Interakcje / Lidokaina / Lidokaina i sekukinumab
Jaki opis pokazać?
Interakcja nieistotna klinicznie
Połączenie nie wymaga zmiany dawek, odstępów ani dodatkowego monitorowania.
Stosuj oba leki jak dotąd, a jeśli ból gardła trwa dłużej niż kilka dni lub pojawi się gorączka, skontaktuj się z lekarzem.
Interakcja nieistotna klinicznieLidokaina+ SekukinumabPołączenie nie wymaga zmiany dawek, odstępów ani dodatkowego monitorowania.Stosuj oba leki jak dotąd, a jeśli ból gardła trwa dłużej niż kilka dni lub pojawi się gorączka, skontaktuj się z lekarzem.nieznanyteoretyczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Stosuj oba leki jak dotąd, a jeśli ból gardła trwa dłużej niż kilka dni lub pojawi się gorączka, skontaktuj się z lekarzem.
Pastylki z lidokainą i zastrzyki z sekukinumabem możesz stosować razem. Te leki nie wpływają na siebie nawzajem. Sekukinumab osłabia jednak odporność, więc ból gardła może oznaczać infekcję, którą warto pokazać lekarzowi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła, który się nasila lub nie mija
- białe naloty w gardle lub na migdałkach
- kaszel z odkrztuszaniem
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- –
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie nie wymaga zmiany dawek, odstępów ani dodatkowego monitorowania. Przy dolegliwościach gardła u pacjenta leczonego sekukinumabem warto jednak zapytać o objawy zakażenia, bo czynne, klinicznie istotne zakażenie wyklucza stosowanie sekukinumabu.[1]
Skutek kliniczny
Nie należy się spodziewać zmiany skuteczności ani bezpieczeństwa żadnego z leków. Lidokaina w postaci pastylek działa miejscowo w jamie ustnej i gardle, a jej znane interakcje nie mają w tej postaci znaczenia klinicznego.[2]
Mechanizm
Lidokainy i sekukinumabu można używać razem bez zmiany postępowania, bo ich mechanizmy nie wskazują na interakcję. Lidokaina jest metabolizowana w wątrobie przez enzymy mikrosomalne, a jej stężenie zmieniają głównie leki hamujące lub indukujące te enzymy oraz leki zmniejszające przepływ krwi przez wątrobę.[2] Sekukinumab jest przeciwciałem monoklonalnym wiążącym interleukinę 17A, które nie jest metabolizowane przez cytochrom P450 i nie zmieniało farmakokinetyki midazolamu, substratu CYP3A4.[1] Działania farmakodynamiczne obu leków nie nakładają się.
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Cosentyx 150 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cosentyx-100333193/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Trachisan 8 mg 8 mg, pastylki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/trachisan-8-mg-100177110/
Alkohol przy tych lekach
Interakcja nieistotna klinicznieLidokainaa alkoholNie ma potrzeby zmiany leczenia ani unikania alkoholu ze względu na lidokainę stosowaną miejscowo.Możesz stosować pastylki, ale w czasie leczenia bólu gardła ogranicz alkohol i uważaj przy połykaniu, dopóki gardło jest znieczulone.nieznanyteoretyczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Możesz stosować pastylki, ale w czasie leczenia bólu gardła ogranicz alkohol i uważaj przy połykaniu, dopóki gardło jest znieczulone.
Lidokaina w pastylkach działa głównie w jamie ustnej i gardle, a do organizmu przedostaje się jej niewiele. Nie ma danych, że alkohol zmienia jej działanie albo ją uszkadza. Alkohol może jednak dodatkowo drażnić bolące gardło. Przy znieczulonym gardle łatwiej też się zakrztusić, dlatego warto pić i jeść ostrożnie.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- Częste zakrztuszenia lub kaszel przy połykaniu
- Nasilający się ból albo pieczenie gardła po alkoholu
- Senność lub zawroty głowy, jeśli lidokaina jest stosowana w innej postaci niż pastylki
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- –
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie ma potrzeby zmiany leczenia ani unikania alkoholu ze względu na lidokainę stosowaną miejscowo. Zaleca się jednak ostrożność z jedzeniem i piciem w czasie, gdy gardło pozostaje znieczulone. Alkohol sam w sobie może nasilać podrażnienie gardła, dlatego w trakcie leczenia bólu gardła rozsądnie jest go ograniczyć.
