Interakcje / Idelalizyb / Idelalizyb a alkohol
Jaki opis pokazać?
Interakcja o niejasnym znaczeniu
Zalecaj ograniczenie alkoholu do okazjonalnych, niewielkich ilości przez cały okres leczenia idelalizybem.
Ogranicz alkohol do rzadkich, małych ilości, a jeśli lekarz mówił ci o problemach z wątrobą lub masz biegunkę, nie pij wcale.
Interakcja o niejasnym znaczeniuIdelalizyba alkoholZalecaj ograniczenie alkoholu do okazjonalnych, niewielkich ilości przez cały okres leczenia idelalizybem.Ogranicz alkohol do rzadkich, małych ilości, a jeśli lekarz mówił ci o problemach z wątrobą lub masz biegunkę, nie pij wcale.opóźniony (dni)teoretyczne
Interakcja o niejasnym znaczeniu
Ogranicz alkohol do rzadkich, małych ilości, a jeśli lekarz mówił ci o problemach z wątrobą lub masz biegunkę, nie pij wcale.
Ten lek może czasem uszkadzać wątrobę i powodować ciężką biegunkę. Alkohol także obciąża wątrobę i jelita, więc picie, zwłaszcza częste lub w dużych ilościach, może zwiększać te ryzyka. Okazjonalna mała ilość alkoholu prawdopodobnie ci nie zaszkodzi, ale nie ma badań, które by to potwierdzały.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zażółcenie skóry lub białek oczu
- ciemny mocz lub jasny stolec
- ból pod prawym łukiem żebrowym
- biegunka, zwłaszcza częsta lub z krwią
- silne osłabienie i brak apetytu
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Zalecaj ograniczenie alkoholu do okazjonalnych, niewielkich ilości przez cały okres leczenia idelalizybem. Pacjentom z nieprawidłowymi wynikami prób wątrobowych, chorobą wątroby, nasiloną biegunką lub nadużywającym alkoholu zalecaj całkowitą abstynencję. Przypomnij o regularnych kontrolach prób wątrobowych zleconych przez lekarza prowadzącego.
Skutek kliniczny
Okazjonalne spożycie niewielkiej ilości alkoholu prawdopodobnie nie ma istotnego znaczenia klinicznego. Przy regularnym lub obfitym piciu możliwe jest większe ryzyko uszkodzenia wątroby, nasilenia biegunki i zaburzeń wodno-elektrolitowych oraz trudności w interpretacji wyników prób wątrobowych podczas leczenia.
Mechanizm
Interakcja jest możliwa tylko teoretycznie i wynika z nakładania się działań niepożądanych, a nie ze zmiany stężenia leku. ChPL idelalizybu nie wymienia alkoholu wśród przeciwwskazań ani w punkcie dotyczącym interakcji[1]. Słowo „alkohol” pojawia się w charakterystyce produktu wyłącznie jako składnik otoczki tabletki, poli(alkohol winylowy), który nie jest etanolem[1]. Idelalizyb jest metabolizowany głównie przez oksydazę aldehydową, a w mniejszym stopniu przez CYP3A i UGT1A4[1]. Nie ma danych, aby etanol w istotny klinicznie sposób zmieniał farmakokinetykę idelalizybu. Idelalizyb może powodować wzrost aktywności aminotransferaz i ciężkie polekowe uszkodzenie wątroby oraz ciężką biegunkę i zapalenie jelita grubego. Alkohol, zwłaszcza w dużych ilościach lub spożywany regularnie, sam obciąża wątrobę i podrażnia przewód pokarmowy, dlatego może teoretycznie nasilać te działania i utrudniać ocenę przyczyny nieprawidłowych wyników prób wątrobowych.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- aktywność ALT i AST oraz stężenie bilirubiny
- częstość i nasilenie biegunki
- objawy odwodnienia
- ilość i regularność spożywanego alkoholu
Kiedy ocena się zmienia
| Duże ilości jednorazowo (upijanie się)ilość alkoholu · pacjent | ryzyko rośnie | Jednorazowe spożycie dużej ilości alkoholu zwiększa obciążenie wątroby i ryzyko odwodnienia przy biegunce wywołanej idelalizybem, dlatego zalecaj unikanie takich epizodów. |
| Regularne, codzienne lub prawie codzienne picieczas leczenia · pacjent | ryzyko rośnie | Przewlekłe spożywanie alkoholu sumuje się z hepatotoksycznością idelalizybu i utrudnia interpretację prób wątrobowych, dlatego u takich pacjentów zalecaj abstynencję i poinformuj lekarza prowadzącego. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zydelig 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zydelig-100327258/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zydelig. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zydelig-100327258/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
Inne interakcje tych leków 71
Połączenie przeciwwskazaneAlkaloidy sporyszu (np. dihydroergotamina)+ Inhibitory kinazy PI3K (np. idelalizyb, duwelisyb) klasaAlkaloidu sporyszu nie łączy się z inhibitorem kinazy PI3K, który hamuje CYP3A4.Nie przyjmuj leku na migrenę z grupy alkaloidów sporyszu razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów PI3K, zanim nie porozmawiasz z lekarzem, który dobierze ci inny lek na ból głowy.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj leku na migrenę z grupy alkaloidów sporyszu razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów PI3K, zanim nie porozmawiasz z lekarzem, który dobierze ci inny lek na ból głowy.
