Interakcje / Klofarabina / Klofarabina i larotrektynib
Jaki opis pokazać?
Niekorzystna interakcja
O ile to możliwe, nie podawaj larotrektynibu w trakcie cyklu klofarabiny.
Nie odstawiaj samodzielnie żadnego z leków, ale upewnij się, że lekarz wie o obu i regularnie wykonuj zlecone badania krwi.
Niekorzystna interakcjaKlofarabina+ LarotrektynibO ile to możliwe, nie podawaj larotrektynibu w trakcie cyklu klofarabiny.Nie odstawiaj samodzielnie żadnego z leków, ale upewnij się, że lekarz wie o obu i regularnie wykonuj zlecone badania krwi.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Nie odstawiaj samodzielnie żadnego z leków, ale upewnij się, że lekarz wie o obu i regularnie wykonuj zlecone badania krwi.
Oba leki mogą obciążać wątrobę i zmniejszać liczbę krwinek. Przyjmowane razem mogą nasilać te działania. Lekarz zwykle stara się ich nie łączyć, a jeśli to konieczne, częściej zleca badania krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zażółcenie skóry lub białek oczu
- ciemny mocz
- ból pod prawym łukiem żebrowym
- nudności i brak apetytu
- gorączka lub dreszcze
- siniaki lub krwawienia
- nasilone osłabienie i bladość
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
O ile to możliwe, nie podawaj larotrektynibu w trakcie cyklu klofarabiny.[1] Jeśli połączenie jest konieczne, przed cyklem i w jego trakcie kontroluj aktywność aminotransferaz, stężenie bilirubiny i morfologię krwi z rozmazem. Przy istotnym wzroście parametrów wątrobowych rozważ wstrzymanie larotrektynibu do czasu ich poprawy, zgodnie z zasadami modyfikacji dawki tego leku.
Skutek kliniczny
Możliwe nasilenie uszkodzenia wątroby ze wzrostem aktywności aminotransferaz i stężenia bilirubiny oraz głębsza mielosupresja z niedokrwistością i neutropenią. Nie oczekuje się zmiany stężeń żadnego z leków.
Mechanizm
Oba leki mogą uszkadzać wątrobę i hamować czynność szpiku, więc ich działania niepożądane się sumują. Wątroba jest potencjalnym narządem docelowym toksyczności klofarabiny, dlatego o ile to możliwe unika się jednoczesnego stosowania leków hepatotoksycznych.[1] Larotrektynib często podwyższa aktywność aminotransferaz. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, ponieważ klofarabina nie jest w wykrywalnym zakresie metabolizowana przez CYP i nie hamuje ani nie indukuje głównych izoform CYP.[1] Larotrektynib jest substratem CYP3A, P-gp i BCRP, a klofarabina nie wpływa istotnie na te szlaki.[2]
Metabolizm i transportery
Monitorować
- AlAT i AspAT
- bilirubina całkowita
- morfologia krwi z rozmazem
- objawy uszkodzenia wątroby (żółtaczka, ciemny mocz)
- objawy infekcji i krwawień
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Evoltra 1 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/evoltra-100184652/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi 25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/
Alkohol przy tych lekach
Klofarabina a alkohol: brak opisu w bazie.
Interakcja o niejasnym znaczeniuLarotrektyniba alkoholZaleca się ograniczenie alkoholu do okazjonalnych, małych ilości albo całkowitą rezygnację z picia w trakcie leczenia.Pij alkohol rzadko i w małych ilościach albo wcale, a jeśli pijesz codziennie, powiedz o tym lekarzowi.nieznanyteoretyczne
Interakcja o niejasnym znaczeniu
Pij alkohol rzadko i w małych ilościach albo wcale, a jeśli pijesz codziennie, powiedz o tym lekarzowi.
Ten lek może powodować zawroty głowy, zmęczenie i obciążać wątrobę. Alkohol działa podobnie, więc razem mogą nasilać te objawy. Nie wiadomo, by mała ilość alkoholu była groźna, ale lepiej pić rzadko i niewiele albo wcale. Unikaj drinków z sokiem grejpfrutowym, bo grejpfrut może zwiększać ilość leku we krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silne zawroty głowy lub chwiejny chód
- nadmierna senność lub zmęczenie
- zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
- ból pod prawym łukiem żebrowym
- nasilone nudności lub wymioty
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Zaleca się ograniczenie alkoholu do okazjonalnych, małych ilości albo całkowitą rezygnację z picia w trakcie leczenia. Pacjent powinien unikać alkoholu w dniach, w których odczuwa zawroty głowy lub zmęczenie, i nie prowadzić pojazdów po wypiciu nawet niewielkiej ilości. Należy unikać napojów zawierających grejpfruta, w tym drinków z sokiem grejpfrutowym, bo grejpfrut może zwiększać stężenie larotrektynibu w osoczu[1]. U pacjentów pijących regularnie lub z chorobą wątroby trzeba przekazać informację lekarzowi prowadzącemu.
Skutek kliniczny
Najbardziej prawdopodobne jest nasilenie zawrotów głowy, senności i zmęczenia oraz zaburzeń chodu, co zwiększa ryzyko upadków i utrudnia prowadzenie pojazdów. Regularne lub obfite picie alkoholu może zwiększać ryzyko uszkodzenia wątroby, które jest znanym działaniem niepożądanym larotrektynibu. Alkohol może też nasilać nudności i wymioty, częste w trakcie leczenia przeciwnowotworowego. Brak opisanych przypadków ciężkich skutków tego połączenia.
