Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Larotrektynib / Larotrektynib i ropiwakaina

Larotrektynib i ropiwakaina

Jaki opis pokazać?

Interakcja nieistotna klinicznie

Nie trzeba zmieniać dawkowania ani schematu podawania żadnego z leków.

Nie musisz nic zmieniać – przyjmuj larotrektynib jak zwykle i poinformuj lekarza wykonującego znieczulenie o wszystkich swoich lekach.

Interakcja nieistotna klinicznieLarotrektynib+ RopiwakainaNie trzeba zmieniać dawkowania ani schematu podawania żadnego z leków.Nie musisz nic zmieniać – przyjmuj larotrektynib jak zwykle i poinformuj lekarza wykonującego znieczulenie o wszystkich swoich lekach.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Nie musisz nic zmieniać – przyjmuj larotrektynib jak zwykle i poinformuj lekarza wykonującego znieczulenie o wszystkich swoich lekach.

Lek przeciwnowotworowy larotrektynib i lek znieczulający ropiwakaina nie wpływają na siebie w istotny sposób. Możesz otrzymać znieczulenie ropiwakainą, np. przed zabiegiem, i dalej przyjmować larotrektynib jak dotąd. Powiedz jednak lekarzowi lub anestezjologowi, że przyjmujesz larotrektynib.

ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie trzeba zmieniać dawkowania ani schematu podawania żadnego z leków. Przy znieczuleniu ropiwakainą obowiązuje standardowa obserwacja w kierunku objawów toksyczności ogólnoustrojowej leków miejscowo znieczulających, niezależnie od leczenia larotrektynibem.

Skutek kliniczny

Nie oczekuje się klinicznie istotnej zmiany stężeń ani działania żadnego z leków. Teoretycznie możliwy jest niewielki spadek klirensu ropiwakainy, mniejszy niż obserwowany przy ketokonazolu.

Mechanizm

Ropiwakainę i larotrektynib można stosować razem bez zmiany dawkowania. Ropiwakaina jest metabolizowana głównie przez CYP1A2 do 3-hydroksyropiwakainy, a CYP3A4 odgrywa w jej przemianach rolę drugorzędną. Nawet silny inhibitor CYP3A4 ketokonazol zmniejsza klirens ropiwakainy tylko o 15%, co nie ma znaczenia klinicznego[1]. Larotrektynib jest jedynie słabym inhibitorem CYP3A – zwiększa AUC doustnego midazolamu 1,7-krotnie[2]. Larotrektynib nie wpływa na CYP1A2, a ropiwakaina nie hamuje enzymów ani transporterów, którymi jest eliminowany larotrektynib (CYP3A, P-gp, BCRP).

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Larotrektynib – słaby inhibitor CYP3A4[3], ropiwakaina – substrat CYP3A4[4]
  • Larotrektynib: słaby inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OATP1B1[5], induktor CYP2B6[5], substrat BCRP[5], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[5]
  • Ropiwakaina: inhibitor CYP2D6[4], substrat CYP1A2[4], substrat CYP3A4[4]

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ropimol 7,5 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ropimol-100214413/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi 25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ropimol. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/ropimol-100214413/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/

Alkohol przy tych lekach

Interakcja o niejasnym znaczeniuLarotrektyniba alkoholZaleca się ograniczenie alkoholu do okazjonalnych, małych ilości albo całkowitą rezygnację z picia w trakcie leczenia.Pij alkohol rzadko i w małych ilościach albo wcale, a jeśli pijesz codziennie, powiedz o tym lekarzowi.nieznanyteoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Pij alkohol rzadko i w małych ilościach albo wcale, a jeśli pijesz codziennie, powiedz o tym lekarzowi.

Ten lek może powodować zawroty głowy, zmęczenie i obciążać wątrobę. Alkohol działa podobnie, więc razem mogą nasilać te objawy. Nie wiadomo, by mała ilość alkoholu była groźna, ale lepiej pić rzadko i niewiele albo wcale. Unikaj drinków z sokiem grejpfrutowym, bo grejpfrut może zwiększać ilość leku we krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silne zawroty głowy lub chwiejny chód
  • nadmierna senność lub zmęczenie
  • zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
  • ból pod prawym łukiem żebrowym
  • nasilone nudności lub wymioty
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Zaleca się ograniczenie alkoholu do okazjonalnych, małych ilości albo całkowitą rezygnację z picia w trakcie leczenia. Pacjent powinien unikać alkoholu w dniach, w których odczuwa zawroty głowy lub zmęczenie, i nie prowadzić pojazdów po wypiciu nawet niewielkiej ilości. Należy unikać napojów zawierających grejpfruta, w tym drinków z sokiem grejpfrutowym, bo grejpfrut może zwiększać stężenie larotrektynibu w osoczu[1]. U pacjentów pijących regularnie lub z chorobą wątroby trzeba przekazać informację lekarzowi prowadzącemu.