Niektóre leki przeciwnowotworowe, takie jak idelalizyb i duwelisyb, spowalniają usuwanie z organizmu dihydroergotaminy, leku stosowanego na migrenę. Dihydroergotamina gromadzi się wtedy we krwi i może mocno obkurczyć naczynia krwionośne. Może to doprowadzić do niedokrwienia rąk, nóg, serca lub jelit, a to stan groźny dla życia. Alpelisyb nie ma takiego działania.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zimne, blade, sine lub zdrętwiałe palce rąk albo stóp
- ból nóg podczas chodzenia lub w spoczynku
- ból lub ucisk w klatce piersiowej
- silny ból brzucha
- zaburzenia mowy lub widzenia albo osłabienie jednej strony ciała
- nudności i wymioty po przyjęciu leku na migrenę
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PK – metabolizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Alkaloidu sporyszu nie łączy się z inhibitorem kinazy PI3K, który hamuje CYP3A4. Na czas leczenia przeciwnowotworowego trzeba wybrać inny lek przeciwmigrenowy. Połączenia dihydroergotaminy z idelalizybem nie stosuje się, ponieważ idelalizyb jest silnym inhibitorem CYP3A4. Dihydroergotaminy nie podaje się też razem z duwelisybem. Jeśli pacjent przyjmował dihydroergotaminę przed włączeniem inhibitora PI3K, należy ją odstawić i zastąpić lekiem, który nie jest metabolizowany przez CYP3A4. Hamowanie CYP3A4 utrzymuje się przez kilka dni po odstawieniu idelalizybu lub duwelisybu, dlatego dihydroergotaminy nie wprowadza się od razu po zakończeniu ich przyjmowania. Alpelisyb nie wymaga takich ograniczeń.
Skutek kliniczny
Główne zagrożenie to zatrucie sporyszem, czyli ergotyzm. Jest to silny skurcz naczyń, który może prowadzić do niedokrwienia kończyn z bólem, bladością, zimnem i martwicą palców. Może też dojść do niedokrwienia mięśnia sercowego, mózgu lub jelit. Takie powikłania mogą zagrażać życiu albo prowadzić do utraty kończyny. Przy idelalizybie ryzyko jest największe, ponieważ silnie hamuje on CYP3A4. Przy duwelisybie ryzyko jest mniejsze, ale nadal istotne klinicznie.
Mechanizm
Idelalizyb, a dokładnie jego główny metabolit, silnie hamuje CYP3A4 w wątrobie i jelicie. Duwelisyb hamuje ten enzym słabiej, w stopniu umiarkowanym. Dihydroergotamina jest rozkładana głównie przez CYP3A4, więc zahamowanie tego enzymu zmniejsza jej eliminację i podnosi stężenie we krwi. Wtedy nasila się jej działanie obkurczające naczynia. Interakcja dotyczy inhibitorów PI3K, które hamują CYP3A4, czyli idelalizybu i duwelisybu, ale nie alpelisybu. W grupie alkaloidów sporyszu jest tylko jeden lek, więc po tej stronie wyjątków nie ma.
Monitorować
- objawy niedokrwienia kończyn: ból, drętwienie, bladość, zasinienie lub chłód palców
- ból w klatce piersiowej i objawy niedokrwienia mięśnia sercowego
- ciśnienie tętnicze
- objawy neurologiczne wskazujące na niedokrwienie mózgu
- silny ból brzucha jako możliwy objaw niedokrwienia jelit
- nudności i wymioty jako wczesne objawy przedawkowania alkaloidu sporyszu
Kiedy ocena się zmienia
| Kilka dni od odstawienia idelalizybu lub duwelisybuodstep · inhibitory kinazy PI3K | ryzyko maleje | Hamowanie CYP3A4 wygasa stopniowo po odstawieniu inhibitora PI3K. Dihydroergotaminę można rozważyć dopiero po upływie kilku dni od ostatniej dawki i przy obserwacji objawów niedokrwienia. |
Połączenie przeciwwskazaneProkinetyki (np. cyzapryd)+ Inhibitory kinazy PI3K (np. idelalizyb, duwelisyb) klasaProkinetyku metabolizowanego przez CYP3A4 nie łączy się z inhibitorem kinazy PI3K hamującym CYP3A4, ponieważ grozi to groźnymi zaburzeniami rytmu serca.Nie łącz leku przyspieszającego pracę przewodu pokarmowego z lekiem z grupy inhibitorów kinazy PI3K bez rozmowy z lekarzem lub farmaceutą.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie łącz leku przyspieszającego pracę przewodu pokarmowego z lekiem z grupy inhibitorów kinazy PI3K bez rozmowy z lekarzem lub farmaceutą.
Niektóre leki na raka krwi, takie jak idelalizyb i duwelisyb, spowalniają usuwanie z organizmu cyzaprydu – leku przyspieszającego pracę żołądka i jelit. Cyzapryd gromadzi się wtedy we krwi i może wywołać groźne zaburzenia rytmu serca. Inne leki na pracę przewodu pokarmowego, takie jak metoklopramid czy itopryd, nie dają tego problemu. Alpelisyb, stosowany w leczeniu raka piersi, nie wpływa w ten sposób na cyzapryd.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- zawroty głowy
- omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
- nagła duszność lub ból w klatce piersiowej
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PK – metabolizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Prokinetyku metabolizowanego przez CYP3A4 nie łączy się z inhibitorem kinazy PI3K hamującym CYP3A4, ponieważ grozi to groźnymi zaburzeniami rytmu serca. Cyzaprydu nie stosuje się razem z idelalizybem ani duwelisybem. Gdy pacjent wymaga leku prokinetycznego w trakcie leczenia tymi inhibitorami, wybiera się metoklopramid lub itopryd. Po odstawieniu idelalizybu lub duwelisybu hamowanie CYP3A4 utrzymuje się jeszcze przez pewien czas, dlatego cyzapryd można rozważyć dopiero po wygaśnięciu tego efektu.
Skutek kliniczny
Wzrost stężenia cyzaprydu może wywołać wydłużenie odstępu QT, częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes, omdlenia i nagły zgon sercowy. Ryzyko jest największe przy idelalizybie, a zwiększają je hipokaliemia, hipomagnezemia, bradykardia, choroby serca i inne leki wydłużające QT.
