, więc oba leki sumują wpływ na repolaryzację komór. Oksytocyna jest rozkładana przez peptydazy (oksytocynazy), a nie przez enzymy cytochromu P450, dlatego interakcja farmakokinetyczna z enkorafenibem jest mało prawdopodobna.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[2], umiarkowany inhibitor CYP1A2[2], inhibitor CYP2B6[2], inhibitor CYP2C9[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], umiarkowany inhibitor OATP1B1[2], umiarkowany inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP1A2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C9[2], silny induktor CYP3A4[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed podaniem oksytocyny i w trakcie wlewu
  • stężenie potasu w surowicy
  • stężenie magnezu w surowicy
  • czynność i rytm serca

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Oxytocin Grindeks 8,3 mcg/ml, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oxytocin-grindeks-100433109/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ WemurafenibNie łącz wemurafenibu z enkorafenibem, bo stosuje się tylko jeden inhibitor BRAF w schemacie.Nie przyjmuj tych dwóch leków razem, a jeśli lekarz zamienił jeden na drugi, odstaw poprzedni zgodnie z jego zaleceniem i zapytaj farmaceutę lub onkologa, jeśli nie wiesz, który lek masz brać.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie przyjmuj tych dwóch leków razem, a jeśli lekarz zamienił jeden na drugi, odstaw poprzedni zgodnie z jego zaleceniem i zapytaj farmaceutę lub onkologa, jeśli nie wiesz, który lek masz brać.

Oba leki działają w ten sam sposób na czerniaka i nie przyjmuje się ich razem. Łączenie ich nie poprawia leczenia, a zwiększa ryzyko działań niepożądanych, na przykład zaburzeń rytmu serca i zmian na skórze. Jeden lek może też osłabiać działanie drugiego.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • nowe guzki, brodawki lub rany na skórze, które się nie goją
  • nasilona wysypka lub silne oparzenia słoneczne
  • zażółcenie skóry lub oczu
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz wemurafenibu z enkorafenibem, bo stosuje się tylko jeden inhibitor BRAF w schemacie. Wemurafenib łączy się z kobimetynibem, a enkorafenib z binimetynibem lub cetuksymabem. Przy zamianie wemurafenibu na enkorafenib warto zachować około 8 dni przerwy, aby wygasła indukcja enzymów[1]. Jeśli recepty na oba leki pojawią się jednocześnie, skontaktuj się z prowadzącym onkologiem.

Skutek kliniczny

Jednoczesne stosowanie nie daje dodatkowej korzyści przeciwnowotworowej i zwiększa ryzyko sumowania się działań niepożądanych, w tym wydłużenia QT i toksyczności skórnej. Indukcja CYP3A4 przez wemurafenib może jednocześnie zmniejszać stężenie enkorafenibu w nieprzewidywalny sposób. Przy zmianie jednego leku na drugi indukcja może się utrzymywać przez kilka dni po odstawieniu wemurafenibu[1].

Mechanizm

Oba leki są inhibitorami kinazy BRAF i działają na ten sam cel, więc ich łączenie to dublowanie terapii bez uzasadnienia klinicznego. Sumują się też działania niepożądane typowe dla tej grupy, w tym zmiany skórne, nowe nowotwory skóry i wydłużenie odstępu QT. Wemurafenib indukuje CYP3A4 i może zmniejszać stężenia leków metabolizowanych przez ten enzym[1]. Enkorafenib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, więc jego ekspozycja może się zmniejszyć. Stężenie wemurafenibu mogą zmieniać leki wpływające na CYP3A4, glukuronidację lub transportery P-gp i BCRP[1].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor BCRP[2], wemurafenib – substrat BCRP[3]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[2], wemurafenib – substrat CYP3A4[3]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[2], wemurafenib – substrat P-gp[3]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[2], wemurafenib – substrat CYP3A4[3]
  • Wemurafenib – słaby inhibitor CYP2D6[4], enkorafenib – drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2]
  • Wemurafenib – słaby inhibitor P-gp[3], enkorafenib – substrat P-gp[2]
  • Wemurafenib – słaby induktor CYP3A4[4], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[2], umiarkowany inhibitor CYP1A2[2], inhibitor CYP2B6[2], inhibitor CYP2C9[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], umiarkowany inhibitor OATP1B1[2], umiarkowany inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP1A2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C9[2], silny induktor CYP3A4[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]
  • Wemurafenib: inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[4], umiarkowany inhibitor CYP2C8[3], słaby inhibitor CYP2D6[4], słaby inhibitor P-gp[3], słaby induktor CYP2B6[3], słaby induktor CYP3A4[4], substrat BCRP[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc
  • stężenie potasu i magnezu
  • badanie skóry pod kątem nowych zmian
  • aminotransferazy i bilirubina
  • skuteczność leczenia przy zamianie leków

Kiedy ocena się zmienia

odstep ≥ 8 dni od odstawienia wemurafenibuwemurafenibryzyko malejePrzy zamianie wemurafenibu na enkorafenib około 8 dni przerwy pozwala wygasnąć indukcji enzymów przez wemurafenib. Zmniejsza to ryzyko obniżenia stężenia enkorafenibu na początku leczenia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zelboraf 240 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zelboraf-100268030/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zelboraf. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zelboraf-100268030/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ FoskarnetNależy unikać łączenia foskarnetu z enkorafenibem i w miarę możliwości wybrać lek przeciwwirusowy niewydłużający odstępu QT.Upewnij się, że lekarz podający foskarnet wie, że przyjmujesz enkorafenib, i nie odstawiaj żadnego leku na własną rękę.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Upewnij się, że lekarz podający foskarnet wie, że przyjmujesz enkorafenib, i nie odstawiaj żadnego leku na własną rękę.

Oba leki mogą wpływać na rytm serca, a razem to działanie się sumuje. Foskarnet może też obniżać poziom wapnia i innych składników mineralnych we krwi oraz obciążać nerki, co dodatkowo zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu. Dlatego tych leków zwykle się nie łączy. Jeśli lekarz uzna to za konieczne, będzie częściej robić ci EKG i badania krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy, uczucie zbliżającego się omdlenia lub omdlenie
  • mrowienie wokół ust lub w palcach
  • skurcze mięśni lub drżenie
  • wyraźnie mniej oddawanego moczu
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Należy unikać łączenia foskarnetu z enkorafenibem i w miarę możliwości wybrać lek przeciwwirusowy niewydłużający odstępu QT.[1] Jeśli jednoczesne stosowanie jest konieczne, trzeba uważnie monitorować pracę serca.[1] Przed włączeniem foskarnetu wykonaj EKG z oceną QTc i wyrównaj stężenia potasu, magnezu i wapnia. W trakcie leczenia kontroluj regularnie EKG, elektrolity i czynność nerek. Należy też unikać innych leków wydłużających QT i leków nefrotoksycznych.[1] Przy istotnym wydłużeniu QTc postępuj zgodnie z zasadami modyfikacji dawki enkorafenibu i rozważ zmianę leku przeciwwirusowego.

Skutek kliniczny

Możliwe jest addycyjne wydłużenie odstępu QT z ryzykiem częstoskurczu typu torsade de pointes, omdleń i nagłego zgonu sercowego. Ryzyko rośnie przy hipokalcemii, hipomagnezemii, hipokaliemii i pogorszeniu czynności nerek w trakcie leczenia foskarnetem.

Mechanizm

Oba leki mogą wydłużać odstęp QT, więc ich działanie na repolaryzację serca się sumuje. Foskarnetu należy unikać podczas stosowania leków wydłużających odstęp QT ze względu na ryzyko zaburzeń rytmu typu torsade de pointes.[1] Enkorafenib również wydłuża odstęp QT. Foskarnet obniża stężenie wapnia w surowicy i może zaburzać czynność nerek.[1] Wywołane w ten sposób zaburzenia elektrolitowe (hipokalcemia, hipomagnezemia, hipokaliemia) dodatkowo zwiększają ryzyko arytmii. Enkorafenib in vitro hamuje nerkowe transportery OAT1, OAT3 i OCT2.[2] Wpływ tego hamowania na eliminację foskarnetu jest teoretyczny i nie został potwierdzony.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed rozpoczęciem i regularnie w trakcie leczenia
  • stężenie potasu w surowicy
  • stężenie magnezu w surowicy
  • stężenie wapnia (najlepiej zjonizowanego) w surowicy
  • kreatynina i eGFR
  • objawy arytmii: kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia

Bezpieczniejsze alternatywy

gancyklowirwalgancyklowircydofowir

Kiedy ocena się zmienia

Obniżony (zaburzona czynność nerek)eGFR · pacjentryzyko rośniePrzy upośledzonej czynności nerek foskarnet łatwiej nasila nefrotoksyczność i zaburzenia elektrolitowe, co zwiększa ryzyko arytmii przy jednoczesnym stosowaniu enkorafenibu. Wymaga to dostosowania dawki foskarnetu do czynności nerek oraz częstszej kontroli EKG, elektrolitów i kreatyniny.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Foscarnet sodium hexahydrate Tillomed 24 mg/ml, roztwór do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/foscarnet-sodium-hexahydrate-tillomed-100436562/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ GilterytynibNależy unikać łączenia gilterytynibu z enkorafenibem jako silnym induktorem CYP3A4.Nie odstawiaj ani nie zmieniaj dawek samodzielnie i powiedz obu lekarzom prowadzącym, że przyjmujesz te dwa leki jednocześnie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie odstawiaj ani nie zmieniaj dawek samodzielnie i powiedz obu lekarzom prowadzącym, że przyjmujesz te dwa leki jednocześnie.

Enkorafenib może przyspieszać rozkład gilterytynibu w organizmie, przez co lek na białaczkę może działać słabiej. Oba leki mogą też wpływać na rytm serca. Takie połączenie wymaga decyzji lekarzy prowadzących i regularnych badań, w tym EKG.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy albo omdlenie
  • nasilone zmęczenie, gorączka lub częste infekcje
  • łatwe powstawanie siniaków lub krwawienia
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Należy unikać łączenia gilterytynibu z enkorafenibem jako silnym induktorem CYP3A4.[1] Jeśli oba leki są niezbędne, trzeba ściśle kontrolować odpowiedź na leczenie białaczki oraz wykonywać EKG z oceną QTc i kontrolować stężenie potasu i magnezu. Po odstawieniu enkorafenibu należy obserwować pacjenta pod kątem działań niepożądanych gilterytynibu, bo indukcja wygasa stopniowo. Inne inhibitory FLT3 również są metabolizowane przez CYP3A4, więc ich zamiana nie usuwa problemu.

Skutek kliniczny

Główne ryzyko to zmniejszenie stężenia gilterytynibu i osłabienie kontroli ostrej białaczki szpikowej z mutacją FLT3. Dodatkowo możliwe jest addytywne wydłużenie odstępu QT z ryzykiem zaburzeń rytmu serca. Po odstawieniu enkorafenibu stężenie gilterytynibu może stopniowo wzrastać.

Mechanizm

Enkorafenib silnie indukuje CYP3A4, a gilterytynib jest metabolizowany głównie przez enzymy CYP3A, więc enkorafenib może wyraźnie zmniejszać stężenie gilterytynibu w osoczu.[2][1] Silny induktor CYP3A/P-gp (ryfampicyna) zmniejszył AUC gilterytynibu o 70%, a Cmax o 27%.[1] Enkorafenib hamuje też BCRP in vivo i potencjalnie P-gp in vitro, co teoretycznie może częściowo zwiększać ekspozycję na gilterytynib jako substrat tych transporterów, ale przeważającym efektem jest najpewniej indukcja metabolizmu.[2][1] Oba leki mogą wydłużać odstęp QT, więc dochodzi do sumowania tego działania.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor BCRP[3], gilterytynib – substrat BCRP[4]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], gilterytynib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], gilterytynib – substrat P-gp[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], gilterytynib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Gilterytynib – inhibitor P-gp[4], enkorafenib – substrat P-gp[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Gilterytynib: inhibitor BCRP[4], inhibitor P-gp[4], substrat BCRP[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • odpowiedź na leczenie białaczki (morfologia z rozmazem, odsetek blastów)
  • EKG z oceną QTc
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • działania niepożądane gilterytynibu po odstawieniu enkorafenibu

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu w trakcie leczenia gilterytynibemkolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 wygasa stopniowo, a stężenie gilterytynibu może rosnąć, dlatego należy kontrolować działania niepożądane gilterytynibu, w tym QTc.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xospata 40 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/xospata-100429728/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xospata. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/xospata-100429728/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ KobimetynibNależy unikać łączenia kobimetynibu z enkorafenibem i stosować zarejestrowane pary leków, czyli enkorafenib z binimetynibem albo kobimetynib z wemurafenibem.Nie zmieniaj leków na własną rękę, ale zanim zaczniesz je przyjmować razem, upewnij się u onkologa lub farmaceuty, że to połączenie jest zamierzone.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zmieniaj leków na własną rękę, ale zanim zaczniesz je przyjmować razem, upewnij się u onkologa lub farmaceuty, że to połączenie jest zamierzone.

Enkorafenib przyspiesza rozkład kobimetynibu w organizmie. Przez to kobimetynib może działać słabiej i leczenie nowotworu może być mniej skuteczne. Te dwa leki zwykle nie są przepisywane razem, bo każdy z nich ma swojego stałego partnera w leczeniu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • objawy sugerujące, że choroba nie ustępuje lub postępuje
  • nasilenie działań niepożądanych po odstawieniu enkorafenibu
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Należy unikać łączenia kobimetynibu z enkorafenibem i stosować zarejestrowane pary leków, czyli enkorafenib z binimetynibem albo kobimetynib z wemurafenibem. Jeśli w wyjątkowej sytuacji onkolog utrzymuje to połączenie, trzeba uważnie ocenić skuteczność leczenia, ponieważ stężenie kobimetynibu może być mniejsze[1]. Po odstawieniu enkorafenibu indukcja stopniowo wygasa i ekspozycja na kobimetynib może wzrosnąć, co wymaga obserwacji pod kątem działań niepożądanych.

Skutek kliniczny

Przewidywanym skutkiem jest zmniejszenie ekspozycji na kobimetynib i osłabienie jego działania przeciwnowotworowego[1]. Połączenie tych dwóch leków nie jest zarejestrowanym schematem podwójnej blokady BRAF/MEK, dlatego jego skuteczność i bezpieczeństwo nie zostały ustalone.

Mechanizm

Kobimetynibu nie łączy się z umiarkowanymi ani silnymi induktorami CYP3A, ponieważ jest metabolizowany przez CYP3A i jego stężenie może się wtedy znacząco zmniejszyć[1]. Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może prowadzić do utraty skuteczności leków będących substratami tego enzymu[2]. Kobimetynib jest substratem P-gp, a enkorafenib może hamować P-gp, ale znaczenie tego mechanizmu dla tej pary nie zostało ustalone[1][2].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], kobimetynib – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], kobimetynib – substrat P-gp[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], kobimetynib – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Kobimetynib: umiarkowany inhibitor BCRP[4], słaby inhibitor OATP1B1[4], słaby inhibitor OATP1B3[4], induktor CYP1A2[4], wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4], substrat UGT2B7[4]

Monitorować

  • odpowiedź na leczenie przeciwnowotworowe w kontrolnych badaniach obrazowych
  • działania niepożądane kobimetynibu po odstawieniu enkorafenibu

Bezpieczniejsze alternatywy

binimetynibwemurafenib

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu u pacjenta przyjmującego kobimetynibkolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 stopniowo wygasa, więc ekspozycja na kobimetynib może wzrosnąć i trzeba obserwować pacjenta pod kątem działań niepożądanych.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cotellic 20 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cotellic-100358201/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cotellic. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/cotellic-100358201/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ MitotanNależy unikać łączenia enkorafenibu z mitotanem i rozważyć leczenie bez silnego induktora CYP3A4.Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie onkologiczne, że przyjmujesz lub niedawno przyjmowałeś mitotan, i nie zmieniaj dawek bez jego decyzji.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie onkologiczne, że przyjmujesz lub niedawno przyjmowałeś mitotan, i nie zmieniaj dawek bez jego decyzji.

Mitotan przyspiesza rozkładanie wielu leków w organizmie, w tym enkorafenibu. Przez to enkorafenib może działać słabiej i gorzej hamować chorobę nowotworową. Ten efekt może się utrzymywać jeszcze przez jakiś czas po odstawieniu mitotanu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilenie objawów choroby nowotworowej
  • pojawienie się nowych dolegliwości, które mogą świadczyć o postępie choroby
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Należy unikać łączenia enkorafenibu z mitotanem i rozważyć leczenie bez silnego induktora CYP3A4.[1] Jeśli połączenie jest konieczne, trzeba zachować rozwagę, dostosować leczenie w razie potrzeby i ściśle kontrolować skuteczność enkorafenibu.[2] Ryzyko osłabienia działania enkorafenibu trzeba uwzględnić również wtedy, gdy mitotan odstawiono niedawno, ponieważ indukcja enzymów może się utrzymywać.[2]

Skutek kliniczny

Spodziewane jest zmniejszenie stężenia enkorafenibu we krwi i w efekcie osłabienie jego skuteczności przeciwnowotworowej.[1] Jednoczesnego podawania enkorafenibu z silnymi induktorami CYP3A4 nie oceniano w badaniach klinicznych.[1]

Mechanizm

Mitotan indukuje enzymy cytochromu P-450, w tym CYP3A4, przez co mogą się zmieniać stężenia leków metabolizowanych tą drogą.[2] Enkorafenib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, więc silne induktory tego enzymu mogą zmniejszać ekspozycję na enkorafenib.[1] Indukcja enzymów wywołana mitotanem prawdopodobnie utrzymuje się także po zakończeniu jego stosowania.[2]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Mitotan – silny induktor CYP3A4[3], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[4], umiarkowany inhibitor CYP1A2[4], inhibitor CYP2B6[4], inhibitor CYP2C9[4], inhibitor CYP3A4[4], inhibitor OAT1[4], inhibitor OAT3[4], umiarkowany inhibitor OATP1B1[4], umiarkowany inhibitor OATP1B3[4], inhibitor OCT2[4], inhibitor P-gp[4], inhibitor UGT1A1[4], induktor CYP1A2[4], induktor CYP2B6[4], induktor CYP2C9[4], silny induktor CYP3A4[4], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[4], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]
  • Mitotan: silny induktor CYP3A4[3]

Monitorować

  • odpowiedź nowotworu na leczenie enkorafenibem w badaniach obrazowych
  • objawy progresji choroby nowotworowej
  • czas od odstawienia mitotanu przy planowaniu włączenia enkorafenibu

Kiedy ocena się zmienia

Enkorafenib włączany po odstawieniu mitotanukolejność włączenia · mitotaninne zalecenieIndukcja enzymów wywołana mitotanem prawdopodobnie utrzymuje się po zakończeniu leczenia, dlatego ryzyko zmniejszonej ekspozycji na enkorafenib trzeba brać pod uwagę także po odstawieniu mitotanu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lysodren 500 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lysodren-100111570/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ TemsyrolimusNależy unikać łączenia temsyrolimusu z enkorafenibem, ponieważ temsyrolimusu nie stosuje się z induktorami CYP3A4/5.Upewnij się, że lekarz prowadzący leczenie onkologiczne wie, że przyjmujesz oba leki, i nie zmieniaj samodzielnie ich dawek.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Upewnij się, że lekarz prowadzący leczenie onkologiczne wie, że przyjmujesz oba leki, i nie zmieniaj samodzielnie ich dawek.

Enkorafenib może przyspieszać rozkładanie temsyrolimusu w organizmie. Przez to temsyrolimus może słabiej działać na chorobę. Przy wysokich dawkach temsyrolimusu możliwe jest też, że enkorafenib będzie się kumulował i dawał więcej działań niepożądanych.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilenie objawów choroby lub brak poprawy
  • nowe lub nasilone działania niepożądane po rozpoczęciu enkorafenibu
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Należy unikać łączenia temsyrolimusu z enkorafenibem, ponieważ temsyrolimusu nie stosuje się z induktorami CYP3A4/5[1]. Jeśli jednoczesnego stosowania substratu CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym nie da się uniknąć, jego dawkę dostosowuje się zgodnie z zasadami dawkowania tego leku[2]. W takiej sytuacji trzeba ściśle obserwować odpowiedź na leczenie temsyrolimusem. Przy dawce 175 mg temsyrolimusu zachowuje się ostrożność wobec leków metabolizowanych głównie przez CYP3A4/5[1] i kontroluje pacjenta pod kątem toksyczności enkorafenibu[2].

Skutek kliniczny

Zmniejszenie stężenia syrolimusu i łącznej ekspozycji na czynne związki może osłabić skuteczność przeciwnowotworową temsyrolimusu. Przy dawce 175 mg temsyrolimusu możliwe jest dodatkowo zwiększenie stężenia enkorafenibu i nasilenie jego działań toksycznych.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4[2]. Temsyrolimus jest przekształcany do czynnego metabolitu syrolimusu, którego eliminacja zależy od CYP3A4/5. Silny induktor CYP3A4/5 (ryfampicyna) nie zmieniał istotnie Cmax ani AUC temsyrolimusu podanego dożylnie, ale zmniejszał Cmax syrolimusu o 65%, a AUC o 56%[1]. Podobnego, choć niezbadanego bezpośrednio, efektu należy oczekiwać po enkorafenibie. Temsyrolimus w dawce 175 mg może znacząco hamować CYP3A4/5[1], a enkorafenib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4[2], więc przy tej dawce możliwy jest też wzrost ekspozycji na enkorafenib.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], temsyrolimus – substrat P-gp[4]
  • Temsyrolimus – inhibitor CYP2D6[4], enkorafenib – drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3]
  • Temsyrolimus – inhibitor CYP3A4[4], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Temsyrolimus – inhibitor P-gp[4], enkorafenib – substrat P-gp[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Temsyrolimus: inhibitor CYP2B6[4], inhibitor CYP2C8[4], inhibitor CYP2C9[4], inhibitor CYP2D6[4], inhibitor CYP2E1[4], inhibitor CYP3A4[4], inhibitor P-gp[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • odpowiedź przeciwnowotworowa na temsyrolimus (ocena skuteczności leczenia)
  • przy dawce 175 mg temsyrolimusu – działania niepożądane enkorafenibu

Kiedy ocena się zmienia

dawka ≥ 175 mgtemsyrolimusinne zalecenieTemsyrolimus w dawce 175 mg może znacząco hamować CYP3A4/5, co przy enkorafenibie metabolizowanym głównie przez CYP3A4 może zwiększać jego ekspozycję. Oprócz kontroli skuteczności temsyrolimusu trzeba wtedy uważnie obserwować pacjenta pod kątem toksyczności enkorafenibu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Torisel 30 mg, koncentrat i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/torisel-100181790/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Torisel. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/torisel-100181790/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ RegorafenibNie łącz regorafenibu z enkorafenibem, a w razie zmiany leczenia stosuj leki sekwencyjnie zgodnie z decyzją onkologa.Nie przyjmuj tych leków razem bez wyraźnego zalecenia onkologa i zapytaj go, czy jeden z nich nie powinien zostać odstawiony.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie przyjmuj tych leków razem bez wyraźnego zalecenia onkologa i zapytaj go, czy jeden z nich nie powinien zostać odstawiony.

Enkorafenib przyspiesza rozkład regorafenibu w organizmie, przez co regorafenib może działać słabiej. Oba leki mogą też powodować podobne działania niepożądane, na przykład zmiany skórne na dłoniach i stopach oraz uszkodzenie wątroby, które przy łączeniu mogą się nasilać. Zwykle nie przyjmuje się tych leków jednocześnie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zaczerwienienie, ból, pęcherze lub zgrubienia skóry dłoni i stóp
  • zażółcenie skóry lub białek oczu
  • ciemny mocz
  • ból pod prawym łukiem żebrowym
  • nasilone zmęczenie lub brak apetytu
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz regorafenibu z enkorafenibem, a w razie zmiany leczenia stosuj leki sekwencyjnie zgodnie z decyzją onkologa.[1] Jeśli jednoczesne stosowanie jest nieuniknione, kontroluj skuteczność regorafenibu oraz bezpieczeństwo terapii, zwłaszcza czynność wątroby i zmiany skórne.[2] Przy przejściu z enkorafenibu na regorafenib uwzględnij, że efekt indukcji enzymów wygasa stopniowo po odstawieniu induktora.

Skutek kliniczny

Zmniejszenie ekspozycji na regorafenib przy przesunięciu proporcji czynnych metabolitów może osłabić skuteczność regorafenibu, a wypadkowy wpływ na działanie przeciwnowotworowe jest trudny do przewidzenia. Jednocześnie możliwe jest nasilenie działań niepożądanych wspólnych dla obu leków, zwłaszcza skórnych i wątrobowych. Brak danych o skuteczności i bezpieczeństwie jednoczesnego stosowania obu leków.

Mechanizm

Jednoczesnego stosowania regorafenibu z enkorafenibem należy unikać, ponieważ enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4, a regorafenib jest metabolizowany przez CYP3A4 i UGT1A9.[1][2] Silny induktor CYP3A4 (ryfampicyna) obniżył AUC regorafenibu o około 50%, zwiększył 3-4-krotnie ekspozycję na czynny metabolit M-5 i nie zmienił ekspozycji na czynny metabolit M-2.[1] Enkorafenib hamuje in vivo BCRP, a czynne metabolity regorafenibu M-2 i M-5 są substratami BCRP i glikoproteiny P, więc może dodatkowo zmieniać ich ekspozycję w nieznanym stopniu.[2][1] Oba leki są inhibitorami kinaz o częściowo pokrywającym się profilu toksyczności, zwłaszcza skórnej (zespół ręka–stopa) i wątrobowej, co może się sumować.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], regorafenib – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], regorafenib – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Regorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[4], inhibitor CYP2B6[4], inhibitor CYP2C8[4], inhibitor CYP2C9[4], słaby inhibitor UGT1A1[4], substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • odpowiedź na leczenie przeciwnowotworowe
  • aktywność aminotransferaz i stężenie bilirubiny
  • zmiany skórne, w tym zespół ręka–stopa
  • ciśnienie tętnicze

Kiedy ocena się zmienia

Regorafenib włączany po odstawieniu enkorafenibukolejność włączenia · regorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu efekt indukcji CYP3A4 ustępuje stopniowo, dlatego w pierwszym okresie stosowania regorafenibu jego ekspozycja może być jeszcze obniżona. Warto uwzględnić to przy ocenie wczesnej odpowiedzi i tolerancji leczenia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Stivarga 40 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/stivarga-100304240/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Stivarga. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/stivarga-100304240/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ LumakaftorNależy unikać łączenia enkorafenibu z lumakaftorem, ponieważ enkorafenibu nie zaleca się stosować z silnymi induktorami CYP3A4 i należy rozważyć leki bez działania indukującego.Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę i powiedz onkologowi oraz lekarzowi od mukowiscydozy, że przyjmujesz oba te leki.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę i powiedz onkologowi oraz lekarzowi od mukowiscydozy, że przyjmujesz oba te leki.

Lek na mukowiscydozę z lumakaftorem przyspiesza rozkład enkorafenibu w organizmie. Przez to lek przeciwnowotworowy może działać słabiej. Gdy lek na mukowiscydozę zostanie odstawiony, stężenie enkorafenibu może z czasem wzrosnąć i nasilić jego działania niepożądane.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nowe lub narastające objawy choroby nowotworowej
  • po odstawieniu leku na mukowiscydozę: silne zmęczenie, nudności, wymioty, wysypka, bóle stawów lub mięśni
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Należy unikać łączenia enkorafenibu z lumakaftorem, ponieważ enkorafenibu nie zaleca się stosować z silnymi induktorami CYP3A4 i należy rozważyć leki bez działania indukującego[1]. Decyzję o zmianie modulatora CFTR podejmuje lekarz prowadzący mukowiscydozę wspólnie z onkologiem. Modulatory bez działania indukującego CYP3A same są substratami CYP3A, a enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4[1], więc takie połączenie wymaga osobnej oceny. Jeśli łączenia nie da się uniknąć, trzeba ściśle oceniać odpowiedź na leczenie przeciwnowotworowe, a po odstawieniu lumakaftoru kontrolować pacjenta pod kątem toksyczności enkorafenibu.

Skutek kliniczny

Główne ryzyko to obniżenie stężenia enkorafenibu i osłabienie jego skuteczności przeciwnowotworowej[1]. Po odstawieniu lumakaftoru indukcja stopniowo wygasa, co może zwiększyć ekspozycję na enkorafenib i nasilić jego działania toksyczne.

Mechanizm

Lumakaftor jest silnym induktorem CYP3A, a efektem netto całego leku złożonego z iwakaftorem jest silna indukcja CYP3A, która zmniejsza ekspozycję na substraty CYP3A[2]. Enkorafenib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, a silne induktory CYP3A4 mogą zmniejszać jego ekspozycję[1]. Drugorzędnie enkorafenib hamuje BCRP[1], a lumakaftor jest substratem BCRP, więc stężenie lumakaftoru może wzrosnąć[2]. Ten drugi kierunek ma prawdopodobnie małe znaczenie kliniczne.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • odpowiedź na leczenie przeciwnowotworowe (badania obrazowe według schematu onkologicznego)
  • objawy toksyczności enkorafenibu po odstawieniu lumakaftoru
  • kontrola mukowiscydozy przy zmianie modulatora CFTR

Bezpieczniejsze alternatywy

tezakaftor z iwakaftoremeleksakaftor z tezakaftorem i iwakaftorem

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie lumakaftoru w trakcie leczenia enkorafenibemkolejność włączenia · lumakaftorinne zaleceniePo odstawieniu lumakaftoru indukcja CYP3A wygasa stopniowo, więc ekspozycja na enkorafenib rośnie z opóźnieniem. Wymaga to kontroli pod kątem toksyczności enkorafenibu w kolejnych tygodniach.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Orkambi 200 mg + 125 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/orkambi-100359130/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ FormoterolPołączenie można stosować, ale z kontrolą EKG i elektrolitów.Nie przekraczaj zaleconej liczby inhalacji formoterolu i chodź na zlecone badania EKG oraz krwi.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie przekraczaj zaleconej liczby inhalacji formoterolu i chodź na zlecone badania EKG oraz krwi.

Lek na oskrzela z formoterolem i lek przeciwnowotworowy z enkorafenibem mogą razem zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca. Zwykle można je stosować razem, ale lekarz powinien kontrolować EKG i poziom potasu we krwi. Ryzyko rośnie, gdy masz mało potasu, na przykład po biegunce lub wymiotach.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • drżenie mięśni lub skurcze mięśni
  • silne osłabienie
  • uporczywa biegunka lub wymioty
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale z kontrolą EKG i elektrolitów. Formoterol stosuje się ostrożnie u pacjentów przyjmujących leki wydłużające odstęp QT[1]. Przed włączeniem enkorafenibu i w trakcie leczenia należy kontrolować odstęp QTc oraz stężenie potasu i magnezu, a niedobory wyrównać. Nie należy przekraczać zalecanej dawki formoterolu i warto ograniczyć dodatkowe leki wydłużające QT oraz nasilające hipokaliemię, takie jak leki moczopędne, steroidy i pochodne ksantyny[1].

Skutek kliniczny

Możliwe zwiększenie ryzyka wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza przy hipokaliemii, hipomagnezemii lub przyjmowaniu innych leków wydłużających QT. Przy wziewnym formoterolu w zalecanych dawkach ryzyko jest raczej niewielkie.

Mechanizm

Formoterol, jak inne leki pobudzające receptory β2-adrenergiczne, działa na serce i może obniżać stężenie potasu. Leki wydłużające odstęp QT nasilają jego działanie na układ krążenia i zwiększają ryzyko komorowych zaburzeń rytmu serca[1]. Enkorafenib może wydłużać odstęp QTc, więc oba leki sumują działanie proarytmiczne. Enkorafenib hamuje UGT1A1 i indukuje CYP3A4[2], ale formoterol jest metabolizowany wieloma drogami i istotna zmiana jego stężenia jest mało prawdopodobna.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP2C9[3], formoterol – substrat CYP2C9[4]
  • Enkorafenib – inhibitor UGT1A1[3], formoterol – substrat UGT1A1[4]
  • Enkorafenib – induktor CYP2C9[3], formoterol – substrat CYP2C9[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Formoterol: substrat CYP2C19[4], substrat CYP2C9[4], substrat CYP2D6[4], substrat UGT1A1[4], substrat UGT2B7[4]

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc przed leczeniem i okresowo w trakcie
  • stężenie potasu w surowicy
  • stężenie magnezu w surowicy
  • tętno i objawy zaburzeń rytmu serca

Kiedy ocena się zmienia

Dawka większa niż zalecana dawka dobowadawka · formoterolryzyko rośniePrzekraczanie zalecanej dawki formoterolu nasila działanie na serce i hipokaliemię, co zwiększa ryzyko arytmii przy wydłużonym QTc.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zafiron 12 mcg, proszek do inhalacji w kapsułkach twardych. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zafiron-100112227/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zafiron. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zafiron-100112227/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ PrometazynaPrometazynę u pacjenta leczonego enkorafenibem stosuj tylko wtedy, gdy nie ma bezpieczniejszej alternatywy, w najmniejszej skutecznej dawce i możliwie krótko.Nie zaczynaj przyjmować prometazyny bez zgody lekarza prowadzącego leczenie onkologiczne i zapytaj farmaceutę o bezpieczniejszy lek.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zaczynaj przyjmować prometazyny bez zgody lekarza prowadzącego leczenie onkologiczne i zapytaj farmaceutę o bezpieczniejszy lek.

Oba leki mogą wpływać na rytm serca, a razem ten wpływ może być silniejszy. U niektórych osób może to prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu. Ryzyko jest większe, gdy masz chorobę serca albo niski poziom potasu lub magnezu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • nagła duszność
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Prometazynę u pacjenta leczonego enkorafenibem stosuj tylko wtedy, gdy nie ma bezpieczniejszej alternatywy, w najmniejszej skutecznej dawce i możliwie krótko. Przed włączeniem i w trakcie leczenia należy ocenić EKG z odstępem QTc oraz stężenie potasu i magnezu, a niedobory elektrolitów wyrównać. Należy unikać dokładania kolejnych leków wydłużających QT. Prometazynę odstawia się przy wydłużeniu QTc lub objawach zaburzeń rytmu.

Skutek kliniczny

Głównym ryzykiem jest addycyjne wydłużenie odstępu QT z możliwością zaburzeń rytmu komorowego, w tym torsade de pointes, szczególnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii lub chorobie serca. Pacjenci leczeni enkorafenibem często otrzymują też inne leki wydłużające QT, co dodatkowo zwiększa ryzyko.

Mechanizm

Prometazyna i enkorafenib mogą wydłużać odstęp QT, a przy jednoczesnym stosowaniu ich działanie na repolaryzację komór może się sumować. Prometazynę łączy się ostrożnie z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT[1]. Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4[2], jednak prometazyna nie jest lekiem o wąskim indeksie terapeutycznym zależnym głównie od tej drogi, dlatego interakcja farmakokinetyczna nie ma tu głównego znaczenia.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem i w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • kołatania serca, zawroty głowy, omdlenia

Bezpieczniejsze alternatywy

cetyryzynalewocetyryzynadesloratadyna

Kiedy ocena się zmienia

Dożylnadroga podania · prometazynaryzyko rośniePrometazyna podana dożylnie osiąga szybko wysokie stężenie, co zwiększa ryzyko wydłużenia QT – wymagana kontrola EKG.
Pojedyncza dawkaczas leczenia · pacjentryzyko malejePojedyncza dawka prometazyny u pacjenta bez czynników ryzyka i z prawidłowym QTc wiąże się z mniejszym ryzykiem niż stosowanie przewlekłe.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Diphergan 10 mg, tabletki drażowane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/diphergan-100019309/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ ChloramfenikolUnikaj ogólnoustrojowego chloramfenikolu u pacjenta leczonego enkorafenibem i wybierz antybiotyk niehamujący CYP3A4.Jeśli lekarz przepisuje ci chloramfenikol do przyjmowania doustnie lub dożylnie, powiedz mu, że leczysz się enkorafenibem, a maść na skórę możesz stosować bez obaw.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli lekarz przepisuje ci chloramfenikol do przyjmowania doustnie lub dożylnie, powiedz mu, że leczysz się enkorafenibem, a maść na skórę możesz stosować bez obaw.

Chloramfenikol podawany w tabletkach lub dożylnie może zwiększać ilość leku przeciwnowotworowego enkorafenibu w organizmie. Może to nasilić działania niepożądane enkorafenibu, na przykład zmiany na skórze, nudności lub zaburzenia rytmu serca. Maść z chloramfenikolem stosowana na skórę nie wpływa na enkorafenib.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilone zmiany na skórze, zaczerwienienie lub ból dłoni i stóp
  • silne nudności lub wymioty
  • kołatanie serca, zawroty głowy lub omdlenie
  • nasilone bóle stawów lub duże zmęczenie
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Unikaj ogólnoustrojowego chloramfenikolu u pacjenta leczonego enkorafenibem i wybierz antybiotyk niehamujący CYP3A4. Jeżeli nie można uniknąć połączenia, pacjenta należy uważnie kontrolować pod kątem bezpieczeństwa[1]. Kontrola powinna obejmować objawy toksyczności enkorafenibu, EKG oraz elektrolity. Miejscowe stosowanie chloramfenikolu na skórę nie wymaga zmian w leczeniu.

Skutek kliniczny

Wzrost stężenia enkorafenibu może nasilić jego działania toksyczne[1]. Należy się liczyć zwłaszcza z nasileniem zmian skórnych, nudności, wymiotów, bólów stawów, zmęczenia i zaburzeń rytmu serca związanych z wydłużeniem odstępu QT.

Mechanizm

Chloramfenikol podany ogólnoustrojowo może zwiększać stężenie enkorafenibu przez hamowanie jego metabolizmu w wątrobie. Chloramfenikol hamuje wiele enzymów mikrosomalnych i nasila oraz przedłuża działanie leków metabolizowanych w wątrobie[2]. Enkorafenib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, a inhibitory tego enzymu zwiększają jego ekspozycję – diltiazem zwiększał AUC enkorafenibu dwukrotnie, a pozakonazol trzykrotnie[1]. Siła hamowania CYP3A4 przez chloramfenikol nie jest dokładnie ustalona, dlatego przy podaniu ogólnoustrojowym należy zakładać klinicznie istotny wzrost ekspozycji na enkorafenib. Po zastosowaniu miejscowym wchłanianie chloramfenikolu jest minimalne i interakcja nie ma znaczenia.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • objawy toksyczności enkorafenibu – zmiany skórne, nudności, wymioty, bóle stawów, zmęczenie
  • EKG z oceną odstępu QTc
  • stężenie potasu i magnezu
  • morfologia krwi przy ogólnoustrojowym chloramfenikolu

Bezpieczniejsze alternatywy

amoksycylina z kwasem klawulanowymceftriaksondoksycyklina

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowadroga podania · chloramfenikolryzyko malejeChloramfenikol stosowany miejscowo na skórę lub do oka wchłania się w minimalnym stopniu i nie hamuje metabolizmu enkorafenibu. Interakcje chloramfenikolu stosowanego miejscowo z innymi lekami nie są znane.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Detreomycyna 1% 10 mg/g, maść. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/detreomycyna-1-100018244/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ AzytromycynaPołączenie można stosować, ale wymaga oceny ryzyka arytmii i kontroli EKG.Powiedz lekarzowi przepisującemu antybiotyk, że przyjmujesz enkorafenib, i nie zmieniaj samodzielnie dawek żadnego z leków.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi przepisującemu antybiotyk, że przyjmujesz enkorafenib, i nie zmieniaj samodzielnie dawek żadnego z leków.

Oba leki mogą wpływać na rytm pracy serca, a przyjmowane razem mogą to działanie nasilać. Zwykle można je łączyć, ale lekarz może chcieć zrobić EKG albo sprawdzić poziom potasu i magnezu we krwi. Antybiotyk działa w organizmie jeszcze kilka dni po ostatniej tabletce, więc czujność obowiązuje także po zakończeniu kuracji.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale wymaga oceny ryzyka arytmii i kontroli EKG. Przed włączeniem azytromycyny u chorego leczonego enkorafenibem warto ocenić QTc oraz stężenie potasu i magnezu, wyrównać niedobory elektrolitów i przejrzeć inne leki wydłużające QT. Należy uwzględnić długi okres półtrwania azytromycyny, przez co ryzyko utrzymuje się kilka dni po odstawieniu antybiotyku.[1] Inne makrolidy nie są bezpieczniejsze, a klarytromycyny jako silnego inhibitora CYP3A4 nie zaleca się z enkorafenibem.[2] Jeśli wskazanie na to pozwala, rozważ antybiotyk spoza makrolidów.

Skutek kliniczny

Możliwe addytywne wydłużenie odstępu QTc ze zwiększonym ryzykiem komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes, zwłaszcza przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii lub stosowaniu kolejnych leków wydłużających QT. Klinicznie istotny wzrost stężenia enkorafenibu jest mało prawdopodobny.

Mechanizm

Główny mechanizm to sumowanie działania wydłużającego odstęp QT, ponieważ zarówno azytromycyna, jak i enkorafenib mogą wydłużać QTc. Azytromycynę stosuje się ostrożnie z lekami wydłużającymi odstęp QT.[1] Udział farmakokinetyczny jest niewielki. Enkorafenib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, a jego ekspozycję istotnie zwiększają umiarkowane i silne inhibitory tego enzymu.[2] Azytromycyna jest jedynie słabym inhibitorem CYP450, choć hamowania CYP3A4 nie można całkowicie wykluczyć.[1] Indukcja CYP3A4 przez enkorafenib nie powinna osłabiać azytromycyny, która nie jest w istotnym stopniu metabolizowana przez ten enzym.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Azytromycyna – słaby inhibitor CYP3A4[3], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Azytromycyna – inhibitor P-gp[3], enkorafenib – substrat P-gp[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[4], umiarkowany inhibitor CYP1A2[4], inhibitor CYP2B6[4], inhibitor CYP2C9[4], inhibitor CYP3A4[4], inhibitor OAT1[4], inhibitor OAT3[4], umiarkowany inhibitor OATP1B1[4], umiarkowany inhibitor OATP1B3[4], inhibitor OCT2[4], inhibitor P-gp[4], inhibitor UGT1A1[4], induktor CYP1A2[4], induktor CYP2B6[4], induktor CYP2C9[4], silny induktor CYP3A4[4], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[4], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]
  • Azytromycyna: słaby inhibitor CYP3A4[3], inhibitor P-gp[3]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed leczeniem i w trakcie kuracji azytromycyną
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy zaburzeń rytmu serca (kołatanie, omdlenia, zawroty głowy)
  • inne jednocześnie stosowane leki wydłużające QT

Bezpieczniejsze alternatywy

amoksycylinaamoksycylina z kwasem klawulanowymcefuroksymdoksycyklina

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sumamed 500 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sumamed-100245974/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sumamed. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sumamed-100245974/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ CyprofloksacynaJeśli to możliwe, wybierz antybiotyk niehamujący CYP3A4 i niewydłużający QT.Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie onkologiczne, że dostałeś cyprofloksacynę, i nie przerywaj żadnego leku na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie onkologiczne, że dostałeś cyprofloksacynę, i nie przerywaj żadnego leku na własną rękę.

Cyprofloksacyna to antybiotyk, który może zwiększać ilość enkorafenibu w organizmie i nasilać jego działania niepożądane. Oba leki mogą też wpływać na rytm serca, a razem ten wpływ się sumuje. Lekarz może wybrać inny antybiotyk albo zlecić badanie EKG i badania krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy, zasłabnięcie lub omdlenie
  • nasilone nudności, wymioty lub biegunka
  • silne zmęczenie
  • nowa wysypka lub nasilenie zmian skórnych
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Jeśli to możliwe, wybierz antybiotyk niehamujący CYP3A4 i niewydłużający QT. Przy jednoczesnym stosowaniu z umiarkowanym inhibitorem CYP3A pacjenta należy uważnie kontrolować pod kątem bezpieczeństwa[1]. Przed włączeniem cyprofloksacyny wykonaj EKG z oceną QTc i wyrównaj stężenie potasu i magnezu, a w trakcie leczenia powtórz EKG i obserwuj objawy toksyczności enkorafenibu.

Skutek kliniczny

Większe stężenie enkorafenibu może nasilać jego działania toksyczne[1]. Sumowanie wpływu obu leków na repolaryzację zwiększa ryzyko wydłużenia QT i komorowych zaburzeń rytmu typu torsade de pointes, zwłaszcza przy hipokaliemii, hipomagnezemii lub chorobie serca.

Mechanizm

Połączenie wymaga ścisłej kontroli bezpieczeństwa z powodu dwóch mechanizmów. Enkorafenib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, a umiarkowany inhibitor tego enzymu (diltiazem) zwiększał jego AUC około dwukrotnie[1]. Cyprofloksacyna jest umiarkowanym inhibitorem CYP3A4, dlatego można się spodziewać podobnego wzrostu ekspozycji na enkorafenib. Oba leki mogą wydłużać odstęp QT, a fluorochinolony należy stosować ostrożnie z innymi lekami wydłużającymi QT[2]. Dodatkowo enkorafenib in vitro hamuje nerkowe transportery OAT1, OAT3 i OCT2[1], co teoretycznie może ograniczać kanalikowe wydzielanie cyprofloksacyny i zwiększać jej stężenie.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor OAT1[3], cyprofloksacyna – substrat OAT1[4]
  • Enkorafenib – inhibitor OAT3[3], cyprofloksacyna – substrat OAT3[4]
  • Cyprofloksacyna – umiarkowany inhibitor CYP3A4[4], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Cyprofloksacyna: umiarkowany inhibitor CYP1A2[4], umiarkowany inhibitor CYP3A4[4], substrat OAT1[4], substrat OAT3[4]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem cyprofloksacyny i w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy toksyczności enkorafenibu (nudności, wymioty, zmęczenie, zmiany skórne, bóle stawów)
  • objawy zaburzeń rytmu serca (kołatanie, zasłabnięcia)

Bezpieczniejsze alternatywy

amoksycylina z kwasem klawulanowymcefuroksymnitrofurantoinafosfomycyna

Kiedy ocena się zmienia

Krople do oczu lub uszupostać · cyprofloksacynainterakcja nie dotyczyMiejscowo stosowana cyprofloksacyna osiąga minimalne stężenia ogólnoustrojowe, więc nie wpływa istotnie na metabolizm enkorafenibu ani na odstęp QT.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Proxacin 250 250 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/proxacin-250-100120570/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ LewofloksacynaJeśli to możliwe, wybierz antybiotyk niewydłużający odstępu QT.Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie onkologiczne o antybiotyku i nie odstawiaj samodzielnie żadnego z leków.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie onkologiczne o antybiotyku i nie odstawiaj samodzielnie żadnego z leków.

Oba leki mogą wpływać na pracę serca i razem zwiększają ryzyko zaburzeń jego rytmu. Zwykle nie trzeba przerywać leczenia przeciwnowotworowego, ale lekarz może zlecić EKG albo wybrać inny antybiotyk. Ryzyko jest większe, gdy masz choroby serca, chore nerki albo niski poziom potasu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Jeśli to możliwe, wybierz antybiotyk niewydłużający odstępu QT. Gdy lewofloksacyna jest konieczna, wykonaj EKG z oceną QTc przed włączeniem i w trakcie kuracji, wyrównaj stężenie potasu i magnezu oraz przejrzyj listę leków pod kątem innych substancji wydłużających QT.[1] U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zachowaj szczególną ostrożność.[1]

Skutek kliniczny

Może dojść do nasilonego wydłużenia odstępu QT z ryzykiem komorowych zaburzeń rytmu, w tym częstoskurczu typu torsade de pointes. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, chorobie serca, bradykardii i stosowaniu kolejnych leków wydłużających QT.

Mechanizm

Lewofloksacynę łączy się ostrożnie z lekami wydłużającymi odstęp QT, bo jak inne fluorochinolony sama może go wydłużać.[1] Enkorafenib również wydłuża odstęp QTc, więc oba leki sumują wpływ na repolaryzację komór. Dodatkowo enkorafenib hamuje in vitro nerkowe transportery OAT1, OAT3 i OCT2, co może zwiększać ekspozycję na leki wydalane przez kanaliki nerkowe.[2] Lewofloksacyna jest częściowo wydzielana do światła kanalików nerkowych, a leki blokujące to wydzielanie zmniejszają jej klirens nerkowy.[1] Znaczenie kliniczne tego mechanizmu dla lewofloksacyny pozostaje teoretyczne.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem i w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • czynność nerek
  • objawy zaburzeń rytmu serca (kołatanie, zawroty głowy, omdlenia)

Bezpieczniejsze alternatywy

amoksycylina z kwasem klawulanowymcefuroksymdoksycyklina

Kiedy ocena się zmienia

Zaburzenia czynności nerekeGFR · pacjentryzyko rośniePrzy upośledzonej czynności nerek lewofloksacyna kumuluje się, a hamowanie wydzielania kanalikowego dodatkowo zmniejsza jej klirens, co nasila ryzyko wydłużenia QT.
Podeszły wiekwiek · pacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występują choroby serca, zaburzenia elektrolitowe i obniżona czynność nerek, co zwiększa ryzyko arytmii przy tym połączeniu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Levoxa 250 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/levoxa-100193757/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ NorfloksacynaJeśli to możliwe, wybierz antybiotyk niewydłużający odstępu QT.Powiedz lekarzowi, który przepisuje antybiotyk, że przyjmujesz lek przeciwnowotworowy, i nie przerywaj żadnego z leków na własną rękę.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi, który przepisuje antybiotyk, że przyjmujesz lek przeciwnowotworowy, i nie przerywaj żadnego z leków na własną rękę.

Oba leki mogą wpływać na pracę serca i razem mogą zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu. Antybiotyk może też dłużej utrzymywać się w organizmie. Lekarz może wybrać inny antybiotyk albo zlecić badanie EKG.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub uczucie słabości
  • omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • duszność
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – transport
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Jeśli to możliwe, wybierz antybiotyk niewydłużający odstępu QT. Gdy norfloksacyna jest konieczna, wykonaj EKG przed włączeniem i w trakcie leczenia, wyrównaj stężenie potasu i magnezu oraz unikaj dokładania kolejnych leków wydłużających QT[1]. Pacjenta należy obserwować pod kątem działań niepożądanych obu leków.

Skutek kliniczny

Możliwe wydłużenie odstępu QT ze zwiększonym ryzykiem komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes, szczególnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, chorobie serca lub stosowaniu innych leków wydłużających QT. Teoretycznie możliwe jest też nasilenie działań niepożądanych norfloksacyny przy zwiększonej ekspozycji.

Mechanizm

Oba leki mogą wydłużać odstęp QT, więc ich działanie na repolaryzację serca może się sumować. Norfloksacynę, podobnie jak inne fluorochinolony, stosuje się ostrożnie z lekami wydłużającymi odstęp QT[1]. Enkorafenib potencjalnie hamuje nerkowe transportery OAT1, OAT3 i OCT2, co może zwiększać ekspozycję na leki będące ich substratami[2]. Norfloksacyna jest wydalana z moczem z udziałem wydzielania kanalikowego, dlatego nie można wykluczyć wzrostu jej stężenia, choć nie zostało to zbadane.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Norfloksacyna: inhibitor CYP1A2[4]

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc przed włączeniem norfloksacyny i w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy zaburzeń rytmu serca (kołatanie serca, omdlenia, zawroty głowy)
  • czynność nerek

Bezpieczniejsze alternatywy

fosfomycynanitrofurantoinafurazydyna

Kiedy ocena się zmienia

wiek ≥ 65pacjentryzyko rośnieU osób starszych ryzyko wydłużenia odstępu QT i zaburzeń elektrolitowych jest większe, dlatego kontrola EKG i elektrolitów jest szczególnie wskazana.
eGFR ≤ 30pacjentryzyko rośniePrzy ciężkiej niewydolności nerek wydalanie norfloksacyny jest zmniejszone, co w połączeniu z możliwym hamowaniem transporterów nerkowych przez enkorafenib może zwiększać jej stężenie i ryzyko działań niepożądanych.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Nolicin 400 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/nolicin-100047961/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Nolicin. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/nolicin-100047961/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ OfloksacynaPrzed włączeniem ofloksacyny u pacjenta leczonego enkorafenibem oceń odstęp QTc oraz stężenie potasu i magnezu, a w razie nieprawidłowości wyrównaj je przed rozpoczęciem antybiotykoterapii.Powiedz lekarzowi przepisującemu antybiotyk, że leczysz się enkorafenibem, i zgłoś się pilnie do lekarza, jeśli poczujesz kołatanie serca, silne zawroty głowy lub zemdlejesz.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi przepisującemu antybiotyk, że leczysz się enkorafenibem, i zgłoś się pilnie do lekarza, jeśli poczujesz kołatanie serca, silne zawroty głowy lub zemdlejesz.

Ten antybiotyk i lek przeciwnowotworowy mogą razem wpływać na pracę serca i zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu. Ryzyko jest większe, gdy masz biegunkę lub wymioty, bo tracisz wtedy potas i magnez. Lekarz może zlecić EKG i badanie krwi przed rozpoczęciem antybiotyku lub w trakcie jego stosowania.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • silne zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie bliskie omdlenia
  • utrzymująca się biegunka lub wymioty
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – transport
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przed włączeniem ofloksacyny u pacjenta leczonego enkorafenibem oceń odstęp QTc oraz stężenie potasu i magnezu, a w razie nieprawidłowości wyrównaj je przed rozpoczęciem antybiotykoterapii. Ofloksacynę łączy się z lekami wydłużającymi odstęp QT tylko z zachowaniem ostrożności[1]. Gdy wskazanie na to pozwala, rozważ antybiotyk z innej grupy, który nie wydłuża QT, i nie zastępuj fluorochinolonu klarytromycyną, która dodatkowo silnie zwiększa ekspozycję na enkorafenib[2]. W trakcie leczenia kontroluj EKG, szczególnie przy biegunce, wymiotach lub innych lekach wydłużających QT.

Skutek kliniczny

Możliwe wydłużenie odstępu QTc z ryzykiem komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes, zwłaszcza przy zaburzeniach elektrolitowych, chorobie serca lub przyjmowaniu kolejnych leków wydłużających QT.

Mechanizm

Oba leki mogą wydłużać odstęp QT, więc ich działanie na przewodzenie w sercu sumuje się. Ofloksacynę, podobnie jak inne fluorochinolony, stosuje się ostrożnie z lekami wydłużającymi odstęp QT[1]. Enkorafenib in vitro hamuje nerkowe transportery OAT1, OAT3 i OCT2[2], a ofloksacyna jest wydalana z udziałem aktywnego transportu w kanalikach nerkowych[1], co teoretycznie może zwiększyć jej stężenie. Biegunka i wymioty wywołane enkorafenibem mogą powodować niedobór potasu i magnezu, co dodatkowo zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem ofloksacyny i w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia
  • biegunka i wymioty jako przyczyna zaburzeń elektrolitowych

Kiedy ocena się zmienia

Do oczu lub do uszudroga podania · ofloksacynaryzyko malejePo podaniu miejscowym do oka lub ucha ekspozycja ogólnoustrojowa na ofloksacynę jest minimalna, więc istotne sumowanie wpływu na odstęp QT jest mało prawdopodobne.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tarivid 200 200 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tarivid-200-100065746/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ FurosemidPołączenie można stosować, ale z zachowaniem ostrożności i kontrolą stanu pacjenta.Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, regularnie rób zlecone badania krwi i EKG, a przy wymiotach lub biegunce od razu skontaktuj się z lekarzem.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, regularnie rób zlecone badania krwi i EKG, a przy wymiotach lub biegunce od razu skontaktuj się z lekarzem.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib może zmieniać sposób, w jaki nerki usuwają furosemid, przez co lek moczopędny może działać silniej albo inaczej niż zwykle. Furosemid może obniżać poziom potasu i magnezu we krwi, a to zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca podczas leczenia enkorafenibem. Przy wymiotach lub biegunce łatwiej też o odwodnienie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie, zwłaszcza przy wstawaniu
  • silne pragnienie, suchość w ustach, mało oddawanego moczu
  • osłabienie lub skurcze mięśni
  • uporczywe wymioty lub biegunka
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – transport, PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale z zachowaniem ostrożności i kontrolą stanu pacjenta[1]. Przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia enkorafenibem należy wyrównać hipokaliemię i hipomagnezemię oraz kontrolować elektrolity i EKG[2]. Należy obserwować odpowiedź diuretyczną, ciśnienie tętnicze i nawodnienie, a w razie potrzeby dostosować dawkę furosemidu, szczególnie przy wymiotach lub biegunce.

Skutek kliniczny

Możliwe silniejsze lub zmienione działanie moczopędne furosemidu, odwodnienie, niedociśnienie, hipokaliemia i hipomagnezemia oraz związane z nimi zwiększone ryzyko komorowych zaburzeń rytmu przy wydłużonym odstępie QT. Możliwe pogorszenie czynności nerek przy odwodnieniu.

Mechanizm

Enkorafenib w warunkach in vitro hamuje nerkowe transportery OAT1, OAT3 i OCT2, których substratem jest furosemid, co może zwiększać ekspozycję na furosemid[1]. Furosemid działa po wydzieleniu do światła kanalika nerkowego przez transportery OAT, dlatego zahamowanie tego wydzielania może zmieniać również siłę działania moczopędnego, a kierunek tej zmiany jest niepewny. Dodatkowo furosemid wywołuje hipokaliemię i hipomagnezemię, które sprzyjają arytmii typu torsades de pointes[2], a enkorafenib może wydłużać odstęp QT. Wymioty i biegunka występujące w trakcie leczenia enkorafenibem w połączeniu z diurezą zwiększają ryzyko odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor OAT1[3], furosemid – substrat OAT1[4]
  • Enkorafenib – inhibitor OAT3[3], furosemid – substrat OAT3[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Furosemid: substrat OAT1[4], substrat OAT3[4]

Monitorować

  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • stężenie sodu w surowicy
  • EKG z oceną odstępu QTc
  • kreatynina i eGFR
  • ciśnienie tętnicze, w tym ortostatyczne
  • bilans płynów i masa ciała

Kiedy ocena się zmienia

eGFR ≤ 30pacjentryzyko rośniePrzy ciężkiej niewydolności nerek furosemid kumuluje się, a dodatkowe hamowanie wydzielania kanalikowego może nasilać ten efekt. Wymagana częstsza kontrola nerek, elektrolitów i odpowiedzi diuretycznej.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bopediat 5 mg, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bopediat-100541440/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ AlfuzosynaPołączenie można stosować, ale należy monitorować skuteczność alfuzosyny w kontroli objawów prostaty.Przyjmuj oba leki tak jak zalecił lekarz i powiedz mu, jeśli objawy prostaty się nasilą albo po odstawieniu enkorafenibu pojawią się zawroty głowy.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki tak jak zalecił lekarz i powiedz mu, jeśli objawy prostaty się nasilą albo po odstawieniu enkorafenibu pojawią się zawroty głowy.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib może przyspieszać rozkład alfuzosyny w organizmie. Przez to alfuzosyna może słabiej działać na objawy prostaty. Gdy skończysz leczenie enkorafenibem, alfuzosyna może znów działać silniej i wywoływać zawroty głowy przy wstawaniu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • słabszy strumień moczu
  • częstsze oddawanie moczu, także w nocy
  • trudność w oddaniu moczu
  • zawroty głowy lub omdlenie przy wstawaniu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale należy monitorować skuteczność alfuzosyny w kontroli objawów prostaty. Jeśli objawy nasilają się w trakcie leczenia enkorafenibem, lekarz powinien ocenić potrzebę zmiany leczenia urologicznego. Po zakończeniu terapii enkorafenibem należy zwrócić uwagę na objawy niedociśnienia ortostatycznego.

Skutek kliniczny

Można się spodziewać osłabienia działania alfuzosyny i nawrotu lub nasilenia objawów ze strony dolnych dróg moczowych, takich jak słaby strumień moczu, częste oddawanie moczu i oddawanie moczu w nocy. Po odstawieniu enkorafenibu indukcja ustępuje, a stężenie alfuzosyny wraca do wyższych wartości, co może nasilić zawroty głowy i niedociśnienie ortostatyczne.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może zmniejszać skuteczność leków będących substratami tego enzymu.[1] Alfuzosyna jest metabolizowana z udziałem CYP3A4, a silne inhibitory tego enzymu zwiększają jej stężenie we krwi.[2] Indukcja CYP3A4 przez enkorafenib powinna więc przyspieszać metabolizm alfuzosyny i obniżać jej stężenie.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], alfuzosyna – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], alfuzosyna – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Alfuzosyna: substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • nasilenie objawów ze strony dolnych dróg moczowych
  • zatrzymanie moczu
  • ciśnienie tętnicze i objawy niedociśnienia ortostatycznego po odstawieniu enkorafenibu

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu u pacjenta przyjmującego alfuzosynękolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 stopniowo wygasa, a stężenie alfuzosyny rośnie. Należy uprzedzić pacjenta o ryzyku niedociśnienia ortostatycznego, zwłaszcza jeśli dawkę lub leczenie urologiczne zmieniano w trakcie terapii onkologicznej.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Alfuzostad 10 mg 10 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/alfuzostad-10-mg-100163489/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Alfuzostad 10 mg. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/alfuzostad-10-mg-100163489/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ SyldenafilUprzedź pacjenta, że syldenafil może działać słabiej, i oceniaj jego skuteczność po włączeniu enkorafenibu.Jeśli syldenafil działa słabiej, nie zwiększaj dawki na własną rękę, tylko porozmawiaj z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli syldenafil działa słabiej, nie zwiększaj dawki na własną rękę, tylko porozmawiaj z lekarzem.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib przyspiesza usuwanie syldenafilu z organizmu. Przez to syldenafil może działać słabiej niż zwykle albo wcale. Połączenie nie jest groźne, ale leczenie syldenafilem może być mniej skuteczne.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • syldenafil słabiej działa lub nie działa w zaburzeniach erekcji
  • nasilenie duszności lub zmniejszenie tolerancji wysiłku, jeśli przyjmujesz syldenafil na nadciśnienie płucne
  • zawroty głowy, ból głowy lub spadek ciśnienia po odstawieniu enkorafenibu, jeśli wcześniej zwiększono dawkę syldenafilu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Uprzedź pacjenta, że syldenafil może działać słabiej, i oceniaj jego skuteczność po włączeniu enkorafenibu. Jednoczesne stosowanie substratów CYP3A4 z enkorafenibem może prowadzić do utraty ich skuteczności.[1] Przy niewystarczającym efekcie lekarz może rozważyć zwiększenie dawki syldenafilu w granicach dawek dopuszczonych dla danego wskazania. Po odstawieniu enkorafenibu indukcja stopniowo wygasa, więc wcześniej zwiększoną dawkę syldenafilu trzeba wtedy zweryfikować.

Skutek kliniczny

Słabsze lub niewystarczające działanie syldenafilu – zarówno w zaburzeniach erekcji, jak i w nadciśnieniu płucnym. Syldenafil nie nasila toksyczności enkorafenibu.

Mechanizm

Enkorafenib silnie indukuje CYP3A4, czyli główny szlak metabolizmu syldenafilu, co przyspiesza jego eliminację i obniża stężenie w osoczu.[1] Syldenafil jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 i w mniejszym stopniu przez CYP2C9, a już umiarkowany induktor CYP3A4 (bozentan) zmniejszał AUC syldenafilu o 62,6% i Cmax o 55,4%.[2] Silne induktory CYP3A4 powodują znaczne zmniejszenie stężenia syldenafilu w osoczu.[2] Syldenafil nie wpływa istotnie na metabolizm enkorafenibu.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP2C9[3], syldenafil – drugorzędny szlak substrat CYP2C9[4]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], syldenafil – wrażliwy substrat CYP3A4[5]
  • Enkorafenib – induktor CYP2C9[3], syldenafil – drugorzędny szlak substrat CYP2C9[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], syldenafil – wrażliwy substrat CYP3A4[5]
  • Syldenafil – słaby inhibitor CYP2C19[4], enkorafenib – drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3]
  • Syldenafil – słaby inhibitor CYP2D6[4], enkorafenib – drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3]
  • Syldenafil – słaby inhibitor CYP3A4[4], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Syldenafil: słaby inhibitor CYP1A2[4], słaby inhibitor CYP2C19[4], słaby inhibitor CYP2C9[4], słaby inhibitor CYP2D6[4], słaby inhibitor CYP2E1[4], słaby inhibitor CYP3A4[4], drugorzędny szlak substrat CYP2C9[4], wrażliwy substrat CYP3A4[5]

Monitorować

  • skuteczność syldenafilu (odpowiedź na leczenie zaburzeń erekcji lub parametry nadciśnienia płucnego)
  • ciśnienie tętnicze i tolerancja syldenafilu po odstawieniu enkorafenibu, jeśli wcześniej zwiększono dawkę

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu przy kontynuacji syldenafilukolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 stopniowo ustępuje i stężenie syldenafilu rośnie. Jeśli wcześniej zwiększono dawkę syldenafilu, należy ją zweryfikować i obserwować pacjenta pod kątem niedociśnienia i innych działań niepożądanych.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vizarsin 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vizarsin-100213448/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vizarsin. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vizarsin-100213448/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ SylodosynaMożna stosować razem, ale należy ocenić skuteczność sylodosyny po włączeniu enkorafenibu.Możesz brać oba leki, ale powiedz lekarzowi, jeśli objawy przy oddawaniu moczu się nasilą albo po odstawieniu enkorafenibu zakręci ci się w głowie przy wstawaniu.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Możesz brać oba leki, ale powiedz lekarzowi, jeśli objawy przy oddawaniu moczu się nasilą albo po odstawieniu enkorafenibu zakręci ci się w głowie przy wstawaniu.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib może przyspieszać usuwanie sylodosyny z organizmu. Przez to lek na prostatę może działać słabiej i objawy przy oddawaniu moczu mogą wrócić. Gdy przestaniesz brać enkorafenib, sylodosyna znów zacznie działać mocniej i mogą pojawić się zawroty głowy przy wstawaniu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • słabszy strumień moczu lub częstsze parcie na mocz
  • częstsze wstawanie w nocy do toalety
  • trudność z oddaniem moczu
  • zawroty głowy lub zasłabnięcie przy wstawaniu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Można stosować razem, ale należy ocenić skuteczność sylodosyny po włączeniu enkorafenibu. Przy wyraźnym nawrocie objawów rozważ zwiększenie dawki sylodosyny w granicach dawkowania lub zmianę leczenia objawów prostaty we współpracy z urologiem i onkologiem. Po odstawieniu enkorafenibu obserwuj pacjenta pod kątem niedociśnienia ortostatycznego.

Skutek kliniczny

Możliwe osłabienie działania sylodosyny i nawrót lub nasilenie objawów ze strony dolnych dróg moczowych. Po odstawieniu enkorafenibu stężenie sylodosyny może wrócić do wyższego poziomu, co może nasilić zawroty głowy i spadki ciśnienia przy wstawaniu.

Mechanizm

Enkorafenib przyspiesza rozkład sylodosyny, dlatego jej działanie może słabnąć. Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może zmniejszać skuteczność leków metabolizowanych przez ten enzym[1]. Sylodosyna jest metabolizowana głównie przez CYP3A4, dehydrogenazę alkoholową i UGT2B7, a jej stężenie zmieniają induktory tych enzymów[2]. Enkorafenib in vitro może też hamować P-glikoproteinę, której substratem jest sylodosyna, co teoretycznie działa w przeciwnym kierunku[1][2]. Przeważającym efektem jest prawdopodobnie zmniejszenie ekspozycji na sylodosynę.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], sylodosyna – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], sylodosyna – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Sylodosyna: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat UGT2B7[4]

Monitorować

  • nasilenie objawów ze strony dolnych dróg moczowych (strumień moczu, parcia, oddawanie moczu w nocy)
  • zatrzymanie moczu
  • ciśnienie tętnicze w pozycji stojącej i leżącej po odstawieniu enkorafenibu
  • zawroty głowy i omdlenia

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu u pacjenta przyjmującego sylodosynękolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 stopniowo wygasa i ekspozycja na sylodosynę rośnie. Jeśli wcześniej zwiększono dawkę sylodosyny, rozważ powrót do dawki wyjściowej i monitoruj ciśnienie w pozycji stojącej.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Silodosin Recordati 4 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/silodosin-recordati-100416861/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Silodosin Recordati. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/silodosin-recordati-100416861/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ SolifenacynaPołączenie można stosować, ale trzeba ocenić skuteczność solifenacyny po kilku tygodniach wspólnego leczenia.Przyjmuj oba leki tak jak dotąd, a jeśli zauważysz, że częściej lub pilniej musisz oddawać mocz, powiedz o tym lekarzowi i nie zwiększaj dawki samodzielnie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki tak jak dotąd, a jeśli zauważysz, że częściej lub pilniej musisz oddawać mocz, powiedz o tym lekarzowi i nie zwiększaj dawki samodzielnie.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib przyspiesza rozkład solifenacyny w organizmie. Przez to lek na nadreaktywny pęcherz może działać słabiej niż wcześniej. Połączenie nie jest groźne, ale warto obserwować, czy objawy z pęcherza nie wracają.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • częstsze oddawanie moczu
  • nagłe, trudne do opanowania parcie na mocz
  • popuszczanie moczu
  • po odstawieniu enkorafenibu silniejsza suchość w ustach, zaparcie lub trudność z oddaniem moczu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale trzeba ocenić skuteczność solifenacyny po kilku tygodniach wspólnego leczenia. Przy wyraźnym osłabieniu działania warto rozważyć lek przeciwmuskarynowy niezależny od CYP3A4, np. chlorek trospiowy. Po odstawieniu enkorafenibu indukcja stopniowo wygasa, więc jeśli w trakcie leczenia zwiększono dawkę solifenacyny, należy ją ponownie ocenić pod kątem działań cholinolitycznych.

Skutek kliniczny

Możliwe osłabienie działania solifenacyny i nawrót objawów pęcherza nadreaktywnego, takich jak parcia naglące, częstomocz i nietrzymanie moczu. Jednoczesne stosowanie substratów CYP3A4 z enkorafenibem może prowadzić do utraty ich skuteczności.[1] Wpływ na skuteczność i bezpieczeństwo enkorafenibu jest mało prawdopodobny.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4, a solifenacyna jest metabolizowana przez CYP3A4, więc jej ekspozycja może się zmniejszyć.[1] Wpływu induktorów CYP3A4 na farmakokinetykę solifenacyny nie badano, ale interakcja z lekami indukującymi CYP3A4 jest możliwa.[2] Solifenacyna nie hamuje CYP3A4 w stężeniach terapeutycznych, więc nie powinna zmieniać ekspozycji na enkorafenib.[2]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], solifenacyna – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], solifenacyna – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Solifenacyna: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • skuteczność leczenia objawów pęcherza nadreaktywnego (parcia naglące, częstomocz, epizody nietrzymania moczu)
  • działania cholinolityczne (suchość w ustach, zaparcie, zatrzymanie moczu) po odstawieniu enkorafenibu

Bezpieczniejsze alternatywy

chlorek trospiowy

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu w trakcie leczenia solifenacynąkolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 stopniowo wygasa i ekspozycja na solifenacynę rośnie. Jeśli dawkę solifenacyny zwiększano w trakcie leczenia enkorafenibem, należy ją ponownie ocenić i obserwować działania cholinolityczne.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vesicare 5 mg 5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vesicare-5-mg-100134878/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vesicare 5 mg. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vesicare-5-mg-100134878/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ SulfasalazynaPołączenie można stosować, ale trzeba kontrolować tolerancję sulfasalazyny i parametry wątrobowe.Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, rób zlecone badania krwi i zgłoś lekarzowi każdy niepokojący objaw.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, rób zlecone badania krwi i zgłoś lekarzowi każdy niepokojący objaw.

Lek przeciwnowotworowy może sprawić, że sulfasalazyny będzie w organizmie więcej niż zwykle. Może to nasilić jej działania niepożądane, na przykład nudności, brak apetytu czy ból głowy. Oba leki mogą też obciążać wątrobę, dlatego lekarz będzie kontrolował twoje wyniki badań krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nudności lub wymioty
  • utrata apetytu
  • silny ból głowy
  • zażółcenie skóry lub białek oczu
  • ciemny mocz
  • gorączka z bólem gardła
  • nietypowe siniaki lub krwawienia
  • wysypka
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – transport
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale trzeba kontrolować tolerancję sulfasalazyny i parametry wątrobowe. Przy jednoczesnym podawaniu enkorafenibu z substratami BCRP należy zachować ostrożność.[1] Jeśli pojawią się objawy nietolerancji sulfasalazyny, warto rozważyć zmniejszenie jej dawki w porozumieniu z lekarzem prowadzącym.

Skutek kliniczny

Możliwe zwiększenie stężenia sulfasalazyny i nasilenie jej działań niepożądanych zależnych od dawki, takich jak nudności, utrata apetytu, ból głowy i dolegliwości żołądkowe. Oba leki mogą też uszkadzać wątrobę, więc ich skutki niepożądane mogą się sumować. Wpływu sulfasalazyny na stężenie enkorafenibu nie należy się spodziewać.

Mechanizm

Enkorafenib hamuje in vivo transportery OATP1B1, OATP1B3 i BCRP, przez co może zwiększać stężenie leków będących substratami tych transporterów.[1] Sulfasalazyna jest klasycznym substratem BCRP, który ogranicza jej wchłanianie w jelicie i sprzyja jej usuwaniu, więc zahamowanie tego transportera może zwiększyć ekspozycję na sulfasalazynę. Sulfasalazyna nie jest metabolizowana przez CYP3A4, dlatego indukcja tego enzymu przez enkorafenib nie powinna istotnie zmieniać jej działania.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor BCRP[2], sulfasalazyna – substrat BCRP[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[2], umiarkowany inhibitor CYP1A2[2], inhibitor CYP2B6[2], inhibitor CYP2C9[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], umiarkowany inhibitor OATP1B1[2], umiarkowany inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP1A2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C9[2], silny induktor CYP3A4[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]
  • Sulfasalazyna: substrat BCRP[3]

Monitorować

  • aktywność aminotransferaz (ALT, AST) i bilirubina
  • morfologia krwi z rozmazem
  • tolerancja żołądkowo-jelitowa sulfasalazyny (nudności, wymioty, utrata apetytu)
  • ból głowy i objawy hemolizy

Bezpieczniejsze alternatywy

mesalazyna

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ TadalafilPołączenie można stosować, ale trzeba uprzedzić pacjenta o możliwym osłabieniu działania tadalafilu i ocenić skuteczność leczenia.Jeśli zauważysz, że tadalafil działa słabiej, powiedz o tym lekarzowi i nie zwiększaj dawki na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli zauważysz, że tadalafil działa słabiej, powiedz o tym lekarzowi i nie zwiększaj dawki na własną rękę.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib przyspiesza usuwanie tadalafilu z organizmu. Przez to tadalafil może działać słabiej albo krócej niż zwykle. Połączenie nie jest groźne, ale może zmniejszyć skuteczność leczenia tadalafilem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • tadalafil działa słabiej lub krócej niż wcześniej
  • nasilenie objawów, na które przyjmujesz tadalafil
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale trzeba uprzedzić pacjenta o możliwym osłabieniu działania tadalafilu i ocenić skuteczność leczenia. Jeśli tadalafil jest stosowany codziennie we wskazaniu, w którym utrata skuteczności ma znaczenie kliniczne, lekarz prowadzący powinien ocenić odpowiedź na leczenie po włączeniu enkorafenibu. Przy braku efektu decyzję o zmianie dawki tadalafilu podejmuje lekarz w granicach dawek zarejestrowanych. Po odstawieniu enkorafenibu indukcja stopniowo wygasa i ekspozycja na tadalafil wraca do wyjściowej, co trzeba uwzględnić, jeśli dawkę tadalafilu wcześniej zwiększono.

Skutek kliniczny

Należy spodziewać się słabszego lub krótszego działania tadalafilu we wszystkich wskazaniach. Stopień zmniejszenia skuteczności tadalafilu przy jednoczesnym stosowaniu silnych induktorów nie jest znany[1]. Połączenie nie zwiększa toksyczności enkorafenibu ani ryzyka niedociśnienia.

Mechanizm

Enkorafenib może osłabić działanie tadalafilu, bo przyspiesza jego rozkład w wątrobie. Tadalafil jest metabolizowany głównie przez CYP3A4[1]. Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może prowadzić do utraty skuteczności leków będących substratami tego enzymu[2]. Silny induktor CYP3A4 ryfampicyna zmniejsza AUC tadalafilu o 88% w porównaniu z tadalafilem podanym osobno w dawce 10 mg, a inne induktory CYP3A4 również mogą zmniejszać jego stężenie w osoczu[1]. Bezpośredniego badania tadalafilu z enkorafenibem nie przeprowadzono, dlatego wielkość spadku ekspozycji nie jest znana.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], tadalafil – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], tadalafil – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Tadalafil: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • skuteczność tadalafilu (odpowiedź kliniczna we wskazaniu)
  • działania niepożądane tadalafilu po odstawieniu enkorafenibu, jeśli wcześniej zwiększono dawkę tadalafilu

Kiedy ocena się zmienia

Stosowanie codziennedawka · tadalafilryzyko rośniePrzy codziennym stosowaniu tadalafilu, zwłaszcza we wskazaniach przewlekłych, zmniejszenie ekspozycji może trwale osłabić efekt terapii i wymaga oceny odpowiedzi klinicznej przez lekarza.
Odstawienie enkorafenibukolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 stopniowo wygasa i ekspozycja na tadalafil rośnie. Jeśli dawkę tadalafilu zwiększono w trakcie leczenia enkorafenibem, należy ją ponownie ocenić.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cialis 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cialis-100113853/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ WardenafilPołączenie można stosować, ale należy uprzedzić pacjenta o możliwym osłabieniu działania wardenafilu.Jeśli wardenafil działa słabiej, nie zwiększaj dawki sam i nie dobieraj innych leków na erekcję, tylko porozmawiaj z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli wardenafil działa słabiej, nie zwiększaj dawki sam i nie dobieraj innych leków na erekcję, tylko porozmawiaj z lekarzem.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib przyspiesza rozkład wardenafilu w organizmie. Z tego powodu wardenafil może działać słabiej lub krócej niż wcześniej. Po zakończeniu leczenia enkorafenibem wardenafil znów zacznie działać mocniej.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • słabsze lub krótsze działanie wardenafilu
  • po odstawieniu enkorafenibu silny ból głowy, zawroty głowy lub uczucie omdlewania po wardenafilu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale należy uprzedzić pacjenta o możliwym osłabieniu działania wardenafilu. Przy niewystarczającym efekcie dawkę wardenafilu może zmienić lekarz w granicach dawek dopuszczonych dla tego leku, bez przekraczania dawki maksymalnej. Po odstawieniu enkorafenibu wardenafil warto ponownie stosować od dawki wyjściowej.

Skutek kliniczny

Najbardziej prawdopodobnym skutkiem jest mniejsze stężenie wardenafilu we krwi i słabsza lub krótsza odpowiedź erekcyjna. Nie jest to interakcja groźna dla życia, ale może prowadzić do samodzielnego zwiększania dawki lub łączenia kilku leków na zaburzenia erekcji. Po odstawieniu enkorafenibu stężenie wardenafilu wraca do wyjściowego, więc wcześniej zwiększona dawka może wtedy nasilać działania niepożądane.

Mechanizm

Enkorafenib przyspiesza metabolizm wardenafilu i może osłabić jego działanie. Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może zmniejszać skuteczność leków będących substratami tego enzymu.[1] Wardenafil jest metabolizowany głównie w wątrobie przez CYP3A4, przy pewnym udziale CYP3A5 i CYP2C.[2] Indukcja enzymów narasta stopniowo przez pierwsze tygodnie leczenia enkorafenibem i tak samo stopniowo ustępuje po jego odstawieniu.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], wardenafil – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], wardenafil – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Wardenafil – inhibitor P-gp[5], enkorafenib – substrat P-gp[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Wardenafil: inhibitor P-gp[5], wrażliwy substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • skuteczność wardenafilu zgłaszana przez pacjenta
  • działania niepożądane wardenafilu po odstawieniu enkorafenibu (ból głowy, zaczerwienienie twarzy, spadek ciśnienia)

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu u pacjenta przyjmującego zwiększoną dawkę wardenafilukolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 stopniowo ustępuje i ekspozycja na wardenafil wraca do wyjściowej. Jeśli dawkę wardenafilu zwiększono, należy wrócić do dawki wyjściowej.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Levitra 5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/levitra-100113741/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Levitra. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/levitra-100113741/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ AliskirenPołączenie można stosować pod warunkiem regularnej kontroli ciśnienia tętniczego, stężenia potasu i kreatyniny, zwłaszcza w pierwszych tygodniach po włączeniu enkorafenibu.Mierz ciśnienie regularnie i powiedz lekarzowi, jeśli jest wyraźnie niższe niż zwykle albo kręci ci się w głowie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Mierz ciśnienie regularnie i powiedz lekarzowi, jeśli jest wyraźnie niższe niż zwykle albo kręci ci się w głowie.

Lek na raka może zwiększać ilość leku na nadciśnienie w organizmie. Ciśnienie może wtedy spaść za bardzo, a we krwi może wzrosnąć poziom potasu. Leki można zwykle brać razem, ale lekarz powinien częściej sprawdzać twoje ciśnienie i wyniki krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zawroty głowy, zwłaszcza przy wstawaniu
  • omdlenia lub uczucie słabości
  • nieregularne bicie serca lub osłabienie mięśni
  • wyraźnie mniej oddawanego moczu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – transport, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować pod warunkiem regularnej kontroli ciśnienia tętniczego, stężenia potasu i kreatyniny, zwłaszcza w pierwszych tygodniach po włączeniu enkorafenibu.[1] Przy objawach niedociśnienia lub narastaniu potasu rozważ zmniejszenie dawki aliskirenu lub zmianę leku hipotensyjnego. Zachowaj szczególną ostrożność u osób w podeszłym wieku, odwodnionych i z zaburzeniami czynności nerek.

Skutek kliniczny

Możliwe zwiększenie stężenia aliskirenu z nasileniem działania hipotensyjnego, ryzykiem hiperkaliemii i pogorszenia czynności nerek. Przy umiarkowanych inhibitorach P-gp AUC aliskirenu rośnie o 76–97%, co odpowiada mniej więcej podwojeniu dawki, a dawki do 600 mg były dobrze tolerowane.[2] Siła hamowania P-gp przez enkorafenib in vivo jest nieznana, więc spodziewany efekt jest raczej umiarkowany.

Mechanizm

Enkorafenib może zwiększać stężenie aliskirenu przez hamowanie glikoproteiny P, która jest głównym transporterem odpowiedzialnym za wchłanianie aliskirenu w jelitach i jego wydalanie z żółcią.[2] Enkorafenib hamuje P-gp w warunkach in vitro i może zwiększać ekspozycję na substraty tego transportera, dlatego przy łączeniu z nimi należy zachować ostrożność.[1] Inhibitory P-gp mogą też silniej zwiększać stężenie aliskirenu w tkankach niż w osoczu.[2] Enkorafenib jest jednocześnie silnym induktorem CYP3A4, ale aliskiren jest metabolizowany przez ten enzym tylko w niewielkim stopniu, więc indukcja nie powinna mieć dużego znaczenia.[1] Wypadkowy kierunek i siła interakcji nie zostały zbadane klinicznie.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], aliskiren – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], aliskiren – wrażliwy substrat P-gp[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], aliskiren – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Aliskiren: drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4], wrażliwy substrat P-gp[4]

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze
  • stężenie potasu w surowicy
  • kreatynina i eGFR

Bezpieczniejsze alternatywy

ramipryllizynopryl

Kiedy ocena się zmienia

eGFR ≤ 60pacjentryzyko rośniePrzy eGFR poniżej 60 ml/min/1,73 m2 wzrost stężenia aliskirenu łatwiej prowadzi do hiperkaliemii i pogorszenia czynności nerek – kontroluj potas i kreatyninę częściej.
dawka ≥ 300 mg/dobęaliskirenryzyko rośniePrzy maksymalnej dawce aliskirenu dodatkowy wzrost ekspozycji ma większe znaczenie kliniczne – rozważ zmniejszenie dawki przy objawach niedociśnienia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Rasilez 150 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/rasilez-100147757/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Rasilez. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/rasilez-100147757/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ AmlodypinaKontroluj ciśnienie tętnicze po włączeniu enkorafenibu u pacjenta leczonego amlodypiną i rozważ zwiększenie dawki amlodypiny, jeśli kontrola ciśnienia się pogorszy.Mierz regularnie ciśnienie po rozpoczęciu i po zakończeniu leczenia enkorafenibem, a wyniki pokaż lekarzowi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Mierz regularnie ciśnienie po rozpoczęciu i po zakończeniu leczenia enkorafenibem, a wyniki pokaż lekarzowi.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib może przyspieszać rozkład amlodypiny w organizmie. Przez to amlodypina może słabiej obniżać ciśnienie. Gdy skończysz leczenie enkorafenibem, amlodypina znów zacznie działać silniej i ciśnienie może spaść za bardzo.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wyższe niż zwykle wyniki pomiarów ciśnienia
  • ból głowy lub ucisk w klatce piersiowej
  • zawroty głowy lub uczucie omdlewania po zakończeniu leczenia enkorafenibem
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Kontroluj ciśnienie tętnicze po włączeniu enkorafenibu u pacjenta leczonego amlodypiną i rozważ zwiększenie dawki amlodypiny, jeśli kontrola ciśnienia się pogorszy.[1] Po zakończeniu leczenia enkorafenibem nadal kontroluj ciśnienie i w razie potrzeby zmniejsz dawkę amlodypiny.[1]

Skutek kliniczny

Zmniejszenie stężenia amlodypiny może osłabić jej działanie przeciwnadciśnieniowe i przeciwdławicowe. Po odstawieniu enkorafenibu indukcja stopniowo ustępuje, stężenie amlodypiny wzrasta i przy wcześniej zwiększonej dawce może dojść do nadmiernego spadku ciśnienia.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może zmniejszać ekspozycję na leki będące substratami tego enzymu.[2] Amlodypina jest metabolizowana przez CYP3A4, a induktory tego enzymu mogą zmieniać jej stężenie w osoczu.[1] Amlodypina jest tylko słabym inhibitorem CYP3A, więc istotny wpływ na stężenie enkorafenibu jest mało prawdopodobny.[1]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], amlodypina – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], amlodypina – substrat CYP3A4[4]
  • Amlodypina – słaby inhibitor CYP3A4[4], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Amlodypina: słaby inhibitor CYP3A4[4], substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze po włączeniu enkorafenibu
  • ciśnienie tętnicze i objawy niedociśnienia po odstawieniu enkorafenibu
  • częstość i nasilenie bólów dławicowych

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibukolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu silnego induktora stężenie amlodypiny stopniowo wzrasta, dlatego kontroluj ciśnienie i w razie potrzeby zmniejsz dawkę amlodypiny, zwłaszcza gdy była wcześniej zwiększana.
wiek ≥ 65pacjentryzyko rośnieZmiany farmakokinetyki amlodypiny mogą mieć większe znaczenie kliniczne u osób w podeszłym wieku, dlatego wymagają one dokładniejszej kontroli klinicznej.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cardilopin 2,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cardilopin-100105032/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cardilopin. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/cardilopin-100105032/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ WalsartanPołączenie można stosować, ale przy włączaniu i odstawianiu enkorafenibu należy kontrolować ciśnienie tętnicze i w razie potrzeby zmodyfikować dawkę walsartanu.Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniami, mierz regularnie ciśnienie i powiedz lekarzowi, jeśli masz zawroty głowy lub ciśnienie wyraźnie się zmieni.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniami, mierz regularnie ciśnienie i powiedz lekarzowi, jeśli masz zawroty głowy lub ciśnienie wyraźnie się zmieni.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib może spowalniać usuwanie walsartanu z organizmu. Przez to walsartan może silniej obniżać ciśnienie krwi. Zwykle oba leki można przyjmować razem, ale warto częściej mierzyć ciśnienie, zwłaszcza na początku i po zakończeniu leczenia enkorafenibem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zawroty głowy, szczególnie przy wstawaniu
  • zasłabnięcie lub omdlenie
  • nadmierne osłabienie
  • wyraźnie niższe lub wyższe niż zwykle wyniki pomiaru ciśnienia
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale przy włączaniu i odstawianiu enkorafenibu należy kontrolować ciśnienie tętnicze i w razie potrzeby zmodyfikować dawkę walsartanu. Przy rozpoczynaniu lub kończeniu jednoczesnego stosowania inhibitorów transportera wychwytu należy zachować ostrożność[1]. Przy podawaniu enkorafenibu z substratami OATP1B1 i OATP1B3 należy zachować ostrożność[2].

Skutek kliniczny

Możliwe zwiększenie stężenia walsartanu i nasilenie jego działania hipotensyjnego z ryzykiem niedociśnienia, zawrotów głowy i omdleń, zwłaszcza w okresie włączania enkorafenibu. Po odstawieniu enkorafenibu stężenie walsartanu może się zmniejszyć, a kontrola ciśnienia pogorszyć. Wielkość efektu nie została określona i znaczenie kliniczne jest niepewne.

Mechanizm

Enkorafenib hamuje transportery wychwytu wątrobowego OATP1B1 i OATP1B3, przez które walsartan jest wychwytywany do wątroby i usuwany z organizmu. Walsartan jest substratem OATP1B1, OATP1B3 i MRP2, a inhibitory transportera wychwytu mogą zwiększać ogólnoustrojową ekspozycję na walsartan[1]. Enkorafenib in vivo hamuje OATP1B1, OATP1B3 i/lub BCRP, co może zwiększać stężenie substratów tych transporterów[2]. Indukcja CYP3A4 przez enkorafenib nie ma istotnego znaczenia, ponieważ walsartan nie jest w istotnym stopniu metabolizowany przez ten enzym.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], walsartan – substrat OATP1B1[4]
  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], walsartan – substrat OATP1B3[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Walsartan: substrat OATP1B1[4], substrat OATP1B3[4]

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze, także w pozycji stojącej
  • objawy niedociśnienia (zawroty głowy, omdlenia)
  • czynność nerek i stężenie potasu w surowicy przy objawach niedociśnienia lub odwodnienia

Kiedy ocena się zmienia

Włączenie lub odstawienie enkorafenibu u pacjenta leczonego walsartanemkolejność włączenia · enkorafenibinne zalecenieNajwiększe ryzyko zmian ciśnienia występuje przy rozpoczynaniu i kończeniu jednoczesnej terapii. W tych okresach należy częściej kontrolować ciśnienie tętnicze i w razie potrzeby dostosować dawkę walsartanu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Valsartan Reddy 40 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/valsartan-reddy-100444343/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Valsartan Reddy. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/valsartan-reddy-100444343/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ AtorwastatynaAtorwastatynę z enkorafenibem łączy się ostrożnie i pod kontrolą objawów mięśniowych.Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, i od razu zgłoś mu bóle lub osłabienie mięśni albo ciemny mocz.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, i od razu zgłoś mu bóle lub osłabienie mięśni albo ciemny mocz.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib może zmieniać ilość atorwastatyny we krwi. Gdy jest jej więcej, rośnie ryzyko uszkodzenia mięśni. Gdy jest jej mniej, lek na cholesterol może działać słabiej.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • bóle mięśni
  • osłabienie lub tkliwość mięśni
  • skurcze mięśni
  • ciemny, brązowy mocz
  • nietypowe zmęczenie
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – transport, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Atorwastatynę z enkorafenibem łączy się ostrożnie i pod kontrolą objawów mięśniowych.[1] Przy jednoczesnym stosowaniu z inhibitorem transporterów wątrobowych zaleca się rozważenie mniejszej dawki atorwastatyny i właściwe monitorowanie kliniczne.[2] Po rozpoczęciu lub zakończeniu leczenia enkorafenibem warto skontrolować lipidogram, bo efekt atorwastatyny może się zmienić w obu kierunkach.

Skutek kliniczny

Wzrost ekspozycji na atorwastatynę zwiększa ryzyko miopatii, w tym rabdomiolizy.[2] Przewaga indukcji CYP3A4 może z kolei osłabić działanie hipolipemizujące atorwastatyny.

Mechanizm

Enkorafenib hamuje in vivo transportery OATP1B1, OATP1B3 i BCRP, a atorwastatyna jest substratem tych transporterów, więc jej stężenie w osoczu może wzrosnąć.[1] Enkorafenib hamuje też UGT1A1, co może dodatkowo zwiększać ekspozycję na atorwastatynę.[1] Jednocześnie enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4, a atorwastatyna jest metabolizowana przez CYP3A4, dlatego indukcja działa w przeciwnym kierunku i może obniżać jej stężenie.[1][2] Wypadkowy kierunek zmiany ekspozycji na atorwastatynę nie został ustalony.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor BCRP[3], atorwastatyna – substrat BCRP[4]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], atorwastatyna – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[5]
  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], atorwastatyna – substrat OATP1B1[5]
  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], atorwastatyna – substrat OATP1B3[5]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], atorwastatyna – substrat P-gp[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], atorwastatyna – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[5]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Atorwastatyna: substrat BCRP[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[5], substrat OATP1B1[5], substrat OATP1B3[5], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • bóle, osłabienie i tkliwość mięśni
  • aktywność kinazy kreatynowej przy objawach mięśniowych
  • ciemny mocz
  • lipidogram po włączeniu i po odstawieniu enkorafenibu
  • aktywność aminotransferaz

Kiedy ocena się zmienia

Włączenie lub odstawienie enkorafenibu u pacjenta leczonego atorwastatynąkolejność włączenia · enkorafenibinne zalecenieZmiana leczenia enkorafenibem przesuwa równowagę między hamowaniem transporterów a indukcją CYP3A4, dlatego w tym okresie należy kontrolować objawy mięśniowe i lipidogram.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Atoris 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/atoris-100113400/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Atoris. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/atoris-100113400/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ DigoksynaPrzy jednoczesnym stosowaniu zachowaj ostrożność i kontroluj pacjenta pod kątem toksyczności digoksyny.Powiedz lekarzowi, który leczy ci serce, że przyjmujesz enkorafenib, i wykonuj zlecone badania krwi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi, który leczy ci serce, że przyjmujesz enkorafenib, i wykonuj zlecone badania krwi.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib może zwiększać ilość digoksyny we krwi. Digoksyna działa dobrze tylko w wąskim zakresie stężeń, więc jej nadmiar może zaszkodzić sercu. Lekarz może zlecić badanie krwi i w razie potrzeby zmienić dawkę digoksyny.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nudności, wymioty lub brak apetytu
  • wolne albo nierówne bicie serca
  • zaburzenia widzenia, np. żółte lub zielone zabarwienie widzianych przedmiotów
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • splątanie albo silne osłabienie
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu zachowaj ostrożność i kontroluj pacjenta pod kątem toksyczności digoksyny[1]. W razie wątpliwości oznacz stężenie digoksyny w surowicy[2]. Oznaczenie wykonaj po osiągnięciu stanu stacjonarnego po włączeniu enkorafenibu i powtórz po jego odstawieniu lub zmianie dawki, a dawkę digoksyny dostosuj do wyniku. Kontroluj stężenie potasu, wapnia i magnezu oraz czynność nerek, zwłaszcza gdy leczenie onkologiczne powoduje wymioty lub biegunkę.

Skutek kliniczny

Możliwe zwiększenie stężenia digoksyny w surowicy i ryzyko jej toksyczności, czyli nudności, wymiotów, bradykardii, zaburzeń przewodzenia przedsionkowo–komorowego, arytmii i zaburzeń widzenia. Ryzyko jest większe przy hipokaliemii, hiperkalcemii, niedoczynności tarczycy i upośledzonej czynności nerek. Wielkość efektu u ludzi nie jest znana, ponieważ hamowanie glikoproteiny P przez enkorafenib wykazano tylko w warunkach in vitro.

Mechanizm

Digoksynę łączy się z enkorafenibem ostrożnie, bo enkorafenib może zwiększać jej stężenie przez hamowanie glikoproteiny P. Enkorafenib w warunkach in vitro potencjalnie hamuje glikoproteinę P oraz nerkowe transportery OAT1, OAT3 i OCT2, więc ekspozycja na substraty glikoproteiny P może się zwiększyć[1]. Digoksyna jest substratem glikoproteiny P i jest wydalana głównie przez nerki, dlatego hamowanie tego transportera w jelicie i w nerkach może zwiększać jej wchłanianie i zmniejszać jej wydalanie. Silne indukowanie CYP3A4 przez enkorafenib nie ma tu istotnego znaczenia, bo digoksyna jest w niewielkim stopniu metabolizowana przez ten enzym.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], digoksyna – substrat P-gp[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Digoksyna: substrat P-gp[4]

Monitorować

  • stężenie digoksyny w surowicy
  • stężenie potasu, wapnia i magnezu
  • czynność nerek (kreatynina, eGFR)
  • częstość akcji serca
  • EKG (przewodzenie przedsionkowo–komorowe, zaburzenia rytmu)
  • objawy toksyczności digoksyny

Kiedy ocena się zmienia

ObniżonyeGFR · pacjentryzyko rośniePrzy upośledzonej czynności nerek digoksyna kumuluje się, a dodatkowe hamowanie transporterów nerkowych przez enkorafenib może dalej zwiększać jej stężenie. U takich pacjentów stężenie digoksyny oznacza się częściej.
Enkorafenib włączany lub odstawiany u pacjenta na stałej dawce digoksynykolejność włączenia · enkorafenibinne zalecenieWłączenie enkorafenibu może zwiększyć stężenie digoksyny, a jego odstawienie może je zmniejszyć. W obu sytuacjach oznacz stężenie digoksyny po ustaleniu się stanu stacjonarnego i oceń potrzebę zmiany dawki.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Digoxin Teva 250 mcg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/digoxin-teva-100019048/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ LowastatynaKontroluj lipidogram kilka tygodni po włączeniu enkorafenibu i w razie niewystarczającej odpowiedzi skoryguj leczenie hipolipemizujące we współpracy z onkologiem.Przyjmuj oba leki jak dotąd, nie zmieniaj dawek sam i poproś lekarza o kontrolę cholesterolu po kilku tygodniach.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki jak dotąd, nie zmieniaj dawek sam i poproś lekarza o kontrolę cholesterolu po kilku tygodniach.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib może sprawić, że lowastatyna będzie słabiej obniżać cholesterol. Nie jest to groźne od razu, ale warto sprawdzić wyniki cholesterolu po kilku tygodniach wspólnego leczenia. Gdy skończysz leczenie enkorafenibem, działanie lowastatyny znów się nasili.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • bóle, kurcze lub osłabienie mięśni
  • ciemny mocz
  • wyniki cholesterolu wyższe niż wcześniej
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Kontroluj lipidogram kilka tygodni po włączeniu enkorafenibu i w razie niewystarczającej odpowiedzi skoryguj leczenie hipolipemizujące we współpracy z onkologiem. Przy odstawianiu enkorafenibu wróć do wyjściowej dawki lowastatyny, jeśli była zwiększana, i pytaj o bóle mięśni. Zmiana na inną statynę nie usuwa problemu w pełni, bo atorwastatyna i rozuwastatyna osiągają przy enkorafenibie wyższe stężenia przez hamowanie transporterów[1].

Skutek kliniczny

Najbardziej prawdopodobny skutek to słabsze obniżanie cholesterolu LDL przez lowastatynę w czasie leczenia enkorafenibem. Po odstawieniu enkorafenibu indukcja stopniowo wygasa i stężenie lowastatyny rośnie, co przy wcześniej zwiększonej dawce statyny zwiększa ryzyko miopatii.

Mechanizm

Enkorafenib przyspiesza rozkład lowastatyny w wątrobie, więc jej działanie hipolipemizujące może słabnąć. Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4, a jednoczesne stosowanie z substratami CYP3A4 może prowadzić do utraty ich skuteczności[1]. Lowastatyna jest metabolizowana przez CYP3A4[2]. Enkorafenib hamuje także in vivo transportery OATP1B1, OATP1B3 i BCRP, co zwiększa stężenie statyn będących ich substratami[1]. Ten mechanizm działa w przeciwnym kierunku niż indukcja, więc wypadkowy wpływ na lowastatynę jest trudny do przewidzenia, choć przy silnie zależnej od CYP3A4 statynie przeważać powinna indukcja.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], lowastatyna – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], lowastatyna – substrat OATP1B1[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], lowastatyna – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Lowastatyna: wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat OATP1B1[4]

Monitorować

  • lipidogram (LDL-C) po kilku tygodniach od włączenia lub odstawienia enkorafenibu
  • objawy mięśniowe i CK przy objawach, zwłaszcza po odstawieniu enkorafenibu
  • aktywność aminotransferaz

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu po zwiększeniu dawki lowastatynykolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 wygasa stopniowo, a stężenie lowastatyny rośnie. Jeśli dawkę statyny zwiększano, wróć do dawki wyjściowej i monitoruj objawy miopatii.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Liprox 20 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/liprox-100246614/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ NimodypinaNajlepiej unikać łączenia doustnej nimodypiny z enkorafenibem.Powiedz lekarzowi prowadzącemu, że przyjmujesz oba leki, i nie zmieniaj samodzielnie dawek żadnego z nich.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi prowadzącemu, że przyjmujesz oba leki, i nie zmieniaj samodzielnie dawek żadnego z nich.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib przyspiesza rozkład nimodypiny w organizmie. Przez to nimodypina może działać dużo słabiej niż powinna. Gdy przestaniesz brać enkorafenib, nimodypina może zacząć działać mocniej i obniżyć ciśnienie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nowy lub nasilony ból głowy
  • splątanie, zaburzenia mowy albo osłabienie ręki lub nogi
  • zawroty głowy lub omdlenie po odstawieniu enkorafenibu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Najlepiej unikać łączenia doustnej nimodypiny z enkorafenibem. Jeśli jednoczesne leczenie jest konieczne, kontroluj skuteczność nimodypiny i ciśnienie tętnicze oraz rozważ dostosowanie jej dawki[1]. Po odstawieniu enkorafenibu obserwuj pacjenta pod kątem nasilenia działania hipotensyjnego nimodypiny.

Skutek kliniczny

Stężenie nimodypiny może się wyraźnie zmniejszyć, co grozi utratą jej działania, w tym słabszą ochroną przed skurczem naczyń mózgowych po krwotoku podpajęczynówkowym. Po odstawieniu enkorafenibu indukcja stopniowo ustępuje, a stężenie nimodypiny może wzrosnąć, z ryzykiem niedociśnienia.

Mechanizm

Enkorafenib silnie indukuje CYP3A4 i może prowadzić do utraty skuteczności leków metabolizowanych przez ten enzym[1]. Nimodypina jest metabolizowana przez CYP3A4 w wątrobie i błonie śluzowej jelita, więc leki zwiększające aktywność tego enzymu nasilają efekt pierwszego przejścia i klirens nimodypiny[2]. Inne silne induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna, fenytoina czy karbamazepina, znacząco zmniejszają biodostępność doustnej nimodypiny, dlatego ich łączenie z nią jest przeciwwskazane[2].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], nimodypina – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], nimodypina – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Nimodypina: substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze
  • stan neurologiczny i objawy skurczu naczyń mózgowych
  • ciśnienie tętnicze po odstawieniu enkorafenibu

Kiedy ocena się zmienia

Dożylnadroga podania · nimodypinaryzyko malejePrzy podaniu dożylnym nimodypina omija efekt pierwszego przejścia, więc indukcja CYP3A4 zmniejsza jej ekspozycję w mniejszym stopniu niż przy podaniu doustnym. Nadal wskazana jest kontrola skuteczności i ciśnienia tętniczego.
Odstawienie enkorafenibukolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja wygasa stopniowo, a stężenie nimodypiny może wzrosnąć. Jeśli dawka nimodypiny była zwiększona, rozważ jej ponowne zmniejszenie i kontroluj ciśnienie tętnicze.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Nimotop S 30 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/nimotop-s-100047470/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Nimotop S. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/nimotop-s-100047470/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ PitawastatynaPitawastatynę łącz z enkorafenibem ostrożnie, w najmniejszej skutecznej dawce, i obserwuj pacjenta pod kątem objawów mięśniowych.Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, i od razu zgłoś mu każdy nowy ból lub osłabienie mięśni.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, i od razu zgłoś mu każdy nowy ból lub osłabienie mięśni.

Lek przeciwnowotworowy może zwiększać ilość leku na cholesterol we krwi. Przez to łatwiej o bóle i osłabienie mięśni, a rzadko o poważne uszkodzenie mięśni. Oba leki można przyjmować razem, ale lekarz powinien dobrać możliwie małą dawkę leku na cholesterol i obserwować twoje samopoczucie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • ból, tkliwość lub osłabienie mięśni
  • ciemny, brązowy mocz
  • osłabienie z gorączką lub złym samopoczuciem
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – transport
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Pitawastatynę łącz z enkorafenibem ostrożnie, w najmniejszej skutecznej dawce, i obserwuj pacjenta pod kątem objawów mięśniowych.[1] U pacjenta zgłaszającego ból, tkliwość lub osłabienie mięśni oznacz kinazę kreatynową, szczególnie gdy towarzyszy temu złe samopoczucie lub gorączka.[2]

Skutek kliniczny

Większa ekspozycja na pitawastatynę może zwiększać ryzyko bólów mięśni, miopatii i w rzadkich przypadkach rabdomiolizy.[2] Wielkość wzrostu stężenia pitawastatyny przy tym połączeniu nie została zmierzona.

Mechanizm

Enkorafenib hamuje wątrobowe transportery OATP1B1 i OATP1B3, przez które pitawastatyna jest aktywnie wychwytywana do hepatocytów, co może zwiększać jej stężenie w osoczu.[1][3] Indukcja CYP3A4 przez enkorafenib nie ma praktycznego znaczenia dla pitawastatyny, ponieważ silne inhibitory CYP3A4 nie zmieniają istotnie jej stężenia.[3]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP2C9[4], pitawastatyna – drugorzędny szlak substrat CYP2C9[5]
  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor OATP1B1[4], pitawastatyna – substrat OATP1B1[6]
  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor OATP1B3[4], pitawastatyna – substrat OATP1B3[6]
  • Enkorafenib – induktor CYP2C9[4], pitawastatyna – drugorzędny szlak substrat CYP2C9[5]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[4], umiarkowany inhibitor CYP1A2[4], inhibitor CYP2B6[4], inhibitor CYP2C9[4], inhibitor CYP3A4[4], inhibitor OAT1[4], inhibitor OAT3[4], umiarkowany inhibitor OATP1B1[4], umiarkowany inhibitor OATP1B3[4], inhibitor OCT2[4], inhibitor P-gp[4], inhibitor UGT1A1[4], induktor CYP1A2[4], induktor CYP2B6[4], induktor CYP2C9[4], silny induktor CYP3A4[4], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[4], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]
  • Pitawastatyna: drugorzędny szlak substrat CYP2C8[5], drugorzędny szlak substrat CYP2C9[5], substrat OATP1B1[6], substrat OATP1B3[6], substrat UGT2B7[5]

Monitorować

  • objawy mięśniowe (ból, tkliwość, osłabienie)
  • kinaza kreatynowa przy objawach mięśniowych
  • aminotransferazy

Kiedy ocena się zmienia

dawka ≥ 4 mg na dobępitawastatynaryzyko rośniePrzy największej dawce pitawastatyny wzrost ekspozycji spowodowany hamowaniem OATP przez enkorafenib przekłada się na wyższe ryzyko miopatii – rozważ zmniejszenie dawki statyny.
Pitawastatyna włączana w trakcie leczenia enkorafenibemkolejność włączenia · pitawastatynainne zalecenieGdy pitawastatynę włącza się u pacjenta już leczonego enkorafenibem, zacznij od najmniejszej dawki i zwiększaj ją dopiero po ocenie tolerancji.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Pitamet 2 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/pitamet-100424725/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Livazo 1 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/livazo-100249908/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Livazo. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/livazo-100249908/
  6. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ SymwastatynaPołączenie można stosować, ale trzeba kontrolować zarówno skuteczność, jak i tolerancję symwastatyny.Nie odstawiaj żadnego leku na własną rękę, poproś lekarza o kontrolę cholesterolu po kilku tygodniach wspólnego leczenia i od razu zgłoś bóle lub osłabienie mięśni.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie odstawiaj żadnego leku na własną rękę, poproś lekarza o kontrolę cholesterolu po kilku tygodniach wspólnego leczenia i od razu zgłoś bóle lub osłabienie mięśni.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib może sprawić, że symwastatyna będzie słabiej obniżać cholesterol. U części osób może też zwiększyć ryzyko dolegliwości mięśniowych po symwastatynie. Leki można przyjmować razem, ale lekarz powinien sprawdzić wyniki cholesterolu i to, jak się czujesz.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • niewyjaśnione bóle mięśni
  • osłabienie lub tkliwość mięśni
  • kurcze mięśni
  • ciemny, brunatny mocz
  • gorączka z bólami mięśni
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale trzeba kontrolować zarówno skuteczność, jak i tolerancję symwastatyny. Sprawdź lipidogram po kilku tygodniach wspólnego leczenia i pytaj pacjenta o bóle lub osłabienie mięśni, a przy objawach oznacz CK. Podczas jednoczesnego podawania enkorafenibu ze statynami transportowanymi przez OATP1B należy zachować ostrożność.[1] Jeśli cel lipidowy nie jest osiągany, rozważ statynę niemetabolizowaną przez CYP3A4 i pamiętaj, że ona również może podlegać hamowaniu OATP1B. Jeśli dawkę symwastatyny zwiększono w trakcie leczenia enkorafenibem, po jego odstawieniu wróć do dawki wyjściowej.

Skutek kliniczny

Najbardziej prawdopodobnym skutkiem jest słabsze obniżenie cholesterolu LDL w czasie leczenia enkorafenibem. Nie można wykluczyć zwiększenia stężenia kwasu symwastatyny przez hamowanie wychwytu wątrobowego i w efekcie większego ryzyka miopatii lub rabdomiolizy.

Mechanizm

Enkorafenib może osłabiać działanie symwastatyny, bo przyspiesza jej rozkład w wątrobie. Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4, a jednoczesne stosowanie z substratami CYP3A4 może prowadzić do utraty ich skuteczności.[1] Symwastatyna jest substratem CYP3A4.[2] Enkorafenib hamuje jednocześnie in vivo OATP1B1 i OATP1B3, przez co może zwiększać stężenie leków transportowanych przez te przenośniki, w tym statyn.[1] Hamowanie szlaku OATP1B zwiększa stężenie symwastatyny i kwasu symwastatyny w osoczu oraz ryzyko miopatii.[2] Wypadkowy kierunek zmiany ekspozycji na symwastatynę nie był badany.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor BCRP[3], symwastatyna – substrat BCRP[4]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], symwastatyna – wrażliwy substrat CYP3A4[5]
  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], symwastatyna – substrat OATP1B1[5]
  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], symwastatyna – substrat OATP1B3[5]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], symwastatyna – wrażliwy substrat CYP3A4[5]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Symwastatyna: substrat BCRP[4], wrażliwy substrat CYP3A4[5], substrat OATP1B1[5], substrat OATP1B3[5]

Monitorować

  • lipidogram ze szczególnym uwzględnieniem LDL-C
  • objawy mięśniowe (bóle, osłabienie, kurcze)
  • aktywność CK przy objawach mięśniowych
  • ciemne zabarwienie moczu

Bezpieczniejsze alternatywy

prawastatyna

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu przy kontynuowanej symwastatyniekolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 stopniowo wygasa i ekspozycja na symwastatynę wraca do wartości wyjściowych. Jeśli w czasie leczenia enkorafenibem zwiększono dawkę symwastatyny, wróć do dawki sprzed jego włączenia i obserwuj objawy mięśniowe.
Włączenie enkorafenibu u pacjenta ze stabilną dawką symwastatynykolejność włączenia · enkorafenibinne zalecenieSpadek skuteczności symwastatyny narasta stopniowo wraz z indukcją, dlatego lipidogram ma sens dopiero po kilku tygodniach wspólnego leczenia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zocor 10 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zocor-10-100074640/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zocor 10. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zocor-10-100074640/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ CenobamatNajlepiej dobrać lek przeciwpadaczkowy, który nie indukuje CYP3A4.Powiedz onkologowi i neurologowi, że przyjmujesz oba leki, i nie zmieniaj samodzielnie dawki cenobamatu.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz onkologowi i neurologowi, że przyjmujesz oba leki, i nie zmieniaj samodzielnie dawki cenobamatu.

Lek przeciwpadaczkowy cenobamat może przyspieszać rozkład enkorafenibu w organizmie. Przez to lek przeciwnowotworowy może działać słabiej. Gdy zmieniasz dawkę cenobamatu albo go odstawiasz, stężenie enkorafenibu też się zmienia, a pełny efekt pojawia się po około dwóch tygodniach.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilenie działań niepożądanych enkorafenibu po odstawieniu lub zmniejszeniu dawki cenobamatu
  • nowe lub nasilone objawy choroby nowotworowej
  • częstsze napady padaczkowe
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Najlepiej dobrać lek przeciwpadaczkowy, który nie indukuje CYP3A4. Jeśli cenobamat jest konieczny, onkolog i neurolog powinni uzgodnić leczenie i uważnie obserwować odpowiedź na enkorafenib. Każdą zmianę dawki cenobamatu albo jego odstawienie trzeba zgłosić onkologowi, bo przez około dwa tygodnie zmienia się wtedy stężenie enkorafenibu.

Skutek kliniczny

Możliwe osłabienie skuteczności enkorafenibu, czyli gorsza kontrola choroby nowotworowej. Po odstawieniu albo zmniejszeniu dawki cenobamatu stężenie enkorafenibu może wzrosnąć w ciągu około dwóch tygodni, co zwiększa ryzyko jego działań niepożądanych.

Mechanizm

Cenobamat może zmniejszać stężenie enkorafenibu, co grozi słabszym działaniem przeciwnowotworowym. Enkorafenib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4[1]. Cenobamat indukuje CYP3A4 w sposób zależny od dawki i może obniżać ekspozycję na leki metabolizowane głównie przez ten enzym[2]. Przy induktorach CYP3A4 należy wybierać leki o umiarkowanym działaniu indukującym albo bez takiego działania, bo zmniejszenie ekspozycji na enkorafenib może osłabić jego skuteczność[1]. Nowy poziom aktywności enzymów ustala się po około dwóch tygodniach od włączenia, odstawienia albo zmiany dawki cenobamatu[2]. Wpływ enkorafenibu na cenobamat jest prawdopodobnie niewielki, bo cenobamat jest metabolizowany głównie na drodze glukuronidacji, a utlenianie odgrywa mniejszą rolę[2].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP2B6[3], cenobamat – drugorzędny szlak substrat CYP2B6[4]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], cenobamat – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – induktor CYP2B6[3], cenobamat – drugorzędny szlak substrat CYP2B6[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], cenobamat – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]
  • Cenobamat – umiarkowany inhibitor CYP2C19[5], enkorafenib – drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3]
  • Cenobamat – umiarkowany induktor CYP3A4[5], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Cenobamat: umiarkowany inhibitor CYP2C19[5], induktor CYP2B6[4], umiarkowany induktor CYP3A4[5], drugorzędny szlak substrat CYP2B6[4], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[4], drugorzędny szlak substrat CYP2E1[4], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4], wrażliwy substrat UGT2B7[4]

Monitorować

  • odpowiedź na leczenie onkologiczne (badania kontrolne, obrazowanie)
  • działania niepożądane enkorafenibu po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu cenobamatu
  • kontrola napadów padaczkowych

Bezpieczniejsze alternatywy

lewetyracetambrywaracetamlakozamidlamotrygina

Kiedy ocena się zmienia

Większe dawki cenobamatudawka · cenobamatryzyko rośnieIndukcja CYP3A4 przez cenobamat jest zależna od dawki, więc spadek ekspozycji na enkorafenib może być większy przy wyższych dawkach.
Odstawienie lub zmniejszenie dawki cenobamatu w trakcie leczenia enkorafenibemkolejność włączenia · cenobamatinne zaleceniePo odstawieniu cenobamatu aktywność enzymów wraca do wyjściowej w ciągu około dwóch tygodni. Stężenie enkorafenibu może wtedy wzrosnąć, dlatego należy obserwować pacjenta pod kątem toksyczności.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ontozry 12,5 mg; 25 mg, tabletki powlekane + tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ontozry-100450741/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ontozry. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/ontozry-100450741/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ ApiksabanU pacjenta wymagającego antykoagulacji podczas leczenia enkorafenibem rozważ lek przeciwzakrzepowy niezależny od CYP3A4, zwłaszcza heparynę drobnocząsteczkową w leczeniu zakrzepicy związanej z nowotworem.Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę i powiedz onkologowi oraz lekarzowi prowadzącemu leczenie przeciwzakrzepowe, że przyjmujesz oba leki.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę i powiedz onkologowi oraz lekarzowi prowadzącemu leczenie przeciwzakrzepowe, że przyjmujesz oba leki.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib może przyspieszać rozkład apiksabanu w organizmie. Przez to apiksaban może słabiej chronić cię przed zakrzepami. Jednocześnie leczenie nowotworu może zwiększać skłonność do krwawień. Lekarz może zdecydować o zmianie leku przeciwzakrzepowego albo o częstszych kontrolach.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • obrzęk, ból lub zaczerwienienie łydki
  • nagła duszność lub ból w klatce piersiowej
  • opadnięcie kącika ust, osłabienie ręki lub nogi, zaburzenia mowy
  • czarne smoliste stolce lub krew w moczu
  • krwawienie z nosa lub dziąseł, które trudno zatrzymać
  • nietypowe siniaki
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

U pacjenta wymagającego antykoagulacji podczas leczenia enkorafenibem rozważ lek przeciwzakrzepowy niezależny od CYP3A4, zwłaszcza heparynę drobnocząsteczkową w leczeniu zakrzepicy związanej z nowotworem. Jeśli apiksaban zostaje utrzymany, nie zmieniaj jego dawki bez wskazań, ale ściśle monitoruj objawy zakrzepicy i krwawienia. Gdy jest to dostępne, oceń stężenie apiksabanu (anty-Xa kalibrowane na apiksaban) po około 2 tygodniach od włączenia lub odstawienia enkorafenibu. Silne induktory CYP3A4 zmniejszają skuteczność leków metabolizowanych przez ten enzym[1]. Apiksabanu nie zaleca się w leczeniu ZŻG i ZP przy jednoczesnym stosowaniu silnych induktorów CYP3A4 i P-gp[2]. Enkorafenib nie spełnia w pełni tego kryterium, ale w leczeniu ZŻG i ZP zachowaj szczególną ostrożność.

Skutek kliniczny

Główne ryzyko to obniżenie skuteczności apiksabanu i nawrót zakrzepicy albo udar zatorowy u pacjenta onkologicznego z wysokim ryzykiem zakrzepowym. Po odstawieniu enkorafenibu indukcja ustępuje i stężenie apiksabanu wraca do wyższego poziomu. Niezależnie od tego obecność nowotworu i działania niepożądane terapii celowanej zwiększają ryzyko krwawienia.

Mechanizm

Enkorafenib może zmniejszać stężenie apiksabanu i osłabiać ochronę przeciwzakrzepową. Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może zmniejszać skuteczność leków metabolizowanych przez ten enzym[1]. Apiksaban jest metabolizowany przez CYP3A4 i transportowany przez P-gp. Silny induktor obu tych dróg (ryfampicyna) zmniejszał AUC apiksabanu o około 54%, a Cmax o około 42%[2]. Enkorafenib nie indukuje P-gp, a in vitro może ją hamować, co może zwiększać ekspozycję na substraty P-gp[1]. Netto spodziewany jest spadek stężenia apiksabanu, prawdopodobnie mniejszy niż przy ryfampicynie, ale jego wielkość nie jest znana. Dodatkowo podczas leczenia enkorafenibem (zwłaszcza z binimetynibem) występują krwawienia, co może sumować się z działaniem leku przeciwzakrzepowego.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor BCRP[3], apiksaban – substrat BCRP[4]
  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], apiksaban – drugorzędny szlak substrat CYP1A2[4]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP2C9[3], apiksaban – drugorzędny szlak substrat CYP2C9[4]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], apiksaban – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], apiksaban – substrat P-gp[4]
  • Enkorafenib – induktor CYP1A2[3], apiksaban – drugorzędny szlak substrat CYP1A2[4]
  • Enkorafenib – induktor CYP2C9[3], apiksaban – drugorzędny szlak substrat CYP2C9[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], apiksaban – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Apiksaban – słaby inhibitor CYP2C19[4], enkorafenib – drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Apiksaban: słaby inhibitor CYP2C19[4], substrat BCRP[4], drugorzędny szlak substrat CYP1A2[4], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[4], drugorzędny szlak substrat CYP2C8[4], drugorzędny szlak substrat CYP2C9[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • objawy zakrzepicy żylnej, zatorowości płucnej i udaru
  • objawy krwawienia
  • morfologia krwi (hemoglobina, płytki)
  • stężenie apiksabanu (anty-Xa kalibrowane na apiksaban), jeśli dostępne
  • czynność nerek i wątroby

Bezpieczniejsze alternatywy

enoksaparynadalteparynaedoksaban

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu u pacjenta stosującego apiksabankolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 stopniowo ustępuje, a stężenie apiksabanu rośnie. Jeśli podczas leczenia enkorafenibem zmieniono lek lub dawkę przeciwzakrzepową, ponownie oceń schemat i monitoruj krwawienia.
Włączenie enkorafenibu u pacjenta stosującego apiksabankolejność włączenia · enkorafenibinne zalecenieSpadek stężenia apiksabanu narasta w ciągu pierwszych tygodni od włączenia enkorafenibu. Przed rozpoczęciem terapii ustal z lekarzem wybór leku przeciwzakrzepowego i plan kontroli.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Eliquis 2,5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/eliquis-100245589/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Eliquis. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/eliquis-100245589/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ CylostazolPołączenie można stosować pod warunkiem kontroli skuteczności cylostazolu, EKG i objawów krwawienia.Powiedz onkologowi o cylostazolu, nie zmieniaj sam dawek i zgłoś się na zlecone badania EKG.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz onkologowi o cylostazolu, nie zmieniaj sam dawek i zgłoś się na zlecone badania EKG.

Lek przeciwnowotworowy może przyspieszać rozkład cylostazolu w organizmie, przez co cylostazol może słabiej pomagać na ból nóg podczas chodzenia. Oba leki mogą też wpływać na rytm serca i zwiększać skłonność do krwawień. Dlatego lekarz powinien wiedzieć, że przyjmujesz oba leki, i kontrolować twoje serce.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca, nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • krwawienie z nosa lub dziąseł, siniaki bez powodu
  • czarne stolce lub krew w moczu
  • nasilenie bólu nóg podczas chodzenia
  • silny ból głowy
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować pod warunkiem kontroli skuteczności cylostazolu, EKG i objawów krwawienia. Przed włączeniem enkorafenibu u pacjenta przyjmującego cylostazol należy ocenić odstęp QTc, a jego wydłużenie wyklucza dalsze stosowanie cylostazolu[1]. Przy jednoczesnym stosowaniu substratów CYP3A4 z enkorafenibem należy liczyć się z utratą ich skuteczności[2], dlatego po kilku tygodniach leczenia warto ocenić dystans chodu i w razie wyraźnego osłabienia efektu rozważyć odstawienie cylostazolu zamiast zwiększania dawki. Przy odstawieniu enkorafenibu należy obserwować pacjenta pod kątem nasilenia działań niepożądanych cylostazolu. Ostrożność jest konieczna, gdy pacjent przyjmuje także inny lek przeciwpłytkowy lub przeciwzakrzepowy, a dwa takie leki dodatkowe wykluczają stosowanie cylostazolu[1].

Skutek kliniczny

Możliwe osłabienie działania cylostazolu i nawrót lub nasilenie objawów chromania przestankowego (skrócenie dystansu chodu bez bólu). Po odstawieniu enkorafenibu indukcja wygasa stopniowo i ekspozycja na cylostazol może wzrosnąć, z nasileniem działań niepożądanych (bóle głowy, kołatanie serca, tachykardia, krwawienia). Niezależnie od farmakokinetyki istnieje ryzyko addycji działań proarytmicznych i krwotocznych.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może zmniejszać ekspozycję na leki będące substratami tego izoenzymu, co grozi utratą ich skuteczności[2]. Cylostazol jest w znacznym stopniu metabolizowany przez CYP3A4 i CYP2C19, a jego najsilniej działający dehydrometabolit, który hamuje agregację płytek od 4 do 7 razy silniej niż związek macierzysty, powstaje głównie z udziałem CYP3A4[1]. Wpływu induktorów CYP na cylostazol nie oceniano[1], dlatego wypadkowy efekt indukcji na całkowitą aktywność przeciwpłytkową (spadek stężenia leku macierzystego przy możliwym szybszym powstawaniu i eliminacji dehydrometabolitu) jest trudny do przewidzenia. Cylostazol w niewielkim stopniu hamuje CYP3A4 (zwiększa AUC lowastatyny i jej beta-hydroksykwasu o 70%)[1], a enkorafenib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4[2], jednak cylostazol nie należy do umiarkowanych ani silnych inhibitorów, przy których wymagana jest ostrożność. Dodatkowo oba leki mogą sumować działania niepożądane – enkorafenib może wydłużać odstęp QTc i sprzyjać krwawieniom, a cylostazol działa przeciwpłytkowo i nie stosuje się go u osób z wydłużonym odstępem QTc[1].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], cylostazol – drugorzędny szlak substrat CYP1A2[4]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], cylostazol – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – induktor CYP1A2[3], cylostazol – drugorzędny szlak substrat CYP1A2[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], cylostazol – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Cylostazol – słaby inhibitor CYP3A4[5], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Cylostazol: słaby inhibitor CYP3A4[5], drugorzędny szlak substrat CYP1A2[4], substrat CYP2C19[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc przed leczeniem i okresowo w trakcie
  • elektrolity (potas, magnez)
  • objawy krwawienia, morfologia z płytkami krwi
  • skuteczność cylostazolu – dystans chodu bez bólu
  • częstość akcji serca i kołatania serca po odstawieniu enkorafenibu

Bezpieczniejsze alternatywy

pentoksyfilina

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu u pacjenta przyjmującego cylostazolkolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 wygasa stopniowo i ekspozycja na cylostazol może wzrosnąć. Należy obserwować pacjenta pod kątem bólów głowy, tachykardii, kołatania serca i krwawień przez kilka tygodni.
Wydłużony odstęp QTc w EKGczas leczenia · pacjentinterakcja nie dotyczyWydłużenie odstępu QTc w trakcie leczenia enkorafenibem wyklucza dalsze stosowanie cylostazolu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cilozek 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cilozek-100312759/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cilozek. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/cilozek-100312759/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ EdoksabanPołączenie można stosować pod ścisłą kontrolą objawów krwawienia i zakrzepicy.Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem i od razu powiedz lekarzowi o każdym krwawieniu, silnych wymiotach lub biegunce.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem i od razu powiedz lekarzowi o każdym krwawieniu, silnych wymiotach lub biegunce.

Oba leki razem mogą zwiększać ryzyko krwawień. Lek przeciwnowotworowy może też zmieniać ilość leku przeciwzakrzepowego we krwi. Silne wymioty lub biegunka mogą sprawić, że lek przeciwzakrzepowy będzie działał słabiej. Lekarz może zlecić częstsze badania krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • krwawienie z nosa lub dziąseł, które trudno zatrzymać
  • czarny, smolisty stolec albo krew w stolcu
  • różowy, czerwony lub brązowy mocz
  • duże siniaki bez wyraźnej przyczyny
  • wymioty krwią lub treścią przypominającą fusy od kawy
  • silny ból głowy, zawroty głowy, nagłe osłabienie
  • obrzęk i ból łydki, nagła duszność lub ból w klatce piersiowej
  • uporczywe wymioty lub biegunka
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – transport, PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować pod ścisłą kontrolą objawów krwawienia i zakrzepicy. Przed włączeniem edoksabanu u pacjenta z czerniakiem lub rakiem jelita grubego leczonego enkorafenibem oceń, czy nowotwór nie wiąże się z wysokim ryzykiem krwawienia, bo w takiej sytuacji edoksaban jest przeciwwskazany[1]. Nie łącz edoksabanu z innymi lekami przeciwzakrzepowymi[1]. Ogranicz jednoczesne stosowanie NLPZ i dużych dawek kwasu acetylosalicylowego[1]. Przy nasilonych wymiotach lub biegunce oceń, czy leczenie przeciwzakrzepowe jest skuteczne, i rozważ zmianę na heparynę drobnocząsteczkową. Regularnie kontroluj morfologię i czynność nerek.

Skutek kliniczny

Głównym ryzykiem jest nasilenie krwawień wynikające z możliwego wzrostu stężenia edoksabanu i z sumowania się działań niepożądanych obu leków. Teoretycznie możliwe jest też osłabienie działania przeciwzakrzepowego i ryzyko zakrzepicy, gdyby przeważył efekt indukcji. Wymioty i biegunka, częste podczas leczenia enkorafenibem, mogą dodatkowo zaburzać wchłanianie edoksabanu, który wchłania się głównie w górnym odcinku przewodu pokarmowego[1].

Mechanizm

Edoksaban łączy się z enkorafenibem ostrożnie, bo jego stężenie może się zmienić w nieprzewidywalnym kierunku. Edoksaban jest substratem P-gp, a inhibitory tego transportera zwiększają jego stężenie w osoczu[1]. Enkorafenib potencjalnie hamuje P-gp in vitro, więc ekspozycja na substraty P-gp może wzrosnąć[2]. Enkorafenib jest jednocześnie silnym induktorem CYP3A4[2]. Edoksaban jest metabolizowany przez CYP3A4 w niewielkim stopniu, ale ewentualna indukcja P-gp mogłaby zmniejszać jego stężenie, a induktory P-gp wymagają ostrożności przy edoksabanie[1]. Kierunek wypadkowego efektu nie został zbadany. Dodatkowo krwawienia są znanym działaniem niepożądanym terapii enkorafenibem, co sumuje się z działaniem przeciwzakrzepowym edoksabanu.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], edoksaban – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], edoksaban – substrat P-gp[5]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], edoksaban – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Edoksaban: drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[5]

Monitorować

  • objawy krwawienia (z przewodu pokarmowego, z dróg moczowych, z nosa, krwiaki)
  • morfologia krwi z hemoglobiną i płytkami
  • czynność nerek (kreatynina, klirens kreatyniny)
  • objawy zakrzepicy żylnej i zatorowości
  • wymioty i biegunka wpływające na wchłanianie edoksabanu

Bezpieczniejsze alternatywy

enoksaparynadalteparyna

Kiedy ocena się zmienia

Włączenie lub odstawienie enkorafenibu u pacjenta już leczonego edoksabanemkolejność włączenia · enkorafenibinne zalecenieZmiana leczenia enkorafenibem może zmienić stężenie edoksabanu w nieprzewidywalnym kierunku. W pierwszych tygodniach po włączeniu i po odstawieniu enkorafenibu wzmocnij kontrolę objawów krwawienia i zakrzepicy oraz oceń morfologię.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lixiana 15 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lixiana-100349219/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lixiana. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/lixiana-100349219/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ RywaroksabanUnikaj łączenia rywaroksabanu z enkorafenibem i rozważ zmianę leczenia przeciwzakrzepowego na heparynę drobnocząsteczkową.Powiedz lekarzowi prowadzącemu i onkologowi, że przyjmujesz oba leki, i nie zmieniaj dawek ani nie odstawiaj żadnego z nich na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi prowadzącemu i onkologowi, że przyjmujesz oba leki, i nie zmieniaj dawek ani nie odstawiaj żadnego z nich na własną rękę.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib przyspiesza rozkładanie rywaroksabanu w organizmie. Rywaroksaban może wtedy słabiej chronić cię przed zakrzepami. Po zakończeniu leczenia enkorafenibem działanie rywaroksabanu może się znowu nasilić i zwiększyć ryzyko krwawienia.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • obrzęk, ból lub zaczerwienienie łydki
  • nagła duszność lub ból w klatce piersiowej
  • nagłe osłabienie lub drętwienie połowy ciała, zaburzenia mowy lub widzenia
  • krwawienie z nosa lub dziąseł, które trudno zatrzymać
  • czarne stolce, krew w moczu lub wymiotach
  • duże siniaki bez wyraźnej przyczyny
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Unikaj łączenia rywaroksabanu z enkorafenibem i rozważ zmianę leczenia przeciwzakrzepowego na heparynę drobnocząsteczkową. Jeśli połączenia nie da się uniknąć, kontroluj pacjenta pod kątem objawów zakrzepicy i zatorowości, a w razie wątpliwości oznacz stężenie rywaroksabanu w teście anty-Xa kalibrowanym dla rywaroksabanu. Nie zwiększaj samodzielnie dawki rywaroksabanu. Po odstawieniu enkorafenibu obserwuj pacjenta w kierunku krwawień przez kolejne tygodnie, gdy indukcja wygasa.

Skutek kliniczny

Spodziewane jest zmniejszenie stężenia rywaroksabanu i osłabienie ochrony przeciwzakrzepowej, co u chorego onkologicznego oznacza ryzyko nawrotu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej lub udaru niedokrwiennego. Po odstawieniu enkorafenibu indukcja stopniowo ustępuje i stężenie rywaroksabanu może wzrosnąć, co zwiększa ryzyko krwawienia. Chory z czerniakiem lub rakiem jelita grubego leczony enkorafenibem może mieć dodatkowo nowotwór o podwyższonym ryzyku krwawienia.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4, a jednoczesne stosowanie z substratami CYP3A4 może prowadzić do utraty ich skuteczności.[1] Rywaroksaban jest eliminowany z udziałem CYP3A4 i glikoproteiny P, a zmiana aktywności tych szlaków przekłada się na jego stężenie w osoczu i działanie przeciwzakrzepowe.[2] Indukcja CYP3A4 przez enkorafenib powinna więc obniżać ekspozycję na rywaroksaban. Enkorafenib in vitro potencjalnie hamuje glikoproteinę P, co teoretycznie działa w przeciwnym kierunku, ale przewagi tego efektu nad indukcją CYP3A4 nie wykazano.[1]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor BCRP[3], rywaroksaban – substrat BCRP[4]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], rywaroksaban – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[5]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], rywaroksaban – substrat P-gp[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], rywaroksaban – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[5]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Rywaroksaban: substrat BCRP[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[5], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • objawy zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej
  • objawy neurologiczne sugerujące udar
  • objawy krwawienia, zwłaszcza po odstawieniu enkorafenibu
  • morfologia krwi z hemoglobiną i płytkami
  • stężenie rywaroksabanu w teście anty-Xa – w razie wątpliwości co do skuteczności

Bezpieczniejsze alternatywy

enoksaparynadalteparyna

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu przy kontynuacji rywaroksabanukolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 ustępuje stopniowo, a stężenie rywaroksabanu rośnie. Przez kolejne tygodnie należy obserwować pacjenta w kierunku krwawień.
2,5 mg dwa razy na dobędawka · rywaroksabanryzyko rośniePrzy małej dawce stosowanej w prewencji sercowo-naczyniowej obniżenie ekspozycji przez induktor może szczególnie łatwo pozbawić pacjenta skutecznej ochrony.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Mibrex 15 mg/20 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mibrex-100376759/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Mibrex. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/mibrex-100376759/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ MetforminaPołączenie można stosować, ale wymaga ostrożności i kontroli czynności nerek oraz glikemii, szczególnie na początku leczenia enkorafenibem.Nie przerywaj leczenia na własną rękę, powiedz lekarzowi prowadzącemu cukrzycę o enkorafenibie i regularnie badaj czynność nerek oraz poziom cukru.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie przerywaj leczenia na własną rękę, powiedz lekarzowi prowadzącemu cukrzycę o enkorafenibie i regularnie badaj czynność nerek oraz poziom cukru.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib może utrudniać usuwanie metforminy z organizmu przez nerki. Wtedy metformina może gromadzić się we krwi i łatwiej wywoływać działania niepożądane. Leki można przyjmować razem, ale lekarz powinien częściej sprawdzać twoje nerki i poziom cukru.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nudności, wymioty lub ból brzucha
  • biegunka i oznaki odwodnienia
  • silne osłabienie lub bóle mięśni
  • przyspieszony lub utrudniony oddech
  • nietypowo wysokie lub niskie wyniki pomiaru cukru
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – transport, PK – wydalanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale wymaga ostrożności i kontroli czynności nerek oraz glikemii, szczególnie na początku leczenia enkorafenibem[1]. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zachować szczególną ostrożność i w razie potrzeby rozważyć dostosowanie dawki metforminy[2].

Skutek kliniczny

Możliwe zwiększenie stężenia metforminy w osoczu, a w konsekwencji większe ryzyko działań niepożądanych, w tym kwasicy mleczanowej, zwłaszcza u osób z zaburzeniami czynności nerek[2]. Hamowanie OCT1 może też zmienić skuteczność metforminy i kontrolę glikemii[2]. Znaczenie kliniczne nie zostało potwierdzone w badaniach u ludzi.