Mechanizm
Nie należy spodziewać się istotnej interakcji farmakokinetycznej, bo etanol nie jest silnym inhibitorem ani induktorem CYP3A, P-gp ani BCRP, które decydują o losach larotrektynibu w organizmie. Larotrektynib jest substratem CYP3A, P-gp i BCRP, a jego stężenie zwiększają m.in. grejpfrut i inhibitory CYP3A[1]. Możliwe jest natomiast addycyjne działanie farmakodynamiczne. Larotrektynib często wywołuje zawroty głowy, zmęczenie i inne objawy neurologiczne oraz zwiększa aktywność aminotransferaz. Alkohol działa depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy i jest hepatotoksyczny, dlatego oba czynniki mogą się sumować. ChPL larotrektynibu nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w interakcjach[1].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- aktywność aminotransferaz i stężenie bilirubiny zgodnie z harmonogramem leczenia
- zawroty głowy, zaburzenia chodu i nadmierna senność
- nudności i wymioty
Kiedy ocena się zmienia
| Duże ilości alkoholu jednorazowoilość alkoholu · pacjent | ryzyko rośnie | Picie dużych ilości alkoholu jednorazowo istotnie nasila działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy i zwiększa ryzyko upadków oraz zaostrzenia nudności i wymiotów u pacjenta leczonego larotrektynibem. |
| Picie regularne lub codzienneczas leczenia · pacjent | ryzyko rośnie | Przewlekłe picie alkoholu sumuje się z hepatotoksycznością larotrektynibu, dlatego wymaga ścisłej kontroli parametrów wątrobowych i poinformowania lekarza prowadzącego. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi 25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/
Inne interakcje tych leków 422
Połączenie przeciwwskazaneAnalogi puryn (np. klofarabina, kladrybina, merkaptopuryna)+ Inhibitory czynnika martwicy nowotworów (np. adalimumab, etanercept, golimumab) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu analogu puryn i inhibitora TNF należy unikać tego połączenia, chyba że korzyść wyraźnie przeważa ryzyko, a wówczas konieczne jest ścisłe monitorowanie w kierunku zakażeń, mielosupresji i nowotworów.Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek z grupy analogów puryn i lek blokujący TNF, nie przerywaj ich samodzielnie, ale regularnie wykonuj zlecone badania krwi i od razu zgłaszaj lekarzowi gorączkę lub inne objawy zakażenia.opóźniony (dni)badania kliniczne
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek z grupy analogów puryn i lek blokujący TNF, nie przerywaj ich samodzielnie, ale regularnie wykonuj zlecone badania krwi i od razu zgłaszaj lekarzowi gorączkę lub inne objawy zakażenia.
Leki z grupy analogów puryn, takie jak merkaptopuryna, tioguanina, kladrybina czy fludarabina, oraz leki blokujące TNF, takie jak adalimumab, infliksymab czy etanercept, osłabiają układ odpornościowy. Przyjmowane razem osłabiają go jeszcze bardziej. Rośnie wtedy ryzyko poważnych zakażeń, w tym gruźlicy, a bardzo rzadko także niektórych nowotworów krwi. Lekarz czasem celowo łączy te leki, na przykład w chorobie Leśniowskiego i Crohna, ale wtedy potrzebne są regularne badania krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- uporczywy kaszel, duszność, nocne poty lub chudnięcie bez przyczyny
- bolesna wysypka z pęcherzykami
- łatwe powstawanie siniaków, krwawienia lub bladość i duże zmęczenie
- ból lub uczucie pełności pod żebrami po lewej albo prawej stronie
- nowe lub zmieniające się zmiany na skórze
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu analogu puryn i inhibitora TNF należy unikać tego połączenia, chyba że korzyść wyraźnie przeważa ryzyko, a wówczas konieczne jest ścisłe monitorowanie w kierunku zakażeń, mielosupresji i nowotworów. Przed włączeniem leczenia trzeba wykluczyć utajoną gruźlicę oraz zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B i C, a także uzupełnić szczepienia. Szczepionki żywe są w tym czasie przeciwwskazane. Merkaptopurynę z infliksymabem lub adalimumabem łączy się celowo w nieswoistych zapaleniach jelit. U młodych mężczyzn warto wtedy rozważyć ograniczenie czasu terapii skojarzonej albo zamianę tiopuryny na metotreksat[1]. Po kladrybinie, fludarabinie, klofarabinie lub nelarabinie inhibitor TNF należy włączać dopiero po odbudowie liczby limfocytów i ustąpieniu neutropenii. U pacjentów z głęboką limfopenią trzeba rozważyć profilaktykę przeciwdrobnoustrojową zgodnie z protokołem ośrodka. Przed włączeniem tiopuryny wskazane jest oznaczenie aktywności TPMT i genotypu NUDT15.
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń bakteryjnych, wirusowych i grzybiczych. Obejmuje to reaktywację gruźlicy, wirusowego zapalenia wątroby typu B, zakażeń wirusem półpaśca i wirusem cytomegalii, a także zakażenia oportunistyczne, takie jak pneumocystozowe zapalenie płuc. Połączenie tiopuryn (merkaptopuryny, tioguaniny) z inhibitorem TNF wiąże się z rzadkim, ale zwykle śmiertelnym chłoniakiem z limfocytów T wątroby i śledziony (HSTCL)[2]. Dotyczy to głównie młodych mężczyzn leczonych z powodu nieswoistych zapaleń jelit[3]. Opisuje się także zwiększone ryzyko innych chłoniaków i nieczerniakowych raków skóry[2]. Analogi puryn stosowane w onkologii mogą przy tym nasilać mielosupresję i wydłużać okres neutropenii oraz limfopenii.
