Interakcje / Hydrochlorotiazyd / Hydrochlorotiazyd i lit
Jaki opis pokazać?
Połączenie przeciwwskazane
Hydrochlorotiazydu nie łączy się z litem.
Nie zaczynaj brać hydrochlorotiazydu razem z litem bez rozmowy z lekarzem prowadzącym leczenie litem i nie zmieniaj sam dawki żadnego z tych leków.
Połączenie przeciwwskazaneHydrochlorotiazyd+ LitHydrochlorotiazydu nie łączy się z litem.Nie zaczynaj brać hydrochlorotiazydu razem z litem bez rozmowy z lekarzem prowadzącym leczenie litem i nie zmieniaj sam dawki żadnego z tych leków.opóźniony (dni)rozległe badania
Połączenie przeciwwskazane
Nie zaczynaj brać hydrochlorotiazydu razem z litem bez rozmowy z lekarzem prowadzącym leczenie litem i nie zmieniaj sam dawki żadnego z tych leków.
Lek moczopędny hydrochlorotiazyd sprawia, że nerki wydalają mniej litu. Lit gromadzi się wtedy w organizmie i może dojść do zatrucia. Tych leków zwykle nie łączy się ze sobą.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silniejsze drżenie rąk
- biegunka lub wymioty
- nadmierna senność lub osłabienie
- splątanie albo trudności z mówieniem
- chwiejny chód lub zawroty głowy
- drgawki
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – wydalanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- rozległe badania
Postępowanie
Hydrochlorotiazydu nie łączy się z litem[1]. U pacjenta leczonego litem nadciśnienie lub obrzęki należy leczyć lekiem spoza grupy tiazydów, dobranym z uwzględnieniem innych interakcji litu. Jeśli lekarz uzna połączenie za niezbędne, dawkę litu zmniejsza się o 50% i kontroluje stężenie litu w surowicy[1]. Stężenie litu należy oznaczać częściej niż zwykle, zwłaszcza w pierwszych tygodniach po włączeniu, zmianie dawki lub odstawieniu tiazydu[2]. Po odstawieniu tiazydu stężenie litu może spaść, więc wcześniej zmniejszoną dawkę trzeba ponownie ocenić.
Skutek kliniczny
Wzrost stężenia litu może prowadzić do zatrucia litem[2]. Typowe objawy to nasilone drżenie rąk, biegunka, wymioty, senność, splątanie, ataksja, zaburzenia mowy i oczopląs, a w ciężkich przypadkach drgawki, zaburzenia rytmu serca i uszkodzenie nerek. Ryzyko rośnie przy odwodnieniu, gorączce, upałach, diecie ubogosodowej i pogorszeniu czynności nerek. Dodatkowo hydrochlorotiazyd może wywołać hiponatremię i hipokaliemię[1].
Mechanizm
Hydrochlorotiazyd zmniejsza klirens nerkowy litu i zwiększa jego stężenie w surowicy[1]. Utrata sodu wywołana diuretykiem działa podobnie jak dieta bez soli – nerki zatrzymują sód i razem z nim lit, więc wydalanie litu z moczem maleje[2]. Tiazydy należą do leków, które najwyraźniej podnoszą stężenie litu w stanie stacjonarnym[3].
Monitorować
- stężenie litu w surowicy
- stężenie sodu i potasu w surowicy
- kreatynina i eGFR
- objawy toksyczności litu (drżenie, biegunka, wymioty, senność, splątanie, ataksja)
- stan nawodnienia
Kiedy ocena się zmienia
| wiek ≥ 65pacjent | inne zalecenie | U osób starszych częściej występują odwodnienie, hiponatremia i pogorszenie czynności nerek, co dodatkowo zmniejsza wydalanie litu. Jeśli połączenie jest utrzymywane, stężenie litu, sodu i kreatyniny należy kontrolować częściej. |
| Dołączenie lub odstawienie tiazydu u pacjenta na stałej dawce litukolejność włączenia · hydrochlorotiazyd | inne zalecenie | Dołączenie hydrochlorotiazydu do ustabilizowanego leczenia litem podnosi stężenie litu, a jego odstawienie może je obniżyć. Każda taka zmiana wymaga ponownego oznaczenia stężenia litu i ewentualnej korekty dawki. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Hydrochlorothiazidum Polpharma 25 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/hydrochlorothiazidum-polpharma-100029727/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Hydrochlorothiazide Aurovitas 12,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/hydrochlorothiazide-aurovitas-100402379/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lithium Carbonicum GSK 250 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lithium-carbonicum-gsk-100039430/
Alkohol przy tych lekach
Niekorzystna interakcjaHydrochlorotiazyda alkoholPacjentowi leczonemu hydrochlorotiazydem warto zalecić ograniczenie alkoholu do minimum, a najlepiej jego unikanie.Najlepiej nie pij alkoholu w czasie leczenia, a jeśli już wypijesz, wstawaj powoli i nie prowadź pojazdów.szybki (godziny)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Najlepiej nie pij alkoholu w czasie leczenia, a jeśli już wypijesz, wstawaj powoli i nie prowadź pojazdów.
