Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Iptakopan / Iptakopan i wemurafenib

Iptakopan i wemurafenib

Jaki opis pokazać?

Interakcja nieistotna klinicznie

Leki można stosować razem bez zmiany dawkowania.

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniami lekarza i nie zmieniaj dawek na własną rękę.

Interakcja nieistotna klinicznieIptakopan+ WemurafenibLeki można stosować razem bez zmiany dawkowania.Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniami lekarza i nie zmieniaj dawek na własną rękę.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniami lekarza i nie zmieniaj dawek na własną rękę.

Wemurafenib i iptakopan nie wpływają na siebie w sposób, który miałby znaczenie dla twojego leczenia. Możesz przyjmować oba leki tak, jak zalecił lekarz. Nie trzeba zmieniać dawek ani robić odstępów między nimi.

ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Leki można stosować razem bez zmiany dawkowania. Wystarczy standardowa obserwacja kliniczna przewidziana dla każdego z leków.

Skutek kliniczny

Nie oczekuje się klinicznie istotnej zmiany skuteczności ani bezpieczeństwa żadnego z leków. Możliwy jest co najwyżej niewielki wzrost stężenia iptakopanu, który nie wymaga zmiany dawki.

Mechanizm

Wemurafenib wykazuje umiarkowane hamowanie CYP2C8 w badaniach in vitro, a jego znaczenie in vivo pozostaje nieznane[1]. Wemurafenib hamuje też glikoproteinę P i BCRP[1]. Iptakopan jest metabolizowany głównie przez CYP2C8 i jest substratem tych transporterów, więc teoretycznie jego ekspozycja może nieznacznie wzrosnąć. Iptakopan ma szerokie okno terapeutyczne, a ostrożność przy inhibitorach CYP2C8 i glikoproteiny P dotyczy przede wszystkim substratów o wąskim oknie terapeutycznym[1]. W kierunku odwrotnym iptakopan może in vitro indukować CYP3A4[2], ale wemurafenib nie jest wrażliwym substratem tego enzymu o wąskim indeksie terapeutycznym, więc istotny spadek jego stężenia jest mało prawdopodobny.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Iptakopan – induktor CYP3A4[3], wemurafenib – substrat CYP3A4[4]
  • Wemurafenib – inhibitor BCRP[4], iptakopan – substrat BCRP[3]
  • Wemurafenib – umiarkowany inhibitor CYP2C8[4], iptakopan – substrat CYP2C8[3]
  • Wemurafenib – słaby inhibitor CYP2D6[5], iptakopan – drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3]
  • Wemurafenib – słaby inhibitor P-gp[4], iptakopan – substrat P-gp[3]
  • Iptakopan: inhibitor CYP2C8[3], induktor CYP3A4[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], substrat OATP1B1[3], substrat OATP1B3[3], substrat P-gp[3], drugorzędny szlak substrat UGT1A1[3]
  • Wemurafenib: inhibitor BCRP[4], umiarkowany inhibitor CYP1A2[5], umiarkowany inhibitor CYP2C8[4], słaby inhibitor CYP2D6[5], słaby inhibitor P-gp[4], słaby induktor CYP2B6[4], słaby induktor CYP3A4[5], substrat BCRP[4], substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zelboraf 240 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zelboraf-100268030/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Fabhalta 200 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/fabhalta-100498779/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Fabhalta. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 14.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/fabhalta-100498779/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zelboraf. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 14.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zelboraf-100268030/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 14.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Alkohol przy tych lekach

Interakcja nieistotna klinicznieIptakopana alkoholNie trzeba zmieniać leczenia ani zakazywać alkoholu, wystarczy zalecić umiarkowane spożycie.Możesz pić alkohol z umiarem, ale nie pomijaj dawek leku i nie upijaj się.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Możesz pić alkohol z umiarem, ale nie pomijaj dawek leku i nie upijaj się.

Ten lek i alkohol nie wpływają na siebie w znany sposób. Picie alkoholu z umiarem nie zmienia działania leku. Lek zwiększa jednak podatność na niektóre groźne zakażenia bakteryjne, a picie dużych ilości alkoholu osłabia odporność i utrudnia regularne przyjmowanie leku.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • silny ból głowy ze sztywnością karku
  • wysypka w postaci drobnych wybroczyn
  • ciemny mocz lub nasilone zmęczenie
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
brak_interakcji
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie trzeba zmieniać leczenia ani zakazywać alkoholu, wystarczy zalecić umiarkowane spożycie. U osób nadużywających alkoholu warto podkreślić regularne przyjmowanie dawek oraz konieczność pilnego zgłoszenia się do lekarza przy objawach zakażenia.

Skutek kliniczny

Nie należy spodziewać się klinicznie istotnej interakcji przy umiarkowanym spożyciu alkoholu. Znaczenie pośrednie może mieć przewlekłe nadużywanie alkoholu, które samo zwiększa ryzyko zakażeń, w tym pneumokokowych, a iptakopan jako inhibitor dopełniacza zwiększa podatność na zakażenia bakteriami otoczkowymi. Upojenie alkoholowe sprzyja też pomijaniu dawek, a nieregularne przyjmowanie inhibitora dopełniacza może wiązać się z ryzykiem nawrotu hemolizy.

Mechanizm

Nie jest znany mechanizm interakcji iptakopanu z alkoholem. ChPL iptakopanu nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w interakcjach[1]. Jako istotne ChPL wskazuje silne induktory CYP2C8, UGT1A1, PgP, BCRP i OATP1B1/3, takie jak ryfampicyna, które mogą zmniejszać skuteczność iptakopanu[1]. Etanol nie jest uznawany za silny induktor ani inhibitor tych szlaków, dlatego istotna zmiana ekspozycji na iptakopan jest mało prawdopodobna. Iptakopan nie działa ośrodkowo ani nie jest hepatotoksyczny w stopniu, który sumowałby się z działaniem alkoholu.

