Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Lefamulina / Lefamulina i loperamid

Lefamulina i loperamid

Jaki opis pokazać?

Niekorzystna interakcja

Unikaj rutynowego podawania loperamidu w trakcie leczenia doustną lefamuliną.

Nie bierz loperamidu na własną rękę w trakcie leczenia lefamuliną – najpierw zapytaj farmaceutę lub lekarza.

Niekorzystna interakcjaLefamulina+ LoperamidUnikaj rutynowego podawania loperamidu w trakcie leczenia doustną lefamuliną.Nie bierz loperamidu na własną rękę w trakcie leczenia lefamuliną – najpierw zapytaj farmaceutę lub lekarza.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie bierz loperamidu na własną rękę w trakcie leczenia lefamuliną – najpierw zapytaj farmaceutę lub lekarza.

Antybiotyk lefamulina spowalnia rozkładanie loperamidu w organizmie, przez co lek przeciwbiegunkowy może działać silniej i dłużej. Może to wywołać zaparcie, wzdęcie, a przy dużych dawkach zaburzenia rytmu serca. Biegunka podczas brania antybiotyku bywa też objawem groźnego zakażenia jelit, którego nie wolno leczyć loperamidem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • krew w stolcu
  • gorączka
  • silny ból lub wzdęcie brzucha
  • zaparcie
  • kołatanie serca, zawroty głowy lub omdlenie
  • bardzo częsta wodnista biegunka
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Unikaj rutynowego podawania loperamidu w trakcie leczenia doustną lefamuliną. Jeśli biegunka jest łagodna, bez krwi i gorączki, dopuszczalne jest krótkie stosowanie loperamidu w najmniejszej skutecznej dawce, nie więcej niż 16 mg na dobę[1]. Przy biegunce wodnistej, nasilonej, z gorączką lub krwią odstaw loperamid i oceń pacjenta w kierunku zakażenia C. difficile[1]. U pacjentów z czynnikami ryzyka wydłużenia QT nie łącz tych leków.

Skutek kliniczny

Wzrost stężenia loperamidu może nasilić zaparcie i zahamowanie perystaltyki, a przy dużych dawkach zwiększyć ryzyko wydłużenia QT i zaburzeń rytmu. Dodatkowo biegunka w trakcie antybiotykoterapii może być objawem zakażenia Clostridioides difficile, a w rzekomobłoniastym zapaleniu jelit po antybiotykach loperamid jest przeciwwskazany[1].

Mechanizm

Lefamulina hamuje CYP3A w stopniu umiarkowanym, a w postaci doustnej także CYP2C8[2]. Loperamid jest metabolizowany przez CYP3A4 i CYP2C8, a jednoczesne zahamowanie obu dróg (itrakonazol z gemfibrozylem) zwiększało maksymalne stężenie loperamidu czterokrotnie, a całkowitą ekspozycję trzynastokrotnie[1]. Lefamulina nie wpływa istotnie na P-gp, bo nie zmieniała ekspozycji na digoksynę[2]. Wyższe stężenie loperamidu może sumować się z działaniem lefamuliny wydłużającym odstęp QT, a lefamuliny nie łączy się z substratami CYP3A wydłużającymi QT[2].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Lefamulina – inhibitor CYP2C8[3], loperamid – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP2C8[4]
  • Lefamulina – umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], loperamid – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Lefamulina: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP2C8[3], umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], inhibitor MATE1[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Loperamid: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP2C8[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • liczba i charakter stolców, obecność krwi i gorączki
  • zaparcie, wzdęcie brzucha
  • EKG (QTc) u pacjentów z czynnikami ryzyka arytmii
  • stężenie potasu i magnezu przy nasilonej biegunce

Bezpieczniejsze alternatywy

racekadotryl

Kiedy ocena się zmienia

Dożylnadroga podania · lefamulinaryzyko malejeHamowanie CYP3A i CYP2C8 opisano dla lefamuliny podawanej doustnie, przy podaniu dożylnym wpływ na metabolizm loperamidu jest prawdopodobnie mniejszy. Ryzyko związane z biegunką poantybiotykową pozostaje.
dawka ≥ 16 mg/dobęloperamidryzyko rośniePrzy dawce maksymalnej i większej rośnie ryzyko wydłużenia QT, które sumuje się z działaniem lefamuliny. Nie przekraczaj 16 mg loperamidu na dobę, a w skojarzeniu z lefamuliną stosuj dawki najmniejsze.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych częstsze są zaburzenia elektrolitowe, choroby serca i odwodnienie, co zwiększa ryzyko arytmii i powikłań zahamowania perystaltyki.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imodium Instant 2 mg, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imodium-instant-100105204/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/xenleta-100440180/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/xenleta-100440180/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Alkohol przy tych lekach

Interakcja nieistotna klinicznieLefamulinaa alkoholPrzy umiarkowanym spożyciu alkoholu nie trzeba zmieniać leczenia.W czasie leczenia pij najwyżej niewielkie ilości alkoholu i nie upijaj się, a jeśli pijesz dużo lub codziennie, powiedz o tym lekarzowi przed rozpoczęciem leczenia.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

W czasie leczenia pij najwyżej niewielkie ilości alkoholu i nie upijaj się, a jeśli pijesz dużo lub codziennie, powiedz o tym lekarzowi przed rozpoczęciem leczenia.