Skutek kliniczny
Przy stosowaniu miejscowym (pastylki, żel, aerozol) nie opisano istotnych klinicznie skutków połączenia z alkoholem. Przy dużej ilości alkoholu i znieczulonym gardle możliwe jest jedynie zwiększone ryzyko zakrztuszenia, bo pacjent słabiej czuje połykane płyny i pokarm.
Mechanizm
Charakterystyka pastylek z lidokainą nie wspomina o alkoholu ani nie ogranicza jego spożycia[1]. Z pastylek do ssania lidokaina działa głównie miejscowo w jamie ustnej i gardle, a do krwi przechodzi jej niewiele. Brak więc wiarygodnych danych o istotnym wzajemnym wpływie z etanolem. Teoretycznie alkohol mógłby podrażniać gardło znieczulone lidokainą, a przy znacznym upojeniu i znieczulonym gardle trudniej o kontrolę połykania. Dla postaci podawanych ogólnoustrojowo (np. dożylnie) można rozważać teoretyczne sumowanie się działania na ośrodkowy układ nerwowy, ale nie ma danych klinicznych, które by to potwierdzały.
Monitorować
- Zakrztuszenia lub kaszel przy połykaniu w czasie znieczulenia gardła
- Objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (senność, zawroty głowy) przy stosowaniu lidokainy ogólnoustrojowo
Kiedy ocena się zmienia
| Podanie ogólnoustrojowe (np. dożylne)postać · alkohol | inne zalecenie | Dla lidokainy podawanej ogólnoustrojowo kontekst źródłowy nie wystarcza do oceny. Teoretycznie możliwe jest sumowanie działania na ośrodkowy układ nerwowy, dlatego ocenę trzeba oprzeć na ChPL konkretnego produktu. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Trachisan 8 mg 8 mg, pastylki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/trachisan-8-mg-100177110/
Sekukinumab a alkohol: brak opisu w bazie.
Inne interakcje tych leków 192
Połączenie przeciwwskazaneLidokaina+ DarunawirLidokainy podawanej ogólnie nie łączy się z darunawirem wzmocnionym rytonawirem w małej dawce, a dla części produktów darunawiru połączenie to jest przeciwwskazane.Przed każdym zabiegiem w znieczuleniu, także u dentysty, powiedz lekarzowi, że przyjmujesz darunawir.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Przed każdym zabiegiem w znieczuleniu, także u dentysty, powiedz lekarzowi, że przyjmujesz darunawir.
Darunawir może zwiększać ilość lidokainy we krwi, gdy lidokaina jest podawana w zastrzyku lub kroplówce. Zbyt dużo lidokainy może wywołać drętwienie ust, szum w uszach, zawroty głowy, kołatanie serca, a nawet drgawki. Pastylki z lidokainą na ból gardła oraz żele i aerozole stosowane miejscowo nie dają takiego ryzyka, jeśli nie przekraczasz zalecanej dawki.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- drętwienie lub mrowienie warg i języka
- szum w uszach
- zawroty głowy lub dezorientacja
- kołatanie serca albo bardzo wolne bicie serca
- drżenie mięśni lub drgawki
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Lidokainy podawanej ogólnie nie łączy się z darunawirem wzmocnionym rytonawirem w małej dawce, a dla części produktów darunawiru połączenie to jest przeciwwskazane[1]. Jeśli podanie lidokainy ogólnie jest niezbędne, należy zachować ostrożność i w miarę możliwości oznaczać jej stężenie we krwi[1][2][3]. Do znieczulenia nasiękowego, np. stomatologicznego, warto stosować najmniejszą skuteczną dawkę lidokainy albo wybrać artykainę. Lidokainę w pastylkach, żelu i aerozolu na błony śluzowe można stosować w zalecanych dawkach bez zmian.
Skutek kliniczny
Wzrost stężenia lidokainy podanej ogólnie może prowadzić do jej toksyczności – zaburzeń rytmu serca, bradykardii, spadku ciśnienia oraz objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takich jak drętwienie warg, szumy uszne, zawroty głowy i drgawki. Przy miejscowym stosowaniu lidokainy w pastylkach, żelu lub aerozolu takiego ryzyka się nie oczekuje.