Mechanizm
Cyzapryd jest metabolizowany prawie wyłącznie przez CYP3A4. Idelalizyb (przez swój główny metabolit) silnie, a duwelisyb umiarkowanie hamuje CYP3A4, co zmniejsza eliminację cyzaprydu i prowadzi do wzrostu jego stężenia we krwi. Cyzapryd w dużych stężeniach blokuje kanały potasowe hERG w sercu i wydłuża odstęp QT. Interakcja nie jest wspólna dla całej klasy – dotyczy cyzaprydu w połączeniu z inhibitorami kinazy PI3K hamującymi CYP3A4, a nie metoklopramidu, itoprydu ani alpelisybu.
Monitorować
- EKG z oceną odstępu QTc, jeśli połączenia nie udało się uniknąć
- stężenie potasu i magnezu w surowicy
- objawy zaburzeń rytmu serca: kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia
- inne stosowane leki wydłużające QT lub hamujące CYP3A4
Kiedy ocena się zmienia
| W ciągu kilku dni po odstawieniu idelalizybu lub duwelisybuodstep · inhibitory kinazy PI3K | inne zalecenie | Hamowanie CYP3A4 nie ustępuje natychmiast po odstawieniu inhibitora kinazy PI3K, szczególnie idelalizybu, którego metabolit hamuje enzym w sposób trwały. Cyzapryd można rozważyć dopiero po wygaśnięciu tego efektu, najlepiej z kontrolą EKG. |
Połączenie przeciwwskazanePrzeciwpsychotyczne pochodne indolu (np. lurazydon, sertindol)+ Inhibitory kinazy PI3K (np. idelalizyb, duwelisyb) klasaLeku przeciwpsychotycznego z grupy pochodnych indolu nie należy łączyć z inhibitorem kinazy PI3K hamującym CYP3A4, a jeśli takie leczenie jest konieczne, wymaga ono zamiany leku przeciwpsychotycznego albo zmniejszenia jego dawki i ścisłej kontroli.Nie łącz leku przeciwpsychotycznego z lekiem przeciwnowotworowym z tej grupy na własną rękę i zanim zaczniesz go przyjmować, powiedz lekarzowi prowadzącemu oba leczenia, że przyjmujesz oba leki.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie łącz leku przeciwpsychotycznego z lekiem przeciwnowotworowym z tej grupy na własną rękę i zanim zaczniesz go przyjmować, powiedz lekarzowi prowadzącemu oba leczenia, że przyjmujesz oba leki.
Niektóre leki stosowane w nowotworach krwi, takie jak idelalizyb i duwelisyb, spowalniają usuwanie z organizmu leków przeciwpsychotycznych, takich jak lurazydon i sertindol. Lek przeciwpsychotyczny gromadzi się wtedy we krwi i działa za mocno. Może to wywołać silny niepokój ruchowy, sztywność mięśni, senność, zawroty głowy, a przy sertindolu groźne zaburzenia rytmu serca. Zyprazydonu i alpelisybu ta interakcja dotyczy w niewielkim stopniu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- omdlenie albo zawroty głowy przy wstawaniu
- silny wewnętrzny niepokój i potrzeba ciągłego ruszania się
- sztywność mięśni, drżenie lub mimowolne ruchy
- nadmierna senność
- silne pragnienie i częste oddawanie moczu (przy alpelisybie)
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PK – metabolizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Leku przeciwpsychotycznego z grupy pochodnych indolu nie należy łączyć z inhibitorem kinazy PI3K hamującym CYP3A4, a jeśli takie leczenie jest konieczne, wymaga ono zamiany leku przeciwpsychotycznego albo zmniejszenia jego dawki i ścisłej kontroli. Lurazydonu i sertindolu nie łączy się z idelalizybem, bo jest on silnym inhibitorem CYP3A4. Sertindolu nie stosuje się także z duwelisybem ze względu na ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Lurazydon z duwelisybem można stosować tylko w zmniejszonej dawce, rozpoczynając od najmniejszej dawki i nie zwiększając jej do górnego zakresu. Po odstawieniu idelalizybu lub duwelisybu hamowanie CYP3A4 ustępuje stopniowo przez kilka dni, dlatego pełną dawkę leku przeciwpsychotycznego przywraca się z opóźnieniem. Zyprazydon i alpelisyb nie biorą istotnie udziału w tej interakcji.
Skutek kliniczny
Wzrost stężenia lurazydonu lub sertindolu nasila ich działania niepożądane zależne od dawki. Przy lurazydonie są to głównie akatyzja, objawy pozapiramidowe, nadmierna senność i niedociśnienie ortostatyczne. Przy sertindolu najgroźniejsze jest wydłużenie odstępu QT z ryzykiem częstoskurczu typu torsade de pointes i nagłego zgonu sercowego. Silniejsze następstwa są spodziewane przy idelalizybie niż przy duwelisybie.
Mechanizm
Lurazydon i sertindol są metabolizowane głównie przez CYP3A4. Idelalizyb, przez swój główny metabolit, silnie hamuje CYP3A4, a duwelisyb hamuje ten enzym umiarkowanie. Zahamowanie CYP3A4 zmniejsza rozkład leku przeciwpsychotycznego i powoduje wielokrotny wzrost jego stężenia we krwi. Interakcja nie jest wspólna dla całej klasy – nie dotyczy w istotnym stopniu zyprazydonu, który jest rozkładany głównie inną drogą, ani alpelisybu, który nie hamuje CYP3A4.