Mechanizm

Metformina jest substratem transporterów kationów organicznych OCT1 i OCT2, a inhibitory tych transporterów mogą zmniejszać jej wydalanie przez nerki i zmieniać jej skuteczność[2]. Enkorafenib w warunkach in vitro potencjalnie hamuje OCT2 i OCT1, przez co ekspozycja na leki będące ich substratami może się zwiększyć[1]. Indukcja CYP3A4 przez enkorafenib nie ma znaczenia dla metforminy, która nie jest metabolizowana przez ten enzym.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor OCT2[3], metformina – substrat OCT2[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Metformina: substrat MATE1[4], substrat MATE2-K[4], substrat OCT2[4]

Monitorować

  • czynność nerek (kreatynina, eGFR)
  • stężenie glukozy we krwi
  • objawy kwasicy mleczanowej
  • tolerancja metforminy ze strony przewodu pokarmowego

Kiedy ocena się zmienia

eGFR ≤ 30pacjentinterakcja nie dotyczyPrzy GFR poniżej 30 ml/min metformina jest przeciwwskazana niezależnie od enkorafenibu.
Enkorafenib włączany u pacjenta leczonego metforminąkolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePrzy rozpoczynaniu enkorafenibu u pacjenta stosującego metforminę należy skontrolować czynność nerek i glikemię oraz w razie potrzeby dostosować dawkę metforminy.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Metformin hydrochloride STADA 500 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/metformin-hydrochloride-stada-100446313/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ SaksagliptynaUważnie kontroluj glikemię po włączeniu enkorafenibu u pacjenta leczonego saksagliptyną.Mierz cukier częściej w pierwszych tygodniach leczenia i pokaż wyniki lekarzowi, jeśli są wyższe niż zwykle.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Mierz cukier częściej w pierwszych tygodniach leczenia i pokaż wyniki lekarzowi, jeśli są wyższe niż zwykle.

Lek przeciwnowotworowy może przyspieszać rozkład leku na cukrzycę w organizmie. Przez to lek na cukrzycę może działać nieco słabiej i cukier we krwi może rosnąć. Zmiana pojawia się stopniowo w ciągu kilku dni lub tygodni.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wyższe niż zwykle wyniki pomiarów cukru
  • wzmożone pragnienie
  • częste oddawanie moczu
  • suchość w ustach
  • nietypowe zmęczenie
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Uważnie kontroluj glikemię po włączeniu enkorafenibu u pacjenta leczonego saksagliptyną[1]. Przy pogorszeniu wyrównania cukrzycy rozważ zamianę saksagliptyny na inhibitor DPP4 niezależny od CYP3A4 albo intensyfikację leczenia. Po odstawieniu enkorafenibu indukcja stopniowo wygasa, więc ponownie oceń glikemię i ewentualne zmiany w leczeniu przeciwcukrzycowym.

Skutek kliniczny

Możliwe zmniejszenie stężenia saksagliptyny i zwiększenie stężenia jej głównego metabolitu z ryzykiem słabszej kontroli glikemii[1]. Zachowane hamowanie DPP4 przez aktywny metabolit sugeruje, że utrata skuteczności może być niewielka, jednak tego nie potwierdzono klinicznie.

Mechanizm

Enkorafenib silnie indukuje CYP3A4[2], a saksagliptyna jest metabolizowana głównie przez CYP3A4/5 do aktywnego metabolitu[1]. Silny induktor CYP3A4/5 (ryfampicyna) zmniejsza Cmax i AUC saksagliptyny odpowiednio o 53% i 76%, ale nie zmienia ekspozycji na aktywny metabolit ani hamowania DPP4 w osoczu w okresie między dawkami[1]. Podobnego, choć niezbadanego wprost, efektu można oczekiwać po enkorafenibie.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], saksagliptyna – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], saksagliptyna – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Saksagliptyna: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • glikemia na czczo i poposiłkowa (samokontrola)
  • HbA1c po około 3 miesiącach łącznego stosowania
  • objawy hiperglikemii

Bezpieczniejsze alternatywy

sitagliptynawildagliptynaalogliptyna

Kiedy ocena się zmienia

Enkorafenib dołączony do stabilnego leczenia saksagliptynąkolejność włączenia · enkorafenibinne zalecenieKontrola glikemii jest najważniejsza w pierwszych tygodniach po włączeniu enkorafenibu, gdy indukcja CYP3A4 narasta, oraz po jego odstawieniu, gdy wygasa.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Onglyza 5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/onglyza-100215743/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Onglyza. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/onglyza-100215743/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ GlibenklamidPrzy łączeniu tych leków ściślej monitoruj glikemię, zwłaszcza w pierwszych tygodniach po włączeniu i po odstawieniu enkorafenibu.Mierz cukier częściej niż zwykle, szczególnie w pierwszych tygodniach po rozpoczęciu i po zakończeniu leczenia enkorafenibem, i pokazuj wyniki lekarzowi, nie zmieniając samodzielnie dawek.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Mierz cukier częściej niż zwykle, szczególnie w pierwszych tygodniach po rozpoczęciu i po zakończeniu leczenia enkorafenibem, i pokazuj wyniki lekarzowi, nie zmieniając samodzielnie dawek.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib może przyspieszać rozkładanie glibenklamidu w organizmie. Przez to lek na cukrzycę może działać słabiej, a poziom cukru we krwi może rosnąć. Po zakończeniu leczenia enkorafenibem działanie glibenklamidu może się z kolei wzmocnić i cukier może spaść za nisko.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wzmożone pragnienie i częste oddawanie moczu
  • suchość w ustach i zmęczenie
  • wysokie wyniki pomiarów cukru
  • drżenie rąk, poty, kołatanie serca, nagły głód (zbyt niski cukier)
  • zawroty głowy, splątanie lub senność
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy łączeniu tych leków ściślej monitoruj glikemię, zwłaszcza w pierwszych tygodniach po włączeniu i po odstawieniu enkorafenibu. Dawkę glibenklamidu dostosowuj do wyników pomiarów, a po zakończeniu leczenia enkorafenibem rozważ jej zmniejszenie, aby uniknąć hipoglikemii. Jeśli kontrola glikemii się pogarsza, rozważ lek przeciwcukrzycowy w mniejszym stopniu zależny od CYP3A4.

Skutek kliniczny

Możliwe osłabienie działania hipoglikemizującego glibenklamidu i pogorszenie kontroli glikemii z hiperglikemią. Po odstawieniu enkorafenibu indukcja ustępuje stopniowo i stężenie glibenklamidu rośnie, co przy dawce zwiększonej w trakcie leczenia grozi hipoglikemią.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może zmniejszać skuteczność leków metabolizowanych przez ten enzym[1]. Glibenklamid jest metabolizowany w wątrobie w znacznej części przez CYP3A4, więc indukcja może przyspieszać jego eliminację i obniżać jego stężenie. Enkorafenib hamuje też OATP1B1, OATP1B3 i BCRP, co może zwiększać stężenie substratów tych transporterów[1]. Glibenklamid korzysta z tych transporterów w mniejszym stopniu, dlatego przeważającym efektem jest najpewniej osłabienie jego działania, choć kierunek wypadkowy nie został potwierdzony w badaniach.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP2C9[2], glibenklamid – substrat CYP2C9[3]
  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor OATP1B1[2], glibenklamid – substrat OATP1B1[4]
  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor OATP1B3[2], glibenklamid – substrat OATP1B3[4]
  • Enkorafenib – induktor CYP2C9[2], glibenklamid – substrat CYP2C9[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[2], umiarkowany inhibitor CYP1A2[2], inhibitor CYP2B6[2], inhibitor CYP2C9[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], umiarkowany inhibitor OATP1B1[2], umiarkowany inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP1A2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C9[2], silny induktor CYP3A4[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]
  • Glibenklamid: substrat CYP2C9[3], substrat OATP1B1[4], substrat OATP1B3[4]

Monitorować

  • glikemia na czczo i poposiłkowa – częściej przez pierwsze tygodnie po włączeniu i po odstawieniu enkorafenibu
  • HbA1c
  • objawy hiperglikemii i hipoglikemii

Bezpieczniejsze alternatywy

glimepirydgliklazyd

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu u pacjenta z dawką glibenklamidu zwiększoną w trakcie leczeniakolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 stopniowo ustępuje i ekspozycja na glibenklamid rośnie. Przy dawce zwiększonej w trakcie leczenia rośnie ryzyko hipoglikemii, dlatego należy zaplanować zmniejszenie dawki i częstsze pomiary glikemii.
Włączenie enkorafenibu u pacjenta ze stabilną dawką glibenklamidukolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo włączeniu enkorafenibu efekt indukcji narasta stopniowo, więc pogorszenie kontroli glikemii może pojawić się z opóźnieniem. Glikemię należy kontrolować częściej przez pierwsze tygodnie skojarzenia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Amglidia. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/amglidia-100407017/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Parafina ciekłaNie przyjmuj enkorafenibu jednocześnie z doustną parafiną ciekłą – zachowaj możliwie duży odstęp czasowy między lekami, a przy przewlekłym zaparciu preferuj środek przeczyszczający, który nie zaburza wchłaniania innych leków.Nie połykaj parafiny razem z enkorafenibem, zachowaj między nimi kilkugodzinny odstęp, a jeśli zaparcie trwa dłużej, zapytaj farmaceutę lub lekarza o inny środek przeczyszczający.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie połykaj parafiny razem z enkorafenibem, zachowaj między nimi kilkugodzinny odstęp, a jeśli zaparcie trwa dłużej, zapytaj farmaceutę lub lekarza o inny środek przeczyszczający.

Parafina ciekła przyjmowana doustnie może utrudniać wchłanianie innych leków połykanych w tym samym czasie. Może to osłabić działanie enkorafenibu, który jest twoim lekiem przeciwnowotworowym. Parafina może też nasilać biegunkę, która czasem pojawia się w trakcie tego leczenia.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • biegunka lub częste luźne stolce
  • ból brzucha
  • nudności lub wymioty
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – wchłanianie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie przyjmuj enkorafenibu jednocześnie z doustną parafiną ciekłą – zachowaj możliwie duży odstęp czasowy między lekami, a przy przewlekłym zaparciu preferuj środek przeczyszczający, który nie zaburza wchłaniania innych leków. Przed włączeniem parafiny u pacjenta leczonego enkorafenibem wyklucz ból brzucha o nieustalonej przyczynie i ostre stany zapalne przewodu pokarmowego[1].

Skutek kliniczny

Możliwe zmniejszenie wchłaniania i ekspozycji na enkorafenib z ryzykiem osłabienia skuteczności przeciwnowotworowej. Dodatkowo działanie przeczyszczające parafiny może nasilać biegunkę, która często towarzyszy leczeniu enkorafenibem, a ból brzucha o nieustalonej przyczynie wyklucza stosowanie parafiny[1].

Mechanizm

Parafina ciekła przyjmowana doustnie może zaburzać wchłanianie równocześnie stosowanych leków doustnych[1]. Enkorafenib jest lekiem doustnym, którego skuteczność zależy od osiągnięcia odpowiedniej ekspozycji, dlatego jego wchłanianie może zostać ograniczone przy jednoczesnym przyjęciu z parafiną.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[2], umiarkowany inhibitor CYP1A2[2], inhibitor CYP2B6[2], inhibitor CYP2C9[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], umiarkowany inhibitor OATP1B1[2], umiarkowany inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP1A2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C9[2], silny induktor CYP3A4[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • skuteczność leczenia przeciwnowotworowego przy przewlekłym stosowaniu parafiny
  • częstość i charakter wypróżnień, objawy biegunki
  • ból brzucha

Bezpieczniejsze alternatywy

makrogollaktuloza

Kiedy ocena się zmienia

Na skórędroga podania · parafina ciekłainterakcja nie dotyczyParafina ciekła stosowana na skórę nie wpływa na wchłanianie enkorafenibu z przewodu pokarmowego.
Kilka godzinodstep · pacjentryzyko malejeRozdzielenie w czasie podania parafiny i enkorafenibu ogranicza ryzyko zaburzenia wchłaniania.
Stosowanie przewlekłeczas leczenia · parafina ciekłaryzyko rośnieDługotrwałe przyjmowanie parafiny zwiększa ryzyko trwałego ograniczenia wchłaniania enkorafenibu i niedoboru witamin A, D, E i K, dlatego warto zmienić środek przeczyszczający.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Parafina ciekła - Avena, płyn doustny i na skórę. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/parafina-ciekla-avena-100116018/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ OndansetronPołączenie można stosować, ale trzeba ocenić skuteczność przeciwwymiotną ondansetronu i w razie jej braku rozważyć zmianę dawkowania lub drogi podania.Jeśli mimo ondansetronu nadal masz nudności lub wymiotujesz, powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu leczenie i nie zwiększaj dawki samodzielnie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli mimo ondansetronu nadal masz nudności lub wymiotujesz, powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu leczenie i nie zwiększaj dawki samodzielnie.

Lek na raka może sprawić, że ondansetron będzie słabiej działał na nudności i wymioty. Oba leki mogą też wpływać na rytm serca. Dlatego lekarz może zlecić badanie EKG i badanie krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nudności lub wymioty mimo przyjmowania ondansetronu
  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • silne osłabienie, skurcze mięśni
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale trzeba ocenić skuteczność przeciwwymiotną ondansetronu i w razie jej braku rozważyć zmianę dawkowania lub drogi podania.[1] Przed włączeniem i w trakcie leczenia należy kontrolować EKG z oceną QTc oraz stężenie potasu i magnezu, a zaburzenia elektrolitowe wyrównać.

Skutek kliniczny

Główne ryzyko to słabsze działanie przeciwwymiotne ondansetronu przyjmowanego doustnie, co może utrudniać opanowanie nudności w trakcie leczenia przeciwnowotworowego. Dodatkowo możliwe jest sumowanie się wydłużenia odstępu QT i większe ryzyko zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza przy hipokaliemii lub hipomagnezemii.

Mechanizm

Enkorafenib silnie indukuje CYP3A4 i może przyspieszać metabolizm leków będących substratami tego enzymu, zmniejszając ich skuteczność.[2] Ondansetron jest metabolizowany przez CYP3A4, CYP2D6 i CYP1A2.[1] U pacjentów przyjmujących silne induktory CYP3A4 klirens ondansetronu podanego doustnie zwiększał się czterokrotnie, a jego stężenie we krwi wyraźnie spadało.[1] Ondansetron łączony z lekami wydłużającymi odstęp QT może dodatkowo wydłużać QT.[1] Enkorafenib również może wydłużać odstęp QTc, dlatego oba leki mogą sumować to działanie.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], ondansetron – substrat CYP1A2[4]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], ondansetron – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – induktor CYP1A2[3], ondansetron – substrat CYP1A2[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], ondansetron – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Ondansetron: substrat CYP1A2[4], substrat CYP2D6[4], substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • skuteczność przeciwwymiotna (częstość nudności i wymiotów)
  • EKG z oceną odstępu QTc
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy

Kiedy ocena się zmienia

Dożylnadroga podania · ondansetronryzyko malejeNajwiększy wzrost klirensu ondansetronu przy silnych induktorach CYP3A4 opisano po podaniu doustnym, więc podanie dożylne słabiej podlega osłabieniu działania. Ryzyko sumowania wydłużenia QT pozostaje bez zmian.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ondansetron Bluefish 4 mg, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ondansetron-bluefish-100226066/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ondansetron Bluefish. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/ondansetron-bluefish-100226066/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ RepaglinidPrzy łączeniu repaglinidu z enkorafenibem należy ściśle monitorować stężenie glukozy we krwi, zwłaszcza na początku leczenia enkorafenibem, przy zmianie jego dawki i po jego odstawieniu, a dawkę repaglinidu dostosowywać do wyników pomiarów.Mierz cukier częściej niż zwykle, zapisuj wyniki i pokaż je lekarzowi, a dawki repaglinidu nie zmieniaj samodzielnie.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Mierz cukier częściej niż zwykle, zapisuj wyniki i pokaż je lekarzowi, a dawki repaglinidu nie zmieniaj samodzielnie.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib może zmieniać działanie repaglinidu, który obniża cukier we krwi. Cukier może przez to spadać za nisko albo przeciwnie – być wyższy niż zwykle. Najłatwiej to zauważyć w pierwszych tygodniach po rozpoczęciu lub zakończeniu leczenia enkorafenibem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • drżenie rąk, potliwość, kołatanie serca
  • nagły głód, osłabienie, zawroty głowy
  • dezorientacja lub trudności z koncentracją
  • wzmożone pragnienie i częste oddawanie moczu
  • wyniki pomiaru cukru wyraźnie niższe lub wyższe niż zwykle
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – transport, PK – metabolizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy łączeniu repaglinidu z enkorafenibem należy ściśle monitorować stężenie glukozy we krwi, zwłaszcza na początku leczenia enkorafenibem, przy zmianie jego dawki i po jego odstawieniu, a dawkę repaglinidu dostosowywać do wyników pomiarów. Z substratami OATP1B1 enkorafenib łączy się ostrożnie[1]. Zmiana dawki repaglinidu przy jednoczesnym stosowaniu induktorów enzymatycznych powinna opierać się na dokładnych pomiarach glikemii[2]. Pacjenta należy poinformować o objawach hipoglikemii i hiperglikemii oraz o konieczności częstszej samokontroli.

Skutek kliniczny

Możliwe jest zarówno nasilenie i wydłużenie działania hipoglikemizującego repaglinidu z ryzykiem hipoglikemii, jak i osłabienie jego działania z pogorszeniem kontroli glikemii. Kierunek i wielkość zmian nie zostały ustalone w badaniach klinicznych tego połączenia.

Mechanizm

Enkorafenib działa na repaglinid w dwóch przeciwnych kierunkach, więc wypadkowy efekt jest trudny do przewidzenia. Enkorafenib hamuje in vivo transporter OATP1B1[1], a repaglinid jest substratem wychwytu wątrobowego przez OATP1B1, więc inhibitory tego transportera mogą zwiększać jego stężenie w osoczu[2]. Enkorafenib jest jednocześnie silnym induktorem CYP3A4[1]. Repaglinid jest metabolizowany głównie przez CYP2C8, a w mniejszym stopniu przez CYP3A4, a induktory enzymów cytochromu P-450 mogą zmniejszać jego stężenie i wymagać zmiany dawki[2].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], repaglinid – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], repaglinid – substrat OATP1B1[5]
  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], repaglinid – substrat OATP1B3[5]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], repaglinid – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Repaglinid: wrażliwy substrat CYP2C8[5], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4], substrat OATP1B1[5], substrat OATP1B3[5]

Monitorować

  • stężenie glukozy we krwi (samokontrola glikemii, częściej na początku i po zakończeniu leczenia enkorafenibem)
  • objawy hipoglikemii
  • HbA1c w dłuższej obserwacji

Kiedy ocena się zmienia

Włączenie, zmiana dawki lub odstawienie enkorafenibu u pacjenta leczonego repaglinidemkolejność włączenia · enkorafenibinne zalecenieKażda zmiana leczenia enkorafenibem może przesunąć równowagę między hamowaniem OATP1B1 a indukcją enzymatyczną. Po odstawieniu induktora jego działanie zanika stopniowo, dlatego kontrolę glikemii należy kontynuować także przez pewien czas po zakończeniu leczenia enkorafenibem.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Enyglid 0,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/enyglid-100217736/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Enyglid. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/enyglid-100217736/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ FentanylPo włączeniu enkorafenibu oceniaj skuteczność przeciwbólową fentanylu i w razie potrzeby dostosuj jego dawkę.Nie zwiększaj samodzielnie dawki fentanylu – jeśli ból jest gorzej kontrolowany albo kończysz leczenie enkorafenibem, powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu leczenie bólu.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zwiększaj samodzielnie dawki fentanylu – jeśli ból jest gorzej kontrolowany albo kończysz leczenie enkorafenibem, powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu leczenie bólu.

Enkorafenib przyspiesza rozkładanie fentanylu w organizmie. Przez to fentanyl może słabiej i krócej uśmierzać ból. Gdy przestaniesz brać enkorafenib, fentanyl może zacząć działać mocniej niż wcześniej, co grozi nadmierną sennością i spłyceniem oddechu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • fentanyl słabiej lub krócej łagodzi ból
  • częstsze epizody silnego bólu
  • silna senność lub trudność z obudzeniem się
  • wolny lub płytki oddech
  • splątanie lub zawroty głowy
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Po włączeniu enkorafenibu oceniaj skuteczność przeciwbólową fentanylu i w razie potrzeby dostosuj jego dawkę.[1] Jeśli nie można uniknąć jednoczesnego stosowania substratu CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym, jego dawkę dostosowuje się zgodnie z zasadami dawkowania tego leku.[2] Po odstawieniu enkorafenibu lub przerwie w leczeniu monitoruj pacjenta pod kątem toksyczności opioidowej i rozważ zmniejszenie dawki fentanylu.[1] Przy trudnej kontroli bólu rozważ opioid metabolizowany głównie na drodze sprzęgania z kwasem glukuronowym.

Skutek kliniczny

Podczas leczenia enkorafenibem fentanyl może działać słabiej i krócej, co grozi niewystarczającą kontrolą bólu przebijającego.[1] Jednoczesne stosowanie z substratami CYP3A4 może prowadzić do utraty ich skuteczności.[2] Po odstawieniu enkorafenibu stężenie fentanylu może wzrosnąć, a dawka ustalona w czasie indukcji może wtedy wywołać nadmierną sedację i depresję oddechową.[1]

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i przyspiesza metabolizm leków będących substratami tego enzymu.[2] Fentanyl jest metabolizowany w wątrobie i błonie śluzowej jelita przez CYP3A4, a silne induktory tego enzymu mogą zmniejszać jego stężenie w osoczu.[1] Indukcja enzymu narasta stopniowo po włączeniu enkorafenibu i stopniowo wygasa po jego odstawieniu.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], fentanyl – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], fentanyl – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Fentanyl: substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • skuteczność przeciwbólowa i liczba epizodów bólu przebijającego po włączeniu enkorafenibu
  • sedacja, częstość i głębokość oddechu po odstawieniu lub przerwie w leczeniu enkorafenibem
  • zużycie dawek ratunkowych fentanylu

Bezpieczniejsze alternatywy

morfinahydromorfon

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu u pacjenta na stałej dawce fentanylukolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 stopniowo wygasa i stężenie fentanylu rośnie. Monitoruj objawy toksyczności opioidowej i rozważ zmniejszenie dawki fentanylu.
Włączenie enkorafenibu u pacjenta na ustalonej dawce fentanylukolejność włączenia · enkorafenibinne zalecenieW ciągu kolejnych dni po włączeniu enkorafenibu oceniaj skuteczność przeciwbólową fentanylu i dostosuj jego dawkę, jeśli kontrola bólu się pogarsza.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vellofent 67 mcg, tabletki podjęzykowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vellofent-100301260/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vellofent. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vellofent-100301260/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ TramadolPołączenie można stosować, ale należy kontrolować skuteczność przeciwbólową tramadolu po włączeniu enkorafenibu i w razie jej utraty rozważyć zmianę opioidu zamiast zwiększania dawki tramadolu.Jeśli tramadol gorzej działa na ból, nie zwiększaj dawki sam, tylko powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli tramadol gorzej działa na ból, nie zwiększaj dawki sam, tylko powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib może przyspieszać rozkład tramadolu w organizmie. Przez to tramadol może słabiej i krócej uśmierzać ból. Gdy skończysz leczenie enkorafenibem, tramadol może znów działać mocniej niż wcześniej.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • ból wraca szybciej niż zwykle
  • tramadol przestaje wystarczać
  • silna senność lub spowolniony oddech po zakończeniu leczenia enkorafenibem
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale należy kontrolować skuteczność przeciwbólową tramadolu po włączeniu enkorafenibu i w razie jej utraty rozważyć zmianę opioidu zamiast zwiększania dawki tramadolu. Jeśli nie można uniknąć jednoczesnego stosowania substratów CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym, należy dostosować ich dawkę[1]. Po odstawieniu enkorafenibu należy ocenić, czy dawka tramadolu nie jest zbyt duża.

Skutek kliniczny

Najbardziej prawdopodobnym skutkiem jest słabsza i krócej trwająca analgezja tramadolu, co może prowadzić do niedostatecznej kontroli bólu i samodzielnego zwiększania dawek przez pacjenta. Po odstawieniu enkorafenibu indukcja stopniowo wygasa, więc dotychczasowa, zwiększona dawka tramadolu może dawać nasiloną senność, nudności i ryzyko depresji oddechowej.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może przyspieszać N-demetylację tramadolu, co zmniejsza jego ekspozycję i skraca działanie. Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4, a jednoczesne stosowanie z substratami tego enzymu może prowadzić do utraty ich skuteczności[1]. Przy jednoczesnym podaniu induktora enzymatycznego, takiego jak karbamazepina, działanie przeciwbólowe tramadolu może ulec osłabieniu, a czas jego działania skróceniu[2]. Enkorafenib in vitro może hamować transporter wątrobowy OCT1[1], co teoretycznie mogłoby zwiększać stężenie aktywnego metabolitu tramadolu, ale znaczenie kliniczne tego mechanizmu nie zostało zbadane.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], tramadol – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], tramadol – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Tramadol: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP2D6[5], substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • skuteczność przeciwbólowa i czas działania dawki
  • częstość przyjmowania dawek doraźnych
  • senność i oddech po odstawieniu enkorafenibu

Bezpieczniejsze alternatywy

morfinahydromorfontapentadol

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu przy utrzymanym tramadolukolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 stopniowo wygasa, dlatego dawkę tramadolu zwiększoną w trakcie skojarzenia należy ponownie ocenić i w razie potrzeby zmniejszyć.
Włączenie enkorafenibu u pacjenta na stałej dawce tramadolukolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo włączeniu enkorafenibu skuteczność tramadolu może stopniowo maleć, dlatego w pierwszych tygodniach należy aktywnie pytać o kontrolę bólu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tramal Retard 50 50 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tramal-retard-50-100227137/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tramal Retard 50. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tramal-retard-50-100227137/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ GalantaminaMonitoruj skuteczność galantaminy po włączeniu enkorafenibu i rozważ korektę dawki galantaminy w razie osłabienia jej działania.Powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba leki, i zgłaszaj mu każde osłabienie działania galantaminy lub niepokojące objawy ze strony serca.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba leki, i zgłaszaj mu każde osłabienie działania galantaminy lub niepokojące objawy ze strony serca.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib może przyspieszać rozkład galantaminy w organizmie, przez co galantamina może działać słabiej. Po odstawieniu enkorafenibu galantamina może z kolei zacząć działać silniej. Oba leki mogą też wpływać na pracę serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • osłabienie działania galantaminy lub nawrót objawów choroby
  • wolne lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • nudności, wymioty, biegunka, nadmierne ślinienie się lub pocenie
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Monitoruj skuteczność galantaminy po włączeniu enkorafenibu i rozważ korektę dawki galantaminy w razie osłabienia jej działania. Podczas jednoczesnego stosowania z substratami CYP3A4 należy zachować ostrożność, a w razie konieczności dostosować ich dawkę[1]. Po odstawieniu enkorafenibu, gdy dawka galantaminy była zwiększana, wróć do dawki wyjściowej i obserwuj pacjenta pod kątem nadmiernego działania cholinergicznego. Kontroluj tętno, a u pacjentów z czynnikami ryzyka arytmii wykonaj EKG z oceną odstępu QT.

Skutek kliniczny

Możliwe osłabienie działania galantaminy w trakcie leczenia enkorafenibem i wzrost jej stężenia z ryzykiem objawów cholinergicznych po odstawieniu enkorafenibu. Potencjalnie zwiększone ryzyko bradykardii i zaburzeń rytmu serca.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może zmniejszać ekspozycję na leki metabolizowane przez ten enzym[1]. Galantamina jest metabolizowana przez CYP2D6 i CYP3A4, a zmiana aktywności tych enzymów wpływa na jej stężenie w osoczu[2]. Indukcja CYP3A4 przez enkorafenib może więc obniżyć stężenie galantaminy, choć część jej klirensu przebiega przez CYP2D6 i nerki, co ogranicza skalę efektu. Dodatkowo galantamina zwalnia czynność serca[2], a enkorafenib może wydłużać odstęp QT, więc bradykardia sprzyja zaburzeniom rytmu przy wydłużonym QT.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], galantamina – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], galantamina – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Galantamina: substrat CYP2D6[4], substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • skuteczność kliniczna galantaminy
  • tętno
  • EKG z oceną odstępu QT u pacjentów z czynnikami ryzyka
  • objawy cholinergiczne po odstawieniu enkorafenibu

Bezpieczniejsze alternatywy

rywastygminaneostygminapirydostygmina

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu po zwiększeniu dawki galantaminykolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 stopniowo ustępuje i stężenie galantaminy rośnie. Jeśli dawka galantaminy była zwiększana, wróć do dawki wyjściowej i obserwuj pacjenta pod kątem objawów cholinergicznych i bradykardii.
Kilka dni do 2 tygodniczas leczenia · enkorafenibryzyko rośnieIndukcja enzymatyczna narasta stopniowo, więc spadek skuteczności galantaminy jest najbardziej prawdopodobny po kilku dniach do dwóch tygodni wspólnego stosowania.
Doustnadroga podania · galantaminaryzyko rośniePrzy podaniu doustnym indukcja CYP3A4 może dodatkowo nasilać efekt pierwszego przejścia, więc spadek ekspozycji na galantaminę może być większy niż po podaniu pozajelitowym.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Nivalin 5 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/nivalin-100047754/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Nivalin. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/nivalin-100047754/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ AlprazolamPrzy włączaniu enkorafenibu u pacjenta leczonego alprazolamem należy obserwować skuteczność przeciwlękową i w razie jej utraty rozważyć zmianę benzodiazepiny na lek niemetabolizowany przez CYP3A4.Nie zwiększaj samodzielnie dawki alprazolamu, a jeśli lęk lub bezsenność się nasilą, powiedz o tym lekarzowi albo farmaceucie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zwiększaj samodzielnie dawki alprazolamu, a jeśli lęk lub bezsenność się nasilą, powiedz o tym lekarzowi albo farmaceucie.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib przyspiesza rozkład alprazolamu w organizmie. Przez to alprazolam może działać słabiej i krócej, a objawy lęku mogą wracać. Gdy przestaniesz brać enkorafenib, alprazolam znów zacznie działać mocniej.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • powrót lub nasilenie lęku, napady paniki
  • trudności z zasypianiem
  • niepokój, drżenie, rozdrażnienie
  • silna senność lub spowolnienie po zakończeniu leczenia enkorafenibem
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy włączaniu enkorafenibu u pacjenta leczonego alprazolamem należy obserwować skuteczność przeciwlękową i w razie jej utraty rozważyć zmianę benzodiazepiny na lek niemetabolizowany przez CYP3A4. Jednoczesne stosowanie substratów CYP3A4 z enkorafenibem może doprowadzić do utraty ich skuteczności, dlatego połączenia najlepiej unikać, a gdy jest konieczne – dostosować dawkę substratu.[1] Ewentualne zwiększenie dawki alprazolamu powinno być ostrożne i stopniowe, a po odstawieniu enkorafenibu dawkę alprazolamu trzeba ponownie zmniejszyć.

Skutek kliniczny

Słabsze i krótsze działanie przeciwlękowe alprazolamu, nawrót lęku lub napadów paniki, a u osób przyjmujących alprazolam przewlekle także możliwe objawy przypominające odstawienie benzodiazepiny. Po odstawieniu enkorafenibu indukcja stopniowo ustępuje i stężenie alprazolamu rośnie, co przy wcześniej zwiększonej dawce grozi nadmierną sennością.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może prowadzić do utraty skuteczności leków będących substratami tego enzymu.[1] Alprazolam jest metabolizowany przez CYP3A4, a induktory tego enzymu mogą nasilać jego metabolizm.[2] W efekcie stężenie alprazolamu we krwi może się zmniejszyć. Alprazolam nie wpływa w istotny sposób na farmakokinetykę enkorafenibu.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], alprazolam – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], alprazolam – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Alprazolam: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • skuteczność przeciwlękowa alprazolamu (nawrót lęku, napady paniki, bezsenność)
  • objawy przypominające odstawienie benzodiazepiny (niepokój, drżenie, drażliwość)
  • nadmierna senność i spowolnienie po odstawieniu enkorafenibu

Bezpieczniejsze alternatywy

lorazepamoksazepam

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu u pacjenta z dawką alprazolamu zwiększoną w trakcie leczeniakolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 stopniowo ustępuje, a stężenie alprazolamu rośnie. Dawkę alprazolamu zwiększoną w trakcie leczenia należy wtedy zmniejszyć i obserwować pacjenta pod kątem nadmiernej sedacji.
Doraźnie, pojedyncze dawkiczas leczenia · alprazolamryzyko malejePrzy sporadycznym, doraźnym przyjmowaniu alprazolamu znaczenie interakcji jest mniejsze i ogranicza się głównie do możliwego słabszego efektu pojedynczej dawki.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xanax 1 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/xanax-100071994/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ AnagrelidPołączenie wymaga ścisłego monitorowania kardiologicznego.Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, ale upewnij się, że lekarz wie o obu i zleca ci regularnie EKG oraz badanie potasu we krwi.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, ale upewnij się, że lekarz wie o obu i zleca ci regularnie EKG oraz badanie potasu we krwi.

Oba leki mogą wpływać na pracę serca i razem mogą zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu. Lek na nadmiar płytek krwi może też ułatwiać krwawienia. Te leki można stosować razem, ale wymaga to regularnych badań serca i krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
  • nietypowe siniaki, krwawienie z nosa lub dziąseł
  • czarne stolce lub krew w moczu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie wymaga ścisłego monitorowania kardiologicznego. Przed włączeniem drugiego leku wykonaj EKG z oceną QTc oraz oznacz stężenie potasu i magnezu, a niedobory wyrównaj. EKG powtarzaj w trakcie leczenia, szczególnie w pierwszych tygodniach i po zmianie dawki. Unikaj dokładania kolejnych leków wydłużających QT. Przy istotnym wydłużeniu QTc rozważ przerwanie lub zmianę leczenia cytoredukcyjnego w porozumieniu z onkologiem i hematologiem.

Skutek kliniczny

Możliwe addycyjne wydłużenie odstępu QTc ze zwiększonym ryzykiem komorowych zaburzeń rytmu, w tym częstoskurczu typu torsade de pointes, zwłaszcza przy hipokaliemii, hipomagnezemii lub chorobie serca. Teoretycznie możliwe jest też nasilenie skłonności do krwawień.

Mechanizm

Oba leki mogą wydłużać odstęp QTc, więc ich działanie na repolaryzację serca się sumuje. Anagrelid stosuje się ostrożnie u pacjentów przyjmujących leki wydłużające odstęp QTc oraz u pacjentów z hipokaliemią[1]. Anagrelid jest metabolizowany głównie przez CYP1A2[1], a enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4[2], dlatego istotna interakcja farmakokinetyczna przez ten szlak jest mało prawdopodobna. Dodatkowo anagrelid hamuje czynność płytek krwi[1], a pod leczeniem enkorafenibem mogą wystąpić krwawienia, co teoretycznie zwiększa ryzyko krwawień.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], anagrelid – wrażliwy substrat CYP1A2[4]
  • Enkorafenib – induktor CYP1A2[3], anagrelid – wrażliwy substrat CYP1A2[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Anagrelid: inhibitor CYP1A2[4], wrażliwy substrat CYP1A2[4]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem i okresowo w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy zaburzeń rytmu serca (kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia)
  • objawy krwawienia i morfologia krwi z liczbą płytek

Bezpieczniejsze alternatywy

hydroksymocznik

Kiedy ocena się zmienia

Dołączenie enkorafenibu do trwającego leczenia anagrelidem lub odwrotniekolejność włączenia · pacjentinne zaleceniePrzy dołączaniu drugiego leku wykonaj wyjściowe EKG z oceną QTc oraz oznacz potas i magnez, a kontrolę EKG powtórz w pierwszych tygodniach skojarzonego leczenia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Anagrelid Nordic 0,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/anagrelid-nordic-100384925/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Anagrelid Nordic. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/anagrelid-nordic-100384925/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ ArypiprazolPołączenie można stosować pod warunkiem kontroli skuteczności arypiprazolu i gotowości do zwiększenia jego dawki.Powiedz lekarzowi, który przepisał ci arypiprazol, że zaczynasz lub kończysz leczenie enkorafenibem, i nie zmieniaj dawki samodzielnie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi, który przepisał ci arypiprazol, że zaczynasz lub kończysz leczenie enkorafenibem, i nie zmieniaj dawki samodzielnie.

Lek onkologiczny enkorafenib może przyspieszać usuwanie arypiprazolu z organizmu, przez co arypiprazol może działać słabiej. Objawy choroby, na którą przyjmujesz arypiprazol, mogą wtedy wrócić po kilku dniach lub tygodniach. Oba leki mogą też w rzadkich przypadkach wpływać na rytm serca. Lekarz może zmienić dawkę arypiprazolu i zlecić badanie EKG.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • powrót lub nasilenie objawów choroby psychicznej (niepokój, bezsenność, przygnębienie, dziwne myśli)
  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • silny niepokój ruchowy albo nadmierna senność po odstawieniu enkorafenibu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować pod warunkiem kontroli skuteczności arypiprazolu i gotowości do zwiększenia jego dawki. Przy silnych induktorach CYP3A4 dawkę arypiprazolu należy podwoić, a po odstawieniu induktora zmniejszyć do zalecanej.[1] W przypadku enkorafenibu dawkę arypiprazolu lepiej dostosowywać do odpowiedzi klinicznej niż zwiększać automatycznie, ponieważ siła indukcji nie jest znana. Przed leczeniem i w jego trakcie warto kontrolować EKG oraz stężenie potasu i magnezu, ponieważ arypiprazol należy ostrożnie łączyć z lekami wydłużającymi QT lub wywołującymi zaburzenia elektrolitowe.[1] Odstawienie enkorafenibu wymaga ponownej oceny dawki arypiprazolu w ciągu kolejnych tygodni.

Skutek kliniczny

Głównym ryzykiem jest osłabienie działania arypiprazolu i nawrót objawów psychotycznych lub zaburzeń nastroju po kilku dniach do kilku tygodni od włączenia enkorafenibu. Po odstawieniu enkorafenibu przy zwiększonej wcześniej dawce arypiprazolu stężenie arypiprazolu może wzrosnąć i nasilić jego działania niepożądane. Mniej prawdopodobne, ale możliwe jest addycyjne wydłużenie odstępu QT, zwłaszcza przy zaburzeniach elektrolitowych.

Mechanizm

Enkorafenib przyspiesza metabolizm arypiprazolu, ponieważ jest silnym induktorem CYP3A4, a jednoczesne stosowanie z substratami tego enzymu może prowadzić do utraty ich skuteczności.[2] Arypiprazol jest metabolizowany m.in. przez CYP3A4, a silny induktor tego enzymu (karbamazepina) zmniejszał AUC arypiprazolu o 73% i AUC dehydroarypiprazolu o 71%.[1] Wielkości efektu indukcyjnego samego enkorafenibu wobec arypiprazolu nie zbadano, więc ocena opiera się na ekstrapolacji z innych silnych induktorów. Dodatkowo arypiprazol należy ostrożnie łączyć z lekami wydłużającymi odstęp QT[1], a enkorafenib również może wydłużać odstęp QT, co daje możliwe sumowanie działania.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], arypiprazol – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], arypiprazol – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Arypiprazol: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP2D6[4], substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • kontrola objawów psychiatrycznych (nawrót psychozy, manii, depresji) w pierwszych tygodniach po włączeniu enkorafenibu
  • EKG z oceną odstępu QTc przed i w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • działania niepożądane arypiprazolu (akatyzja, senność, objawy pozapiramidowe) po odstawieniu enkorafenibu

Bezpieczniejsze alternatywy

paliperydonolanzapina

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu przy zwiększonej dawce arypiprazolukolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu silnego induktora CYP3A4 dawkę arypiprazolu należy zmniejszyć do zalecanej. Wygaszanie indukcji trwa zwykle kilka tygodni, więc redukcję dawki warto prowadzić z oceną działań niepożądanych.
Włączenie enkorafenibu u pacjenta ustabilizowanego na arypiprazolukolejność włączenia · pacjentryzyko rośnieU pacjenta ustabilizowanego psychiatrycznie ryzyko dekompensacji po włączeniu induktora jest największe w pierwszych tygodniach, dlatego wymaga częstszej kontroli klinicznej.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Abilify 5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/abilify-100125856/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Abilify. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/abilify-100125856/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ AtomoksetynaPołączenie można stosować pod kontrolą EKG i elektrolitów.Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie onkologiczne, że przyjmujesz lek na ADHD, i nie pomijaj zleconych badań EKG i krwi.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie onkologiczne, że przyjmujesz lek na ADHD, i nie pomijaj zleconych badań EKG i krwi.

Oba leki mogą w niewielkim stopniu wpływać na pracę serca, a przyjmowane razem mogą ten wpływ nasilać. Rzadko może to prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca. Dlatego lekarz powinien wiedzieć, że przyjmujesz oba leki, i co jakiś czas zlecić badanie EKG oraz badanie krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • zasłabnięcie lub omdlenie
  • nagła duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować pod kontrolą EKG i elektrolitów. Przed włączeniem drugiego leku i okresowo w trakcie leczenia oceń odstęp QTc oraz stężenie potasu i magnezu, a niedobory wyrównaj. U pacjentów z wyjściowo wydłużonym QTc, zaburzeniami rytmu lub przyjmujących inne leki wydłużające QT rozważ odstawienie atomoksetyny albo zmianę leczenia ADHD. Atomoksetyna jest przeciwwskazana u osób z potencjalnie zagrażającymi życiu zaburzeniami rytmu serca i kanałopatiami.[1]

Skutek kliniczny

Możliwe addytywne wydłużenie odstępu QT ze zwiększonym ryzykiem komorowych zaburzeń rytmu, w tym częstoskurczu typu torsade de pointes. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii lub hipomagnezemii, u osób wolno metabolizujących z udziałem CYP2D6 oraz przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów CYP2D6 lub tiazydów.[1]

Mechanizm

Oba leki mogą wydłużać odstęp QT, więc ich działania na repolaryzację serca mogą się sumować. Podczas jednoczesnego stosowania atomoksetyny i innych leków wydłużających odstęp QT ryzyko wydłużenia QT może się zwiększyć.[1] Wydłużenie odstępu QTc jest znanym działaniem niepożądanym enkorafenibu. Istotnej interakcji farmakokinetycznej nie należy oczekiwać, ponieważ atomoksetyna jest metabolizowana głównie przez CYP2D6[1], a enkorafenib działa przede wszystkim jako induktor CYP3A4 oraz inhibitor UGT1A1 i transporterów wątrobowych.[2]

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Atomoksetyna: wrażliwy substrat CYP2D6[4]

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc przed rozpoczęciem i okresowo w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • tętno i ciśnienie tętnicze
  • objawy kołatania serca, zasłabnięcia, omdlenia

Bezpieczniejsze alternatywy

metylofenidat

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Kamaptin 10 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/kamaptin-100430861/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ BikalutamidPołączenie można stosować pod warunkiem monitorowania EKG i kontroli skuteczności bikalutamidu.Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, chodź na zaplanowane EKG i badania krwi, a o każdym nowym leku, także bez recepty i ziołowym, powiedz lekarzowi lub farmaceucie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, chodź na zaplanowane EKG i badania krwi, a o każdym nowym leku, także bez recepty i ziołowym, powiedz lekarzowi lub farmaceucie.

Oba leki mogą wpływać na rytm serca, a razem to działanie może się nasilać. Lek na raka skóry lub jelita może też osłabiać działanie leku na prostatę, a lek na prostatę może zwiększać ilość drugiego leku w organizmie. Dlatego lekarz będzie częściej sprawdzał twoje EKG i wyniki badań krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy, omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • nasilona wysypka, bóle stawów, silne nudności lub wymioty
  • duża osłabienie lub zmęczenie
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować pod warunkiem monitorowania EKG i kontroli skuteczności bikalutamidu. Przed włączeniem drugiego leku należy wykonać EKG z oceną QTc oraz wyrównać stężenie potasu i magnezu. Należy dokładnie rozważyć łączenie bikalutamidu z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT[1]. Podczas leczenia enkorafenibem z lekiem hamującym CYP3A4 pacjenta należy uważnie kontrolować pod kątem bezpieczeństwa[2]. Warto okresowo oznaczać PSA, ponieważ spadek stężenia bikalutamidu może osłabić kontrolę choroby. Decyzję o kontynuacji leczenia skojarzonego podejmuje onkolog.

Skutek kliniczny

Najważniejsze ryzyko to sumowanie działania wydłużającego odstęp QT z możliwością wystąpienia zaburzeń rytmu serca. Indukcja CYP3A4 przez enkorafenib może osłabić działanie bikalutamidu i pogorszyć kontrolę raka gruczołu krokowego. Hamowanie CYP3A4 przez bikalutamid może zwiększyć ekspozycję na enkorafenib i nasilić jego działania toksyczne, choć efekt netto obu przeciwstawnych procesów nie został zbadany.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może przyspieszać metabolizm leków będących substratami tego enzymu, co grozi utratą ich skuteczności[2]. R-enancjomer bikalutamidu, odpowiedzialny za działanie antyandrogenowe, jest utleniany przez CYP3A4, więc jego stężenie może się zmniejszyć. Jednocześnie R-enancjomer bikalutamidu hamuje CYP3A4 i zwiększał AUC midazolamu maksymalnie o 80%[1]. Enkorafenib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, a inhibitory tego enzymu zwiększają jego ekspozycję[2]. Oba leki mogą też wydłużać odstęp QT, a leczenie antyandrogenowe wymaga ostrożności przy łączeniu z lekami wydłużającymi QT[1].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Bikalutamid – inhibitor CYP2C19[3], enkorafenib – drugorzędny szlak substrat CYP2C19[4]
  • Bikalutamid – inhibitor CYP2D6[3], enkorafenib – drugorzędny szlak substrat CYP2D6[4]
  • Bikalutamid – słaby inhibitor CYP3A4[3], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[4], umiarkowany inhibitor CYP1A2[4], inhibitor CYP2B6[4], inhibitor CYP2C9[4], inhibitor CYP3A4[4], inhibitor OAT1[4], inhibitor OAT3[4], umiarkowany inhibitor OATP1B1[4], umiarkowany inhibitor OATP1B3[4], inhibitor OCT2[4], inhibitor P-gp[4], inhibitor UGT1A1[4], induktor CYP1A2[4], induktor CYP2B6[4], induktor CYP2C9[4], silny induktor CYP3A4[4], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[4], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]
  • Bikalutamid: inhibitor CYP2C19[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP2D6[3], słaby inhibitor CYP3A4[3]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed leczeniem i okresowo w trakcie
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • PSA jako wskaźnik skuteczności bikalutamidu
  • działania niepożądane enkorafenibu, w tym objawy skórne, bóle stawów, nudności i zmęczenie

Kiedy ocena się zmienia

Włączenie lub odstawienie enkorafenibu u pacjenta leczonego bikalutamidemkolejność włączenia · enkorafenibinne zalecenieIndukcja CYP3A4 narasta stopniowo po włączeniu enkorafenibu i stopniowo ustępuje po jego odstawieniu. W obu okresach warto skontrolować EKG i PSA, ponieważ stężenie bikalutamidu może się zmieniać.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Binabic 50 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/binabic-100208401/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Binabic. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/binabic-100208401/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ BuspironPo włączeniu enkorafenibu oceniaj skuteczność buspironu i w razie nawrotu lęku zwiększ jego dawkę na podstawie odpowiedzi klinicznej albo rozważ lek przeciwlękowy niezależny od CYP3A4.Jeśli po rozpoczęciu leczenia enkorafenibem lęk się nasili, nie zwiększaj sam dawki buspironu, tylko powiedz o tym lekarzowi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli po rozpoczęciu leczenia enkorafenibem lęk się nasili, nie zwiększaj sam dawki buspironu, tylko powiedz o tym lekarzowi.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib przyspiesza rozkład buspironu w organizmie. Przez to buspiron może działać słabiej i lęk lub niepokój mogą wrócić. Po zakończeniu leczenia enkorafenibem buspiron znów zacznie działać silniej.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilony lęk lub niepokój
  • drażliwość i napięcie
  • kłopoty ze snem
  • senność lub zawroty głowy po zakończeniu leczenia enkorafenibem
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Po włączeniu enkorafenibu oceniaj skuteczność buspironu i w razie nawrotu lęku zwiększ jego dawkę na podstawie odpowiedzi klinicznej albo rozważ lek przeciwlękowy niezależny od CYP3A4. Po odstawieniu enkorafenibu stężenie buspironu wraca do wyjściowego, dlatego dawkę zwiększoną w trakcie skojarzenia należy stopniowo zmniejszyć i obserwować pacjenta pod kątem senności i zawrotów głowy.

Skutek kliniczny

Należy spodziewać się zmniejszenia stężenia buspironu i osłabienia działania przeciwlękowego, z możliwym nawrotem lęku, niepokoju i napięcia. Efekt narasta stopniowo wraz z indukcją enzymów i ustępuje stopniowo po odstawieniu enkorafenibu. Bezpośrednich badań tego połączenia nie przeprowadzono.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może prowadzić do utraty skuteczności leków metabolizowanych przez ten enzym.[1] Buspiron jest metabolizowany przez CYP3A4, a silny induktor tego enzymu (ryfampicyna) zmniejszał Cmax buspironu o 84% i osłabiał jego działanie farmakodynamiczne.[2] Buspiron nie hamuje ani nie indukuje istotnie CYP3A4, więc nie zmienia ekspozycji na enkorafenib.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], buspiron – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], buspiron – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Buspiron: wrażliwy substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • nasilenie lęku i niepokoju w pierwszych tygodniach po włączeniu enkorafenibu
  • senność, zawroty głowy i uczucie omdlewania po odstawieniu enkorafenibu, jeśli dawkę buspironu zwiększono

Bezpieczniejsze alternatywy

pregabalina

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu u pacjenta, któremu zwiększono dawkę buspironukolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 stopniowo wygasa i stężenie buspironu rośnie, dlatego zwiększoną dawkę należy stopniowo zmniejszyć do wcześniejszej i obserwować pacjenta pod kątem senności i zawrotów głowy.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Spamilan 5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/spamilan-100042544/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ KlomipraminaPołączenie można stosować pod warunkiem kontroli EKG i elektrolitów oraz obserwacji skuteczności klomipraminy.Nie zmieniaj dawek samodzielnie, chodź na zlecone EKG i badania krwi, a przy wymiotach lub biegunce szybko skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zmieniaj dawek samodzielnie, chodź na zlecone EKG i badania krwi, a przy wymiotach lub biegunce szybko skontaktuj się z lekarzem.

Lek onkologiczny przyspiesza rozkład klomipraminy, więc z czasem może ona działać słabiej, a po jego odstawieniu – silniej niż wcześniej. Oba leki mogą też wpływać na rytm serca. Ryzyko rośnie, gdy przy wymiotach lub biegunce tracisz potas. Lekarz będzie zlecał EKG i badania krwi, żeby leczenie było bezpieczne.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy albo omdlenie
  • nawracające wymioty lub biegunka
  • osłabienie i skurcze mięśni
  • pogorszenie nastroju lub powrót natrętnych myśli
  • silna senność, suchość w ustach, zaparcia lub trudność w oddawaniu moczu po odstawieniu leku onkologicznego
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować pod warunkiem kontroli EKG i elektrolitów oraz obserwacji skuteczności klomipraminy. Przed włączeniem enkorafenibu i okresowo w trakcie leczenia należy oznaczyć potas i magnez oraz wykonać EKG z oceną QTc, a hipokaliemię wyrównać przed dalszym podawaniem klomipraminy[1]. Gdy nie można uniknąć łączenia enkorafenibu z substratem CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym, dawkę tego leku należy dostosować[2]. W razie osłabienia działania klomipraminy można rozważyć ostrożne zwiększenie dawki lub oznaczenie stężenia klomipraminy z N-demetyloklomipraminą, a po odstawieniu enkorafenibu należy obserwować pacjenta pod kątem objawów przedawkowania i w razie potrzeby wrócić do wcześniejszej dawki.

Skutek kliniczny

Możliwe osłabienie działania przeciwdepresyjnego lub przeciwobsesyjnego klomipraminy po kilku tygodniach od włączenia enkorafenibu oraz wzrost stężenia klomipraminy z objawami toksyczności po odstawieniu enkorafenibu. Możliwe addytywne wydłużenie odstępu QT z ryzykiem groźnych zaburzeń rytmu, zwłaszcza przy hipokaliemii lub hipomagnezemii.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może osłabiać działanie leków metabolizowanych przez ten enzym[2]. Klomipramina jest demetylowana do czynnego N-demetyloklomipraminy głównie przez CYP3A4, CYP2C19 i CYP1A2, a oba czynne związki są dalej hydroksylowane przez CYP2D6[1]. Indukcja CYP3A4 może więc obniżyć stężenie klomipraminy i przesunąć proporcję w stronę N-demetyloklomipraminy, a wypadkowy wpływ na działanie leku jest trudny do przewidzenia. Dodatkowo oba leki mogą wydłużać odstęp QT, a wymioty i biegunka częste podczas leczenia enkorafenibem sprzyjają hipokaliemii, która zwiększa ryzyko torsades de pointes w trakcie stosowania klomipraminy[1].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], klomipramina – substrat CYP1A2[4]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], klomipramina – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – induktor CYP1A2[3], klomipramina – substrat CYP1A2[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], klomipramina – substrat CYP3A4[4]
  • Klomipramina – inhibitor CYP2D6[4], enkorafenib – drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Klomipramina: inhibitor CYP2D6[4], substrat CYP1A2[4], substrat CYP2C19[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP2D6[4], substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem enkorafenibu i okresowo w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu, zwłaszcza przy wymiotach lub biegunce
  • nastrój i nasilenie objawów obsesyjno-kompulsyjnych w kolejnych tygodniach po włączeniu enkorafenibu
  • objawy toksyczności klomipraminy (senność, suchość w ustach, zaparcia, zatrzymanie moczu, kołatanie serca) po odstawieniu enkorafenibu
  • stężenie klomipraminy i N-demetyloklomipraminy w razie niejasnej odpowiedzi

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu u pacjenta przyjmującego klomipraminękolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 stopniowo ustępuje i stężenie klomipraminy może wzrosnąć. Jeśli wcześniej zwiększano dawkę klomipraminy, należy rozważyć powrót do dawki sprzed leczenia i obserwować objawy toksyczności.
Hipokaliemia, hipomagnezemia, choroba serca lub inne leki wydłużające QTdawka · pacjentryzyko rośnieZaburzenia elektrolitowe, choroby serca i dodatkowe leki wydłużające QT zwiększają ryzyko torsades de pointes. Hipokaliemię trzeba wyrównać przed dalszym podawaniem klomipraminy, a EKG wykonywać częściej.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Anafranil 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/anafranil-100005632/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Anafranil. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/anafranil-100005632/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ KolchicynaPołączenie jest dopuszczalne, ale wymaga uważnej kontroli skuteczności i bezpieczeństwa kolchicyny.Nie zmieniaj sam dawki kolchicyny i powiedz lekarzowi prowadzącemu, jeśli wracają dolegliwości albo pojawią się niepokojące objawy.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zmieniaj sam dawki kolchicyny i powiedz lekarzowi prowadzącemu, jeśli wracają dolegliwości albo pojawią się niepokojące objawy.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib może zmieniać ilość kolchicyny w organizmie. Najczęściej kolchicyna działa wtedy słabiej, ale u niektórych osób może też nasilić jej działania niepożądane. Oba leki mogą powodować nudności, wymioty i biegunkę.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nawrót bólu i obrzęku stawów albo innych objawów, na które bierzesz kolchicynę
  • silna lub uporczywa biegunka, nudności, wymioty
  • ból albo osłabienie mięśni
  • nietypowe siniaki, krwawienia, częste infekcje
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie jest dopuszczalne, ale wymaga uważnej kontroli skuteczności i bezpieczeństwa kolchicyny. Jeśli nie można uniknąć jednoczesnego stosowania substratu CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym, jego dawkę dostosowuje się zgodnie z zasadami dawkowania tego leku.[1] Ze względu na potencjalne hamowanie glikoproteiny P przy łączeniu enkorafenibu z jej substratami należy zachować ostrożność.[1] Nie zwiększaj rutynowo dawki kolchicyny z wyprzedzeniem, a każdą zmianę dawki prowadź ostrożnie i z obserwacją objawów toksyczności. Szczególna czujność jest potrzebna po odstawieniu enkorafenibu, gdy ustępuje indukcja, a dawka kolchicyny była wcześniej zwiększona.

Skutek kliniczny

Najbardziej prawdopodobne jest osłabienie skuteczności kolchicyny z powodu indukcji jej metabolizmu. Nie można jednak wykluczyć wzrostu jej stężenia i objawów toksyczności, takich jak biegunka, nudności, wymioty, osłabienie mięśni czy zaburzenia hematologiczne. Kolchicyna ma wąski indeks terapeutyczny, więc obie zmiany mogą mieć znaczenie kliniczne.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4, a kolchicyna jest metabolizowana głównie przez CYP3A4 i jest substratem glikoproteiny P.[1][2] Indukcja CYP3A4 może zmniejszać stężenie kolchicyny i osłabiać jej działanie.[1] Jednocześnie enkorafenib w warunkach in vitro potencjalnie hamuje glikoproteinę P, co mogłoby zwiększać ekspozycję na jej substraty.[1] Wypadkowy kierunek zmiany stężenia kolchicyny nie jest więc przesądzony. Dodatkowo oba leki mogą wywoływać dolegliwości żołądkowo-jelitowe, co może się sumować.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], kolchicyna – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], kolchicyna – substrat P-gp[5]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], kolchicyna – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Kolchicyna: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[5]

Monitorować

  • skuteczność kolchicyny – nawroty napadów dny moczanowej lub objawów choroby podstawowej
  • biegunka, nudności, wymioty
  • ból, tkliwość lub osłabienie mięśni
  • morfologia krwi
  • czynność nerek i wątroby

Kiedy ocena się zmienia

eGFR ≤ 49pacjentinterakcja nie dotyczyPrzy eGFR poniżej 50 ml/min kolchicyna jest przeciwwskazana niezależnie od enkorafenibu. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby łączenie kolchicyny z inhibitorami glikoproteiny P jest przeciwwskazane.
Odstawienie enkorafenibukolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 stopniowo ustępuje, więc stężenie kolchicyny może wzrosnąć. Jeśli dawka kolchicyny była zwiększana, należy ją zweryfikować i obserwować pacjenta pod kątem toksyczności.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Colchicine AGEPHA Pharma 0,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/colchicine-agepha-pharma-100543360/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Colchicine AGEPHA Pharma. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/colchicine-agepha-pharma-100543360/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ DegareliksPołączenie można stosować, ale wymaga kontroli EKG i elektrolitów.Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem, chodź na zlecone badania EKG i krwi, a przed dołączeniem każdego nowego leku zapytaj farmaceutę lub lekarza.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem, chodź na zlecone badania EKG i krwi, a przed dołączeniem każdego nowego leku zapytaj farmaceutę lub lekarza.

Oba leki mogą w niewielkim stopniu wpływać na elektryczną pracę serca, a razem ten wpływ może się nasilić. Zwykle można je stosować jednocześnie, ale lekarz powinien kontrolować EKG oraz poziom potasu i magnezu we krwi. Ryzyko rośnie, gdy przyjmujesz jeszcze inne leki działające na rytm serca albo masz biegunkę lub wymioty.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub uczucie nierównego bicia serca
  • omdlenie albo uczucie zbliżającego się omdlenia
  • nagłe zawroty głowy
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
  • nasilona biegunka lub wymioty, które mogą obniżyć poziom potasu i magnezu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale wymaga kontroli EKG i elektrolitów. Przed włączeniem drugiego leku wykonaj EKG z oceną QTc oraz oznacz potas i magnez, a niedobory wyrównaj. Powtarzaj EKG w trakcie leczenia, zwłaszcza po zmianie dawki i przy pojawieniu się czynników ryzyka. Unikaj dokładania kolejnych leków wydłużających QTc, takich jak leki antyarytmiczne z grupy IA i III, metadon, moksyfloksacyna czy leki przeciwpsychotyczne[1]. Przy istotnym wydłużeniu QTc skonsultuj dalsze leczenie z onkologiem.

Skutek kliniczny

Możliwe addycyjne wydłużenie odstępu QTc ze zwiększonym ryzykiem komorowych zaburzeń rytmu, w tym częstoskurczu typu torsades de pointes. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii, chorobie serca, wrodzonym zespole długiego QT oraz przy stosowaniu kolejnych leków wydłużających QT.

Mechanizm

Oba leki mogą wydłużać odstęp QTc, więc ich działanie na repolaryzację komór się sumuje. Degareliks wydłuża QTc przez blokadę androgenową i podczas leczenia nim należy ostrożnie dobierać leki wydłużające odstęp QTc lub mogące wywołać częstoskurcz typu torsades de pointes[1]. Enkorafenib także wiąże się z ryzykiem wydłużenia odstępu QTc. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, bo degareliks nie jest substratem CYP450 i nie pobudza ani nie hamuje izoenzymów CYP, w tym CYP3A4[1]. Indukcja CYP3A4 przez enkorafenib nie powinna zatem zmieniać ekspozycji na degareliks[2].

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed leczeniem i okresowo w jego trakcie
  • stężenie potasu w surowicy
  • stężenie magnezu w surowicy
  • objawy zaburzeń rytmu serca: kołatanie serca, omdlenia, zawroty głowy

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Degarelix Accord 80 mg, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/degarelix-accord-100488496/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ DonepezylPołączenie można stosować, ale wymaga ono kontroli skuteczności donepezylu i bezpieczeństwa kardiologicznego.Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, i powiedz mu oraz farmaceucie, że stosujesz je razem, a nie zmieniaj dawek na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, i powiedz mu oraz farmaceucie, że stosujesz je razem, a nie zmieniaj dawek na własną rękę.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib może przyspieszać rozkład donepezylu w organizmie, przez co donepezyl może słabiej działać na pamięć i zachowanie. Oba leki mogą też wpływać na rytm serca, a razem to działanie może się nasilać. Lekarz może zlecić badanie EKG i kontrolować, jak się czujesz.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wyraźne pogorszenie pamięci, orientacji lub zachowania
  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • omdlenie lub nagłe zawroty głowy
  • bardzo wolne tętno
  • nudności, wymioty lub biegunka po zakończeniu leczenia enkorafenibem
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale wymaga ono kontroli skuteczności donepezylu i bezpieczeństwa kardiologicznego. Należy zachować ostrożność przy łączeniu donepezylu z lekami indukującymi jego metabolizm, ponieważ stopień zmniejszenia stężenia nie jest znany.[1] Przy jednoczesnym stosowaniu z lekami wydłużającymi QTc może być wymagane monitorowanie EKG.[1] Warto wykonać EKG z oceną QTc przed rozpoczęciem skojarzenia i w jego trakcie oraz wyrównać potas i magnez. Jeśli funkcje poznawcze wyraźnie się pogorszą, lekarz może rozważyć zmianę inhibitora cholinoesterazy na lek niezależny od CYP3A4. Po odstawieniu enkorafenibu należy obserwować pacjenta pod kątem nasilonych objawów cholinergicznych.

Skutek kliniczny

Główny spodziewany skutek to zmniejszenie stężenia donepezylu i osłabienie jego działania na funkcje poznawcze oraz zachowanie. Po odstawieniu enkorafenibu stężenie donepezylu może stopniowo wzrosnąć, co sprzyja objawom cholinergicznym, takim jak nudności, biegunka, bradykardia i zawroty głowy. Możliwe jest też addycyjne wydłużenie odstępu QTc z ryzykiem komorowych zaburzeń rytmu.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może zmniejszać ekspozycję na leki metabolizowane przez ten izoenzym.[2] Donepezyl jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, a w mniejszym stopniu przez CYP2D6, a leki pobudzające te izoenzymy zmniejszają jego stężenie.[1] Dodatkowo donepezyl może wydłużać odstęp QTc i wywoływać torsade de pointes, dlatego ostrożności wymaga łączenie go z innymi lekami wydłużającymi QTc.[1] Enkorafenib także może wydłużać odstęp QTc, co stwarza możliwość sumowania się tego działania.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], donepezyl – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], donepezyl – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Donepezyl: drugorzędny szlak substrat CYP2D6[4], substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc
  • częstość akcji serca (bradykardia)
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • funkcje poznawcze i zachowanie (skuteczność donepezylu)
  • objawy cholinergiczne po odstawieniu enkorafenibu

Bezpieczniejsze alternatywy

rywastygmina

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu u pacjenta stosującego donepezylkolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 stopniowo wygasa i stężenie donepezylu może wzrosnąć. Należy obserwować pacjenta pod kątem bradykardii, nudności, biegunki i zawrotów głowy.
Włączenie enkorafenibu u pacjenta na stałej dawce donepezylukolejność włączenia · enkorafenibinne zalecenieW kolejnych tygodniach po włączeniu enkorafenibu warto ocenić, czy nie doszło do pogorszenia funkcji poznawczych wynikającego ze zmniejszenia stężenia donepezylu, oraz wykonać kontrolne EKG.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Yasnal 5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/yasnal-100113557/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Yasnal. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/yasnal-100113557/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ DoksorubicynaPołączenie wymaga ścisłego monitorowania czynności serca i tolerancji leczenia.Nie zmieniaj samodzielnie dawek, chodź na zaplanowane badania serca i od razu zgłoś lekarzowi niepokojące objawy.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zmieniaj samodzielnie dawek, chodź na zaplanowane badania serca i od razu zgłoś lekarzowi niepokojące objawy.

Oba leki mogą obciążać serce, a razem to ryzyko może być większe. Jeden z leków może też zmieniać ilość drugiego w organizmie. Lekarz prowadzący powinien wiedzieć, że przyjmujesz oba leki, i regularnie sprawdzać pracę twojego serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • duszność, zwłaszcza przy wysiłku lub w pozycji leżącej
  • obrzęki nóg
  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • nagłe zmęczenie i osłabienie
  • gorączka lub łatwe powstawanie siniaków
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie wymaga ścisłego monitorowania czynności serca i tolerancji leczenia. Należy zachować ostrożność przy łączeniu doksorubicyny z innymi lekami przeciwnowotworowymi, szczególnie uszkadzającymi szpik[1]. Przy jednoczesnym stosowaniu enkorafenibu z substratami CYP3A4 i transporterów należy zachować ostrożność, a dawkę leków o wąskim indeksie terapeutycznym dostosować[2]. Przed włączeniem skojarzenia warto ocenić frakcję wyrzutową i EKG, a następnie powtarzać te badania w trakcie leczenia.

Skutek kliniczny

Możliwe sumowanie kardiotoksyczności z ryzykiem spadku frakcji wyrzutowej lewej komory i zaburzeń rytmu. Możliwa zmiana ekspozycji na doksorubicynę, z ryzykiem nasilenia toksyczności albo osłabienia skuteczności.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może zmniejszać ekspozycję na leki metabolizowane przez ten enzym[2]. Enkorafenib hamuje też transportery, w tym P-gp i BCRP, co może zwiększać stężenie ich substratów[2]. Doksorubicyna jest substratem P-gp, a CYP3A4 ma w jej metabolizmie znaczenie drugorzędne, więc kierunek zmiany ekspozycji jest niepewny. Doksorubicyna może nasilać toksyczność innych leków przeciwnowotworowych[1]. Oba leki mogą niekorzystnie wpływać na serce – doksorubicyna przez kardiomiopatię zależną od dawki skumulowanej, enkorafenib przez wydłużenie odstępu QT i zaburzenia czynności lewej komory, zwłaszcza w skojarzeniu z inhibitorem MEK.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • frakcja wyrzutowa lewej komory (echokardiografia)
  • EKG z oceną odstępu QTc
  • elektrolity (potas, magnez)
  • morfologia krwi
  • próby wątrobowe
  • objawy niewydolności serca

Kiedy ocena się zmienia

Wysoka dawka skumulowana doksorubicynydawka · doksorubicynaryzyko rośnieRyzyko kardiotoksyczności doksorubicyny rośnie wraz z dawką skumulowaną, więc przy dużym obciążeniu antracyklinami sumowanie z enkorafenibem jest groźniejsze i kontrola serca powinna być częstsza.
Kilka dni stosowaniaczas leczenia · enkorafenibinne zalecenieDziałanie indukujące enkorafenibu narasta stopniowo i ustępuje stopniowo po odstawieniu, dlatego obserwacja skuteczności i toksyczności doksorubicyny powinna trwać także po zmianie leczenia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Caelyx pegylated liposomal 2 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/caelyx-pegylated-liposomal-100112718/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ EpirubicynaPołączenie wymaga ścisłego monitorowania czynności serca przez cały okres leczenia.Nie przerywaj leczenia na własną rękę, chodź na zaplanowane badania serca i od razu zgłoś lekarzowi niepokojące objawy.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie przerywaj leczenia na własną rękę, chodź na zaplanowane badania serca i od razu zgłoś lekarzowi niepokojące objawy.

Oba leki mogą obciążać serce, a razem to ryzyko jest większe. Enkorafenib może też zwiększać ilość epirubicyny we krwi, co nasila jej działania niepożądane. Te leki można stosować razem, ale tylko pod stałą kontrolą lekarza i z regularnymi badaniami serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • duszność, zwłaszcza przy wysiłku lub w pozycji leżącej
  • obrzęki nóg lub szybki przyrost masy ciała
  • kołatanie serca, nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • gorączka, dreszcze, łatwe siniaczenie
  • bolesne owrzodzenia w jamie ustnej
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – transport, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie wymaga ścisłego monitorowania czynności serca przez cały okres leczenia. Antracyklin nie należy łączyć z innymi lekami o działaniu kardiotoksycznym, jeśli czynność serca pacjenta nie jest ściśle kontrolowana[1]. Przed włączeniem i okresowo w trakcie leczenia oceń frakcję wyrzutową lewej komory i EKG z QTc oraz wyrównaj potas i magnez. Przy jednoczesnym podawaniu substratów P-gp i BCRP z enkorafenibem zachowaj ostrożność[2]. Kontroluj morfologię krwi i parametry wątrobowe, a przy nasileniu toksyczności rozważ modyfikację dawek zgodnie z zasadami obu leków.

Skutek kliniczny

Zwiększone ryzyko kardiotoksyczności, czyli spadku frakcji wyrzutowej lewej komory, niewydolności serca i zaburzeń rytmu z wydłużeniem QT. Możliwe nasilenie toksyczności epirubicyny przy wzroście jej ekspozycji, w tym mielosupresji i zapalenia błon śluzowych.

Mechanizm

Główny problem to sumowanie działania na serce. Epirubicyna jest kardiotoksyczna i łączenie jej z innymi lekami potencjalnie kardiotoksycznymi lub działającymi na serce wymaga monitorowania czynności serca przez cały okres leczenia[1]. Enkorafenib może wydłużać odstęp QT, a w skojarzeniu z inhibitorem MEK wiąże się z dysfunkcją lewej komory, co nakłada się na ryzyko kardiomiopatii i zaburzeń rytmu po antracyklinie. Możliwe jest też addycyjne działanie toksyczne na przewód pokarmowy i wątrobę[1]. Farmakokinetycznie enkorafenib hamuje P-gp, BCRP i OATP1B1/1B3, więc ekspozycja na leki będące substratami tych transporterów może być zwiększona[2]. Epirubicyna jest substratem P-gp, a ponieważ podlega znacznemu metabolizmowi w wątrobie, leki wpływające na czynność wątroby mogą zmieniać jej farmakokinetykę i toksyczność[1]. Indukcja CYP3A4 i hamowanie UGT1A1 przez enkorafenib mają dla epirubicyny małe znaczenie, bo jej główne szlaki to redukcja karbonylowa do epirubicynolu i glukuronidacja innymi izoenzymami.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • frakcja wyrzutowa lewej komory (echokardiografia lub MUGA) przed leczeniem i okresowo
  • EKG z oceną QTc
  • stężenie potasu i magnezu
  • morfologia krwi z rozmazem
  • aminotransferazy i bilirubina
  • objawy niewydolności serca i zapalenia błon śluzowych

Kiedy ocena się zmienia

Dopęcherzowadroga podania · epirubicynaryzyko malejePo podaniu dopęcherzowym wchłanianie ogólnoustrojowe epirubicyny jest minimalne, więc sumowanie kardiotoksyczności i interakcja na poziomie transporterów nie mają znaczenia klinicznego.
Wcześniejsze leczenie antracyklinami lub radioterapia śródpiersiakolejność włączenia · pacjentryzyko rośnieRyzyko kardiotoksyczności rośnie u pacjentów po wcześniejszej radioterapii śródpiersia lub otrzymujących inne leki kardiotoksyczne. U takich osób kontrola czynności serca powinna być częstsza.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Epirubicin-EBEWE 2 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/epirubicin-ebewe-100130254/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ EslikarbazepinaU pacjenta leczonego enkorafenibem warto razem z neurologiem rozważyć lek przeciwpadaczkowy bez działania indukującego CYP3A4.Powiedz onkologowi i neurologowi, że przyjmujesz oba leki, i nie odstawiaj ani nie zmieniaj dawki leku przeciwpadaczkowego bez ich decyzji.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz onkologowi i neurologowi, że przyjmujesz oba leki, i nie odstawiaj ani nie zmieniaj dawki leku przeciwpadaczkowego bez ich decyzji.

Lek przeciwpadaczkowy eslikarbazepina może przyspieszać rozkład enkorafenibu w organizmie. Przez to lek przeciwnowotworowy może działać słabiej. Zmiana pojawia się stopniowo i może narastać przez 2–3 tygodnie od zmiany leczenia przeciwpadaczkowego.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nowe lub nasilające się objawy choroby nowotworowej
  • nasilone nudności, wymioty, wysypka lub bóle stawów po odstawieniu leku przeciwpadaczkowego
  • napady padaczkowe po zmianie leku przeciwpadaczkowego
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

U pacjenta leczonego enkorafenibem warto razem z neurologiem rozważyć lek przeciwpadaczkowy bez działania indukującego CYP3A4. Przy leczeniu enkorafenibem zaleca się wybierać leki o umiarkowanym działaniu indukującym CYP3A lub pozbawione takiego działania.[1] Jeśli eslikarbazepina pozostaje, należy uważnie oceniać odpowiedź na leczenie onkologiczne, a przy odstawianiu eslikarbazepiny obserwować pacjenta pod kątem nasilenia działań niepożądanych enkorafenibu przez kolejne 2–3 tygodnie.[2] Dawki enkorafenibu nie zmienia się rutynowo.

Skutek kliniczny

Możliwe jest zmniejszenie ekspozycji na enkorafenib i osłabienie jego działania przeciwnowotworowego.[1] Po odstawieniu eslikarbazepiny stężenie enkorafenibu może stopniowo wzrosnąć w ciągu 2–3 tygodni wraz z ustępowaniem indukcji.[2] Skali zmiany dla tej pary nie zbadano.

Mechanizm

Eslikarbazepina może zmniejszać stężenie enkorafenibu, ponieważ in vivo przyspiesza metabolizm leków usuwanych głównie przez CYP3A4.[2] Enkorafenib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, a induktory tego enzymu mogą zmniejszać ekspozycję na lek i osłabiać jego skuteczność.[1] Eslikarbazepina nie należy do silnych induktorów CYP3A4, dlatego oczekiwany efekt jest słabszy niż przy karbamazepinie czy fenytoinie. W drugą stronę istotnej interakcji się nie oczekuje, bo eslikarbazepina jest eliminowana głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym, a nie przez CYP3A4.[2]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Eslikarbazepina – inhibitor CYP2C19[3], enkorafenib – drugorzędny szlak substrat CYP2C19[4]
  • Eslikarbazepina – słaby induktor CYP3A4[3], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[4], umiarkowany inhibitor CYP1A2[4], inhibitor CYP2B6[4], inhibitor CYP2C9[4], inhibitor CYP3A4[4], inhibitor OAT1[4], inhibitor OAT3[4], umiarkowany inhibitor OATP1B1[4], umiarkowany inhibitor OATP1B3[4], inhibitor OCT2[4], inhibitor P-gp[4], inhibitor UGT1A1[4], induktor CYP1A2[4], induktor CYP2B6[4], induktor CYP2C9[4], silny induktor CYP3A4[4], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[4], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]
  • Eslikarbazepina: inhibitor CYP2C19[3], słaby induktor CYP3A4[3], umiarkowany induktor UGT1A1[3]

Monitorować

  • odpowiedź na leczenie przeciwnowotworowe w badaniach kontrolnych
  • działania niepożądane enkorafenibu po odstawieniu lub zmniejszeniu dawki eslikarbazepiny
  • kontrola napadów padaczkowych przy zmianie leku przeciwpadaczkowego

Bezpieczniejsze alternatywy

lewetiracetamlakozamidbrywaracetam

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie lub zmniejszenie dawki eslikarbazepiny w trakcie leczenia enkorafenibemkolejność włączenia · eslikarbazepinainne zaleceniePo odstawieniu eslikarbazepiny indukcja ustępuje w ciągu 2–3 tygodni, więc ekspozycja na enkorafenib może wzrosnąć i trzeba obserwować pacjenta pod kątem działań toksycznych.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zebinix 200 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zebinix-100313316/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zebinix. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zebinix-100313316/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ FluoksetynaPołączenie można stosować przy kontroli EKG i elektrolitów, a u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka wydłużenia QT warto rozważyć lek przeciwdepresyjny o mniejszym wpływie na QT.Powiedz onkologowi, że przyjmujesz fluoksetynę, nie przerywaj żadnego z leków na własną rękę i zgłoś się na zlecone badania EKG.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz onkologowi, że przyjmujesz fluoksetynę, nie przerywaj żadnego z leków na własną rękę i zgłoś się na zlecone badania EKG.

Oba leki mogą w podobny sposób wpływać na pracę serca, a razem ten wpływ może być silniejszy. Może to prowadzić do zaburzeń rytmu serca. Lekarz zwykle zleca wtedy badanie EKG i kontrolę elektrolitów we krwi. Fluoksetyna długo utrzymuje się w organizmie, więc ostrożność obowiązuje też przez kilka tygodni po jej odstawieniu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy albo omdlenie
  • nietypowe siniaki lub krwawienia
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować przy kontroli EKG i elektrolitów, a u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka wydłużenia QT warto rozważyć lek przeciwdepresyjny o mniejszym wpływie na QT. Przy jednoczesnym stosowaniu fluoksetyny z lekami wydłużającymi odstęp QT należy zachować ostrożność[1]. Przed włączeniem drugiego leku wykonaj EKG z oceną QTc oraz wyrównaj stężenie potasu i magnezu, a potem powtarzaj EKG w trakcie leczenia. Ze względu na długi okres półtrwania fluoksetyny i norfluoksetyny ryzyko utrzymuje się przez kilka tygodni po jej odstawieniu[1].

Skutek kliniczny

Możliwe wydłużenie odstępu QT z ryzykiem zaburzeń rytmu serca, w tym częstoskurczu typu torsade de pointes, zwłaszcza przy hipokaliemii, hipomagnezemii lub chorobie serca. Możliwe jest też nieco większe nasilenie działań niepożądanych enkorafenibu i większa skłonność do krwawień.

Mechanizm

Główne ryzyko to sumowanie się wpływu obu leków na wydłużenie odstępu QT, bo zarówno fluoksetyna, jak i enkorafenib mogą go wydłużać. Nie można wykluczyć dodatkowego wpływu fluoksetyny i innych leków wydłużających odstęp QT[1]. Enkorafenib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, w mniejszym stopniu przez CYP2C19[2]. Fluoksetyna i norfluoksetyna słabo hamują CYP3A4 i umiarkowanie CYP2C19, więc możliwe jest niewielkie zwiększenie ekspozycji na enkorafenib, ale nie ma badań, które by to potwierdzały. Oba leki mogą też zwiększać skłonność do krwawień.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Fluoksetyna – silny inhibitor CYP2C19[3], enkorafenib – drugorzędny szlak substrat CYP2C19[4]
  • Fluoksetyna – silny inhibitor CYP2D6[3], enkorafenib – drugorzędny szlak substrat CYP2D6[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[4], umiarkowany inhibitor CYP1A2[4], inhibitor CYP2B6[4], inhibitor CYP2C9[4], inhibitor CYP3A4[4], inhibitor OAT1[4], inhibitor OAT3[4], umiarkowany inhibitor OATP1B1[4], umiarkowany inhibitor OATP1B3[4], inhibitor OCT2[4], inhibitor P-gp[4], inhibitor UGT1A1[4], induktor CYP1A2[4], induktor CYP2B6[4], induktor CYP2C9[4], silny induktor CYP3A4[4], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[4], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]
  • Fluoksetyna: silny inhibitor CYP2C19[3], silny inhibitor CYP2D6[3]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed leczeniem i w jego trakcie
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy zaburzeń rytmu (kołatanie serca, omdlenia)
  • objawy krwawienia
  • działania niepożądane enkorafenibu

Bezpieczniejsze alternatywy

sertralina

Kiedy ocena się zmienia

Fluoksetyna włączana u pacjenta już leczonego enkorafenibemkolejność włączenia · pacjentinne zaleceniePrzed włączeniem fluoksetyny u pacjenta leczonego enkorafenibem wykonaj EKG z oceną QTc i oceń elektrolity, a przy wyjściowo wydłużonym QTc wybierz lek przeciwdepresyjny o mniejszym wpływie na QT.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Fluoksetyna EGIS 10 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/fluoksetyna-egis-100225954/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ FlutamidPrzed rozpoczęciem leczenia skojarzonego wykonaj EKG z oceną QTc i wyrównaj stężenia potasu i magnezu.Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem, wykonuj zlecone EKG i badania krwi, a przed każdym nowym lekiem zapytaj farmaceutę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem, wykonuj zlecone EKG i badania krwi, a przed każdym nowym lekiem zapytaj farmaceutę.

Oba leki mogą wpływać na pracę serca i razem mogą zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu. Oba mogą też obciążać wątrobę. Lekarz może je łączyć, ale będzie zlecał badanie EKG i badania krwi. Nie dokładaj sam żadnych nowych leków bez porozumienia z lekarzem lub farmaceutą.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy, uczucie omdlewania lub utrata przytomności
  • zażółcenie skóry lub białek oczu
  • ciemny mocz
  • ból pod prawym łukiem żebrowym, nudności, brak apetytu
  • silne zmęczenie
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przed rozpoczęciem leczenia skojarzonego wykonaj EKG z oceną QTc i wyrównaj stężenia potasu i magnezu. Ze względu na ryzyko wydłużenia QT stosowanie flutamidu z lekami wydłużającymi QT należy dokładnie rozważyć[1]. W trakcie leczenia powtarzaj EKG i badania czynności wątroby, a przy istotnym wydłużeniu QTc lub wzroście aminotransferaz rozważ przerwanie jednego z leków w porozumieniu z onkologiem. Unikaj dokładania kolejnych leków wydłużających QT i leków hepatotoksycznych.

Skutek kliniczny

Głównym zagrożeniem jest addycyjne wydłużenie odstępu QT z ryzykiem komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes. Możliwe jest także nasilenie uszkodzenia wątroby ze wzrostem aminotransferaz i bilirubiny. Osłabienie działania flutamidu wskutek indukcji enzymów jest teoretycznie możliwe, ale wątpliwe klinicznie.

Mechanizm

Połączenie wymaga kontroli EKG, bo oba leki mogą wydłużać odstęp QT. Leczenie antyandrogenowe może wydłużać odstęp QT, a jednoczesne stosowanie flutamidu z lekami wydłużającymi QT wymaga dokładnego rozważenia[1]. Enkorafenib również wydłuża odstęp QT, więc działania obu leków mogą się sumować. Oba leki mogą też uszkadzać wątrobę, co zwiększa ryzyko hepatotoksyczności przy łącznym stosowaniu. Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może zmniejszać ekspozycję na leki metabolizowane tą drogą[2]. Flutamid jest przekształcany głównie przez CYP1A2, dlatego istotny spadek jego stężenia jest mało prawdopodobny.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed leczeniem i okresowo w trakcie
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • aminotransferazy (ALT, AspAT) i bilirubina
  • objawy zaburzeń rytmu serca (kołatania, omdlenia)

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Apo-Flutam 250 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/apo-flutam-100108409/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ GoserelinaPołączenie można stosować, ale pod kontrolą EKG i elektrolitów.Nie przerywaj leczenia, ale zgłoś się na zlecone badania EKG i krwi, a o każdym nowym leku powiedz lekarzowi lub farmaceucie.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie przerywaj leczenia, ale zgłoś się na zlecone badania EKG i krwi, a o każdym nowym leku powiedz lekarzowi lub farmaceucie.

Oba leki mogą w niewielkim stopniu wpływać na rytm serca, a razem ten wpływ może być silniejszy. Zwykle można je bezpiecznie przyjmować razem, ale lekarz powinien regularnie sprawdzać EKG oraz poziom potasu i magnezu we krwi. Nie dokładaj na własną rękę nowych leków, także tych bez recepty, bez rozmowy z lekarzem lub farmaceutą.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • nagła duszność
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale pod kontrolą EKG i elektrolitów. Przed rozpoczęciem leczenia oceń odstęp QT oraz stężenie potasu i magnezu, wyrównaj niedobory i powtarzaj EKG w trakcie terapii. Unikaj dokładania kolejnych leków wydłużających QT, takich jak leki przeciwarytmiczne klasy IA lub III, metadon, moksyfloksacyna czy leki przeciwpsychotyczne.[1] U pacjentów z wrodzonym zespołem długiego QT lub istotnie wydłużonym QT na początku leczenia rozważ z onkologiem, czy korzyść przewyższa ryzyko.

Skutek kliniczny

Większe ryzyko wydłużenia odstępu QT, a w skrajnym przypadku komorowych zaburzeń rytmu typu torsade de pointes, szczególnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, chorobie serca lub przyjmowaniu kolejnych leków wydłużających QT.

Mechanizm

Oba leki mogą wydłużać odstęp QT, więc ich działania na repolaryzację serca mogą się sumować. Leczenie przeciwandrogenowe gosereliną wydłuża odstęp QT, dlatego przy łączeniu z innymi lekami o takim działaniu trzeba starannie ocenić ryzyko.[1] Enkorafenib również może wydłużać odstęp QT. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, bo goserelina jako peptyd jest rozkładana przez hydrolizę, a nie przez CYP3A4, który enkorafenib silnie indukuje.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[2], umiarkowany inhibitor CYP1A2[2], inhibitor CYP2B6[2], inhibitor CYP2C9[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], umiarkowany inhibitor OATP1B1[2], umiarkowany inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP1A2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C9[2], silny induktor CYP3A4[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc przed leczeniem i okresowo w trakcie
  • stężenie potasu w surowicy
  • stężenie magnezu w surowicy
  • objawy zaburzeń rytmu serca (kołatanie, omdlenia)

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Reseligo 3,6 mg, implant w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/reseligo-100356580/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ LeuprorelinaPołączenie można stosować pod warunkiem kontroli EKG i elektrolitów.Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem, wykonuj zlecone EKG i badania krwi, a przed dołożeniem jakiegokolwiek nowego leku zapytaj lekarza lub farmaceutę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem, wykonuj zlecone EKG i badania krwi, a przed dołożeniem jakiegokolwiek nowego leku zapytaj lekarza lub farmaceutę.

Oba leki mogą w niewielkim stopniu wpływać na rytm serca, a razem ten wpływ może się nasilać. Zwykle można je stosować jednocześnie, ale lekarz powinien kontrolować twoje EKG i wyniki badań krwi. Ryzyko rośnie, gdy masz niski poziom potasu lub magnezu albo przyjmujesz inne leki działające na serce.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • silna biegunka lub wymioty, które mogą obniżyć poziom potasu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować pod warunkiem kontroli EKG i elektrolitów. Przed włączeniem drugiego leku należy ocenić stosunek korzyści do ryzyka, wykonać EKG z oceną QTc oraz wyrównać stężenie potasu i magnezu[1]. W trakcie leczenia należy okresowo powtarzać EKG i oznaczenia elektrolitów oraz unikać dokładania kolejnych leków wydłużających QT, takich jak przeciwarytmiczne klasy IA lub III, metadon, moksyfloksacyna czy leki przeciwpsychotyczne[1].

Skutek kliniczny

Możliwe addytywne wydłużenie odstępu QTc ze zwiększonym ryzykiem komorowych zaburzeń rytmu, w tym częstoskurczu typu torsade de pointes, zwłaszcza przy hipokaliemii, hipomagnezemii, chorobie serca lub stosowaniu kolejnych leków wydłużających QT.

Mechanizm

Oba leki mogą wydłużać odstęp QT, więc ich działania na repolaryzację serca mogą się sumować. Leczenie deprywacją androgenową, w tym leuprorelina, może wydłużać odstęp QT, a jej łączenie z lekami wydłużającymi QT wymaga dokładnej oceny[1]. Enkorafenib również może wydłużać odstęp QT. Istotna interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, ponieważ leuprorelina jest peptydem rozkładanym przez peptydazy, a nie przez CYP3A4, który enkorafenib silnie indukuje[2].

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem i okresowo w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy zaburzeń rytmu: kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia

Kiedy ocena się zmienia

Enkorafenib włączany u pacjenta już leczonego leuprorelinąkolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePrzed włączeniem enkorafenibu u pacjenta poddawanego deprywacji androgenowej należy wykonać wyjściowe EKG z oceną QTc i wyrównać zaburzenia elektrolitowe.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Camcevi 42 mg, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/camcevi-100470624/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ MetotreksatMetotreksat łącz z enkorafenibem ostrożnie i ściśle monitoruj objawy toksyczności metotreksatu.Przyjmuj oba leki dokładnie tak, jak zalecił lekarz, rób zlecone badania krwi i zgłoś lekarzowi od razu każdy niepokojący objaw.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki dokładnie tak, jak zalecił lekarz, rób zlecone badania krwi i zgłoś lekarzowi od razu każdy niepokojący objaw.

Enkorafenib może utrudniać usuwanie metotreksatu z organizmu, przez co metotreksatu we krwi może być więcej niż zwykle. To zwiększa ryzyko jego działań niepożądanych, na przykład owrzodzeń w jamie ustnej, spadku liczby krwinek czy uszkodzenia wątroby. Te leki można stosować razem, ale pod kontrolą lekarza i z regularnymi badaniami krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • owrzodzenia lub bolesność w jamie ustnej
  • gorączka, dreszcze, ból gardła lub częste infekcje
  • łatwe powstawanie siniaków, krwawienia z nosa lub dziąseł
  • biegunka, nudności lub wymioty
  • nietypowe zmęczenie i bladość
  • zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
  • zmniejszona ilość oddawanego moczu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – transport
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Metotreksat łącz z enkorafenibem ostrożnie i ściśle monitoruj objawy toksyczności metotreksatu.[1] Kontroluj morfologię krwi, czynność nerek i wątroby częściej niż zwykle, zwłaszcza w pierwszych tygodniach skojarzenia oraz po zmianie dawki któregokolwiek leku. Przy dużych dawkach metotreksatu monitoruj jego stężenie w surowicy i bądź przygotowany na przedłużenie osłony folinianem wapnia.

Skutek kliniczny

Większe stężenie metotreksatu może nasilać jego działanie toksyczne, przede wszystkim mielosupresję, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, toksyczne działanie na przewód pokarmowy i wątrobę. Wielkości tego efektu dla metotreksatu nie określono w badaniach.

Mechanizm

Enkorafenib hamuje transportery OATP1B1, OATP1B3 i (lub) BCRP, których substratem jest metotreksat, co może zwiększać stężenie metotreksatu we krwi.[1] W warunkach in vitro enkorafenib potencjalnie hamuje także nerkowe transportery OAT1, OAT3 i OCT2, a przy ich udziale metotreksat jest wydzielany do moczu, więc ekspozycja na metotreksat może rosnąć również z tego powodu.[1]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor OAT3[2], metotreksat – substrat OAT3[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[2], umiarkowany inhibitor CYP1A2[2], inhibitor CYP2B6[2], inhibitor CYP2C9[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], umiarkowany inhibitor OATP1B1[2], umiarkowany inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP1A2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C9[2], silny induktor CYP3A4[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]
  • Metotreksat: substrat OAT3[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem (leukocyty, neutrofile, płytki krwi)
  • kreatynina i eGFR
  • aktywność AlAT i AspAT, bilirubina
  • objawy zapalenia błony śluzowej jamy ustnej i biegunka
  • stężenie metotreksatu w surowicy przy stosowaniu dużych dawek

Kiedy ocena się zmienia

dawka ≥ 100 mg/m2 pc.metotreksatryzyko rośniePrzy dużych dawkach metotreksatu skutki zwiększenia jego ekspozycji są poważniejsze. Monitoruj stężenie metotreksatu w surowicy i dostosuj czas osłony folinianem wapnia.
eGFR ≤ 60 ml/min/1,73 m2pacjentryzyko rośniePrzy osłabionej czynności nerek wydalanie metotreksatu jest wolniejsze, więc dodatkowe hamowanie transporterów przez enkorafenib może łatwiej doprowadzić do kumulacji metotreksatu. Przy klirensie kreatyniny poniżej 30 ml/min małe dawki metotreksatu są przeciwwskazane.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ MidazolamU pacjenta leczonego enkorafenibem należy się liczyć ze słabszym działaniem midazolamu i rozważyć lek uspokajający niezależny od CYP3A4.Nie zwiększaj samodzielnie dawki midazolamu, tylko powiedz lekarzowi, że bierzesz enkorafenib, i zapytaj go o dawkę także wtedy, gdy kończysz leczenie enkorafenibem.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zwiększaj samodzielnie dawki midazolamu, tylko powiedz lekarzowi, że bierzesz enkorafenib, i zapytaj go o dawkę także wtedy, gdy kończysz leczenie enkorafenibem.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib przyspiesza rozkład midazolamu w organizmie. Przez to midazolam może działać słabiej i krócej, czyli gorzej uspokajać lub usypiać. Gdy przestaniesz brać enkorafenib, midazolam znów zacznie działać silniej, ale ta zmiana następuje powoli, nawet przez kilka tygodni.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • midazolam nie uspokaja lub nie pomaga zasnąć
  • działanie leku mija szybciej niż zwykle
  • silna senność, trudność z obudzeniem się lub płytki oddech po odstawieniu enkorafenibu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

U pacjenta leczonego enkorafenibem należy się liczyć ze słabszym działaniem midazolamu i rozważyć lek uspokajający niezależny od CYP3A4. Jeśli midazolam jest konieczny, może być potrzebne zwiększenie dawki z oceną odpowiedzi klinicznej.[1] Dawkę substratu CYP3A4 dostosowuje się, gdy nie można uniknąć połączenia.[2] Po odstawieniu enkorafenibu dawkę midazolamu trzeba ponownie zmniejszyć, uwzględniając powolne wygasanie indukcji.

Skutek kliniczny

Działanie uspokajające i nasenne midazolamu może być słabsze i krótsze, co grozi niewystarczającą sedacją przed zabiegiem lub brakiem efektu nasennego.[1] Po odstawieniu enkorafenibu indukcja wygasa stopniowo, a efekt zmiany aktywności CYP3A może się utrzymywać od kilkunastu dni do kilku tygodni.[1] Pacjent, któremu w tym czasie zwiększono dawkę midazolamu, jest wtedy narażony na nadmierną sedację i depresję oddechową.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i przyspiesza metabolizm leków będących substratami tego izoenzymu.[2] Midazolam jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 i CYP3A5, a induktory CYP3A zmniejszają jego stężenie w osoczu oraz osłabiają i skracają jego działanie.[1] Midazolam nie zmienia farmakokinetyki innych leków, więc nie wpływa na ekspozycję na enkorafenib.[1]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], midazolam – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], midazolam – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Midazolam: wrażliwy substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • skuteczność sedacji lub działania nasennego midazolamu
  • głębokość sedacji i oddech po odstawieniu enkorafenibu, jeśli dawkę midazolamu zwiększono

Bezpieczniejsze alternatywy

lorazepamoksazepamtemazepam

Kiedy ocena się zmienia

Dożylnadroga podania · midazolamryzyko malejePrzy podaniu dożylnym pomija się metabolizm pierwszego przejścia przez wątrobę i jelito, więc wpływ indukcji CYP3A4 na pojedynczą dawkę midazolamu jest mniejszy niż przy podaniu doustnym, choć działanie może być krótsze. Dawkę ustala się według efektu klinicznego.
Odstawienie enkorafenibu przy zwiększonej dawce midazolamukolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu induktora CYP3A jego wpływ na midazolam może się utrzymywać od kilkunastu dni do kilku tygodni, a potem ekspozycja na midazolam rośnie. Dawkę midazolamu zwiększoną w czasie leczenia enkorafenibem trzeba stopniowo zmniejszyć i obserwować pacjenta pod kątem nadmiernej sedacji.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dormicum 15 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dormicum-100020459/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ MirtazapinaPołączenie można stosować, ale trzeba obserwować skuteczność mirtazapiny i w razie jej osłabienia rozważyć zwiększenie dawki.Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, i powiedz mu, jeśli gorzej śpisz, tracisz apetyt, masz gorszy nastrój albo czujesz kołatanie serca.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, i powiedz mu, jeśli gorzej śpisz, tracisz apetyt, masz gorszy nastrój albo czujesz kołatanie serca.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib może osłabiać działanie mirtazapiny, bo przyspiesza jej usuwanie z organizmu. Może to pogorszyć sen, apetyt albo nastrój. Oba leki mogą też wpływać na rytm serca. Po zakończeniu leczenia enkorafenibem mirtazapina może z kolei działać silniej i bardziej usypiać.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorszy sen
  • brak apetytu
  • pogorszenie nastroju
  • kołatanie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • nadmierna senność po zakończeniu leczenia enkorafenibem
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale trzeba obserwować skuteczność mirtazapiny i w razie jej osłabienia rozważyć zwiększenie dawki.[1] Po zakończeniu leczenia enkorafenibem należy rozważyć zmniejszenie dawki mirtazapiny.[1] Zaleca się kontrolę EKG i elektrolitów, szczególnie u pacjentów z innymi czynnikami ryzyka wydłużenia QTc.

Skutek kliniczny

Stężenie mirtazapiny może się stopniowo zmniejszać, co grozi osłabieniem działania przeciwdepresyjnego, nasennego i pobudzającego apetyt. Po odstawieniu enkorafenibu stężenie mirtazapiny wraca do wyższych wartości, co może nasilić senność. Sumowanie wpływu na odstęp QTc jest możliwe, zwłaszcza przy zaburzeniach elektrolitowych.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może zmniejszać ekspozycję na leki metabolizowane przez ten enzym.[2] Mirtazapina jest metabolizowana m.in. przez CYP3A4, a induktory tego enzymu (karbamazepina, fenytoina) zwiększały prawie dwukrotnie jej klirens i zmniejszały stężenie w osoczu odpowiednio o 60% i 45%.[1] Dodatkowo oba leki mogą wydłużać odstęp QTc, a łączenie mirtazapiny z innymi lekami wydłużającymi QTc zwiększa ryzyko komorowych zaburzeń rytmu.[1]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], mirtazapina – substrat CYP1A2[4]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], mirtazapina – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – induktor CYP1A2[3], mirtazapina – substrat CYP1A2[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], mirtazapina – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Mirtazapina: substrat CYP1A2[4], substrat CYP2D6[4], substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • nastrój i objawy depresji
  • sen i apetyt
  • nadmierna senność po odstawieniu enkorafenibu
  • EKG (odstęp QTc)
  • stężenie potasu i magnezu

Bezpieczniejsze alternatywy

duloksetynawortioksetyna

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibukolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja stopniowo ustępuje i stężenie mirtazapiny rośnie, dlatego może być konieczne zmniejszenie jej dawki.
Inne leki wydłużające QTc lub zaburzenia elektrolitowedawka · pacjentryzyko rośnieObecność innych leków wydłużających QTc, hipokaliemii lub hipomagnezemii zwiększa ryzyko komorowych zaburzeń rytmu i wymaga ścisłej kontroli EKG.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Mirtor 15 mg, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mirtor-100173358/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Mirtor. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/mirtor-100173358/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ OlanzapinaPołączenie można stosować pod warunkiem kontroli EKG i elektrolitów.Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, zgłaszaj się na zlecone EKG i badania krwi, a przed przyjęciem każdego nowego leku zapytaj farmaceutę lub lekarza, czy można go łączyć z twoim leczeniem.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, zgłaszaj się na zlecone EKG i badania krwi, a przed przyjęciem każdego nowego leku zapytaj farmaceutę lub lekarza, czy można go łączyć z twoim leczeniem.

Oba leki mogą w niewielkim stopniu wpływać na rytm serca, a razem ten wpływ może się sumować. Zwykle można je stosować razem, ale lekarz powinien kontrolować twoje EKG i wyniki badań krwi, zwłaszcza potas i magnez. Ryzyko rośnie, gdy masz wymioty lub biegunkę albo dostajesz kolejne leki działające na serce.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • nagłe zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
  • uporczywe wymioty lub biegunka
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować pod warunkiem kontroli EKG i elektrolitów. Przed włączeniem drugiego leku wykonaj EKG z oceną QTc i wyrównaj stężenie potasu i magnezu, a potem kontroluj EKG okresowo, zwłaszcza po zmianie dawki i przy wymiotach lub biegunce. Przy istotnym wydłużeniu QTc postępuj według zaleceń dotyczących modyfikacji dawki enkorafenibu i rozważ odstawienie olanzapiny. Unikaj dokładania kolejnych leków wydłużających QT, np. ondansetronu w dużych dawkach, makrolidów czy fluorochinolonów.

Skutek kliniczny

Możliwe addycyjne wydłużenie odstępu QTc ze zwiększonym ryzykiem komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes, zwłaszcza przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii, chorobie serca lub stosowaniu kolejnych leków wydłużających QT. Ryzyko rośnie przy wymiotach i biegunce wywołanych leczeniem przeciwnowotworowym, które sprzyjają zaburzeniom elektrolitowym.

Mechanizm

Oba leki mogą wydłużać odstęp QTc, więc ich działanie na repolaryzację serca może się sumować. Olanzapinę łączy się ostrożnie z lekami wydłużającymi odstęp QTc[1]. Istotnej interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać. Olanzapina jest metabolizowana głównie przez CYP1A2[1], a enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i inhibitorem UGT1A1[2], czyli działa na szlaki, które nie decydują o eliminacji olanzapiny. Olanzapina nie hamuje głównych izoenzymów CYP450, w tym CYP3A4, więc nie zmienia ekspozycji na enkorafenib[1].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], olanzapina – substrat CYP1A2[4]
  • Enkorafenib – induktor CYP1A2[3], olanzapina – substrat CYP1A2[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Olanzapina: substrat CYP1A2[4], substrat CYP2D6[4]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed leczeniem skojarzonym i okresowo w trakcie
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy zaburzeń rytmu – kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia
  • nasilenie wymiotów i biegunki jako czynnik ryzyka zaburzeń elektrolitowych

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zalasta 2,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zalasta-100078890/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zalasta. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zalasta-100078890/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ OksykodonPrzy włączaniu enkorafenibu u pacjenta leczonego oksykodonem trzeba liczyć się z koniecznością zwiększenia dawki opioidu i ocenić kontrolę bólu w pierwszych tygodniach leczenia.Nie zmieniaj sam dawki oksykodonu, tylko powiedz lekarzowi, jeśli ból wraca, albo gdy przerywasz lub kończysz leczenie enkorafenibem.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zmieniaj sam dawki oksykodonu, tylko powiedz lekarzowi, jeśli ból wraca, albo gdy przerywasz lub kończysz leczenie enkorafenibem.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib przyspiesza usuwanie oksykodonu z organizmu. Przez to lek przeciwbólowy może działać słabiej i ból może wracać. Gdy przestaniesz brać enkorafenib, oksykodon znowu zacznie działać silniej i może wywołać nadmierną senność.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilenie bólu albo krótsze działanie leku przeciwbólowego
  • niepokój, potliwość, ziewanie, łzawienie, biegunka, bóle mięśni
  • silna senność, splątanie, płytki lub wolny oddech po odstawieniu enkorafenibu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy włączaniu enkorafenibu u pacjenta leczonego oksykodonem trzeba liczyć się z koniecznością zwiększenia dawki opioidu i ocenić kontrolę bólu w pierwszych tygodniach leczenia. Dawkę oksykodonu przy jednoczesnym stosowaniu induktora CYP3A4 dostosowuje się do odpowiedzi klinicznej[1]. Jeśli nie można uniknąć łączenia enkorafenibu z substratem CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym, dawkę tego leku należy dostosować[2]. Po odstawieniu lub przerwie w leczeniu enkorafenibem dawkę oksykodonu stopniowo zmniejsza się i obserwuje pacjenta pod kątem sedacji. Przy trudnej kontroli bólu warto rozważyć opioid niemetabolizowany przez CYP3A4.

Skutek kliniczny

Główne ryzyko to słabsze działanie przeciwbólowe oksykodonu i nawrót bólu, a u pacjentów z ustaloną dawką także objawy odstawienia opioidu. Po odstawieniu albo przerwaniu enkorafenibu indukcja stopniowo ustępuje, a stężenie oksykodonu rośnie, co przy dawce zwiększonej wcześniej grozi nadmierną sedacją i depresją oddechową.

Mechanizm

Enkorafenib przyspiesza metabolizm oksykodonu, więc stężenie opioidu we krwi może się zmniejszyć. Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może prowadzić do utraty skuteczności leków metabolizowanych przez ten izoenzym[2]. Oksykodon jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, a częściowo przez CYP2D6[1]. Leki indukujące CYP3A4 zwiększają klirens oksykodonu i zmniejszają jego stężenie w osoczu[1].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], oksykodon – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], oksykodon – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Oksykodon: drugorzędny szlak substrat CYP2D6[4], wrażliwy substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • natężenie bólu i zapotrzebowanie na dawki ratunkowe po włączeniu enkorafenibu
  • objawy odstawienia opioidu (niepokój, ziewanie, łzawienie, potliwość, biegunka, bóle mięśni)
  • sedacja i częstość oddechów po odstawieniu lub przerwaniu enkorafenibu
  • przerwy i zmiany dawki enkorafenibu w trakcie leczenia onkologicznego

Bezpieczniejsze alternatywy

morfinahydromorfontapentadol

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie lub przerwa w leczeniu enkorafenibem przy trwającym leczeniu oksykodonemkolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo ustąpieniu indukcji stężenie oksykodonu rośnie. Jeśli dawkę opioidu zwiększono w trakcie leczenia enkorafenibem, należy ją stopniowo zmniejszać i obserwować pacjenta pod kątem sedacji i depresji oddechowej.
Włączenie enkorafenibu u pacjenta na ustalonej dawce oksykodonukolejność włączenia · enkorafenibinne zalecenieW pierwszych tygodniach po włączeniu enkorafenibu należy ocenić kontrolę bólu i objawy odstawienia opioidu oraz w razie potrzeby zwiększyć dawkę oksykodonu albo zmienić opioid.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego OxyContin 5 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oxycontin-100192812/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego OxyContin. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/oxycontin-100192812/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ PaliperydonPołączenie można stosować pod warunkiem kontroli EKG i elektrolitów.Powiedz onkologowi i psychiatrze, że przyjmujesz oba leki, i nie opuszczaj zaplanowanych badań EKG.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz onkologowi i psychiatrze, że przyjmujesz oba leki, i nie opuszczaj zaplanowanych badań EKG.

Oba leki mogą w podobny sposób wpływać na rytm serca, a razem to działanie może się nasilać. Zwykle można je stosować jednocześnie, ale lekarz powinien regularnie sprawdzać EKG i badania krwi. Zastrzyk z paliperydonem działa przez wiele tygodni, dlatego ważne, by wszyscy twoi lekarze wiedzieli o obu lekach.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • omdlenie lub nagłe silne zawroty głowy
  • biegunka lub wymioty trwające dłużej niż dobę
  • nasilenie niepokoju, sztywności mięśni lub drżenia
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować pod warunkiem kontroli EKG i elektrolitów. Przed rozpoczęciem enkorafenibu i w trakcie leczenia należy wykonać EKG z oceną QTc oraz wyrównać stężenie potasu i magnezu. Należy unikać dokładania kolejnych leków wydłużających QT. Paliperydon należy ostrożnie łączyć z lekami wydłużającymi odstęp QT[1]. Przy wyraźnym wydłużeniu QTc trzeba ocenić z onkologiem i psychiatrą korzyść z kontynuacji obu leków. Postać o przedłużonym uwalnianiu utrzymuje się w organizmie przez wiele tygodni i nie da się jej szybko odstawić.

Skutek kliniczny

Możliwe addytywne wydłużenie odstępu QT ze zwiększonym ryzykiem komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes, zwłaszcza przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii lub chorobie serca. Wpływ na stężenie paliperydonu jest teoretyczny i prawdopodobnie niewielki.

Mechanizm

Główne ryzyko to sumowanie działania wydłużającego odstęp QT, ponieważ zarówno paliperydon, jak i enkorafenib mogą wydłużać QT. Paliperydon należy ostrożnie łączyć z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT[1]. Paliperydon jest w niewielkim stopniu metabolizowany przez CYP3A4, a jego eliminacja w dużej mierze zależy od klirensu nerkowego z udziałem glikoproteiny P[1]. Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i in vitro potencjalnie hamuje glikoproteinę P[2]. Kierunek ewentualnej zmiany stężenia paliperydonu jest więc niepewny, a istotny wpływ na jego farmakokinetykę jest mało prawdopodobny.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], paliperydon – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], paliperydon – substrat P-gp[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], paliperydon – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]
  • Paliperydon – słaby inhibitor P-gp[4], enkorafenib – substrat P-gp[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Paliperydon: słaby inhibitor P-gp[4], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[4], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem enkorafenibu i okresowo w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • kołatanie serca, omdlenia, zawroty głowy
  • nasilenie lub osłabienie objawów psychotycznych oraz objawy pozapiramidowe

Bezpieczniejsze alternatywy

olanzapina

Kiedy ocena się zmienia

Zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiupostać · paliperydoninne zaleceniePaliperydon w postaci depot utrzymuje się w organizmie przez wiele tygodni, więc przy wydłużeniu QTc nie da się szybko obniżyć jego stężenia. Ocenę EKG trzeba wykonać przed włączeniem enkorafenibu.
Włączenie lub odstawienie enkorafenibu u pacjenta na stałej dawce paliperydonukolejność włączenia · pacjentinne zaleceniePrzy zmianie leczenia onkologicznego warto ocenić kontrolę objawów psychotycznych i tolerancję paliperydonu, bo teoretycznie może zmienić się jego wydalanie.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xeplion 25 mg, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/xeplion-100245661/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xeplion. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/xeplion-100245661/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ PromazynaJeśli to możliwe, zastąp promazynę lekiem o mniejszym wpływie na odstęp QT.Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie onkologiczne, że przyjmujesz promazynę, i nie pomijaj zaleconych badań EKG.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie onkologiczne, że przyjmujesz promazynę, i nie pomijaj zaleconych badań EKG.

Oba leki mogą wpływać na rytm serca, a przyjmowane razem zwiększają ryzyko jego zaburzeń. Lek przeciwnowotworowy może też osłabiać działanie promazyny, więc możesz odczuwać słabsze uspokojenie lub gorszy sen. Po zakończeniu leczenia przeciwnowotworowego promazyna może działać silniej niż wcześniej.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • wyraźnie słabsze działanie promazyny (niepokój, bezsenność)
  • nadmierna senność lub spadki ciśnienia po zakończeniu leczenia przeciwnowotworowego
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Jeśli to możliwe, zastąp promazynę lekiem o mniejszym wpływie na odstęp QT. Gdy połączenie jest konieczne, wykonaj EKG przed włączeniem drugiego leku i kontroluj QTc w trakcie leczenia, a także wyrównaj stężenia potasu i magnezu. Unikaj dokładania kolejnych leków wydłużających QT. Oceniaj skuteczność promazyny po włączeniu enkorafenibu i rozważ zmniejszenie jej dawki po zakończeniu leczenia enkorafenibem.

Skutek kliniczny

Najważniejsze jest zwiększone ryzyko wydłużenia QTc i komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes, zwłaszcza przy hipokaliemii, hipomagnezemii lub chorobie serca. Dodatkowo możliwe jest osłabienie działania uspokajającego i przeciwpsychotycznego promazyny w trakcie leczenia enkorafenibem oraz nasilenie sedacji i niedociśnienia po odstawieniu enkorafenibu.

Mechanizm

Oba leki mogą wydłużać odstęp QT, więc ich działanie na repolaryzację serca się sumuje. Neuroleptyki łączone z lekami wydłużającymi odstęp QT zwiększają ryzyko arytmii.[1] Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może zmniejszać skuteczność leków metabolizowanych przez ten enzym.[2] Promazyna jest częściowo metabolizowana przez CYP3A4, dlatego jej stężenie i działanie mogą się zmniejszyć po włączeniu enkorafenibu, a wzrosnąć po jego odstawieniu.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed rozpoczęciem połączenia i okresowo w trakcie
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • kontrola objawów, dla których stosowana jest promazyna (pobudzenie, lęk, bezsenność)
  • sedacja i ciśnienie tętnicze po odstawieniu enkorafenibu
  • kołatania serca, zawroty głowy, omdlenia

Bezpieczniejsze alternatywy

olanzapina

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu w trakcie stosowania promazynykolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 stopniowo ustępuje, co może zwiększyć ekspozycję na promazynę. Oceń sedację i ciśnienie tętnicze i w razie potrzeby zmniejsz dawkę promazyny.
Obecność dodatkowych czynników ryzyka wydłużenia QT (hipokaliemia, hipomagnezemia, choroba serca, inne leki wydłużające dawka · pacjentryzyko rośnieDodatkowe czynniki ryzyka znacząco zwiększają prawdopodobieństwo arytmii. W takiej sytuacji preferuj zamianę promazyny na lek o mniejszym wpływie na QT.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Promazine Hasco 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/promazine-hasco-100358572/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ KwetiapinaPodczas leczenia enkorafenibem monitoruj skuteczność kwetiapiny i w razie jej utraty rozważ stopniowe zwiększenie dawki według odpowiedzi klinicznej albo zamianę na lek przeciwpsychotyczny niezależny od CYP3A4.Powiedz psychiatrze i onkologowi, że przyjmujesz oba leki, i nie zmieniaj samodzielnie dawki kwetiapiny.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz psychiatrze i onkologowi, że przyjmujesz oba leki, i nie zmieniaj samodzielnie dawki kwetiapiny.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib przyspiesza rozkładanie kwetiapiny w organizmie, przez co kwetiapina może działać słabiej. Objawy choroby, na którą ją przyjmujesz, mogą wtedy powrócić lub się nasilić. Oba leki mogą też w rzadkich przypadkach zaburzać rytm serca. Po zakończeniu leczenia enkorafenibem kwetiapina może zacząć działać mocniej niż wcześniej.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • powrót lub nasilenie objawów choroby psychicznej
  • trudności ze snem, niepokój, rozdrażnienie
  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • omdlenie lub silne zawroty głowy
  • nadmierna senność po zakończeniu leczenia enkorafenibem
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Podczas leczenia enkorafenibem monitoruj skuteczność kwetiapiny i w razie jej utraty rozważ stopniowe zwiększenie dawki według odpowiedzi klinicznej albo zamianę na lek przeciwpsychotyczny niezależny od CYP3A4. Jeśli nie można uniknąć łączenia enkorafenibu z substratami CYP3A4, dawkę substratu dostosowuje się do stanu klinicznego[1]. Zmiany dawki leku indukującego i kwetiapiny wprowadza się stopniowo[2]. Po odstawieniu enkorafenibu obserwuj pacjenta pod kątem senności i spadków ciśnienia i w razie potrzeby zmniejsz dawkę kwetiapiny. Przed rozpoczęciem i w trakcie skojarzenia wykonuj EKG oraz kontroluj potas i magnez.

Skutek kliniczny

Główne ryzyko to osłabienie działania kwetiapiny z nawrotem lub zaostrzeniem objawów psychotycznych, manii, depresji albo bezsenności. Po odstawieniu enkorafenibu indukcja stopniowo wygasa i stężenie kwetiapiny rośnie, co przy wcześniej zwiększonej dawce grozi nadmierną sedacją i niedociśnieniem ortostatycznym. Sumowanie wpływu na odstęp QT zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu, zwłaszcza przy hipokaliemii lub hipomagnezemii.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może zmniejszać skuteczność leków będących substratami tego enzymu[1]. Kwetiapina jest metabolizowana głównie przez CYP3A4, a silne induktory tego enzymu znacząco zwiększają jej klirens – karbamazepina zmniejszała ekspozycję na kwetiapinę średnio do 13% wartości wyjściowej, a fenytoina zwiększała klirens kwetiapiny o około 450%[2]. Na tej podstawie należy oczekiwać istotnego obniżenia stężenia kwetiapiny podczas leczenia enkorafenibem. Dodatkowo oba leki mogą wydłużać odstęp QT, a kwetiapinę stosuje się ostrożnie z lekami wydłużającymi QT lub powodującymi zaburzenia elektrolitowe[2].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], kwetiapina – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], kwetiapina – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Kwetiapina – słaby inhibitor CYP2C19[5], enkorafenib – drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3]
  • Kwetiapina – słaby inhibitor CYP2D6[5], enkorafenib – drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3]
  • Kwetiapina – słaby inhibitor CYP3A4[5], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Kwetiapina: słaby inhibitor CYP1A2[5], słaby inhibitor CYP2C19[5], słaby inhibitor CYP2C9[5], słaby inhibitor CYP2D6[5], słaby inhibitor CYP3A4[5], wrażliwy substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • kontrola objawów choroby psychicznej (skuteczność kwetiapiny)
  • EKG z oceną odstępu QTc na początku i w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • senność i ciśnienie tętnicze po odstawieniu enkorafenibu

Bezpieczniejsze alternatywy

olanzapina

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu u pacjenta na kwetiapiniekolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 stopniowo wygasa i stężenie kwetiapiny rośnie. Jeśli dawkę kwetiapiny zwiększano w trakcie skojarzenia, należy ją stopniowo zmniejszyć i obserwować pacjenta pod kątem sedacji i niedociśnienia ortostatycznego.
Hipokaliemia, hipomagnezemia lub choroba serca w wywiadziepostać · pacjentryzyko rośnieZaburzenia elektrolitowe i choroby serca zwiększają ryzyko groźnych arytmii przy sumowaniu wpływu obu leków na odstęp QT. Wymagana częstsza kontrola EKG i wyrównanie elektrolitów.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Kwetaplex XR 50 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/kwetaplex-xr-100276779/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Kwetaplex XR. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/kwetaplex-xr-100276779/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ RysperydonPonownie oceń dawkowanie rysperydonu przy rozpoczynaniu i kończeniu leczenia enkorafenibem.Powiedz lekarzowi psychiatrze o leczeniu enkorafenibem i nie zmieniaj sam dawki rysperydonu, a w razie kołatania serca, omdlenia lub nawrotu dawnych objawów od razu skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi psychiatrze o leczeniu enkorafenibem i nie zmieniaj sam dawki rysperydonu, a w razie kołatania serca, omdlenia lub nawrotu dawnych objawów od razu skontaktuj się z lekarzem.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib może osłabiać działanie rysperydonu, bo przyspiesza jego usuwanie z organizmu. Po zakończeniu leczenia enkorafenibem rysperydon może z kolei zacząć działać silniej. Oba leki mogą też wpływać na rytm serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • omdlenie lub silne zawroty głowy
  • nawrót niepokoju, omamów lub bezsenności
  • nadmierna senność, sztywność mięśni lub drżenie po odstawieniu enkorafenibu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Ponownie oceń dawkowanie rysperydonu przy rozpoczynaniu i kończeniu leczenia enkorafenibem.[1] Indukcja CYP3A4 osiąga maksimum po co najmniej 2 tygodniach i utrzymuje się co najmniej 2 tygodnie po odstawieniu induktora, dlatego ocenę kliniczną powtórz w tym okresie.[1] Przed skojarzeniem i w trakcie wykonuj EKG z oceną QTc oraz kontroluj i wyrównuj potas i magnez.

Skutek kliniczny

Najbardziej prawdopodobne jest umiarkowane zmniejszenie stężenia czynnej frakcji rysperydonu i ryzyko nawrotu objawów psychotycznych lub pogorszenia kontroli zachowania. Po odstawieniu enkorafenibu stężenie rysperydonu może stopniowo wzrosnąć, co sprzyja sedacji, objawom pozapiramidowym i niedociśnieniu. Sumowanie wpływu na odstęp QT zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu, zwłaszcza przy hipokaliemii lub hipomagnezemii.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może przyspieszać metabolizm rysperydonu.[2] Rysperydon jest metabolizowany głównie przez CYP2D6, a w mniejszym stopniu przez CYP3A4, a rysperydon i 9-hydroksyrysperydon są substratami P-gp. Silne induktory CYP3A4 mogą zmniejszać stężenie czynnej frakcji przeciwpsychotycznej w osoczu.[1] Enkorafenib in vitro potencjalnie hamuje P-gp, co działa w przeciwnym kierunku, ale znaczenie kliniczne tego efektu jest niepewne.[2] Dodatkowo oba leki mogą wydłużać odstęp QT, a przy lekach wydłużających QT rysperydon stosuje się ostrożnie.[1]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], rysperydon – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], rysperydon – substrat P-gp[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], rysperydon – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Rysperydon: wrażliwy substrat CYP2D6[4], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem i w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • kontrola objawów psychotycznych i zachowania po włączeniu enkorafenibu
  • sedacja, objawy pozapiramidowe i ciśnienie tętnicze po odstawieniu enkorafenibu

Bezpieczniejsze alternatywy

olanzapina

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu u pacjenta na stałej dawce rysperydonukolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 wygasa przez co najmniej 2 tygodnie, a stężenie czynnej frakcji rysperydonu może rosnąć, dlatego dawkę rysperydonu ponownie oceń w tym okresie.
Postać o przedłużonym uwalnianiu do wstrzykiwańpostać · rysperydonryzyko rośniePrzy postaci długo działającej dawki nie da się szybko skorygować, dlatego decyzję o skojarzeniu podejmij z wyprzedzeniem i ściślej monitoruj kontrolę objawów.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Orizon 1 mg/ml, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/orizon-100207086/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Orizon. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/orizon-100207086/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ RywastygminaPołączenie można stosować pod warunkiem monitorowania EKG z oceną QTc i częstości rytmu serca przed włączeniem drugiego leku i w trakcie leczenia.Nie odstawiaj żadnego z leków samodzielnie, ale powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba, i zgłaszaj się na zlecone badania EKG.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie odstawiaj żadnego z leków samodzielnie, ale powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba, i zgłaszaj się na zlecone badania EKG.

Lek na pamięć i lek przeciwnowotworowy mogą razem wpływać na pracę serca. Lek na pamięć może zwalniać serce, a lek przeciwnowotworowy może zmieniać jego rytm. Razem zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca, dlatego lekarz powinien kontrolować EKG.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • silne zawroty głowy
  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • bardzo wolne tętno
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować pod warunkiem monitorowania EKG z oceną QTc i częstości rytmu serca przed włączeniem drugiego leku i w trakcie leczenia[1]. Przed rozpoczęciem terapii i okresowo należy oznaczać i wyrównywać stężenie potasu i magnezu. Należy unikać dokładania kolejnych leków wydłużających QT lub wywołujących bradykardię, takich jak leki beta-adrenolityczne, leki antyarytmiczne klasy III, antagoniści kanału wapniowego czy glikozydy naparstnicy[1]. Przy istotnym wydłużeniu QTc lub objawowej bradykardii należy wstrzymać lub zmodyfikować leczenie we współpracy z onkologiem i lekarzem prowadzącym leczenie otępienia.

Skutek kliniczny

Zwiększone ryzyko bradykardii, wydłużenia odstępu QT i częstoskurczu typu torsade de pointes, zwłaszcza u osób starszych, z chorobą serca, zaburzeniami elektrolitowymi lub przyjmujących inne leki zwalniające rytm serca albo wydłużające QT.

Mechanizm

Rywastygmina jako inhibitor cholinoesterazy zwalnia czynność serca, a bradykardia jest czynnikiem ryzyka częstoskurczu typu torsade de pointes, dlatego jej łączenie z lekami wydłużającymi odstęp QT wymaga ostrożności[1]. Enkorafenib może wydłużać odstęp QT, więc oba leki sumują wpływ na ryzyko arytmii komorowej. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, bo rywastygmina nie jest metabolizowana przez cytochrom P450, tylko hydrolizowana przez cholinoesterazy[1]. Indukcja CYP3A4 i hamowanie UGT1A1 oraz transporterów przez enkorafenib nie dotyczą więc rywastygminy[2].

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem i w trakcie leczenia
  • częstość rytmu serca
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • omdlenia, zawroty głowy, kołatania serca

Kiedy ocena się zmienia

wiek ≥ 65pacjentryzyko rośnieU osób starszych częstsze są choroby serca, zaburzenia elektrolitowe i wielolekowość, co zwiększa ryzyko bradykardii i torsade de pointes przy tym połączeniu.
Enkorafenib dołączany do stosowanej rywastygminykolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePrzy dołączaniu enkorafenibu do stosowanej rywastygminy należy wykonać wyjściowe EKG z oceną QTc i częstości rytmu oraz powtarzać je w trakcie leczenia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Nimvastid 1,5 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/nimvastid-100209493/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ SertralinaPołączenie można stosować pod warunkiem monitorowania skuteczności sertraliny i EKG.Powiedz onkologowi i lekarzowi prowadzącemu leczenie depresji, że przyjmujesz oba leki, i nie zmieniaj samodzielnie dawki sertraliny.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz onkologowi i lekarzowi prowadzącemu leczenie depresji, że przyjmujesz oba leki, i nie zmieniaj samodzielnie dawki sertraliny.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib może sprawić, że organizm szybciej usuwa sertralinę, przez co lek przeciwdepresyjny może działać słabiej. Oba leki mogą też w niewielkim stopniu wpływać na rytm serca. Zwykle można je przyjmować razem, ale lekarz powinien zrobić ci EKG i badanie krwi oraz sprawdzać, jak się czujesz.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • powrót lub nasilenie smutku, lęku, bezsenności
  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy, omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • po odstawieniu enkorafenibu – nudności, drżenie, pobudzenie lub nadmierna senność
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować pod warunkiem monitorowania skuteczności sertraliny i EKG. Przed włączeniem enkorafenibu i w trakcie leczenia należy wykonać EKG z oceną QTc oraz oznaczyć i wyrównać stężenie potasu i magnezu. W pierwszych tygodniach skojarzenia trzeba ocenić nastrój i objawy lękowe, a przy osłabieniu odpowiedzi rozważyć zwiększenie dawki sertraliny w zakresie zarejestrowanym. Po odstawieniu enkorafenibu należy obserwować pacjenta pod kątem działań niepożądanych sertraliny i w razie potrzeby wrócić do wcześniejszej dawki. Należy unikać dokładania kolejnych leków wydłużających QT.

Skutek kliniczny

Najbardziej prawdopodobny skutek to słabsze działanie sertraliny i nawrót lub nasilenie objawów depresji albo lęku po kilku tygodniach od włączenia enkorafenibu. Po odstawieniu enkorafenibu stężenie sertraliny może wzrosnąć i nasilić jej działania niepożądane. Rzadszym, ale groźniejszym skutkiem jest addycyjne wydłużenie odstępu QTc, szczególnie przy zaburzeniach elektrolitowych lub innych lekach wydłużających QT.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może zmniejszać stężenie leków metabolizowanych przez ten enzym, co grozi utratą ich skuteczności.[1] Sertralina jest częściowo metabolizowana przez CYP3A4, a induktory tego enzymu mogą zmniejszać jej stężenie w osoczu.[2] Dodatkowo ryzyko wydłużenia odstępu QTc i arytmii komorowych rośnie, gdy sertralinę łączy się z innymi lekami wydłużającymi QT.[2] Enkorafenib również może wydłużać odstęp QT, więc działania obu leków na przewodzenie w sercu mogą się sumować.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP2B6[3], sertralina – substrat CYP2B6[4]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], sertralina – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – induktor CYP2B6[3], sertralina – substrat CYP2B6[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], sertralina – substrat CYP3A4[4]
  • Sertralina – słaby inhibitor CYP2D6[5], enkorafenib – drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Sertralina: słaby inhibitor CYP2D6[5], substrat CYP2B6[4], substrat CYP2C19[4], substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem enkorafenibu i okresowo w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • nastrój, objawy depresji i lęku w pierwszych tygodniach skojarzenia
  • działania niepożądane sertraliny po odstawieniu enkorafenibu

Bezpieczniejsze alternatywy

paroksetynafluoksetyna

Kiedy ocena się zmienia

Enkorafenib dołączony do stałej dawki sertralinykolejność włączenia · enkorafenibinne zalecenieGdy enkorafenib dołącza się do ustabilizowanego leczenia sertraliną, w ciągu kolejnych tygodni należy ocenić utrzymanie odpowiedzi przeciwdepresyjnej i w razie jej osłabienia rozważyć zwiększenie dawki sertraliny.
Odstawienie enkorafenibu przy kontynuacji sertralinykolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja wygasa stopniowo i stężenie sertraliny może wzrosnąć, dlatego dawkę zwiększoną w trakcie skojarzenia należy przeanalizować i w razie działań niepożądanych zmniejszyć.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sertraline Medical Valley 50 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sertraline-medical-valley-100483212/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sertraline Medical Valley. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sertraline-medical-valley-100483212/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ TamoksyfenPołączenia najlepiej unikać, a gdy oba leki są konieczne, trzeba uzgodnić z onkologiem kontrolę skuteczności hormonoterapii i rozważyć lek hormonalny mniej zależny od CYP3A4.Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę i powiedz onkologowi, że przyjmujesz oba, aby mógł zaplanować badania kontrolne i EKG.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę i powiedz onkologowi, że przyjmujesz oba, aby mógł zaplanować badania kontrolne i EKG.

Lek na czerniaka lub raka jelita (enkorafenib) może sprawić, że organizm szybciej usuwa tamoksyfen. Przez to tamoksyfen może słabiej chronić przed nawrotem raka piersi. Oba leki mogą też wpływać na rytm serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • nagłe osłabienie lub duszność
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenia najlepiej unikać, a gdy oba leki są konieczne, trzeba uzgodnić z onkologiem kontrolę skuteczności hormonoterapii i rozważyć lek hormonalny mniej zależny od CYP3A4. Przy jednoczesnym stosowaniu substratów CYP3A4 enkorafenib może prowadzić do utraty ich skuteczności, a substraty o wąskim indeksie terapeutycznym wymagają dostosowania dawki[1]. Przed włączeniem i w trakcie leczenia warto wykonać EKG z oceną QTc oraz skontrolować potas i magnez.

Skutek kliniczny

Najważniejsze ryzyko to osłabienie działania przeciwnowotworowego tamoksyfenu wskutek przyspieszonego metabolizmu. Drugorzędnie możliwe jest addycyjne wydłużenie odstępu QT z ryzykiem zaburzeń rytmu, zwłaszcza przy zaburzeniach elektrolitowych lub innych lekach wydłużających QT.

Mechanizm

Enkorafenib silnie indukuje CYP3A4, a to główny enzym metabolizujący tamoksyfen, więc stężenie tamoksyfenu i jego czynnych metabolitów może się zmniejszyć. Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4, a jednoczesne stosowanie z substratami tego enzymu może prowadzić do utraty ich skuteczności[1]. Głównym szlakiem metabolizmu tamoksyfenu jest demetylacja katalizowana przez CYP3A4, a induktor tego enzymu (ryfampicyna) zmniejsza stężenie tamoksyfenu w osoczu[2]. Dodatkowo oba leki mogą wydłużać odstęp QT, więc ich działania na przewodzenie w sercu mogą się sumować.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], tamoksyfen – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], tamoksyfen – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Tamoksyfen: substrat CYP2D6[4], wrażliwy substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • skuteczność hormonoterapii (badania obrazowe, markery nowotworowe wg onkologa)
  • EKG z oceną QTc przed włączeniem i okresowo
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy

Bezpieczniejsze alternatywy

fulwestrantanastrozol

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu w trakcie leczenia tamoksyfenemkolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 ustępuje stopniowo, więc stężenie tamoksyfenu wraca do wartości wyjściowych z opóźnieniem i nie wymaga zmiany dawki tamoksyfenu, ale warto odnotować okres możliwego osłabienia jego działania.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tamoxifen Sandoz 20 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tamoxifen-sandoz-100065479/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tamoxifen Sandoz. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tamoxifen-sandoz-100065479/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ TrazodonPołączenie można stosować, ale trzeba ocenić skuteczność trazodonu w pierwszych tygodniach po włączeniu enkorafenibu i w razie potrzeby zwiększyć jego dawkę.Nie zmieniaj dawek samodzielnie i powiedz lekarzowi, jeśli trazodon przestał pomagać albo pojawiły się kołatanie serca lub omdlenia.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zmieniaj dawek samodzielnie i powiedz lekarzowi, jeśli trazodon przestał pomagać albo pojawiły się kołatanie serca lub omdlenia.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib może sprawić, że organizm szybciej usuwa trazodon i ten działa słabiej. Możesz wtedy gorzej spać albo poczuć, że nastrój się pogarsza. Oba leki mogą też w rzadkich przypadkach wpływać na rytm serca. Gdy enkorafenib zostanie odstawiony, trazodon może znów działać silniej i powodować większą senność.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • pogorszenie snu lub nastroju
  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • omdlenie lub silne zawroty głowy
  • nadmierna senność po odstawieniu enkorafenibu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale trzeba ocenić skuteczność trazodonu w pierwszych tygodniach po włączeniu enkorafenibu i w razie potrzeby zwiększyć jego dawkę.[1] Przy odstawieniu enkorafenibu dawkę trazodonu należy ponownie przejrzeć, a zwiększoną wcześniej dawkę zmniejszyć. Należy zachować ostrożność z powodu wpływu obu leków na odstęp QT.[1] Warto wykonać EKG z oceną QTc oraz wyrównać stężenie potasu i magnezu, szczególnie gdy pacjent przyjmuje inne leki wydłużające QT.

Skutek kliniczny

Najbardziej prawdopodobnym skutkiem jest osłabienie działania przeciwdepresyjnego i nasennego trazodonu po włączeniu enkorafenibu. Po odstawieniu enkorafenibu stężenie trazodonu stopniowo wraca do wyższego poziomu, co może nasilić senność, zawroty głowy i niedociśnienie ortostatyczne. Sumowanie wpływu na odstęp QT zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu, zwłaszcza przy hipokaliemii, hipomagnezemii lub chorobie serca.

Mechanizm

Enkorafenib silnie indukuje CYP3A4, przez co może przyspieszać metabolizm leków będących substratami tego enzymu i osłabiać ich działanie.[2] Trazodon jest metabolizowany przez CYP3A4, a silny induktor tego enzymu, karbamazepina w dawce 400 mg na dobę, zmniejszał stężenie trazodonu o 76% i jego czynnego metabolitu m-chlorofenylopiperazyny o 60%.[1] Można więc oczekiwać podobnego spadku stężenia trazodonu podczas leczenia enkorafenibem. Dodatkowo oba leki mogą wydłużać odstęp QT, a trazodon łączony z lekami o takim działaniu zwiększa ryzyko niemiarowości komorowych, w tym torsade de pointes.[1]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], trazodon – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], trazodon – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Trazodon: substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • skuteczność trazodonu – nastrój, sen, objawy lękowe po włączeniu enkorafenibu
  • EKG z oceną QTc na początku i w trakcie leczenia skojarzonego
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • senność, zawroty głowy i ciśnienie tętnicze po odstawieniu enkorafenibu

Bezpieczniejsze alternatywy

agomelatynaparoksetyna

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu u pacjenta na stałej dawce trazodonukolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu induktora aktywność CYP3A4 stopniowo wraca do normy, a stężenie trazodonu rośnie. Jeśli dawkę trazodonu zwiększono w trakcie leczenia enkorafenibem, należy ją zmniejszyć i obserwować pacjenta pod kątem sedacji i niedociśnienia ortostatycznego.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Trazodone Neuraxpharm 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/trazodone-neuraxpharm-100375725/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Trazodone Neuraxpharm. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/trazodone-neuraxpharm-100375725/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ TryptorelinaPołączenie można stosować, jeśli jest wskazane klinicznie, ale wymaga starannej oceny ryzyka i monitorowania EKG.Nie przerywaj leczenia na własną rękę, chodź na zlecone badania EKG i krwi, a przed przyjęciem każdego nowego leku, także bez recepty, zapytaj lekarza lub farmaceutę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie przerywaj leczenia na własną rękę, chodź na zlecone badania EKG i krwi, a przed przyjęciem każdego nowego leku, także bez recepty, zapytaj lekarza lub farmaceutę.

Oba leki mogą w niewielkim stopniu wpływać na rytm serca, a przyjmowane razem mogą to działanie nasilać. Zwykle można je stosować jednocześnie, ale lekarz powinien regularnie kontrolować twoje EKG i poziom potasu oraz magnezu we krwi. Ryzyko rośnie, gdy przyjmujesz też inne leki działające na rytm serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • nagła duszność
  • silna biegunka lub wymioty, które mogą obniżyć poziom potasu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, jeśli jest wskazane klinicznie, ale wymaga starannej oceny ryzyka i monitorowania EKG. Jednoczesne stosowanie tryptoreliny z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT należy starannie rozważyć[1]. Przed rozpoczęciem leczenia oraz w jego trakcie wykonuj EKG z oceną QTc i kontroluj elektrolity, a przed włączeniem wyrównaj niedobory potasu i magnezu. Unikaj dokładania kolejnych leków wydłużających QT, a przy istotnym wydłużeniu QTc postępuj zgodnie z zasadami modyfikacji dawki enkorafenibu.

Skutek kliniczny

Możliwe jest addytywne wydłużenie odstępu QT ze zwiększonym ryzykiem komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes, szczególnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii, chorobie serca lub przyjmowaniu kolejnych leków wydłużających QT.

