Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Lit / Lit i oksazepam

Lit i oksazepam

Jaki opis pokazać?

Połączenie przeciwwskazane

Połączenie można stosować, ale należy poinformować pacjenta o możliwej nasilonej senności i zaburzeniach równowagi.

Możesz przyjmować oba leki, ale nie prowadź auta, dopóki nie wiesz, jak na nie reagujesz, i zgłoś lekarzowi każde drżenie, splątanie lub kłopoty z mową.

Połączenie przeciwwskazaneLit+ OksazepamPołączenie można stosować, ale należy poinformować pacjenta o możliwej nasilonej senności i zaburzeniach równowagi.Możesz przyjmować oba leki, ale nie prowadź auta, dopóki nie wiesz, jak na nie reagujesz, i zgłoś lekarzowi każde drżenie, splątanie lub kłopoty z mową.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Możesz przyjmować oba leki, ale nie prowadź auta, dopóki nie wiesz, jak na nie reagujesz, i zgłoś lekarzowi każde drżenie, splątanie lub kłopoty z mową.

Oba leki mogą powodować senność, więc razem mogą działać silniej uspokajająco. Możesz mieć gorszą koncentrację i słabszą równowagę, szczególnie na początku przyjmowania oksazepamu. Senność i chwiejny chód mogą też być sygnałem, że we krwi jest za dużo litu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silna senność w ciągu dnia
  • chwiejny chód, zawroty głowy
  • nasilone drżenie rąk
  • splątanie lub niewyraźna mowa
  • wymioty lub biegunka
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale należy poinformować pacjenta o możliwej nasilonej senności i zaburzeniach równowagi. Oksazepamu nie należy stosować w przypadku ostrego zatrucia solami litu[1]. Przy pojawieniu się splątania, drżenia, niezborności ruchów lub zaburzeń mowy trzeba ocenić stężenie litu, a nie przypisywać objawów wyłącznie benzodiazepinie.

Skutek kliniczny

Możliwa nasilona senność, osłabienie koncentracji i zaburzenia równowagi, zwłaszcza na początku leczenia oksazepamem lub po zwiększeniu dawki. Objawy uspokojenia mogą maskować wczesne objawy toksyczności litu.

Mechanizm

Oba leki mogą powodować senność i spowolnienie psychoruchowe, więc ich działanie uspokajające może się sumować. Oksazepam nasila działanie uspokajające innych leków hamujących ośrodkowy układ nerwowy, w tym leków przeciwdepresyjnych i przeciwpsychotycznych[1]. Senność, ataksja, splątanie i drżenie są też objawami neurotoksyczności litu[2], dlatego działanie oksazepamu może utrudniać wczesne rozpoznanie przedawkowania litu. Oksazepam jest wydalany po sprzęganiu z kwasem glukuronowym i nie wpływa na wydalanie litu przez nerki, więc interakcji farmakokinetycznej się nie spodziewa się.

Monitorować

  • senność i sprawność psychoruchowa
  • objawy neurotoksyczności litu (drżenie, ataksja, splątanie, zaburzenia mowy)
  • stężenie litu w surowicy przy podejrzeniu toksyczności
  • ryzyko upadków u osób starszych

Kiedy ocena się zmienia

Stężenie toksyczne – ostre zatrucie litemdawka · litinterakcja nie dotyczyOksazepamu nie należy stosować w przypadku ostrego zatrucia solami litu.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych sumowanie działania uspokajającego zwiększa ryzyko upadków i splątania, a jednocześnie łatwiej o kumulację litu. Wskazana ostrożność i obserwacja pacjenta.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Oxazepam Espefa 10 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oxazepam-espefa-100128300/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lithium Carbonicum GSK 250 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lithium-carbonicum-gsk-100039430/

Alkohol przy tych lekach

Niekorzystna interakcjaLita alkoholZaleca się unikanie alkoholu przez cały okres leczenia litem.Nie pij alkoholu w trakcie leczenia litem, a jeśli się to zdarzy, nie prowadź pojazdów i nie pomijaj kolejnej dawki leku.szybki (godziny)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Nie pij alkoholu w trakcie leczenia litem, a jeśli się to zdarzy, nie prowadź pojazdów i nie pomijaj kolejnej dawki leku.

Alkohol może nasilać działanie litu na układ nerwowy. Można mieć wolniejsze reakcje, gorszą koncentrację, większą senność i zawroty głowy. Po alkoholu łatwiej też o odwodnienie, a to może być niekorzystne przy leczeniu litem. Z tych powodów w trakcie leczenia lepiej alkoholu nie pić.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silna senność lub zawroty głowy
  • drżenie rąk, chwiejny chód
  • bełkotliwa mowa lub splątanie
  • uporczywe wymioty lub biegunka
  • nasilone pragnienie i częste oddawanie moczu
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie, pk_inne
Początek
szybki (godziny)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Zaleca się unikanie alkoholu przez cały okres leczenia litem. Jeśli pacjent mimo to pije alkohol, należy go pouczyć, by nie prowadził pojazdów, nie pił na czczo ani w stanie odwodnienia i nie pomijał dawek litu z powodu picia. Przy nasileniu drżeń, ataksji, zaburzeń mowy, splątania lub wymiotów i biegunki należy pilnie oznaczyć stężenie litu.