Monitorować
- EKG z oceną odstępu QTc przed włączeniem i w trakcie leczenia (zwłaszcza przy sertindolu i zyprazydonie)
- stężenie potasu i magnezu w surowicy
- akatyzja i objawy pozapiramidowe
- nadmierna senność i sedacja
- ciśnienie tętnicze w pozycji stojącej i leżącej
- glikemia przy łączeniu z alpelisybem
Kiedy ocena się zmienia
| Lek przeciwpsychotyczny włączany do trwającego leczenia inhibitorem PI3Kkolejność włączenia · przeciwpsychotyczne pochodne indolu | inne zalecenie | Gdy lek przeciwpsychotyczny włącza się u pacjenta już leczonego duwelisybem, lurazydon rozpoczyna się od najmniejszej dawki i zwiększa ostrożnie. Odwrotna kolejność wymaga zmniejszenia dotychczasowej dawki lurazydonu w chwili włączania duwelisybu. |
| Kilka dni po odstawieniu idelalizybu lub duwelisybuodstep · inhibitory kinazy PI3K | inne zalecenie | Hamowanie CYP3A4 utrzymuje się przez kilka dni po odstawieniu idelalizybu lub duwelisybu, dlatego dawkę lurazydonu zwiększa się z opóźnieniem, a sertindol włącza dopiero po wygaśnięciu działania inhibitora. |
Połączenie przeciwwskazaneSzczepionki przeciw żółtej febrze (np. szczepionka przeciw żółtej febrze)+ Inhibitory kinazy PI3K (np. idelalizyb, duwelisyb) klasaSzczepionki przeciw żółtej febrze nie podaje się pacjentowi leczonemu inhibitorem kinazy PI3K o działaniu immunosupresyjnym ani po jego odstawieniu, dopóki odporność się nie odbuduje.Jeśli przyjmujesz lek z grupy inhibitorów kinazy PI3K, nie szczep się przeciw żółtej febrze bez zgody lekarza prowadzącego i przed planowaną podróżą zapytaj go, jak się chronić.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli przyjmujesz lek z grupy inhibitorów kinazy PI3K, nie szczep się przeciw żółtej febrze bez zgody lekarza prowadzącego i przed planowaną podróżą zapytaj go, jak się chronić.
Szczepionka przeciw żółtej febrze zawiera żywego, osłabionego wirusa. Leki takie jak idelalizyb i duwelisyb mocno osłabiają odporność, więc wirus ze szczepionki może wywołać ciężką, nawet groźną dla życia chorobę, a samo szczepienie może nie chronić. Nie wolno łączyć tych leków ze szczepieniem, także przez pewien czas po zakończeniu leczenia. Przy alpelisybie ryzyko jest inne i o szczepieniu decyduje lekarz.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze po szczepieniu
- zażółcenie skóry lub białek oczu
- silne bóle mięśni i ogólne osłabienie
- silny ból głowy, sztywność karku, splątanie lub drgawki
- krwawienia z nosa, dziąseł lub siniaki bez powodu
- zmniejszona ilość oddawanego moczu
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Szczepionki przeciw żółtej febrze nie podaje się pacjentowi leczonemu inhibitorem kinazy PI3K o działaniu immunosupresyjnym ani po jego odstawieniu, dopóki odporność się nie odbuduje. Dotyczy to idelalizybu i duwelisybu. Jeśli szczepienie jest potrzebne, wykonuje się je przed włączeniem leczenia, z odpowiednim wyprzedzeniem ustalonym przez lekarza prowadzącego. Gdy podróż do rejonu endemicznego jest nieunikniona, a szczepienie przeciwwskazane, rozważ odroczenie wyjazdu albo wystawienie zaświadczenia o przeciwwskazaniu do szczepienia oraz zaleć ścisłą ochronę przed komarami. U pacjenta leczonego alpelisybem decyzję podejmuje lekarz indywidualnie.
Skutek kliniczny
Główne zagrożenie to choroba wywołana wirusem szczepionkowym – postać trzewna z niewydolnością wielonarządową lub postać neurotropowa z zapaleniem mózgu, obie mogą zakończyć się zgonem. Dodatkowo szczepienie może nie dać skutecznej ochrony przed żółtą febrą, co jest niebezpieczne przy podróży do rejonu endemicznego.
Mechanizm
Szczepionka przeciw żółtej febrze zawiera żywy, osłabiony wirus, który musi się namnożyć w organizmie, by wywołać odporność. Idelalizyb i duwelisyb hamują izoformy delta (i gamma w przypadku duwelisybu) kinazy PI3K, kluczowe dla aktywacji, przeżycia i proliferacji limfocytów B i T. Upośledzona odpowiedź komórkowa i humoralna nie ogranicza namnażania wirusa szczepionkowego, co grozi rozsianym zakażeniem, a jednocześnie osłabia wytwarzanie przeciwciał ochronnych.
Monitorować
- przy przypadkowym podaniu szczepionki – gorączka, objawy grypopodobne i ogólne osłabienie w ciągu kolejnych dni i tygodni
- aktywność aminotransferaz i bilirubina przy objawach ogólnych lub żółtaczce
- objawy neurologiczne (ból głowy, sztywność karku, splątanie, drgawki)
- liczba płytek krwi i objawy skazy krwotocznej
- ocena odbudowy odporności (w tym limfocytów B) przed planowanym szczepieniem po zakończeniu leczenia
Kiedy ocena się zmienia
| Szczepienie wykonane przed włączeniem inhibitora PI3Kkolejność włączenia · inhibitory kinazy PI3K | ryzyko maleje | Szczepienie przeprowadzone przed rozpoczęciem leczenia, z odstępem ustalonym przez lekarza prowadzącego, pozwala uniknąć namnażania wirusa szczepionkowego w warunkach immunosupresji. Termin włączenia leczenia uzgadnia się z hematologiem. |
| Do odbudowy odporności (w tym limfocytów B) po odstawieniu lekuodstep · inhibitory kinazy PI3K | inne zalecenie | Przeciwwskazanie trwa po odstawieniu idelalizybu lub duwelisybu, dopóki nie nastąpi odbudowa odporności. Termin bezpiecznego szczepienia ustala lekarz prowadzący na podstawie oceny stanu immunologicznego. |
| wiek ≥ 60 latpacjent | ryzyko rośnie | Ryzyko ciężkich powikłań po szczepionce przeciw żółtej febrze rośnie z wiekiem, co dodatkowo nasila zagrożenie u pacjenta z immunosupresją. |
Niekorzystna interakcjaIdelalizyb+ OlaparybNależy unikać łączenia olaparybu z idelalizybem, a jeśli skojarzenie jest konieczne, dawkę olaparybu zmniejsza się do 100 mg dwa razy na dobę.Nie zmieniaj samodzielnie dawek, upewnij się, że lekarz prowadzący wie o obu lekach, i regularnie wykonuj zlecone badania krwi.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Nie zmieniaj samodzielnie dawek, upewnij się, że lekarz prowadzący wie o obu lekach, i regularnie wykonuj zlecone badania krwi.