Metabolizm i transportery

  • Iptakopan: inhibitor CYP2C8[2], induktor CYP3A4[2], substrat BCRP[2], substrat CYP2C8[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], substrat OATP1B1[2], substrat OATP1B3[2], substrat P-gp[2], drugorzędny szlak substrat UGT1A1[2]

Monitorować

  • regularność przyjmowania dawek u osób nadużywających alkoholu
  • objawy zakażenia u osób przewlekle nadużywających alkoholu

Kiedy ocena się zmienia

Przewlekłe nadużywanie alkoholuczas leczenia · pacjentinne zaleceniePrzewlekłe nadużywanie alkoholu zwiększa ryzyko zakażeń, w tym pneumokokowych, co nakłada się na zwiększoną podatność na zakażenia bakteriami otoczkowymi podczas leczenia iptakopanem. Sprzyja też pomijaniu dawek. Zalecane jest ograniczenie alkoholu, przypomnienie o regularnym przyjmowaniu leku i o aktualności szczepień.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Fabhalta 200 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/fabhalta-100498779/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Fabhalta. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/fabhalta-100498779/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuWemurafeniba alkoholNie trzeba zmieniać leczenia, ale warto doradzić pacjentowi ograniczenie alkoholu do okazjonalnych, małych ilości i unikanie upijania się.Jeśli pijesz alkohol, rób to rzadko i w małych ilościach, a w razie wątpliwości zapytaj lekarza lub farmaceutę.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Jeśli pijesz alkohol, rób to rzadko i w małych ilościach, a w razie wątpliwości zapytaj lekarza lub farmaceutę.

Nie wiadomo, aby alkohol bezpośrednio zmieniał działanie tego leku. Zarówno lek, jak i alkohol mogą jednak obciążać wątrobę i serce, a także nasilać nudności, biegunkę i zmęczenie. Dlatego lepiej pić rzadko i niewiele.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zażółcenie skóry lub białek oczu
  • ciemny mocz lub jasny stolec
  • ból pod prawym łukiem żebrowym
  • kołatanie serca, zawroty głowy lub omdlenie
  • nasilone wymioty lub biegunka
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie trzeba zmieniać leczenia, ale warto doradzić pacjentowi ograniczenie alkoholu do okazjonalnych, małych ilości i unikanie upijania się. U osób pijących regularnie lub dużo należy zwrócić szczególną uwagę na rutynowo wykonywane próby wątrobowe, elektrolity i EKG.

Skutek kliniczny

Przy okazjonalnym, umiarkowanym spożyciu alkoholu nie należy oczekiwać istotnych klinicznie skutków. Przy regularnym lub obfitym piciu możliwe jest większe ryzyko uszkodzenia wątroby, zaburzeń elektrolitowych sprzyjających arytmii oraz nasilenia nudności, wymiotów, biegunki i zmęczenia.

Mechanizm

Nie ma znanej interakcji farmakokinetycznej między wemurafenibem a etanolem. Wemurafenib jest metabolizowany przez CYP3A4 i glukuronidację oraz wydalany z żółcią, a sam hamuje CYP1A2 i indukuje CYP3A4[1] Etanol jest metabolizowany głównie przez dehydrogenazę alkoholową i CYP2E1, więc wzajemny wpływ na stężenia obu substancji jest mało prawdopodobny. Możliwe jest natomiast teoretyczne sumowanie działań niepożądanych. Wemurafenib może uszkadzać wątrobę i wydłużać odstęp QT, a przewlekłe lub obfite picie alkoholu obciąża wątrobę i sprzyja zaburzeniom elektrolitowym, które zwiększają ryzyko arytmii. Oba czynniki mogą też nasilać nudności, biegunkę i zmęczenie. ChPL wemurafenibu nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w interakcjach[1] Alkohol poliwinylowy w otoczce tabletki nie jest etanolem i nie ma znaczenia dla tej interakcji[1]

Metabolizm i transportery

  • Wemurafenib: inhibitor BCRP[2], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], umiarkowany inhibitor CYP2C8[2], słaby inhibitor CYP2D6[3], słaby inhibitor P-gp[2], słaby induktor CYP2B6[2], słaby induktor CYP3A4[3], substrat BCRP[2], substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • aktywność aminotransferaz, fosfatazy zasadowej i stężenie bilirubiny
  • stężenie potasu i magnezu
  • odstęp QTc w EKG u osób pijących regularnie lub obficie
  • nudności, wymioty i biegunka

Kiedy ocena się zmienia

Obfite picie lub upijanie sięilość alkoholu · pacjentryzyko rośnieObfite jednorazowe lub regularne spożycie alkoholu zwiększa ryzyko hepatotoksyczności, zaburzeń elektrolitowych i arytmii związanych z wydłużeniem QT, dlatego należy go unikać.
Regularne picie przez wiele tygodniczas leczenia · pacjentryzyko rośniePrzewlekłe spożywanie alkoholu wymaga ścisłej kontroli prób wątrobowych, elektrolitów i EKG oraz zachęcenia pacjenta do ograniczenia picia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zelboraf 240 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zelboraf-100268030/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zelboraf. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zelboraf-100268030/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Inne interakcje tych leków 446

Połączenie przeciwwskazaneDifenhydramina+ WemurafenibNie stosuj difenhydraminy doustnie u pacjenta leczonego wemurafenibem.Nie przyjmuj difenhydraminy w trakcie leczenia wemurafenibem i zapytaj farmaceutę lub lekarza o bezpieczny zamiennik na sen albo alergię.nieznanyteoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj difenhydraminy w trakcie leczenia wemurafenibem i zapytaj farmaceutę lub lekarza o bezpieczny zamiennik na sen albo alergię.