Mechanizm

Oba leki mogą wydłużać odstęp QT, więc ich działanie na repolaryzację komór może się sumować. Deprywacja androgenowa wywołana tryptoreliną może wydłużać odstęp QT[1]. Enkorafenib również może wydłużać odstęp QTc. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, ponieważ tryptorelina jako peptyd jest rozkładana przez peptydazy, a nie przez CYP3A4, dlatego indukcja CYP3A4 przez enkorafenib nie zmniejsza jej ekspozycji.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[2], umiarkowany inhibitor CYP1A2[2], inhibitor CYP2B6[2], inhibitor CYP2C9[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], umiarkowany inhibitor OATP1B1[2], umiarkowany inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP1A2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C9[2], silny induktor CYP3A4[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia
  • stężenie potasu, magnezu i wapnia w surowicy
  • objawy zaburzeń rytmu serca (kołatanie serca, omdlenia, zawroty głowy)
  • przegląd pozostałych leków pod kątem wydłużania QT

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Diphereline SR 11,25 mg 11,25 mg, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny o przedłużonym uwalnianiu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/diphereline-sr-11-25-mg-100103719/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ OlodaterolPołączenie można stosować pod warunkiem kontroli EKG i elektrolitów.Stosuj olodaterol tylko w zaleconej dawce, chodź na zaplanowane badania EKG i krwi i od razu zgłoś lekarzowi kołatanie serca lub zasłabnięcie.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Stosuj olodaterol tylko w zaleconej dawce, chodź na zaplanowane badania EKG i krwi i od razu zgłoś lekarzowi kołatanie serca lub zasłabnięcie.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib i lek wziewny olodaterol mogą razem silniej wpływać na pracę serca. Może to zwiększać ryzyko szybkiego lub nierównego bicia serca. Zwykle można je stosować razem, ale lekarz powinien kontrolować EKG i poziom potasu we krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub uczucie nierównego bicia serca
  • bardzo szybkie bicie serca
  • zawroty głowy lub zasłabnięcie
  • omdlenie
  • osłabienie mięśni lub skurcze mięśni
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm, PK – transport
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować pod warunkiem kontroli EKG i elektrolitów. Przed włączeniem enkorafenibu i w trakcie leczenia należy oceniać odstęp QTc oraz stężenie potasu i magnezu, a zaburzenia elektrolitowe wyrównać. Nie należy przekraczać zalecanej dawki olodaterolu ani dokładać kolejnych leków wydłużających QTc lub obniżających potas bez oceny ryzyka. Pacjenta z kołataniem serca, omdleniem lub zawrotami głowy należy pilnie ocenić.

Skutek kliniczny

Możliwe jest zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca, w tym wydłużenia odstępu QTc i tachyarytmii, zwłaszcza przy hipokaliemii, hipomagnezemii lub chorobie serca. Wzrost ekspozycji na olodaterol z przyczyn farmakokinetycznych ma prawdopodobnie małe znaczenie kliniczne.

Mechanizm

Połączenie sumuje działanie obu leków na serce, a w mniejszym stopniu może też zwiększać ekspozycję na olodaterol. Enkorafenib może wydłużać odstęp QTc, a olodaterol jako długo działający agonista receptorów beta2 przyspiesza rytm serca i może obniżać stężenie potasu. Leki wydłużające odstęp QTc mogą nasilać działanie olodaterolu na układ sercowo-naczyniowy[1]. Enkorafenib hamuje UGT1A1 i potencjalnie P-gp, a olodaterol jest substratem P-gp i jest częściowo sprzęgany z kwasem glukuronowym, więc jego stężenie może nieco wzrosnąć[2]. Nawet silny inhibitor P-gp i CYP zwiększał ekspozycję na olodaterol o około 70% bez potrzeby zmiany dawki[1]. Indukcja CYP3A4 przez enkorafenib nie ma istotnego znaczenia dla olodaterolu, który nie jest metabolizowany głównie przez ten enzym.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP2C9[3], olodaterol – substrat CYP2C9[4]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], olodaterol – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – inhibitor OAT1[3], olodaterol – substrat OAT1[4]
  • Enkorafenib – inhibitor OAT3[3], olodaterol – substrat OAT3[4]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], olodaterol – substrat P-gp[4]
  • Enkorafenib – inhibitor UGT1A1[3], olodaterol – substrat UGT1A1[4]
  • Enkorafenib – induktor CYP2C9[3], olodaterol – substrat CYP2C9[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], olodaterol – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Olodaterol: substrat CYP2C8[4], substrat CYP2C9[4], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4], substrat OAT1[4], substrat OAT3[4], substrat P-gp[4], substrat UGT1A1[4], substrat UGT2B7[4]

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia enkorafenibem
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • częstość i miarowość rytmu serca
  • objawy kołatania serca, zawrotów głowy i omdleń

Kiedy ocena się zmienia

Dawka większa niż zalecanadawka · olodaterolryzyko rośniePrzekraczanie zalecanej dawki olodaterolu nasila jego działanie na serce i obniżanie potasu, co zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu przy jednoczesnym wydłużeniu QTc przez enkorafenib.
Włączenie enkorafenibu u pacjenta stosującego olodaterolkolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePrzy włączaniu enkorafenibu u pacjenta leczonego olodaterolem należy wykonać wyjściowe EKG z oceną QTc oraz oznaczyć potas i magnez, a następnie powtarzać te badania w trakcie leczenia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Striverdi Respimat 2,5 mcg/dawkę dostarczoną, roztwór do inhalacji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/striverdi-respimat-100308670/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Striverdi Respimat. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/striverdi-respimat-100308670/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ RelugoliksPołączenie można stosować pod warunkiem kontroli EKG i stężenia testosteronu.Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem, ale upewnij się, że każdy twój lekarz wie o obu i zgłaszaj się na zlecone EKG oraz badania krwi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem, ale upewnij się, że każdy twój lekarz wie o obu i zgłaszaj się na zlecone EKG oraz badania krwi.

Lek na czerniaka lub raka jelita może przyspieszać rozkład leku na raka prostaty, przez co ten drugi może działać słabiej. Oba leki mogą też wpływać na pracę serca i razem zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu. Lekarz może zlecić badanie EKG i badania krwi, aby sprawdzić, czy leczenie działa bezpiecznie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • uderzenia gorąca wracające po okresie ustąpienia
  • nasilenie dolegliwości ze strony prostaty
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować pod warunkiem kontroli EKG i stężenia testosteronu. Jednoczesne stosowanie relugoliksu z lekami wydłużającymi odstęp QT wymaga skrupulatnej oceny korzyści i ryzyka[1]. Przed włączeniem drugiego leku i okresowo w trakcie leczenia wykonaj EKG z oceną QTc oraz oznacz i wyrównaj potas i magnez. Po dołączeniu enkorafenibu kontroluj stężenie testosteronu i PSA, aby potwierdzić utrzymanie kastracyjnego poziomu testosteronu. Przy utracie supresji rozważ zamianę relugoliksu na lek z grupy GnRH podawany pozajelitowo. Unikaj dokładania kolejnych leków wydłużających QT[1].

Skutek kliniczny

Możliwe osłabienie supresji testosteronu i utrata kontroli raka gruczołu krokowego przy indukcji CYP3A4. Addytywne wydłużenie odstępu QT ze zwiększonym ryzykiem komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes, szczególnie przy zaburzeniach elektrolitowych lub innych lekach wydłużających QT.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może zmniejszać skuteczność leków metabolizowanych przez ten enzym[2]. Relugoliks jest substratem P-gp, a jego ekspozycję istotnie zmniejszają leki indukujące jednocześnie P-gp i silnie CYP3A4[1]. Enkorafenib nie jest opisywany jako induktor P-gp, a in vitro może hamować P-gp, co może zwiększać ekspozycję na substraty tego transportera[2]. Inhibitor CYP3A4 bez wpływu na P-gp (worykonazol) zmieniał AUC relugoliksu tylko o 12%, więc udział CYP3A4 w jego eliminacji jest umiarkowany[1]. Wypadkowy wpływ farmakokinetyczny jest więc trudny do przewidzenia, najbardziej prawdopodobne jest umiarkowane zmniejszenie ekspozycji na relugoliks. Niezależnie od farmakokinetyki deprywacja androgenowa może wydłużać odstęp QT[1], a enkorafenib również wydłuża QT, co daje sumowanie działania.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], relugoliks – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], relugoliks – substrat P-gp[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], relugoliks – substrat CYP3A4[4]
  • Relugoliks – inhibitor P-gp[4], enkorafenib – substrat P-gp[3]
  • Relugoliks – słaby induktor CYP3A4[4], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Relugoliks: inhibitor BCRP[4], inhibitor P-gp[4], słaby induktor CYP3A4[4], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[4], substrat CYP2C8[4], substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed leczeniem i okresowo
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • stężenie testosteronu
  • PSA
  • objawy zaburzeń rytmu serca (kołatanie, omdlenia)

Bezpieczniejsze alternatywy

degareliksleuprorelinagoserelinatriptorelina

Kiedy ocena się zmienia

Enkorafenib dołączony do ustalonego leczenia relugoliksemkolejność włączenia · enkorafenibinne zalecenieIndukcja CYP3A4 rozwija się stopniowo, dlatego po dołączeniu enkorafenibu skontroluj stężenie testosteronu i PSA, a po odstawieniu enkorafenibu oczekuj powrotu ekspozycji na relugoliks do wartości wyjściowych.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Orgovyx 120 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/orgovyx-100470194/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Orgovyx. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/orgovyx-100470194/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ GranisetronPołączenie można stosować, ale należy oceniać skuteczność przeciwwymiotną granisetronu i w razie jej utraty rozważyć modyfikację leczenia przeciwwymiotnego.Stosuj oba leki zgodnie z zaleceniem lekarza i powiedz mu, jeśli nudności lub wymioty nie ustępują albo czujesz nierówne bicie serca.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Stosuj oba leki zgodnie z zaleceniem lekarza i powiedz mu, jeśli nudności lub wymioty nie ustępują albo czujesz nierówne bicie serca.

Lek przeciwnowotworowy może przyspieszać rozkład leku przeciwwymiotnego w organizmie, przez co ten może słabiej działać na nudności i wymioty. Oba leki mogą też wpływać na pracę serca, a razem ten wpływ może być silniejszy. Zwykle można je stosować razem, ale lekarz może zlecić badanie EKG i kontrolę elektrolitów.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nudności lub wymioty mimo stosowania leku przeciwwymiotnego
  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie bliskie omdlenia
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale należy oceniać skuteczność przeciwwymiotną granisetronu i w razie jej utraty rozważyć modyfikację leczenia przeciwwymiotnego. Przed włączeniem i w trakcie leczenia warto kontrolować EKG oraz stężenie potasu i magnezu, a także unikać dokładania kolejnych leków wydłużających QT.

Skutek kliniczny

Możliwe jest umiarkowane zmniejszenie stężenia granisetronu i słabsza kontrola nudności oraz wymiotów. Sumowanie wpływu na odstęp QT może zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza przy zaburzeniach elektrolitowych lub innych lekach wydłużających QT.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może zmniejszać skuteczność leków metabolizowanych przez ten enzym.[1] Granisetron jest metabolizowany przez CYP1A1 i CYP3A4, a substancje indukujące te enzymy mogą zwiększać jego klirens i skracać okres półtrwania.[2] Po indukcji enzymów wątrobowych fenobarbitalem całkowity klirens granisetronu w osoczu zwiększał się o około 25%.[2] Dodatkowo oba leki mogą wydłużać odstęp QT, więc ich działania na przewodzenie w sercu mogą się sumować.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], granisetron – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], granisetron – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Granisetron: substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • skuteczność przeciwwymiotna (nudności, wymioty)
  • EKG – odstęp QTc
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy

Kiedy ocena się zmienia

Enkorafenib włączany do trwającego leczenia granisetronemkolejność włączenia · enkorafenibinne zalecenieIndukcja enzymatyczna narasta stopniowo, dlatego słabsze działanie granisetronu może ujawnić się po kilku dniach od włączenia enkorafenibu i wtedy należy ponownie ocenić kontrolę wymiotów.
Współistniejące czynniki ryzyka wydłużenia QT (hipokaliemia, hipomagnezemia, inne leki wydłużające QT, choroba serca)czas leczenia · pacjentryzyko rośniePrzy dodatkowych czynnikach ryzyka wydłużenia QT kontrola EKG i elektrolitów jest szczególnie wskazana, a kolejnych leków wydłużających QT należy unikać.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sancuso 3,1 mg/24 h, system transdermalny, plaster. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sancuso-100316438/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sancuso. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sancuso-100316438/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Dimaleinian prochloroperazynyProchloroperazynę u pacjenta leczonego enkorafenibem stosuj w najmniejszej skutecznej dawce i możliwie krótko, po sprawdzeniu EKG i stężenia elektrolitów.Przyjmuj lek przeciwwymiotny tylko w dawce zaleconej przez lekarza i powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie onkologiczne, że go stosujesz, aby mógł skontrolować EKG i elektrolity.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj lek przeciwwymiotny tylko w dawce zaleconej przez lekarza i powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie onkologiczne, że go stosujesz, aby mógł skontrolować EKG i elektrolity.

Oba leki mogą wpływać na rytm serca, a razem ten wpływ może być silniejszy. Rzadko może to prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu, szczególnie gdy masz niedobór potasu lub magnezu, na przykład po wymiotach czy biegunce. Lek przeciwwymiotny może też nieco częściej obniżać liczbę białych krwinek podczas leczenia przeciwnowotworowego.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy, zasłabnięcie lub omdlenie
  • gorączka, dreszcze lub ból gardła
  • nasilone wymioty lub biegunka
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Prochloroperazynę u pacjenta leczonego enkorafenibem stosuj w najmniejszej skutecznej dawce i możliwie krótko, po sprawdzeniu EKG i stężenia elektrolitów. Przed włączeniem wyrównaj potas i magnez, szczególnie gdy pacjent wymiotuje lub ma biegunkę. Unikaj dokładania kolejnych leków wydłużających odstęp QT. Przy wydłużeniu QTc lub objawach arytmii odstaw prochloroperazynę i skonsultuj leczenie przeciwwymiotne z onkologiem.

Skutek kliniczny

Najważniejszym ryzykiem jest addycyjne wydłużenie odstępu QT z możliwością komorowych zaburzeń rytmu, w tym częstoskurczu typu torsade de pointes, zwłaszcza przy hipokaliemii lub hipomagnezemii wywołanej wymiotami. Neuroleptyki stosowane z cytostatykami zwiększają też ryzyko agranulocytozy[1]. Możliwe jest niewielkie osłabienie działania przeciwwymiotnego prochloroperazyny.

Mechanizm

Oba leki mogą wydłużać odstęp QT, a ich działania w tym zakresie się sumują. Neuroleptyki stosowane z lekami wydłużającymi odstęp QT zwiększają ryzyko arytmii[1]. Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może przyspieszać metabolizm leków częściowo przekształcanych przez ten enzym[2]. Prochloroperazyna jest metabolizowana głównie przez CYP2D6, dlatego istotne klinicznie zmniejszenie jej stężenia jest mało prawdopodobne, choć nie można go wykluczyć.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem i w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • morfologia z rozmazem (liczba neutrofili)
  • skuteczność leczenia przeciwwymiotnego

Kiedy ocena się zmienia

Duże dawki lub dawki powtarzane wielokrotnie w ciągu dobydawka · dimaleinian prochloroperazynyryzyko rośnieRyzyko wydłużenia QT rośnie wraz z dawką prochloroperazyny, dlatego przy większych dawkach konieczna jest kontrola EKG i elektrolitów.
Pojedyncze dawki doraźneczas leczenia · dimaleinian prochloroperazynyryzyko malejeKrótkotrwałe, doraźne stosowanie prochloroperazyny przy prawidłowym QTc i elektrolitach wiąże się z mniejszym ryzykiem niż leczenie ciągłe.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Chloropernazinum 10 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/chloropernazinum-100013979/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ ChloropromazynaPołączenie można stosować tylko przy kontroli EKG i elektrolitów.Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, zrób zlecone EKG i badania krwi, a przed dodaniem każdego nowego leku zapytaj farmaceutę lub lekarza.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, zrób zlecone EKG i badania krwi, a przed dodaniem każdego nowego leku zapytaj farmaceutę lub lekarza.

Oba leki mogą wpływać na rytm serca, a razem ten wpływ się sumuje. Może to zwiększać ryzyko groźnych zaburzeń rytmu. Lek onkologiczny może też nieco osłabiać działanie leku na objawy psychiczne. Lekarz zwykle zleca wtedy EKG i badania krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • nagłe zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • nasilenie objawów psychicznych
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować tylko przy kontroli EKG i elektrolitów. Przed włączeniem drugiego leku wykonaj EKG z oceną QTc i wyrównaj stężenia potasu i magnezu. Powtarzaj EKG w trakcie leczenia, szczególnie w pierwszych tygodniach i po zmianie dawki chloropromazyny. Unikaj dokładania kolejnych leków wydłużających QT. U pacjentów z dużym ryzykiem arytmii rozważ zamianę chloropromazyny na neuroleptyk o mniejszym wpływie na QT. Obserwuj kontrolę objawów psychiatrycznych po włączeniu i po odstawieniu enkorafenibu.

Skutek kliniczny

Zwiększone ryzyko wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu, w tym częstoskurczu typu torsade de pointes. Możliwe jest też niewielkie osłabienie działania przeciwpsychotycznego chloropromazyny po włączeniu enkorafenibu oraz wzrost jej działania po odstawieniu enkorafenibu.

Mechanizm

Oba leki mogą wydłużać odstęp QT, więc ich działanie na repolaryzację serca się sumuje. Neuroleptyki łączone z lekami wydłużającymi odstęp QT zwiększają ryzyko arytmii[1]. Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może zmniejszać ekspozycję na leki metabolizowane tą drogą[2]. Chloropromazyna jest metabolizowana głównie przez CYP1A2 i CYP2D6, a CYP3A4 odgrywa mniejszą rolę, dlatego spadek jej stężenia jest możliwy, ale prawdopodobnie niewielki.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed leczeniem i w jego trakcie
  • stężenie potasu, magnezu i wapnia w surowicy
  • kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia
  • skuteczność działania przeciwpsychotycznego

Bezpieczniejsze alternatywy

olanzapina

Kiedy ocena się zmienia

Dużadawka · chloropromazynaryzyko rośnieDuże dawki chloropromazyny silniej wydłużają QT, co zwiększa ryzyko arytmii przy jednoczesnym stosowaniu enkorafenibu. Wymagana częstsza kontrola EKG.
wiek ≥ 65pacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występują choroby serca i zaburzenia elektrolitowe, które zwiększają ryzyko arytmii.
Odstawienie enkorafenibukolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu efekt indukcji stopniowo ustępuje i stężenie chloropromazyny może wzrosnąć. Obserwuj pacjenta pod kątem nadmiernej sedacji i niedociśnienia przez kilka tygodni.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Fenactil 40 mg/g, krople doustne, roztwór. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/fenactil-100023914/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ TetrabenazynaPołączenie można stosować pod warunkiem kontroli EKG i elektrolitów.Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, rób zlecone EKG i badania krwi, a przed przyjęciem każdego nowego leku zapytaj farmaceutę lub lekarza.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, rób zlecone EKG i badania krwi, a przed przyjęciem każdego nowego leku zapytaj farmaceutę lub lekarza.

Oba leki mogą w podobny sposób wpływać na pracę serca, a razem ten wpływ może być silniejszy. Rzadko może to prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca. Dlatego lekarz może zlecić ci EKG i badania krwi przed leczeniem i w jego trakcie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • nagłe zawroty głowy
  • silne osłabienie, skurcze mięśni (mogą oznaczać niedobór potasu lub magnezu)
  • wymioty lub biegunka trwające dłużej niż dobę
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować pod warunkiem kontroli EKG i elektrolitów. Przed włączeniem drugiego leku wykonaj EKG z oceną QTc i wyrównaj stężenie potasu i magnezu. EKG powtarzaj po włączeniu leczenia i po każdym zwiększeniu dawki tetrabenazyny. Unikaj dokładania kolejnych leków wydłużających QT. Tetrabenazynę łączy się z lekami wydłużającymi odstęp QTc tylko z zachowaniem ostrożności[1]. Przy istotnym wydłużeniu QTc rozważ przerwę w leczeniu lub zmniejszenie dawki we współpracy z onkologiem i neurologiem.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QTc i komorowych zaburzeń rytmu, łącznie z częstoskurczem typu torsade de pointes. Ryzyko jest większe przy hipokaliemii lub hipomagnezemii, bradykardii, chorobie serca i przy przyjmowaniu innych leków wydłużających QT. Możliwe jest też niewielkie osłabienie działania tetrabenazyny, ale jego znaczenie kliniczne jest niepewne.

Mechanizm

Tetrabenazyna i enkorafenib mogą wydłużać odstęp QTc, więc ich działanie na repolaryzację serca może się sumować. Tetrabenazynę stosuje się z ostrożnością z lekami wydłużającymi odstęp QTc[1]. Istotna interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna. Aktywne metabolity tetrabenazyny, α-HTBZ i β-HTBZ, są metabolizowane głównie przez CYP2D6[1], a enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4[2]. Indukcja CYP3A4 może więc najwyżej nieznacznie zmniejszyć ekspozycję na tetrabenazynę. Enkorafenib nie jest substratem CYP2D6, dlatego hamowanie CYP2D6 przez tetrabenazynę nie powinno zmieniać jego stężenia.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Tetrabenazyna – inhibitor CYP2D6[3], enkorafenib – drugorzędny szlak substrat CYP2D6[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[4], umiarkowany inhibitor CYP1A2[4], inhibitor CYP2B6[4], inhibitor CYP2C9[4], inhibitor CYP3A4[4], inhibitor OAT1[4], inhibitor OAT3[4], umiarkowany inhibitor OATP1B1[4], umiarkowany inhibitor OATP1B3[4], inhibitor OCT2[4], inhibitor P-gp[4], inhibitor UGT1A1[4], induktor CYP1A2[4], induktor CYP2B6[4], induktor CYP2C9[4], silny induktor CYP3A4[4], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[4], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]
  • Tetrabenazyna: inhibitor CYP2D6[3]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed leczeniem i w jego trakcie
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • kołatanie serca, omdlenia, zawroty głowy
  • nasilenie ruchów mimowolnych (ocena skuteczności tetrabenazyny)

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tetmodis 25 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tetmodis-100232990/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tetmodis. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tetmodis-100232990/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ ErgotaminaNajlepiej unikać łączenia i w czasie leczenia enkorafenibem przejść na lek przeciwmigrenowy, który nie jest metabolizowany przez CYP3A4.Nie zwiększaj sam dawki ergotaminy i zapytaj lekarza lub farmaceutę o inny lek na migrenę na czas leczenia przeciwnowotworowego.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zwiększaj sam dawki ergotaminy i zapytaj lekarza lub farmaceutę o inny lek na migrenę na czas leczenia przeciwnowotworowego.

Lek na czerniaka może sprawić, że twój organizm szybciej usuwa ergotaminę. Przez to lek na migrenę może działać słabiej albo wcale. Po zakończeniu leczenia przeciwnowotworowego ergotamina znów zacznie działać mocniej, więc branie większych dawek może być wtedy niebezpieczne.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • ergotamina przestaje przerywać napady migreny
  • zimne, blade lub sine palce rąk albo stóp
  • drętwienie lub ból palców
  • ból w klatce piersiowej
  • silne nudności lub wymioty
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Najlepiej unikać łączenia i w czasie leczenia enkorafenibem przejść na lek przeciwmigrenowy, który nie jest metabolizowany przez CYP3A4. Jeśli jednoczesnego stosowania substratu CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym nie można uniknąć, dawkę tego leku dostosowuje się zgodnie z zasadami jego stosowania.[1] Ergotaminy nie wolno zwiększać ponad dopuszczalne dawkowanie w celu wyrównania słabszego działania. Przy zamianie na sumatryptan trzeba zachować odstęp 24 godzin od ostatniej dawki ergotaminy.[2] Po zakończeniu leczenia enkorafenibem należy wrócić do zwykłego dawkowania ergotaminy i obserwować objawy nadmiernego skurczu naczyń.

Skutek kliniczny

Najbardziej prawdopodobnym skutkiem jest osłabienie lub brak działania przeciwmigrenowego ergotaminy, co sprzyja samodzielnemu zwiększaniu przez pacjenta liczby przyjmowanych dawek. Gdy enkorafenib zostanie odstawiony przy utrzymanym, zwiększonym dawkowaniu ergotaminy, rośnie ryzyko objawów toksyczności alkaloidów sporyszu, w tym skurczu naczyń obwodowych z bólem i sinicą.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i przyspiesza metabolizm leków będących substratami tego enzymu, co może prowadzić do utraty ich skuteczności.[1] Ergotamina jest metabolizowana przez cytochrom P-450, a hamowanie tego szlaku nasila jej toksyczność.[2] Indukcja CYP3A4 działa w przeciwnym kierunku – obniża stężenie ergotaminy, a po odstawieniu enkorafenibu indukcja stopniowo wygasa i ekspozycja na ergotaminę ponownie rośnie.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • skuteczność leczenia napadów migreny i liczba przyjmowanych dawek ergotaminy
  • objawy niedokrwienia obwodowego – zimne, blade lub sine, bolesne palce rąk i stóp, drętwienie
  • ból w klatce piersiowej i ciśnienie tętnicze, zwłaszcza po odstawieniu enkorafenibu

Bezpieczniejsze alternatywy

sumatryptanryzatryptannaratryptanzolmitryptan

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu w trakcie stosowania ergotaminykolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 stopniowo wygasa i ekspozycja na ergotaminę wraca do wyjściowej, a jeśli dawkowanie było zwiększane, rośnie ryzyko ergotyzmu. Należy wrócić do standardowego dawkowania i obserwować objawy niedokrwienia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ergotaminum Filofarm 1 mg, tabletki drażowane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ergotaminum-filofarm-100022547/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ NorgestrelU pacjentki leczonej enkorafenibem trzeba się liczyć z osłabieniem działania norgestrelu i obserwować krwawienia maciczne.Powiedz onkologowi i ginekologowi, że stosujesz oba leki, i zgłoś każde nietypowe krwawienie lub plamienie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz onkologowi i ginekologowi, że stosujesz oba leki, i zgłoś każde nietypowe krwawienie lub plamienie.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib przyspiesza rozkład hormonów w organizmie i może osłabić działanie tabletek hormonalnych z norgestrelem. Może to zmienić twoje krwawienia i zmniejszyć ochronę błony śluzowej macicy. Ten efekt może utrzymywać się jeszcze przez kilka tygodni po zakończeniu leczenia enkorafenibem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • krwawienie lub plamienie poza zwykłym rytmem
  • brak lub wyraźna zmiana krwawienia z odstawienia
  • nawrót uderzeń gorąca lub nocnych potów
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

U pacjentki leczonej enkorafenibem trzeba się liczyć z osłabieniem działania norgestrelu i obserwować krwawienia maciczne. Indukcja enzymów może pojawić się już po kilku dniach, maksymalna występuje zwykle w ciągu kilku tygodni, a po zakończeniu leczenia induktorem może utrzymywać się przez około 4 tygodnie.[1] Nieprawidłowe lub nieregularne krwawienia wymagają oceny ginekologicznej z uwzględnieniem stanu endometrium. Decyzję o kontynuowaniu hormonalnej terapii zastępczej u pacjentki z czerniakiem lub innym nowotworem leczonym enkorafenibem warto uzgodnić z onkologiem prowadzącym. Jeśli terapia ma być kontynuowana, można rozważyć progestagen podawany miejscowo do jamy macicy, którego działanie na endometrium w mniejszym stopniu zależy od stężenia we krwi. Kobiety w wieku rozrodczym potrzebują w czasie leczenia enkorafenibem skutecznej antykoncepcji niehormonalnej.

Skutek kliniczny

Spadek stężenia norgestrelu może osłabić jego działanie i zmienić profil krwawień macicznych.[1] W hormonalnej terapii zastępczej norgestrel chroni błonę śluzową macicy przed działaniem estrogenu, dlatego jego osłabienie może zmniejszyć tę ochronę. Osłabienie działania i zmiany krwawień dotyczą całego leku złożonego, bo induktory przyspieszają metabolizm obu hormonów.[1] Enkorafenib może prowadzić do utraty skuteczności hormonalnych leków antykoncepcyjnych.[2] Lek złożony z norgestrelem stosuje się jako terapię zastępczą i nie chroni on przed ciążą.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i przyspiesza metabolizm leków będących substratami tego enzymu, w tym hormonów płciowych.[2] Leki indukujące enzymy cytochromu P450 nasilają metabolizm progestagenów, a więc także norgestrelu, co obniża jego stężenie w osoczu.[1] Bezpośredniego badania tego połączenia nie przeprowadzono, a wniosek wynika z udokumentowanego działania indukującego enkorafenibu.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • profil krwawień macicznych (krwawienia międzymiesiączkowe, plamienia, zmiana krwawień z odstawienia)
  • objawy naczynioruchowe (nawrót uderzeń gorąca, potów nocnych)
  • ocena endometrium w razie nieprawidłowych krwawień

Bezpieczniejsze alternatywy

lewonorgestrel (system wewnątrzmaciczny)

Kiedy ocena się zmienia

Do około 4 tygodni po odstawieniu enkorafenibuczas leczenia · enkorafenibinne zalecenieIndukcja enzymów może utrzymywać się przez około 4 tygodnie po zakończeniu leczenia induktorem, dlatego obserwację krwawień należy kontynuować także w tym okresie.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cyclo-Progynova 2 mg (białe), 2 mg + 0,5 mg (jasnobrązowe), tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cyclo-progynova-100016363/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ PrawastatynaPołączenie można stosować z zachowaniem ostrożności i kontrolą objawów mięśniowych.Nie odstawiaj żadnego leku na własną rękę, ale powiedz lekarzowi, że bierzesz oba leki, i od razu zgłoś bóle lub osłabienie mięśni albo ciemny mocz.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie odstawiaj żadnego leku na własną rękę, ale powiedz lekarzowi, że bierzesz oba leki, i od razu zgłoś bóle lub osłabienie mięśni albo ciemny mocz.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib może zwiększać ilość prawastatyny we krwi. Przez to rośnie ryzyko działań niepożądanych statyny, przede wszystkim bólów i uszkodzenia mięśni. Leczenie przeciwnowotworowe samo też czasem powoduje bóle mięśni, więc oba leki mogą działać na mięśnie razem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • bóle mięśni bez wyraźnej przyczyny
  • osłabienie lub tkliwość mięśni
  • ciemny, brązowy mocz
  • skurcze mięśni
  • nietypowe zmęczenie
  • gorączka z bólami mięśni
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – transport, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować z zachowaniem ostrożności i kontrolą objawów mięśniowych[1]. Rozważ najmniejszą skuteczną dawkę statyny i oznacz aktywność kinazy kreatynowej przed włączeniem enkorafenibu oraz przy każdym zgłoszeniu bólu lub osłabienia mięśni. Lek złożony z fenofibratem ma stałą dawkę prawastatyny 40 mg, więc jeśli potrzebne jest zmniejszenie dawki statyny, trzeba zmienić cały schemat leczenia hipolipemizującego. Przy wzroście kinazy kreatynowej powyżej pięciokrotności górnej granicy normy lub nasilonych objawach mięśniowych odstaw statynę.

Skutek kliniczny

Wzrost stężenia prawastatyny w osoczu może zwiększać ryzyko zależnych od dawki działań niepożądanych, w tym bólów mięśni, miopatii i w rzadkich przypadkach rabdomiolizy. Podobny mechanizm przy innych inhibitorach OATP wymaga ograniczenia dawki prawastatyny[2].

Mechanizm

Enkorafenib hamuje in vivo transportery wątrobowe OATP1B1 i OATP1B3 oraz BCRP, a prawastatyna jest substratem OATP1B1 i OATP1B3, które odpowiadają za jej wychwyt do wątroby. Jednoczesne podawanie enkorafenibu z substratami tych transporterów, takimi jak statyny, może zwiększać ich stężenie[1]. Indukcja CYP3A4 przez enkorafenib nie ma znaczenia dla prawastatyny, ponieważ prawastatyna nie jest metabolizowana w istotnym stopniu przez cytochrom P450[2]. Dodatkowo bóle mięśni i wzrost aktywności kinazy kreatynowej występują w terapii celowanej BRAF/MEK, zwłaszcza w skojarzeniu z binimetynibem, co może się sumować z miotoksycznością statyny.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], prawastatyna – substrat OATP1B1[4]
  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], prawastatyna – substrat OATP1B3[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Prawastatyna: substrat OATP1B1[4], substrat OATP1B3[4]

Monitorować

  • bóle, osłabienie i tkliwość mięśni
  • aktywność kinazy kreatynowej (CK) przed leczeniem i przy objawach
  • barwa moczu (ciemny mocz)
  • aminotransferazy wątrobowe
  • czynność nerek (kreatynina, eGFR)

Kiedy ocena się zmienia

dawka ≥ 40 mg/dobęprawastatynaryzyko rośnieRyzyko miopatii przy zwiększonej ekspozycji na prawastatynę zależy od dawki, a lek złożony z fenofibratem zawiera stałą dawkę 40 mg prawastatyny, której nie da się zmniejszyć bez zmiany preparatu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Pravafenix 40 mg + 160 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/pravafenix-100313227/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Siarczan soduZaplanuj dawkę enkorafenibu poza oknem oczyszczania jelita – nie podawaj jej w ciągu 1–3 godzin od rozpoczęcia przyjmowania preparatu ani do zakończenia oczyszczania.Ustal z lekarzem lub farmaceutą, o której godzinie przyjąć enkorafenib w dniu oczyszczania jelita, tak aby nie połykać go w trakcie picia preparatu i do końca oczyszczania.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Ustal z lekarzem lub farmaceutą, o której godzinie przyjąć enkorafenib w dniu oczyszczania jelita, tak aby nie połykać go w trakcie picia preparatu i do końca oczyszczania.

Lek do oczyszczania jelita przed badaniem wywołuje silną biegunkę, przez co enkorafenib połknięty w tym czasie może nie zdążyć się wchłonąć i zadziałać słabiej. Oczyszczanie jelita może też obniżyć poziom potasu i magnezu we krwi, a razem z enkorafenibem może to wpływać na rytm serca. Przy dobrze zaplanowanej godzinie przyjęcia leku jednorazowe przygotowanie do badania jest zwykle bezpieczne.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy albo omdlenie
  • skurcze mięśni lub silne osłabienie
  • oznaki odwodnienia – silne pragnienie, suchość w ustach, mało moczu
  • wymioty uniemożliwiające wypicie preparatu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – wchłanianie, PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Zaplanuj dawkę enkorafenibu poza oknem oczyszczania jelita – nie podawaj jej w ciągu 1–3 godzin od rozpoczęcia przyjmowania preparatu ani do zakończenia oczyszczania[1]. Najprościej przyjąć dawkę przed rozpoczęciem przygotowania albo po jego zakończeniu, w porozumieniu z lekarzem prowadzącym leczenie onkologiczne. U pacjentów z czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT skontroluj elektrolity przed przygotowaniem i rozważ EKG, a stwierdzone niedobory wyrównaj[1].

Skutek kliniczny

Dawka enkorafenibu przyjęta w trakcie oczyszczania jelita może wchłonąć się w mniejszym stopniu, co daje przejściowo niższą ekspozycję na lek. Przy pojedynczym przygotowaniu do badania znaczenie dla skuteczności przeciwnowotworowej jest zwykle ograniczone. Przy towarzyszących zaburzeniach elektrolitowych teoretycznie rośnie ryzyko wydłużenia odstępu QTc i zaburzeń rytmu serca.

Mechanizm

Lek złożony zawierający siarczan sodu wywołuje obfitą biegunkę, przez co lek doustny przyjęty w ciągu 1–3 godzin od rozpoczęcia oczyszczania aż do jego zakończenia może zostać wypłukany z przewodu pokarmowego i nie wchłonąć się w pełni – zapis dotyczy całego leku złożonego, a ryzyko jest największe dla leków przyjmowanych regularnie i o krótkim okresie półtrwania[1]. Lek złożony do oczyszczania jelita może też zaburzać gospodarkę elektrolitową, dlatego przy lekach wydłużających odstęp QT trzeba zachować ostrożność[1]. Enkorafenib może wydłużać odstęp QT, więc hipokaliemia lub hipomagnezemia po oczyszczaniu jelita może addytywnie zwiększać to ryzyko.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[2], umiarkowany inhibitor CYP1A2[2], inhibitor CYP2B6[2], inhibitor CYP2C9[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], umiarkowany inhibitor OATP1B1[2], umiarkowany inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP1A2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C9[2], silny induktor CYP3A4[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • stężenie potasu, magnezu i sodu w surowicy u pacjentów z grupy ryzyka
  • EKG z oceną odstępu QTc u pacjentów z czynnikami ryzyka zaburzeń rytmu
  • objawy odwodnienia w trakcie i po oczyszczaniu jelita

Kiedy ocena się zmienia

Dawka enkorafenibu przyjęta przed rozpoczęciem oczyszczania jelita albo po jego zakończeniuodstep · enkorafenibryzyko malejePodanie enkorafenibu poza oknem od rozpoczęcia oczyszczania do jego zakończenia eliminuje ryzyko wypłukania dawki, ale nie znosi potrzeby ostrożności przy zaburzeniach elektrolitowych u pacjentów z ryzykiem wydłużenia QT.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Eziclen (17,51 g + 3,276 g + 3,13 g)/butelkę, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/eziclen-100101034/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ WinkrystynaPołączenia najlepiej unikać, a jeśli jest konieczne, onkolog prowadzący powinien zdecydować o dawkowaniu winkrystyny jako leku o wąskim indeksie terapeutycznym.Nie zmieniaj samodzielnie dawek i upewnij się, że lekarz prowadzący leczenie onkologiczne wie, że przyjmujesz oba leki.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zmieniaj samodzielnie dawek i upewnij się, że lekarz prowadzący leczenie onkologiczne wie, że przyjmujesz oba leki.

Enkorafenib może przyspieszać rozkład winkrystyny w organizmie, przez co winkrystyna może działać słabiej. Oba leki mogą też uszkadzać nerwy, co objawia się drętwieniem lub mrowieniem rąk i stóp. Po odstawieniu enkorafenibu winkrystyna może z kolei działać silniej i dawać więcej działań niepożądanych.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • drętwienie, mrowienie lub pieczenie dłoni i stóp
  • osłabienie mięśni lub trudności z chodzeniem i chwytaniem
  • uporczywe zaparcia lub ból brzucha
  • opadanie powieki, chrypka lub podwójne widzenie
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenia najlepiej unikać, a jeśli jest konieczne, onkolog prowadzący powinien zdecydować o dawkowaniu winkrystyny jako leku o wąskim indeksie terapeutycznym[1]. Należy ściśle monitorować odpowiedź na leczenie oraz objawy neuropatii obwodowej i zaparć. Szczególną czujność trzeba zachować po odstawieniu enkorafenibu, gdy ekspozycja na winkrystynę może wzrosnąć.

Skutek kliniczny

Możliwe osłabienie skuteczności przeciwnowotworowej winkrystyny wskutek szybszego jej metabolizmu. Możliwe nasilenie neuropatii obwodowej przy sumowaniu działań niepożądanych. Po odstawieniu enkorafenibu indukcja stopniowo ustępuje i ekspozycja na winkrystynę może wzrosnąć, co zwiększa ryzyko neurotoksyczności.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może przyspieszać metabolizm leków będących substratami tego enzymu[1]. Winkrystyna jest metabolizowana przez CYP3A4 i jest substratem P-glikoproteiny[2]. Indukcja CYP3A4 może więc zmniejszać ekspozycję na winkrystynę. Enkorafenib in vitro hamuje P-glikoproteinę, co teoretycznie działa w przeciwnym kierunku[1], dlatego wypadkowy wpływ na stężenie winkrystyny jest trudny do przewidzenia. Oba leki mogą też powodować neuropatię obwodową, co daje możliwe sumowanie działania neurotoksycznego.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], winkrystyna – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], winkrystyna – substrat P-gp[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], winkrystyna – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Winkrystyna: substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • objawy neuropatii obwodowej (parestezje, osłabienie odruchów, osłabienie siły mięśniowej)
  • zaparcia i objawy niedrożności jelit
  • skuteczność leczenia przeciwnowotworowego
  • morfologia krwi

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu w trakcie leczenia winkrystynąkolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 stopniowo wygasa, a ekspozycja na winkrystynę może wzrosnąć. W tym okresie należy wzmożyć obserwację w kierunku neurotoksyczności.
Istniejąca neuropatia obwodowa lub choroba nerwowo-mięśniowawiek · pacjentryzyko rośnieIstniejąca neuropatia zwiększa ryzyko klinicznie istotnego sumowania neurotoksyczności. Winkrystyna jest przeciwwskazana w zaburzeniach nerwowo-mięśniowych, np. demielinizacyjnej odmianie choroby Charcota-Mariego-Tootha.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vincristine Teva 1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vincristine-teva-100200960/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vincristine Teva. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vincristine-teva-100200960/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ BozentanPołączenie wymaga ostrożności i ścisłego monitorowania, a gdy to możliwe, warto rozważyć antagonistę receptora endoteliny bez działania indukującego CYP3A4.Nie zmieniaj dawek na własną rękę, regularnie rób zlecone badania krwi i powiedz obu lekarzom, że przyjmujesz oba leki.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zmieniaj dawek na własną rękę, regularnie rób zlecone badania krwi i powiedz obu lekarzom, że przyjmujesz oba leki.

Te dwa leki wpływają nawzajem na swoje stężenie we krwi. Lek na nadciśnienie płucne może osłabiać działanie leku przeciwnowotworowego, a lek przeciwnowotworowy może zwiększać lub zmniejszać ilość leku na nadciśnienie płucne w organizmie. Oba leki mogą obciążać wątrobę i oba osłabiają działanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zażółcenie skóry lub białek oczu
  • ciemny mocz, jasny stolec
  • nudności, wymioty, ból pod prawym łukiem żebrowym
  • nasilona duszność lub obrzęki nóg
  • zawroty głowy lub omdlenia
  • nieplanowana ciąża lub opóźniona miesiączka
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie wymaga ostrożności i ścisłego monitorowania, a gdy to możliwe, warto rozważyć antagonistę receptora endoteliny bez działania indukującego CYP3A4. Podczas jednoczesnego stosowania leków będących substratami OCT1, takich jak bozentan, należy zachować ostrożność[1]. Po rozpoczęciu, zmianie dawki lub odstawieniu bozentanu należy uwzględnić możliwą zmianę skuteczności leków metabolizowanych przez CYP3A4[2]. Trzeba kontrolować aktywność aminotransferaz i bilirubinę, tolerancję bozentanu oraz odpowiedź nowotworu na leczenie. U kobiet w wieku rozrodczym hormonalna antykoncepcja nie jest wystarczająca, więc należy stosować skuteczną metodę niehormonalną[1].

Skutek kliniczny

Możliwe osłabienie skuteczności przeciwnowotworowej enkorafenibu wskutek zmniejszenia jego ekspozycji[1]. Wypadkowy wpływ na bozentan jest nieprzewidywalny – wzrost stężenia nasila działania niepożądane, w tym hepatotoksyczność, a spadek może pogorszyć kontrolę nadciśnienia płucnego. Dodatkowo oba leki zmniejszają skuteczność hormonalnej antykoncepcji, a bozentan jest przeciwwskazany w ciąży i u kobiet niestosujących skutecznej antykoncepcji[2].

Mechanizm

Interakcja jest dwukierunkowa i może przebiegać w przeciwnych kierunkach jednocześnie. Enkorafenib hamuje wątrobowe transportery wychwytu, a bozentan jest substratem OCT1, więc ekspozycja na bozentan może wzrosnąć[1]. Bozentan jest wychwytywany do hepatocytów przez białka transportujące, a zahamowanie tego wychwytu przez inne leki wielokrotnie zwiększało jego stężenie w osoczu[2]. Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4[1], a bozentan jest metabolizowany przez CYP2C9 i CYP3A4, więc indukcja może z kolei obniżać stężenie bozentanu[2]. Bozentan indukuje CYP3A4 i CYP2C9[2], a enkorafenib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, więc ekspozycja na enkorafenib może się zmniejszyć[1]. Oba leki mogą też zwiększać aktywność aminotransferaz, co sumuje ryzyko uszkodzenia wątroby.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP2C9[3], bozentan – substrat CYP2C9[4]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], bozentan – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], bozentan – substrat OATP1B1[5]
  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], bozentan – substrat OATP1B3[5]
  • Enkorafenib – induktor CYP2C9[3], bozentan – substrat CYP2C9[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], bozentan – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Bozentan – induktor CYP2C19[4], enkorafenib – drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3]
  • Bozentan – umiarkowany induktor CYP3A4[5], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Bozentan – induktor P-gp[4], enkorafenib – substrat P-gp[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Bozentan: induktor CYP2C19[4], induktor CYP2C9[4], umiarkowany induktor CYP3A4[5], induktor P-gp[4], substrat CYP2C9[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat OATP1B1[5], substrat OATP1B3[5]

Monitorować

  • aktywność AlAT i AspAT oraz bilirubina
  • tolerancja bozentanu – obrzęki, spadki ciśnienia, stężenie hemoglobiny
  • kontrola nadciśnienia płucnego – duszność, tolerancja wysiłku
  • ocena odpowiedzi nowotworu na enkorafenib
  • skuteczna antykoncepcja niehormonalna i testy ciążowe u kobiet w wieku rozrodczym

Bezpieczniejsze alternatywy

ambrisentan

Kiedy ocena się zmienia

Włączenie, zmiana dawki lub odstawienie bozentanu u pacjenta leczonego enkorafenibemkolejność włączenia · bozentaninne zalecenieZmiana leczenia bozentanem przesuwa stężenie enkorafenibu z opóźnieniem wynikającym z narastania lub wygasania indukcji enzymatycznej. W tym okresie należy szczególnie uważnie oceniać skuteczność i tolerancję enkorafenibu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tracleer 62,5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tracleer-100111848/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tracleer. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tracleer-100111848/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ AmbrisentanPołączenie można stosować przy ścisłej kontroli tolerancji ambrisentanu, zwłaszcza w pierwszych tygodniach po dołączeniu enkorafenibu.Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniami, zgłaszaj lekarzowi nowe obrzęki lub zawroty głowy, a jeśli możesz zajść w ciążę, ustal z lekarzem dodatkową, niehormonalną metodę antykoncepcji.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniami, zgłaszaj lekarzowi nowe obrzęki lub zawroty głowy, a jeśli możesz zajść w ciążę, ustal z lekarzem dodatkową, niehormonalną metodę antykoncepcji.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib może zwiększać ilość ambrisentanu we krwi i nasilać jego działania niepożądane, na przykład obrzęki nóg czy zawroty głowy. Może też osłabiać działanie tabletek antykoncepcyjnych i innych hormonalnych metod zapobiegania ciąży. Ambrisentan może poważnie uszkodzić rozwijające się dziecko, dlatego skuteczna antykoncepcja jest przy nim konieczna.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • narastające obrzęki nóg lub szybki przyrost masy ciała
  • zawroty głowy lub omdlenia
  • nasilona duszność lub zmęczenie
  • bladość
  • zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
  • spóźniająca się miesiączka
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – transport, PK – metabolizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować przy ścisłej kontroli tolerancji ambrisentanu, zwłaszcza w pierwszych tygodniach po dołączeniu enkorafenibu. Monitoruj obrzęki, ciśnienie tętnicze, hemoglobinę i aminotransferazy, a przy nasileniu działań niepożądanych rozważ zmniejszenie dawki ambrisentanu do 5 mg na dobę. U kobiet w wieku rozrodczym nie polegaj wyłącznie na antykoncepcji hormonalnej – zaleć metodę niehormonalną lub barierową jako uzupełnienie albo zamiennik, ponieważ enkorafenib może osłabiać skuteczność antykoncepcji hormonalnej[1]. Kontynuuj comiesięczne testy ciążowe wymagane przy ambrisentanie.

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie działań niepożądanych ambrisentanu, takich jak obrzęki obwodowe, ból głowy, uczucie zatkania nosa, niedociśnienie i spadek hemoglobiny. U kobiet w wieku rozrodczym stosujących antykoncepcję hormonalną istnieje ryzyko jej nieskuteczności i zajścia w ciążę, a ciąża jest przeciwwskazaniem do stosowania ambrisentanu ze względu na działanie teratogenne[2].

Mechanizm

Enkorafenib hamuje in vivo OATP1B1 i OATP1B3, a in vitro także P-gp, dlatego przy łączeniu z substratami tych nośników należy zachować ostrożność[1]. Ambrisentan jest substratem P-gp[2]. Hamowanie nośników przez cyklosporynę A zwiększało ekspozycję na ambrisentan dwukrotnie, a ryfampicyna jako inhibitor OATP przejściowo zwiększała ją około dwukrotnie po pierwszych dawkach[2]. Enkorafenib jest też silnym induktorem CYP3A4[1], jednak CYP3A4 ma niewielki udział w eliminacji ambrisentanu – silny inhibitor CYP3A4 nie zwiększał istotnie jego ekspozycji, a silny induktor nie zmieniał jej istotnie po kilku dniach[2]. Przeważającym spodziewanym efektem jest więc umiarkowany wzrost stężenia ambrisentanu. Osobnym problemem jest to, że enkorafenib może osłabiać działanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych[1], a ambrisentan wymaga skutecznej antykoncepcji u kobiet w wieku rozrodczym[2].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], ambrisentan – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], ambrisentan – substrat P-gp[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], ambrisentan – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Ambrisentan: drugorzędny szlak substrat CYP2C19[4], substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4], substrat UGT2B7[4]

Monitorować

  • obrzęki obwodowe i masa ciała
  • ciśnienie tętnicze
  • hemoglobina
  • aminotransferazy (AspAT, AlAT)
  • test ciążowy i skuteczność antykoncepcji u kobiet w wieku rozrodczym

Kiedy ocena się zmienia

Enkorafenib dołączany do stałego leczenia ambrisentanemkolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePrzy dołączaniu enkorafenibu do ustabilizowanego leczenia ambrisentanem kontroluj tolerancję ambrisentanu szczególnie w pierwszych tygodniach, ponieważ hamowanie OATP przez inny lek przejściowo zwiększało ekspozycję na ambrisentan po początkowych dawkach.
dawka ≥ 10 mg/dobęambrisentanryzyko rośniePrzy dawce ambrisentanu 10 mg na dobę wzrost ekspozycji może bardziej nasilać działania niepożądane zależne od dawki, takie jak obrzęki. Rozważ redukcję do 5 mg na dobę przy złej tolerancji.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Volibris 5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/volibris-100192433/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Volibris. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/volibris-100192433/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ GuanfacynaPo włączeniu enkorafenibu u pacjenta leczonego guanfacyną oceniaj kontrolę objawów ADHD i w razie jej pogorszenia zwiększ dawkę guanfacyny w przedziale zalecanego dawkowania.Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie ADHD o terapii enkorafenibem, nie zmieniaj ani nie odstawiaj samodzielnie guanfacyny i zgłaszaj pogorszenie objawów ADHD lub kłopoty z sercem.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie ADHD o terapii enkorafenibem, nie zmieniaj ani nie odstawiaj samodzielnie guanfacyny i zgłaszaj pogorszenie objawów ADHD lub kłopoty z sercem.

Lek onkologiczny enkorafenib przyspiesza rozkład guanfacyny w organizmie, przez co guanfacyna może działać słabiej. Po zakończeniu leczenia enkorafenibem sytuacja się odwraca i guanfacyna może działać zbyt silnie, obniżając ciśnienie i zwalniając pracę serca. Oba leki mogą też wpływać na rytm serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilenie objawów ADHD, np. rozkojarzenie lub impulsywność
  • zawroty głowy lub omdlenia
  • bardzo wolne albo nierówne bicie serca, kołatanie serca
  • nadmierna senność
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Po włączeniu enkorafenibu u pacjenta leczonego guanfacyną oceniaj kontrolę objawów ADHD i w razie jej pogorszenia zwiększ dawkę guanfacyny w przedziale zalecanego dawkowania.[1] Przed rozpoczęciem leczenia i w jego trakcie wykonuj EKG z oceną odstępu QT oraz kontroluj tętno i ciśnienie tętnicze. Po odstawieniu enkorafenibu stopniowo przywróć wcześniejszą dawkę guanfacyny i obserwuj pacjenta pod kątem niedociśnienia, bradykardii i senności. Guanfacyny nie odstawia się nagle ze względu na ryzyko odbicia ciśnienia tętniczego.

Skutek kliniczny

Najbardziej prawdopodobnym skutkiem jest spadek stężenia guanfacyny i osłabienie kontroli objawów ADHD. Po odstawieniu enkorafenibu indukcja stopniowo wygasa i zwiększona wcześniej dawka guanfacyny może wywołać niedociśnienie, bradykardię lub nadmierną senność. Możliwe jest też sumowanie się wpływu obu leków na odstęp QT i rytm serca.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może zmniejszać skuteczność leków metabolizowanych przez ten enzym.[2] Guanfacyna jest metabolizowana przez CYP3A4/5, a silny induktor tego enzymu (ryfampicyna) zmniejszał Cmax guanfacyny o 54% i AUC o 70%.[1] Podobnego, choć niezbadanego bezpośrednio, spadku ekspozycji na guanfacynę należy oczekiwać podczas leczenia enkorafenibem. Dodatkowo guanfacyna zwalnia czynność serca i nie zaleca się łączenia jej z lekami wydłużającymi odstęp QT.[1] Enkorafenib również może wydłużać odstęp QT, więc działania na przewodzenie w sercu mogą się sumować.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], guanfacyna – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – inhibitor OCT2[3], guanfacyna – substrat OCT2[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], guanfacyna – substrat CYP3A4[4]
  • Guanfacyna – inhibitor CYP3A4[4], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Guanfacyna: inhibitor CYP3A4[4], inhibitor MATE1[4], substrat CYP3A4[4], substrat OCT2[4]

Monitorować

  • kontrola objawów ADHD po włączeniu enkorafenibu
  • ciśnienie tętnicze i tętno, zwłaszcza po odstawieniu enkorafenibu
  • EKG z oceną odstępu QT
  • senność i omdlenia

Bezpieczniejsze alternatywy

metylofenidatlisdeksamfetaminaatomoksetyna

Kiedy ocena się zmienia

Włączenie enkorafenibu u pacjenta na ustalonej dawce guanfacynykolejność włączenia · enkorafenibinne zalecenieW ciągu kolejnych tygodni oczekuj spadku stężenia guanfacyny i oceniaj kontrolę objawów ADHD, w razie potrzeby zwiększ dawkę w przedziale zalecanego dawkowania.
Odstawienie enkorafenibu przy zwiększonej dawce guanfacynykolejność włączenia · enkorafenibinne zalecenieWygasanie indukcji podnosi stężenie guanfacyny, dlatego stopniowo zmniejsz jej dawkę do wcześniejszej i kontroluj ciśnienie tętnicze oraz tętno.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Paxneury 1 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/paxneury-100514987/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Paxneury. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/paxneury-100514987/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ DeutetrabenazynaPołączenie stosuj tylko przy ścisłym monitorowaniu EKG i elektrolitów.Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniami, chodź na zlecone badania EKG i krwi i nie przyjmuj nowych leków, także bez recepty, bez konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniami, chodź na zlecone badania EKG i krwi i nie przyjmuj nowych leków, także bez recepty, bez konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.

Oba leki mogą wpływać na pracę serca i razem mogą zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu. Dlatego lekarz będzie zlecać badanie EKG i badania krwi. Enkorafenib może też nieco osłabić działanie leku na ruchy mimowolne.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • nasilenie ruchów mimowolnych
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie stosuj tylko przy ścisłym monitorowaniu EKG i elektrolitów. Deutetrabenazynę u pacjentów przyjmujących inne leki wydłużające odstęp QTc stosuje się z zachowaniem ostrożności[1]. Przed włączeniem drugiego leku wykonaj EKG z oceną QTc i wyrównaj stężenie potasu i magnezu, a kontrolę EKG powtarzaj w trakcie leczenia, szczególnie po zwiększeniu dawki któregokolwiek z leków. Unikaj dokładania kolejnych leków wydłużających odstęp QTc. Po włączeniu enkorafenibu obserwuj, czy kontrola pląsawicy lub dyskinez nie słabnie.

Skutek kliniczny

Połączenie może nasilać wydłużenie odstępu QTc i zwiększać ryzyko komorowych zaburzeń rytmu, w tym częstoskurczu typu torsade de pointes, zwłaszcza przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii lub chorobie serca. Możliwe jest też niewielkie osłabienie kontroli ruchów mimowolnych po włączeniu enkorafenibu.

Mechanizm

Główny mechanizm to sumowanie działania wydłużającego odstęp QTc. Deutetrabenazyna może wydłużać odstęp QTc i wymaga ostrożności w skojarzeniu z innymi lekami o takim działaniu[1]. Enkorafenib również wydłuża odstęp QTc, więc ryzyko obu leków się sumuje. Dodatkowo enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może zmniejszać ekspozycję na leki metabolizowane przez ten enzym[2]. Aktywne metabolity deutetrabenazyny są przekształcane głównie przez CYP2D6, a CYP3A4 ma udział niewielki, dlatego istotne osłabienie działania deutetrabenazyny jest mało prawdopodobne, choć nie można go wykluczyć.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], deutetrabenazyna – drugorzędny szlak substrat CYP1A2[4]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], deutetrabenazyna – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – induktor CYP1A2[3], deutetrabenazyna – drugorzędny szlak substrat CYP1A2[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], deutetrabenazyna – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Deutetrabenazyna: drugorzędny szlak substrat CYP1A2[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP2D6[4], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc przed włączeniem i w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy zaburzeń rytmu serca (kołatanie serca, omdlenia, zawroty głowy)
  • nasilenie ruchów mimowolnych po włączeniu enkorafenibu

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Austedo 12 mg; 24 mg; 30 mg; 36 mg; 42 mg; 48 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/austedo-100527256/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Austedo. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/austedo-100527256/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ EltrombopagPołączenie jest dopuszczalne, ale wymaga ścisłej kontroli liczby płytek krwi i parametrów wątrobowych.Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, chodź na zlecone badania krwi i powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie płytek, że przyjmujesz lek na raka.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, chodź na zlecone badania krwi i powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie płytek, że przyjmujesz lek na raka.

Lek na raka może podnieść we krwi stężenie leku na zwiększenie płytek krwi. Płytek może wtedy przybyć za dużo, a to zwiększa ryzyko zakrzepów. Oba leki mogą też obciążać wątrobę. Dlatego przy takim leczeniu potrzebne są częstsze badania krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • ból, obrzęk lub zaczerwienienie nogi
  • nagła duszność albo ból w klatce piersiowej
  • zażółcenie skóry lub białek oczu
  • ciemny mocz
  • ból pod prawym łukiem żebrowym
  • nietypowe zmęczenie lub nudności
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie jest dopuszczalne, ale wymaga ścisłej kontroli liczby płytek krwi i parametrów wątrobowych. Przy włączaniu lub odstawianiu enkorafenibu kontroluj liczbę płytek co najmniej raz w tygodniu przez pierwsze tygodnie i dostosuj dawkę eltrombopagu do liczby płytek zgodnie ze schematem dawkowania. Aminotransferazy i bilirubinę oznaczaj regularnie, a wzrost bilirubiny interpretuj z uwzględnieniem hamowania UGT1A1 przez enkorafenib. Rozdzielenie pór przyjmowania nie zmniejsza tej interakcji.

Skutek kliniczny

Możliwy jest wzrost stężenia eltrombopagu z nadmiernym wzrostem liczby płytek krwi i większym ryzykiem zakrzepicy oraz uszkodzenia wątroby. Odstawienie enkorafenibu u pacjenta na ustalonej dawce eltrombopagu może z kolei obniżyć stężenie eltrombopagu i liczbę płytek. Wielkość efektu nie została zbadana.

Mechanizm

Enkorafenib może zwiększać ekspozycję na eltrombopag, bo hamuje jednocześnie kilka dróg jego eliminacji. Eltrombopag jest metabolizowany wieloma szlakami, między innymi z udziałem CYP1A2, CYP2C8, UGT1A1 i UGT1A3, a leki hamujące kilka z nich mogą zwiększać jego stężenie.[1] Enkorafenib jest stosunkowo silnym odwracalnym inhibitorem UGT1A1, a w warunkach in vivo hamuje też OATP1B1, OATP1B3 i/lub BCRP, dlatego przy jednoczesnym podawaniu substratów UGT1A1 należy zachować ostrożność.[2] Ekspozycja na eltrombopag zależy także od BCRP, co pokazuje jej zmiana przy jednoczesnym stosowaniu cyklosporyny.[1] Silna indukcja CYP3A4 przez enkorafenib nie dotyczy głównych szlaków eliminacji eltrombopagu.[2] Do tego dochodzi możliwe sumowanie działania obu leków na wątrobę, a hamowanie UGT1A1 może podnosić bilirubinę pośrednią.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor BCRP[3], eltrombopag – substrat BCRP[4]
  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], eltrombopag – substrat CYP1A2[4]
  • Enkorafenib – inhibitor UGT1A1[3], eltrombopag – substrat UGT1A1[4]
  • Enkorafenib – induktor CYP1A2[3], eltrombopag – substrat CYP1A2[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Eltrombopag: inhibitor BCRP[5], inhibitor CYP2C8[4], inhibitor CYP2C9[4], inhibitor OATP1B1[4], substrat BCRP[4], substrat CYP1A2[4], substrat CYP2C8[4], substrat UGT1A1[4]

Monitorować

  • liczba płytek krwi co najmniej raz w tygodniu po włączeniu lub odstawieniu enkorafenibu
  • ALT, AST i bilirubina (całkowita i pośrednia)
  • objawy zakrzepicy żylnej i tętniczej
  • objawy uszkodzenia wątroby

Bezpieczniejsze alternatywy

romiplostym

Kiedy ocena się zmienia

Włączenie lub odstawienie enkorafenibu u pacjenta na ustalonej dawce eltrombopagukolejność włączenia · enkorafenibinne zalecenieZmiana leczenia enkorafenibem może przesunąć stężenie eltrombopagu w górę po włączeniu albo w dół po odstawieniu. W obu sytuacjach kontroluj liczbę płytek co najmniej raz w tygodniu, dopóki się nie ustabilizuje, i w razie potrzeby dostosuj dawkę eltrombopagu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Revolade 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/revolade-100219971/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Revolade. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/revolade-100219971/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ AbemacyklibUnikaj jednoczesnego stosowania enkorafenibu i abemacyklibu.Nie łącz tych leków na własną rękę i powiedz lekarzowi onkologowi, że przyjmujesz oba, zanim zaczniesz leczenie albo je zmienisz.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie łącz tych leków na własną rękę i powiedz lekarzowi onkologowi, że przyjmujesz oba, zanim zaczniesz leczenie albo je zmienisz.

Enkorafenib przyspiesza usuwanie abemacyklibu z organizmu, przez co abemacyklib może działać słabiej na nowotwór. Gdy przestaniesz brać enkorafenib, ilość abemacyklibu we krwi z czasem wzrośnie i jego działania niepożądane mogą się nasilić. Tych leków zwykle nie stosuje się razem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silna lub częsta biegunka
  • gorączka, dreszcze lub inne objawy zakażenia
  • nietypowe zmęczenie i osłabienie
  • zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Unikaj jednoczesnego stosowania enkorafenibu i abemacyklibu. Jeśli nie można uniknąć jednoczesnego stosowania substratu CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym, jego dawkę dostosowuje się zgodnie z zaleceniami dla tego leku[1]. Decyzję o terapii skojarzonej powinien podjąć onkolog prowadzący po ocenie skuteczności abemacyklibu. Po odstawieniu enkorafenibu należy ściśle kontrolować toksyczność abemacyklibu przez kolejne tygodnie.

Skutek kliniczny

Spodziewane jest istotne zmniejszenie ekspozycji na abemacyklib i jego czynne metabolity, co może osłabić działanie przeciwnowotworowe. Po odstawieniu enkorafenibu indukcja ustępuje stopniowo i ekspozycja na abemacyklib rośnie, co zwiększa ryzyko biegunki, neutropenii i hepatotoksyczności.

Mechanizm

Enkorafenib zmniejsza stężenie abemacyklibu, dlatego tego połączenia należy unikać. Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4, a jednoczesne stosowanie z substratami tego enzymu może prowadzić do utraty ich skuteczności[1]. Abemacyklib i jego czynne metabolity są eliminowane głównie przez CYP3A4, więc indukcja tego enzymu przyspiesza ich usuwanie i obniża łączną ekspozycję na lek.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[2], abemacyklib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[2], abemacyklib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Abemacyklib – słaby inhibitor P-gp[3], enkorafenib – substrat P-gp[2]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[2], umiarkowany inhibitor CYP1A2[2], inhibitor CYP2B6[2], inhibitor CYP2C9[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], umiarkowany inhibitor OATP1B1[2], umiarkowany inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP1A2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C9[2], silny induktor CYP3A4[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]
  • Abemacyklib: inhibitor BCRP[3], słaby inhibitor MATE1[3], słaby inhibitor MATE2-K[3], słaby inhibitor OCT2[3], słaby inhibitor P-gp[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • odpowiedź na leczenie abemacyklibem (ocena radiologiczna, markery nowotworowe)
  • morfologia krwi z rozmazem, zwłaszcza po odstawieniu enkorafenibu
  • częstość i nasilenie biegunki
  • aktywność aminotransferaz i stężenie bilirubiny

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu w trakcie leczenia abemacyklibemkolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 wygasa stopniowo, a ekspozycja na abemacyklib rośnie. Przez kolejne tygodnie należy ściśle kontrolować morfologię, biegunkę i parametry wątrobowe.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Verzenios. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/verzenios-100413064/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ AfatynibPołączenie można stosować, ale wymaga ścisłego monitorowania tolerancji afatynibu.Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, pij dużo płynów i od razu zgłoś lekarzowi biegunkę, która nie mija mimo leczenia.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, pij dużo płynów i od razu zgłoś lekarzowi biegunkę, która nie mija mimo leczenia.

Enkorafenib może zwiększać ilość afatynibu w organizmie. Oba leki mogą też powodować biegunkę i zmiany na skórze, więc razem mogą one być silniejsze. Leki można stosować razem, ale lekarz powinien uważnie obserwować, jak je znosisz.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • biegunka trwająca dłużej niż dobę lub bardzo częsta
  • silne pragnienie, zawroty głowy, mało oddawanego moczu
  • nasilona wysypka, pękająca lub bolesna skóra
  • bolesne owrzodzenia w jamie ustnej utrudniające jedzenie
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – transport, PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale wymaga ścisłego monitorowania tolerancji afatynibu. Przy jednoczesnym stosowaniu enkorafenibu z substratami BCRP i P-gp należy zachować ostrożność.[1] W razie nasilonych działań niepożądanych dawkę afatynibu modyfikuje się według zasad przyjętych dla tego leku. Afatynib przyjmuje się na czczo, co pozostaje bez zmian przy jednoczesnym stosowaniu enkorafenibu.[2] Od początku leczenia skojarzonego warto zaplanować leczenie przeciwbiegunkowe i edukację pacjenta w zakresie nawodnienia.

Skutek kliniczny

Możliwe zwiększenie stężenia afatynibu i nasilenie jego działań niepożądanych, przede wszystkim biegunki, zmian skórnych i zapalenia błony śluzowej jamy ustnej. Ciężka lub uporczywa biegunka może prowadzić do odwodnienia i pogorszenia czynności nerek.

Mechanizm

Enkorafenib może zwiększać ekspozycję na afatynib przez hamowanie transporterów błonowych. Afatynib jest substratem P-gp i BCRP, a silne zahamowanie tych transporterów zwiększało jego ekspozycję.[2] Enkorafenib hamuje BCRP w warunkach in vivo, a w warunkach in vitro może hamować także P-gp, dlatego ekspozycja na substraty tych transporterów może wzrosnąć.[1] Silne działanie indukujące enkorafenibu na CYP3A4 nie ma tu znaczenia, bo afatynib w niewielkim stopniu podlega metabolizmowi przez CYP. Dodatkowo oba leki mogą wywoływać biegunkę i zmiany skórne, więc działania niepożądane mogą się sumować.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor BCRP[3], afatynib – substrat BCRP[4]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], afatynib – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], afatynib – substrat P-gp[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], afatynib – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]
  • Afatynib – umiarkowany inhibitor P-gp[4], enkorafenib – substrat P-gp[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Afatynib: inhibitor BCRP[4], umiarkowany inhibitor P-gp[4], substrat BCRP[4], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • częstość i nasilenie biegunki
  • stan nawodnienia
  • kreatynina i elektrolity przy biegunce
  • zmiany skórne i zanokcica
  • zapalenie błony śluzowej jamy ustnej

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Giotrif 20 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/giotrif-100303157/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Giotrif. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/giotrif-100303157/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ AlpelisybPołączenie stosuje się tylko z decyzji onkologa i przy ścisłym monitorowaniu bezpieczeństwa.Przyjmuj oba leki tylko tak, jak zalecił onkolog, wykonuj zlecone badania krwi i od razu zgłaszaj niepokojące objawy.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki tylko tak, jak zalecił onkolog, wykonuj zlecone badania krwi i od razu zgłaszaj niepokojące objawy.

Te dwa leki przeciwnowotworowe mogą wzajemnie zmieniać swoje stężenie we krwi. Oba mogą też powodować podobne działania niepożądane, takie jak wysypka, biegunka czy zmiany w badaniach wątroby. Przyjmowane razem mogą nasilać te dolegliwości. Alpelisyb może dodatkowo podnosić poziom cukru we krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silne pragnienie, częste oddawanie moczu, suchość w ustach
  • wysypka, pęcherze, łuszczenie się skóry, owrzodzenia w jamie ustnej
  • biegunka trwająca dłużej niż dobę lub z odwodnieniem
  • zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
  • silne nudności lub wymioty
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – transport, PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie stosuje się tylko z decyzji onkologa i przy ścisłym monitorowaniu bezpieczeństwa. Ostrożność obowiązuje przy podawaniu enkorafenibu z lekami, które są substratami BCRP[1]. Przed włączeniem i w pierwszych tygodniach leczenia skojarzonego kontroluj glikemię na czczo, próby wątrobowe oraz stan skóry i błon śluzowych. Kontroluj też częstość wypróżnień. Toksyczność prowadź zgodnie z zasadami modyfikacji dawki właściwymi dla każdego z leków. Enkorafenib może zmniejszać skuteczność hormonalnych środków antykoncepcyjnych[1]. Kobiety w wieku rozrodczym powinny więc stosować skuteczną metodę niehormonalną.

Skutek kliniczny

Możliwe jest nasilenie toksyczności alpelisybu, zwłaszcza hiperglikemii, wysypki i biegunki, gdy przeważy hamowanie BCRP. Możliwe jest też osłabienie jego działania, gdy przeważy indukcja metabolizmu. Niezależnie od farmakokinetyki sumują się toksyczność skórna, żołądkowo-jelitowa i wątrobowa obu leków.

Mechanizm

Enkorafenib hamuje BCRP, OATP1B1 i OATP1B3 in vivo i może zwiększać stężenie leków, które są substratami tych transporterów[1][2]. Alpelisyb jest substratem BCRP, więc jego ekspozycja może wzrosnąć. Enkorafenib jest jednocześnie silnym induktorem CYP3A4[1]. Alpelisyb jest metabolizowany głównie przez hydrolizę, a CYP3A4 ma niewielki udział, więc indukcja prawdopodobnie tylko w małym stopniu obniża jego stężenie. Wypadkowy efekt farmakokinetyczny jest nieznany. Enkorafenib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4[1]. Alpelisyb słabo wpływa na CYP3A4, a kierunek i wielkość tego wpływu na enkorafenib nie są ustalone. Oba leki nakładają się działaniami niepożądanymi. Dotyczy to zmian skórnych, biegunki, nudności i wzrostu aktywności aminotransferaz.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor BCRP[3], alpelisyb – substrat BCRP[4]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], alpelisyb – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], alpelisyb – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]
  • Alpelisyb – inhibitor P-gp[4], enkorafenib – substrat P-gp[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Alpelisyb: inhibitor BCRP[4], słaby inhibitor CYP2C9[4], słaby inhibitor MATE1[4], słaby inhibitor MATE2-K[4], słaby inhibitor OAT1[4], inhibitor OAT3[4], słaby inhibitor OATP1B1[4], słaby inhibitor OATP1B3[4], słaby inhibitor OCT2[4], inhibitor P-gp[4], substrat BCRP[4], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • glikemia na czczo i HbA1c
  • aktywność AlAT i AspAT, bilirubina
  • zmiany skórne i zapalenie błon śluzowych
  • biegunka i nawodnienie
  • skuteczność przeciwnowotworowa obu leków

Kiedy ocena się zmienia

Włączenie lub odstawienie enkorafenibu u pacjenta leczonego alpelisybemkolejność włączenia · enkorafenibinne zalecenieIndukcja enzymów narasta i wygasa stopniowo. Po włączeniu i po odstawieniu enkorafenibu wzmóż przez kilka tygodni kontrolę glikemii oraz tolerancji i skuteczności alpelisybu.
Kobieta w wieku rozrodczymwiek · pacjentinne zalecenieEnkorafenib może osłabiać działanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych. Zalecaj skuteczną antykoncepcję niehormonalną.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Piqray 150 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/piqray-100439052/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Piqray. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/piqray-100439052/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ BarycytynibŁącz ostrożnie i monitoruj pacjenta pod kątem działań niepożądanych barycytynibu.Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, powiedz obu lekarzom, że przyjmujesz te leki razem, i regularnie wykonuj zlecone badania krwi.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, powiedz obu lekarzom, że przyjmujesz te leki razem, i regularnie wykonuj zlecone badania krwi.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib może zwiększać ilość barycytynibu w organizmie. Może to nasilić działania niepożądane barycytynibu, zwłaszcza skłonność do infekcji i zmiany w wynikach krwi. Oba leki mogą też wpływać na wątrobę i skórę.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, dreszcze lub kaszel
  • bolesna wysypka z pęcherzykami
  • nietypowe siniaki lub krwawienia
  • silne zmęczenie
  • zażółcenie skóry lub oczu
  • nowa lub zmieniająca się zmiana na skórze
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – transport, PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Łącz ostrożnie i monitoruj pacjenta pod kątem działań niepożądanych barycytynibu. Leki będące substratami OAT3, BCRP i glikoproteiny P podaje się z enkorafenibem z zachowaniem ostrożności.[1] Zmniejszenie dawki barycytynibu o połowę dotyczy silnych inhibitorów OAT3, takich jak probenecyd, a dla słabszych inhibitorów nie przeprowadzono badań interakcji.[2] Decyzję o ewentualnym zmniejszeniu dawki barycytynibu podejmuje lekarz prowadzący z uwzględnieniem czynności nerek i tolerancji leczenia. U pacjenta z czynnym nowotworem zasadność leczenia inhibitorem JAK powinna zostać oceniona przez lekarza prowadzącego razem z onkologiem.

Skutek kliniczny

Możliwy wzrost stężenia barycytynibu i nasilenie jego działań niepożądanych, przede wszystkim zakażeń, cytopenii i podwyższenia aktywności enzymów wątrobowych. Skala zwiększenia ekspozycji jest nieznana i prawdopodobnie mniejsza niż przy silnym inhibitorze OAT3. Możliwe sumowanie się ryzyka nowych zmian nowotworowych skóry.

Mechanizm

Enkorafenib może zwiększać ekspozycję na barycytynib przez hamowanie transporterów, dla których barycytynib jest substratem. Barycytynib jest substratem OAT3, glikoproteiny P, BCRP i MATE2-K, a silny inhibitor OAT3 (probenecyd) zwiększa jego AUC około dwukrotnie.[2] Enkorafenib hamuje BCRP in vivo oraz potencjalnie OAT3 i glikoproteinę P in vitro, dlatego leki będące substratami tych transporterów należy z nim łączyć ostrożnie.[1] Indukcja CYP3A4 przez enkorafenib nie ma istotnego znaczenia, ponieważ przez CYP3A4 metabolizowane jest mniej niż 10% dawki barycytynibu, a silny induktor ryfampicyna nie zmienia istotnie jego stężenia.[2] Dodatkowo oba leki mogą zwiększać ryzyko nowych nowotworów skóry i podwyższać aktywność enzymów wątrobowych, co może się sumować.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor BCRP[3], barycytynib – substrat BCRP[4]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], barycytynib – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – inhibitor OAT3[3], barycytynib – umiarkowanie wrażliwy substrat OAT3[5]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], barycytynib – substrat P-gp[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], barycytynib – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Barycytynib: substrat BCRP[4], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4], substrat MATE2-K[4], umiarkowanie wrażliwy substrat OAT3[5], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem (limfocyty, neutrofile, hemoglobina)
  • aktywność aminotransferaz
  • czynność nerek (eGFR)
  • objawy zakażeń
  • badanie skóry pod kątem nowych zmian

Kiedy ocena się zmienia

ObniżonyeGFR · pacjentryzyko rośnieBarycytynib jest wydalany głównie przez nerki, dlatego przy obniżonym eGFR jego ekspozycja jest wyższa i dodatkowe hamowanie transporterów nerkowych przez enkorafenib może mieć większe znaczenie kliniczne.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Olumiant 2 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/olumiant-100386120/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Olumiant. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/olumiant-100386120/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ BrygatynibNależy unikać łączenia brygatynibu z enkorafenibem.Nie zmieniaj dawek ani nie odstawiaj żadnego z tych leków sam i powiedz obu lekarzom prowadzącym, że przyjmujesz oba leki.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zmieniaj dawek ani nie odstawiaj żadnego z tych leków sam i powiedz obu lekarzom prowadzącym, że przyjmujesz oba leki.

Enkorafenib może przyspieszać usuwanie brygatynibu z organizmu. Brygatynib może wtedy działać słabiej na chorobę płuc. Gdy przestaniesz brać enkorafenib, ilość brygatynibu we krwi stopniowo wzrośnie i mogą nasilić się jego działania niepożądane.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilenie kaszlu, duszność lub ból w klatce piersiowej
  • nowe lub nasilone bóle głowy, zaburzenia widzenia
  • wyraźnie wolne bicie serca lub zawroty głowy po odstawieniu enkorafenibu
  • ból mięśni lub silny ból brzucha po odstawieniu enkorafenibu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Należy unikać łączenia brygatynibu z enkorafenibem. Jednoczesne stosowanie z substratami CYP3A4 może prowadzić do utraty ich skuteczności, a gdy nie da się go uniknąć w przypadku substratów o wąskim indeksie terapeutycznym, ich dawkę dostosowuje się do zaleceń dla danego leku.[1] Jeśli oba leki są konieczne, decyzję podejmują wspólnie prowadzący onkolodzy, a skuteczność brygatynibu ocenia się ściśle, również po odstawieniu enkorafenibu pod kątem toksyczności.

Skutek kliniczny

Spadek stężenia brygatynibu może osłabić kontrolę raka płuca z rearanżacją ALK i sprzyjać progresji choroby. Po odstawieniu enkorafenibu indukcja ustępuje stopniowo, a stężenie brygatynibu rośnie, co może nasilić jego działania niepożądane.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może zmniejszać ekspozycję na leki metabolizowane przez ten enzym.[1] Brygatynib jest metabolizowany głównie przez CYP2C8 i CYP3A4, więc indukcja CYP3A4 przyspiesza jego eliminację i obniża jego stężenie we krwi. Brygatynib nie jest istotnym inhibitorem CYP3A4, dlatego nie należy oczekiwać wzrostu ekspozycji na enkorafenib.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor BCRP[2], brygatynib – substrat BCRP[3]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[2], brygatynib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[2], brygatynib – substrat P-gp[3]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[2], brygatynib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Brygatynib – inhibitor P-gp[3], enkorafenib – substrat P-gp[2]
  • Brygatynib – słaby induktor CYP3A4[3], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[2], umiarkowany inhibitor CYP1A2[2], inhibitor CYP2B6[2], inhibitor CYP2C9[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], umiarkowany inhibitor OATP1B1[2], umiarkowany inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP1A2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C9[2], silny induktor CYP3A4[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]
  • Brygatynib: inhibitor BCRP[3], inhibitor MATE1[3], inhibitor MATE2-K[3], inhibitor P-gp[3], słaby induktor CYP3A4[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • odpowiedź guza w badaniach obrazowych i objawy progresji raka płuca
  • po odstawieniu enkorafenibu – ciśnienie tętnicze i częstość rytmu serca
  • po odstawieniu enkorafenibu – objawy ze strony płuc (duszność, kaszel), aktywność CK, lipazy i amylazy

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu w trakcie leczenia brygatynibemkolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 wygasa stopniowo, a ekspozycja na brygatynib wzrasta. W tym okresie należy ściśle monitorować ciśnienie tętnicze, częstość rytmu serca, objawy płucne oraz aktywność CK, lipazy i amylazy.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Alunbrig. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/alunbrig-100416370/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ KabozantynibNależy unikać łączenia kabozantynibu z enkorafenibem, a jeśli onkolog uzna je za konieczne, trzeba ściśle kontrolować skuteczność kabozantynibu oraz EKG.Nie zmieniaj samodzielnie dawek i upewnij się, że twój onkolog wie, że przyjmujesz oba leki jednocześnie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zmieniaj samodzielnie dawek i upewnij się, że twój onkolog wie, że przyjmujesz oba leki jednocześnie.

Enkorafenib może sprawić, że organizm szybciej usuwa kabozantynib, przez co ten lek może działać słabiej na chorobę nowotworową. Oba leki mogą też wpływać na rytm serca. Takie połączenie jest nietypowe i powinien je zaplanować lekarz onkolog.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • nasilenie objawów choroby nowotworowej
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Należy unikać łączenia kabozantynibu z enkorafenibem, a jeśli onkolog uzna je za konieczne, trzeba ściśle kontrolować skuteczność kabozantynibu oraz EKG. Jednoczesne stosowanie substratów CYP3A4 z enkorafenibem może doprowadzić do utraty ich skuteczności, a gdy nie da się tego uniknąć, dawkę substratu dostosowuje się do jego zaleceń.[1] Połączenie dwóch inhibitorów kinaz wykracza poza typowe schematy leczenia, dlatego każdą taką receptę warto potwierdzić z lekarzem prowadzącym leczenie onkologiczne. Przed włączeniem i w trakcie leczenia należy wyrównać stężenia potasu i magnezu.

Skutek kliniczny

Najważniejszym skutkiem jest możliwe zmniejszenie stężenia kabozantynibu i osłabienie jego działania przeciwnowotworowego. Dodatkowo rośnie ryzyko wydłużenia odstępu QT i zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza przy zaburzeniach elektrolitowych.

Mechanizm

Enkorafenib silnie indukuje CYP3A4, przez co może przyspieszać metabolizm leków będących substratami tego enzymu i zmniejszać ich skuteczność.[1] Kabozantynib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, dlatego jego ekspozycja przy jednoczesnym stosowaniu enkorafenibu może istotnie spaść. Oba leki mogą też wydłużać odstęp QT, co sumuje się farmakodynamicznie.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[2], kabozantynib – substrat CYP3A4[3]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[2], kabozantynib – substrat CYP3A4[3]
  • Kabozantynib – inhibitor P-gp[3], enkorafenib – substrat P-gp[2]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[2], umiarkowany inhibitor CYP1A2[2], inhibitor CYP2B6[2], inhibitor CYP2C9[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], umiarkowany inhibitor OATP1B1[2], umiarkowany inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP1A2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C9[2], silny induktor CYP3A4[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]
  • Kabozantynib: inhibitor P-gp[3], substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • odpowiedź na leczenie kabozantynibem (ocena onkologiczna)
  • EKG z oceną odstępu QTc
  • stężenie potasu i magnezu we krwi
  • ciśnienie tętnicze

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu w trakcie leczenia kabozantynibemkolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 wygasa stopniowo, więc stężenie kabozantynibu może rosnąć przez kolejne dni i trzeba wtedy obserwować pacjenta pod kątem działań niepożądanych kabozantynibu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cabometyx. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/cabometyx-100377658/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ FamprydynaNajlepiej unikać łączenia tych leków, a jeżeli leczenie enkorafenibem jest konieczne, decyzję o kontynuacji famprydyny powinien podjąć neurolog razem z onkologiem.Powiedz neurologowi i onkologowi, że przyjmujesz oba leki, i nie zwiększaj samodzielnie dawki famprydyny.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz neurologowi i onkologowi, że przyjmujesz oba leki, i nie zwiększaj samodzielnie dawki famprydyny.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib może utrudniać nerkom usuwanie famprydyny z organizmu. Wtedy famprydyny może być we krwi więcej niż zwykle, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych, w tym drgawek. Dlatego lekarze prowadzący oba leczenia powinni wiedzieć, że przyjmujesz je razem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • drgawki lub utrata przytomności – wezwij pomoc natychmiast
  • silne zawroty głowy lub zaburzenia równowagi
  • drżenie, mrowienie lub niepokój, których wcześniej nie było
  • problemy ze snem
  • wyraźnie mniej oddawanego moczu lub obrzęki
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – transport, PK – wydalanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Najlepiej unikać łączenia tych leków, a jeżeli leczenie enkorafenibem jest konieczne, decyzję o kontynuacji famprydyny powinien podjąć neurolog razem z onkologiem. Przy jednoczesnym stosowaniu należy zachować ostrożność i obserwować pacjenta pod kątem objawów przedawkowania famprydyny[1]. Przed włączeniem i w trakcie leczenia należy kontrolować czynność nerek, ponieważ famprydyny nie stosuje się przy klirensie kreatyniny poniżej 50 ml/min[2]. Nie wolno zwiększać dawki famprydyny ponad zalecaną.

Skutek kliniczny

Możliwe zwiększenie stężenia famprydyny i nasilenie jej działań niepożądanych zależnych od dawki, w tym obniżenie progu drgawkowego. Leki silnie hamujące OCT2, takie jak cymetydyna, są z famprydyną przeciwwskazane właśnie z tego powodu[2]. Napady drgawkowe w wywiadzie lub obecnie występujące wykluczają stosowanie famprydyny[2].

Mechanizm

Enkorafenib może hamować nerkowe wydzielanie famprydyny przez transporter OCT2, co może zwiększać jej stężenie we krwi. Famprydyna jest wydalana głównie przez nerki – około 60% dawki usuwa aktywne wydzielanie kanalikowe, w którym pośredniczy OCT2[2]. Enkorafenib w warunkach in vitro potencjalnie hamuje OCT2 i może zwiększać ekspozycję na substraty tego transportera[1]. Znaczenie tego hamowania w warunkach in vivo nie zostało potwierdzone.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor OCT2[3], famprydyna – substrat OCT2[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Famprydyna: inhibitor CYP2E1[4], substrat CYP2E1[4], substrat OCT2[4]

Monitorować

  • klirens kreatyniny przed włączeniem enkorafenibu i okresowo w trakcie leczenia
  • objawy neurologiczne – zawroty głowy, drżenia, parestezje, niepokój, bezsenność
  • napady drgawkowe lub zwiastuny napadu

Kiedy ocena się zmienia

eGFR ≤ 50 ml/minpacjentinterakcja nie dotyczyPrzy klirensie kreatyniny poniżej 50 ml/min famprydyna jest przeciwwskazana niezależnie od enkorafenibu, a dodatkowe hamowanie wydzielania kanalikowego jeszcze zwiększa ryzyko kumulacji.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Fampridine Accord 10 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/fampridine-accord-100441830/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Fampridine Accord. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/fampridine-accord-100441830/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ MarawirokDawkę marawiroku należy dostosować tak jak przy jednoczesnym stosowaniu silnego induktora CYP3A4, uwzględniając pozostałe leki przeciwretrowirusowe (zwłaszcza obecność silnego inhibitora CYP3A4 w schemacie).Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie HIV, że zaczynasz lub kończysz brać enkorafenib, i nie zmieniaj sam dawek żadnego z tych leków.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie HIV, że zaczynasz lub kończysz brać enkorafenib, i nie zmieniaj sam dawek żadnego z tych leków.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib może przyspieszać rozkład marawiroku w organizmie. Przez to marawirok może słabiej działać na wirusa HIV, a wirus może stać się na niego oporny. Zwykle da się bezpiecznie łączyć te leki, ale lekarz może zmienić dawkę marawiroku albo cały schemat leczenia HIV.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wzrost wiremii HIV w badaniach kontrolnych
  • spadek liczby limfocytów CD4
  • nawracające lub nowe infekcje
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Dawkę marawiroku należy dostosować tak jak przy jednoczesnym stosowaniu silnego induktora CYP3A4, uwzględniając pozostałe leki przeciwretrowirusowe (zwłaszcza obecność silnego inhibitora CYP3A4 w schemacie). Jeśli nie można uniknąć jednoczesnego stosowania substratów CYP3A4, ich dawkę dostosowuje się zgodnie z zaleceniami dla danego leku.[1] Decyzję o zmianie dawki lub schematu przeciwretrowirusowego powinien podjąć lekarz prowadzący leczenie HIV we współpracy z onkologiem. Należy kontrolować wiremię HIV po włączeniu enkorafenibu i po jego odstawieniu.

Skutek kliniczny

Zmniejszenie ekspozycji na marawirok grozi utratą kontroli wiremii HIV i rozwojem oporności wirusa. Enkorafenib działa jako silny induktor CYP3A4, a jednoczesne stosowanie z substratami tego enzymu może prowadzić do utraty ich skuteczności.[1]

Mechanizm

Enkorafenib silnie indukuje CYP3A4, przez co może przyspieszać metabolizm leków będących substratami tego enzymu i zmniejszać ich skuteczność.[1] Marawirok jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, więc jego stężenie w osoczu może istotnie się zmniejszyć. Hamowanie P-gp przez enkorafenib wykazano jedynie in vitro i nie równoważy ono efektu indukcji.[1]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[2], marawirok – wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor OATP1B1[2], marawirok – substrat OATP1B1[4]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[2], marawirok – substrat P-gp[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[2], marawirok – wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Marawirok – inhibitor CYP2D6[4], enkorafenib – drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2]
  • Marawirok – inhibitor P-gp[4], enkorafenib – substrat P-gp[2]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[2], umiarkowany inhibitor CYP1A2[2], inhibitor CYP2B6[2], inhibitor CYP2C9[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], umiarkowany inhibitor OATP1B1[2], umiarkowany inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP1A2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C9[2], silny induktor CYP3A4[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]
  • Marawirok: inhibitor CYP2D6[4], inhibitor P-gp[4], wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat OATP1B1[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • wiremia HIV-1 (HIV RNA)
  • liczba limfocytów CD4
  • przestrzeganie zaleceń dawkowania marawiroku
  • dawka marawiroku po odstawieniu enkorafenibu

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibukolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 wygasa stopniowo, dlatego zwiększoną dawkę marawiroku trzeba ponownie ocenić i przywrócić dawkę właściwą dla schematu bez induktora, kontrolując wiremię.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Celsentri. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/celsentri-100180170/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ IdarubicynaPołączenie stosuj tylko przy ścisłym monitorowaniu kardiologicznym przez cały okres leczenia.Chodź na wszystkie zlecone badania serca i krwi, a przed przyjęciem każdego nowego leku, także bez recepty, zapytaj farmaceutę lub lekarza.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Chodź na wszystkie zlecone badania serca i krwi, a przed przyjęciem każdego nowego leku, także bez recepty, zapytaj farmaceutę lub lekarza.

Oba leki mogą obciążać serce, a razem to ryzyko może być większe. Mogą pojawić się zaburzenia rytmu serca albo osłabienie pracy serca. Lekarz będzie regularnie sprawdzał twoje serce badaniami, takimi jak EKG i echo serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • duszność, zwłaszcza przy wysiłku lub w pozycji leżącej
  • obrzęki nóg
  • nagłe zmęczenie i osłabienie
  • zażółcenie skóry lub oczu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie stosuj tylko przy ścisłym monitorowaniu kardiologicznym przez cały okres leczenia. Czynność serca monitoruje się przez cały czas jednoczesnego stosowania idarubicyny z lekami potencjalnie kardiotoksycznymi[1]. Przed leczeniem i w jego trakcie wykonuj EKG z oceną QTc oraz echokardiografię z oceną frakcji wyrzutowej lewej komory. Wyrównaj stężenia potasu i magnezu, unikaj dokładania kolejnych leków wydłużających QT i kontroluj próby wątrobowe. Przy niewyjaśnionym wzroście aminotransferaz rozważ ostrożność z dawkowaniem idarubicyny, bo zaburzenia czynności wątroby mogą zmieniać jej toksyczność[1].

Skutek kliniczny

Możliwe zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca, w tym związanych z wydłużeniem QT, oraz dysfunkcji lewej komory. Teoretycznie możliwe jest też nasilenie toksyczności idarubicyny przy uszkodzeniu wątroby.

Mechanizm

Przy łączeniu tych leków przez cały okres leczenia trzeba monitorować czynność serca, bo ich działanie na serce może się sumować. Idarubicyna przy podawaniu z innymi lekami potencjalnie kardiotoksycznymi lub wpływającymi na układ sercowo-naczyniowy wymaga monitorowania czynności serca przez cały okres leczenia[1]. Enkorafenib może wydłużać odstęp QT, a w skojarzeniu z inhibitorem MEK może obniżać frakcję wyrzutową lewej komory. Idarubicyna działa kardiotoksycznie, może wywołać zaburzenia rytmu i kardiomiopatię. Dodatkowo zmiany czynności wątroby wywołane przez leki podawane jednocześnie mogą wpływać na metabolizm i toksyczność idarubicyny[1], a enkorafenib może podwyższać aktywność aminotransferaz.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[2], umiarkowany inhibitor CYP1A2[2], inhibitor CYP2B6[2], inhibitor CYP2C9[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], umiarkowany inhibitor OATP1B1[2], umiarkowany inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP1A2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C9[2], silny induktor CYP3A4[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed leczeniem i okresowo w jego trakcie
  • echokardiografia z oceną frakcji wyrzutowej lewej komory
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • aminotransferazy i bilirubina
  • morfologia krwi z rozmazem

Kiedy ocena się zmienia

Wysoka dawka skumulowana antracyklindawka · idarubicynaryzyko rośnieWcześniejsze leczenie dużymi skumulowanymi dawkami idarubicyny lub innych antracyklin zwiększa ryzyko kardiomiopatii, a leczenie maksymalnymi skumulowanymi dawkami jest przeciwwskazaniem do idarubicyny.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zavedos 1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zavedos-100369564/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ ErlotynibPołączenie powinno być stosowane wyłącznie z decyzji onkologa prowadzącego, z oceną skuteczności erlotynibu i tolerancji leczenia.Przyjmuj oba leki tylko wtedy, gdy wie o nich twój onkolog, i nie zmieniaj samodzielnie ich dawek.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki tylko wtedy, gdy wie o nich twój onkolog, i nie zmieniaj samodzielnie ich dawek.

Enkorafenib może przyspieszać rozkład erlotynibu w organizmie, przez co erlotynib może działać słabiej. Oba leki mogą też powodować podobne działania niepożądane, takie jak wysypka i biegunka, które przy łączeniu mogą się nasilać. Takie połączenie wymaga stałej kontroli lekarza prowadzącego leczenie onkologiczne.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilona wysypka, pękanie lub złuszczanie skóry
  • silna lub długotrwała biegunka
  • zażółcenie skóry lub białek oczu
  • ciemny mocz
  • duże osłabienie
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie powinno być stosowane wyłącznie z decyzji onkologa prowadzącego, z oceną skuteczności erlotynibu i tolerancji leczenia. Przy jednoczesnym stosowaniu erlotynibu z induktorami CYP3A4 należy zachować ostrożność i w miarę możliwości rozważyć leki, które nie są induktorami CYP3A4[1]. Należy kontrolować czynność wątroby i nerek oraz stężenie elektrolitów, a także nasilenie zmian skórnych i biegunki.

Skutek kliniczny

Możliwe osłabienie skuteczności przeciwnowotworowej erlotynibu wskutek zmniejszenia jego ekspozycji. Możliwe nasilenie zmian skórnych, biegunki i zaburzeń czynności wątroby przez sumowanie toksyczności obu leków.

Mechanizm

Enkorafenib podawany wielokrotnie indukuje CYP3A4, a erlotynib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 w wątrobie i jelicie, więc enkorafenib może przyspieszać jego metabolizm i obniżać jego stężenie w osoczu. Induktory CYP3A4 zmniejszają ekspozycję na erlotynib, a przy ich jednoczesnym stosowaniu należy zachować ostrożność[1]. Erlotynib jest umiarkowanym inhibitorem CYP3A4, ale nie zmienia istotnie klirensu substratów CYP3A4, dlatego znaczący wzrost stężenia enkorafenibu jest mało prawdopodobny[1]. Oba leki wywołują działania niepożądane ze strony skóry i przewodu pokarmowego, które mogą się sumować.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor CYP1A2[2], erlotynib – drugorzędny szlak substrat CYP1A2[3]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[2], erlotynib – substrat CYP3A4[3]
  • Enkorafenib – induktor CYP1A2[2], erlotynib – drugorzędny szlak substrat CYP1A2[3]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[2], erlotynib – substrat CYP3A4[3]
  • Erlotynib – umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[2], umiarkowany inhibitor CYP1A2[2], inhibitor CYP2B6[2], inhibitor CYP2C9[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], umiarkowany inhibitor OATP1B1[2], umiarkowany inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP1A2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C9[2], silny induktor CYP3A4[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]
  • Erlotynib: umiarkowany inhibitor CYP2C8[3], umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], silny inhibitor UGT1A1[3], drugorzędny szlak substrat CYP1A2[3], substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • odpowiedź na leczenie przeciwnowotworowe (ocena skuteczności erlotynibu)
  • próby wątrobowe i bilirubina
  • czynność nerek i elektrolity
  • nasilenie zmian skórnych
  • biegunka i stan nawodnienia

Bezpieczniejsze alternatywy

afatynib

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu u pacjenta, u którego zwiększono dawkę erlotynibukolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 stopniowo ustępuje i stężenie erlotynibu rośnie, dlatego jeśli wcześniej zwiększono dawkę erlotynibu, należy rozważyć powrót do dawki wyjściowej i obserwować objawy toksyczności.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tarceva 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tarceva-100140583/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tarceva. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tarceva-100140583/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ GlasdegibNajlepiej unikać łączenia i w miarę możliwości wybrać leczenie bez silnego induktora CYP3A4.Nie zmieniaj dawek ani nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, powiedz obu lekarzom, że przyjmujesz oba leki, i zgłaszaj się na zlecone badania EKG i krwi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zmieniaj dawek ani nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, powiedz obu lekarzom, że przyjmujesz oba leki, i zgłaszaj się na zlecone badania EKG i krwi.

Enkorafenib może przyspieszać usuwanie glasdegibu z organizmu, przez co lek na białaczkę może działać słabiej. Oba leki mogą też wpływać na rytm serca, a razem to ryzyko jest większe. Lekarze mogą zlecić częstsze badania EKG i badania krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy, omdlenie lub uczucie bliskie omdlenia
  • nasilone zmęczenie, gorączka, łatwe powstawanie siniaków lub krwawienia
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Najlepiej unikać łączenia i w miarę możliwości wybrać leczenie bez silnego induktora CYP3A4. Jeżeli połączenie jest konieczne, należy kontrolować skuteczność leczenia białaczki oraz wykonać EKG z oceną QTc przed włączeniem drugiego leku i okresowo w trakcie terapii. Przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia należy wyrównać stężenia potasu i magnezu. Po odstawieniu enkorafenibu trzeba pamiętać, że indukcja wygasa stopniowo, a ekspozycja na glasdegib rośnie.

Skutek kliniczny

Główne ryzyko to mniejsza skuteczność glasdegibu w leczeniu ostrej białaczki szpikowej, wynikająca ze zmniejszonej ekspozycji na lek. Dodatkowo addycyjne wydłużenie odstępu QT zwiększa ryzyko arytmii komorowych, szczególnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii lub przyjmowaniu innych leków wydłużających QT. Po odstawieniu enkorafenibu ekspozycja na glasdegib stopniowo wraca do wyjściowej.

Mechanizm

Najlepiej unikać łączenia, bo enkorafenib może osłabiać działanie glasdegibu, a oba leki mogą wydłużać odstęp QT. Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4, więc przyspiesza metabolizm leków będących substratami tego enzymu i może prowadzić do utraty ich skuteczności.[1] Glasdegib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, dlatego jednoczesne podawanie enkorafenibu prawdopodobnie zmniejsza jego stężenie w osoczu. Oba leki mogą wydłużać odstęp QT, więc ich działania na przewodzenie w sercu mogą się sumować.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[2], glasdegib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[2], glasdegib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Glasdegib – inhibitor P-gp[3], enkorafenib – substrat P-gp[2]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[2], umiarkowany inhibitor CYP1A2[2], inhibitor CYP2B6[2], inhibitor CYP2C9[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], umiarkowany inhibitor OATP1B1[2], umiarkowany inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP1A2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C9[2], silny induktor CYP3A4[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]
  • Glasdegib: inhibitor BCRP[3], inhibitor MATE1[3], inhibitor MATE2-K[3], inhibitor P-gp[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C8[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem drugiego leku i okresowo w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • odpowiedź na leczenie białaczki (morfologia, odsetek blastów)
  • objawy działań niepożądanych glasdegibu po odstawieniu enkorafenibu

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu w trakcie leczenia glasdegibemkolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 wygasa stopniowo, a ekspozycja na glasdegib rośnie. Należy wtedy obserwować działania niepożądane glasdegibu i kontrolować QTc.
wiek ≥ 75pacjentryzyko rośnieStarszy wiek, choroby serca i zaburzenia elektrolitowe nasilają ryzyko arytmii przy addycyjnym wydłużeniu QT, dlatego wymagają częstszej kontroli EKG.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Daurismo. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/daurismo-100439187/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ NiraparybPołączenie można stosować pod warunkiem ścisłej kontroli morfologii krwi i ciśnienia tętniczego.Regularnie rób zlecone badania krwi, mierz ciśnienie w domu i od razu zgłoś lekarzowi niepokojące objawy.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Regularnie rób zlecone badania krwi, mierz ciśnienie w domu i od razu zgłoś lekarzowi niepokojące objawy.

Te dwa leki przeciwnowotworowe mogą razem silniej obniżać liczbę krwinek i płytek krwi oraz podnosić ciśnienie. Jeden z nich może też nieco zwiększać ilość drugiego leku we krwi. Można je stosować razem, ale tylko pod regularną kontrolą badań krwi i ciśnienia.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • łatwe siniaczenie, krwawienie z nosa lub dziąseł
  • krew w moczu lub stolcu
  • gorączka, dreszcze lub częste infekcje
  • duże zmęczenie, bladość, duszność
  • silny ból głowy, zawroty głowy lub wysokie ciśnienie w pomiarach
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – transport, PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować pod warunkiem ścisłej kontroli morfologii krwi i ciśnienia tętniczego. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu enkorafenibu z substratami BCRP i P-gp[1]. Po dołączeniu enkorafenibu do niraparybu warto przez pierwsze tygodnie kontrolować morfologię częściej niż w standardowym schemacie, a przy objawach toksyczności przerywać leczenie lub zmniejszać dawkę niraparybu według zasad jego modyfikacji. Ciśnienie tętnicze trzeba regularnie mierzyć i w razie potrzeby leczyć nadciśnienie.

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie toksyczności niraparybu, zwłaszcza hematologicznej (małopłytkowość, niedokrwistość, neutropenia), oraz większe ryzyko nadciśnienia tętniczego. Wielkości zmiany ekspozycji na niraparyb nie zbadano.

Mechanizm

Enkorafenib hamuje transportery BCRP i P-gp, a niraparyb jest substratem obu tych białek, więc jego ekspozycja może wzrosnąć. Przy lekach będących substratami BCRP i P-gp zaleca się ostrożność, ponieważ ich stężenie może się zwiększyć[1]. Enkorafenib jest też silnym induktorem CYP3A4 i inhibitorem UGT1A1[1], ale niraparyb jest metabolizowany głównie przez karboksyloesterazy do nieaktywnego metabolitu, więc te szlaki nie powinny istotnie zmieniać jego działania. Do tego dochodzi sumowanie działań niepożądanych, ponieważ niraparyb często powoduje małopłytkowość, niedokrwistość, neutropenię i nadciśnienie, a enkorafenib może nasilać niedokrwistość i podwyższać ciśnienie tętnicze.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor BCRP[2], niraparyb – substrat BCRP[3]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[2], niraparyb – substrat P-gp[3]
  • Niraparyb – inhibitor P-gp[3], enkorafenib – substrat P-gp[2]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[2], umiarkowany inhibitor CYP1A2[2], inhibitor CYP2B6[2], inhibitor CYP2C9[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], umiarkowany inhibitor OATP1B1[2], umiarkowany inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP1A2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C9[2], silny induktor CYP3A4[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]
  • Niraparyb: inhibitor BCRP[3], inhibitor MATE1[3], inhibitor MATE2-K[3], inhibitor P-gp[3], induktor CYP1A2[3], substrat BCRP[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z płytkami krwi i rozmazem
  • ciśnienie tętnicze
  • objawy krwawienia i zakażenia

Kiedy ocena się zmienia

Enkorafenib dołączony do stosowanego już niraparybukolejność włączenia · enkorafenibinne zalecenieGdy enkorafenib dołącza się do ustabilizowanego leczenia niraparybem, w pierwszych tygodniach kontroluj morfologię i ciśnienie częściej niż w dotychczasowym schemacie, ponieważ wtedy może ujawnić się wzrost ekspozycji na niraparyb i sumowanie toksyczności.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zejula. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zejula-100398198/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ NewirapinaPołączenie wymaga uzgodnienia między onkologiem a lekarzem prowadzącym leczenie HIV i ścisłego monitorowania skuteczności obu leków.Powiedz lekarzowi leczącemu HIV i onkologowi, że przyjmujesz oba leki, nie zmieniaj dawek na własną rękę i zgłaszaj się na zlecone badania krwi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi leczącemu HIV i onkologowi, że przyjmujesz oba leki, nie zmieniaj dawek na własną rękę i zgłaszaj się na zlecone badania krwi.

Te dwa leki mogą wzajemnie przyspieszać swój rozkład w organizmie. Przez to każdy z nich może działać słabiej – lek na HIV gorzej hamuje wirusa, a lek przeciwnowotworowy może słabiej działać na chorobę. Zmiana narasta powoli, przez kilka tygodni.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, nawracające infekcje lub nowe objawy związane z HIV
  • nasilenie objawów choroby nowotworowej
  • zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz, ból pod prawym łukiem żebrowym
  • wysypka
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie wymaga uzgodnienia między onkologiem a lekarzem prowadzącym leczenie HIV i ścisłego monitorowania skuteczności obu leków. Przy jednoczesnym stosowaniu z lekami metabolizowanymi przez cytochrom P450 należy starannie monitorować skuteczność terapeutyczną[1]. Przy stosowaniu enkorafenibu z induktorami CYP3A4 należy rozważyć leki o słabszym działaniu indukującym albo pozbawione takiego działania[2]. Warto rozważyć schemat przeciwretrowirusowy niezależny od CYP3A4, a przy jego doborze uwzględnić także hamowanie UGT1A1 przez enkorafenib[2]. Wiremię HIV należy oznaczyć po kilku tygodniach od włączenia enkorafenibu i po każdej zmianie leczenia.

Skutek kliniczny

Możliwe osłabienie skuteczności przeciwnowotworowej enkorafenibu oraz spadek stężenia newirapiny z ryzykiem utraty kontroli wiremii HIV i selekcji szczepów opornych. Interakcji nie badano klinicznie, a jej wielkość jest nieznana.

Mechanizm

Newirapina indukuje CYP3A i potencjalnie CYP2B6, a maksymalna indukcja występuje w ciągu 2–4 tygodni od rozpoczęcia leczenia wielodawkowego[1]. Enkorafenib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, więc jego ekspozycja może się zmniejszyć[2]. Enkorafenib sam jest silnym induktorem CYP3A4 i może zmniejszać stężenia leków będących substratami tego enzymu[2]. Newirapina jest metabolizowana przez CYP3A i CYP2B6, dlatego jej stężenie również może się obniżyć. Indukcja działa w obu kierunkach i rozwija się stopniowo.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], newirapina – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], newirapina – substrat CYP3A4[4]
  • Newirapina – induktor CYP3A4[4], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Newirapina: słaby induktor CYP2B6[5], induktor CYP3A4[4], substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • wiremia HIV (HIV RNA) i liczba limfocytów CD4
  • odpowiedź nowotworu na leczenie (ocena radiologiczna i kliniczna)
  • aktywność aminotransferaz i bilirubina
  • objawy nadwrażliwości i wysypka po odstawieniu jednego z leków

Kiedy ocena się zmienia

czas leczenia ≤ 4 tygodnienewirapinainne zalecenieIndukcja przez newirapinę osiąga maksimum w ciągu 2–4 tygodni od rozpoczęcia leczenia, dlatego przy niedawnym włączeniu newirapiny spadek ekspozycji na enkorafenib może narastać.
Odstawienie enkorafenibukolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja stopniowo wygasa i stężenie newirapiny może wzrosnąć, dlatego warto ponownie ocenić tolerancję i parametry wątrobowe.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Viramune 50 mg/5 ml, zawiesina doustna. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/viramune-100100276/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Viramune. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/viramune-100100276/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ NintedanibPołączenie można stosować, ale należy uważnie monitorować tolerancję nintedanibu, szczególnie w pierwszych tygodniach leczenia skojarzonego.Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem, wykonuj zlecone badania krwi i od razu powiedz lekarzowi o biegunce, zażółceniu skóry lub krwawieniu.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem, wykonuj zlecone badania krwi i od razu powiedz lekarzowi o biegunce, zażółceniu skóry lub krwawieniu.

Lek na raka może zwiększać ilość nintedanibu w organizmie. Oba leki mogą też obciążać wątrobę, powodować biegunkę i sprzyjać krwawieniom. Dlatego przy ich łączeniu działania niepożądane mogą być silniejsze. Leki można przyjmować razem, ale pod kontrolą lekarza.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • biegunka, zwłaszcza uporczywa lub z odwodnieniem
  • zażółcenie skóry lub białek oczu, ciemny mocz
  • ból pod prawym łukiem żebrowym, nudności, brak apetytu
  • krwawienie z nosa lub dziąseł, siniaki, krew w stolcu lub moczu
  • czarne, smoliste stolce
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – transport, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale należy uważnie monitorować tolerancję nintedanibu, szczególnie w pierwszych tygodniach leczenia skojarzonego. Przy enkorafenibie zaleca się ostrożność podczas jednoczesnego podawania substratów P-gp[1]. W razie wystąpienia działań niepożądanych może być konieczne przerwanie leczenia, zmniejszenie dawki lub odstawienie nintedanibu[2]. Decyzję o modyfikacji leczenia onkologicznego podejmuje onkolog prowadzący.

Skutek kliniczny

Możliwe jest nasilenie działań niepożądanych nintedanibu, przede wszystkim biegunki, zwiększenia aktywności aminotransferaz i krwawień. Siła efektu jest nieznana, a zmiana ekspozycji na nintedanib wynika z danych in vitro, nie z badania klinicznego.

Mechanizm

Enkorafenib może zwiększać ekspozycję na nintedanib, ponieważ hamuje glikoproteinę P (P-gp), a nintedanib jest jej substratem. Hamowanie P-gp przez enkorafenib wykazano w warunkach in vitro, dlatego leki będące substratami P-gp podaje się z nim ostrożnie[1]. Nintedanib jest substratem P-gp, a silny inhibitor P-gp zwiększał jego AUC 1,61 raza i C max 1,83 raza[2]. Enkorafenib jako silny induktor CYP3A4 nie powinien istotnie zmniejszać stężenia nintedanibu, ponieważ nintedanib tylko w niewielkim stopniu jest metabolizowany przez enzymy CYP[2]. Dochodzi do tego sumowanie działań niepożądanych, bo oba leki mogą uszkadzać wątrobę, wywoływać dolegliwości żołądkowo-jelitowe i sprzyjać krwawieniom.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], nintedanib – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], nintedanib – substrat P-gp[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], nintedanib – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]
  • Nintedanib – słaby inhibitor P-gp[4], enkorafenib – substrat P-gp[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Nintedanib: słaby inhibitor BCRP[4], słaby inhibitor P-gp[4], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • aktywność ALT i AspAT oraz stężenie bilirubiny
  • częstość i nasilenie biegunki oraz stan nawodnienia
  • objawy krwawienia
  • masa ciała i apetyt

Bezpieczniejsze alternatywy

pirfenidon

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ofev 100 mg, kapsułki miękkie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ofev-100335542/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ofev. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/ofev-100335542/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ LenalidomidU kobiet mogących zajść w ciążę nie opieraj zapobiegania ciąży na hormonalnych środkach antykoncepcyjnych, których działanie osłabia enkorafenib – wybierz skuteczną metodę niezależną od tego wpływu.Jeśli możesz zajść w ciążę, zapytaj lekarza, jaką metodę antykoncepcji stosować, bo tabletki hormonalne mogą nie wystarczyć.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli możesz zajść w ciążę, zapytaj lekarza, jaką metodę antykoncepcji stosować, bo tabletki hormonalne mogą nie wystarczyć.

Lenalidomid może bardzo poważnie uszkodzić dziecko w łonie matki, dlatego w czasie leczenia nie możesz zajść w ciążę. Enkorafenib może sprawić, że tabletki antykoncepcyjne i inne środki hormonalne przestaną chronić przed ciążą. Sam wpływ tych leków na siebie nawzajem jest niewielki.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • spóźniająca się lub nietypowa miesiączka
  • krwawienie między miesiączkami
  • podejrzenie ciąży
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

U kobiet mogących zajść w ciążę nie opieraj zapobiegania ciąży na hormonalnych środkach antykoncepcyjnych, których działanie osłabia enkorafenib – wybierz skuteczną metodę niezależną od tego wpływu[1]. Wszystkie warunki programu zapobiegania ciąży dla lenalidomidu muszą być spełnione przez cały czas leczenia[2]. Przy podawaniu enkorafenibu z substratami glikoproteiny P zachowaj ostrożność i obserwuj pacjenta pod kątem działań niepożądanych lenalidomidu[1].

Skutek kliniczny

Główne ryzyko to nieskuteczność hormonalnej antykoncepcji i zajście w ciążę podczas leczenia lenalidomidem, co grozi ciężkimi, zagrażającymi życiu wadami wrodzonymi płodu[2]. Ryzyko rośnie, gdy lenalidomid podaje się z deksametazonem, który także osłabia działanie doustnych środków antykoncepcyjnych[2]. Klinicznie istotny wzrost stężenia lenalidomidu jest mało prawdopodobny.

Mechanizm

Najważniejszy jest wpływ pośredni. Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może znosić skuteczność hormonalnych środków antykoncepcyjnych[1], a u kobiet leczonych lenalidomidem skuteczna antykoncepcja jest warunkiem leczenia ze względu na działanie teratogenne[2]. Bezpośredni wpływ na stężenie lenalidomidu jest mało prawdopodobny. Lenalidomid jest substratem glikoproteiny P[2], a enkorafenib in vitro może hamować glikoproteinę P[1], jednak nawet silny inhibitor glikoproteiny P chinidyna w dawce 600 mg dwa razy na dobę nie zmieniał istotnie farmakokinetyki lenalidomidu[2]. Lenalidomid nie jest induktorem enzymów, więc nie zmienia ekspozycji na enkorafenib[2].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], lenalidomid – substrat P-gp[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Lenalidomid: substrat P-gp[4]

Monitorować

  • skuteczność i rodzaj stosowanej antykoncepcji
  • testy ciążowe zgodnie z programem zapobiegania ciąży
  • tolerancja lenalidomidu i działania niepożądane

Kiedy ocena się zmienia

wiek ≥ 50 lat i naturalny brak miesiączki od co najmniej 1 rokupacjentryzyko malejeKobieta w wieku co najmniej 50 lat z naturalnym brakiem miesiączki od co najmniej roku nie jest uznawana za mogącą zajść w ciążę, więc osłabienie antykoncepcji hormonalnej przez enkorafenib traci znaczenie.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lenalidomide Accord 2,5 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lenalidomide-accord-100411250/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lenalidomide Accord. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/lenalidomide-accord-100411250/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ OksaliplatynaPołączenie można stosować pod warunkiem kontroli EKG i elektrolitów.Nie przerywaj leczenia na własną rękę, chodź na zlecone badania EKG i krwi, a przed przyjęciem każdego nowego leku, także bez recepty, zapytaj farmaceutę lub lekarza.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie przerywaj leczenia na własną rękę, chodź na zlecone badania EKG i krwi, a przed przyjęciem każdego nowego leku, także bez recepty, zapytaj farmaceutę lub lekarza.

Oba leki mogą wpływać na rytm serca, a razem ten wpływ może być silniejszy. To połączenie jest często stosowane celowo w leczeniu nowotworu, dlatego lekarz będzie regularnie sprawdzał twoje EKG i wyniki krwi. Ryzyko rośnie, gdy masz biegunkę lub wymioty, bo tracisz wtedy potas i magnez.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy albo omdlenie
  • utrzymująca się biegunka lub wymioty
  • skurcze mięśni lub wyraźne osłabienie
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować pod warunkiem kontroli EKG i elektrolitów. Przed rozpoczęciem leczenia i okresowo w jego trakcie należy wykonać EKG z oceną QTc oraz oznaczyć potas i magnez, a niedobory wyrównać przed podaniem leków[1]. Należy ograniczyć jednoczesne stosowanie innych leków wydłużających QT (np. niektórych leków przeciwwymiotnych z grupy setronów, makrolidów, fluorochinolonów) i aktywnie leczyć biegunkę oraz wymioty. Przy istotnym wydłużeniu QTc lub objawach arytmii decyzję o przerwaniu lub modyfikacji leczenia podejmuje onkolog.

Skutek kliniczny

Możliwe addycyjne wydłużenie odstępu QTc ze zwiększonym ryzykiem komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami elektrolitowymi, chorobą serca lub przyjmujących inne leki wydłużające QT.

Mechanizm

Oba leki mogą wydłużać odstęp QT, więc ich działanie na repolaryzację komór może się sumować. Przy oksaliplatynie należy zachować ostrożność w skojarzeniu z innymi lekami wydłużającymi QT i dokładnie monitorować odstęp QT[1]. Ryzyko zwiększają zaburzenia elektrolitowe (hipokaliemia, hipomagnezemia) wtórne do biegunki i wymiotów, które są częste w trakcie chemioterapii z oksaliplatyną i leczenia enkorafenibem. Nie ma istotnej interakcji farmakokinetycznej, bo oksaliplatyna nie jest metabolizowana przez enzymy CYP, które odpowiadają za przemiany enkorafenibu.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[2], umiarkowany inhibitor CYP1A2[2], inhibitor CYP2B6[2], inhibitor CYP2C9[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], umiarkowany inhibitor OATP1B1[2], umiarkowany inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP1A2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C9[2], silny induktor CYP3A4[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed leczeniem i okresowo w jego trakcie
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • nasilenie biegunki i wymiotów
  • przegląd innych leków wydłużających QT

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Oxaliplatinum Accord 5 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oxaliplatinum-accord-100230926/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ PitolisantPo włączeniu enkorafenibu oceniaj skuteczność pitolisantu i w razie jej utraty rozważ zmianę dawki w ramach zarejestrowanego zakresu albo zmianę leku na działający bez udziału CYP3A4.Nie zmieniaj dawek samodzielnie i powiedz lekarzowi, jeśli wróci senność w ciągu dnia albo pojawi się kołatanie serca.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zmieniaj dawek samodzielnie i powiedz lekarzowi, jeśli wróci senność w ciągu dnia albo pojawi się kołatanie serca.

Lek przeciwnowotworowy może osłabiać działanie leku na nadmierną senność. Po kilku dniach wspólnego stosowania możesz znów odczuwać senność w ciągu dnia. Oba leki mogą też w rzadkich przypadkach wpływać na rytm serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • powrót nadmiernej senności w ciągu dnia
  • nagłe napady osłabienia mięśni przy emocjach
  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Po włączeniu enkorafenibu oceniaj skuteczność pitolisantu i w razie jej utraty rozważ zmianę dawki w ramach zarejestrowanego zakresu albo zmianę leku na działający bez udziału CYP3A4. Przed rozpoczęciem leczenia i w jego trakcie wykonuj EKG z oceną QTc oraz kontroluj stężenie potasu i magnezu. Po odstawieniu enkorafenibu stężenie pitolisantu może stopniowo wzrosnąć, dlatego ponownie oceń dawkę i tolerancję.

Skutek kliniczny

Skuteczność pitolisantu może się zmniejszyć, co objawia się nawrotem nadmiernej senności w ciągu dnia, a w narkolepsji także nasileniem katapleksji. Jednoczesne stosowanie może zwiększać ryzyko wydłużenia odstępu QT i zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza przy zaburzeniach elektrolitowych lub chorobie serca.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może zmniejszać stężenie leków metabolizowanych przez ten enzym.[1] Pitolisant jest metabolizowany częściowo przez CYP3A4, dlatego jego ekspozycja może się zmniejszyć po włączeniu enkorafenibu. Oba leki mogą też wydłużać odstęp QT, co daje możliwość sumowania się tego działania.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[2], pitolisant – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[3]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[2], pitolisant – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[3]
  • Pitolisant – umiarkowany inhibitor CYP2D6[3], enkorafenib – drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2]
  • Pitolisant – słaby induktor CYP3A4[3], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2]
  • Pitolisant – induktor P-gp[3], enkorafenib – substrat P-gp[2]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[2], umiarkowany inhibitor CYP1A2[2], inhibitor CYP2B6[2], inhibitor CYP2C9[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], umiarkowany inhibitor OATP1B1[2], umiarkowany inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP1A2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C9[2], silny induktor CYP3A4[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]
  • Pitolisant: umiarkowany inhibitor CYP2D6[3], słaby induktor CYP3A4[3], induktor P-gp[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP2D6[3], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • nasilenie senności w ciągu dnia i katapleksji
  • EKG z oceną QTc
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • kołatanie serca, omdlenia

Bezpieczniejsze alternatywy

solriamfetol

Kiedy ocena się zmienia

Enkorafenib włączany u pacjenta ustabilizowanego na pitolisanciekolejność włączenia · enkorafenibryzyko rośnieIndukcja CYP3A4 narasta przez kilka dni, a utrata skuteczności pitolisantu może pojawić się z opóźnieniem. Zaplanuj ocenę kontroli objawów w pierwszych tygodniach leczenia.
Odstawienie enkorafenibuczas leczenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu stężenie pitolisantu stopniowo rośnie. Jeśli dawkę pitolisantu zwiększano, oceń tolerancję, w tym bezsenność, ból głowy i nudności.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ozawade. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/ozawade-100459920/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ OsilodrostatPołączenie można stosować pod warunkiem ścisłej kontroli EKG i elektrolitów.Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem, wykonuj zlecone EKG i badania krwi, a przy kołataniu serca lub zasłabnięciu od razu skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem, wykonuj zlecone EKG i badania krwi, a przy kołataniu serca lub zasłabnięciu od razu skontaktuj się z lekarzem.

Oba leki mogą wpływać na rytm serca, a razem to działanie się sumuje. Ryzyko rośnie, gdy w organizmie brakuje potasu lub magnezu, na przykład przy wymiotach lub biegunce. Ten zestaw można przyjmować, ale lekarz powinien regularnie sprawdzać EKG i badania krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie zasłabnięcia
  • osłabienie lub skurcze mięśni
  • uporczywe wymioty lub biegunka
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować pod warunkiem ścisłej kontroli EKG i elektrolitów. Przed włączeniem drugiego leku wykonaj EKG i wyrównaj stężenie potasu i magnezu. Powtarzaj EKG po włączeniu leczenia, po każdym zwiększeniu dawki osilodrostatu oraz okresowo w trakcie terapii. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu osilodrostatu z innymi lekami wpływającymi na odstęp QT[1]. Unikaj dokładania kolejnych leków wydłużających QT i szybko lecz wymioty oraz biegunkę. Przy wydłużeniu QTc postępuj zgodnie z zasadami przerywania lub redukcji dawki obowiązującymi dla każdego z leków.

Skutek kliniczny

Główne zagrożenie to wydłużenie odstępu QT z ryzykiem częstoskurczu typu torsade de pointes, zwłaszcza przy hipokaliemii, hipomagnezemii lub chorobie serca. Możliwy jest też umiarkowany wzrost ekspozycji na enkorafenib z nasileniem jego działań niepożądanych.

Mechanizm

Oba leki mogą wydłużać odstęp QT, więc ich działanie na przewodzenie w sercu się sumuje. Osilodrostat podawany z innymi lekami wpływającymi na odstęp QT może prowadzić do wydłużenia QT u pacjentów ze znanymi zaburzeniami rytmu serca[1]. Ryzyko zwiększa hipokaliemia, którą może wywołać osilodrostat, oraz utrata elektrolitów przy wymiotach i biegunce, częstych podczas leczenia enkorafenibem. Osilodrostat jest łagodnym inhibitorem CYP3A4 i zwiększał AUC midazolamu 1,5-krotnie[1]. Enkorafenib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, dlatego jego ekspozycja może umiarkowanie wzrosnąć. Enkorafenib indukuje CYP3A4, ale ponieważ osilodrostat jest metabolizowany przez wiele enzymów, ryzyko istotnego spadku jego stężenia przez pojedynczy enzym jest niewielkie[1].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP2B6[2], osilodrostat – substrat CYP2B6[3]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[2], osilodrostat – substrat CYP3A4[3]
  • Enkorafenib – induktor CYP2B6[2], osilodrostat – substrat CYP2B6[3]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[2], osilodrostat – substrat CYP3A4[3]
  • Osilodrostat – słaby inhibitor CYP2C19[3], enkorafenib – drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2]
  • Osilodrostat – słaby inhibitor CYP2D6[3], enkorafenib – drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2]
  • Osilodrostat – słaby inhibitor CYP3A4[3], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2]
  • Osilodrostat – induktor CYP3A4[3], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[2], umiarkowany inhibitor CYP1A2[2], inhibitor CYP2B6[2], inhibitor CYP2C9[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], umiarkowany inhibitor OATP1B1[2], umiarkowany inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP1A2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C9[2], silny induktor CYP3A4[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]
  • Osilodrostat: umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], słaby inhibitor CYP2C19[3], słaby inhibitor CYP2D6[3], inhibitor CYP2E1[3], słaby inhibitor CYP3A4[3], inhibitor MATE1[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP3A4[3], substrat CYP2B6[3], substrat CYP2D6[3], substrat CYP3A4[3], substrat UGT2B7[3]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed leczeniem i okresowo w trakcie
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy zaburzeń rytmu serca
  • działania niepożądane enkorafenibu (nudności, wymioty, biegunka, zmiany skórne)

Bezpieczniejsze alternatywy

metyrapon

Kiedy ocena się zmienia

Zwiększanie dawki w trakcie dostosowywaniadawka · osilodrostatryzyko rośnieKażde zwiększenie dawki osilodrostatu u pacjenta leczonego enkorafenibem wymaga kontroli EKG i elektrolitów, bo wraz z dawką rośnie ryzyko wydłużenia QT.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Isturisa 1 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/isturisa-100429970/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Isturisa. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/isturisa-100429970/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ RylpiwirynaNajlepiej unikać tego połączenia i rozważyć z lekarzem prowadzącym leczenie HIV zmianę schematu przeciwretrowirusowego na taki, który nie zależy od CYP3A i nie wydłuża QT.Powiedz lekarzowi od HIV i onkologowi o obu lekach, nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie i zgłaszaj się na zlecone badania krwi oraz EKG.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi od HIV i onkologowi o obu lekach, nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie i zgłaszaj się na zlecone badania krwi oraz EKG.

Lek przeciwnowotworowy może osłabiać działanie leku na HIV, przez co wirus może przestać być dobrze kontrolowany. Oba leki mogą też wpływać na rytm serca. Lekarze mogą zdecydować o zmianie leku na HIV albo o częstszych badaniach.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • objawy infekcji lub gorsze samopoczucie mogące świadczyć o osłabieniu leczenia HIV
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Najlepiej unikać tego połączenia i rozważyć z lekarzem prowadzącym leczenie HIV zmianę schematu przeciwretrowirusowego na taki, który nie zależy od CYP3A i nie wydłuża QT. Jeśli połączenie jest konieczne, należy kontrolować wiremię HIV po włączeniu enkorafenibu, wykonać EKG przed leczeniem i w jego trakcie oraz wyrównać stężenia potasu i magnezu.

Skutek kliniczny

Możliwe zmniejszenie stężenia rylpiwiryny z ryzykiem utraty kontroli wiremii HIV i wytworzenia oporności wirusa. Dodatkowo możliwe sumowanie wydłużenia QT z ryzykiem zaburzeń rytmu serca.

Mechanizm

Rylpiwiryna jest metabolizowana głównie przez CYP3A, a leki indukujące CYP3A zmniejszają jej stężenie w osoczu i mogą osłabiać jej działanie terapeutyczne.[1] Enkorafenib indukuje CYP3A4, więc może przyspieszać eliminację rylpiwiryny. Oba leki mogą też wydłużać odstęp QT, co daje ryzyko sumowania tego działania.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[2], rylpiwiryna – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[2], rylpiwiryna – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[2], umiarkowany inhibitor CYP1A2[2], inhibitor CYP2B6[2], inhibitor CYP2C9[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], umiarkowany inhibitor OATP1B1[2], umiarkowany inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP1A2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C9[2], silny induktor CYP3A4[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]
  • Rylpiwiryna: inhibitor MATE2-K[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • wiremia HIV (HIV RNA)
  • EKG z oceną odstępu QTc
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy

Bezpieczniejsze alternatywy

raltegrawirdolutegrawir

Kiedy ocena się zmienia

Domięśniowa (postać o przedłużonym uwalnianiu)droga podania · rylpiwirynaryzyko rośniePrzy rylpiwirynie w postaci wstrzyknięć o przedłużonym uwalnianiu nie da się szybko skorygować ekspozycji, a długotrwale obniżone stężenia zwiększają ryzyko oporności wirusa. Zmianę schematu przeciwretrowirusowego należy rozważyć przed włączeniem enkorafenibu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Edurant 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/edurant-100261312/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Edurant. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/edurant-100261312/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ RufinamidPołączenie jest możliwe, ale wymaga ścisłego monitorowania skuteczności enkorafenibu, zwłaszcza w pierwszych dwóch tygodniach po włączeniu rufinamidu, przez dwa tygodnie po jego odstawieniu i po istotnej zmianie jego dawki.Powiedz onkologowi, że przyjmujesz rufinamid, i nie zmieniaj dawek żadnego z tych leków bez porozumienia z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz onkologowi, że przyjmujesz rufinamid, i nie zmieniaj dawek żadnego z tych leków bez porozumienia z lekarzem.

Rufinamid może przyspieszać rozkład enkorafenibu w organizmie. Przez to enkorafenib może działać słabiej na nowotwór. Efekt nie pojawia się od razu, tylko narasta w ciągu kilku dni do dwóch tygodni.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nowe lub nasilające się objawy choroby nowotworowej
  • zmiany skórne, które mogą sugerować postęp choroby
  • nasilenie działań niepożądanych enkorafenibu po odstawieniu rufinamidu
  • częstsze napady padaczkowe
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie jest możliwe, ale wymaga ścisłego monitorowania skuteczności enkorafenibu, zwłaszcza w pierwszych dwóch tygodniach po włączeniu rufinamidu, przez dwa tygodnie po jego odstawieniu i po istotnej zmianie jego dawki.[1] Jeśli stan neurologiczny pozwala, warto rozważyć z neurologiem lek przeciwpadaczkowy, który nie indukuje CYP3A4. Dawki enkorafenibu nie należy zmieniać samodzielnie, decyzję podejmuje onkolog.

Skutek kliniczny

Możliwe zmniejszenie ekspozycji na enkorafenib i osłabienie skuteczności leczenia przeciwnowotworowego. Efekt narasta stopniowo po włączeniu rufinamidu i ustępuje stopniowo po jego odstawieniu.

Mechanizm

Rufinamid indukuje CYP3A4 w stopniu niewielkim do umiarkowanego – po 11 dniach stosowania 400 mg dwa razy na dobę aktywność CYP3A4 zwiększyła się o 55%, a ekspozycja na triazolam zmniejszyła się o 36%, przy czym większe dawki mogą nasilać indukcję.[1] Nie można wykluczyć, że rufinamid zmniejsza też ekspozycję na substancje przenoszone przez glikoproteinę P.[1] Enkorafenib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, dlatego jego stężenie w osoczu może się zmniejszyć. Rufinamid jest metabolizowany przez hydrolizę i nie hamuje CYP450, więc enkorafenib nie powinien istotnie zmieniać jego stężenia.[1]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Rufinamid – słaby induktor CYP3A4[2], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Rufinamid: słaby induktor CYP3A4[2]

Monitorować

  • odpowiedź guza na leczenie w kolejnych badaniach obrazowych
  • objawy progresji choroby nowotworowej
  • nasilenie działań niepożądanych enkorafenibu po odstawieniu lub zmniejszeniu dawki rufinamidu
  • kontrola napadów padaczkowych

Bezpieczniejsze alternatywy

walproinianlamotryginaklobazamlewetyracetam

Kiedy ocena się zmienia

dawka ≥ 800 mg na dobęrufinamidryzyko rośnieIndukcję CYP3A4 opisano przy dawce 400 mg dwa razy na dobę, większe dawki rufinamidu mogą ją nasilać.
Włączenie, odstawienie lub zmiana dawki rufinamidu w trakcie leczenia enkorafenibemkolejność włączenia · rufinamidinne zalecenieŚcisłe monitorowanie przez dwa tygodnie po włączeniu, dwa tygodnie po odstawieniu i po istotnej zmianie dawki rufinamidu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Inovelon 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/inovelon-100310996/
  2. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ RukaparybPołączenia najlepiej unikać i w miarę możliwości wybrać inhibitor PARP w mniejszym stopniu zależny od CYP3A4 i glikoproteiny P, o ile pozwala na to wskazanie.Nie zmieniaj samodzielnie dawek, upewnij się, że onkolog wie o obu lekach, i wykonuj zlecone badania krwi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zmieniaj samodzielnie dawek, upewnij się, że onkolog wie o obu lekach, i wykonuj zlecone badania krwi.

Jeden z tych leków może przyspieszać rozkład drugiego w organizmie. Przez to rukaparyb może działać słabiej, choć w niektórych sytuacjach jego stężenie może też wzrosnąć i dawać więcej działań niepożądanych. Takie połączenie wymaga ścisłej kontroli lekarza prowadzącego leczenie onkologiczne.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilone zmęczenie, bladość lub duszność
  • łatwe powstawanie siniaków albo krwawienia
  • gorączka lub częste infekcje
  • uporczywe nudności lub wymioty
  • zażółcenie skóry lub oczu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenia najlepiej unikać i w miarę możliwości wybrać inhibitor PARP w mniejszym stopniu zależny od CYP3A4 i glikoproteiny P, o ile pozwala na to wskazanie. Jeśli oba leki są konieczne, należy zachować ostrożność i uważnie kontrolować skuteczność leczenia oraz tolerancję rukaparybu.[1][2] Decyzję o schemacie powinien podjąć onkolog prowadzący.

Skutek kliniczny

Najbardziej prawdopodobnym skutkiem jest zmniejszenie stężenia rukaparybu i osłabienie jego działania przeciwnowotworowego w wyniku indukcji CYP3A4. Nie można jednak wykluczyć zwiększenia ekspozycji na rukaparyb przez hamowanie transporterów jelitowych i nasilenia jego toksyczności hematologicznej. Wpływ rukaparybu na enkorafenib jest prawdopodobnie niewielki.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może przyspieszać metabolizm leków będących substratami tego enzymu, co grozi utratą ich skuteczności.[2] Rukaparyb jest metabolizowany głównie przez CYP2D6, a w mniejszym stopniu przez CYP1A2 i CYP3A4, przy czym istotnego udziału CYP3A4 in vivo nie można wykluczyć, dlatego przy silnych induktorach CYP3A4 zaleca się ostrożność.[1] W przeciwnym kierunku może działać hamowanie glikoproteiny P i BCRP przez enkorafenib, ponieważ rukaparyb jest substratem obu tych transporterów.[2][1] Rukaparyb jest łagodnym inhibitorem CYP3A, więc może nieznacznie zwiększać ekspozycję na enkorafenib, który jest metabolizowany głównie przez CYP3A4.[1][2] Wypadkowy kierunek zmian stężenia rukaparybu nie został zbadany.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor BCRP[3], rukaparyb – substrat BCRP[4]
  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], rukaparyb – drugorzędny szlak substrat CYP1A2[4]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], rukaparyb – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], rukaparyb – substrat P-gp[4]
  • Enkorafenib – induktor CYP1A2[3], rukaparyb – drugorzędny szlak substrat CYP1A2[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], rukaparyb – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]
  • Rukaparyb – słaby inhibitor CYP2C19[4], enkorafenib – drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3]
  • Rukaparyb – słaby inhibitor CYP2D6[4], enkorafenib – drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3]
  • Rukaparyb – słaby inhibitor CYP3A4[4], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Rukaparyb – słaby inhibitor P-gp[4], enkorafenib – substrat P-gp[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Rukaparyb: słaby inhibitor BCRP[4], umiarkowany inhibitor CYP1A2[4], słaby inhibitor CYP2C19[4], słaby inhibitor CYP2C8[4], słaby inhibitor CYP2C9[4], słaby inhibitor CYP2D6[4], słaby inhibitor CYP3A4[4], silny inhibitor MATE1[4], silny inhibitor MATE2-K[4], słaby inhibitor OCT2[4], słaby inhibitor P-gp[4], słaby inhibitor UGT1A1[4], induktor CYP1A2[4], substrat BCRP[4], drugorzędny szlak substrat CYP1A2[4], substrat CYP2D6[4], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • odpowiedź nowotworu na leczenie (ocena skuteczności rukaparybu)
  • morfologia krwi z rozmazem
  • aktywność aminotransferaz
  • objawy nietolerancji – nudności, wymioty, zmęczenie

Bezpieczniejsze alternatywy

niraparyb

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu przy kontynuacji rukaparybukolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 stopniowo wygasa, więc ekspozycja na rukaparyb może wzrosnąć w kolejnych tygodniach. W tym okresie należy kontrolować morfologię krwi i tolerancję rukaparybu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Rubraca 200 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/rubraca-100418021/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Rubraca. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/rubraca-100418021/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ SufentanylU pacjenta przyjmującego enkorafenib oceniaj skuteczność przeciwbólową sufentanylu częściej niż zwykle i dostosowuj odstępy między dawkami do odpowiedzi klinicznej.Powiedz lekarzowi lub pielęgniarce, że bierzesz enkorafenib, i zgłaszaj, jeśli lek przeciwbólowy przestaje wystarczać albo czujesz się nadmiernie senny.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi lub pielęgniarce, że bierzesz enkorafenib, i zgłaszaj, jeśli lek przeciwbólowy przestaje wystarczać albo czujesz się nadmiernie senny.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib przyspiesza usuwanie sufentanylu z organizmu. Przez to lek przeciwbólowy może działać słabiej lub krócej. Gdy przestaniesz brać enkorafenib, sufentanyl może znów działać silniej niż wcześniej.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • ból wraca szybciej niż zwykle albo lek przeciwbólowy nie wystarcza
  • silna senność lub trudność z wybudzeniem
  • spowolniony lub płytki oddech
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

U pacjenta przyjmującego enkorafenib oceniaj skuteczność przeciwbólową sufentanylu częściej niż zwykle i dostosowuj odstępy między dawkami do odpowiedzi klinicznej. Jeśli nie można uniknąć łączenia enkorafenibu z substratem CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym, dawkę substratu dostosowuje się do zaleceń dla tego leku.[1] Po odstawieniu enkorafenibu obserwuj pacjenta pod kątem nadmiernej sedacji i depresji oddechowej, a w razie potrzeby wydłuż odstępy między dawkami sufentanylu. Przy długotrwałym leczeniu bólu rozważ opioid niezależny od CYP3A4.