Nie wiadomo, by alkohol osłabiał działanie lefamuliny albo prowadził do groźnej interakcji z nią. Ten lek często wywołuje nudności, wymioty i biegunkę, a alkohol może te dolegliwości nasilać. Picie dużych ilości alkoholu może też obniżać poziom potasu i magnezu we krwi, co przy tym leku zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca. W czasie leczenia infekcji najlepiej ograniczyć alkohol.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy albo omdlenie
  • silne lub uporczywe wymioty albo biegunka
  • osłabienie i skurcze mięśni
  • zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy umiarkowanym spożyciu alkoholu nie trzeba zmieniać leczenia. W czasie terapii zakażenia warto jednak ograniczyć alkohol i unikać upijania się. U osób przewlekle nadużywających alkoholu przed włączeniem lefamuliny należy sprawdzić stężenie potasu i magnezu oraz wykonać EKG. Zaburzenia elektrolitowe trzeba wyrównać przed leczeniem, a przy stwierdzonym wydłużeniu QT lefamulina jest przeciwwskazana.[1]

Skutek kliniczny

Umiarkowane spożycie alkoholu nie powinno zmieniać skuteczności ani bezpieczeństwa lefamuliny. Upijanie się może nasilać dolegliwości żołądkowo-jelitowe. Wymioty i biegunka, które wtedy występują, mogą prowadzić do utraty potasu i magnezu, a to zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu. U osób przewlekle nadużywających alkoholu częściej występują niedobory elektrolitów, które same w sobie mogą wykluczać leczenie lefamuliną.

Mechanizm

Nie należy się spodziewać interakcji farmakokinetycznej, ponieważ etanol nie jest istotnym inhibitorem ani induktorem CYP3A i P-gp, a to od nich zależą ważne klinicznie interakcje lefamuliny. ChPL lefamuliny nie wymienia alkoholu ani etanolu w przeciwwskazaniach ani w interakcjach.[1] Teoretycznie możliwe jest addycyjne nasilenie nudności, wymiotów i biegunki, które często występują po doustnej lefamulinie. Jest też możliwy pośredni wpływ na ryzyko arytmii, bo intensywne albo przewlekłe picie sprzyja hipokaliemii i hipomagnezemii. Lefamulina jest przeciwwskazana przy stwierdzonym wydłużeniu odstępu QT i przy zaburzeniach elektrolitowych, zwłaszcza niewyrównanej hipokaliemii.[1]

Metabolizm i transportery

  • Lefamulina: inhibitor BCRP[2], inhibitor CYP2C8[2], umiarkowany inhibitor CYP3A4[2], inhibitor MATE1[2], inhibitor OATP1B1[2], inhibitor OATP1B3[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • stężenie potasu i magnezu u osób nadużywających alkoholu
  • EKG z oceną QTc u osób nadużywających alkoholu lub z wymiotami i biegunką
  • nasilenie nudności, wymiotów i biegunki
  • aminotransferazy przy przewlekłym piciu alkoholu

Kiedy ocena się zmienia

Upijanie się (duża jednorazowa ilość alkoholu)ilość alkoholu · pacjentryzyko rośnieUpijanie się może nasilić działania niepożądane lefamuliny ze strony przewodu pokarmowego. Wymioty i biegunka sprzyjają hipokaliemii i hipomagnezemii, co zwiększa ryzyko wydłużenia QT. Zaburzenia elektrolitowe, zwłaszcza niewyrównana hipokaliemia, są przeciwwskazaniem do lefamuliny. Zalecaj unikanie upijania się przez cały czas leczenia.
Przewlekłe nadużywanie alkoholu lub zespół abstynencyjnyczas leczenia · pacjentryzyko rośnieU osób przewlekle nadużywających alkoholu częste są hipokaliemia i hipomagnezemia, a także zaburzenia rytmu serca. Przed włączeniem lefamuliny należy oznaczyć potas i magnez oraz wykonać EKG. Stwierdzone wydłużenie QT i niewyrównana hipokaliemia są przeciwwskazaniem do leczenia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/xenleta-100440180/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/xenleta-100440180/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuLoperamida alkoholNa czas biegunki najlepiej nie pić alkoholu.Do czasu ustąpienia biegunki zrezygnuj z alkoholu, a jeśli go wypijesz, nie prowadź pojazdów i obserwuj, jak się czujesz.szybki (godziny)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Do czasu ustąpienia biegunki zrezygnuj z alkoholu, a jeśli go wypijesz, nie prowadź pojazdów i obserwuj, jak się czujesz.

Najlepiej nie pić alkoholu, gdy stosuje się loperamid. Alkohol może nasilić senność, zawroty głowy i kłopoty z koncentracją. Biegunka i tak odwadnia organizm, a alkohol może ten stan pogorszyć. Jednorazowa niewielka ilość zwykle nie szkodzi poważnie, ale warto zachować ostrożność.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silna senność lub zawroty głowy
  • trudności z koncentracją
  • biegunka, która się nasila lub trwa dłużej niż 2 dni
  • oznaki odwodnienia, np. bardzo suche usta i rzadkie oddawanie moczu
  • wzdęcie brzucha lub brak wypróżnień
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Na czas biegunki najlepiej nie pić alkoholu. Jeśli pacjent mimo to wypił alkohol, nie ma potrzeby przerywać loperamidu, ale powinien unikać prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, dopóki nie sprawdzi, jak się czuje. Gdy senność lub zawroty głowy są wyraźne albo biegunka trwa dłużej, trzeba skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie senności, zawrotów głowy i trudności z koncentracją. Poważne skutki nie są opisane w dostępnych źródłach. Alkohol może dodatkowo podrażniać przewód pokarmowy i utrudniać ustąpienie biegunki.