Skutek kliniczny

Alkohol w trakcie leczenia litem może nasilać zaburzenia psychomotoryczne, czyli opóźniać reakcje oraz pogarszać uwagę i koncentrację. Ma to szczególne znaczenie u osób kierujących pojazdami i obsługujących maszyny. Alkohol może też nasilać senność, zawroty głowy i chwiejność nastroju, co utrudnia ocenę, czy objawy pochodzą od litu, alkoholu, czy choroby podstawowej.

Mechanizm

Alkohol i lit działają na ośrodkowy układ nerwowy, więc ich efekty psychomotoryczne się sumują. Dodatkowo alkohol sprzyja odwodnieniu, a zmiany nawodnienia i bilansu sodu zmieniają wydalanie litu przez nerki. Dla litu o wąskim przedziale terapeutycznym nawet niewielkie wahania stężenia mają znaczenie, ale ten drugi mechanizm ma charakter teoretyczny.

Monitorować

  • objawy neurologiczne (drżenie, ataksja, zaburzenia mowy, splątanie)
  • stężenie litu w surowicy przy podejrzeniu toksyczności lub po epizodzie odwodnienia
  • nawodnienie i czynność nerek
  • stan psychiczny i przestrzeganie zaleceń dotyczących dawkowania

Kiedy ocena się zmienia

Duża jednorazowa ilość lub picie w trybie epizodów upijania sięilość alkoholu · alkoholryzyko rośnieWiększa ilość alkoholu nasila zaburzenia psychomotoryczne i odwodnienie, co zwiększa ryzyko objawów neurotoksycznych oraz wahań stężenia litu. Przy takim wzorze picia należy rozważyć kontrolę stężenia litu i ocenę stanu klinicznego.
Osoby w podeszłym wiekuwiek · pacjentryzyko rośnieU osób starszych wrażliwość na działanie ośrodkowe jest większa, a czynność nerek często obniżona, więc ryzyko zaburzeń równowagi, upadków i toksyczności litu jest większe. Zaleca się bezwzględne unikanie alkoholu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lithium Carbonicum GSK 250 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/lithium-carbonicum-gsk-100039430/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneOksazepama alkoholPodczas leczenia oksazepamem i do 3 dni po jego zakończeniu nie należy pić napojów alkoholowych.Nie pij alkoholu w trakcie leczenia oksazepamem ani przez 3 dni po przyjęciu ostatniej tabletki, a po przypadkowym wypiciu alkoholu nie prowadź pojazdów i skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.szybki (godziny)rozległe badania

Połączenie przeciwwskazane

Nie pij alkoholu w trakcie leczenia oksazepamem ani przez 3 dni po przyjęciu ostatniej tabletki, a po przypadkowym wypiciu alkoholu nie prowadź pojazdów i skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Alkohol i oksazepam razem bardzo nasilają senność, osłabiają koncentrację i utrudniają utrzymanie równowagi. W cięższych przypadkach mogą spowolnić oddech. U niektórych osób alkohol wywołuje po tym leku odwrotną reakcję, czyli pobudzenie, agresję lub splątanie. Dlatego nie należy pić alkoholu w trakcie leczenia ani przez 3 dni po jego zakończeniu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silna senność, trudność z obudzeniem
  • spowolniony lub płytki oddech
  • splątanie, omamy, nietypowe pobudzenie lub agresja
  • zawroty głowy, chwiejny chód, zaburzenia mowy
  • utrata przytomności
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie, PD – synergizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Podczas leczenia oksazepamem i do 3 dni po jego zakończeniu nie należy pić napojów alkoholowych[1]. Oksazepamu nie wolno stosować w ostrym zatruciu alkoholowym ani u osób uzależnionych od alkoholu, leków lub narkotyków[1]. Wyjątkiem jest leczenie podniecenia w ostrym alkoholowym zespole abstynencyjnym, które prowadzi lekarz według dawkowania z ChPL[1].

Skutek kliniczny

Połączenie nasila senność i osłabia uwagę, a w skrajnych przypadkach grozi głębokim uspokojeniem z zahamowaniem oddechu. U części osób zamiast uspokojenia pojawiają się reakcje paradoksalne, takie jak pobudzenie, agresja, splątanie lub omamy.

Mechanizm

Oksazepam i alkohol nasilają hamowanie ośrodkowego układu nerwowego, więc połączenie wzmaga uspokojenie, senność i zaburzenia koordynacji oraz pogarsza sprawność psychofizyczną. Przy ciężkim nasileniu może dojść do depresji oddechowej. ChPL wskazuje dodatkowo, że po alkoholu zgłaszano indywidualne przypadki reakcji paradoksalnych (pobudzenia, agresji, splątania)[1].