Mechanizm
Darunawir wzmocniony rytonawirem lub kobicystatem hamuje CYP3A i CYP2D6, przez co zwiększa stężenia leków przeciwarytmicznych, w tym lidokainy podawanej ogólnie[1]. Lidokaina jest metabolizowana w wątrobie przez enzymy mikrosomalne, a ich zahamowanie zwiększa jej stężenie we krwi[4]. Po podaniu miejscowym w małych dawkach, np. w pastylkach, ilość lidokainy we krwi jest zbyt mała, by interakcja miała znaczenie kliniczne[4].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- stężenie lidokainy we krwi przy podaniu dożylnym
- EKG i częstość akcji serca
- ciśnienie tętnicze
- objawy neurologiczne toksyczności lidokainy (drętwienie warg, szumy uszne, zawroty głowy, drgawki)
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Pastylki, żel, aerozol lub inne postacie do stosowania miejscowego na skórę i błony śluzowepostać · lidokaina | ryzyko maleje | Lidokaina stosowana miejscowo w małych dawkach osiąga stężenia ogólnoustrojowe bez znaczenia klinicznego dla interakcji metabolicznych. |
| Dożylna (lek przeciwarytmiczny)droga podania · lidokaina | ryzyko rośnie | Lidokainy podawanej dożylnie nie łączy się z darunawirem wzmocnionym rytonawirem w małej dawce. Jeśli nie ma innej możliwości, konieczne jest oznaczanie stężenia lidokainy i monitorowanie EKG. |
| Znieczulenie nasiękowe lub przewodowe (np. stomatologiczne)droga podania · lidokaina | inne zalecenie | Przy znieczuleniu miejscowym w zastrzyku należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę lidokainy i obserwować pacjenta pod kątem objawów toksyczności albo rozważyć artykainę. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Prezista 400 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/prezista-100201988/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Darunavir Accord 75 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/darunavir-accord-100407537/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Darunavir Krka 400 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/darunavir-krka-100401954/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Trachisan 8 mg 8 mg, pastylki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/trachisan-8-mg-100177110/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Prezista. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/prezista-100201988/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
Połączenie przeciwwskazaneSelektywne leki immunosupresyjne (np. fingolimod, teriflunomid, leflunomid)+ Inhibitory interleukin (np. ustekinumab, tocilizumab, ryzankizumab) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu selektywnego leku immunosupresyjnego i inhibitora interleukin należy unikać łączenia, chyba że uzasadnia je specjalista prowadzący, a połączenie stosowane ściśle monitorować pod kątem zakażeń.Jeśli przyjmujesz lek osłabiający odporność i lek blokujący interleukiny, upewnij się, że lekarz prowadzący wie o obu, i szybko zgłaszaj każdą infekcję.opóźniony (dni)opisy przypadków
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli przyjmujesz lek osłabiający odporność i lek blokujący interleukiny, upewnij się, że lekarz prowadzący wie o obu, i szybko zgłaszaj każdą infekcję.
Oba leki osłabiają układ odporności, a przyjmowane razem robią to mocniej. Zakażenia mogą być wtedy częstsze i cięższe, a czasem rozwijają się bez wysokiej gorączki. Dotyczy to na przykład natalizumabu, fingolimodu lub tofacytynibu łączonych z ustekinumabem, sekukinumabem albo tocilizumabem. Takie połączenie stosuje się tylko wtedy, gdy zaleci je lekarz specjalista, i wymaga ono regularnych badań.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub ogólne rozbicie
- kaszel, duszność lub ból w klatce piersiowej
- bolesna wysypka z pęcherzykami
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- nowe zaburzenia widzenia, mowy, równowagi, osłabienie kończyn lub zmiany w zachowaniu
- nocne poty i chudnięcie bez wyraźnej przyczyny
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- opisy przypadków
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu selektywnego leku immunosupresyjnego i inhibitora interleukin należy unikać łączenia, chyba że uzasadnia je specjalista prowadzący, a połączenie stosowane ściśle monitorować pod kątem zakażeń. Natalizumabu nie należy łączyć z innymi lekami immunosupresyjnymi, co ujmuje ChPL. Tofacytynibu nie zaleca się łączyć z lekami biologicznymi. Fingolimod, ozanimod i ponesimod wymagają szczególnej ostrożności ze względu na limfopenię i ryzyko leukoencefalopatii. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć gruźlicę oraz zakażenie WZW B i WZW C i uzupełnić szczepienia, a szczepionki żywe podać odpowiednio wcześniej[1]. Przy zmianie leku trzeba uwzględnić długi czas działania poprzednika. Dotyczy to zwłaszcza leflunomidu i teriflunomidu, które mogą wymagać procedury przyspieszonej eliminacji, a także natalizumabu, modulatorów receptora sfingozyno‑1‑fosforanu i przeciwciał monoklonalnych.