Alkohol może nasilić działanie leku na ciśnienie. Po jego wypiciu możesz poczuć zawroty głowy albo osłabienie, zwłaszcza gdy szybko wstaniesz. W skrajnych przypadkach grozi to omdleniem i upadkiem.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zawroty głowy po wstaniu z łóżka lub krzesła
- osłabienie i ciemnienie przed oczami
- omdlenie lub uczucie bliskie omdlenia
- silne pragnienie i suchość w ustach
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Pacjentowi leczonemu hydrochlorotiazydem warto zalecić ograniczenie alkoholu do minimum, a najlepiej jego unikanie. Jeśli pacjent mimo to pije, należy poinformować go o ryzyku zawrotów głowy po wstaniu i poradzić, by zmieniał pozycję powoli. Nie ma przeciwwskazania do stosowania leku, a połączenie nie wymaga zmiany dawki.
Skutek kliniczny
Alkohol nasila niedociśnienie ortostatyczne podczas leczenia hydrochlorotiazydem, co może powodować zawroty głowy, osłabienie, omdlenia i upadki, zwłaszcza u osób starszych.
Mechanizm
Hydrochlorotiazyd zmniejsza objętość krwi krążącej i obniża ciśnienie, a alkohol dodatkowo rozszerza naczynia krwionośne i osłabia odruchową regulację ciśnienia przy zmianie pozycji ciała. Oba działania się sumują, dlatego rośnie ryzyko spadku ciśnienia po wstaniu. Alkohol działa też moczopędnie i sprzyja odwodnieniu, co może nasilać ten efekt.
Monitorować
- ciśnienie tętnicze, także pomiar w pozycji stojącej u osób starszych i z zawrotami głowy
- objawy niedociśnienia ortostatycznego (zawroty głowy, omdlenia, upadki)
- stan nawodnienia i stężenie elektrolitów u pacjentów pijących regularnie
Kiedy ocena się zmienia
| wiek ≥ 65 latpacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych niedociśnienie ortostatyczne występuje częściej i częściej prowadzi do upadków, dlatego unikanie alkoholu jest tu szczególnie ważne. |
| Duża jednorazowa ilość alkoholuilość alkoholu · pacjent | ryzyko rośnie | Większa ilość alkoholu nasila rozszerzenie naczyń i diurezę, co zwiększa ryzyko hipotensji i odwodnienia. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Hydrochlorothiazidum Polpharma 25 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/hydrochlorothiazidum-polpharma-100029727/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Hydrochlorothiazide Aurovitas 12,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/hydrochlorothiazide-aurovitas-100402379/
Niekorzystna interakcjaLita alkoholZaleca się unikanie alkoholu przez cały okres leczenia litem.Nie pij alkoholu w trakcie leczenia litem, a jeśli się to zdarzy, nie prowadź pojazdów i nie pomijaj kolejnej dawki leku.szybki (godziny)badania kliniczne
Niekorzystna interakcja
Nie pij alkoholu w trakcie leczenia litem, a jeśli się to zdarzy, nie prowadź pojazdów i nie pomijaj kolejnej dawki leku.
Alkohol może nasilać działanie litu na układ nerwowy. Można mieć wolniejsze reakcje, gorszą koncentrację, większą senność i zawroty głowy. Po alkoholu łatwiej też o odwodnienie, a to może być niekorzystne przy leczeniu litem. Z tych powodów w trakcie leczenia lepiej alkoholu nie pić.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silna senność lub zawroty głowy
- drżenie rąk, chwiejny chód
- bełkotliwa mowa lub splątanie
- uporczywe wymioty lub biegunka
- nasilone pragnienie i częste oddawanie moczu
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie, pk_inne
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Zaleca się unikanie alkoholu przez cały okres leczenia litem. Jeśli pacjent mimo to pije alkohol, należy go pouczyć, by nie prowadził pojazdów, nie pił na czczo ani w stanie odwodnienia i nie pomijał dawek litu z powodu picia. Przy nasileniu drżeń, ataksji, zaburzeń mowy, splątania lub wymiotów i biegunki należy pilnie oznaczyć stężenie litu.
Skutek kliniczny
Alkohol w trakcie leczenia litem może nasilać zaburzenia psychomotoryczne, czyli opóźniać reakcje oraz pogarszać uwagę i koncentrację. Ma to szczególne znaczenie u osób kierujących pojazdami i obsługujących maszyny. Alkohol może też nasilać senność, zawroty głowy i chwiejność nastroju, co utrudnia ocenę, czy objawy pochodzą od litu, alkoholu, czy choroby podstawowej.