Idelalizyb spowalnia rozkładanie olaparybu w organizmie, przez co olaparybu może być we krwi znacznie więcej niż zwykle. Oba leki mogą też osłabiać szpik kostny, więc razem zwiększają ryzyko niedokrwistości, spadku odporności i krwawień. Lekarz zwykle zmniejsza wtedy dawkę olaparybu i częściej zleca badania krwi. Działanie idelalizybu utrzymuje się jeszcze kilka dni po jego odstawieniu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub inne objawy infekcji
- nietypowe siniaki, krwawienia z nosa lub dziąseł
- silne zmęczenie, bladość, duszność lub kołatanie serca
- nasilone nudności, wymioty lub biegunka
- nowy lub nasilający się kaszel
- zażółcenie skóry lub oczu
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Należy unikać łączenia olaparybu z idelalizybem, a jeśli skojarzenie jest konieczne, dawkę olaparybu zmniejsza się do 100 mg dwa razy na dobę[1]. W skojarzeniu z innym mielosupresyjnym lekiem przeciwnowotworowym standardowa dawka olaparybu z monoterapii nie jest odpowiednia[1]. Podczas leczenia skojarzonego zaleca się wzmożone monitorowanie działań niepożądanych idelalizybu[2]. Po odstawieniu idelalizybu nie należy od razu wracać do pełnej dawki olaparybu, ponieważ hamowanie CYP3A utrzymuje się jeszcze przez kilka dni[2]. Decyzję o skojarzeniu i dawkowaniu podejmuje onkolog lub hematolog prowadzący.
Skutek kliniczny
Należy oczekiwać istotnego wzrostu stężenia olaparybu i nasilenia jego działań niepożądanych, przede wszystkim mielosupresji (niedokrwistość, neutropenia, małopłytkowość), nudności, wymiotów i zmęczenia. Mielotoksyczność może się dodatkowo sumować z działaniem idelalizybu, który sam powoduje neutropenię. Wpływ olaparybu na stężenie idelalizybu jest prawdopodobnie niewielki, ale może nasilać działania niepożądane idelalizybu.
Mechanizm
Główny metabolit idelalizybu (GS-563117) jest silnym i nieodwracalnym inhibitorem CYP3A, a idelalizyb zwiększał AUC midazolamu o około 440%[2]. Olaparyb jest metabolizowany głównie przez CYP3A4/5, a silny inhibitor CYP3A (itrakonazol) zwiększał jego AUC o 170% i Cmax o 42%[1]. Po odstawieniu idelalizybu aktywność CYP3A wraca do normy dopiero po kilku dniach[2]. Słabszy kierunek odwrotny dotyczy idelalizybu, który jest substratem P-gp i BCRP, podczas gdy olaparyb in vitro hamuje P-gp i BCRP oraz słabo hamuje CYP3A[1]. Do tego dochodzi sumowanie działania mielosupresyjnego dwóch leków przeciwnowotworowych[1].
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
- Idelalizyb – silny inhibitor CYP3A4[3], olaparyb – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
- Idelalizyb – inhibitor P-gp[5], olaparyb – substrat P-gp[4]
- Olaparyb – inhibitor BCRP[4], idelalizyb – substrat BCRP[5]
- Olaparyb – słaby inhibitor CYP3A4[4], idelalizyb – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[5]
- Olaparyb – inhibitor P-gp[4], idelalizyb – substrat P-gp[5]
- Olaparyb – induktor CYP3A4[4], idelalizyb – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[5]
- Olaparyb – induktor P-gp[4], idelalizyb – substrat P-gp[5]
- Idelalizyb: inhibitor CYP2C8[5], silny inhibitor CYP3A4[3], inhibitor P-gp[5], induktor CYP2B6[5], induktor CYP2C19[5], induktor CYP2C8[5], induktor CYP2C9[5], substrat BCRP[5], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[5], substrat P-gp[5]
- Olaparyb: inhibitor BCRP[4], słaby inhibitor CYP3A4[4], inhibitor MATE1[4], inhibitor MATE2-K[4], inhibitor OAT3[4], inhibitor OATP1B1[4], inhibitor OCT2[4], inhibitor P-gp[4], inhibitor UGT1A1[4], induktor CYP1A2[4], induktor CYP2B6[4], induktor CYP2C19[4], induktor CYP2C9[4], induktor CYP3A4[4], induktor P-gp[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem (neutrofile, płytki krwi, hemoglobina) przed leczeniem i regularnie w jego trakcie
- aktywność aminotransferaz i bilirubina
- objawy ze strony układu oddechowego (kaszel, duszność)
- objawy infekcji i gorączka
- nudności, wymioty, biegunka i zmęczenie
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Kilka dni od odstawienia idelalizybuodstep · idelalizyb | inne zalecenie | Hamowanie CYP3A przez metabolit idelalizybu jest nieodwracalne, a powrót aktywności enzymu następuje kilka dni po zakończeniu leczenia. Zwiększenie dawki olaparybu do dawki standardowej należy odroczyć i prowadzić pod kontrolą kliniczną. |
| dawka ≤ 100 mg dwa razy na dobęolaparyb | ryzyko maleje | Zmniejszenie dawki olaparybu do 100 mg dwa razy na dobę jest zalecanym postępowaniem przy koniecznym łączeniu z silnym inhibitorem CYP3A. Ryzyko sumowania mielosupresji pozostaje i wymaga kontroli morfologii. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lynparza 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lynparza-100405930/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zydelig 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zydelig-100327258/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lynparza. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/lynparza-100405930/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zydelig. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zydelig-100327258/
Niekorzystna interakcjaAgoniści receptora imidazolinowego (np. guanfacyna)+ Inhibitory kinazy PI3K (np. idelalizyb, duwelisyb) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu agonisty receptora imidazolinowego i inhibitora kinazy PI3K należy sprawdzić, czy para obejmuje lek zależny od CYP3A4 i lek hamujący ten enzym.Jeśli przyjmujesz lek z grupy agonistów receptora imidazolinowego razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów kinazy PI3K, powiedz o tym lekarzowi, bo przy guanfacynie łączonej z idelalizybem lub duwelisybem może być potrzebna mniejsza dawka guanfacyny, a samodzielnie jej nie odstawiaj.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Jeśli przyjmujesz lek z grupy agonistów receptora imidazolinowego razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów kinazy PI3K, powiedz o tym lekarzowi, bo przy guanfacynie łączonej z idelalizybem lub duwelisybem może być potrzebna mniejsza dawka guanfacyny, a samodzielnie jej nie odstawiaj.