Mechanizm

Alkohol działa depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy, a loperamid podawany w zalecanych dawkach słabo przenika do mózgu, bo jest usuwany z niego przez glikoproteinę P. Dlatego dodatkowe działanie uspokajające jest zwykle niewielkie i dotyczy głównie osób wrażliwych albo pijących większe ilości alkoholu. Alkohol może też sam nasilać biegunkę i odwodnienie, a to pogarsza stan, w którym stosuje się loperamid.

Metabolizm i transportery

  • Loperamid: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP2C8[1], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[1], substrat P-gp[1]

Monitorować

  • senność i zawroty głowy
  • zdolność koncentracji i bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów
  • nawodnienie i nasilenie biegunki

Kiedy ocena się zmienia

Duże ilości alkoholuilość alkoholu · pacjentryzyko rośniePrzy większej ilości alkoholu rośnie ryzyko senności, zawrotów głowy i zaburzeń koncentracji oraz odwodnienia. Warto wtedy wyraźnie odradzić prowadzenie pojazdów i zwrócić uwagę na nawodnienie.

Źródła

  1. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Inne interakcje tych leków 151

Połączenie przeciwwskazaneDziurawiec+ LefamulinaLefamuliny nie łączy się z dziurawcem – połączenie jest przeciwwskazane.Nie łącz tego antybiotyku z dziurawcem i powiedz lekarzowi lub farmaceucie, jeśli przyjmujesz albo niedawno przyjmowałeś dziurawiec w jakiejkolwiek postaci.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie łącz tego antybiotyku z dziurawcem i powiedz lekarzowi lub farmaceucie, jeśli przyjmujesz albo niedawno przyjmowałeś dziurawiec w jakiejkolwiek postaci.

Dziurawiec przyspiesza usuwanie z organizmu wielu leków, w tym tego antybiotyku. Antybiotyk może wtedy działać za słabo i nie wyleczyć zakażenia. Dotyczy to także herbatek, kropli i suplementów z dziurawcem, a działanie dziurawca utrzymuje się jeszcze przez jakiś czas po jego odstawieniu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka nie spada lub wraca po kilku dniach leczenia
  • kaszel lub duszność nasilają się
  • ogólne samopoczucie nie poprawia się mimo przyjmowania antybiotyku
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Lefamuliny nie łączy się z dziurawcem – połączenie jest przeciwwskazane.[1] Gdy pacjent przyjmuje dziurawiec, należy wybrać inny antybiotyk albo odstawić dziurawiec przed rozpoczęciem leczenia, pamiętając, że indukcja enzymów utrzymuje się jeszcze przez pewien czas po jego odstawieniu. Odstawienie dziurawca u pacjenta leczonego przeciwdepresyjnie wymaga konsultacji z lekarzem.

Skutek kliniczny

Spadek stężenia lefamuliny może zmniejszyć jej działanie terapeutyczne i prowadzić do niepowodzenia leczenia zakażenia.[1] Zbyt niskie stężenie antybiotyku sprzyja też selekcji opornych bakterii.

Mechanizm

Dziurawiec indukuje CYP3A i P-gp, a lefamulina jest substratem obu tych dróg, dlatego jej stężenie w osoczu może znacząco spaść.[1] Systematyczne przyjmowanie dziurawca aktywuje cytochrom P450 i osłabia działanie innych leków.[2] Silny induktor CYP3A (ryfampicyna) zmniejszał AUC lefamuliny do 0,28, a Cmax do 0,43 wartości wyjściowej.[1]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dziurawiec – silny induktor CYP3A4[3], lefamulina – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Dziurawiec: silny induktor CYP3A4[3]
  • Lefamulina: inhibitor BCRP[4], inhibitor CYP2C8[4], umiarkowany inhibitor CYP3A4[4], inhibitor MATE1[4], inhibitor OATP1B1[4], inhibitor OATP1B3[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • skuteczność leczenia zakażenia (gorączka, kaszel, duszność, ogólne samopoczucie)
  • wywiad w kierunku stosowania preparatów z dziurawcem, także herbatek i suplementów

Bezpieczniejsze alternatywy

amoksycylinaamoksycylina z kwasem klawulanowymcefuroksym

Kiedy ocena się zmienia

Niedawne odstawienie dziurawcaodstep · dziurawiecinne zalecenieIndukcja CYP3A i P-gp nie ustępuje od razu po odstawieniu dziurawca, dlatego niedawno zakończone przyjmowanie również należy traktować jako ryzyko niedostatecznego stężenia lefamuliny i rozważyć inny antybiotyk.
Stosowanie systematyczneczas leczenia · dziurawiecryzyko rośnieAktywacja cytochromu P450 dotyczy przede wszystkim systematycznego przyjmowania dziurawca, więc u pacjentów stosujących go regularnie ryzyko niepowodzenia leczenia jest największe.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/xenleta-100440180/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Digestonic -, płyn doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/digestonic-100018913/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/xenleta-100440180/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneKetokonazol+ LefamulinaNie łącz doustnej lefamuliny z ketokonazolem podawanym ogólnoustrojowo – połączenie jest przeciwwskazane.Jeśli masz przepisane oba leki w tabletkach, nie zaczynaj lefamuliny i od razu skontaktuj się z lekarzem lub zapytaj farmaceutę.szybki (godziny)badania kliniczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli masz przepisane oba leki w tabletkach, nie zaczynaj lefamuliny i od razu skontaktuj się z lekarzem lub zapytaj farmaceutę.