Mechanizm
Interakcja ma charakter farmakodynamiczny i jest wspólna dla wszystkich leków obu grup. Analogi puryn hamują syntezę kwasów nukleinowych, co uszkadza szpik i limfocyty. Najsilniej działają tu kladrybina, fludarabina, klofarabina i nelarabina, które wywołują głęboką i długotrwałą limfopenię. Merkaptopuryna i tioguanina działają podobnie, choć zwykle słabiej. Inhibitory TNF (adalimumab, etanercept, golimumab, infliksymab, certolizumab pegol) blokują kluczową cytokinę odporności komórkowej i obrony przed zakażeniami ziarniniakowymi. Oba działania sumują się i pogłębiają immunosupresję. Rośnie ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń oraz zaburzeń nadzoru immunologicznego nad nowotworami. Nie stwierdzono istotnej interakcji farmakokinetycznej.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i bezwzględną liczbą limfocytów oraz neutrofili
- objawy zakażenia, w tym gorączka, kaszel, duszność i zmiany skórne
- badanie w kierunku utajonej gruźlicy przed leczeniem i w razie objawów
- markery zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B przed leczeniem oraz aktywność aminotransferaz
- powiększenie wątroby lub śledziony, cytopenie i objawy ogólne sugerujące chłoniaka
- okresowa kontrola dermatologiczna skóry
Kiedy ocena się zmienia
| Młody dorosły, zwłaszcza mężczyznawiek · pacjent | ryzyko rośnie | U młodych mężczyzn leczonych tiopuryną i inhibitorem TNF z powodu nieswoistego zapalenia jelit ryzyko chłoniaka z limfocytów T wątroby i śledziony jest największe. Należy rozważyć monoterapię albo zamianę tiopuryny na metotreksat. |
| Długotrwała terapia skojarzonaczas leczenia · analogi puryn | ryzyko rośnie | Ryzyko chłoniaków i nowotworów skóry rośnie wraz z czasem łącznego stosowania tiopuryny i inhibitora TNF. Należy okresowo oceniać, czy terapia skojarzona jest nadal potrzebna. |
| Dawki stosowane w chemioterapii nowotworówdawka · analogi puryn | ryzyko rośnie | Analogi puryn w dawkach onkologicznych, zwłaszcza kladrybina, fludarabina, klofarabina i nelarabina, wywołują głęboką mielosupresję i limfopenię. Dołączenie inhibitora TNF w tym okresie znacznie zwiększa ryzyko zakażeń oportunistycznych. |
| Inhibitor TNF po leczeniu kladrybiną, fludarabiną, klofarabiną lub nelarabinąkolejność włączenia · inhibitory czynnika martwicy nowotworów | inne zalecenie | Limfopenia po tych lekach utrzymuje się długo po ostatniej dawce. Inhibitor TNF należy włączać dopiero po potwierdzeniu odbudowy liczby limfocytów i neutrofili w morfologii. |
Źródła
- Beaugerie L. Immunosuppression-related lymphomas and cancers in IBD: how can they be prevented? Dig Dis. 2012;30(4):415-9. doi: 10.1159/000338144. PMID: 22796808.
- Biancone L, Onali S, Petruzziello C, Calabrese E, Pallone F. Cancer and immunomodulators in inflammatory bowel diseases. Inflamm Bowel Dis. 2015;21(3):674-98. doi: 10.1097/MIB.0000000000000243. PMID: 25545375.
- Carvão J, Magno Pereira V, Jacinto F, Sousa Andrade C, Jasmins L. Hepatosplenic T-Cell Lymphoma: A Rare Complication of Monotherapy with Thiopurines in Crohn's Disease. GE Port J Gastroenterol. 2018;26(4):279-284. doi: 10.1159/000493350. PMID: 31328143.
Połączenie przeciwwskazaneFenylobutazon+ LarotrektynibNie stosuj fenylobutazonu u pacjenta leczonego larotrektynibem.Nie używaj maści z fenylobutazonem i zapytaj farmaceutę lub lekarza o inny lek przeciwbólowy do stosowania na skórę.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie używaj maści z fenylobutazonem i zapytaj farmaceutę lub lekarza o inny lek przeciwbólowy do stosowania na skórę.
Maści z fenylobutazonem nie wolno stosować, gdy przyjmujesz larotrektynib. Oba leki mogą osłabiać szpik kostny, który wytwarza krwinki. Razem zwiększają ryzyko poważnych zakażeń, niedokrwistości i krwawień.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła albo owrzodzenia w jamie ustnej
- łatwe siniaczenie się lub krwawienia z nosa czy dziąseł
- nietypowa bladość, osłabienie lub duszność
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie stosuj fenylobutazonu u pacjenta leczonego larotrektynibem[1]. W razie potrzeby miejscowego leczenia przeciwzapalnego wybierz inny miejscowy niesteroidowy lek przeciwzapalny i uzgodnij to z lekarzem prowadzącym leczenie onkologiczne. Jeśli pacjent już stosował oba leki, odstaw maść z fenylobutazonem i rozważ kontrolę morfologii krwi.