Niektóre leki przeciwnowotworowe, takie jak idelalizyb i duwelisyb, spowalniają usuwanie guanfacyny z organizmu. Guanfacyna może wtedy działać silniej niż zwykle i za bardzo obniżyć ciśnienie lub zwolnić pracę serca. Inne leki z tej grupy, czyli moksonidyna, rylmenidyna i klonidyna, a także alpelisyb, nie wchodzą w tę interakcję.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zawroty głowy, zwłaszcza przy wstawaniu
- omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
- bardzo wolne bicie serca
- nadmierna senność lub osłabienie
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PK – metabolizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu agonisty receptora imidazolinowego i inhibitora kinazy PI3K należy sprawdzić, czy para obejmuje lek zależny od CYP3A4 i lek hamujący ten enzym. Dotyczy to guanfacyny łączonej z idelalizybem lub duwelisybem – w takiej sytuacji należy zmniejszyć dawkę guanfacyny i monitorować ciśnienie tętnicze, tętno oraz objawy sedacji. Gdy inhibitor PI3K zostaje włączony u pacjenta już leczonego guanfacyną, dawkę guanfacyny zmniejsza się w momencie rozpoczęcia terapii przeciwnowotworowej. Po odstawieniu idelalizybu lub duwelisybu dawkę guanfacyny stopniowo przywraca się do wcześniejszej. Guanfacyny nie odstawia się nagle, bo grozi to wzrostem ciśnienia z odbicia. Połączenia z moksonidyną, rylmenidyną i klonidyną oraz połączenia z alpelisybem nie wymagają zmiany dawkowania z powodu tego mechanizmu.
Skutek kliniczny
Zwiększone stężenie guanfacyny może prowadzić do nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego, niedociśnienia ortostatycznego, bradykardii, omdleń oraz nasilonej senności i sedacji. Ryzyko jest większe przy idelalizybie niż przy duwelisybie ze względu na silniejsze hamowanie CYP3A4. Po odstawieniu inhibitora PI3K stężenie guanfacyny spada, co może osłabić jej działanie.
Mechanizm
Interakcja nie jest wspólna dla całej klasy. Dotyczy guanfacyny, która jest metabolizowana głównie przez CYP3A4, w połączeniu z idelalizybem, silnym inhibitorem CYP3A4 działającym przez swój główny metabolit, oraz z duwelisybem, umiarkowanym inhibitorem CYP3A4. Zahamowanie metabolizmu guanfacyny zwiększa jej stężenie we krwi i nasila działanie farmakologiczne. Moksonidyna, rylmenidyna i klonidyna nie zależą od CYP3A4, a alpelisyb nie hamuje tego enzymu w istotnym stopniu, dlatego pozostałe pary nie podlegają temu mechanizmowi.
Monitorować
- ciśnienie tętnicze, w tym pomiar w pozycji stojącej
- tętno i objawy bradykardii
- senność, zawroty głowy, omdlenia
- skuteczność guanfacyny po odstawieniu inhibitora PI3K
Kiedy ocena się zmienia
| Inhibitor PI3K włączany u pacjenta leczonego guanfacynąkolejność włączenia · inhibitory kinazy PI3K | inne zalecenie | Przy włączaniu idelalizybu lub duwelisybu u pacjenta stosującego guanfacynę należy od razu zmniejszyć dawkę guanfacyny i kontrolować ciśnienie oraz tętno w pierwszych tygodniach leczenia. |
| Guanfacyna włączana w trakcie leczenia inhibitorem PI3Kkolejność włączenia · agoniści receptora imidazolinowego | inne zalecenie | Gdy guanfacynę rozpoczyna się u pacjenta przyjmującego idelalizyb lub duwelisyb, zwiększanie dawki prowadzi się ostrożnie i do niższej dawki docelowej niż zwykle. |
| Odstawienie inhibitora PI3Kczas leczenia · inhibitory kinazy PI3K | inne zalecenie | Po zakończeniu leczenia idelalizybem lub duwelisybem hamowanie CYP3A4 ustępuje i stężenie guanfacyny maleje, dlatego dawkę guanfacyny należy stopniowo przywrócić do wcześniejszej i ocenić jej skuteczność. |
Niekorzystna interakcjaAlfa-adrenolityki urologiczne (np. tamsulosyna, sylodosyna, alfuzosyna)+ Inhibitory kinazy PI3K (np. idelalizyb, duwelisyb) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu alfa-adrenolityku urologicznego i inhibitora kinazy PI3K hamującego CYP3A4 należy liczyć się z nasileniem działania alfa-adrenolityku i kontrolować ciśnienie tętnicze, zwłaszcza w pozycji stojącej, przez pierwsze tygodnie leczenia.Jeśli bierzesz lek na prostatę i zaczynasz leczenie lekiem z tej grupy przeciwnowotworowej, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie, wstawaj powoli, pij dużo płynów przy biegunce i nie odstawiaj żadnego leku na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Jeśli bierzesz lek na prostatę i zaczynasz leczenie lekiem z tej grupy przeciwnowotworowej, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie, wstawaj powoli, pij dużo płynów przy biegunce i nie odstawiaj żadnego leku na własną rękę.