Lek na czerniaka, który przyjmujesz, i difenhydramina (lek nasenny i przeciwalergiczny) mogą zaburzać rytm serca. Razem to działanie się sumuje i może doprowadzić do groźnej arytmii. Dlatego tych leków nie łączy się.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • nagłe zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • duszność albo ból w klatce piersiowej
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie stosuj difenhydraminy doustnie u pacjenta leczonego wemurafenibem[1][2][3]. Gdy pacjent potrzebuje leku przeciwalergicznego, wybierz lek przeciwhistaminowy o minimalnym wpływie na odstęp QT. Przy bezsenności zaproponuj postępowanie niefarmakologiczne i skieruj pacjenta do onkologa prowadzącego. Melatoniny nie proponuj, ponieważ wemurafenib zwiększa jej ekspozycję jako substratu CYP1A2[4].

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT, częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes, omdleń i nagłego zgonu sercowego. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii i chorobie serca.

Mechanizm

Wemurafenib wydłuża odstęp QT w sposób zależny od ekspozycji[4]. Difenhydramina również może wydłużać odstęp QT, dlatego nie wolno jej łączyć z lekami, o których wiadomo, że wydłużają odstęp QT lub wywołują częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes[1][2][3]. Oba leki sumują więc wpływ na repolaryzację komór. Istotnej interakcji farmakokinetycznej się nie oczekuje – difenhydramina jest metabolizowana głównie przez CYP2D6, na który wemurafenib nie wpływa[1].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Wemurafenib – słaby inhibitor CYP2D6[5], difenhydramina – substrat CYP2D6[6]
  • Difenhydramina: inhibitor CYP2D6[6], substrat CYP2D6[6]
  • Wemurafenib: inhibitor BCRP[7], umiarkowany inhibitor CYP1A2[5], umiarkowany inhibitor CYP2C8[7], słaby inhibitor CYP2D6[5], słaby inhibitor P-gp[7], słaby induktor CYP2B6[7], słaby induktor CYP3A4[5], substrat BCRP[7], substrat CYP3A4[7], substrat P-gp[7]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc, jeśli połączenia nie dało się uniknąć
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy kołatania serca, zawrotów głowy i omdleń

Bezpieczniejsze alternatywy

cetyryzynalewocetyryzyna

Kiedy ocena się zmienia

Postać do stosowania na skórępostać · difenhydraminaryzyko malejeDifenhydramina stosowana miejscowo na niewielką, nieuszkodzoną powierzchnię skóry wchłania się w małym stopniu, więc ryzyko wydłużenia QT jest mniejsze. Unikaj stosowania na duże lub uszkodzone powierzchnie, także przy wysypce wywołanej wemurafenibem.
odstep ≥ 8 dni od odstawienia wemurafenibuwemurafenibryzyko malejeWemurafenib ma długi okres półtrwania i po jego odstawieniu może być konieczny 8-dniowy odstęp, aby uniknąć interakcji z kolejnym lekiem. Difenhydraminę można rozważyć dopiero po tym czasie.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Nodisen 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/nodisen-100391150/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Luminastil 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/luminastil-100415560/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego SENOLEK 50 mg, kapsułki miękkie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/senolek-100465078/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zelboraf 240 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zelboraf-100268030/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
  6. Charakterystyka Produktu Leczniczego Nodisen. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/nodisen-100391150/
  7. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zelboraf. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zelboraf-100268030/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneFenylobutazon+ WemurafenibNie stosuj fenylobutazonu w żadnej postaci u pacjenta leczonego wemurafenibem.Nie używaj maści z fenylobutazonem i zapytaj farmaceutę o inny lek przeciwbólowy do stosowania na skórę.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie używaj maści z fenylobutazonem i zapytaj farmaceutę o inny lek przeciwbólowy do stosowania na skórę.

Maści z fenylobutazonem nie wolno stosować, gdy przyjmujesz wemurafenib. Oba leki mogą osłabiać szpik kostny, który wytwarza krwinki, co zwiększa ryzyko zakażeń i krwawień. Wemurafenib często powoduje też zmiany na skórze, a tej maści nie nakłada się na uszkodzoną skórę.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła albo owrzodzenia w jamie ustnej
  • łatwe powstawanie siniaków lub krwawienia z nosa i dziąseł
  • nietypowe osłabienie i bladość
  • zaczerwienienie, pęcherze lub sączenie skóry w miejscu nałożenia maści
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie stosuj fenylobutazonu w żadnej postaci u pacjenta leczonego wemurafenibem.[1] Jeśli potrzebny jest miejscowy lek przeciwzapalny, wybierz inny niesteroidowy lek przeciwzapalny do stosowania na skórę i nie nakładaj go na skórę zmienioną chorobowo ani uszkodzoną. Unikaj ketoprofenu miejscowo ze względu na ryzyko nadwrażliwości na światło, które wemurafenib dodatkowo nasila. Jeśli pacjent już stosował oba leki, zleć kontrolę morfologii krwi z rozmazem.