Mechanizm
Alkohol i lit działają na ośrodkowy układ nerwowy, więc ich efekty psychomotoryczne się sumują. Dodatkowo alkohol sprzyja odwodnieniu, a zmiany nawodnienia i bilansu sodu zmieniają wydalanie litu przez nerki. Dla litu o wąskim przedziale terapeutycznym nawet niewielkie wahania stężenia mają znaczenie, ale ten drugi mechanizm ma charakter teoretyczny.
Monitorować
- objawy neurologiczne (drżenie, ataksja, zaburzenia mowy, splątanie)
- stężenie litu w surowicy przy podejrzeniu toksyczności lub po epizodzie odwodnienia
- nawodnienie i czynność nerek
- stan psychiczny i przestrzeganie zaleceń dotyczących dawkowania
Kiedy ocena się zmienia
| Duża jednorazowa ilość lub picie w trybie epizodów upijania sięilość alkoholu · alkohol | ryzyko rośnie | Większa ilość alkoholu nasila zaburzenia psychomotoryczne i odwodnienie, co zwiększa ryzyko objawów neurotoksycznych oraz wahań stężenia litu. Przy takim wzorze picia należy rozważyć kontrolę stężenia litu i ocenę stanu klinicznego. |
| Osoby w podeszłym wiekuwiek · pacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych wrażliwość na działanie ośrodkowe jest większa, a czynność nerek często obniżona, więc ryzyko zaburzeń równowagi, upadków i toksyczności litu jest większe. Zaleca się bezwzględne unikanie alkoholu. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lithium Carbonicum GSK 250 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/lithium-carbonicum-gsk-100039430/
Inne interakcje tych leków 517
Połączenie przeciwwskazaneAmiodaron+ LitAmiodaronu nie łączy się z litem.Nie odstawiaj żadnego z tych leków na własną rękę, tylko jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który zdecyduje o zmianie leczenia.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie odstawiaj żadnego z tych leków na własną rękę, tylko jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który zdecyduje o zmianie leczenia.
Amiodaron i lit razem mogą wywołać groźne zaburzenia rytmu serca. Oba leki mogą też osłabiać pracę tarczycy, a razem to działanie jest silniejsze. Amiodaron działa w organizmie jeszcze przez kilka miesięcy po odstawieniu, więc ryzyko nie znika od razu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- zawroty głowy, omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
- duża senność, marznięcie, przybieranie na wadze, suchość skóry
- drżenie rąk, splątanie, chwiejny chód
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Amiodaronu nie łączy się z litem.[1][2] Przy konieczności leczenia przeciwarytmicznego u pacjenta przyjmującego lit decyzję o zmianie normotymiku lub leku przeciwarytmicznego podejmują wspólnie kardiolog i psychiatra. Litu nie odstawia się nagle bez nadzoru lekarza. Przed włączeniem litu po zakończonym leczeniu amiodaronem trzeba uwzględnić, że amiodaron działa jeszcze przez kilka miesięcy.[1] Jeśli połączenia nie da się czasowo uniknąć, potrzebne są kontrola EKG z oceną QTc, wyrównanie potasu i magnezu oraz kontrola TSH i stężenia litu.
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT i groźnych komorowych zaburzeń rytmu typu torsade de pointes, które mogą prowadzić do omdlenia lub nagłego zgonu.[1] Dodatkowo rośnie ryzyko niedoczynności tarczycy, która może się rozwijać stopniowo przez tygodnie lub miesiące.
Mechanizm
Amiodaronu nie łączy się z lekami mogącymi wywołać częstoskurcz typu torsade de pointes, a do tej grupy należą preparaty litu.[1][2] Oba leki wydłużają repolaryzację komór, więc ich działanie na odstęp QT się sumuje. Ryzyko działania proarytmicznego amiodaronu dodatkowo zwiększają zaburzenia elektrolitowe.[1] Drugim punktem styku jest tarczyca – jedna tabletka amiodaronu 200 mg zawiera 75 mg jodu[2], a lit nasila hamujące czynność tarczycy działanie dużych dawek jodu.[3] Amiodaron i jego metabolit mają bardzo długi okres półtrwania, dlatego interakcje mogą występować jeszcze kilka miesięcy po jego odstawieniu.[1]
Metabolizm i transportery
Monitorować
- EKG z oceną odstępu QTc
- stężenie potasu i magnezu w surowicy
- TSH
- stężenie litu w surowicy
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Lit włączany w ciągu kilku miesięcy po odstawieniu amiodaronukolejność włączenia · amiodaron | inne zalecenie | Z powodu długiego okresu półtrwania amiodaronu interakcje mogą występować nawet po kilku miesiącach od zakończenia leczenia, dlatego przy włączaniu litu w tym okresie potrzebna jest kontrola EKG, elektrolitów i TSH. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Cordarone 200 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cordarone-100015850/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Opacorden 200 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/opacorden-100049552/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lithium Carbonicum GSK 250 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lithium-carbonicum-gsk-100039430/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Cordarone. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/cordarone-100015850/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
Połączenie przeciwwskazaneChlortalidon+ LitChlortalidonu nie łączy się z litem.Nie zaczynaj chlortalidonu, jeśli bierzesz lit, i skontaktuj się z lekarzem prowadzącym przed jakąkolwiek zmianą leków – nie odstawiaj litu samodzielnie.opóźniony (dni)rozległe badania
Połączenie przeciwwskazane
Nie zaczynaj chlortalidonu, jeśli bierzesz lit, i skontaktuj się z lekarzem prowadzącym przed jakąkolwiek zmianą leków – nie odstawiaj litu samodzielnie.