Niektóre leki stosowane w leczeniu nowotworów krwi, takie jak idelalizyb i duwelisyb, spowalniają usuwanie z organizmu leków na prostatę, na przykład alfuzosyny, sylodosyny czy tamsulosyny. Lek na prostatę może wtedy działać silniej i zbyt mocno obniżać ciśnienie, zwłaszcza przy wstawaniu. Może to powodować zawroty głowy, omdlenia i upadki. Terazosyna i alpelisyb nie powodują tego problemu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zawroty głowy lub ciemnienie przed oczami przy wstawaniu
- omdlenie lub upadek
- silne osłabienie
- kołatanie serca
- uporczywy ból głowy
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PK – metabolizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu alfa-adrenolityku urologicznego i inhibitora kinazy PI3K hamującego CYP3A4 należy liczyć się z nasileniem działania alfa-adrenolityku i kontrolować ciśnienie tętnicze, zwłaszcza w pozycji stojącej, przez pierwsze tygodnie leczenia. Alfuzosyny nie łączy się z silnymi inhibitorami CYP3A4, dlatego na czas leczenia idelalizybem należy ją odstawić lub zamienić na lek bez tej interakcji. Połączenia sylodosyny z idelalizybem należy unikać, a jeśli jest konieczne – stosować najniższą dawkę sylodosyny i ściśle monitorować ciśnienie. Tamsulosynę z idelalizybem można stosować ostrożnie, w najniższej dawce, z unikaniem tego połączenia u osób ze słabym metabolizmem CYP2D6. Przy duwelisybie interakcja jest słabsza – zwykle wystarcza kontrola ciśnienia i objawów hipotonii, z rozważeniem zmniejszenia dawki alfa-adrenolityku przy objawach. Terazosyna i alpelisyb nie biorą udziału w tej interakcji farmakokinetycznej. Po odstawieniu idelalizybu lub duwelisybu hamowanie CYP3A4 ustępuje stopniowo, więc ewentualny powrót do pełnej dawki alfa-adrenolityku powinien nastąpić po kilku dniach.
Skutek kliniczny
Wzrost stężenia alfa-adrenolityku może nasilać jego działania niepożądane, przede wszystkim hipotonię ortostatyczną, zawroty głowy, omdlenia i upadki, a także kołatanie serca, bóle głowy i zaburzenia ejakulacji. Ryzyko jest największe po włączeniu idelalizybu u pacjenta przyjmującego alfuzosynę lub sylodosynę oraz u osób starszych, odwodnionych lub przyjmujących inne leki obniżające ciśnienie. U pacjentów onkologicznych z niedokrwistością, biegunką lub osłabieniem upadek i omdlenie mają szczególnie poważne konsekwencje.
Mechanizm
Tamsulosyna, sylodosyna i alfuzosyna są w dużej mierze metabolizowane przez CYP3A4 (tamsulosyna także przez CYP2D6, sylodosyna dodatkowo przez UGT2B7 i jest substratem glikoproteiny P). Idelalizyb, poprzez swój główny metabolit, jest silnym inhibitorem CYP3A4, a duwelisyb – inhibitorem umiarkowanym. Hamowanie CYP3A4 zmniejsza klirens wątrobowy i efekt pierwszego przejścia alfa-adrenolityku, co zwiększa jego stężenie w osoczu i nasila blokadę receptorów alfa1 w naczyniach. Siła interakcji zależy więc od siły hamowania CYP3A4 przez lek z grupy B (największa dla idelalizybu) i od udziału CYP3A4 w eliminacji alfa-adrenolityku (największy dla alfuzosyny i sylodosyny).
Monitorować
- ciśnienie tętnicze w pozycji leżącej i stojącej (hipotonia ortostatyczna)
- zawroty głowy, omdlenia, upadki
- częstość akcji serca, kołatanie serca
- stan nawodnienia (biegunka w trakcie leczenia idelalizybem lub duwelisybem nasila hipotonię)
- inne stosowane leki obniżające ciśnienie i inhibitory CYP3A4
Kiedy ocena się zmienia
| wiek ≥ 65 latpacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych hipotonia ortostatyczna wywołana alfa-adrenolitykiem występuje częściej i częściej prowadzi do upadków i złamań, dlatego wzrost stężenia alfa-adrenolityku jest u nich groźniejszy. |
| Włączenie inhibitora PI3K u pacjenta stale przyjmującego alfa-adrenolitykkolejność włączenia · inhibitory kinazy PI3K | inne zalecenie | Najbardziej narażeni są pacjenci na stałej dawce alfa-adrenolityku, u których dołączono idelalizyb lub duwelisyb – stężenie alfa-adrenolityku rośnie w ciągu kilku dni. Przed włączeniem leku z grupy B należy zweryfikować alfa-adrenolityk i w razie potrzeby zamienić go lub zmniejszyć dawkę. Przy włączaniu alfa-adrenolityku u pacjenta już leczonego inhibitorem PI3K należy zacząć od najniższej dawki. |
Niekorzystna interakcjaAlkaloidy barwinka (np. winorelbina, winkrystyna, winflunina)+ Inhibitory kinazy PI3K (np. idelalizyb, duwelisyb) klasaJednoczesnego stosowania alkaloidu barwinka i inhibitora kinazy PI3K hamującego CYP3A4 należy unikać, a gdy jest konieczne, wymaga ono ścisłego monitorowania toksyczności alkaloidu barwinka.Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek z grupy alkaloidów barwinka i lek z grupy inhibitorów kinazy PI3K, powiedz o tym onkologowi i nie zmieniaj samodzielnie dawek żadnego z nich.opóźniony (dni)opisy przypadków
Niekorzystna interakcja
Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek z grupy alkaloidów barwinka i lek z grupy inhibitorów kinazy PI3K, powiedz o tym onkologowi i nie zmieniaj samodzielnie dawek żadnego z nich.