Monitorować

  • senność, zawroty głowy i zaburzenia równowagi
  • częstość oddechów i stan świadomości przy podejrzeniu spożycia alkoholu
  • reakcje paradoksalne (pobudzenie, agresja, splątanie, omamy)
  • wywiad w kierunku nadużywania alkoholu i leków przed rozpoczęciem terapii

Kiedy ocena się zmienia

Ostre zatrucie alkoholoweilość alkoholu · pacjentinterakcja nie dotyczyOstre zatrucie alkoholowe jest przeciwwskazaniem do stosowania oksazepamu w punkcie 4.3 ChPL.
odstep ≤ 3 dni po zakończeniu leczeniapacjentinne zalecenieZakaz picia alkoholu obowiązuje także przez 3 dni po zakończeniu zażywania oksazepamu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Oxazepam Espefa 10 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oxazepam-espefa-100128300/

Pełny opis tej pary

Inne interakcje tych leków 462

Połączenie przeciwwskazaneAmiodaron+ LitAmiodaronu nie łączy się z litem.Nie odstawiaj żadnego z tych leków na własną rękę, tylko jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który zdecyduje o zmianie leczenia.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie odstawiaj żadnego z tych leków na własną rękę, tylko jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który zdecyduje o zmianie leczenia.

Amiodaron i lit razem mogą wywołać groźne zaburzenia rytmu serca. Oba leki mogą też osłabiać pracę tarczycy, a razem to działanie jest silniejsze. Amiodaron działa w organizmie jeszcze przez kilka miesięcy po odstawieniu, więc ryzyko nie znika od razu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy, omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • duża senność, marznięcie, przybieranie na wadze, suchość skóry
  • drżenie rąk, splątanie, chwiejny chód
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Amiodaronu nie łączy się z litem.[1][2] Przy konieczności leczenia przeciwarytmicznego u pacjenta przyjmującego lit decyzję o zmianie normotymiku lub leku przeciwarytmicznego podejmują wspólnie kardiolog i psychiatra. Litu nie odstawia się nagle bez nadzoru lekarza. Przed włączeniem litu po zakończonym leczeniu amiodaronem trzeba uwzględnić, że amiodaron działa jeszcze przez kilka miesięcy.[1] Jeśli połączenia nie da się czasowo uniknąć, potrzebne są kontrola EKG z oceną QTc, wyrównanie potasu i magnezu oraz kontrola TSH i stężenia litu.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT i groźnych komorowych zaburzeń rytmu typu torsade de pointes, które mogą prowadzić do omdlenia lub nagłego zgonu.[1] Dodatkowo rośnie ryzyko niedoczynności tarczycy, która może się rozwijać stopniowo przez tygodnie lub miesiące.

Mechanizm

Amiodaronu nie łączy się z lekami mogącymi wywołać częstoskurcz typu torsade de pointes, a do tej grupy należą preparaty litu.[1][2] Oba leki wydłużają repolaryzację komór, więc ich działanie na odstęp QT się sumuje. Ryzyko działania proarytmicznego amiodaronu dodatkowo zwiększają zaburzenia elektrolitowe.[1] Drugim punktem styku jest tarczyca – jedna tabletka amiodaronu 200 mg zawiera 75 mg jodu[2], a lit nasila hamujące czynność tarczycy działanie dużych dawek jodu.[3] Amiodaron i jego metabolit mają bardzo długi okres półtrwania, dlatego interakcje mogą występować jeszcze kilka miesięcy po jego odstawieniu.[1]

Metabolizm i transportery

  • Amiodaron: inhibitor CYP1A2[4], inhibitor CYP2B6[4], inhibitor CYP2C19[4], inhibitor CYP2C8[4], umiarkowany inhibitor CYP2C9[5], słaby inhibitor CYP2D6[5], słaby inhibitor CYP3A4[5], inhibitor OCT2[4], inhibitor P-gp[5], drugorzędny szlak substrat CYP2C8[4], wrażliwy substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • TSH
  • stężenie litu w surowicy

Bezpieczniejsze alternatywy

kwas walproinowylamotrygina

Kiedy ocena się zmienia

Lit włączany w ciągu kilku miesięcy po odstawieniu amiodaronukolejność włączenia · amiodaroninne zalecenieZ powodu długiego okresu półtrwania amiodaronu interakcje mogą występować nawet po kilku miesiącach od zakończenia leczenia, dlatego przy włączaniu litu w tym okresie potrzebna jest kontrola EKG, elektrolitów i TSH.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cordarone 200 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cordarone-100015850/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Opacorden 200 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/opacorden-100049552/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lithium Carbonicum GSK 250 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lithium-carbonicum-gsk-100039430/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cordarone. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/cordarone-100015850/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneChlortalidon+ LitChlortalidonu nie łączy się z litem.Nie zaczynaj chlortalidonu, jeśli bierzesz lit, i skontaktuj się z lekarzem prowadzącym przed jakąkolwiek zmianą leków – nie odstawiaj litu samodzielnie.opóźniony (dni)rozległe badania

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj chlortalidonu, jeśli bierzesz lit, i skontaktuj się z lekarzem prowadzącym przed jakąkolwiek zmianą leków – nie odstawiaj litu samodzielnie.