Ketokonazol w tabletkach mocno zwiększa ilość lefamuliny we krwi. Może to zaburzyć pracę serca i wywołać groźną arytmię. Tych dwóch leków w tabletkach nie wolno przyjmować razem. Ketokonazol w kremie albo szamponie nie powoduje tego problemu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport, PK – wchłanianie, PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Nie łącz doustnej lefamuliny z ketokonazolem podawanym ogólnoustrojowo – połączenie jest przeciwwskazane.[1] Jeśli pacjent przyjmuje ketokonazol doustnie, wybierz antybiotyk bez interakcji z silnymi inhibitorami CYP3A albo, jeśli to klinicznie możliwe, odstaw ketokonazol przed włączeniem lefamuliny. Gdy lefamulina jest podawana dożylnie, dawki nie trzeba modyfikować, ale ze względu na sumowanie działania na QT połączenie wymaga kontroli EKG i elektrolitów.[1]

Skutek kliniczny

Ponad dwuipółkrotny wzrost ekspozycji na lefamulinę doustną zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes, a także nasilenia innych działań niepożądanych lefamuliny.[1]

Mechanizm

Ketokonazol jako silny inhibitor CYP3A i P-gp hamuje metabolizm pierwszego przejścia i wypływ jelitowy lefamuliny, przez co zwiększa jej wchłanianie i stężenie w osoczu.[1] Efekt dotyczy głównie postaci doustnej lefamuliny, a przy podaniu dożylnym wzrost ekspozycji jest niewielki.[1] Lefamulina wydłuża odstęp QT w sposób zależny od stężenia, a ketokonazol sam może wydłużać QT, więc dochodzi też do sumowania działania na repolaryzację serca.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Ketokonazol – silny inhibitor CYP3A4[2], lefamulina – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Ketokonazol – inhibitor P-gp[2], lefamulina – substrat P-gp[3]
  • Ketokonazol: silny inhibitor CYP3A4[2], inhibitor P-gp[2]
  • Lefamulina: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP2C8[3], umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], inhibitor MATE1[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc przed leczeniem i w jego trakcie (jeśli połączenia nie da się uniknąć przy lefamulinie dożylnej)
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • aktywność aminotransferaz (ALT, AspAT)

Bezpieczniejsze alternatywy

terbinafinaamoksycylinadoksycyklina

Kiedy ocena się zmienia

Dożylnadroga podania · lefamulinainne zaleceniePrzy lefamulinie dożylnej ketokonazol zwiększa AUC tylko 1,26-krotnie i nie trzeba modyfikować dawki lefamuliny. Ze względu na sumowanie działania obu leków na odstęp QT połączenie wymaga kontroli EKG oraz stężenia potasu i magnezu.
Miejscowa (krem, szampon)postać · ketokonazolinterakcja nie dotyczyKetokonazol stosowany na skórę lub skórę głowy praktycznie nie przenika do krążenia w ilościach zdolnych hamować CYP3A, więc nie zwiększa stężenia lefamuliny.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/xenleta-100440180/
  2. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/xenleta-100440180/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaLoperamid+ ApomorfinaLoperamid można zastosować krótkotrwale u pacjenta leczonego apomorfiną wyłącznie w zalecanym dawkowaniu, bez przekraczania 16 mg na dobę.Nie przekraczaj dawki leku przeciwbiegunkowego z ulotki, a jeśli biegunka nie mija albo pojawi się zaparcie lub wzdęcie, odstaw go i zapytaj farmaceutę lub lekarza.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie przekraczaj dawki leku przeciwbiegunkowego z ulotki, a jeśli biegunka nie mija albo pojawi się zaparcie lub wzdęcie, odstaw go i zapytaj farmaceutę lub lekarza.

Oba leki mogą wpływać na rytm serca, a razem to ryzyko się sumuje, szczególnie gdy weźmiesz za dużo leku przeciwbiegunkowego. Lek przeciwbiegunkowy hamuje też pracę jelit, a w chorobie Parkinsona zaparcia i tak zdarzają się często. Krótkie stosowanie w zwykłej dawce jest zwykle bezpieczne, ale nie zwiększaj dawki na własną rękę.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • omdlenie lub nagłe silne zawroty głowy
  • zaparcie, silne wzdęcie lub ból brzucha
  • brak gazów i stolca
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Loperamid można zastosować krótkotrwale u pacjenta leczonego apomorfiną wyłącznie w zalecanym dawkowaniu, bez przekraczania 16 mg na dobę.[1] Należy unikać tego połączenia u pacjentów z wydłużonym QT, chorobą serca, zaburzeniami elektrolitowymi lub przyjmujących inne leki wydłużające QT, w tym domperydon. W razie ciężkiej lub przedłużającej się biegunki należy wyrównać potas i magnez oraz skierować pacjenta do lekarza zamiast zwiększać dawkę loperamidu. Leczenie loperamidem należy natychmiast przerwać w przypadku wystąpienia zaparcia, wzdęcia brzucha lub niedrożności jelit.[1]

Skutek kliniczny

Możliwe wydłużenie odstępu QT z ryzykiem częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes, zwłaszcza przy dawkach loperamidu ponad zalecane, hipokaliemii po biegunce albo jednoczesnym stosowaniu domperydonu lub innych leków wydłużających QT. Możliwe nasilenie zaparcia aż do niedrożności jelit.

Mechanizm

Apomorfiny nie należy łączyć z lekami o znanych właściwościach wydłużających odstęp QT.[2] Loperamid wydłuża odstęp QT i może wywołać groźne komorowe zaburzenia rytmu, głównie po przekroczeniu zalecanych dawek. Dochodzi więc do sumowania ryzyka proarytmicznego. Dodatkowo loperamid zwalnia perystaltykę jelit, co u chorych na chorobę Parkinsona, często obciążonych zaparciem, zwiększa ryzyko ciężkiego zaparcia i niedrożności. Apomorfina podawana podskórnie nie wchodzi w interakcję w przewodzie pokarmowym na etapie wchłaniania.