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie zahamowania czynności szpiku z neutropenią, agranulocytozą lub małopłytkowością i ich następstwami – zakażeniami oraz krwawieniami. Maści nie nakłada się na uszkodzoną skórę, a u osób leczonych wemurafenibem często występują zmiany skórne.[1]

Mechanizm

Fenylobutazonu nie stosuje się u osób leczonych lekami przeciwnowotworowymi i innymi lekami zaburzającymi czynność szpiku kostnego, także w postaci maści.[1] Fenylobutazon może uszkadzać szpik kostny, a wemurafenib jako lek przeciwnowotworowy może obniżać liczbę krwinek, więc działanie obu leków na układ krwiotwórczy może się sumować. Przy stosowaniu maści dłużej niż 7 dni należy liczyć się z interakcjami takimi jak po podaniu ogólnym.[1] Istotnej interakcji farmakokinetycznej między tymi lekami nie opisano.

Metabolizm i transportery

  • Wemurafenib: inhibitor BCRP[2], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], umiarkowany inhibitor CYP2C8[2], słaby inhibitor CYP2D6[3], słaby inhibitor P-gp[2], słaby induktor CYP2B6[2], słaby induktor CYP3A4[3], substrat BCRP[2], substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem (neutrofile, płytki krwi) przy wcześniejszym jednoczesnym stosowaniu
  • objawy zakażenia i skazy krwotocznej
  • stan skóry w miejscu planowanego nakładania leku miejscowego

Bezpieczniejsze alternatywy

ibuprofen (żel)diklofenak (żel)

Kiedy ocena się zmienia

czas leczenia ≥ 7 dnifenylobutazonryzyko rośniePrzy stosowaniu maści dłużej niż 7 dni interakcje fenylobutazonu odpowiadają tym po podaniu ogólnym, więc ryzyko toksyczności szpikowej rośnie.
Maśćpostać · fenylobutazoninne zaleceniePostać miejscowa nie znosi przeciwwskazania – fenylobutazonu w maści również nie stosuje się u pacjentów leczonych lekami przeciwnowotworowymi.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Butapirazol 50 mg/g, maść. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/butapirazol-100012069/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zelboraf. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zelboraf-100268030/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneWemurafenib+ LefamulinaNie łącz lefamuliny z wemurafenibem.Nie zaczynaj tego antybiotyku i od razu skontaktuj się z lekarzem albo farmaceutą, aby dobrać inny lek.nieznanyteoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj tego antybiotyku i od razu skontaktuj się z lekarzem albo farmaceutą, aby dobrać inny lek.

Tych dwóch leków nie wolno przyjmować razem. Oba mogą zaburzać rytm serca, a razem to działanie się nasila i może być groźne. Lek na czerniaka może też osłabiać działanie antybiotyku. Lekarz może dobrać inny antybiotyk, który jest bezpieczny przy twoim leczeniu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm, PK – transport
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz lefamuliny z wemurafenibem[1]. Jeśli pacjent leczony wemurafenibem wymaga antybiotyku, wybierz lek, który nie wydłuża odstępu QT i nie wchodzi w istotne interakcje przez CYP3A4. Po odstawieniu wemurafenibu interakcja może utrzymywać się przez około 8 dni ze względu na jego długi okres półtrwania[2].

Skutek kliniczny

Głównym zagrożeniem jest addycyjne wydłużenie odstępu QT z ryzykiem komorowych zaburzeń rytmu, w tym częstoskurczu typu torsade de pointes. Dodatkowo możliwe jest zmniejszenie skuteczności lefamuliny przez indukcję CYP3A4 oraz umiarkowany wzrost ekspozycji na wemurafenib, co może dodatkowo nasilać wydłużenie QT.

Mechanizm

Lefamuliny nie łączy się z lekami wydłużającymi odstęp QT ani z substratami CYP3A, które wydłużają odstęp QT[1]. Wemurafenib jest substratem CYP3A4 i sam wydłuża odstęp QT, dlatego działania obu leków na repolaryzację serca się sumują. Wemurafenib jest induktorem CYP3A4 i zmniejszał AUC midazolamu średnio o 39%, a maksymalnie o 80%[2]. Umiarkowane i silne induktory CYP3A mogą znacząco obniżać stężenie lefamuliny i osłabiać jej działanie[1]. Lefamulina jest umiarkowanym inhibitorem CYP3A, a in vitro hamuje także BCRP[1]. Wemurafenib jest metabolizowany przez CYP3A4 i transportowany przez P-gp i BCRP, a silny inhibitor CYP3A4 i P-gp zwiększał jego AUC o około 40%[2].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Wemurafenib – słaby inhibitor P-gp[3], lefamulina – substrat P-gp[4]
  • Wemurafenib – słaby induktor CYP3A4[5], lefamulina – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Lefamulina – inhibitor BCRP[4], wemurafenib – substrat BCRP[3]
  • Lefamulina – umiarkowany inhibitor CYP3A4[4], wemurafenib – substrat CYP3A4[3]
  • Wemurafenib: inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[5], umiarkowany inhibitor CYP2C8[3], słaby inhibitor CYP2D6[5], słaby inhibitor P-gp[3], słaby induktor CYP2B6[3], słaby induktor CYP3A4[5], substrat BCRP[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Lefamulina: inhibitor BCRP[4], inhibitor CYP2C8[4], umiarkowany inhibitor CYP3A4[4], inhibitor MATE1[4], inhibitor OATP1B1[4], inhibitor OATP1B3[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc, jeśli pacjent przyjął już oba leki
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • skuteczność leczenia zakażenia