Lek moczopędny chlortalidon sprawia, że organizm wolniej pozbywa się litu. Lit może się wtedy gromadzić we krwi i spowodować zatrucie. Zatrucie litem może uszkadzać układ nerwowy i serce. Tych leków zwykle się razem nie stosuje.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nasilone drżenie rąk
- biegunka, nudności lub wymioty
- senność lub splątanie
- chwiejny chód i zaburzenia równowagi
- niewyraźna mowa
- osłabienie lub skurcze mięśni
- silne pragnienie i suchość w ustach
- kołatanie serca
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – wydalanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- rozległe badania
Postępowanie
Chlortalidonu nie łączy się z litem[1]. Jeśli lek moczopędny jest nieunikniony, konieczna jest bardzo dokładna kontrola stężenia litu we krwi i dostosowanie jego dawki[2]. Kontrolę stężenia litu należy wykonać po włączeniu, zmianie dawki i odstawieniu chlortalidonu, a także regularnie oznaczać sód, potas i wapń w surowicy[2]. Przy wyborze innego leku przeciwnadciśnieniowego trzeba pamiętać, że inhibitory ACE i antagoniści receptora angiotensyny II również podwyższają stężenie litu[3].
Skutek kliniczny
Wzrost stężenia litu może wywołać jego toksyczność, przede wszystkim kardio- i neurotoksyczność[2]. Objawy neurotoksyczności to drżenie, ataksja, hipertonia, mimowolne skurcze mięśni, hiperrefleksja, zaburzenia mowy, splątanie, senność i oczopląs[3]. Dodatkowo hipokaliemia i hiponatremia wywołane chlortalidonem zwiększają ryzyko zaburzeń rytmu serca i dalszego zatrzymywania litu[2].
Mechanizm
Chlortalidon zmniejsza wydalanie litu przez nerki, co prowadzi do wzrostu jego stężenia w surowicy[2]. Utrata sodu i wody wywołana diuretykiem tiazydopodobnym nasila zwrotne wchłanianie litu w kanalikach nerkowych, bo nerka traktuje lit podobnie jak sód. Leki moczopędne, zwłaszcza tiazydowe, podwyższają stężenie litu w stanie stacjonarnym[3]. U pacjentów z wielomoczem wywołanym przez lit leki moczopędne mogą działać paradoksalnie antydiuretycznie[2].
Monitorować
- stężenie litu w surowicy
- sód i potas w surowicy
- wapń w surowicy
- kreatynina i eGFR
- objawy toksyczności litu (drżenie, ataksja, splątanie, senność, zaburzenia mowy)
- stan nawodnienia
- EKG przy hipokaliemii lub objawach kardiologicznych
Kiedy ocena się zmienia
| wiek ≥ 65pacjent | ryzyko rośnie | U osób w podeszłym wieku zaburzenia elektrolitowe po tiazydach są częstsze, a ryzyko kumulacji litu większe. |
| eGFR ≤ 30pacjent | interakcja nie dotyczy | Przy klirensie kreatyniny poniżej 30 mL/min chlortalidon jest przeciwwskazany, a ciężka niewydolność nerek jest przeciwwskazaniem do litu. |
| Chlortalidon dołączony do ustabilizowanej dawki litukolejność włączenia · chlortalidon | inne zalecenie | Dołączenie chlortalidonu do ustalonej dawki litu podnosi litemię, a jego odstawienie może ją obniżyć – po każdej zmianie trzeba oznaczyć stężenie litu i dostosować dawkę. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Hygroton 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/hygroton-100030044/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Uldiulan 12,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/uldiulan-100438041/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lithium Carbonicum GSK 250 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lithium-carbonicum-gsk-100039430/
Połączenie przeciwwskazaneDifenhydramina+ LitNie wydawaj difenhydraminy pacjentowi leczonemu litem.Nie bierz difenhydraminy, a w razie bezsenności lub alergii zapytaj farmaceutę albo lekarza o bezpieczniejszy lek.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie bierz difenhydraminy, a w razie bezsenności lub alergii zapytaj farmaceutę albo lekarza o bezpieczniejszy lek.