Skutek kliniczny
Możliwe nasilenie zahamowania czynności szpiku kostnego z neutropenią, niedokrwistością lub małopłytkowością, a w konsekwencji zwiększone ryzyko ciężkich zakażeń i krwawień. Zaburzenia te mogą utrudnić kontynuowanie leczenia przeciwnowotworowego.
Mechanizm
Fenylobutazonu nie stosuje się u pacjentów leczonych chemioterapeutykami ani innymi lekami zaburzającymi czynność szpiku kostnego[1]. Larotrektynib jest lekiem przeciwnowotworowym, który może obniżać liczbę krwinek, a fenylobutazon sam ma znany potencjał uszkadzania szpiku, więc ich działanie mielotoksyczne może się sumować. Przy dłuższym stosowaniu maści fenylobutazon wchłania się na tyle, że mogą wystąpić interakcje jak po podaniu ogólnym[1]. Istotnej interakcji farmakokinetycznej w obrębie dróg eliminacji larotrektynibu się nie oczekuje.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem
- objawy zakażenia (gorączka, ból gardła)
- objawy skazy krwotocznej (siniaki, krwawienia)
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| czas leczenia ≥ 7 dnifenylobutazon | ryzyko rośnie | Przy stosowaniu maści dłużej niż 7 dni mogą wystąpić interakcje jak po podaniu ogólnym fenylobutazonu, co dodatkowo zwiększa ryzyko działania mielotoksycznego. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Butapirazol 50 mg/g, maść. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/butapirazol-100012069/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/
Połączenie przeciwwskazaneKlofarabina+ Szczepionka przeciw ospie prawdziwejNie szczep rutynowo w trakcie leczenia klofarabiną i w okresie głębokiej mielosupresji.Nie szczep się w trakcie leczenia klofarabiną bez uzgodnienia terminu z hematologiem, a jeśli miałeś kontakt z ospą małpią, od razu powiedz o tym lekarzowi.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie szczep się w trakcie leczenia klofarabiną bez uzgodnienia terminu z hematologiem, a jeśli miałeś kontakt z ospą małpią, od razu powiedz o tym lekarzowi.
Klofarabina to lek przeciwnowotworowy, który mocno osłabia odporność. Szczepionka przeciw ospie prawdziwej podana w tym czasie może nie zadziałać i nie da ci pełnej ochrony. Sama szczepionka zawiera osłabiony wirus, który nie namnaża się w organizmie, więc nie powinna wywołać choroby.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka po szczepieniu
- silny obrzęk, ból lub ropień w miejscu wkłucia
- wysypka lub pęcherze po kontakcie z osobą chorą na ospę małpią
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie szczep rutynowo w trakcie leczenia klofarabiną i w okresie głębokiej mielosupresji. Gdy to możliwe, wykonaj szczepienie przed rozpoczęciem chemioterapii albo po odbudowie układu odpornościowego, w porozumieniu z hematologiem. Przy realnym narażeniu, np. kontakcie z ospą małpią, nie odkładaj szczepienia. Uznaj jednak, że ochrona może być niepełna, i rozważ ocenę odpowiedzi oraz dodatkowe środki zapobiegawcze. Nie podawaj szczepionki jednocześnie z innymi szczepionkami[1].
Skutek kliniczny
Szczepienie wykonane w trakcie leczenia klofarabiną lub krótko po nim może wywołać słabą odpowiedź serologiczną albo nie wywołać jej wcale. Pacjent może wtedy pozostać bez skutecznej ochrony przed ospą prawdziwą i ospą małpią. Ryzyko rozsianego zakażenia wirusem szczepionkowym jest teoretycznie niskie, bo szczep nie replikuje się w organizmie.
Mechanizm
Klofarabina to cytotoksyczny analog nukleozydu purynowego. Wywołuje głęboką mielosupresję i limfopenię, więc osłabia odpowiedź immunologiczną na szczepienie. Szczepionka przeciw ospie prawdziwej zawiera żywy, zmodyfikowany wirus krowianki ze szczepu Ankara, który nie namnaża się w organizmie człowieka. Dlatego głównym problemem jest słabsza ochrona po szczepieniu, a nie zakażenie wirusem szczepionkowym. ChPL klofarabiny podaje, że nie przeprowadzono badań interakcji[2]. ChPL szczepionki zaleca jedynie unikanie jej jednoczesnego podawania z innymi szczepionkami i z immunoglobuliną przeciw wirusowi krowianki[1].
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem – liczba limfocytów i neutrofilów przed szczepieniem
- odczyny miejscowe i ogólne po szczepieniu
- objawy zakażenia po narażeniu na ospę małpią mimo szczepienia
Kiedy ocena się zmienia
| Szczepienie zakończone przed rozpoczęciem leczenia klofarabinąkolejność włączenia · szczepionka przeciw ospie prawdziwej | ryzyko maleje | Szczepienie wykonane przed chemioterapią, przy sprawnym układzie odpornościowym, pozwala uzyskać pełną odpowiedź immunologiczną. |
| Odbudowa układu odpornościowego po zakończeniu leczeniaodstep · klofarabina | ryzyko maleje | Po zakończeniu leczenia i odbudowie liczby limfocytów, ocenionej przez hematologa, szczepienie można wykonać bez istotnego osłabienia odpowiedzi. |
| Żywa szczepionka z replikującym wirusem krowiankipostać · szczepionka przeciw ospie prawdziwej | ryzyko rośnie | Szczepionki zawierające wirus krowianki zdolny do namnażania się niosą u pacjentów z immunosupresją ryzyko uogólnionego zakażenia wirusem szczepionkowym. Nie wolno ich stosować w trakcie leczenia klofarabiną. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Imvanex (5 x 10^7 TCID50)/0,5 ml, zawiesina do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imvanex-100310921/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Evoltra 1 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/evoltra-100184652/
Połączenie przeciwwskazaneKlofarabina+ Szczepionka przeciw półpaścowiŻywej szczepionki przeciw półpaścowi nie wolno podawać pacjentom leczonym klofarabiną, ponieważ jej ChPL wymienia w przeciwwskazaniach leczenie immunosupresyjne oraz ostrą i przewlekłą białaczkę.Nie szczep się przeciw półpaścowi na własną rękę – rodzaj szczepionki i termin szczepienia ustal z lekarzem prowadzącym leczenie.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie szczep się przeciw półpaścowi na własną rękę – rodzaj szczepionki i termin szczepienia ustal z lekarzem prowadzącym leczenie.