Metabolizm i transportery

  • Loperamid: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP2C8[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • EKG (odstęp QT) u pacjentów z czynnikami ryzyka arytmii
  • stężenie potasu i magnezu przy nasilonej biegunce
  • wypróżnienia, wzdęcie brzucha, objawy niedrożności
  • kołatanie serca, omdlenia, zawroty głowy

Bezpieczniejsze alternatywy

racekadotryldiosmektyt

Kiedy ocena się zmienia

dawka ≥ 16 mg/dobęloperamidryzyko rośniePrzekraczanie maksymalnej dobowej dawki loperamidu wyraźnie zwiększa ryzyko wydłużenia QT i arytmii komorowych przy jednoczesnym stosowaniu apomorfiny.
Stosowanie przewlekłeczas leczenia · loperamidinne zaleceniePrzewlekłe stosowanie loperamidu u chorego z chorobą Parkinsona leczonego apomorfiną wymaga oceny lekarskiej przyczyny biegunki, kontroli elektrolitów i rozważenia EKG.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imodium Instant 2 mg, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imodium-instant-100105204/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dacepton 10 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dacepton-100329932/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaLoperamid+ ToremifenKrótkotrwałe stosowanie loperamidu w zalecanych dawkach jest możliwe, ale nie przekraczaj 16 mg na dobę i ogranicz leczenie do kilku dni.Nie przekraczaj dawki leku na biegunkę, stosuj go najwyżej kilka dni, pij dużo płynów z elektrolitami i zapytaj farmaceutę o lek bezpieczniejszy dla serca, jeśli masz chorobę serca.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie przekraczaj dawki leku na biegunkę, stosuj go najwyżej kilka dni, pij dużo płynów z elektrolitami i zapytaj farmaceutę o lek bezpieczniejszy dla serca, jeśli masz chorobę serca.

Lek na raka piersi, który przyjmujesz, może wpływać na rytm serca. Lek na biegunkę w dużych dawkach też może go zaburzać, a sama biegunka obniża poziom potasu, co dodatkowo obciąża serce. Krótkie stosowanie w zwykłej dawce jest zwykle bezpieczne.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • silne osłabienie lub skurcze mięśni
  • biegunka trwająca dłużej niż 2 dni
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Krótkotrwałe stosowanie loperamidu w zalecanych dawkach jest możliwe, ale nie przekraczaj 16 mg na dobę i ogranicz leczenie do kilku dni.[1] Unikaj połączenia u pacjentek z dodatkowymi czynnikami ryzyka wydłużenia QT, takimi jak bradykardia, niewydolność serca, zaburzenia elektrolitowe lub inne leki wydłużające QT. Nie dodawaj do tego połączenia ketokonazolu, itrakonazolu, rytonawiru ani klarytromycyny. Przy obfitej lub przedłużającej się biegunce oceń stężenie potasu i magnezu i rozważ lek przeciwbiegunkowy bez wpływu na QT.

Skutek kliniczny

Możliwe wydłużenie odstępu QT z ryzykiem arytmii komorowych, w tym torsade de pointes, zwłaszcza przy przekroczeniu dawek loperamidu, jednoczesnym stosowaniu inhibitorów CYP3A4 lub glikoproteiny P albo przy hipokaliemii wywołanej biegunką.

Mechanizm

Toremifen wydłuża odstęp QT i nie powinien być łączony z innymi lekami wydłużającymi QT.[2] Loperamid w dawkach terapeutycznych ma słaby wpływ na repolaryzację, ale w dawkach ponadterapeutycznych lub przy dużym wzroście stężenia blokuje kanały hERG i wydłuża QT. Ryzyko się sumuje. Inhibitory CYP3A4 i glikoproteiny P zwiększają stężenie loperamidu 3–5-krotnie[1] i jednocześnie hamują metabolizm toremifenu.[2] Dodatkowo biegunka może wywołać hipokaliemię, która jest przeciwwskazaniem do stosowania toremifenu.[2]

Metabolizm i transportery

  • Loperamid: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP2C8[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Toremifen: substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • stężenie potasu i magnezu przy obfitej lub dłuższej biegunce
  • EKG z oceną QTc u pacjentek z czynnikami ryzyka
  • dobowa dawka loperamidu
  • kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia

Bezpieczniejsze alternatywy

racekadotryldiosmektyt

Kiedy ocena się zmienia

Powyżej 16 mg na dobędawka · loperamidryzyko rośnieDawki loperamidu powyżej zalecanego maksimum znacząco zwiększają ryzyko wydłużenia QT i torsade de pointes, co przy toremifenie jest niedopuszczalne.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imodium Instant 2 mg, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imodium-instant-100105204/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Fareston 60 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/fareston-100119672/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Fareston. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/fareston-100119672/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaLoperamid+ TetrabenazynaLoperamid można stosować krótkotrwale u pacjenta leczonego tetrabenazyną, pod warunkiem nieprzekraczania 16 mg na dobę.Nie przekraczaj dawki loperamidu z ulotki, nie stosuj go dłużej niż 2 dni bez rozmowy z lekarzem i powiedz farmaceucie o wszystkich innych lekach.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie przekraczaj dawki loperamidu z ulotki, nie stosuj go dłużej niż 2 dni bez rozmowy z lekarzem i powiedz farmaceucie o wszystkich innych lekach.