Skutek kliniczny

Najbardziej prawdopodobne jest nasilenie zawrotów głowy, senności i zmęczenia oraz zaburzeń chodu, co zwiększa ryzyko upadków i utrudnia prowadzenie pojazdów. Regularne lub obfite picie alkoholu może zwiększać ryzyko uszkodzenia wątroby, które jest znanym działaniem niepożądanym larotrektynibu. Alkohol może też nasilać nudności i wymioty, częste w trakcie leczenia przeciwnowotworowego. Brak opisanych przypadków ciężkich skutków tego połączenia.

Mechanizm

Nie należy spodziewać się istotnej interakcji farmakokinetycznej, bo etanol nie jest silnym inhibitorem ani induktorem CYP3A, P-gp ani BCRP, które decydują o losach larotrektynibu w organizmie. Larotrektynib jest substratem CYP3A, P-gp i BCRP, a jego stężenie zwiększają m.in. grejpfrut i inhibitory CYP3A[1]. Możliwe jest natomiast addycyjne działanie farmakodynamiczne. Larotrektynib często wywołuje zawroty głowy, zmęczenie i inne objawy neurologiczne oraz zwiększa aktywność aminotransferaz. Alkohol działa depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy i jest hepatotoksyczny, dlatego oba czynniki mogą się sumować. ChPL larotrektynibu nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w interakcjach[1].

Metabolizm i transportery

  • Larotrektynib: słaby inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OATP1B1[3], induktor CYP2B6[3], substrat BCRP[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • aktywność aminotransferaz i stężenie bilirubiny zgodnie z harmonogramem leczenia
  • zawroty głowy, zaburzenia chodu i nadmierna senność
  • nudności i wymioty

Kiedy ocena się zmienia

Duże ilości alkoholu jednorazowoilość alkoholu · pacjentryzyko rośniePicie dużych ilości alkoholu jednorazowo istotnie nasila działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy i zwiększa ryzyko upadków oraz zaostrzenia nudności i wymiotów u pacjenta leczonego larotrektynibem.
Picie regularne lub codzienneczas leczenia · pacjentryzyko rośniePrzewlekłe picie alkoholu sumuje się z hepatotoksycznością larotrektynibu, dlatego wymaga ścisłej kontroli parametrów wątrobowych i poinformowania lekarza prowadzącego.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi 25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/
  2. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/

Pełny opis tej pary

Ropiwakaina a alkohol: brak opisu w bazie.

Inne interakcje tych leków 294

Połączenie przeciwwskazaneFenylobutazon+ LarotrektynibNie stosuj fenylobutazonu u pacjenta leczonego larotrektynibem.Nie używaj maści z fenylobutazonem i zapytaj farmaceutę lub lekarza o inny lek przeciwbólowy do stosowania na skórę.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie używaj maści z fenylobutazonem i zapytaj farmaceutę lub lekarza o inny lek przeciwbólowy do stosowania na skórę.

Maści z fenylobutazonem nie wolno stosować, gdy przyjmujesz larotrektynib. Oba leki mogą osłabiać szpik kostny, który wytwarza krwinki. Razem zwiększają ryzyko poważnych zakażeń, niedokrwistości i krwawień.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła albo owrzodzenia w jamie ustnej
  • łatwe siniaczenie się lub krwawienia z nosa czy dziąseł
  • nietypowa bladość, osłabienie lub duszność
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie stosuj fenylobutazonu u pacjenta leczonego larotrektynibem[1]. W razie potrzeby miejscowego leczenia przeciwzapalnego wybierz inny miejscowy niesteroidowy lek przeciwzapalny i uzgodnij to z lekarzem prowadzącym leczenie onkologiczne. Jeśli pacjent już stosował oba leki, odstaw maść z fenylobutazonem i rozważ kontrolę morfologii krwi.

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie zahamowania czynności szpiku kostnego z neutropenią, niedokrwistością lub małopłytkowością, a w konsekwencji zwiększone ryzyko ciężkich zakażeń i krwawień. Zaburzenia te mogą utrudnić kontynuowanie leczenia przeciwnowotworowego.

Mechanizm

Fenylobutazonu nie stosuje się u pacjentów leczonych chemioterapeutykami ani innymi lekami zaburzającymi czynność szpiku kostnego[1]. Larotrektynib jest lekiem przeciwnowotworowym, który może obniżać liczbę krwinek, a fenylobutazon sam ma znany potencjał uszkadzania szpiku, więc ich działanie mielotoksyczne może się sumować. Przy dłuższym stosowaniu maści fenylobutazon wchłania się na tyle, że mogą wystąpić interakcje jak po podaniu ogólnym[1]. Istotnej interakcji farmakokinetycznej w obrębie dróg eliminacji larotrektynibu się nie oczekuje.