Difenhydraminy nie łącz z litem. Oba leki mogą wpływać na rytm serca, a razem zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu. Mogą też nasilać senność, splątanie i chwiejność, co sprzyja upadkom. Kłopoty ze snem przy leczeniu litem omów z lekarzem, bo mogą wymagać innego leczenia.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- zasłabnięcie lub omdlenie
- bardzo wolne tętno
- silna senność lub splątanie
- nasilone drżenie rąk
- chwiejny chód lub niewyraźna mowa
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie wydawaj difenhydraminy pacjentowi leczonemu litem. Difenhydraminy nie stosuje się z lekami wydłużającymi odstęp QT ani przy znamiennej bradykardii lub zaburzeniach elektrolitowych[1][2][3]. W bezsenności skieruj pacjenta do lekarza prowadzącego leczenie litem, bo bezsenność może być objawem nawrotu choroby afektywnej. W objawach alergii zaproponuj lek przeciwhistaminowy o minimalnym wpływie na QT i niewielkim działaniu uspokajającym. Jeśli pacjent już przyjął difenhydraminę i ma kołatanie serca, omdlenie, nasilone splątanie lub drżenie, wymaga pilnej oceny lekarskiej z EKG i oznaczeniem stężenia litu.
Skutek kliniczny
Głównym zagrożeniem jest wydłużenie odstępu QT z ryzykiem częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes, większym przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii, chorobie serca oraz przy stężeniu litu powyżej zakresu terapeutycznego. Możliwe jest też nasilenie senności, splątania i zaburzeń równowagi z ryzykiem upadków, zwłaszcza u osób starszych. Uspokojenie i objawy cholinolityczne po difenhydraminie mogą utrudnić rozpoznanie wczesnych objawów zatrucia litem.
Mechanizm
Oba leki mogą wydłużać odstęp QT, więc ich działania na przewodzenie w sercu sumują się. Difenhydraminy nie łączy się z lekami, o których wiadomo, że wydłużają odstęp QT lub wywołują częstoskurcz typu torsade de pointes[1][2][3]. Lit może ponadto powodować bradykardię i zaburzenia czynności węzła zatokowego, a znamienna bradykardia sama w sobie wyklucza stosowanie difenhydraminy[1]. Dodatkowo difenhydramina hamuje ośrodkowy układ nerwowy i działa cholinolitycznie[1], a lit przy nasilonej neurotoksyczności wywołuje senność, splątanie, ataksję i zaburzenia mowy[4]. Difenhydramina nie zmienia wydalania litu przez nerki.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- EKG z oceną QTc
- stężenie potasu i magnezu w surowicy
- stężenie litu w surowicy
- objawy neurotoksyczności litu (drżenie, ataksja, splątanie, senność)
- częstość rytmu serca
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| wiek ≥ 65pacjent | ryzyko rośnie | Osoby starsze są bardziej podatne na działanie cholinolityczne difenhydraminy, a u pacjentów z dezorientacją należy jej unikać. U tych pacjentów częściej występują też zaburzenia elektrolitowe i choroby serca zwiększające ryzyko wydłużenia QT oraz pogorszenie czynności nerek sprzyjające kumulacji litu. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Nodisen 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/nodisen-100391150/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Luminastil 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/luminastil-100415560/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego SENOLEK 50 mg, kapsułki miękkie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/senolek-100465078/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lithium Carbonicum GSK 250 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lithium-carbonicum-gsk-100039430/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Nodisen. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/nodisen-100391150/
Połączenie przeciwwskazaneLit+ LefamulinaNie łącz lefamuliny z litem – wybierz antybiotyk, który nie wydłuża odstępu QT.Nie zaczynaj tego antybiotyku i nie odstawiaj litu sam – zapytaj lekarza lub farmaceutę o inny antybiotyk.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie zaczynaj tego antybiotyku i nie odstawiaj litu sam – zapytaj lekarza lub farmaceutę o inny antybiotyk.
Tych dwóch leków nie łączy się. Oba mogą wpływać na rytm serca, a razem zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu. Antybiotyk może też wywołać biegunkę, przez co organizm traci wodę i sole, a stężenie litu we krwi może wzrosnąć do szkodliwego poziomu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- zawroty głowy lub omdlenie
- silna biegunka lub wymioty
- nasilone drżenie rąk
- chwiejny chód, niewyraźna mowa
- splątanie lub nadmierna senność
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz lefamuliny z litem – wybierz antybiotyk, który nie wydłuża odstępu QT.[1] Litu nie odstawia się samodzielnie z powodu krótkiej antybiotykoterapii. U pacjenta leczonego litem unikaj też makrolidów i fluorochinolonów, które również wydłużają QT, oraz metronidazolu, który podnosi stężenie litu.[2] Jeśli pacjent otrzymał już oba leki, wykonaj EKG z oceną QTc, oznacz elektrolity i stężenie litu.