Skutek kliniczny

Spodziewany skutek to słabsza i krótsza analgezja oraz większe zapotrzebowanie na sufentanyl. Po odstawieniu enkorafenibu ekspozycja na sufentanyl może wzrosnąć, co przy dawkowaniu ustalonym w okresie indukcji zwiększa ryzyko sedacji i depresji oddechowej.

Mechanizm

Enkorafenib może osłabiać działanie sufentanylu, bo przyspiesza jego rozkład w wątrobie. Sufentanyl jest metabolizowany głównie przez CYP3A4.[2] Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może zmniejszać skuteczność leków będących substratami tego enzymu.[1] Indukcja narasta stopniowo po włączeniu enkorafenibu i ustępuje stopniowo po jego odstawieniu.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], sufentanyl – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], sufentanyl – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Sufentanyl: substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • natężenie bólu i czas trwania analgezji po każdej dawce
  • częstość dawek ratunkowych
  • sedacja i częstość oddechów, zwłaszcza po odstawieniu enkorafenibu
  • saturacja

Bezpieczniejsze alternatywy

morfinahydromorfon

Kiedy ocena się zmienia

Dożylnie, pojedyncze dawki w znieczuleniudroga podania · sufentanylryzyko malejePrzy krótkotrwałym dożylnym podaniu w znieczuleniu, z miareczkowaniem do efektu pod stałym nadzorem anestezjologa, znaczenie indukcji jest mniejsze, ale zapotrzebowanie na opioid może być większe.
Odstawienie enkorafenibu w trakcie leczenia sufentanylemkolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 stopniowo ustępuje i ekspozycja na sufentanyl rośnie, dlatego trzeba ściśle obserwować sedację i oddech oraz w razie potrzeby wydłużyć odstępy między dawkami.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dzuveo 30 mcg, tabletki podjęzykowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dzuveo-100408130/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dzuveo. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/dzuveo-100408130/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ TalazoparybPołączenie można stosować, ale pacjenta należy uważnie monitorować pod kątem nasilonych działań niepożądanych talazoparybu.Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, rób zlecone badania krwi i zgłoś lekarzowi każdy niepokojący objaw.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, rób zlecone badania krwi i zgłoś lekarzowi każdy niepokojący objaw.

Enkorafenib może zwiększać ilość talazoparybu we krwi. Przez to działania niepożądane talazoparybu, zwłaszcza spadek liczby krwinek, mogą być silniejsze. Te leki można przyjmować razem, ale lekarz powinien częściej kontrolować twoje wyniki krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, dreszcze lub częste infekcje
  • łatwe powstawanie siniaków, krwawienie z nosa lub dziąseł
  • silne zmęczenie, bladość, zadyszka
  • kołatanie serca lub zawroty głowy
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale pacjenta należy uważnie monitorować pod kątem nasilonych działań niepożądanych talazoparybu. Jednoczesne podawanie enkorafenibu z substratami BCRP i P-gp wymaga ostrożności.[1] Gdy nie można uniknąć jednoczesnego stosowania inhibitora BCRP, pacjenta należy obserwować w kierunku nasilenia działań niepożądanych talazoparybu.[2] Przy wyraźnym nasileniu toksyczności lekarz rozważy modyfikację dawki talazoparybu według zasad przyjętych dla tego leku.

Skutek kliniczny

Większe stężenie talazoparybu może nasilać jego działania niepożądane, przede wszystkim toksyczność hematologiczną z niedokrwistością, neutropenią i małopłytkowością. Wielkości tego efektu nie zbadano.

Mechanizm

Enkorafenib może zwiększać stężenie talazoparybu we krwi, bo hamuje białko transportowe BCRP, a talazoparyb jest jego substratem. Enkorafenib hamuje BCRP również w warunkach in vivo, a substraty tego transportera mogą osiągać przy nim większe stężenia.[1] Talazoparyb jest substratem P-gp i BCRP i jest wydalany głównie przez nerki w postaci niezmienionej, a inhibitory BCRP mogą zwiększać ekspozycję na ten lek.[2] Enkorafenib w warunkach in vitro potencjalnie hamuje także P-gp, co może dodatkowo zwiększać ekspozycję na substraty tego transportera.[1] Indukcja CYP3A4 przez enkorafenib nie powinna mieć znaczenia, ponieważ talazoparyb nie jest w istotnym stopniu metabolizowany.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor BCRP[3], talazoparyb – substrat BCRP[4]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], talazoparyb – substrat P-gp[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Talazoparyb: substrat BCRP[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem (hemoglobina, neutrofile, płytki krwi)
  • objawy niedokrwistości i zmęczenie
  • objawy infekcji i gorączka
  • krwawienia i siniaki
  • nudności i inne działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Talzenna 0,25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/talzenna-100423387/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Talzenna. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/talzenna-100423387/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ TopotekanPrzy jednoczesnym stosowaniu ściśle kontroluj morfologię krwi z rozmazem przed każdym kursem topotekanu i w jego trakcie oraz bądź gotowy na zmniejszenie dawki topotekanu w razie nasilonej mielosupresji.Wykonuj zlecone badania krwi w terminie i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę, krwawienia lub silną biegunkę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Wykonuj zlecone badania krwi w terminie i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę, krwawienia lub silną biegunkę.

Enkorafenib może sprawić, że w organizmie zostanie więcej topotekanu niż zwykle. Może to nasilić działania niepożądane topotekanu, zwłaszcza spadek liczby białych krwinek i płytek krwi oraz biegunkę. Lekarz może zlecić częstsze badania krwi lub zmienić dawkę.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła albo inne objawy infekcji
  • łatwe powstawanie siniaków lub krwawienia
  • silna lub uporczywa biegunka
  • nasilone osłabienie i bladość
  • owrzodzenia w jamie ustnej
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu ściśle kontroluj morfologię krwi z rozmazem przed każdym kursem topotekanu i w jego trakcie oraz bądź gotowy na zmniejszenie dawki topotekanu w razie nasilonej mielosupresji. Z substratami BCRP i P-gp enkorafenib łączy się z zachowaniem ostrożności.[1] Kursu topotekanu nie rozpoczyna się przy liczbie granulocytów obojętnochłonnych poniżej 1,5 x 10^9/l lub płytek krwi poniżej 100 x 10^9/l.[2]

Skutek kliniczny

Zwiększona ekspozycja na topotekan może nasilić jego toksyczność, przede wszystkim neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość, a przy postaci doustnej także biegunkę. Skala tego efektu nie została określona w badaniach klinicznych.

Mechanizm

Enkorafenib hamuje w warunkach in vivo transportery OATP1B1, OATP1B3 i BCRP, a w warunkach in vitro także P-gp oraz nerkowe transportery OAT1, OAT3 i OCT2, przez co może zwiększać stężenie leków będących ich substratami.[1] Topotekan jest substratem BCRP i P-gp, które w jelicie ograniczają wchłanianie leku podanego doustnie, dlatego zahamowanie tych transporterów może zwiększyć ekspozycję na topotekan. Indukcja CYP3A4 przez enkorafenib nie ma tu istotnego znaczenia, ponieważ topotekan jest w niewielkim stopniu metabolizowany przez cytochrom P-450.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem (granulocyty obojętnochłonne, płytki krwi, hemoglobina)
  • objawy zakażenia i gorączka
  • biegunka i stan nawodnienia
  • czynność nerek

Kiedy ocena się zmienia

Dożylnadroga podania · topotekanryzyko malejePrzy podaniu dożylnym odpada wpływ hamowania BCRP i P-gp w jelicie na wchłanianie topotekanu, więc wzrost ekspozycji jest prawdopodobnie mniejszy, ale monitorowanie morfologii pozostaje konieczne.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Hycamtin 0,25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/hycamtin-100094363/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ StyrypentolPołączenie stosuj tylko wtedy, gdy oba leki są niezbędne, i pod ścisłą kontrolą obu specjalistów – onkologa i neurologa.Nie zmieniaj samodzielnie dawek żadnego z leków i powiedz zarówno onkologowi, jak i neurologowi, że przyjmujesz oba leki.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zmieniaj samodzielnie dawek żadnego z leków i powiedz zarówno onkologowi, jak i neurologowi, że przyjmujesz oba leki.

Te dwa leki wpływają nawzajem na to, jak organizm się ich pozbywa. Lek przeciwpadaczkowy może zwiększać ilość leku przeciwnowotworowego we krwi i nasilać jego działania niepożądane. Lek przeciwnowotworowy może z kolei zmniejszać działanie leku przeciwpadaczkowego, przez co napady mogą pojawiać się częściej. Można je przyjmować razem, ale tylko pod stałą kontrolą lekarzy.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • częstsze lub silniejsze napady padaczkowe
  • silne nudności lub wymioty
  • nasilone zmęczenie lub bóle stawów
  • nowe zmiany na skórze
  • nadmierna senność po zakończeniu leczenia przeciwnowotworowego
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie stosuj tylko wtedy, gdy oba leki są niezbędne, i pod ścisłą kontrolą obu specjalistów – onkologa i neurologa. Przy jednoczesnym stosowaniu leków hamujących CYP3A4 pacjenta należy uważnie kontrolować pod kątem bezpieczeństwa enkorafenibu[1]. Przy łączeniu styrypentolu z lekami zmieniającymi aktywność CYP3A4 zalecana jest ostrożność[2]. Zaleca się monitorowanie stężeń leków przeciwpadaczkowych w osoczu i w razie potrzeby modyfikację ich dawkowania[2]. Kontrolę nasil po włączeniu enkorafenibu oraz po jego odstawieniu, gdy ustępuje działanie indukujące.

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie działań niepożądanych enkorafenibu wskutek zwiększenia jego stężenia oraz osłabienie kontroli napadów wskutek obniżenia stężenia styrypentolu i współstosowanych leków przeciwpadaczkowych. Wypadkowy efekt u konkretnego pacjenta jest trudny do przewidzenia i może zmieniać się w czasie, zwłaszcza po włączeniu lub odstawieniu któregoś z leków.

Mechanizm

Interakcja działa w obu kierunkach. Styrypentol w stężeniach terapeutycznych w znacznym stopniu hamuje CYP3A4[2], a enkorafenib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, więc jego ekspozycja może wzrosnąć[1]. Umiarkowane i silne inhibitory CYP3A4 zwiększały AUC enkorafenibu odpowiednio dwu- i trzykrotnie[1]. Jednocześnie enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4[1], a CYP3A4 obok CYP1A2 i CYP2C19 uczestniczy w I fazie metabolizmu styrypentolu[2]. Indukcja może więc obniżyć stężenie styrypentolu, a także innych leków przeciwpadaczkowych metabolizowanych przez CYP3A4, z którymi styrypentol jest zwykle łączony.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], styrypentol – substrat CYP1A2[4]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], styrypentol – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – induktor CYP1A2[3], styrypentol – substrat CYP1A2[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], styrypentol – substrat CYP3A4[4]
  • Styrypentol – inhibitor CYP2C19[4], enkorafenib – drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3]
  • Styrypentol – inhibitor CYP2D6[4], enkorafenib – drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3]
  • Styrypentol – inhibitor CYP3A4[4], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Styrypentol: inhibitor CYP2C19[4], inhibitor CYP2D6[4], inhibitor CYP3A4[4], substrat CYP1A2[4], substrat CYP2C19[4], substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • częstość i nasilenie napadów padaczkowych
  • stężenia styrypentolu i współstosowanych leków przeciwpadaczkowych w osoczu, jeśli są dostępne
  • działania niepożądane enkorafenibu, takie jak nudności, wymioty, zmęczenie, bóle stawów i zmiany skórne
  • objawy nadmiernej senności po odstawieniu enkorafenibu

Kiedy ocena się zmienia

Enkorafenib włączany u pacjenta ustabilizowanego na styrypentolukolejność włączenia · enkorafenibinne zalecenieDziałanie indukujące enkorafenibu narasta stopniowo, dlatego w pierwszych tygodniach kontroluj napady i stężenia leków przeciwpadaczkowych, a jednocześnie obserwuj toksyczność enkorafenibu.
Odstawienie enkorafenibu w trakcie leczenia styrypentolemkolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja stopniowo ustępuje, a stężenia styrypentolu i innych leków przeciwpadaczkowych mogą wzrosnąć, dlatego jeśli wcześniej zwiększano ich dawki, rozważ ich ponowną redukcję pod kontrolą stężeń.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Diacomit 250 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/diacomit-100172979/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Diacomit. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/diacomit-100172979/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ TeriflunomidPołączenie można stosować tylko przy uzgodnieniu między onkologiem a neurologiem i ścisłym monitorowaniu.Nie przerywaj żadnego z leków na własną rękę, regularnie rób zlecone badania krwi i ustal z lekarzem niehormonalną metodę antykoncepcji.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie przerywaj żadnego z leków na własną rękę, regularnie rób zlecone badania krwi i ustal z lekarzem niehormonalną metodę antykoncepcji.

Lek na nowotwór może osłabiać działanie tabletek antykoncepcyjnych i innej antykoncepcji hormonalnej. Lek na stwardnienie rozsiane może poważnie uszkodzić płód, więc skuteczne zabezpieczenie przed ciążą jest konieczne. Oba leki mogą też obciążać wątrobę i krew, a lek na stwardnienie rozsiane osłabia odporność. Lekarze mogą prowadzić to leczenie razem, ale wymaga ono regularnych badań.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zażółcenie skóry lub białek oczu, ciemny mocz
  • gorączka, dreszcze, ból gardła lub inne objawy zakażenia
  • nietypowe siniaki lub krwawienia
  • silne zmęczenie, bladość
  • spóźniająca się miesiączka lub podejrzenie ciąży
  • nasilenie objawów stwardnienia rozsianego
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować tylko przy uzgodnieniu między onkologiem a neurologiem i ścisłym monitorowaniu. U kobiet w wieku rozrodczym hormonalną antykoncepcję trzeba zastąpić metodą niehormonalną albo uzupełnić o nią, bo enkorafenib może osłabiać antykoncepcję hormonalną[1]. Teryflunomid jest przeciwwskazany u kobiet bez skutecznej antykoncepcji[2]. Silne induktory enzymów należy stosować z teryflunomidem ostrożnie[2]. Należy też zachować ostrożność przy łączeniu enkorafenibu z substratami BCRP[1]. Trzeba regularnie kontrolować aktywność aminotransferaz i morfologię krwi. Teryflunomid utrzymuje się w organizmie długo po odstawieniu. Gdy trzeba go szybko usunąć, stosuje się procedurę przyspieszonej eliminacji cholestyraminą lub węglem aktywowanym[2].

Skutek kliniczny

Najważniejsze ryzyko to nieskuteczna antykoncepcja hormonalna u kobiety przyjmującej teratogenny teryflunomid. Możliwa jest też zmiana stężenia teryflunomidu, która może osłabić kontrolę stwardnienia rozsianego. Możliwe jest również nasilenie hepatotoksyczności, cytopenii i zakażeń.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4[1]. Silne induktory enzymów CYP i białek transportowych zmniejszają ekspozycję na teryflunomid, a ryfampicyna obniżyła ją o około 40%[2]. Utlenianie jest jednak dla teryflunomidu szlakiem drugorzędnym, a głównym jest hydroliza[2]. Spadek stężenia teryflunomidu powinien więc być mniejszy niż przy ryfampicynie. Enkorafenib hamuje też in vivo BCRP oraz OATP1B1/1B3[1]. Teryflunomid jest przenoszony przez BCRP, więc wpływ na jego stężenie może być w praktyce przeciwstawny i trudny do przewidzenia. Enkorafenib przez indukcję CYP3A4 może też osłabiać działanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych[1]. To ma szczególne znaczenie przy teratogennym teryflunomidzie, który wymaga skutecznej antykoncepcji[2]. Do tego dochodzi sumowanie działań niepożądanych obu leków na wątrobę i szpik oraz osłabienie odporności przez teryflunomid.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor BCRP[3], teriflunomid – substrat BCRP[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Teriflunomid: umiarkowany inhibitor BCRP[5], umiarkowany inhibitor CYP2C8[5], słaby inhibitor OAT3[5], umiarkowany inhibitor OATP1B1[5], umiarkowany inhibitor OATP1B3[4], umiarkowany induktor CYP1A2[5], substrat BCRP[4]

Monitorować

  • aktywność ALT i AST
  • morfologia krwi z rozmazem
  • objawy zakażenia
  • skuteczność antykoncepcji i test ciążowy u kobiet w wieku rozrodczym
  • aktywność choroby (rzuty stwardnienia rozsianego)

Bezpieczniejsze alternatywy

glatiramerinterferon beta

Kiedy ocena się zmienia

Kobieta w wieku rozrodczymwiek · pacjentryzyko rośnieEnkorafenib może powodować utratę skuteczności antykoncepcji hormonalnej. Teryflunomid jest przeciwwskazany u kobiet bez skutecznej antykoncepcji. Wymagana jest metoda niehormonalna albo dodatkowa.
Teryflunomid odstawiony przed włączeniem enkorafenibukolejność włączenia · teriflunomidinne zalecenieTeryflunomid długo utrzymuje się w osoczu po odstawieniu, więc interakcja może trwać mimo zakończenia leczenia. Jeśli konieczne jest szybkie usunięcie leku, stosuje się procedurę przyspieszonej eliminacji cholestyraminą lub węglem aktywowanym.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Teriflunomide Accord 14 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/teriflunomide-accord-100476696/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Teriflunomide Accord. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/teriflunomide-accord-100476696/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ TalidomidU kobiety mogącej zajść w ciążę antykoncepcja nie powinna opierać się na tabletkach progestagenowych ani implancie, bo enkorafenib może osłabiać ich działanie.Nie przerywaj leczenia na własną rękę, ale ustal z lekarzem antykoncepcję, która działa mimo enkorafenibu, i zgłaszaj mu każde omdlenie, kołatanie serca lub narastające drętwienie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie przerywaj leczenia na własną rękę, ale ustal z lekarzem antykoncepcję, która działa mimo enkorafenibu, i zgłaszaj mu każde omdlenie, kołatanie serca lub narastające drętwienie.

Te dwa leki możesz przyjmować razem tylko pod kontrolą lekarza. Enkorafenib może osłabiać działanie tabletek i implantów antykoncepcyjnych, a talidomid bardzo poważnie uszkadza nienarodzone dziecko. Oba leki mogą też spowalniać lub zaburzać rytm serca i nasilać mrowienie lub drętwienie dłoni i stóp.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zawroty głowy lub omdlenie
  • wolne, nierówne bicie serca albo kołatanie
  • mrowienie, drętwienie lub pieczenie dłoni i stóp
  • spóźniająca się miesiączka lub dodatni test ciążowy
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

U kobiety mogącej zajść w ciążę antykoncepcja nie powinna opierać się na tabletkach progestagenowych ani implancie, bo enkorafenib może osłabiać ich działanie[1]. Należy wybrać metodę niezależną od metabolizmu wątrobowego, np. system wewnątrzmaciczny z lewonorgestrelem, medroksyprogesteron w postaci depot lub sterylizację, najlepiej z dodatkową metodą barierową. Złożonej antykoncepcji hormonalnej przy talidomidzie nie zaleca się z powodu ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej[2]. Działanie indukujące wygasa stopniowo po odstawieniu enkorafenibu, dlatego metodę niehormonalną lub niewrażliwą na indukcję utrzymuje się jeszcze przez pewien czas. Przed włączeniem i w trakcie leczenia wykonuje się EKG z oceną częstości rytmu i QTc oraz wyrównuje stężenie potasu i magnezu. Objawy neuropatii obwodowej ocenia się regularnie, a przy ich nasileniu lekarz prowadzący rozważa modyfikację leczenia.

Skutek kliniczny

Najpoważniejszym skutkiem jest nieplanowana ciąża i ciężkie wady wrodzone płodu u kobiety mogącej zajść w ciążę, jeśli chroni się ona metodą hormonalną wrażliwą na indukcję enzymów. Ponadto możliwe są bradykardia i zaburzenia rytmu przy wydłużonym QT. Może też nasilić się neuropatia obwodowa.

Mechanizm

Główne zagrożenie wynika z tego, że enkorafenib osłabia antykoncepcję hormonalną, a talidomid jest silnie teratogenny. Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może zmniejszać skuteczność hormonalnych środków antykoncepcyjnych[1]. Przy talidomidzie podważa to skuteczność programu zapobiegania ciąży. Sam talidomid jest słabym substratem CYP i jest usuwany głównie przez hydrolizę nieenzymatyczną, dlatego indukcja enzymów nie zmienia istotnie jego stężenia[2]. Farmakodynamicznie sumują się działania na serce. Talidomid może wywoływać bradykardię i wymaga ostrożności z lekami sprzyjającymi częstoskurczowi typu torsade de pointes[2], a enkorafenib może wydłużać odstęp QT. Sumuje się także ryzyko neuropatii obwodowej, które dotyczy obu leków.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • metoda antykoncepcji i testy ciążowe zgodnie z programem zapobiegania ciąży
  • EKG – częstość rytmu i QTc
  • stężenie potasu i magnezu
  • objawy neuropatii obwodowej

Kiedy ocena się zmienia

Enkorafenib dołączony do trwającego leczenia talidomidem z antykoncepcją hormonalnąkolejność włączenia · enkorafenibinne zalecenieJeśli enkorafenib dołącza się u pacjentki chroniącej się dotąd tabletkami progestagenowymi lub implantem, przed włączeniem należy zmienić metodę na niewrażliwą na indukcję enzymów i zastosować dodatkową metodę barierową.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Thalidomide Lipomed 100 mg, tabletki drażowane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/thalidomide-lipomed-100475056/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ ArtezunatNie odkładaj ani nie przerywaj leczenia ciężkiej malarii z powodu tej interakcji – artezunat pozostaje lekiem z wyboru.Powiedz onkologowi, że dostajesz lek na malarię, i nie zmieniaj sam dawki leku przeciwnowotworowego.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz onkologowi, że dostajesz lek na malarię, i nie zmieniaj sam dawki leku przeciwnowotworowego.

Lek na malarię może przez pewien czas osłabiać działanie leku przeciwnowotworowego. Możliwe jest też, choć mało prawdopodobne, że organizm wolniej usunie lek przeciwmalaryczny. Leczenie malarii jest pilne i nie wolno go odkładać z powodu tej interakcji. Lekarze prowadzący oba leczenia powinni o sobie wiedzieć.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze, które nie ustępują po kilku dniach leczenia malarii
  • nasilone zmęczenie, bladość, ciemny mocz
  • nowe lub nasilone dolegliwości, które pojawiły się po rozpoczęciu leczenia przeciwnowotworowego
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie odkładaj ani nie przerywaj leczenia ciężkiej malarii z powodu tej interakcji – artezunat pozostaje lekiem z wyboru. Artezunat dożylny łącz ostrożnie z substratami CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym, a do nich można zaliczyć enkorafenib.[1] Nie zmieniaj dawki enkorafenibu z góry. W czasie wspólnego stosowania i przez kilka dni po zakończeniu artezunatu obserwuj pacjenta pod kątem tolerancji obu leków i odpowiedzi na leczenie przeciwmalaryczne. Leczenie onkologiczne prowadź w porozumieniu z onkologiem, który może rozważyć czasowe wstrzymanie enkorafenibu na okres ostrej infekcji.

Skutek kliniczny

Najbardziej prawdopodobnym skutkiem jest przejściowe zmniejszenie stężenia enkorafenibu i osłabienie jego działania przeciwnowotworowego w czasie leczenia artezunatem. Teoretycznie możliwe jest też zwiększenie ekspozycji na dihydroartemizyninę. Przy krótkim, kilkudniowym kursie artezunatu dożylnego skutek kliniczny jest prawdopodobnie niewielki.

Mechanizm

Enkorafenib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4.[2] Dihydroartemizynina, czynny metabolit artezunatu, indukuje CYP3A, dlatego przy długotrwałym stosowaniu tych leków razem może zmniejszać ekspozycję na enkorafenib.[1] Artezunat jest przekształcany w dihydroartemizyninę przez esterazy i CYP2A6, a dihydroartemizynina jest unieczynniana przez glukuronidację głównie z udziałem UGT1A9.[1] Enkorafenib jest stosunkowo silnym odwracalnym inhibitorem UGT1A1.[2] Główna droga glukuronidacji dihydroartemizyniny to UGT1A9, więc zwiększenie ekspozycji na dihydroartemizyninę jest możliwe, ale niepotwierdzone. Silna indukcja CYP3A4 przez enkorafenib nie powinna istotnie wpływać na artezunat, którego aktywacja nie zależy od CYP3A4.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • parazytemia i stan kliniczny w trakcie leczenia malarii
  • tolerancja enkorafenibu i objawy jego działań niepożądanych po zakończeniu artezunatu
  • kontrola onkologiczna skuteczności enkorafenibu, gdy leki stosowano razem dłużej niż krótki kurs

Kiedy ocena się zmienia

Krótki kurs leczenia ciężkiej malariiczas leczenia · artezunatryzyko malejeIndukcja CYP3A rozwija się stopniowo, więc kilkudniowy kurs artezunatu dożylnego prawdopodobnie tylko przejściowo i umiarkowanie zmniejsza ekspozycję na enkorafenib.
Doustna w leku złożonymdroga podania · artezunatinne zaleceniePrzy doustnych lekach złożonych z artezunatem lub dihydroartemizyniną oceń osobno interakcje enkorafenibu z drugim składnikiem leku przeciwmalarycznego.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Artesunate Amivas 110 mg, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/artesunate-amivas-100463347/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ BeksarotenJeśli to możliwe, unikaj tego połączenia i uzgodnij leczenie z prowadzącymi onkologami lub hematologami.Powiedz obu lekarzom prowadzącym, że przyjmujesz oba leki, i jeśli możesz zajść w ciążę, stosuj niehormonalną metodę antykoncepcji uzgodnioną z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz obu lekarzom prowadzącym, że przyjmujesz oba leki, i jeśli możesz zajść w ciążę, stosuj niehormonalną metodę antykoncepcji uzgodnioną z lekarzem.

Enkorafenib może osłabić działanie beksarotenu, a duże dawki beksarotenu mogą osłabić działanie enkorafenibu. Oba leki zmniejszają też skuteczność tabletek i innych hormonalnych metod antykoncepcji. Beksaroten nie może być stosowany w ciąży, więc ochrona przed ciążą jest bardzo ważna.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilenie lub powrót zmian skórnych
  • objawy sugerujące, że choroba nowotworowa się nie cofa lub postępuje
  • spóźniająca się miesiączka lub podejrzenie ciąży
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Jeśli to możliwe, unikaj tego połączenia i uzgodnij leczenie z prowadzącymi onkologami lub hematologami. Gdy oba leki są konieczne, monitoruj odpowiedź na beksaroten (zmiany skórne, objawy choroby) w pierwszych tygodniach skojarzenia i po odstawieniu enkorafenibu. Nie zwiększaj dawki beksarotenu bez decyzji lekarza prowadzącego. Przy dawkach beksarotenu powyżej 300 mg/m2 pc./dobę zwróć uwagę na możliwą utratę skuteczności enkorafenibu[1]. U kobiet płodnych antykoncepcja hormonalna jest niewystarczająca i konieczna jest skuteczna metoda niehormonalna[1][2].

Skutek kliniczny

Główne ryzyko to słabsze działanie beksarotenu i gorsza kontrola chłoniaka skóry. Przy dawkach beksarotenu powyżej 300 mg/m2 pc./dobę możliwe jest także osłabienie działania enkorafenibu[1][2]. Dodatkowym ryzykiem jest zawodność antykoncepcji hormonalnej, co ma szczególne znaczenie, ponieważ beksaroten jest przeciwwskazany w ciąży i u kobiet płodnych bez skutecznej antykoncepcji[1].

Mechanizm

Enkorafenib może obniżyć stężenie beksarotenu, a przy dużych dawkach beksarotenu możliwe jest też obniżenie stężenia enkorafenibu. Beksaroten jest metabolizowany oksydacyjnie przez CYP3A4, a leki indukujące ten enzym mogą obniżać jego stężenie w osoczu[1]. Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może zmniejszać skuteczność leków będących substratami tego enzymu[2]. Beksaroten również może indukować CYP3A4, zwłaszcza w dawkach powyżej 300 mg/m2 pc./dobę, i przyspieszać metabolizm innych substratów tego enzymu[1]. Enkorafenib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, więc jego ekspozycja może się wtedy zmniejszyć[2]. Oba leki osobno mogą zmniejszać skuteczność hormonalnej antykoncepcji[1][2].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], beksaroten – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], beksaroten – substrat CYP3A4[4]
  • Beksaroten – induktor CYP3A4[4], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Beksaroten: induktor CYP3A4[4], substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • odpowiedź kliniczna na beksaroten (zmiany skórne)
  • odpowiedź na leczenie enkorafenibem przy dużych dawkach beksarotenu
  • skuteczność antykoncepcji – metoda niehormonalna u kobiet płodnych
  • lipidogram i próby wątrobowe zgodnie z rutynowym nadzorem obu leków

Kiedy ocena się zmienia

dawka ≥ 300 mg/m2 pc./dobębeksarotenryzyko rośniePrzy dawkach beksarotenu powyżej 300 mg/m2 pc./dobę rośnie ryzyko indukcji CYP3A4 i obniżenia ekspozycji na enkorafenib.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Targretin 75 mg, kapsułki miękkie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/targretin-100133583/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Targretin. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/targretin-100133583/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ InotersenPołączenie można stosować tylko przy ścisłej kontroli czynności nerek i liczby płytek krwi.Wykonuj zlecone badania krwi i moczu, pij odpowiednio dużo płynów i nie bierz bez porozumienia z lekarzem leków przeciwbólowych z grupy NLPZ ani kwasu acetylosalicylowego.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Wykonuj zlecone badania krwi i moczu, pij odpowiednio dużo płynów i nie bierz bez porozumienia z lekarzem leków przeciwbólowych z grupy NLPZ ani kwasu acetylosalicylowego.

Oba leki mogą obciążać nerki, a jeden z nich może obniżać liczbę płytek krwi, które odpowiadają za krzepnięcie. Przyjmowane razem mogą zwiększać ryzyko pogorszenia pracy nerek i krwawień. Leki można stosować razem, ale potrzebne są regularne badania krwi i moczu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • siniaki bez wyraźnej przyczyny lub drobne czerwone plamki na skórze
  • krwawienie z nosa lub dziąseł, krew w moczu lub czarny stolec
  • obrzęki nóg lub twarzy
  • pienienie się moczu lub wyraźnie mniejsza ilość oddawanego moczu
  • silne zmęczenie, nudności lub uporczywe wymioty
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować tylko przy ścisłej kontroli czynności nerek i liczby płytek krwi. Przed włączeniem enkorafenibu u pacjenta leczonego inotersenem należy sprawdzić liczbę płytek, eGFR i wskaźnik białko/kreatynina w moczu, a następnie kontrolować je regularnie przez cały okres skojarzenia. Inotersenu nie stosuje się przy eGFR poniżej 45 ml/min/1,73 m²[1]. Należy dbać o dobre nawodnienie pacjenta, szczególnie przy wymiotach i biegunce, i ograniczyć dodatkowe leki nefrotoksyczne, przeciwzakrzepowe i przeciwpłytkowe[1]. Przy narastającym spadku eGFR, białkomoczu lub małopłytkowości decyzję o dalszym leczeniu podejmuje lekarz prowadzący we współpracy z onkologiem.

Skutek kliniczny

Możliwe addytywne pogorszenie czynności nerek, w tym nasilenie białkomoczu i spadek eGFR, oraz większe ryzyko krwawień przy małopłytkowości wywołanej inotersenem. Dane pochodzą z oceny mechanizmu, a nie z badań nad tym połączeniem.

Mechanizm

Interakcja polega na sumowaniu działań niepożądanych, a nie na zmianie stężeń leków. Inotersen może zmniejszać liczbę płytek krwi i uszkadzać nerki, dlatego łączy się go ostrożnie z lekami nefrotoksycznymi, lekami zaburzającymi czynność nerek oraz lekami zmniejszającymi liczbę płytek[1]. Enkorafenib może zwiększać stężenie kreatyniny i pogarszać czynność nerek, a w leczeniu skojarzonym wiąże się z ryzykiem krwawień. Istotna interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, bo inotersen jako oligonukleotyd antysensowny jest rozkładany przez nukleazy, a nie przez CYP3A4 czy UGT1A1, na które działa enkorafenib[2].

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • liczba płytek krwi
  • stężenie kreatyniny i eGFR
  • wskaźnik białko/kreatynina w moczu (UPCR)
  • objawy krwawienia
  • stan nawodnienia

Bezpieczniejsze alternatywy

patisiranwutrisiran

Kiedy ocena się zmienia

eGFR ≤ 45 ml/min/1,73 m²pacjentinterakcja nie dotyczyInotersen jest przeciwwskazany przy eGFR poniżej 45 ml/min/1,73 m², więc pogorszenie czynności nerek w trakcie skojarzenia z enkorafenibem może wykluczyć dalsze stosowanie inotersenu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tegsedi 284 mg, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tegsedi-100408465/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Inotuzumab ozogamycynaJednoczesne stosowanie należy dokładnie rozważyć, a u pacjentów otrzymujących oba leki trzeba monitorować odstęp QT.Nie przerywaj leczenia na własną rękę, chodź na zlecone badania EKG i krwi i przed przyjęciem jakiegokolwiek nowego leku zapytaj farmaceutę lub lekarza.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie przerywaj leczenia na własną rękę, chodź na zlecone badania EKG i krwi i przed przyjęciem jakiegokolwiek nowego leku zapytaj farmaceutę lub lekarza.

Oba leki mogą wpływać na rytm serca, a razem ten wpływ może być silniejszy. W rzadkich przypadkach może to prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca. Dlatego lekarz będzie zlecał badania EKG i kontrolę elektrolitów we krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Jednoczesne stosowanie należy dokładnie rozważyć, a u pacjentów otrzymujących oba leki trzeba monitorować odstęp QT[1]. Przed rozpoczęciem skojarzenia i okresowo w jego trakcie wykonuj EKG z oceną QTc oraz oznaczaj i wyrównuj stężenia potasu i magnezu. Ogranicz inne leki wydłużające QT i przy istotnym wydłużeniu QTc skonsultuj dalsze leczenie z onkologiem prowadzącym.

Skutek kliniczny

Możliwe addytywne wydłużenie odstępu QT ze zwiększonym ryzykiem komorowych zaburzeń rytmu, w tym częstoskurczu typu torsades de pointes. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, chorobach serca i stosowaniu innych leków wydłużających QT.

Mechanizm

Oba leki mogą wydłużać odstęp QT, więc ich działanie na repolaryzację komór może się sumować. U pacjentów leczonych inotuzumabem ozogamycyną obserwowano wydłużenie odstępu QT[1]. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, ponieważ inotuzumab ozogamycyna i jego składnik cytotoksyczny nie zmieniają istotnie ekspozycji na substraty enzymów CYP, a inhibitory i induktory CYP nie powinny zmieniać ekspozycji na ten składnik[1]. Enkorafenib jest wprawdzie silnym induktorem CYP3A4 i inhibitorem UGT1A1[2], ale nie wpływa to istotnie na inotuzumab ozogamycynę.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], inotuzumab ozogamycyna – substrat P-gp[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Inotuzumab ozogamycyna: substrat P-gp[4]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed skojarzeniem i okresowo w trakcie
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy zaburzeń rytmu (kołatanie serca, omdlenia)
  • przegląd innych leków wydłużających QT

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Besponsa 1 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/besponsa-100392095/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Besponsa. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/besponsa-100392095/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ MitoksantronPołączenie stosuj ostrożnie i ze ścisłym monitorowaniem toksyczności mitoksantronu.Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem onkologa, wykonuj zlecone badania krwi i serca, a w razie gorączki, krwawień lub duszności od razu skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem onkologa, wykonuj zlecone badania krwi i serca, a w razie gorączki, krwawień lub duszności od razu skontaktuj się z lekarzem.

Enkorafenib może zwiększać ilość mitoksantronu w organizmie. Przez to mogą nasilić się działania niepożądane mitoksantronu, takie jak spadek liczby krwinek, większa podatność na zakażenia i krwawienia oraz obciążenie serca. Oba leki można stosować razem, ale wymaga to częstszej kontroli lekarskiej.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, dreszcze lub inne objawy zakażenia
  • nietypowe siniaki, krwawienie z nosa lub dziąseł
  • duszność, obrzęki nóg lub kołatanie serca
  • silne zmęczenie i bladość
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – transport, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie stosuj ostrożnie i ze ścisłym monitorowaniem toksyczności mitoksantronu. Przy jednoczesnym podawaniu enkorafenibu z substratami BCRP należy zachować ostrożność.[1] Przed każdym cyklem mitoksantronu oceń morfologię krwi z rozmazem oraz czynność serca, a przy nasilonej mielosupresji rozważ modyfikację dawki lub schematu mitoksantronu zgodnie z jego zasadami dawkowania. Podczas leczenia nie podawaj szczepionek zawierających żywe wirusy.[2]

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie toksyczności mitoksantronu, przede wszystkim supresji szpiku kostnego z ryzykiem neutropenii, zakażeń i krwawień, a także działania kardiotoksycznego. Mitoksantron powoduje supresję szpiku kostnego, a jego połączenie z substancjami kardiotoksycznymi zwiększa ryzyko uszkodzenia serca.[2] Wielkości wzrostu ekspozycji na mitoksantron przy enkorafenibie nie zbadano.

Mechanizm

Enkorafenib może zwiększać ekspozycję na mitoksantron, ponieważ hamuje białko transportujące BCRP, a mitoksantron jest substratem tego nośnika. Enkorafenib in vivo hamuje OATP1B1, OATP1B3 i/lub BCRP, dlatego może zwiększać stężenie substratów BCRP.[1] Inhibitory BCRP mogą zwiększać dostępność biologiczną mitoksantronu, a jednoczesne podanie innego inhibitora transportu (cyklosporyny) zmniejszyło klirens mitoksantronu o 42%.[2] Dodatkowo oba leki są przeciwnowotworowe, a łączenie inhibitorów topoizomerazy II z innymi lekami przeciwnowotworowymi wiązało się z rozwojem wtórnej ostrej białaczki szpikowej lub zespołu mielodysplastycznego.[2]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor BCRP[3], mitoksantron – substrat BCRP[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Mitoksantron: substrat BCRP[4]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem i w okresie nadiru
  • frakcja wyrzutowa lewej komory (echokardiografia) i objawy niewydolności serca
  • objawy zakażenia i gorączka
  • objawy krwawienia, a u pacjentów na antagonistach witaminy K także INR

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Mitoxantron Sandoz 2 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mitoxantron-sandoz-100397490/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Mitoxantron Sandoz. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/mitoxantron-sandoz-100397490/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Inhibitory kinazy ALK (np. kryzotynib, brygatynib, cerytynib) klasaJednoczesne stosowanie inhibitora kinazy ALK i inhibitora kinazy BRAF należy ograniczyć do sytuacji zaplanowanych przez onkologa i prowadzić je pod ścisłym nadzorem stężeń, EKG i parametrów bezpieczeństwa.Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek z grupy inhibitorów ALK i lek z grupy inhibitorów BRAF, nie zmieniaj samodzielnie dawek, upewnij się, że twój onkolog wie o obu lekach, i chodź na zlecone badania EKG i krwi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek z grupy inhibitorów ALK i lek z grupy inhibitorów BRAF, nie zmieniaj samodzielnie dawek, upewnij się, że twój onkolog wie o obu lekach, i chodź na zlecone badania EKG i krwi.

Leki przeciwnowotworowe z grupy inhibitorów ALK, takie jak kryzotynib, cerytynib czy lorlatynib, i z grupy inhibitorów BRAF, takie jak dabrafenib, enkorafenib czy wemurafenib, wpływają na siebie nawzajem. Jeden lek może przyspieszać rozkładanie drugiego w organizmie i osłabiać jego działanie albo odwrotnie – zwiększać jego ilość we krwi i nasilać działania niepożądane. Niektóre z tych leków mogą też zaburzać rytm serca, a razem robią to silniej. Takie połączenie stosuje się tylko wtedy, gdy zdecyduje o nim onkolog i regularnie kontroluje twoje leczenie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy, uczucie słabości lub omdlenie
  • bardzo wolne tętno
  • zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
  • silne nudności, wymioty lub biegunka
  • nasilona wysypka lub zmiany na skórze
  • pogorszenie objawów choroby nowotworowej, na przykład narastający kaszel lub duszność
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Jednoczesne stosowanie inhibitora kinazy ALK i inhibitora kinazy BRAF należy ograniczyć do sytuacji zaplanowanych przez onkologa i prowadzić je pod ścisłym nadzorem stężeń, EKG i parametrów bezpieczeństwa. Przy połączeniu z dabrafenibem, enkorafenibem lub wemurafenibem trzeba liczyć się z osłabieniem działania kryzotynibu, cerytynibu, brygatynibu i lorlatynibu. Przy cerytynibie lub kryzotynibie należy spodziewać się wzrostu ekspozycji na inhibitor BRAF, zwłaszcza enkorafenib, i rozważyć redukcję jego dawki zgodnie z ChPL. Przy połączeniu leków wydłużających QT, czyli kryzotynibu lub cerytynibu z wemurafenibem lub enkorafenibem, przed rozpoczęciem leczenia trzeba wykonać EKG, wyrównać potas i magnez oraz odstawić inne zbędne leki wydłużające QT. Po odstawieniu leku indukującego CYP3A4 jego wpływ utrzymuje się jeszcze przez pewien czas, więc dawkowanie drugiego leku należy wtedy ponownie ocenić.

Skutek kliniczny

Połączenie może osłabić skuteczność przeciwnowotworową jednego z leków, gdy induktor obniża jego stężenie. Może też nasilić toksyczność drugiego leku, gdy inhibitor CYP3A4 zwiększa jego stężenie. Częściej pojawiają się wtedy zaburzenia żołądkowo-jelitowe, hepatotoksyczność i zmiany skórne. Przy parach z lekami wydłużającymi QT rośnie ryzyko wydłużenia odstępu QT, bradykardii i komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes. Ponieważ efekt indukcji narasta stopniowo, zmiany stężeń mogą ujawnić się dopiero po kilku dniach do kilkunastu dni wspólnego stosowania lub po odstawieniu jednego z leków.

Mechanizm

Wszystkie inhibitory kinazy ALK i większość inhibitorów kinazy BRAF są metabolizowane głównie przez CYP3A4, a część z nich jednocześnie zmienia aktywność tego enzymu. Dabrafenib, enkorafenib i wemurafenib indukują CYP3A4, przez co mogą obniżać stężenia kryzotynibu, cerytynibu, brygatynibu i lorlatynibu. Lorlatynib i brygatynib również indukują CYP3A4, co może z kolei obniżać stężenia inhibitorów BRAF. Cerytynib, silny inhibitor CYP3A4, i kryzotynib, umiarkowany inhibitor CYP3A4, mogą natomiast zwiększać stężenia inhibitorów BRAF, zwłaszcza enkorafenibu, który jest w dużym stopniu zależny od CYP3A4. Do tego dochodzi składowa farmakodynamiczna – kryzotynib, cerytynib, wemurafenib i enkorafenib wydłużają odstęp QT, a inhibitory ALK powodują bradykardię, co zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca. Interakcja dotyczy całej klasy z wyjątkiem alektynibu, przy czym kierunek zmian stężeń zależy od konkretnej pary. Toworafenib jest metabolizowany w mniejszym stopniu przez CYP3A4, a danych o jego połączeniach z inhibitorami ALK brakuje.

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc i częstości rytmu przed rozpoczęciem leczenia i okresowo w trakcie
  • tętno i ciśnienie tętnicze w kierunku bradykardii
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • aktywność aminotransferaz i stężenie bilirubiny
  • odpowiedź na leczenie przeciwnowotworowe w badaniach obrazowych
  • objawy toksyczności żołądkowo-jelitowej i skórnej

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibu, enkorafenibu lub wemurafenibu w trakcie leczenia inhibitorem ALKkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zalecenieDziałanie indukujące CYP3A4 ustępuje stopniowo przez kilka do kilkunastu dni po odstawieniu inhibitora BRAF. Stężenie inhibitora ALK może w tym czasie rosnąć, więc należy ponownie ocenić jego dawkę i tolerancję, zwłaszcza jeśli wcześniej była zwiększana.
Kilka dni wspólnego stosowania z lorlatynibem lub brygatynibemczas leczenia · inhibitory kinazy ALKryzyko rośnieLorlatynib i brygatynib indukują CYP3A4, a efekt narasta w ciągu pierwszych dni leczenia. Spadek stężeń inhibitora BRAF metabolizowanego przez CYP3A4, zwłaszcza enkorafenibu, może więc ujawnić się z opóźnieniem i wymaga oceny skuteczności po pewnym czasie od włączenia.
Jednoczesne stosowanie innych leków wydłużających QT lub zaburzenia elektrolitowedawka · pacjentryzyko rośnieHipokaliemia, hipomagnezemia, bradykardia, wrodzony zespół długiego QT, niewydolność serca oraz inne leki wydłużające QT dodatkowo zwiększają ryzyko arytmii przy połączeniu kryzotynibu lub cerytynibu z wemurafenibem lub enkorafenibem. Należy wtedy częściej kontrolować EKG i elektrolity.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Triazole (np. flukonazol, pozakonazol, worykonazol) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu triazolowego leku przeciwgrzybiczego i inhibitora kinazy BRAF należy w miarę możliwości wybrać lek przeciwgrzybiczy spoza grupy triazoli, a jeśli połączenie jest konieczne – dostosować dawkę inhibitora BRAF zgodnie z ChPL i ściśle monitorować EKG oraz działania niepożądane.Jeśli przyjmujesz lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów BRAF i dostajesz lek przeciwgrzybiczy z grupy triazoli, nie zaczynaj go brać, dopóki nie powiesz o tym onkologowi lub farmaceucie, bo może być potrzebna zmiana dawki albo innego leku.opóźniony (dni)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów BRAF i dostajesz lek przeciwgrzybiczy z grupy triazoli, nie zaczynaj go brać, dopóki nie powiesz o tym onkologowi lub farmaceucie, bo może być potrzebna zmiana dawki albo innego leku.

Leki przeciwgrzybicze z grupy triazoli, takie jak flukonazol, itrakonazol czy worykonazol, spowalniają usuwanie z organizmu niektórych leków przeciwnowotworowych stosowanych w czerniaku, na przykład enkorafenibu, wemurafenibu i dabrafenibu. Lek przeciwnowotworowy może się wtedy gromadzić we krwi i silniej wywoływać działania niepożądane. Oba leki mogą też razem zaburzać rytm serca. Dabrafenib może z kolei osłabiać działanie leku przeciwgrzybiczego.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca, nierówne bicie serca, zawroty głowy lub omdlenie
  • nagłe pogorszenie widzenia, ból lub zaczerwienienie oka
  • nasilona wysypka, łuszczenie lub pęcherze na skórze
  • silne bóle stawów lub mięśni
  • zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
  • wysoka gorączka z dreszczami
  • brak poprawy albo nasilenie objawów zakażenia grzybiczego
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu triazolowego leku przeciwgrzybiczego i inhibitora kinazy BRAF należy w miarę możliwości wybrać lek przeciwgrzybiczy spoza grupy triazoli, a jeśli połączenie jest konieczne – dostosować dawkę inhibitora BRAF zgodnie z ChPL i ściśle monitorować EKG oraz działania niepożądane. Połączenia enkorafenibu z silnymi inhibitorami CYP3A4 (itrakonazol, pozakonazol, worykonazol) należy unikać, a gdy są nieuniknione, zmniejszyć dawkę enkorafenibu według ChPL. Przy flukonazolu i izawukonazolu zachowuje się ostrożność i również rozważa redukcję dawki. Przy wemurafenibie główne ryzyko to wydłużenie QT, dlatego przed włączeniem triazolu trzeba wykonać EKG i wyrównać potas i magnez. Przy dabrafenibie trzeba liczyć się ze wzrostem jego toksyczności i równocześnie ze spadkiem stężenia triazolu, więc warto oznaczyć stężenie worykonazolu, pozakonazolu lub itrakonazolu. Po odstawieniu triazolu do wcześniejszej dawki inhibitora BRAF wraca się dopiero po wygaśnięciu hamowania enzymu, co przy pozakonazolu i izawukonazolu trwa dłużej.

Skutek kliniczny

Wyższe stężenie inhibitora kinazy BRAF nasila jego toksyczność. Mogą wystąpić zmiany skórne, bóle stawów, nudności, uszkodzenie wątroby, a przy enkorafenibie zaburzenia widzenia. Przy wemurafenibie i enkorafenibie rośnie ryzyko wydłużenia QT i komorowych zaburzeń rytmu typu torsade de pointes. W połączeniach z dabrafenibem stężenie triazolu może spaść poniżej zakresu skutecznego, co grozi niepowodzeniem leczenia lub profilaktyki inwazyjnej grzybicy. Interakcja dotyczy wszystkich triazoli i dabrafenibu, enkorafenibu oraz wemurafenibu, a jej nasilenie zależy od siły hamowania CYP3A4 przez dany triazol. Toworafenib stanowi wyjątek.

Mechanizm

Triazole hamują CYP3A4. Itrakonazol, pozakonazol i worykonazol robią to silnie, a flukonazol i izawukonazol umiarkowanie. Enkorafenib, wemurafenib i dabrafenib są w dużej części metabolizowane przez CYP3A4 (dabrafenib także przez CYP2C8), więc ich stężenie we krwi rośnie. W przypadku dabrafenibu dotyczy to również jego aktywnych metabolitów. Działa też mechanizm odwrotny. Dabrafenib, a w mniejszym stopniu enkorafenib, indukują CYP3A4 i mogą obniżać stężenie triazoli metabolizowanych tym szlakiem. Dodatkowo worykonazol, pozakonazol, flukonazol i itrakonazol, podobnie jak wemurafenib i enkorafenib, mogą wydłużać odstęp QT, więc ich działanie na repolaryzację serca się sumuje. Izawukonazol nie wydłuża odstępu QT, ale nadal hamuje CYP3A4.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem triazolu i w trakcie leczenia, szczególnie przy wemurafenibie i enkorafenibie
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • aktywność aminotransferaz i stężenie bilirubiny
  • objawy toksyczności inhibitora BRAF: zmiany skórne, bóle stawów, gorączka, nudności, zaburzenia widzenia
  • stężenie worykonazolu, pozakonazolu lub itrakonazolu we krwi, zwłaszcza przy dabrafenibie
  • kliniczna skuteczność leczenia przeciwgrzybiczego

Kiedy ocena się zmienia

Jednorazowa dawka flukonazoludawka · triazoleryzyko malejeJednorazowa dawka flukonazolu stosowana w kandydozie pochwy krótko i umiarkowanie hamuje CYP3A4. Ryzyko jest mniejsze niż przy leczeniu wielodniowym, ale ze względu na QT i długi okres półtrwania flukonazolu nadal warto poinformować onkologa, zwłaszcza przy wemurafenibie i enkorafenibie.
Odstawienie triazolukolejność włączenia · triazoleinne zaleceniePo odstawieniu triazolu hamowanie CYP3A4 utrzymuje się jeszcze przez pewien czas, najdłużej przy pozakonazolu i izawukonazolu. Do dawki inhibitora BRAF sprzed interakcji wraca się dopiero po upływie kilku okresów półtrwania triazolu, zgodnie z ChPL.
Leczenie lub profilaktyka wielotygodniowaczas leczenia · triazoleryzyko rośniePrzy długotrwałej profilaktyce lub leczeniu inwazyjnej grzybicy triazolem stężenie inhibitora BRAF długo utrzymuje się na podwyższonym poziomie. Taka sytuacja wymaga regularnego EKG, kontroli elektrolitów i prób wątrobowych. Przy dabrafenibie dochodzi do tego monitorowanie stężenia triazolu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Inhibitory proteazy (np. darunawir, atazanawir, rytonawir) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora proteazy i inhibitora kinazy BRAF należy w miarę możliwości unikać tego połączenia, a gdy jest konieczne – zmodyfikować dawkowanie według ChPL i ściśle monitorować pacjenta we współpracy onkologa z lekarzem prowadzącym leczenie HIV.Jeśli przyjmujesz lek przeciw HIV z grupy inhibitorów proteazy i lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym obu lekarzom – onkologowi i lekarzowi prowadzącemu leczenie HIV – i nie zmieniaj samodzielnie dawek ani nie odstawiaj żadnego z leków.opóźniony (dni)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek przeciw HIV z grupy inhibitorów proteazy i lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym obu lekarzom – onkologowi i lekarzowi prowadzącemu leczenie HIV – i nie zmieniaj samodzielnie dawek ani nie odstawiaj żadnego z leków.

Leki przeciw HIV z grupy inhibitorów proteazy, np. darunawir, atazanawir czy rytonawir, spowalniają usuwanie z organizmu niektórych leków przeciwnowotworowych, np. enkorafenibu, wemurafenibu czy dabrafenibu. Lek przeciwnowotworowy może wtedy działać za silnie i wywoływać więcej działań niepożądanych, także zaburzenia rytmu serca. Z kolei lek przeciwnowotworowy może osłabiać działanie leku przeciw HIV. Lekarz może zmienić dawkę albo dobrać inny lek przeciw HIV.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca, nierówne bicie serca
  • omdlenie lub silne zawroty głowy
  • wysoka gorączka lub dreszcze
  • nasilona wysypka, zmiany na skórze
  • pogorszenie widzenia
  • silne nudności, wymioty lub biegunka
  • zażółcenie skóry lub oczu
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora proteazy i inhibitora kinazy BRAF należy w miarę możliwości unikać tego połączenia, a gdy jest konieczne – zmodyfikować dawkowanie według ChPL i ściśle monitorować pacjenta we współpracy onkologa z lekarzem prowadzącym leczenie HIV. Dla enkorafenibu ChPL zaleca unikanie silnych inhibitorów CYP3A4, a przy braku alternatywy zmniejszenie jego dawki i powrót do dawki wyjściowej dopiero po odpowiednim czasie od odstawienia inhibitora. Dabrafenib i wemurafenib należy łączyć z inhibitorami proteazy ostrożnie, z kontrolą działań niepożądanych i EKG. Połączenia sakwinawiru z wemurafenibem lub enkorafenibem należy unikać ze względu na addycyjne wydłużenie QT. Przed rozpoczęciem leczenia trzeba wyrównać stężenia potasu i magnezu. Warto rozważyć zmianę schematu przeciwretrowirusowego na niezawierający inhibitora proteazy ani wzmacniacza farmakokinetycznego, a przy kontynuacji inhibitora proteazy kontrolować skuteczność leczenia HIV.

Skutek kliniczny

Wzrost stężenia inhibitora BRAF nasila jego działania niepożądane. Mogą wystąpić zaburzenia rytmu serca z wydłużeniem QT, zmiany skórne, gorączka, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, bóle stawów i zaburzenia widzenia. Zmniejszenie stężenia inhibitora proteazy przez indukcję CYP3A4 grozi utratą kontroli wiremii HIV i rozwojem oporności wirusa. Największe ryzyko arytmii dotyczy połączeń sakwinawiru lub rytonawiru z wemurafenibem albo enkorafenibem.

Mechanizm

Inhibitory proteazy, zwłaszcza wzmacniane rytonawirem, silnie hamują CYP3A4 i glikoproteinę P. Enkorafenib, wemurafenib i dabrafenib są w dużej części metabolizowane przez CYP3A4, a dabrafenib dodatkowo przez CYP2C8. Zahamowanie CYP3A4 zwiększa więc ekspozycję na inhibitor BRAF, najsilniej na enkorafenib, którego eliminacja w największym stopniu zależy od tego szlaku. W drugą stronę dabrafenib i wemurafenib, a w mniejszym stopniu enkorafenib, indukują CYP3A4. Mogą przez to obniżać stężenia inhibitorów proteazy, które same są substratami CYP3A4. Dochodzi też addycyjny wpływ na przewodnictwo w sercu. Enkorafenib i wemurafenib wydłużają odstęp QT, a sakwinawir wzmacniany rytonawirem wydłuża odstępy QT i PR. Atazanawir wydłuża odstęp PR.

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc przed leczeniem i okresowo w trakcie, szczególnie przy sakwinawirze, rytonawirze, wemurafenibie i enkorafenibie
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy toksyczności inhibitora BRAF (zmiany skórne, gorączka, bóle stawów, zaburzenia widzenia, nudności)
  • wiremia HIV (HIV RNA) po włączeniu inhibitora BRAF
  • parametry wątrobowe (AlAT, AspAT, bilirubina)

Kiedy ocena się zmienia

Czas potrzebny na wygaśnięcie hamowania CYP3A4 po odstawieniu inhibitora proteazyodstep · inhibitory proteazyinne zaleceniePo odstawieniu inhibitora proteazy hamowanie CYP3A4 ustępuje stopniowo. Powrót do pełnej dawki enkorafenibu zgodnie z ChPL jest możliwy dopiero po upływie kilku okresów półtrwania inhibitora.
Inhibitor BRAF dołączony do stabilnego leczenia inhibitorem proteazykolejność włączenia · inhibitory proteazyinne zalecenieDołączenie dabrafenibu, wemurafenibu lub enkorafenibu do ustabilizowanego schematu z inhibitorem proteazy może po kilku dniach lub tygodniach obniżyć jego stężenie przez indukcję CYP3A4. Wymaga to kontroli wiremii HIV i rozważenia zmiany schematu przeciwretrowirusowego.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Inhibitory kinazy BCR-ABL (np. dazatynib, imatynib, bosutynib) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy BCR-ABL i inhibitora kinazy BRAF najlepiej unikać tego połączenia, a jeśli jest konieczne, decyzję podejmuje onkolog razem z hematologiem i prowadzi się ścisłe monitorowanie EKG, elektrolitów oraz skuteczności leczenia białaczki.Jeśli przyjmujesz lek na białaczkę z grupy inhibitorów BCR-ABL i lek na czerniaka z grupy inhibitorów BRAF, nie zmieniaj dawek na własną rękę i upewnij się, że obaj lekarze prowadzący wiedzą o obu lekach oraz zlecają ci regularne EKG i badania krwi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek na białaczkę z grupy inhibitorów BCR-ABL i lek na czerniaka z grupy inhibitorów BRAF, nie zmieniaj dawek na własną rękę i upewnij się, że obaj lekarze prowadzący wiedzą o obu lekach oraz zlecają ci regularne EKG i badania krwi.

Leki na przewlekłą białaczkę szpikową, takie jak imatynib, nilotynib czy dazatynib, mogą wzajemnie oddziaływać z lekami na czerniaka, takimi jak wemurafenib, enkorafenib czy dabrafenib. Lek na czerniaka może osłabić działanie leku na białaczkę, a niektóre leki na białaczkę mogą nasilić działania niepożądane leku na czerniaka. Część tych leków wpływa też na rytm serca, a razem ten wpływ się sumuje.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • omdlenie albo nagłe silne zawroty głowy
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
  • nasilone osłabienie, nawracające infekcje lub siniaki
  • nowe lub nasilone zmiany skórne, gorączka, bóle stawów albo zaburzenia widzenia
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy BCR-ABL i inhibitora kinazy BRAF najlepiej unikać tego połączenia, a jeśli jest konieczne, decyzję podejmuje onkolog razem z hematologiem i prowadzi się ścisłe monitorowanie EKG, elektrolitów oraz skuteczności leczenia białaczki. Przed włączeniem leków należy wyrównać stężenie potasu i magnezu oraz odstawić zbędne leki wydłużające QT. Szczególną ostrożność zachowuje się przy nilotynibie z wemurafenibem lub enkorafenibem, bo łączą one ryzyko spadku stężenia nilotynibu z silnym sumowaniem wpływu na QT. Przy imatynibie lub nilotynibie z enkorafenibem trzeba ocenić potrzebę zmniejszenia dawki enkorafenibu i obserwować jego działania niepożądane. Po odstawieniu inhibitora BRAF stężenie inhibitora BCR-ABL może stopniowo wzrastać przez kilka tygodni, co wymaga kontroli tolerancji leczenia.

Skutek kliniczny

Połączenie może osłabić kontrolę białaczki przez spadek stężenia inhibitora BCR-ABL, a w części par nasilić toksyczność inhibitora BRAF. Sumowanie wpływu na odstęp QT zwiększa ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca, w tym częstoskurczu typu torsade de pointes.

Mechanizm

Inhibitory kinazy BRAF (dabrafenib, enkorafenib, wemurafenib) indukują CYP3A4 i mogą obniżać stężenie inhibitorów kinazy BCR-ABL, które są w dużej mierze metabolizowane przez ten enzym (imatynib, dazatynib, nilotynib, bosutynib, ponatynib). W przeciwnym kierunku imatynib i nilotynib hamują CYP3A4 i mogą zwiększać ekspozycję na enkorafenib i dabrafenib. Dodatkowo nilotynib, dazatynib, bosutynib, wemurafenib i enkorafenib wydłużają odstęp QT, więc działanie to się sumuje. Asciminib jest w mniejszym stopniu zależny od CYP3A4 i słabiej wpływa na QT, a toworafenib jest metabolizowany głównie innymi drogami niż CYP3A4, jednak dla tych leków brakuje danych o połączeniu, dlatego ostrożność obejmuje całą klasę.

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc przed rozpoczęciem połączenia, po kilku dniach i okresowo w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • odpowiedź molekularna w przewlekłej białaczce szpikowej (ilościowe oznaczenie transkryptu BCR-ABL) częściej niż zwykle
  • morfologia krwi
  • działania niepożądane inhibitora BRAF (zmiany skórne, gorączka, bóle stawów, zaburzenia widzenia)

Kiedy ocena się zmienia

Inhibitor BRAF dołączony do ustabilizowanego leczenia inhibitorem BCR-ABLkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zalecenieIndukcja CYP3A4 narasta w ciągu kilku tygodni, dlatego po dołączeniu dabrafenibu, enkorafenibu lub wemurafenibu należy częściej kontrolować odpowiedź molekularną białaczki, nawet jeśli wcześniej była stabilna.
Okres po odstawieniu inhibitora BRAFodstep · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu inhibitora BRAF indukcja CYP3A4 wygasa stopniowo przez kilka tygodni, a stężenie inhibitora BCR-ABL rośnie, więc jeśli wcześniej zwiększano jego dawkę, trzeba ją ponownie ocenić i obserwować toksyczność.
Zwiększona dawka asciminibu stosowana przy mutacji T315Idawka · inhibitory kinazy BCR-ABLryzyko rośniePrzy wyższej dawce asciminib wyraźniej hamuje CYP3A4 i może zwiększać ekspozycję na enkorafenib i dabrafenib, dlatego przewagę asciminibu jako alternatywy ocenia się z uwzględnieniem stosowanej dawki.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Antyandrogeny (np. enzalutamid, bikalutamid, flutamid) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu antyandrogenu i inhibitora kinazy BRAF wykonaj EKG z oceną odstępu QT oraz oznacz potas i magnez przed rozpoczęciem leczenia skojarzonego i kontroluj je w jego trakcie.Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek blokujący działanie męskich hormonów i lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów BRAF, nie zmieniaj samodzielnie dawek, powiedz obu lekarzom o obu lekach i regularnie rób EKG oraz badania krwi, które ci zlecą.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek blokujący działanie męskich hormonów i lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów BRAF, nie zmieniaj samodzielnie dawek, powiedz obu lekarzom o obu lekach i regularnie rób EKG oraz badania krwi, które ci zlecą.

Leki blokujące działanie męskich hormonów, na przykład enzalutamid, bikalutamid czy darolutamid, mogą razem z lekami na czerniaka, takimi jak wemurafenib, enkorafenib czy dabrafenib, zaburzać rytm serca. Enzalutamid i apalutamid mogą też przyspieszać usuwanie leku na czerniaka z organizmu, przez co może on działać słabiej. Flutamid z wemurafenibem może dodatkowo obciążać wątrobę. Takie leczenie jest możliwe, ale wymaga uzgodnienia między lekarzami i regularnych badań.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca, szybkie lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy, omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • zażółcenie skóry lub białek oczu, ciemny mocz, ból pod prawym łukiem żebrowym
  • nowe lub szybko rosnące zmiany na skórze albo inne objawy postępu choroby nowotworowej
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu antyandrogenu i inhibitora kinazy BRAF wykonaj EKG z oceną odstępu QT oraz oznacz potas i magnez przed rozpoczęciem leczenia skojarzonego i kontroluj je w jego trakcie. Unikaj łączenia enzalutamidu lub apalutamidu z wemurafenibem, enkorafenibem i dabrafenibem, bo silna indukcja enzymów może obniżyć skuteczność terapii przeciwnowotworowej. Jeśli antyandrogen jest niezbędny, rozważ z onkologiem darolutamid, który nie indukuje enzymów. Wydłużenia QT nie eliminuje jednak żaden lek z tej grupy. Przy flutamidzie stosowanym z wemurafenibem kontroluj aminotransferazy i bilirubinę częściej niż przy każdym z tych leków osobno. Unikaj dokładania innych leków wydłużających QT i korygowania elektrolitów z opóźnieniem.

Skutek kliniczny

Przy enzalutamidzie i apalutamidzie najważniejszym skutkiem jest osłabienie działania inhibitora BRAF, które może prowadzić do utraty kontroli nad czerniakiem lub innym nowotworem z mutacją BRAF. Przy wszystkich antyandrogenach rośnie ryzyko wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu, z częstoskurczem typu torsade de pointes włącznie. Ryzyko jest największe w połączeniach z wemurafenibem i enkorafenibem. Przy połączeniu flutamidu z wemurafenibem dochodzi większe ryzyko uszkodzenia wątroby.

Mechanizm

Interakcja ma dwa składniki o różnym nasileniu w obrębie klasy. Pierwszy jest farmakodynamiczny i wspólny dla wszystkich antyandrogenów. Obniżenie aktywności androgenów wydłuża odstęp QT, a wemurafenib i enkorafenib, w mniejszym stopniu dabrafenib, same wydłużają QT. Daje to addycyjne ryzyko zaburzeń rytmu. Drugi składnik jest farmakokinetyczny i dotyczy głównie enzalutamidu i apalutamidu. Są to silne induktory CYP3A4, które indukują też CYP2C19, CYP2C9 i P-gp. Mogą znacznie przyspieszyć metabolizm wemurafenibu, enkorafenibu i dabrafenibu, bo wszystkie są substratami CYP3A4, a dabrafenib także CYP2C8. Spadają wtedy ich stężenia i skuteczność. Darolutamid, bikalutamid i flutamid nie mają istotnego działania indukującego. Przy flutamidzie dochodzi hamowanie CYP1A2 przez wemurafenib, co może zwiększać ekspozycję na flutamid i jego hepatotoksyczne metabolity. Hepatotoksyczność obu leków sumuje się.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed leczeniem skojarzonym i okresowo w jego trakcie
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • skuteczność przeciwnowotworowa inhibitora BRAF (ocena odpowiedzi w badaniach obrazowych) przy enzalutamidzie lub apalutamidzie
  • aminotransferazy i bilirubina, szczególnie przy flutamidzie z wemurafenibem
  • objawy zaburzeń rytmu serca (kołatanie, omdlenia)

Kiedy ocena się zmienia

Enzalutamid lub apalutamid włączony u chorego już leczonego wemurafenibem, enkorafenibem lub dabrafenibemkolejność włączenia · antyandrogenyryzyko rośnieSilna indukcja CYP3A4 narasta stopniowo przez kilka tygodni, więc spadek stężenia inhibitora BRAF i utrata kontroli choroby mogą ujawnić się z opóźnieniem. W tym okresie potrzebna jest szczególnie uważna ocena odpowiedzi na leczenie. Lepiej wcześniej rozważyć antyandrogen bez działania indukującego.
Kilka tygodni od odstawienia enzalutamidu lub apalutamiduodstep · antyandrogenyinne zalecenieDziałanie indukujące utrzymuje się przez kilka tygodni po odstawieniu enzalutamidu lub apalutamidu. Inhibitor BRAF włączony w tym czasie może mieć obniżone stężenia, a później stopniowo rosnące, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych, w tym wydłużenia QT. W tym okresie warto częściej kontrolować EKG i tolerancję leczenia.
Darolutamid, bikalutamid lub flutamidkolejność włączenia · antyandrogenyryzyko malejeTe antyandrogeny nie indukują istotnie enzymów metabolizujących inhibitory BRAF, więc ryzyko utraty skuteczności leczenia czerniaka jest małe. Pozostaje addycyjne wydłużenie QT, które wymaga kontroli EKG i elektrolitów. Przy flutamidzie z wemurafenibem pozostaje też ryzyko hepatotoksyczności.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Selektywne leki immunosupresyjne (np. fingolimod, teriflunomid, leflunomid) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu selektywnego leku immunosupresyjnego i inhibitora kinazy BRAF leczenie trzeba uzgodnić między onkologiem a lekarzem prowadzącym chorobę podstawową oraz regularnie kontrolować EKG, próby wątrobowe i skuteczność leczenia immunosupresyjnego.Jeśli przyjmujesz lek obniżający odporność i lek na raka z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym obu lekarzom, rób zlecone badania EKG i krwi i nie zmieniaj dawek na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek obniżający odporność i lek na raka z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym obu lekarzom, rób zlecone badania EKG i krwi i nie zmieniaj dawek na własną rękę.

Niektóre leki obniżające odporność, na przykład fingolimod, ozanimod czy leflunomid, mogą razem z lekami na czerniaka, takimi jak wemurafenib czy enkorafenib, obciążać serce albo wątrobę. Fingolimod i ozanimod zwalniają pracę serca, a leki na czerniaka mogą zaburzać jego rytm. Leki na czerniaka mogą też osłabiać działanie apremilastu i tofacytynibu, przez co choroba może się zaostrzyć. Leki podawane we wlewach, na przykład natalizumab czy abatacept, nie powodują takich problemów.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • bardzo wolne tętno, zawroty głowy, duże osłabienie
  • zażółcenie skóry lub białek oczu, ciemny mocz
  • ból pod prawym łukiem żebrowym, nudności, brak apetytu
  • nawrót lub nasilenie objawów choroby, na którą bierzesz lek obniżający odporność
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu selektywnego leku immunosupresyjnego i inhibitora kinazy BRAF leczenie trzeba uzgodnić między onkologiem a lekarzem prowadzącym chorobę podstawową oraz regularnie kontrolować EKG, próby wątrobowe i skuteczność leczenia immunosupresyjnego. Fingolimodu, ozanimodu i ponesimodu najlepiej nie łączyć z wemurafenibem ani enkorafenibem. Gdy połączenie jest konieczne, przed włączeniem i w trakcie leczenia wykonuje się EKG z oceną QTc i częstości rytmu, wyrównuje się potas i magnez oraz unika innych leków wydłużających QT. Przy leflunomidzie lub teriflunomidzie z wemurafenibem próby wątrobowe kontroluje się częściej niż zwykle. Po odstawieniu tych leków trzeba pamiętać, że utrzymują się w organizmie bardzo długo, a w razie potrzeby przeprowadza się procedurę przyspieszonej eliminacji. U pacjentów leczonych apremilastem, tofacytynibem lub tolebrutynibem trzeba się liczyć z osłabieniem ich działania pod wpływem wemurafenibu, dabrafenibu lub enkorafenibu. Warto wtedy rozważyć zmianę na lek biologiczny, który nie wchodzi w interakcje metaboliczne.

Skutek kliniczny

Połączenie modulatora S1P z wemurafenibem lub enkorafenibem grozi nasiloną bradykardią, blokiem przedsionkowo-komorowym, wydłużeniem QT i komorowymi zaburzeniami rytmu. Połączenie leflunomidu lub teriflunomidu z wemurafenibem zwiększa ryzyko polekowego uszkodzenia wątroby. Indukcja enzymów przez inhibitory BRAF może osłabić działanie apremilastu, tofacytynibu i tolebrutynibu, co grozi zaostrzeniem choroby autoimmunologicznej.

Mechanizm

Interakcja nie ma jednego mechanizmu wspólnego dla całej klasy. Dotyczy tylko leków drobnocząsteczkowych z grupy a, a w jej obrębie działają trzy różne mechanizmy. Pierwszy to sumowanie się działania na serce. Modulatory receptora S1P (fingolimod, ozanimod, ponesimod) zwalniają rytm serca i spowalniają przewodzenie przedsionkowo-komorowe, a wemurafenib i enkorafenib wydłużają odstęp QT. Bradykardia dodatkowo zwiększa ryzyko arytmii typu torsade de pointes. Drugi to sumowanie się hepatotoksyczności. Leflunomid i teriflunomid uszkadzają wątrobę, a wemurafenib często podnosi aktywność aminotransferaz i stężenie bilirubiny. Do tej grupy należy też hepatotoksyczny tolebrutynib. Trzeci mechanizm jest farmakokinetyczny. Wemurafenib, dabrafenib i enkorafenib indukują CYP3A4, przez co mogą obniżać stężenie leków immunosupresyjnych metabolizowanych tym szlakiem, takich jak apremilast, tofacytynib, tolebrutynib i częściowo nerandomilast. Dla toworafenibu danych o tych mechanizmach jest bardzo mało.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc i częstości rytmu przed włączeniem i w trakcie leczenia, zwłaszcza przy fingolimodzie, ozanimodzie i ponesimodzie
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • ALT, AST i bilirubina, zwłaszcza przy leflunomidzie, teriflunomidzie i tolebrutynibie
  • aktywność choroby autoimmunologicznej przy apremilaście, tofacytynibie i tolebrutynibie
  • morfologia krwi z rozmazem

Kiedy ocena się zmienia

Włączenie modulatora S1P u pacjenta leczonego inhibitorem BRAFkolejność włączenia · selektywne leki immunosupresyjneryzyko rośnieNajwiększe zwolnienie rytmu po fingolimodzie, ozanimodzie i ponesimodzie występuje w pierwszych dniach leczenia. U pacjenta, który już przyjmuje wemurafenib lub enkorafenib, pierwsze dawki wymagają monitorowania EKG i obserwacji, a decyzję warto skonsultować z kardiologiem.
Leflunomid lub teriflunomid odstawiony przed włączeniem inhibitora BRAFodstep · selektywne leki immunosupresyjneinne zalecenieTeriflunomid, czyli aktywny metabolit leflunomidu, utrzymuje się w organizmie przez wiele miesięcy po odstawieniu. Ryzyko sumowania hepatotoksyczności nie znika od razu, dlatego przed włączeniem wemurafenibu warto rozważyć procedurę przyspieszonej eliminacji i dalej kontrolować próby wątrobowe.
Odstawienie wemurafenibu, dabrafenibu lub enkorafenibu u pacjenta leczonego apremilastem, tofacytynibem lub tolebrutynibkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zalecenieIndukcja enzymów wygasa stopniowo przez kilka tygodni po odstawieniu inhibitora BRAF. Jeśli dawkę leku immunosupresyjnego zwiększano, trzeba wtedy wrócić do dawki standardowej i obserwować działania niepożądane.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Inhibitory kinazy Brutona (np. ibrutynib, akalabrutynib, zanubrutynib) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy BRAF i inhibitora kinazy Brutona należy unikać tego połączenia albo, gdy oba leki są konieczne, ściśle kontrolować skuteczność inhibitora BTK i objawy krwawienia.Jeśli przyjmujesz lek z grupy inhibitorów BRAF razem z lekiem z grupy inhibitorów BTK, upewnij się, że wiedzą o tym zarówno twój onkolog, jak i hematolog, i nie zmieniaj samodzielnie dawek żadnego z nich.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek z grupy inhibitorów BRAF razem z lekiem z grupy inhibitorów BTK, upewnij się, że wiedzą o tym zarówno twój onkolog, jak i hematolog, i nie zmieniaj samodzielnie dawek żadnego z nich.

Leki na czerniaka lub raka jelita z tej grupy, takie jak dabrafenib czy enkorafenib, mogą przyspieszać rozkład leków na białaczkę i chłoniaki, takich jak ibrutynib, akalabrutynib czy zanubrutynib. Lek na chorobę krwi może wtedy działać słabiej. Oba rodzaje leków mogą też zwiększać skłonność do krwawień. Takie połączenie stosuje się tylko wtedy, gdy oba leki są naprawdę potrzebne, i pod ścisłą kontrolą lekarzy.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nietypowe siniaki, krwawienie z nosa lub dziąseł
  • czarne, smoliste stolce albo krew w moczu
  • silny ból głowy, zaburzenia widzenia lub mowy
  • kołatanie serca, nierówne bicie serca, zawroty głowy, omdlenie
  • powiększające się węzły chłonne, nocne poty, gorączka bez infekcji, chudnięcie
  • nowe lub szybko zmieniające się zmiany na skórze
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy BRAF i inhibitora kinazy Brutona należy unikać tego połączenia albo, gdy oba leki są konieczne, ściśle kontrolować skuteczność inhibitora BTK i objawy krwawienia. Decyzję podejmują wspólnie onkolog i hematolog, bo obu leków nie da się zwykle zastąpić bez zmiany planu leczenia. Przy dabrafenibie i enkorafenibie trzeba liczyć się z wyraźnym spadkiem stężenia ibrutynibu, akalabrutynibu i zanubrutynibu, a zwiększenie dawki inhibitora BTK rozważa się tylko w ramach zaleceń producenta dla induktorów CYP3A4. Toworafenib traktuje się ostrożnie tak samo jak dabrafenib, mimo braku bezpośrednich danych o tym połączeniu. Wemurafenib słabiej obniża stężenie inhibitorów BTK, ale wymaga kontroli EKG, zwłaszcza przy ibrutynibie, który sam wywołuje zaburzenia rytmu. Po odstawieniu inhibitora BRAF dawkę inhibitora BTK, jeśli była zwiększona, wraca się do standardowej po wygaśnięciu indukcji. Leków przeciwpłytkowych, przeciwzakrzepowych i NLPZ należy w tym skojarzeniu unikać lub stosować je tylko przy wyraźnych wskazaniach.

Skutek kliniczny

Główny skutek to spadek stężenia inhibitora kinazy Brutona i ryzyko utraty kontroli przewlekłej białaczki limfocytowej lub chłoniaka. Drugim skutkiem jest większa skłonność do krwawień, od siniaków po krwawienia z przewodu pokarmowego i wewnątrzczaszkowe. Po odstawieniu inhibitora BRAF działanie indukcyjne wygasa stopniowo, więc stężenie inhibitora BTK rośnie z opóźnieniem.

Mechanizm

Dabrafenib, enkorafenib i prawdopodobnie toworafenib pobudzają CYP3A4 w wątrobie i jelicie. Ibrutynib, akalabrutynib (razem z czynnym metabolitem) i zanubrutynib są metabolizowane głównie przez CYP3A4, więc ich stężenie we krwi spada. Najbardziej wrażliwy jest ibrutynib, który ma duży efekt pierwszego przejścia. Dodatkowo inhibitory BTK upośledzają czynność płytek krwi, a dabrafenib i enkorafenib (zwłaszcza w skojarzeniu z inhibitorem MEK) same zwiększają ryzyko krwawień, co daje sumowanie działania. Obie grupy wiążą się też z ryzykiem nowych nowotworów skóry. Mechanizm indukcyjny dotyczy całej grupy a poza wemurafenibem, który pobudza CYP3A4 słabo, i całej grupy b.

Monitorować

  • odpowiedź hematologiczna – morfologia z rozmazem, liczba limfocytów, wielkość węzłów chłonnych i śledziony
  • objawy krwawienia, morfologia z płytkami krwi
  • EKG i rytm serca (szczególnie przy ibrutynibie i wemurafenibie)
  • elektrolity – potas i magnez
  • badanie skóry pod kątem nowych zmian nowotworowych
  • po odstawieniu inhibitora BRAF – działania niepożądane inhibitora BTK wynikające ze wzrostu jego stężenia

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie inhibitora BRAF w trakcie leczenia inhibitorem BTKkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu, enkorafenibu lub toworafenibu indukcja CYP3A4 wygasa stopniowo przez kilka do kilkunastu dni. Jeśli dawka inhibitora BTK była zwiększona, trzeba ją przywrócić do standardowej i obserwować działania niepożądane wynikające ze wzrostu stężenia.
Włączenie inhibitora BRAF u pacjenta stabilnie leczonego inhibitorem BTKkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zalecenieSpadek stężenia inhibitora BTK narasta stopniowo wraz z rozwojem indukcji, więc utrata kontroli choroby hematologicznej może ujawnić się dopiero po kilku tygodniach. Kontrolę morfologii i objawów choroby należy zaplanować w pierwszych tygodniach skojarzenia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Inne leki nasercowe (np. iwabradyna, ranolazyna, mawakamten) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy BRAF i leku nasercowego metabolizowanego przez CYP3A4 trzeba liczyć się ze słabszym działaniem leku nasercowego, a przy części par także z wydłużeniem QT, dlatego wymagane jest regularne monitorowanie EKG i skuteczności leczenia kardiologicznego.Jeśli przyjmujesz lek na serce razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym lekarzowi onkologowi i kardiologowi, zgłaszaj się na zlecone badania EKG i nie zmieniaj ani nie odstawiaj żadnego z tych leków na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek na serce razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym lekarzowi onkologowi i kardiologowi, zgłaszaj się na zlecone badania EKG i nie zmieniaj ani nie odstawiaj żadnego z tych leków na własną rękę.

Leki przeciwnowotworowe z grupy inhibitorów BRAF, takie jak dabrafenib, enkorafenib, toworafenib i wemurafenib, przyspieszają usuwanie z organizmu niektórych leków na serce, np. iwabradyny, ranolazyny i mawakamtenu. Te leki na serce mogą wtedy działać słabiej. Wemurafenib i enkorafenib mogą też, podobnie jak ranolazyna i iwabradyna, zaburzać rytm serca. Inne leki na serce, takie jak trimetazydyna, meldonium, głóg czy koenzym Q10, nie wchodzą w tę interakcję.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy, uczucie zbliżającego się omdlenia albo omdlenie
  • nawrót lub nasilenie bólu w klatce piersiowej
  • narastająca duszność, obrzęki nóg albo szybki przyrost masy ciała
  • wyraźnie szybsze tętno w spoczynku niż zwykle
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy BRAF i leku nasercowego metabolizowanego przez CYP3A4 trzeba liczyć się ze słabszym działaniem leku nasercowego, a przy części par także z wydłużeniem QT, dlatego wymagane jest regularne monitorowanie EKG i skuteczności leczenia kardiologicznego. Ranolazyny najlepiej unikać z wemurafenibem i enkorafenibem ze względu na sumowanie wydłużenia QT i niepewny wpływ na jej stężenie. Gdy ranolazyna jest konieczna, wykonaj EKG przed leczeniem i po włączeniu inhibitora BRAF, a niedobory potasu i magnezu wyrównaj. Iwabradyny nie łączy się z lekami wydłużającymi QT. Przy wemurafenibie i enkorafenibie rozważ beta-adrenolityk, a jeśli iwabradyna zostaje, kontroluj QTc i częstość rytmu serca. Przy dabrafenibie i toworafenibie oceń, czy iwabradyna nadal skutecznie zwalnia rytm serca. Mawakamtenu nie łącz z inhibitorem BRAF bez konsultacji kardiologa prowadzącego leczenie kardiomiopatii przerostowej. Połączenia z umiarkowanymi induktorami CYP3A4 należy unikać, a jeśli jest nieuniknione, wymaga ścisłej kontroli echokardiograficznej, zwłaszcza po odstawieniu inhibitora BRAF. Po zakończeniu leczenia inhibitorem BRAF ponownie oceń dawkę leku nasercowego, bo jego stężenie przez kilka tygodni stopniowo rośnie.

Skutek kliniczny

Najczęstszym skutkiem jest osłabienie działania leku nasercowego. Mogą wrócić bóle dławicowe przy ranolazynie, rytm serca może przyspieszyć przy iwabradynie, a przy mawakamtenie może zmniejszyć się kontrola zawężenia drogi odpływu lewej komory. Przy wemurafenibie i enkorafenibie w połączeniu z ranolazyną lub iwabradyną rośnie ryzyko wydłużenia QT i groźnych komorowych zaburzeń rytmu. Po odstawieniu inhibitora BRAF stężenie leku nasercowego stopniowo rośnie. Przy mawakamtenie grozi to nadmiernym spadkiem frakcji wyrzutowej i niewydolnością serca.

Mechanizm

Wszystkie inhibitory kinazy BRAF (dabrafenib, enkorafenib, toworafenib, wemurafenib) indukują CYP3A4. Przyspieszają więc metabolizm leków nasercowych, które są substratami tego enzymu: iwabradyny, ranolazyny i mawakamtenu (mawakamten jest dodatkowo metabolizowany przez CYP2C19, który dabrafenib także może indukować). Indukcja narasta stopniowo przez pierwsze tygodnie leczenia i ustępuje stopniowo po odstawieniu inhibitora BRAF. Wemurafenib hamuje też glikoproteinę P, co może częściowo przeciwdziałać spadkowi stężenia ranolaziny. Wypadkowy efekt jest więc trudny do przewidzenia. Ranolazyna słabo hamuje CYP3A4 i glikoproteinę P, przez co może nieznacznie zwiększać ekspozycję na enkorafenib i wemurafenib. Druga składowa ma charakter farmakodynamiczny. Wemurafenib i enkorafenib wydłużają odstęp QT. Ranolazyna również wydłuża QT, a bradykardia wywołana iwabradyną zwiększa ryzyko częstoskurczu typu torsade de pointes. Dabrafenib i toworafenib wpływają na QT słabiej, dlatego przy nich przeważa mechanizm indukcji. Mawakamten zmniejsza frakcję wyrzutową lewej komory. Leczenie skojarzone inhibitorem BRAF i inhibitorem MEK także może ją obniżać.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem inhibitora BRAF, po jego włączeniu i okresowo w trakcie leczenia
  • częstość rytmu serca w spoczynku (iwabradyna)
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • częstość i nasilenie napadów dławicy (ranolazyna, iwabradyna)
  • frakcja wyrzutowa lewej komory i gradient w drodze odpływu w echokardiografii (mawakamten, zwłaszcza po odstawieniu inhibitora BRAF)
  • objawy niewydolności serca: duszność, obrzęki, szybki przyrost masy ciała

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie inhibitora BRAF w trakcie leczenia lekiem nasercowymkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu inhibitora BRAF indukcja CYP3A4 ustępuje stopniowo przez kilka tygodni, a stężenie iwabradyny, ranolazyny i mawakamtenu rośnie. Jeśli dawkę leku nasercowego zwiększono w czasie leczenia onkologicznego, trzeba ją ponownie ocenić. Przy mawakamtenie wymagana jest kontrola echokardiograficzna frakcji wyrzutowej.
Kilka tygodni leczenia inhibitorem BRAFczas leczenia · inhibitory kinazy BRAFryzyko rośnieIndukcja enzymów narasta stopniowo, dlatego spadek skuteczności leku nasercowego może ujawnić się dopiero po kilku tygodniach od włączenia inhibitora BRAF. Ocena skuteczności tuż po włączeniu może zaniżać skalę interakcji.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (np. escytalopram, sertralina, cytalopram) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu leku z grupy SSRI i inhibitora kinazy BRAF wykonaj EKG z oceną odstępu QTc przed rozpoczęciem skojarzenia i powtarzaj je w trakcie leczenia, a wcześniej wyrównaj niedobory potasu i magnezu.Jeśli przyjmujesz lek przeciwdepresyjny z grupy SSRI i lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów BRAF, rób zlecone przez lekarza badania EKG i nie zmieniaj dawek na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek przeciwdepresyjny z grupy SSRI i lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów BRAF, rób zlecone przez lekarza badania EKG i nie zmieniaj dawek na własną rękę.

Niektóre leki przeciwdepresyjne, na przykład cytalopram lub escytalopram, oraz niektóre leki stosowane w czerniaku, na przykład wemurafenib lub enkorafenib, mogą wpływać na rytm serca. Przyjmowane razem mogą zwiększać ryzyko groźnych zaburzeń rytmu. Niektóre leki przeciwnowotworowe, na przykład dabrafenib, mogą też osłabiać działanie leku przeciwdepresyjnego. Lekarz może zlecić badania EKG albo zmienić lek przeciwdepresyjny na bezpieczniejszy.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub uczucie nierównego bicia serca
  • zawroty głowy lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • omdlenie
  • nasilenie smutku, lęku lub bezsenności po rozpoczęciu leczenia przeciwnowotworowego
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu leku z grupy SSRI i inhibitora kinazy BRAF wykonaj EKG z oceną odstępu QTc przed rozpoczęciem skojarzenia i powtarzaj je w trakcie leczenia, a wcześniej wyrównaj niedobory potasu i magnezu. Jeśli to możliwe, unikaj cytalopramu i escytalopramu u pacjentów leczonych wemurafenibem lub enkorafenibem i rozważ SSRI o mniejszym wpływie na QT, na przykład sertralinę lub paroksetynę, albo lek przeciwdepresyjny spoza tej grupy. Gdy QTc istotnie się wydłuża, przerwij lub zmień lek przeciwdepresyjny we współpracy z onkologiem, bo schemat leczenia inhibitorem BRAF modyfikuje się według zasad onkologicznych. Przy dabrafenibie i enkorafenibie oceniaj skuteczność sertraliny, cytalopramu i escytalopramu, bo ich działanie może słabnąć. Fluwoksaminy nie łącz z enkorafenibem bez wyraźnej potrzeby i obserwuj wtedy nasilenie działań niepożądanych inhibitora BRAF.

Skutek kliniczny

Najważniejszym skutkiem jest wzrost ryzyka wydłużenia odstępu QTc i komorowych zaburzeń rytmu typu torsade de pointes. Ryzyko jest największe przy skojarzeniu cytalopramu lub escytalopramu z wemurafenibem lub enkorafenibem, szczególnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii, chorobie serca lub innych lekach wydłużających QT. Przy dabrafenibie i enkorafenibie możliwe jest też osłabienie działania przeciwdepresyjnego wskutek obniżenia stężenia SSRI. Przy fluwoksaminie możliwe jest nasilenie działań niepożądanych inhibitora BRAF. Interakcja dotyczy wszystkich SSRI i wszystkich inhibitorów BRAF poza toworafenibem, ale jej nasilenie różni się istotnie między lekami.

Mechanizm

Główny mechanizm polega na sumowaniu się działania wydłużającego odstęp QT. Wemurafenib i enkorafenib wydłużają QTc zależnie od stężenia, a dabrafenib w mniejszym stopniu. Spośród SSRI najsilniej i zależnie od dawki wydłużają QTc cytalopram i escytalopram, słabiej fluoksetyna i sertralina, a najsłabiej paroksetyna i fluwoksamina. Dochodzi do tego mechanizm farmakokinetyczny. Dabrafenib i w mniejszym stopniu enkorafenib indukują CYP3A4, a dabrafenib także CYP2C19 i CYP2C9. Może to obniżać stężenia sertraliny, cytalopramu i escytalopramu. Fluwoksamina hamuje CYP3A4 i CYP2C19 i może zwiększać ekspozycję na enkorafenib, który jest metabolizowany głównie przez te enzymy, a także na wemurafenib i dabrafenib. Wemurafenib hamuje CYP1A2 i może podwyższać stężenie fluwoksaminy.

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc przed włączeniem skojarzenia, w pierwszych tygodniach leczenia i okresowo później
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy, zwłaszcza przy biegunce lub wymiotach
  • objawy zaburzeń rytmu serca, takie jak kołatanie serca, zawroty głowy i omdlenia
  • skuteczność leczenia przeciwdepresyjnego przy dabrafenibie lub enkorafenibie
  • inne leki wydłużające odstęp QT przyjmowane przez pacjenta

Kiedy ocena się zmienia

Inhibitor BRAF włączany u pacjenta już leczonego SSRIkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePrzed włączeniem wemurafenibu lub enkorafenibu u pacjenta przyjmującego cytalopram lub escytalopram oceń wyjściowy QTc i elektrolity oraz rozważ wcześniejszą zamianę na SSRI o mniejszym wpływie na QT. Przy włączaniu dabrafenibu oceniaj w kolejnych tygodniach skuteczność leczenia przeciwdepresyjnego.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych ryzyko wydłużenia QTc jest większe ze względu na choroby serca, zaburzenia elektrolitowe i wyższe stężenia cytalopramu oraz escytalopramu. Stosuj najmniejsze skuteczne dawki SSRI i częściej kontroluj EKG.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Progestagenne środki antykoncepcyjne (np. dezogestrel, drospirenon, etonogestrel) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu progestagennego środka antykoncepcyjnego i inhibitora kinazy BRAF nie należy polegać na antykoncepcji hormonalnej jako jedynej metodzie zapobiegania ciąży.Jeśli stosujesz antykoncepcję progestagenną i leczysz się lekiem z grupy inhibitorów BRAF, zawsze używaj dodatkowo prezerwatywy przez całe leczenie i około 4 tygodnie po nim, a o zmianie metody na wkładkę wewnątrzmaciczną porozmawiaj z lekarzem.opóźniony (dni)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli stosujesz antykoncepcję progestagenną i leczysz się lekiem z grupy inhibitorów BRAF, zawsze używaj dodatkowo prezerwatywy przez całe leczenie i około 4 tygodnie po nim, a o zmianie metody na wkładkę wewnątrzmaciczną porozmawiaj z lekarzem.

Leki na czerniaka i inne nowotwory z mutacją BRAF, takie jak dabrafenib, enkorafenib, toworafenib czy wemurafenib, przyspieszają usuwanie z organizmu hormonów zawartych w tabletkach antykoncepcyjnych z dezogestrelem lub drospirenonem oraz w implancie z etonogestrelem. Przez to antykoncepcja hormonalna może przestać chronić przed ciążą. Ciąża w czasie takiego leczenia jest groźna, bo te leki mogą zaszkodzić dziecku. Dlatego potrzebujesz dodatkowej, niehormonalnej ochrony.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • krwawienie lub plamienie między miesiączkami
  • spóźniająca się miesiączka
  • objawy mogące świadczyć o ciąży, takie jak nudności czy tkliwość piersi
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu progestagennego środka antykoncepcyjnego i inhibitora kinazy BRAF nie należy polegać na antykoncepcji hormonalnej jako jedynej metodzie zapobiegania ciąży. Zaleca się skuteczną metodę niehormonalną, najlepiej wkładkę wewnątrzmaciczną z miedzią, albo stałe dodanie prezerwatywy do dotychczasowej metody. Dotyczy to tabletek z dezogestrelem lub drospirenonem oraz implantu z etonogestrelem. Dodatkowe zabezpieczenie trzeba utrzymać przez cały czas leczenia dabrafenibem, enkorafenibem, toworafenibem lub wemurafenibem oraz przez około 4 tygodnie po jego zakończeniu, ponieważ indukcja enzymów ustępuje stopniowo. Okres antykoncepcji po zakończeniu leczenia przeciwnowotworowego trzeba dodatkowo dostosować do zaleceń dla danego leku BRAF. Zwiększanie dawki progestagenu nie jest właściwym sposobem kompensacji.

Skutek kliniczny

Niższe stężenie progestagenu może osłabić lub znieść działanie antykoncepcyjne. Skutkiem mogą być krwawienia międzymiesiączkowe i nieplanowana ciąża. Ciąża jest szczególnie niebezpieczna, ponieważ inhibitory kinazy BRAF mogą uszkodzić płód. Skuteczna antykoncepcja jest więc w czasie ich stosowania obowiązkowa.

Mechanizm

Inhibitory kinazy BRAF pobudzają wątrobowe enzymy metabolizujące leki, przede wszystkim CYP3A4. Dezogestrel (i jego czynny metabolit etonogestrel), etonogestrel podawany w implancie lub krążku oraz drospirenon są metabolizowane z udziałem CYP3A4. Indukcja przyspiesza ich eliminację i obniża stężenie progestagenu we krwi. Najsilniej indukuje dabrafenib. Enkorafenib i toworafenib działają podobnie. Wemurafenib jest słabszym induktorem, ale kierunek działania jest ten sam. Interakcja jest wspólna dla wszystkich leków obu grup i różni się tylko siłą.

Monitorować

  • krwawienia śródcykliczne lub plamienia jako sygnał spadku stężenia progestagenu
  • test ciążowy przed rozpoczęciem leczenia i przy każdym podejrzeniu ciąży
  • stosowanie dodatkowej metody niehormonalnej przez cały okres leczenia i około 4 tygodnie po nim

Kiedy ocena się zmienia

odstep ≤ 4 tygodnie od odstawienia inhibitora BRAFinhibitory kinazy BRAFinne zalecenieIndukcja enzymów ustępuje stopniowo, więc obniżone stężenie progestagenu utrzymuje się jeszcze po odstawieniu inhibitora BRAF. Dodatkowe zabezpieczenie niehormonalne należy kontynuować przez około 4 tygodnie po zakończeniu leczenia, a dłużej, jeśli wymaga tego okres antykoncepcji po danym leku BRAF.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy (np. efawirenz, newirapina, rylpiwiryna) klasaJednoczesnego stosowania nienukleozydowego inhibitora odwrotnej transkryptazy i inhibitora kinazy BRAF najlepiej unikać, a jeśli jest konieczne, wymaga ono uzgodnienia między lekarzem prowadzącym leczenie HIV a onkologiem oraz ścisłej kontroli skuteczności obu terapii.Jeśli bierzesz lek na HIV z tej grupy i masz zacząć lek na czerniaka z inhibitorów BRAF, powiedz o tym obu lekarzom i nie odstawiaj żadnego leku sam.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli bierzesz lek na HIV z tej grupy i masz zacząć lek na czerniaka z inhibitorów BRAF, powiedz o tym obu lekarzom i nie odstawiaj żadnego leku sam.

Leki na HIV z tej grupy, takie jak efawirenz, newirapina, rylpiwiryna czy dorawiryna, i leki na czerniaka, takie jak dabrafenib, enkorafenib czy wemurafenib, mogą wzajemnie osłabiać swoje działanie. Może to sprawić, że leczenie HIV przestanie działać albo nowotwór będzie słabiej kontrolowany. Niektóre z tych połączeń mogą też zaburzać rytm serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy, zasłabnięcie lub omdlenie
  • nawrót objawów zakażenia HIV lub gorsze wyniki badań krwi
  • powiększanie się zmian skórnych lub węzłów chłonnych
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Jednoczesnego stosowania nienukleozydowego inhibitora odwrotnej transkryptazy i inhibitora kinazy BRAF najlepiej unikać, a jeśli jest konieczne, wymaga ono uzgodnienia między lekarzem prowadzącym leczenie HIV a onkologiem oraz ścisłej kontroli skuteczności obu terapii. Rylpiwiryny i dorawiryny nie należy łączyć z dabrafenibem ani enkorafenibem bez kontroli miana wirusa, a najlepiej zmienić schemat przeciwretrowirusowy na taki bez istotnej zależności od CYP3A4. Efawirenz, newirapina i etrawiryna mogą osłabiać działanie dabrafenibu, enkorafenibu i wemurafenibu, dlatego u chorych leczonych tymi inhibitorami BRAF warto rozważyć zmianę leczenia przeciwretrowirusowego. Przy połączeniu efawirenzu lub rylpiwiryny z wemurafenibem lub enkorafenibem wykonaj EKG przed włączeniem i w trakcie leczenia, wyrównaj potas i magnez oraz unikaj innych leków wydłużających QT. Indukcja enzymów narasta przez kilka dni i utrzymuje się przez kilka tygodni po odstawieniu induktora, co trzeba uwzględnić przy każdej zmianie leczenia. Nie należy dodawać wzmacniaczy farmakokinetycznych, takich jak rytonawir czy kobicystat, bez oceny ich wpływu na stężenie inhibitora BRAF.

Skutek kliniczny

Najważniejszym skutkiem jest utrata skuteczności jednego z leczeń. Spadek stężenia rylpiwiryny lub dorawiryny może prowadzić do wzrostu miana wirusa HIV i powstania oporności na całą klasę nienukleozydowych inhibitorów. Spadek stężenia inhibitora BRAF może osłabić kontrolę czerniaka lub innego nowotworu z mutacją BRAF. W parach z efawirenzem lub rylpiwiryną oraz wemurafenibem lub enkorafenibem rośnie ryzyko wydłużenia QT i komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes, zwłaszcza przy hipokaliemii lub hipomagnezemii.

Mechanizm

Interakcja ma w tej klasie trzy składowe, a ich udział zależy od konkretnej pary. Po pierwsze efawirenz, newirapina i etrawiryna indukują CYP3A4, przez który metabolizowane są dabrafenib, enkorafenib i wemurafenib. Obniża to ich stężenie i może osłabiać działanie przeciwnowotworowe. Po drugie dabrafenib i enkorafenib, a słabiej wemurafenib, indukują CYP3A4 i mogą obniżać stężenie rylpiwiryny i dorawiryny. Te dwa leki są wrażliwymi substratami CYP3A4 i same nie mają działania indukującego. Grozi to niepowodzeniem wirusologicznym i selekcją oporności. Po trzecie efawirenz i rylpiwiryna oraz wemurafenib i enkorafenib wydłużają odstęp QT, więc w tych parach dochodzi addycyjne ryzyko zaburzeń rytmu serca. Interakcja nie jest więc jednolita co do mechanizmu, ale każda para z udziałem dabrafenibu, enkorafenibu lub wemurafenibu niesie co najmniej jedną z tych składowych.

Monitorować

  • miano wirusa HIV (HIV RNA) po włączeniu inhibitora BRAF i po każdej zmianie leczenia
  • liczba limfocytów CD4
  • odpowiedź nowotworu na leczenie w badaniach obrazowych
  • EKG z oceną QTc przed włączeniem i w trakcie leczenia przy efawirenzu, rylpiwirynie, wemurafenibie i enkorafenibie
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy zaburzeń rytmu serca: kołatanie serca, omdlenia

Kiedy ocena się zmienia

Inhibitor BRAF dołączany u pacjenta stabilnie leczonego rylpiwiryną lub dorawirynąkolejność włączenia · nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazyryzyko rośnieDołączenie dabrafenibu lub enkorafenibu do schematu z rylpiwiryną lub dorawiryną stopniowo obniża stężenie leku przeciwretrowirusowego. Kontroluj miano wirusa w pierwszych tygodniach i rozważ zmianę schematu przed rozpoczęciem leczenia onkologicznego.
Odstawienie leku indukującego enzymy (efawirenz, newirapina, etrawiryna, dabrafenib, enkorafenib)odstep · pacjentinne zaleceniePo odstawieniu induktora jego wpływ na enzymy wygasa przez kilka tygodni. W tym czasie stężenie drugiego leku stopniowo rośnie, więc nowy schemat i kontrolę stężeń lub działań niepożądanych trzeba zaplanować z uwzględnieniem tego okresu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Inne leki przeciwgruźlicze (np. bedakilina, delamanid, pretomanid) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu leku przeciwgruźliczego i inhibitora kinazy BRAF należy w miarę możliwości unikać tego połączenia, a gdy jest ono konieczne, prowadzić leczenie wspólnie z ośrodkiem leczenia gruźlicy i onkologiem z regularną kontrolą EKG i prób wątrobowych.Jeśli przyjmujesz lek na gruźlicę i lek na nowotwór z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym obu lekarzom prowadzącym, nie zmieniaj sam dawek i chodź na zlecone badania EKG oraz krwi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek na gruźlicę i lek na nowotwór z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym obu lekarzom prowadzącym, nie zmieniaj sam dawek i chodź na zlecone badania EKG oraz krwi.

Niektóre leki na gruźlicę, na przykład bedakilina, delamanid i pretomanid, mogą źle współdziałać z lekami na czerniaka i inne nowotwory z grupy inhibitorów BRAF, takimi jak dabrafenib, enkorafenib czy wemurafenib. Lek na nowotwór może osłabić działanie leku na gruźlicę, przez co leczenie gruźlicy może być mniej skuteczne. Oba rodzaje leków mogą też obciążać serce i zaburzać jego rytm, a część z nich może szkodzić wątrobie. Pirazynamid i etambutol nie są tym problemem objęte w takim stopniu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy, zasłabnięcie lub omdlenie
  • zażółcenie skóry lub białek oczu, ciemny mocz
  • nawrót lub nasilenie kaszlu, gorączki, nocnych potów albo chudnięcia
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu leku przeciwgruźliczego i inhibitora kinazy BRAF należy w miarę możliwości unikać tego połączenia, a gdy jest ono konieczne, prowadzić leczenie wspólnie z ośrodkiem leczenia gruźlicy i onkologiem z regularną kontrolą EKG i prób wątrobowych. Bedakiliny i pretomanidu nie łączy się z lekami indukującymi CYP3A4, dlatego połączenie z dabrafenibem, enkorafenibem, wemurafenibem lub toworafenibem wymaga rozważenia zmiany schematu przeciwgruźliczego albo terapii przeciwnowotworowej. Przy bedakilinie lub delamanidzie z wemurafenibem albo enkorafenibem przed leczeniem i w jego trakcie wykonuje się EKG z oceną QTc oraz wyrównuje stężenie potasu, magnezu i wapnia. Gdy QTc wyraźnie się wydłuża, odstawia się lek wydłużający QT według decyzji lekarza prowadzącego. Pirazynamid i etambutol można stosować bez zmiany dawkowania, a przy pirazynamidzie wystarczy kontrola prób wątrobowych.

Skutek kliniczny

Obniżenie stężenia bedakiliny lub pretomanidu grozi niepowodzeniem leczenia gruźlicy lekoopornej i wyselekcjonowaniem prątków opornych na kluczowe leki schematu. Jednocześnie sumowanie działania na odstęp QT zwiększa ryzyko groźnych komorowych zaburzeń rytmu, w tym częstoskurczu typu torsade de pointes. Możliwe jest też nasilone uszkodzenie wątroby.

Mechanizm

Interakcja ma dwa składniki. Pierwszy to indukcja CYP3A4 przez inhibitory kinazy BRAF (najsilniejsza w przypadku dabrafenibu, słabsza przy wemurafenibie, enkorafenibie i toworafenibie), która przyspiesza metabolizm bedakiliny i pretomanidu, a w mniejszym stopniu delamanidu, i obniża ich stężenie we krwi. Drugi to addycyjne wydłużenie odstępu QT, bo bedakilina, delamanid i pretomanid wydłużają QT, podobnie jak wemurafenib i enkorafenib, a w mniejszym stopniu dabrafenib. Dodatkowo bedakilina, pretomanid oraz wemurafenib i dabrafenib mogą uszkadzać wątrobę, co sumuje ryzyko hepatotoksyczności. Interakcja nie jest wspólna dla całej klasy, bo pirazynamid i etambutol nie podlegają indukcji CYP3A4 i nie wydłużają QT.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem leczenia i regularnie w jego trakcie
  • stężenie potasu, magnezu i wapnia w surowicy
  • aktywność AlAT i AspAT oraz stężenie bilirubiny
  • odpowiedź na leczenie gruźlicy – wyniki posiewów i bakterioskopii plwociny
  • objawy zaburzeń rytmu serca – kołatanie, zasłabnięcia, omdlenia

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie inhibitora BRAF w trakcie leczenia bedakiliną lub pretomanidemkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu inhibitora BRAF działanie indukujące CYP3A4 wygasa stopniowo przez kilka tygodni, więc stężenie bedakiliny i pretomanidu wzrasta z opóźnieniem. W tym okresie nadal kontroluje się EKG, bo wraz ze wzrostem stężenia bedakiliny może wydłużać się QTc.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Modulatory receptora sfingozyno-1-fosforanu (np. siponimod, etrasymod) klasaNależy unikać jednoczesnego stosowania inhibitora kinazy BRAF i modulatora receptora S1P, a decyzję o dalszym leczeniu choroby autoimmunologicznej powinien podjąć neurolog lub gastroenterolog razem z onkologiem.Jeśli przyjmujesz lek na nowotwór z tej grupy razem z siponimodem lub etrasymodem, powiedz o tym obu lekarzom prowadzącym i nie odstawiaj żadnego leku na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek na nowotwór z tej grupy razem z siponimodem lub etrasymodem, powiedz o tym obu lekarzom prowadzącym i nie odstawiaj żadnego leku na własną rękę.

Leki na czerniaka i niektóre inne nowotwory, takie jak dabrafenib, enkorafenib, wemurafenib czy toworafenib, przyspieszają usuwanie z organizmu siponimodu i etrasymodu. Przez to leki te mogą słabiej chronić przed rzutem stwardnienia rozsianego albo zaostrzeniem zapalenia jelita. Oba rodzaje leków mogą też zwalniać lub zaburzać pracę serca oraz szkodzić oczom i skórze. Lekarze zwykle nie łączą tych leków i często zmieniają lek na stwardnienie rozsiane lub zapalenie jelita na inny.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • bardzo wolne lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy, omdlenie albo uczucie zbliżającego się omdlenia
  • kołatanie serca
  • pogorszenie lub zamazanie widzenia, ból albo zaczerwienienie oka
  • nowe objawy neurologiczne, takie jak osłabienie, drętwienie czy zaburzenia równowagi
  • nasilenie biegunki lub krwi w stolcu
  • gorączka i inne objawy zakażenia
  • nowa lub zmieniająca się zmiana na skórze
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Należy unikać jednoczesnego stosowania inhibitora kinazy BRAF i modulatora receptora S1P, a decyzję o dalszym leczeniu choroby autoimmunologicznej powinien podjąć neurolog lub gastroenterolog razem z onkologiem. Ze względu na czynny nowotwór złośliwy modulator S1P zwykle się odstawia i zastępuje lekiem bez wpływu na enzymy wątrobowe i o mniejszym działaniu immunosupresyjnym. Jeśli połączenie jest nieuniknione, najbardziej niekorzystny jest dabrafenib z siponimodem, a przy etrasymodzie spadek stężenia może być mniejszy. Przed włączeniem leków i w trakcie leczenia trzeba wykonywać EKG, zwłaszcza przy wemurafenibie i enkorafenibie, oraz wyrównać stężenie potasu i magnezu. Konieczna jest regularna kontrola okulistyczna i dermatologiczna oraz ocena aktywności choroby podstawowej. Po odstawieniu inhibitora BRAF indukcja enzymów ustępuje stopniowo, dlatego stężenie modulatora S1P rośnie z opóźnieniem.

Skutek kliniczny

Najważniejszym skutkiem jest spadek stężenia modulatora S1P i utrata kontroli choroby podstawowej. U chorych na stwardnienie rozsiane grozi to rzutem lub progresją choroby, a u chorych na wrzodziejące zapalenie jelita grubego zaostrzeniem. Dodatkowo rośnie ryzyko bradyarytmii i arytmii komorowych związanych z wydłużeniem QT. Możliwe są też addycyjne powikłania oczne, zakażenia przy limfopenii oraz nowe zmiany nowotworowe skóry. Modulatorów S1P nie stosuje się u osób z czynnym nowotworem złośliwym, więc samo wskazanie do inhibitora BRAF zwykle oznacza konieczność przerwania modulatora S1P.

Mechanizm

Inhibitory kinazy BRAF indukują enzymy wątrobowe, przede wszystkim CYP3A4, a dabrafenib także CYP2C9. Modulatory receptora S1P są metabolizowane przez te enzymy. Siponimod jest rozkładany głównie przez CYP2C9 i w mniejszym stopniu przez CYP3A4, a etrasymod przez CYP2C8, CYP2C9 i CYP3A4. Indukcja przyspiesza ich eliminację i obniża stężenie we krwi. Siła efektu zależy od leku. Najsilniejszy jest przy dabrafenibie, który indukuje oba główne szlaki siponimodu. Enkorafenib, wemurafenib i prawdopodobnie toworafenib działają głównie przez CYP3A4. Wemurafenib słabo hamuje CYP2C9, co może częściowo osłabiać efekt indukcji. Etrasymod jest metabolizowany kilkoma szlakami, dlatego spadek jego stężenia może być mniejszy, ale nadal jest możliwy. Działają też mechanizmy farmakodynamiczne wspólne dla obu grup. Modulatory S1P zwalniają rytm serca i spowalniają przewodzenie przedsionkowo-komorowe, zwłaszcza na początku leczenia. Część inhibitorów BRAF, szczególnie wemurafenib i enkorafenib, wydłuża odstęp QT, a bradykardia zwiększa ryzyko arytmii typu torsade de pointes. Oba typy leków mogą też uszkadzać narząd wzroku. Modulatory S1P wywołują obrzęk plamki, a inhibitory BRAF zapalenie błony naczyniowej oka i retinopatię surowiczą. Obie grupy mogą sprzyjać rozwojowi nowotworów skóry.

Monitorować

  • EKG z oceną częstości rytmu, przewodzenia przedsionkowo-komorowego i odstępu QTc
  • stężenie potasu i magnezu
  • badanie okulistyczne z oceną plamki i objawów zapalenia błony naczyniowej
  • badanie dermatologiczne skóry
  • morfologia z rozmazem i liczbą limfocytów
  • objawy aktywności choroby podstawowej, czyli rzuty stwardnienia rozsianego albo zaostrzenia zapalenia jelita
  • objawy zakażenia

Kiedy ocena się zmienia

Inhibitor BRAF włączony u osoby leczonej modulatorem S1Pkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo dołączeniu inhibitora BRAF stężenie modulatora S1P spada stopniowo w miarę narastania indukcji enzymów, dlatego utrata skuteczności może ujawnić się z opóźnieniem. Wskazana jest ponowna ocena zasadności dalszego stosowania modulatora S1P przy czynnym nowotworze i wybór leku bez tej interakcji.
Po odstawieniu inhibitora BRAFodstep · inhibitory kinazy BRAFinne zalecenieIndukcja enzymów ustępuje stopniowo po odstawieniu inhibitora BRAF, więc stężenie modulatora S1P rośnie z opóźnieniem. W tym czasie trzeba obserwować rytm serca i tolerancję leczenia.
Modulator S1P włączany u osoby leczonej inhibitorem BRAFkolejność włączenia · modulatory receptora sfingozyno-1-fosforanuryzyko rośnieRozpoczynanie leczenia modulatorem S1P u chorego z czynnym nowotworem złośliwym leczonym inhibitorem BRAF jest przeciwwskazane. Dodatkowo pierwsze dawki modulatora S1P niosą największe ryzyko bradykardii, które sumuje się z wydłużeniem QT.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Inhibitory kinazy FGFR (np. pemigatynib, erdafitynib, futibatynib) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy BRAF i inhibitora kinazy FGFR należy unikać tego połączenia, a jeśli jest ono niezbędne, trzeba ściśle monitorować skuteczność inhibitora FGFR.Jeśli masz przyjmować jednocześnie inhibitor BRAF i inhibitor FGFR, upewnij się, że twój onkolog wie o obu lekach, i nie zmieniaj samodzielnie dawek ani nie odstawiaj żadnego z nich.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli masz przyjmować jednocześnie inhibitor BRAF i inhibitor FGFR, upewnij się, że twój onkolog wie o obu lekach, i nie zmieniaj samodzielnie dawek ani nie odstawiaj żadnego z nich.

Leki z grupy inhibitorów BRAF, takie jak dabrafenib czy wemurafenib, mogą przyspieszać rozkład w organizmie leków z grupy inhibitorów FGFR, takich jak pemigatynib, erdafitynib czy futibatynib. Inhibitor FGFR może wtedy słabiej działać na nowotwór. Gdy przestajesz brać inhibitor BRAF, stężenie inhibitora FGFR po kilku dniach może wzrosnąć, a jego działania niepożądane mogą się nasilić.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • pogorszenie lub zamazanie widzenia, suchość albo ból oczu
  • owrzodzenia i ból w jamie ustnej
  • nasilona biegunka
  • kruszenie się, bolesność lub odstawanie paznokci
  • skurcze mięśni lub mrowienie (mogą wskazywać na zaburzenia fosforanów i wapnia)
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy BRAF i inhibitora kinazy FGFR należy unikać tego połączenia, a jeśli jest ono niezbędne, trzeba ściśle monitorować skuteczność inhibitora FGFR. Najsilniejszego efektu należy się spodziewać przy dabrafenibie. Pemigatynibu i futibatynibu nie powinno się łączyć z silnymi i umiarkowanymi induktorami CYP3A4. W przypadku erdafitynibu indukcja może zaburzyć ocenę stężenia fosforanów w surowicy, na której opiera się zwiększanie dawki, dlatego decyzję o dawce podejmuje onkolog. Po odstawieniu inhibitora BRAF trzeba przez około dwa tygodnie obserwować toksyczność inhibitora FGFR. Jeśli wcześniej zwiększono jego dawkę, należy rozważyć powrót do dawki wyjściowej. Wybór sekwencji leczenia zamiast jednoczesnego podawania pozostaje decyzją zespołu onkologicznego.

Skutek kliniczny

Główne ryzyko to zmniejszona ekspozycja na inhibitor FGFR i w efekcie słabsza kontrola nowotworu. Ryzyko odwrotne pojawia się po odstawieniu inhibitora BRAF. Indukcja wygasa wtedy stopniowo w ciągu około dwóch tygodni, a stężenie inhibitora FGFR rośnie. Jeśli wcześniej zwiększono jego dawkę, mogą nasilić się działania niepożądane – hiperfosfatemia, zaburzenia oczne (centralna surowicza retinopatia, suchość oka), zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zmiany paznokci i biegunka. Jednoczesne stosowanie obu grup jest w praktyce rzadkie, bo zwykle dotyczą one różnych zaburzeń molekularnych nowotworu.

Mechanizm

Inhibitory kinazy FGFR są metabolizowane głównie przez CYP3A4, a erdafitynib także przez CYP2C9. Inhibitory kinazy BRAF przy dłuższym podawaniu indukują CYP3A4. Najsilniej działa dabrafenib, który indukuje również CYP2C9. Enkorafenib i wemurafenib indukują CYP3A4 słabiej. Dla toworafenibu dane o wpływie na CYP3A4 są ograniczone, ale nie ma podstaw, by wykluczyć podobny efekt. Indukcja przyspiesza metabolizm inhibitora FGFR, więc jego stężenie we krwi spada. Mechanizm jest wspólny dla całej klasy, a różni się tylko siła efektu – największa jest przy dabrafenibie, zwłaszcza w połączeniu z erdafitynibem.

Monitorować

  • odpowiedź nowotworu na leczenie (badania obrazowe, markery)
  • stężenie fosforanów w surowicy
  • objawy toksyczności inhibitora FGFR po odstawieniu inhibitora BRAF – badanie okulistyczne, stan błon śluzowych i paznokci, biegunka

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie inhibitora BRAF w trakcie leczenia inhibitorem FGFRkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu inhibitora BRAF indukcja CYP3A4 wygasa w ciągu około dwóch tygodni, a ekspozycja na inhibitor FGFR rośnie. Jeśli dawkę inhibitora FGFR zwiększono z powodu indukcji, należy rozważyć jej zmniejszenie i monitorować fosforany oraz toksyczność oczną.
Włączenie inhibitora BRAF u pacjenta leczonego inhibitorem FGFRkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zalecenieSpadek stężenia inhibitora FGFR rozwija się stopniowo w ciągu około dwóch tygodni od włączenia induktora. W tym okresie i później należy oceniać skuteczność leczenia, a przy erdafitynibie uwzględnić, że niższe fosforany mogą wynikać z indukcji, a nie z niewystarczającej dawki wyjściowej.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Leki stosowane w uzależnieniu od opioidów (np. metadon, lewometadon) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu leku z grupy stosowanych w uzależnieniu od opioidów i inhibitora kinazy BRAF wykonaj EKG z oceną QTc przed rozpoczęciem leczenia skojarzonego i kontroluj je w trakcie, a dawkę opioidu dostosowuj do objawów klinicznych.Jeśli przyjmujesz lek stosowany w leczeniu uzależnienia od opioidów razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym obu lekarzom, wykonaj zlecone badanie EKG i nigdy nie zmieniaj dawki metadonu samodzielnie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek stosowany w leczeniu uzależnienia od opioidów razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym obu lekarzom, wykonaj zlecone badanie EKG i nigdy nie zmieniaj dawki metadonu samodzielnie.

Metadon i lewometadon mogą w połączeniu z lekami przeciwnowotworowymi, takimi jak wemurafenib, dabrafenib czy enkorafenib, zaburzać rytm serca. Leki onkologiczne z tej grupy przyspieszają też rozkład metadonu w organizmie, więc może on działać słabiej i możesz poczuć objawy odstawienia. Po zakończeniu leczenia onkologicznego metadon znów zaczyna działać silniej. Jeśli dawkę wcześniej zwiększono, grozi to przedawkowaniem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca, nierówne bicie serca
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • silne zawroty głowy
  • objawy odstawienia: niepokój, poty, ziewanie, łzawienie, katar, bóle mięśni, biegunka
  • silna senność, spowolniony lub płytki oddech (szczególnie po zakończeniu leczenia onkologicznego)
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu leku z grupy stosowanych w uzależnieniu od opioidów i inhibitora kinazy BRAF wykonaj EKG z oceną QTc przed rozpoczęciem leczenia skojarzonego i kontroluj je w trakcie, a dawkę opioidu dostosowuj do objawów klinicznych. Przed włączeniem wemurafenibu, enkorafenibu, dabrafenibu lub toworafenibu oznacz potas i magnez i wyrównaj ich niedobory. Odstaw zbędne leki wydłużające QT. Uprzedź poradnię leczenia uzależnień o włączeniu leczenia przeciwnowotworowego. W pierwszych tygodniach obserwuj pacjenta pod kątem objawów odstawienia, bo spadek stężenia metadonu lub lewometadonu narasta stopniowo wraz z indukcją. Ewentualne zwiększanie dawki opioidu prowadź małymi krokami. Po odstawieniu inhibitora kinazy BRAF stopniowo wróć do wcześniejszej dawki i obserwuj pacjenta pod kątem nadmiernej sedacji. U pacjentów z wyjściowo wydłużonym QTc, chorobą serca lub zaburzeniami elektrolitowymi rozważ zamianę metadonu na buprenorfinę.

Skutek kliniczny

Przy łączeniu leków z obu grup rośnie ryzyko wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu, w tym częstoskurczu typu torsade de pointes. Indukcja enzymów obniża stężenie metadonu lub lewometadonu i może wywołać objawy odstawienia opioidów, nawrót głodu narkotykowego oraz ryzyko sięgnięcia po opioidy spoza leczenia. Po odstawieniu inhibitora kinazy BRAF indukcja stopniowo wygasa, a stężenie metadonu lub lewometadonu rośnie. Jeśli dawkę wcześniej zwiększono, grozi to nadmierną sedacją, depresją oddechową i dalszym wydłużeniem QT.

Mechanizm

Interakcja ma dwa niezależne składniki, które dotyczą całej klasy. Pierwszy to sumowanie działania wydłużającego odstęp QT. Metadon i lewometadon blokują kanały potasowe hERG w sercu. Wemurafenib, enkorafenib i dabrafenib również mogą wydłużać QTc. Drugi składnik jest farmakokinetyczny. Inhibitory kinazy BRAF indukują enzymy wątrobowe, przede wszystkim CYP3A4, a część z nich także CYP2B6 i CYP2C. Te enzymy odpowiadają za metabolizm metadonu i lewometadonu, więc indukcja przyspiesza ich eliminację i obniża ich stężenie w osoczu. Lewometadon ma ten sam szlak metabolizmu i ten sam mechanizm wpływu na QT co metadon, dlatego dotyczy go ta sama interakcja. Toworafenib działa indukująco na CYP3A4, ale jego wpływ na odstęp QT jest słabiej poznany niż w przypadku pozostałych leków grupy.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem leczenia skojarzonego, w pierwszych tygodniach terapii i po każdej zmianie dawki
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy odstawienia opioidów (niepokój, ziewanie, łzawienie, katar, bóle mięśni, biegunka, rozszerzone źrenice)
  • objawy przedawkowania po odstawieniu inhibitora kinazy BRAF (senność, spowolnienie oddechu, zwężone źrenice)
  • kołatanie serca, omdlenia, zawroty głowy
  • inne przyjmowane leki wydłużające QT

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie inhibitora kinazy BRAF u pacjenta stosującego metadon lub lewometadonkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu inhibitora kinazy BRAF indukcja enzymów wygasa stopniowo w ciągu kilku tygodni, a stężenie metadonu lub lewometadonu rośnie. Jeśli dawkę opioidu zwiększano w trakcie leczenia skojarzonego, stopniowo ją zmniejszaj i obserwuj pacjenta pod kątem sedacji i depresji oddechowej. Kontroluj też QTc.
Duża dawka metadonudawka · leki stosowane w uzależnieniu od opioidówryzyko rośnieRyzyko wydłużenia QT przez metadon rośnie wraz z dawką. U pacjentów leczonych dużymi dawkami kontroluj EKG częściej i rozważ zamianę na buprenorfinę przed rozpoczęciem leczenia inhibitorem kinazy BRAF.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Aminochinoliny (np. hydroksychlorochina, chlorochina) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu aminochinoliny i inhibitora kinazy BRAF należy unikać tego połączenia, a gdy jest ono konieczne, prowadzić ścisłe monitorowanie EKG i elektrolitów.Jeśli przyjmujesz hydroksychlorochinę lub chlorochinę razem z lekiem na czerniaka z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym onkologowi i nie zaczynaj ani nie odstawiaj żadnego z nich bez rozmowy z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz hydroksychlorochinę lub chlorochinę razem z lekiem na czerniaka z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym onkologowi i nie zaczynaj ani nie odstawiaj żadnego z nich bez rozmowy z lekarzem.

Hydroksychlorochina i chlorochina oraz niektóre leki stosowane w leczeniu czerniaka, takie jak wemurafenib i enkorafenib, mogą zaburzać rytm serca. Przyjmowane razem nasilają to działanie, co może prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu, a nawet omdlenia. Ryzyko jest większe przy niedoborze potasu lub magnezu, na przykład po biegunce lub wymiotach. Lekarz może zlecić badanie EKG i badania krwi albo zamienić jeden z leków.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
  • silna biegunka lub wymioty, które mogą obniżyć poziom potasu
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu aminochinoliny i inhibitora kinazy BRAF należy unikać tego połączenia, a gdy jest ono konieczne, prowadzić ścisłe monitorowanie EKG i elektrolitów. Największe znaczenie ma to dla wemurafenibu i enkorafenibu, które same wydłużają odstęp QTc. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykonać EKG oraz wyrównać stężenie potasu i magnezu, a następnie powtarzać EKG po włączeniu drugiego leku i okresowo w trakcie terapii. Przy znacznym wydłużeniu QTc należy przerwać inhibitor BRAF zgodnie z zasadami jego dawkowania albo odstawić aminochinolinę. Należy unikać dokładania kolejnych leków wydłużających QT. Pacjenta z hydroksychlorochiną stosowaną przewlekle w chorobie reumatycznej warto skonsultować z reumatologiem w sprawie czasowej zamiany leku.

Skutek kliniczny

Nasilone wydłużenie odstępu QTc z ryzykiem częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes, omdleń i nagłego zgonu sercowego. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii, niewydolności serca, wrodzonym zespole długiego QT, w starszym wieku oraz przy przyjmowaniu innych leków wydłużających QT.

Mechanizm

Hydroksychlorochina i chlorochina hamują kanały potasowe hERG i wydłużają repolaryzację komór. Wemurafenib i enkorafenib również wydłużają odstęp QTc w sposób zależny od stężenia. Przy jednoczesnym stosowaniu efekty te sumują się, co zwiększa ryzyko wydłużenia QT i komorowych zaburzeń rytmu. Interakcja ma charakter farmakodynamiczny i nie wynika z istotnych zmian stężeń żadnego z leków. Długi okres półtrwania aminochinolin sprawia, że ich wpływ na QT utrzymuje się długo po odstawieniu.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem i po rozpoczęciu leczenia skojarzonego, potem okresowo
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy zaburzeń rytmu serca: kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia
  • inne przyjmowane leki wydłużające QT

Kiedy ocena się zmienia

wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występują choroby serca, zaburzenia elektrolitowe i wielolekowość, co zwiększa ryzyko arytmii przy sumowaniu wpływu na QT.
Dawki lecznicze chlorochiny stosowane w leczeniu malariidawka · aminochinolinyryzyko rośnieWydłużenie QT przez aminochinoliny zależy od stężenia, a duże dawki chlorochiny w leczeniu malarii wiążą się z wyraźniejszym działaniem na repolaryzację niż dawki stosowane przewlekle.
Kilka tygodni od odstawienia aminochinolinyodstep · aminochinolinyinne zalecenieHydroksychlorochina i chlorochina mają bardzo długi okres półtrwania, więc ich wpływ na QT utrzymuje się długo po odstawieniu. Włączając wemurafenib lub enkorafenib krótko po zakończeniu leczenia aminochinoliną, należy nadal monitorować EKG.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Barbiturany (np. fenobarbital, prymidon) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu barbituranu i inhibitora kinazy BRAF należy unikać tego połączenia i w miarę możliwości zamienić barbituran na lek przeciwpadaczkowy, który nie indukuje enzymów wątrobowych.Jeśli bierzesz barbituran i lek onkologiczny z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym onkologowi i neurologowi, żeby rozważyli zmianę leku przeciwpadaczkowego, ale nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli bierzesz barbituran i lek onkologiczny z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym onkologowi i neurologowi, żeby rozważyli zmianę leku przeciwpadaczkowego, ale nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie.

Fenobarbital i prymidon przyspieszają rozkład w wątrobie leków onkologicznych z grupy inhibitorów BRAF, takich jak wemurafenib, enkorafenib, dabrafenib czy toworafenib. Przez to lek onkologiczny może działać słabiej i gorzej hamować chorobę. Gdy przestajesz brać fenobarbital lub prymidon, po kilku tygodniach lek onkologiczny może się kumulować i dawać silniejsze działania niepożądane. Często można zamienić lek przeciwpadaczkowy na taki, który nie wpływa na leczenie nowotworu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nowe lub częstsze napady padaczkowe po zmianie leków
  • gorączka, dreszcze lub silne osłabienie w tygodniach po odstawieniu fenobarbitalu albo prymidonu
  • nasilona wysypka, bóle stawów, nudności lub biegunka
  • pogorszenie objawów choroby nowotworowej
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu barbituranu i inhibitora kinazy BRAF należy unikać tego połączenia i w miarę możliwości zamienić barbituran na lek przeciwpadaczkowy, który nie indukuje enzymów wątrobowych. Dotyczy to zarówno fenobarbitalu, jak i prymidonu, a po stronie inhibitorów BRAF – wemurafenibu, enkorafenibu, dabrafenibu i toworafenibu. Zmianę leku przeciwpadaczkowego należy zaplanować z neurologiem i najlepiej przeprowadzić przed rozpoczęciem terapii celowanej, bo efekt indukcji utrzymuje się przez kilka tygodni po odstawieniu barbituranu. Jeśli barbituranu nie da się odstawić, należy ściśle monitorować odpowiedź na leczenie onkologiczne i nie zwiększać dawki inhibitora BRAF bez decyzji onkologa. Po odstawieniu barbituranu u pacjenta już leczonego inhibitorem BRAF trzeba obserwować narastanie działań niepożądanych w kolejnych tygodniach. Barbiturany mogą też obniżać stężenie niektórych inhibitorów MEK stosowanych w skojarzeniu, zwłaszcza kobimetynibu.

Skutek kliniczny

Obniżone stężenie inhibitora kinazy BRAF może zmniejszyć skuteczność leczenia przeciwnowotworowego i sprzyjać wcześniejszej progresji choroby. Po odstawieniu barbituranu indukcja enzymów stopniowo wygasa przez kilka tygodni, a stężenie inhibitora BRAF rośnie, co może nasilić jego działania niepożądane, na przykład gorączkę, zmiany skórne, bóle stawów i zaburzenia żołądkowo-jelitowe.

Mechanizm

Fenobarbital i prymidon, który w organizmie przekształca się w fenobarbital, silnie indukują enzymy wątrobowe, głównie CYP3A4, a także CYP2C8, CYP2C9 i CYP2C19. Wszystkie inhibitory kinazy BRAF są metabolizowane przez te enzymy. Wemurafenib i enkorafenib są metabolizowane głównie przez CYP3A4, dabrafenib przez CYP2C8 i CYP3A4, a toworafenib w dużej części przez CYP2C8. Indukcja przyspiesza ich eliminację i obniża stężenie we krwi. Mechanizm jest wspólny dla wszystkich leków obu grup, choć jego siła może być różna dla poszczególnych inhibitorów BRAF.

Monitorować

  • odpowiedź na leczenie przeciwnowotworowe w badaniach obrazowych i ocenie klinicznej
  • działania niepożądane inhibitora BRAF w ciągu kilku tygodni po odstawieniu barbituranu (gorączka, zmiany skórne, bóle stawów, nudności, biegunka)
  • kontrola napadów padaczkowych po zamianie barbituranu na inny lek przeciwpadaczkowy
  • objawy odstawienia przy szybkim zmniejszaniu dawki barbituranu

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie barbituranu w trakcie terapii inhibitorem BRAFkolejność włączenia · barbituranyinne zaleceniePo odstawieniu barbituranu indukcja enzymów wygasa przez kilka tygodni, a stężenie inhibitora BRAF stopniowo rośnie. W tym okresie należy częściej oceniać działania niepożądane i w razie potrzeby modyfikować dawkę zgodnie z zaleceniami onkologa.
Zamiana barbituranu przed rozpoczęciem terapii inhibitorem BRAFkolejność włączenia · pacjentryzyko malejeZamiana barbituranu na lek nieindukujący z odpowiednim wyprzedzeniem przed włączeniem inhibitora BRAF pozwala uniknąć zarówno niedostatecznej ekspozycji na początku leczenia, jak i późniejszego wzrostu stężenia po wygaśnięciu indukcji.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron, dronedaron) klasaJednoczesnego stosowania amiodaronu lub dronedaronu z inhibitorem kinazy BRAF wydłużającym odstęp QT należy w miarę możliwości unikać, a gdy jest konieczne, wymaga ono kontroli EKG i elektrolitów przed leczeniem i w jego trakcie.Jeśli przyjmujesz lek na arytmię, taki jak amiodaron lub dronedaron, i lek na nowotwór z grupy inhibitorów BRAF, upewnij się, że kardiolog i onkolog wiedzą o obu lekach, regularnie rób EKG i nie zmieniaj dawek na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek na arytmię, taki jak amiodaron lub dronedaron, i lek na nowotwór z grupy inhibitorów BRAF, upewnij się, że kardiolog i onkolog wiedzą o obu lekach, regularnie rób EKG i nie zmieniaj dawek na własną rękę.

Leki na arytmię serca, takie jak amiodaron i dronedaron, oraz niektóre leki na czerniaka i inne nowotwory, takie jak wemurafenib i enkorafenib, mogą zaburzać przewodzenie prądu w sercu. Przyjmowane razem zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Dlatego lekarz zwykle stara się unikać takiego połączenia, a jeśli jest ono potrzebne, regularnie zleca EKG i badania krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca albo uczucie nierównego bicia serca
  • zawroty głowy lub uczucie zbliżającego się omdlenia
  • omdlenie lub nagła utrata przytomności
  • bardzo wolne bicie serca
  • silna biegunka lub wymioty, które mogą obniżyć poziom potasu
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Jednoczesnego stosowania amiodaronu lub dronedaronu z inhibitorem kinazy BRAF wydłużającym odstęp QT należy w miarę możliwości unikać, a gdy jest konieczne, wymaga ono kontroli EKG i elektrolitów przed leczeniem i w jego trakcie. Dotyczy to przede wszystkim wemurafenibu i enkorafenibu. Przed włączeniem inhibitora BRAF należy wyrównać stężenie potasu i magnezu oraz ocenić QTc. EKG należy powtórzyć po włączeniu leczenia, po każdej zmianie dawki i okresowo w trakcie terapii. Przy znacznym wydłużeniu QTc należy wstrzymać lub zmniejszyć dawkę inhibitora BRAF zgodnie z zaleceniami dla danego leku i rozważyć zmianę leku przeciwarytmicznego, ustalając to z kardiologiem i onkologiem. Dronedaron dodatkowo zwiększa stężenie enkorafenibu i wemurafenibu, dlatego to połączenie jest szczególnie niekorzystne. Przy dabrafenibie należy przede wszystkim zwrócić uwagę na możliwe osłabienie działania amiodaronu i dronedaronu. Długi okres półtrwania amiodaronu sprawia, że interakcja może utrzymywać się przez wiele tygodni po jego odstawieniu.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko istotnego wydłużenia odstępu QT, częstoskurczu typu torsade de pointes, omdleń i nagłego zgonu sercowego. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii, niewydolności serca, wrodzonym zespole długiego QT, w starszym wieku oraz przy stosowaniu innych leków wydłużających QT. Biegunka, wymioty i zaburzenia elektrolitowe często towarzyszą leczeniu przeciwnowotworowemu i dodatkowo zwiększają to ryzyko.