Metabolizm i transportery

  • Larotrektynib: słaby inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OATP1B1[3], induktor CYP2B6[3], substrat BCRP[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem
  • objawy zakażenia (gorączka, ból gardła)
  • objawy skazy krwotocznej (siniaki, krwawienia)

Bezpieczniejsze alternatywy

diklofenakibuprofennaproksen

Kiedy ocena się zmienia

czas leczenia ≥ 7 dnifenylobutazonryzyko rośniePrzy stosowaniu maści dłużej niż 7 dni mogą wystąpić interakcje jak po podaniu ogólnym fenylobutazonu, co dodatkowo zwiększa ryzyko działania mielotoksycznego.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Butapirazol 50 mg/g, maść. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/butapirazol-100012069/
  2. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneLarotrektynib+ SomapacitanNie łącz somapacitanu z larotrektynibem.Nie zaczynaj stosowania hormonu wzrostu w czasie leczenia larotrektynibem i jak najszybciej porozmawiaj o tym z lekarzem prowadzącym leczenie nowotworu.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj stosowania hormonu wzrostu w czasie leczenia larotrektynibem i jak najszybciej porozmawiaj o tym z lekarzem prowadzącym leczenie nowotworu.

Lek z hormonem wzrostu nie może być stosowany w czasie leczenia nowotworu. Hormon wzrostu pobudza wzrost tkanek i mógłby sprzyjać rozwojowi guza. Może też osłabiać działanie leku przeciwnowotworowego. Hormon wzrostu można rozważyć dopiero wtedy, gdy leczenie nowotworu się zakończy, a choroba nie jest aktywna.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nowe lub narastające guzki albo zgrubienia
  • nasilające się bóle głowy, wymioty lub zaburzenia widzenia
  • nowe bóle w miejscu wcześniejszego guza
  • niezamierzona utrata masy ciała lub przewlekłe zmęczenie
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz somapacitanu z larotrektynibem. Somapacitan można rozważyć dopiero po zakończeniu leczenia przeciwnowotworowego i przy nieaktywnej chorobie nowotworowej, w tym nieaktywnych guzach wewnątrzczaszkowych[1]. Jeśli pacjent leczony somapacitanem wymaga włączenia larotrektynibu, somapacitan należy odstawić. Decyzję o ewentualnym późniejszym włączeniu hormonu wzrostu podejmuje endokrynolog wspólnie z onkologiem.

Skutek kliniczny

Ryzyko pobudzenia wzrostu lub nawrotu nowotworu oraz możliwe osłabienie działania larotrektynibu. Leczenie somapacitanem należy przerwać w przypadku objawów wzrostu guza[1].

Mechanizm

Somapacitanu nie stosuje się w czynnej chorobie nowotworowej, a leczenie przeciwnowotworowe musi zostać zakończone przed jego włączeniem[1]. Larotrektynib jest lekiem przeciwnowotworowym, więc jego stosowanie oznacza trwające leczenie nowotworu. Hormon wzrostu działa pobudzająco na wzrost tkanek i może sprzyjać progresji guza, co przeciwdziała celowi terapii larotrektynibem. Hormon wzrostu może też zwiększać klirens substancji metabolizowanych przez cytochrom P450[1]. Larotrektynib jest substratem CYP3A, a zmniejszenie jego ekspozycji obniża skuteczność leczenia[2]. Ten drugi mechanizm jest teoretyczny i ma mniejsze znaczenie niż samo przeciwwskazanie.

Metabolizm i transportery

  • Larotrektynib: słaby inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OATP1B1[4], induktor CYP2B6[4], substrat BCRP[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • aktywność choroby nowotworowej w badaniach kontrolnych
  • objawy wzrostu lub nawrotu guza po ewentualnym późniejszym włączeniu somapacitanu

Kiedy ocena się zmienia

Leczenie larotrektynibem zakończone, choroba nowotworowa nieaktywnakolejność włączenia · larotrektynibinne zaleceniePo zakończeniu leczenia przeciwnowotworowego i przy nieaktywnej chorobie somapacitan można rozważyć, ale wymaga to ścisłej obserwacji w kierunku wzrostu lub nawrotu guza, a leczenie przerywa się przy objawach progresji.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sogroya 10 mg/1,5 ml, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sogroya-100462156/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi 25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaBozentan+ LarotrektynibUnikaj łączenia larotrektynibu z bozentanem i w porozumieniu z lekarzem prowadzącym rozważ zamianę bozentanu na antagonistę receptora endoteliny, który nie indukuje CYP3A.Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, tylko jak najszybciej porozmawiaj z lekarzem prowadzącym o ewentualnej zmianie leczenia i wykonuj zlecone badania wątrobowe.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, tylko jak najszybciej porozmawiaj z lekarzem prowadzącym o ewentualnej zmianie leczenia i wykonuj zlecone badania wątrobowe.