Skutek kliniczny
Rośnie ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, w tym gruźlicy, półpaśca, zakażeń grzybiczych i reaktywacji WZW B. Przy natalizumabie, fingolimodzie, ozanimodzie i ponesimodzie rośnie też ryzyko postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii. Zakażenie może przebiegać skąpoobjawowo i być rozpoznane późno. Szczepionki żywe są przeciwwskazane, a odpowiedź na szczepionki inaktywowane bywa osłabiona[1]. Interakcja jest wspólna dla całej klasy, z wyjątkami opisanymi osobno. Jest najsilniejsza przy natalizumabie, modulatorach receptora sfingozyno‑1‑fosforanu, tofacytynibie, leflunomidzie i teriflunomidzie, których ChPL odradzają lub wykluczają łączenie z innymi lekami immunosupresyjnymi.
Mechanizm
Selektywne leki immunosupresyjne działają na różne elementy odporności. Hamują proliferację lub kostymulację limfocytów, zatrzymują limfocyty w węzłach chłonnych, blokują migrację limfocytów do tkanek albo hamują kinazy JAK lub BTK. Inhibitory interleukin wyłączają kluczowe cytokiny obrony przeciwzakaźnej, takie jak IL‑1, IL‑6, IL‑12/23, IL‑17, IL‑2 i IL‑36. Połączenie obu mechanizmów sumuje osłabienie odporności. Nie ma istotnej interakcji farmakokinetycznej, poza wyjątkami efgartigimodu alfa i imlifidazy. Inhibitory IL‑6, czyli tocilizumab, sarilumab, siltuksymab i satralizumab, mogą dodatkowo maskować gorączkę i wzrost CRP w przebiegu zakażenia.
Monitorować
- objawy zakażenia przy każdej wizycie, z pamięcią, że gorączka i CRP mogą być stłumione przy inhibitorach IL‑6
- morfologia z rozmazem, w tym liczba limfocytów i neutrofili
- badania przesiewowe w kierunku gruźlicy oraz WZW B i WZW C przed leczeniem i w razie narażenia
- nowe objawy neurologiczne lub poznawcze, które mogą wskazywać na leukoencefalopatię przy natalizumabie i modulatorach receptora sfingozyno‑1‑fosforanu
- aktywność aminotransferaz przy leflunomidzie, teriflunomidzie, tofacytynibie, tocilizumabie i sarilumabie
- status szczepień i unikanie szczepionek żywych
Kiedy ocena się zmienia
| Okres wypłukania zależny od lekuodstep · selektywne leki immunosupresyjne | inne zalecenie | Interakcja może trwać po odstawieniu leku z grupy A. Leflunomid i teriflunomid utrzymują się w organizmie bardzo długo i mogą wymagać procedury przyspieszonej eliminacji. Po fingolimodzie, ozanimodzie i ponesimodzie liczba limfocytów wraca do normy stopniowo, a natalizumab działa jeszcze przez kilka miesięcy. Przed włączeniem inhibitora interleukin należy uwzględnić ten czas. |
| Kilka okresów półtrwania przeciwciałaodstep · inhibitory interleukin | inne zalecenie | Inhibitory interleukin będące przeciwciałami monoklonalnymi działają tygodniami lub miesiącami po ostatniej dawce. Przy zamianie na lek z grupy A, zwłaszcza na natalizumab, należy zachować odpowiedni odstęp. Anakinra działa krótko, więc odstęp po niej może być krótki. |
| wiek ≥ 65 latpacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych ryzyko ciężkich zakażeń, półpaśca i powikłań jest większe. Częściej występują też choroby współistniejące i przewlekłe stosowanie glikokortykosteroidów, co nasila skutki połączenia. |
| Długotrwałe leczenie skojarzoneczas leczenia · pacjent | ryzyko rośnie | Długie łączenie leków, zwłaszcza natalizumabu lub modulatorów receptora sfingozyno‑1‑fosforanu z innymi lekami immunosupresyjnymi, zwiększa ryzyko leukoencefalopatii i zakażeń oportunistycznych. Wymaga to okresowej oceny, czy połączenie jest nadal potrzebne. |
Źródła
- Schraad M, Mäurer M, Salmen A, Ruck T, Uphaus T, Fleischer V, et al. Cellular and humoral vaccination response under immunotherapies-German consensus on vaccination strategies in neurological autoimmune diseases. Ther Adv Neurol Disord. 2025;18:17562864251396006. doi: 10.1177/17562864251396006. PMID: 41394285.