Klofarabina to lek przeciwnowotworowy, który bardzo mocno osłabia odporność. Szczepionka przeciw półpaścowi zawierająca żywego, osłabionego wirusa może wtedy wywołać ciężką chorobę zamiast chronić. Szczepionka bez żywego wirusa jest bezpieczna, ale w czasie leczenia może działać słabiej.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- wysypka z pęcherzykami w wielu miejscach ciała po szczepieniu
- gorączka lub dreszcze po szczepieniu
- kaszel albo duszność
- silny ból głowy, splątanie lub nadmierna senność
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Żywej szczepionki przeciw półpaścowi nie wolno podawać pacjentom leczonym klofarabiną, ponieważ jej ChPL wymienia w przeciwwskazaniach leczenie immunosupresyjne oraz ostrą i przewlekłą białaczkę[1]. Jeżeli szczepienie przeciw półpaścowi jest wskazane, należy wybrać szczepionkę rekombinowaną z adiuwantem, której ChPL w przeciwwskazaniach wymienia jedynie nadwrażliwość[2]. Termin podania szczepionki rekombinowanej trzeba uzgodnić z hematologiem – najlepiej przed rozpoczęciem chemioterapii albo po odbudowie odporności, bo w trakcie leczenia odpowiedź na szczepionkę może być niewystarczająca.
Skutek kliniczny
Podanie żywej szczepionki przeciw półpaścowi w trakcie leczenia klofarabiną albo w okresie upośledzonej odporności po nim grozi rozsianym, potencjalnie zagrażającym życiu zakażeniem szczepem szczepionkowym. Szczepionka rekombinowana nie niesie ryzyka zakażenia, ale podana w czasie chemioterapii może dać słabszą i krótszą ochronę.
Mechanizm
Klofarabina jest cytotoksycznym analogiem nukleozydu purynowego, który hamuje czynność szpiku i głęboko upośledza odporność, zwłaszcza komórkową. U tak osłabionego pacjenta żywy, atenuowany wirus ospy wietrznej i półpaśca ze szczepionki żywej może namnażać się w sposób niekontrolowany. Odpowiedź immunologiczna na każdą szczepionkę, także rekombinowaną, jest w tym czasie osłabiona.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i liczbą limfocytów przed planowanym szczepieniem
- objawy rozsianego zakażenia wirusem ospy wietrznej i półpaśca w razie omyłkowego podania szczepionki żywej
- dokumentacja szczepień i rodzaj szczepionki przed wydaniem lub podaniem
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Szczepionka rekombinowana z adiuwantempostać · szczepionka przeciw półpaścowi | ryzyko maleje | Szczepionka rekombinowana nie zawiera żywego wirusa, a jej ChPL w przeciwwskazaniach wymienia jedynie nadwrażliwość. Ryzyko zakażenia szczepem szczepionkowym nie występuje, ale w trakcie leczenia klofarabiną odpowiedź immunologiczna może być osłabiona, dlatego termin szczepienia należy uzgodnić z hematologiem. |
| Szczepionka rekombinowana podana przed rozpoczęciem leczenia klofarabinąkolejność włączenia · szczepionka przeciw półpaścowi | inne zalecenie | Podanie szczepionki rekombinowanej przed rozpoczęciem chemioterapii, jeśli stan kliniczny i pilność leczenia na to pozwalają, daje szansę na pełniejszą odpowiedź immunologiczną niż szczepienie w trakcie leczenia. Decyzję podejmuje hematolog. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zostavax, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zostavax-100353400/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Shingrix -, proszek i zawiesina do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/shingrix-100402280/
Połączenie przeciwwskazaneKlofarabina+ MitomycynaNie podaje się ogólnie mitomycyny w czasowym związku z leczeniem klofarabiną ani u pacjenta z cytopenią po klofarabinie.Upewnij się, że lekarz prowadzący twoje leczenie onkologiczne wie o obu lekach, i nie przyjmuj żadnych szczepień bez jego zgody.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Upewnij się, że lekarz prowadzący twoje leczenie onkologiczne wie o obu lekach, i nie przyjmuj żadnych szczepień bez jego zgody.