Lek moczopędny chlortalidon sprawia, że organizm wolniej pozbywa się litu. Lit może się wtedy gromadzić we krwi i spowodować zatrucie. Zatrucie litem może uszkadzać układ nerwowy i serce. Tych leków zwykle się razem nie stosuje.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilone drżenie rąk
  • biegunka, nudności lub wymioty
  • senność lub splątanie
  • chwiejny chód i zaburzenia równowagi
  • niewyraźna mowa
  • osłabienie lub skurcze mięśni
  • silne pragnienie i suchość w ustach
  • kołatanie serca
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – wydalanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Chlortalidonu nie łączy się z litem[1]. Jeśli lek moczopędny jest nieunikniony, konieczna jest bardzo dokładna kontrola stężenia litu we krwi i dostosowanie jego dawki[2]. Kontrolę stężenia litu należy wykonać po włączeniu, zmianie dawki i odstawieniu chlortalidonu, a także regularnie oznaczać sód, potas i wapń w surowicy[2]. Przy wyborze innego leku przeciwnadciśnieniowego trzeba pamiętać, że inhibitory ACE i antagoniści receptora angiotensyny II również podwyższają stężenie litu[3].

Skutek kliniczny

Wzrost stężenia litu może wywołać jego toksyczność, przede wszystkim kardio- i neurotoksyczność[2]. Objawy neurotoksyczności to drżenie, ataksja, hipertonia, mimowolne skurcze mięśni, hiperrefleksja, zaburzenia mowy, splątanie, senność i oczopląs[3]. Dodatkowo hipokaliemia i hiponatremia wywołane chlortalidonem zwiększają ryzyko zaburzeń rytmu serca i dalszego zatrzymywania litu[2].

Mechanizm

Chlortalidon zmniejsza wydalanie litu przez nerki, co prowadzi do wzrostu jego stężenia w surowicy[2]. Utrata sodu i wody wywołana diuretykiem tiazydopodobnym nasila zwrotne wchłanianie litu w kanalikach nerkowych, bo nerka traktuje lit podobnie jak sód. Leki moczopędne, zwłaszcza tiazydowe, podwyższają stężenie litu w stanie stacjonarnym[3]. U pacjentów z wielomoczem wywołanym przez lit leki moczopędne mogą działać paradoksalnie antydiuretycznie[2].

Monitorować

  • stężenie litu w surowicy
  • sód i potas w surowicy
  • wapń w surowicy
  • kreatynina i eGFR
  • objawy toksyczności litu (drżenie, ataksja, splątanie, senność, zaburzenia mowy)
  • stan nawodnienia
  • EKG przy hipokaliemii lub objawach kardiologicznych

Kiedy ocena się zmienia

wiek ≥ 65pacjentryzyko rośnieU osób w podeszłym wieku zaburzenia elektrolitowe po tiazydach są częstsze, a ryzyko kumulacji litu większe.
eGFR ≤ 30pacjentinterakcja nie dotyczyPrzy klirensie kreatyniny poniżej 30 mL/min chlortalidon jest przeciwwskazany, a ciężka niewydolność nerek jest przeciwwskazaniem do litu.
Chlortalidon dołączony do ustabilizowanej dawki litukolejność włączenia · chlortalidoninne zalecenieDołączenie chlortalidonu do ustalonej dawki litu podnosi litemię, a jego odstawienie może ją obniżyć – po każdej zmianie trzeba oznaczyć stężenie litu i dostosować dawkę.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Hygroton 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/hygroton-100030044/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Uldiulan 12,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/uldiulan-100438041/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lithium Carbonicum GSK 250 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lithium-carbonicum-gsk-100039430/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneDifenhydramina+ LitNie wydawaj difenhydraminy pacjentowi leczonemu litem.Nie bierz difenhydraminy, a w razie bezsenności lub alergii zapytaj farmaceutę albo lekarza o bezpieczniejszy lek.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie bierz difenhydraminy, a w razie bezsenności lub alergii zapytaj farmaceutę albo lekarza o bezpieczniejszy lek.

Difenhydraminy nie łącz z litem. Oba leki mogą wpływać na rytm serca, a razem zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu. Mogą też nasilać senność, splątanie i chwiejność, co sprzyja upadkom. Kłopoty ze snem przy leczeniu litem omów z lekarzem, bo mogą wymagać innego leczenia.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zasłabnięcie lub omdlenie
  • bardzo wolne tętno
  • silna senność lub splątanie
  • nasilone drżenie rąk
  • chwiejny chód lub niewyraźna mowa
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie wydawaj difenhydraminy pacjentowi leczonemu litem. Difenhydraminy nie stosuje się z lekami wydłużającymi odstęp QT ani przy znamiennej bradykardii lub zaburzeniach elektrolitowych[1][2][3]. W bezsenności skieruj pacjenta do lekarza prowadzącego leczenie litem, bo bezsenność może być objawem nawrotu choroby afektywnej. W objawach alergii zaproponuj lek przeciwhistaminowy o minimalnym wpływie na QT i niewielkim działaniu uspokajającym. Jeśli pacjent już przyjął difenhydraminę i ma kołatanie serca, omdlenie, nasilone splątanie lub drżenie, wymaga pilnej oceny lekarskiej z EKG i oznaczeniem stężenia litu.