Lek na nadciśnienie płucne może przyspieszać rozkład leku przeciwnowotworowego w organizmie. Przez to lek przeciwnowotworowy może działać słabiej. Oba leki mogą też obciążać wątrobę.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zażółcenie skóry lub białek oczu
  • ciemny mocz
  • ból pod prawym łukiem żebrowym
  • nudności i brak apetytu
  • nasilone zmęczenie
  • nasilenie obrzęków lub duszności
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Unikaj łączenia larotrektynibu z bozentanem i w porozumieniu z lekarzem prowadzącym rozważ zamianę bozentanu na antagonistę receptora endoteliny, który nie indukuje CYP3A.[1] Jeśli połączenie jest konieczne, monitoruj skuteczność larotrektynibu i aktywność aminotransferaz oraz tolerancję bozentanu, zwłaszcza po włączeniu lub odstawieniu któregoś z leków.[2]

Skutek kliniczny

Główne ryzyko to zmniejszenie stężenia larotrektynibu i osłabienie leczenia przeciwnowotworowego. Możliwa jest też zmiana stężenia bozentanu oraz sumowanie się działania uszkadzającego wątrobę.

Mechanizm

Bozentan indukuje CYP3A4 oraz CYP2C9, przez co zmniejsza stężenie w osoczu leków metabolizowanych przez te izoenzymy.[2] Larotrektynib jest substratem CYP3A, a łączenia go z silnymi lub umiarkowanymi induktorami CYP3A należy unikać, ponieważ zmniejszają one jego ekspozycję.[1] Silny induktor zmniejszał AUC larotrektynibu o 81%, a przy umiarkowanych induktorach również oczekuje się spadku ekspozycji.[1] W drugą stronę larotrektynib słabo hamuje CYP3A i hamuje OATP1B1, a jednocześnie słabo indukuje enzymy z rodziny CYP2C.[1] Bozentan jest metabolizowany przez CYP2C9 i CYP3A4, a hamowanie jego wychwytu przez hepatocyty z udziałem białek transportujących silnie zwiększa jego stężenie.[2] Wypadkowy wpływ larotrektynibu na stężenie bozentanu jest więc trudny do przewidzenia. Dodatkowo oba leki mogą zwiększać aktywność aminotransferaz.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Bozentan – umiarkowany induktor CYP3A4[3], larotrektynib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Bozentan – induktor P-gp[4], larotrektynib – substrat P-gp[5]
  • Larotrektynib – słaby inhibitor CYP3A4[3], bozentan – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Larotrektynib – inhibitor OATP1B1[5], bozentan – substrat OATP1B1[3]
  • Bozentan: induktor CYP2C19[4], induktor CYP2C9[4], umiarkowany induktor CYP3A4[3], induktor P-gp[4], substrat CYP2C9[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat OATP1B1[3], substrat OATP1B3[3]
  • Larotrektynib: słaby inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OATP1B1[5], induktor CYP2B6[5], substrat BCRP[5], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[5]

Monitorować

  • odpowiedź guza na leczenie larotrektynibem
  • aktywność AlAT i AspAT oraz bilirubina
  • tolerancja bozentanu (obrzęki, niedociśnienie, objawy uszkodzenia wątroby)

Bezpieczniejsze alternatywy

ambrysentanmacytentan

Kiedy ocena się zmienia

Włączenie lub odstawienie bozentanu w trakcie leczenia larotrektynibemkolejność włączenia · bozentaninne zalecenieEfekt indukcji narasta i ustępuje stopniowo, dlatego po włączeniu, zmianie dawki lub odstawieniu bozentanu ekspozycja na larotrektynib zmienia się z opóźnieniem. W tym okresie oceniaj skuteczność i tolerancję larotrektynibu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi 25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tracleer 62,5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tracleer-100111848/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tracleer. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tracleer-100111848/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaBudezonid+ LarotrektynibPołączenie można stosować, ale przy długotrwałym leczeniu budezonidem należy obserwować pacjenta pod kątem ogólnoustrojowych działań glikokortykosteroidów.Stosuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, i powiedz mu o niepokojących objawach, zwłaszcza jeśli przyjmujesz budezonid przez dłuższy czas.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Stosuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, i powiedz mu o niepokojących objawach, zwłaszcza jeśli przyjmujesz budezonid przez dłuższy czas.

Lek przeciwnowotworowy larotrektynib może nieco spowalniać rozkład budezonidu w organizmie. Przez to więcej budezonidu może przedostawać się do krwi i działać nie tylko tam, gdzie go podajesz. Przy sprayu do nosa lub inhalacjach stosowanych krótko ryzyko jest małe, a większe przy tabletkach lub kapsułkach z budezonidem przyjmowanych długo.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zaokrąglenie twarzy lub szybki przyrost masy ciała
  • obrzęki nóg
  • wzmożone pragnienie i częste oddawanie moczu
  • nietypowe osłabienie lub zawroty głowy
  • łatwe powstawanie siniaków
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale przy długotrwałym leczeniu budezonidem należy obserwować pacjenta pod kątem ogólnoustrojowych działań glikokortykosteroidów.[1] Łączenia budezonidu z inhibitorami CYP3A należy unikać, chyba że korzyść przewyższa ryzyko, a przy długotrwałym leczeniu warto rozważyć najmniejszą skuteczną dawkę budezonidu.[1] Przy leczeniu krótkotrwałym, trwającym 1–2 tygodnie, wpływ inhibitorów CYP3A ma ograniczone znaczenie kliniczne.[1]

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie ogólnoustrojowych działań glikokortykosteroidów, takich jak objawy zespołu Cushinga, zahamowanie czynności nadnerczy, hiperglikemia czy nadciśnienie tętnicze. Ryzyko jest największe przy doustnym budezonidzie i długotrwałym leczeniu, a przy podaniu donosowym lub wziewnym przez krótki czas jest niewielkie.