Bezpieczniejsze alternatywy

amoksycylinaamoksycylina z kwasem klawulanowymceftriaksondoksycyklina

Kiedy ocena się zmienia

odstep ≤ 8 dni od odstawienia wemurafenibuwemurafenibinne zalecenieZe względu na długi okres półtrwania wemurafenibu interakcję należy brać pod uwagę jeszcze przez około 8 dni po jego odstawieniu.
Hipokaliemia, bradykardia lub wydłużony odstęp QTpostać · pacjentryzyko rośnieStwierdzone wydłużenie QT, niewyrównana hipokaliemia, istotna bradykardia lub objawowe arytmie komorowe są samodzielnymi przeciwwskazaniami do lefamuliny i dodatkowo zwiększają ryzyko tego połączenia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/xenleta-100440180/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zelboraf 240 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zelboraf-100268030/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zelboraf. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zelboraf-100268030/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/xenleta-100440180/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneWemurafenib+ SomapacitanNie łącz somapacitanu z wemurafenibem.Nie wstrzykuj somapacitanu w trakcie leczenia wemurafenibem i jak najszybciej porozmawiaj o tym z onkologiem oraz endokrynologiem.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie wstrzykuj somapacitanu w trakcie leczenia wemurafenibem i jak najszybciej porozmawiaj o tym z onkologiem oraz endokrynologiem.

Hormonu wzrostu nie stosuje się w czasie leczenia aktywnego nowotworu. Wemurafenib jest lekiem na nowotwór, a hormon wzrostu mógłby sprzyjać jego rozwojowi i osłabiać efekt leczenia. Dlatego tych dwóch leków nie łączy się ze sobą.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nowe znamiona lub zmiany na skórze
  • powiększające się guzki lub węzły chłonne
  • nowy, uporczywy ból głowy lub zaburzenia widzenia
  • niezamierzona utrata masy ciała i osłabienie
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz somapacitanu z wemurafenibem. Somapacitanu nie rozpoczyna się w trakcie czynnej choroby nowotworowej ani w trakcie leczenia przeciwnowotworowego[1]. Jeśli u pacjenta leczonego somapacitanem rozpoznano nowotwór wymagający wemurafenibu, somapacitan należy odstawić, a ewentualny powrót do leczenia hormonem wzrostu rozważa się dopiero po zakończeniu terapii przeciwnowotworowej i potwierdzeniu nieaktywności choroby[1]. Decyzję podejmują wspólnie onkolog i endokrynolog.

Skutek kliniczny

Ryzyko progresji choroby nowotworowej i osłabienia efektu leczenia przeciwnowotworowego. Teoretycznie możliwe jest również obniżenie stężenia wemurafenibu w osoczu.

Mechanizm

Somapacitanu nie wolno stosować w czynnej chorobie nowotworowej, a leczenie przeciwnowotworowe musi zostać zakończone przed rozpoczęciem terapii somapacitanem[1]. Wemurafenib jest stosowany w leczeniu czynnego nowotworu, więc samo wskazanie do jego podawania wyklucza jednoczesne stosowanie hormonu wzrostu. Działanie wzrostowe hormonu wzrostu może sprzyjać rozwojowi guza i przeciwdziałać celowi terapii przeciwnowotworowej. Hormon wzrostu może dodatkowo zwiększać klirens leków metabolizowanych przez cytochrom P450, a wemurafenib jest metabolizowany przez CYP3A4, jednak kliniczne znaczenie tego zjawiska nie jest znane[1][2].

Metabolizm i transportery

  • Wemurafenib: inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[4], umiarkowany inhibitor CYP2C8[3], słaby inhibitor CYP2D6[4], słaby inhibitor P-gp[3], słaby induktor CYP2B6[3], słaby induktor CYP3A4[4], substrat BCRP[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • aktywność choroby nowotworowej i objawy progresji guza
  • nowe lub zmieniające się zmiany skórne

Kiedy ocena się zmienia

Wemurafenib włączony u pacjenta już leczonego somapacitanemkolejność włączenia · somapacitaninne zalecenieRozpoznanie czynnego nowotworu w trakcie terapii somapacitanem wymaga przerwania leczenia hormonem wzrostu przed rozpoczęciem wemurafenibu.
Leczenie wemurafenibem zakończone i choroba nowotworowa nieaktywnaczas leczenia · wemurafenibinne zaleceniePo zakończeniu leczenia przeciwnowotworowego i potwierdzeniu nieaktywności choroby specjaliści mogą rozważyć włączenie somapacitanu. Z uwagi na długi okres półtrwania wemurafenibu jego wpływ na inne leki może utrzymywać się przez około 8 dni po odstawieniu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sogroya 10 mg/1,5 ml, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sogroya-100462156/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zelboraf 240 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zelboraf-100268030/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zelboraf. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zelboraf-100268030/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneWemurafenib+ GrazoprewirNie łącz grazoprewiru z wemurafenibem.Nie zaczynaj leczenia wirusowego zapalenia wątroby bez rozmowy z onkologiem i hepatologiem, jeśli bierzesz lek na czerniaka albo odstawiłeś go w ostatnich tygodniach.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj leczenia wirusowego zapalenia wątroby bez rozmowy z onkologiem i hepatologiem, jeśli bierzesz lek na czerniaka albo odstawiłeś go w ostatnich tygodniach.

Tych dwóch leków nie wolno brać razem. Lek na czerniaka przyspiesza rozkład leku na wirusowe zapalenie wątroby typu C, przez co ten drugi może przestać działać, a wirus może się uodpornić. Oba leki mogą też obciążać wątrobę. Wpływ leku na czerniaka utrzymuje się kilka dni po jego odstawieniu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zażółcenie skóry lub białek oczu
  • ciemny mocz
  • ból pod prawym łukiem żebrowym
  • nasilone zmęczenie i brak apetytu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz grazoprewiru z wemurafenibem. Leczenie HCV zaplanuj przed rozpoczęciem albo po zakończeniu terapii wemurafenibem, z zachowaniem co najmniej 8 dni przerwy po jego odstawieniu[1]. Pełny efekt indukcji pojawia się z opóźnieniem i może utrzymywać się po odstawieniu, dlatego dłuższa przerwa jest bezpieczniejsza. Gdy leczenia HCV nie można odroczyć, schemat przeciwwirusowy dobiera hepatolog razem z onkologiem po indywidualnej ocenie interakcji.