Połączenie przeciwwskazaneSzczepionka BCG+ SekukinumabDopęcherzowej immunoterapii BCG nie stosuje się u pacjentów leczonych lekami immunosupresyjnymi, w tym sekukinumabem.Zanim zaczniesz wlewy BCG, powiedz urologowi, że przyjmujesz sekukinumab, i nie przerywaj ani nie zaczynaj żadnego z tych leków bez decyzji lekarza.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Zanim zaczniesz wlewy BCG, powiedz urologowi, że przyjmujesz sekukinumab, i nie przerywaj ani nie zaczynaj żadnego z tych leków bez decyzji lekarza.
Wlewy BCG do pęcherza zawierają żywe, osłabione bakterie, z którymi organizm musi sobie poradzić. Sekukinumab osłabia część układu odpornościowego, więc bakterie z wlewu mogą rozprzestrzenić się po organizmie i wywołać ciężkie zakażenie. Tych dwóch leków nie stosuje się razem.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze utrzymujące się dłużej niż dobę po wlewie
- silne osłabienie i objawy grypopodobne
- kaszel lub duszność
- zażółcenie skóry lub oczu
- nasilony ból, pieczenie lub krew w moczu
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Dopęcherzowej immunoterapii BCG nie stosuje się u pacjentów leczonych lekami immunosupresyjnymi, w tym sekukinumabem.[1][2][3] Żywych szczepionek nie podaje się jednocześnie z sekukinumabem.[4] Decyzję, czy przerwać sekukinumab, czy wybrać inną metodę leczenia raka pęcherza, podejmują wspólnie urolog i lekarz prowadzący leczenie biologiczne. Przed leczeniem BCG należy wykluczyć czynną gruźlicę.[2][3]
Skutek kliniczny
Zwiększone ryzyko ciężkiego, uogólnionego zakażenia prątkami BCG, łącznie z posocznicą, oraz możliwe osłabienie przeciwnowotworowego działania BCG.
Mechanizm
Sekukinumab blokuje interleukinę 17A, która uczestniczy w obronie przed zakażeniami, w tym przed prątkami. Dopęcherzowa immunoterapia BCG polega na podaniu żywych, atenuowanych prątków i wymaga sprawnej odpowiedzi immunologicznej, zarówno do kontroli samych prątków, jak i do uzyskania działania przeciwnowotworowego. Osłabienie odporności przez sekukinumab może sprzyjać rozsiewowi prątków BCG i teoretycznie osłabiać skuteczność leczenia.