Loperamid i tetrabenazyna mogą razem zwiększać senność i w większych dawkach wpływać na rytm serca. Krótkie stosowanie loperamidu w dawkach z ulotki jest zwykle bezpieczne. Ryzyko rośnie, gdy przyjmujesz za dużo loperamidu albo bierzesz jednocześnie niektóre leki przeciwgrzybicze lub inne leki działające na serce.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy albo omdlenie
  • silna senność lub spowolnienie
  • zaparcie, wzdęty i bolesny brzuch
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Loperamid można stosować krótkotrwale u pacjenta leczonego tetrabenazyną, pod warunkiem nieprzekraczania 16 mg na dobę[1]. Należy unikać jednoczesnego podawania itrakonazolu, ketokonazolu, rytonawiru, chinidyny lub gemfibrozylu, które zwiększają stężenie loperamidu[1]. U pacjentów z wydłużonym QT, zaburzeniami elektrolitowymi lub przyjmujących inne leki wydłużające QT lepiej wybrać lek przeciwbiegunkowy bez działania opioidowego. Biegunka trwająca dłużej niż 2 dni wymaga konsultacji lekarskiej.

Skutek kliniczny

Przy krótkotrwałym stosowaniu loperamidu w zalecanych dawkach istotne objawy są mało prawdopodobne. Ryzyko rośnie przy przekraczaniu dawki loperamidu albo przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów CYP3A4 i P-glikoproteiny, które zwiększają stężenie loperamidu 3–5-krotnie[1]. Możliwe skutki to nasilenie senności i spowolnienia oraz wydłużenie QT z ryzykiem częstoskurczu typu torsade de pointes, omdleń i kołatania serca.

Mechanizm

Loperamid jest agonistą receptorów opioidowych μ działającym głównie w jelicie, a tetrabenazyny nie zaleca się łączyć z opioidami ze względu na sumowanie działania hamującego ośrodkowy układ nerwowy[2]. Loperamid jest substratem P-glikoproteiny[1], która w zalecanych dawkach ogranicza jego przenikanie do OUN, dlatego ryzyko ośrodkowe jest wtedy małe. Tetrabenazyna wydłuża odstęp QTc i wymaga ostrożności z innymi lekami o takim działaniu[2], a loperamid w dawkach większych od zalecanych również wydłuża QT i może wywołać groźne zaburzenia rytmu serca. Tetrabenazyna hamuje CYP2D6[2], ale ta droga nie ma istotnego znaczenia dla eliminacji loperamidu, więc interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna.

Metabolizm i transportery

  • Loperamid: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP2C8[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Tetrabenazyna: inhibitor CYP2D6[4]

Monitorować

  • senność i spowolnienie psychoruchowe
  • kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia
  • odstęp QTc w EKG przy dodatkowych czynnikach ryzyka
  • stężenie potasu i magnezu przy nasilonej biegunce
  • zaparcie, wzdęcie brzucha

Bezpieczniejsze alternatywy

racekadotryldiosmektyt

Kiedy ocena się zmienia

Powyżej 16 mg na dobędawka · loperamidryzyko rośnieDawki loperamidu większe od maksymalnej dobowej 16 mg zwiększają ryzyko wydłużenia QT i działania ośrodkowego, które sumuje się z działaniem tetrabenazyny.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imodium Instant 2 mg, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imodium-instant-100105204/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tetmodis 25 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tetmodis-100232990/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tetmodis. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tetmodis-100232990/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaOlej rycynowy+ LefamulinaNie stosuj oleju rycynowego w trakcie leczenia lefamuliną, a jeśli środek przeczyszczający jest potrzebny, wybierz łagodniejszy preparat o mniejszym wpływie na gospodarkę elektrolitową.Nie stosuj oleju rycynowego w trakcie leczenia tym antybiotykiem i zapytaj farmaceutę o łagodniejszy środek na zaparcie.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie stosuj oleju rycynowego w trakcie leczenia tym antybiotykiem i zapytaj farmaceutę o łagodniejszy środek na zaparcie.

Olej rycynowy silnie przeczyszcza i może sprawić, że antybiotyk wchłonie się słabiej i gorzej zadziała. Mocna biegunka wypłukuje z organizmu potas i magnez, a przy ich niedoborze ten antybiotyk może zaburzać pracę serca. Sam antybiotyk też często wywołuje biegunkę.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silna lub długotrwała biegunka
  • duże pragnienie, suchość w ustach, mało oddawanego moczu
  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • osłabienie lub skurcze mięśni
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – wchłanianie, PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie stosuj oleju rycynowego w trakcie leczenia lefamuliną, a jeśli środek przeczyszczający jest potrzebny, wybierz łagodniejszy preparat o mniejszym wpływie na gospodarkę elektrolitową. Jeśli olej rycynowy musi zostać użyty, zachowaj kilkugodzinny odstęp od dawki lefamuliny[1]. Oleju rycynowego nie stosuje się przy ciężkim odwodnieniu z niedoborem wody i elektrolitów[2]. Przy nasilonej biegunce oznacz stężenie potasu i magnezu i wyrównaj niedobory przed kolejnymi dawkami lefamuliny.

Skutek kliniczny

Możliwe zmniejszenie wchłaniania doustnej lefamuliny i słabsza skuteczność leczenia zakażenia. Utrata potasu i magnezu w wyniku biegunki zwiększa ryzyko wydłużenia QT i zaburzeń rytmu serca podczas leczenia lefamuliną.