Skutek kliniczny
Grozi wydłużenie odstępu QT i komorowe zaburzenia rytmu, w tym częstoskurcz typu torsade de pointes. Odwodnienie po biegunce może dodatkowo podnieść stężenie litu i wywołać objawy jego toksyczności, takie jak drżenie, ataksja, splątanie i senność.[2]
Mechanizm
Lefamulina wydłuża odstęp QT i nie łączy się jej z innymi lekami wydłużającymi QT.[1] Lit również może wydłużać odstęp QT i zaburzać przewodzenie w sercu, zwłaszcza przy wyższych stężeniach, więc działania obu leków na repolaryzację się sumują. Lefamulina jest też przeciwwskazana przy zaburzeniach elektrolitowych, zwłaszcza niewyrównanej hipokaliemii.[1] Biegunka i wymioty po lefamulinie mogą powodować odwodnienie i utratę sodu, co sprzyja kumulacji litu, oraz utratę potasu, co dodatkowo zwiększa ryzyko arytmii. Lefamulina nie hamuje istotnie dróg wydalania litu, który jest wydalany przez nerki bez udziału CYP3A.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- EKG z oceną QTc
- stężenie litu w surowicy
- potas, magnez i sód w surowicy
- kreatynina i stan nawodnienia
- objawy toksyczności litu (drżenie, ataksja, splątanie, senność)
Bezpieczniejsze alternatywy
amoksycylinaamoksycylina z kwasem klawulanowymcefuroksymceftriakson
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/xenleta-100440180/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lithium Carbonicum GSK 250 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lithium-carbonicum-gsk-100039430/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/xenleta-100440180/
Połączenie przeciwwskazaneLit+ CyzaprydNie stosuj cyzaprydu u pacjenta leczonego litem.Nie zaczynaj cyzaprydu, jeśli przyjmujesz lit, i zapytaj lekarza lub farmaceutę o bezpieczniejszy lek na dolegliwości żołądkowe, a litu nie odstawiaj sam.nieznanyteoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie zaczynaj cyzaprydu, jeśli przyjmujesz lit, i zapytaj lekarza lub farmaceutę o bezpieczniejszy lek na dolegliwości żołądkowe, a litu nie odstawiaj sam.
Tych dwóch leków nie łączy się. Każdy z nich może wpływać na pracę serca, a razem mogą wywołać groźne zaburzenia rytmu. Ryzyko rośnie, gdy masz wymioty, biegunkę lub jesteś odwodniony.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- zawroty głowy lub uczucie omdlewania
- utrata przytomności
- bardzo wolne bicie serca
- nasilone drżenie rąk, splątanie, chwiejny chód
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie stosuj cyzaprydu u pacjenta leczonego litem.[1] Jeśli potrzebny jest lek prokinetyczny, wybierz preparat bez wpływu na odstęp QT i nie odstawiaj litu bez decyzji lekarza prowadzącego. Jeżeli oba leki zostały już przyjęte, wykonaj EKG z oceną QTc, oznacz stężenie litu oraz potasu i magnezu w surowicy.
Skutek kliniczny
Grozi wydłużenie odstępu QT i ciężkie komorowe zaburzenia rytmu – częstoskurcz komorowy, migotanie komór, torsade de pointes.[1] Ryzyko rośnie przy toksycznym stężeniu litu, hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii i niewydolności nerek.[1]
Mechanizm
Cyzaprydu nie łączy się z lekami, które mogą wydłużać odstęp QT lub wywoływać częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes.[1] Lit może wydłużać odstęp QT i zaburzać czynność węzła zatokowego, zwłaszcza przy dużym stężeniu w surowicy, więc oba leki sumują działanie proarytmiczne. Wymioty i przewlekła biegunka oraz zaburzenia elektrolitowe dodatkowo zwiększają ryzyko zaburzeń rytmu podczas leczenia cyzaprydem.[1]
Metabolizm i transportery
- Cyzapryd: wrażliwy substrat CYP3A4[2]
Monitorować
- EKG z oceną QTc
- stężenie litu w surowicy
- stężenie potasu i magnezu w surowicy
- częstość rytmu serca
Bezpieczniejsze alternatywy
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Gasprid 5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/gasprid-100077413/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Gasprid. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/gasprid-100077413/
Połączenie przeciwwskazaneLit+ LorazepamPołączenie jest dopuszczalne, ale lorazepam stosuje się w najmniejszej skutecznej dawce i z obserwacją stopnia sedacji.Przyjmuj lorazepam tylko w dawce zaleconej przez lekarza, nie pij alkoholu, nie prowadź samochodu, dopóki nie wiesz, jak reagujesz, i zgłoś lekarzowi każdą nową chwiejność, drżenie lub splątanie.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Przyjmuj lorazepam tylko w dawce zaleconej przez lekarza, nie pij alkoholu, nie prowadź samochodu, dopóki nie wiesz, jak reagujesz, i zgłoś lekarzowi każdą nową chwiejność, drżenie lub splątanie.