Skutek kliniczny

Głównym zagrożeniem jest wydłużenie odstępu QT z ryzykiem częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes, większym przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii, chorobie serca oraz przy stężeniu litu powyżej zakresu terapeutycznego. Możliwe jest też nasilenie senności, splątania i zaburzeń równowagi z ryzykiem upadków, zwłaszcza u osób starszych. Uspokojenie i objawy cholinolityczne po difenhydraminie mogą utrudnić rozpoznanie wczesnych objawów zatrucia litem.

Mechanizm

Oba leki mogą wydłużać odstęp QT, więc ich działania na przewodzenie w sercu sumują się. Difenhydraminy nie łączy się z lekami, o których wiadomo, że wydłużają odstęp QT lub wywołują częstoskurcz typu torsade de pointes[1][2][3]. Lit może ponadto powodować bradykardię i zaburzenia czynności węzła zatokowego, a znamienna bradykardia sama w sobie wyklucza stosowanie difenhydraminy[1]. Dodatkowo difenhydramina hamuje ośrodkowy układ nerwowy i działa cholinolitycznie[1], a lit przy nasilonej neurotoksyczności wywołuje senność, splątanie, ataksję i zaburzenia mowy[4]. Difenhydramina nie zmienia wydalania litu przez nerki.

Metabolizm i transportery

  • Difenhydramina: inhibitor CYP2D6[5], substrat CYP2D6[5]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • stężenie litu w surowicy
  • objawy neurotoksyczności litu (drżenie, ataksja, splątanie, senność)
  • częstość rytmu serca

Bezpieczniejsze alternatywy

bilastynafeksofenadynacetyryzyna

Kiedy ocena się zmienia

wiek ≥ 65pacjentryzyko rośnieOsoby starsze są bardziej podatne na działanie cholinolityczne difenhydraminy, a u pacjentów z dezorientacją należy jej unikać. U tych pacjentów częściej występują też zaburzenia elektrolitowe i choroby serca zwiększające ryzyko wydłużenia QT oraz pogorszenie czynności nerek sprzyjające kumulacji litu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Nodisen 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/nodisen-100391150/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Luminastil 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/luminastil-100415560/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego SENOLEK 50 mg, kapsułki miękkie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/senolek-100465078/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lithium Carbonicum GSK 250 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lithium-carbonicum-gsk-100039430/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Nodisen. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/nodisen-100391150/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneHydrochlorotiazyd+ LitHydrochlorotiazydu nie łączy się z litem.Nie zaczynaj brać hydrochlorotiazydu razem z litem bez rozmowy z lekarzem prowadzącym leczenie litem i nie zmieniaj sam dawki żadnego z tych leków.opóźniony (dni)rozległe badania

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj brać hydrochlorotiazydu razem z litem bez rozmowy z lekarzem prowadzącym leczenie litem i nie zmieniaj sam dawki żadnego z tych leków.

Lek moczopędny hydrochlorotiazyd sprawia, że nerki wydalają mniej litu. Lit gromadzi się wtedy w organizmie i może dojść do zatrucia. Tych leków zwykle nie łączy się ze sobą.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silniejsze drżenie rąk
  • biegunka lub wymioty
  • nadmierna senność lub osłabienie
  • splątanie albo trudności z mówieniem
  • chwiejny chód lub zawroty głowy
  • drgawki
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – wydalanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Hydrochlorotiazydu nie łączy się z litem[1]. U pacjenta leczonego litem nadciśnienie lub obrzęki należy leczyć lekiem spoza grupy tiazydów, dobranym z uwzględnieniem innych interakcji litu. Jeśli lekarz uzna połączenie za niezbędne, dawkę litu zmniejsza się o 50% i kontroluje stężenie litu w surowicy[1]. Stężenie litu należy oznaczać częściej niż zwykle, zwłaszcza w pierwszych tygodniach po włączeniu, zmianie dawki lub odstawieniu tiazydu[2]. Po odstawieniu tiazydu stężenie litu może spaść, więc wcześniej zmniejszoną dawkę trzeba ponownie ocenić.

Skutek kliniczny

Wzrost stężenia litu może prowadzić do zatrucia litem[2]. Typowe objawy to nasilone drżenie rąk, biegunka, wymioty, senność, splątanie, ataksja, zaburzenia mowy i oczopląs, a w ciężkich przypadkach drgawki, zaburzenia rytmu serca i uszkodzenie nerek. Ryzyko rośnie przy odwodnieniu, gorączce, upałach, diecie ubogosodowej i pogorszeniu czynności nerek. Dodatkowo hydrochlorotiazyd może wywołać hiponatremię i hipokaliemię[1].