Skutek kliniczny

Spadek stężeń grazoprewiru i elbaswiru grozi niepowodzeniem leczenia zakażenia HCV i selekcją wariantów opornych wirusa. Dodatkowo może sumować się ryzyko wzrostu aktywności aminotransferaz.

Mechanizm

Wemurafenib indukuje CYP3A4 i obniżył AUC midazolamu średnio o 39%, a maksymalnie o 80%[1]. Grazoprewir jest substratem CYP3A i P-gp, a łączenie z induktorami CYP3A lub P-gp jest przeciwwskazane, bo obniża stężenia grazoprewiru i elbaswiru w osoczu[2]. Przeciwwskazanie dotyczy całego leku złożonego, ponieważ oba jego składniki są substratami CYP3A i P-gp[2]. Hamowanie P-gp i BCRP przez wemurafenib ma mniejsze znaczenie, bo inhibitory P-gp mają minimalny wpływ na stężenie grazoprewiru, a udział BCRP w jego transporcie nie jest wykluczony, ale nie został potwierdzony[1][2]. Grazoprewir jest tylko słabym inhibitorem CYP3A i nie zwiększa istotnie ekspozycji na substraty CYP3A[2]. Oba leki mogą też uszkadzać wątrobę, co sumuje ryzyko hepatotoksyczności.

Metabolizm i transportery

  • Wemurafenib: inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[4], umiarkowany inhibitor CYP2C8[3], słaby inhibitor CYP2D6[4], słaby inhibitor P-gp[3], słaby induktor CYP2B6[3], słaby induktor CYP3A4[4], substrat BCRP[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • odstęp co najmniej 8 dni od ostatniej dawki wemurafenibu przed włączeniem grazoprewiru
  • ALT i AST
  • HCV RNA w trakcie i po leczeniu przeciwwirusowym

Kiedy ocena się zmienia

odstep ≥ 8 dni od ostatniej dawki wemurafenibuwemurafenibinne zaleceniePo co najmniej 8 dniach od odstawienia wemurafenibu można rozważyć włączenie grazoprewiru. Wygaszanie indukcji może trwać dłużej, dlatego zalecana jest kontrola skuteczności leczenia HCV.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zelboraf 240 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zelboraf-100268030/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zepatier 50 mg + 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zepatier-100376883/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zelboraf. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zelboraf-100268030/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneWemurafenib+ FezolinetantNie stosuj fezolinetantu w trakcie leczenia wemurafenibem, ponieważ łączenie fezolinetantu z umiarkowanymi i silnymi inhibitorami CYP1A2 jest przeciwwskazane.Nie przyjmuj leku na uderzenia gorąca w czasie leczenia czerniaka i porozmawiaj z lekarzem o innym sposobie łagodzenia objawów.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj leku na uderzenia gorąca w czasie leczenia czerniaka i porozmawiaj z lekarzem o innym sposobie łagodzenia objawów.

Lek na czerniaka spowalnia usuwanie z organizmu leku na uderzenia gorąca. Stężenie leku na uderzenia gorąca może wtedy wzrosnąć kilkukrotnie, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych, w tym uszkodzenia wątroby. Tych dwóch leków nie można przyjmować razem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zażółcenie skóry lub białek oczu
  • ciemny mocz
  • ból w prawej górnej części brzucha
  • nietypowe zmęczenie, nudności lub utrata apetytu
  • swędzenie skóry bez wyraźnej przyczyny
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie stosuj fezolinetantu w trakcie leczenia wemurafenibem, ponieważ łączenie fezolinetantu z umiarkowanymi i silnymi inhibitorami CYP1A2 jest przeciwwskazane[1]. Jeśli pacjentka przyjmuje fezolinetant, a ma rozpocząć leczenie wemurafenibem, fezolinetant należy odstawić przed włączeniem wemurafenibu. Fezolinetant można rozważyć dopiero po około 8 dniach od zakończenia leczenia wemurafenibem[2]. Niehormonalne leczenie objawów naczynioruchowych w czasie terapii czerniaka trzeba ustalić z onkologiem.

Skutek kliniczny

Wemurafenib może kilkukrotnie zwiększyć stężenie fezolinetantu we krwi. Rośnie wtedy ryzyko działań niepożądanych zależnych od dawki fezolinetantu, w tym uszkodzenia wątroby. Wemurafenib sam także może uszkadzać wątrobę. Skuteczność wemurafenibu nie powinna się zmienić.

Mechanizm

Wemurafenib jest umiarkowanym inhibitorem CYP1A2 in vivo. Zwiększał AUC kofeiny 2,6-krotnie, a AUC tyzanidyny 4,7-krotnie[2]. Fezolinetant jest metabolizowany głównie przez CYP1A2, a w mniejszym stopniu przez CYP2C9 i CYP2C19. Silny inhibitor CYP1A2 (fluwoksamina) zwiększał AUC fezolinetantu 9,4-krotnie, a Cmax 1,8-krotnie. Wzrost ekspozycji po umiarkowanych inhibitorach CYP1A2 również jest uznany za klinicznie istotny[1]. Fezolinetant nie hamuje i nie indukuje enzymów CYP ani transporterów P-gp i BCRP, więc nie zmienia stężenia wemurafenibu[1].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Wemurafenib – umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], fezolinetant – wrażliwy substrat CYP1A2[3]
  • Wemurafenib: inhibitor BCRP[4], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], umiarkowany inhibitor CYP2C8[4], słaby inhibitor CYP2D6[3], słaby inhibitor P-gp[4], słaby induktor CYP2B6[4], słaby induktor CYP3A4[3], substrat BCRP[4], substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]
  • Fezolinetant: inhibitor OAT1[5], inhibitor OAT3[5], wrażliwy substrat CYP1A2[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[5], drugorzędny szlak substrat CYP2C9[5]