Lit i lorazepam mogą razem silniej usypiać i spowalniać niż każdy z nich osobno. Możesz czuć się bardziej senny, mieć słabszą koncentrację i łatwiej się przewracać. Senność i chwiejność mogą też być objawem zbyt dużej ilości litu we krwi, dlatego nie lekceważ takich zmian.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silna senność lub trudność z wybudzeniem
- chwiejny chód, zaburzenia równowagi, upadki
- nasilone drżenie rąk
- splątanie, niewyraźna mowa
- wymioty lub biegunka
- spowolniony lub płytki oddech
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie jest dopuszczalne, ale lorazepam stosuje się w najmniejszej skutecznej dawce i z obserwacją stopnia sedacji. Jeśli jednoczesne leczenie lekami tłumiącymi czynność OUN jest konieczne, dawkę lorazepamu należy zmniejszyć[1]. Lorazepamu nie stosuje się w ostrym zatruciu solami litu[2]. Przy pojawieniu się splątania, ataksji, drżenia lub nadmiernej senności warto oznaczyć stężenie litu, aby odróżnić działanie benzodiazepiny od neurotoksyczności litu.
Skutek kliniczny
Nasilona senność, spowolnienie psychoruchowe, zaburzenia koordynacji i ryzyko upadków, zwłaszcza na początku łączenia i u osób starszych. Sedacja po lorazepamie może maskować wczesne objawy zatrucia litem albo być z nimi mylona.
Mechanizm
Oba leki działają hamująco na ośrodkowy układ nerwowy, więc ich działanie uspokajające się sumuje. Lorazepam łączony z innymi lekami tłumiącymi czynność OUN nasila działanie depresyjne na OUN[1]. Sole litu zalicza się do leków działających depresyjnie na OUN[2]. Objawy neurotoksyczności litu, takie jak senność, splątanie, ataksja i zaburzenia mowy, pokrywają się z działaniami niepożądanymi benzodiazepin[3]. Interakcji farmakokinetycznej nie należy oczekiwać, bo lorazepam jest glukuronidowany, a lit wydalany przez nerki bez metabolizmu.
Monitorować
- stopień sedacji i senności
- objawy neurotoksyczności litu (drżenie, ataksja, splątanie, zaburzenia mowy, oczopląs)
- stężenie litu w surowicy przy objawach neurologicznych
- ryzyko upadków u osób starszych
Kiedy ocena się zmienia
| Stężenie toksyczne (ostre zatrucie litem)dawka · lit | interakcja nie dotyczy | W ostrym zatruciu solami litu lorazepam jest przeciwwskazany. |
| Najmniejsza skutecznadawka · lorazepam | ryzyko maleje | Przy koniecznym łączeniu z lekami tłumiącymi czynność OUN stosuje się mniejsze dawki lorazepamu. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lorazepam Orion 1 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lorazepam-orion-100313405/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lorazepam TZF 0,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lorazepam-tzf-100453695/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lithium Carbonicum GSK 250 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lithium-carbonicum-gsk-100039430/
Połączenie przeciwwskazaneLit+ OksazepamPołączenie można stosować, ale należy poinformować pacjenta o możliwej nasilonej senności i zaburzeniach równowagi.Możesz przyjmować oba leki, ale nie prowadź auta, dopóki nie wiesz, jak na nie reagujesz, i zgłoś lekarzowi każde drżenie, splątanie lub kłopoty z mową.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Możesz przyjmować oba leki, ale nie prowadź auta, dopóki nie wiesz, jak na nie reagujesz, i zgłoś lekarzowi każde drżenie, splątanie lub kłopoty z mową.
Oba leki mogą powodować senność, więc razem mogą działać silniej uspokajająco. Możesz mieć gorszą koncentrację i słabszą równowagę, szczególnie na początku przyjmowania oksazepamu. Senność i chwiejny chód mogą też być sygnałem, że we krwi jest za dużo litu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silna senność w ciągu dnia
- chwiejny chód, zawroty głowy
- nasilone drżenie rąk
- splątanie lub niewyraźna mowa
- wymioty lub biegunka
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie można stosować, ale należy poinformować pacjenta o możliwej nasilonej senności i zaburzeniach równowagi. Oksazepamu nie należy stosować w przypadku ostrego zatrucia solami litu[1]. Przy pojawieniu się splątania, drżenia, niezborności ruchów lub zaburzeń mowy trzeba ocenić stężenie litu, a nie przypisywać objawów wyłącznie benzodiazepinie.
Skutek kliniczny
Możliwa nasilona senność, osłabienie koncentracji i zaburzenia równowagi, zwłaszcza na początku leczenia oksazepamem lub po zwiększeniu dawki. Objawy uspokojenia mogą maskować wczesne objawy toksyczności litu.