Monitorować
- wykluczenie czynnej gruźlicy przed leczeniem
- temperatura ciała i dreszcze po każdym wlewie
- objawy uogólnionego zakażenia BCG (utrzymująca się gorączka, osłabienie, kaszel, duszność, żółtaczka)
- objawy ze strony dróg moczowych
Kiedy ocena się zmienia
| Śródskórna (szczepienie przeciw gruźlicy)droga podania · szczepionka BCG | inne zalecenie | Szczepionka przeciwgruźlicza podawana śródskórnie również zawiera żywe prątki i nie podaje się jej jednocześnie z sekukinumabem. Termin szczepienia ustala lekarz prowadzący leczenie biologiczne. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Onko BCG 50 50 mg (nie mniej niż 150 mln i nie więcej niż 600 mln żywych prątków BCG)/ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do podawania do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/onko-bcg-50-100088227/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego BCG - medac min. 2x10^8 max. 3x10^9/50 ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bcg-medac-100119519/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego OncoTICE 2-8 x 108 CFU żywych, atenuowanych prątków BCG/fiolkę, proszek do sporządzania zawiesiny do podawania do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oncotice-100195800/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Cosentyx 150 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cosentyx-100333193/
Połączenie przeciwwskazaneSzczepionka przeciw durowi brzusznemu+ SekukinumabU pacjenta leczonego sekukinumabem nie podaje się żywej, doustnej szczepionki przeciw durowi brzusznemu.Nie przyjmuj szczepionki przeciw durowi brzusznemu w kapsułkach i zapytaj lekarza o szczepionkę w zastrzyku.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj szczepionki przeciw durowi brzusznemu w kapsułkach i zapytaj lekarza o szczepionkę w zastrzyku.
Szczepionka przeciw durowi brzusznemu w kapsułkach zawiera żywe, osłabione bakterie. Sekukinumab osłabia odporność, więc taka szczepionka może słabiej chronić, a nawet wywołać zakażenie. Jeśli przyjmujesz sekukinumab, nie stosuj szczepionki w kapsułkach. Bezpieczniejsza jest szczepionka podawana w zastrzyku, która nie zawiera żywych bakterii.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka
- biegunka
- bóle brzucha
- wymioty
- osłabienie po przyjęciu kapsułek szczepionki
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
U pacjenta leczonego sekukinumabem nie podaje się żywej, doustnej szczepionki przeciw durowi brzusznemu[1]. Żywych szczepionek nie stosuje się jednocześnie z sekukinumabem[2]. Przed wyjazdem do rejonu endemicznego należy wybrać szczepionkę inaktywowaną podawaną we wstrzyknięciu, a o ewentualnym szczepieniu żywą szczepionką po przerwaniu leczenia decyduje lekarz prowadzący. Jeśli szczepienie planuje się przed rozpoczęciem terapii sekukinumabem, warto zakończyć je przed pierwszą dawką leku.
Skutek kliniczny
Możliwe zakażenie wywołane żywym szczepem szczepionkowym oraz słabsza lub niewystarczająca ochrona przed durem brzusznym. Dla szczepionki inaktywowanej możliwa jest jedynie słabsza odpowiedź poszczepienna.
Mechanizm
Sekukinumab jest przeciwciałem monoklonalnym hamującym interleukinę 17A, czyli lekiem immunosupresyjnym. Doustna szczepionka przeciw durowi brzusznemu zawiera żywe, atenuowane pałeczki szczepu Ty 21a, a jej stosowanie u osób przyjmujących leki immunosupresyjne jest przeciwwskazane[1]. Żywych szczepionek nie podaje się jednocześnie z sekukinumabem[2]. Osłabienie odpowiedzi immunologicznej może zmniejszyć skuteczność szczepienia i teoretycznie sprzyjać niekontrolowanemu namnażaniu szczepu szczepionkowego. Szczepionka inaktywowana podawana we wstrzyknięciu nie zawiera żywych bakterii, więc ryzyko zakażenia szczepem szczepionkowym jej nie dotyczy.