Klofarabina i mitomycyna to leki przeciwnowotworowe, które oba mocno osłabiają szpik kostny wytwarzający krwinki. Podane w bliskim odstępie mogą bardzo obniżyć liczbę krwinek białych, czerwonych i płytek krwi. To zwiększa ryzyko groźnych zakażeń i krwawień, a także może obciążać nerki i wątrobę.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła, kaszel albo pieczenie przy oddawaniu moczu
- łatwe powstawanie siniaków, krwawienie z nosa lub dziąseł
- czarne stolce albo krew w moczu
- duże osłabienie, bladość, duszność
- wyraźnie mniej moczu lub obrzęki
- zażółcenie skóry lub oczu
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie podaje się ogólnie mitomycyny w czasowym związku z leczeniem klofarabiną ani u pacjenta z cytopenią po klofarabinie[1]. Ewentualne kolejne leczenie mitomycyną rozważa onkolog lub hematolog dopiero po ustąpieniu mielosupresji i przy prawidłowej czynności nerek i wątroby. Podczas 5-dniowego leczenia klofarabiną z wyboru stosuje się leki pozbawione działania nefrotoksycznego[2]. Nie podaje się we wstrzyknięciach szczepionek zawierających żywe drobnoustroje[1].
Skutek kliniczny
Nasilona i przedłużona mielosupresja z neutropenią, małopłytkowością i niedokrwistością, a w efekcie zwiększone ryzyko ciężkich zakażeń, w tym posocznicy, oraz krwawień. Możliwe jest też nasilenie uszkodzenia nerek i wątroby.
Mechanizm
Oba leki są cytostatykami silnie hamującymi czynność szpiku kostnego, więc ich działanie mielotoksyczne się sumuje. Mitomycyna wchodzi w interakcje prowadzące do mielotoksyczności z innymi lekami toksycznymi dla szpiku, zwłaszcza z innymi cytostatykami[1]. Podanie ogólne mitomycyny jest bezwzględnie przeciwwskazane przy pancytopenii, izolowanej leukopenii lub małopłytkowości, a czasowy związek z podawaniem innych cytostatyków może być przeciwwskazaniem[1]. Klofarabina regularnie wywołuje głębokie cytopenie, więc w okresie po jej podaniu warunki do bezpiecznego podania ogólnego mitomycyny zwykle nie są spełnione. Dodatkowo klofarabina jest wydalana głównie przez nerki i podczas leczenia należy unikać leków nefrotoksycznych oraz w miarę możliwości hepatotoksycznych[2], a mitomycyna może uszkadzać nerki, w tym wywoływać zespół hemolityczno-mocznicowy[1].
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i liczbą płytek
- kreatynina i eGFR
- aktywność aminotransferaz i stężenie bilirubiny
- objawy zakażenia i gorączka
- objawy krwawienia
- objawy zespołu hemolityczno-mocznicowego (LDH, schistocyty, haptoglobina)
Kiedy ocena się zmienia
| Dopęcherzowadroga podania · mitomycyna | ryzyko maleje | Przy podaniu dopęcherzowym wchłanianie ogólnoustrojowe mitomycyny jest niewielkie, a przeciwwskazanie dotyczące innych cytostatyków odnosi się do podania ogólnego. Przy cytopenii po klofarabinie zaleca się kontrolę morfologii i decyzję urologa w porozumieniu z hematologiem. |
| Regeneracja szpiku po klofarabinieodstep · pacjent | inne zalecenie | Po ustąpieniu mielosupresji i przy prawidłowej czynności nerek i wątroby onkolog może rozważyć następcze leczenie mitomycyną przy ścisłym monitorowaniu morfologii, kreatyniny i parametrów wątrobowych. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Mitomycin Accord 10 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mitomycin-accord-100361522/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Evoltra 1 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/evoltra-100184652/
Połączenie przeciwwskazaneKlozapina+ KlofarabinaNie łącz klozapiny z klofarabiną.Jeśli masz dostać klofarabinę, powiedz lekarzom w szpitalu, że bierzesz klozapinę, i nie odstawiaj jej samodzielnie, tylko poczekaj na decyzję lekarza.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli masz dostać klofarabinę, powiedz lekarzom w szpitalu, że bierzesz klozapinę, i nie odstawiaj jej samodzielnie, tylko poczekaj na decyzję lekarza.
Klozapina i klofarabina mogą osłabiać szpik kostny, który wytwarza krwinki chroniące przed zakażeniami. Razem mogą bardzo mocno obniżyć liczbę tych krwinek i wtedy nawet zwykła infekcja staje się groźna dla życia. Oba leki mogą też obciążać wątrobę i serce. Dlatego tych leków nie stosuje się razem.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła, owrzodzenia w jamie ustnej
- objawy grypopodobne lub inne objawy zakażenia
- zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
- zawroty głowy lub omdlenia przy wstawaniu
- kołatanie serca, ból w klatce piersiowej, duszność
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz klozapiny z klofarabiną. Jest to przeciwwskazanie wynikające z ChPL klozapiny, które zabrania jednoczesnego stosowania substancji o istotnym działaniu mielosupresyjnym[1]. Gdy pacjent leczony klozapiną wymaga klofarabiny, decyzję o dalszym leczeniu przeciwpsychotycznym powinni wspólnie podjąć psychiatra i hematolog przed rozpoczęciem chemioterapii. Zwykle oznacza to stopniowe przestawienie pacjenta na inny lek przeciwpsychotyczny o mniejszym działaniu mielotoksycznym. Klozapiny nie należy odstawiać nagle bez planu, ponieważ grozi to nawrotem psychozy i objawami odstawiennymi. Ponowne włączenie klozapiny jest możliwe dopiero po zakończeniu chemioterapii i regeneracji szpiku, a przebyta granulocytopenia lub agranulocytoza związana z chemioterapią nie jest przeciwwskazaniem do klozapiny[1].