Mechanizm

Amiodaron i dronedaron blokują kanały potasowe odpowiedzialne za repolaryzację komór i wydłużają odstęp QT. Wemurafenib i enkorafenib również wydłużają QT, więc przy łączeniu ich działanie się sumuje i rośnie ryzyko częstoskurczu typu torsade de pointes. Dodatkowo dronedaron jest umiarkowanym, a amiodaron słabym inhibitorem CYP3A4. Mogą przez to zwiększać stężenie enkorafenibu i wemurafenibu, które są metabolizowane przez ten enzym, co jeszcze bardziej nasila wpływ na QT. Interakcja farmakodynamiczna jest wspólna dla amiodaronu i dronedaronu oraz dla wemurafenibu i enkorafenibu. Nie dotyczy w tym samym stopniu dabrafenibu i toworafenibu.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem inhibitora BRAF, po włączeniu leczenia, po zmianie dawki i okresowo w trakcie terapii
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy, zwłaszcza przy biegunce lub wymiotach
  • częstość rytmu serca i objawy bradykardii
  • kontrola rytmu serca, czyli nawroty arytmii, przy łączeniu z dabrafenibem
  • inne leki wydłużające odstęp QT przyjmowane przez pacjenta

Kiedy ocena się zmienia

Kilka miesięcy od odstawienia amiodaronuodstep · leki przeciwarytmiczne klasy IIIinne zalecenieAmiodaron ma bardzo długi okres półtrwania i gromadzi się w tkankach, dlatego jego wpływ na QT i na metabolizm innych leków utrzymuje się przez wiele tygodni po odstawieniu. U pacjenta, który niedawno przestał przyjmować amiodaron, przed włączeniem wemurafenibu lub enkorafenibu należy zachować te same środki ostrożności, w tym kontrolę EKG i elektrolitów.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Neuroleptyki – diazepiny, oksazepiny, tiazepiny i oksepiny (np. olanzapina, kwetiapina, klozapina) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu neuroleptyku z grupy diazepin, oksazepin, tiazepin lub oksepin i inhibitora kinazy BRAF należy wykonać EKG z oceną QTc przed włączeniem i okresowo w trakcie leczenia oraz wyrównać stężenie potasu i magnezu.Jeśli przyjmujesz lek przeciwpsychotyczny i lek na czerniaka z tej grupy, powiedz o tym obu lekarzom, rób zlecone badania EKG i nie zmieniaj dawek na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek przeciwpsychotyczny i lek na czerniaka z tej grupy, powiedz o tym obu lekarzom, rób zlecone badania EKG i nie zmieniaj dawek na własną rękę.

Leki przeciwpsychotyczne, takie jak kwetiapina, klozapina czy olanzapina, oraz leki na czerniaka, takie jak wemurafenib czy enkorafenib, mogą wpływać na rytm serca, a razem ten wpływ się sumuje. Niektóre leki na czerniaka mogą też zmieniać ilość leku przeciwpsychotycznego w organizmie, przez co może on działać za mocno albo za słabo. Lekarz zwykle zleca wtedy badanie EKG i badania krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy, omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • nadmierna senność lub splątanie
  • zawroty głowy przy wstawaniu
  • drgawki
  • powrót niepokoju, omamów lub urojeń
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu neuroleptyku z grupy diazepin, oksazepin, tiazepin lub oksepin i inhibitora kinazy BRAF należy wykonać EKG z oceną QTc przed włączeniem i okresowo w trakcie leczenia oraz wyrównać stężenie potasu i magnezu. Połączeń wemurafenibu lub enkorafenibu z klozapiną, kwetiapiną lub asenapiną najlepiej unikać, a jeśli są konieczne, wymagają ścisłej kontroli EKG i rozważenia neuroleptyku o mniejszym wpływie na QT. Po włączeniu lub odstawieniu wemurafenibu u chorego leczonego klozapiną lub olanzapiną warto obserwować nasilenie działań niepożądanych i w razie potrzeby zmniejszyć dawkę neuroleptyku, najlepiej pod kontrolą stężenia klozapiny. Przy dabrafenibie lub enkorafenibie należy ocenić skuteczność kwetiapiny i dostosować jej dawkę. Przy QTc powyżej 500 ms lub wydłużeniu o ponad 60 ms względem wartości wyjściowej trzeba przerwać leczenie którymś z leków i skonsultować postępowanie z onkologiem i psychiatrą.

Skutek kliniczny

Główne zagrożenie to dalsze wydłużenie odstępu QT z ryzykiem częstoskurczu typu torsade de pointes, omdleń i nagłej śmierci sercowej, szczególnie przy wemurafenibie i enkorafenibie. Przy wemurafenibie wzrost stężenia klozapiny lub olanzapiny może nasilać sedację, niedociśnienie ortostatyczne, napady drgawkowe i inne działania niepożądane. Przy dabrafenibie lub enkorafenibie spadek stężenia kwetiapiny może prowadzić do nawrotu objawów psychotycznych.

Mechanizm

Neuroleptyki z tej grupy i inhibitory kinazy BRAF, zwłaszcza wemurafenib i enkorafenib, wydłużają odstęp QT, a ich działania się sumują. Dodatkowo wemurafenib hamuje CYP1A2, co może zwiększać stężenie klozapiny, olanzapiny i asenapiny. Dabrafenib i enkorafenib indukują CYP3A4, co może obniżać stężenie kwetiapiny i częściowo klozapiny, osłabiając ich działanie przeciwpsychotyczne.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem, po 2–4 tygodniach i po każdej zmianie dawki
  • stężenie potasu, magnezu i wapnia w surowicy
  • stężenie klozapiny w surowicy przy włączaniu lub odstawianiu wemurafenibu
  • sedacja, ciśnienie tętnicze w pozycji stojącej, napady drgawkowe
  • kontrola objawów psychotycznych przy leczeniu dabrafenibem lub enkorafenibem
  • inne leki wydłużające QT przyjmowane przez chorego

Kiedy ocena się zmienia

Loksapina wziewna, dawka jednorazowapostać · neuroleptyki – diazepiny, oksazepiny, tiazepiny i oksepinyryzyko malejeJednorazowa dawka wziewnej loksapiny daje krótką ekspozycję, więc ryzyko jest mniejsze niż przy przewlekłym neuroleptyku, choć u chorych z wydłużonym QTc warto wykonać EKG.
Włączenie lub odstawienie wemurafenibu u chorego leczonego klozapiną lub olanzapinąkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo włączeniu wemurafenibu stężenie klozapiny lub olanzapiny może wzrosnąć, a po jego odstawieniu spaść, więc w obu sytuacjach trzeba ocenić dawkę neuroleptyku, najlepiej z kontrolą stężenia klozapiny.
Dawki wysokie lub szybkie zwiększanie dawkidawka · neuroleptyki – diazepiny, oksazepiny, tiazepiny i oksepinyryzyko rośnieWyższe dawki neuroleptyku silniej wydłużają QT, więc przy leczeniu inhibitorem BRAF należy zwiększać dawkę powoli i z kontrolą EKG.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych częstsze są choroby serca, zaburzenia elektrolitowe i wielolekowość, co zwiększa ryzyko arytmii i niedociśnienia ortostatycznego.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Progestageny – pochodne pregnenu (np. progesteron, medroksyprogesteron) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu progestagenu pochodnego pregnenu i inhibitora kinazy BRAF należy liczyć się z osłabieniem działania progestagenu i nie polegać na nim jako metodzie antykoncepcji.Jeśli stosujesz progesteron lub medroksyprogesteron razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym lekarzowi i do zapobiegania ciąży używaj metody niehormonalnej, takiej jak prezerwatywa lub wkładka miedziana.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli stosujesz progesteron lub medroksyprogesteron razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym lekarzowi i do zapobiegania ciąży używaj metody niehormonalnej, takiej jak prezerwatywa lub wkładka miedziana.

Leki przeciwnowotworowe z grupy inhibitorów BRAF, takie jak dabrafenib, enkorafenib, toworafenib czy wemurafenib, przyspieszają rozkład hormonów w organizmie. Przez to progesteron i medroksyprogesteron mogą działać słabiej. Jeśli stosujesz medroksyprogesteron do zapobiegania ciąży, może on nie chronić cię skutecznie, a ciąża w czasie tego leczenia jest niebezpieczna dla dziecka. Jeśli przyjmujesz hormon w terapii menopauzy, może on słabiej chronić błonę śluzową macicy.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • spóźniająca się lub brak miesiączki
  • krwawienia lub plamienia między miesiączkami
  • krwawienie z dróg rodnych po menopauzie
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu progestagenu pochodnego pregnenu i inhibitora kinazy BRAF należy liczyć się z osłabieniem działania progestagenu i nie polegać na nim jako metodzie antykoncepcji. Kobietom w wieku rozrodczym leczonym dabrafenibem, enkorafenibem, toworafenibem lub wemurafenibem zaleca się skuteczną antykoncepcję niehormonalną przez cały okres leczenia i jeszcze przez pewien czas po jego zakończeniu, ponieważ indukcja enzymów ustępuje stopniowo. Medroksyprogesteronu ani progesteronu nie należy stosować jako jedynej metody zapobiegania ciąży. Przy hormonalnej terapii zastępczej z progesteronem lub medroksyprogesteronem trzeba obserwować krwawienia z dróg rodnych i w razie ich wystąpienia rozważyć ocenę endometrium. Przy medroksyprogesteronie stosowanym onkologicznie należy uważniej oceniać odpowiedź na leczenie.

Skutek kliniczny

Działanie progestagenu słabnie. Najważniejszym skutkiem jest ryzyko zawodności antykoncepcji hormonalnej i zajścia w ciążę w czasie leczenia lekiem o działaniu szkodliwym dla płodu. W hormonalnej terapii zastępczej osłabiona ochrona endometrium może sprzyjać jego rozrostowi i nieprawidłowym krwawieniom. W leczeniu onkologicznym dużymi dawkami medroksyprogesteronu możliwe jest osłabienie efektu terapeutycznego.

Mechanizm

Inhibitory kinazy BRAF indukują enzymy wątrobowe, przede wszystkim CYP3A4, a dabrafenib dodatkowo CYP2C9 i enzymy sprzęgania. Progesteron i medroksyprogesteron są metabolizowane głównie przez CYP3A4, więc przy jednoczesnym stosowaniu ich stężenie we krwi spada. Najsilniej indukują dabrafenib i enkorafenib, a wemurafenib działa słabiej. Toworafenib również może obniżać stężenie hormonów płciowych. Kierunek interakcji jest wspólny dla całej klasy. Progestageny nie zmieniają w istotnym stopniu ekspozycji na inhibitory BRAF.

Monitorować

  • skuteczność antykoncepcji i test ciążowy w razie zatrzymania miesiączki
  • krwawienia międzymiesiączkowe i plamienia
  • nieprawidłowe krwawienia z dróg rodnych u kobiet stosujących hormonalną terapię zastępczą
  • odpowiedź na leczenie przy onkologicznym stosowaniu medroksyprogesteronu

Kiedy ocena się zmienia

Medroksyprogesteron w zastrzyku o przedłużonym działaniupostać · progestageny – pochodne pregnenuryzyko malejeDuża dawka medroksyprogesteronu w postaci depot jest mniej wrażliwa na indukcję enzymów niż postacie doustne. Mimo to przy leczeniu inhibitorem BRAF zaleca się antykoncepcję niehormonalną ze względu na szkodliwość tych leków dla płodu.
Okres po odstawieniu inhibitora BRAFczas leczenia · inhibitory kinazy BRAFinne zalecenieIndukcja enzymów ustępuje stopniowo, a lek jest szkodliwy dla płodu jeszcze przez pewien czas po zakończeniu leczenia. Antykoncepcję niehormonalną należy kontynuować przez okres zalecany dla danego inhibitora BRAF.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Progestageny – pochodne estrenu (np. linestrenol, noretysteron) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu progestagenu z grupy pochodnych estrenu i inhibitora kinazy BRAF należy liczyć się ze słabszym działaniem progestagenu i nie traktować go jako wystarczającej ochrony przed ciążą.Jeśli przyjmujesz linestrenol lub noretysteron razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów BRAF, nie polegaj na tabletce hormonalnej jako ochronie przed ciążą – stosuj prezerwatywę lub inną metodę niehormonalną i porozmawiaj z lekarzem o najlepszej metodzie.opóźniony (dni)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz linestrenol lub noretysteron razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów BRAF, nie polegaj na tabletce hormonalnej jako ochronie przed ciążą – stosuj prezerwatywę lub inną metodę niehormonalną i porozmawiaj z lekarzem o najlepszej metodzie.

Leki przeciwnowotworowe z grupy inhibitorów BRAF, takie jak dabrafenib, enkorafenib, wemurafenib i toworafenib, przyspieszają rozkład hormonów w organizmie. Przez to linestrenol i noretysteron działają słabiej. Tabletki hormonalne mogą wtedy nie chronić przed ciążą, a ciąża w czasie tego leczenia jest bardzo niebezpieczna dla dziecka. Jeśli przyjmujesz hormon z powodu krwawień lub endometriozy, objawy mogą wrócić.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • opóźniona lub brak miesiączki
  • plamienia lub krwawienia między miesiączkami
  • powrót obfitych krwawień lub bólu, z powodu których przyjmujesz hormon
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu progestagenu z grupy pochodnych estrenu i inhibitora kinazy BRAF należy liczyć się ze słabszym działaniem progestagenu i nie traktować go jako wystarczającej ochrony przed ciążą. Kobietom w wieku rozrodczym, które przyjmują dabrafenib, enkorafenib, wemurafenib lub toworafenib, zaleca się skuteczną metodę niehormonalną, na przykład wkładkę wewnątrzmaciczną miedzianą, albo prezerwatywę stosowaną łącznie z metodą hormonalną. Metodę niehormonalną należy kontynuować jeszcze przez kilka tygodni po odstawieniu inhibitora BRAF, bo indukcja enzymów ustępuje powoli. Jeśli linestrenol lub noretysteron stosuje się w leczeniu ginekologicznym, trzeba obserwować kontrolę objawów i w razie jej utraty skonsultować z ginekologiem zmianę leczenia. Ta sama zasada dotyczy schematów łączących inhibitor BRAF z inhibitorem MEK, takim jak trametynib, binimetynib czy kobimetynib.

Skutek kliniczny

Działanie progestagenu słabnie. W antykoncepcji grozi to nieplanowaną ciążą, która jest szczególnie niebezpieczna, bo inhibitory kinazy BRAF działają szkodliwie na zarodek i płód. W leczeniu ginekologicznym, takim jak krwawienia z macicy, endometrioza czy ochrona endometrium w terapii hormonalnej, może pojawić się nawrót objawów, plamienia i krwawienia międzymiesiączkowe. Skutek dotyczy wszystkich par leków obu grup.

Mechanizm

Inhibitory kinazy BRAF indukują CYP3A4 w wątrobie i jelicie. Dabrafenib i enkorafenib są silniejszymi induktorami, a wemurafenib i toworafenib słabszymi lub umiarkowanymi. Noretysteron jest metabolizowany głównie przez CYP3A4. Linestrenol jest prolekiem, który w wątrobie przechodzi w noretysteron, więc indukcja przyspiesza też eliminację jego czynnego metabolitu. W efekcie stężenie progestagenu spada. Indukcja narasta stopniowo przez około 1–2 tygodnie i utrzymuje się jeszcze przez kilka tygodni po odstawieniu inhibitora BRAF. Mechanizm jest wspólny dla wszystkich leków obu grup, a różnice dotyczą jedynie siły indukcji.

Monitorować

  • skuteczność antykoncepcji i stosowanie dodatkowej metody niehormonalnej
  • test ciążowy przy opóźnieniu miesiączki lub wątpliwościach
  • plamienia i krwawienia międzymiesiączkowe
  • kontrola objawów leczonych progestagenem (krwawienia z macicy, ból w endometriozie)

Kiedy ocena się zmienia

Kilka tygodni od odstawienia inhibitora BRAFodstep · inhibitory kinazy BRAFinne zalecenieIndukcja CYP3A4 ustępuje stopniowo, więc obniżone stężenie progestagenu utrzymuje się jeszcze przez kilka tygodni po zakończeniu leczenia inhibitorem BRAF. W tym czasie należy nadal stosować metodę niehormonalną.
Włączenie inhibitora BRAF u pacjentki przyjmującej progestagenkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zalecenieMetodę niehormonalną najlepiej wprowadzić przed rozpoczęciem leczenia inhibitorem BRAF albo najpóźniej w dniu jego włączenia, bo spadek stężenia progestagenu narasta w ciągu pierwszych tygodni terapii.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Progestageny – pochodne pregnadienu (np. dydrogesteron, dienogest, nomegestrol) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu progestagenu z grupy pochodnych pregnadienu i inhibitora kinazy BRAF należy liczyć się z osłabieniem działania progestagenu i nie polegać na nim jako na jedynej metodzie antykoncepcji.Jeśli przyjmujesz lek hormonalny z dienogestem, nomegestrolem lub dydrogesteronem razem z inhibitorem BRAF, nie traktuj tabletki hormonalnej jako pewnej ochrony przed ciążą i zapytaj lekarza o skuteczną metodę niehormonalną.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek hormonalny z dienogestem, nomegestrolem lub dydrogesteronem razem z inhibitorem BRAF, nie traktuj tabletki hormonalnej jako pewnej ochrony przed ciążą i zapytaj lekarza o skuteczną metodę niehormonalną.

Leki przeciwnowotworowe z grupy inhibitorów BRAF, na przykład dabrafenib, enkorafenib, toworafenib lub wemurafenib, przyspieszają usuwanie z organizmu niektórych hormonów. Dotyczy to dienogestu, nomegestrolu i dydrogesteronu, więc te hormony mogą działać słabiej. Tabletka antykoncepcyjna z dienogestem lub nomegestrolem może wtedy nie chronić przed ciążą. Ciąża w czasie leczenia inhibitorem BRAF jest groźna dla dziecka.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • opóźniona lub brak miesiączki
  • krwawienie lub plamienie między miesiączkami
  • powrót bólu podbrzusza lub bolesnych miesiączek przy leczeniu endometriozy
  • nieoczekiwane krwawienie z dróg rodnych w czasie terapii hormonalnej
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu progestagenu z grupy pochodnych pregnadienu i inhibitora kinazy BRAF należy liczyć się z osłabieniem działania progestagenu i nie polegać na nim jako na jedynej metodzie antykoncepcji. Pacjentkom w wieku rozrodczym, które otrzymują dabrafenib, enkorafenib, toworafenib lub wemurafenib, zaleca się skuteczną antykoncepcję niehormonalną, na przykład wkładkę wewnątrzmaciczną z miedzią. Tabletki z dienogestem lub nomegestrolem można co najwyżej traktować jako uzupełnienie, a nie podstawę ochrony. Antykoncepcję niehormonalną kontynuuje się także przez okres wymagany po zakończeniu leczenia inhibitorem BRAF, bo indukcja enzymów ustępuje stopniowo. W leczeniu endometriozy dienogestem i w terapii hormonalnej z dydrogesteronem lub dienogestem trzeba obserwować, czy objawy nie nawracają i czy nie pojawiają się nieprawidłowe krwawienia. W razie potrzeby ginekolog modyfikuje leczenie. Wemurafenib indukuje słabiej, ale zalecenia dotyczące antykoncepcji pozostają te same.

Skutek kliniczny

Działanie progestagenu słabnie. Najpoważniejszym skutkiem jest utrata skuteczności antykoncepcji hormonalnej zawierającej dienogest lub nomegestrol. Jest to szczególnie groźne, bo inhibitory kinazy BRAF mogą uszkodzić płód, a w czasie ich stosowania i przez pewien czas po odstawieniu konieczna jest skuteczna antykoncepcja. Poza antykoncepcją możliwe są nawrót bólu i objawów endometriozy w czasie leczenia dienogestem, krwawienia śródcykliczne i niedostateczna ochrona endometrium w hormonalnej terapii zastępczej z dydrogesteronem lub dienogestem, co z czasem sprzyja przerostowi endometrium. Indukcja narasta stopniowo i utrzymuje się przez pewien czas po odstawieniu inhibitora BRAF.

Mechanizm

Inhibitory kinazy BRAF indukują enzymy wątrobowe, przede wszystkim CYP3A4. Najsilniej działają dabrafenib i enkorafenib, toworafenib również jest induktorem CYP3A, a wemurafenib słabszym. Progestageny z grupy pochodnych pregnadienu są metabolizowane z udziałem CYP3A4. Dienogest i nomegestrol zależą od niego w dużym stopniu. Dydrogesteron przekształca się głównie przez reduktazy aldo-ketonowe, ale CYP3A4 też uczestniczy w jego metabolizmie, a induktory tego enzymu przyspieszają jego eliminację. Skutkiem jest szybszy rozkład progestagenu i niższe jego stężenie we krwi. Progestageny nie wpływają istotnie na farmakokinetykę inhibitorów BRAF. Mechanizm jest wspólny dla całej klasy, różni się tylko siłą indukcji poszczególnych inhibitorów BRAF.

Monitorować

  • test ciążowy przed rozpoczęciem i w razie opóźnienia miesiączki w trakcie leczenia inhibitorem BRAF
  • krwawienia śródcykliczne i plamienia
  • nawrót bólu miednicy i innych objawów endometriozy w czasie leczenia dienogestem
  • nieprawidłowe krwawienia z dróg rodnych w czasie hormonalnej terapii zastępczej (ocena endometrium w razie ich wystąpienia)
  • nawrót objawów leczonych progestagenem, na przykład zaburzeń cyklu

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie inhibitora kinazy BRAF przy dalszym stosowaniu progestagenukolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu inhibitora BRAF indukcja enzymów ustępuje stopniowo, a lek może nadal szkodzić płodowi przez pewien czas. Antykoncepcję niehormonalną kontynuuje się przez okres wymagany po zakończeniu leczenia, a dopiero potem można znów polegać na progestagenie.
Kobieta po menopauzie stosująca progestagen w terapii hormonalnejwiek · pacjentinne zalecenieBez ryzyka ciąży problemem jest słabsza ochrona endometrium i nawrót objawów. Zamiast antykoncepcji niehormonalnej wystarcza obserwacja krwawień i ocena endometrium w razie ich wystąpienia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. klomipramina, opipramol, doksepina) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu leku trójpierścieniowego i inhibitora BRAF należy w miarę możliwości unikać tego połączenia, a gdy jest konieczne – stosować najmniejszą skuteczną dawkę leku przeciwdepresyjnego i kontrolować EKG z oceną QTc.Jeśli przyjmujesz lek przeciwdepresyjny z grupy trójpierścieniowych i lek na czerniaka z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym obu lekarzom i nie zmieniaj sam dawek, a lekarz zdecyduje o badaniu EKG lub zmianie leczenia.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek przeciwdepresyjny z grupy trójpierścieniowych i lek na czerniaka z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym obu lekarzom i nie zmieniaj sam dawek, a lekarz zdecyduje o badaniu EKG lub zmianie leczenia.

Leki przeciwdepresyjne z grupy trójpierścieniowych, np. amitryptylina, doksepina, klomipramina czy opipramol, oraz niektóre leki na czerniaka, np. wemurafenib, enkorafenib czy dabrafenib, mogą zaburzać rytm serca. Przyjmowane razem nasilają to działanie, co w rzadkich przypadkach prowadzi do groźnej arytmii. Wemurafenib może też zwiększać ilość leku przeciwdepresyjnego we krwi i nasilać jego działania niepożądane. Lekarz może zlecić badanie EKG albo zmienić lek przeciwdepresyjny na bezpieczniejszy.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy, uczucie słabości lub omdlenie
  • silna senność lub splątanie
  • suchość w ustach, zaparcia lub trudności z oddawaniem moczu nasilone bardziej niż zwykle
  • zawroty głowy przy wstawaniu
  • nasilenie objawów depresji lub bólu
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu leku trójpierścieniowego i inhibitora BRAF należy w miarę możliwości unikać tego połączenia, a gdy jest konieczne – stosować najmniejszą skuteczną dawkę leku przeciwdepresyjnego i kontrolować EKG z oceną QTc. Największe ryzyko dotyczy wemurafenibu, który wydłuża QT i jednocześnie może zwiększać stężenia amitryptyliny, klomipraminy, maprotyliny i doksepiny. Przed włączeniem drugiego leku trzeba wykonać EKG oraz wyrównać stężenia potasu i magnezu, a kontrolę EKG powtarzać po osiągnięciu stanu stacjonarnego i po każdej zmianie dawki. Nie należy rozpoczynać ani kontynuować połączenia przy QTc znacznie wydłużonym lub przy wrodzonym zespole długiego QT. Przy dabrafenibie i enkorafenibie warto ocenić, czy nie słabnie działanie leku trójpierścieniowego. Leczenie onkologiczne ma pierwszeństwo, dlatego zwykle zmienia się lek przeciwdepresyjny, a nie inhibitor BRAF.

Skutek kliniczny

Najgroźniejszym skutkiem jest wydłużenie odstępu QT z ryzykiem częstoskurczu typu torsade de pointes, omdleń i nagłego zgonu sercowego. Przy wemurafenibie wzrost stężenia leku trójpierścieniowego może dodatkowo nasilić senność, działanie antycholinergiczne, hipotonię ortostatyczną i obniżyć próg drgawkowy. Przy dabrafenibie i enkorafenibie możliwe jest osłabienie działania przeciwdepresyjnego lub przeciwbólowego.

Mechanizm

Główny mechanizm jest wspólny dla klasy i polega na sumowaniu się działania wydłużającego odstęp QT. Leki trójpierścieniowe blokują kanały sodowe i potasowe w mięśniu sercowym, a wemurafenib i enkorafenib zależnie od dawki wydłużają repolaryzację komór. Dabrafenib wydłuża QT słabiej, ale nie można tego działania pominąć. Dodatkowo wemurafenib hamuje CYP1A2 i słabo CYP2D6, przez co może zwiększać stężenia amitryptyliny, klomipraminy, maprotyliny i doksepiny oraz ich aktywnych metabolitów. Dabrafenib i enkorafenib indukują CYP3A4 i CYP2C19, co może z kolei obniżać stężenia leków trójpierścieniowych i osłabiać ich działanie.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem połączenia, po osiągnięciu stanu stacjonarnego i po każdej zmianie dawki
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy, zwłaszcza przy biegunce, wymiotach lub stosowaniu diuretyków
  • objawy nadmiernego działania leku trójpierścieniowego – senność, suchość w ustach, zaparcia, zatrzymanie moczu, spadki ciśnienia przy wstawaniu
  • kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia
  • skuteczność leczenia przeciwdepresyjnego lub przeciwbólowego przy dabrafenibie i enkorafenibie
  • stężenie leku trójpierścieniowego we krwi, jeśli jest dostępne i objawy sugerują jego nadmiar lub niedobór

Kiedy ocena się zmienia

Wemurafenibpostać · inhibitory kinazy BRAFryzyko rośnieWemurafenib łączy działanie wydłużające QT z hamowaniem CYP1A2 i słabym hamowaniem CYP2D6, przez co może zwiększać stężenia amitryptyliny, klomipraminy, maprotyliny i doksepiny. Tego połączenia najlepiej unikać i zastąpić lek trójpierścieniowy lekiem bez wpływu na QT.
Dawka przeciwdepresyjna (pełna)dawka · trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjneryzyko rośnieDziałanie wydłużające QT leków trójpierścieniowych zależy od dawki. Małe dawki stosowane w bólu przewlekłym lub bezsenności niosą mniejsze ryzyko niż pełne dawki przeciwdepresyjne, choć nadal wymagają kontroli EKG.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występują choroby serca, zaburzenia elektrolitowe i wolniejszy metabolizm leków trójpierścieniowych, co zwiększa ryzyko arytmii i działań antycholinergicznych.
Lek trójpierścieniowy włączany u pacjenta już leczonego inhibitorem BRAFkolejność włączenia · trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjneinne zalecenieU pacjenta leczonego inhibitorem BRAF nie należy nowo włączać leku trójpierścieniowego, jeśli istnieje bezpieczniejsza alternatywa. Gdy jest on konieczny, przed włączeniem wykonuje się EKG i oznacza elektrolity, a dawkę zwiększa się powoli.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Inhibitory kinazy HER2 (np. lapatynib, tukatynib, neratynib) klasaInhibitora kinazy HER2 nie łączy się z inhibitorem kinazy BRAF bez wyraźnego wskazania onkologicznego, a jeśli połączenie jest konieczne, wymaga ono uzgodnienia między prowadzącymi onkologami i ścisłego monitorowania skuteczności oraz toksyczności obu leków.Jeśli przyjmujesz lek z grupy inhibitorów HER2 razem z lekiem z grupy inhibitorów BRAF, upewnij się, że twój onkolog wie o obu lekach, i nie zmieniaj samodzielnie dawek ani nie odstawiaj żadnego z nich.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek z grupy inhibitorów HER2 razem z lekiem z grupy inhibitorów BRAF, upewnij się, że twój onkolog wie o obu lekach, i nie zmieniaj samodzielnie dawek ani nie odstawiaj żadnego z nich.

Leki na raka z grupy inhibitorów HER2 (np. lapatynib, tukatynib, neratynib) i inhibitorów BRAF (np. dabrafenib, wemurafenib, enkorafenib) mogą wzajemnie zmieniać swoje stężenie we krwi. Przez to jeden z leków może działać słabiej albo silniej wywoływać działania niepożądane. Oba rodzaje leków mogą też obciążać serce i wątrobę oraz powodować biegunkę, a przyjmowane razem zwiększają to ryzyko.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca, nierówne bicie serca, zawroty głowy lub omdlenie
  • uporczywa lub bardzo częsta biegunka, silne pragnienie, mało oddawanego moczu
  • zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz, ból pod prawym łukiem żebrowym
  • duszność, szybkie męczenie się, obrzęki nóg
  • gorączka, nasilona wysypka lub bóle stawów
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Inhibitora kinazy HER2 nie łączy się z inhibitorem kinazy BRAF bez wyraźnego wskazania onkologicznego, a jeśli połączenie jest konieczne, wymaga ono uzgodnienia między prowadzącymi onkologami i ścisłego monitorowania skuteczności oraz toksyczności obu leków. Przy tukatynibie należy unikać enkorafenibu, a jeśli nie ma alternatywy, dawkę enkorafenibu zmniejsza się zgodnie z zasadami dla silnych inhibitorów CYP3A4 i obserwuje pacjenta pod kątem jego toksyczności, w tym wydłużenia QT. Przy połączeniach zawierających lapatynib, wemurafenib lub enkorafenib wykonuje się EKG przed rozpoczęciem i okresowo w trakcie leczenia, wyrównuje niedobory potasu i magnezu oraz unika innych leków wydłużających QT. Gdy inhibitor BRAF dołącza się do trwającej terapii lapatynibem, neratynibem lub tukatynibem, trzeba liczyć się z osłabieniem działania inhibitora HER2 i wcześniej ocenić odpowiedź na leczenie. Po odstawieniu inhibitora BRAF indukcja wygasa stopniowo, dlatego przez kolejne tygodnie należy obserwować pacjenta pod kątem nasilenia działań niepożądanych inhibitora HER2. Próby wątrobowe i frakcję wyrzutową lewej komory kontroluje się częściej niż przy monoterapii.

Skutek kliniczny

Najważniejszym skutkiem jest trudna do przewidzenia zmiana ekspozycji na jeden lub oba leki – osłabienie działania przeciwnowotworowego inhibitora HER2 w wyniku indukcji przez inhibitor BRAF albo nasilenie toksyczności inhibitora BRAF przy hamowaniu jego metabolizmu przez tukatynib. Dodatkowo rośnie ryzyko addycyjnej toksyczności, czyli wydłużenia QT z zaburzeniami rytmu, polekowego uszkodzenia wątroby, ciężkiej biegunki z odwodnieniem i zaburzeniami elektrolitowymi oraz dysfunkcji lewej komory. Połączenie nie było badane klinicznie, więc wielkość efektu przewiduje się na podstawie właściwości poszczególnych leków.

Mechanizm

Interakcja dotyczy całej klasy, ale kierunek zmian stężeń zależy od konkretnej pary. Inhibitory BRAF (dabrafenib, wemurafenib, enkorafenib, a najpewniej także toworafenib) indukują CYP3A4, a dabrafenib dodatkowo enzymy z rodziny CYP2C. Może to obniżać stężenia inhibitorów kinazy HER2 – lapatynibu i neratynibu metabolizowanych głównie przez CYP3A4 oraz tukatynibu metabolizowanego głównie przez CYP2C8. W przeciwnym kierunku działa tukatynib, który jest silnym inhibitorem CYP3A4 i może wyraźnie zwiększać stężenia inhibitorów BRAF metabolizowanych przez ten enzym, zwłaszcza enkorafenibu, a w mniejszym stopniu wemurafenibu i dabrafenibu. Lapatynib hamuje CYP3A4 słabiej, a neratynib nie ma istotnego działania hamującego. Dochodzą do tego interakcje na poziomie glikoproteiny P, którą hamują lapatynib, tukatynib i wemurafenib, a której substratami są inhibitory HER2. Składową farmakodynamiczną jest sumowanie się działań niepożądanych – wydłużenia odstępu QT (lapatynib, wemurafenib, enkorafenib), hepatotoksyczności, biegunki oraz spadku frakcji wyrzutowej lewej komory.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem drugiego leku i okresowo w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • ALT, AST i bilirubina
  • częstość i nasilenie biegunki oraz parametry nawodnienia
  • frakcja wyrzutowa lewej komory (echokardiografia)
  • skuteczność leczenia przeciwnowotworowego w badaniach obrazowych
  • objawy toksyczności inhibitora BRAF (zmiany skórne, gorączka, bóle stawów), zwłaszcza przy tukatynibie

Kiedy ocena się zmienia

Tukatynib z enkorafenibemkolejność włączenia · inhibitory kinazy HER2ryzyko rośnieTukatynib jako silny inhibitor CYP3A4 może wyraźnie zwiększać ekspozycję na enkorafenib, który jest metabolizowany głównie przez ten enzym. Połączenia należy unikać, a jeśli jest konieczne, dawkę enkorafenibu zmniejsza się zgodnie z zasadami dla silnych inhibitorów CYP3A4 i monitoruje QTc oraz toksyczność.
Dołączenie inhibitora BRAF do trwającej terapii inhibitorem HER2kolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zalecenieIndukcja enzymów przez inhibitor BRAF rozwija się w ciągu kilku do kilkunastu dni i może osłabiać działanie lapatynibu, neratynibu lub tukatynibu, dlatego należy wcześniej ocenić odpowiedź na leczenie. Po odstawieniu inhibitora BRAF indukcja wygasa stopniowo i przez kolejne tygodnie może narastać toksyczność inhibitora HER2.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Inhibitory szlaku Hedgehog (np. glasdegib, sonidegib) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy BRAF i inhibitora szlaku Hedgehog należy unikać tego połączenia, a jeśli jest ono niezbędne, trzeba ściśle monitorować skuteczność inhibitora szlaku Hedgehog.Jeśli przyjmujesz lek na czerniaka z grupy inhibitorów BRAF i lek z grupy inhibitorów szlaku Hedgehog, nie zmieniaj leczenia na własną rękę, tylko upewnij się, że twój onkolog wie o obu lekach i ocenia, czy leczenie działa.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek na czerniaka z grupy inhibitorów BRAF i lek z grupy inhibitorów szlaku Hedgehog, nie zmieniaj leczenia na własną rękę, tylko upewnij się, że twój onkolog wie o obu lekach i ocenia, czy leczenie działa.

Leki na czerniaka, takie jak dabrafenib, enkorafenib czy wemurafenib, przyspieszają usuwanie z organizmu niektórych leków na raka podstawnokomórkowy skóry i białaczkę, np. sonidegibu i glasdegibu. Te drugie mogą wtedy działać słabiej i leczenie może nie przynieść efektu. Część z tych leków, np. wemurafenib i glasdegib, może też zaburzać rytm serca, a razem ten wpływ się nasila. Wismodegib nie wchodzi w tę interakcję w istotnym stopniu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • powiększanie się albo pojawianie nowych zmian na skórze mimo leczenia
  • nawrót objawów białaczki, np. gorączka, łatwe siniaczenie, duże osłabienie
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy BRAF i inhibitora szlaku Hedgehog należy unikać tego połączenia, a jeśli jest ono niezbędne, trzeba ściśle monitorować skuteczność inhibitora szlaku Hedgehog. Glasdegibu i sonidegibu nie łączy się z induktorami CYP3A4, jeśli istnieje alternatywa. Przy konieczności leczenia raka podstawnokomórkowego u pacjenta przyjmującego dabrafenib, enkorafenib lub wemurafenib rozważ wismodegib albo leczenie niezależne od CYP3A4. Przy łączeniu glasdegibu z wemurafenibem lub enkorafenibem wykonaj EKG przed włączeniem i okresowo w trakcie leczenia oraz kontroluj stężenie potasu i magnezu. Po odstawieniu inhibitora BRAF efekt indukcji ustępuje stopniowo przez około dwa tygodnie, co trzeba uwzględnić przy ocenie tolerancji inhibitora szlaku Hedgehog.

Skutek kliniczny

Głównym skutkiem jest spadek stężenia glasdegibu lub sonidegibu i ryzyko utraty skuteczności leczenia raka podstawnokomórkowego albo ostrej białaczki szpikowej. W parach wemurafenibu lub enkorafenibu z glasdegibem dochodzi ryzyko nadmiernego wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes.

Mechanizm

Inhibitory kinazy BRAF indukują enzymy wątrobowe, przede wszystkim CYP3A4. Najsilniej działa dabrafenib, który jest umiarkowanym induktorem CYP3A4 i CYP2C9. Enkorafenib w stanie stacjonarnym również indukuje CYP3A4, a wemurafenib słabo. Toworafenib także może zmniejszać stężenie substratów CYP3A4, choć dane są skąpe. Glasdegib i sonidegib są metabolizowane głównie przez CYP3A4, więc indukcja tego enzymu przyspiesza ich eliminację i obniża ich stężenie we krwi. Dodatkowo wemurafenib i enkorafenib wydłużają odstęp QT, podobnie jak glasdegib, co daje addycyjne ryzyko zaburzeń rytmu serca. Interakcja jest wspólna dla klasy z wyjątkiem wismodegibu, którego farmakokinetyka w niewielkim stopniu zależy od CYP3A4.

Monitorować

  • odpowiedź na leczenie inhibitorem szlaku Hedgehog (ocena zmian skórnych, morfologia krwi i szpik w ostrej białaczce szpikowej)
  • EKG z oceną odstępu QTc przy połączeniach glasdegibu z wemurafenibem lub enkorafenibem
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • działania niepożądane inhibitora szlaku Hedgehog po odstawieniu inhibitora BRAF (bóle mięśni, skurcze mięśni, zaburzenia smaku)

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie inhibitora BRAF w trakcie leczenia inhibitorem szlaku Hedgehogkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu, enkorafenibu lub wemurafenibu indukcja CYP3A4 ustępuje stopniowo przez około dwa tygodnie, a stężenie glasdegibu lub sonidegibu rośnie. W tym okresie należy obserwować pacjenta pod kątem nasilenia działań niepożądanych inhibitora szlaku Hedgehog i wydłużenia odstępu QT przy glasdegibie.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Leki do terapii fotodynamicznej (np. kwas aminolewulinowy, padeliporfin, temoporfin) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu leku do terapii fotodynamicznej i inhibitora kinazy BRAF należy zaplanować zabieg razem z onkologiem prowadzącym i zaostrzyć oraz wydłużyć ochronę pacjenta przed światłem.Jeśli bierzesz lek z grupy inhibitorów BRAF i masz mieć terapię fotodynamiczną, powiedz o tym lekarzowi wykonującemu zabieg i po zabiegu chroń skórę i oczy przed słońcem i silnym światłem odzieżą, kapeluszem i okularami dłużej, niż zaleca się zwykle.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli bierzesz lek z grupy inhibitorów BRAF i masz mieć terapię fotodynamiczną, powiedz o tym lekarzowi wykonującemu zabieg i po zabiegu chroń skórę i oczy przed słońcem i silnym światłem odzieżą, kapeluszem i okularami dłużej, niż zaleca się zwykle.

Leki do terapii fotodynamicznej, takie jak kwas aminolewulinowy, temoporfin czy padeliporfin, sprawiają, że skóra staje się bardzo wrażliwa na światło. Leki na czerniaka i inne nowotwory z grupy inhibitorów BRAF, na przykład wemurafenib, dabrafenib, enkorafenib czy toworafenib, też uczulają skórę na słońce. Razem mogą wywołać silne oparzenia, pęcherze i obrzęk skóry nawet po krótkim przebywaniu na słońcu lub przy mocnym świetle. Krem z filtrem nie wystarcza, bo nie chroni przed światłem, które uruchamia lek do terapii fotodynamicznej.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zaczerwienienie, pieczenie lub ból skóry po przebywaniu na świetle
  • pęcherze lub obrzęk skóry
  • silna reakcja w miejscu zabiegu, która nie słabnie
  • zaczerwienione, bolesne lub łzawiące oczy i nadwrażliwość na światło
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu leku do terapii fotodynamicznej i inhibitora kinazy BRAF należy zaplanować zabieg razem z onkologiem prowadzącym i zaostrzyć oraz wydłużyć ochronę pacjenta przed światłem. Jeśli to możliwe, zabieg fotodynamiczny wykonuje się przed rozpoczęciem leczenia inhibitorem BRAF albo rozważa się metodę leczenia bez fotouczulacza. Gdy przerwanie leczenia przeciwnowotworowego nie wchodzi w grę, pacjent musi przestrzegać zasad ochrony przed światłem dłużej niż po samym fotouczulaczu, a szczególną ostrożność zachowuje się przy wemurafenibie i temoporfinie. Należy pouczyć pacjenta, że kremy z filtrem nie chronią przed światłem widzialnym aktywującym porfiryny, więc konieczna jest ochrona fizyczna, czyli odzież zakrywająca skórę, kapelusz, okulary przeciwsłoneczne i unikanie silnego oświetlenia. Przy kwasie aminolewulinowym stosowanym miejscowo ochronę skupia się na leczonym obszarze, ale należy liczyć się z silniejszą reakcją miejscową podczas naświetlania.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko ciężkich reakcji fototoksycznych, takich jak rumień, obrzęk, pęcherze i oparzenia skóry, nawet po krótkiej ekspozycji na słońce lub silne światło sztuczne. Możliwe jest też podrażnienie oczu i nasilona reakcja w miejscu naświetlania podczas zabiegu fotodynamicznego. Okres zwiększonej wrażliwości może się wydłużyć ponad czas typowy dla samego fotouczulacza. Najdłużej trwa po temoporfinie, krócej po padeliporfinie i po doustnym kwasie aminolewulinowym. Po kwasie aminolewulinowym stosowanym miejscowo ryzyko dotyczy głównie leczonego obszaru skóry.

Mechanizm

Leki do terapii fotodynamicznej są fotouczulaczami. Kwas aminolewulinowy zwiększa w komórkach ilość protoporfiryny IX, a temoporfin i padeliporfin same są porfirynopodobnymi barwnikami. Pod wpływem światła, także widzialnego, wytwarzają reaktywne formy tlenu, które uszkadzają tkanki. Inhibitory kinazy BRAF same wywołują nadwrażliwość na światło, przede wszystkim na promieniowanie UVA. Najsilniej działa tak wemurafenib, słabiej dabrafenib, enkorafenib i toworafenib. Oba działania sumują się w skórze i oczach. Nie ma istotnej interakcji farmakokinetycznej, bo kwas aminolewulinowy wchodzi w endogenny szlak syntezy hemu, a temoporfin i padeliporfin nie zależą w praktyce od enzymów, na które działają inhibitory BRAF. Interakcja jest wspólna dla wszystkich leków obu grup i różni się tylko nasileniem oraz czasem trwania nadwrażliwości.

Monitorować

  • skóra odsłoniętych okolic i obszaru naświetlanego – rumień, obrzęk, pęcherze, ból, pieczenie
  • oczy – zaczerwienienie, łzawienie, światłowstręt
  • przestrzeganie przez pacjenta zasad ochrony przed światłem przez cały okres nadwrażliwości
  • nasilenie reakcji miejscowej w trakcie i po zabiegu fotodynamicznym

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowa (żel lub plaster z kwasem aminolewulinowym)postać · leki do terapii fotodynamicznejryzyko malejeKwas aminolewulinowy stosowany miejscowo działa głównie w leczonym obszarze, więc ryzyko uogólnionej fototoksyczności jest mniejsze. Należy jednak liczyć się z silniejszą reakcją miejscową podczas naświetlania i chronić leczony obszar przed światłem.
Zakończenie okresu nadwrażliwości na światło po fotouczulaczu przed rozpoczęciem inhibitora BRAFodstep · leki do terapii fotodynamicznejryzyko malejeGdy inhibitor BRAF włącza się dopiero po ustąpieniu nadwrażliwości wywołanej fotouczulaczem, działania nie nakładają się. Odstęp jest najdłuższy po temoporfinie, krótszy po padeliporfinie i doustnym kwasie aminolewulinowym.
Dożylna (temoporfin)droga podania · leki do terapii fotodynamicznejryzyko rośniePo dożylnej temoporfinie nadwrażliwość na światło utrzymuje się długo, więc nakładanie się z działaniem inhibitora BRAF trwa dłużej i wymaga szczególnie długiej ochrony przed światłem.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Inhibitory kinazy PI3K (np. idelalizyb, duwelisyb) klasaJednoczesnego stosowania inhibitora kinazy BRAF i inhibitora kinazy PI3K najlepiej unikać, a jeśli jest konieczne, wymaga ono uzgodnienia między onkologiem i hematologiem oraz ścisłego monitorowania skuteczności i działań niepożądanych obu leków.Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek z obu tych grup, upewnij się, że wiedzą o tym wszyscy twoi lekarze, i nie zmieniaj sam dawek żadnego z nich.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek z obu tych grup, upewnij się, że wiedzą o tym wszyscy twoi lekarze, i nie zmieniaj sam dawek żadnego z nich.

Leki na czerniaka lub inne nowotwory, takie jak dabrafenib, enkorafenib czy wemurafenib, oraz leki na nowotwory krwi, takie jak idelalizyb czy duwelisyb, wpływają na siebie nawzajem. Jeden lek może zwiększać ilość drugiego we krwi i nasilać jego działania niepożądane, a drugi może osłabiać działanie pierwszego. Oba rodzaje leków mogą też obciążać wątrobę, wywoływać wysypkę i biegunkę, więc razem robią to silniej.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • żółte zabarwienie skóry lub białek oczu, ciemny mocz
  • rozległa wysypka, pęcherze na skórze lub nadżerki w jamie ustnej
  • uporczywa lub krwista biegunka
  • kołatanie serca, zawroty głowy lub omdlenie
  • gorączka lub objawy zakażenia
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Jednoczesnego stosowania inhibitora kinazy BRAF i inhibitora kinazy PI3K najlepiej unikać, a jeśli jest konieczne, wymaga ono uzgodnienia między onkologiem i hematologiem oraz ścisłego monitorowania skuteczności i działań niepożądanych obu leków. Enkorafenibu i wemurafenibu nie należy łączyć z idelalizybem, a jeśli nie da się tego uniknąć, rozważa się zmniejszenie dawki inhibitora BRAF i kontrolę EKG. Przy duwelisybie dotyczy to w mniejszym stopniu hamowania CYP3A4, ale ryzyko obniżenia jego stężenia przez dabrafenib, enkorafenib i wemurafenib pozostaje istotne. Dabrafenib jako silny induktor CYP3A4 może wyraźnie osłabić działanie idelalizybu i duwelisybu, a efekt indukcji utrzymuje się jeszcze przez pewien czas po jego odstawieniu. Alpelisyb i toworafenib zachowują się odmiennie i opisano je w wyjątkach.

Skutek kliniczny

Wzrost stężenia inhibitora BRAF może nasilać jego działania niepożądane, w tym wydłużenie odstępu QT przy enkorafenibie i wemurafenibie, zmiany skórne, gorączkę i hepatotoksyczność. Spadek stężenia idelalizybu lub duwelisybu pod wpływem indukcji może osłabić skuteczność leczenia nowotworu krwi. Sumowanie się hepatotoksyczności, ciężkich reakcji skórnych i biegunki zwiększa ryzyko odstawienia jednego z leków lub hospitalizacji.

Mechanizm

Interakcja jest dwukierunkowa i dotyczy szlaku CYP3A4. Idelalizyb, przez swój główny metabolit, jest silnym inhibitorem CYP3A4, a duwelisyb inhibitorem umiarkowanym, więc zwiększają stężenie inhibitorów BRAF metabolizowanych przez CYP3A4, czyli enkorafenibu, wemurafenibu i w części dabrafenibu. Jednocześnie dabrafenib jest silnym, a enkorafenib i wemurafenib słabszymi induktorami CYP3A4, co może obniżać stężenie idelalizybu i duwelisybu, które są substratami tego enzymu. Do tego dochodzi nakładanie się toksyczności obu grup, w tym uszkodzenia wątroby, ciężkich reakcji skórnych i biegunki.

Monitorować

  • aminotransferazy i bilirubina przed włączeniem i regularnie w trakcie leczenia
  • EKG z oceną odstępu QT oraz stężenie potasu i magnezu przy enkorafenibie i wemurafenibie
  • zmiany skórne, w tym objawy ciężkich reakcji pęcherzowych
  • biegunka i objawy zapalenia jelita grubego
  • odpowiedź na leczenie nowotworu krwi przy idelalizybie i duwelisybie
  • gorączka i objawy zakażenia

Kiedy ocena się zmienia

Okres po odstawieniu dabrafenibuodstep · inhibitory kinazy BRAFinne zalecenieIndukcja CYP3A4 przez dabrafenib wygasa stopniowo, dlatego po jego odstawieniu stężenie idelalizybu lub duwelisybu może przez pewien czas pozostawać obniżone, a potem rosnąć. W tym okresie należy nadal obserwować skuteczność i działania niepożądane inhibitora PI3K.
Idelalizyb lub duwelisyb dołączony do trwającego leczenia inhibitorem BRAFkolejność włączenia · inhibitory kinazy PI3Kinne zalecenieDołączenie idelalizybu lub duwelisybu do stabilnego leczenia enkorafenibem lub wemurafenibem grozi narastaniem toksyczności inhibitora BRAF, dlatego wymaga kontroli EKG, prób wątrobowych i oceny skóry w pierwszych tygodniach. Odwrotna kolejność, czyli dołączenie inhibitora BRAF do inhibitora PI3K, grozi głównie utratą skuteczności inhibitora PI3K.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Psychostymulanty (np. metylofenidat, atomoksetyna, dimezylan lisdeksamfetaminy) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu psychostymulantu i inhibitora kinazy BRAF oceń ryzyko sercowe pacjenta, wykonaj EKG z pomiarem odstępu QT oraz zmierz ciśnienie i tętno przed rozpoczęciem skojarzenia i okresowo w trakcie leczenia.Jeśli przyjmujesz lek pobudzający razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym onkologowi i lekarzowi prowadzącemu leczenie ADHD lub senności, nie zmieniaj sam dawek i od razu zgłaszaj kołatanie serca, zawroty głowy albo omdlenie.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek pobudzający razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym onkologowi i lekarzowi prowadzącemu leczenie ADHD lub senności, nie zmieniaj sam dawek i od razu zgłaszaj kołatanie serca, zawroty głowy albo omdlenie.

Leki pobudzające stosowane w ADHD lub w nadmiernej senności, takie jak metylofenidat, atomoksetyna czy modafinil, przyspieszają pracę serca i mogą podnosić ciśnienie. Niektóre leki na czerniaka, na przykład wemurafenib i enkorafenib, mogą zaburzać rytm serca. Razem mogą bardziej obciążać serce. Modafinil może też osłabiać działanie leku przeciwnowotworowego.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • ból w klatce piersiowej
  • silny ból głowy lub bardzo wysokie ciśnienie
  • duszność
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu psychostymulantu i inhibitora kinazy BRAF oceń ryzyko sercowe pacjenta, wykonaj EKG z pomiarem odstępu QT oraz zmierz ciśnienie i tętno przed rozpoczęciem skojarzenia i okresowo w trakcie leczenia. Wyrównaj stężenie potasu i magnezu oraz unikaj dokładania kolejnych leków wydłużających QT. Modafinilu najlepiej unikać u pacjentów leczonych dabrafenibem, enkorafenibem lub wemurafenibem ze względu na ryzyko osłabienia leczenia onkologicznego, a gdy lek pobudzający jest potrzebny, rozważ metylofenidat lub solriamfetol. Przy atomoksetynie skojarzonej z wemurafenibem obserwuj objawy przedawkowania atomoksetyny i w razie potrzeby zmniejsz jej dawkę. Stosuj najmniejszą skuteczną dawkę psychostymulantu i przerwij go, gdy QTc istotnie się wydłuży lub pojawią się zaburzenia rytmu.

Skutek kliniczny

Głównym ryzykiem jest wzrost częstości akcji serca i ciśnienia tętniczego oraz większa skłonność do zaburzeń rytmu serca, w tym wydłużenia odstępu QT, szczególnie przy wemurafenibie i enkorafenibie. Przy modafinilu możliwe jest osłabienie skuteczności przeciwnowotworowej inhibitora BRAF oraz słabsze działanie samego modafinilu. Przy atomoksetynie z wemurafenibem możliwe są nasilone działania niepożądane atomoksetyny, takie jak tachykardia, wzrost ciśnienia i bezsenność.

Mechanizm

Interakcja ma dwa niezależne składniki. Część wspólna dla klasy jest farmakodynamiczna: psychostymulanty pobudzają układ współczulny, przyspieszają czynność serca i podnoszą ciśnienie tętnicze, co obniża próg wystąpienia arytmii. Inhibitory kinazy BRAF, zwłaszcza wemurafenib i enkorafenib, a w mniejszym stopniu dabrafenib, wydłużają odstęp QT i mogą upośledzać czynność serca. Te działania się sumują. Część farmakokinetyczna dotyczy wybranych par. Modafinil indukuje CYP3A4 i może obniżać stężenie dabrafenibu, enkorafenibu i wemurafenibu, które są substratami tego enzymu. Z kolei dabrafenib, enkorafenib i wemurafenib indukują CYP3A4 i mogą przyspieszać metabolizm modafinilu. Wemurafenib słabo hamuje CYP2D6 i może zwiększać stężenie atomoksetyny. Metylofenidat, solriamfetol, deksamfetamina i lisdeksamfetamina nie zależą istotnie od CYP3A4, więc u nich dominuje składnik farmakodynamiczny.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem skojarzenia i okresowo w trakcie leczenia
  • ciśnienie tętnicze i tętno
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy kołatania serca, zawrotów głowy i omdleń
  • skuteczność leczenia przeciwnowotworowego przy skojarzeniu z modafinilem
  • objawy nadmiernego działania atomoksetyny przy skojarzeniu z wemurafenibem

Kiedy ocena się zmienia

Maksymalna zalecana dawka dobowadawka · psychostymulantyryzyko rośnieDuże dawki psychostymulantu silniej przyspieszają czynność serca i podnoszą ciśnienie, co zwiększa ryzyko arytmii przy skojarzeniu z inhibitorem BRAF wydłużającym QT.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występują choroby serca, zaburzenia elektrolitowe i wielolekowość, co zwiększa ryzyko klinicznie istotnego wydłużenia QT i arytmii.
Dołączenie modafinilu do trwającego leczenia dabrafenibem, enkorafenibem lub wemurafenibemkolejność włączenia · psychostymulantyinne zalecenieIndukcja CYP3A4 przez modafinil narasta stopniowo i może obniżyć stężenie inhibitora BRAF u pacjenta ze stabilną odpowiedzią na leczenie. Preferuj lek pobudzający bez działania indukującego, a jeśli modafinil jest konieczny, poinformuj onkologa i oceniaj skuteczność terapii.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Makrolidy (np. klarytromycyna, roksytromycyna) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu makrolidu i inhibitora kinazy BRAF lepiej wybrać antybiotyk z innej grupy, a jeśli makrolid jest niezbędny, trzeba kontrolować EKG z oceną odstępu QTc oraz stężenie potasu i magnezu przed leczeniem i w jego trakcie.Jeśli przyjmujesz lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów BRAF, a lekarz chce przepisać ci antybiotyk z grupy makrolidów, powiedz mu o swoim leczeniu i zapytaj, czy można wybrać antybiotyk z innej grupy.opóźniony (dni)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów BRAF, a lekarz chce przepisać ci antybiotyk z grupy makrolidów, powiedz mu o swoim leczeniu i zapytaj, czy można wybrać antybiotyk z innej grupy.

Niektóre antybiotyki z grupy makrolidów, przede wszystkim klarytromycyna, zwiększają ilość leków przeciwnowotworowych takich jak wemurafenib, enkorafenib czy dabrafenib w organizmie. Przez to mogą nasilać ich działania niepożądane. Zarówno te antybiotyki, jak i te leki przeciwnowotworowe mogą też zaburzać rytm serca, a razem robią to silniej. Azytromycyna jest pod tym względem bezpieczniejsza, ale też wymaga ostrożności.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy, uczucie zbliżającego się omdlenia lub omdlenie
  • nasilona wysypka albo silne oparzenia słoneczne
  • wysoka gorączka lub dreszcze
  • silne bóle stawów lub mięśni
  • uporczywe nudności, wymioty albo biegunka
  • zażółcenie skóry lub oczu
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu makrolidu i inhibitora kinazy BRAF lepiej wybrać antybiotyk z innej grupy, a jeśli makrolid jest niezbędny, trzeba kontrolować EKG z oceną odstępu QTc oraz stężenie potasu i magnezu przed leczeniem i w jego trakcie. Klarytromycyny nie łączy się z wemurafenibem, enkorafenibem ani dabrafenibem. Jeśli nie ma innej możliwości, rozważa się zmniejszenie dawki enkorafenibu i ściśle monitoruje działania niepożądane oraz EKG. Roksytromycyna hamuje metabolizm słabiej, ale też wymaga ostrożności i kontroli EKG. Jeśli makrolid jest konieczny, najbezpieczniejsza jest azytromycyna. Nie zmienia ona stężeń inhibitorów BRAF, ale u chorych leczonych wemurafenibem lub enkorafenibem nadal wymaga kontroli QTc. Należy unikać jednoczesnego stosowania innych leków wydłużających QT i wyrównać zaburzenia elektrolitowe. Toworafenibu interakcja w praktyce nie dotyczy.

Skutek kliniczny

Głównym zagrożeniem jest wydłużenie odstępu QT z ryzykiem częstoskurczu typu torsade de pointes, omdleń i nagłego zgonu sercowego. Jest ono największe przy połączeniu klarytromycyny z wemurafenibem lub enkorafenibem. Wzrost stężenia inhibitora BRAF nasila też jego typowe działania niepożądane: wysypkę, nadwrażliwość na światło, bóle stawów, zmęczenie, nudności i gorączkę, a przy wemurafenibie także uszkodzenie wątroby.

Mechanizm

Interakcja ma dwa składniki. Pierwszy to składnik farmakokinetyczny. Klarytromycyna jest silnym inhibitorem CYP3A4 i glikoproteiny P, a roksytromycyna hamuje CYP3A4 słabiej. Oba leki zmniejszają metabolizm wemurafenibu, enkorafenibu i dabrafenibu, który jest metabolizowany przez CYP3A4 i CYP2C8. W efekcie rośnie ekspozycja na inhibitor BRAF. Drugi składnik jest farmakodynamiczny. Makrolidy, a także wemurafenib i enkorafenib, a w mniejszym stopniu dabrafenib, wydłużają odstęp QT. Przy łączeniu tych leków ich działanie na repolaryzację serca się sumuje. Przy klarytromycynie oba składniki nakładają się na siebie, bo wyższe stężenie inhibitora BRAF dodatkowo nasila wydłużenie QT.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem makrolidu i w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy zaburzeń rytmu serca (kołatanie, zawroty głowy, omdlenia)
  • nasilenie działań niepożądanych inhibitora BRAF (wysypka, gorączka, bóle stawów, nudności, zmęczenie)
  • aktywność aminotransferaz i bilirubina przy wemurafenibie

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowa (krople do oczu z azytromycyną)droga podania · makrolidyinterakcja nie dotyczyPo podaniu do oka azytromycyna przenika do krwi w ilościach pomijalnych i nie wpływa na odstęp QT ani na stężenie inhibitorów BRAF.
Kilka dni po odstawieniu klarytromycynyodstep · makrolidyinne zalecenieHamowanie CYP3A4 przez klarytromycynę utrzymuje się kilka dni po jej odstawieniu. Jeśli w tym czasie zmniejszono dawkę inhibitora BRAF, do pełnej dawki wraca się dopiero po ustąpieniu hamowania.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Analogi gonadoliberyny (np. tryptorelina, leuprorelina, goserelina) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu analogu gonadoliberyny i inhibitora kinazy BRAF wykonuje się EKG z oceną odstępu QTc przed rozpoczęciem leczenia i okresowo w jego trakcie oraz kontroluje stężenie elektrolitów.Jeśli przyjmujesz analog gonadoliberyny razem z inhibitorem kinazy BRAF, regularnie wykonuj zlecone EKG i badania krwi i nie dokładaj żadnych nowych leków bez rozmowy z lekarzem lub farmaceutą.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz analog gonadoliberyny razem z inhibitorem kinazy BRAF, regularnie wykonuj zlecone EKG i badania krwi i nie dokładaj żadnych nowych leków bez rozmowy z lekarzem lub farmaceutą.

Lek hormonalny podawany w zastrzykach lub implancie, taki jak tryptorelina, leuprorelina czy goserelina, oraz lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów BRAF, zwłaszcza wemurafenib lub enkorafenib, mogą zaburzać rytm serca. Razem działają na serce silniej niż każdy osobno. Dlatego lekarz będzie regularnie zlecał EKG i badania krwi. Ryzyko rośnie przy niskim poziomie potasu lub magnezu i przy przyjmowaniu innych leków wpływających na rytm serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • nagłe zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
  • silne wymioty lub biegunka, które mogą obniżyć poziom potasu
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu analogu gonadoliberyny i inhibitora kinazy BRAF wykonuje się EKG z oceną odstępu QTc przed rozpoczęciem leczenia i okresowo w jego trakcie oraz kontroluje stężenie elektrolitów. Przed włączeniem wemurafenibu lub enkorafenibu należy wyrównać niedobory potasu, magnezu i wapnia. EKG powtarza się po pierwszym miesiącu leczenia, po każdej zmianie dawki i przy dołączeniu innego leku wydłużającego QT. Przy znacznym wydłużeniu QTc wemurafenib lub enkorafenib czasowo się odstawia, a po normalizacji wznawia w zmniejszonej dawce albo kończy leczenie. Należy unikać dokładania innych leków wydłużających QT, takich jak makrolidy, fluorochinolony, ondansetron, haloperydol, amiodaron czy cytalopram.

Skutek kliniczny

Wzrasta ryzyko wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu, w tym częstoskurczu typu torsade de pointes, omdleń i nagłego zgonu sercowego. Ryzyko jest największe przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii, chorobie serca, wrodzonym zespole długiego QT oraz przy dołączeniu kolejnych leków wydłużających QT.

Mechanizm

Analogi gonadoliberyny po początkowej stymulacji hamują wydzielanie gonadotropin i obniżają stężenie testosteronu do poziomu kastracyjnego. Niedobór androgenów zmniejsza repolaryzujące prądy potasowe w kardiomiocytach i wydłuża odstęp QT. Wemurafenib i enkorafenib same wydłużają odstęp QT w sposób zależny od stężenia. Działania obu grup sumują się. Interakcja nie ma podłoża farmakokinetycznego, ponieważ analogi gonadoliberyny są peptydami rozkładanymi przez peptydazy i nie podlegają metabolizmowi przez izoenzymy cytochromu P450. Efekt dotyczy wszystkich trzech analogów gonadoliberyny jednakowo, a po stronie inhibitorów kinazy BRAF głównie wemurafenibu i enkorafenibu.

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc przed leczeniem, po pierwszym miesiącu i okresowo w trakcie
  • stężenie potasu, magnezu i wapnia w surowicy
  • objawy zaburzeń rytmu: kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia
  • lista pozostałych leków pod kątem wydłużania QT

Kiedy ocena się zmienia

wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występują choroby serca, zaburzenia elektrolitowe i wielolekowość, co zwiększa ryzyko istotnego wydłużenia QT. Kontrola EKG i elektrolitów powinna być częstsza.
Kilka tygodni od rozpoczęciaczas leczenia · analogi gonadoliberynyryzyko rośnieWpływ analogów gonadoliberyny na QT narasta wraz ze spadkiem testosteronu do poziomu kastracyjnego, czyli po kilku tygodniach leczenia. Prawidłowe EKG na początku terapii nie wyklucza późniejszego wydłużenia QT, dlatego kontrolę należy powtarzać.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Butyrofenony (np. haloperydol) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu haloperydolu i inhibitora kinazy BRAF unikaj tego połączenia, a jeśli jest konieczne, wykonaj EKG przed włączeniem i kontroluj QTc oraz stężenia potasu i magnezu w trakcie leczenia.Nie łącz haloperydolu z lekiem na nowotwór z tej grupy bez wiedzy lekarza, a jeśli lekarz zaleci oba leki, regularnie wykonuj EKG i od razu zgłaszaj kołatanie serca lub omdlenie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie łącz haloperydolu z lekiem na nowotwór z tej grupy bez wiedzy lekarza, a jeśli lekarz zaleci oba leki, regularnie wykonuj EKG i od razu zgłaszaj kołatanie serca lub omdlenie.

Haloperydol oraz niektóre leki na czerniaka i inne nowotwory, takie jak wemurafenib czy enkorafenib, mogą zaburzać rytm serca. Przyjmowane razem zwiększają to ryzyko. Leki na nowotwór, zwłaszcza dabrafenib, mogą też sprawić, że haloperydol będzie działał słabiej.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy, uczucie słabości lub omdlenie
  • nagła duszność lub ból w klatce piersiowej
  • nawrót niepokoju, omamów lub bezsenności, gdy haloperydol przestaje działać
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu haloperydolu i inhibitora kinazy BRAF unikaj tego połączenia, a jeśli jest konieczne, wykonaj EKG przed włączeniem i kontroluj QTc oraz stężenia potasu i magnezu w trakcie leczenia. Przy wemurafenibie i enkorafenibie nie rozpoczynaj leczenia przy QTc powyżej 500 ms i wyrównaj zaburzenia elektrolitowe. Gdy QTc przekroczy 500 ms, przerwij podawanie leku wydłużającego QT. Stosuj najmniejszą skuteczną dawkę haloperydolu i unikaj podawania dożylnego. Rozważ zamianę haloperydolu na lek przeciwpsychotyczny lub przeciwwymiotny o mniejszym wpływie na QT. Przy dabrafenibie i enkorafenibie oceniaj, czy działanie haloperydolu nie słabnie. Po odstawieniu inhibitora BRAF obserwuj objawy nadmiernego działania haloperydolu.

Skutek kliniczny

Główne ryzyko to wydłużenie odstępu QT z możliwością częstoskurczu typu torsade de pointes, omdleń i nagłego zgonu sercowego. Ryzyko jest największe przy wemurafenibie i enkorafenibie. Przy długotrwałym stosowaniu inhibitora BRAF stężenie haloperydolu może się obniżyć i jego działanie może słabnąć. Po odstawieniu inhibitora BRAF stężenie haloperydolu może z kolei wzrosnąć.

Mechanizm

Haloperydol blokuje kanały potasowe hERG i zależnie od dawki wydłuża odstęp QT. Wemurafenib i enkorafenib także wydłużają QT, więc działania obu leków się sumują. Dodatkowo inhibitory BRAF indukują CYP3A4 w różnym stopniu, najsilniej dabrafenib, umiarkowanie enkorafenib i słabiej wemurafenib. Może to obniżać stężenie haloperydolu, który jest metabolizowany przez CYP3A4 i CYP2D6. Wemurafenib słabo hamuje też CYP2D6, co częściowo przeciwdziała temu efektowi. Dla toworafenibu brak danych o tej interakcji. Ze względu na wspólną przynależność do klasy należy go traktować ostrożnie, dopóki nie ma danych o jego wpływie na QT.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem, po około 2 tygodniach i okresowo w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy kołatania serca, zawrotów głowy i omdleń
  • skuteczność przeciwpsychotyczna haloperydolu oraz objawy pozapiramidowe po zmianie leczenia przeciwnowotworowego

Kiedy ocena się zmienia

Dożylnadroga podania · butyrofenonyryzyko rośnieDożylny haloperydol znacznie silniej wydłuża QT. U chorego leczonego wemurafenibem lub enkorafenibem należy go unikać i wybrać inny lek.
Duże dawki (powyżej typowych dawek podtrzymujących)dawka · butyrofenonyryzyko rośnieRyzyko wydłużenia QT rośnie wraz z dawką haloperydolu. Stosuj najmniejszą skuteczną dawkę i częściej kontroluj EKG.
Włączenie lub odstawienie inhibitora BRAF u chorego stabilnie leczonego haloperydolemkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zalecenieWłączenie dabrafenibu lub enkorafenibu może po kilku dniach osłabić działanie haloperydolu przez indukcję CYP3A4. Po odstawieniu inhibitora BRAF stężenie haloperydolu może wzrosnąć, co wymaga obserwacji i ewentualnego zmniejszenia dawki.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Nieselektywne beta-blokery (np. sotalol) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu nieselektywnego beta-blokera i inhibitora kinazy BRAF należy unikać połączenia, a jeśli jest konieczne – wykonać EKG przed rozpoczęciem leczenia i regularnie w jego trakcie oraz wyrównać stężenia potasu i magnezu.Jeśli przyjmujesz beta-bloker razem z lekiem z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym onkologowi i kardiologowi, wykonuj zlecone badania EKG i nie odstawiaj żadnego leku na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz beta-bloker razem z lekiem z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym onkologowi i kardiologowi, wykonuj zlecone badania EKG i nie odstawiaj żadnego leku na własną rękę.

Sotalol, lek stosowany przy zaburzeniach rytmu serca, oraz niektóre leki na czerniaka i inne nowotwory z mutacją BRAF, takie jak wemurafenib i enkorafenib, mogą zaburzać pracę elektryczną serca. Przyjmowane razem zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Ryzyko rośnie, gdy masz biegunkę lub wymioty, bo organizm traci wtedy potas i magnez. Propranolol nie działa w ten sposób, ale wemurafenib może nasilać jego działanie i zbyt mocno zwalniać tętno.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub uczucie nierównego bicia serca
  • zawroty głowy, uczucie zbliżającego się omdlenia lub omdlenie
  • bardzo wolne tętno i duże osłabienie
  • nasilona biegunka lub wymioty trwające dłużej niż dobę
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu nieselektywnego beta-blokera i inhibitora kinazy BRAF należy unikać połączenia, a jeśli jest konieczne – wykonać EKG przed rozpoczęciem leczenia i regularnie w jego trakcie oraz wyrównać stężenia potasu i magnezu. Największe ryzyko dotyczy sotalolu w połączeniu z wemurafenibem lub enkorafenibem. Gdy sotalol nie jest niezbędny do kontroli rytmu, należy rozważyć zamianę na beta-bloker bez wpływu na odstęp QT, np. bisoprolol lub metoprolol. Przy dabrafenibie ryzyko jest mniejsze, a przy toworafenibie słabo poznane, ale kontrola EKG i elektrolitów pozostaje uzasadniona. Nie należy rozpoczynać leczenia inhibitorem BRAF przy znacznie wydłużonym QTc ani przy zaburzeniach elektrolitowych, których nie da się wyrównać. Dawkę sotalolu trzeba dostosować do czynności nerek. Przy propranololu nie ma ryzyka sumowania wpływu na QT. W połączeniu z wemurafenibem należy kontrolować tętno i ciśnienie tętnicze, a w połączeniu z dabrafenibem ocenić, czy działanie propranololu nie słabnie.

Skutek kliniczny

Połączenie może prowadzić do wydłużenia odstępu QT, częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes, omdleń, a w skrajnych przypadkach do nagłego zgonu sercowego. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii i hipomagnezemii (np. po biegunce lub wymiotach w trakcie leczenia przeciwnowotworowego), przy bradykardii, niewydolności nerek, u osób starszych i u kobiet. Ryzyko rośnie też przy jednoczesnym stosowaniu innych leków wydłużających QT.

Mechanizm

Sotalol niezależnie od blokady receptorów beta działa jak lek przeciwarytmiczny klasy III. Blokuje kanały potasowe odpowiedzialne za repolaryzację komór i wydłuża odstęp QT w sposób zależny od dawki. Wemurafenib i enkorafenib również wydłużają odstęp QT, a dabrafenib czyni to w mniejszym stopniu. Wpływ toworafenibu na odstęp QT jest słabo poznany. Działania sumują się i zwiększają ryzyko komorowych zaburzeń rytmu typu torsade de pointes. Interakcja przez wydłużenie QT nie jest wspólna dla całej klasy, bo dotyczy sotalolu, a nie propranololu.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed rozpoczęciem leczenia, po jego włączeniu i okresowo w trakcie
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy, zwłaszcza przy biegunce lub wymiotach
  • czynność nerek (eGFR) przy stosowaniu sotalolu
  • częstość rytmu serca i ciśnienie tętnicze
  • objawy zaburzeń rytmu: kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia

Kiedy ocena się zmienia

eGFR ≤ 60 ml/min/1,73 m²nieselektywne beta-blokeryryzyko rośnieSotalol jest wydalany przez nerki w postaci niezmienionej. Przy upośledzonej czynności nerek kumuluje się, co nasila wydłużenie QT. Wymaga to zmniejszenia dawki lub wydłużenia odstępu między dawkami oraz częstszej kontroli EKG.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Analogi somatostatyny (np. lanreotyd, oktreotyd, pasyreotyd) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu analogu somatostatyny i inhibitora kinazy BRAF wydłużającego odstęp QT wykonaj EKG przed rozpoczęciem leczenia skojarzonego i regularnie w jego trakcie oraz wyrównaj niedobory potasu i magnezu.Jeśli przyjmujesz analog somatostatyny razem z lekiem z grupy inhibitorów BRAF, nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie, regularnie wykonuj zlecone EKG i badania krwi oraz poinformuj lekarza i farmaceutę o wszystkich innych lekach, które przyjmujesz.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz analog somatostatyny razem z lekiem z grupy inhibitorów BRAF, nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie, regularnie wykonuj zlecone EKG i badania krwi oraz poinformuj lekarza i farmaceutę o wszystkich innych lekach, które przyjmujesz.

Leki z obu grup mogą wpływać na pracę serca. Analogi somatostatyny, takie jak oktreotyd, lanreotyd czy pasyreotyd, mogą zwalniać tętno, a wemurafenib i enkorafenib mogą zaburzać rytm serca. Przyjmowane razem mogą zwiększać ryzyko groźnych zaburzeń rytmu, dlatego lekarz będzie kontrolował twoje EKG i poziom potasu we krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub uczucie nierównego bicia serca
  • bardzo wolne tętno
  • zawroty głowy lub uczucie zbliżającego się omdlenia
  • omdlenie
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu analogu somatostatyny i inhibitora kinazy BRAF wydłużającego odstęp QT wykonaj EKG przed rozpoczęciem leczenia skojarzonego i regularnie w jego trakcie oraz wyrównaj niedobory potasu i magnezu. Dotyczy to przede wszystkim połączeń wemurafenibu lub enkorafenibu z pasyreotydem, a w mniejszym stopniu z oktreotydem, lanreotydem, paltusotyną i somatostatyną. Przy wydłużeniu QTc ponad wartości progowe przerwij inhibitor BRAF i postępuj zgodnie ze schematem modyfikacji dawki dla tego leku. Unikaj dokładania kolejnych leków wydłużających QT lub zwalniających rytm serca. Jeśli wskazanie onkologiczne na to pozwala, rozważ dabrafenib, który nie niesie tego ryzyka. Przy paltusotynie kontroluj stężenie IGF-1 po włączeniu enkorafenibu lub wemurafenibu.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT, bradykardii i zaburzeń rytmu komorowego, w tym torsade de pointes, które mogą objawiać się omdleniem lub nagłym zatrzymaniem krążenia. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, chorobie serca i jednoczesnym stosowaniu innych leków wydłużających QT. Przy paltusotynie możliwe jest też osłabienie kontroli akromegalii.

Mechanizm

Analogi somatostatyny zwalniają czynność serca i mogą zaburzać przewodzenie przedsionkowo-komorowe, a pasyreotyd dodatkowo wydłuża odstęp QT. Wemurafenib i enkorafenib wydłużają odstęp QT zależnie od stężenia. Bradykardia jest niezależnym czynnikiem ryzyka częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes, więc oba działania się sumują. Najsilniejszy efekt dotyczy pasyreotydu, a słabszy, głównie przez bradykardię, oktreotydu, lanreotydu, paltusotyny i somatostatyny. Paltusotyna jest lekiem doustnym metabolizowanym w wątrobie, więc enkorafenib i wemurafenib, które indukują enzymy wątrobowe, mogą dodatkowo obniżać jej stężenie i skuteczność.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed leczeniem, po pierwszych tygodniach i okresowo w trakcie terapii
  • częstość akcji serca i przewodzenie przedsionkowo-komorowe
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy kołatania serca, zawrotów głowy i omdleń
  • stężenie IGF-1 u pacjentów leczonych paltusotyną

Kiedy ocena się zmienia

Wyższe dawki pasyreotydudawka · analogi somatostatynyryzyko rośnieWydłużenie QT przez pasyreotyd zależy od dawki, więc przy wyższych dawkach w skojarzeniu z wemurafenibem lub enkorafenibem kontrola EKG powinna być częstsza.
Krótkotrwały wlew somatostatyny w szpitaluczas leczenia · analogi somatostatynyryzyko malejeSomatostatyna podawana w krótkim wlewie dożylnym działa krótko i pod stałym nadzorem, więc ryzyko jest mniejsze, ale wskazane jest monitorowanie rytmu serca podczas wlewu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Fluorochinolony (np. lewofloksacyna, cyprofloksacyna, norfloksacyna) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu fluorochinolonu i inhibitora kinazy BRAF unikaj tego połączenia, a gdy antybiotyk jest niezbędny, wykonaj EKG i oznacz potas oraz magnez przed włączeniem fluorochinolonu i w trakcie leczenia.Jeśli przyjmujesz lek na czerniaka lub inny nowotwór z grupy inhibitorów BRAF i dostałeś antybiotyk z grupy fluorochinolonów, nie zaczynaj go brać bez rozmowy z lekarzem lub farmaceutą, który oceni, czy potrzebny jest inny antybiotyk lub badanie EKG.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek na czerniaka lub inny nowotwór z grupy inhibitorów BRAF i dostałeś antybiotyk z grupy fluorochinolonów, nie zaczynaj go brać bez rozmowy z lekarzem lub farmaceutą, który oceni, czy potrzebny jest inny antybiotyk lub badanie EKG.

Niektóre antybiotyki z grupy fluorochinolonów, na przykład lewofloksacyna lub cyprofloksacyna, oraz leki na czerniaka, takie jak wemurafenib lub enkorafenib, mogą zaburzać rytm serca. Przyjmowane razem nasilają to działanie i mogą wywołać groźną arytmię. Ryzyko rośnie, gdy masz chore serce, nerki albo gdy tracisz dużo płynów przez biegunkę lub wymioty. Lekarz może wybrać inny antybiotyk albo zlecić badanie EKG.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • nagłe zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
  • silna biegunka lub wymioty utrzymujące się dłużej niż dobę
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu fluorochinolonu i inhibitora kinazy BRAF unikaj tego połączenia, a gdy antybiotyk jest niezbędny, wykonaj EKG i oznacz potas oraz magnez przed włączeniem fluorochinolonu i w trakcie leczenia. Najwyższe ryzyko dotyczy wemurafenibu w połączeniu z lewofloksacyną, cyprofloksacyną lub norfloksacyną. Jeśli to możliwe, wybierz antybiotyk spoza grupy fluorochinolonów albo delafloksacynę. Wyrównaj niedobory elektrolitów przed rozpoczęciem antybiotykoterapii i odstaw inne zbędne leki wydłużające QT. Przy odstępie QTc powyżej 500 ms lub jego wyraźnym wydłużeniu względem wartości wyjściowej przerwij fluorochinolon i skonsultuj dalsze leczenie z onkologiem. U pacjentów z obniżonym eGFR dostosuj dawkę lewofloksacyny i cyprofloksacyny do czynności nerek.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu, w tym częstoskurczu typu torsade de pointes. Ryzyko jest największe przy wemurafenibie, u osób starszych, z hipokaliemią lub hipomagnezemią, z chorobą serca, z niewydolnością nerek oraz przy innych lekach wydłużających QT. Wymioty i biegunka, częste w trakcie leczenia przeciwnowotworowego, pogłębiają zaburzenia elektrolitowe i dodatkowo podnoszą ryzyko.

Mechanizm

Fluorochinolony (lewofloksacyna, cyprofloksacyna, norfloksacyna) blokują kanały potasowe hERG i wydłużają repolaryzację komór. Wemurafenib i enkorafenib również wydłużają odstęp QT, więc oba leki sumują swój wpływ na repolaryzację. Cyprofloksacyna dodatkowo słabo hamuje CYP3A4, co może zwiększać ekspozycję na enkorafenib i nasilać jego działanie na QT. Delafloksacyna nie wydłuża istotnie QT, a dabrafenib wpływa na QT w niewielkim stopniu. Dla toworafenibu dane dotyczące wpływu na QT są skąpe.

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc przed włączeniem fluorochinolonu i w ciągu pierwszych dni leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy zaburzeń rytmu: kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia
  • czynność nerek (eGFR) przy lewofloksacynie i cyprofloksacynie
  • biegunka i wymioty jako przyczyna zaburzeń elektrolitowych

Kiedy ocena się zmienia

Krople do oczu lub uszupostać · fluorochinolonyinterakcja nie dotyczyFluorochinolony stosowane miejscowo do oka lub ucha osiągają znikome stężenia w krwi i nie wpływają na odstęp QT, więc interakcja nie ma znaczenia klinicznego.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występują choroby serca, zaburzenia elektrolitowe i obniżona czynność nerek, co zwiększa ryzyko wydłużenia QT i arytmii.
eGFR ≤ 50 ml/min/1,73 m²pacjentryzyko rośnieLewofloksacyna, cyprofloksacyna i norfloksacyna są wydalane przez nerki i przy obniżonym eGFR kumulują się, co nasila wydłużenie QT. Dostosuj dawkę do czynności nerek.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Inhibitory kinazy VEGFR (np. aksytynib, tiwozanib, frukwintynib) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy VEGFR i inhibitora kinazy BRAF należy unikać tego połączenia poza uzasadnionym wskazaniem onkologicznym, a jeśli jest konieczne – ściśle monitorować skuteczność i toksyczność leczenia.Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek z grupy inhibitorów VEGFR i lek z grupy inhibitorów BRAF, nie zmieniaj samodzielnie dawek ani nie odstawiaj żadnego z nich i upewnij się, że twój onkolog wie o obu lekach.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek z grupy inhibitorów VEGFR i lek z grupy inhibitorów BRAF, nie zmieniaj samodzielnie dawek ani nie odstawiaj żadnego z nich i upewnij się, że twój onkolog wie o obu lekach.

Leki przeciwnowotworowe z grupy inhibitorów BRAF, np. dabrafenib, mogą przyspieszać rozkład innych leków na raka, takich jak aksytynib, tiwozanib czy frukwintynib, i przez to osłabiać ich działanie. Oba rodzaje leków mogą też podnosić ciśnienie, obciążać serce i wątrobę oraz zwiększać skłonność do krwawień, a razem te działania mogą się nasilać. Gdy jeden z tych leków zostanie odstawiony, działanie drugiego może się zmienić.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • bardzo wysokie ciśnienie, silny ból głowy
  • kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenie
  • duszność, obrzęki nóg
  • krwawienia, krew w moczu lub stolcu, czarny stolec
  • zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
  • nasilenie objawów choroby nowotworowej
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy VEGFR i inhibitora kinazy BRAF należy unikać tego połączenia poza uzasadnionym wskazaniem onkologicznym, a jeśli jest konieczne – ściśle monitorować skuteczność i toksyczność leczenia. Największego osłabienia działania aksytynibu, tiwozanibu lub frukwintynibu można się spodziewać przy dabrafenibie. Przy enkorafenibie, wemurafenibie i toworafenibie efekt indukcji jest słabszy albo słabiej poznany, ale ryzyko sumowania działań niepożądanych pozostaje takie samo. Decyzję o ewentualnej zmianie dawki inhibitora VEGFR podejmuje onkolog. Po odstawieniu inhibitora BRAF trzeba się liczyć ze stopniowym wzrostem stężenia inhibitora VEGFR w ciągu kolejnych tygodni i wtedy ponownie ocenić tolerancję dawki. Przy wemurafenibie i enkorafenibie w skojarzeniu z tiwozanibem należy dodatkowo kontrolować odstęp QT oraz stężenia potasu i magnezu.

Skutek kliniczny

Inhibitor kinazy BRAF może obniżyć stężenie inhibitora kinazy VEGFR i osłabić jego działanie przeciwnowotworowe. Po odstawieniu inhibitora BRAF stężenie inhibitora VEGFR stopniowo rośnie, co zwiększa ryzyko jego działań niepożądanych. Niezależnie od tego sumują się działania toksyczne obu leków, zwłaszcza na układ sercowo-naczyniowy i wątrobę.

Mechanizm

Aksytynib, tiwozanib i frukwintynib są metabolizowane głównie przez CYP3A4, więc induktory tego enzymu obniżają ich stężenie we krwi. Inhibitory kinazy BRAF przyspieszają metabolizm substratów CYP3A4. Dabrafenib jest induktorem CYP3A4 (i CYP2C9) o największym znaczeniu w tej grupie. Enkorafenib, wemurafenib i toworafenib działają w tym kierunku słabiej albo ich wpływ jest gorzej poznany. Do tego dochodzi nakładanie się działań niepożądanych obu klas. Należą do nich nadciśnienie tętnicze, zaburzenia czynności lewej komory, wydłużenie odstępu QT (szczególnie przy wemurafenibie, enkorafenibie i tiwozanibie), uszkodzenie wątroby, krwawienia oraz zaburzenia gojenia ran. Interakcja jest wspólna dla całej klasy. Różni się tylko siłą komponenty farmakokinetycznej, która jest największa przy dabrafenibie.

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze
  • odpowiedź na leczenie przeciwnowotworowe
  • EKG z oceną odstępu QTc
  • stężenie potasu i magnezu
  • frakcja wyrzutowa lewej komory
  • aktywność aminotransferaz i stężenie bilirubiny
  • białkomocz
  • objawy krwawienia

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie inhibitora kinazy BRAF przy kontynuacji inhibitora kinazy VEGFRkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu inhibitora BRAF indukcja CYP3A4 wygasa stopniowo w ciągu kilku tygodni. Stężenie inhibitora VEGFR rośnie, więc jeśli wcześniej zwiększono jego dawkę, należy ją ponownie ocenić i nasilić kontrolę toksyczności.
Dabrafenibdawka · inhibitory kinazy BRAFryzyko rośnieDabrafenib jest najsilniejszym induktorem CYP3A4 w grupie inhibitorów BRAF. Przy tym leku osłabienie działania aksytynibu, tiwozanibu i frukwintynibu jest najbardziej prawdopodobne.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Pochodne karboksamidu (np. karbamazepina, eslikarbazepina, okskarbazepina) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu leku przeciwpadaczkowego z grupy pochodnych karboksamidu i inhibitora kinazy BRAF najlepiej zamienić lek przeciwpadaczkowy na taki, który nie indukuje enzymów wątrobowych, a jeśli to niemożliwe, trzeba ściśle kontrolować skuteczność leczenia onkologicznego.Jeśli przyjmujesz lek na padaczkę z grupy pochodnych karboksamidu i lek onkologiczny z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym onkologowi i neurologowi, ale nie odstawiaj żadnego z nich na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek na padaczkę z grupy pochodnych karboksamidu i lek onkologiczny z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym onkologowi i neurologowi, ale nie odstawiaj żadnego z nich na własną rękę.

Niektóre leki na padaczkę, takie jak karbamazepina, okskarbazepina, eslikarbazepina i rufinamid, przyspieszają usuwanie z organizmu leków na nowotwory z grupy inhibitorów BRAF, na przykład wemurafenibu, enkorafenibu czy dabrafenibu. Lek przeciwnowotworowy może wtedy działać słabiej, choć nie odczujesz tego od razu. Najsilniej działa tak karbamazepina. Lek onkologiczny może też osłabić działanie karbamazepiny i zwiększyć ryzyko napadów.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • częstsze lub silniejsze napady padaczkowe
  • pogorszenie samopoczucia lub nowe objawy choroby nowotworowej
  • kołatanie serca, omdlenia lub zawroty głowy
  • nasilenie gorączki, wysypki lub innych działań niepożądanych po zmianie leku na padaczkę
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu leku przeciwpadaczkowego z grupy pochodnych karboksamidu i inhibitora kinazy BRAF najlepiej zamienić lek przeciwpadaczkowy na taki, który nie indukuje enzymów wątrobowych, a jeśli to niemożliwe, trzeba ściśle kontrolować skuteczność leczenia onkologicznego. Karbamazepiny nie łączy się z wemurafenibem, enkorafenibem ani dabrafenibem, chyba że nie ma innej możliwości leczenia padaczki. Okskarbazepina i eslikarbazepina w większych dawkach oraz rufinamid działają słabiej, ale też mogą obniżać stężenie inhibitora BRAF, więc przy ich stosowaniu warto rozważyć zamianę. Zmianę leku przeciwpadaczkowego ustala się z neurologiem, a po odstawieniu induktora jego wpływ zanika stopniowo przez kilka tygodni. Przy toworafenibie ryzyko dotyczy głównie karbamazepiny. Jeśli pacjent leczony karbamazepiną zaczyna przyjmować inhibitor BRAF, warto oznaczyć stężenie karbamazepiny i obserwować kontrolę napadów.

Skutek kliniczny

Niższe stężenie inhibitora kinazy BRAF może osłabić odpowiedź przeciwnowotworową i przyspieszyć progresję czerniaka, raka jelita grubego lub innego leczonego nowotworu, a skutek ten może nie być zauważalny przez dłuższy czas. Po odstawieniu induktora stężenie inhibitora BRAF stopniowo rośnie, co może nasilić działania niepożądane, takie jak gorączka, zmiany skórne czy zaburzenia rytmu serca. Spadek stężenia karbamazepiny wywołany przez inhibitor BRAF może osłabić kontrolę napadów padaczkowych.

Mechanizm

Pochodne karboksamidu indukują CYP3A4 w różnym stopniu. Karbamazepina jest silnym induktorem CYP3A4 i dodatkowo indukuje CYP2C8, CYP2C9 i P-glikoproteinę. Okskarbazepina i eslikarbazepina indukują CYP3A4 słabiej i zależnie od dawki, a rufinamid jest słabym induktorem CYP3A4. Wemurafenib, enkorafenib i dabrafenib są metabolizowane przez CYP3A4, a dabrafenib także przez CYP2C8, dlatego indukcja przyspiesza ich eliminację i obniża stężenie w osoczu. Działa to także w drugą stronę – dabrafenib, wemurafenib i enkorafenib indukują CYP3A4 i mogą obniżać stężenie karbamazepiny, która sama jest substratem tego enzymu. Interakcja dotyczy wszystkich leków obu grup, ale jej siła zależy od induktora – najsilniejsza jest dla karbamazepiny, a toworafenib, rozkładany innymi szlakami, jest na nią w dużej mierze odporny.

Monitorować

  • odpowiedź na leczenie onkologiczne w badaniach obrazowych i kontrolach klinicznych
  • częstość napadów padaczkowych
  • stężenie karbamazepiny po włączeniu lub odstawieniu inhibitora BRAF
  • stężenie sodu we krwi przy okskarbazepinie i eslikarbazepinie
  • EKG i odstęp QT przy wemurafenibie i enkorafenibie, zwłaszcza po odstawieniu induktora
  • działania niepożądane inhibitora BRAF po odstawieniu leku przeciwpadaczkowego

Kiedy ocena się zmienia

Wysoka dawka okskarbazepiny lub eslikarbazepinydawka · pochodne karboksamiduryzyko rośnieIndukcja CYP3A4 przez okskarbazepinę i eslikarbazepinę zależy od dawki, więc przy wyższych dawkach spadek stężenia inhibitora BRAF jest bardziej prawdopodobny.
Odstawienie leku przeciwpadaczkowego w trakcie leczenia inhibitorem BRAFkolejność włączenia · pochodne karboksamiduinne zaleceniePo odstawieniu induktora jego wpływ zanika stopniowo przez kilka tygodni, a stężenie inhibitora BRAF rośnie, dlatego w tym okresie należy obserwować działania niepożądane i EKG przy wemurafenibie i enkorafenibie.
Włączenie inhibitora BRAF u pacjenta leczonego karbamazepinąkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zalecenieDabrafenib, wemurafenib i enkorafenib indukują CYP3A4 i mogą obniżyć stężenie karbamazepiny, dlatego po ich włączeniu warto oznaczyć stężenie karbamazepiny i obserwować kontrolę napadów.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Agoniści receptora imidazolinowego (np. moksonidyna, rylmenidyna, klonidyna) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu agonisty receptora imidazolinowego i inhibitora kinazy BRAF kontroluj tętno i ciśnienie tętnicze, zwłaszcza w pierwszych tygodniach skojarzenia.Przyjmując oba leki naraz, regularnie mierz ciśnienie i tętno, nie odstawiaj samodzielnie żadnego z nich i powiedz lekarzowi o zawrotach głowy, omdleniu lub kołataniu serca.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmując oba leki naraz, regularnie mierz ciśnienie i tętno, nie odstawiaj samodzielnie żadnego z nich i powiedz lekarzowi o zawrotach głowy, omdleniu lub kołataniu serca.

Leki z tej grupy, takie jak klonidyna, moksonidyna, rylmenidyna czy guanfacyna, zwalniają pracę serca i obniżają ciśnienie. Niektóre leki przeciwnowotworowe z grupy inhibitorów BRAF, np. wemurafenib i enkorafenib, mogą zaburzać rytm serca, a wolne tętno to ryzyko zwiększa. Dabrafenib, enkorafenib i wemurafenib mogą też osłabiać działanie guanfacyny, a po ich odstawieniu guanfacyna może działać silniej niż wcześniej.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • tętno wolniejsze niż zwykle lub poniżej 50 uderzeń na minutę
  • zawroty głowy, zwłaszcza przy wstawaniu
  • omdlenie lub uczucie bliskie omdlenia
  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • nadmierna senność i osłabienie
  • wyraźny wzrost ciśnienia lub ból głowy po pominięciu dawki klonidyny
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu agonisty receptora imidazolinowego i inhibitora kinazy BRAF kontroluj tętno i ciśnienie tętnicze, zwłaszcza w pierwszych tygodniach skojarzenia. Przy wemurafenibie i enkorafenibie wykonaj EKG przed skojarzeniem i okresowo w trakcie leczenia, wyrównuj potas i magnez oraz unikaj dokładania kolejnych leków zwalniających rytm serca lub wydłużających QT. U chorego przyjmującego guanfacynę oceń jej skuteczność po włączeniu dabrafenibu, enkorafenibu lub wemurafenibu i w razie potrzeby zwiększ dawkę guanfacyny. Po odstawieniu inhibitora BRAF stopniowo wróć do wcześniejszej dawki guanfacyny, obserwując ciśnienie, tętno i senność. Klonidyny nie odstawia się nagle, więc przy uporczywych wymiotach rozważ czasowe przejście na inną drogę podania lub inny lek.

Skutek kliniczny

Przy wemurafenibie i enkorafenibie bradykardia wywołana lekiem z grupy A może zwiększać ryzyko arytmii komorowych związanych z wydłużeniem QT. U chorych z biegunką, wymiotami lub odwodnieniem w trakcie leczenia przeciwnowotworowego nasila się ryzyko niedociśnienia ortostatycznego i omdleń. U chorych przyjmujących guanfacynę z induktorem z grupy B możliwe jest osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego lub kontroli objawów ADHD, a po odstawieniu inhibitora BRAF senność, niedociśnienie i bradykardia. Wymioty utrudniające regularne przyjmowanie klonidyny mogą wywołać nadciśnienie z odbicia.

Mechanizm

Wspólny dla całej klasy jest mechanizm farmakodynamiczny. Agoniści receptora imidazolinowego i alfa2-adrenergicznego zmniejszają napięcie układu współczulnego, zwalniają czynność serca i obniżają ciśnienie tętnicze. Wemurafenib i enkorafenib wydłużają odstęp QT, a bradykardia jest czynnikiem ryzyka częstoskurczu typu torsade de pointes. Dla guanfacyny dochodzi mechanizm farmakokinetyczny – dabrafenib, enkorafenib i wemurafenib indukują CYP3A4 i przyspieszają jej metabolizm. Pozostałe leki grupy A nie są istotnie metabolizowane przez CYP3A4.

Monitorować

  • tętno
  • ciśnienie tętnicze, także w pozycji stojącej
  • EKG z oceną QTc przy wemurafenibie i enkorafenibie
  • stężenie potasu i magnezu
  • skuteczność guanfacyny (ciśnienie lub objawy ADHD) po włączeniu i odstawieniu inhibitora BRAF

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibu, enkorafenibu lub wemurafenibu u chorego przyjmującego guanfacynękolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zalecenieDziałanie indukujące CYP3A4 ustępuje stopniowo przez około dwa tygodnie po odstawieniu inhibitora BRAF. Jeśli dawkę guanfacyny wcześniej zwiększono, zmniejszaj ją stopniowo, kontrolując ciśnienie, tętno i senność.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Benzamidy (np. amisulpryd, tiapryd, sulpiryd) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu benzamidu i inhibitora kinazy BRAF unikaj tego połączenia, a jeśli jest konieczne, zapewnij kontrolę EKG i elektrolitów przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia.Jeśli przyjmujesz lek z grupy benzamidów razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym obu lekarzom i regularnie wykonuj EKG oraz badania krwi, a nie odstawiaj żadnego leku na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek z grupy benzamidów razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym obu lekarzom i regularnie wykonuj EKG oraz badania krwi, a nie odstawiaj żadnego leku na własną rękę.

Niektóre leki stosowane w leczeniu czerniaka i innych nowotworów, na przykład wemurafenib, enkorafenib i dabrafenib, mogą wpływać na rytm serca. Podobnie działają leki stosowane w zaburzeniach psychicznych, niepokoju lub tikach, takie jak amisulpryd, sulpiryd i tiapryd. Przyjmowane razem mogą wzmacniać to działanie i zwiększać ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Ryzyko rośnie, gdy masz wymioty, biegunkę lub chore nerki.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub uczucie nierównego bicia serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • silne wymioty lub biegunka trwające dłużej niż dobę
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu benzamidu i inhibitora kinazy BRAF unikaj tego połączenia, a jeśli jest konieczne, zapewnij kontrolę EKG i elektrolitów przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia. Najsilniejsze sumowanie działania dotyczy wemurafenibu i enkorafenibu, słabsze dabrafenibu, a toworafenib nie wydłuża istotnie odstępu QT. Przed włączeniem wyrównaj stężenie potasu, magnezu i wapnia. Stosuj najmniejszą skuteczną dawkę benzamidu, a u pacjentów z upośledzoną czynnością nerek zmniejsz dawkę amisulprydu, sulpirydu lub tiaprydu. Przy wydłużeniu QTc ponad wartość progową dla leczenia przeciwnowotworowego przerwij benzamid lub rozważ zamianę na lek przeciwpsychotyczny o małym wpływie na QT i skonsultuj dalsze postępowanie z onkologiem. Unikaj dokładania kolejnych leków wydłużających QT.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko nadmiernego wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu, w tym częstoskurczu typu torsade de pointes, który może prowadzić do omdlenia lub nagłego zgonu sercowego. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii, chorobach serca, niewydolności nerek oraz u osób starszych. Wymioty i biegunka, częste podczas leczenia inhibitorami BRAF, sprzyjają zaburzeniom elektrolitowym i dodatkowo zwiększają ryzyko.

Mechanizm

Interakcja jest farmakodynamiczna i polega na sumowaniu działania wydłużającego odstęp QT. Benzamidy (amisulpryd, sulpiryd, tiapryd) blokują kanały potasowe hERG w mięśniu sercowym i zależnie od stężenia wydłużają repolaryzację komór. Wemurafenib i enkorafenib również wydłużają odstęp QT, a dabrafenib robi to rzadziej i słabiej. Benzamidy są wydalane głównie przez nerki w postaci niezmienionej i nie są metabolizowane przez CYP3A4, dlatego nie należy oczekiwać istotnej interakcji farmakokinetycznej z inhibitorami BRAF. Działanie jest wspólne dla wszystkich trzech benzamidów i dla inhibitorów BRAF poza toworafenibem.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed rozpoczęciem leczenia skojarzonego, po kilku tygodniach i okresowo w trakcie
  • Stężenie potasu, magnezu i wapnia w surowicy, szczególnie przy wymiotach lub biegunce
  • Czynność nerek (eGFR) ze względu na nerkowe wydalanie benzamidów
  • Kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia

Kiedy ocena się zmienia

eGFR ≤ 60benzamidyryzyko rośnieBenzamidy są wydalane przez nerki w postaci niezmienionej, więc przy upośledzonej czynności nerek ich stężenie rośnie, a wraz z nim działanie wydłużające QT. Zmniejsz dawkę benzamidu stosownie do eGFR i częściej kontroluj EKG.
Duża dawka przeciwpsychotycznadawka · benzamidyryzyko rośnieWydłużenie QT przez benzamidy zależy od dawki, dlatego największe ryzyko dotyczy dużych dawek amisulprydu lub sulpirydu stosowanych w leczeniu psychoz. Stosuj najmniejszą skuteczną dawkę.
wiek ≥ 65pacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występują choroby serca, bradykardia, zaburzenia elektrolitowe i pogorszona czynność nerek, co zwiększa ryzyko arytmii przy tym połączeniu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Naturalne alkaloidy opium (np. oksykodon, dihydrokodeina) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu opioidu z tej grupy i inhibitora kinazy BRAF kontroluj skuteczność przeciwbólową i dostosowuj dawkę opioidu, szczególnie w pierwszych tygodniach po włączeniu oraz po odstawieniu inhibitora BRAF.Jeśli przyjmujesz opioidowy lek przeciwbólowy razem z inhibitorem BRAF, mów lekarzowi o każdym nasileniu bólu lub nadmiernej senności i nie zmieniaj dawek samodzielnie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz opioidowy lek przeciwbólowy razem z inhibitorem BRAF, mów lekarzowi o każdym nasileniu bólu lub nadmiernej senności i nie zmieniaj dawek samodzielnie.

Niektóre leki przeciwnowotworowe, zwłaszcza dabrafenib, przyspieszają usuwanie z organizmu leków przeciwbólowych takich jak oksykodon czy dihydrokodeina. Przez to lek przeciwbólowy może działać słabiej i krócej, a ból może wracać. Gdy lek przeciwnowotworowy zostanie odstawiony, lek przeciwbólowy może zacząć działać za mocno i powodować dużą senność. Morfina nie podlega tej zależności w istotnym stopniu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • ból wraca szybciej niż zwykle lub jest silniejszy
  • częstsza potrzeba sięgania po dawkę ratunkową leku przeciwbólowego
  • niepokój, potliwość, biegunka lub bóle mięśni
  • nadmierna senność, splątanie lub płytki, wolny oddech po odstawieniu leku przeciwnowotworowego
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu opioidu z tej grupy i inhibitora kinazy BRAF kontroluj skuteczność przeciwbólową i dostosowuj dawkę opioidu, szczególnie w pierwszych tygodniach po włączeniu oraz po odstawieniu inhibitora BRAF. Najsilniejszego efektu należy oczekiwać przy połączeniu oksykodonu z dabrafenibem, słabszego przy enkorafenibie, wemurafenibie i toworafenibie oraz przy dihydrokodeinie. Jeśli dawkę oksykodonu zwiększono z powodu indukcji, po odstawieniu lub przerwie w leczeniu inhibitorem BRAF stopniowo ją redukuj i obserwuj pacjenta pod kątem przedawkowania. U pacjentów z trudną do opanowania analgezją rozważ zamianę na opioid niezależny od CYP3A4, na przykład morfinę lub hydromorfon.

Skutek kliniczny

Po włączeniu inhibitora BRAF można spodziewać się słabszego i krótszego działania przeciwbólowego oksykodonu lub dihydrokodeiny, nasilenia bólu przebijającego, a u pacjentów długotrwale leczonych opioidem także objawów odstawiennych. Po odstawieniu lub przerwaniu leczenia inhibitorem BRAF stężenie opioidu, którego dawkę wcześniej zwiększono, rośnie, co grozi nadmierną sennością, splątaniem i depresją oddechową. Największe znaczenie ma połączenie oksykodonu z dabrafenibem.

Mechanizm

Inhibitory kinazy BRAF indukują enzymy wątrobowe, przede wszystkim CYP3A4. Dabrafenib jest indukatorem silnym, a enkorafenib, wemurafenib i toworafenib słabszym lub gorzej poznanym. Oksykodon jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, a dihydrokodeina częściowo, więc indukcja przyspiesza ich eliminację i obniża stężenie we krwi. Efekt narasta stopniowo w ciągu kilku do kilkunastu dni od włączenia inhibitora BRAF i ustępuje równie powoli po jego odstawieniu. Interakcja dotyczy opioidów z tej grupy metabolizowanych przez CYP3A4, a nie morfiny.

Monitorować

  • natężenie bólu i częstość bólu przebijającego po włączeniu inhibitora BRAF
  • objawy odstawienia opioidu (niepokój, potliwość, biegunka, bóle mięśni)
  • sedacja, częstość oddechów i saturacja po odstawieniu lub przerwie w leczeniu inhibitorem BRAF
  • zapotrzebowanie na dawki ratunkowe opioidu

Kiedy ocena się zmienia

Inhibitor BRAF włączony u pacjenta stale przyjmującego opioidkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePrzy włączaniu inhibitora BRAF u pacjenta ustabilizowanego na oksykodonie lub dihydrokodeinie spodziewaj się w ciągu kolejnych dni do tygodni spadku skuteczności analgezji i przygotuj możliwość zwiększenia dawki lub zmiany opioidu.
Odstawienie lub przerwa w leczeniu inhibitorem BRAF przy kontynuacji opioidukolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFryzyko rośniePo odstawieniu lub przerwaniu inhibitora BRAF indukcja wygasa stopniowo, a stężenie opioidu rośnie. Jeśli dawkę opioidu wcześniej zwiększono, redukuj ją stopniowo i monitoruj sedację oraz oddech.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Inhibitory dehydrogenazy izocytrynianowej (np. iwosydenib) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy BRAF i iwosydenibu należy unikać tego połączenia, a gdy jest konieczne – wykonać EKG przed leczeniem i regularnie w jego trakcie oraz wyrównać potas i magnez.Jeśli przyjmujesz lek z grupy inhibitorów BRAF razem z iwosydenibem, nie zmieniaj dawek sam, chodź na zlecone EKG i badania krwi i powiedz lekarzowi o wszystkich innych lekach i ziołach, które bierzesz.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek z grupy inhibitorów BRAF razem z iwosydenibem, nie zmieniaj dawek sam, chodź na zlecone EKG i badania krwi i powiedz lekarzowi o wszystkich innych lekach i ziołach, które bierzesz.

Leki na raka z tych dwóch grup, na przykład wemurafenib albo enkorafenib razem z iwosydenibem, mogą razem zaburzać rytm serca. Mogą też nawzajem osłabiać swoje działanie. Dlatego lekarz będzie robił ci EKG i badania krwi. Toworafenib nie zaburza rytmu serca w ten sposób.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca albo nierówne bicie serca
  • zawroty głowy, uczucie zbliżającego się omdlenia albo omdlenie
  • długotrwałe wymioty lub biegunka, bo mogą obniżyć poziom potasu i magnezu
  • nagła duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy BRAF i iwosydenibu należy unikać tego połączenia, a gdy jest konieczne – wykonać EKG przed leczeniem i regularnie w jego trakcie oraz wyrównać potas i magnez. Największą ostrożność zachowuje się przy wemurafenibie i enkorafenibie, przy dabrafenibie ryzyko wydłużenia QT jest mniejsze. Należy unikać dokładania kolejnych leków wydłużających QT i silnych induktorów CYP3A4. Przy wydłużeniu QTc postępuje się zgodnie z zasadami przerywania i redukcji dawki obu leków. Warto obserwować skuteczność leczenia, bo wzajemna indukcja CYP3A4 może obniżyć stężenia obu leków. Przy toworafenibie kontrola EKG z powodu samego połączenia nie jest potrzebna.

Skutek kliniczny

Główne ryzyko to wydłużenie odstępu QT z możliwością komorowych zaburzeń rytmu, w tym częstoskurczu typu torsade de pointes. Jest ono większe przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii, chorobie serca i przyjmowaniu innych leków wydłużających QT. Drugim skutkiem może być osłabienie działania przeciwnowotworowego obu leków z powodu wzajemnej indukcji enzymatycznej. Po odstawieniu jednego z leków stężenie drugiego może z czasem wzrosnąć.

Mechanizm

Połączenie inhibitora kinazy BRAF z iwosydenibem grozi addycyjnym wydłużeniem odstępu QT i jednoczesnym obniżeniem stężeń obu leków. Iwosydenib wydłuża odstęp QT zależnie od stężenia. Wemurafenib i enkorafenib również wyraźnie wydłużają QT, a dabrafenib w mniejszym stopniu. Inhibitory BRAF indukują CYP3A4, a iwosydenib jest głównie metabolizowany przez CYP3A4, więc jego ekspozycja może się zmniejszyć. Iwosydenib sam indukuje CYP3A4 i kilka innych izoenzymów CYP, przez co może obniżać stężenia wemurafenibu, enkorafenibu i dabrafenibu. Wszystkie te leki są metabolizowane z udziałem CYP3A4. Interakcja dotyczy wszystkich leków obu grup poza toworafenibem, który nie wydłuża QT.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed rozpoczęciem połączenia i okresowo w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy zaburzeń rytmu serca, takie jak kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia
  • skuteczność leczenia przeciwnowotworowego obu leków

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie inhibitora BRAF w trakcie leczenia iwosydenibemkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu inhibitora BRAF indukcja CYP3A4 stopniowo wygasa przez kilka tygodni, więc stężenie iwosydenibu może rosnąć. Warto wtedy powtórzyć EKG i ocenić tolerancję iwosydenibu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Testy czynności przysadki (np. makimorelina) klasaPrzy stosowaniu inhibitora kinazy BRAF nie należy wykonywać testu czynności przysadki z makimoreliną, ponieważ jego wynik może być fałszywie dodatni.Jeśli przyjmujesz lek na nowotwór z grupy inhibitorów BRAF i masz zaplanowane badanie czynności przysadki, powiedz o tym lekarzowi zlecającemu badanie jeszcze przed jego terminem.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek na nowotwór z grupy inhibitorów BRAF i masz zaplanowane badanie czynności przysadki, powiedz o tym lekarzowi zlecającemu badanie jeszcze przed jego terminem.

Niektóre leki na czerniaka i inne nowotwory, takie jak dabrafenib, enkorafenib, wemurafenib czy toworafenib, przyspieszają rozkład w organizmie leku diagnostycznego makimoreliny. Makimorelinę podaje się jednorazowo, aby sprawdzić, czy przysadka wytwarza wystarczająco dużo hormonu wzrostu. Przy przyjmowaniu leku onkologicznego wynik takiego badania może wyjść fałszywie nieprawidłowo, a oba leki mogą też wpływać na rytm serca. Lekarz może wtedy zaproponować inny rodzaj badania.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub uczucie zbliżającego się omdlenia
  • omdlenie
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy stosowaniu inhibitora kinazy BRAF nie należy wykonywać testu czynności przysadki z makimoreliną, ponieważ jego wynik może być fałszywie dodatni. Jeśli przerwanie leczenia onkologicznego jest niemożliwe, wybiera się inny test stymulacyjny hormonu wzrostu, np. test z glukagonem albo test hipoglikemii poinsulinowej, o ile stan pacjenta na to pozwala. Gdy inhibitor BRAF został już odstawiony, test z makimoreliną wykonuje się dopiero po okresie wystarczającym do ustąpienia indukcji enzymów. Decyzję o przerwie w leczeniu podejmuje onkolog, a nie endokrynolog. Jeśli test z makimoreliną mimo to zostanie wykonany, należy przed nim skontrolować EKG oraz stężenie potasu i magnezu, a niski wynik interpretować ostrożnie i potwierdzić innym testem.

Skutek kliniczny

Głównym skutkiem jest fałszywie dodatni wynik testu z makimoreliną. Niski szczyt hormonu wzrostu może zostać błędnie uznany za niedobór tego hormonu i prowadzić do niepotrzebnego leczenia. Drugorzędnym ryzykiem jest addytywne wydłużenie odstępu QT, szczególnie u pacjentów z hipokaliemią, hipomagnezemią, chorobą serca lub przyjmujących inne leki wydłużające QT.

Mechanizm

Makimorelina jest metabolizowana głównie przez CYP3A4. Dabrafenib, enkorafenib i wemurafenib indukują CYP3A4, dlatego przyspieszają jej rozkład i obniżają jej stężenie w osoczu. Toworafenib prawdopodobnie działa podobnie, ale danych jest mniej. Niższe stężenie makimoreliny słabiej pobudza wydzielanie hormonu wzrostu. Dodatkowo makimorelina wydłuża odstęp QT, a wemurafenib i enkorafenib (w mniejszym stopniu dabrafenib) również go wydłużają, więc ich działanie na repolaryzację serca może się sumować. Indukcja enzymów narasta przez około 1–2 tygodnie i utrzymuje się jeszcze przez pewien czas po odstawieniu inhibitora BRAF.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed testem z makimoreliną
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • krytyczna interpretacja niskiego szczytu hormonu wzrostu w teście
  • data odstawienia inhibitora BRAF w stosunku do terminu testu

Kiedy ocena się zmienia

Czas potrzebny do ustąpienia indukcji enzymów po odstawieniu inhibitora BRAFodstep · inhibitory kinazy BRAFryzyko malejeJeśli inhibitor BRAF został odstawiony na tyle dawno, że indukcja CYP3A4 ustąpiła, test z makimoreliną można wykonać w zwykły sposób. Krótsza przerwa nie wystarcza, bo indukcja utrzymuje się jeszcze przez pewien czas po ostatniej dawce.
wiek ≤ 17 latpacjentinterakcja nie dotyczyMakimorelina jest przeznaczona do diagnostyki u dorosłych, więc u dzieci, np. leczonych toworafenibem, połączenie praktycznie nie występuje.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Inhibitory kinaz zależnych od cyklin (np. palbocyklib, abemacyklib) klasaJednoczesnego stosowania inhibitora kinazy BRAF i inhibitora kinaz zależnych od cyklin należy unikać poza ośrodkiem onkologicznym, który świadomie prowadzi takie leczenie, a jeśli połączenie jest konieczne, wymaga ono ścisłego monitorowania skuteczności i toksyczności.Nie łącz leku z grupy inhibitorów BRAF z lekiem z grupy inhibitorów kinaz zależnych od cyklin bez wyraźnej decyzji onkologa i powiedz mu o wszystkich lekach, które przyjmujesz.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie łącz leku z grupy inhibitorów BRAF z lekiem z grupy inhibitorów kinaz zależnych od cyklin bez wyraźnej decyzji onkologa i powiedz mu o wszystkich lekach, które przyjmujesz.

Leki na czerniaka i niektóre inne nowotwory, takie jak dabrafenib, enkorafenib czy wemurafenib, mogą przyspieszać rozkład leków na raka piersi, takich jak palbocyklib, abemacyklib czy rybocyklib, przez co te drugie mogą działać słabiej. Rybocyklib z kolei może zwiększać ilość enkorafenibu lub wemurafenibu we krwi i razem z nimi wpływać na rytm serca. Takie połączenie stosuje się rzadko i tylko pod ścisłą kontrolą lekarza onkologa.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • omdlenie, zasłabnięcie albo silne zawroty głowy
  • zażółcenie skóry lub białek oczu, ciemny mocz
  • gorączka, dreszcze lub częste infekcje
  • silna biegunka albo wyraźne nasilenie zmian na skórze
  • nietypowe, silne zmęczenie
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Jednoczesnego stosowania inhibitora kinazy BRAF i inhibitora kinaz zależnych od cyklin należy unikać poza ośrodkiem onkologicznym, który świadomie prowadzi takie leczenie, a jeśli połączenie jest konieczne, wymaga ono ścisłego monitorowania skuteczności i toksyczności. Szczególnie należy unikać rybocyklibu z wemurafenibem lub enkorafenibem ze względu na sumowanie wydłużenia QT i wzrost stężenia inhibitora BRAF. Jeśli potrzebny jest inhibitor kinaz zależnych od cyklin, bezpieczniejszy jest palbocyklib lub abemacyklib, trzeba jednak liczyć się z obniżeniem ich stężenia przez dabrafenib, enkorafenib i wemurafenib. Przed włączeniem i w trakcie leczenia należy wykonywać EKG oraz wyrównać stężenie potasu i magnezu, zwłaszcza w parach z rybocyklibem. Przy włączaniu lub odstawianiu inhibitora BRAF trzeba pamiętać, że zmiana stężenia leku z grupy b rozwija się z opóźnieniem kilku do kilkunastu dni. Należy unikać dokładania kolejnych leków wydłużających QT i silnych modulatorów CYP3A4.

Skutek kliniczny

W typowej parze głównym skutkiem jest obniżenie stężenia inhibitora kinaz zależnych od cyklin i ryzyko utraty skuteczności leczenia przeciwnowotworowego. W parach z rybocyklibem dochodzi wzrost stężenia inhibitora BRAF z nasileniem jego działań niepożądanych (zmiany skórne, gorączka, biegunka, zaburzenia czynności wątroby) oraz addycyjne wydłużenie odstępu QT z ryzykiem częstoskurczu typu torsade de pointes. Możliwe jest też nasilenie toksyczności wątrobowej obu leków.

Mechanizm

Wszystkie inhibitory kinaz zależnych od cyklin są metabolizowane głównie przez CYP3A4. Dabrafenib silnie, a enkorafenib i wemurafenib słabiej indukują CYP3A4, więc mogą obniżać stężenie palbocyklibu, abemacyklibu i rybocyklibu oraz osłabiać ich działanie przeciwnowotworowe. Indukcja narasta stopniowo przez kilka do kilkunastu dni od włączenia inhibitora BRAF i tak samo powoli ustępuje po jego odstawieniu. Rybocyklib dodatkowo silnie hamuje CYP3A4, przez co zwiększa stężenie enkorafenibu, wemurafenibu i dabrafenibu, które są substratami tego enzymu. Rybocyklib, wemurafenib i enkorafenib wydłużają odstęp QT, więc w parach z rybocyklibem działanie to się sumuje. Leki obu grup mogą też uszkadzać wątrobę, co przy jednoczesnym stosowaniu zwiększa ryzyko hepatotoksyczności.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed leczeniem i okresowo w trakcie, zwłaszcza przy rybocyklibie z wemurafenibem lub enkorafenibem
  • stężenie potasu, magnezu i wapnia w surowicy
  • aktywność aminotransferaz i stężenie bilirubiny
  • morfologia krwi z rozmazem (neutropenia)
  • odpowiedź na leczenie przeciwnowotworowe – możliwa utrata skuteczności leku z grupy b
  • objawy toksyczności inhibitora BRAF (zmiany skórne, gorączka, biegunka, bóle stawów)

Kiedy ocena się zmienia

Włączenie lub odstawienie inhibitora BRAF u pacjenta już leczonego inhibitorem kinaz zależnych od cyklinkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zalecenieIndukcja CYP3A4 przez dabrafenib, enkorafenib i wemurafenib narasta i ustępuje stopniowo przez kilka do kilkunastu dni. Po włączeniu inhibitora BRAF stężenie leku z grupy b może stopniowo spadać, a po jego odstawieniu rosnąć, co wymaga oceny skuteczności i toksyczności w tym okresie.
Wyższa dawka rybocyklibu stosowana w zaawansowanym raku piersidawka · inhibitory kinaz zależnych od cyklinryzyko rośnieHamowanie CYP3A4 i wydłużenie QT przez rybocyklib zależą od dawki, więc przy wyższej dawce rośnie zarówno ekspozycja na enkorafenib, wemurafenib i dabrafenib, jak i ryzyko arytmii.
Wiek podeszływiek · pacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występują zaburzenia elektrolitowe, choroby serca i wielolekowość, co zwiększa ryzyko klinicznie istotnego wydłużenia QT w parach z rybocyklibem.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Antyestrogeny (np. tamoksyfen, elacestrant, toremifen) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu antyestrogenu i inhibitora kinazy BRAF unikaj tego połączenia, a gdy jest ono konieczne, ustal leczenie z onkologiem prowadzącym i ściśle monitoruj EKG, elektrolity oraz skuteczność leczenia hormonalnego.Jeśli przyjmujesz lek przeciwestrogenowy i lek na czerniaka z grupy inhibitorów BRAF, nie zaczynaj ani nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie i powiedz obu lekarzom prowadzącym o całym leczeniu.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek przeciwestrogenowy i lek na czerniaka z grupy inhibitorów BRAF, nie zaczynaj ani nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie i powiedz obu lekarzom prowadzącym o całym leczeniu.

Leki przeciwestrogenowe stosowane w raku piersi, takie jak tamoksyfen, toremifen czy elacestrant, mogą działać słabiej, gdy przyjmujesz je razem z lekami na czerniaka, takimi jak dabrafenib, enkorafenib czy wemurafenib. Niektóre z tych połączeń, zwłaszcza toremifen z wemurafenibem lub enkorafenibem, mogą też zaburzać rytm serca. Fulwestrant podawany w zastrzyku zwykle nie stwarza tych problemów.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub uczucie nierównego bicia serca
  • zawroty głowy, nagłe osłabienie albo omdlenie
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
  • nowe guzki w piersi, bóle kości lub inne objawy, które mogą świadczyć o postępie choroby
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu antyestrogenu i inhibitora kinazy BRAF unikaj tego połączenia, a gdy jest ono konieczne, ustal leczenie z onkologiem prowadzącym i ściśle monitoruj EKG, elektrolity oraz skuteczność leczenia hormonalnego. Toremifenu nie łączy się z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak wemurafenib i enkorafenib, dlatego to połączenie traktuj jak przeciwwskazane. Elacestrantu nie łączy się z umiarkowanymi i silnymi induktorami CYP3A4, dlatego należy unikać jego stosowania razem z dabrafenibem. Jeżeli leczenie hormonalne musi być kontynuowane w trakcie terapii inhibitorem BRAF, rozważ zmianę antyestrogenu na fulwestrant. Przed włączeniem leczenia wyrównaj niedobór potasu i magnezu, a także odstaw zbędne leki wydłużające QT.

Skutek kliniczny

Głównym skutkiem farmakokinetycznym jest słabsze działanie antyestrogenu, a w konsekwencji ryzyko gorszej kontroli nowotworu hormonozależnego. Skutkiem farmakodynamicznym jest większe ryzyko wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu, z częstoskurczem typu torsade de pointes włącznie. Największe ryzyko zaburzeń rytmu dotyczy połączenia toremifenu z wemurafenibem lub enkorafenibem. Największe ryzyko utraty skuteczności dotyczy połączenia elacestrantu albo tamoksyfenu z dabrafenibem.

Mechanizm

Interakcja ma dwa składniki, które w różnym stopniu dotyczą poszczególnych par. Pierwszy jest farmakokinetyczny. Dabrafenib silnie, a enkorafenib i wemurafenib słabiej pobudzają CYP3A4 i inne enzymy. Przez to szybciej rozkładane są tamoksyfen, toremifen i elacestrant, które są substratami CYP3A4, a w przypadku tamoksyfenu może spaść także stężenie jego czynnych metabolitów. Drugi składnik jest farmakodynamiczny i polega na sumowaniu się wydłużenia odstępu QT. Wydłużają go toremifen i w mniejszym stopniu tamoksyfen, a wśród inhibitorów BRAF przede wszystkim wemurafenib i enkorafenib. Toworafenib jest słabiej poznany, dlatego do czasu uzyskania danych należy go traktować jak pozostałe leki z tej grupy.

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc przed rozpoczęciem leczenia skojarzonego, po pierwszych tygodniach i po każdej zmianie dawki
  • stężenie potasu, magnezu i wapnia w surowicy
  • objawy kołatania serca, zawrotów głowy i omdleń
  • skuteczność leczenia hormonalnego w badaniach obrazowych i markerach nowotworowych, zwłaszcza po włączeniu dabrafenibu

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie inhibitora BRAF w trakcie leczenia antyestrogenemkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu, enkorafenibu lub wemurafenibu indukcja enzymatyczna wygasa stopniowo, dlatego stężenie tamoksyfenu, toremifenu lub elacestrantu rośnie przez pewien czas po zakończeniu leczenia. Przy ponownym rozważaniu antyestrogenu z grupy substratów CYP3A4 zaplanuj ocenę tolerancji w tym okresie.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieStarszy wiek, choroby serca, bradykardia, hipokaliemia i hipomagnezemia zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu przy łączeniu leków wydłużających QT. U takich pacjentów kontrola EKG i elektrolitów powinna być częstsza.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Leki stosowane w dziedzicznym obrzęku naczynioruchowym (np. berotralstat) klasaPołączenia berotralstatu z inhibitorem kinazy BRAF najlepiej unikać, a jeśli jest konieczne, wymaga ono kontroli EKG i elektrolitów oraz obserwacji działań niepożądanych obu leków.Jeśli przyjmujesz berotralstat razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów kinazy BRAF, nie zmieniaj dawek na własną rękę i powiedz o obu lekach onkologowi oraz lekarzowi, który leczy twój obrzęk, bo może być potrzebne EKG lub zmiana leku.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz berotralstat razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów kinazy BRAF, nie zmieniaj dawek na własną rękę i powiedz o obu lekach onkologowi oraz lekarzowi, który leczy twój obrzęk, bo może być potrzebne EKG lub zmiana leku.

Berotralstat, czyli doustny lek zapobiegający napadom obrzęku, może zmieniać ilość leków przeciwnowotworowych, takich jak wemurafenib, enkorafenib czy dabrafenib, w organizmie. Te leki też mogą wpływać na berotralstat. Razem mogą zaburzać rytm serca, a berotralstat może słabiej chronić przed napadami obrzęku. Leki na obrzęk podawane w zastrzykach lub kroplówce, np. ikatybant, lanadelumab czy inhibitor C1-esterazy, nie powodują tego problemu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • Kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • Omdlenie, zasłabnięcie lub silne zawroty głowy
  • Częstsze lub silniejsze napady obrzęku
  • Nasilona wysypka, gorączka lub bóle stawów
  • Pogorszenie widzenia
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenia berotralstatu z inhibitorem kinazy BRAF najlepiej unikać, a jeśli jest konieczne, wymaga ono kontroli EKG i elektrolitów oraz obserwacji działań niepożądanych obu leków. Przy wemurafenibie i enkorafenibie przed włączeniem drugiego leku wykonaj EKG z oceną QTc i wyrównaj stężenie potasu i magnezu. EKG powtarzaj w trakcie leczenia, zwłaszcza w pierwszych tygodniach i po zmianie dawki. Przy dabrafenibie i enkorafenibie zwracaj uwagę na możliwe osłabienie profilaktyki obrzęku naczynioruchowego. Przy toworafenibie ryzyko wydaje się mniejsze, ale dane są skąpe, więc zachowaj czujność. U pacjenta onkologicznego rozważ przejście na profilaktykę lekiem biologicznym, takim jak lanadelumab lub inhibitor C1-esterazy. Te leki nie wchodzą w interakcje z inhibitorami kinazy BRAF. Ikatybant, konestat alfa i inhibitor C1-esterazy stosowane doraźnie w napadzie można łączyć z inhibitorami kinazy BRAF bez ograniczeń.

Skutek kliniczny

Najpoważniejszym zagrożeniem jest addycyjne wydłużenie odstępu QT z ryzykiem częstoskurczu typu torsade de pointes. Ryzyko jest największe przy wemurafenibie i enkorafenibie. Wyższe stężenie inhibitora kinazy BRAF może też nasilać jego typowe działania niepożądane, takie jak zmiany skórne, bóle stawów, gorączka czy zaburzenia widzenia. Jeśli inhibitor kinazy BRAF obniży stężenie berotralstatu, profilaktyka obrzęku naczynioruchowego może słabiej działać i napady mogą być częstsze.

Mechanizm

Interakcja dotyczy wyłącznie berotralstatu, jedynego doustnego, drobnocząsteczkowego leku z grupy a. Berotralstat umiarkowanie hamuje CYP3A4 i glikoproteinę P. Może więc zwiększać stężenie wemurafenibu, enkorafenibu i dabrafenibu, które są w dużej części metabolizowane przez CYP3A4. Działa to też w drugą stronę. Dabrafenib i enkorafenib, a w mniejszym stopniu wemurafenib, pobudzają CYP3A4. Berotralstat jest substratem CYP3A4 i glikoproteiny P, więc te leki mogą obniżać jego stężenie. Dochodzi do tego składnik farmakodynamiczny. Berotralstat w miarę wzrostu stężenia wydłuża odstęp QT. Wemurafenib i enkorafenib, a słabiej także dabrafenib, również wydłużają QT. Te efekty mogą się sumować, zwłaszcza gdy stężenie jednego z leków rośnie przez hamowanie metabolizmu. Toworafenib jest metabolizowany głównie poza CYP3A4, więc wzrost jego stężenia pod wpływem berotralstatu jest mniej prawdopodobny. Dane dla tej pary są jednak skąpe.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem leku i w trakcie leczenia skojarzonego
  • Stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • Działania niepożądane inhibitora kinazy BRAF – zmiany skórne, gorączka, bóle stawów, zaburzenia widzenia
  • Częstość i nasilenie napadów obrzęku naczynioruchowego
  • Kołatanie serca, omdlenia, zawroty głowy
  • Inne leki wydłużające QT przyjmowane jednocześnie

Kiedy ocena się zmienia

Dawka berotralstatu wyższa niż zalecana dawka podtrzymującadawka · leki stosowane w dziedzicznym obrzęku naczynioruchowymryzyko rośnieBerotralstat wydłuża odstęp QT tym silniej, im wyższe jest jego stężenie. Przy dawkach powyżej zalecanych łączenie go z wemurafenibem lub enkorafenibem jest szczególnie niebezpieczne.
Włączenie lub odstawienie dabrafenibu albo enkorafenibu u pacjenta stale przyjmującego berotralstatkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zalecenieDabrafenib i enkorafenib pobudzają CYP3A4. Po ich włączeniu stężenie berotralstatu może stopniowo spadać, a profilaktyka słabnie. Po ich odstawieniu stężenie berotralstatu może wzrosnąć. W obu sytuacjach obserwuj częstość napadów i powtórz EKG.
Kilka dni po odstawieniu berotralstatuczas leczenia · leki stosowane w dziedzicznym obrzęku naczynioruchowyminne zalecenieBerotralstat ma długi okres półtrwania, więc jego wpływ na CYP3A4 i odstęp QT utrzymuje się jeszcze przez kilka dni po odstawieniu. Uwzględnij to przy planowaniu włączenia inhibitora kinazy BRAF.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Fenotiazyny alifatyczne (np. promazyna, lewomepromazyna, chloropromazyna) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu fenotiazyny alifatycznej i inhibitora kinazy BRAF unikaj tego połączenia, a jeśli jest konieczne, stosuj najmniejszą skuteczną dawkę fenotiazyny i kontroluj EKG oraz elektrolity.Jeśli przyjmujesz lek uspokajający z grupy fenotiazyn razem z lekiem na czerniaka z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym onkologowi i nie zmieniaj dawek na własną rękę, bo lekarz może zlecić EKG i badania krwi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek uspokajający z grupy fenotiazyn razem z lekiem na czerniaka z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym onkologowi i nie zmieniaj dawek na własną rękę, bo lekarz może zlecić EKG i badania krwi.

Leki takie jak promazyna, chloropromazyna czy lewomepromazyna oraz leki na czerniaka, takie jak wemurafenib, dabrafenib czy enkorafenib, mogą wpływać na pracę serca. Przyjmowane razem zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Ryzyko rośnie, gdy masz wymioty lub biegunkę, bo tracisz wtedy potas i magnez. Wemurafenib może też nasilać senność po promazynie i chloropromazynie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca albo nierówne bicie serca
  • zawroty głowy, uczucie omdlenia lub utrata przytomności
  • uporczywe wymioty lub biegunka
  • bardzo silna senność albo sztywność i drżenie mięśni
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu fenotiazyny alifatycznej i inhibitora kinazy BRAF unikaj tego połączenia, a jeśli jest konieczne, stosuj najmniejszą skuteczną dawkę fenotiazyny i kontroluj EKG oraz elektrolity. Przed włączeniem leku wyrównaj stężenie potasu i magnezu oraz sprawdź, czy chory nie przyjmuje innych leków wydłużających QT. Przy QTc powyżej 500 ms albo wzroście o ponad 60 ms względem wartości wyjściowej odstaw fenotiazynę i skonsultuj dalsze leczenie onkologiczne z lekarzem prowadzącym. Najostrożniej postępuj przy wemurafenibie z chloropromazyną lub promazyną, bo do sumowania działania na QT dochodzi wzrost stężenia fenotiazyny. Przy lewomepromazynie w opiece paliatywnej rozważ korzyść z leczenia objawowego wobec ryzyka arytmii.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko wydłużenia QT i komorowych zaburzeń rytmu, w tym częstoskurczu typu torsade de pointes, omdleń i nagłego zgonu sercowego. Przy wemurafenibie można się też spodziewać silniejszej sedacji, niedociśnienia ortostatycznego i działań pozapiramidowych chloropromazyny lub promazyny.

Mechanizm

Fenotiazyny alifatyczne i inhibitory kinazy BRAF mogą wydłużać odstęp QT, a ich wpływ na repolaryzację komór się sumuje. Wymioty i biegunka, które często towarzyszą leczeniu inhibitorem BRAF, sprzyjają hipokaliemii i hipomagnezemii, a to dodatkowo zwiększa ryzyko arytmii. Wemurafenib hamuje też CYP1A2, przez który w dużej części metabolizowane są chloropromazyna i promazyna, więc ich stężenie może wzrosnąć i nasilić działanie na serce oraz sedację. Mechanizm farmakodynamiczny dotyczy całej klasy, ale jest najlepiej opisany dla wemurafenibu i enkorafenibu, a dla toworafenibu jest mniej danych.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem fenotiazyny, po kilku dniach leczenia i po każdej zmianie dawki
  • stężenie potasu i magnezu, zwłaszcza przy wymiotach lub biegunce
  • kołatania serca, zawroty głowy i omdlenia
  • nasilenie senności, spadki ciśnienia przy wstawaniu i objawy pozapiramidowe

Kiedy ocena się zmienia

Domięśniowa lub dożylnadroga podania · fenotiazyny alifatyczneryzyko rośniePozajelitowe podanie fenotiazyny daje szybki wzrost stężenia i silniejszy wpływ na QT oraz ciśnienie tętnicze, dlatego wymaga kontroli EKG.
Dawki przeciwpsychotycznedawka · fenotiazyny alifatyczneryzyko rośnieWpływ fenotiazyn na QT zależy od dawki, więc duże dawki stosowane w psychiatrii zwiększają ryzyko bardziej niż małe dawki nasenne.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występują choroby serca, zaburzenia elektrolitowe i wielolekowość, co zwiększa ryzyko arytmii oraz upadków po sedacji.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Setrony (np. ondansetron, palonosetron, granisetron) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu setronu i inhibitora kinazy BRAF wydłużającego odstęp QT należy przed rozpoczęciem leczenia i w jego trakcie kontrolować EKG oraz stężenia elektrolitów.Jeśli bierzesz lek przeciwwymiotny z grupy setronów razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów BRAF, wykonuj zlecone przez lekarza badania EKG i krwi, a przy kołataniu serca, zawrotach głowy lub omdleniu natychmiast skontaktuj się z lekarzem.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli bierzesz lek przeciwwymiotny z grupy setronów razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów BRAF, wykonuj zlecone przez lekarza badania EKG i krwi, a przy kołataniu serca, zawrotach głowy lub omdleniu natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

Leki przeciwwymiotne z grupy setronów, takie jak ondansetron, granisetron czy palonosetron, oraz niektóre leki przeciwnowotworowe z grupy inhibitorów BRAF, takie jak wemurafenib, enkorafenib czy dabrafenib, mogą wpływać na pracę serca. Gdy bierzesz je razem, ich działanie się sumuje i rośnie ryzyko zaburzeń rytmu serca. Ryzyko jest większe, gdy masz wymioty lub biegunkę, bo wtedy tracisz potas i magnez. Lekarz zwykle zleca wtedy badanie EKG i badania krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
  • nasilone, długotrwałe wymioty lub biegunka
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu setronu i inhibitora kinazy BRAF wydłużającego odstęp QT należy przed rozpoczęciem leczenia i w jego trakcie kontrolować EKG oraz stężenia elektrolitów. Należy też wybierać setron o możliwie najmniejszym wpływie na QT. Z wemurafenibem setronów najlepiej unikać, a jeśli to konieczne, preferowany jest palonosetron lub granisetron w najmniejszej skutecznej dawce zamiast dożylnego ondansetronu. Przy enkorafenibie i dabrafenibie połączenie jest możliwe pod kontrolą QTc. Przed podaniem trzeba wyrównać hipokaliemię, hipomagnezemię i hipokalcemię. Jeśli QTc przekracza 500 ms albo wydłuża się wyraźnie w stosunku do wartości wyjściowej, setron należy odstawić i rozważyć leki przeciwwymiotne z innych grup. Należy też przejrzeć pozostałe leki pacjenta pod kątem innych substancji wydłużających QT.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko nadmiernego wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu, w tym częstoskurczu typu torsade de pointes, które mogą prowadzić do omdlenia lub nagłego zatrzymania krążenia. Ryzyko rośnie przy zaburzeniach elektrolitowych wywołanych wymiotami lub biegunką, przy chorobach serca, wrodzonym zespole długiego QT oraz przy stosowaniu innych leków wydłużających QT.