Mechanizm

Larotrektynib słabo hamuje izoenzym CYP3A, co podczas jego stosowania zwiększało ekspozycję na doustny midazolam 1,7-krotnie.[2] Budezonid jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, a inhibitory tego izoenzymu zwiększają jego stężenie w osoczu i ryzyko ogólnoustrojowych działań glikokortykosteroidów.[1] Można więc oczekiwać umiarkowanego wzrostu ekspozycji na budezonid, mniejszego niż przy silnych inhibitorach.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Larotrektynib – słaby inhibitor CYP3A4[3], budezonid – wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Budezonid: wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Larotrektynib: słaby inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OATP1B1[4], induktor CYP2B6[4], substrat BCRP[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • objawy zespołu Cushinga (zaokrąglenie twarzy, przyrost masy ciała, rozstępy)
  • glikemia
  • ciśnienie tętnicze
  • objawy niewydolności nadnerczy po odstawieniu budezonidu

Bezpieczniejsze alternatywy

beklometazon

Kiedy ocena się zmienia

Donosowa lub wziewnadroga podania · budezonidryzyko malejePrzy podaniu donosowym lub wziewnym w zwykłych dawkach ekspozycja ogólnoustrojowa na budezonid jest mała, a larotrektynib jest tylko słabym inhibitorem CYP3A, więc istotny klinicznie efekt jest mało prawdopodobny.
czas leczenia ≤ 14 dnibudezonidryzyko malejePrzy leczeniu krótkotrwałym, trwającym 1–2 tygodnie, wpływ inhibitorów CYP3A na budezonid ma ograniczone znaczenie kliniczne.
Doustnadroga podania · budezonidinne zalecenieDoustny budezonid podlega intensywnemu metabolizmowi pierwszego przejścia przez CYP3A4, więc hamowanie tego izoenzymu może wyraźniej zwiększyć ekspozycję ogólnoustrojową. Zaleca się regularną kontrolę objawów ogólnoustrojowych działań glikokortykosteroidów, glikemii i ciśnienia tętniczego.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafen Nasal 50 mcg/dawkę donosową, aerozol do nosa, zawiesina. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafen-nasal-100193734/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi 25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaBupiwakaina+ RopiwakainaNie mieszaj liposomalnej bupiwakainy z ropiwakainą w jednej strzykawce ani w jednym miejscu podania.Jeśli w ciągu kilku dni po zabiegu ze znieczuleniem masz mieć kolejne znieczulenie, powiedz lekarzowi, jaki lek dostałeś wcześniej, i od razu zgłoś personelowi każde niepokojące samopoczucie.szybki (godziny)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli w ciągu kilku dni po zabiegu ze znieczuleniem masz mieć kolejne znieczulenie, powiedz lekarzowi, jaki lek dostałeś wcześniej, i od razu zgłoś personelowi każde niepokojące samopoczucie.

Bupiwakaina i ropiwakaina to leki znieczulające, które działają w podobny sposób. Podane razem lub krótko po sobie mogą się sumować i zwiększać ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony serca i układu nerwowego. Lekarz łączy je tylko wtedy, gdy jest to potrzebne, i dobiera wtedy mniejsze dawki.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • drętwienie ust lub języka
  • metaliczny smak w ustach
  • szum lub dzwonienie w uszach
  • zawroty głowy lub uczucie oszołomienia
  • niepokój, drżenie mięśni
  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • duszność lub sine zabarwienie ust i paznokci
  • drgawki lub utrata przytomności
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – wchłanianie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Nie mieszaj liposomalnej bupiwakainy z ropiwakainą w jednej strzykawce ani w jednym miejscu podania.[1] Jeśli w ciągu 96 godzin po podaniu liposomalnej bupiwakainy planowana jest ropiwakaina, uwzględnij całkowite narażenie na leki znieczulające miejscowo i odpowiednio zmniejsz dawki.[1] Przy jednoczesnym stosowaniu zwykłych roztworów obu leków zachowaj ostrożność, licz łączną dawkę amidowych leków znieczulających miejscowo i monitoruj pacjenta pod kątem objawów toksyczności.[2] Przy podawaniu dużych dawek zapewnij dostęp do sprzętu resuscytacyjnego i emulsji lipidowej.