Niektóre leki przeciwnowotworowe, takie jak idelalizyb i duwelisyb, spowalniają usuwanie z organizmu leków z grupy alkaloidów barwinka, np. winorelbiny, winkrystyny i winfluniny. Lek z tej grupy może się wtedy gromadzić w organizmie i silniej działać, co zwiększa ryzyko drętwienia rąk i stóp, ciężkich zaparć oraz spadku odporności. Alpelisyb nie wywołuje tej interakcji. O takim połączeniu zawsze decyduje onkolog, który może zmienić dawkę lub plan leczenia.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub inne objawy zakażenia
- brak wypróżnienia przez kilka dni, silny ból lub wzdęcie brzucha
- narastające drętwienie, mrowienie lub osłabienie rąk i stóp
- ból szczęki, opadanie powieki lub chrypka
- silne osłabienie, splątanie lub senność
- zażółcenie skóry lub oczu
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PK – metabolizm, PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- opisy przypadków
Postępowanie
Jednoczesnego stosowania alkaloidu barwinka i inhibitora kinazy PI3K hamującego CYP3A4 należy unikać, a gdy jest konieczne, wymaga ono ścisłego monitorowania toksyczności alkaloidu barwinka. Najsilniejszy efekt daje idelalizyb, przy którym połączenie z winkrystyną, winorelbiną lub winfluniną jest wskazane tylko wtedy, gdy nie ma alternatywy, a dawkę alkaloidu ustala onkolog z uwzględnieniem ryzyka kumulacji. Duwelisyb hamuje CYP3A4 słabiej, ale również wymaga rozważenia redukcji dawki alkaloidu i częstszej kontroli morfologii. Hamowanie CYP3A4 przez idelalizyb ustępuje stopniowo, dlatego planując podanie alkaloidu barwinka po odstawieniu idelalizybu, warto zachować kilkudniowy odstęp. Alpelisyb nie wymaga zmiany dawkowania alkaloidu barwinka z powodu tej interakcji.
Skutek kliniczny
Wzrost ekspozycji na alkaloid barwinka nasila jego toksyczność zależną od dawki. Przy winkrystynie dominuje ciężka neuropatia obwodowa, porażenna niedrożność jelit, ciężkie zaparcia, ból szczęki, porażenia nerwów czaszkowych i hiponatremia w przebiegu SIADH. Przy winorelbinie i winfluninie dominuje głęboka neutropenia z ryzykiem gorączki neutropenicznej i ciężkich zakażeń, a także zaparcia i niedrożność jelit. Skutek jest najsilniejszy przy idelalizybie, słabszy przy duwelisybie.
Mechanizm
Alkaloidy barwinka (winorelbina, winkrystyna, winflunina) są metabolizowane głównie przez CYP3A4 i są substratami glikoproteiny P. Idelalizyb, a dokładniej jego główny metabolit, silnie hamuje CYP3A4, a duwelisyb hamuje ten enzym w stopniu umiarkowanym. Hamowanie CYP3A4 zmniejsza klirens alkaloidu barwinka i zwiększa jego stężenie oraz czas działania. Do tego dochodzi addycja działań niepożądanych, bo idelalizyb i duwelisyb same powodują neutropenię i uszkodzenie wątroby, a alkaloidy barwinka są mielotoksyczne (winorelbina, winflunina) lub neurotoksyczne (winkrystyna). Mechanizm farmakokinetyczny dotyczy wszystkich trzech alkaloidów barwinka, natomiast po stronie inhibitorów PI3K dotyczy idelalizybu i duwelisybu, a nie alpelisybu.
Monitorować
- objawy neuropatii obwodowej (drętwienie, mrowienie, osłabienie siły mięśniowej, ból szczęki)
- rytm wypróżnień, zaparcia i objawy niedrożności porażennej jelit
- morfologia krwi z rozmazem, zwłaszcza liczba neutrofilów przed każdym podaniem
- aktywność aminotransferaz i bilirubina
- stężenie sodu w surowicy (przy winkrystynie)
- objawy zakażenia i gorączka
Kiedy ocena się zmienia
| Doustna (winorelbina w kapsułkach)droga podania · alkaloidy barwinka | ryzyko rośnie | Doustna winorelbina podlega metabolizmowi pierwszego przejścia z udziałem CYP3A4 w jelicie i wątrobie, dlatego jej ekspozycja może rosnąć pod wpływem inhibitora CYP3A4 silniej niż po podaniu dożylnym, a pacjent przyjmuje lek w domu bez bieżącej kontroli personelu. |
| Kilka dni od odstawienia idelalizybuodstep · inhibitory kinazy PI3K | inne zalecenie | Hamowanie CYP3A4 przez metabolit idelalizybu ustępuje stopniowo, więc interakcję należy brać pod uwagę również przy podaniu alkaloidu barwinka w krótkim czasie po zakończeniu leczenia idelalizybem. |
Oznaczenia na tej stronie
- Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.