Mechanizm

Olej rycynowy przyspiesza pasaż jelitowy, przez co może ograniczać wchłanianie leków doustnych podanych w tym samym czasie, dlatego innych leków nie przyjmuje się razem z nim i zachowuje się kilkugodzinny odstęp[1]. Silne przeczyszczenie może prowadzić do utraty wody, potasu i magnezu, a lefamulina jest przeciwwskazana przy zaburzeniach elektrolitowych, zwłaszcza niewyrównanej hipokaliemii, ponieważ wydłuża odstęp QT[3]. Biegunka jest też częstym działaniem niepożądanym samej lefamuliny, więc oba leki sumują ryzyko utraty płynów i elektrolitów.

Metabolizm i transportery

  • Lefamulina: inhibitor BCRP[4], inhibitor CYP2C8[4], umiarkowany inhibitor CYP3A4[4], inhibitor MATE1[4], inhibitor OATP1B1[4], inhibitor OATP1B3[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • liczba i charakter stolców
  • objawy odwodnienia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy przy biegunce
  • EKG z oceną odstępu QT u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka
  • skuteczność leczenia zakażenia

Bezpieczniejsze alternatywy

makrogolbabka płeszniklaktuloza

Kiedy ocena się zmienia

Kilka godzinodstep · olej rycynowyryzyko malejeKilkugodzinny odstęp ogranicza wpływ oleju rycynowego na wchłanianie lefamuliny, ale nie usuwa ryzyka utraty elektrolitów przy nasilonej biegunce.
Dożylnadroga podania · lefamulinaryzyko malejePrzy lefamulinie podawanej dożylnie problem wchłaniania znika, nadal jednak obowiązuje kontrola elektrolitów przy biegunce ze względu na ryzyko wydłużenia QT.
Więcej niż jedna dawkaczas leczenia · olej rycynowyryzyko rośniePowtarzane stosowanie oleju rycynowego zwiększa ryzyko odwodnienia i hipokaliemii, które są przeciwwskazaniem do lefamuliny.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Olej rycynowy -, płyn doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/olej-rycynowy-100140927/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Oleum Ricini PhytoPharm -, płyn doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oleum-ricini-phytopharm-100143044/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/xenleta-100440180/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/xenleta-100440180/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaBuprenorfina+ LoperamidLoperamid można stosować doraźnie i krótko u pacjenta przyjmującego buprenorfinę, w najmniejszej skutecznej dawce i nie dłużej niż to konieczne.Stosuj loperamid tylko do ustąpienia biegunki i odstaw go od razu, gdy pojawi się zaparcie lub wzdęcie brzucha.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Stosuj loperamid tylko do ustąpienia biegunki i odstaw go od razu, gdy pojawi się zaparcie lub wzdęcie brzucha.

Buprenorfina i loperamid zwalniają pracę jelit, a razem mogą wywołać silne zaparcie. Rzadko może dojść do groźnego zatrzymania treści w jelitach. Loperamid możesz przyjąć na krótko, ale nie przekraczaj dawki z ulotki.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • brak stolca przez kilka dni
  • wzdęty, twardy lub bolesny brzuch
  • wymioty
  • krew w kale lub wysoka gorączka
  • kołatanie serca lub omdlenie
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Loperamid można stosować doraźnie i krótko u pacjenta przyjmującego buprenorfinę, w najmniejszej skutecznej dawce i nie dłużej niż to konieczne. Nie przekracza się 16 mg loperamidu na dobę.[1] Przy pierwszych objawach zaparcia lub wzdęcia loperamid się odstawia.[2] U pacjenta w leczeniu substytucyjnym, który sięga po loperamid często lub w dużych ilościach, trzeba ocenić, czy nie łagodzi on w ten sposób objawów odstawienia, i skierować go do lekarza prowadzącego.

Skutek kliniczny

Nasilone zaparcie, wzdęcie brzucha, a w skrajnych przypadkach niedrożność jelit lub rozszerzenie okrężnicy. Loperamid należy natychmiast odstawić w razie zaparcia, wzdęcia brzucha lub niedrożności jelit.[3] Przyjmowanie loperamidu w dawkach znacznie przekraczających zalecane, zdarzające się u osób z uzależnieniem od opioidów, grozi dodatkowo zaburzeniami rytmu serca i depresją ośrodkowego układu nerwowego.

Mechanizm

Oba leki pobudzają receptory opioidowe w ścianie jelita i zwalniają perystaltykę, więc ich działanie zapierające się sumuje. Leki o podobnych właściwościach farmakologicznych mogą wzmagać działanie loperamidu.[1] Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, bo buprenorfina nie jest istotnym inhibitorem CYP3A4 ani glikoproteiny P, a loperamid w zalecanych dawkach praktycznie nie przenika do ośrodkowego układu nerwowego.

Metabolizm i transportery

  • Buprenorfina: substrat CYP3A4[4]
  • Loperamid: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP2C8[5], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[5], substrat P-gp[5]

Monitorować

  • częstość i konsystencja stolców
  • wzdęcie i ból brzucha
  • ilość i czas przyjmowania loperamidu
  • kołatanie serca lub omdlenia przy dużych dawkach loperamidu

Bezpieczniejsze alternatywy

racekadotryldiosmektyt

Kiedy ocena się zmienia

Powyżej 16 mg na dobędawka · loperamidryzyko rośnieDawki loperamidu przekraczające maksymalną dobową grożą zaburzeniami rytmu serca i depresją OUN, zwłaszcza u pacjentów z uzależnieniem od opioidów.
Dłużej niż kilka dniczas leczenia · loperamidryzyko rośniePrzedłużone stosowanie loperamidu przy buprenorfinie zwiększa ryzyko ciężkiego zaparcia i niedrożności, a przewlekła biegunka wymaga diagnostyki przyczynowej.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imodium Instant 2 mg, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imodium-instant-100105204/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dissenten 2 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dissenten-100019605/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Laremid 2 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/laremid-100129890/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaCyprofloksacyna+ LoperamidLoperamid można stosować krótko w zalecanej dawce w biegunce bez krwi w kale i bez wysokiej gorączki.Nie przekraczaj dawki leku przeciwbiegunkowego podanej w ulotce i zapytaj farmaceutę lub lekarza, zanim go weźmiesz przy krwi w stolcu, wysokiej gorączce albo biegunce, która pojawiła się w trakcie antybiotyku.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie przekraczaj dawki leku przeciwbiegunkowego podanej w ulotce i zapytaj farmaceutę lub lekarza, zanim go weźmiesz przy krwi w stolcu, wysokiej gorączce albo biegunce, która pojawiła się w trakcie antybiotyku.