Skutek kliniczny

Łączne podanie zwiększa ryzyko ogólnoustrojowej toksyczności leków znieczulających miejscowo – od objawów prodromalnych, takich jak drętwienie warg i języka, metaliczny smak, szum w uszach i zawroty głowy, przez pobudzenie i drgawki, aż po depresję oddechową, zaburzenia rytmu, zaburzenia przewodzenia i zatrzymanie krążenia. Po zmieszaniu z liposomalną bupiwakainą dochodzi dodatkowo do utraty przedłużonego działania i gwałtownego wzrostu ekspozycji na bupiwakainę.

Mechanizm

Bupiwakaina i ropiwakaina to amidowe leki znieczulające miejscowo o tym samym mechanizmie działania – blokują kanały sodowe w błonach komórek nerwowych i mięśnia sercowego, dlatego ich ogólnoustrojowe działanie toksyczne sumuje się.[1][2] Zmieszanie liposomalnej bupiwakainy z ropiwakainą powoduje natychmiastowe uwolnienie bupiwakainy z wielopęcherzykowych liposomów, co znosi przedłużone uwalnianie i zwiększa szybkość narastania stężenia bupiwakainy we krwi.[1] Oba leki należą też do substancji zwiększających ryzyko methemoglobinemii.[1]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Ropiwakaina – inhibitor CYP2D6[3], bupiwakaina – drugorzędny szlak substrat CYP2D6[4]
  • Bupiwakaina: drugorzędny szlak substrat CYP2C19[4], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[4], substrat CYP3A4[4]
  • Ropiwakaina: inhibitor CYP2D6[3], substrat CYP1A2[3], substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • objawy neurotoksyczności – drętwienie okolicy ust, metaliczny smak, szum w uszach, zawroty głowy, pobudzenie, drżenia mięśniowe, drgawki
  • EKG, częstość rytmu serca i ciśnienie tętnicze
  • częstość oddechów i saturacja
  • stan świadomości
  • objawy methemoglobinemii – sinica, spadek saturacji niewyjaśniony stanem układu oddechowego

Bezpieczniejsze alternatywy

bupiwakaina w postaci zwykłego roztworu (jako jedyny lek, który można mieszać z liposomalną bupiwakainą, z zachowaniem dopuszczalnego stosunku dawek)

Kiedy ocena się zmienia

Liposomalna dyspersja o przedłużonym uwalnianiupostać · bupiwakainainne zalecenieLiposomalnej bupiwakainy nie miesza się z ropiwakainą, bo powoduje to natychmiastowe uwolnienie bupiwakainy z liposomów. Brak danych potwierdzających możliwość podania ropiwakainy przed liposomalną bupiwakainą.
odstep ≤ 96 h po podaniu liposomalnej bupiwakainyropiwakainaryzyko rośniePodając ropiwakainę w ciągu 96 godzin po liposomalnej bupiwakainie, uwzględnij całkowite narażenie na leki znieczulające miejscowo.
Duże łączne dawki lub podanie w miejsca o dużym wchłanianiudawka · pacjentryzyko rośnieRyzyko toksyczności ogólnoustrojowej rośnie wraz z łączną dawką obu amidowych leków znieczulających miejscowo i szybkością ich wchłaniania z miejsca podania.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Exparel liposomal 133 mg/10 ml, dyspersja do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/exparel-liposomal-100445874/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ropimol 7,5 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ropimol-100214413/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ropimol. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/ropimol-100214413/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Exparel liposomal. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/exparel-liposomal-100445874/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaBuprenorfina+ LarotrektynibPołączenia nie zaleca się, a jeśli jest konieczne, należy monitorować pacjenta pod kątem nadmiernego działania opioidu.Nie zmieniaj samodzielnie dawek, nie pij alkoholu i powiedz lekarzowi, jeśli po rozpoczęciu leczenia larotrektynibem czujesz się wyraźnie bardziej senny.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zmieniaj samodzielnie dawek, nie pij alkoholu i powiedz lekarzowi, jeśli po rozpoczęciu leczenia larotrektynibem czujesz się wyraźnie bardziej senny.

Lek przeciwnowotworowy larotrektynib może spowolnić rozkładanie buprenorfiny w organizmie. Przez to buprenorfina może działać silniej niż zwykle. Możesz być bardziej senny, mieć zawroty głowy, a rzadko wolniej oddychać.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silna senność lub trudność w obudzeniu się
  • wolny lub płytki oddech
  • zawroty głowy i chwiejność
  • splątanie
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenia nie zaleca się, a jeśli jest konieczne, należy monitorować pacjenta pod kątem nadmiernego działania opioidu. Buprenorfiny nie zaleca się łączyć z lekami wpływającymi na aktywność CYP3A4.[1] Przy włączaniu larotrektynibu u pacjenta na stałej dawce buprenorfiny należy obserwować go w pierwszych dniach i w razie nasilonej sedacji rozważyć zmniejszenie dawki buprenorfiny. Należy unikać dodatkowych leków hamujących OUN i alkoholu.[1] Po odstawieniu larotrektynibu trzeba ocenić, czy kontrola bólu lub objawów odstawiennych pozostaje wystarczająca.