Mechanizm

Hydrochlorotiazyd zmniejsza klirens nerkowy litu i zwiększa jego stężenie w surowicy[1]. Utrata sodu wywołana diuretykiem działa podobnie jak dieta bez soli – nerki zatrzymują sód i razem z nim lit, więc wydalanie litu z moczem maleje[2]. Tiazydy należą do leków, które najwyraźniej podnoszą stężenie litu w stanie stacjonarnym[3].

Monitorować

  • stężenie litu w surowicy
  • stężenie sodu i potasu w surowicy
  • kreatynina i eGFR
  • objawy toksyczności litu (drżenie, biegunka, wymioty, senność, splątanie, ataksja)
  • stan nawodnienia

Kiedy ocena się zmienia

wiek ≥ 65pacjentinne zalecenieU osób starszych częściej występują odwodnienie, hiponatremia i pogorszenie czynności nerek, co dodatkowo zmniejsza wydalanie litu. Jeśli połączenie jest utrzymywane, stężenie litu, sodu i kreatyniny należy kontrolować częściej.
Dołączenie lub odstawienie tiazydu u pacjenta na stałej dawce litukolejność włączenia · hydrochlorotiazydinne zalecenieDołączenie hydrochlorotiazydu do ustabilizowanego leczenia litem podnosi stężenie litu, a jego odstawienie może je obniżyć. Każda taka zmiana wymaga ponownego oznaczenia stężenia litu i ewentualnej korekty dawki.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Hydrochlorothiazidum Polpharma 25 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/hydrochlorothiazidum-polpharma-100029727/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Hydrochlorothiazide Aurovitas 12,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/hydrochlorothiazide-aurovitas-100402379/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lithium Carbonicum GSK 250 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lithium-carbonicum-gsk-100039430/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneLit+ LefamulinaNie łącz lefamuliny z litem – wybierz antybiotyk, który nie wydłuża odstępu QT.Nie zaczynaj tego antybiotyku i nie odstawiaj litu sam – zapytaj lekarza lub farmaceutę o inny antybiotyk.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj tego antybiotyku i nie odstawiaj litu sam – zapytaj lekarza lub farmaceutę o inny antybiotyk.

Tych dwóch leków nie łączy się. Oba mogą wpływać na rytm serca, a razem zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu. Antybiotyk może też wywołać biegunkę, przez co organizm traci wodę i sole, a stężenie litu we krwi może wzrosnąć do szkodliwego poziomu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • silna biegunka lub wymioty
  • nasilone drżenie rąk
  • chwiejny chód, niewyraźna mowa
  • splątanie lub nadmierna senność
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz lefamuliny z litem – wybierz antybiotyk, który nie wydłuża odstępu QT.[1] Litu nie odstawia się samodzielnie z powodu krótkiej antybiotykoterapii. U pacjenta leczonego litem unikaj też makrolidów i fluorochinolonów, które również wydłużają QT, oraz metronidazolu, który podnosi stężenie litu.[2] Jeśli pacjent otrzymał już oba leki, wykonaj EKG z oceną QTc, oznacz elektrolity i stężenie litu.

Skutek kliniczny

Grozi wydłużenie odstępu QT i komorowe zaburzenia rytmu, w tym częstoskurcz typu torsade de pointes. Odwodnienie po biegunce może dodatkowo podnieść stężenie litu i wywołać objawy jego toksyczności, takie jak drżenie, ataksja, splątanie i senność.[2]

Mechanizm

Lefamulina wydłuża odstęp QT i nie łączy się jej z innymi lekami wydłużającymi QT.[1] Lit również może wydłużać odstęp QT i zaburzać przewodzenie w sercu, zwłaszcza przy wyższych stężeniach, więc działania obu leków na repolaryzację się sumują. Lefamulina jest też przeciwwskazana przy zaburzeniach elektrolitowych, zwłaszcza niewyrównanej hipokaliemii.[1] Biegunka i wymioty po lefamulinie mogą powodować odwodnienie i utratę sodu, co sprzyja kumulacji litu, oraz utratę potasu, co dodatkowo zwiększa ryzyko arytmii. Lefamulina nie hamuje istotnie dróg wydalania litu, który jest wydalany przez nerki bez udziału CYP3A.

Metabolizm i transportery

  • Lefamulina: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP2C8[3], umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], inhibitor MATE1[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc
  • stężenie litu w surowicy
  • potas, magnez i sód w surowicy
  • kreatynina i stan nawodnienia
  • objawy toksyczności litu (drżenie, ataksja, splątanie, senność)

Bezpieczniejsze alternatywy

amoksycylinaamoksycylina z kwasem klawulanowymcefuroksymceftriakson

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/xenleta-100440180/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lithium Carbonicum GSK 250 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lithium-carbonicum-gsk-100039430/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/xenleta-100440180/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneLit+ CyzaprydNie stosuj cyzaprydu u pacjenta leczonego litem.Nie zaczynaj cyzaprydu, jeśli przyjmujesz lit, i zapytaj lekarza lub farmaceutę o bezpieczniejszy lek na dolegliwości żołądkowe, a litu nie odstawiaj sam.nieznanyteoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj cyzaprydu, jeśli przyjmujesz lit, i zapytaj lekarza lub farmaceutę o bezpieczniejszy lek na dolegliwości żołądkowe, a litu nie odstawiaj sam.