Monitorować

  • weryfikacja, czy pacjentka nie przyjmuje fezolinetantu przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia wemurafenibem
  • parametry czynności wątroby (ALT, AST, bilirubina), jeśli doszło do jednoczesnego przyjmowania

Kiedy ocena się zmienia

odstep ≥ 8 dni od ostatniej dawki wemurafenibuwemurafenibryzyko malejePo zakończeniu leczenia wemurafenibem może być potrzebna 8-dniowa przerwa, zanim ustąpi hamowanie CYP1A2. Fezolinetant można rozważyć dopiero po tym okresie.
Wemurafenib włączany u pacjentki przyjmującej fezolinetantkolejność włączenia · wemurafenibinne zalecenieHamowanie CYP1A2 narasta stopniowo przez około 8 dni od rozpoczęcia wemurafenibu. Fezolinetant należy jednak odstawić przed pierwszą dawką wemurafenibu, a nie czekać na objawy.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Veoza 45 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/veoza-100492154/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zelboraf 240 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zelboraf-100268030/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 13.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zelboraf. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zelboraf-100268030/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Veoza. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/veoza-100492154/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneWemurafenib+ EtrasymodNie włączaj etrasymodu u chorego leczonego wemurafenibem, ponieważ aktywny nowotwór złośliwy wyklucza stosowanie etrasymodu.Nie zaczynaj przyjmować tych leków razem i nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie, tylko jak najszybciej porozmawiaj z onkologiem i gastroenterologiem.nieznanyteoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj przyjmować tych leków razem i nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie, tylko jak najszybciej porozmawiaj z onkologiem i gastroenterologiem.

Lek na zapalenie jelita grubego, etrasymod, osłabia odporność i może zwalniać pracę serca. Wemurafenib stosuje się w leczeniu nowotworu, a przy aktywnym nowotworze etrasymodu się nie stosuje. Razem te leki mogą zwiększać ryzyko zakażeń i zaburzeń rytmu serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • kaszel, ból gardła albo inne objawy infekcji
  • bardzo wolne lub nierówne bicie serca
  • kołatanie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • duszność
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie włączaj etrasymodu u chorego leczonego wemurafenibem, ponieważ aktywny nowotwór złośliwy wyklucza stosowanie etrasymodu[1]. Jeśli chory już przyjmuje etrasymod i rozpoczyna leczenie wemurafenibem, decyzję o odstawieniu etrasymodu i wyborze innego leczenia wrzodziejącego zapalenia jelita grubego podejmuje gastroenterolog razem z onkologiem. Rozważa się wtedy leczenie bez działania immunosupresyjnego, np. mesalazynę, a wybór zależy od aktywności choroby jelit. Inne modulatory receptora S1P nie są alternatywą, bo mają podobne ograniczenia. Jeśli w wyjątkowej sytuacji połączenie zostanie utrzymane, potrzebna jest konsultacja kardiologiczna przed leczeniem[1] oraz kontrola EKG, morfologii z rozmazem i objawów zakażenia.

Skutek kliniczny

Najważniejsze ryzyko to dodatkowe osłabienie odporności u chorego z aktywnym nowotworem, z większą podatnością na zakażenia. Możliwe jest też niekorzystne sumowanie wpływu na serce – zwolnienie akcji serca przez etrasymod przy wydłużeniu odstępu QT przez wemurafenib, co zwiększa ryzyko groźnych zaburzeń rytmu. Zmiana stężenia etrasymodu w wyniku interakcji enzymatycznej jest niepewna i ma drugorzędne znaczenie.

Mechanizm

Główny problem nie wynika z farmakokinetyki, tylko z sytuacji klinicznej. Wemurafenib stosuje się w aktywnym nowotworze złośliwym, a etrasymodu nie stosuje się u osób z aktywnym nowotworem złośliwym[1]. Etrasymod jako modulator receptora S1P zmniejsza liczbę krążących limfocytów. Przy lekach przeciwnowotworowych zaleca się ostrożność z powodu addytywnego wpływu na układ odpornościowy w trakcie leczenia i kilka tygodni po jego zakończeniu[1]. Etrasymod zwalnia akcję serca. U chorych przyjmujących leki wydłużające odstęp QT jego włączenie wymaga konsultacji kardiologicznej[1]. Wemurafenib jest znanym lekiem wydłużającym odstęp QT. Składowa farmakokinetyczna jest niepewna. Wemurafenib umiarkowanie hamuje CYP2C8 w badaniach in vitro, a znaczenie tego in vivo jest nieznane[2]. Jednocześnie indukuje CYP3A4 i słabo wpływa na CYP2C9[2]. Etrasymod jest metabolizowany przez CYP2C8, CYP2C9 i CYP3A4, a istotny wzrost jego ekspozycji opisano przy umiarkowanym lub silnym hamowaniu co najmniej dwóch z tych enzymów[1]. Wypadkowy wpływ wemurafenibu na stężenie etrasymodu jest więc trudny do przewidzenia i prawdopodobnie niewielki.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Wemurafenib – umiarkowany inhibitor CYP2C8[3], etrasymod – substrat CYP2C8[4]
  • Wemurafenib – słaby induktor CYP3A4[5], etrasymod – substrat CYP3A4[4]
  • Wemurafenib: inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP1A2[5], umiarkowany inhibitor CYP2C8[3], słaby inhibitor CYP2D6[5], słaby inhibitor P-gp[3], słaby induktor CYP2B6[3], słaby induktor CYP3A4[5], substrat BCRP[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Etrasymod: drugorzędny szlak substrat CYP2C19[4], substrat CYP2C8[4], substrat CYP2C9[4], substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QT i częstości akcji serca
  • morfologia krwi z liczbą limfocytów
  • objawy zakażenia
  • próby wątrobowe