Mechanizm
Oba leki mogą powodować senność i spowolnienie psychoruchowe, więc ich działanie uspokajające może się sumować. Oksazepam nasila działanie uspokajające innych leków hamujących ośrodkowy układ nerwowy, w tym leków przeciwdepresyjnych i przeciwpsychotycznych[1]. Senność, ataksja, splątanie i drżenie są też objawami neurotoksyczności litu[2], dlatego działanie oksazepamu może utrudniać wczesne rozpoznanie przedawkowania litu. Oksazepam jest wydalany po sprzęganiu z kwasem glukuronowym i nie wpływa na wydalanie litu przez nerki, więc interakcji farmakokinetycznej się nie spodziewa się.
Monitorować
- senność i sprawność psychoruchowa
- objawy neurotoksyczności litu (drżenie, ataksja, splątanie, zaburzenia mowy)
- stężenie litu w surowicy przy podejrzeniu toksyczności
- ryzyko upadków u osób starszych
Kiedy ocena się zmienia
| Stężenie toksyczne – ostre zatrucie litemdawka · lit | interakcja nie dotyczy | Oksazepamu nie należy stosować w przypadku ostrego zatrucia solami litu. |
| wiek ≥ 65 latpacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych sumowanie działania uspokajającego zwiększa ryzyko upadków i splątania, a jednocześnie łatwiej o kumulację litu. Wskazana ostrożność i obserwacja pacjenta. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Oxazepam Espefa 10 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oxazepam-espefa-100128300/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lithium Carbonicum GSK 250 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lithium-carbonicum-gsk-100039430/
Niekorzystna interakcjaEnalapryl+ LitZ reguły nie łączy się litu z enalaprylem.Nie łącz tych leków na własną rękę – powiedz lekarzowi, że przyjmujesz lit, regularnie badaj jego stężenie we krwi i pij odpowiednią ilość płynów.opóźniony (dni)badania kliniczne
Niekorzystna interakcja
Nie łącz tych leków na własną rękę – powiedz lekarzowi, że przyjmujesz lit, regularnie badaj jego stężenie we krwi i pij odpowiednią ilość płynów.
Enalapryl może sprawić, że nerki wolniej usuwają lit z organizmu. Lit gromadzi się wtedy we krwi i może dojść do zatrucia. Ryzyko jest większe, gdy jesteś odwodniony, masz biegunkę, wymioty lub gorączkę.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nasilone drżenie rąk
- biegunka lub wymioty
- senność lub splątanie
- niepewny chód lub zawroty głowy
- niewyraźna mowa
- osłabienie mięśni
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PK – wydalanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Z reguły nie łączy się litu z enalaprylem[1]. Jeśli połączenie jest konieczne, należy oznaczyć stężenie litu przed włączeniem enalaprylu, kontrolować je często w pierwszych tygodniach leczenia oraz po każdej zmianie dawki i w razie potrzeby zmniejszyć dawkę litu. Należy też kontrolować czynność nerek i stężenie sodu oraz unikać dołączania diuretyku tiazydowego i NLPZ.
Skutek kliniczny
Wzrost stężenia litu w surowicy może prowadzić do zatrucia litem z drżeniem, biegunką, wymiotami, osłabieniem, splątaniem, ataksją, a w ciężkich przypadkach do zaburzeń świadomości, drgawek i ostrego uszkodzenia nerek. Jednoczesne stosowanie diuretyku tiazydowego może dodatkowo zwiększać stężenie litu i ryzyko toksyczności[1].
Mechanizm
Enalapryl zmniejsza wydzielanie aldosteronu i nasila utratę sodu z moczem, co zwiększa zwrotne wchłanianie litu w kanalikach proksymalnych nerki i zmniejsza jego wydalanie. Dodatkowo spadek ciśnienia filtracyjnego w kłębuszkach może obniżać klirens litu, zwłaszcza u osób odwodnionych lub z upośledzoną czynnością nerek. Podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE i litu obserwowano odwracalne zwiększenie stężenia litu w surowicy oraz objawy toksyczności[1].
Monitorować
- stężenie litu w surowicy
- kreatynina i eGFR
- stężenie sodu i potasu
- ciśnienie tętnicze
- objawy toksyczności litu (drżenie, biegunka, splątanie, ataksja)
Kiedy ocena się zmienia
| Enalapryl dołączany do ustabilizowanego leczenia litemkolejność włączenia · enalapryl | inne zalecenie | Przy dołączaniu enalaprylu do stałej dawki litu stężenie litu może wzrastać stopniowo przez kilka tygodni. Należy oznaczyć stężenie wyjściowe i powtarzać oznaczenia w pierwszych tygodniach leczenia. |
| Zwiększenie dawki enalapryludawka · enalapryl | ryzyko rośnie | Każde zwiększenie dawki enalaprylu może dodatkowo zmniejszyć wydalanie litu, dlatego po zmianie dawki należy ponownie skontrolować stężenie litu i czynność nerek. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Benalapril 10 10 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/benalapril-10-100009334/
Oznaczenia na tej stronie
- Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
- Korzystna interakcjaPołączenie celowe
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.