Mechanizm

Setrony blokują kanały potasowe hERG i w zależności od dawki wydłużają odstęp QT. Działanie to jest najsilniejsze dla ondansetronu podawanego dożylnie, słabsze dla granisetronu, a najmniejsze dla palonosetronu. Wemurafenib i enkorafenib też wydłużają odstęp QT, a dabrafenib w mniejszym stopniu. Przy jednoczesnym stosowaniu działania obu leków na repolaryzację komór sumują się. Interakcja ma charakter farmakodynamiczny i dotyczy wszystkich setronów oraz inhibitorów BRAF wydłużających QT. Jej nasilenie zależy od siły działania konkretnych leków. Najsilniejszy efekt daje połączenie z wemurafenibem.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem setronu i w trakcie leczenia
  • stężenie potasu, magnezu i wapnia w surowicy
  • objawy zaburzeń rytmu: kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia
  • nasilenie wymiotów i biegunki jako przyczyny zaburzeń elektrolitowych

Kiedy ocena się zmienia

Dożylnadroga podania · setronyryzyko rośnieDożylne podanie setronu, zwłaszcza ondansetronu w szybkim wstrzyknięciu, prowadzi do wysokich stężeń szczytowych i najsilniej wydłuża QT. Przy inhibitorze BRAF lepiej podawać setron doustnie albo stosować wlew zamiast bolusa.
Wysokadawka · setronyryzyko rośnieWydłużenie QT przez setrony zależy od dawki. Przy inhibitorze BRAF należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę i nie przekraczać dawek maksymalnych.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Pochodne papaweryny (np. papaweryna) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu pochodnej papaweryny i inhibitora kinazy BRAF oceń ryzyko wydłużenia odstępu QT i wykonaj EKG przed podaniem oraz w trakcie leczenia.Jeśli leczysz się inhibitorem BRAF, nie stosuj leków rozkurczowych z grupy pochodnych papaweryny bez zgody lekarza i od razu zgłoś mu kołatanie serca lub zasłabnięcie.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli leczysz się inhibitorem BRAF, nie stosuj leków rozkurczowych z grupy pochodnych papaweryny bez zgody lekarza i od razu zgłoś mu kołatanie serca lub zasłabnięcie.

Papaweryna i niektóre leki przeciwnowotworowe stosowane w czerniaku i innych nowotworach, takie jak wemurafenib, enkorafenib i dabrafenib, mogą zaburzać rytm serca. Przyjmowane razem mogą nasilać to działanie, co rzadko prowadzi do groźnej arytmii. Drotaweryna, popularny lek rozkurczowy, nie powoduje tego problemu i zwykle jest bezpieczniejszym wyborem. Ryzyko jest większe przy niskim poziomie potasu lub magnezu i przy chorobach serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • duszność albo ból w klatce piersiowej
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu pochodnej papaweryny i inhibitora kinazy BRAF oceń ryzyko wydłużenia odstępu QT i wykonaj EKG przed podaniem oraz w trakcie leczenia. Papaweryny, zwłaszcza dożylnej lub dowieńcowej, unikaj u pacjentów leczonych wemurafenibem lub enkorafenibem, a jeśli jej podanie jest konieczne, wyrównaj wcześniej stężenie potasu i magnezu i podawaj ją pod kontrolą EKG. Przy dabrafenibie zachowaj te same środki ostrożności, choć ryzyko jest mniejsze. Gdy odstęp QTc istotnie się wydłuży, odstaw papawerynę i postępuj zgodnie z zasadami modyfikacji leczenia inhibitorem BRAF. W leczeniu bólów kurczowych rozważ drotawerynę lub butylobromek hioscyny zamiast papaweryny.

Skutek kliniczny

Wydłużenie odstępu QT z ryzykiem częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes, omdleń i nagłego zgonu sercowego. Ryzyko jest największe przy pozajelitowym podaniu papaweryny, hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii, chorobie serca i jednoczesnym stosowaniu innych leków wydłużających QT.

Mechanizm

Papaweryna, zwłaszcza podana dożylnie lub dowieńcowo, wydłuża repolaryzację komór i może wywołać częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes. Wemurafenib i enkorafenib również wydłużają odstęp QT w sposób zależny od stężenia. Oba działania się sumują. Interakcja nie jest wspólna dla całej klasy, ponieważ dotyczy głównie papaweryny po stronie pochodnych papaweryny oraz wemurafenibu i enkorafenibu po stronie inhibitorów BRAF. Dabrafenib ma słabszy i mniej udokumentowany wpływ na odstęp QT, więc ryzyko przy nim jest mniejsze, ale nie można go wykluczyć.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem papaweryny i w trakcie jej stosowania
  • stężenie potasu, magnezu i wapnia w surowicy
  • częstość i rytm serca
  • objawy kołatania serca, zawrotów głowy i omdleń
  • inne przyjmowane leki wydłużające QT

Kiedy ocena się zmienia

Dożylna lub dowieńcowadroga podania · pochodne papawerynyryzyko rośniePozajelitowa, a zwłaszcza dowieńcowa papaweryna najsilniej wydłuża QT i wywołuje torsade de pointes, dlatego przy takim podaniu u pacjenta leczonego wemurafenibem lub enkorafenibem konieczne jest ciągłe monitorowanie EKG.
Duże dawki lub wielokrotne podaniadawka · pochodne papawerynyryzyko rośnieWpływ papaweryny na QT zależy od stężenia, więc duże lub powtarzane dawki zwiększają ryzyko arytmii.
Dabrafenibdawka · inhibitory kinazy BRAFryzyko malejeDabrafenib ma słabszy wpływ na odstęp QT niż wemurafenib i enkorafenib, więc ryzyko interakcji jest mniejsze, choć kontrola EKG nadal jest zasadna.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Inhibitory kinazy EGFR (np. erlotynib, gefitynib, ozymertynib) klasaInhibitor kinazy EGFR z inhibitorem kinazy BRAF łączy się tylko w ramach zaplanowanego leczenia onkologicznego, z kontrolą skuteczności inhibitora EGFR, EKG i działań niepożądanych.Przyjmuj te leki razem tylko wtedy, gdy zlecił je twój onkolog, i zgłaszaj się na wszystkie zaplanowane badania krwi i EKG.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj te leki razem tylko wtedy, gdy zlecił je twój onkolog, i zgłaszaj się na wszystkie zaplanowane badania krwi i EKG.

Leki na raka z tych dwóch grup, na przykład ozymertynib i wemurafenib, mogą na siebie wpływać. Lek z drugiej grupy może przyspieszać rozkład leku z pierwszej, przez co ten słabiej działa na chorobę. Oba rodzaje leków mogą też nasilać wysypkę, biegunkę i u niektórych osób zaburzać rytm serca. Lekarz czasem łączy je celowo, ale wtedy potrzebne są częstsze badania.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca, nierówne bicie serca, zawroty głowy lub omdlenie
  • silna wysypka, pęcherze lub łuszczenie się skóry
  • uporczywa biegunka lub objawy odwodnienia
  • zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
  • nasilenie duszności lub kaszlu
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Inhibitor kinazy EGFR z inhibitorem kinazy BRAF łączy się tylko w ramach zaplanowanego leczenia onkologicznego, z kontrolą skuteczności inhibitora EGFR, EKG i działań niepożądanych. Efekt indukcji narasta przez kilka dni do dwóch tygodni i podobnie długo ustępuje po odstawieniu inhibitora BRAF, co trzeba uwzględnić przy ocenie odpowiedzi na leczenie. Przy ozymertynibie, erlotynibie, gefitynibie, lazertynibie i aumolertynibie należy liczyć się z niższą ekspozycją i rozważyć z onkologiem modyfikację dawki. Przy wemurafenibie, enkorafenibie i ozymertynibie trzeba wykonać EKG przed leczeniem i w jego trakcie oraz wyrównać potas i magnez. Należy unikać dokładania innych leków wydłużających QT.

Skutek kliniczny

Główne ryzyko to spadek stężenia inhibitora EGFR i w efekcie słabsza kontrola nowotworu. Drugim ryzykiem jest sumowanie działań niepożądanych, w tym wydłużenie QT z ryzykiem zaburzeń rytmu serca, nasilone zmiany skórne, biegunka i uszkodzenie wątroby. Połączenie bywa stosowane celowo u chorych z niedrobnokomórkowym rakiem płuca, u których po leczeniu inhibitorem EGFR pojawiła się mutacja BRAF, ale wyłącznie pod nadzorem onkologa.

Mechanizm

Inhibitory kinazy BRAF (dabrafenib, enkorafenib, wemurafenib) indukują CYP3A4, a część z nich także inne enzymy i transportery. Większość inhibitorów kinazy EGFR (erlotynib, gefitynib, ozymertynib, lazertynib, aumolertynib) jest metabolizowana głównie przez CYP3A4, więc przy jednoczesnym stosowaniu ich stężenie może się obniżyć. Wemurafenib dodatkowo hamuje glikoproteinę P i CYP1A2, co może zmieniać ekspozycję części inhibitorów EGFR w przeciwnym kierunku. Do tego dochodzi addycja farmakodynamiczna – wemurafenib, enkorafenib i ozymertynib mogą wydłużać odstęp QT, a leki obu grup nakładają się toksycznością skórną, biegunką i hepatotoksycznością. Dla toworafenibu danych o tym połączeniu praktycznie brak.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem i okresowo w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • próby wątrobowe (ALT, AST, bilirubina)
  • ocena odpowiedzi nowotworu na leczenie (badania obrazowe)
  • zmiany skórne, biegunka i nawodnienie

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie inhibitora BRAF w trakcie leczenia inhibitorem EGFRkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu inhibitora BRAF indukcja CYP3A4 wygasa stopniowo przez około dwa tygodnie, a stężenie inhibitora EGFR wraca do wyjściowego. Jeśli wcześniej zwiększono dawkę inhibitora EGFR, należy wrócić do dawki standardowej i obserwować nasilenie działań niepożądanych.
Inne leki wydłużające QT lub zaburzenia elektrolitowedawka · pacjentryzyko rośnieHipokaliemia, hipomagnezemia, choroby serca i dodatkowe leki wydłużające QT zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu przy połączeniu wemurafenibu lub enkorafenibu z ozymertynibem. Takie czynniki należy skorygować przed włączeniem leczenia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Ryfamycyny (np. ryfampicyna) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu ryfamycyny i inhibitora kinazy BRAF należy unikać tego połączenia, bo ryfamycyna znacząco zmniejsza stężenie inhibitora BRAF i może osłabić leczenie przeciwnowotworowe.Nie zaczynaj ryfampicyny w trakcie leczenia lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów BRAF, dopóki twój onkolog o tym nie wie i się nie zgodzi.opóźniony (dni)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Nie zaczynaj ryfampicyny w trakcie leczenia lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów BRAF, dopóki twój onkolog o tym nie wie i się nie zgodzi.

Ryfampicyna, antybiotyk stosowany między innymi w gruźlicy, przyspiesza usuwanie z organizmu leków przeciwnowotworowych takich jak dabrafenib, enkorafenib, toworafenib czy wemurafenib. Lek na nowotwór może wtedy działać słabiej i gorzej kontrolować chorobę. Ten efekt pojawia się po kilku dniach i trwa jeszcze około dwóch tygodni po odstawieniu ryfampicyny.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nowe lub nasilające się objawy choroby nowotworowej
  • gorączka, dreszcze lub wysypka po odstawieniu ryfampicyny
  • kołatanie serca, omdlenie lub zawroty głowy
  • zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu ryfamycyny i inhibitora kinazy BRAF należy unikać tego połączenia, bo ryfamycyna znacząco zmniejsza stężenie inhibitora BRAF i może osłabić leczenie przeciwnowotworowe. Jeśli wskazanie do ryfampicyny jest bezwzględne, na przykład w gruźlicy, decyzję o schemacie podejmuje onkolog wspólnie z ftyzjatrą lub specjalistą chorób zakaźnych, a w pierwszej kolejności rozważa się leczenie zakażenia bez ryfamycyny. Rutynowe zwiększanie dawki dabrafenibu, enkorafenibu, toworafenibu czy wemurafenibu w celu kompensacji indukcji nie jest zalecane, bo brakuje danych o bezpieczeństwie takiego postępowania. Działanie indukujące narasta przez kilka dni od włączenia ryfampicyny i utrzymuje się przez około dwa tygodnie po jej odstawieniu, co trzeba uwzględnić przy planowaniu leczenia. Należy też sprawdzić inhibitor MEK stosowany w skojarzeniu, bo kobimetynib podlega tej samej interakcji.

Skutek kliniczny

Obniżenie stężenia inhibitora BRAF grozi utratą skuteczności leczenia przeciwnowotworowego, czyli szybszą progresją czerniaka, raka jelita grubego, niedrobnokomórkowego raka płuca lub glejaka. Po odstawieniu ryfampicyny stężenie inhibitora BRAF stopniowo wraca do wyjściowego, co może nasilić działania niepożądane, jeśli dawkę wcześniej zwiększono. Ten sam efekt indukcji dotyczy często stosowanych równolegle inhibitorów MEK metabolizowanych przez CYP3A4, zwłaszcza kobimetynibu.

Mechanizm

Ryfampicyna jest silnym induktorem enzymów wątrobowych i jelitowych, przede wszystkim CYP3A4, a także CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19, UGT oraz glikoproteiny P. Wszystkie inhibitory kinazy BRAF są eliminowane głównie przez metabolizm oksydacyjny, więc indukcja przyspiesza ich rozkład i zmniejsza ekspozycję ogólnoustrojową. Wemurafenib i enkorafenib są metabolizowane głównie przez CYP3A4, a wemurafenib jest dodatkowo substratem glikoproteiny P. Dabrafenib jest metabolizowany przez CYP2C8 i CYP3A4, czyli przez oba szlaki indukowane przez ryfampicynę. Toworafenib jest rozkładany głównie przez oksydazę aldehydową i CYP2C8, dlatego wielkość efektu jest mniej pewna, ale indukcja CYP2C8 przez ryfampicynę pozwala oczekiwać spadku jego stężenia. Interakcja jest wspólna dla całej klasy i różni się między lekami głównie siłą, a nie kierunkiem.

Monitorować

  • odpowiedź na leczenie przeciwnowotworowe (ocena kliniczna i obrazowa zgodnie z planem onkologa)
  • objawy toksyczności inhibitora BRAF po odstawieniu ryfampicyny (gorączka, zmiany skórne, nadwrażliwość na światło, bóle stawów)
  • EKG z oceną odstępu QT po odstawieniu ryfampicyny u chorych leczonych wemurafenibem lub enkorafenibem
  • próby wątrobowe (oba leki mogą uszkadzać wątrobę)

Kiedy ocena się zmienia

odstep ≤ 2 tygodnie od odstawienia ryfampicynyryfamycynyinne zalecenieIndukcja enzymów utrzymuje się około dwóch tygodni po odstawieniu ryfampicyny, dlatego rozpoczęcie inhibitora BRAF w tym okresie wiąże się z ryzykiem obniżonej ekspozycji i warto, jeśli to możliwe, odczekać do wygaśnięcia indukcji.
Odstawienie ryfampicyny w trakcie leczenia inhibitorem BRAFkolejność włączenia · ryfamycynyinne zaleceniePo odstawieniu ryfampicyny stężenie inhibitora BRAF stopniowo rośnie, więc jeśli dawkę wcześniej modyfikowano, trzeba ją przywrócić do standardowej i obserwować chorego pod kątem toksyczności, w tym wydłużenia QT przy wemurafenibie i enkorafenibie.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Prokinetyki (np. metoklopramid, cyzapryd) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu prokinetyku i inhibitora kinazy BRAF oceń QTc w EKG oraz stężenie potasu i magnezu przed włączeniem drugiego leku i kontroluj je w trakcie leczenia.Jeśli przyjmujesz lek na nudności lub trawienie razem z lekiem przeciwnowotworowym z tej grupy, nie zaczynaj ani nie przedłużaj leczenia bez zgody lekarza prowadzącego i zapytaj, czy potrzebujesz badania EKG.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek na nudności lub trawienie razem z lekiem przeciwnowotworowym z tej grupy, nie zaczynaj ani nie przedłużaj leczenia bez zgody lekarza prowadzącego i zapytaj, czy potrzebujesz badania EKG.

Niektóre leki na nudności i zaburzenia pracy żołądka, takie jak metoklopramid i cyzapryd, mogą zaburzać rytm serca. Podobnie działają niektóre leki przeciwnowotworowe stosowane w czerniaku, na przykład wemurafenib, enkorafenib i dabrafenib. Przyjmowane razem zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Itopryd i toworafenib nie mają takiego działania na serce.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • nagłe zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie bliskie omdlenia
  • bardzo wolne bicie serca
  • drżenie, sztywność mięśni lub mimowolne ruchy po metoklopramidzie
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu prokinetyku i inhibitora kinazy BRAF oceń QTc w EKG oraz stężenie potasu i magnezu przed włączeniem drugiego leku i kontroluj je w trakcie leczenia. Cyzaprydu nie łączy się z wemurafenibem ani enkorafenibem, a w praktyce należy go unikać z każdym inhibitorem BRAF wydłużającym QT. Metoklopramid stosuj krótko, w najmniejszej skutecznej dawce i unikaj szybkich wstrzyknięć dożylnych. Gdy prokinetyk jest potrzebny, rozważ itopryd, który nie wydłuża QT. Wyrównaj zaburzenia elektrolitowe, także wynikające z wymiotów lub biegunki, i unikaj dokładania kolejnych leków wydłużających QT.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT i groźnych komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes, omdleń i nagłego zgonu sercowego. Ryzyko jest największe dla cyzaprydu w skojarzeniu z wemurafenibem lub enkorafenibem, umiarkowane dla metoklopramidu i rośnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii i chorobach serca.

Mechanizm

Główny mechanizm to sumowanie się działania wydłużającego odstęp QT. Cyzapryd silnie blokuje kanały potasowe hERG, a metoklopramid robi to słabiej. Wemurafenib, enkorafenib i w mniejszym stopniu dabrafenib również wydłużają QT. Dodatkowo wemurafenib i dabrafenib indukują CYP3A4, a enkorafenib wpływa na ten enzym w sposób mieszany, co może zmieniać stężenie cyzaprydu metabolizowanego przez CYP3A4 w trudny do przewidzenia sposób.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem i okresowo w trakcie leczenia
  • stężenie potasu, magnezu i wapnia w surowicy
  • częstość rytmu serca (bradykardia)
  • objawy zaburzeń rytmu: kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia
  • objawy pozapiramidowe przy metoklopramidzie

Kiedy ocena się zmienia

Dożylniedroga podania · prokinetykiryzyko rośnieSzybkie dożylne podanie metoklopramidu wiąże się z większym ryzykiem zaburzeń rytmu i spadku ciśnienia. U pacjenta leczonego inhibitorem BRAF wydłużającym QT podawaj go we wolnym wlewie i monitoruj EKG.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Inne leki przeciwwymiotne (np. aprepitant, fosaprepitant) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu aprepitantu lub fosaprepitantu z inhibitorem kinazy BRAF obserwuj pacjenta w kierunku nasilenia działań niepożądanych inhibitora BRAF w dniach podawania leku przeciwwymiotnego i krótko po nich, a także oceniaj skuteczność ochrony przed wymiotami.Jeśli przyjmujesz lek na czerniaka z tej grupy i masz dostać aprepitant lub fosaprepitant, powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu chemioterapię i zgłaszaj każde nasilenie objawów ubocznych lub nawracające wymioty.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek na czerniaka z tej grupy i masz dostać aprepitant lub fosaprepitant, powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu chemioterapię i zgłaszaj każde nasilenie objawów ubocznych lub nawracające wymioty.

Aprepitant i fosaprepitant to leki chroniące przed wymiotami w czasie chemioterapii. Przez kilka dni po podaniu mogą zwiększać ilość niektórych leków na czerniaka we krwi, zwłaszcza enkorafenibu, a w mniejszym stopniu dabrafenibu i wemurafenibu. Może to nasilić ich działania niepożądane, na przykład zaburzenia rytmu serca, gorączkę lub wysypkę. Jednocześnie leki na czerniaka mogą osłabiać działanie leku przeciwwymiotnego.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca, nierówne bicie serca, zawroty głowy lub omdlenie
  • gorączka lub dreszcze
  • nasilenie wysypki lub innych zmian skórnych
  • silne zmęczenie, bóle stawów lub biegunka
  • nudności i wymioty mimo przyjęcia leku przeciwwymiotnego
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu aprepitantu lub fosaprepitantu z inhibitorem kinazy BRAF obserwuj pacjenta w kierunku nasilenia działań niepożądanych inhibitora BRAF w dniach podawania leku przeciwwymiotnego i krótko po nich, a także oceniaj skuteczność ochrony przed wymiotami. Z enkorafenibem połączenia najlepiej unikać i wybrać lek przeciwwymiotny niehamujący CYP3A4. Jeśli aprepitant jest konieczny, kontroluj EKG z odstępem QTc oraz stężenie potasu i magnezu. Przy wemurafenibie kontrola QTc jest również wskazana, a przy dabrafenibie zwracaj uwagę na gorączkę. Nie zmieniaj rutynowo dawki inhibitora BRAF z powodu krótkiego schematu przeciwwymiotnego. Toworafenib nie wymaga szczególnych środków, poza oceną skuteczności przeciwwymiotnej.

Skutek kliniczny

Zwiększone stężenie inhibitora BRAF może nasilać jego działania niepożądane. Przy enkorafenibie i wemurafenibie dotyczy to zwłaszcza wydłużenia odstępu QT, przy dabrafenibie gorączki, a przy całej grupie zmian skórnych, zmęczenia, bólów stawów i zaburzeń żołądkowo-jelitowych. Efekt jest zwykle przejściowy, ponieważ hamowanie CYP3A4 przez aprepitant wygasa w ciągu kilku dni po ostatniej dawce. Indukcja CYP3A4 przez inhibitor BRAF może natomiast zmniejszyć skuteczność profilaktyki nudności i wymiotów wywołanych chemioterapią.

Mechanizm

Aprepitant i fosaprepitant, który w organizmie szybko przechodzi w aprepitant, w pierwszych dniach po podaniu hamują CYP3A4. Enkorafenib, dabrafenib i wemurafenib są metabolizowane z udziałem CYP3A4, więc ich stężenie we krwi może wzrosnąć. Największe znaczenie ma to dla enkorafenibu, którego eliminacja zależy od CYP3A4 w największym stopniu. W drugą stronę enkorafenib, dabrafenib i wemurafenib indukują CYP3A4, a aprepitant jest substratem tego enzymu. Inhibitor BRAF stosowany przewlekle może więc obniżać stężenie aprepitantu i osłabiać ochronę przed nudnościami i wymiotami. Interakcja w obu kierunkach dotyczy całej grupy leków przeciwwymiotnych i wszystkich inhibitorów BRAF z wyjątkiem toworafenibu, który jest metabolizowany inną drogą.

Monitorować

  • EKG z odstępem QTc przy enkorafenibie i wemurafenibie
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy toksyczności inhibitora BRAF (zmiany skórne, gorączka, bóle stawów, zmęczenie, biegunka)
  • skuteczność profilaktyki nudności i wymiotów

Kiedy ocena się zmienia

Pojedyncza dawka fosaprepitantu albo standardowy kilkudniowy schemat aprepitantuczas leczenia · inne leki przeciwwymiotneryzyko malejeHamowanie CYP3A4 jest przejściowe i wygasa w ciągu kilku dni po ostatniej dawce, więc przy krótkim schemacie wzrost stężenia inhibitora BRAF jest ograniczony w czasie. Zwykle wystarcza obserwacja bez zmiany dawki, poza enkorafenibem, przy którym nadal zalecana jest kontrola QTc.
Powtarzane cykle lub stosowanie aprepitantu dłużej niż w standardowym schemacieczas leczenia · inne leki przeciwwymiotneryzyko rośnieDłuższe lub często powtarzane podawanie aprepitantu wydłuża okres hamowania CYP3A4 i zwiększa ryzyko kumulacji toksyczności inhibitora BRAF, zwłaszcza enkorafenibu. Rozważ lek przeciwwymiotny niehamujący CYP3A4.
Wydłużony QTc, hipokaliemia lub hipomagnezemia przed podaniem leku przeciwwymiotnegokolejność włączenia · pacjentryzyko rośnieU pacjenta przyjmującego enkorafenib lub wemurafenib z wyjściowo wydłużonym QTc albo zaburzeniami elektrolitowymi wzrost stężenia inhibitora BRAF może prowadzić do groźnych arytmii. Należy wyrównać elektrolity i preferować lek przeciwwymiotny niehamujący CYP3A4 i o małym wpływie na QT.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Inhibitory kinaz janusowych (np. ruksolitynib, fedratynib) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinaz janusowych i inhibitora kinazy BRAF należy spodziewać się słabszego działania inhibitora kinaz janusowych, dlatego połączenie wymaga ścisłego monitorowania skuteczności leczenia i morfologii krwi, zarówno po włączeniu, jak i po odstawieniu inhibitora kinazy BRAF.Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek na chorobę szpiku z grupy inhibitorów kinaz janusowych i lek z grupy inhibitorów kinazy BRAF, nie zmieniaj samodzielnie dawek, upewnij się, że hematolog i onkolog wiedzą o obu lekach, i regularnie badaj morfologię krwi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek na chorobę szpiku z grupy inhibitorów kinaz janusowych i lek z grupy inhibitorów kinazy BRAF, nie zmieniaj samodzielnie dawek, upewnij się, że hematolog i onkolog wiedzą o obu lekach, i regularnie badaj morfologię krwi.

Leki stosowane w czerniaku i innych nowotworach z mutacją BRAF, takie jak dabrafenib, enkorafenib czy wemurafenib, przyspieszają usuwanie z organizmu leków na choroby szpiku, takich jak ruksolitynib czy fedratynib. Przez to lek na chorobę szpiku może działać słabiej. Po odstawieniu leku na nowotwór sytuacja się odwraca i lek na chorobę szpiku może zacząć działać za mocno. Fedratynib może dodatkowo nasilać działania niepożądane enkorafenibu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • uczucie pełności lub ucisku pod lewym łukiem żebrowym, powiększanie się brzucha
  • powrót nocnych potów, świądu skóry, gorączki lub chudnięcia
  • łatwe siniaczenie, krwawienia z nosa lub dziąseł
  • częste infekcje, nasilone zmęczenie, bladość
  • kołatanie serca, zawroty głowy lub omdlenia
  • nasilone nudności, wymioty lub biegunka
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinaz janusowych i inhibitora kinazy BRAF należy spodziewać się słabszego działania inhibitora kinaz janusowych, dlatego połączenie wymaga ścisłego monitorowania skuteczności leczenia i morfologii krwi, zarówno po włączeniu, jak i po odstawieniu inhibitora kinazy BRAF. Fedratynibu unika się z umiarkowanymi i silnymi induktorami CYP3A4, więc przy konieczności leczenia dabrafenibem, enkorafenibem lub wemurafenibem lepiej rozważyć zmianę leczenia choroby mieloproliferacyjnej. Jeżeli fedratynib z enkorafenibem musi być stosowany razem, trzeba też obserwować działania niepożądane enkorafenibu i kontrolować EKG. Ruksolitynib można kontynuować, dostosowując dawkę do odpowiedzi klinicznej i wyników morfologii. Po odstawieniu inhibitora kinazy BRAF dawkę inhibitora kinaz janusowych, jeśli wcześniej była zwiększona, trzeba stopniowo zmniejszać w ciągu kolejnych dni do tygodni. Dla toworafenibu dane są skąpe, ale ze względu na podobny potencjał indukcji CYP3A4 postępuje się tak samo. Decyzję o połączeniu podejmują wspólnie hematolog i onkolog.

Skutek kliniczny

Najważniejszym skutkiem jest osłabienie działania inhibitora kinaz janusowych, które może się objawić powiększaniem śledziony, nawrotem objawów ogólnych choroby mieloproliferacyjnej i utratą kontroli parametrów morfologii. Po odstawieniu inhibitora kinazy BRAF stężenie inhibitora kinaz janusowych rośnie, co grozi małopłytkowością, niedokrwistością i neutropenią, jeśli dawkę wcześniej zwiększono. Przy połączeniu fedratynibu z enkorafenibem, a w mniejszym stopniu z dabrafenibem lub wemurafenibem, możliwe jest nasilenie działań niepożądanych inhibitora kinazy BRAF, w tym nudności, wymiotów, zmian skórnych i wydłużenia odstępu QT. Fedratynib i inhibitory kinazy BRAF mogą też addytywnie nasilać objawy żołądkowo-jelitowe.

Mechanizm

Inhibitory kinazy BRAF (dabrafenib, enkorafenib, wemurafenib, a prawdopodobnie także toworafenib) indukują CYP3A4, czyli główny enzym metabolizujący ruksolitynib i fedratynib. Przyspieszony metabolizm obniża stężenie inhibitora kinaz janusowych we krwi. Dabrafenib indukuje też CYP2C9, który ma udział w metabolizmie ruksolitynibu. Fedratynib dodatkowo umiarkowanie hamuje CYP3A4, więc działa także w drugą stronę i może zwiększać stężenie enkorafenibu, który jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, a w mniejszym stopniu dabrafenibu i wemurafenibu. Ruksolitynib nie hamuje istotnie enzymów cytochromu P450, dlatego nie wpływa na stężenie inhibitorów kinazy BRAF. Indukcja narasta stopniowo po włączeniu inhibitora kinazy BRAF i stopniowo wygasa po jego odstawieniu. Interakcja dotyczy całej klasy, ale jest najsilniej wyrażona dla fedratynibu, który jako jedyny w grupie działa w obu kierunkach.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem i liczbą płytek, szczególnie po włączeniu i po odstawieniu inhibitora kinazy BRAF
  • wielkość śledziony i objawy ogólne choroby mieloproliferacyjnej (poty nocne, świąd, utrata masy ciała, gorączka)
  • EKG z oceną odstępu QT i stężenie elektrolitów przy połączeniu fedratynibu z enkorafenibem, dabrafenibem lub wemurafenibem
  • nudności, wymioty i biegunka przy połączeniu z fedratynibem

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie inhibitora kinazy BRAF w trakcie leczenia inhibitorem kinaz janusowychkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu inhibitora kinazy BRAF indukcja CYP3A4 stopniowo wygasa i stężenie inhibitora kinaz janusowych rośnie. Jeżeli dawkę inhibitora kinaz janusowych wcześniej zwiększono, trzeba ją stopniowo zmniejszać i częściej kontrolować morfologię ze względu na ryzyko cytopenii.
Włączenie inhibitora kinazy BRAF u pacjenta ustabilizowanego na inhibitorze kinaz janusowychkolejność włączenia · inhibitory kinaz janusowychinne zaleceniePo włączeniu inhibitora kinazy BRAF działanie inhibitora kinaz janusowych słabnie stopniowo w ciągu kilku do kilkunastu dni. W tym okresie trzeba ocenić wielkość śledziony, objawy ogólne i morfologię, a w razie utraty odpowiedzi dostosować dawkę ruksolitynibu albo rozważyć zmianę fedratynibu na inne leczenie.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Pochodne hydantoiny (np. fenytoina) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu fenytoiny i inhibitora kinazy BRAF należy unikać tego połączenia i w miarę możliwości zamienić fenytoinę na lek przeciwpadaczkowy, który nie indukuje enzymów wątrobowych.Jeśli przyjmujesz fenytoinę i lek z grupy inhibitorów BRAF, nie odstawiaj ani nie zmieniaj żadnego z nich na własną rękę, tylko powiedz onkologowi i neurologowi o wszystkich swoich lekach, aby mogli dobrać bezpieczniejszy lek przeciwpadaczkowy.opóźniony (dni)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz fenytoinę i lek z grupy inhibitorów BRAF, nie odstawiaj ani nie zmieniaj żadnego z nich na własną rękę, tylko powiedz onkologowi i neurologowi o wszystkich swoich lekach, aby mogli dobrać bezpieczniejszy lek przeciwpadaczkowy.

Fenytoina, lek przeciwpadaczkowy, przyspiesza rozkładanie w wątrobie leków przeciwnowotworowych z grupy inhibitorów BRAF, takich jak wemurafenib, enkorafenib, dabrafenib i toworafenib. Przez to lek przeciwnowotworowy może działać słabiej i gorzej hamować chorobę. Leki te mogą też zmieniać ilość fenytoiny we krwi, co zwiększa ryzyko napadów albo objawów jej przedawkowania. Lekarze zwykle zamieniają fenytoinę na inny lek przeciwpadaczkowy, który nie wchodzi w taką interakcję.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nowe lub częstsze napady padaczkowe
  • zawroty głowy, chwiejny chód, podwójne widzenie lub mimowolne ruchy gałek ocznych
  • nadmierna senność lub splątanie
  • nowe, powiększające się guzki lub zmiany na skórze
  • gorączka, nasilona wysypka lub bóle stawów po odstawieniu fenytoiny
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu fenytoiny i inhibitora kinazy BRAF należy unikać tego połączenia i w miarę możliwości zamienić fenytoinę na lek przeciwpadaczkowy, który nie indukuje enzymów wątrobowych. Zmianę leczenia przeciwpadaczkowego trzeba uzgodnić z neurologiem i przeprowadzić stopniowo, z zachowaniem kontroli napadów. Dotyczy to wemurafenibu, enkorafenibu, dabrafenibu i toworafenibu. Unikanie silnych induktorów jest zalecane dla wszystkich tych substancji. Jeśli fenytoiny nie da się zastąpić, trzeba ściśle obserwować odpowiedź guza. Należy też oznaczać stężenie fenytoiny po włączeniu inhibitora BRAF, po zmianie jego dawki i po jego odstawieniu. Efekt indukcji narasta i ustępuje stopniowo, przez około dwa tygodnie. Po odstawieniu fenytoiny ekspozycja na inhibitor BRAF rośnie, dlatego trzeba wtedy obserwować nasilenie jego działań niepożądanych.

Skutek kliniczny

Głównym ryzykiem jest spadek stężenia inhibitora BRAF poniżej wartości terapeutycznych. Grozi to utratą skuteczności leczenia przeciwnowotworowego i szybszą progresją czerniaka, raka jelita grubego, niedrobnokomórkowego raka płuca lub glejaka. Zwiększenie dawki inhibitora BRAF nie jest sprawdzonym sposobem wyrównania tego efektu. Po stronie fenytoiny możliwe są wahania stężenia. Ich skutkiem bywają objawy toksyczności, takie jak oczopląs, ataksja i senność, albo gorsza kontrola napadów.

Mechanizm

Fenytoina jest silnym induktorem enzymów wątrobowych, głównie CYP3A4, a także CYP2C8 i CYP2C9. Wszystkie inhibitory kinazy BRAF są metabolizowane przez te enzymy: wemurafenib i enkorafenib głównie przez CYP3A4, dabrafenib przez CYP2C8 i CYP3A4, a toworafenib w dużej części przez CYP2C8. Indukcja przyspiesza ich eliminację i obniża stężenie w osoczu. Jest też efekt odwrotny o mniejszym znaczeniu. Inhibitory BRAF mogą zmieniać metabolizm fenytoiny, która jest substratem CYP2C9 i CYP2C19 o wąskim indeksie terapeutycznym. Wemurafenib słabo hamuje CYP2C9 i może podnosić stężenie fenytoiny. Dabrafenib i enkorafenib indukują enzymy wątrobowe i mogą je obniżać.

Monitorować

  • skuteczność leczenia przeciwnowotworowego (badania obrazowe, ocena zmian skórnych)
  • stężenie fenytoiny w surowicy po włączeniu, zmianie dawki lub odstawieniu inhibitora BRAF
  • częstość napadów padaczkowych podczas zamiany leku przeciwpadaczkowego
  • objawy toksyczności fenytoiny: oczopląs, ataksja, senność, podwójne widzenie
  • działania niepożądane inhibitora BRAF po odstawieniu fenytoiny (gorączka, wysypka, bóle stawów, wydłużenie QT przy wemurafenibie)

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie fenytoiny w trakcie leczenia inhibitorem BRAFkolejność włączenia · pochodne hydantoinyinne zaleceniePo odstawieniu fenytoiny indukcja enzymów wygasa stopniowo, przez około dwa tygodnie. Ekspozycja na inhibitor BRAF rośnie wtedy do wartości typowych. Jeśli wcześniej zwiększono dawkę inhibitora BRAF, trzeba wrócić do dawki standardowej. W tym okresie należy obserwować nasilenie działań niepożądanych.
Włączenie lub odstawienie inhibitora BRAF u pacjenta ustabilizowanego na fenytoiniekolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zalecenieInhibitory BRAF mogą zmieniać stężenie fenytoiny w obu kierunkach. Wemurafenib może je podnosić, a dabrafenib i enkorafenib obniżać. Stężenie fenytoiny trzeba oznaczyć po włączeniu i po odstawieniu inhibitora BRAF.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Leki przeciwarytmiczne klasy IC (np. propafenon, flekainid) klasaPołączenia leku przeciwarytmicznego klasy IC z inhibitorem kinazy BRAF należy w miarę możliwości unikać, a gdy jest niezbędne, trzeba wykonać EKG przed włączeniem drugiego leku i regularnie w trakcie leczenia.Jeśli przyjmujesz lek na zaburzenia rytmu serca z tej grupy razem z lekiem przeciwnowotworowym hamującym BRAF, nie zmieniaj sam dawek i dopilnuj, aby onkolog i kardiolog wiedzieli o obu lekach i zlecali ci badanie EKG.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek na zaburzenia rytmu serca z tej grupy razem z lekiem przeciwnowotworowym hamującym BRAF, nie zmieniaj sam dawek i dopilnuj, aby onkolog i kardiolog wiedzieli o obu lekach i zlecali ci badanie EKG.

Leki na zaburzenia rytmu serca, takie jak propafenon i flekainid, oraz niektóre leki przeciwnowotworowe stosowane m.in. w czerniaku, takie jak wemurafenib, enkorafenib czy dabrafenib, mogą razem zaburzać pracę serca. Najsilniej działa tak wemurafenib. Połączenie może wywołać groźne, nieregularne bicie serca. Dlatego lekarz zwykle zleca regularne badanie EKG i kontrolę potasu oraz magnezu we krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub uczucie nierównego bicia serca
  • zawroty głowy lub uczucie zbliżającego się omdlenia
  • omdlenie lub nagła utrata przytomności
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
  • nasilona biegunka lub wymioty, które mogą obniżyć poziom potasu
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenia leku przeciwarytmicznego klasy IC z inhibitorem kinazy BRAF należy w miarę możliwości unikać, a gdy jest niezbędne, trzeba wykonać EKG przed włączeniem drugiego leku i regularnie w trakcie leczenia. Najwyższe ryzyko dotyczy wemurafenibu, którego nie należy rozpoczynać przy wyjściowym QTc powyżej 500 ms. Przy wydłużeniu QTc lub istotnym poszerzeniu QRS w trakcie leczenia należy wstrzymać inhibitor BRAF albo zmienić lek przeciwarytmiczny po konsultacji kardiologicznej. Przed rozpoczęciem i w trakcie terapii trzeba wyrównać stężenie potasu i magnezu. Warto ograniczyć inne leki wydłużające QT. Przy dabrafenibie i enkorafenibie ryzyko jest mniejsze, ale kontrola EKG nadal jest wskazana. U chorych na propafenonie trzeba pamiętać o możliwym osłabieniu jego działania przez indukcję enzymów.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT i poszerzenia zespołu QRS, a w konsekwencji groźnych komorowych zaburzeń rytmu, w tym częstoskurczu komorowego i torsade de pointes. Ryzyko jest największe przy wemurafenibie, u osób z hipokaliemią lub hipomagnezemią, z chorobą strukturalną serca, z bradykardią oraz przy upośledzonej eliminacji flekainidu. Indukcja enzymów może z kolei osłabiać działanie propafenonu i prowadzić do nawrotu arytmii.

Mechanizm

Głównym mechanizmem jest sumowanie działania na przewodzenie w sercu. Leki klasy IC blokują szybkie kanały sodowe, poszerzają zespół QRS i wtórnie wydłużają odstęp QT. Wemurafenib i enkorafenib wydłużają odstęp QT zależnie od dawki, a dabrafenib w mniejszym stopniu. Dochodzi do tego składowa farmakokinetyczna. Wemurafenib hamuje CYP1A2 i słabo CYP2D6, czyli enzymy metabolizujące propafenon, a w mniejszym stopniu flekainid, co może zwiększać ich stężenie. Dabrafenib, enkorafenib i wemurafenib indukują CYP3A4, co może obniżać stężenie propafenonu i utrudniać kontrolę rytmu. Interakcja jest wspólna dla propafenonu i flekainidu. Po stronie inhibitorów BRAF dotyczy w największym stopniu wemurafenibu, w mniejszym enkorafenibu i dabrafenibu, a toworafenib stanowi wyjątek.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc i szerokości QRS przed włączeniem, po około 2 tygodniach, co miesiąc przez pierwsze 3 miesiące i przy każdej zmianie dawki
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • czynność nerek u chorych na flekainidzie
  • objawy kołatania serca, zawrotów głowy i omdleń
  • skuteczność kontroli rytmu u chorych na propafenonie

Kiedy ocena się zmienia

eGFR ≤ 50pacjentryzyko rośniePrzy upośledzonej czynności nerek flekainid kumuluje się, co nasila poszerzenie QRS i sumowanie z wydłużeniem QT przez inhibitor BRAF. Należy rozważyć zmniejszenie dawki flekainidu i częstszą kontrolę EKG.
wiek ≥ 65pacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występują choroba strukturalna serca, zaburzenia elektrolitowe i upośledzona eliminacja leków, co zwiększa ryzyko arytmii przy tym połączeniu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Przeciwpsychotyczne pochodne indolu (np. zyprazydon) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu przeciwpsychotycznej pochodnej indolu i inhibitora kinazy BRAF łącz leki tylko wtedy, gdy korzyść przeważa ryzyko, i przed włączeniem oraz w trakcie leczenia kontroluj EKG z oceną QTc, stężenie potasu i magnezu oraz skuteczność leczenia psychiatrycznego.Jeśli przyjmujesz lek przeciwpsychotyczny i lek na czerniaka z tej grupy, powiedz o tym psychiatrze i onkologowi, rób zlecone badania EKG i krwi i nie zmieniaj dawek na własną rękę.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek przeciwpsychotyczny i lek na czerniaka z tej grupy, powiedz o tym psychiatrze i onkologowi, rób zlecone badania EKG i krwi i nie zmieniaj dawek na własną rękę.

Niektóre leki na schizofrenię i chorobę afektywną dwubiegunową, takie jak zyprazydon czy sertindol, razem z lekami na czerniaka, takimi jak wemurafenib, enkorafenib czy dabrafenib, mogą zaburzać rytm serca. Leki na czerniaka mogą też osłabiać działanie lurazydonu, przez co objawy choroby psychicznej mogą wrócić. Ryzyko rośnie, gdy masz wymioty lub biegunkę. Takie leczenie wymaga regularnych badań EKG i krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy, uczucie zbliżającego się omdlenia albo omdlenie
  • nagła duszność lub ból w klatce piersiowej
  • uporczywe wymioty lub biegunka
  • powrót niepokoju, omamów, bezsenności lub zmian nastroju
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu przeciwpsychotycznej pochodnej indolu i inhibitora kinazy BRAF łącz leki tylko wtedy, gdy korzyść przeważa ryzyko, i przed włączeniem oraz w trakcie leczenia kontroluj EKG z oceną QTc, stężenie potasu i magnezu oraz skuteczność leczenia psychiatrycznego. Sertindolu nie łączy się z wemurafenibem ani enkorafenibem, a w razie potrzeby leczenia inhibitorem BRAF sertindol należy zamienić na inny lek. Zyprazydonu z wemurafenibem lub enkorafenibem najlepiej unikać, a gdy połączenie jest konieczne, wykonuj EKG regularnie i wyrównuj zaburzenia elektrolitowe. Nie włączaj ani nie kontynuuj połączenia przy QTc powyżej 500 ms. Przy lurazydonie obserwuj skuteczność i w razie nawrotu objawów rozważ zwiększenie dawki albo zmianę leku przeciwpsychotycznego. Po odstawieniu inhibitora BRAF indukcja wygasa stopniowo, więc ponownie oceń dawkę leku przeciwpsychotycznego. Unikaj dokładania innych leków wydłużających QT.

Skutek kliniczny

Przy zyprazydonie i sertindolu głównym zagrożeniem jest nadmierne wydłużenie QTc z ryzykiem groźnych komorowych zaburzeń rytmu, omdleń i nagłego zgonu sercowego, szczególnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii lub chorobie serca. Ryzyko rośnie przy wymiotach i biegunce, które są częste w czasie leczenia przeciwnowotworowego. Przy lurazydonie skutkiem jest głównie spadek stężenia i nawrót objawów psychotycznych lub zaburzeń nastroju. Interakcja nie jest więc jednakowa dla całej klasy – wspólne jest ryzyko dla leków przeciwpsychotycznych, ale jego charakter zależy od konkretnej substancji.

Mechanizm

Interakcja ma dwa składniki o różnym znaczeniu dla poszczególnych leków. Pierwszy to sumowanie się działania wydłużającego odstęp QT. Zyprazydon i sertindol wydłużają QT zależnie od stężenia, a wemurafenib i enkorafenib, w mniejszym stopniu dabrafenib, także wydłużają QT, co zwiększa ryzyko częstoskurczu typu torsade de pointes. Drugi składnik to indukcja CYP3A4 przez dabrafenib, enkorafenib i wemurafenib, prawdopodobnie także przez toworafenib, która przyspiesza metabolizm leków przeciwpsychotycznych z tej grupy. Najsilniej dotyczy to lurazydonu, w mniejszym stopniu sertindolu, a zyprazydonu najsłabiej, bo jest on metabolizowany głównie przez oksydazę aldehydową. Leki przeciwpsychotyczne nie zmieniają w istotny sposób stężeń inhibitorów BRAF.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem, po kilku dniach skojarzenia i okresowo w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy, zwłaszcza przy wymiotach lub biegunce
  • kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia
  • nawrót objawów psychotycznych lub zaburzeń nastroju (szczególnie przy lurazydonie)
  • objawy działań niepożądanych leku przeciwpsychotycznego po odstawieniu inhibitora BRAF

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie inhibitora BRAF przy kontynuacji leku przeciwpsychotycznegokolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu inhibitora BRAF indukcja CYP3A4 wygasa stopniowo w ciągu kilku dni do kilku tygodni, a stężenie lurazydonu i sertindolu rośnie. Jeśli dawkę leku przeciwpsychotycznego zwiększano w czasie skojarzenia, należy ją ponownie ocenić i w razie potrzeby zmniejszyć.
Wymioty, biegunka lub niskie stężenie potasu albo magnezuczas leczenia · pacjentryzyko rośnieHipokaliemia i hipomagnezemia, częste przy działaniach niepożądanych leczenia przeciwnowotworowego, istotnie zwiększają ryzyko torsade de pointes przy skojarzeniu zyprazydonu lub sertindolu z inhibitorem BRAF. Należy je wyrównać przed kontynuacją leczenia i powtórzyć EKG.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Niedihydropirydynowe blokery kanału wapniowego – benzotiazepiny (np. diltiazem) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu diltiazemu i inhibitora kinazy BRAF lepiej wybrać lek kardiologiczny, który nie hamuje CYP3A4, a gdy połączenie jest konieczne, trzeba ściśle obserwować działania niepożądane leku przeciwnowotworowego i skuteczność diltiazemu.Jeśli przyjmujesz diltiazem i lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów BRAF, nie zmieniaj sam dawek i powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie onkologiczne, że stosujesz diltiazem.opóźniony (dni)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz diltiazem i lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów BRAF, nie zmieniaj sam dawek i powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie onkologiczne, że stosujesz diltiazem.

Diltiazem, lek na nadciśnienie, dławicę piersiową lub nierówne bicie serca, spowalnia usuwanie z organizmu niektórych leków przeciwnowotworowych, takich jak enkorafenib, dabrafenib i wemurafenib. Lek przeciwnowotworowy może wtedy działać silniej i częściej wywoływać działania niepożądane. Te leki przeciwnowotworowe mogą z kolei osłabiać działanie diltiazemu, przez co ciśnienie lub tętno mogą być gorzej kontrolowane. Toworafenibu ta interakcja praktycznie nie dotyczy.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilona wysypka, łuszczenie lub bolesne zmiany na skórze
  • gorączka lub dreszcze
  • uporczywe nudności, wymioty lub biegunka
  • zaburzenia widzenia, nieostre widzenie
  • kołatanie serca, zawroty głowy lub omdlenie
  • wyraźnie wyższe ciśnienie lub szybsze tętno niż zwykle
  • ból w klatce piersiowej
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu diltiazemu i inhibitora kinazy BRAF lepiej wybrać lek kardiologiczny, który nie hamuje CYP3A4, a gdy połączenie jest konieczne, trzeba ściśle obserwować działania niepożądane leku przeciwnowotworowego i skuteczność diltiazemu. Enkorafenibu nie należy łączyć z umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4. Jeśli nie da się zmienić diltiazemu na inny lek, dawkę enkorafenibu zmniejsza się zgodnie z zaleceniami producenta i obserwuje pacjenta. Po odstawieniu diltiazemu wraca się do wcześniejszej dawki enkorafenibu. Przy dabrafenibie i wemurafenibie zwykle nie zmienia się dawki z góry, ale kontroluje się tolerancję leczenia oraz EKG, szczególnie przy wemurafenibie. U wszystkich chorych kontroluje się ciśnienie tętnicze i tętno, bo działanie diltiazemu może słabnąć po włączeniu inhibitora BRAF i nasilać się po jego odstawieniu. Toworafenib nie wchodzi w tę interakcję w istotnym stopniu.

Skutek kliniczny

Wyższe stężenie inhibitora BRAF zwiększa ryzyko jego działań niepożądanych. Należą do nich zmiany skórne, gorączka, nudności i biegunka, bóle stawów, zaburzenia widzenia oraz wydłużenie odstępu QT, szczególnie przy wemurafenibie i enkorafenibie. Indukcja CYP3A4 przez inhibitor BRAF może osłabiać działanie diltiazemu. Może to prowadzić do gorszej kontroli ciśnienia tętniczego, częstości rytmu komór w migotaniu przedsionków lub objawów dławicy. Po odstawieniu inhibitora BRAF działanie diltiazemu może z kolei stopniowo się nasilać.

Mechanizm

Diltiazem jest umiarkowanym inhibitorem CYP3A4 i hamuje metabolizm inhibitorów kinazy BRAF, których eliminacja w dużej mierze zależy od tego enzymu (enkorafenib, dabrafenib, wemurafenib). Powoduje to wzrost ich stężenia we krwi. Najsilniej dotyczy to enkorafenibu, którego ekspozycja zależy od CYP3A4 w największym stopniu. Dabrafenib jest metabolizowany także przez CYP2C8, dlatego wzrost jego stężenia jest mniejszy. Działanie odwrotne jest również możliwe. Enkorafenib, dabrafenib i wemurafenib indukują CYP3A4, więc mogą obniżać stężenie diltiazemu, który jest substratem tego enzymu. W efekcie interakcja jest dwukierunkowa: rośnie ekspozycja na lek przeciwnowotworowy, a działanie hipotensyjne i zwalniające rytm serca diltiazemu może słabnąć.

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze i częstość akcji serca
  • EKG z oceną odstępu QT i rytmu serca, szczególnie przy wemurafenibie i enkorafenibie
  • objawy toksyczności inhibitora BRAF (zmiany skórne, gorączka, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, bóle stawów, zaburzenia widzenia)
  • kontrola objawów choroby leczonej diltiazemem (dławica, kontrola rytmu komór w migotaniu przedsionków)
  • stężenie elektrolitów (potas, magnez) przy ryzyku wydłużenia QT

Kiedy ocena się zmienia

Doodbytnicza (maść)droga podania · niedihydropirydynowe blokery kanału wapniowego – benzotiazepinyryzyko malejeDiltiazem stosowany miejscowo w maści doodbytniczej w leczeniu szczeliny odbytu daje niewielką ekspozycję ogólnoustrojową. Nie należy oczekiwać istotnego hamowania CYP3A4 ani wzrostu stężenia inhibitora BRAF.
Włączenie lub odstawienie inhibitora BRAF u pacjenta stosującego diltiazemkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zalecenieIndukcja CYP3A4 narasta i ustępuje stopniowo przez kilka do kilkunastu dni. Po włączeniu inhibitora BRAF działanie diltiazemu może słabnąć, a po jego odstawieniu się nasilać, z ryzykiem bradykardii i hipotonii. W obu okresach kontroluje się ciśnienie i tętno i w razie potrzeby koryguje dawkę diltiazemu.
Odstawienie diltiazemu w trakcie leczenia enkorafenibemkolejność włączenia · niedihydropirydynowe blokery kanału wapniowego – benzotiazepinyinne zalecenieJeśli dawkę enkorafenibu zmniejszono z powodu diltiazemu, po odstawieniu diltiazemu wraca się do wcześniejszej dawki enkorafenibu, zgodnie z zaleceniami producenta, gdy minie czas potrzebny do wygaśnięcia hamowania CYP3A4.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Chelatory żelaza (np. deferazyroks) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu chelatora żelaza i inhibitora kinazy BRAF połączenie jest możliwe, ale wymaga ścisłego monitorowania skuteczności leczenia przeciwnowotworowego, czynności wątroby i nerek.Jeśli przyjmujesz lek usuwający żelazo i lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów BRAF, nie zmieniaj sam dawek, powiedz onkologowi o obu lekach i regularnie rób zlecone badania krwi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek usuwający żelazo i lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów BRAF, nie zmieniaj sam dawek, powiedz onkologowi o obu lekach i regularnie rób zlecone badania krwi.

Leki usuwające nadmiar żelaza z organizmu i leki przeciwnowotworowe z grupy inhibitorów BRAF mogą na siebie wpływać, ale dotyczy to głównie deferazyroksu. Deferazyroks może zmieniać ilość leku przeciwnowotworowego we krwi, na przykład enkorafenibu, wemurafenibu czy dabrafenibu, przez co lek może działać słabiej albo dawać więcej skutków ubocznych. Oba leki mogą też obciążać wątrobę, a deferazyroks dodatkowo nerki. Deferoksamina i deferypron nie mają tego wpływu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zażółcenie skóry lub białek oczu
  • ciemny mocz lub jasne stolce
  • czarne, smoliste stolce albo wymioty z krwią
  • wyraźnie mniejsza ilość oddawanego moczu lub obrzęki
  • ból w prawym boku pod żebrami
  • nawracająca gorączka lub nasilone zmiany skórne
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu chelatora żelaza i inhibitora kinazy BRAF połączenie jest możliwe, ale wymaga ścisłego monitorowania skuteczności leczenia przeciwnowotworowego, czynności wątroby i nerek. Dotyczy to deferazyroksu, a jeśli wskazania hematologiczne na to pozwalają, rozważ zamianę go na deferoksaminę lub deferypron, które nie wpływają na metabolizm inhibitorów BRAF. Przy kontynuacji deferazyroksu oceniaj enzymy wątrobowe, bilirubinę i kreatyninę częściej niż przy monoterapii, szczególnie w pierwszych tygodniach skojarzenia. U pacjentów leczonych enkorafenibem lub wemurafenibem zwróć uwagę na oznaki utraty odpowiedzi guza, a u leczonych dabrafenibem lub toworafenibem na nasilenie działań niepożądanych, takich jak gorączka, zmiany skórne czy zaburzenia żołądkowo jelitowe. Zmiany dawkowania leku przeciwnowotworowego pozostaw onkologowi.

Skutek kliniczny

Możliwe jest osłabienie skuteczności przeciwnowotworowej enkorafenibu lub wemurafenibu albo nasilenie działań niepożądanych dabrafenibu lub toworafenibu. Niezależnie od zmian stężeń rośnie ryzyko hepatotoksyczności, uszkodzenia nerek i krwawień z przewodu pokarmowego. Skala zmian farmakokinetycznych nie została zbadana klinicznie i prawdopodobnie jest umiarkowana, ale u pacjenta onkologicznego nawet niewielki spadek ekspozycji na lek celowany ma znaczenie.

Mechanizm

Interakcja dotyczy w praktyce deferazyroksu, który jako jedyny chelator żelaza zmienia aktywność enzymów wątrobowych. Deferazyroks słabo indukuje CYP3A4, a jednocześnie hamuje CYP2C8 i CYP1A2. Wszystkie inhibitory BRAF są metabolizowane wątrobowo – enkorafenib i wemurafenib głównie przez CYP3A4, dabrafenib przez CYP2C8 i CYP3A4, a toworafenib przez oksydazę aldehydową i CYP2C8. Indukcja CYP3A4 może zmniejszać ekspozycję na enkorafenib i wemurafenib, natomiast hamowanie CYP2C8 może zwiększać ekspozycję na dabrafenib i toworafenib, więc kierunek zmiany zależy od leku. Dochodzi do tego nakładanie się toksyczności – deferazyroks i inhibitory BRAF mogą uszkadzać wątrobę, a deferazyroks także nerki i błonę śluzową przewodu pokarmowego.

Monitorować

  • ALT, AST i bilirubina
  • kreatynina, eGFR i białkomocz
  • morfologia krwi z rozmazem
  • objawy krwawienia z przewodu pokarmowego
  • odpowiedź na leczenie przeciwnowotworowe
  • tolerancja inhibitora BRAF (gorączka, zmiany skórne, biegunka)

Kiedy ocena się zmienia

eGFR ≤ 60 ml/min/1,73 m²pacjentinne zaleceniePrzy upośledzonej czynności nerek deferazyroks jest przeciwwskazany lub wymaga szczególnej ostrożności, a nefrotoksyczność sumuje się z możliwym uszkodzeniem nerek przez inhibitory BRAF, zwłaszcza wemurafenib. U takich pacjentów preferuj deferoksaminę lub deferypron.
Włączenie lub odstawienie deferazyroksu w trakcie leczenia inhibitorem BRAFkolejność włączenia · chelatory żelazainne zalecenieEfekt indukcji enzymów narasta i ustępuje stopniowo, przez kilka tygodni. Po włączeniu deferazyroksu oceniaj skuteczność i tolerancję inhibitora BRAF, a po jego odstawieniu obserwuj, czy nie nasilają się działania niepożądane leku przeciwnowotworowego.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Niedihydropirydynowe blokery kanału wapniowego – fenyloalkiloaminy (np. werapamil) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu werapamilu i inhibitora kinazy BRAF rozważ zamianę werapamilu na lek bez wpływu na CYP3A4, a jeśli połączenie jest konieczne, kontroluj EKG, ciśnienie tętnicze i tętno oraz tolerancję leczenia przeciwnowotworowego.Jeśli bierzesz werapamil i lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym onkologowi i lekarzowi prowadzącemu leczenie serca, nie zmieniaj dawek na własną rękę i regularnie mierz ciśnienie oraz tętno.opóźniony (dni)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli bierzesz werapamil i lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym onkologowi i lekarzowi prowadzącemu leczenie serca, nie zmieniaj dawek na własną rękę i regularnie mierz ciśnienie oraz tętno.

Werapamil, lek na serce i ciśnienie, może zmieniać ilość leków przeciwnowotworowych z grupy inhibitorów BRAF w organizmie. Przy enkorafenibie może jej być za dużo, co nasila działania niepożądane i może zaburzać rytm serca. Dabrafenib może z kolei osłabiać działanie werapamilu, przez co ciśnienie lub tętno mogą się pogorszyć. Toworafenib zwykle nie wchodzi w taką interakcję z werapamilem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • bardzo wolne tętno, zawroty głowy, omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • wyraźnie wyższe ciśnienie niż zwykle lub powrót bólu w klatce piersiowej
  • nasilona wysypka, silne zmęczenie, nudności lub bóle stawów
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu werapamilu i inhibitora kinazy BRAF rozważ zamianę werapamilu na lek bez wpływu na CYP3A4, a jeśli połączenie jest konieczne, kontroluj EKG, ciśnienie tętnicze i tętno oraz tolerancję leczenia przeciwnowotworowego. Z enkorafenibem należy unikać umiarkowanych inhibitorów CYP3A4, w tym werapamilu. Jeśli nie da się tego uniknąć, zmniejsz dawkę enkorafenibu zgodnie ze schematem producenta. Pełną dawkę przywróć dopiero po odstawieniu werapamilu i upływie kilku okresów półtrwania. Przy dabrafenibie licz się z osłabieniem działania werapamilu w ciągu pierwszych tygodni. Ewentualne zwiększenie dawki werapamilu prowadź pod kontrolą ciśnienia i tętna, a po odstawieniu dabrafenibu wróć do wcześniejszej dawki. Przy wemurafenibie wykonaj EKG przed leczeniem i w jego trakcie, bo bradykardia po werapamilu zwiększa ryzyko arytmii przy wydłużonym QT. Wyrównaj stężenie potasu i magnezu u wszystkich pacjentów.

Skutek kliniczny

Przy enkorafenibie wzrost jego stężenia zwiększa ryzyko działań niepożądanych zależnych od dawki. Należą do nich wydłużenie QT, objawy skórne, zmęczenie, nudności i bóle stawów. Przy dabrafenibie główne ryzyko to osłabienie działania werapamilu, czyli gorsza kontrola nadciśnienia, dławicy lub częstości rytmu w migotaniu przedsionków. Ryzyko to pojawia się stopniowo w pierwszych tygodniach leczenia. Działanie werapamilu może się też nasilić po odstawieniu dabrafenibu. Przy wemurafenibie zmiany stężeń są prawdopodobnie niewielkie, ale sumowanie bradykardii i wydłużenia QT wymaga czujności.

Mechanizm

Werapamil jest umiarkowanym inhibitorem CYP3A4 i inhibitorem glikoproteiny P. Inhibitory BRAF są w różnym stopniu substratami CYP3A4. Najsilniej zależny od tego szlaku jest enkorafenib, a w mniejszym stopniu dabrafenib (rozkładany też przez CYP2C8) i wemurafenib (głównie wydalany w postaci niezmienionej, substrat glikoproteiny P). Werapamil może więc zwiększać ich stężenie, najwyraźniej w przypadku enkorafenibu. W przeciwnym kierunku dabrafenib, a słabiej wemurafenib, indukują CYP3A4. Mogą przez to obniżać stężenie werapamilu, który jest substratem CYP3A4 o dużym efekcie pierwszego przejścia. Dodatkowo werapamil zwalnia czynność serca i przewodzenie przedsionkowo-komorowe, a enkorafenib i wemurafenib mogą wydłużać odstęp QT. Bradykardia sprzyja zaburzeniom rytmu typu torsade de pointes. Interakcja nie jest wspólna dla całej klasy. Jej kierunek i nasilenie zależą od konkretnego inhibitora BRAF.

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc i przewodzenia przedsionkowo-komorowego przed leczeniem i okresowo w trakcie
  • tętno i ciśnienie tętnicze, szczególnie w pierwszych tygodniach skojarzenia oraz po odstawieniu inhibitora BRAF
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • działania niepożądane enkorafenibu: objawy skórne, zmęczenie, nudności, bóle stawów
  • kontrola objawów choroby leczonej werapamilem (dławica, kołatania, częstość rytmu w migotaniu przedsionków)

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie dabrafenibu u pacjenta na werapamilukolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja CYP3A4 stopniowo ustępuje w ciągu kilku tygodni i stężenie werapamilu rośnie. Jeśli dawkę werapamilu wcześniej zwiększono, wróć do wcześniejszej dawki i kontroluj tętno, ciśnienie oraz przewodzenie w EKG.
Odstawienie werapamilu u pacjenta na zmniejszonej dawce enkorafenibukolejność włączenia · niedihydropirydynowe blokery kanału wapniowego – fenyloalkiloaminyinne zaleceniePo odstawieniu werapamilu przywróć dawkę enkorafenibu stosowaną przed redukcją dopiero po upływie kilku okresów półtrwania werapamilu, aby uniknąć zbyt niskiej ekspozycji lub nadmiernej toksyczności w okresie przejściowym.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Opioidy – pochodne fenylopiperydyny (np. fentanyl) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu opioidu z grupy pochodnych fenylopiperydyny i inhibitora kinazy BRAF należy liczyć się z osłabieniem działania opioidu i ściśle monitorować kontrolę bólu przez kilka pierwszych tygodni skojarzenia.Jeśli przyjmujesz opioid z tej grupy, np. fentanyl, razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów BRAF, nie zmieniaj samodzielnie dawki opioidu i mów lekarzowi o każdym nasileniu bólu oraz o każdej przerwie w leczeniu przeciwnowotworowym.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz opioid z tej grupy, np. fentanyl, razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów BRAF, nie zmieniaj samodzielnie dawki opioidu i mów lekarzowi o każdym nasileniu bólu oraz o każdej przerwie w leczeniu przeciwnowotworowym.

Leki przeciwnowotworowe z grupy inhibitorów BRAF, takie jak dabrafenib, enkorafenib, wemurafenib czy toworafenib, przyspieszają rozkładanie fentanylu w organizmie. Przez to fentanyl może słabiej działać przeciwbólowo i ból może wrócić lub się nasilić. Gdy lek przeciwnowotworowy zostanie odstawiony lub przerwany, fentanyl może zacząć działać za mocno i powodować dużą senność oraz spłycenie oddechu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • ból wraca lub jest silniejszy niż wcześniej
  • potrzebujesz więcej dawek ratunkowych leku przeciwbólowego
  • niepokój, poty, ziewanie, biegunka lub bóle mięśni
  • silna senność, trudność z obudzeniem się lub wolny, płytki oddech po odstawieniu leku przeciwnowotworowego
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu opioidu z grupy pochodnych fenylopiperydyny i inhibitora kinazy BRAF należy liczyć się z osłabieniem działania opioidu i ściśle monitorować kontrolę bólu przez kilka pierwszych tygodni skojarzenia. Dawkę fentanylu zwiększa się stopniowo, w zależności od nasilenia bólu i tolerancji, a nie z wyprzedzeniem. Największą czujność trzeba zachować przy dabrafenibie. Przy odstawieniu, przerwie lub redukcji dawki inhibitora BRAF należy zaplanować stopniowe zmniejszanie dawki fentanylu i obserwować pacjenta pod kątem sedacji i depresji oddechowej. Jeśli kontrola bólu jest trudna, warto rozważyć opioid, który nie jest metabolizowany przez CYP3A4.

Skutek kliniczny

Po włączeniu inhibitora kinazy BRAF działanie przeciwbólowe fentanylu słabnie i może dojść do nawrotu lub nasilenia bólu, a u pacjentów uzależnionych fizycznie także do objawów odstawiennych. Po odstawieniu lub przerwaniu inhibitora BRAF u pacjenta, któremu wcześniej zwiększono dawkę fentanylu, stężenie opioidu rośnie. Grozi to nadmierną sedacją i depresją oddechową. Siła efektu jest największa przy dabrafenibie i słabsza przy pozostałych lekach grupy.

Mechanizm

Fentanyl jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 do nieczynnego norfentanylu. Wszystkie inhibitory kinazy BRAF dostępne w Polsce indukują CYP3A4, przez co przyspieszają metabolizm fentanylu i obniżają jego stężenie we krwi. Najsilniejszym induktorem w grupie jest dabrafenib. Wemurafenib, enkorafenib i toworafenib indukują CYP3A4 słabiej, więc kierunek interakcji jest wspólny dla całej klasy, a różni się jej siła. Indukcja narasta stopniowo przez kilka pierwszych tygodni leczenia i stopniowo ustępuje po odstawieniu inhibitora BRAF. Wtedy stężenie fentanylu rośnie, jeśli jego dawkę wcześniej zwiększono.

Monitorować

  • nasilenie bólu i zapotrzebowanie na dawki ratunkowe opioidu
  • objawy odstawienia opioidu (niepokój, potliwość, ziewanie, biegunka, bóle mięśni)
  • sedacja i częstość oddechów po odstawieniu lub przerwaniu inhibitora BRAF
  • ciśnienie tętnicze i saturacja przy zwiększaniu dawki opioidu

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie lub przerwa w leczeniu inhibitorem BRAF u pacjenta stosującego fentanylkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu lub przerwaniu inhibitora BRAF indukcja CYP3A4 stopniowo ustępuje i stężenie fentanylu rośnie. Jeśli dawkę opioidu wcześniej zwiększono, należy ją stopniowo zmniejszać i obserwować pacjenta pod kątem sedacji i depresji oddechowej.
Pojedyncza dawka dożylna w znieczuleniu lub zabiegupostać · opioidy – pochodne fenylopiperydynyryzyko malejePrzy pojedynczym podaniu dożylnym, np. w znieczuleniu, dawkę fentanylu i tak dobiera się na bieżąco do efektu, a indukcja enzymów ma niewielkie znaczenie kliniczne. Interakcja jest istotna głównie w przewlekłej terapii bólu.
Pierwsze tygodnie leczenia inhibitorem BRAFczas leczenia · inhibitory kinazy BRAFinne zalecenieIndukcja CYP3A4 narasta stopniowo, więc osłabienie działania fentanylu może ujawnić się dopiero po kilku dniach lub tygodniach od włączenia inhibitora BRAF. W tym okresie kontrolę bólu trzeba oceniać częściej.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Glikokortykosteroidy (np. deksametazon, prednizon, prednizolon) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu glikokortykosteroidu i inhibitora kinazy BRAF połączenie jest dopuszczalne, ale przy leczeniu systemowym dłuższym niż kilka dni oceniaj skuteczność steroidu i kontroluj glikemię.Jeśli bierzesz steryd razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów BRAF, nie zmieniaj sam dawek, a każde słabsze działanie sterydu lub objawy wysokiego cukru zgłoś lekarzowi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli bierzesz steryd razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów BRAF, nie zmieniaj sam dawek, a każde słabsze działanie sterydu lub objawy wysokiego cukru zgłoś lekarzowi.

Leki na czerniaka i inne nowotwory z grupy inhibitorów BRAF, takie jak dabrafenib, enkorafenib czy wemurafenib, mogą przyspieszać rozkład sterydów w organizmie. Przez to sterydy, na przykład deksametazon, prednizon czy prednizolon, mogą działać słabiej. Duże dawki deksametazonu brane długo mogą z kolei osłabiać lek przeciwnowotworowy. Oba rodzaje leków mogą też podnosić poziom cukru we krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nawrót objawów, na które bierzesz steryd (ból, obrzęk, duszność, nudności)
  • wzmożone pragnienie i częste oddawanie moczu
  • nietypowe zmęczenie, senność lub niewyraźne widzenie
  • nawracająca gorączka lub dreszcze
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu glikokortykosteroidu i inhibitora kinazy BRAF połączenie jest dopuszczalne, ale przy leczeniu systemowym dłuższym niż kilka dni oceniaj skuteczność steroidu i kontroluj glikemię. Jeśli efekt glikokortykosteroidu słabnie, rozważ zwiększenie jego dawki zamiast zmiany leczenia onkologicznego. Unikaj przewlekłego podawania dużych dawek deksametazonu chorym leczonym enkorafenibem, dabrafenibem albo wemurafenibem, gdy można zastosować prednizolon lub prednizon. Krótkie kursy steroidu, na przykład w profilaktyce przeciwwymiotnej albo w leczeniu gorączki polekowej, nie wymagają modyfikacji. Po odstawieniu inhibitora BRAF indukcja wygasa stopniowo i dawkę zwiększonego wcześniej steroidu trzeba wtedy ponownie ocenić.

Skutek kliniczny

Najczęstszym skutkiem jest słabsze działanie systemowego glikokortykosteroidu, na przykład gorsza kontrola obrzęku mózgu, nudności po chemioterapii, gorączki polekowej albo choroby zapalnej. Rzadziej, przy długotrwałym stosowaniu dużych dawek deksametazonu, może dojść do obniżenia stężenia inhibitora BRAF i potencjalnego osłabienia leczenia przeciwnowotworowego. Możliwa jest też hiperglikemia, szczególnie u chorych z cukrzycą. Krótkie kursy glikokortykosteroidu, stosowane między innymi w leczeniu gorączki związanej z dabrafenibem, zwykle nie mają istotnego znaczenia klinicznego.

Mechanizm

Inhibitory kinazy BRAF, zwłaszcza dabrafenib, wemurafenib i enkorafenib, indukują CYP3A4. Przyspieszają przez to metabolizm glikokortykosteroidów, które są substratami tego enzymu, w największym stopniu deksametazonu i triamcynolonu, a w mniejszym prednizolonu i prednizonu. W przeciwnym kierunku działa deksametazon. W dawkach dużych i podawanych przez dłuższy czas sam indukuje CYP3A4, więc może obniżać stężenie inhibitorów BRAF metabolizowanych tą drogą, głównie enkorafenibu, dabrafenibu i wemurafenibu. Toworafenib jest metabolizowany głównie poza CYP3A4, więc ten kierunek interakcji jest dla niego mniej prawdopodobny. Wpływ toworafenibu na glikokortykosteroidy jest słabo poznany. Do tego dochodzi addycja farmakodynamiczna. Glikokortykosteroidy i część inhibitorów BRAF, zwłaszcza dabrafenib, mogą podnosić glikemię. Kierunek mechanizmu jest wspólny dla całej klasy, a różni się głównie nasilenie zależne od konkretnego leku, dawki i czasu stosowania.

Monitorować

  • glikemia na czczo, a u chorych z cukrzycą częstsze samokontrole
  • kliniczna skuteczność glikokortykosteroidu (objawy choroby podstawowej, obrzęk, nudności, gorączka)
  • odpowiedź na leczenie przeciwnowotworowe przy przewlekłym stosowaniu dużych dawek deksametazonu
  • objawy niewydolności kory nadnerczy po odstawieniu inhibitora BRAF lub steroidu

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowa (wziewna, na skórę, do oka, donosowa)droga podania · glikokortykosteroidyinterakcja nie dotyczyPrzy miejscowym stosowaniu glikokortykosteroidu w typowych dawkach ekspozycja systemowa jest mała i interakcja nie ma znaczenia klinicznego.
Krótki kurs (kilka dni)czas leczenia · glikokortykosteroidyryzyko malejeIndukcja CYP3A4 rozwija się stopniowo, więc krótkie kursy steroidu, na przykład przeciwwymiotne albo w leczeniu gorączki polekowej, zwykle nie wymagają modyfikacji.
Duża dawka deksametazonu stosowana przewlekledawka · glikokortykosteroidyryzyko rośnieDeksametazon w dużych dawkach podawany przez dłuższy czas indukuje CYP3A4 i może obniżać stężenie enkorafenibu, dabrafenibu i wemurafenibu. Rozważ prednizolon lub prednizon, jeśli wskazanie na to pozwala.
Odstawienie inhibitora BRAF przy kontynuacji steroidukolejność włączenia · pacjentinne zaleceniePo odstawieniu inhibitora BRAF indukcja stopniowo wygasa, a stężenie steroidu rośnie. Dawkę zwiększoną wcześniej z powodu interakcji trzeba wtedy ponownie ocenić.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Przeciwciała anty-CD22 (np. inotuzumab ozogamycyna) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy BRAF i inotuzumabu ozogamycyny należy unikać tego połączenia, a jeśli jest konieczne, ściśle monitorować EKG, elektrolity i czynność wątroby.Jeśli przyjmujesz lek z grupy inhibitorów BRAF i inotuzumab ozogamycynę, chodź na wszystkie zlecone badania EKG i krwi, a przed przyjęciem każdego nowego leku, także bez recepty, zapytaj lekarza lub farmaceutę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek z grupy inhibitorów BRAF i inotuzumab ozogamycynę, chodź na wszystkie zlecone badania EKG i krwi, a przed przyjęciem każdego nowego leku, także bez recepty, zapytaj lekarza lub farmaceutę.

Leki na czerniaka i inne nowotwory z mutacją BRAF, takie jak wemurafenib, dabrafenib czy enkorafenib, oraz inotuzumab ozogamycyna stosowany w białaczce mogą zaburzać rytm serca i uszkadzać wątrobę. Przyjmowane razem nasilają te działania. Takie leczenie prowadzi się tylko pod ścisłą kontrolą lekarza, z regularnym EKG i badaniami krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • omdlenie lub nagłe silne zawroty głowy
  • zażółcenie skóry lub białek oczu
  • ciemny mocz
  • ból lub uczucie rozpierania pod prawym łukiem żebrowym
  • szybki przyrost masy ciała lub powiększanie się obwodu brzucha
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy BRAF i inotuzumabu ozogamycyny należy unikać tego połączenia, a jeśli jest konieczne, ściśle monitorować EKG, elektrolity i czynność wątroby. Przed włączeniem drugiego leku wykonaj EKG z oceną QTc i wyrównaj stężenia potasu, magnezu i wapnia. Kontroluj EKG okresowo w trakcie leczenia i odstaw leki lub zmniejsz ich dawkę zgodnie z zasadami postępowania przy wydłużeniu QTc. Szczególnej ostrożności wymagają wemurafenib i enkorafenib. Unikaj dodatkowych leków wydłużających QT i leków hepatotoksycznych. Oznaczaj aminotransferazy, bilirubinę i fosfatazę zasadową przed każdym cyklem inotuzumabu ozogamycyny. Obserwuj masę ciała i obwód brzucha jako wczesne sygnały choroby zarostowej żył wątrobowych.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT z groźnymi komorowymi zaburzeniami rytmu, w tym torsade de pointes. Zwiększa też ryzyko ciężkiego uszkodzenia wątroby, w tym choroby zarostowej żył wątrobowych, która może zakończyć się zgonem. Jednoczesne stosowanie jest w praktyce rzadkie, ponieważ leki te mają różne wskazania onkologiczne.

Mechanizm

Inotuzumab ozogamycyna wydłuża odstęp QT i jest silnie hepatotoksyczna, z ryzykiem choroby zarostowej żył wątrobowych (zespołu niedrożności zatok wątrobowych). Inhibitory kinazy BRAF, w różnym stopniu, również wydłużają odstęp QT i uszkadzają wątrobę. Najsilniej QT wydłużają wemurafenib i enkorafenib, słabiej dabrafenib, a dla toworafenibu dane są skąpe. Działania te sumują się. Nie oczekuje się istotnej interakcji farmakokinetycznej, ponieważ cytotoksyczna część koniugatu nie jest metabolizowana głównie przez enzymy cytochromu P450. Mechanizm jest wspólny dla całej klasy, a różnice między inhibitorami BRAF dotyczą jedynie nasilenia.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed leczeniem i okresowo w jego trakcie
  • stężenie potasu, magnezu i wapnia w surowicy
  • aminotransferazy ALT i AST, bilirubina, fosfataza zasadowa
  • masa ciała, obwód brzucha, bolesność wątroby (objawy choroby zarostowej żył wątrobowych)
  • objawy kołatania serca, omdleń, zawrotów głowy

Kiedy ocena się zmienia

wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU pacjentów w wieku 65 lat i starszych ryzyko choroby zarostowej żył wątrobowych po inotuzumabie ozogamycynie jest większe. Wiek sprzyja też zaburzeniom elektrolitowym i chorobom serca, co zwiększa ryzyko związane z wydłużeniem QT. Wymagana jest częstsza kontrola prób wątrobowych i EKG.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Pochodne kwasu fosfonowego (np. foskarnet) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy BRAF i foskarnetu przed włączeniem i w trakcie leczenia trzeba kontrolować EKG z oceną odstępu QTc oraz stężenie potasu, magnezu i wapnia, a przy istotnym wydłużeniu QTc przerwać jeden z leków.Jeśli przyjmujesz lek na nowotwór z grupy inhibitorów BRAF i dostajesz foskarnet, powiedz o tym każdemu lekarzowi, który cię leczy, i nie opuszczaj zleconych badań EKG i krwi, ale nie przerywaj żadnego leku na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek na nowotwór z grupy inhibitorów BRAF i dostajesz foskarnet, powiedz o tym każdemu lekarzowi, który cię leczy, i nie opuszczaj zleconych badań EKG i krwi, ale nie przerywaj żadnego leku na własną rękę.

Niektóre leki na czerniaka i inne nowotwory z mutacją BRAF, takie jak wemurafenib, enkorafenib czy dabrafenib, mogą zmieniać pracę serca. Foskarnet, lek przeciwwirusowy podawany we wlewie, działa podobnie i dodatkowo obniża we krwi poziom potasu, magnezu i wapnia. Razem mogą zwiększyć ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Toworafenib nie ma tego działania na serce.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub uczucie nierównego bicia serca
  • omdlenie albo nagłe zawroty głowy
  • skurcze mięśni, mrowienie wokół ust lub w palcach
  • wyraźne osłabienie
  • zmniejszenie ilości oddawanego moczu
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy BRAF i foskarnetu przed włączeniem i w trakcie leczenia trzeba kontrolować EKG z oceną odstępu QTc oraz stężenie potasu, magnezu i wapnia, a przy istotnym wydłużeniu QTc przerwać jeden z leków. Niedobory elektrolitów wyrównuje się przed pierwszą dawką foskarnetu i w trakcie terapii. Nie należy dokładać innych leków wydłużających QT. Połączenia z wemurafenibem najlepiej unikać i rozważyć inny lek przeciwwirusowy, jeśli wirus jest na niego wrażliwy. Jeśli połączenie jest konieczne, wemurafenib wstrzymuje się przy QTc powyżej 500 ms. Przy enkorafenibie i dabrafenibie postępuje się tak samo, a kontrolę EKG zagęszcza się w pierwszych tygodniach skojarzenia. Dawkę foskarnetu trzeba dostosować do aktualnego klirensu kreatyniny i regularnie kontrolować czynność nerek. Toworafenib nie wymaga dodatkowej kontroli EKG z powodu tej interakcji.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QTc i komorowych zaburzeń rytmu, w tym częstoskurczu typu torsade de pointes, zwłaszcza gdy współistnieją niedobory potasu, magnezu lub wapnia. Ryzyko jest największe przy wemurafenibie, mniejsze przy enkorafenibie i dabrafenibie. Możliwe jest też nasilenie uszkodzenia nerek.

Mechanizm

Wemurafenib, enkorafenib i w mniejszym stopniu dabrafenib wydłużają odstęp QTc, prawdopodobnie przez wpływ na repolaryzację komór. Foskarnet również wydłuża odstęp QT. Dodatkowo często wywołuje hipokaliemię, hipomagnezemię i hipokalcemię (także zjonizowaną, przez chelatowanie jonów wapnia), a te zaburzenia nasilają ryzyko arytmii. Efekty obu grup sumują się farmakodynamicznie. Nie występuje istotna interakcja farmakokinetyczna. Dodatkowym, słabiej udokumentowanym elementem jest sumowanie działania nefrotoksycznego: foskarnet uszkadza nerki, a przy wemurafenibie i enkorafenibie obserwowano wzrost kreatyniny i ostre uszkodzenie nerek. Pogorszenie czynności nerek prowadzi do kumulacji foskarnetu i nasila zaburzenia elektrolitowe.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem foskarnetu, po kilku dniach skojarzenia i następnie regularnie
  • stężenie potasu, magnezu i wapnia (najlepiej zjonizowanego) przed każdym cyklem i w trakcie wlewów foskarnetu
  • kreatynina i klirens kreatyniny co najmniej 2–3 razy w tygodniu w fazie indukcji foskarnetu
  • objawy arytmii – kołatanie serca, omdlenia, zawroty głowy

Kiedy ocena się zmienia

eGFR ≤ 60pacjentryzyko rośniePrzy obniżonej czynności nerek foskarnet łatwiej się kumuluje i silniej zaburza gospodarkę elektrolitową, co zwiększa ryzyko wydłużenia QTc. Trzeba ściśle dostosować dawkę foskarnetu do klirensu kreatyniny i częściej kontrolować elektrolity oraz EKG.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Ultrasonograficzne środki kontrastowe (np. perflutren, sześciofluorek siarki) klasaPrzy podawaniu ultrasonograficznego środka kontrastowego pacjentowi leczonemu inhibitorem kinazy BRAF przed badaniem trzeba ocenić ryzyko wydłużenia QT, a podczas i po podaniu kontrastu monitorować pacjenta.Jeśli przyjmujesz lek z grupy inhibitorów BRAF i masz mieć USG lub echo serca z kontrastem, powiedz o tym lekarzowi przed badaniem i nie odstawiaj leku na własną rękę.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek z grupy inhibitorów BRAF i masz mieć USG lub echo serca z kontrastem, powiedz o tym lekarzowi przed badaniem i nie odstawiaj leku na własną rękę.

Leki na czerniaka i niektóre inne nowotwory, takie jak wemurafenib, dabrafenib czy enkorafenib, mogą wpływać na rytm serca. Podobnie może działać kontrast podawany do żyły przy USG lub echu serca, na przykład perflutren albo sześciofluorek siarki. Razem mogą zwiększyć ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca, zwykle w krótkim czasie po podaniu kontrastu. Lekarz może przed badaniem zrobić EKG i badania krwi oraz obserwować cię po badaniu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • omdlenie
  • duszność lub ból w klatce piersiowej po badaniu
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy podawaniu ultrasonograficznego środka kontrastowego pacjentowi leczonemu inhibitorem kinazy BRAF przed badaniem trzeba ocenić ryzyko wydłużenia QT, a podczas i po podaniu kontrastu monitorować pacjenta. Przed badaniem sprawdź aktualny zapis EKG z oceną QTc oraz stężenie potasu i magnezu, a niedobory elektrolitów wyrównaj. U pacjentów z QTc wyraźnie wydłużonym lub z innymi czynnikami ryzyka arytmii rozważ badanie bez kontrastu albo inną metodę obrazowania. Jeśli kontrast jest niezbędny, podaj go w warunkach monitorowania EKG i z dostępem do sprzętu resuscytacyjnego, a pacjenta obserwuj co najmniej przez kilkadziesiąt minut po podaniu. Ostrożność jest szczególnie potrzebna przy wemurafenibie i enkorafenibie oraz przy perflutrenie. Nie przerywaj leczenia przeciwnowotworowego bez konsultacji z onkologiem.

Skutek kliniczny

Możliwe jest dodatkowe wydłużenie odstępu QT i zwiększone ryzyko komorowych zaburzeń rytmu, w skrajnym przypadku częstoskurczu typu torsade de pointes. Ryzyko jest największe w ciągu pierwszych minut do kilkudziesięciu minut po podaniu kontrastu. Najbardziej narażeni są pacjenci z wyjściowo wydłużonym QT, hipokaliemią lub hipomagnezemią, bradykardią, niewydolnością serca oraz przyjmujący inne leki wydłużające QT.

Mechanizm

Ultrasonograficzne środki kontrastowe i inhibitory kinazy BRAF mogą wydłużać odstęp QT, więc razem mogą sumować ten efekt. Mikropęcherzyki gazu podane dożylnie mogą wywołać przejściowe zaburzenia rytmu i reakcje krążeniowo-oddechowe w ciągu kilku minut od podania. Inhibitory BRAF, zwłaszcza wemurafenib i enkorafenib, wydłużają odstęp QT. Wemurafenib robi to zależnie od dawki. Dla dabrafenibu efekt jest słabszy, a dla toworafenibu słabo opisany. Wśród środków kontrastowych zjawisko to opisano przede wszystkim dla perflutrenu, a dla sześciofluorku siarki dane są skąpe. Mechanizm jest wspólny dla całej klasy, ale siła interakcji różni się między lekami obu grup. Interakcja farmakokinetyczna nie jest spodziewana.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed badaniem i w trakcie podania kontrastu
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy przed badaniem
  • rytm serca, ciśnienie tętnicze i saturacja przez co najmniej kilkadziesiąt minut po podaniu
  • objawy zaburzeń rytmu: kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenie

Kiedy ocena się zmienia

Pełna dawka terapeutyczna wemurafenibudawka · inhibitory kinazy BRAFryzyko rośnieWydłużenie QT przez wemurafenib zależy od dawki, dlatego przy pełnej dawce ryzyko addycji z kontrastem jest największe i monitorowanie EKG jest szczególnie wskazane.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Analogi wazopresyny (np. terlipresyna, argipresyna) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu analogu wazopresyny o działaniu naczynioskurczowym i inhibitora BRAF należy przed podaniem i w trakcie leczenia kontrolować EKG oraz wyrównać stężenia potasu, magnezu i sodu.Jeśli przyjmujesz lek z grupy inhibitorów BRAF i trafiasz do szpitala, powiedz lekarzowi o swoim leczeniu onkologicznym, żeby mógł skontrolować EKG przed podaniem leku podobnego do wazopresyny.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek z grupy inhibitorów BRAF i trafiasz do szpitala, powiedz lekarzowi o swoim leczeniu onkologicznym, żeby mógł skontrolować EKG przed podaniem leku podobnego do wazopresyny.

Leki na czerniaka i inne nowotwory z mutacją BRAF, takie jak wemurafenib czy enkorafenib, mogą zaburzać rytm serca. Terlipresyna i argipresyna, podawane w szpitalu dożylnie, na przykład przy krwawieniu z przewodu pokarmowego albo we wstrząsie, mogą zwalniać pracę serca i nasilać to działanie. Razem zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca, dlatego lekarz wtedy częściej wykonuje EKG i sprawdza wyniki krwi. Desmopresyny, stosowanej na przykład przy moczeniu nocnym, to nie dotyczy.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca albo nierówne bicie serca
  • bardzo wolne tętno
  • zawroty głowy lub uczucie zbliżającego się omdlenia
  • utrata przytomności
  • ból lub ucisk w klatce piersiowej
  • duszność
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu analogu wazopresyny o działaniu naczynioskurczowym i inhibitora BRAF należy przed podaniem i w trakcie leczenia kontrolować EKG oraz wyrównać stężenia potasu, magnezu i sodu. Szczególną ostrożność trzeba zachować przy wemurafenibie i enkorafenibie, które wyraźnie wydłużają QT. Jeśli u chorego leczonego inhibitorem BRAF odstęp QT jest już znacznie wydłużony, warto rozważyć inny lek zamiast terlipresyny lub argipresyny, na przykład somatostatynę w krwawieniu z żylaków przełyku albo noradrenalinę we wstrząsie. Terlipresynę lepiej podawać we wlewie ciągłym niż w bolusach, bo wlew rzadziej wywołuje gwałtowną bradykardię. Należy unikać dokładania kolejnych leków wydłużających QT i sprawdzić, czy chory nie przyjmuje leków zwalniających rytm serca. Desmopresyny ta interakcja nie dotyczy.

Skutek kliniczny

Możliwe jest nasilone wydłużenie odstępu QT, bradykardia i komorowe zaburzenia rytmu, w tym torsade de pointes, które może przejść w migotanie komór. Ryzyko jest największe przy połączeniu wemurafenibu lub enkorafenibu z dożylną terlipresyną lub argipresyną u chorych z hipokaliemią, hipomagnezemią, hiponatremią, chorobą serca albo przyjmujących inne leki wydłużające QT.

Mechanizm

Interakcja ma charakter farmakodynamiczny i polega na sumowaniu się działania proarytmicznego. Wemurafenib i enkorafenib wydłużają odstęp QT. U dabrafenibu i toworafenibu to działanie jest słabsze albo słabiej udokumentowane, ale nie można go wykluczyć. Terlipresyna i argipresyna przez receptory V1 silnie obkurczają naczynia, wywołują odruchową bradykardię, mogą powodować niedokrwienie mięśnia sercowego i zaburzenia elektrolitowe, a opisywano po nich pojedyncze przypadki wydłużenia QT i częstoskurczu typu torsade de pointes. Bradykardia i hiponatremia dodatkowo ułatwiają wystąpienie torsade de pointes u chorego, który ma już wydłużony odstęp QT. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, bo analogi wazopresyny są peptydami rozkładanymi przez peptydazy, a nie przez enzymy cytochromu P450.

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc przed podaniem i w trakcie leczenia
  • częstość akcji serca i ciśnienie tętnicze
  • stężenie potasu, magnezu i sodu w surowicy
  • objawy niedokrwienia mięśnia sercowego
  • omdlenia, kołatanie serca, zawroty głowy

Kiedy ocena się zmienia

Dożylna w bolusiedroga podania · analogi wazopresynyryzyko rośniePodanie terlipresyny lub argipresyny w bolusie częściej niż wlew ciągły wywołuje gwałtowną bradykardię i niedokrwienie mięśnia sercowego, co zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu u chorego z odstępem QT wydłużonym przez inhibitor BRAF. U takich chorych preferuje się wlew ciągły z monitorowaniem EKG.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Przeciwciała anty-VEGF (np. bewacyzumab, ramucyrumab) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy BRAF i przeciwciała anty-VEGF stosuj połączenie tylko z decyzji onkologa i przy ścisłym monitorowaniu ciśnienia tętniczego oraz objawów krwawienia.Jeśli przyjmujesz lek z grupy inhibitorów BRAF i dostajesz przeciwciało anty-VEGF, mierz codziennie ciśnienie, nie bierz na własną rękę leków przeciwbólowych z grupy NLPZ ani kwasu acetylosalicylowego i każde krwawienie od razu zgłoś onkologowi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek z grupy inhibitorów BRAF i dostajesz przeciwciało anty-VEGF, mierz codziennie ciśnienie, nie bierz na własną rękę leków przeciwbólowych z grupy NLPZ ani kwasu acetylosalicylowego i każde krwawienie od razu zgłoś onkologowi.

Leki na nowotwór z tej grupy, na przykład dabrafenib, enkorafenib lub wemurafenib, podawane razem z bewacyzumabem lub ramucyrumabem mogą razem zwiększać ryzyko krwawień i podnosić ciśnienie krwi. Mogą też utrudniać gojenie się ran. Lekarz dobiera takie leczenie świadomie i regularnie je kontroluje. Nie zażywaj bez konsultacji leków przeciwbólowych takich jak ibuprofen, naproksen czy kwas acetylosalicylowy, bo dodatkowo zwiększają ryzyko krwawienia.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • krwawienie z nosa lub dziąseł, które nie ustępuje
  • czarne, smoliste stolce, krew w stolcu lub wymioty z krwią
  • silny ból głowy, zaburzenia widzenia, splątanie lub bardzo wysokie ciśnienie
  • nagły, silny ból brzucha
  • duszność, obrzęki nóg lub szybkie męczenie się
  • rana, która się nie goi lub się otwiera
  • pienisty mocz
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy BRAF i przeciwciała anty-VEGF stosuj połączenie tylko z decyzji onkologa i przy ścisłym monitorowaniu ciśnienia tętniczego oraz objawów krwawienia. Przed włączeniem leczenia wyrównaj nadciśnienie tętnicze. Oceń ryzyko krwawienia, w tym jednoczesne stosowanie leków przeciwkrzepliwych i przeciwpłytkowych. U pacjentów leczonych dodatkowo inhibitorem MEK (trametynib, binimetynib, kobimetynib) wykonaj ocenę frakcji wyrzutowej lewej komory przed leczeniem i okresowo w jego trakcie. Bewacyzumab i ramucyrumab wstrzymuje się przed planowanym zabiegiem chirurgicznym i nie wznawia do czasu zagojenia rany. Przy krwawieniu istotnym klinicznie, przełomie nadciśnieniowym lub perforacji przewodu pokarmowego przerwij leczenie i pilnie skonsultuj pacjenta z onkologiem.

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie krwawień, w tym z przewodu pokarmowego, z nosa i wewnątrzczaszkowych, a także nasilenie nadciśnienia tętniczego, w tym przełomu nadciśnieniowego. Może też dojść do pogorszenia czynności lewej komory serca, opóźnionego gojenia ran i zwiększonego ryzyka perforacji przewodu pokarmowego.

Mechanizm

Interakcja jest farmakodynamiczna i wspólna dla całej klasy. Przeciwciała anty-VEGF (bewacyzumab, ramucyrumab) hamują szlak naczyniowego czynnika wzrostu śródbłonka. Wywołują przez to nadciśnienie tętnicze, krwawienia, białkomocz, zaburzenia gojenia ran i zdarzenia zakrzepowo-zatorowe. Inhibitory kinazy BRAF, zwłaszcza w typowym skojarzeniu z inhibitorem MEK, również mogą powodować krwawienia, wzrost ciśnienia tętniczego i dysfunkcję lewej komory. Działania te sumują się. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, bo przeciwciała monoklonalne nie są metabolizowane przez cytochrom P450 i nie wpływają na jego aktywność.

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze przed każdym podaniem przeciwciała i regularnie w domu
  • objawy krwawienia oraz morfologia krwi
  • białkomocz w badaniu moczu
  • frakcja wyrzutowa lewej komory w echokardiografii przy skojarzeniu z inhibitorem MEK
  • gojenie ran i objawy perforacji przewodu pokarmowego
  • objawy zakrzepicy tętniczej i żylnej

Kiedy ocena się zmienia

wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych przeciwciała anty-VEGF częściej wywołują zdarzenia zakrzepowo-zatorowe tętnicze i krwawienia. Wymagana jest staranniejsza ocena ryzyka sercowo-naczyniowego i częstsza kontrola ciśnienia.
Dołączenie przeciwciała anty-VEGF do trwającego leczenia inhibitorem kinazy BRAFkolejność włączenia · przeciwciała anty-VEGFinne zaleceniePrzy dołączaniu przeciwciała anty-VEGF zmierz ciśnienie tętnicze i oceń białkomocz przed pierwszym podaniem. Kontroluj je przed każdym kolejnym wlewem, zwłaszcza w pierwszych tygodniach skojarzenia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Inhibitory syntezy kortykosteroidów (np. osilodrostat) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy BRAF i osilodrostatu należy wykonać EKG przed włączeniem drugiego leku i regularnie kontrolować odstęp QT oraz stężenie potasu i magnezu.Jeśli przyjmujesz lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów BRAF razem z osilodrostatem, nie zmieniaj samodzielnie dawek i zgłaszaj się na wszystkie zlecone badania EKG i krwi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów BRAF razem z osilodrostatem, nie zmieniaj samodzielnie dawek i zgłaszaj się na wszystkie zlecone badania EKG i krwi.

Leki przeciwnowotworowe z tej grupy, np. wemurafenib, dabrafenib czy enkorafenib, oraz osilodrostat stosowany w zespole Cushinga mogą wpływać na pracę serca. Przyjmowane razem mogą zwiększać ryzyko groźnych zaburzeń rytmu. Osilodrostat może też obniżać poziom potasu we krwi, co to ryzyko nasila. Niektóre z tych leków przeciwnowotworowych mogą także osłabić działanie osilodrostatu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy, uczucie omdlewania lub utrata przytomności
  • biegunka lub wymioty trwające dłużej niż dobę
  • osłabienie mięśni lub skurcze
  • skrajne zmęczenie, nudności, bóle brzucha i spadki ciśnienia
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy BRAF i osilodrostatu należy wykonać EKG przed włączeniem drugiego leku i regularnie kontrolować odstęp QT oraz stężenie potasu i magnezu. Przed rozpoczęciem leczenia trzeba wyrównać hipokaliemię i hipomagnezemię, a w razie biegunki lub wymiotów oznaczyć elektrolity bez zwłoki. EKG należy powtarzać po każdym zwiększeniu dawki osilodrostatu. Przy wydłużeniu QTc powyżej progu z charakterystyki danego inhibitora BRAF trzeba przerwać leczenie lub zmniejszyć dawkę według jego zasad. Należy unikać dokładania innych leków wydłużających QT. Największą ostrożność trzeba zachować przy wemurafenibie. Po włączeniu lub odstawieniu dabrafenibu, enkorafenibu albo wemurafenibu należy częściej kontrolować kortyzol i w razie potrzeby dostosować dawkę osilodrostatu.

Skutek kliniczny

Wydłużenie odstępu QT z ryzykiem częstoskurczu typu torsade de pointes, omdleń i nagłego zgonu sercowego, szczególnie przy hipokaliemii lub hipomagnezemii. Możliwa jest też zmiana kontroli kortyzolu po włączeniu lub odstawieniu inhibitora BRAF. Skutkiem może być utrata kontroli hiperkortyzolemii albo, po odstawieniu induktora, niedoczynność kory nadnerczy.

Mechanizm

Oba leki mogą wydłużać odstęp QT, więc ich działanie na repolaryzację serca się sumuje. Ryzyko zwiększa hipokaliemia, którą osilodrostat może wywołać przez gromadzenie się prekursorów kortykosteroidów o działaniu mineralokortykoidowym. Hipokaliemię mogą też nasilać biegunka i wymioty, które są częstym działaniem niepożądanym inhibitorów BRAF. Dodatkowo dabrafenib, enkorafenib i w mniejszym stopniu wemurafenib indukują enzymy metabolizujące leki, w tym CYP3A4. Może to osłabić działanie osilodrostatu, choć ten szlak ma tylko częściowy udział w jego eliminacji. Wydłużenie QT jest najlepiej opisane dla wemurafenibu. Dla dabrafenibu i enkorafenibu jest mniej wyraźne. Dla toworafenibu dane są skąpe, ale brak danych nie oznacza braku ryzyka.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed leczeniem, po włączeniu drugiego leku i po każdej zmianie dawki
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • kortyzol w moczu dobowym lub w ślinie po włączeniu lub odstawieniu inhibitora BRAF
  • objawy niedoczynności kory nadnerczy
  • kołatanie serca, zawroty głowy i omdlenia

Kiedy ocena się zmienia

Okres zwiększania dawki osilodrostatudawka · inhibitory syntezy kortykosteroidówryzyko rośnieWydłużenie QT przez osilodrostat zależy od dawki. W okresie zwiększania dawki EKG należy wykonywać po każdej zmianie, a elektrolity kontrolować częściej.
Włączenie lub odstawienie inhibitora BRAF u pacjenta z ustaloną dawką osilodrostatukolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zalecenieDabrafenib, enkorafenib i wemurafenib mogą przez indukcję enzymów osłabić działanie osilodrostatu. Po ich odstawieniu działanie osilodrostatu może się nasilić. W obu sytuacjach należy częściej kontrolować kortyzol i rozważyć korektę dawki osilodrostatu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Leki przeciwhistaminowe – fenotiazyny (np. prometazyna, tietyloperazyna) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu fenotiazynowego leku przeciwhistaminowego i inhibitora kinazy BRAF należy w miarę możliwości unikać tego połączenia, a gdy jest konieczne – kontrolować EKG i elektrolity.Jeśli przyjmujesz lek na nowotwór z tej grupy, nie zaczynaj prometazyny ani tietyloperazyny bez rozmowy z onkologiem lub farmaceutą, a przy kołataniu serca lub omdleniu od razu zgłoś się do lekarza.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek na nowotwór z tej grupy, nie zaczynaj prometazyny ani tietyloperazyny bez rozmowy z onkologiem lub farmaceutą, a przy kołataniu serca lub omdleniu od razu zgłoś się do lekarza.

Leki przeciwhistaminowe z grupy fenotiazyn, takie jak prometazyna czy tietyloperazyna, oraz niektóre leki na czerniaka i inne nowotwory, takie jak wemurafenib czy enkorafenib, mogą zaburzać rytm serca. Przyjmowane razem mogą nasilać to działanie i zwiększać ryzyko groźnej arytmii. Dabrafenib i toworafenib działają na serce w ten sposób w znacznie mniejszym stopniu. Ryzyko rośnie, gdy masz za mało potasu lub magnezu we krwi albo chorujesz na serce.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • nagłe zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
  • silna senność
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu fenotiazynowego leku przeciwhistaminowego i inhibitora kinazy BRAF należy w miarę możliwości unikać tego połączenia, a gdy jest konieczne – kontrolować EKG i elektrolity. Dotyczy to przede wszystkim wemurafenibu i enkorafenibu, które same wydłużają odstęp QT. Prometazyny i tietyloperazyny nie należy podawać pacjentom z wyjściowo wydłużonym QTc lub niewyrównaną hipokaliemią albo hipomagnezemią. Przed włączeniem fenotiazyny trzeba wyrównać elektrolity i ocenić inne leki wydłużające QT przyjmowane przez pacjenta. Jako lek przeciwalergiczny lepiej wybrać lek przeciwhistaminowy II generacji o małym wpływie na QT, a w leczeniu nudności rozważyć postępowanie uzgodnione z onkologiem. Gdy QTc istotnie się wydłuża, fenotiazynę należy odstawić w pierwszej kolejności, a dawkowanie inhibitora BRAF modyfikuje onkolog.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu, w tym częstoskurczu typu torsade de pointes. Ryzyko jest największe u osób z zaburzeniami elektrolitowymi, chorobą serca, wrodzonym zespołem długiego QT, u osób starszych oraz przy stosowaniu innych leków wydłużających QT.

Mechanizm

Fenotiazynowe leki przeciwhistaminowe blokują kanały potasowe hERG i mogą wydłużać odstęp QT. Wemurafenib i enkorafenib również wydłużają odstęp QT w sposób zależny od stężenia. Przy jednoczesnym stosowaniu ich wpływ na repolaryzację komór się sumuje. Wemurafenib słabo hamuje CYP2D6, co może dodatkowo nieznacznie zwiększać stężenie prometazyny, ale znaczenie tego efektu jest niepewne.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed dołączeniem fenotiazyny i w trakcie leczenia skojarzonego
  • stężenie potasu, magnezu i wapnia w surowicy
  • objawy zaburzeń rytmu: kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia
  • inne przyjmowane leki wydłużające odstęp QT
  • nadmierna senność i uspokojenie po fenotiazynie

Kiedy ocena się zmienia

Dożylnadroga podania · leki przeciwhistaminowe – fenotiazynyryzyko rośnieDożylne podanie prometazyny daje szybko wysokie stężenie i silniej wpływa na repolaryzację, dlatego przy leczeniu wemurafenibem lub enkorafenibem wymaga monitorowania EKG.
Dawki większe niż zwykle stosowanedawka · leki przeciwhistaminowe – fenotiazynyryzyko rośnieWpływ fenotiazyn na QT zależy od dawki, dlatego większe dawki prometazyny lub tietyloperazyny zwiększają ryzyko arytmii przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora BRAF wydłużającego QT.
Pojedyncza dawka doraźnaczas leczenia · leki przeciwhistaminowe – fenotiazynyryzyko malejeJednorazowe podanie fenotiazyny u pacjenta z prawidłowym QTc i wyrównanymi elektrolitami niesie mniejsze ryzyko niż stosowanie przewlekłe, choć nadal wymaga ostrożności.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych częstsze są choroby serca, zaburzenia elektrolitowe i wielolekowość, co zwiększa ryzyko arytmii, a fenotiazyny dodatkowo powodują u nich nadmierną sedację i upadki.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Analogi oksytocyny (np. oksytocyna, karbetocyna) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu analogu oksytocyny i inhibitora kinazy BRAF przed podaniem leku uterotonicznego oceń EKG z odstępem QTc oraz stężenia potasu, magnezu i sodu, a w trakcie podawania monitoruj EKG.Jeśli przyjmujesz lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów BRAF, zawsze powiedz o nim lekarzowi i położnej przed porodem lub zabiegiem, przy którym możesz dostać oksytocynę albo karbetocynę.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów BRAF, zawsze powiedz o nim lekarzowi i położnej przed porodem lub zabiegiem, przy którym możesz dostać oksytocynę albo karbetocynę.

Oksytocyna i karbetocyna to leki podawane w szpitalu przy porodzie albo po nim, aby obkurczyć macicę i zmniejszyć krwawienie. Leki na czerniaka i niektóre inne nowotwory, takie jak wemurafenib, enkorafenib, dabrafenib czy toworafenib, mogą wpływać na pracę serca. Razem mogą zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca. Lekarze mogą temu zapobiec, jeśli wiedzą o twoim leczeniu i zbadają cię wcześniej.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy, uczucie zasłabnięcia
  • omdlenie lub utrata przytomności
  • duszność albo ból w klatce piersiowej
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu analogu oksytocyny i inhibitora kinazy BRAF przed podaniem leku uterotonicznego oceń EKG z odstępem QTc oraz stężenia potasu, magnezu i sodu, a w trakcie podawania monitoruj EKG. Wyrównaj zaburzenia elektrolitowe przed podaniem oksytocyny lub karbetocyny. Unikaj szybkich bolusów dożylnych oksytocyny i stosuj najmniejszą skuteczną dawkę we wlewie. Szczególnej czujności wymaga połączenie z wemurafenibem lub enkorafenibem. Gdy QTc jest wyraźnie wydłużony, rozważ lek uterotoniczny niewydłużający QT po konsultacji z położnikiem i onkologiem. Ciąża u pacjentki leczonej inhibitorem BRAF wymaga osobnej oceny onkologicznej i położniczej.

Skutek kliniczny

Możliwe wydłużenie odstępu QT z ryzykiem częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes, kołatania serca, omdlenia, a w skrajnych przypadkach nagłego zatrzymania krążenia. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, hiponatremii, chorobie serca, bradykardii i równoczesnym stosowaniu innych leków wydłużających QT.

Mechanizm

Analogi oksytocyny i inhibitory kinazy BRAF mogą wydłużać odstęp QT, więc razem sumują to działanie i zwiększają ryzyko groźnych komorowych zaburzeń rytmu serca. Oksytocyna podana szybko dożylnie lub w dużych dawkach może wydłużać QT i wywoływać tachykardię oraz spadek ciśnienia. Długi wlew może też powodować zatrucie wodne z zaburzeniami elektrolitowymi, które dodatkowo sprzyjają arytmii. Wśród inhibitorów BRAF najwyraźniej wydłużają QT wemurafenib i enkorafenib. Dabrafenib i toworafenib działają tu słabiej albo dane o ich wpływie na QT są skąpe, a dla karbetocyny wpływ na QT jest słabo udokumentowany. Mechanizm dotyczy jednak całej klasy w różnym stopniu, dlatego zalecenia odnoszą się do wszystkich par. Interakcji farmakokinetycznej istotnej klinicznie nie stwierdzono.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed podaniem i w trakcie podawania analogu oksytocyny
  • stężenie potasu, magnezu i sodu w surowicy
  • częstość akcji serca i ciśnienie tętnicze
  • bilans płynów przy przedłużonym wlewie oksytocyny
  • objawy arytmii (kołatanie serca, zasłabnięcie, omdlenie)

Kiedy ocena się zmienia

Szybki bolus dożylnydroga podania · analogi oksytocynyryzyko rośnieSzybkie dożylne wstrzyknięcie oksytocyny może wywołać tachykardię, spadek ciśnienia i zmiany w EKG z wydłużeniem QT. U pacjentki leczonej inhibitorem BRAF podawaj oksytocynę we wlewie, a nie w szybkim bolusie.
Przedłużony wlew oksytocynyczas leczenia · analogi oksytocynyryzyko rośnieDługotrwały wlew oksytocyny w dużych dawkach sprzyja zatruciu wodnemu i zaburzeniom elektrolitowym, które dodatkowo zwiększają ryzyko arytmii przy wydłużonym QT. Kontroluj bilans płynów i elektrolity.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Preparaty kolchicyny (np. kolchicyna) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu preparatu kolchicyny i inhibitora kinazy BRAF stosuj najmniejszą skuteczną dawkę kolchicyny i obserwuj pacjenta pod kątem jej działań niepożądanych.Jeśli przyjmujesz kolchicynę i lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu leczenie i nie zwiększaj dawki kolchicyny na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz kolchicynę i lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu leczenie i nie zwiększaj dawki kolchicyny na własną rękę.

Niektóre leki przeciwnowotworowe z grupy inhibitorów BRAF, zwłaszcza wemurafenib, mogą spowalniać usuwanie kolchicyny z organizmu. Kolchicyna gromadzi się wtedy we krwi i może wywołać zatrucie z biegunką, wymiotami, bólami mięśni i osłabieniem. Inne leki z tej grupy, na przykład dabrafenib, mogą odwrotnie osłabiać działanie kolchicyny. Homeopatyczne preparaty z zimowitu nie stwarzają tego problemu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • biegunka, nudności lub wymioty
  • ból brzucha
  • ból, osłabienie lub tkliwość mięśni
  • ciemny mocz
  • drętwienie lub mrowienie dłoni i stóp
  • gorączka, częste infekcje, łatwe powstawanie siniaków
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – transport, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu preparatu kolchicyny i inhibitora kinazy BRAF stosuj najmniejszą skuteczną dawkę kolchicyny i obserwuj pacjenta pod kątem jej działań niepożądanych. Najsilniejszy wpływ dotyczy wemurafenibu, przy którym należy rozważyć zmniejszenie dawki kolchicyny albo zastąpienie jej innym lekiem, szczególnie u osób z niewydolnością nerek lub wątroby. Przy enkorafenibie i toworafenibie zachowaj ostrożność i monitoruj objawy toksyczności. Kolchicyny nie łączy się z inhibitorem BRAF u pacjenta, który jednocześnie przyjmuje silne inhibitory CYP3A4 lub glikoproteiny P.

Skutek kliniczny

Wzrost stężenia kolchicyny może prowadzić do jej toksyczności. Pierwsze objawy to nudności, wymioty, biegunka i bóle brzucha, a w cięższych przypadkach miopatia, rabdomioliza, neuropatia i zahamowanie czynności szpiku. Część tych objawów, zwłaszcza biegunka, zmęczenie i bóle mięśni, występuje też jako działania niepożądane inhibitorów BRAF, co utrudnia rozpoznanie.

Mechanizm

Kolchicyna jest substratem glikoproteiny P i CYP3A4 i ma wąski indeks terapeutyczny. Wemurafenib hamuje glikoproteinę P i może zmniejszać wydalanie kolchicyny przez jelito, wątrobę i nerki, co zwiększa jej stężenie w osoczu. Enkorafenib hamuje transportery błonowe, w tym glikoproteinę P, a jednocześnie indukuje CYP3A4, więc wypadkowy kierunek zmiany stężenia kolchicyny jest niepewny. Toworafenib ma niewiele danych o wpływie na glikoproteinę P i może indukować CYP3A, dlatego jego zachowanie wymaga potwierdzenia.

Monitorować

  • objawy żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha)
  • bóle i osłabienie mięśni, aktywność CK
  • morfologia krwi z rozmazem
  • czynność nerek (kreatynina, eGFR)
  • aminotransferazy (ALT, AST)
  • objawy neuropatii obwodowej

Kiedy ocena się zmienia

Homeopatycznapostać · preparaty kolchicynyinterakcja nie dotyczyHomeopatyczne rozcieńczenia zimowitu jesiennego zawierają śladowe ilości kolchicyny bez znaczenia klinicznego dla tej interakcji.
eGFR ≤ 30pacjentryzyko rośniePrzy ciężkiej niewydolności nerek kolchicyna kumuluje się nawet bez interakcji, a dodatkowe hamowanie jej transportu znacznie zwiększa ryzyko ciężkiej toksyczności. Kolchicyny nie łączy się wtedy z wemurafenibem ani enkorafenibem.
Odstawienie dabrafenibu przy stałej dawce kolchicynykolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu indukcja wygasa w ciągu kilku tygodni i stężenie kolchicyny może wzrosnąć. Jeśli dawkę kolchicyny zwiększano w trakcie leczenia dabrafenibem, trzeba ją ponownie ocenić.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Pochodne platyny (np. karboplatyna, oksaliplatyna, cisplatyna) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu pochodnej platyny i inhibitora kinazy BRAF wykonaj EKG i oznacz potas, magnez oraz wapń przed rozpoczęciem leczenia i okresowo w jego trakcie, a niedobory wyrównaj przed kolejnym cyklem chemioterapii.Jeśli przyjmujesz lek z platyną razem z lekiem celowanym na mutację BRAF, chodź na zlecone EKG i badania krwi, a przed przyjęciem każdego nowego leku, także bez recepty, zapytaj lekarza lub farmaceutę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek z platyną razem z lekiem celowanym na mutację BRAF, chodź na zlecone EKG i badania krwi, a przed przyjęciem każdego nowego leku, także bez recepty, zapytaj lekarza lub farmaceutę.

Leki z platyną (np. cisplatyna, karboplatyna, oksaliplatyna) i leki celowane na mutację BRAF (np. wemurafenib, enkorafenib, dabrafenib) mogą razem zaburzać rytm serca. Chemioterapia z platyną może też obniżać poziom magnezu i potasu we krwi, co dodatkowo obciąża serce. Lekarz zwykle stosuje te leki razem celowo i kontroluje to badaniami EKG oraz badaniami krwi. Toworafenib praktycznie nie wpływa na rytm serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy, uczucie słabości lub omdlenie
  • skurcze mięśni lub mrowienie, które mogą świadczyć o niedoborze magnezu lub potasu
  • uporczywe wymioty lub biegunka trwające ponad dobę
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu pochodnej platyny i inhibitora kinazy BRAF wykonaj EKG i oznacz potas, magnez oraz wapń przed rozpoczęciem leczenia i okresowo w jego trakcie, a niedobory wyrównaj przed kolejnym cyklem chemioterapii. Nie rozpoczynaj ani nie kontynuuj wemurafenibu lub enkorafenibu, gdy skorygowany odstęp QT przekracza 500 ms. Takie leczenie wstrzymaj do ustąpienia zmian i rozważ wznowienie w zmniejszonej dawce. Przy oksaliplatynie z wemurafenibem lub enkorafenibem wykonuj EKG częściej, szczególnie w pierwszych tygodniach leczenia. Przy cisplatynie najważniejsza jest suplementacja magnezu i potasu oraz kontrola funkcji nerek. Przejrzyj pozostałe leki pacjenta i w miarę możliwości odstaw inne leki wydłużające QT. Dotyczy to też doboru leków przeciwwymiotnych.

Skutek kliniczny

Połączenie może prowadzić do wydłużenia odstępu QT, a w skrajnych przypadkach do torsade de pointes, omdleń i nagłego zgonu sercowego. Ryzyko rośnie przy niedoborze magnezu lub potasu, chorobie serca, bradykardii i równoczesnym stosowaniu innych leków wydłużających QT, w tym przeciwwymiotnych antagonistów 5-HT3. Encorafenib łączy się celowo z oksaliplatyną w niektórych schematach leczenia raka jelita grubego z mutacją BRAF V600E. W takich przypadkach połączenie wymaga kontroli EKG i elektrolitów, a nie unikania.

Mechanizm

Interakcja jest farmakodynamiczna i polega na sumowaniu ryzyka wydłużenia odstępu QT oraz komorowych zaburzeń rytmu. Wemurafenib i enkorafenib bezpośrednio wydłużają QT, a dabrafenib w mniejszym stopniu. Oksaliplatyna sama może wydłużać QT i wywoływać torsade de pointes. Cisplatyna, a słabiej karboplatyna, uszkadzają kanaliki nerkowe i powodują utratę magnezu, potasu i wapnia. Wymioty i biegunka po chemioterapii nasilają te niedobory. Hipomagnezemia i hipokaliemia zwiększają podatność mięśnia sercowego na działanie proarytmiczne inhibitora BRAF. Interakcja nie jest więc jednakowa w całej klasie. Najsilniejsza jest dla oksaliplatyny z wemurafenibem lub enkorafenibem, a dla cisplatyny i karboplatyny ma charakter pośredni, elektrolitowy. Istotnych interakcji farmakokinetycznych między tymi grupami nie opisano.

Monitorować

  • EKG z oceną skorygowanego odstępu QT przed leczeniem, po pierwszych tygodniach i po każdej zmianie dawki
  • stężenie potasu, magnezu i wapnia przed każdym cyklem chemioterapii
  • kreatynina i eGFR, szczególnie przy cisplatynie
  • objawy kołatania serca, zawrotów głowy i omdleń
  • nasilenie wymiotów i biegunki jako przyczyny utraty elektrolitów

Kiedy ocena się zmienia

eGFR ≤ 60pacjentryzyko rośniePrzy obniżonym eGFR rośnie ryzyko utraty magnezu i potasu oraz kumulacji pochodnych platyny, co nasila podatność na arytmie przy inhibitorach BRAF. W takiej sytuacji częściej kontroluj elektrolity i EKG. Cisplatynę u tych pacjentów zwykle zastępuje się karboplatyną z dawką dobraną do funkcji nerek.
wiek ≥ 65pacjentryzyko rośnieU starszych pacjentów częściej współistnieją choroby serca, bradykardia, zaburzenia elektrolitowe i inne leki wydłużające QT. Ryzyko arytmii przy tym połączeniu jest u nich większe, więc EKG i elektrolity kontroluj częściej.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Alfa-adrenolityki urologiczne (np. tamsulosyna, sylodosyna, alfuzosyna) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu alfa-adrenolityku urologicznego i inhibitora kinazy BRAF należy liczyć się ze słabszym działaniem alfa-adrenolityku i obserwować kontrolę objawów ze strony dróg moczowych oraz ciśnienie tętnicze.Jeśli przyjmujesz lek na prostatę z grupy alfa-adrenolityków i lek przeciwnowotworowy hamujący kinazę BRAF, powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu i zgłaszaj mu każde nasilenie problemów z oddawaniem moczu, zawroty głowy lub kołatanie serca.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek na prostatę z grupy alfa-adrenolityków i lek przeciwnowotworowy hamujący kinazę BRAF, powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu i zgłaszaj mu każde nasilenie problemów z oddawaniem moczu, zawroty głowy lub kołatanie serca.

Leki na raka z mutacją BRAF, takie jak dabrafenib, enkorafenib czy wemurafenib, mogą przyspieszać rozkład w organizmie leków na prostatę, takich jak tamsulosyna, sylodosyna czy alfuzosyna. Lek na prostatę może wtedy działać słabiej i problemy z oddawaniem moczu mogą wrócić. Po zakończeniu leczenia onkologicznego lek na prostatę może za to zacząć działać mocniej i powodować zawroty głowy przy wstawaniu. Alfuzosyna razem z wemurafenibem może dodatkowo zaburzać rytm serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • Słabszy strumień moczu, częstsze oddawanie moczu lub częstsze wstawanie w nocy do toalety
  • Uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza albo trudność z oddaniem moczu
  • Zawroty głowy, pociemnienie przed oczami lub omdlenie przy wstawaniu
  • Kołatanie serca, nierówne bicie serca lub nagłe osłabienie
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu alfa-adrenolityku urologicznego i inhibitora kinazy BRAF należy liczyć się ze słabszym działaniem alfa-adrenolityku i obserwować kontrolę objawów ze strony dróg moczowych oraz ciśnienie tętnicze. Ocenę skuteczności alfa-adrenolityku warto przeprowadzić po kilku tygodniach od włączenia dabrafenibu, enkorafenibu lub wemurafenibu, a przy utracie efektu rozważyć zmianę leczenia urologicznego zamiast zwiększania dawki. Alfuzosyny lepiej unikać u pacjentów leczonych wemurafenibem, a jeśli połączenie jest konieczne, trzeba wykonać EKG przed włączeniem i w trakcie leczenia oraz wyrównać potas i magnez. Przy skojarzeniu alfuzosyny z enkorafenibem lub dabrafenibem również warto kontrolować EKG, zwłaszcza gdy pacjent przyjmuje inne leki wydłużające QT. Po zakończeniu terapii inhibitorem BRAF należy uprzedzić pacjenta o możliwym nasileniu zawrotów głowy i spadków ciśnienia przy wstawaniu.

Skutek kliniczny

Najczęstszym skutkiem jest słabsze działanie alfa-adrenolityku i nawrót lub nasilenie objawów ze strony dolnych dróg moczowych, takich jak słaby strumień moczu, częste oddawanie moczu i nykturia. Po odstawieniu inhibitora BRAF stężenie alfa-adrenolityku może wzrosnąć, co sprzyja zawrotom głowy i hipotonii ortostatycznej. W skojarzeniu alfuzosyny z wemurafenibem istnieje ryzyko wydłużenia odstępu QT i zaburzeń rytmu typu torsade de pointes, szczególnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii lub innych lekach wydłużających QT. Gorączka i odwodnienie wywołane terapią BRAF, zwłaszcza dabrafenibem z trametynibem, mogą nasilać spadki ciśnienia po alfa-adrenolityku.

Mechanizm

Tamsulosyna, sylodosyna i alfuzosyna są metabolizowane głównie przez CYP3A4, a dabrafenib, enkorafenib i wemurafenib indukują ten enzym, co przyspiesza rozkład alfa-adrenolityku i obniża jego stężenie. Indukcja narasta stopniowo i ustępuje powoli po odstawieniu inhibitora BRAF, więc stężenie alfa-adrenolityku może wtedy wzrosnąć. Wemurafenib dodatkowo hamuje glikoproteinę P, której substratem jest sylodosyna, co częściowo równoważy efekt indukcji. Alfuzosyna może wydłużać odstęp QT, podobnie jak wemurafenib, w mniejszym stopniu enkorafenib i dabrafenib, więc w tych parach dochodzi addycyjny wpływ na repolaryzację serca. Toworafenib jest najsłabiej poznanym lekiem grupy B i jego wpływ na metabolizm alfa-adrenolityków nie jest dobrze określony.

Monitorować

  • Nasilenie objawów ze strony dolnych dróg moczowych (strumień moczu, częstość mikcji, nykturia, zaleganie moczu)
  • Ciśnienie tętnicze w pozycji leżącej i stojącej, zwłaszcza po odstawieniu inhibitora BRAF i w czasie gorączki
  • EKG z oceną odstępu QTc przy skojarzeniu alfuzosyny z wemurafenibem, enkorafenibem lub dabrafenibem
  • Stężenie potasu i magnezu w surowicy u pacjentów z ryzykiem wydłużenia QT

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie inhibitora BRAF u pacjenta stale przyjmującego alfa-adrenolitykkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu inhibitora BRAF indukcja CYP3A4 wygasa stopniowo przez kilka tygodni, a stężenie alfa-adrenolityku rośnie. Jeśli dawkę alfa-adrenolityku zwiększano w trakcie terapii onkologicznej, należy ją ponownie ocenić i monitorować ciśnienie ortostatyczne.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych większe jest ryzyko hipotonii ortostatycznej, upadków oraz zaburzeń elektrolitowych sprzyjających wydłużeniu QT, zwłaszcza przy gorączce i odwodnieniu w trakcie terapii BRAF.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Inhibitory monoaminooksydazy typu B (np. rasagilina, selegilina) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora MAO-B i inhibitora kinazy BRAF obserwuj skuteczność i tolerancję leczenia przeciwparkinsonowskiego, szczególnie w pierwszych tygodniach po włączeniu lub odstawieniu inhibitora BRAF.Jeśli przyjmujesz lek na chorobę Parkinsona z grupy inhibitorów MAO-B i zaczynasz lub kończysz leczenie inhibitorem kinazy BRAF, powiedz o tym neurologowi i onkologowi i nie zmieniaj dawek samodzielnie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek na chorobę Parkinsona z grupy inhibitorów MAO-B i zaczynasz lub kończysz leczenie inhibitorem kinazy BRAF, powiedz o tym neurologowi i onkologowi i nie zmieniaj dawek samodzielnie.

Leki na chorobę Parkinsona, takie jak rasagilina, selegilina czy safinamid, mogą wpływać na leki przeciwnowotworowe, takie jak wemurafenib czy dabrafenib, i odwrotnie. Lek na nowotwór może zmienić ilość leku na Parkinsona w organizmie – czasem jest go za dużo, a czasem za mało. Za dużo może powodować zawroty głowy przy wstawaniu, mimowolne ruchy albo widzenie rzeczy, których nie ma. Za mało może oznaczać, że objawy Parkinsona się nasilą.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zawroty głowy lub omdlenie przy wstawaniu
  • mimowolne, niekontrolowane ruchy
  • widzenie lub słyszenie rzeczy, których nie ma, splątanie
  • wyraźne nasilenie sztywności, spowolnienia lub drżenia
  • gorączka, dreszcze lub nowa wysypka
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora MAO-B i inhibitora kinazy BRAF obserwuj skuteczność i tolerancję leczenia przeciwparkinsonowskiego, szczególnie w pierwszych tygodniach po włączeniu lub odstawieniu inhibitora BRAF. U pacjenta leczonego rasagiliną, u którego włącza się wemurafenib, rozważ zmniejszenie dawki rasagiliny lub zmianę na inny lek przeciwparkinsonowski oraz kontroluj ciśnienie tętnicze w pozycji leżącej i stojącej. Przy dabrafenibie lub enkorafenibie zwróć uwagę na możliwe osłabienie działania selegiliny i nie zwiększaj jej dawki ponad zakres, w którym zachowuje wybiórczość wobec MAO-B. Przy safinamidzie i dabrafenibie monitoruj działania niepożądane dabrafenibu. Decyzje o zmianie dawki inhibitora BRAF podejmuje onkolog prowadzący.

Skutek kliniczny

Wzrost stężenia inhibitora MAO-B, zwłaszcza rasagiliny przy wemurafenibie, może nasilać hipotensję ortostatyczną, dyskinezy, halucynacje, nudności i bezsenność. Przy wysokich stężeniach słabnie też wybiórczość wobec MAO-B, co zwiększa ryzyko reakcji z tyraminą i lekami serotoninergicznymi. Spadek stężenia inhibitora MAO-B pod wpływem inhibitorów BRAF indukujących enzymy może osłabiać kontrolę objawów choroby Parkinsona, a po odstawieniu inhibitora BRAF stężenie może ponownie wzrosnąć. Przy połączeniu safinamidu z dabrafenibem możliwe jest nasilenie działań niepożądanych dabrafenibu, takich jak gorączka, dreszcze i zmiany skórne.

Mechanizm

Inhibitory kinazy BRAF zmieniają aktywność enzymów wątrobowych rozkładających inhibitory MAO-B, a kierunek tej zmiany zależy od konkretnego leku. Wemurafenib hamuje CYP1A2, główny enzym metabolizujący rasagilinę, i może zwiększać jej stężenie we krwi. Dabrafenib i enkorafenib indukują CYP3A4 i inne izoenzymy cytochromu P450, co może obniżać stężenie selegiliny, metabolizowanej m.in. przez CYP2B6 i CYP3A4. Safinamid hamuje transporter BCRP i może zwiększać ekspozycję na dabrafenib. Interakcja nie jest wspólna dla wszystkich par leków obu grup – mechanizm i kierunek różnią się w zależności od pary, a dla toworafenibu brak danych o istotnym wpływie na inhibitory MAO-B.

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze w pozycji leżącej i stojącej
  • dyskinezy, halucynacje, splątanie, bezsenność
  • kontrola objawów ruchowych choroby Parkinsona (sztywność, spowolnienie, drżenie)
  • objawy toksyczności serotoninergicznej przy innych lekach serotoninergicznych
  • gorączka, dreszcze i zmiany skórne przy safinamidzie z dabrafenibem

Kiedy ocena się zmienia

Włączenie lub odstawienie inhibitora BRAF u pacjenta stabilnie leczonego inhibitorem MAO-Bkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zalecenieZmiana stężenia inhibitora MAO-B narasta stopniowo, zwłaszcza przy indukcji enzymów, i cofa się powoli po odstawieniu inhibitora BRAF. Monitoruj pacjenta przez kilka tygodni po każdej takiej zmianie.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych wzrost stężenia inhibitora MAO-B częściej prowadzi do hipotensji ortostatycznej, upadków i zaburzeń psychotycznych.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Inhibitory fosfodiesterazy typu 5 (np. syldenafil, tadalafil, wardenafil) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora fosfodiesterazy typu 5 i inhibitora kinazy BRAF należy liczyć się ze słabszym działaniem inhibitora PDE5, oceniać jego skuteczność i ewentualnie modyfikować dawkę wyłącznie w granicach dawek zarejestrowanych.Jeśli przyjmujesz lek na zaburzenia erekcji lub nadciśnienie płucne razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów BRAF, nie zwiększaj sam dawki, gdy lek działa słabiej, tylko powiedz o tym lekarzowi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek na zaburzenia erekcji lub nadciśnienie płucne razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów BRAF, nie zwiększaj sam dawki, gdy lek działa słabiej, tylko powiedz o tym lekarzowi.

Leki przeciwnowotworowe z grupy inhibitorów BRAF, takie jak dabrafenib, enkorafenib czy wemurafenib, przyspieszają usuwanie z organizmu leków na zaburzenia erekcji i nadciśnienie płucne, np. syldenafilu, tadalafilu czy wardenafilu. Przez to te leki mogą działać słabiej. Wardenafil razem z wemurafenibem lub enkorafenibem może dodatkowo zaburzać rytm serca. Po zakończeniu leczenia przeciwnowotworowego lek na erekcję lub nadciśnienie płucne znów zaczyna działać silniej.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • lek na erekcję przestał działać lub działa wyraźnie słabiej
  • nasilenie duszności lub gorsza tolerancja wysiłku przy leczeniu nadciśnienia płucnego
  • kołatanie serca, nierówne bicie serca, omdlenie
  • silne zawroty głowy lub uczucie bliskiego omdlenia po zakończeniu leczenia przeciwnowotworowego
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora fosfodiesterazy typu 5 i inhibitora kinazy BRAF należy liczyć się ze słabszym działaniem inhibitora PDE5, oceniać jego skuteczność i ewentualnie modyfikować dawkę wyłącznie w granicach dawek zarejestrowanych. U chorych z nadciśnieniem płucnym leczonych syldenafilem lub tadalafilem warto zaplanować ocenę kontroli choroby po kilku tygodniach od włączenia inhibitora BRAF. Wardenafilu nie łączy się z wemurafenibem ani enkorafenibem, a gdy leczenie zaburzeń erekcji jest potrzebne, wybiera się inny inhibitor PDE5. Po odstawieniu inhibitora BRAF dawkę inhibitora PDE5 zwiększoną wcześniej należy zredukować do wyjściowej. Dla toworafenibu stosuje się te same zasady ostrożności.

Skutek kliniczny

Typowym skutkiem jest słabsze działanie inhibitora PDE5 – mniejsza skuteczność w zaburzeniach erekcji albo gorsza kontrola nadciśnienia płucnego u chorych leczonych syldenafilem lub tadalafilem. Po odstawieniu inhibitora BRAF indukcja stopniowo wygasa i stężenie inhibitora PDE5 rośnie, co przy wcześniej zwiększonej dawce może nasilić działania niepożądane, takie jak spadek ciśnienia tętniczego, ból głowy czy zawroty głowy. Przy wardenafilu łączonym z wemurafenibem lub enkorafenibem istnieje ryzyko wydłużenia QT i zaburzeń rytmu serca, w tym torsade de pointes.

Mechanizm

Wszystkie inhibitory fosfodiesterazy typu 5 (syldenafil, tadalafil, wardenafil, awanafil) są metabolizowane głównie przez CYP3A4, a inhibitory kinazy BRAF (dabrafenib, enkorafenib, wemurafenib) indukują ten izoenzym. Indukcja CYP3A4 przyspiesza metabolizm inhibitora PDE5 i obniża jego stężenie we krwi. Najsilniejszym induktorem w grupie jest dabrafenib. Dla toworafenibu dane o tym połączeniu są skąpe, dlatego traktuje się go jak pozostałe leki grupy, dopóki nie pojawią się nowe dane. Przy połączeniu wardenafilu z wemurafenibem lub enkorafenibem dochodzi dodatkowo addycyjne wydłużenie odstępu QT, bo każdy z tych leków może samodzielnie wydłużać QT. Wspólny dla całej klasy jest mechanizm indukcyjny, a ryzyko arytmii dotyczy przede wszystkim wardenafilu.

Monitorować

  • skuteczność inhibitora PDE5 (odpowiedź erekcyjna, w nadciśnieniu płucnym tolerancja wysiłku i objawy)
  • EKG z oceną odstępu QTc przy połączeniu wardenafilu z wemurafenibem lub enkorafenibem
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy przy ryzyku wydłużenia QT
  • ciśnienie tętnicze i objawy niedociśnienia po odstawieniu inhibitora BRAF

Kiedy ocena się zmienia

Kilka dni do dwóch tygodni stosowaniaczas leczenia · inhibitory kinazy BRAFryzyko rośnieIndukcja CYP3A4 rozwija się stopniowo, więc spadek skuteczności inhibitora PDE5 staje się wyraźny dopiero po kilku dniach do dwóch tygodni leczenia inhibitorem BRAF.
Odstawienie inhibitora BRAF przy kontynuacji inhibitora PDE5kolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu inhibitora BRAF indukcja wygasa w ciągu około dwóch tygodni, dlatego zwiększoną wcześniej dawkę inhibitora PDE5 należy zredukować do wyjściowej i obserwować ciśnienie tętnicze.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Opioidy – pochodne orypawiny (np. buprenorfina) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu buprenorfiny i inhibitora kinazy BRAF wykonuj EKG przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia, wyrównuj niedobory potasu i magnezu oraz oceniaj skuteczność buprenorfiny.Jeśli przyjmujesz buprenorfinę i lek z grupy inhibitorów BRAF, rób zlecone badania EKG i krwi, nie zmieniaj sam dawek i powiedz lekarzowi, jeśli ból jest słabiej kontrolowany albo czujesz się inaczej niż zwykle.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz buprenorfinę i lek z grupy inhibitorów BRAF, rób zlecone badania EKG i krwi, nie zmieniaj sam dawek i powiedz lekarzowi, jeśli ból jest słabiej kontrolowany albo czujesz się inaczej niż zwykle.