Kiedy ocena się zmienia

odstep ≥ 8 dni od odstawienia wemurafenibuwemurafenibinne zaleceniePo odstawieniu wemurafenibu może być potrzebne 8 dni, aby ustąpił jego wpływ na enzymy. Wygasa wtedy tylko składowa farmakokinetyczna. Przeciwwskazanie wynikające z aktywnego nowotworu trwa, dopóki onkolog nie oceni choroby jako nieaktywnej, a zgodę na etrasymod wydaje lekarz po konsultacji onkologicznej.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Velsipity 2 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/velsipity-100493937/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zelboraf 240 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zelboraf-100268030/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zelboraf. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 14.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zelboraf-100268030/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Velsipity. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 14.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/velsipity-100493937/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 14.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaAgomelatyna+ WemurafenibUnikaj łączenia agomelatyny z wemurafenibem.Powiedz lekarzowi prowadzącemu, że przyjmujesz oba leki, i zapytaj, czy trzeba zmienić lek przeciwdepresyjny albo jego dawkę.opóźniony (dni)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi prowadzącemu, że przyjmujesz oba leki, i zapytaj, czy trzeba zmienić lek przeciwdepresyjny albo jego dawkę.

Nie łącz tych leków bez porozumienia z lekarzem. Lek na czerniaka spowalnia rozkładanie leku przeciwdepresyjnego w organizmie, przez co może go być we krwi znacznie więcej niż zwykle. Może to nasilić senność, zawroty głowy i nudności oraz zwiększyć ryzyko uszkodzenia wątroby. Ten efekt narasta przez około tydzień i utrzymuje się jeszcze przez kilka dni po odstawieniu leku na czerniaka.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silna senność lub zawroty głowy
  • nudności
  • zażółcenie skóry lub białek oczu
  • ciemny mocz
  • ból w prawej części brzucha pod żebrami
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Unikaj łączenia agomelatyny z wemurafenibem[1]. Jeśli połączenia nie da się uniknąć, zachowaj ostrożność i rozważ zmniejszenie dawki agomelatyny, gdy jest to klinicznie wskazane[1]. Pełne działanie hamujące wemurafenibu może pojawić się dopiero około 8. dnia jego stosowania, a po odstawieniu wemurafenibu może być potrzebne 8 dni przerwy, zanim interakcja ustąpi[1]. Kontroluj aktywność aminotransferaz zgodnie z zasadami stosowania agomelatyny.

Skutek kliniczny

Można się spodziewać wyraźnego wzrostu stężenia agomelatyny i nasilenia jej działań niepożądanych, w tym senności, zawrotów głowy i nudności. Większa ekspozycja na agomelatynę może zwiększać ryzyko uszkodzenia wątroby, które jest jej znanym działaniem niepożądanym.

Mechanizm

Wemurafenib jest umiarkowanym inhibitorem CYP1A2, a agomelatyna jest substratem CYP1A2 o wąskim oknie terapeutycznym[1]. Hamowanie CYP1A2 zmniejsza metabolizm agomelatyny i zwiększa jej ekspozycję osoczową. Wemurafenib zwiększył AUC kofeiny 2,6-krotnie oraz AUC tyzanidyny 4,7-krotnie, a jej Cmax 2,2-krotnie[1]. Agomelatyny nie łączy się z silnymi inhibitorami CYP1A2, takimi jak fluwoksamina i cyprofloksacyna[2]. Wemurafenib jest inhibitorem umiarkowanym, dlatego połączenie nie jest przeciwwskazane, ale kierunek interakcji jest ten sam.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Wemurafenib – umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], agomelatyna – wrażliwy substrat CYP1A2[4]
  • Agomelatyna: wrażliwy substrat CYP1A2[4], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[4], drugorzędny szlak substrat CYP2C9[4]
  • Wemurafenib: inhibitor BCRP[5], umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], umiarkowany inhibitor CYP2C8[5], słaby inhibitor CYP2D6[3], słaby inhibitor P-gp[5], słaby induktor CYP2B6[5], słaby induktor CYP3A4[3], substrat BCRP[5], substrat CYP3A4[5], substrat P-gp[5]

Monitorować

  • aktywność aminotransferaz (ALT, AspAT)
  • nadmierna senność i zawroty głowy
  • objawy uszkodzenia wątroby (żółtaczka, ciemny mocz, ból w prawym podżebrzu)

Bezpieczniejsze alternatywy

sertralinawenlafaksyna

Kiedy ocena się zmienia

czas leczenia ≤ 8 dni od włączenia wemurafenibuwemurafenibinne zaleceniePełne działanie hamujące wemurafenibu może nie być widoczne przed 8. dniem jego stosowania, dlatego brak objawów w pierwszych dniach nie wyklucza interakcji.
odstep ≤ 8 dni od odstawienia wemurafenibuwemurafenibinne zaleceniePo odstawieniu wemurafenibu może być potrzebne 8 dni przerwy, aby uniknąć interakcji z agomelatyną.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zelboraf 240 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zelboraf-100268030/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Agolek 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/agolek-100385008/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Agolek. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/agolek-100385008/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zelboraf. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zelboraf-100268030/

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
  • Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.