Skutek kliniczny
Najgroźniejszym skutkiem jest ciężka neutropenia lub agranulocytoza z ryzykiem posocznicy zagrażającej życiu. Jednoczesne leczenie uniemożliwia też ocenę, który lek odpowiada za spadek neutrofili, a więc rozstrzygnięcie, czy klozapinę trzeba trwale odstawić. Możliwe jest ponadto nasilenie uszkodzenia wątroby, niedociśnienie, tachykardia i zaburzenia czynności serca.
Mechanizm
Połączenia nie należy stosować, ponieważ oba leki uszkadzają szpik kostny, a ich działania się sumują. ChPL klozapiny zabrania jednoczesnego stosowania substancji o istotnym działaniu hamującym czynność szpiku kostnego i wymienia wśród nich środki cytotoksyczne[1]. Przeciwwskazaniem do leczenia klozapiną są także zaburzenia czynności szpiku oraz jednoczesne przyjmowanie substancji wiążących się ze znacznym ryzykiem agranulocytozy[1][2][3]. Klofarabina jest nukleozydowym lekiem cytotoksycznym, który wywołuje głęboką mielosupresję. ChPL klofarabiny nakazuje unikać, o ile to możliwe, leków mogących działać hepatotoksycznie oraz ściśle obserwować pacjentów przyjmujących leki wpływające na ciśnienie krwi lub czynność serca[4]. Klozapina może uszkadzać wątrobę, obniżać ciśnienie tętnicze i powodować zapalenie mięśnia sercowego, więc dochodzi tu także sumowanie toksyczności wątrobowej i sercowo-naczyniowej. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, ponieważ klofarabina nie jest w wykrywalnym zakresie metabolizowana przez CYP i nie hamuje ani nie indukuje głównych izoform tego układu[4].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i bezwzględną liczbą neutrofili
- temperatura ciała i objawy zakażenia
- aktywność aminotransferaz i stężenie bilirubiny
- ciśnienie tętnicze i tętno
- EKG z oceną odstępu QTc
- stężenie kreatyniny
- stan psychiczny przy zmianie leku przeciwpsychotycznego
Bezpieczniejsze alternatywy
arypiprazolhaloperidolrysperydon
Kiedy ocena się zmienia
| Rozpoczynanie klozapiny w trakcie leczenia klofarabinąkolejność włączenia · klozapina | interakcja nie dotyczy | ChPL klozapiny wprost zabrania rozpoczynania leczenia klozapiną u pacjentów przyjmujących substancje o znacznym ryzyku agranulocytozy. |
| Po zakończeniu chemioterapii i regeneracji szpikuodstep · klozapina | inne zalecenie | Po zakończeniu chemioterapii i powrocie prawidłowej morfologii można rozważyć ponowne włączenie klozapiny pod ścisłą kontrolą morfologii, ponieważ granulocytopenia lub agranulocytoza związana z wcześniejszą chemioterapią nie jest przeciwwskazaniem do klozapiny. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Clopizam 25 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/clopizam-100383587/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ayupil 12,5 mg, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ayupil-100396213/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Paxifar 25 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/paxifar-100435798/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Evoltra 1 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/evoltra-100184652/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Clopizam. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/clopizam-100383587/
Połączenie przeciwwskazaneLarotrektynib+ SomapacitanNie łącz somapacitanu z larotrektynibem.Nie zaczynaj stosowania hormonu wzrostu w czasie leczenia larotrektynibem i jak najszybciej porozmawiaj o tym z lekarzem prowadzącym leczenie nowotworu.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie zaczynaj stosowania hormonu wzrostu w czasie leczenia larotrektynibem i jak najszybciej porozmawiaj o tym z lekarzem prowadzącym leczenie nowotworu.
Lek z hormonem wzrostu nie może być stosowany w czasie leczenia nowotworu. Hormon wzrostu pobudza wzrost tkanek i mógłby sprzyjać rozwojowi guza. Może też osłabiać działanie leku przeciwnowotworowego. Hormon wzrostu można rozważyć dopiero wtedy, gdy leczenie nowotworu się zakończy, a choroba nie jest aktywna.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nowe lub narastające guzki albo zgrubienia
- nasilające się bóle głowy, wymioty lub zaburzenia widzenia
- nowe bóle w miejscu wcześniejszego guza
- niezamierzona utrata masy ciała lub przewlekłe zmęczenie
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm, PK – metabolizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz somapacitanu z larotrektynibem. Somapacitan można rozważyć dopiero po zakończeniu leczenia przeciwnowotworowego i przy nieaktywnej chorobie nowotworowej, w tym nieaktywnych guzach wewnątrzczaszkowych[1]. Jeśli pacjent leczony somapacitanem wymaga włączenia larotrektynibu, somapacitan należy odstawić. Decyzję o ewentualnym późniejszym włączeniu hormonu wzrostu podejmuje endokrynolog wspólnie z onkologiem.
Skutek kliniczny
Ryzyko pobudzenia wzrostu lub nawrotu nowotworu oraz możliwe osłabienie działania larotrektynibu. Leczenie somapacitanem należy przerwać w przypadku objawów wzrostu guza[1].