Buprenorfina oraz leki na czerniaka i inne nowotwory z grupy inhibitorów BRAF, takie jak wemurafenib, dabrafenib czy enkorafenib, mogą razem zaburzać rytm serca. Leki onkologiczne z tej grupy mogą też przyspieszać rozkład buprenorfiny, przez co gorzej działa ona na ból albo pojawiają się objawy odstawienia. Po zakończeniu leczenia onkologicznego buprenorfina może z kolei działać silniej niż wcześniej. Lekarz zwykle zleca wtedy badanie EKG i badania krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • nasilenie bólu mimo przyjmowania buprenorfiny
  • niepokój, poty, katar, bóle mięśni lub silna chęć przyjęcia opioidu
  • nadmierna senność lub spowolniony oddech po zakończeniu leczenia onkologicznego
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu buprenorfiny i inhibitora kinazy BRAF wykonuj EKG przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia, wyrównuj niedobory potasu i magnezu oraz oceniaj skuteczność buprenorfiny. Przy wemurafenibie unikaj tego połączenia, jeśli QTc jest wyjściowo wydłużony, a w razie dużego wydłużenia QTc przerwij leczenie i rozważ opioid niewydłużający QT. Po włączeniu dabrafenibu, enkorafenibu lub wemurafenibu obserwuj pacjenta przez pierwsze tygodnie pod kątem słabszej kontroli bólu lub objawów odstawienia i w razie potrzeby zwiększ dawkę buprenorfiny. Po odstawieniu inhibitora BRAF stopniowo wracaj do wcześniejszej dawki buprenorfiny i obserwuj, czy nie pojawia się nadmierna senność. Unikaj dokładania kolejnych leków wydłużających QT, takich jak metadon, ondansetron czy niektóre leki przeciwarytmiczne.

Skutek kliniczny

Główne zagrożenie to wydłużenie QT z ryzykiem częstoskurczu typu torsade de pointes, zwłaszcza przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii lub chorobie serca. Obniżenie stężenia buprenorfiny może osłabić działanie przeciwbólowe, a u osób leczonych z uzależnienia od opioidów wywołać objawy odstawienia i głód opioidowy. Po zakończeniu terapii inhibitorem BRAF możliwy jest wzrost działania buprenorfiny z nadmierną sennością i depresją oddechową.

Mechanizm

Buprenorfina i inhibitory kinazy BRAF mogą wydłużać odstęp QT, a przy łącznym stosowaniu ten efekt się sumuje. Najsilniej wydłuża QT wemurafenib, w mniejszym stopniu enkorafenib i dabrafenib. Dla toworafenibu dane o wpływie na QT są skąpe. Buprenorfina jest w dużej części metabolizowana przez CYP3A4. Dabrafenib, enkorafenib i wemurafenib indukują ten enzym, więc mogą przyspieszać rozkład buprenorfiny i obniżać jej stężenie. Po odstawieniu inhibitora BRAF indukcja stopniowo wygasa i stężenie buprenorfiny może wzrosnąć.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed leczeniem i okresowo w trakcie
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • skuteczność przeciwbólowa buprenorfiny
  • objawy odstawienia opioidów i głód opioidowy u pacjentów leczonych z uzależnienia
  • senność i częstość oddechów po odstawieniu inhibitora BRAF

Kiedy ocena się zmienia

Wysokie dawki stosowane w leczeniu uzależnienia od opioidówdawka · opioidy – pochodne orypawinyryzyko rośnieWpływ buprenorfiny na QT zależy od dawki, dlatego przy wysokich dawkach podjęzykowych stosowanych w terapii substytucyjnej ryzyko sumowania się z inhibitorem BRAF jest większe. Kontrola EKG powinna być częstsza.
Odstawienie inhibitora BRAF u pacjenta stosującego buprenorfinękolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu, enkorafenibu lub wemurafenibu indukcja CYP3A4 wygasa stopniowo i stężenie buprenorfiny rośnie. Jeśli dawkę buprenorfiny zwiększano, stopniowo ją redukuj i obserwuj pacjenta pod kątem sedacji i depresji oddechowej.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Inhibitory czynnika Xa (np. rywaroksaban, apiksaban, edoksaban) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora czynnika Xa i inhibitora kinazy BRAF należy unikać tego połączenia, a jeśli jest konieczne – stosować je pod ścisłą kontrolą skuteczności przeciwzakrzepowej i objawów krwawienia.Jeśli przyjmujesz lek przeciwzakrzepowy z tej grupy i lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym zarówno onkologowi, jak i lekarzowi, który przepisał lek przeciwzakrzepowy, i nie odstawiaj żadnego z nich na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek przeciwzakrzepowy z tej grupy i lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym zarówno onkologowi, jak i lekarzowi, który przepisał lek przeciwzakrzepowy, i nie odstawiaj żadnego z nich na własną rękę.

Leki przeciwzakrzepowe, takie jak rywaroksaban, apiksaban czy edoksaban, mogą działać inaczej, gdy przyjmujesz je razem z lekami przeciwnowotworowymi, takimi jak dabrafenib, enkorafenib czy wemurafenib. Lek przeciwzakrzepowy może wtedy działać słabiej, co zwiększa ryzyko zakrzepów, albo silniej, co zwiększa ryzyko krwawienia. Same leki przeciwnowotworowe z tej grupy też mogą sprzyjać krwawieniom. Lekarz może zdecydować o zmianie leku przeciwzakrzepowego na zastrzyki.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • krwawienie z nosa lub dziąseł, które trudno zatrzymać
  • czerwony lub ciemny mocz
  • czarne, smoliste stolce albo krew w stolcu
  • duże lub liczne siniaki bez wyraźnej przyczyny
  • obrzęk, ból lub zaczerwienienie jednej nogi
  • nagła duszność lub ból w klatce piersiowej
  • nagłe osłabienie jednej strony ciała, zaburzenia mowy lub silny ból głowy
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora czynnika Xa i inhibitora kinazy BRAF należy unikać tego połączenia, a jeśli jest konieczne – stosować je pod ścisłą kontrolą skuteczności przeciwzakrzepowej i objawów krwawienia. U chorych z nowotworem rozważ zamianę leku przeciwkrzepliwego na heparynę drobnocząsteczkową, która nie wchodzi w interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami BRAF. Szczególnie unikaj łączenia edoksabanu z wemurafenibem ze względu na ryzyko wzrostu stężenia edoksabanu i krwawienia. Przy dabrafenibie i enkorafenibie liczy się głównie ryzyko utraty skuteczności rywaroksabanu i apiksabanu. Pamiętaj, że efekt indukcji narasta przez kilka tygodni od włączenia inhibitora BRAF i ustępuje stopniowo po jego odstawieniu, więc oba te momenty wymagają ponownej oceny leczenia przeciwkrzepliwego. Toworafenib należy traktować tak samo jak pozostałe leki z grupy, ponieważ również może indukować CYP3A4 i sam zwiększa ryzyko krwawień.

Skutek kliniczny

Spadek stężenia inhibitora czynnika Xa grozi nawrotem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej lub udarem, co jest szczególnie groźne u chorych onkologicznych z wysokim wyjściowym ryzykiem zakrzepicy. Wzrost stężenia, zwłaszcza edoksabanu podawanego z wemurafenibem, oraz własne działanie inhibitorów BRAF zwiększają ryzyko krwawień, w tym z przewodu pokarmowego i wewnątrzczaszkowych. Kierunek zmiany dla konkretnego pacjenta bywa trudny do przewidzenia.

Mechanizm

Inhibitory kinazy BRAF zmieniają metabolizm i transport inhibitorów czynnika Xa. Dabrafenib, enkorafenib i prawdopodobnie toworafenib indukują CYP3A4 i mogą indukować glikoproteinę P, co obniża stężenie rywaroksabanu i apiksabanu. Wemurafenib indukuje CYP3A4, a jednocześnie hamuje glikoproteinę P i BCRP, więc jego wpływ na rywaroksaban i apiksaban jest nieprzewidywalny. Edoksaban jest metabolizowany przez CYP3A4 tylko w niewielkim stopniu, a jego stężenie zależy głównie od glikoproteiny P, dlatego wemurafenib może je wyraźnie podwyższać. Niezależnie od farmakokinetyki inhibitory BRAF, zwłaszcza w skojarzeniu z inhibitorami MEK, same zwiększają ryzyko krwawień, co sumuje się z działaniem przeciwkrzepliwym. Interakcja dotyczy całej klasy, różni się jedynie kierunkiem zmiany stężenia leku przeciwkrzepliwego w zależności od pary.

Monitorować

  • objawy krwawienia (krwiomocz, smoliste stolce, krwawienia z nosa i dziąseł, siniaki)
  • objawy zakrzepicy i zatorowości (obrzęk i ból kończyny, duszność, objawy neurologiczne)
  • morfologia krwi z liczbą płytek i stężeniem hemoglobiny
  • czynność nerek (klirens kreatyniny)
  • aktywność przeciw czynnikowi Xa oznaczona testem kalibrowanym dla danego leku – w razie wątpliwości co do skuteczności lub krwawienia

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie inhibitora kinazy BRAF przy kontynuacji inhibitora czynnika Xakolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu, enkorafenibu, toworafenibu lub wemurafenibu indukcja CYP3A4 wygasa stopniowo przez kilka tygodni, a stężenie rywaroksabanu i apiksabanu rośnie. Jeśli dawkę leku przeciwkrzepliwego wcześniej zmieniano, należy ją ponownie ocenić i kontrolować objawy krwawienia.
Skojarzenie inhibitora kinazy BRAF z inhibitorem MEK (trametynib, binimetynib)kolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFryzyko rośnieLeczenie skojarzone inhibitorem BRAF i inhibitorem MEK wiąże się z większym ryzykiem krwawień niż monoterapia, co nasila ryzyko krwotoku przy jednoczesnym leczeniu przeciwkrzepliwym.
eGFR ≤ 50 ml/minpacjentryzyko rośniePrzy upośledzonej czynności nerek eliminacja inhibitorów czynnika Xa jest wolniejsza, więc dodatkowy wzrost ich stężenia lub sumowanie działania z inhibitorem BRAF łatwiej prowadzi do krwawienia. Dotyczy to zwłaszcza edoksabanu łączonego z wemurafenibem.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Leki przeciwpłytkowe (np. kwas acetylosalicylowy, tikagrelor, seleksypag) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu leku przeciwpłytkowego i inhibitora kinazy BRAF połączenie jest dopuszczalne, ale wymaga oceny ryzyka krwawienia przed rozpoczęciem leczenia i regularnej kontroli objawów krwawienia oraz morfologii z liczbą płytek krwi.Jeśli przyjmujesz lek rozrzedzający krew i lek na raka z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym obu lekarzom, nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie i od razu zgłoś się do lekarza, gdy zauważysz niepokojące krwawienie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek rozrzedzający krew i lek na raka z grupy inhibitorów BRAF, powiedz o tym obu lekarzom, nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie i od razu zgłoś się do lekarza, gdy zauważysz niepokojące krwawienie.

Leki na raka z tej grupy, na przykład dabrafenib, enkorafenib czy wemurafenib, mogą same zwiększać skłonność do krwawień. Leki rozrzedzające krew, takie jak kwas acetylosalicylowy, klopidogrel czy tikagrelor, działają w podobnym kierunku, więc razem ryzyko krwawienia rośnie. Niektóre leki na raka mogą też osłabiać działanie tikagreloru lub cylostazolu. Cylostazol w połączeniu z wemurafenibem lub enkorafenibem może dodatkowo zaburzać rytm serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • czarne, smoliste stolce albo krew w stolcu
  • krew w moczu lub różowy albo brązowy mocz
  • wymioty z krwią lub treścią przypominającą fusy od kawy
  • częste lub długo niedające się zatamować krwawienia z nosa albo dziąseł
  • duże siniaki pojawiające się bez uderzenia
  • silny ból głowy, zaburzenia mowy lub widzenia, osłabienie jednej strony ciała
  • kołatanie serca, zawroty głowy lub omdlenie
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu leku przeciwpłytkowego i inhibitora kinazy BRAF połączenie jest dopuszczalne, ale wymaga oceny ryzyka krwawienia przed rozpoczęciem leczenia i regularnej kontroli objawów krwawienia oraz morfologii z liczbą płytek krwi. Warto ponownie ocenić, czy wskazanie do leku przeciwpłytkowego jest nadal aktualne, zwłaszcza gdy kwas acetylosalicylowy przyjmowany jest w prewencji pierwotnej. Szczególnej ostrożności wymagają pacjenci z przerzutami do mózgu, po przebytym krwawieniu oraz przyjmujący podwójną terapię przeciwpłytkową lub dodatkowo antykoagulant. Przy tikagrelorze łączonym z dabrafenibem, wemurafenibem lub enkorafenibem trzeba liczyć się ze słabszym działaniem przeciwpłytkowym. U pacjentów z wysokim ryzykiem zakrzepowym warto rozważyć zamianę na prasugrel lub klopidogrel. Cylostazolu nie należy łączyć z wemurafenibem ani enkorafenibem bez wcześniejszego EKG i kontroli elektrolitów. Przy wydłużeniu odstępu QTc cylostazol się odstawia. Przy seleksypagu i treprostynilu trzeba obserwować skuteczność i tolerancję po włączeniu lub odstawieniu inhibitora BRAF, bo ich ekspozycja może się zmienić.

Skutek kliniczny

Wszystkie pary niosą zwiększone ryzyko krwawień, od drobnych krwawień z nosa i dziąseł po krwawienia z przewodu pokarmowego i wewnątrzczaszkowe. Ryzyko jest największe u pacjentów z przerzutami do mózgu, po przebytym krwawieniu oraz przy podwójnej terapii przeciwpłytkowej lub jednoczesnym leczeniu przeciwzakrzepowym. Przy tikagrelorze i cylostazolu łączonych z inhibitorami BRAF indukującymi CYP3A4 możliwe jest też osłabienie działania przeciwpłytkowego, a z nim ryzyko zakrzepicy w stencie lub zdarzenia sercowo-naczyniowego. Cylostazol w połączeniu z wemurafenibem lub enkorafenibem dodatkowo zwiększa ryzyko komorowych zaburzeń rytmu.

Mechanizm

Głównym mechanizmem wspólnym dla całej klasy jest addycja farmakodynamiczna. Wszystkie leki przeciwpłytkowe hamują agregację płytek. Dotyczy to także analogów prostacykliny i agonistów receptora IP (iloprost, epoprostenol, treprostynil, seleksypag). Inhibitory kinazy BRAF same zwiększają ryzyko krwawień, w tym z przewodu pokarmowego i wewnątrzczaszkowych. Najwyraźniej widać to w skojarzeniu z inhibitorem MEK (dabrafenib z trametynibem, enkorafenib z binimetynibem, wemurafenib z kobimetynibem) oraz przy toworafenibie. Ryzyko krwawienia dotyczy wszystkich leków obu grup. Drugi mechanizm, farmakokinetyczny, dotyczy tylko części par. Dabrafenib, wemurafenib i enkorafenib indukują CYP3A4, a dabrafenib także CYP2C8, CYP2C9 i CYP2C19. Może to zmniejszać stężenie tikagreloru i cylostazolu, a przez to osłabiać ich działanie. Może też zmieniać ekspozycję na seleksypag i treprostynil, metabolizowane przez CYP2C8. Przy klopidogrelu i prasugrelu indukcja może zwiększać tworzenie aktywnego metabolitu. Kwas acetylosalicylowy, eptyfibatyd, kangrelor, iloprost i epoprostenol nie zależą istotnie od tych enzymów, więc dotyczy ich tylko addycja farmakodynamiczna.

Monitorować

  • objawy krwawienia (krew w stolcu lub moczu, smoliste stolce, krwiaki, krwawienia z nosa i dziąseł)
  • morfologia krwi z liczbą płytek i stężeniem hemoglobiny
  • objawy neurologiczne sugerujące krwawienie wewnątrzczaszkowe, zwłaszcza przy przerzutach do mózgu
  • EKG z oceną odstępu QTc oraz stężenie potasu i magnezu przy połączeniu z cylostazolem
  • skuteczność przeciwpłytkowa i objawy niedokrwienia przy tikagrelorze i cylostazolu
  • tolerancja i objawy nadciśnienia płucnego przy seleksypagu i treprostynilu po zmianie leczenia inhibitorem BRAF

Kiedy ocena się zmienia

Dawki przeciwbólowe i przeciwzapalne kwasu acetylosalicylowegodawka · leki przeciwpłytkoweryzyko rośnieKwas acetylosalicylowy w dawkach przeciwbólowych i przeciwzapalnych dodatkowo uszkadza błonę śluzową żołądka i bardziej zwiększa ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego niż dawka kardiologiczna. Do leczenia bólu należy wybrać paracetamol.
Odstawienie lub przerwa w leczeniu dabrafenibem, wemurafenibem lub enkorafenibemkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu inhibitora BRAF o działaniu indukującym efekt indukcji enzymów stopniowo ustępuje w ciągu kilku tygodni. Stężenie tikagreloru, cylostazolu, seleksypagu i treprostynilu może wtedy wzrosnąć. Trzeba obserwować tolerancję i objawy krwawienia oraz rozważyć korektę dawki leków dawkowanych według odpowiedzi.
Dożylna (eptyfibatyd, kangrelor)droga podania · leki przeciwpłytkoweinne zalecenieEptyfibatyd i kangrelor stosuje się krótko w szpitalu, głównie w trakcie zabiegów wieńcowych. U pacjenta leczonego inhibitorem BRAF wymagają one szczególnie starannej oceny ryzyka krwawienia przed podaniem i obserwacji miejsca wkłucia oraz morfologii.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Pochodne difenylometanu (np. hydroksyzyna) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu hydroksyzyny i inhibitora kinazy BRAF wydłużającego odstęp QT należy unikać tego połączenia i zastąpić hydroksyzynę lekiem bez wpływu na QT.Jeśli przyjmujesz lek na nowotwór z grupy inhibitorów BRAF, nie zaczynaj brać hydroksyzyny bez rozmowy z lekarzem prowadzącym i zapytaj farmaceutę o lek bezpieczniejszy dla serca.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek na nowotwór z grupy inhibitorów BRAF, nie zaczynaj brać hydroksyzyny bez rozmowy z lekarzem prowadzącym i zapytaj farmaceutę o lek bezpieczniejszy dla serca.

Hydroksyzyna i niektóre leki na czerniaka z grupy inhibitorów BRAF, takie jak wemurafenib i enkorafenib, mogą wpływać na rytm serca. Przyjmowane razem zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu, które mogą objawiać się kołataniem serca, zawrotami głowy albo utratą przytomności. Dabrafenib i toworafenib działają na serce słabiej, ale i przy nich warto poinformować lekarza o hydroksyzynie. Przy świądzie czy alergii często można użyć bezpieczniejszego leku, na przykład cetyryzyny lub desloratadyny.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • nagłe zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz stracisz przytomność
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
  • silna senność utrudniająca codzienne funkcjonowanie
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu hydroksyzyny i inhibitora kinazy BRAF wydłużającego odstęp QT należy unikać tego połączenia i zastąpić hydroksyzynę lekiem bez wpływu na QT. Dotyczy to przede wszystkim wemurafenibu i enkorafenibu, a w mniejszym stopniu dabrafenibu i toworafenibu. Jeśli hydroksyzyna jest niezbędna, należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie krótki czas, wykonać EKG z oceną QTc przed włączeniem i w trakcie leczenia oraz wyrównać stężenie potasu i magnezu. U pacjentów z wydłużonym QT, bradykardią, chorobą serca lub przyjmujących inne leki wydłużające QT hydroksyzyny nie należy stosować.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT i groźnych komorowych zaburzeń rytmu serca, w tym torsade de pointes, omdleń i nagłego zgonu sercowego. Ryzyko rośnie u osób starszych, przy hipokaliemii lub hipomagnezemii, bradykardii, chorobie serca, wrodzonym zespole długiego QT oraz przy stosowaniu kolejnych leków wydłużających QT. Hydroksyzyna dodatkowo nasila senność i zmęczenie, które często występują u chorych leczonych przeciwnowotworowo.

Mechanizm

Hydroksyzyna blokuje kanały potasowe hERG i wydłuża odstęp QT w sposób zależny od dawki. Wemurafenib i enkorafenib również wydłużają odstęp QT, a wemurafenib czyni to w sposób zależny od stężenia i narastający w pierwszych tygodniach leczenia. Działanie obu leków na repolaryzację komór sumuje się, co zwiększa ryzyko arytmii komorowych typu torsade de pointes. Istotna interakcja farmakokinetyczna między hydroksyzyną a tymi inhibitorami BRAF nie jest opisana.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed dołączeniem hydroksyzyny i w trakcie skojarzenia
  • stężenie potasu, magnezu i wapnia w surowicy
  • objawy zaburzeń rytmu: kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia
  • przegląd innych przyjmowanych leków wydłużających QT
  • nasilenie senności i sedacji, zwłaszcza u osób starszych

Kiedy ocena się zmienia

wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych ryzyko wydłużenia QT, sedacji i działań antycholinergicznych hydroksyzyny jest większe, dlatego w skojarzeniu z wemurafenibem lub enkorafenibem hydroksyzyny nie należy stosować i trzeba wybrać lek alternatywny.
Maksymalna zalecana dawka dobowadawka · pochodne difenylometanuryzyko rośnieWpływ hydroksyzyny na QT zależy od dawki, więc stosowanie jej w dawce maksymalnej razem z wemurafenibem lub enkorafenibem znacząco zwiększa ryzyko arytmii i jest niedopuszczalne.
Kilka dniczas leczenia · pochodne difenylometanuryzyko malejeKrótkie, doraźne podanie małej dawki hydroksyzyny u pacjenta z prawidłowym QTc i wyrównanymi elektrolitami wiąże się z mniejszym ryzykiem, choć nadal wymaga ostrożności i zgody lekarza prowadzącego.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Inhibitory kalcyneuryny (np. takrolimus, cyklosporyna, woklosporyna) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kalcyneuryny i inhibitora kinazy BRAF należy ściśle kontrolować skuteczność i bezpieczeństwo inhibitora kalcyneuryny oraz w razie potrzeby zmieniać jego dawkę.Jeśli przyjmujesz lek hamujący odporność z tej grupy, a lekarz włącza lub odstawia ci lek z grupy inhibitorów BRAF, nie zmieniaj sam dawek i powiedz o tym wszystkim swoim lekarzom, bo trzeba będzie częściej badać krew.opóźniony (dni)opisy przypadków

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek hamujący odporność z tej grupy, a lekarz włącza lub odstawia ci lek z grupy inhibitorów BRAF, nie zmieniaj sam dawek i powiedz o tym wszystkim swoim lekarzom, bo trzeba będzie częściej badać krew.

Leki na czerniaka i niektóre guzy, takie jak dabrafenib, enkorafenib, wemurafenib czy toworafenib, przyspieszają usuwanie z organizmu leków hamujących odporność, takich jak takrolimus, cyklosporyna czy woklosporyna. Przez to lek chroniący przeszczep albo leczący chorobę autoimmunologiczną może działać słabiej. Gdy lek na nowotwór zostanie odstawiony, stężenie takrolimusu lub cyklosporyny może z kolei za bardzo wzrosnąć. Oba leki mogą też obciążać nerki, wpływać na rytm serca i sprzyjać nowotworom skóry.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, ból lub obrzęk w okolicy przeszczepionego narządu
  • mniejsza ilość oddawanego moczu lub obrzęki nóg
  • kołatanie serca, omdlenie lub zawroty głowy
  • drżenie rąk, silny ból głowy lub splątanie
  • nowa, szybko rosnąca lub krwawiąca zmiana na skórze
  • nawrót objawów choroby autoimmunologicznej, np. pienienie się moczu lub obrzęki przy toczniu
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
opisy przypadków

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kalcyneuryny i inhibitora kinazy BRAF należy ściśle kontrolować skuteczność i bezpieczeństwo inhibitora kalcyneuryny oraz w razie potrzeby zmieniać jego dawkę. U pacjentów leczonych takrolimusem lub cyklosporyną należy częściej oznaczać stężenie leku we krwi po włączeniu inhibitora BRAF, w trakcie pierwszych tygodni terapii oraz po jego odstawieniu, gdy indukcja wygasa. Woklosporyny nie łączy się z umiarkowanymi ani silnymi induktorami CYP3A4, dlatego jej stosowania z dabrafenibem, wemurafenibem, enkorafenibem i toworafenibem należy unikać. Decyzję o leczeniu czerniaka lub glejaka u biorcy przeszczepu powinien podjąć wspólnie onkolog i zespół transplantacyjny. Przy wemurafenibie i enkorafenibie w skojarzeniu z takrolimusem należy wykonać EKG i wyrównać stężenie potasu i magnezu. Należy regularnie kontrolować skórę pod kątem nowych zmian nowotworowych.

Skutek kliniczny

Spadek stężenia inhibitora kalcyneuryny może prowadzić do odrzucenia przeszczepu albo zaostrzenia choroby autoimmunologicznej, w tym toczniowego zapalenia nerek u pacjentów leczonych woklosporyną. Po odstawieniu inhibitora BRAF indukcja stopniowo wygasa, a stężenie inhibitora kalcyneuryny rośnie, co grozi nefrotoksycznością, neurotoksycznością i nadciśnieniem, jeśli wcześniej zwiększono jego dawkę. Dodatkowo rośnie ryzyko zaburzeń rytmu przy wydłużeniu QT, uszkodzenia nerek oraz rozwoju raka kolczystokomórkowego skóry.

Mechanizm

Wszystkie inhibitory kalcyneuryny są substratami CYP3A4 i glikoproteiny P o wąskim indeksie terapeutycznym. Inhibitory kinazy BRAF indukują CYP3A4. Najlepiej udokumentowano to dla dabrafenibu, wemurafenibu i enkorafenibu, a toworafenib również obniża stężenia substratów CYP3A. Indukcja przyspiesza metabolizm takrolimusu, cyklosporyny i woklosporyny i obniża ich stężenie we krwi. Wemurafenib dodatkowo hamuje glikoproteinę P, co może częściowo przeciwdziałać spadkowi stężenia, dlatego wypadkowy efekt jest u niego trudniejszy do przewidzenia. Do interakcji farmakokinetycznej dochodzą działania addycyjne: wydłużenie odstępu QT (takrolimus, wemurafenib, enkorafenib), nefrotoksyczność oraz zwiększone ryzyko raków skóry, bo inhibitory kalcyneuryny osłabiają nadzór immunologiczny, a inhibitory BRAF paradoksalnie aktywują szlak MAPK w keratynocytach. Interakcja jest wspólna dla wszystkich leków obu grup.

Monitorować

  • stężenie takrolimusu lub cyklosporyny we krwi (minimalne) po włączeniu i po odstawieniu inhibitora BRAF
  • kreatynina i eGFR
  • EKG z oceną odstępu QTc
  • stężenie potasu i magnezu
  • objawy odrzucenia przeszczepu lub aktywności choroby podstawowej
  • badanie dermatologiczne skóry
  • ciśnienie tętnicze

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowa (maść z takrolimusem, krople do oczu z cyklosporyną)postać · inhibitory kalcyneurynyinterakcja nie dotyczyPrzy stosowaniu miejscowym takrolimusu lub cyklosporyny wchłanianie ogólnoustrojowe jest minimalne, więc indukcja CYP3A4 przez inhibitor BRAF nie ma znaczenia klinicznego.
Odstawienie inhibitora BRAF u pacjenta stale przyjmującego inhibitor kalcyneurynykolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu inhibitora BRAF indukcja CYP3A4 wygasa stopniowo przez kilka tygodni, a stężenie takrolimusu lub cyklosporyny rośnie. Jeśli wcześniej zwiększono dawkę, należy ją stopniowo zmniejszać pod kontrolą stężeń i kreatyniny.
Woklosporynapostać · inhibitory kalcyneurynyinne zalecenieStężenia woklosporyny nie oznacza się rutynowo, a jej łączenia z umiarkowanymi i silnymi induktorami CYP3A4 się unika, dlatego zamiast korekty dawki należy rozważyć inne leczenie toczniowego zapalenia nerek.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Leki stosowane w pęcherzu nadreaktywnym (np. solifenacyna, oksybutynina, tolterodyna) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu leku przeciwmuskarynowego na pęcherz nadreaktywny i inhibitora kinazy BRAF oceniaj skuteczność leczenia pęcherza, bo jego działanie może słabnąć.Jeśli przyjmujesz lek na pęcherz nadreaktywny razem z lekiem z grupy inhibitorów BRAF, nie zmieniaj sam dawek i powiedz lekarzowi, jeśli objawy pęcherza się nasilą albo pojawią się kłopoty z sercem.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek na pęcherz nadreaktywny razem z lekiem z grupy inhibitorów BRAF, nie zmieniaj sam dawek i powiedz lekarzowi, jeśli objawy pęcherza się nasilą albo pojawią się kłopoty z sercem.

Leki na czerniaka i niektóre inne nowotwory z tej grupy, takie jak dabrafenib, enkorafenib, wemurafenib czy toworafenib, przyspieszają rozkład wielu leków na pęcherz nadreaktywny w organizmie. Przez to leki takie jak solifenacyna, oksybutynina czy daryfenacyna mogą słabiej łagodzić parcia i częste oddawanie moczu. Po zakończeniu leczenia onkologicznego lek na pęcherz może znów działać silniej i dawać więcej skutków ubocznych. Niektóre z tych połączeń mogą też wpływać na rytm serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilenie parć naglących, częstsze oddawanie moczu lub popuszczanie moczu mimo leczenia
  • kołatanie serca, nierówne bicie serca, zawroty głowy lub zasłabnięcie
  • silna suchość w ustach, zaparcia lub trudność w oddaniu moczu po zakończeniu leczenia onkologicznego
  • splątanie lub zaburzenia pamięci, zwłaszcza u osób starszych
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu leku przeciwmuskarynowego na pęcherz nadreaktywny i inhibitora kinazy BRAF oceniaj skuteczność leczenia pęcherza, bo jego działanie może słabnąć. Nie zwiększaj od razu dawki leku przeciwmuskarynowego, tylko najpierw oceń objawy po kilku tygodniach wspólnego stosowania. Po odstawieniu inhibitora BRAF wróć do wyjściowej dawki leku na pęcherz i obserwuj działania antycholinergiczne. Przy wemurafenibie lub enkorafenibie unikaj solifenacyny i tolterodyny u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka wydłużenia QT. Jeśli takie połączenie jest konieczne, wykonaj EKG i wyrównaj potas i magnez. Gdy kontrola objawów jest niewystarczająca, rozważ zmianę na mirabegron lub wibegron.

Skutek kliniczny

Najczęstszym skutkiem jest słabsza kontrola objawów pęcherza nadreaktywnego (parcia naglące, częstomocz, nietrzymanie moczu) w czasie leczenia inhibitorem BRAF. Po odstawieniu inhibitora BRAF stężenie leku przeciwmuskarynowego wraca do wyższego poziomu. Mogą wtedy nasilić się działania antycholinergiczne, takie jak suchość w ustach, zaparcia, zatrzymanie moczu czy splątanie u osób starszych. Przy łączeniu wemurafenibu lub enkorafenibu z solifenacyną albo tolterodyną rośnie ryzyko wydłużenia QT i komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes, zwłaszcza przy hipokaliemii, hipomagnezemii lub chorobie serca.

Mechanizm

Inhibitory kinazy BRAF (dabrafenib, enkorafenib, wemurafenib, toworafenib) indukują CYP3A4. Leki przeciwmuskarynowe stosowane w pęcherzu nadreaktywnym są w dużej części metabolizowane przez CYP3A4. Dotyczy to zwłaszcza oksybutyniny (silny efekt pierwszego przejścia), solifenacyny, daryfenacyny i aktywnego metabolitu fezoterodyny, a w mniejszym stopniu tolterodyny, która u większości osób jest metabolizowana głównie przez CYP2D6. Indukcja zmniejsza ich stężenie i działanie. Efekt narasta stopniowo i ustępuje stopniowo po odstawieniu inhibitora BRAF. Wemurafenib i enkorafenib wydłużają odstęp QT. Solifenacyna i tolterodyna mogą go dodatkowo wydłużać, więc w tych parach działania się sumują. Wemurafenib hamuje też glikoproteinę P i CYP1A2, co dla leków tej grupy ma małe znaczenie.

Monitorować

  • kontrola objawów pęcherza nadreaktywnego (częstość mikcji, epizody parć naglących i nietrzymania moczu)
  • EKG z oceną QTc przy łączeniu wemurafenibu lub enkorafenibu z solifenacyną lub tolterodyną
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy antycholinergiczne (suchość w ustach, zaparcia, zatrzymanie moczu, splątanie) po odstawieniu inhibitora BRAF

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie inhibitora BRAF przy kontynuacji leku przeciwmuskarynowegokolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu inhibitora BRAF indukcja CYP3A4 ustępuje stopniowo w ciągu kilku tygodni. Jeśli dawkę leku przeciwmuskarynowego zwiększono w trakcie terapii, wróć do dawki wyjściowej i obserwuj działania antycholinergiczne.
Maksymalna zalecana dawka solifenacyny lub tolterodynydawka · leki stosowane w pęcherzu nadreaktywnymryzyko rośnieWyższe dawki solifenacyny i tolterodyny silniej wydłużają QT. W połączeniu z wemurafenibem lub enkorafenibem wymagają EKG i kontroli elektrolitów, a u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka lepiej je zastąpić mirabegronem lub wibegronem.
Podeszły wiekwiek · pacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występują zaburzenia elektrolitowe i choroby serca zwiększające ryzyko wydłużenia QT. Są one też bardziej wrażliwe na działania antycholinergiczne po ustąpieniu indukcji. U tych pacjentów preferuj mirabegron lub wibegron.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Antagoniści peptydu związanego z genem kalcytoniny (np. atogepant, rimegepant) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy BRAF i gepantu działanie gepantu może słabnąć, dlatego takiego połączenia najlepiej unikać.Jeśli przyjmujesz lek na nowotwór z grupy inhibitorów BRAF i lek na migrenę z grupy gepantów, powiedz o tym lekarzowi, bo lek na migrenę może działać słabiej i warto go zmienić.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek na nowotwór z grupy inhibitorów BRAF i lek na migrenę z grupy gepantów, powiedz o tym lekarzowi, bo lek na migrenę może działać słabiej i warto go zmienić.

Niektóre leki na nowotwory, takie jak dabrafenib czy enkorafenib, przyspieszają rozkład innych leków w wątrobie. Przez to leki na migrenę z grupy gepantów, czyli rimegepant i atogepant, mogą działać słabiej albo wcale. Nie jest to groźne dla zdrowia, ale migrena może być gorzej kontrolowana. Zastrzyki zapobiegające migrenie, np. erenumab czy fremanezumab, nie mają tego problemu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • Lek na migrenę przestaje przerywać ból głowy
  • Napady migreny są częstsze lub silniejsze niż wcześniej
  • Coraz częściej sięgasz po dodatkowe leki przeciwbólowe
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy BRAF i gepantu działanie gepantu może słabnąć, dlatego takiego połączenia najlepiej unikać. Dotyczy to zwłaszcza dabrafenibu, który jest najsilniejszym induktorem w tej grupie. Rimegepantu nie łączy się z umiarkowanymi i silnymi induktorami CYP3A4. Jeśli pacjent wymaga profilaktyki migreny, rozsądnym wyborem jest przeciwciało monoklonalne anty-CGRP (erenumab, fremanezumab, galkanezumab, eptinezumab), a w leczeniu napadu tryptan niemetabolizowany przez CYP3A4, np. sumatryptan lub ryzatryptan. Gdy atogepant musi być kontynuowany, lekarz prowadzący może rozważyć modyfikację dawki i oceniać skuteczność na podstawie dzienniczka bólów głowy. Efekt indukcji narasta stopniowo po włączeniu inhibitora BRAF i utrzymuje się jeszcze przez pewien czas po jego odstawieniu.

Skutek kliniczny

Spadek stężenia gepantu może osłabić lub znieść jego działanie – rimegepant gorzej przerywa napad migreny, a atogepant i rimegepant stosowane zapobiegawczo słabiej zmniejszają liczbę dni z migreną. Interakcja nie zwiększa toksyczności żadnego z leków. Siła efektu zależy od inhibitora BRAF i jest największa przy dabrafenibie.

Mechanizm

Inhibitory kinazy BRAF indukują CYP3A4 – najsilniej dabrafenib, słabiej enkorafenib i toworafenib, a wemurafenib w niewielkim stopniu. Gepanty (rimegepant i atogepant) są metabolizowane głównie przez CYP3A4, a rimegepant w mniejszym stopniu także przez CYP2C9, który dabrafenib również indukuje. Przyspieszony metabolizm obniża stężenie gepantu we krwi. Wemurafenib dodatkowo hamuje glikoproteinę P, której substratem jest rimegepant, co może częściowo równoważyć efekt indukcji. Interakcja nie dotyczy przeciwciał monoklonalnych anty-CGRP, które nie są metabolizowane przez cytochrom P450.

Monitorować

  • Skuteczność leczenia napadu migreny (czas do ustąpienia bólu, potrzeba dawki ratunkowej)
  • Liczba dni z migreną w miesiącu w dzienniczku bólów głowy
  • Zużycie leków przeciwbólowych i ryzyko bólu głowy z nadużywania leków

Kiedy ocena się zmienia

Inhibitor BRAF włączony u pacjenta już leczonego gepantemkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zalecenieIndukcja enzymów narasta stopniowo przez pierwsze tygodnie leczenia inhibitorem BRAF, więc spadek skuteczności gepantu może pojawić się z opóźnieniem. Zmianę leczenia migreny warto zaplanować już przy włączaniu terapii celowanej.
Po odstawieniu inhibitora BRAFodstep · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu inhibitora BRAF indukcja CYP3A4 wygasa stopniowo, dlatego pełnej skuteczności gepantu można oczekiwać dopiero po pewnym czasie. Jeśli wcześniej zmieniano dawkę atogepantu, należy ją ponownie ocenić.
Przeciwciało monoklonalne we wstrzyknięciu lub wlewiepostać · antagoniści peptydu związanego z genem kalcytoninyinterakcja nie dotyczyErenumab, fremanezumab, galkanezumab i eptinezumab są eliminowane proteolitycznie i nie wchodzą w interakcję z inhibitorami BRAF.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Inhibitory polimerazy poli-ADP-rybozy (np. rukaparyb, talazoparyb, olaparyb) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy BRAF i inhibitora PARP należy unikać tego połączenia, a gdy jest ono konieczne, ustalić leczenie wspólnie z prowadzącymi onkologami i ściśle monitorować skuteczność oraz toksyczność.Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek z grupy inhibitorów BRAF i lek z grupy inhibitorów PARP, upewnij się, że wszyscy twoi lekarze onkolodzy wiedzą o obu lekach, regularnie rób badania krwi i nie zmieniaj dawek na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek z grupy inhibitorów BRAF i lek z grupy inhibitorów PARP, upewnij się, że wszyscy twoi lekarze onkolodzy wiedzą o obu lekach, regularnie rób badania krwi i nie zmieniaj dawek na własną rękę.

Leki na czerniaka i niektóre guzy z mutacją BRAF, takie jak dabrafenib, enkorafenib czy wemurafenib, mogą zmieniać ilość leku z grupy inhibitorów PARP w organizmie, na przykład olaparybu, rukaparybu albo talazoparybu. Przez to lek z grupy PARP może działać słabiej albo silniej niż powinien. Oba rodzaje leków mogą też obniżać liczbę krwinek i powodować zmęczenie oraz nudności, a razem te działania mogą się sumować. Takie połączenie stosuje się rzadko i zawsze pod kontrolą lekarza onkologa.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, dreszcze lub częste infekcje
  • siniaki, krwawienie z nosa lub dziąseł
  • duże osłabienie, bladość, duszność przy wysiłku
  • kołatanie serca, omdlenie lub zawroty głowy
  • nasilone nudności, wymioty lub biegunka
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinazy BRAF i inhibitora PARP należy unikać tego połączenia, a gdy jest ono konieczne, ustalić leczenie wspólnie z prowadzącymi onkologami i ściśle monitorować skuteczność oraz toksyczność. Najbardziej narażony na utratę skuteczności jest olaparyb w skojarzeniu z dabrafenibem, wemurafenibem lub enkorafenibem i jeśli wskazanie na to pozwala, warto rozważyć inhibitor PARP mniej zależny od CYP3A4. Przy wemurafenibie z rukaparybem lub talazoparybem należy liczyć się ze wzrostem ekspozycji i częściej kontrolować morfologię krwi. Przy wemurafenibie i enkorafenibie trzeba kontrolować EKG i stężenie elektrolitów. Indukcja enzymów utrzymuje się jeszcze przez pewien czas po odstawieniu inhibitora BRAF, co trzeba uwzględnić przy ocenie dawki inhibitora PARP.

Skutek kliniczny

Najważniejszym skutkiem jest możliwe zmniejszenie skuteczności inhibitora PARP, zwłaszcza olaparybu, z powodu obniżenia jego stężenia. W połączeniu wemurafenibu z inhibitorami PARP zależnymi od transporterów skutek może być odwrotny – wyższe stężenia i nasilona toksyczność hematologiczna. Interakcja dotyczy całej klasy w zakresie addycji działań niepożądanych, natomiast jej komponent farmakokinetyczny różni się w zależności od konkretnych leków. Połączenie stosuje się w praktyce bardzo rzadko, głównie u chorych z dwoma niezależnymi nowotworami.

Mechanizm

Inhibitory kinazy BRAF indukują CYP3A4 i inne enzymy zależne od receptora PXR. Najsilniej działają tak dabrafenib, wemurafenib i enkorafenib, a toworafenib w mniejszym stopniu. Mogą przez to obniżać stężenie inhibitorów PARP metabolizowanych przez CYP3A4, przede wszystkim olaparybu, a w mniejszym stopniu rukaparybu. Wemurafenib hamuje ponadto glikoproteinę P i BCRP, co może podwyższać stężenie inhibitorów PARP będących substratami tych transporterów, zwłaszcza talazoparybu i niraparybu. Rukaparyb hamuje glikoproteinę P, BCRP i CYP1A2, więc może z kolei zwiększać ekspozycję na wemurafenib. Do tego dochodzi addycja działań niepożądanych, czyli mielosupresji, zmęczenia i dolegliwości żołądkowo-jelitowych, a przy wemurafenibie i enkorafenibie także możliwego wydłużenia odstępu QT.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem (neutrofile, płytki krwi, hemoglobina)
  • odpowiedź nowotworu na leczenie inhibitorem PARP (markery, badania obrazowe)
  • EKG z oceną QTc przy wemurafenibie i enkorafenibie
  • stężenie potasu i magnezu
  • aktywność aminotransferaz i bilirubina

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie inhibitora BRAF w trakcie leczenia inhibitorem PARPkolejność włączenia · inhibitory kinazy BRAFinne zaleceniePo odstawieniu dabrafenibu, wemurafenibu lub enkorafenibu indukcja CYP3A4 wygasa stopniowo, więc stężenie olaparybu i rukaparybu może w tym okresie rosnąć. Należy wtedy częściej kontrolować morfologię krwi i tolerancję leczenia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Halogenowe anestetyki wziewne (np. sewofluran, desfluran, izofluran) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu halogenowego anestetyku wziewnego i inhibitora kinazy BRAF przed znieczuleniem trzeba ocenić ryzyko wydłużenia QT i wykonać EKG.Jeśli bierzesz lek na nowotwór z grupy inhibitorów BRAF i czeka cię zabieg w znieczuleniu ogólnym, powiedz o tym anestezjologowi i onkologowi przed zabiegiem.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli bierzesz lek na nowotwór z grupy inhibitorów BRAF i czeka cię zabieg w znieczuleniu ogólnym, powiedz o tym anestezjologowi i onkologowi przed zabiegiem.

Leki do znieczulenia ogólnego podawane jako gaz, takie jak sewofluran, desfluran czy izofluran, mogą zaburzać rytm serca. Podobnie działają niektóre leki na czerniaka i inne nowotwory, takie jak wemurafenib, enkorafenib, dabrafenib czy toworafenib. Razem mogą zwiększać ryzyko groźnej arytmii. Zwykle da się bezpiecznie przeprowadzić zabieg, jeśli lekarz wie o twoim leku i odpowiednio kontroluje serce.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu halogenowego anestetyku wziewnego i inhibitora kinazy BRAF przed znieczuleniem trzeba ocenić ryzyko wydłużenia QT i wykonać EKG. W trakcie znieczulenia i po nim trzeba monitorować rytm serca. Przed zabiegiem wyrównaj stężenie potasu i magnezu. Ogranicz inne leki wydłużające QT podawane okołooperacyjnie, szczególnie przeciwwymiotne. Ostrożność jest największa przy wemurafenibie i enkorafenibie. Przy wyjściowo wydłużonym QTc lub innych czynnikach ryzyka rozważ znieczulenie całkowicie dożylne albo regionalne. O ewentualnej przerwie w leczeniu inhibitorem BRAF decyduje onkolog razem z anestezjologiem.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT w okresie okołooperacyjnym. Może wystąpić częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes, a w skrajnym przypadku nagłe zatrzymanie krążenia. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii i bradykardii. Zwiększa się też przy wyjściowo wydłużonym QTc, chorobie serca oraz innych lekach wydłużających QT podawanych w trakcie znieczulenia, np. ondansetronie, droperydolu czy haloperydolu.

Mechanizm

Halogenowe anestetyki wziewne wydłużają odstęp QT, bo hamują repolaryzację kardiomiocytów, głównie przez blokadę kanałów potasowych. Dotyczy to sewofluranu, desfluranu i izofluranu. Inhibitory kinazy BRAF także wydłużają odstęp QT. Najwyraźniej robią to wemurafenib i enkorafenib, a dabrafenib i toworafenib słabiej i rzadziej. Działania obu grup sumują się i zwiększają ryzyko groźnych komorowych zaburzeń rytmu. Nie jest to interakcja farmakokinetyczna. Stężenia leków nie zmieniają się, ale ich wpływ na serce się dodaje. Mechanizm jest wspólny dla całej klasy. Siła zależy od konkretnego inhibitora BRAF.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed zabiegiem
  • ciągłe monitorowanie EKG w trakcie znieczulenia i w okresie pooperacyjnym
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy przed zabiegiem
  • inne leki wydłużające QT podawane okołooperacyjnie

Kiedy ocena się zmienia

Lek odstawiony przed zabiegiem decyzją onkologaodstep · inhibitory kinazy BRAFryzyko malejeRyzyko sumowania się wpływu na QT maleje, gdy inhibitor BRAF odstawiono przed zabiegiem na czas wystarczający do jego eliminacji. Decyzję o przerwie podejmuje onkolog razem z anestezjologiem.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Antracykliny (np. doksorubicyna, idarubicyna, epirubicyna) klasaPrzy jednoczesnym lub następującym po sobie stosowaniu antracykliny i inhibitora kinazy BRAF należy ocenić czynność serca przed leczeniem i regularnie ją kontrolować w jego trakcie.Jeśli kiedykolwiek leczono cię antracykliną, powiedz o tym lekarzowi przed rozpoczęciem leczenia inhibitorem BRAF i chodź na wszystkie zlecone badania serca.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli kiedykolwiek leczono cię antracykliną, powiedz o tym lekarzowi przed rozpoczęciem leczenia inhibitorem BRAF i chodź na wszystkie zlecone badania serca.

Chemioterapia z grupy antracyklin (np. doksorubicyna, epirubicyna, idarubicyna, mitoksantron) może z czasem osłabiać mięsień sercowy. Leki na czerniaka i inne nowotwory z mutacją BRAF (np. wemurafenib, enkorafenib, dabrafenib) mogą zaburzać rytm serca. Gdy otrzymujesz oba rodzaje leków, razem lub jeden po drugim, nawet po latach, ryzyko problemów z sercem jest większe. Dlatego lekarz będzie regularnie sprawdzał twoje serce badaniem EKG i echem serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • duszność, zwłaszcza przy wysiłku lub w pozycji leżącej
  • obrzęki nóg lub szybki przyrost masy ciała
  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy, zasłabnięcie albo omdlenie
  • ból lub ucisk w klatce piersiowej
  • wyraźne osłabienie i szybkie męczenie się
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym lub następującym po sobie stosowaniu antracykliny i inhibitora kinazy BRAF należy ocenić czynność serca przed leczeniem i regularnie ją kontrolować w jego trakcie. Przed włączeniem inhibitora BRAF wykonaj EKG z oceną QTc i badanie echokardiograficzne z oceną frakcji wyrzutowej lewej komory. Wyrównaj stężenia potasu i magnezu. Ustal łączną dotychczasową dawkę kumulacyjną antracykliny. Przy wemurafenibie i enkorafenibie unikaj dodatkowych leków wydłużających odstęp QT. Gdy QTc istotnie się wydłuży, wstrzymaj inhibitor BRAF lub zmniejsz jego dawkę według zasad modyfikacji dawki. Po wcześniejszym leczeniu doksorubicyną, epirubicyną, idarubicyną lub mitoksantronem w dużej dawce kumulacyjnej rozważ konsultację kardioonkologiczną. Gdy głównym problemem jest wydłużenie QT, rozważ dabrafenib zamiast wemurafenibu.

Skutek kliniczny

Zwiększone ryzyko dysfunkcji lewej komory i niewydolności serca. Możliwe są także wydłużenie odstępu QT i komorowe zaburzenia rytmu, w tym częstoskurcz typu torsade de pointes. Ryzyko kardiomiopatii utrzymuje się długo po zakończeniu leczenia antracykliną. Dotyczy więc także pacjentów, którzy otrzymali antracyklinę w przeszłości i zaczynają leczenie inhibitorem BRAF.

Mechanizm

Główny mechanizm jest farmakodynamiczny i polega na sumowaniu się działania kardiotoksycznego obu grup. Antracykliny i pokrewne antracenodiony (mitoksantron, piksantron) uszkadzają kardiomiocyty zależnie od dawki kumulacyjnej. Prowadzi to do spadku frakcji wyrzutowej lewej komory i niewydolności serca. Mogą też ostro zaburzać przewodzenie i repolaryzację. Inhibitory kinazy BRAF, zwłaszcza wemurafenib i enkorafenib, wydłużają odstęp QT. W schematach z inhibitorem MEK mogą też obniżać frakcję wyrzutową lewej komory. Przy wemurafenibie dochodzi składnik farmakokinetyczny. Lek hamuje glikoproteinę P, a doksorubicyna, epirubicyna i idarubicyna są jej substratami, co może zwiększać ekspozycję na antracyklinę. Interakcja dotyczy całej klasy, ale nie jest równie silna dla każdej pary. Najsilniejsza jest przy wemurafenibie, wyraźna przy enkorafenibie, a słabsza przy dabrafenibie i toworafenibie, które mają mniejszy wpływ na odstęp QT. Piksantron jest mniej kardiotoksyczny od klasycznych antracyklin, ale nie jest od tego ryzyka wolny, zwłaszcza po wcześniejszym leczeniu antracyklinami.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed leczeniem, po pierwszym miesiącu i okresowo w trakcie terapii oraz po każdej zmianie dawki
  • frakcja wyrzutowa lewej komory w echokardiografii lub badaniu izotopowym przed leczeniem i okresowo w jego trakcie
  • stężenie potasu, magnezu i wapnia w surowicy
  • objawy niewydolności serca: duszność, obrzęki, spadek tolerancji wysiłku, przyrost masy ciała
  • objawy zaburzeń rytmu: kołatanie serca, zasłabnięcia, omdlenia
  • biomarkery sercowe (troponina, NT-proBNP) u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka

Kiedy ocena się zmienia

Wysoka dawka kumulacyjna antracyklinydawka · antracyklinyryzyko rośnieRyzyko kardiomiopatii rośnie wraz z łączną dawką antracykliny otrzymaną w całym życiu. Przy dużej dawce kumulacyjnej przed włączeniem inhibitora BRAF wskazana jest pełna ocena kardiologiczna i częstsza kontrola frakcji wyrzutowej.
Antracyklina w przeszłości, inhibitor BRAF włączany późniejkolejność włączenia · antracyklinyinne zalecenieInterakcja dotyczy także leczenia sekwencyjnego, bo uszkodzenie mięśnia sercowego po antracyklinie jest trwałe i może ujawnić się dopiero pod wpływem kolejnego obciążenia. Przed włączeniem inhibitora BRAF ustal historię chemioterapii i wykonaj wyjściowe echokardiogram oraz EKG.
Podeszły wiek lub istniejąca choroba sercawiek · pacjentryzyko rośnieStarszy wiek, nadciśnienie, choroba wieńcowa, wcześniejsza radioterapia śródpiersia, zaburzenia elektrolitowe i wrodzone wydłużenie QT zwiększają ryzyko kardiotoksyczności i arytmii. U takich pacjentów rozważ konsultację kardioonkologiczną i częstsze kontrole.
Wemurafenib lub enkorafenibpostać · inhibitory kinazy BRAFryzyko rośnieWemurafenib i enkorafenib wyraźniej wydłużają odstęp QT niż pozostałe inhibitory BRAF. Wemurafenib dodatkowo hamuje glikoproteinę P, co może zwiększać ekspozycję na doksorubicynę, epirubicynę i idarubicynę. Przy tych lekach kontrola QTc i elektrolitów jest szczególnie ważna, a inne leki wydłużające QT należy ograniczyć.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ DoksepinaPrzed połączeniem i w trakcie leczenia należy kontrolować EKG z oceną QTc oraz stężenie potasu i magnezu, a zaburzenia elektrolitowe wyrównać.Nie przerywaj żadnego z leków na własną rękę i powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie onkologiczne, że przyjmujesz doksepinę, żeby mógł zlecić EKG i badania krwi.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie przerywaj żadnego z leków na własną rękę i powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie onkologiczne, że przyjmujesz doksepinę, żeby mógł zlecić EKG i badania krwi.

Oba leki mogą w rzadkich przypadkach wpływać na rytm serca, a razem to ryzyko jest większe. Lek przeciwnowotworowy może też nieco osłabić działanie leku przeciwdepresyjnego. Lekarz zwykle zleca wtedy EKG i badanie krwi, żeby sprawdzić, czy leczenie jest bezpieczne.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • nasilenie objawów depresji lub lęku
  • silna biegunka lub wymioty
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przed połączeniem i w trakcie leczenia należy kontrolować EKG z oceną QTc oraz stężenie potasu i magnezu, a zaburzenia elektrolitowe wyrównać. U pacjenta z wydłużonym QTc lub innymi czynnikami ryzyka arytmii warto rozważyć lek przeciwdepresyjny o mniejszym wpływie na QT. Po włączeniu lub odstawieniu enkorafenibu trzeba ocenić skuteczność i tolerancję doksepiny.

Skutek kliniczny

Główne ryzyko to wydłużenie odstępu QT i zaburzenia rytmu serca, zwłaszcza przy hipokaliemii, hipomagnezemii lub chorobie serca. Możliwe jest też niewielkie osłabienie działania doksepiny po włączeniu enkorafenibu oraz wzrost jej stężenia po jego odstawieniu.

Mechanizm

Oba leki mogą wydłużać odstęp QT, więc ich działanie na repolaryzację serca może się sumować. Dodatkowo enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może przyspieszać metabolizm leków będących substratami tego enzymu[1]. Doksepina jest metabolizowana głównie przez CYP2D6[2], a CYP3A4 ma w jej przemianach udział drugorzędny, dlatego spadek jej stężenia jest możliwy, ale prawdopodobnie niewielki.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Doksepina: substrat CYP2D6[4]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed leczeniem i okresowo w trakcie
  • stężenie potasu i magnezu
  • objawy kołatania serca, zawrotów głowy i omdleń
  • skuteczność przeciwdepresyjna doksepiny po włączeniu enkorafenibu
  • objawy nadmiernej sedacji i działań antycholinergicznych po odstawieniu enkorafenibu

Bezpieczniejsze alternatywy

sertralinawortioksetyna

Kiedy ocena się zmienia

Enkorafenib dołączony do stałej terapii doksepinąkolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo dołączeniu enkorafenibu należy ocenić, czy działanie doksepiny nie słabnie, a po jego odstawieniu obserwować objawy nadmiernego działania doksepiny.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Doxepin Teva 10 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/doxepin-teva-100020519/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Doxepin Teva. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/doxepin-teva-100020519/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ FlekainidPołączenie można stosować pod warunkiem kontroli EKG i elektrolitów.Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba, i zgłaszaj się na zlecone EKG oraz badania krwi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba, i zgłaszaj się na zlecone EKG oraz badania krwi.

Oba leki mogą wpływać na rytm serca, a razem to ryzyko może być większe. Lek onkologiczny może też wywoływać biegunkę lub wymioty, przez co spada poziom potasu w organizmie, a to dodatkowo obciąża serce przy leku na arytmię. Lekarz może zlecić badanie EKG i badania krwi, żeby leczenie było bezpieczne.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy, omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • ból w klatce piersiowej lub duszność
  • biegunka lub wymioty trwające dłużej niż dobę
  • osłabienie lub skurcze mięśni
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować pod warunkiem kontroli EKG i elektrolitów. Przed włączeniem enkorafenibu u pacjenta leczonego flekainidem wykonaj wyjściowe EKG z oceną QTc i QRS. Przed podaniem flekainidu wyrównaj hipokaliemię, hiperkaliemię i inne zaburzenia elektrolitowe[1]. Kontroluj potas i magnez, zwłaszcza przy biegunce lub wymiotach. Unikaj dokładania kolejnych leków wydłużających QT. Decyzję o kontynuacji flekainidu warto skonsultować z kardiologiem prowadzącym.

Skutek kliniczny

Możliwe zwiększenie ryzyka zaburzeń rytmu komorowego, w tym związanych z wydłużeniem QT, szczególnie przy hipokaliemii lub hipomagnezemii. Zagrażające życiu zdarzenia niepożądane flekainidu są opisywane przy wzroście jego stężenia i zaburzeniach elektrolitowych[1].

Mechanizm

Główne ryzyko to sumowanie działania na układ przewodzący serca. Flekainid jako lek przeciwarytmiczny klasy IC zwalnia przewodzenie i może działać proarytmicznie, a enkorafenib może wydłużać odstęp QT. Działania niepożądane enkorafenibu ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka i wymioty, mogą prowadzić do hipokaliemii, a zaburzenia elektrolitowe zwiększają ryzyko toksycznego działania flekainidu na serce[1]. Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4[2], ale flekainid jest metabolizowany głównie przez CYP2D6[1], dlatego istotna interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Flekainid: substrat CYP2D6[4]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc i szerokości QRS przed leczeniem i okresowo w trakcie
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy zaburzeń rytmu (kołatanie serca, omdlenia, zawroty głowy)
  • nasilenie biegunki i wymiotów

Kiedy ocena się zmienia

Enkorafenib dołączany do stałego leczenia flekainidemkolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePrzy dołączaniu enkorafenibu do stałej terapii flekainidem wykonaj wyjściowe EKG i oznacz elektrolity przed pierwszą dawką, a następnie kontroluj je okresowo, zwłaszcza w pierwszych tygodniach leczenia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Flecainide acetate Holsten 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/flecainide-acetate-holsten-100425222/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Flecainide acetate Holsten. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/flecainide-acetate-holsten-100425222/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ BisakodylBisakodyl stosuj u pacjenta leczonego enkorafenibem tylko doraźnie i krótko, w najmniejszej skutecznej dawce.Stosuj lek przeczyszczający tylko doraźnie i krótko w zalecanej dawce, nie przyjmuj go przy biegunce lub wymiotach i powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie onkologiczne, że go potrzebujesz.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Stosuj lek przeczyszczający tylko doraźnie i krótko w zalecanej dawce, nie przyjmuj go przy biegunce lub wymiotach i powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie onkologiczne, że go potrzebujesz.

Lek przeczyszczający stosowany często lub w dużych dawkach może powodować utratę wody i soli mineralnych, takich jak potas i magnez. Ich niedobór może zaburzać pracę serca, a lek przeciwnowotworowy, który przyjmujesz, sam może wpływać na rytm serca. Leczenie onkologiczne często powoduje też biegunkę lub wymioty, które nasilają tę utratę.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy albo omdlenie
  • skurcze lub osłabienie mięśni
  • silne pragnienie, suchość w ustach, oddawanie małej ilości moczu
  • uporczywa biegunka lub wymioty
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Bisakodyl stosuj u pacjenta leczonego enkorafenibem tylko doraźnie i krótko, w najmniejszej skutecznej dawce. Przy zaparciu wymagającym dłuższego leczenia wybierz środek osmotyczny, który w mniejszym stopniu zaburza gospodarkę elektrolitową. Podczas jednoczesnego stosowania kontroluj stężenie potasu i magnezu oraz uwzględnij to w rutynowej ocenie EKG, a zaburzenia elektrolitowe wyrównuj przed kolejnymi dawkami enkorafenibu. Nie podawaj bisakodylu w czasie biegunki ani wymiotów związanych z leczeniem przeciwnowotworowym.

Skutek kliniczny

Możliwe odwodnienie, hipokaliemia i hipomagnezemia, a w ich następstwie większe ryzyko wydłużenia QT i zaburzeń rytmu serca podczas leczenia enkorafenibem. Ryzyko jest małe przy krótkotrwałym stosowaniu bisakodylu w zalecanych dawkach i rośnie przy długotrwałym lub nadmiernym stosowaniu, przy współistniejącej biegunce lub wymiotach oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych lub kortykosteroidów.

Mechanizm

Interakcja jest farmakodynamiczna i pośrednia. Bisakodyl może powodować zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, głównie w dawkach większych niż zalecane[1]. Hipokaliemia i hipomagnezemia zwiększają ryzyko wydłużenia odstępu QT, które jest znanym działaniem niepożądanym enkorafenibu. Enkorafenib, zwłaszcza w skojarzeniach przeciwnowotworowych, często wywołuje też biegunkę, nudności i wymioty, które sumują się z utratą płynów i elektrolitów wywołaną środkiem przeczyszczającym. Istotnej interakcji farmakokinetycznej się nie oczekuje, bo bisakodyl działa miejscowo w jelicie, a enkorafenib nie zmienia w znaczący sposób jego działania.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[2], umiarkowany inhibitor CYP1A2[2], inhibitor CYP2B6[2], inhibitor CYP2C9[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], umiarkowany inhibitor OATP1B1[2], umiarkowany inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP1A2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C9[2], silny induktor CYP3A4[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • stężenie potasu w surowicy
  • stężenie magnezu w surowicy
  • EKG – odstęp QTc
  • objawy odwodnienia
  • częstość i charakter wypróżnień

Bezpieczniejsze alternatywy

makrogollaktuloza

Kiedy ocena się zmienia

Dawka większa niż zalecanadawka · bisakodylryzyko rośnieZaburzenia wodno-elektrolitowe po bisakodylu występują głównie przy dawkach większych niż zalecane, co zwiększa ryzyko hipokaliemii i wydłużenia QT u pacjenta leczonego enkorafenibem.
Stosowanie regularne, dłużej niż doraźnieczas leczenia · bisakodylinne zaleceniePrzy przewlekłym zaparciu u pacjenta leczonego enkorafenibem zamień bisakodyl na środek osmotyczny i kontroluj stężenie potasu i magnezu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bisacodyl VP 5 mg, tabletki dojelitowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bisacodyl-vp-100010797/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Pikosiarczan soduPikosiarczan sodu można stosować doraźnie w zaparciu u pacjenta leczonego enkorafenibem, ale w najmniejszej skutecznej dawce i możliwie krótko.Stosuj lek przeczyszczający tylko doraźnie i nie przyjmuj go, gdy masz biegunkę lub wymioty, a przy zaparciu trwającym dłużej zapytaj farmaceutę lub lekarza o łagodniejszy środek.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Stosuj lek przeczyszczający tylko doraźnie i nie przyjmuj go, gdy masz biegunkę lub wymioty, a przy zaparciu trwającym dłużej zapytaj farmaceutę lub lekarza o łagodniejszy środek.

Lek przeczyszczający i lek przeciwnowotworowy mogą razem nasilać biegunkę i odwodnienie. Przy częstym stosowaniu leku przeczyszczającego organizm traci potas i magnez, co przy leczeniu przeciwnowotworowym zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca. Krótkie, doraźne użycie przy zaparciu jest zwykle bezpieczne, ale nie stosuj go na co dzień bez porozumienia z lekarzem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • częste, wodniste stolce
  • silne pragnienie, suchość w ustach, mało oddawanego moczu
  • osłabienie lub skurcze mięśni
  • kołatanie serca, nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Pikosiarczan sodu można stosować doraźnie w zaparciu u pacjenta leczonego enkorafenibem, ale w najmniejszej skutecznej dawce i możliwie krótko. Nie podaje się go w okresie biegunki lub wymiotów wywołanych leczeniem ani przy ciężkim odwodnieniu[1]. Należy unikać przewlekłego i nadmiernego stosowania, szczególnie u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki moczopędne lub kortykosteroidy, które dodatkowo zwiększają ryzyko zaburzeń elektrolitowych[1]. Przed włączeniem i podczas dłuższego stosowania należy kontrolować stężenie potasu i magnezu oraz uzupełniać niedobory, a u pacjentów z grupy ryzyka wydłużenia QT rozważyć kontrolę EKG. W zaparciu przewlekłym lepszym wyborem jest środek osmotyczny.

Skutek kliniczny

Możliwe są nasilona biegunka, odwodnienie, hipokaliemia i hipomagnezemia, a w ich następstwie większe ryzyko wydłużenia QT i zaburzeń rytmu serca. Odwodnienie może też pogarszać czynność nerek i tolerancję leczenia przeciwnowotworowego.

Mechanizm

To interakcja farmakodynamiczna polegająca na sumowaniu działań niepożądanych, a nie interakcja farmakokinetyczna. Pikosiarczan sodu jest aktywowany przez bakterie jelita grubego i nie jest metabolizowany przez enzymy wątrobowe, a enkorafenib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4[2]. Pikosiarczan sodu, zwłaszcza w nadmiernych dawkach, nasila utratę wody i elektrolitów przez przewód pokarmowy[1]. Enkorafenib, szczególnie w skojarzeniu z binimetynibem lub cetuksymabem, często wywołuje biegunkę, nudności i wymioty oraz może wydłużać odstęp QT. Hipokaliemia i hipomagnezemia wywołane przez lek przeczyszczający zwiększają ryzyko zaburzeń rytmu serca związanych z wydłużeniem QT.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • stężenie potasu w surowicy
  • stężenie magnezu w surowicy
  • EKG z oceną odstępu QTc u pacjentów z czynnikami ryzyka
  • liczba i konsystencja stolców
  • objawy odwodnienia i stężenie kreatyniny

Bezpieczniejsze alternatywy

makrogollaktuloza

Kiedy ocena się zmienia

Dawka większa niż zalecanadawka · pikosiarczan soduryzyko rośnieNadmierne dawki pikosiarczanu sodu zwiększają ryzyko zaburzeń elektrolitowych, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych lub kortykosteroidów. U pacjenta leczonego enkorafenibem przekłada się to na większe ryzyko arytmii.
Stosowanie codzienne, przewlekłeczas leczenia · pikosiarczan soduryzyko rośniePrzewlekłe stosowanie pikosiarczanu sodu sprzyja hipokaliemii i hipomagnezemii, co zwiększa ryzyko wydłużenia QT w trakcie leczenia enkorafenibem. W zaparciu przewlekłym należy zamienić go na makrogol.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Pikopil 7,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/pikopil-100361960/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ AsenapinaPołączenie można stosować pod warunkiem kontroli EKG i elektrolitów.Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem, wykonuj zlecone badania EKG i krwi, a przed dołączeniem innego leku zapytaj lekarza lub farmaceutę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem, wykonuj zlecone badania EKG i krwi, a przed dołączeniem innego leku zapytaj lekarza lub farmaceutę.

Oba leki mogą w podobny sposób wpływać na rytm serca, a razem to działanie może się sumować. Zwykle można je przyjmować jednocześnie, ale lekarz powinien kontrolować EKG i poziom potasu oraz magnezu we krwi. Nie zmieniaj samodzielnie dawek ani nie odstawiaj żadnego z leków.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • silne zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
  • biegunka lub wymioty utrzymujące się dłużej niż dobę
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować pod warunkiem kontroli EKG i elektrolitów. Przed włączeniem drugiego leku wykonaj EKG z oceną QTc oraz wyrównaj stężenie potasu i magnezu. Kontroluj EKG w trakcie leczenia, szczególnie w pierwszych tygodniach i po zmianie dawki. Unikaj dokładania kolejnych leków wydłużających QT. Przy istotnym wydłużeniu QTc rozważ zamianę asenapiny na lek przeciwpsychotyczny o mniejszym wpływie na QT, nieulegający indukcji przez enkorafenib.

Skutek kliniczny

Możliwe addytywne wydłużenie odstępu QTc ze zwiększonym ryzykiem komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes, zwłaszcza przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii lub stosowaniu innych leków wydłużających QT. Istotnej zmiany stężeń żadnego z leków nie należy oczekiwać.

Mechanizm

Główne ryzyko wynika z sumowania działań niepożądanych, ponieważ zarówno asenapina, jak i enkorafenib mogą wydłużać odstęp QT. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna. Asenapina jest metabolizowana głównie przez bezpośrednią glukuronidację z udziałem UGT1A4 oraz przez CYP1A2[1]. Karbamazepina, induktor CYP3A4 i CYP1A2, nie wywołała klinicznie istotnych zmian w farmakokinetyce asenapiny[1]. Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i inhibitorem UGT1A1[2], a żaden z tych szlaków nie odgrywa głównej roli w eliminacji asenapiny.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], asenapina – substrat CYP1A2[4]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], asenapina – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – induktor CYP1A2[3], asenapina – substrat CYP1A2[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], asenapina – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]
  • Asenapina – słaby inhibitor CYP2D6[4], enkorafenib – drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Asenapina: słaby inhibitor CYP2D6[4], substrat CYP1A2[4], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[4], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed leczeniem skojarzonym i okresowo w jego trakcie
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy zaburzeń rytmu serca (kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia)
  • ciśnienie tętnicze w pozycji stojącej (niedociśnienie ortostatyczne po asenapinie)

Bezpieczniejsze alternatywy

olanzapina

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sycrest 5 mg, tabletki podjęzykowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sycrest-100229900/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sycrest. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sycrest-100229900/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ OkskarbazepinaPołączenie jest dopuszczalne, ale wymaga monitorowania kontroli napadów i odpowiedzi na leczenie przeciwnowotworowe, a u pacjentów rozpoczynających leczenie warto rozważyć lek przeciwpadaczkowy pozbawiony działania indukującego.Przyjmuj oba leki tak jak dotąd, zgłaszaj lekarzowi każdy nowy lub częstszy napad i nie zmieniaj dawek bez konsultacji, a jeśli możesz zajść w ciążę, stosuj antykoncepcję bez hormonów.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki tak jak dotąd, zgłaszaj lekarzowi każdy nowy lub częstszy napad i nie zmieniaj dawek bez konsultacji, a jeśli możesz zajść w ciążę, stosuj antykoncepcję bez hormonów.

Te dwa leki mogą wzajemnie nieco osłabiać swoje działanie. Lek przeciwpadaczkowy może zmniejszać ilość leku przeciwnowotworowego w organizmie, a lek przeciwnowotworowy może obniżać stężenie leku przeciwpadaczkowego. Zmiany narastają powoli, przez kilka tygodni. Oba leki osłabiają też działanie tabletek antykoncepcyjnych.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • częstsze lub silniejsze napady padaczkowe
  • nowe objawy, które mogą świadczyć o postępie choroby nowotworowej
  • krwawienia międzymiesiączkowe przy antykoncepcji hormonalnej
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie jest dopuszczalne, ale wymaga monitorowania kontroli napadów i odpowiedzi na leczenie przeciwnowotworowe, a u pacjentów rozpoczynających leczenie warto rozważyć lek przeciwpadaczkowy pozbawiony działania indukującego. Okskarbazepina jako słaby induktor jest mniej problematyczna niż silne induktory CYP3A4, takie jak karbamazepina czy fenytoina, których przy enkorafenibie należy unikać.[1] Przy włączaniu, odstawianiu lub zmianie dawki okskarbazepiny trzeba pamiętać, że zmiana indukcji narasta lub ustępuje w ciągu około 2–3 tygodni.[2] Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną niehormonalną metodę antykoncepcji.[2][1]

Skutek kliniczny

Możliwe jest umiarkowane zmniejszenie ekspozycji na enkorafenib z ryzykiem osłabienia skuteczności przeciwnowotworowej oraz zmniejszenie stężenia MHD z ryzykiem gorszej kontroli napadów. U kobiet w wieku rozrodczym dochodzi addycyjne osłabienie antykoncepcji hormonalnej.

Mechanizm

Okskarbazepina i jej czynny metabolit (MHD) są słabymi induktorami CYP3A4 i CYP3A5 oraz UDP-glukuronylotransferaz, a nowy poziom indukcji ustala się po około 2–3 tygodniach.[2] Enkorafenib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, więc indukcja tego enzymu może zmniejszyć jego ekspozycję i osłabić skuteczność.[1] Z kolei enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4.[1] Silne induktory CYP450 i (lub) UGT zmniejszają stężenie MHD w osoczu o 29–49%.[2] Nie wiadomo, w jakim stopniu enkorafenib, który jednocześnie hamuje UGT1A1, obniża stężenie MHD. Oba leki osłabiają też działanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych.[2][1]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Okskarbazepina – inhibitor CYP2C19[3], enkorafenib – drugorzędny szlak substrat CYP2C19[4]
  • Okskarbazepina – słaby induktor CYP3A4[3], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[4], umiarkowany inhibitor CYP1A2[4], inhibitor CYP2B6[4], inhibitor CYP2C9[4], inhibitor CYP3A4[4], inhibitor OAT1[4], inhibitor OAT3[4], umiarkowany inhibitor OATP1B1[4], umiarkowany inhibitor OATP1B3[4], inhibitor OCT2[4], inhibitor P-gp[4], inhibitor UGT1A1[4], induktor CYP1A2[4], induktor CYP2B6[4], induktor CYP2C9[4], silny induktor CYP3A4[4], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[4], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]
  • Okskarbazepina: inhibitor CYP2C19[3], słaby induktor CYP3A4[3]

Monitorować

  • częstość i nasilenie napadów padaczkowych
  • stężenie MHD w osoczu, jeśli dostępne, zwłaszcza po włączeniu enkorafenibu
  • odpowiedź nowotworu na leczenie w badaniach kontrolnych
  • stężenie sodu w surowicy w ramach rutynowej kontroli okskarbazepiny
  • skuteczność antykoncepcji u kobiet w wieku rozrodczym

Bezpieczniejsze alternatywy

lewetyracetamlakozamidgabapentyna

Kiedy ocena się zmienia

Włączenie, odstawienie lub zmiana dawki okskarbazepiny w trakcie leczenia enkorafenibemkolejność włączenia · okskarbazepinainne zalecenieNowy poziom indukcji ustala się po około 2–3 tygodniach od zmiany, a po odstawieniu okskarbazepiny indukcja stopniowo ustępuje w podobnym czasie. W tym okresie należy wzmóc kontrolę skuteczności i tolerancji enkorafenibu.
Włączenie enkorafenibu u pacjenta ustabilizowanego na okskarbazepiniekolejność włączenia · enkorafenibinne zalecenieEnkorafenib jako silny induktor CYP3A4 może obniżyć stężenie MHD, dlatego po jego włączeniu warto kontrolować napady i w razie potrzeby oznaczyć stężenie MHD.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Karbagen 150 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/karbagen-100176546/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Karbagen. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/karbagen-100176546/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ LitPołączenie można stosować pod warunkiem ścisłego monitorowania.Pij regularnie płyny, chodź na zlecone badania krwi i EKG, a przy wymiotach lub biegunce od razu skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Pij regularnie płyny, chodź na zlecone badania krwi i EKG, a przy wymiotach lub biegunce od razu skontaktuj się z lekarzem.

Oba leki mogą wpływać na rytm serca, a razem ten wpływ może być silniejszy. Lek przeciwnowotworowy często powoduje wymioty i biegunkę, przez co organizm traci wodę i sole, a lit może się wtedy gromadzić we krwi. Dlatego podczas takiego leczenia potrzebne są częstsze badania krwi i EKG.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • omdlenie lub silne zawroty głowy
  • drżenie rąk silniejsze niż zwykle
  • senność, splątanie lub niewyraźna mowa
  • chwiejny chód
  • uporczywe wymioty lub biegunka
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – wydalanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować pod warunkiem ścisłego monitorowania. Przed włączeniem enkorafenibu i okresowo w trakcie leczenia należy wykonać EKG z oceną QTc oraz oznaczyć elektrolity i kreatyninę. Stężenie litu warto oznaczyć po rozpoczęciu terapii przeciwnowotworowej oraz zawsze przy wymiotach, biegunce lub gorszym przyjmowaniu płynów. Należy wyrównywać niedobory potasu i magnezu oraz unikać dokładania kolejnych leków wydłużających QT.

Skutek kliniczny

Możliwe jest wydłużenie odstępu QT z ryzykiem groźnych zaburzeń rytmu serca, szczególnie przy hipokaliemii lub hipomagnezemii. Przy wymiotach, biegunce lub pogorszeniu czynności nerek może dojść do wzrostu stężenia litu i objawów jego toksyczności.

Mechanizm

Oba leki mogą wydłużać odstęp QT, więc ich działanie na przewodzenie w sercu może się sumować. Lit jest wydalany wyłącznie przez nerki, a jego stężenie zależy od nawodnienia i stężenia sodu. Enkorafenib często wywołuje nudności, wymioty i biegunkę, a także może podwyższać stężenie kreatyniny, co sprzyja odwodnieniu, zaburzeniom elektrolitowym i kumulacji litu.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[1], umiarkowany inhibitor CYP1A2[1], inhibitor CYP2B6[1], inhibitor CYP2C9[1], inhibitor CYP3A4[1], inhibitor OAT1[1], inhibitor OAT3[1], umiarkowany inhibitor OATP1B1[1], umiarkowany inhibitor OATP1B3[1], inhibitor OCT2[1], inhibitor P-gp[1], inhibitor UGT1A1[1], induktor CYP1A2[1], induktor CYP2B6[1], induktor CYP2C9[1], silny induktor CYP3A4[1], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[1], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[1], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[1], substrat P-gp[1]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc
  • stężenie litu w surowicy
  • potas i magnez
  • sód
  • kreatynina i eGFR
  • nawodnienie przy wymiotach i biegunce

Bezpieczniejsze alternatywy

lamotryginakwas walproinowy

Kiedy ocena się zmienia

Enkorafenib włączany u pacjenta już leczonego litemkolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePrzy rozpoczynaniu enkorafenibu u pacjenta stabilnie leczonego litem wykonaj wyjściowe EKG, elektrolity i kreatyninę oraz zaplanuj kontrolę stężenia litu w pierwszych tygodniach terapii.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ MaprotylinaPrzed włączeniem enkorafenibu u pacjenta przyjmującego maprotylinę wykonaj EKG z oceną QTc i wyrównaj stężenie potasu i magnezu.Nie przerywaj żadnego z leków na własną rękę i powiedz lekarzowi onkologowi, że przyjmujesz maprotylinę, żeby zlecił EKG i badania krwi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie przerywaj żadnego z leków na własną rękę i powiedz lekarzowi onkologowi, że przyjmujesz maprotylinę, żeby zlecił EKG i badania krwi.

Oba leki mogą wpływać na pracę serca i razem zwiększają ryzyko zaburzeń rytmu. Lek przeciwnowotworowy może też trochę osłabiać działanie leku przeciwdepresyjnego. Lekarz zwykle zleca wtedy EKG i badania krwi, żeby leczenie było bezpieczne.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub uczucie zbliżającego się omdlenia
  • omdlenie
  • nasilenie objawów depresji
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przed włączeniem enkorafenibu u pacjenta przyjmującego maprotylinę wykonaj EKG z oceną QTc i wyrównaj stężenie potasu i magnezu. Kontroluj EKG i elektrolity w trakcie leczenia, zwłaszcza w pierwszych tygodniach i po zmianie dawki któregokolwiek leku. Przy wydłużeniu QTc lub obecności dodatkowych czynników ryzyka rozważ zamianę maprotyliny na lek przeciwdepresyjny o mniejszym wpływie na przewodnictwo serca. Obserwuj też, czy nie słabnie skuteczność leczenia depresji.

Skutek kliniczny

Wydłużenie odstępu QT z ryzykiem komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes, szczególnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, chorobie serca lub dużych dawkach maprotyliny. Możliwe też osłabienie działania przeciwdepresyjnego maprotyliny wskutek indukcji enzymów.

Mechanizm

Główne ryzyko to sumowanie działania na układ przewodzący serca. Maprotylina jest przeciwwskazana w zaburzeniach przewodnictwa, w tym w zespole wrodzonego wydłużonego odstępu QT[1], a w skojarzeniu z innymi lekami wpływającymi na rytm może wywołać ciężką arytmię[1]. Enkorafenib również może wydłużać odstęp QT, więc oba leki mogą nasilać to działanie. Dodatkowo enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4[2], a maprotylina jest metabolizowana głównie przez CYP2D6 i w mniejszym stopniu przez inne izoenzymy, dlatego możliwe jest niewielkie zmniejszenie jej stężenia o niepewnym znaczeniu klinicznym.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], maprotylina – drugorzędny szlak substrat CYP1A2[4]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], maprotylina – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – induktor CYP1A2[3], maprotylina – drugorzędny szlak substrat CYP1A2[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], maprotylina – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Maprotylina: drugorzędny szlak substrat CYP1A2[4], substrat CYP2C19[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP2D6[4], substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed leczeniem i w jego trakcie
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy zaburzeń rytmu (kołatanie serca, omdlenia)
  • skuteczność leczenia przeciwdepresyjnego

Bezpieczniejsze alternatywy

sertralinamirtazapina

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ludiomil 75 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ludiomil-100039915/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ludiomil. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/ludiomil-100039915/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ AdenozynaPrzed podaniem adenozyny wykonaj EKG z oceną QTc i wyrównaj potas oraz magnez.Przed badaniem serca lub zastrzykiem z adenozyną powiedz lekarzowi, że przyjmujesz enkorafenib.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przed badaniem serca lub zastrzykiem z adenozyną powiedz lekarzowi, że przyjmujesz enkorafenib.

Adenozynę podaje się w szpitalu w zastrzyku do żyły – przy nagłym kołataniu serca albo podczas niektórych badań serca. Lek przeciwnowotworowy enkorafenib może zmieniać pracę serca w zapisie EKG, a adenozyna przez chwilę mocno zwalnia rytm serca. Razem mogą zwiększać ryzyko groźnych zaburzeń rytmu. Lekarz zwykle wykonuje wcześniej EKG i podaje adenozynę pod stałą kontrolą.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silne kołatanie lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie zbliżającego się omdlenia
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przed podaniem adenozyny wykonaj EKG z oceną QTc i wyrównaj potas oraz magnez. Przy istotnie wydłużonym QTc rozważ inną metodę przerwania częstoskurczu lub inną próbę obciążeniową. Adenozynę podawaj wyłącznie przy ciągłym monitorowaniu EKG i z dostępem do defibrylatora. Nie ma potrzeby zmiany dawki enkorafenibu.

Skutek kliniczny

Możliwe groźne komorowe zaburzenia rytmu, w tym torsade de pointes, zwłaszcza przy wydłużonym QTc, hipokaliemii lub hipomagnezemii. Ryzyko ogranicza się do okresu działania adenozyny, który trwa sekundy do minut.

Mechanizm

Przed podaniem adenozyny pacjentowi leczonemu enkorafenibem należy sprawdzić odstęp QTc, ponieważ oba leki mogą się sumować w działaniu proarytmicznym. Enkorafenib może wydłużać odstęp QT. Adenozyny nie podaje się w zespole długiego QT[1][2]. Adenozyna może wchodzić w interakcje z lekami zaburzającymi przewodnictwo w mięśniu sercowym[1]. Adenozyna sama wywołuje przejściową bradykardię, blok przedsionkowo-komorowy i pauzy, które na tle wydłużonego QT sprzyjają pobudzeniom komorowym i torsade de pointes. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, bo adenozyna jest usuwana przez wychwyt komórkowy i deaminację, a nie przez CYP3A4 czy UGT1A1.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed podaniem adenozyny
  • ciągłe monitorowanie EKG w trakcie i po podaniu
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • ciśnienie tętnicze

Bezpieczniejsze alternatywy

werapamil

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Adenocor 3 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/adenocor-100002987/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Adenosine Kabi 3 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/adenosine-kabi-100351015/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ EliglustatPołączenie stosuj tylko pod kontrolą lekarza prowadzącego leczenie choroby Gauchera i onkologa.Powiedz obu lekarzom, że przyjmujesz te leki razem, i nie opuszczaj zaleconych badań EKG i krwi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz obu lekarzom, że przyjmujesz te leki razem, i nie opuszczaj zaleconych badań EKG i krwi.

Lek na raka czerniaka lub jelita grubego może przyspieszać usuwanie z organizmu leku na chorobę Gauchera, przez co ten może działać słabiej. Oba leki mogą też wpływać na pracę serca. Dlatego lekarz powinien częściej sprawdzać twoje EKG i wyniki badań.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • silne zawroty głowy
  • nasilenie objawów choroby Gauchera, np. większe zmęczenie, siniaki, ból kości
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie stosuj tylko pod kontrolą lekarza prowadzącego leczenie choroby Gauchera i onkologa. Przed włączeniem enkorafenibu oraz w trakcie leczenia wykonuj EKG i kontroluj stężenie potasu i magnezu. Monitoruj parametry aktywności choroby Gauchera i rozważ zmianę leczenia na enzymatyczną terapię zastępczą, jeśli skuteczność eliglustatu spada. Po odstawieniu enkorafenibu ponownie oceń EKG i tolerancję eliglustatu.

Skutek kliniczny

Możliwe osłabienie skuteczności eliglustatu w kontroli choroby Gauchera. Po odstawieniu enkorafenibu indukcja ustępuje i stężenie eliglustatu może wzrosnąć. Teoretycznie zwiększa się też ryzyko zaburzeń przewodnictwa i wydłużenia QTc, szczególnie u osób z chorobą serca, zaburzeniami elektrolitowymi lub przyjmujących inne leki wpływające na QT.

Mechanizm

Eliglustat jest metabolizowany przez CYP2D6 i CYP3A4, a enkorafenib indukuje CYP3A4. Indukcja może przyspieszyć eliminację eliglustatu i obniżyć jego stężenie, zwłaszcza u osób, u których CYP3A4 odgrywa główną rolę w jego metabolizmie (słabi metabolizerzy CYP2D6). Oba leki mogą też wpływać na przewodnictwo i repolaryzację serca. Enkorafenib wydłuża odstęp QTc, a eliglustat w dużych stężeniach wydłuża odstępy PR, QRS i QTc, co daje możliwe sumowanie działania na EKG.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[1], eliglustat – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[1], eliglustat – substrat P-gp[3]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[1], eliglustat – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2]
  • Eliglustat – umiarkowany inhibitor CYP2D6[3], enkorafenib – drugorzędny szlak substrat CYP2D6[1]
  • Eliglustat – słaby inhibitor P-gp[3], enkorafenib – substrat P-gp[1]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[1], umiarkowany inhibitor CYP1A2[1], inhibitor CYP2B6[1], inhibitor CYP2C9[1], inhibitor CYP3A4[1], inhibitor OAT1[1], inhibitor OAT3[1], umiarkowany inhibitor OATP1B1[1], umiarkowany inhibitor OATP1B3[1], inhibitor OCT2[1], inhibitor P-gp[1], inhibitor UGT1A1[1], induktor CYP1A2[1], induktor CYP2B6[1], induktor CYP2C9[1], silny induktor CYP3A4[1], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[1], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[1], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[1], substrat P-gp[1]
  • Eliglustat: umiarkowany inhibitor CYP2D6[3], słaby inhibitor P-gp[3], wrażliwy substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • EKG (QTc, PR, QRS) przed leczeniem i okresowo
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • parametry aktywności choroby Gauchera (morfologia, płytki krwi, wielkość śledziony, biomarkery)
  • objawy kardiologiczne – kołatanie serca, omdlenia, zawroty głowy

Bezpieczniejsze alternatywy

imiglucerazawelagluceraza alfa

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibukolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 stopniowo ustępuje i stężenie eliglustatu może wzrosnąć. Wykonaj kontrolne EKG i oceń tolerancję eliglustatu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cerdelga. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/cerdelga-100335335/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Trójtlenek arsenuTego połączenia najlepiej unikać, a jeśli jest konieczne, stosuje się je tylko pod ścisłą kontrolą EKG i elektrolitów.Nie przerywaj leczenia na własną rękę, chodź na zlecone badania EKG i krwi, a przed przyjęciem każdego nowego leku, także bez recepty, zapytaj lekarza lub farmaceutę.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie przerywaj leczenia na własną rękę, chodź na zlecone badania EKG i krwi, a przed przyjęciem każdego nowego leku, także bez recepty, zapytaj lekarza lub farmaceutę.

Oba leki mogą wpływać na rytm serca. Przyjmowane razem zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu. Lekarz będzie dlatego częściej sprawdzał twoje EKG i poziom potasu oraz magnezu we krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
  • silna biegunka lub wymioty, które mogą obniżyć poziom potasu
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Tego połączenia najlepiej unikać, a jeśli jest konieczne, stosuje się je tylko pod ścisłą kontrolą EKG i elektrolitów. Przed rozpoczęciem leczenia i w jego trakcie należy wyrównać stężenie potasu, magnezu i wapnia oraz odstawić niepotrzebne leki wydłużające QT. Przy istotnym wydłużeniu QTc lub objawach arytmii należy przerwać podawanie leku wydłużającego QT i postępować według zasad modyfikacji dawki każdego z leków.

Skutek kliniczny

Większe ryzyko znacznego wydłużenia QTc, komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes, omdleń i nagłego zgonu sercowego. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, hipokalcemii, chorobie serca i przyjmowaniu innych leków wydłużających QT.

Mechanizm

Oba leki wydłużają odstęp QT. Trójtlenek arsenu silnie wydłuża QT i może wywołać częstoskurcz typu torsade de pointes. Enkorafenib również wydłuża odstęp QTc. Przy jednoczesnym stosowaniu działania te się sumują.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[1], umiarkowany inhibitor CYP1A2[1], inhibitor CYP2B6[1], inhibitor CYP2C9[1], inhibitor CYP3A4[1], inhibitor OAT1[1], inhibitor OAT3[1], umiarkowany inhibitor OATP1B1[1], umiarkowany inhibitor OATP1B3[1], inhibitor OCT2[1], inhibitor P-gp[1], inhibitor UGT1A1[1], induktor CYP1A2[1], induktor CYP2B6[1], induktor CYP2C9[1], silny induktor CYP3A4[1], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[1], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[1], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[1], substrat P-gp[1]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed leczeniem i regularnie w jego trakcie
  • stężenie potasu w surowicy
  • stężenie magnezu w surowicy
  • stężenie wapnia w surowicy
  • objawy kołatania serca, zawrotów głowy i omdleń

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ ApremilastPołączenie można stosować, ale trzeba obserwować kontrolę choroby zapalnej i tolerancję ze strony przewodu pokarmowego.Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniami i powiedz lekarzowi, jeśli zmiany skórne lub bóle stawów się nasilą albo jeśli masz uporczywą biegunkę lub wymioty.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniami i powiedz lekarzowi, jeśli zmiany skórne lub bóle stawów się nasilą albo jeśli masz uporczywą biegunkę lub wymioty.

Lek przeciwnowotworowy może przyspieszać rozkład apremilastu w organizmie, przez co apremilast może słabiej działać na łuszczycę lub stawy. Oba leki często powodują nudności, biegunkę i wymioty, więc razem mogą nasilać te dolegliwości. Nie musisz przerywać żadnego z leków, ale obserwuj swoje objawy.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilenie zmian skórnych lub bólu i obrzęku stawów
  • uporczywa biegunka lub wymioty
  • silne osłabienie, zawroty głowy, mało oddawanego moczu
  • niezamierzona utrata masy ciała
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale trzeba obserwować kontrolę choroby zapalnej i tolerancję ze strony przewodu pokarmowego. Silnych induktorów CYP3A4 nie łączy się z apremilastem, bo zmniejszają jego skuteczność[1]. Enkorafenib działa podobnie, choć słabiej, dlatego przy utracie odpowiedzi na apremilast w trakcie leczenia onkologicznego należy rozważyć z dermatologiem lub reumatologiem zmianę leczenia choroby zapalnej. Nasilone biegunki i wymioty wymagają oceny nawodnienia i elektrolitów oraz kontaktu z onkologiem, bo mogą wymagać modyfikacji leczenia przeciwnowotworowego.

Skutek kliniczny

Możliwe osłabienie skuteczności apremilastu w łuszczycy, łuszczycowym zapaleniu stawów lub chorobie Behçeta oraz nasilenie dolegliwości żołądkowo-jelitowych z ryzykiem odwodnienia i utraty masy ciała.

Mechanizm

Enkorafenib po podaniu wielokrotnym indukuje CYP3A4, a apremilast jest metabolizowany głównie przez ten enzym. Silne induktory CYP3A4 wyraźnie zmniejszają ekspozycję na apremilast[1]. Enkorafenib jest słabszym induktorem niż ryfampicyna, dlatego spodziewany spadek stężenia apremilastu jest mniejszy, ale może być istotny klinicznie. Oba leki często wywołują nudności, biegunkę i wymioty, więc te działania niepożądane mogą się sumować.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor CYP1A2[2], apremilast – drugorzędny szlak substrat CYP1A2[3]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[2], apremilast – substrat CYP3A4[3]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[2], apremilast – substrat P-gp[3]
  • Enkorafenib – induktor CYP1A2[2], apremilast – drugorzędny szlak substrat CYP1A2[3]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[2], apremilast – substrat CYP3A4[3]
  • Apremilast – słaby inhibitor P-gp[3], enkorafenib – substrat P-gp[2]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[2], umiarkowany inhibitor CYP1A2[2], inhibitor CYP2B6[2], inhibitor CYP2C9[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], umiarkowany inhibitor OATP1B1[2], umiarkowany inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP1A2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C9[2], silny induktor CYP3A4[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]
  • Apremilast: słaby inhibitor P-gp[3], drugorzędny szlak substrat CYP1A2[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • aktywność łuszczycy lub zapalenia stawów w pierwszych tygodniach po włączeniu enkorafenibu
  • częstość i nasilenie biegunki, nudności i wymiotów
  • masa ciała
  • nawodnienie i elektrolity przy nasilonej biegunce lub wymiotach

Kiedy ocena się zmienia

Enkorafenib włączany u pacjenta ustabilizowanego na apremilaściekolejność włączenia · enkorafenibinne zalecenieIndukcja CYP3A4 narasta stopniowo, dlatego ewentualna utrata odpowiedzi na apremilast pojawia się z opóźnieniem. Kontrolę aktywności choroby zapalnej warto zaplanować w pierwszych tygodniach skojarzenia.
Odstawienie enkorafenibukolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu efekt indukcji stopniowo wygasa i ekspozycja na apremilast wraca do wyjściowej. Może to poprawić skuteczność, ale też nasilić działania niepożądane apremilastu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Otezla 10 mg; 20 mg; 30 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/otezla-100332101/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Otezla. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/otezla-100332101/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ KabazytakselPołączenia najlepiej unikać i rozważyć, czy jednoczesne leczenie obydwoma lekami jest konieczne.Powiedz onkologowi o obu lekach, nie zmieniaj sam dawek i wykonuj zlecone badania krwi przed każdym wlewem.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz onkologowi o obu lekach, nie zmieniaj sam dawek i wykonuj zlecone badania krwi przed każdym wlewem.

Lek w kapsułkach może zmieniać to, jak szybko organizm usuwa lek podawany we wlewie. Przez to lek z wlewu może działać słabiej albo, rzadziej, mocniej obciążać organizm. Lekarz może zlecić częstsze badania krwi i dokładniej sprawdzać efekty leczenia.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła albo inne objawy zakażenia
  • nasilona lub uporczywa biegunka
  • silne osłabienie lub zawroty głowy
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenia najlepiej unikać i rozważyć, czy jednoczesne leczenie obydwoma lekami jest konieczne. Jeśli jest niezbędne, nie zmieniaj z góry dawki kabazytakselu, lecz ściśle monitoruj morfologię z rozmazem przed każdym cyklem, tolerancję leczenia i odpowiedź nowotworu. Pamiętaj, że efekt indukcji narasta przez kilka dni po włączeniu enkorafenibu i ustępuje stopniowo po jego odstawieniu.

Skutek kliniczny

Najbardziej prawdopodobne jest umiarkowane zmniejszenie stężenia kabazytakselu i osłabienie jego działania przeciwnowotworowego. Nie można wykluczyć wzrostu ekspozycji z nasileniem neutropenii, biegunki i innych działań toksycznych, zwłaszcza w pierwszych dniach po włączeniu enkorafenibu.

Mechanizm

Kabazytaksel jest metabolizowany głównie przez CYP3A4. Enkorafenib w stanie stacjonarnym działa jako induktor CYP3A4, a w początkowym okresie leczenia także jako jego odwracalny inhibitor. Przewaga indukcji może przyspieszać metabolizm kabazytakselu i zmniejszać jego ekspozycję. Enkorafenib hamuje ponadto transportery OATP1B1 i OATP1B3, których substratem in vitro jest kabazytaksel, co teoretycznie działa w przeciwnym kierunku. Wypadkowy kierunek i wielkość zmiany nie zostały zbadane.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[1], kabazytaksel – substrat CYP3A4[2]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[1], kabazytaksel – substrat CYP3A4[2]
  • Kabazytaksel – inhibitor CYP3A4[2], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[1]
  • Kabazytaksel – inhibitor P-gp[2], enkorafenib – substrat P-gp[1]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[1], umiarkowany inhibitor CYP1A2[1], inhibitor CYP2B6[1], inhibitor CYP2C9[1], inhibitor CYP3A4[1], inhibitor OAT1[1], inhibitor OAT3[1], umiarkowany inhibitor OATP1B1[1], umiarkowany inhibitor OATP1B3[1], inhibitor OCT2[1], inhibitor P-gp[1], inhibitor UGT1A1[1], induktor CYP1A2[1], induktor CYP2B6[1], induktor CYP2C9[1], silny induktor CYP3A4[1], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[1], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[1], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[1], substrat P-gp[1]
  • Kabazytaksel: inhibitor BCRP[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OATP1B1[2], inhibitor OATP1B3[2], inhibitor P-gp[2], substrat CYP3A4[2]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem
  • objawy zakażenia i gorączka neutropeniczna
  • biegunka i nawodnienie
  • ocena odpowiedzi na leczenie (PSA, badania obrazowe)

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cabazitaxel Accord. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/cabazitaxel-accord-100440173/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ KlofarabinaJednoczesne stosowanie wymaga ścisłego monitorowania czynności wątroby, morfologii krwi z liczbą płytek oraz czynności nerek.Nie odstawiaj żadnego leku sam, regularnie rób zlecone badania krwi i od razu zgłoś lekarzowi niepokojące objawy.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie odstawiaj żadnego leku sam, regularnie rób zlecone badania krwi i od razu zgłoś lekarzowi niepokojące objawy.

Oba leki mogą obciążać wątrobę, a razem to obciążenie może być większe. Klofarabina silnie obniża liczbę płytek krwi, a enkorafenib sam może sprzyjać krwawieniom, więc łatwiej o siniaki i krwotoki. Lekarz będzie częściej zlecał badania krwi, żeby wcześnie wychwycić problemy.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zażółcenie skóry lub białek oczu
  • ciemny mocz lub jasny stolec
  • ból pod prawym łukiem żebrowym
  • nietypowe siniaki lub wybroczyny na skórze
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • krew w moczu, czarny lub krwisty stolec
  • silne zmęczenie, splątanie
  • znacznie mniej oddawanego moczu
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – wydalanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Jednoczesne stosowanie wymaga ścisłego monitorowania czynności wątroby, morfologii krwi z liczbą płytek oraz czynności nerek. Połączenie zdarza się rzadko, bo leki mają różne wskazania, dlatego decyzję o nim powinien podjąć hematoonkolog po ocenie korzyści i ryzyka. Przy narastających wykładnikach uszkodzenia wątroby lub objawach krwawienia należy rozważyć przerwanie lub odroczenie jednego z leków zgodnie ze schematami modyfikacji dawek obu leków.

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie hepatotoksyczności, w tym ciężkiego uszkodzenia wątroby, oraz większe ryzyko krwawień przy małopłytkowości wywołanej klofarabiną. Teoretycznie możliwe jest też zwiększenie ekspozycji na klofarabinę i nasilenie jej toksyczności.

Mechanizm

Główny problem to sumowanie działań niepożądanych. Oba leki mogą uszkadzać wątrobę i podnosić aktywność aminotransferaz oraz stężenie bilirubiny. Oba wiążą się też z ryzykiem krwawień – klofarabina przez silną mielosupresję i małopłytkowość, enkorafenib przez własne działanie sprzyjające krwotokom. Dodatkowo teoretycznie możliwa jest interakcja przy wydalaniu nerkowym. Klofarabina jest wydalana głównie przez nerki w postaci niezmienionej, a enkorafenib w badaniach in vitro hamuje nerkowe transportery anionów i kationów organicznych. Kliniczne znaczenie tego mechanizmu nie zostało potwierdzone.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[1], umiarkowany inhibitor CYP1A2[1], inhibitor CYP2B6[1], inhibitor CYP2C9[1], inhibitor CYP3A4[1], inhibitor OAT1[1], inhibitor OAT3[1], umiarkowany inhibitor OATP1B1[1], umiarkowany inhibitor OATP1B3[1], inhibitor OCT2[1], inhibitor P-gp[1], inhibitor UGT1A1[1], induktor CYP1A2[1], induktor CYP2B6[1], induktor CYP2C9[1], silny induktor CYP3A4[1], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[1], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[1], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[1], substrat P-gp[1]

Monitorować

  • ALT, AST, bilirubina przed każdym cyklem i w jego trakcie
  • morfologia krwi z liczbą płytek
  • kreatynina i eGFR
  • objawy krwawienia
  • objawy niewydolności wątroby (żółtaczka, splątanie)

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ ErybulinaPołączenie można stosować przy ścisłym monitorowaniu kardiologicznym.Wykonuj zlecone badania EKG i krwi, a jeśli poczujesz kołatanie serca, zawroty głowy lub zasłabniesz, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Wykonuj zlecone badania EKG i krwi, a jeśli poczujesz kołatanie serca, zawroty głowy lub zasłabniesz, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

Oba leki mogą wpływać na rytm serca, a przyjmowane razem mogą to działanie nasilać. Zwykle można je stosować jednocześnie, ale lekarz powinien regularnie sprawdzać pracę twojego serca w badaniu EKG i kontrolować poziom potasu i magnezu we krwi. Nie dokładaj na własną rękę innych leków ani suplementów bez konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie zbliżającego się omdlenia
  • nagła duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować przy ścisłym monitorowaniu kardiologicznym. Przed rozpoczęciem leczenia i okresowo w jego trakcie należy wykonać EKG z oceną QTc oraz oznaczyć potas i magnez, a zaburzenia elektrolitowe wyrównać przed podaniem leków. Należy unikać dokładania kolejnych leków wydłużających QT. Przy istotnym wydłużeniu QTc należy postępować zgodnie z zasadami modyfikacji dawkowania każdego z leków.

Skutek kliniczny

Możliwe addycyjne wydłużenie odstępu QT ze zwiększonym ryzykiem komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes, zwłaszcza przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii, chorobie serca lub przyjmowaniu innych leków wydłużających QT.

Mechanizm

Główne ryzyko połączenia to sumowanie działania wydłużającego odstęp QT, które jest znanym działaniem niepożądanym zarówno erybuliny, jak i enkorafenibu. Istotna interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna. Erybulina jest wydalana głównie z żółcią, a induktory i inhibitory CYP3A4 nie zmieniają jej ekspozycji[1]. Erybulina nie jest substratem OATP1B1, OATP1B3 ani BCRP[1], więc hamowanie tych transporterów przez enkorafenib[2] nie powinno zwiększać jej stężenia. Erybulina jest słabym inhibitorem CYP3A4 tylko w badaniach in vitro[1], a enkorafenib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4[2], jednak klinicznie istotnego wzrostu ekspozycji na enkorafenib nie należy się spodziewać.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], erybulina – substrat P-gp[4]
  • Erybulina – słaby inhibitor CYP3A4[4], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Erybulina: słaby inhibitor CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed leczeniem i okresowo w jego trakcie
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy zaburzeń rytmu serca (kołatanie, omdlenia, zawroty głowy)

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Eribulin Baxter 0,44 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/eribulin-baxter-100501620/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Eribulin Baxter. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/eribulin-baxter-100501620/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ LenwatynibPrzed włączeniem drugiego leku wykonaj EKG z oceną QTc i oznacz potas, magnez oraz wapń.Mierz codziennie ciśnienie, chodź na zlecone badania EKG i krwi, a przed przyjęciem każdego nowego leku, także bez recepty, zapytaj farmaceutę lub lekarza.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Mierz codziennie ciśnienie, chodź na zlecone badania EKG i krwi, a przed przyjęciem każdego nowego leku, także bez recepty, zapytaj farmaceutę lub lekarza.

Oba leki mogą wpływać na rytm serca i podnosić ciśnienie krwi, a przyjmowane razem mogą nasilać te działania. Mogą też obciążać wątrobę. Twój lekarz zleci regularne badania EKG i badania krwi, aby wcześnie wykryć ewentualne problemy.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy albo omdlenie
  • silny ból głowy
  • zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
  • nietypowe krwawienia lub siniaki
  • uporczywa biegunka lub wymioty
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przed włączeniem drugiego leku wykonaj EKG z oceną QTc i oznacz potas, magnez oraz wapń. Wyrównaj niedobory elektrolitów przed rozpoczęciem leczenia. W trakcie leczenia okresowo powtarzaj EKG i elektrolity, zwłaszcza przy biegunce lub wymiotach. Regularnie kontroluj ciśnienie tętnicze i próby wątrobowe. Unikaj dokładania kolejnych leków wydłużających QT. Przy istotnym wydłużeniu QTc postępuj zgodnie z zasadami modyfikacji dawki właściwymi dla każdego z leków.

Skutek kliniczny

Najważniejsze ryzyko to dalsze wydłużenie odstępu QT z możliwością komorowych zaburzeń rytmu, w tym częstoskurczu typu torsade de pointes. Możliwe jest też nasilenie nadciśnienia tętniczego, hepatotoksyczności i krwawień.

Mechanizm

Przy łączeniu lenwatynibu z enkorafenibem trzeba monitorować EKG, elektrolity, ciśnienie tętnicze i czynność wątroby. Oba leki mogą wydłużać odstęp QT, więc ich działanie na repolaryzację serca może się sumować. Oba mogą też podnosić ciśnienie tętnicze, uszkadzać wątrobę i zwiększać skłonność do krwawień. Enkorafenib przy dłuższym stosowaniu może indukować CYP3A4, a lenwatynib jest częściowo metabolizowany przez CYP3A4. Lenwatynib jest jednak mało wrażliwy na modulatory tego enzymu, dlatego znaczenie farmakokinetyczne tej interakcji jest prawdopodobnie niewielkie.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor BCRP[1], lenwatynib – substrat BCRP[2]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[1], lenwatynib – substrat CYP3A4[2]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[1], lenwatynib – substrat P-gp[2]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[1], lenwatynib – substrat CYP3A4[2]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[1], umiarkowany inhibitor CYP1A2[1], inhibitor CYP2B6[1], inhibitor CYP2C9[1], inhibitor CYP3A4[1], inhibitor OAT1[1], inhibitor OAT3[1], umiarkowany inhibitor OATP1B1[1], umiarkowany inhibitor OATP1B3[1], inhibitor OCT2[1], inhibitor P-gp[1], inhibitor UGT1A1[1], induktor CYP1A2[1], induktor CYP2B6[1], induktor CYP2C9[1], silny induktor CYP3A4[1], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[1], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[1], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[1], substrat P-gp[1]
  • Lenwatynib: substrat BCRP[2], substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc
  • potas, magnez i wapń w surowicy
  • ciśnienie tętnicze
  • aktywność aminotransferaz i bilirubina
  • objawy krwawienia

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Kisplyx. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/kisplyx-100377486/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ SewofluranPrzed planowanym znieczuleniem należy wykonać EKG z oceną QTc oraz wyrównać stężenie potasu i magnezu.Przed każdym zabiegiem w znieczuleniu powiedz anestezjologowi, że przyjmujesz enkorafenib, i zapytaj onkologa, czy trzeba przerwać jego przyjmowanie.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przed każdym zabiegiem w znieczuleniu powiedz anestezjologowi, że przyjmujesz enkorafenib, i zapytaj onkologa, czy trzeba przerwać jego przyjmowanie.

Lek przeciwnowotworowy, który przyjmujesz, oraz gaz stosowany do znieczulenia ogólnego mogą wpływać na pracę serca w podobny sposób. Razem mogą zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca. Podczas znieczulenia lekarze stale obserwują twoje serce, dlatego ryzyko jest małe, ale muszą wiedzieć o twoim leczeniu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przed planowanym znieczuleniem należy wykonać EKG z oceną QTc oraz wyrównać stężenie potasu i magnezu. W trakcie znieczulenia i we wczesnym okresie pooperacyjnym należy prowadzić ciągłe monitorowanie EKG oraz unikać dokładania innych leków wydłużających QT, jeśli to możliwe. Przy wyjściowo wydłużonym QTc warto rozważyć znieczulenie całkowicie dożylne. Decyzję o ewentualnej przerwie w przyjmowaniu enkorafenibu przed zabiegiem podejmuje onkolog wspólnie z anestezjologiem.

Skutek kliniczny

Możliwe jest addytywne wydłużenie odstępu QT ze zwiększonym ryzykiem komorowych zaburzeń rytmu, w tym częstoskurczu typu torsade de pointes, szczególnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii lub bradykardii. Ryzyko zwiększa się dodatkowo przy podaniu adrenaliny, ponieważ sewofluran uwrażliwia mięsień sercowy na jej działanie arytmogenne[1].

Mechanizm

Przed znieczuleniem sewofluranem u pacjenta przyjmującego enkorafenib należy ocenić odstęp QTc i stężenie elektrolitów, ponieważ oba leki mogą wydłużać odstęp QT, a ich działanie może się sumować. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna. Sewofluran jest metabolizowany przez CYP2E1[1], natomiast enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 oraz inhibitorem UGT1A1 i transporterów OATP1B1, OATP1B3 i BCRP[2], które nie odgrywają istotnej roli w eliminacji sewofluranu.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Sewofluran: substrat CYP2E1[4]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed zabiegiem
  • ciągłe monitorowanie EKG w trakcie znieczulenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • częstość rytmu serca i ciśnienie tętnicze

Bezpieczniejsze alternatywy

propofol (znieczulenie całkowicie dożylne)

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sevoflurane Baxter 100%, płyn do sporządzania inhalacji parowej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sevoflurane-baxter-100147504/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sevoflurane Baxter. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sevoflurane-baxter-100147504/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ WenetoklaksUnikaj łączenia wenetoklaksu z enkorafenibem i omów z hematologiem oraz onkologiem, czy oba leki są niezbędne jednocześnie.Powiedz obu lekarzom prowadzącym, że bierzesz te dwa leki razem, i nie zmieniaj samodzielnie ich dawek.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz obu lekarzom prowadzącym, że bierzesz te dwa leki razem, i nie zmieniaj samodzielnie ich dawek.

Lek na czerniaka lub raka jelita może osłabiać działanie leku na białaczkę. Przez to lek na białaczkę może działać słabiej niż powinien. Gdy przestaniesz brać lek na czerniaka lub raka jelita, lek na białaczkę może zacząć działać silniej i dawać więcej działań niepożądanych.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, dreszcze lub inne objawy infekcji
  • nietypowe siniaki lub krwawienia
  • duże zmęczenie lub osłabienie
  • powiększające się węzły chłonne
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Unikaj łączenia wenetoklaksu z enkorafenibem i omów z hematologiem oraz onkologiem, czy oba leki są niezbędne jednocześnie. Jeżeli połączenie jest konieczne, monitoruj odpowiedź na wenetoklaks i morfologię krwi, a decyzję o ewentualnej modyfikacji dawkowania pozostaw lekarzowi prowadzącemu. Szczególną czujność zachowaj przez kilka tygodni po włączeniu lub odstawieniu enkorafenibu, bo zmiana aktywności enzymów następuje stopniowo. Inne inhibitory BRAF także indukują CYP3A4, więc zamiana w obrębie grupy nie usuwa problemu.

Skutek kliniczny

Możliwe zmniejszenie stężenia wenetoklaksu i osłabienie jego działania przeciwnowotworowego z ryzykiem niepowodzenia leczenia białaczki. Po odstawieniu enkorafenibu indukcja stopniowo ustępuje, a stężenie wenetoklaksu wzrasta, co może nasilić jego działania niepożądane, zwłaszcza neutropenię.

Mechanizm

Połączenia wenetoklaksu z enkorafenibem należy unikać, bo enkorafenib może obniżać stężenie wenetoklaksu we krwi. Wenetoklaks jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 i jest substratem glikoproteiny P. Enkorafenib indukuje CYP3A4, co może przyspieszać metabolizm wenetoklaksu i zmniejszać jego ekspozycję. Enkorafenib in vitro hamuje też glikoproteinę P, co teoretycznie działa w przeciwnym kierunku, ale przeważającym efektem jest prawdopodobnie indukcja. Wielkość tej interakcji nie została zbadana klinicznie.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor BCRP[1], wenetoklaks – substrat BCRP[2]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[1], wenetoklaks – wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[1], wenetoklaks – substrat P-gp[2]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[1], wenetoklaks – wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Wenetoklaks – słaby inhibitor P-gp[2], enkorafenib – substrat P-gp[1]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[1], umiarkowany inhibitor CYP1A2[1], inhibitor CYP2B6[1], inhibitor CYP2C9[1], inhibitor CYP3A4[1], inhibitor OAT1[1], inhibitor OAT3[1], umiarkowany inhibitor OATP1B1[1], umiarkowany inhibitor OATP1B3[1], inhibitor OCT2[1], inhibitor P-gp[1], inhibitor UGT1A1[1], induktor CYP1A2[1], induktor CYP2B6[1], induktor CYP2C9[1], silny induktor CYP3A4[1], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[1], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[1], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[1], substrat P-gp[1]
  • Wenetoklaks: inhibitor BCRP[2], słaby inhibitor CYP2C8[2], słaby inhibitor CYP2C9[2], słaby inhibitor OATP1B1[2], słaby inhibitor P-gp[2], słaby inhibitor UGT1A1[2], substrat BCRP[2], wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • odpowiedź choroby hematologicznej na wenetoklaks (morfologia, parametry choroby)
  • morfologia krwi z rozmazem, zwłaszcza liczba neutrofili po odstawieniu enkorafenibu
  • objawy infekcji

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie enkorafenibu przy kontynuacji wenetoklaksukolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 ustępuje stopniowo, co może zwiększyć ekspozycję na wenetoklaks. Monitoruj morfologię krwi, zwłaszcza neutrofile, przez kolejne tygodnie.
Włączenie enkorafenibu u pacjenta na stałej dawce wenetoklaksukolejność włączenia · enkorafenibinne zalecenieWłączenie enkorafenibu może po kilku dniach do tygodni obniżyć ekspozycję na wenetoklaks. Oceniaj odpowiedź choroby hematologicznej w tym okresie.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Venclyxto. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/venclyxto-100381861/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ TrametynibPrzed wydaniem potwierdź z onkologiem, że skojarzenie enkorafenibu z trametynibem jest celowe, ponieważ zarejestrowane schematy to enkorafenib z binimetynibem oraz dabrafenib z trametynibem.Nie zaczynaj brania obu leków razem, dopóki lekarz prowadzący leczenie onkologiczne nie potwierdzi, że to zamierzone połączenie, a potem zgłaszaj mu każdy niepokojący objaw.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zaczynaj brania obu leków razem, dopóki lekarz prowadzący leczenie onkologiczne nie potwierdzi, że to zamierzone połączenie, a potem zgłaszaj mu każdy niepokojący objaw.

Oba leki działają przeciw nowotworowi i czasem stosuje się je razem, bo wzmacniają swoje działanie. Ta konkretna para nie jest jednak typowym zestawem, dlatego farmaceuta musi upewnić się u lekarza, że to nie pomyłka. Przy wspólnym stosowaniu mogą nasilać się działania niepożądane dotyczące serca, oczu, wątroby i krzepnięcia krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • zamazane widzenie, mroczki lub inne zaburzenia wzroku
  • duszność, obrzęki nóg lub szybkie zmęczenie
  • kołatanie serca, zawroty głowy lub omdlenie
  • krwawienie z nosa lub dziąseł, krew w moczu lub stolcu, czarny stolec
  • zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
  • nowe zmiany lub owrzodzenia na skórze
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – synergizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przed wydaniem potwierdź z onkologiem, że skojarzenie enkorafenibu z trametynibem jest celowe, ponieważ zarejestrowane schematy to enkorafenib z binimetynibem oraz dabrafenib z trametynibem. Jeśli połączenie jest zamierzone, prowadź je wyłącznie pod nadzorem ośrodka onkologicznego ze ścisłym monitorowaniem serca, wzroku, wątroby i krwawień. Jeśli wynika z pomyłki, ustal z lekarzem właściwą parę leków. Trametynib jest przeciwwskazany wyłącznie przy nadwrażliwości na substancję czynną lub substancje pomocnicze.[1]

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie wspólnych działań niepożądanych inhibitorów BRAF i MEK, takich jak gorączka, zaburzenia widzenia związane z siatkówką, spadek frakcji wyrzutowej lewej komory, wydłużenie odstępu QT, krwawienia, wzrost aktywności enzymów wątrobowych oraz zmiany skórne. Dla tego połączenia nie ustalono dawkowania ani profilu bezpieczeństwa, a jego obecność na recepcie może oznaczać pomyłkę przy wyborze schematu.

Mechanizm

Enkorafenib hamuje kinazę BRAF, a trametynib kinazę MEK, czyli dwa kolejne ogniwa tego samego szlaku sygnałowego MAPK. Jednoczesne hamowanie obu ogniw działa synergistycznie przeciwnowotworowo i jest zasadą leczenia skojarzonego czerniaka z mutacją BRAF, ale ta konkretna para nie jest zarejestrowanym schematem. Enkorafenib stosuje się z binimetynibem, a trametynib z dabrafenibem. Oba leki mają częściowo wspólny profil toksyczności, więc działania niepożądane mogą się sumować. Istotna interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, bo trametynib jest metabolizowany głównie na drodze deacetylacji, a nie przez CYP3A4, na który wpływa enkorafenib.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[2], trametynib – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[3]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[2], trametynib – substrat P-gp[3]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[2], trametynib – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[3]
  • Trametynib – inhibitor CYP2C19[3], enkorafenib – drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2]
  • Trametynib – inhibitor P-gp[3], enkorafenib – substrat P-gp[2]
  • Trametynib – induktor CYP3A4[3], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[2], umiarkowany inhibitor CYP1A2[2], inhibitor CYP2B6[2], inhibitor CYP2C9[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], umiarkowany inhibitor OATP1B1[2], umiarkowany inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP1A2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C9[2], silny induktor CYP3A4[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]
  • Trametynib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP2C19[3], inhibitor CYP2C8[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor MATE1[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc oraz stężenie potasu i magnezu
  • frakcja wyrzutowa lewej komory w echokardiografii
  • badanie okulistyczne przy każdym zaburzeniu widzenia
  • aminotransferazy i bilirubina
  • objawy krwawienia i morfologia krwi
  • ciśnienie tętnicze
  • temperatura ciała i zmiany skórne

Bezpieczniejsze alternatywy

binimetynib (zamiast trametynibu, w skojarzeniu z enkorafenibem)dabrafenib (zamiast enkorafenibu, w skojarzeniu z trametynibem)

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Spexotras 0,05 mg/ml, proszek do sporządzania roztworu doustnego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/spexotras-100492876/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Mekinist. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/mekinist-100317573/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ FostemsawirPołączenie można stosować pod kontrolą EKG i elektrolitów.Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem, wykonuj zlecone EKG i badania krwi, a przed dołożeniem jakiegokolwiek nowego leku zapytaj lekarza lub farmaceutę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem, wykonuj zlecone EKG i badania krwi, a przed dołożeniem jakiegokolwiek nowego leku zapytaj lekarza lub farmaceutę.

Oba leki mogą w niewielkim stopniu wpływać na rytm serca, a razem ten wpływ może się nasilać. Zwykle można je przyjmować jednocześnie, ale lekarz powinien co jakiś czas sprawdzać EKG oraz poziom potasu i magnezu we krwi. Lek na nowotwór może też nieznacznie osłabiać działanie leku na HIV, dlatego ważne są regularne badania wiremii.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • nagłe zawroty głowy
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
  • długotrwałe wymioty lub biegunka (mogą obniżać poziom potasu)
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować pod kontrolą EKG i elektrolitów. Przed włączeniem drugiego leku wykonaj EKG z oceną QTc oraz wyrównaj stężenie potasu i magnezu. EKG powtórz po rozpoczęciu leczenia skojarzonego i okresowo w jego trakcie. Unikaj dokładania kolejnych leków wydłużających QT. U pacjentów z wrodzonym zespołem długiego QT, istotną chorobą serca lub wyjściowo wydłużonym QTc rozważ ryzyko i korzyści z leczenia skojarzonego. Kontroluj wiremię HIV, aby wykryć ewentualne osłabienie skuteczności fostemsawiru.

Skutek kliniczny

Głównym ryzykiem jest addycyjne wydłużenie odstępu QT z możliwością zaburzeń rytmu serca, w tym torsade de pointes, zwłaszcza przy hipokaliemii, hipomagnezemii, chorobie serca lub stosowaniu innych leków wydłużających QT. Mniej prawdopodobne jest osłabienie działania przeciwwirusowego temsawiru wskutek indukcji CYP3A4.

Mechanizm

Oba leki mogą wydłużać odstęp QT, więc ich działanie na repolaryzację serca może się sumować. Enkorafenib indukuje CYP3A4, a temsawir, czynny metabolit fostemsawiru, jest częściowo metabolizowany przez CYP3A4, co teoretycznie może nieco obniżać jego stężenie. Fostemsawiru nie łączy się z silnymi induktorami CYP3A, takimi jak karbamazepina, fenytoina, mitotan, enzalutamid, ryfampicyna czy dziurawiec zwyczajny[1]. Enkorafenib nie należy do tej grupy, dlatego połączenie nie jest przeciwwskazane.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor BCRP[2], fostemsawir – substrat BCRP[3]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[2], fostemsawir – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[3]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[2], fostemsawir – substrat P-gp[3]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[2], fostemsawir – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[2], umiarkowany inhibitor CYP1A2[2], inhibitor CYP2B6[2], inhibitor CYP2C9[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], umiarkowany inhibitor OATP1B1[2], umiarkowany inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP1A2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C9[2], silny induktor CYP3A4[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]
  • Fostemsawir: inhibitor BCRP[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], substrat BCRP[3], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem i w trakcie leczenia skojarzonego
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • wiremia HIV (HIV-1 RNA)
  • objawy zaburzeń rytmu serca (kołatanie serca, omdlenia, zawroty głowy)

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Rukobia 600 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/rukobia-100443935/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Rukobia. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/rukobia-100443935/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ RipretynibPołączenia najlepiej unikać, a jeśli jest konieczne, decyzję powinien podjąć onkolog prowadzący po ocenie korzyści i ryzyka.Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, powiedz onkologowi, że przyjmujesz oba, i oglądaj regularnie skórę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, powiedz onkologowi, że przyjmujesz oba, i oglądaj regularnie skórę.

Jeden z tych leków może sprawić, że drugi będzie działał słabiej. Oba leki mogą też podrażniać skórę, zwłaszcza dłonie i stopy, a razem to ryzyko jest większe. Rzadko mogą pojawić się nowe zmiany na skórze, które wymagają sprawdzenia przez lekarza.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zaczerwienienie, obrzęk, ból lub łuszczenie się skóry dłoni i stóp
  • nowa brodawka, guzek lub rana na skórze, która się nie goi
  • zmiana wyglądu istniejącego znamienia
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenia najlepiej unikać, a jeśli jest konieczne, decyzję powinien podjąć onkolog prowadzący po ocenie korzyści i ryzyka. W trakcie skojarzenia należy ściśle kontrolować skuteczność ripretynibu oraz regularnie badać skórę, łącznie z oceną dłoni i stóp oraz poszukiwaniem nowych zmian nowotworowych.

Skutek kliniczny

Możliwe osłabienie działania przeciwnowotworowego ripretynibu oraz częstsze lub cięższe działania niepożądane dotyczące skóry, w tym zespół ręka–stopa i nowe zmiany nowotworowe skóry.

Mechanizm

Enkorafenib przy wielokrotnym podawaniu indukuje CYP3A4, a ripretynib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4. Może to obniżać stężenie ripretynibu i jego aktywnego metabolitu. Dodatkowo oba leki wywołują erytrodyzestezję dłoniowo-podeszwową, inne zmiany skórne oraz nowe pierwotne nowotwory skóry, więc ich toksyczność skórna może się sumować.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor BCRP[1], ripretynib – substrat BCRP[2]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[1], ripretynib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[1], ripretynib – substrat P-gp[2]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[1], ripretynib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2]
  • Ripretynib – inhibitor CYP3A4[2], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[1]
  • Ripretynib – inhibitor P-gp[2], enkorafenib – substrat P-gp[1]
  • Ripretynib – induktor CYP3A4[2], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[1]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[1], umiarkowany inhibitor CYP1A2[1], inhibitor CYP2B6[1], inhibitor CYP2C9[1], inhibitor CYP3A4[1], inhibitor OAT1[1], inhibitor OAT3[1], umiarkowany inhibitor OATP1B1[1], umiarkowany inhibitor OATP1B3[1], inhibitor OCT2[1], inhibitor P-gp[1], inhibitor UGT1A1[1], induktor CYP1A2[1], induktor CYP2B6[1], induktor CYP2C9[1], silny induktor CYP3A4[1], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[1], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[1], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[1], substrat P-gp[1]
  • Ripretynib: inhibitor BCRP[2], inhibitor CYP1A2[2], słaby inhibitor CYP2C8[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP3A4[2], substrat BCRP[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C8[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • skuteczność leczenia ripretynibem (ocena progresji choroby)
  • badanie dermatologiczne całej skóry w poszukiwaniu nowych zmian
  • objawy erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej

Kiedy ocena się zmienia

Włączenie lub odstawienie enkorafenibu u pacjenta leczonego ripretynibemkolejność włączenia · enkorafenibinne zalecenieDziałanie indukujące enkorafenibu narasta stopniowo po jego włączeniu i ustępuje stopniowo po odstawieniu, dlatego w obu tych okresach należy uważniej oceniać skuteczność i tolerancję ripretynibu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego QINLOCK. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/qinlock-100462443/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ WokselotorPołączenia najlepiej unikać, a jeśli jest konieczne, trzeba ściśle monitorować obu pacjenta pod kątem toksyczności enkorafenibu i skuteczności wokselotoru.Powiedz obu lekarzom prowadzącym, że przyjmujesz te leki razem, i wykonuj zalecone badania krwi oraz EKG.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz obu lekarzom prowadzącym, że przyjmujesz te leki razem, i wykonuj zalecone badania krwi oraz EKG.

Te dwa leki mogą wzajemnie zmieniać swoje stężenie w organizmie. Lek na nowotwór może osłabiać działanie leku na anemię sierpowatą, a ten drugi może nasilać działania niepożądane leku przeciwnowotworowego, także na serce. Połączenie wymaga uzgodnienia z lekarzem i regularnych badań.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • nasilone zmęczenie, bladość, duszność
  • zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
  • nasilona wysypka, biegunka lub bóle stawów
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenia najlepiej unikać, a jeśli jest konieczne, trzeba ściśle monitorować obu pacjenta pod kątem toksyczności enkorafenibu i skuteczności wokselotoru. Przed włączeniem i w trakcie leczenia należy wykonać EKG z oceną QTc oraz kontrolować elektrolity. Należy regularnie oznaczać hemoglobinę i wskaźniki hemolizy, szczególnie w pierwszych tygodniach po włączeniu enkorafenibu. Decyzję o kontynuacji leczenia trzeba uzgodnić z onkologiem i hematologiem prowadzącym.

Skutek kliniczny

Możliwe zmniejszenie skuteczności wokselotoru z nasileniem hemolizy i spadkiem stężenia hemoglobiny. Możliwe nasilenie działań niepożądanych enkorafenibu, w tym wydłużenia odstępu QT, zmian skórnych, dolegliwości żołądkowo-jelitowych i bólów stawów.

Mechanizm

Oba leki są metabolizowane głównie przez CYP3A4 i oba wpływają na ten enzym. Enkorafenib w warunkach klinicznych działa przede wszystkim jako induktor CYP3A4, więc może obniżać stężenie wokselotoru. Wokselotor hamuje CYP3A4, więc może zwiększać ekspozycję na enkorafenib, który jest wrażliwy na inhibitory tego enzymu. Interakcja jest dwukierunkowa, a jej wypadkowy kierunek nie został zbadany.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP2B6[1], wokselotor – drugorzędny szlak substrat CYP2B6[2]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP2C9[1], wokselotor – drugorzędny szlak substrat CYP2C9[2]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[1], wokselotor – substrat CYP3A4[2]
  • Enkorafenib – inhibitor UGT1A1[1], wokselotor – substrat UGT1A1[2]
  • Enkorafenib – induktor CYP2B6[1], wokselotor – drugorzędny szlak substrat CYP2B6[2]
  • Enkorafenib – induktor CYP2C9[1], wokselotor – drugorzędny szlak substrat CYP2C9[2]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[1], wokselotor – substrat CYP3A4[2]
  • Wokselotor – inhibitor CYP2C19[2], enkorafenib – drugorzędny szlak substrat CYP2C19[1]
  • Wokselotor – słaby inhibitor CYP3A4[2], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[1]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[1], umiarkowany inhibitor CYP1A2[1], inhibitor CYP2B6[1], inhibitor CYP2C9[1], inhibitor CYP3A4[1], inhibitor OAT1[1], inhibitor OAT3[1], umiarkowany inhibitor OATP1B1[1], umiarkowany inhibitor OATP1B3[1], inhibitor OCT2[1], inhibitor P-gp[1], inhibitor UGT1A1[1], induktor CYP1A2[1], induktor CYP2B6[1], induktor CYP2C9[1], silny induktor CYP3A4[1], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[1], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[1], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[1], substrat P-gp[1]
  • Wokselotor: inhibitor CYP2B6[2], inhibitor CYP2C19[2], inhibitor CYP2C8[2], inhibitor CYP2C9[2], słaby inhibitor CYP3A4[2], inhibitor MATE1[2], inhibitor OAT3[2], inhibitor OATP1B1[2], induktor CYP2B6[2], drugorzędny szlak substrat CYP2B6[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C9[2], substrat CYP3A4[2], substrat UGT1A1[2]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc
  • stężenie potasu i magnezu
  • stężenie hemoglobiny
  • wskaźniki hemolizy (bilirubina pośrednia, LDH, retikulocyty)
  • działania niepożądane enkorafenibu (skóra, przewód pokarmowy, stawy, wzrok)

Kiedy ocena się zmienia

Enkorafenib dołączony do stosowanego wokselotorukolejność włączenia · enkorafenibinne zalecenieIndukcja CYP3A4 narasta stopniowo przez kilka do kilkunastu dni, dlatego spadek skuteczności wokselotoru może ujawnić się z opóźnieniem. Hemoglobinę i wskaźniki hemolizy należy kontrolować częściej w pierwszych tygodniach po włączeniu enkorafenibu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Oxbryta. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/oxbryta-100465932/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ KobicystatUnikaj łączenia enkorafenibu z kobicystatem i rozważ schemat przeciwretrowirusowy bez leku wzmacniającego.Nie zmieniaj samodzielnie dawek żadnego z leków i powiedz onkologowi oraz lekarzowi prowadzącemu leczenie HIV, że przyjmujesz oba te leki.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zmieniaj samodzielnie dawek żadnego z leków i powiedz onkologowi oraz lekarzowi prowadzącemu leczenie HIV, że przyjmujesz oba te leki.

Kobicystat sprawia, że lek przeciwnowotworowy enkorafenib dłużej utrzymuje się w organizmie i osiąga wyższe stężenie. Może to nasilić jego działania niepożądane, w tym zaburzenia rytmu serca, problemy ze wzrokiem i zmiany na skórze. Enkorafenib może też osłabić działanie twoich leków na HIV.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • omdlenie lub silne zawroty głowy
  • nieostre widzenie, ból lub zaczerwienienie oka
  • nasilona wysypka lub zmiany skórne
  • uporczywe nudności lub wymioty
  • zażółcenie skóry lub oczu
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Unikaj łączenia enkorafenibu z kobicystatem i rozważ schemat przeciwretrowirusowy bez leku wzmacniającego. Jeśli połączenie jest konieczne, zmniejsz dawkę enkorafenibu zgodnie z zaleceniami dla silnych inhibitorów CYP3A4, wykonaj EKG przed włączeniem i w trakcie leczenia, kontroluj elektrolity, próby wątrobowe oraz wiremię HIV. Po odstawieniu kobicystatu wróć do dawki enkorafenibu sprzed jego włączenia.

Skutek kliniczny

Wyższe stężenie enkorafenibu zwiększa ryzyko jego działań niepożądanych zależnych od dawki – wydłużenia odstępu QT, toksyczności skórnej, zaburzeń widzenia (retinopatia surowicza, zapalenie błony naczyniowej), nudności, wymiotów i uszkodzenia wątroby. Ewentualne osłabienie wzmocnienia farmakokinetycznego może obniżyć skuteczność leczenia przeciwretrowirusowego.

Mechanizm

Kobicystat silnie hamuje CYP3A4, który jest głównym szlakiem metabolizmu enkorafenibu, a dodatkowo hamuje glikoproteinę P, której substratem jest enkorafenib. Prowadzi to do wzrostu stężenia enkorafenibu w osoczu. Enkorafenib sam wpływa na CYP3A4 (hamuje go i indukuje), a kobicystat jest substratem tego enzymu, dlatego możliwe jest też obniżenie stężenia kobicystatu i wzmacnianego nim leku przeciwwirusowego.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[1], kobicystat – substrat CYP3A4[2]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[1], kobicystat – substrat CYP3A4[2]
  • Kobicystat – słaby inhibitor CYP2D6[3], enkorafenib – drugorzędny szlak substrat CYP2D6[1]
  • Kobicystat – silny inhibitor CYP3A4[3], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[1]
  • Kobicystat – inhibitor P-gp[3], enkorafenib – substrat P-gp[1]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[1], umiarkowany inhibitor CYP1A2[1], inhibitor CYP2B6[1], inhibitor CYP2C9[1], inhibitor CYP3A4[1], inhibitor OAT1[1], inhibitor OAT3[1], umiarkowany inhibitor OATP1B1[1], umiarkowany inhibitor OATP1B3[1], inhibitor OCT2[1], inhibitor P-gp[1], inhibitor UGT1A1[1], induktor CYP1A2[1], induktor CYP2B6[1], induktor CYP2C9[1], silny induktor CYP3A4[1], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[1], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[1], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[1], substrat P-gp[1]
  • Kobicystat: inhibitor BCRP[2], słaby inhibitor CYP2D6[3], silny inhibitor CYP3A4[3], inhibitor MATE1[2], inhibitor OATP1B1[2], inhibitor OATP1B3[2], inhibitor P-gp[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], substrat CYP3A4[2]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem i w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu
  • aminotransferazy i bilirubina
  • badanie okulistyczne przy zaburzeniach widzenia
  • zmiany skórne
  • wiremia HIV

Bezpieczniejsze alternatywy

dolutegrawirraltegrawir

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tybost. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tybost-100315114/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnkorafenib+ Ibrytumomab tiuksetanNie rozpoczynaj enkorafenibu w okresie cytopenii po ibrytumomabie tiuksetanie, jeśli leczenie może poczekać do odnowy szpiku.Regularnie rób zlecone badania krwi, nie bierz bez konsultacji leków przeciwbólowych ani rozrzedzających krew i od razu zgłoś lekarzowi każde nietypowe krwawienie lub gorączkę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Regularnie rób zlecone badania krwi, nie bierz bez konsultacji leków przeciwbólowych ani rozrzedzających krew i od razu zgłoś lekarzowi każde nietypowe krwawienie lub gorączkę.

Oba leki mogą zwiększać skłonność do krwawień. Lek podawany we wlewie na chłoniaka obniża na wiele tygodni liczbę płytek krwi i innych krwinek, a drugi lek sam może wywoływać krwawienia. Razem mogą też zwiększać ryzyko zakażeń. Lekarz będzie często sprawdzał twoją krew.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • krwawienie z nosa lub dziąseł, które trudno zatrzymać
  • siniaki bez wyraźnej przyczyny lub drobne czerwone kropki na skórze
  • krew w moczu, czarny stolec lub wymioty z krwią
  • silny ból głowy lub zaburzenia widzenia
  • gorączka, dreszcze lub inne objawy zakażenia
  • nowe lub zmieniające się zmiany na skórze
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie rozpoczynaj enkorafenibu w okresie cytopenii po ibrytumomabie tiuksetanie, jeśli leczenie może poczekać do odnowy szpiku. Gdy jednoczesne stosowanie jest konieczne, kontroluj często morfologię z liczbą płytek i obserwuj objawy krwawienia. Unikaj dokładania innych leków zwiększających ryzyko krwawień, takich jak leki przeciwkrzepliwe, przeciwpłytkowe i niesteroidowe leki przeciwzapalne. Decyzję o terapii podejmuje hematolog razem z onkologiem.

Skutek kliniczny

Zwiększone ryzyko krwawień, w tym ciężkich, w okresie małopłytkowości po radioimmunoterapii. Możliwe nasilenie cytopenii i zakażeń oraz addycja ryzyka wtórnych nowotworów.