Tych dwóch leków nie łączy się. Każdy z nich może wpływać na pracę serca, a razem mogą wywołać groźne zaburzenia rytmu. Ryzyko rośnie, gdy masz wymioty, biegunkę lub jesteś odwodniony.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub uczucie omdlewania
  • utrata przytomności
  • bardzo wolne bicie serca
  • nasilone drżenie rąk, splątanie, chwiejny chód
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie stosuj cyzaprydu u pacjenta leczonego litem.[1] Jeśli potrzebny jest lek prokinetyczny, wybierz preparat bez wpływu na odstęp QT i nie odstawiaj litu bez decyzji lekarza prowadzącego. Jeżeli oba leki zostały już przyjęte, wykonaj EKG z oceną QTc, oznacz stężenie litu oraz potasu i magnezu w surowicy.

Skutek kliniczny

Grozi wydłużenie odstępu QT i ciężkie komorowe zaburzenia rytmu – częstoskurcz komorowy, migotanie komór, torsade de pointes.[1] Ryzyko rośnie przy toksycznym stężeniu litu, hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii i niewydolności nerek.[1]

Mechanizm

Cyzaprydu nie łączy się z lekami, które mogą wydłużać odstęp QT lub wywoływać częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes.[1] Lit może wydłużać odstęp QT i zaburzać czynność węzła zatokowego, zwłaszcza przy dużym stężeniu w surowicy, więc oba leki sumują działanie proarytmiczne. Wymioty i przewlekła biegunka oraz zaburzenia elektrolitowe dodatkowo zwiększają ryzyko zaburzeń rytmu podczas leczenia cyzaprydem.[1]

Metabolizm i transportery

  • Cyzapryd: wrażliwy substrat CYP3A4[2]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc
  • stężenie litu w surowicy
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • częstość rytmu serca

Bezpieczniejsze alternatywy

itopryd

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Gasprid 5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/gasprid-100077413/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Gasprid. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/gasprid-100077413/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneLit+ LorazepamPołączenie jest dopuszczalne, ale lorazepam stosuje się w najmniejszej skutecznej dawce i z obserwacją stopnia sedacji.Przyjmuj lorazepam tylko w dawce zaleconej przez lekarza, nie pij alkoholu, nie prowadź samochodu, dopóki nie wiesz, jak reagujesz, i zgłoś lekarzowi każdą nową chwiejność, drżenie lub splątanie.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Przyjmuj lorazepam tylko w dawce zaleconej przez lekarza, nie pij alkoholu, nie prowadź samochodu, dopóki nie wiesz, jak reagujesz, i zgłoś lekarzowi każdą nową chwiejność, drżenie lub splątanie.

Lit i lorazepam mogą razem silniej usypiać i spowalniać niż każdy z nich osobno. Możesz czuć się bardziej senny, mieć słabszą koncentrację i łatwiej się przewracać. Senność i chwiejność mogą też być objawem zbyt dużej ilości litu we krwi, dlatego nie lekceważ takich zmian.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silna senność lub trudność z wybudzeniem
  • chwiejny chód, zaburzenia równowagi, upadki
  • nasilone drżenie rąk
  • splątanie, niewyraźna mowa
  • wymioty lub biegunka
  • spowolniony lub płytki oddech
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie jest dopuszczalne, ale lorazepam stosuje się w najmniejszej skutecznej dawce i z obserwacją stopnia sedacji. Jeśli jednoczesne leczenie lekami tłumiącymi czynność OUN jest konieczne, dawkę lorazepamu należy zmniejszyć[1]. Lorazepamu nie stosuje się w ostrym zatruciu solami litu[2]. Przy pojawieniu się splątania, ataksji, drżenia lub nadmiernej senności warto oznaczyć stężenie litu, aby odróżnić działanie benzodiazepiny od neurotoksyczności litu.

Skutek kliniczny

Nasilona senność, spowolnienie psychoruchowe, zaburzenia koordynacji i ryzyko upadków, zwłaszcza na początku łączenia i u osób starszych. Sedacja po lorazepamie może maskować wczesne objawy zatrucia litem albo być z nimi mylona.

Mechanizm

Oba leki działają hamująco na ośrodkowy układ nerwowy, więc ich działanie uspokajające się sumuje. Lorazepam łączony z innymi lekami tłumiącymi czynność OUN nasila działanie depresyjne na OUN[1]. Sole litu zalicza się do leków działających depresyjnie na OUN[2]. Objawy neurotoksyczności litu, takie jak senność, splątanie, ataksja i zaburzenia mowy, pokrywają się z działaniami niepożądanymi benzodiazepin[3]. Interakcji farmakokinetycznej nie należy oczekiwać, bo lorazepam jest glukuronidowany, a lit wydalany przez nerki bez metabolizmu.