Skutek kliniczny

Wyższe stężenie buprenorfiny może nasilić jej działania niepożądane, przede wszystkim senność, zawroty głowy, zaparcia i nudności. W skrajnych przypadkach, zwłaszcza przy innych lekach hamujących OUN lub alkoholu, może dojść do depresji oddechowej. Znaczenie hamowania CYP3A dla działania buprenorfiny nie zostało wyjaśnione.[1]

Mechanizm

Buprenorfina jest metabolizowana przez CYP3A4, a leki hamujące ten izoenzym mogą zwalniać jej metabolizm.[1] Larotrektynib jest słabym inhibitorem CYP3A – podawany w dawce 100 mg dwa razy na dobę przez 10 dni zwiększał Cmax i AUC doustnego midazolamu 1,7-krotnie.[2] Można więc oczekiwać umiarkowanego wzrostu ekspozycji na buprenorfinę. Buprenorfina nie wpływa istotnie na enzymy i transportery, od których zależy larotrektynib.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Larotrektynib – słaby inhibitor CYP3A4[3], buprenorfina – substrat CYP3A4[4]
  • Buprenorfina: substrat CYP3A4[4]
  • Larotrektynib: słaby inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OATP1B1[5], induktor CYP2B6[5], substrat BCRP[5], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[5]

Monitorować

  • stopień sedacji
  • częstość i głębokość oddechów
  • zawroty głowy i ryzyko upadków
  • kontrola bólu lub objawów odstawiennych po zmianach dawkowania

Bezpieczniejsze alternatywy

morfinahydromorfon

Kiedy ocena się zmienia

Larotrektynib włączany u pacjenta na stałej dawce buprenorfinykolejność włączenia · larotrektynibinne zalecenieNajwiększe ryzyko nadmiernego działania buprenorfiny występuje w pierwszych dniach po włączeniu larotrektynibu – wtedy należy szczególnie obserwować sedację i oddech, a po odstawieniu larotrektynibu ocenić, czy dawka buprenorfiny nadal wystarcza.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol 0,2 mg, tabletki podjęzykowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi 25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 20.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 20.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 20.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDziurawiec+ LarotrektynibNależy unikać łączenia larotrektynibu z zielem dziurawca w postaci doustnej.Nie pij herbatek ani nie przyjmuj kropli czy tabletek z dziurawcem w czasie leczenia larotrektynibem, a jeśli już je stosujesz, powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie pij herbatek ani nie przyjmuj kropli czy tabletek z dziurawcem w czasie leczenia larotrektynibem, a jeśli już je stosujesz, powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu.

Dziurawiec przyjmowany regularnie przyspiesza usuwanie larotrektynibu z organizmu. Przez to w krwi zostaje mniej leku i leczenie nowotworu może działać słabiej. Ten efekt narasta powoli i nie znika od razu po odstawieniu ziela.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nawrót lub nasilenie objawów choroby nowotworowej
  • pogorszenie samopoczucia mimo regularnego przyjmowania leku
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Należy unikać łączenia larotrektynibu z zielem dziurawca w postaci doustnej.[1] Pacjenta przyjmującego dziurawiec przed rozpoczęciem leczenia trzeba poprosić o jego odstawienie i poinformować lekarza prowadzącego, bo działanie indukujące wygasa stopniowo. Jeśli pacjent potrzebuje leczenia obniżonego nastroju lub dolegliwości trawiennych, lekarz powinien dobrać lek niebędący induktorem CYP3A ani P-gp.

Skutek kliniczny

Spadek ekspozycji na larotrektynib może osłabić działanie przeciwnowotworowe i sprzyjać progresji choroby. Efekt narasta stopniowo w trakcie regularnego przyjmowania dziurawca i nie ustępuje od razu po jego odstawieniu.

Mechanizm

Larotrektynib jest substratem CYP3A, P-glikoproteiny i BCRP.[1] Ziele dziurawca przyjmowane systematycznie indukuje enzymy cytochromu P450, co przyspiesza eliminację leków przez nie metabolizowanych.[2] Silne i umiarkowane induktory CYP3A oraz silne induktory P-gp, w tym ziele dziurawca, zmniejszają stężenie larotrektynibu w osoczu.[1] Dla porównania silny induktor ryfampicyna podawana w dawce 600 mg raz na dobę przez 11 dni zmniejszała Cmax i AUC larotrektynibu odpowiednio o 71% i 81%.[1]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dziurawiec – silny induktor CYP3A4[3], larotrektynib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Dziurawiec: silny induktor CYP3A4[3]
  • Larotrektynib: słaby inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OATP1B1[4], induktor CYP2B6[4], substrat BCRP[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • skuteczność leczenia przeciwnowotworowego (ocena odpowiedzi guza w badaniach kontrolnych)
  • wywiad o stosowaniu ziół, herbatek ziołowych i suplementów zawierających dziurawiec