Mechanizm

Interakcja nie jest farmakokinetyczna. Ibrytumomab tiuksetan jest przeciwciałem znakowanym itrem 90 i nie podlega metabolizmowi wątrobowemu, więc wpływ enkorafenibu na enzymy wątrobowe nie zmienia jego ekspozycji. Ibrytumomab tiuksetan wywołuje długotrwałą i często głęboką mielosupresję, zwłaszcza małopłytkowość. Enkorafenib może powodować krwawienia, a jego działanie może nakładać się na niedobór płytek. Oba leki wiążą się też z ryzykiem nowych nowotworów – ibrytumomab tiuksetan z zespołami mielodysplastycznymi i ostrą białaczką szpikową, enkorafenib z nowymi nowotworami skóry i nowotworami pozaskórnymi.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[1], umiarkowany inhibitor CYP1A2[1], inhibitor CYP2B6[1], inhibitor CYP2C9[1], inhibitor CYP3A4[1], inhibitor OAT1[1], inhibitor OAT3[1], umiarkowany inhibitor OATP1B1[1], umiarkowany inhibitor OATP1B3[1], inhibitor OCT2[1], inhibitor P-gp[1], inhibitor UGT1A1[1], induktor CYP1A2[1], induktor CYP2B6[1], induktor CYP2C9[1], silny induktor CYP3A4[1], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[1], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[1], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[1], substrat P-gp[1]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem i liczbą płytek
  • objawy krwawienia
  • objawy zakażenia
  • badanie skóry w kierunku nowych zmian

Kiedy ocena się zmienia

Włączenie po odnowie morfologii krwi po radioimmunoterapiikolejność włączenia · enkorafenibryzyko malejeRozpoczęcie enkorafenibu dopiero po powrocie liczby płytek i neutrofili do wartości bezpiecznych zmniejsza ryzyko ciężkich krwawień i zakażeń. Nadal należy kontrolować morfologię i obserwować skórę.
Okres cytopenii po podaniu ibrytumomabu tiuksetanuczas leczenia · pacjentryzyko rośnieNajwiększe ryzyko dotyczy okresu najgłębszej małopłytkowości po radioimmunoterapii. W tym czasie jednoczesne stosowanie wymaga bardzo częstej kontroli morfologii albo odroczenia enkorafenibu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniu29

Interakcja o niejasnym znaczeniuEnkorafenib+ FeksofenadynaFeksofenadynę można stosować z enkorafenibem bez zmiany dawki.Przyjmuj oba leki jak dotąd, a jeśli poczujesz nietypową senność, zawroty lub ból głowy, powiedz o tym lekarzowi albo farmaceucie.szybki (godziny)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Przyjmuj oba leki jak dotąd, a jeśli poczujesz nietypową senność, zawroty lub ból głowy, powiedz o tym lekarzowi albo farmaceucie.

Lek na alergię możesz przyjmować razem z lekiem przeciwnowotworowym. Lek przeciwnowotworowy może nieznacznie zwiększyć ilość leku na alergię w organizmie. Zwykle nie powoduje to żadnych problemów, bo lek na alergię jest bezpieczny nawet w wyższych stężeniach.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nietypowa senność
  • ból głowy
  • zawroty głowy
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – transport
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Feksofenadynę można stosować z enkorafenibem bez zmiany dawki. Przy jednoczesnym podawaniu enkorafenibu z substratami P-gp i OATP należy zachować ostrożność[1], dlatego warto poinformować pacjenta o możliwej senności lub bólu głowy.

Skutek kliniczny

Możliwy jest umiarkowany wzrost stężenia feksofenadyny w osoczu bez istotnych następstw klinicznych. Inhibitory P-gp, takie jak erytromycyna i ketokonazol, zwiększały stężenie feksofenadyny 2–3-krotnie bez wpływu na odstęp QT i bez większej częstości działań niepożądanych[2]. Nie ma badań oceniających bezpośrednio to połączenie.

Mechanizm

Enkorafenib może zwiększać stężenie feksofenadyny przez hamowanie transporterów błonowych, ale znaczenie kliniczne jest prawdopodobnie niewielkie. Feksofenadyna nie jest metabolizowana w wątrobie, a jej wchłanianie i eliminacja zależą od glikoproteiny P (P-gp) i polipeptydów transportujących aniony organiczne (OATP)[2]. Enkorafenib hamuje in vivo OATP1B1, OATP1B3 i BCRP, a in vitro potencjalnie również P-gp[1]. Indukcja CYP3A4 przez enkorafenib nie ma znaczenia dla feksofenadyny, ponieważ nie jest ona metabolizowana przez ten enzym.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], feksofenadyna – substrat OATP1B1[4]
  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], feksofenadyna – substrat OATP1B3[4]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], feksofenadyna – substrat P-gp[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Feksofenadyna: substrat OATP1B1[4], substrat OATP1B3[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • senność
  • ból głowy
  • zawroty głowy

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Telfexo 120 mg 120 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/telfexo-120-mg-100182009/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuEnkorafenib+ IndakaterolPołączenie można stosować, kontrolując kontrolę objawów choroby płuc po włączeniu enkorafenibu.Stosuj oba leki tak jak zalecił lekarz i powiedz mu, jeśli duszność się nasili albo poczujesz nierówne bicie serca.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Stosuj oba leki tak jak zalecił lekarz i powiedz mu, jeśli duszność się nasili albo poczujesz nierówne bicie serca.

Te dwa leki zwykle można stosować razem. Lek przeciwnowotworowy może nieco zmieniać sposób, w jaki organizm rozkłada lek wziewny, przez co lek na oddychanie mógłby działać słabiej. Oba leki mogą też w rzadkich przypadkach wpływać na pracę serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilenie duszności lub częstsze sięganie po lek doraźny
  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • skurcze lub osłabienie mięśni
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, kontrolując kontrolę objawów choroby płuc po włączeniu enkorafenibu. Enkorafenib przy substratach CYP3A4 i glikoproteiny P stosuje się z ostrożnością.[1] W ramach rutynowej kontroli leczenia enkorafenibem warto uwzględnić stężenie potasu i EKG, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu steroidów, metyloksantyn lub diuretyków nieoszczędzających potasu.[2]

Skutek kliniczny

Możliwe niewielkie osłabienie działania rozszerzającego oskrzela indakaterolu w wyniku indukcji jego metabolizmu. Przy hipokaliemii lub innych czynnikach ryzyka teoretycznie wzrasta ryzyko zaburzeń rytmu serca. Nie opisano przypadków klinicznie istotnej interakcji tej pary.

Mechanizm

Indakaterol jest inaktywowany głównie przez CYP3A4 i glikoproteinę P, a zahamowanie tych dróg zwiększa jego narażenie systemowe nawet dwukrotnie bez zastrzeżeń co do bezpieczeństwa.[2] Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może zmniejszać ekspozycję na leki metabolizowane tą drogą, a jednocześnie in vitro potencjalnie hamuje glikoproteinę P.[1] Wypadkowy wpływ na stężenie wziewnego indakaterolu jest nieznany i prawdopodobnie niewielki ze względu na małe narażenie ogólnoustrojowe. Teoretycznie możliwe jest też sumowanie działania na układ krążenia – enkorafenib może wydłużać odstęp QT, a agoniści receptora beta2 mogą obniżać stężenie potasu i wpływać na zapis EKG.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], indakaterol – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], indakaterol – substrat P-gp[4]
  • Enkorafenib – inhibitor UGT1A1[3], indakaterol – substrat UGT1A1[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], indakaterol – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Indakaterol: substrat CYP2D6[4], substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4], substrat UGT1A1[4]

Monitorować

  • kontrola objawów POChP (duszność, częstość użycia leku doraźnego)
  • stężenie potasu w surowicy
  • EKG (odstęp QTc)

Kiedy ocena się zmienia

Włączenie enkorafenibu u pacjenta stosującego indakaterolkolejność włączenia · enkorafenibinne zalecenieEfekt indukcji CYP3A4 narasta stopniowo, dlatego w pierwszych tygodniach po włączeniu enkorafenibu warto ocenić kontrolę objawów POChP.
Hipokaliemia lub jednoczesne stosowanie steroidów, metyloksantyn albo diuretyków nieoszczędzających potasudawka · pacjentryzyko rośnieHipokaliemia nasila ryzyko zaburzeń rytmu przy leku wydłużającym QT, dlatego wymagana jest kontrola potasu i EKG.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Hirobriz Breezhaler 150 mcg, proszek do inhalacji w kapsułkach twardych. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/hirobriz-breezhaler-100248613/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Hirobriz Breezhaler. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/hirobriz-breezhaler-100248613/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuEnkorafenib+ SalmeterolPołączenie można stosować, ale przed włączeniem i w trakcie leczenia enkorafenibem trzeba wyrównać potas i magnez oraz kontrolować EKG zgodnie z zasadami monitorowania terapii przeciwnowotworowej.Używaj inhalatora tylko w zaleconej dawce, powiedz onkologowi, że go stosujesz, i zgłoś lekarzowi kołatanie serca, zawroty głowy lub gorszą kontrolę duszności.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Używaj inhalatora tylko w zaleconej dawce, powiedz onkologowi, że go stosujesz, i zgłoś lekarzowi kołatanie serca, zawroty głowy lub gorszą kontrolę duszności.

Te leki zwykle można stosować razem. Lek przeciwnowotworowy może nieco przyspieszać rozkład leku wziewnego w organizmie, ale wziewny lek działa głównie w płucach, więc nie powinien przestać pomagać. Oba leki mogą w niewielkim stopniu wpływać na rytm serca, a lek wziewny może też obniżać poziom potasu we krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy albo omdlenie
  • osłabienie lub skurcze mięśni
  • częstsze sięganie po lek doraźny na duszność
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale przed włączeniem i w trakcie leczenia enkorafenibem trzeba wyrównać potas i magnez oraz kontrolować EKG zgodnie z zasadami monitorowania terapii przeciwnowotworowej. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu enkorafenibu z substratami CYP3A4[1], dlatego warto ocenić kontrolę astmy lub POChP po kilku tygodniach skojarzenia. Nie należy zwiększać dawki salmeterolu ponad zalecaną w razie gorszej kontroli objawów – w pierwszej kolejności trzeba ocenić technikę inhalacji i leczenie przeciwzapalne.

Skutek kliniczny

Klinicznie istotna utrata skuteczności salmeterolu wziewnego jest mało prawdopodobna, ale nie została zbadana. Możliwe jest niewielkie sumowanie wpływu na odstęp QTc i stężenie potasu, istotne głównie u chorych z hipokaliemią, hipomagnezemią, chorobą serca lub przyjmujących inne leki wydłużające QT.

Mechanizm

Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może zmniejszać ekspozycję na leki będące substratami tego enzymu[1]. Salmeterol jest metabolizowany przez CYP3A4, co pokazuje znaczny wzrost jego stężenia w surowicy przy silnym inhibitorze tego enzymu[2]. Indukcja przyspiesza głównie eliminację tej części salmeterolu, która trafiła do krążenia, a na miejscowe działanie rozszerzające oskrzela wpływa w niewielkim stopniu. Drugi mechanizm ma charakter farmakodynamiczny – enkorafenib może wydłużać odstęp QTc, a beta2-mimetyki przy większej ekspozycji ogólnoustrojowej wydłużają QTc i mogą wywołać hipokaliemię[2], która dodatkowo zwiększa ryzyko arytmii.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], salmeterol – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], salmeterol – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Salmeterol: wrażliwy substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • EKG (QTc) przed leczeniem i okresowo w trakcie
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • kontrola objawów astmy lub POChP i częstość użycia leku doraźnego
  • kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia

Kiedy ocena się zmienia

Dawka większa niż zalecanadawka · salmeterolryzyko rośniePrzekraczanie zalecanej dawki salmeterolu zwiększa ekspozycję ogólnoustrojową, a z nią ryzyko wydłużenia QTc i hipokaliemii przy jednoczesnym stosowaniu enkorafenibu.
Jednoczesne leki obniżające potas lub wydłużające QTczas leczenia · pacjentryzyko rośnieU pacjentów przyjmujących diuretyki, steroidy ogólnoustrojowe, pochodne ksantyny lub inne leki wydłużające QT ryzyko zaburzeń rytmu rośnie i wymaga regularnej kontroli EKG oraz elektrolitów.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Serevent 25 mcg/dawkę inh., aerozol wziewny, zawiesina. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/serevent-100164566/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Serevent. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/serevent-100164566/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuEnkorafenib+ RyfaksyminaPołączenie można stosować bez zmiany dawek, ale u pacjenta z zaburzeniami czynności wątroby warto poinformować onkologa o włączeniu ryfaksyminy.Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, i powiedz onkologowi, że dostałeś ryfaksyminę, zwłaszcza jeśli chorujesz na wątrobę.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, i powiedz onkologowi, że dostałeś ryfaksyminę, zwłaszcza jeśli chorujesz na wątrobę.

Ryfaksymina działa głównie w jelitach i zwykle w niewielkim stopniu przenika do krwi. U osób z chorobą wątroby może jednak trochę przyspieszać rozkład leku przeciwnowotworowego enkorafenibu, co teoretycznie mogłoby osłabić jego działanie. Enkorafenib może też nieco zwiększać ilość ryfaksyminy w organizmie, ale nie wiadomo, czy ma to znaczenie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nowe lub nasilające się objawy choroby nowotworowej
  • wysypka, swędzenie, obrzęk twarzy lub trudności w oddychaniu
  • nasilone bóle brzucha, nudności lub biegunka
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować bez zmiany dawek, ale u pacjenta z zaburzeniami czynności wątroby warto poinformować onkologa o włączeniu ryfaksyminy. Enkorafenibu nie łączy się z silnymi induktorami CYP3A4, a ryfaksymina do nich nie należy.[1] Podczas jednoczesnego stosowania enkorafenibu z substratami P-gp należy zachować ostrożność.[1]

Skutek kliniczny

U pacjenta z prawidłową czynnością wątroby istotne klinicznie zmiany stężeń są mało prawdopodobne. U pacjenta z marskością lub encefalopatią wątrobową teoretycznie możliwe jest umiarkowane obniżenie ekspozycji na enkorafenib i osłabienie jego działania przeciwnowotworowego. Zmiany ekspozycji na ryfaksyminę wywołane przez enkorafenib mają niepewne znaczenie, bo ryfaksymina działa głównie miejscowo w jelicie.

Mechanizm

Ryfaksymina jest słabym induktorem CYP3A4 i u zdrowych osób nie wpływa znacząco na farmakokinetykę substratów CYP3A4.[2] U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby narażenie ogólnoustrojowe na ryfaksyminę jest większe, dlatego może ona obniżać ekspozycję na równocześnie podawane substraty CYP3A4.[2] Enkorafenib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, a induktory tego enzymu mogą zmniejszać jego ekspozycję i osłabiać skuteczność.[1] W przeciwnym kierunku enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i in vitro może zwiększać ekspozycję na substraty P-gp.[1] Ryfaksymina jest umiarkowanym substratem P-gp i jest metabolizowana przez CYP3A4, ale znaczenie kliniczne zmian jej narażenia ogólnoustrojowego jest nieznane.[2]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], ryfaksymina – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], ryfaksymina – umiarkowanie wrażliwy substrat P-gp[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], ryfaksymina – substrat CYP3A4[4]
  • Ryfaksymina – słaby induktor CYP3A4[4], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Ryfaksymina: słaby induktor CYP3A4[4], substrat CYP3A4[4], umiarkowanie wrażliwy substrat P-gp[4]

Monitorować

  • odpowiedź na leczenie enkorafenibem w kontrolnych badaniach onkologicznych u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby
  • tolerancja ryfaksyminy, w tym objawy nadwrażliwości i dolegliwości żołądkowo-jelitowe

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xifaxan 200 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/xifaxan-100136529/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xifaxan. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/xifaxan-100136529/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuEnkorafenib+ EzetymibNie trzeba zmieniać dawki ezetymibu ani przerywać leczenia.Przyjmuj oba leki tak jak dotąd i powiedz lekarzowi, jeśli zauważysz niepokojące objawy z listy.nieznanyteoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Przyjmuj oba leki tak jak dotąd i powiedz lekarzowi, jeśli zauważysz niepokojące objawy z listy.

Lek na raka może nieco zwiększyć ilość leku na cholesterol we krwi. Zwykle nie ma to poważnych skutków, bo lek na cholesterol jest dobrze tolerowany. Nie wiadomo dokładnie, czy połączenie zmienia działanie na cholesterol. Warto jednak zwracać uwagę na bóle mięśni i objawy ze strony wątroby.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • bóle lub osłabienie mięśni bez wyraźnej przyczyny
  • ciemny mocz
  • zażółcenie skóry lub białek oczu
  • ból pod prawym łukiem żebrowym
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie trzeba zmieniać dawki ezetymibu ani przerywać leczenia. Przy jednoczesnym stosowaniu należy zachować ostrożność i obserwować pacjenta pod kątem działań niepożądanych[1]. Aktywność aminotransferaz warto oceniać w ramach rutynowej kontroli podczas leczenia onkologicznego, a przy bólach lub osłabieniu mięśni oznaczyć aktywność kinazy kreatynowej. Jeśli pacjent przyjmuje ezetymib razem ze statyną, istotniejsza jest interakcja enkorafenibu z rozuwastatyną lub atorwastatyną, której stężenie może wzrosnąć[1].

Skutek kliniczny

Możliwe jest umiarkowane zwiększenie stężenia ezetymibu w osoczu bez pewnego wpływu na skuteczność obniżania cholesterolu LDL. Ezetymib ma szeroki margines bezpieczeństwa i wzrost jego ekspozycji przy innych inhibitorach transportu nie wiązał się z poważnymi działaniami niepożądanymi[2]. Teoretycznie może nasilić się ryzyko bólów mięśni i zwiększenia aktywności aminotransferaz, co ma znaczenie u pacjentów leczonych onkologicznie, u których te parametry i tak się zmieniają.

Mechanizm

Enkorafenib może zwiększać stężenie ezetymibu w osoczu, ale kierunek i siła zmiany jego działania są niepewne. Enkorafenib hamuje UGT1A1 oraz w warunkach in vivo transportery OATP1B1, OATP1B3 i BCRP, a przy ich substratach wymagana jest ostrożność[1]. Ezetymib jest sprzęgany z kwasem glukuronowym, a jego glukuronid jest wychwytywany do wątroby przez OATP1B1 i krąży w obiegu jelitowo-wątrobowym. Zahamowanie glukuronidacji zmniejsza powstawanie aktywnego glukuronidu. Zahamowanie wychwytu wątrobowego może natomiast podnieść stężenie całkowitego ezetymibu w osoczu i zmniejszyć jego powrót do jelita, gdzie lek działa. Leki hamujące wychwyt wątrobowy zwiększają ekspozycję na ezetymib – cyklosporyna zwiększa AUC całkowitego ezetymibu średnio 3,4 razy, a gemfibrozyl około 1,7 razy[2]. Silna indukcja CYP3A4 przez enkorafenib nie ma znaczenia, bo ezetymib nie jest metabolizowany przez cytochrom P450 w istotnym stopniu[2][1].

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • aktywność aminotransferaz (ALT, AST)
  • aktywność kinazy kreatynowej przy objawach mięśniowych
  • objawy mięśniowe (ból, osłabienie)
  • stężenie cholesterolu LDL w zwykłym rytmie kontroli

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ezen 10 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ezen-100146686/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuEnkorafenib+ Olmesartan medoksomilPołączenie można stosować bez zmiany dawek.Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, i przez pierwsze tygodnie częściej mierz ciśnienie, a przy zawrotach głowy lub omdleniu zgłoś się do lekarza.nieznanyteoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, i przez pierwsze tygodnie częściej mierz ciśnienie, a przy zawrotach głowy lub omdleniu zgłoś się do lekarza.

Lek na raka może nieznacznie zwiększyć ilość leku na nadciśnienie w organizmie. W efekcie ciśnienie może czasem spaść bardziej niż zwykle. Takie działanie jest mało prawdopodobne i zwykle łagodne.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zawroty głowy przy wstawaniu
  • osłabienie lub uczucie omdlewania
  • wyraźnie niższe niż zwykle wyniki pomiaru ciśnienia
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – transport
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować bez zmiany dawek. Po włączeniu lub odstawieniu enkorafenibu kontroluj ciśnienie tętnicze u pacjenta leczonego olmesartanem. Jeśli wystąpi objawowe niedociśnienie, rozważ zmniejszenie dawki olmesartanu.

Skutek kliniczny

Możliwe jest umiarkowane nasilenie działania hipotensyjnego olmesartanu, czyli zawroty głowy i niedociśnienie ortostatyczne, zwłaszcza na początku leczenia enkorafenibem. Olmesartan ma szeroki indeks terapeutyczny, dlatego poważne skutki są mało prawdopodobne. Nie ma badań klinicznych ani opisów przypadków tej pary.

Mechanizm

Interakcja jest możliwa jedynie teoretycznie, przez transportery wątrobowe. Enkorafenib hamuje in vivo transportery OATP1B1, OATP1B3 i/lub BCRP i może zwiększać stężenie leków będących ich substratami. Przy takich substratach należy zachować ostrożność.[1] Olmesartan jest substratem wątrobowych transporterów wychwytu OATP1B1 i OATP1B3, więc jego ekspozycja może się nieco zwiększyć. Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i inhibitorem UGT1A1.[1] Nie ma to jednak znaczenia dla olmesartanu, bo olmesartan nie jest istotnie metabolizowany przez enzymy cytochromu P450 i nie należy oczekiwać interakcji tą drogą.[2]

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze, w tym pomiar w pozycji stojącej
  • objawy niedociśnienia ortostatycznego

Kiedy ocena się zmienia

Włączenie lub odstawienie enkorafenibu u pacjenta na stałej dawce olmesartanukolejność włączenia · enkorafenibinne zalecenieNajwięcej uwagi wymagają pierwsze tygodnie po włączeniu enkorafenibu, gdy może pojawić się nadmierny spadek ciśnienia. Po odstawieniu enkorafenibu ciśnienie może wrócić do wyższych wartości. W obu sytuacjach skontroluj ciśnienie i w razie potrzeby skoryguj dawkę olmesartanu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Revival 40 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/revival-100135694/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuEnkorafenib+ FamotydynaPołączenie można stosować bez zmiany dawek.Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem i powiedz lekarzowi, jeśli masz chore nerki lub serce albo poczujesz kołatanie serca.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem i powiedz lekarzowi, jeśli masz chore nerki lub serce albo poczujesz kołatanie serca.

Te dwa leki zwykle można przyjmować razem. Lek przeciwnowotworowy może nieco spowalniać usuwanie leku na zgagę przez nerki. Oba leki w rzadkich przypadkach mogą wpływać na rytm serca, zwłaszcza gdy nerki pracują słabiej.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • nagłe osłabienie
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – transport, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować bez zmiany dawek. U pacjentów z chorobą nerek, wydłużonym QTc w wywiadzie, hipokaliemią lub hipomagnezemią albo przyjmujących inne leki wydłużające QT stosuj najmniejszą skuteczną dawkę famotydyny i kontroluj EKG oraz elektrolity. Ostrożność wymagana jest przy łączeniu enkorafenibu z lekami wydalanymi przez transportery nerkowe OAT3 i OCT2[1].

Skutek kliniczny

Możliwy niewielki wzrost stężenia famotydyny, który przy szerokim indeksie terapeutycznym leku zwykle nie ma znaczenia klinicznego. U pacjentów z upośledzoną czynnością nerek, zaburzeniami elektrolitowymi lub innymi czynnikami ryzyka teoretycznie rośnie ryzyko wydłużenia QTc.

Mechanizm

Famotydynę można łączyć z enkorafenibem, ale u osób z chorobą nerek lub serca warto zachować czujność. Famotydyna jest wydalana przez nerki z udziałem transporterów kanalikowych OAT3 i OCT2. Enkorafenib hamuje in vitro transportery nerkowe OAT1, OAT3 i OCT2, więc ekspozycja na leki będące ich substratami może wzrosnąć[1]. Enkorafenib może wydłużać odstęp QTc. Famotydyna rzadko wydłuża QT, głównie przy kumulacji leku w niewydolności nerek, co daje teoretyczne sumowanie działania. Enkorafenib jest inhibitorem kinazy BRAF, a nie kinazy tyrozynowej, i nie należy do grupy leków, których wchłanianie istotnie spada przy zmniejszeniu kwasowości soku żołądkowego. Famotydyna nie wpływa na CYP3A4, więc nie zmienia metabolizmu enkorafenibu[2].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor OAT3[3], famotydyna – substrat OAT3[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Famotydyna: substrat OAT3[4]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc u pacjentów z czynnikami ryzyka
  • stężenie potasu i magnezu
  • czynność nerek (kreatynina, eGFR)

Kiedy ocena się zmienia

Niewydolność nerekeGFR · pacjentinne zalecenieFamotydyna jest przeciwwskazana w niewydolności nerek, a kumulacja leku zwiększa ryzyko wydłużenia QTc w połączeniu z enkorafenibem.
dawka ≥ 40 mgfamotydynaryzyko rośnieWiększa dawka famotydyny przy zahamowanym wydalaniu nerkowym zwiększa teoretyczne ryzyko działań niepożądanych, w tym wydłużenia QTc. Stosuj najmniejszą skuteczną dawkę.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Famotydyna Ranigast 20 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/famotydyna-ranigast-100023564/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuEnkorafenib+ LoperamidLoperamid można stosować u pacjenta leczonego enkorafenibem w zwykłych dawkach, oceniając skuteczność przeciwbiegunkową.Stosuj lek na biegunkę zgodnie z ulotką, nie zwiększaj dawki na własną rękę i skontaktuj się z lekarzem prowadzącym, jeśli biegunka nie mija, jest silna albo masz gorączkę.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Stosuj lek na biegunkę zgodnie z ulotką, nie zwiększaj dawki na własną rękę i skontaktuj się z lekarzem prowadzącym, jeśli biegunka nie mija, jest silna albo masz gorączkę.

Lek przeciwnowotworowy, który przyjmujesz, może sprawić, że lek na biegunkę będzie działał słabiej niż zwykle. Rzadziej może się zdarzyć, że lek na biegunkę będzie działał mocniej. Same te leki można razem stosować, ale biegunka w czasie leczenia przeciwnowotworowego może być poważna i wymaga uwagi lekarza.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • biegunka, która nie mija mimo leku
  • gorączka lub krew w stolcu
  • silne osłabienie, zawroty głowy, suchość w ustach, mało moczu
  • zaparcie, wzdęty i bolesny brzuch
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Loperamid można stosować u pacjenta leczonego enkorafenibem w zwykłych dawkach, oceniając skuteczność przeciwbiegunkową. Nie przekracza się 16 mg loperamidu na dobę[1]. Leczenie loperamidem przerywa się natychmiast w razie zaparcia, wzdęcia brzucha lub objawów niedrożności[1]. Biegunka u pacjenta leczonego enkorafenibem, zwłaszcza nasilona, przedłużająca się lub z gorączką, wymaga kontaktu z lekarzem prowadzącym leczenie onkologiczne zamiast samodzielnego zwiększania dawki loperamidu.

Skutek kliniczny

Najbardziej prawdopodobnym skutkiem jest słabsze działanie przeciwbiegunkowe loperamidu wskutek indukcji jego metabolizmu. Wzrost stężenia loperamidu jest mniej prawdopodobny i nawet przy kilkunastokrotnym zwiększeniu ekspozycji nie obserwowano objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego[1].

Mechanizm

Wpływ enkorafenibu na stężenie loperamidu jest niepewny, bo działają tu dwa przeciwstawne mechanizmy. Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4, co może zmniejszać stężenie leków metabolizowanych przez ten enzym[2]. Loperamid jest substratem CYP3A4 i P-glikoproteiny, a inhibitory tych szlaków kilkukrotnie zwiększają jego stężenie w osoczu[1]. Enkorafenib in vitro może hamować P-glikoproteinę i zwiększać ekspozycję na jej substraty[2]. Przeważający kierunek zmiany stężenia loperamidu nie jest znany.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], loperamid – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], loperamid – substrat P-gp[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], loperamid – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Loperamid: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP2C8[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • liczba i konsystencja stolców (skuteczność loperamidu)
  • objawy odwodnienia
  • zaparcie, wzdęcie brzucha, objawy niedrożności jelit

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imodium Instant 2 mg, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imodium-instant-100105204/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuEnkorafenib+ EmpagliflozynaPołączenie można stosować bez zmiany dawek.Przyjmuj oba leki jak dotąd, pij odpowiednio dużo płynów, a przy wymiotach lub biegunce skontaktuj się z lekarzem przed kolejną dawką empagliflozyny.nieznanyteoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Przyjmuj oba leki jak dotąd, pij odpowiednio dużo płynów, a przy wymiotach lub biegunce skontaktuj się z lekarzem przed kolejną dawką empagliflozyny.

Lek na raka może nieznacznie zwiększyć ilość empagliflozyny we krwi. Najpewniej nie ma to znaczenia dla twojego zdrowia i nie trzeba zmieniać dawek. Empagliflozyna zwiększa ilość oddawanego moczu, więc przy wymiotach lub biegunce łatwiej o odwodnienie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silne pragnienie, suchość w ustach
  • zawroty głowy przy wstawaniu
  • wyraźnie mniej oddawanego moczu
  • nudności, wymioty, ból brzucha, nietypowe zmęczenie
  • pieczenie przy oddawaniu moczu lub świąd okolic intymnych
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – transport
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować bez zmiany dawek. Przy jednoczesnym stosowaniu zachowaj ostrożność[1] i zwracaj uwagę na objawy odwodnienia, niedociśnienia oraz zakażeń układu moczowo-płciowego. W razie wymiotów, biegunki lub zmniejszonego przyjmowania płynów rozważ czasowe wstrzymanie empagliflozyny i ocenę nawodnienia.

Skutek kliniczny

Spodziewany jest najwyżej umiarkowany wzrost ekspozycji na empagliflozynę bez istotnych skutków klinicznych. Teoretycznie może nieco nasilić się działanie moczopędne i ryzyko odwodnienia, zwłaszcza przy wymiotach lub biegunce w trakcie leczenia przeciwnowotworowego.

Mechanizm

Enkorafenib może nieznacznie zwiększać stężenie empagliflozyny przez hamowanie transporterów, których substratem jest empagliflozyna. Enkorafenib in vivo hamuje OATP1B1, OATP1B3 i/lub BCRP, a in vitro potencjalnie także OAT3 i P-gp[1]. Empagliflozyna jest substratem OAT3, OATP1B1, OATP1B3, P-gp i BCRP[2]. Silne hamowanie tych transporterów przez inne leki zwiększało AUC empagliflozyny najwyżej o 59% i nie miało znaczenia klinicznego[2]. Enkorafenib hamuje UGT1A1 i indukuje CYP3A4[1], a empagliflozyna jest sprzęgana głównie przez UGT1A3, UGT1A8, UGT1A9 i UGT2B7 i nie jest metabolizowana przez CYP3A4[2], więc te szlaki nie wskazują na interakcję.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor BCRP[3], empagliflozyna – substrat BCRP[4]
  • Enkorafenib – inhibitor OAT3[3], empagliflozyna – substrat OAT3[4]
  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], empagliflozyna – substrat OATP1B1[4]
  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], empagliflozyna – substrat OATP1B3[4]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], empagliflozyna – substrat P-gp[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Empagliflozyna: substrat BCRP[4], substrat OAT3[4], substrat OATP1B1[4], substrat OATP1B3[4], substrat P-gp[4], substrat UGT2B7[4]

Monitorować

  • objawy odwodnienia i ciśnienie tętnicze
  • glikemia
  • czynność nerek (kreatynina, eGFR) przy wymiotach lub biegunce

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Jardiance 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/jardiance-100315976/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Jardiance. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/jardiance-100315976/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuEnkorafenib+ LinagliptynaPołączenie można stosować, kontrolując glikemię po włączeniu enkorafenibu i w trakcie długotrwałego leczenia.Mierz regularnie cukier i powiedz lekarzowi, jeśli wyniki będą wyższe niż zwykle.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Mierz regularnie cukier i powiedz lekarzowi, jeśli wyniki będą wyższe niż zwykle.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib może trochę osłabiać działanie linagliptyny, którą bierzesz na cukrzycę. Nie wiadomo dokładnie, jak duży jest ten wpływ, i u wielu osób może być niezauważalny. Groźny spadek cukru z tego powodu nie jest spodziewany.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wyższe niż zwykle wyniki pomiarów cukru
  • wzmożone pragnienie
  • częstsze oddawanie moczu
  • nasilone zmęczenie
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, kontrolując glikemię po włączeniu enkorafenibu i w trakcie długotrwałego leczenia. Jednoczesne stosowanie enkorafenibu z substratami CYP3A4 może prowadzić do utraty ich skuteczności[1]. Przy wyraźnym pogorszeniu kontroli glikemii warto rozważyć intensyfikację lub modyfikację leczenia przeciwcukrzycowego.

Skutek kliniczny

Możliwe jest niewielkie osłabienie działania hipoglikemizującego linagliptyny i gorsza kontrola glikemii, zwłaszcza przy długotrwałym leczeniu. Pełna skuteczność linagliptyny w skojarzeniu z silnymi induktorami glikoproteiny P może być niemożliwa do uzyskania, zwłaszcza przy długotrwałym podawaniu[2]. Ponieważ enkorafenib nie jest uznanym induktorem glikoproteiny P, spodziewany efekt jest prawdopodobnie mniejszy niż przy ryfampicynie. Ryzyko hipoglikemii nie wzrasta.

Mechanizm

Enkorafenib może osłabiać działanie linagliptyny przez indukcję enzymów, ale wypadkowy efekt jest niepewny. Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może zmniejszać ekspozycję na leki będące substratami tego izoenzymu[1]. Linagliptyna jest substratem glikoproteiny P, a ryfampicyna, silny induktor glikoproteiny P i CYP3A4, zmniejszała AUC linagliptyny o 39,6 %, Cmax o 43,8 % i minimalne hamowanie DPP-4 o około 30 %[2]. Enkorafenib in vitro hamuje glikoproteinę P, co działa w przeciwnym kierunku[1], a nawet kilkukrotne zwiększenie ekspozycji na linagliptynę nie ma znaczenia klinicznego[2].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], linagliptyna – substrat P-gp[4]
  • Linagliptyna – słaby inhibitor CYP3A4[4], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Linagliptyna – słaby inhibitor P-gp[4], enkorafenib – substrat P-gp[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Linagliptyna: słaby inhibitor CYP3A4[4], słaby inhibitor P-gp[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • glikemia na czczo i poposiłkowa (samokontrola)
  • HbA1c po około 3 miesiącach skojarzenia

Kiedy ocena się zmienia

Długotrwałe skojarzenie (tygodnie i dłużej)czas leczenia · enkorafenibryzyko rośnieOsłabienie działania linagliptyny przy induktorach jest bardziej prawdopodobne przy długotrwałym podawaniu. Indukcja enzymów narasta stopniowo, więc ocenę kontroli glikemii warto powtórzyć po kilku tygodniach skojarzenia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Trajenta 5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/trajenta-100252916/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Trajenta. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/trajenta-100252916/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuEnkorafenib+ FidaksomycynaPołączenie można stosować, a dawkowania żadnego z leków nie trzeba zmieniać.Przyjmuj oba leki tak jak zalecił lekarz i dokończ całą kurację antybiotykiem, a jeśli źle się poczujesz, zapytaj farmaceutę lub lekarza.nieznanyteoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Przyjmuj oba leki tak jak zalecił lekarz i dokończ całą kurację antybiotykiem, a jeśli źle się poczujesz, zapytaj farmaceutę lub lekarza.

Te dwa leki zwykle można bezpiecznie przyjmować razem. Lek przeciwnowotworowy może w niewielkim stopniu zwiększyć ilość antybiotyku we krwi, ale antybiotyk działa głównie w jelitach, więc nie powinno to mieć znaczenia. Nie trzeba zmieniać dawek ani pory przyjmowania leków.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • uporczywe nudności lub wymioty
  • biegunka, która nie ustępuje lub nasila się w trakcie leczenia
  • silny ból brzucha
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – transport
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, a dawkowania żadnego z leków nie trzeba zmieniać. Przy jednoczesnym stosowaniu enkorafenibu z substratami P-gp należy zachować ostrożność[1], dlatego warto obserwować tolerancję fidaksomycyny w trakcie krótkiej kuracji.

Skutek kliniczny

Możliwy jest niewielki wzrost stężenia fidaksomycyny i OP-1118 we krwi, którego znaczenie kliniczne jest niejasne, nawet przy silnych inhibitorach P-gp[2]. Fidaksomycyna działa miejscowo w świetle jelita, dlatego nie należy oczekiwać osłabienia skuteczności leczenia zakażenia Clostridioides difficile. Wpływ na ekspozycję na enkorafenib jest mało prawdopodobny.

Mechanizm

Fidaksomycyna jest substratem glikoproteiny P-gp, a jej hamowanie zwiększa ekspozycję na fidaksomycynę i jej główny metabolit OP-1118[2]. Enkorafenib w warunkach in vitro potencjalnie hamuje P-gp, więc ekspozycja na substraty P-gp może się zwiększyć[1]. Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4[1], ale fidaksomycyna nie jest w istotnym stopniu metabolizowana przez ten enzym, więc indukcja nie powinna osłabiać jej działania. Fidaksomycyna jest co najwyżej łagodnym lub umiarkowanym inhibitorem jelitowej P-gp i ma mały, klinicznie nieistotny wpływ na substraty P-gp o dobrym wchłanianiu[2].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], fidaksomycyna – umiarkowanie wrażliwy substrat P-gp[4]
  • Fidaksomycyna – inhibitor P-gp[4], enkorafenib – substrat P-gp[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Fidaksomycyna: inhibitor BCRP[4], inhibitor OATP2B1[4], inhibitor P-gp[4], umiarkowanie wrażliwy substrat P-gp[4]

Monitorować

  • tolerancja żołądkowo-jelitowa fidaksomycyny (nudności, wymioty)
  • odpowiedź kliniczna na leczenie zakażenia C. difficile

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dificlir 200 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dificlir-100268076/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dificlir. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/dificlir-100268076/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuEnkorafenib+ SytagliptynaPołączenie można stosować, kontrolując glikemię po włączeniu i odstawieniu enkorafenibu.Bierz oba leki zgodnie z zaleceniem i częściej mierz cukier, gdy zaczynasz lub kończysz leczenie enkorafenibem.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Bierz oba leki zgodnie z zaleceniem i częściej mierz cukier, gdy zaczynasz lub kończysz leczenie enkorafenibem.

Lek przeciwnowotworowy enkorafenib może w niewielkim stopniu zmieniać działanie sytagliptyny, leku na cukrzycę. U większości osób nie ma to znaczenia. Czasem cukier może być trochę gorzej kontrolowany, częściej u osób z ciężką chorobą nerek.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wyższe niż zwykle wyniki pomiaru cukru
  • wzmożone pragnienie
  • częste oddawanie moczu
  • nietypowe zmęczenie
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, kontrolując glikemię po włączeniu i odstawieniu enkorafenibu. Przy jednoczesnym stosowaniu enkorafenibu z substratami transporterów nerkowych OAT3 i P-gp należy zachować ostrożność[1]. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub schyłkową niewydolnością nerek kontrola glikemii powinna być częstsza, a przy jej pogorszeniu trzeba rozważyć modyfikację leczenia przeciwcukrzycowego.

Skutek kliniczny

U większości pacjentów nie należy oczekiwać istotnej zmiany działania sytagliptyny. Teoretycznie indukcja CYP3A4 może osłabić kontrolę glikemii, zwłaszcza przy ciężkich zaburzeniach czynności nerek, w których metabolizm sytagliptyny ma większe znaczenie[2]. Ewentualne zwiększenie stężenia sytagliptyny przez hamowanie transporterów ma prawdopodobnie małe znaczenie ze względu na szeroki indeks terapeutyczny leku.

Mechanizm

Kierunek interakcji jest niepewny, bo enkorafenib działa na sytagliptynę w dwie przeciwne strony. Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i może zmniejszać stężenie leków metabolizowanych przez ten enzym[1]. Sytagliptyna jest metabolizowana głównie przez CYP3A4 ze współudziałem CYP2C8, ale przy prawidłowej czynności nerek metabolizm ma tylko niewielki wpływ na jej klirens, a rośnie jego znaczenie w ciężkich zaburzeniach czynności nerek i schyłkowej niewydolności nerek[2]. Enkorafenib in vitro potencjalnie hamuje OAT3 i P-gp, co może zwiększać ekspozycję na substraty tych transporterów[1]. Sytagliptyna jest substratem OAT3 i P-gp, jednak hamowanie tych transporterów uznaje się za mało istotne klinicznie – silny inhibitor P-gp zwiększał AUC sytagliptyny o około 29% bez znaczenia klinicznego[2].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], sytagliptyna – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – inhibitor OAT3[3], sytagliptyna – substrat OAT3[4]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], sytagliptyna – substrat P-gp[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], sytagliptyna – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]
  • Sytagliptyna – słaby inhibitor P-gp[4], enkorafenib – substrat P-gp[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Sytagliptyna: słaby inhibitor P-gp[4], substrat CYP2C8[4], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4], substrat OAT3[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • glikemia na czczo i poposiłkowa
  • HbA1c
  • czynność nerek (eGFR)

Kiedy ocena się zmienia

Ciężkie zaburzenia czynności nerek lub schyłkowa niewydolność nerekeGFR · pacjentryzyko rośnieW ciężkich zaburzeniach czynności nerek i schyłkowej niewydolności nerek metabolizm z udziałem CYP3A4 ma większe znaczenie w eliminacji sytagliptyny, więc indukcja przez enkorafenib może wyraźniej zmniejszać jej stężenie. Wymagana jest ścisła kontrola glikemii.
Włączenie lub odstawienie enkorafenibu u pacjenta leczonego sytagliptynąkolejność włączenia · enkorafenibinne zalecenieEfekt indukcyjny narasta i ustępuje stopniowo, dlatego zmiany glikemii mogą pojawić się z opóźnieniem po włączeniu i po odstawieniu enkorafenibu. W tych okresach należy częściej kontrolować glikemię.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Januvia 50 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/januvia-100152178/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Januvia. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/januvia-100152178/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuEnkorafenib+ DelafloksacynaPołączenie można stosować bez zmiany dawek, ale podczas kuracji delafloksacyną warto obserwować pacjenta pod kątem działań niepożądanych fluorochinolonów.Przyjmuj oba leki jak dotychczas i zgłoś się do lekarza, jeśli zauważysz ból ścięgien, silną biegunkę albo inne niepokojące objawy.nieznanyteoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Przyjmuj oba leki jak dotychczas i zgłoś się do lekarza, jeśli zauważysz ból ścięgien, silną biegunkę albo inne niepokojące objawy.

Lek przeciwnowotworowy, który przyjmujesz, może nieznacznie zwiększyć ilość antybiotyku w organizmie. Zwykle nie ma to znaczenia, ale działania niepożądane antybiotyku mogą pojawić się nieco łatwiej. Oba leki możesz przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • ból, obrzęk lub sztywność ścięgien, zwłaszcza w okolicy pięty
  • silna lub długotrwała biegunka
  • nudności
  • zawroty głowy lub splątanie
  • kołatanie serca
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować bez zmiany dawek, ale podczas kuracji delafloksacyną warto obserwować pacjenta pod kątem działań niepożądanych fluorochinolonów. Należy zachować ostrożność przy łączeniu enkorafenibu z substratami UGT1A1[1]. Przy objawach ze strony ścięgien antybiotyk należy odstawić i skontaktować się z lekarzem.

Skutek kliniczny

Możliwe niewielkie zwiększenie stężenia delafloksacyny i częstsze działania niepożądane typowe dla fluorochinolonów, takie jak biegunka, nudności, zawroty głowy czy dolegliwości ścięgien. Nie opisano klinicznych przypadków tej interakcji.

Mechanizm

Enkorafenib hamuje UGT1A1, dlatego leki będące substratami tego enzymu wymagają ostrożności, bo ich ekspozycja może się zwiększyć[1]. Delafloksacyna jest eliminowana głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym, w którym uczestniczy m.in. UGT1A1, więc teoretycznie jej stężenie może wzrosnąć. Silne działanie indukujące enkorafenibu na CYP3A4 nie ma istotnego znaczenia, ponieważ delafloksacyna nie jest metabolizowana głównie przez ten enzym. Delafloksacyna, w odróżnieniu od wielu fluorochinolonów, nie wydłuża w istotny sposób odstępu QT, dlatego sumowanie działania na QT z enkorafenibem jest mało prawdopodobne.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor BCRP[2], delafloksacyna – substrat BCRP[3]
  • Enkorafenib – inhibitor UGT1A1[2], delafloksacyna – substrat UGT1A1[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[2], umiarkowany inhibitor CYP1A2[2], inhibitor CYP2B6[2], inhibitor CYP2C9[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], umiarkowany inhibitor OATP1B1[2], umiarkowany inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP1A2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C9[2], silny induktor CYP3A4[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]
  • Delafloksacyna: substrat BCRP[3], substrat UGT1A1[3]

Monitorować

  • objawy ze strony ścięgien (ból, obrzęk)
  • biegunka i nudności
  • zawroty głowy, zaburzenia snu, splątanie
  • glikemia u pacjentów z cukrzycą

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Quofenix. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/quofenix-100429680/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuEnkorafenib+ MeropenemPołączenie można stosować bez zmiany dawek, z zachowaniem ostrożności.Powiedz lekarzowi lub pielęgniarce, że przyjmujesz lek przeciwnowotworowy, i zgłoś niepokojące objawy podczas podawania antybiotyku.nieznanyteoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Powiedz lekarzowi lub pielęgniarce, że przyjmujesz lek przeciwnowotworowy, i zgłoś niepokojące objawy podczas podawania antybiotyku.

Lek przeciwnowotworowy, który przyjmujesz, może nieco spowolnić usuwanie antybiotyku przez nerki. Zwykle nie ma to znaczenia, bo antybiotyk ten jest dobrze tolerowany. Ostrożność jest ważniejsza, jeśli masz chore nerki. Lekarz dobierze dawkę antybiotyku do pracy twoich nerek.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silny ból głowy
  • splątanie lub nietypowa senność
  • drżenie mięśni lub drgawki
  • wyraźnie mniej oddawanego moczu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – transport, PK – wydalanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować bez zmiany dawek, z zachowaniem ostrożności[1]. Dawkę meropenemu dobiera się do aktualnej czynności nerek i oceniaj ją w trakcie leczenia, szczególnie u pacjentów onkologicznych z ryzykiem odwodnienia lub pogorszenia funkcji nerek. Obserwuj pacjenta pod kątem objawów neurologicznych, zwłaszcza przy dużych dawkach meropenemu.

Skutek kliniczny

Możliwe niewielkie zwiększenie stężenia meropenemu we krwi. Meropenem ma szeroki margines bezpieczeństwa, dlatego u pacjentów z prawidłową czynnością nerek istotne klinicznie skutki są mało prawdopodobne. Większe znaczenie może mieć u osób z upośledzoną czynnością nerek lub otrzymujących duże dawki meropenemu, u których nasilają się zależne od stężenia działania niepożądane, zwłaszcza neurologiczne.

Mechanizm

Meropenem jest wydalany przez nerki z udziałem aktywnego wydzielania kanalikowego, które hamuje probenecyd, co wydłuża okres półtrwania i zwiększa stężenie meropenemu w surowicy[2]. Enkorafenib w warunkach in vitro hamuje nerkowe transportery OAT1, OAT3 i OCT2, przez co ekspozycja na leki będące ich substratami, takie jak penicylina, może być zwiększona[1]. Można więc teoretycznie oczekiwać spowolnienia wydalania meropenemu. Indukcja CYP3A4 i hamowanie UGT1A1 przez enkorafenib nie mają znaczenia, ponieważ meropenem nie jest metabolizowany tymi drogami, a ze względu na małe wiązanie meropenemu z białkami osocza nie oczekuje się też interakcji przez wypieranie z połączeń z białkami[2].

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • kreatynina i eGFR przed i w trakcie antybiotykoterapii
  • objawy neurologiczne (ból głowy, splątanie, drgawki)
  • tolerancja leczenia przy dużych dawkach meropenemu lub niewydolności nerek

Kiedy ocena się zmienia

Próg wymagający redukcji dawki meropenemueGFR · pacjentryzyko rośniePrzy upośledzonej czynności nerek wydalanie meropenemu jest już zmniejszone, a dodatkowe hamowanie wydzielania kanalikowego może istotniej zwiększyć jego stężenie. Dawkuj meropenem ściśle według eGFR i monitoruj objawy neurologiczne.
Duże dawki (np. w zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych)dawka · meropenemryzyko rośniePrzy dużych dawkach meropenemu potencjalne zwiększenie jego stężenia ma większe znaczenie dla ryzyka działań neurologicznych. Zwiększ czujność kliniczną.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Meropenem AptaPharma 1000 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/meropenem-aptapharma-100407715/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuEnkorafenib+ WilanterolPołączenie można stosować bez zmiany dawkowania wilanterolu.Stosuj oba leki jak dotąd i powiedz lekarzowi, jeśli zauważysz, że inhalator gorzej działa.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Stosuj oba leki jak dotąd i powiedz lekarzowi, jeśli zauważysz, że inhalator gorzej działa.

Lek onkologiczny może przyspieszać rozkład niektórych innych leków w organizmie. Lek wziewny na astmę lub POChP działa jednak głównie bezpośrednio w płucach, dlatego jego skuteczność raczej się nie zmieni. Nie trzeba zmieniać dawek żadnego z tych leków.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • częstsza lub silniejsza duszność
  • częstsze używanie inhalatora doraźnego
  • nasilenie kaszlu lub świszczącego oddechu
  • budzenie się w nocy z powodu duszności
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować bez zmiany dawkowania wilanterolu. W pierwszych tygodniach po włączeniu enkorafenibu warto ocenić kontrolę astmy lub POChP, czyli częstość duszności, zużycie leku doraźnego i liczbę zaostrzeń. Pogorszenie kontroli choroby wymaga oceny lekarskiej, ponieważ jego przyczyną rzadko będzie sama interakcja.

Skutek kliniczny

Teoretycznie możliwe jest niewielkie zmniejszenie ogólnoustrojowej ekspozycji na wilanterol. Osłabienie działania rozszerzającego oskrzela jest mało prawdopodobne, ponieważ lek działa miejscowo w drogach oddechowych. Nie oczekuje się nasilenia działań niepożądanych wilanterolu.

Mechanizm

Enkorafenib może przyspieszać rozkład wilanterolu, ale przy podaniu wziewnym nie powinno to mieć istotnego znaczenia klinicznego. Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4, a jednoczesne stosowanie z substratami CYP3A4 może prowadzić do utraty ich skuteczności[1]. Wilanterol jest szybko eliminowany w wyniku nasilonego metabolizmu pierwszego przejścia zależnego od CYP3A4 w wątrobie[2]. Indukcja CYP3A4 zmniejsza więc przede wszystkim ogólnoustrojową ekspozycję na wilanterol. Jego działanie rozszerzające oskrzela jest jednak głównie miejscowe w płucach. Ze względu na małe stężenia w osoczu po podaniu wziewnym w dawkach leczniczych klinicznie istotne interakcje leku złożonego zawierającego wilanterol uważa się za mało prawdopodobne[2]. Enkorafenib in vitro potencjalnie hamuje P-gp[1]. Wilanterol jest substratem P-gp, ale silny inhibitor P-gp werapamil nie miał znaczącego wpływu na jego farmakokinetykę[2], dlatego ten mechanizm nie ma praktycznego znaczenia.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • kontrola objawów astmy lub POChP
  • zużycie wziewnego leku doraźnego
  • liczba zaostrzeń choroby

Kiedy ocena się zmienia

Wziewnadroga podania · wilanterolryzyko malejePrzy podaniu wziewnym stężenia ogólnoustrojowe wilanterolu są małe, a działanie rozszerzające oskrzela jest głównie miejscowe. Dlatego indukcja CYP3A4 ma znikomy wpływ na skuteczność leczenia.
Enkorafenib włączony u pacjenta stosującego już wilanterolkolejność włączenia · enkorafenibinne zalecenieIndukcja enzymów rozwija się stopniowo. Kontrolę astmy lub POChP warto ocenić w pierwszych tygodniach po rozpoczęciu enkorafenibu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Relvar Ellipta 92 mcg + 22 mcg, proszek do inhalacji, podzielony. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/relvar-ellipta-100304330/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuEnkorafenib+ Magnez wodorotlenekZmiana dawki nie jest potrzebna, ale enkorafenib warto przyjmować w odstępie co najmniej 2 h od leku zobojętniającego z wodorotlenkiem magnezu, co jest ogólnym zaleceniem dla leków zobojętniających z glinem.Przyjmuj enkorafenib co najmniej 2 godziny przed lekiem na zgagę albo po nim, a jeśli masz biegunkę, zapytaj farmaceutę lub lekarza o inny lek na zgagę.nieznanyteoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Przyjmuj enkorafenib co najmniej 2 godziny przed lekiem na zgagę albo po nim, a jeśli masz biegunkę, zapytaj farmaceutę lub lekarza o inny lek na zgagę.

Lek na zgagę z magnezem i enkorafenib zwykle można stosować razem. Lek na zgagę przyjęty w tej samej chwili może jednak w niewielkim stopniu utrudnić wchłanianie innych leków. Magnez działa też lekko przeczyszczająco, a leczenie enkorafenibem może samo powodować biegunkę.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • częste luźne stolce lub biegunka
  • silne pragnienie, zawroty głowy, oddawanie małych ilości moczu
  • bóle brzucha
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – wchłanianie, PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Zmiana dawki nie jest potrzebna, ale enkorafenib warto przyjmować w odstępie co najmniej 2 h od leku zobojętniającego z wodorotlenkiem magnezu, co jest ogólnym zaleceniem dla leków zobojętniających z glinem[1]. U pacjenta z biegunką w trakcie leczenia enkorafenibem należy unikać wodorotlenku magnezu w roli leku zobojętniającego i wybrać preparat niedziałający przeczyszczająco. Leków zobojętniających z wodorotlenkiem magnezu nie stosuje się w ciężkiej niewydolności nerek[1].

Skutek kliniczny

Teoretycznie możliwe niewielkie zmniejszenie wchłaniania enkorafenibu przy przyjęciu obu leków jednocześnie oraz nasilenie luźnych stolców lub biegunki. Nie opisano przypadków utraty skuteczności enkorafenibu z powodu leków zobojętniających.

Mechanizm

Nie opisano bezpośredniej interakcji wodorotlenku magnezu z enkorafenibem. Wodorotlenek magnezu podnosi pH treści żołądka i może ograniczać wchłanianie niektórych leków przyjmowanych doustnie w tym samym czasie, dlatego dla leków zobojętniających zaleca się ogólnie odstęp co najmniej 2 h od innych leków doustnych – zalecenie to sformułowano dla całego leku złożonego z wodorotlenkiem glinu[1]. Enkorafenib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 i nie należy do leków, dla których opisano istotne zmniejszenie wchłaniania przez leki zobojętniające[2]. Dodatkowo wodorotlenek magnezu działa przeczyszczająco, co może sumować się z biegunką występującą podczas leczenia przeciwnowotworowego z enkorafenibem.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • częstość i konsystencja stolców
  • objawy odwodnienia przy biegunce
  • stężenie magnezu u pacjentów z upośledzoną czynnością nerek

Kiedy ocena się zmienia

odstep ≥ 2 hpacjentryzyko malejeZachowanie odstępu co najmniej 2 h między lekiem zobojętniającym a enkorafenibem eliminuje teoretyczne ryzyko zmniejszenia wchłaniania.
Ciężka niewydolność nerekeGFR · pacjentinterakcja nie dotyczyW ciężkiej niewydolności nerek leków zobojętniających z wodorotlenkiem magnezu nie stosuje się niezależnie od enkorafenibu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Maalox 400 mg + 400 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/maalox-100082325/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuEnkorafenib+ MetreleptynaPołączenie można stosować, ale po rozpoczęciu lub przerwaniu leczenia metreleptyną należy kontrolować działanie leków, które są substratami CYP450 i mają indywidualnie dobieraną dawkę.Przyjmuj oba leki tak jak dotąd, powiedz onkologowi o każdym rozpoczęciu lub przerwaniu leczenia metreleptyną i stosuj antykoncepcję niehormonalną, na przykład prezerwatywy.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Przyjmuj oba leki tak jak dotąd, powiedz onkologowi o każdym rozpoczęciu lub przerwaniu leczenia metreleptyną i stosuj antykoncepcję niehormonalną, na przykład prezerwatywy.

Lek na niedobór tkanki tłuszczowej może w niewielkim stopniu przyspieszać usuwanie z organizmu leku przeciwnowotworowego. Mogłoby to osłabić działanie leczenia nowotworu, ale nie wiadomo, czy dzieje się tak naprawdę. Po odstawieniu leku na niedobór tkanki tłuszczowej lek przeciwnowotworowy może działać silniej i dawać więcej działań niepożądanych. Oba leki osłabiają też działanie tabletek antykoncepcyjnych.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilone zmęczenie, nudności lub wymioty po odstawieniu metreleptyny
  • nowa lub nasilona wysypka albo bóle stawów
  • objawy sugerujące postęp choroby nowotworowej, o których mówił lekarz
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale po rozpoczęciu lub przerwaniu leczenia metreleptyną należy kontrolować działanie leków, które są substratami CYP450 i mają indywidualnie dobieraną dawkę.[1] U pacjenta leczonego enkorafenibem oznacza to uważniejszą ocenę odpowiedzi na leczenie onkologiczne oraz tolerancji enkorafenibu w okresie zmian leczenia metreleptyną. Oba leki mogą osłabiać działanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych, dlatego u pacjentek w wieku rozrodczym należy stosować metodę niehormonalną.[1][2]

Skutek kliniczny

Teoretycznie możliwe jest zmniejszenie stężenia enkorafenibu i osłabienie jego działania przeciwnowotworowego, a po odstawieniu metreleptyny – powrót wyższej ekspozycji i nasilenie działań toksycznych enkorafenibu. Wielkość tego efektu nie jest znana, ponieważ nie przeprowadzono badań interakcji metreleptyny u ludzi.[1]

Mechanizm

Metreleptyna jako cytokina może wpływać na tworzenie enzymów CYP450 i nie można wykluczyć, że przez indukcję CYP3A zmniejsza ekspozycję na substraty tego enzymu.[1] Enkorafenib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, a induktory CYP3A4 mogą zmniejszać jego ekspozycję i osłabiać skuteczność.[2] Kierunek odwrotny nie ma znaczenia – metreleptyna jest białkiem i nie jest metabolizowana przez CYP3A4, więc indukcja tego enzymu przez enkorafenib nie zmienia jej stężenia.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Metreleptyna – induktor CYP3A4[3], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[4], umiarkowany inhibitor CYP1A2[4], inhibitor CYP2B6[4], inhibitor CYP2C9[4], inhibitor CYP3A4[4], inhibitor OAT1[4], inhibitor OAT3[4], umiarkowany inhibitor OATP1B1[4], umiarkowany inhibitor OATP1B3[4], inhibitor OCT2[4], inhibitor P-gp[4], inhibitor UGT1A1[4], induktor CYP1A2[4], induktor CYP2B6[4], induktor CYP2C9[4], silny induktor CYP3A4[4], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[4], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]
  • Metreleptyna: induktor CYP3A4[3]

Monitorować

  • odpowiedź na leczenie przeciwnowotworowe po włączeniu metreleptyny
  • działania niepożądane enkorafenibu po odstawieniu metreleptyny
  • skuteczność antykoncepcji u pacjentek w wieku rozrodczym

Kiedy ocena się zmienia

Włączenie lub odstawienie metreleptyny u pacjenta leczonego enkorafenibemkolejność włączenia · metreleptynainne zaleceniePo rozpoczęciu lub przerwaniu leczenia metreleptyną należy kontrolować działanie substratów CYP450 z indywidualnie dobieraną dawką, co u leczonego enkorafenibem oznacza ocenę skuteczności i tolerancji leczenia onkologicznego.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Myalepta 11,3 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/myalepta-100409306/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Myalepta. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/myalepta-100409306/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuEnkorafenib+ Brentuksymab vedotynyPołączenie można stosować, ale należy kontrolować pacjenta pod kątem bezpieczeństwa.Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniami i od razu powiedz lekarzowi o drętwieniu, mrowieniu, gorączce lub częstych infekcjach.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniami i od razu powiedz lekarzowi o drętwieniu, mrowieniu, gorączce lub częstych infekcjach.

Oba leki mogą uszkadzać nerwy w dłoniach i stopach, więc razem mogą to działanie nasilać. Lek w tabletkach może też zmieniać ilość lekarstwa z kroplówki w twoim organizmie, ale nie wiadomo, w którą stronę. Lekarz będzie regularnie sprawdzał twoją krew i samopoczucie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • drętwienie, mrowienie lub pieczenie dłoni albo stóp
  • osłabienie siły rąk lub nóg, trudność z zapinaniem guzików
  • gorączka, dreszcze, ból gardła
  • częste lub nawracające infekcje
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale należy kontrolować pacjenta pod kątem bezpieczeństwa. Przed każdym cyklem brentuksymabu vedotyny trzeba oceniać objawy neuropatii obwodowej i morfologię z rozmazem. W razie neutropenii lub nasilenia neuropatii dawkowanie brentuksymabu vedotyny modyfikuje się według zasad przyjętych dla tych działań niepożądanych[1]. Przy jednoczesnym stosowaniu substratów P-gp z enkorafenibem należy zachować ostrożność[2].

Skutek kliniczny

Możliwe jest nasilenie neuropatii obwodowej i teoretycznie zmiana toksyczności hematologicznej brentuksymabu vedotyny. Przy zwiększeniu ekspozycji na MMAE rośnie ryzyko neutropenii[1]. Danych klinicznych dla tego połączenia brak.

Mechanizm

Kierunek interakcji jest niepewny, bo enkorafenib może zarówno zmniejszać, jak i zwiększać ekspozycję na MMAE, czyli cytotoksyczny składnik brentuksymabu vedotyny. Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4[2]. Silny induktor CYP3A4 nie zmieniał ekspozycji na brentuksymab vedotyny, a zmniejszał oznaczalne w osoczu stężenie metabolitów MMAE[1]. Enkorafenib in vitro hamuje P-gp[2], a jednoczesne zahamowanie CYP3A4 i P-gp zwiększało ekspozycję na MMAE o około 73%[1]. Hamowanie samej P-gp przy jednoczesnej indukcji CYP3A4 ma niepewny wypadkowy wpływ na MMAE. Brentuksymab vedotyny nie zmienia ekspozycji na leki metabolizowane przez CYP3A4, więc nie należy oczekiwać zmiany stężenia enkorafenibu[1]. Oba leki mogą uszkadzać nerwy obwodowe, więc to działanie niepożądane może się sumować.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], brentuksymab vedotyny – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[3], brentuksymab vedotyny – substrat P-gp[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], brentuksymab vedotyny – substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Brentuksymab vedotyny: substrat CYP2D6[4], substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem
  • objawy neuropatii obwodowej (mrowienie, drętwienie, ból, osłabienie siły rąk i stóp)
  • objawy infekcji i gorączka

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Adcetris 50 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/adcetris-100285152/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Adcetris. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/adcetris-100285152/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuEnkorafenib+ TypiracylPołączenie można stosować, zachowując ostrożność i obserwując tolerancję leczenia.Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem lekarza, wykonuj zlecone badania krwi i zgłoś lekarzowi każde nowe lub nasilone dolegliwości.nieznanyteoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem lekarza, wykonuj zlecone badania krwi i zgłoś lekarzowi każde nowe lub nasilone dolegliwości.

Enkorafenib może w niewielkim stopniu spowolnić usuwanie typiracylu przez nerki, przez co jego ilość we krwi może nieco wzrosnąć. Nie wiadomo, czy ma to znaczenie w praktyce. Oba leki zwykle można przyjmować razem pod kontrolą lekarza prowadzącego.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • nietypowe zmęczenie lub osłabienie
  • częste infekcje, ból gardła
  • nudności, wymioty lub biegunka silniejsze niż zwykle
  • zmniejszona ilość oddawanego moczu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – wydalanie, PK – transport
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, zachowując ostrożność i obserwując tolerancję leczenia. Enkorafenib z substratami OCT2 podaje się ostrożnie.[1] Nie ma podstaw do zmiany dawki typiracylu z powodu samej tej interakcji. Szczególną uwagę warto zwrócić na pacjentów z upośledzoną czynnością nerek, u których nerkowa droga wydalania ma większe znaczenie.

Skutek kliniczny

Możliwe jest umiarkowane zwiększenie stężenia typiracylu we krwi. Znaczenie kliniczne tego zjawiska jest niejasne, ponieważ hamowanie OCT2 przez enkorafenib wykazano tylko in vitro, a dla tej pary brak danych o rzeczywistej zmianie ekspozycji lub nasileniu działań niepożądanych.

Mechanizm

Typiracyl jest substratem nerkowych transporterów OCT2 i MATE1, dlatego jego stężenie może się zwiększyć przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów tych transporterów. Zapis ten dotyczy całego leku złożonego z triflurydyną i typiracylem.[2] Enkorafenib w warunkach in vitro potencjalnie hamuje transporter OCT2, więc może zwiększać ekspozycję na leki wydalane przez nerki z jego udziałem.[1] Interakcja jest przewidywana wyłącznie na podstawie mechanizmu, bez potwierdzenia w badaniach klinicznych tej pary.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • tolerancja leczenia lekiem złożonym z triflurydyną i typiracylem
  • morfologia krwi wykonywana rutynowo podczas leczenia lekiem złożonym
  • czynność nerek (kreatynina, eGFR)

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lonsurf 15 mg + 6,14 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lonsurf-100370700/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuEnkorafenib+ Systemy domaciczne z progestagenem (np. lewonorgestrel) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu systemu domacicznego z lewonorgestrelem i inhibitora kinazy BRAF wkładki nie trzeba usuwać, bo chroni ona przed ciążą głównie przez działanie miejscowe w macicy.Gdy masz wkładkę hormonalną i przyjmujesz lek z tej grupy, nie usuwaj wkładki na własną rękę i od razu zgłoś się do lekarza, jeśli podejrzewasz ciążę albo zauważysz nowe krwawienia lub ból podbrzusza.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Gdy masz wkładkę hormonalną i przyjmujesz lek z tej grupy, nie usuwaj wkładki na własną rękę i od razu zgłoś się do lekarza, jeśli podejrzewasz ciążę albo zauważysz nowe krwawienia lub ból podbrzusza.

Leki na czerniaka i inne nowotwory z tej grupy, takie jak dabrafenib, enkorafenib czy wemurafenib, przyspieszają rozkład niektórych hormonów w organizmie. Wkładka hormonalna z lewonorgestrelem działa jednak głównie w samej macicy, więc najpewniej nadal dobrze chroni przed ciążą. Ochrona jest bardzo ważna, bo te leki mogą zaszkodzić dziecku w czasie ciąży.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • objawy ciąży, na przykład nudności lub tkliwość piersi
  • nowe lub nasilone krwawienia albo plamienia
  • ból podbrzusza
  • brak wyczuwalnych nitek wkładki
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu systemu domacicznego z lewonorgestrelem i inhibitora kinazy BRAF wkładki nie trzeba usuwać, bo chroni ona przed ciążą głównie przez działanie miejscowe w macicy. Ze względu na szkodliwość leków z tej grupy dla płodu decyzję o metodzie antykoncepcji warto omówić z onkologiem i ginekologiem. Przy nieprawidłowych krwawieniach, bólu podbrzusza lub podejrzeniu ciąży należy wykonać test ciążowy i skontrolować położenie wkładki. Efekt indukcji enzymów utrzymuje się jeszcze przez pewien czas po odstawieniu dabrafenibu, enkorafenibu, toworafenibu lub wemurafenibu. Gdy pacjentka potrzebuje antykoncepcji awaryjnej, doustny lewonorgestrel może być mniej skuteczny i lepszym wyborem jest wkładka miedziana.

Skutek kliniczny

Spadek skuteczności antykoncepcyjnej wkładki z lewonorgestrelem jest mało prawdopodobny, ale nie został wykluczony badaniami. Ma to duże znaczenie, bo inhibitory kinazy BRAF mogą uszkadzać płód i w trakcie leczenia wymagana jest skuteczna antykoncepcja. Możliwa jest zmiana rytmu krwawień, na przykład pojawienie się plamień. Ocena dotyczy wszystkich leków obu grup.

Mechanizm

Inhibitory kinazy BRAF (dabrafenib, enkorafenib, toworafenib, wemurafenib) indukują enzymy wątrobowe, głównie CYP3A4, który metabolizuje lewonorgestrel. Może to obniżać stężenie lewonorgestrelu we krwi. Działanie antykoncepcyjne systemu domacicznego zależy jednak głównie od miejscowego działania hormonu na endometrium i śluz szyjkowy, a nie od jego stężenia w surowicy. Dlatego przyspieszony metabolizm wątrobowy prawdopodobnie nie osłabia istotnie ochrony przed ciążą. Mechanizm jest wspólny dla całej klasy, a wemurafenib jest słabszym induktorem niż dabrafenib i enkorafenib.

Monitorować

  • objawy ciąży i test ciążowy w razie wątpliwości
  • rytm krwawień i plamienia
  • położenie wkładki i wyczuwalność nitek
  • termin wymiany wkładki

Kiedy ocena się zmienia

Lewonorgestrel doustny (antykoncepcja awaryjna)postać · systemy domaciczne z progestagenemryzyko rośnieDoustny lewonorgestrel działa ogólnoustrojowo, więc indukcja CYP3A4 przez inhibitor kinazy BRAF może istotnie zmniejszyć jego skuteczność. Preferowaną metodą antykoncepcji awaryjnej jest wkładka miedziana, a o ewentualnej zmianie dawki doustnej decyduje lekarz.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuEnkorafenib+ SalbutamolPołączenie można stosować, ale u pacjenta leczonego enkorafenibem warto kontrolować stężenie potasu i magnezu oraz zapis EKG w ramach rutynowego nadzoru onkologicznego.Stosuj inhalator tak, jak zalecił lekarz, i powiedz onkologowi, jeśli potrzebujesz go częściej niż zwykle.szybki (godziny)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Stosuj inhalator tak, jak zalecił lekarz, i powiedz onkologowi, jeśli potrzebujesz go częściej niż zwykle.

Lek wziewny na duszność i lek przeciwnowotworowy możesz zwykle stosować razem. Oba leki mogą jednak wpływać na pracę serca, a lek na duszność może obniżać poziom potasu we krwi. Ryzyko jest większe, gdy często używasz inhalatora, stosujesz nebulizację albo tabletki z tym lekiem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • silne osłabienie lub skurcze mięśni
  • drżenie rąk utrzymujące się dłużej niż zwykle
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale u pacjenta leczonego enkorafenibem warto kontrolować stężenie potasu i magnezu oraz zapis EKG w ramach rutynowego nadzoru onkologicznego. Przed włączeniem i w trakcie leczenia należy wyrównywać zaburzenia elektrolitowe. Jeśli pacjent potrzebuje salbutamolu często, w dużych dawkach, w nebulizacji lub doustnie, należy ocenić kontrolę choroby płuc i rozważyć zmianę leczenia podtrzymującego, a stężenie potasu oznaczać częściej.

Skutek kliniczny

Teoretycznie możliwe jest zwiększenie ryzyka zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza przy hipokaliemii, częstym stosowaniu salbutamolu w nebulizacji lub w postaci doustnej. Przy doraźnym stosowaniu wziewnym w zwykłych dawkach istotne skutki kliniczne są mało prawdopodobne.

Mechanizm

Wziewny salbutamol w zwykłych dawkach można łączyć z enkorafenibem, a ryzyko dotyczy głównie sumowania działań na serce. Agoniści receptorów β-adrenergicznych obniżają stężenie potasu w surowicy, a hipokaliemia zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca[1]. Enkorafenib może wydłużać odstęp QTc, a hipokaliemia jest czynnikiem, który to ryzyko nasila. Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 oraz inhibitorem UGT1A1 i kilku transporterów[2], ale salbutamol nie jest istotnym substratem tych szlaków, więc interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • stężenie potasu w surowicy
  • stężenie magnezu w surowicy
  • EKG (odstęp QTc)
  • częstość pracy serca

Kiedy ocena się zmienia

Tabletki lub syrop (podanie doustne)postać · salbutamolryzyko rośnieDoustny salbutamol daje większą ekspozycję ogólnoustrojową i silniejsze działanie hipokaliemiczne, dlatego należy kontrolować potas, magnez i EKG oraz rozważyć zamianę na postać wziewną.
Nebulizacjapostać · salbutamolryzyko rośnieNebulizacja dostarcza dużych dawek salbutamolu i może obniżać stężenie potasu, dlatego przy regularnym stosowaniu należy kontrolować elektrolity i EKG.
Częste dawki doraźne ponad zwykłe zapotrzebowaniedawka · pacjentryzyko rośnieCzęste użycie salbutamolu zwiększa ryzyko hipokaliemii i tachykardii, a także wskazuje na złą kontrolę choroby płuc, co wymaga oceny leczenia podtrzymującego.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Salbutamol WZF 2 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/salbutamol-wzf-100059504/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuEnkorafenib+ MetronidazolKrótką kurację metronidazolem można prowadzić u pacjenta leczonego enkorafenibem bez zmiany dawek, z obserwacją tolerancji leczenia.Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, nie pij alkoholu w trakcie i przez 2 doby po zakończeniu metronidazolu, a niepokojące objawy zgłoś lekarzowi lub farmaceucie.nieznanyteoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, nie pij alkoholu w trakcie i przez 2 doby po zakończeniu metronidazolu, a niepokojące objawy zgłoś lekarzowi lub farmaceucie.

Te dwa leki zwykle można przyjmować razem. Oba mogą jednak wywoływać podobne dolegliwości, takie jak nudności, wymioty czy drętwienie i mrowienie dłoni lub stóp, więc w czasie wspólnego stosowania mogą one być silniejsze. Rzadko mogą też wpływać na rytm serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilone nudności lub wymioty
  • drętwienie, mrowienie albo pieczenie dłoni lub stóp
  • kołatanie serca, zawroty głowy lub omdlenie
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Krótką kurację metronidazolem można prowadzić u pacjenta leczonego enkorafenibem bez zmiany dawek, z obserwacją tolerancji leczenia. U pacjentów z wydłużonym QT, hipokaliemią lub hipomagnezemią albo przyjmujących inne leki wydłużające QT warto rozważyć kontrolę EKG i elektrolitów. Przy dłuższym stosowaniu metronidazolu należy zwracać uwagę na objawy neuropatii obwodowej.

Skutek kliniczny

Możliwe niewielkie nasilenie działań niepożądanych enkorafenibu oraz sumowanie się objawów ze strony przewodu pokarmowego i nerwów obwodowych. Ryzyko istotnego wydłużenia QT jest małe, ale rośnie u pacjentów z zaburzeniami elektrolitowymi lub przyjmujących inne leki wydłużające QT.

Mechanizm

Enkorafenib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, a jego ekspozycja rośnie przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów tego enzymu[1]. Metronidazol jest opisywany jako inhibitor CYP3A4, który może zmniejszać metabolizm leków przekształcanych przez ten enzym[2]. Klinicznie hamowanie CYP3A4 przez metronidazol jest słabe i nie zalicza się go do umiarkowanych ani silnych inhibitorów, dlatego wzrost stężenia enkorafenibu, jeśli wystąpi, powinien być niewielki. Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4[1], co teoretycznie może nieco przyspieszać eliminację metronidazolu, podobnie jak inne leki indukujące enzymy wątrobowe[2]. Dodatkowo oba leki mogą powodować neuropatię obwodową, nudności i wymioty, a enkorafenib wydłuża odstęp QT, co przy rzadkich doniesieniach o zaburzeniach rytmu pod wpływem metronidazolu daje możliwość sumowania działań niepożądanych.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Metronidazol – inhibitor CYP3A4[3], enkorafenib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[4], umiarkowany inhibitor CYP1A2[4], inhibitor CYP2B6[4], inhibitor CYP2C9[4], inhibitor CYP3A4[4], inhibitor OAT1[4], inhibitor OAT3[4], umiarkowany inhibitor OATP1B1[4], umiarkowany inhibitor OATP1B3[4], inhibitor OCT2[4], inhibitor P-gp[4], inhibitor UGT1A1[4], induktor CYP1A2[4], induktor CYP2B6[4], induktor CYP2C9[4], silny induktor CYP3A4[4], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[4], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]
  • Metronidazol: inhibitor CYP3A4[3]

Monitorować

  • objawy neuropatii obwodowej (drętwienie, mrowienie dłoni i stóp)
  • nudności, wymioty, biegunka
  • EKG (QTc) i stężenie potasu oraz magnezu u pacjentów z czynnikami ryzyka arytmii

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowa na skórędroga podania · metronidazolryzyko malejeMetronidazol stosowany na skórę daje minimalne stężenia ogólnoustrojowe, więc interakcja nie ma znaczenia klinicznego.
Leczenie przedłużone ponad standardową kuracjęczas leczenia · metronidazolryzyko rośnieDługotrwałe stosowanie metronidazolu zwiększa ryzyko neuropatii obwodowej, która może sumować się z neurotoksycznością enkorafenibu – wskazana ocena neurologiczna i konsultacja z onkologiem.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Metronidazol Polpharma 500 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/metronidazol-polpharma-100380420/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Metronidazol Polpharma. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/metronidazol-polpharma-100380420/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuEnkorafenib+ MakrogolPołączenie można stosować, ale enkorafenib warto przyjmować o stałej porze, w innej porze dnia niż makrogol.Przyjmuj enkorafenib codziennie o tej samej porze, a makrogol w innej porze dnia, i odstaw makrogol, jeśli pojawi się biegunka.szybki (godziny)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Przyjmuj enkorafenib codziennie o tej samej porze, a makrogol w innej porze dnia, i odstaw makrogol, jeśli pojawi się biegunka.

Makrogol to lek na zaparcia, który przyspiesza pracę jelit. Może przez to nieco zmniejszyć wchłanianie innych leków połykanych w tym samym czasie. Nie wiadomo, czy dotyczy to enkorafenibu, ale w leczeniu nowotworu ważne jest, by lek działał w pełni.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • biegunka lub bardzo luźne stolce
  • silne bóle brzucha
  • objawy odwodnienia – suchość w ustach, mało moczu, zawroty głowy
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PK – wchłanianie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale enkorafenib warto przyjmować o stałej porze, w innej porze dnia niż makrogol. Przy biegunce w trakcie terapii celowanej makrogol należy odstawić.

Skutek kliniczny

Teoretycznie możliwe jest niewielkie, przejściowe zmniejszenie wchłaniania enkorafenibu, a przez to jego słabsze działanie przeciwnowotworowe. Klinicznie istotnego spadku skuteczności nie opisano.

Mechanizm

Makrogol przyspiesza pasaż jelitowy i może przejściowo zmniejszać wchłanianie innych leków przyjmowanych doustnie, co dotyczy zwłaszcza leków o wąskim indeksie terapeutycznym lub krótkim okresie półtrwania[1]. Enkorafenib jest doustnym inhibitorem kinazy BRAF i nie ma danych, czy jego ekspozycja zmienia się przy jednoczesnym stosowaniu makrogolu. Wpływ jest więc teoretyczny.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[2], umiarkowany inhibitor CYP1A2[2], inhibitor CYP2B6[2], inhibitor CYP2C9[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], umiarkowany inhibitor OATP1B1[2], umiarkowany inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP1A2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C9[2], silny induktor CYP3A4[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • liczba i konsystencja stolców
  • objawy odwodnienia przy biegunce
  • regularność przyjmowania enkorafenibu

Kiedy ocena się zmienia

Inna pora dnia niż enkorafenibodstep · makrogolryzyko malejeRozdzielenie pory przyjmowania makrogolu i enkorafenibu ogranicza teoretyczny wpływ na wchłanianie.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Forlax 10 g 10 g, proszek do sporządzania roztworu doustnego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/forlax-10-g-100145161/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuEnkorafenib+ LaktulozaPołączenie można stosować bez zmiany dawek.Stosuj laktulozę w dawce, po której stolec jest miękki, a nie wodnisty, i powiedz lekarzowi prowadzącemu, jeśli pojawi się biegunka.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Stosuj laktulozę w dawce, po której stolec jest miękki, a nie wodnisty, i powiedz lekarzowi prowadzącemu, jeśli pojawi się biegunka.

Laktulozę zwykle można stosować razem z enkorafenibem. Laktuloza w dużych dawkach albo przy biegunce może obniżać poziom potasu we krwi. Niski potas może niekorzystnie wpływać na pracę serca, zwłaszcza u osób leczonych enkorafenibem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • biegunka lub wodniste stolce
  • osłabienie mięśni lub skurcze
  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować bez zmiany dawek. Dawkuj laktulozę tak, by uzyskać miękki stolec bez biegunki. U pacjenta z biegunką, wymiotami lub stosującego leki moczopędne albo kortykosteroidy kontroluj stężenie potasu i magnezu i wyrównuj niedobory przed kolejnym kontrolnym EKG. Przy biegunce zmniejsz dawkę laktulozy lub ją odstaw.

Skutek kliniczny

Klinicznie istotny skutek jest mało prawdopodobny przy typowych dawkach przeczyszczających laktulozy. Przy dużych dawkach laktulozy, nasilonej biegunce lub skojarzeniu enkorafenibu z innymi lekami przeciwnowotworowymi wywołującymi biegunkę może rozwinąć się hipokaliemia, która zwiększa ryzyko wydłużenia QT i zaburzeń rytmu serca.

Mechanizm

Istotnej interakcji farmakokinetycznej nie należy oczekiwać, a jedyny możliwy mechanizm wynika z sumowania działań na gospodarkę elektrolitową i rytm serca. Laktuloza obniża pH w jelicie grubym, co może osłabiać działanie leków, których uwalnianie zależy od pH w okrężnicy[1]. Enkorafenib jest kapsułką o natychmiastowym uwalnianiu i nie należy do tej grupy, a laktuloza nie wpływa na CYP3A4, UGT1A1 ani na transportery, przez które enkorafenib wchodzi w interakcje. Laktuloza może zmniejszać stężenie potasu w surowicy i nasilać utratę potasu powodowaną przez inne leki[1]. Enkorafenib może wydłużać odstęp QT, a hipokaliemia i hipomagnezemia zwiększają to ryzyko.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[2], umiarkowany inhibitor CYP1A2[2], inhibitor CYP2B6[2], inhibitor CYP2C9[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], umiarkowany inhibitor OATP1B1[2], umiarkowany inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP1A2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C9[2], silny induktor CYP3A4[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • stężenie potasu w surowicy
  • stężenie magnezu w surowicy
  • EKG z oceną QTc przy hipokaliemii
  • liczba i konsystencja stolców

Kiedy ocena się zmienia

Dawka wywołująca biegunkę lub dawki stosowane w encefalopatii wątrobowejdawka · laktulozaryzyko rośnieDuże dawki laktulozy z biegunką zwiększają utratę potasu i ryzyko wydłużenia QT podczas leczenia enkorafenibem. Kontroluj potas, magnez i QTc.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lactulose-MIP 9,75 g/15 ml, syrop. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lactulose-mip-100110837/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuEnkorafenib+ PropofolLeczenia enkorafenibem nie trzeba przerywać z powodu planowanego znieczulenia propofolem.Przed zabiegiem powiedz anestezjologowi, że przyjmujesz lek przeciwnowotworowy, i nie odstawiaj go samodzielnie.szybki (godziny)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Przed zabiegiem powiedz anestezjologowi, że przyjmujesz lek przeciwnowotworowy, i nie odstawiaj go samodzielnie.

Lek do znieczulenia podawany dożylnie i twój lek przeciwnowotworowy zwykle można bezpiecznie połączyć. Oba leki mogą w niewielkim stopniu wpływać na pracę serca, dlatego lekarz przed zabiegiem może zlecić badanie EKG i oznaczenie elektrolitów. W czasie znieczulenia twoje serce jest stale monitorowane.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy albo uczucie omdlenia po zabiegu
  • omdlenie
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Leczenia enkorafenibem nie trzeba przerywać z powodu planowanego znieczulenia propofolem. Przed zabiegiem warto wykonać EKG z oceną odstępu QTc oraz wyrównać stężenie potasu i magnezu. W czasie znieczulenia wystarcza standardowe monitorowanie EKG. Należy unikać kumulowania innych leków wydłużających QT w okresie okołozabiegowym.

Skutek kliniczny

Teoretycznie możliwe jest dodatkowe wydłużenie odstępu QT i zaburzenia rytmu w trakcie znieczulenia lub sedacji, szczególnie przy zaburzeniach elektrolitowych lub innych lekach wydłużających QT. Nie opisano klinicznych przypadków tej interakcji.

Mechanizm

Znaczącej interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać. Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 oraz inhibitorem UGT1A1 i kilku transporterów błonowych[1]. Propofol jest natomiast sprzęgany głównie przez UGT1A9 i hydroksylowany przez CYP2B6 i CYP2C9, a jego klirens zależy przede wszystkim od przepływu krwi przez wątrobę. Dawkę propofolu i tak dobiera się do uzyskanego efektu. Możliwe jest jedynie sumowanie działań na repolaryzację serca, ponieważ enkorafenib może wydłużać odstęp QT, a dane o wpływie propofolu na QT są niejednoznaczne.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[2], umiarkowany inhibitor CYP1A2[2], inhibitor CYP2B6[2], inhibitor CYP2C9[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], umiarkowany inhibitor OATP1B1[2], umiarkowany inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP1A2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C9[2], silny induktor CYP3A4[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed zabiegiem
  • stężenie potasu i magnezu
  • ciągłe monitorowanie EKG w trakcie znieczulenia lub sedacji

Kiedy ocena się zmienia

Ciągła sedacja na oddziale intensywnej terapiiczas leczenia · propofolryzyko rośniePrzy długotrwałym wlewie propofolu w sedacji na OIT ryzyko zaburzeń rytmu rośnie, dlatego należy regularnie oceniać QTc i elektrolity oraz ograniczać inne leki wydłużające QT.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuEnkorafenib+ Dimezylan lisdeksamfetaminyPołączenie można stosować, ale warto ocenić układ krążenia przed włączeniem lisdeksamfetaminy u pacjenta leczonego enkorafenibem.Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniami, regularnie mierz ciśnienie i od razu powiedz lekarzowi o niepokojących objawach ze strony serca.nieznanyteoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniami, regularnie mierz ciśnienie i od razu powiedz lekarzowi o niepokojących objawach ze strony serca.

Te dwa leki zwykle można przyjmować razem. Oba mogą jednak wpływać na pracę serca – lek na ADHD przyspiesza tętno i może podnosić ciśnienie, a lek przeciwnowotworowy może zmieniać rytm serca. Łącznie mogą bardziej obciążać serce, choć poważnych skutków nie opisano.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • bardzo szybkie tętno
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • silny ból głowy
  • ból w klatce piersiowej
  • wysokie ciśnienie w pomiarach domowych
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – transport
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale warto ocenić układ krążenia przed włączeniem lisdeksamfetaminy u pacjenta leczonego enkorafenibem. Lisdeksamfetaminy nie stosuje się u osób z jawną klinicznie chorobą układu sercowo-naczyniowego ani z umiarkowanym lub ciężkim nadciśnieniem tętniczym[1]. W trakcie leczenia należy kontrolować ciśnienie tętnicze, tętno i EKG, zwłaszcza gdy pacjent przyjmuje też inne leki wydłużające odstęp QT lub ma zaburzenia elektrolitowe. Pacjenta trzeba poinformować o objawach ze strony serca, które wymagają kontaktu z lekarzem.

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie działań sercowo-naczyniowych, takich jak tachykardia, kołatanie serca, wzrost ciśnienia tętniczego i zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu u pacjentów z wydłużonym odstępem QT. Brak doniesień o ciężkich skutkach tego połączenia.

Mechanizm

Istotnej interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, bo lisdeksamfetamina nie hamuje ani nie indukuje głównych izoenzymów CYP i nie jest substratem P-gp[1]. Indukcja CYP3A4 przez enkorafenib nie powinna więc istotnie zmieniać ekspozycji na deksamfetaminę, którą lisdeksamfetamina uwalnia w organizmie. Enkorafenib hamuje in vitro nerkowe transportery OAT1, OAT3 i OCT2[2], a amfetamina jest w dużej części wydalana z moczem[1], więc teoretycznie możliwe jest niewielkie zwiększenie jej stężenia. Znaczenie kliniczne tego mechanizmu nie zostało potwierdzone. Bardziej prawdopodobne jest sumowanie działań na układ krążenia – enkorafenib może wydłużać odstęp QT, a pochodne amfetaminy przyspieszają czynność serca, podnoszą ciśnienie tętnicze i mogą sprzyjać zaburzeniom rytmu.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze
  • tętno
  • EKG z oceną odstępu QTc
  • stężenie potasu i magnezu

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Elvanse 30 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/elvanse-100494445/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuEnkorafenib+ DihydroergotaminaPołączenie można stosować bez zmiany dawek, ale warto ocenić skuteczność dihydroergotaminy po kilku tygodniach od włączenia enkorafenibu.Jeśli dihydroergotamina zacznie działać słabiej, nie zwiększaj dawki sam, tylko powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Jeśli dihydroergotamina zacznie działać słabiej, nie zwiększaj dawki sam, tylko powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Lek na raka może sprawić, że organizm szybciej usuwa dihydroergotaminę. Przez to dihydroergotamina może działać słabiej niż wcześniej. Rzadziej możliwy jest odwrotny efekt, czyli silniejsze działanie z objawami ze strony naczyń krwionośnych.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • słabsze działanie dihydroergotaminy niż wcześniej
  • drętwienie, mrowienie lub zblednięcie palców rąk i stóp
  • ból w klatce piersiowej
  • silny ból lub zimno kończyn
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować bez zmiany dawek, ale warto ocenić skuteczność dihydroergotaminy po kilku tygodniach od włączenia enkorafenibu. Przy wyraźnym osłabieniu działania lekarz powinien rozważyć inne leczenie objawowe zamiast zwiększania dawki dihydroergotaminy. Pacjenta należy poinformować o objawach niedokrwienia kończyn i bólu w klatce piersiowej, które wymagają pilnego kontaktu z lekarzem.

Skutek kliniczny

Najbardziej prawdopodobne jest osłabienie działania dihydroergotaminy, czyli słabsza kontrola objawów, na które lek przepisano. Nie opisano przypadków ciężkich działań niepożądanych przy tym połączeniu. Teoretycznie nie można całkowicie wykluczyć przejściowego wzrostu stężenia dihydroergotaminy z objawami nadmiernego skurczu naczyń.

Mechanizm

Dihydroergotamina jest metabolizowana głównie przez CYP3A4 i po podaniu doustnym podlega silnemu efektowi pierwszego przejścia. Enkorafenib w warunkach stanu stacjonarnego działa netto jako induktor CYP3A4, choć w badaniach in vitro wykazuje też działanie hamujące ten enzym. Przeważająca indukcja może obniżać stężenie dihydroergotaminy, a kierunek i siła zmian u konkretnego pacjenta pozostają niepewne.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[1], umiarkowany inhibitor CYP1A2[1], inhibitor CYP2B6[1], inhibitor CYP2C9[1], inhibitor CYP3A4[1], inhibitor OAT1[1], inhibitor OAT3[1], umiarkowany inhibitor OATP1B1[1], umiarkowany inhibitor OATP1B3[1], inhibitor OCT2[1], inhibitor P-gp[1], inhibitor UGT1A1[1], induktor CYP1A2[1], induktor CYP2B6[1], induktor CYP2C9[1], silny induktor CYP3A4[1], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[1], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[1], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[1], substrat P-gp[1]

Monitorować

  • skuteczność dihydroergotaminy (częstość i nasilenie objawów)
  • objawy niedokrwienia obwodowego – drętwienie, zblednięcie, ból palców
  • ciśnienie tętnicze

Kiedy ocena się zmienia

Włączenie enkorafenibu u pacjenta przyjmującego dihydroergotaminękolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo włączeniu enkorafenibu indukcja CYP3A4 rozwija się stopniowo, dlatego skuteczność dihydroergotaminy warto ocenić po kilku tygodniach. Po odstawieniu enkorafenibu ekspozycja na dihydroergotaminę może wrócić do wcześniejszego poziomu, więc nie należy utrzymywać dawki zwiększonej w trakcie skojarzenia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuEnkorafenib+ ArgipresynaPołączenie można stosować bez zmiany dawek, z kontrolą EKG i elektrolitów.Jeśli trafisz do szpitala, powiedz lekarzowi, że przyjmujesz enkorafenib, i nie przerywaj ani nie wznawiaj go bez jego decyzji.nieznanyteoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Jeśli trafisz do szpitala, powiedz lekarzowi, że przyjmujesz enkorafenib, i nie przerywaj ani nie wznawiaj go bez jego decyzji.

Te leki nie zmieniają wzajemnie swojego działania w organizmie. Argipresynę dostaje się wyłącznie w szpitalu, najczęściej przy bardzo niskim ciśnieniu krwi. Oba leki mogą w rzadkich przypadkach wpływać na pracę serca, dlatego lekarze kontrolują wtedy EKG i badania krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • ból w klatce piersiowej
  • silny ból głowy
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować bez zmiany dawek, z kontrolą EKG i elektrolitów. Argipresynę podaje się w warunkach intensywnej terapii, gdzie standardowo monitoruje się ciśnienie tętnicze i rytm serca, dlatego warto uwzględnić w tej ocenie przyjmowanie enkorafenibu. U pacjenta we wstrząsie lekarz prowadzący leczenie onkologiczne powinien ocenić, czy kontynuować enkorafenib w okresie ostrej choroby.

Skutek kliniczny

Nie opisano klinicznie istotnej interakcji tych leków. Teoretycznie możliwe jest zwiększenie ryzyka zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza przy hiponatremii, hipokaliemii lub hipomagnezemii oraz u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca.

Mechanizm

Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna. Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 oraz inhibitorem UGT1A1 i transporterów OATP1B1, OATP1B3, BCRP, OAT1, OAT3, OCT1, OCT2 i P-gp[1], a argipresyna jest peptydem rozkładanym głównie przez peptydazy w wątrobie i nerkach, a nie przez te enzymy i transportery. Enkorafenib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4[1], a argipresyna nie wpływa na ten szlak. Teoretycznie możliwe jest sumowanie działań na układ krążenia – argipresyna podnosi ciśnienie tętnicze, może wywołać bradykardię, niedokrwienie mięśnia sercowego i zaburzenia rytmu, a enkorafenib może wydłużać odstęp QT. Leki zwiększające ciśnienie krwi mogą nasilać wzrost ciśnienia wywołany przez argipresynę[2].

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc
  • rytm i częstość akcji serca
  • ciśnienie tętnicze
  • stężenie sodu, potasu i magnezu w surowicy

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Empesin 40 IU/2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/empesin-100402050/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuEnkorafenib+ SeleksypagPołączenie można stosować, a dawkę seleksypagu należy ustalać według tolerancji i odpowiedzi klinicznej.Przyjmuj oba leki tak jak dotąd, a gdy zauważysz gorszą tolerancję wysiłku albo nasilenie dolegliwości, powiedz o tym lekarzowi lub zapytaj farmaceutę.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Przyjmuj oba leki tak jak dotąd, a gdy zauważysz gorszą tolerancję wysiłku albo nasilenie dolegliwości, powiedz o tym lekarzowi lub zapytaj farmaceutę.

Lek na raka (enkorafenib) może trochę osłabić działanie leku na nadciśnienie płucne (seleksypagu), choć nie zostało to potwierdzone w badaniach. Oba leki mogą też wywoływać nudności, wymioty, biegunkę i ból głowy, więc razem te dolegliwości mogą być silniejsze. Po odstawieniu leku na raka objawy uboczne seleksypagu mogą się nasilić.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • narastająca duszność albo szybsze męczenie się
  • obrzęki nóg
  • silny ból głowy, ból żuchwy, zaczerwienienie twarzy
  • uporczywa biegunka, wymioty, objawy odwodnienia
  • zawroty głowy albo omdlenia
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, a dawkę seleksypagu należy ustalać według tolerancji i odpowiedzi klinicznej. W pierwszych tygodniach po włączeniu enkorafenibu oceniaj kontrolę nadciśnienia płucnego. Po odstawieniu enkorafenibu obserwuj objawy nadmiernego działania seleksypagu i w razie potrzeby zmniejsz jego dawkę. Nie należy przekraczać 1600 mikrogramów seleksypagu dwa razy na dobę.[1] Nudności, wymioty i biegunkę leczy się objawowo i dba o nawodnienie.

Skutek kliniczny

Możliwe jest słabsze działanie seleksypagu i pogorszenie kontroli nadciśnienia płucnego po dołączeniu enkorafenibu. Po odstawieniu enkorafenibu możliwy jest wzrost stężenia czynnego metabolitu i nasilenie objawów nietolerancji seleksypagu. Częstsze lub nasilone mogą być też nudności, wymioty, biegunka i ból głowy.

Mechanizm

Enkorafenib może osłabiać działanie seleksypagu przez przyspieszenie jego metabolizmu, ale to przypuszczenie nie zostało potwierdzone w badaniach. Seleksypag i jego czynny metabolit są metabolizowane głównie przez CYP2C8, a w mniejszym stopniu przez CYP3A4, a glukuronidację metabolitu katalizują UGT1A3 i UGT2B7.[1] Induktor CYP2C8 i UGT (ryfampicyna) zmniejszał ekspozycję na czynny metabolit o 50%, a indukcja CYP3A4 nie wpływa na farmakokinetykę czynnego metabolitu.[1] Enkorafenib jest induktorem CYP3A4. Indukcja przez receptor PXR często obejmuje też CYP2C8, jednak klinicznie istotnej indukcji CYP2C8 przez enkorafenib nie wykazano. Hamowanie OATP1B1/1B3 przez enkorafenib mogłoby zwiększyć stężenie samego seleksypagu, ale nie stężenie czynnego metabolitu, co nie ma znaczenia klinicznego.[1] Do tego dochodzi sumowanie działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, takich jak nudności, wymioty i biegunka, oraz bólu głowy i bólów mięśni.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[2], seleksypag – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[3]
  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor OATP1B1[2], seleksypag – substrat OATP1B1[3]
  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor OATP1B3[2], seleksypag – substrat OATP1B3[3]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[2], seleksypag – substrat P-gp[3]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[2], seleksypag – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[2], umiarkowany inhibitor CYP1A2[2], inhibitor CYP2B6[2], inhibitor CYP2C9[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], umiarkowany inhibitor OATP1B1[2], umiarkowany inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP1A2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C9[2], silny induktor CYP3A4[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]
  • Seleksypag: wrażliwy substrat CYP2C8[4], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[3], substrat OATP1B1[3], substrat OATP1B3[3], substrat P-gp[3], substrat UGT2B7[3]

Monitorować

  • objawy nadciśnienia płucnego (duszność, tolerancja wysiłku, klasa czynnościowa)
  • objawy nietolerancji seleksypagu (ból głowy, ból żuchwy, zaczerwienienie twarzy, bóle mięśni) po odstawieniu enkorafenibu
  • nudności, wymioty, biegunka, nawodnienie i elektrolity
  • ciśnienie tętnicze

Kiedy ocena się zmienia

Włączenie enkorafenibu u pacjenta ustabilizowanego na seleksypagukolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo włączeniu enkorafenibu oceniaj skuteczność seleksypagu przez kilka tygodni, bo efekt indukcji narasta stopniowo. Przy pogorszeniu kontroli nadciśnienia płucnego rozważ zwiększenie dawki w granicach dawki maksymalnej.
Odstawienie enkorafenibukolejność włączenia · enkorafenibinne zaleceniePo odstawieniu enkorafenibu indukcja ustępuje stopniowo, a ekspozycja na czynny metabolit seleksypagu może wzrosnąć. Obserwuj objawy nietolerancji i w razie potrzeby zmniejsz dawkę seleksypagu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Uptravi 200 mcg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/uptravi-100372187/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Uptravi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/uptravi-100372187/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Interakcja nieistotna klinicznie7

Interakcja nieistotna klinicznieEnkorafenib+ Fluorochinolony okulistyczne (np. ofloksacyna, moksyfloksacyna) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu fluorochinolonu do oczu i inhibitora kinazy BRAF nie trzeba zmieniać leczenia, dawkowania ani wprowadzać dodatkowej kontroli z powodu tego połączenia.Stosuj krople lub maść do oczu z antybiotykiem tak, jak zalecił lekarz, i nie musisz z ich powodu zmieniać przyjmowania leku przeciwnowotworowego.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Stosuj krople lub maść do oczu z antybiotykiem tak, jak zalecił lekarz, i nie musisz z ich powodu zmieniać przyjmowania leku przeciwnowotworowego.

Krople lub maść do oczu z antybiotykiem, takim jak ofloksacyna czy moksyfloksacyna, możesz stosować razem z lekami na czerniaka lub inne nowotwory, takimi jak wemurafenib, enkorafenib, dabrafenib czy toworafenib. Antybiotyk z kropli prawie nie przedostaje się do krwi, więc nie wpływa na pracę serca ani na działanie leku przeciwnowotworowego. Inaczej jest z tymi samymi antybiotykami w tabletkach lub kroplówce – wtedy lekarz musi ocenić, czy można je połączyć.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • Kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • Omdlenie lub nagłe silne zawroty głowy
  • Nasilające się zaczerwienienie, ból oka lub pogorszenie widzenia mimo stosowania kropli
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu fluorochinolonu do oczu i inhibitora kinazy BRAF nie trzeba zmieniać leczenia, dawkowania ani wprowadzać dodatkowej kontroli z powodu tego połączenia. Ofloksacynę i moksyfloksacynę w kroplach lub maści można stosować u pacjentów leczonych dabrafenibem, enkorafenibem, toworafenibem lub wemurafenibem zgodnie z ich zwykłym dawkowaniem. U pacjentów przyjmujących wemurafenib lub enkorafenib kontynuuje się rutynową kontrolę EKG i elektrolitów wynikającą z samego leczenia onkologicznego. Sytuacja zmienia się, gdy fluorochinolon miałby być podany doustnie lub dożylnie – wtedy połączenie z wemurafenibem lub enkorafenibem wymaga ostrożności i rozważenia antybiotyku bez wpływu na odstęp QT.

Skutek kliniczny

Przy miejscowym stosowaniu fluorochinolonu w oku nie należy oczekiwać klinicznie istotnego wydłużenia odstępu QT ani zaburzeń rytmu serca wynikających z połączenia z inhibitorem kinazy BRAF. Ryzyko arytmii u pacjenta leczonego wemurafenibem lub enkorafenibem wynika z samego leku przeciwnowotworowego i jego innych interakcji, a nie z kropli do oczu.

Mechanizm

Interakcja jest teoretyczna i wynika z sumowania się działania wydłużającego odstęp QT. Fluorochinolony podane ogólnoustrojowo wydłużają repolaryzację komór przez blokowanie kanałów potasowych hERG. Wemurafenib i enkorafenib również wydłużają odstęp QT. Dabrafenib i toworafenib mają w tym zakresie słabe lub niepotwierdzone działanie. Ofloksacyna i moksyfloksacyna w kroplach i maściach do oczu wchłaniają się do krwi w bardzo małym stopniu. Ich stężenie w osoczu jest wielokrotnie niższe niż po podaniu doustnym lub dożylnym i nie wystarcza do wpływu na przewodzenie w sercu. Dlatego interakcja nie ma znaczenia praktycznego dla całej klasy, niezależnie od tego, który inhibitor kinazy BRAF przyjmuje pacjent.

Monitorować

  • Bez dodatkowego monitorowania z powodu kropli lub maści do oczu
  • Rutynowe EKG i stężenie potasu oraz magnezu w ramach leczenia wemurafenibem lub enkorafenibem, niezależnie od kropli

Kiedy ocena się zmienia

Doustna lub dożylnadroga podania · fluorochinolony okulistyczneryzyko rośnieOgólnoustrojowe podanie ofloksacyny lub moksyfloksacyny pacjentowi leczonemu wemurafenibem lub enkorafenibem sumuje działanie wydłużające odstęp QT. Należy rozważyć antybiotyk bez wpływu na QT, a jeśli połączenie jest konieczne, wykonać EKG przed włączeniem i w trakcie leczenia oraz wyrównać stężenie potasu i magnezu. Moksyfloksacyna niesie tu większe ryzyko niż ofloksacyna.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Interakcja nieistotna klinicznieEnkorafenib+ Azole do stosowania miejscowego (np. ketokonazol, mikonazol, klotrymazol) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu azolu na skórę, skórę głowy lub do pochwy i inhibitora kinazy BRAF nie trzeba zmieniać dawek ani przerywać leczenia.Możesz stosować przeciwgrzybicze kremy, szampony i globulki z azolem razem z lekiem z grupy inhibitorów kinazy BRAF, ale zanim użyjesz żelu z mikonazolem do jamy ustnej, zapytaj lekarza prowadzącego lub farmaceutę.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Możesz stosować przeciwgrzybicze kremy, szampony i globulki z azolem razem z lekiem z grupy inhibitorów kinazy BRAF, ale zanim użyjesz żelu z mikonazolem do jamy ustnej, zapytaj lekarza prowadzącego lub farmaceutę.

Kremy, maści, szampony i globulki dopochwowe z klotrymazolem, mikonazolem, ketokonazolem, izokonazolem czy bifonazolem prawie nie przenikają do krwi. Dlatego nie zmieniają działania leków przeciwnowotworowych takich jak dabrafenib, enkorafenib, toworafenib czy wemurafenib. Inaczej jest z żelem z mikonazolem do jamy ustnej, który się połyka i który może zwiększyć ilość leku przeciwnowotworowego we krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca, zawroty głowy lub omdlenie
  • gorączka lub dreszcze
  • nasilona wysypka lub łuszczenie skóry
  • nowe bóle stawów
  • zaburzenia widzenia, ból lub zaczerwienienie oka
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu azolu na skórę, skórę głowy lub do pochwy i inhibitora kinazy BRAF nie trzeba zmieniać dawek ani przerywać leczenia. Kremy, maści, płyny, szampony i globulki z ketokonazolem, mikonazolem, klotrymazolem, izokonazolem lub bifonazolem można stosować zgodnie z zaleceniami. Wyjątkiem jest żel doustny z mikonazolem, który jest połykany i hamuje CYP3A4 – u pacjenta leczonego enkorafenibem lub wemurafenibem lepiej wybrać nystatynę albo amfoterycynę B do stosowania w jamie ustnej. Ketokonazol doustny nie należy do tej grupy i jego łączenia z enkorafenibem lub wemurafenibem należy unikać.

Skutek kliniczny

Przy typowym stosowaniu miejscowym nie należy oczekiwać zmiany stężenia ani działania inhibitora kinazy BRAF. Gdyby azol trafił do krwiobiegu w większej ilości, mogłoby wzrosnąć stężenie enkorafenibu lub wemurafenibu, a z nim ryzyko działań niepożądanych, takich jak wydłużenie odstępu QT, wysypka, bóle stawów, gorączka czy zaburzenia widzenia.

Mechanizm

Azole hamują CYP3A4, a inhibitory kinazy BRAF są metabolizowane przez ten enzym. Najsilniej zależą od niego enkorafenib i wemurafenib, dabrafenib jest metabolizowany przez CYP2C8 i CYP3A4, a toworafenib w mniejszym stopniu zależy od CYP3A4. Po zastosowaniu na skórę, owłosioną skórę głowy lub błonę śluzową pochwy ketokonazol, mikonazol, klotrymazol, izokonazol i bifonazol wchłaniają się w śladowych ilościach. Ich stężenie we krwi jest zbyt małe, aby zahamować metabolizm inhibitora kinazy BRAF w wątrobie i jelicie. Interakcja jest więc teoretyczna i wspólna dla wszystkich leków obu grup. Istotne hamowanie CYP3A4 pojawia się dopiero przy narażeniu ogólnoustrojowym, czyli po ketokonazolu doustnym lub po połknięciu żelu doustnego z mikonazolem.

Monitorować

  • Przy typowym stosowaniu miejscowym rutynowe monitorowanie nie jest potrzebne
  • Przy żelu doustnym z mikonazolem lub długotrwałym stosowaniu na dużą powierzchnię uszkodzonej skóry – obserwacja działań niepożądanych inhibitora kinazy BRAF, a przy enkorafenibie i wemurafenibie także EKG z oceną odstępu QT

Kiedy ocena się zmienia

Żel doustny (mikonazol)postać · azole do stosowania miejscowegoryzyko rośnieŻel doustny z mikonazolem jest w dużej części połykany i wchłania się z przewodu pokarmowego, hamując CYP3A4. Może zwiększyć stężenie enkorafenibu i wemurafenibu, w mniejszym stopniu dabrafenibu. Preferuj nystatynę lub amfoterycynę B do stosowania w jamie ustnej, a jeśli mikonazol jest konieczny, obserwuj działania niepożądane inhibitora kinazy BRAF i odstęp QT.
Doustna (ketokonazol tabletki)droga podania · azole do stosowania miejscowegoinne zalecenieKetokonazol doustny jest silnym inhibitorem CYP3A4 i znacząco zwiększa ekspozycję na enkorafenib i wemurafenib. Takiego połączenia należy unikać, a jeśli jest konieczne, trzeba zmodyfikować dawkę inhibitora kinazy BRAF i ściśle monitorować pacjenta, w tym EKG.
Długotrwale na dużą powierzchnię uszkodzonej skóry lub pod opatrunkiem okluzyjnymczas leczenia · azole do stosowania miejscowegoryzyko rośnieWchłanianie azolu rośnie przy dużej powierzchni, uszkodzonym naskórku i okluzji, ale nadal jest małe. Zmiana postępowania zwykle nie jest potrzebna, warto jednak zwrócić uwagę na działania niepożądane inhibitora kinazy BRAF.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Interakcja nieistotna klinicznieEnkorafenib+ Miejscowe antybiotyki przeciwtrądzikowe (np. erytromycyna) klasaMiejscowy antybiotyk przeciwtrądzikowy można stosować razem z inhibitorem kinazy BRAF bez zmiany dawkowania żadnego z leków.Możesz bezpiecznie nakładać antybiotyk przeciwtrądzikowy na skórę w trakcie leczenia lekiem onkologicznym, ale gdy ktoś zapisze ci erytromycynę w tabletkach, powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu leczenie onkologiczne.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Możesz bezpiecznie nakładać antybiotyk przeciwtrądzikowy na skórę w trakcie leczenia lekiem onkologicznym, ale gdy ktoś zapisze ci erytromycynę w tabletkach, powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu leczenie onkologiczne.

Antybiotyk na trądzik nakładany na skórę, na przykład erytromycyna w żelu lub płynie, praktycznie nie przenika do krwi. Dlatego nie wpływa na działanie leków onkologicznych takich jak dabrafenib, enkorafenib, toworafenib czy wemurafenib. Inaczej jest z erytromycyną w tabletkach – ona może zwiększać ilość niektórych z tych leków w organizmie i obciążać serce.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca, zawroty głowy lub omdlenie, jeśli przyjmujesz erytromycynę w tabletkach
  • nasilenie działań niepożądanych leku onkologicznego po rozpoczęciu antybiotyku w tabletkach
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Miejscowy antybiotyk przeciwtrądzikowy można stosować razem z inhibitorem kinazy BRAF bez zmiany dawkowania żadnego z leków. Dotyczy to erytromycyny w postaci żelu, roztworu lub maści, także w preparatach złożonych, łączonej z dabrafenibem, enkorafenibem, toworafenibem lub wemurafenibem. Trzeba upewnić się, że pacjent nie otrzymuje równocześnie erytromycyny doustnej, ponieważ ta postać zwiększa narażenie na enkorafenib i wemurafenib oraz ryzyko wydłużenia QT. Jeśli antybiotyk ogólny jest konieczny, lepiej wybrać lek, który nie hamuje CYP3A4 i nie wydłuża QT, na przykład doksycyklinę.

Skutek kliniczny

Przy miejscowym stosowaniu erytromycyny nie należy oczekiwać zmiany stężenia ani działań niepożądanych inhibitorów kinazy BRAF. Interakcja jest wspólna dla całej klasy, ponieważ wynika z drogi podania antybiotyku, a nie z cech poszczególnych inhibitorów BRAF. Ryzyko większej toksyczności inhibitora BRAF i wydłużenia QT dotyczy wyłącznie erytromycyny podawanej doustnie lub dożylnie.

Mechanizm

Erytromycyna podana ogólnie silnie hamuje CYP3A4, przez co może zwiększać stężenie inhibitorów kinazy BRAF metabolizowanych tą drogą, zwłaszcza enkorafenibu i wemurafenibu, a w mniejszym stopniu dabrafenibu. Erytromycyna ogólnoustrojowa i część inhibitorów BRAF, szczególnie wemurafenib i enkorafenib, wydłużają też odstęp QT, więc ich działania mogą się sumować. Po nałożeniu na skórę erytromycyna wchłania się do krwi w ilościach znikomych, które nie hamują CYP3A4 w wątrobie ani w jelicie i nie wpływają na przewodnictwo w sercu. Dlatego żaden z tych mechanizmów nie ujawnia się przy leczeniu miejscowym.

Kiedy ocena się zmienia

Doustna lub dożylnadroga podania · miejscowe antybiotyki przeciwtrądzikoweryzyko rośnieErytromycyna podana ogólnie hamuje CYP3A4 i wydłuża QT, co zwiększa narażenie na enkorafenib i wemurafenib oraz ryzyko arytmii. Takiego połączenia należy unikać i wybrać antybiotyk bez wpływu na CYP3A4 i QT, a jeśli to niemożliwe – monitorować EKG i elektrolity oraz rozważyć zmianę dawki inhibitora BRAF.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Interakcja nieistotna klinicznieEnkorafenib+ PalonosetronNie trzeba modyfikować dawkowania ani schematu podawania.Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz.

Lek przeciw nudnościom palonosetron możesz przyjmować razem z enkorafenibem. Te leki nie zmieniają wzajemnie swojego działania w sposób, który miałby znaczenie dla twojego leczenia. Nie musisz zmieniać sposobu ich przyjmowania.

ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie trzeba modyfikować dawkowania ani schematu podawania. Rutynowa kontrola EKG i elektrolitów, prowadzona w ramach leczenia enkorafenibem, jest wystarczająca także przy dołączeniu palonosetronu.

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać klinicznie istotnej zmiany skuteczności przeciwwymiotnej palonosetronu ani nasilenia toksyczności enkorafenibu. Ewentualne niewielkie przyspieszenie eliminacji palonosetronu przez indukcję CYP3A4 nie powinno mieć znaczenia klinicznego.

Mechanizm

Palonosetron można stosować razem z enkorafenibem bez zmiany dawkowania. Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4[1], ale palonosetron jest metabolizowany głównie przez CYP2D6, a CYP3A4 i CYP1A2 mają w jego przemianach niewielki udział[2]. Klirens palonosetronu nie zmieniał się znacząco podczas leczenia skojarzonego z induktorami, w tym z ryfampicyną[2]. Palonosetron w stężeniach klinicznych nie hamuje izoenzymów cytochromu P-450, więc nie wpływa na metabolizm enkorafenibu[2]. Teoretycznie możliwe jest sumowanie wpływu na odstęp QT, ponieważ enkorafenib może go wydłużać, a antagoniści receptora 5-HT3 jako grupa również, jednak palonosetron w dawkach przeciwwymiotnych nie wywiera klinicznie istotnego wpływu na QT.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], palonosetron – drugorzędny szlak substrat CYP1A2[4]
  • Enkorafenib – inhibitor CYP3A4[3], palonosetron – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib – induktor CYP1A2[3], palonosetron – drugorzędny szlak substrat CYP1A2[4]
  • Enkorafenib – silny induktor CYP3A4[3], palonosetron – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Palonosetron: drugorzędny szlak substrat CYP1A2[4], substrat CYP2D6[4], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Aloxi 500 mcg, kapsułki miękkie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/aloxi-100136481/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Aloxi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/aloxi-100136481/

Pełny opis tej pary

Interakcja nieistotna klinicznieEnkorafenib+ SulfametoksazolLeki można stosować jednocześnie bez zmiany dawek i bez dodatkowego monitorowania związanego z interakcją.Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniami lekarza i zgłoś mu każdą nową wysypkę.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniami lekarza i zgłoś mu każdą nową wysypkę.

Te dwa leki nie wpływają na siebie w sposób, który miałby znaczenie dla twojego leczenia. Możesz je przyjmować razem tak, jak zalecił lekarz. Każdy z nich może jednak sam wywołać wysypkę, dlatego zwracaj uwagę na skórę.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nowa wysypka lub zaczerwienienie skóry
  • pęcherze na skórze lub owrzodzenia w jamie ustnej
  • gorączka z wysypką
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
–
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Leki można stosować jednocześnie bez zmiany dawek i bez dodatkowego monitorowania związanego z interakcją. Wysypkę pojawiającą się w trakcie leczenia należy ocenić pod kątem obu leków jako możliwej przyczyny.

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać zmiany skuteczności ani bezpieczeństwa żadnego z leków. Oba leki mogą jednak niezależnie wywoływać zmiany skórne, co warto uwzględnić przy ocenie wysypki pojawiającej się w trakcie leczenia.

Mechanizm

Nie ma mechanizmu, który wskazywałby na istotną klinicznie interakcję. Enkorafenib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4[1]. Sulfametoksazol nie jest uznawany za inhibitor ani induktor CYP3A4, więc nie powinien zmieniać ekspozycji na enkorafenib. Enkorafenib jest silnym induktorem CYP3A4 i inhibitorem UGT1A1[1]. Sulfametoksazol jest przekształcany głównie przez acetylację i CYP2C9 i wydalany przez nerki, dlatego te działania enkorafenibu nie powinny istotnie zmieniać jego stężeń. Nie stwierdzono też sumowania się działań niepożądanych o znaczeniu klinicznym.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[2], umiarkowany inhibitor CYP1A2[2], inhibitor CYP2B6[2], inhibitor CYP2C9[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], umiarkowany inhibitor OATP1B1[2], umiarkowany inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP1A2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C9[2], silny induktor CYP3A4[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Interakcja nieistotna klinicznieEnkorafenib+ PerflutrenPołączenie można stosować bez zmiany dawkowania enkorafenibu i bez przerywania leczenia przed badaniem kontrastowym.Przyjmuj lek jak zwykle i powiedz osobie wykonującej badanie, jakie leki stosujesz.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Przyjmuj lek jak zwykle i powiedz osobie wykonującej badanie, jakie leki stosujesz.

Środek kontrastowy podawany podczas USG serca i lek na nowotwór, który przyjmujesz, nie wpływają na siebie. Kontrast dostajesz jednorazowo w czasie badania i szybko usuwa się on z organizmu z wydychanym powietrzem. Nie musisz odstawiać ani przesuwać dawek swojego leku przed badaniem.

ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
–
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować bez zmiany dawkowania enkorafenibu i bez przerywania leczenia przed badaniem kontrastowym. Obowiązuje standardowa obserwacja pacjenta w trakcie i po podaniu środka kontrastowego, jak u każdego chorego.

Skutek kliniczny

Nie należy się spodziewać zmiany działania ani bezpieczeństwa żadnego z leków. Perflutren nie zmienia ekspozycji na enkorafenib, a enkorafenib nie wpływa na eliminację ani jakość obrazowania perflutrenem.

Mechanizm

Mechanizm nie wskazuje na interakcję. Perflutren jest gazem w mikrosferach, który podaje się jednorazowo dożylnie podczas badania echokardiograficznego. Nie jest metabolizowany przez enzymy wątrobowe i usuwa się go głównie z wydychanym powietrzem. Nie prowadzono z nim badań interakcji i nie stwierdzono innych rodzajów interakcji[1]. Enkorafenib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, jest silnym induktorem CYP3A4 oraz inhibitorem UGT1A1 i transporterów OATP1B1, OATP1B3 i BCRP[2]. Żaden z tych szlaków nie dotyczy perflutrenu.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Luminity 150 mcl/ml, gaz i rozpuszczalnik do sporządzania dyspersji do wstrzykiwań / do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/luminity-100311659/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Interakcja nieistotna klinicznieEnkorafenib+ SofosbuwirLeki można stosować razem bez zmiany dawek.Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem lekarza i chodź na zaplanowane badania kontrolne.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem lekarza i chodź na zaplanowane badania kontrolne.

Te dwa leki nie wpływają na siebie w istotny sposób. Możesz je przyjmować razem tak, jak zalecił lekarz. Lek na wirusowe zapalenie wątroby działa tak samo skutecznie, a lek przeciwnowotworowy nie staje się przez to bardziej szkodliwy.

ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PK – transport
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Leki można stosować razem bez zmiany dawek. Prowadź standardowe monitorowanie leczenia przeciwwirusowego i przeciwnowotworowego, w tym prób wątrobowych.

Skutek kliniczny

Nie przewiduje się zmiany skuteczności ani bezpieczeństwa żadnego z leków. Teoretycznie możliwe jest jedynie niewielkie, bez znaczenia klinicznego zwiększenie stężenia macierzystego sofosbuwiru. Ustąpienie zakażenia HCV może zmieniać czynność wątroby i wpływać na farmakokinetykę leków metabolizowanych w wątrobie[1], co dotyczy także enkorafenibu, ale nie jest to interakcja specyficzna dla tej pary.

Mechanizm

Nie oczekuje się istotnej klinicznie interakcji. Sofosbuwir jest substratem P-gp i BCRP, a jego główny krążący metabolit GS-331007 nim nie jest[1]. Zahamowanie P-gp lub BCRP zwiększa stężenie sofosbuwiru bez zwiększenia stężenia GS-331007, dlatego sofosbuwir można podawać z inhibitorami tych transporterów[1]. Sofosbuwir i GS-331007 nie hamują P-gp ani BCRP, a ich aktywacja przebiega szlakami hydrolazy i fosforylacji nukleotydów, na które inne leki mało prawdopodobnie wpływają[1]. Enkorafenib jest induktorem CYP3A4, ale nie jest znany jako silny ani umiarkowany induktor jelitowej P-gp, a tylko takie leki istotnie zmniejszają stężenie sofosbuwiru[1]. Sofosbuwir nie wpływa na CYP3A4, więc nie zmienia metabolizmu enkorafenibu.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enkorafenib – umiarkowany inhibitor BCRP[2], sofosbuwir – substrat BCRP[3]
  • Enkorafenib – inhibitor P-gp[2], sofosbuwir – substrat P-gp[3]
  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[2], umiarkowany inhibitor CYP1A2[2], inhibitor CYP2B6[2], inhibitor CYP2C9[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], umiarkowany inhibitor OATP1B1[2], umiarkowany inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP1A2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C9[2], silny induktor CYP3A4[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]
  • Sofosbuwir: substrat BCRP[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • standardowa kontrola HCV RNA zgodnie ze schematem leczenia
  • próby wątrobowe w ramach rutynowej kontroli leczenia enkorafenibem

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sovaldi 400 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sovaldi-100288446/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sovaldi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sovaldi-100288446/

Pełny opis tej pary

Korzystna interakcja2

Korzystna interakcjaEnkorafenib+ Inhibitory kinazy MEK (np. trametynib, binimetynib, kobimetynib) klasaInhibitor BRAF łączy się z inhibitorem MEK celowo, wyłącznie w zarejestrowanej parze i w schemacie ustalonym przez onkologa, a dawki obu leków modyfikuje się według zasad przewidzianych dla danego schematu.Przyjmuj oba leki dokładnie tak, jak zalecił onkolog, nie zmieniaj samodzielnie dawek i każdy nowy lek, także bez recepty lub ziołowy, najpierw skonsultuj z lekarzem albo farmaceutą.opóźniony (dni)rozległe badania

Korzystna interakcja

Przyjmuj oba leki dokładnie tak, jak zalecił onkolog, nie zmieniaj samodzielnie dawek i każdy nowy lek, także bez recepty lub ziołowy, najpierw skonsultuj z lekarzem albo farmaceutą.

Leki z tych dwóch grup są często podawane razem celowo, bo wspólnie skuteczniej hamują wzrost nowotworu niż każdy z osobna. Typowe pary to dabrafenib z trametynibem, wemurafenib z kobimetynibem oraz enkorafenib z binimetynibem. Leczenie to może jednak częściej wywoływać gorączkę, zaburzenia widzenia, osłabienie serca, krwawienia czy biegunkę, dlatego wymaga regularnych badań. Nie zamieniaj samodzielnie leków ani dawek i nie łącz leków z różnych schematów.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • nagłe pogorszenie widzenia, mroczki lub błyski przed oczami
  • duszność, obrzęki nóg lub kołatanie serca
  • krwawienie, smoliste stolce lub krew w moczu
  • silna lub uporczywa biegunka
  • bóle i osłabienie mięśni albo ciemny mocz
  • zażółcenie skóry lub oczu
  • nowe lub zmieniające się zmiany na skórze
  • omdlenia lub zawroty głowy
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – synergizm, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Inhibitor BRAF łączy się z inhibitorem MEK celowo, wyłącznie w zarejestrowanej parze i w schemacie ustalonym przez onkologa, a dawki obu leków modyfikuje się według zasad przewidzianych dla danego schematu. Stosuje się pary dabrafenib z trametynibem, wemurafenib z kobimetynibem oraz enkorafenib z binimetynibem, a leków z różnych schematów nie należy zamieniać ani łączyć krzyżowo. Dabrafenibu nie łączy się z kobimetynibem ani selumetynibem, ponieważ indukcja CYP3A4 może obniżać ich stężenie. Przy gorączce w trakcie leczenia dabrafenibem z trametynibem przerywa się czasowo oba leki i wznawia je po ustąpieniu objawów. Przy każdej zmianie innych leków należy sprawdzić interakcje przez CYP3A4 i leki wydłużające odstęp QT.

Skutek kliniczny

W zarejestrowanych parach połączenie wydłuża czas przeżycia bez progresji i całkowity czas przeżycia w porównaniu z monoterapią inhibitorem BRAF u chorych z czerniakiem, niedrobnokomórkowym rakiem płuca, rakiem tarczycy i innymi nowotworami z mutacją BRAF V600, a także rzadziej wywołuje raka kolczystokomórkowego skóry. Jednocześnie sumują się działania niepożądane obu grup, takie jak gorączka i dreszcze (szczególnie przy dabrafenibie z trametynibem), spadek frakcji wyrzutowej lewej komory, zaburzenia widzenia z odwarstwieniem siatkówki lub zakrzepem żyły siatkówki, krwawienia, wzrost aktywności enzymów wątrobowych i kinazy kreatynowej, biegunka, wysypka oraz wydłużenie odstępu QT. Przy łączeniu leków spoza zarejestrowanych par, zwłaszcza dabrafenibu z kobimetynibem lub selumetynibem, można oczekiwać niższego stężenia inhibitora MEK i nieprzewidywalnej skuteczności.

Mechanizm

Inhibitor BRAF i inhibitor MEK blokują dwa kolejne ogniwa tego samego szlaku sygnałowego MAPK, co daje silniejsze i trwalsze zahamowanie proliferacji komórek nowotworowych z mutacją BRAF V600 oraz opóźnia rozwój oporności. Inhibitor MEK hamuje także paradoksalną aktywację szlaku MAPK w prawidłowych keratynocytach wywoływaną przez inhibitor BRAF, co zmniejsza ryzyko wtórnych nowotworów skóry. Niezależnie od działania terapeutycznego dabrafenib i w mniejszym stopniu enkorafenib oraz wemurafenib indukują CYP3A4, przez co mogą obniżać stężenie inhibitorów MEK metabolizowanych przez ten enzym, czyli kobimetynibu i selumetynibu. Trametynib jest unieczynniany głównie przez deacetylację, a binimetynib przez glukuronidację, dlatego indukcja CYP3A4 ma dla nich niewielkie znaczenie. Z tego powodu zarejestrowane są konkretne pary – dabrafenib z trametynibem, wemurafenib z kobimetynibem oraz enkorafenib z binimetynibem – a krzyżowe łączenie leków z różnych schematów nie jest uzasadnione.

Monitorować

  • frakcja wyrzutowa lewej komory w echokardiografii przed leczeniem i okresowo w jego trakcie
  • badanie okulistyczne przy każdym pogorszeniu widzenia
  • temperatura ciała i objawy gorączki z dreszczami
  • aktywność enzymów wątrobowych i stężenie bilirubiny
  • aktywność kinazy kreatynowej i objawy ze strony mięśni
  • EKG z oceną odstępu QTc oraz stężenie potasu i magnezu
  • ciśnienie tętnicze
  • badanie dermatologiczne skóry w kierunku nowych zmian
  • objawy krwawienia

Kiedy ocena się zmienia

Dabrafenib w połączeniu z kobimetynibem lub selumetynibempostać · inhibitory kinazy BRAFinne zalecenieDabrafenib indukuje CYP3A4 i może obniżać stężenie kobimetynibu oraz selumetynibu, a takie skojarzenie nie jest zarejestrowanym schematem, dlatego należy go unikać i stosować dabrafenib wyłącznie z trametynibem.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Korzystna interakcjaEnkorafenib+ MagnezMagnez można stosować razem z enkorafenibem, a przy hipomagnezemii należy go uzupełnić przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia.Możesz przyjmować magnez razem z enkorafenibem, ale powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu leczenie i nie łącz kilku preparatów z magnezem naraz.nieznanyteoretyczne

Korzystna interakcja

Możesz przyjmować magnez razem z enkorafenibem, ale powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu leczenie i nie łącz kilku preparatów z magnezem naraz.

Magnez i lek przeciwnowotworowy enkorafenib nie przeszkadzają sobie nawzajem. Gdy masz za mało magnezu we krwi, wyrównanie niedoboru zmniejsza ryzyko zaburzeń rytmu serca, które może nasilać enkorafenib. Magnez warto jednak przyjmować wtedy, gdy badanie krwi pokazuje niedobór, a nie na zapas. Nadmiar magnezu też szkodzi, zwłaszcza przy chorych nerkach.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zasłabnięcie lub omdlenie
  • bardzo wolne bicie serca
  • osłabienie mięśni i senność
  • biegunka po magnezie
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Magnez można stosować razem z enkorafenibem, a przy hipomagnezemii należy go uzupełnić przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia[1]. Suplementację prowadzi się na podstawie oznaczonego stężenia magnezu w surowicy, a nie rutynowo u każdego pacjenta. Doustnego magnezu nie stosuje się w hipermagnezemii, ciężkiej niewydolności nerek, bradykardii ani bloku przewodzenia w sercu[2].

Skutek kliniczny

Przy niedoborze magnezu suplementacja obniża ryzyko zaburzeń rytmu związanych z wydłużeniem QT podczas leczenia enkorafenibem. Przy prawidłowym stężeniu magnezu połączenie jest obojętne, a nadmiar magnezu, zwłaszcza w niewydolności nerek, grozi hipermagnezemią.

Mechanizm

Uzupełnienie magnezu u pacjenta z hipomagnezemią zmniejsza ryzyko wydłużenia odstępu QT, które może wywołać enkorafenib. Przed leczeniem enkorafenibem i w jego trakcie wyrównuje się nieprawidłowe stężenia elektrolitów, w tym magnezu i potasu[1]. Nie ma przesłanek do interakcji farmakokinetycznej – magnez nie wpływa na CYP3A4, UGT1A1 ani transportery, przez które enkorafenib wchodzi w interakcje[1].

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], umiarkowany inhibitor OATP1B1[3], umiarkowany inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C9[3], silny induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • stężenie magnezu w surowicy
  • stężenie potasu w surowicy
  • EKG z oceną odstępu QTc
  • czynność nerek (eGFR)
  • częstość rytmu serca

Kiedy ocena się zmienia

eGFR ≤ 30pacjentinterakcja nie dotyczyPrzy klirensie kreatyniny poniżej 30 ml/min doustnego magnezu się nie stosuje ze względu na ryzyko hipermagnezemii. Niedobór magnezu wyrównuje się wtedy pod kontrolą lekarza i stężenia w surowicy.
Preparat zobojętniający lub przeczyszczający z magnezempostać · magnezinne zalecenieDodatkowe preparaty magnezu o działaniu zobojętniającym lub przeczyszczającym mogą wywołać objawy zatrucia magnezem, szczególnie w niewydolności nerek. Ustal łączną podaż magnezu ze wszystkich źródeł.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Filomag Uno 40 mg Mg2+, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/filomag-uno-100040516/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Alkohol

Interakcja o niejasnym znaczeniuEnkorafeniba alkoholNie ma potrzeby zmiany dawki enkorafenibu, ale należy zalecić ograniczenie alkoholu do okazjonalnych, niewielkich ilości lub jego unikanie w okresach nasilonych działań niepożądanych.Ograniczaj alkohol do okazjonalnych, małych ilości, a gdy masz nudności, biegunkę lub problemy z wątrobą, nie pij go wcale i zapytaj lekarza lub farmaceutę.nieznanyteoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Ograniczaj alkohol do okazjonalnych, małych ilości, a gdy masz nudności, biegunkę lub problemy z wątrobą, nie pij go wcale i zapytaj lekarza lub farmaceutę.

Nie wiadomo, żeby alkohol zmieniał działanie tego leku. Lek często powoduje jednak nudności, biegunkę, zmęczenie i może obciążać wątrobę, a alkohol może te dolegliwości nasilać. Dlatego najlepiej pić alkohol rzadko i w małych ilościach albo wcale. Nie pij soku grejpfrutowego ani drinków z jego dodatkiem, bo może on zwiększać ilość leku w organizmie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilone nudności lub wymioty
  • biegunka i oznaki odwodnienia, takie jak silne pragnienie, zawroty głowy czy mało moczu
  • zażółcenie skóry lub białek oczu, ciemny mocz
  • silne zmęczenie lub osłabienie
  • ból w prawym podżebrzu
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie ma potrzeby zmiany dawki enkorafenibu, ale należy zalecić ograniczenie alkoholu do okazjonalnych, niewielkich ilości lub jego unikanie w okresach nasilonych działań niepożądanych. Pacjent z chorobą wątroby, podwyższonymi aminotransferazami, nudnościami, wymiotami lub biegunką powinien całkowicie zrezygnować z alkoholu. Przy leczeniu skojarzonym warto sprawdzić zapisy o alkoholu w charakterystyce drugiego leku.

Skutek kliniczny

Nie opisano klinicznie istotnych skutków łącznego stosowania enkorafenibu i alkoholu. Teoretycznie alkohol, zwłaszcza w większych ilościach lub przyjmowany regularnie, może nasilać działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, zmęczenie i obciążenie wątroby, a utrata płynów i elektrolitów przy wymiotach lub biegunce może zwiększać ryzyko powikłań u pacjentów w trakcie leczenia przeciwnowotworowego.

Mechanizm

Brak udokumentowanej interakcji, a możliwe nakładanie się działań jest wyłącznie teoretyczne. ChPL enkorafenibu nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w interakcjach, a jedynym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze[1]. Enkorafenib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4[1]. Etanol nie jest istotnym inhibitorem tego enzymu, a przewlekłe nadużywanie alkoholu może teoretycznie nasilać aktywność enzymów wątrobowych i zmniejszać ekspozycję na lek, czego jednak nie zbadano. Ważniejszy jest możliwy addycyjny wpływ farmakodynamiczny. Inhibitory BRAF stosowane w skojarzeniu z inhibitorem MEK lub przeciwciałem anty-EGFR często wywołują nudności, wymioty, biegunkę, zmęczenie i wzrost aktywności aminotransferaz, a alkohol może te działania nasilać i sprzyjać odwodnieniu oraz zaburzeniom elektrolitowym.

Metabolizm i transportery

  • Enkorafenib: umiarkowany inhibitor BCRP[2], umiarkowany inhibitor CYP1A2[2], inhibitor CYP2B6[2], inhibitor CYP2C9[2], inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], umiarkowany inhibitor OATP1B1[2], umiarkowany inhibitor OATP1B3[2], inhibitor OCT2[2], inhibitor P-gp[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP1A2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C9[2], silny induktor CYP3A4[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • aktywność aminotransferaz i stężenie bilirubiny w ramach rutynowej kontroli leczenia
  • objawy żołądkowo-jelitowe i stan nawodnienia
  • stężenia elektrolitów przy wymiotach lub biegunce

Kiedy ocena się zmienia

Przewlekłe regularne picie lub nadużywanie alkoholuczas leczenia · pacjentryzyko rośniePrzewlekłe nadużywanie alkoholu zwiększa ryzyko uszkodzenia wątroby i nasilenia toksyczności leczenia, a teoretycznie może też zmieniać metabolizm enkorafenibu. W tej sytuacji należy zalecić abstynencję i ściślej kontrolować parametry wątrobowe.
Jednorazowe spożycie dużej ilości alkoholuilość alkoholu · pacjentryzyko rośnieJednorazowe spożycie dużej ilości alkoholu może nasilić nudności, wymioty i odwodnienie oraz zaburzenia elektrolitowe, co u pacjenta leczonego przeciwnowotworowo zwiększa ryzyko powikłań.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/braftovi-100411220/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Braftovi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/braftovi-100411220/

Pełny opis tej pary

Metabolizm i transportery

Enzymy i transportery, przez które ten lek wchodzi w interakcje farmakokinetyczne. Inhibitor zwiększa, a induktor zmniejsza stężenie leków, które są substratami tego samego enzymu albo transportera.

Enzym lub transporterRolaŹródło
BCRPumiarkowany inhibitorChPL
CYP1A2umiarkowany inhibitorChPL
CYP2B6inhibitorChPL
CYP2C9inhibitorChPL
CYP3A4inhibitorChPL
OAT1inhibitorChPL
OAT3inhibitorChPL
OATP1B1umiarkowany inhibitorChPL
OATP1B3umiarkowany inhibitorChPL
OCT2inhibitorChPL
P-gpinhibitorChPL
UGT1A1inhibitorChPL
CYP1A2induktorChPL
CYP2B6induktorChPL
CYP2C9induktorChPL
CYP3A4silny induktorChPL
CYP2C19drugorzędny szlak substratChPL
CYP2D6drugorzędny szlak substratChPL
CYP3A4umiarkowanie wrażliwy substratChPL
P-gpsubstratChPL

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
  • Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.