Monitorować

  • stopień sedacji i senności
  • objawy neurotoksyczności litu (drżenie, ataksja, splątanie, zaburzenia mowy, oczopląs)
  • stężenie litu w surowicy przy objawach neurologicznych
  • ryzyko upadków u osób starszych

Kiedy ocena się zmienia

Stężenie toksyczne (ostre zatrucie litem)dawka · litinterakcja nie dotyczyW ostrym zatruciu solami litu lorazepam jest przeciwwskazany.
Najmniejsza skutecznadawka · lorazepamryzyko malejePrzy koniecznym łączeniu z lekami tłumiącymi czynność OUN stosuje się mniejsze dawki lorazepamu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lorazepam Orion 1 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lorazepam-orion-100313405/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lorazepam TZF 0,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lorazepam-tzf-100453695/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lithium Carbonicum GSK 250 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lithium-carbonicum-gsk-100039430/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneOksazepam+ FlumazenilFlumazenil podaje się u pacjenta leczonego oksazepamem wyłącznie w celu odwrócenia przedawkowania lub sedacji, w warunkach szpitalnych z monitorowaniem czynności życiowych.Przed zabiegiem lub w szpitalu zawsze powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oksazepam i od jak dawna.szybki (godziny)rozległe badania

Połączenie przeciwwskazane

Przed zabiegiem lub w szpitalu zawsze powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oksazepam i od jak dawna.

Flumazenil to lek podawany w szpitalu, który znosi działanie oksazepamu. Używa się go głównie wtedy, gdy ktoś przyjął za dużo leku uspokajającego lub trzeba szybko wybudzić po zabiegu. Jeśli bierzesz oksazepam od dłuższego czasu, nagłe zniesienie jego działania może wywołać drgawki, silny niepokój lub drżenie. Po ustąpieniu działania flumazenilu senność może wrócić.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • drgawki
  • nagły silny lęk lub pobudzenie
  • drżenie rąk, poty
  • ponowna senność lub spowolniony oddech po wybudzeniu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Flumazenil podaje się u pacjenta leczonego oksazepamem wyłącznie w celu odwrócenia przedawkowania lub sedacji, w warunkach szpitalnych z monitorowaniem czynności życiowych.[1] Flumazenilu nie stosuje się, gdy benzodiazepina służy kontroli stanu zagrażającego życiu, takiego jak stan padaczkowy lub nadciśnienie śródczaszkowe.[2] Flumazenilu nie stosuje się także w zatruciu mieszanym z trój- lub czteropierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi z objawami antycholinergicznymi, neurologicznymi lub sercowo-naczyniowymi.[3] U pacjentów przewlekle przyjmujących oksazepam należy przygotować się na wystąpienie drgawek i objawów odstawiennych.[1]

Skutek kliniczny

Flumazenil znosi działanie uspokajające, nasenne i przeciwdrgawkowe oksazepamu, co jest celowe przy przedawkowaniu, ale może wywołać drgawki i objawy odstawienne.[1] Ryzyko drgawek dotyczy szczególnie osób przewlekle przyjmujących benzodiazepiny lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne.[1] Przy zatruciu mieszanym toksyczność innych leków psychotropowych, zwłaszcza trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, może narastać w miarę ustępowania działania benzodiazepiny.[4] Działanie flumazenilu może ustąpić wcześniej niż działanie oksazepamu, dlatego możliwy jest nawrót sedacji.

Mechanizm

Flumazenil kompetycyjnie wypiera benzodiazepiny z miejsca wiązania na receptorze GABA-A i odwraca ich ośrodkowe działanie, w tym działanie oksazepamu.[4] Interakcja ma charakter wyłącznie farmakodynamiczny, a flumazenil nie zmienia farmakokinetyki badanych benzodiazepin.[4]

Monitorować

  • stan świadomości i nawrót sedacji po ustąpieniu działania flumazenilu
  • częstość oddechów i saturacja
  • drgawki
  • objawy odstawienne (lęk, pobudzenie, drżenie)
  • EKG i ciśnienie tętnicze przy podejrzeniu zatrucia mieszanego z lekami przeciwdepresyjnymi

Kiedy ocena się zmienia

Leczenie przewlekłeczas leczenia · oksazepamryzyko rośniePrzy przewlekłym stosowaniu oksazepamu flumazenil częściej wywołuje drgawki i objawy odstawienne, dlatego należy podawać go ostrożnie i przygotować się na leczenie drgawek.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Oxazepam GSK 10 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 19.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oxazepam-gsk-100050704/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Flumazenil Kabi 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 0,1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 19.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/flumazenil-kabi-0-1-mg-ml-roztwor-do-wstrzykiwan-100195012/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Flumazenil Pharmaselect 0,1 mg/ml 0,1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań lub koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 19.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/flumazenil-pharmaselect-0-1-mg-ml-100209777/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 0,1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 19.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/flumazenil-b-braun-0-1-mg-ml-roztwor-do-wstrzykiwan-100193556/

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
  • Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.