Kiedy ocena się zmienia

Systematyczne stosowanieczas leczenia · dziurawiecryzyko rośnieIndukcja enzymów pojawia się przy systematycznym przyjmowaniu dziurawca, dlatego regularne stosowanie preparatu nasila ryzyko spadku stężenia larotrektynibu.
Na skórędroga podania · dziurawiecryzyko malejeMiejscowe stosowanie preparatów z dziurawcem na skórę nie powinno wywoływać istotnej indukcji enzymów wątrobowych. Należy pamiętać o działaniu fotouczulającym ziela.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi 25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Digestonic -, płyn doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/digestonic-100018913/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnzalutamid+ LarotrektynibNależy unikać łączenia larotrektynibu z enzalutamidem.Nie odstawiaj samodzielnie żadnego z leków, tylko powiedz lekarzowi prowadzącemu, że przyjmujesz oba, aby mógł zdecydować o dalszym leczeniu.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie odstawiaj samodzielnie żadnego z leków, tylko powiedz lekarzowi prowadzącemu, że przyjmujesz oba, aby mógł zdecydować o dalszym leczeniu.

Enzalutamid przyspiesza rozkład larotrektynibu w organizmie. Przez to larotrektynib może działać słabiej i gorzej hamować chorobę nowotworową. Ten efekt narasta przez kilka tygodni i może się utrzymywać nawet miesiąc po odstawieniu enzalutamidu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilenie się objawów choroby nowotworowej
  • nowe dolegliwości bólowe
  • niezamierzona utrata masy ciała lub narastające osłabienie
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Należy unikać łączenia larotrektynibu z enzalutamidem.[1] Jeśli obu leków nie da się zastąpić, trzeba ściśle monitorować skuteczność larotrektynibu, zwłaszcza w pierwszym miesiącu stosowania enzalutamidu.[2] Po odstawieniu enzalutamidu jego działanie indukujące może utrzymywać się miesiąc lub dłużej, co należy uwzględnić przy planowaniu leczenia.[2]

Skutek kliniczny

Spadek stężenia larotrektynibu w osoczu może prowadzić do utraty jego działania przeciwnowotworowego i progresji choroby. Efekt narasta przez około miesiąc od włączenia enzalutamidu i może utrzymywać się miesiąc lub dłużej po jego odstawieniu.[2]

Mechanizm

Enzalutamid jest silnym induktorem CYP3A4 i zmniejsza AUC midazolamu o 86%.[2] Larotrektynib jest substratem CYP3A, P-gp i BCRP.[1] Silny induktor CYP3A i P-gp ryfampicyna zmniejszał Cmax larotrektynibu o 71% i AUC o 81%.[1] Należy więc oczekiwać wyraźnego spadku ekspozycji na larotrektynib przy jednoczesnym stosowaniu enzalutamidu. Larotrektynib jest tylko słabym inhibitorem CYP3A i słabym induktorem enzymów regulowanych PXR, a CYP3A4 odgrywa niewielką rolę w metabolizmie enzalutamidu, dlatego wpływ larotrektynibu na enzalutamid nie ma znaczenia klinicznego.[1][2]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Enzalutamid – słaby inhibitor P-gp[3], larotrektynib – substrat P-gp[4]
  • Enzalutamid – silny induktor CYP3A4[5], larotrektynib – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[5]
  • Larotrektynib – słaby inhibitor CYP3A4[5], enzalutamid – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[3]
  • Enzalutamid: inhibitor OAT3[3], słaby inhibitor P-gp[3], induktor CYP2B6[3], umiarkowany induktor CYP2C19[5], umiarkowany induktor CYP2C9[5], silny induktor CYP3A4[5], induktor UGT1A1[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP2C8[3], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[3]
  • Larotrektynib: słaby inhibitor CYP3A4[5], inhibitor OATP1B1[4], induktor CYP2B6[4], substrat BCRP[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[5], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • odpowiedź guza w badaniach obrazowych
  • objawy kliniczne progresji choroby nowotworowej

Bezpieczniejsze alternatywy

darolutamidbikalutamid

Kiedy ocena się zmienia

czas leczenia ≤ 1 miesiącenzalutamidinne zaleceniePełne działanie indukujące enzalutamidu rozwija się w ciągu około miesiąca od rozpoczęcia leczenia, dlatego spadek ekspozycji na larotrektynib narasta stopniowo i wymaga monitorowania szczególnie w tym okresie.
odstep ≤ 1 miesiąc od odstawienia enzalutamiduenzalutamidinne zalecenieZe względu na okres półtrwania enzalutamidu wynoszący 5,8 dnia jego wpływ na enzymy może utrzymywać się miesiąc lub dłużej po odstawieniu, więc rozpoczęcie larotrektynibu w tym czasie nadal wiąże się z ryzykiem obniżonej ekspozycji.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi 25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Enzalutamide Accordpharma 40 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/enzalutamide-accordpharma-100535469/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Enzalutamide Accordpharma. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 20.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/enzalutamide-accordpharma-100535469/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 20.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 20.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
  • Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.