Lek przeciwbiegunkowy można zwykle krótko przyjmować razem z tym antybiotykiem, jeśli biegunka jest zwykła. Nie wolno go jednak brać, gdy w stolcu jest krew, masz wysoką gorączkę albo biegunka zaczęła się w trakcie leczenia antybiotykiem, bo może to pogorszyć zakażenie jelit. Oba leki w dużych dawkach mogą też zaburzać rytm serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • krew lub śluz w stolcu
  • wysoka gorączka
  • silny ból lub wzdęcie brzucha
  • zaparcie po leku przeciwbiegunkowym
  • kołatanie serca
  • zasłabnięcie lub omdlenie
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Loperamid można stosować krótko w zalecanej dawce w biegunce bez krwi w kale i bez wysokiej gorączki. Nie przekraczaj 16 mg loperamidu na dobę[1]. Loperamidu nie stosuje się w czerwonce z krwią w kale i wysoką gorączką, w bakteryjnym zapaleniu jelit wywołanym przez Salmonella, Shigella lub Campylobacter ani w rzekomobłoniastym zapaleniu jelit po antybiotykach[1]. Leczenie loperamidem przerywa się natychmiast przy zaparciu, wzdęciu brzucha lub objawach niedrożności[1]. U pacjentów z wydłużonym QT, hipokaliemią, hipomagnezemią albo przyjmujących inne leki wydłużające QT rozważ inny lek przeciwbiegunkowy.

Skutek kliniczny

Przy zalecanych dawkach loperamidu ryzyko istotnego wydłużenia odstępu QT jest małe, ale rośnie przy przekraczaniu dawek, zaburzeniach elektrolitowych i jednoczesnym stosowaniu innych leków wydłużających QT. Zahamowanie perystaltyki w inwazyjnym zakażeniu bakteryjnym lub w zakażeniu Clostridioides difficile może prowadzić do zatrzymania toksyn, niedrożności jelit i toksycznego rozszerzenia okrężnicy[1].

Mechanizm

Oba leki mogą wydłużać odstęp QT – cyprofloksacyna jak inne fluorochinolony, loperamid głównie w dawkach większych niż zalecane – więc ich działanie na serce może się sumować. Cyprofloksacynę stosuje się ostrożnie z lekami wydłużającymi odstęp QT[2]. Loperamid jest substratem glikoproteiny P i izoenzymu CYP3A4, a silne inhibitory tych szlaków zwiększają jego stężenie w osoczu kilkakrotnie[1]. Cyprofloksacyna hamuje CYP3A4 tylko słabo, dlatego wzrost stężenia loperamidu powinien być niewielki. Istotniejszy jest kontekst kliniczny – loperamid zwalnia perystaltykę, a jest przeciwwskazany w bakteryjnym zapaleniu jelit wywołanym przez Salmonella, Shigella i Campylobacter, w czerwonce z krwią w kale i wysoką gorączką oraz w rzekomobłoniastym zapaleniu jelit po antybiotykach o szerokim spektrum[1][3][4].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Cyprofloksacyna – umiarkowany inhibitor CYP3A4[5], loperamid – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[5]
  • Cyprofloksacyna: umiarkowany inhibitor CYP1A2[5], umiarkowany inhibitor CYP3A4[5], substrat OAT1[5], substrat OAT3[5]
  • Loperamid: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP2C8[5], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[5], substrat P-gp[5]

Monitorować

  • krew w kale i gorączka
  • nowa lub nasilająca się biegunka w trakcie lub po antybiotykoterapii
  • zaparcie, wzdęcie brzucha, objawy niedrożności
  • kołatanie serca, omdlenia
  • stężenie potasu i magnezu u pacjentów z grupy ryzyka
  • EKG u pacjentów z czynnikami ryzyka wydłużenia QT

Bezpieczniejsze alternatywy

racekadotryl

Kiedy ocena się zmienia

dawka ≥ 16 mg na dobęloperamidryzyko rośnieDawka 16 mg na dobę jest maksymalna. Jej przekraczanie zwiększa ryzyko wydłużenia QT i sumowania się tego działania z cyprofloksacyną.
Poniżej 6 latwiek · pacjentinterakcja nie dotyczyLoperamidu nie stosuje się u dzieci w wieku poniżej 6 lat.
Biegunka pojawiła się w trakcie lub po antybiotykoterapiikolejność włączenia · cyprofloksacynainterakcja nie dotyczyBiegunka rozwijająca się podczas leczenia cyprofloksacyną może wskazywać na rzekomobłoniaste zapalenie jelit, w którym loperamid jest przeciwwskazany. Pacjenta należy skierować do lekarza.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imodium Instant 2 mg, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imodium-instant-100105204/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Proxacin 250 250 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/proxacin-250-100120570/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Laremid 2 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/laremid-100129890/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dissenten 2 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dissenten-100019605/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
  • Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.