Mechanizm
Somapacitanu nie stosuje się w czynnej chorobie nowotworowej, a leczenie przeciwnowotworowe musi zostać zakończone przed jego włączeniem[1]. Larotrektynib jest lekiem przeciwnowotworowym, więc jego stosowanie oznacza trwające leczenie nowotworu. Hormon wzrostu działa pobudzająco na wzrost tkanek i może sprzyjać progresji guza, co przeciwdziała celowi terapii larotrektynibem. Hormon wzrostu może też zwiększać klirens substancji metabolizowanych przez cytochrom P450[1]. Larotrektynib jest substratem CYP3A, a zmniejszenie jego ekspozycji obniża skuteczność leczenia[2]. Ten drugi mechanizm jest teoretyczny i ma mniejsze znaczenie niż samo przeciwwskazanie.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- aktywność choroby nowotworowej w badaniach kontrolnych
- objawy wzrostu lub nawrotu guza po ewentualnym późniejszym włączeniu somapacitanu
Kiedy ocena się zmienia
| Leczenie larotrektynibem zakończone, choroba nowotworowa nieaktywnakolejność włączenia · larotrektynib | inne zalecenie | Po zakończeniu leczenia przeciwnowotworowego i przy nieaktywnej chorobie somapacitan można rozważyć, ale wymaga to ścisłej obserwacji w kierunku wzrostu lub nawrotu guza, a leczenie przerywa się przy objawach progresji. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Sogroya 10 mg/1,5 ml, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sogroya-100462156/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi 25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/
Połączenie przeciwwskazaneNeomycyna+ KlofarabinaNie stosuj neomycyny w aerozolu u pacjenta leczonego klofarabiną.Nie stosuj neomycyny w czasie leczenia klofarabiną i zapytaj lekarza prowadzącego lub farmaceutę o inny lek na zmiany skórne.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie stosuj neomycyny w czasie leczenia klofarabiną i zapytaj lekarza prowadzącego lub farmaceutę o inny lek na zmiany skórne.
Neomycyny w aerozolu na skórę nie łączy się z klofarabiną. Oba leki mogą obciążać nerki, a klofarabina jest usuwana z organizmu właśnie przez nerki. Jeśli nerki zaczną pracować gorzej, lek przeciwnowotworowy może działać silniej toksycznie.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- wyraźnie mniej oddawanego moczu
- obrzęki nóg lub twarzy
- nagłe osłabienie i nudności
- szumy uszne lub pogorszenie słuchu
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie, PK – wydalanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie stosuj neomycyny w aerozolu u pacjenta leczonego klofarabiną[1][2]. W razie potrzeby leczenia zakażenia skóry wybierz miejscowy lek przeciwbakteryjny niebędący aminoglikozydem i nienefrotoksyczny[3]. Jeśli pacjent stosował już neomycynę, przerwij jej podawanie i poinformuj zespół hematologiczny prowadzący leczenie.
Skutek kliniczny
Możliwe ostre uszkodzenie nerek i nasilenie toksyczności klofarabiny oraz neomycyny. Ryzyko rośnie przy wchłanianiu neomycyny przez skórę uszkodzoną, rozległe zmiany lub przy długotrwałym stosowaniu. Ciężka niewydolność nerek wyklucza stosowanie klofarabiny[3][4].
Mechanizm
Neomycyny w aerozolu na skórę nie stosuje się łącznie z lekami nefrotoksycznymi[1][2]. Długotrwałe łączenie z lekami działającymi nefrotoksycznie może nasilać toksyczność neomycyny[1]. Klofarabina jest wydalana głównie przez nerki, a w czasie leczenia, zwłaszcza w trakcie 5-dniowego cyklu, należy unikać leków nefrotoksycznych, w tym aminoglikozydów[3]. Neomycyna jest aminoglikozydem, więc działania uszkadzające nerki obu leków mogą się sumować, a pogorszenie czynności nerek może zmniejszać wydalanie klofarabiny i nasilać jej toksyczność.
Monitorować
- stężenie kreatyniny w surowicy i eGFR
- diureza
- bilans płynów
- słuch u pacjentów, którzy stosowali neomycynę długotrwale lub na rozległe zmiany
Bezpieczniejsze alternatywy
kwas fusydowy (miejscowo)mupirocyna (miejscowo)
Kiedy ocena się zmienia
| Aerozol na skórę na małą powierzchnię nieuszkodzonej skóry, krótkopostać · neomycyna | ryzyko maleje | Na małej powierzchni nieuszkodzonej skóry wchłanianie neomycyny jest niewielkie, jednak łączenie z lekami nefrotoksycznymi pozostaje przeciwwskazane. |
| Długotrwałe stosowanieczas leczenia · neomycyna | ryzyko rośnie | Długotrwałe łączenie neomycyny z lekami nefrotoksycznymi może nasilać jej toksyczność. |
| 5-dniowy cykl leczenia klofarabinączas leczenia · klofarabina | ryzyko rośnie | Leków nefrotoksycznych należy unikać zwłaszcza w czasie 5-dniowego leczenia klofarabiną. |
| Ciężka niewydolność nerekeGFR · pacjent | interakcja nie dotyczy | Klofarabina jest przeciwwskazana w ciężkiej niewydolności nerek. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Neomycinum TZF 11,72 mg/g, aerozol na skórę, zawiesina. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/neomycinum-tzf-100046743/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Neobiotic 11,72 mg/g, aerozol na skórę, zawiesina. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/neobiotic-100427913/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Evoltra 1 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/evoltra-100184652/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Clofarabine Vivanta 1 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/clofarabine-vivanta-100393663/
Oznaczenia na tej stronie
- Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.