Monitorować
- upewnienie się, czy planowana szczepionka jest żywa (doustne kapsułki), czy inaktywowana (wstrzyknięcie)
- objawy żołądkowo-jelitowe i gorączka po przypadkowym podaniu żywej szczepionki
Bezpieczniejsze alternatywy
szczepionka przeciw durowi brzusznemu inaktywowana (wstrzykiwana)szczepionka polisacharydowa Vi przeciw durowi brzusznemu
Kiedy ocena się zmienia
| Szczepionka inaktywowana, zawiesina do wstrzykiwańpostać · szczepionka przeciw durowi brzusznemu | inne zalecenie | Szczepionka inaktywowana nie zawiera żywych bakterii, więc ograniczenie dotyczące żywych szczepionek jej nie obejmuje. Można ją podać pacjentowi leczonemu sekukinumabem, pamiętając, że przy leczeniu immunosupresyjnym odpowiedź poszczepienna bywa słabsza. |
| Szczepienie żywą szczepionką zakończone przed pierwszą dawką sekukinumabukolejność włączenia · sekukinumab | inne zalecenie | Jeśli szczepienie żywą szczepionką jest konieczne, najlepiej zakończyć je przed rozpoczęciem leczenia sekukinumabem. O odstępie decyduje lekarz prowadzący. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vivotif ≥ 2x10E9 CFU, kapsułki dojelitowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vivotif-100386090/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Cosentyx 150 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cosentyx-100333193/
Połączenie przeciwwskazaneSzczepionki przeciw żółtej febrze (np. szczepionka przeciw żółtej febrze)+ Inhibitory interleukin (np. ustekinumab, tocilizumab, ryzankizumab) klasaPrzy stosowaniu inhibitora interleukiny nie należy podawać szczepionki przeciw żółtej febrze, ponieważ jest to żywa szczepionka przeciwwskazana u osób leczonych immunosupresyjnie.Jeśli przyjmujesz lek hamujący interleukiny, nie szczep się przeciw żółtej febrze i przed planowaną podróżą porozmawiaj z lekarzem prowadzącym oraz lekarzem medycyny podróży.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli przyjmujesz lek hamujący interleukiny, nie szczep się przeciw żółtej febrze i przed planowaną podróżą porozmawiaj z lekarzem prowadzącym oraz lekarzem medycyny podróży.
Szczepionka przeciw żółtej febrze zawiera żywego, osłabionego wirusa. Leki hamujące interleukiny, takie jak ustekinumab, sekukinumab, tocilizumab czy anakinra, osłabiają odporność. Przy takim leczeniu wirus ze szczepionki może wywołać ciężką chorobę, a szczepienie może też słabiej chronić. Dlatego w trakcie tego leczenia nie wolno się szczepić przeciw żółtej febrze.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka w ciągu kilku dni lub tygodni po szczepieniu
- silny ból głowy lub sztywność karku
- splątanie, senność, drgawki
- zażółcenie skóry lub białek oczu
- uporczywe wymioty, silny ból brzucha
- duże osłabienie, bóle mięśni
- krwawienia lub siniaki bez wyraźnej przyczyny
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy stosowaniu inhibitora interleukiny nie należy podawać szczepionki przeciw żółtej febrze, ponieważ jest to żywa szczepionka przeciwwskazana u osób leczonych immunosupresyjnie. Jeśli planowane jest leczenie biologiczne, a pacjent może podróżować do rejonu endemicznego, szczepienie najlepiej wykonać co najmniej 4 tygodnie przed pierwszą dawką leku. Po odstawieniu leku szczepić można dopiero po okresie wymywania. Okres ten wynika z ChPL danej substancji i dla przeciwciał monoklonalnych (np. ustekinumab, sekukinumab, guselkumab, tocilizumab) wynosi zwykle kilka miesięcy. Przy anakinrze jest krótszy ze względu na krótki okres półtrwania. Przed wznowieniem leczenia też trzeba zachować odstęp od szczepienia zgodny z ChPL. Odstawienie leku tylko po to, aby zaszczepić się przed podróżą, wymaga decyzji lekarza prowadzącego. Pod uwagę trzeba wziąć ryzyko zaostrzenia choroby podstawowej. U pacjentów po przeszczepieniu leczonych bazyliksymabem, a także u osób z innymi lekami immunosupresyjnymi, szczepienie jest wykluczone na czas leczenia. Gdy szczepienie jest przeciwwskazane, lekarz medycyny podróży może wydać zwolnienie z obowiązku szczepienia, wpisywane do Międzynarodowego Świadectwa Szczepień. Pacjenta trzeba wtedy poinformować, że pozostaje bez ochrony. Należy mu zalecić rezygnację z podróży do rejonu endemicznego albo ścisłą ochronę przed komarami. Jeśli szczepionkę podano przypadkowo w trakcie leczenia, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem i obserwować pacjenta w kierunku objawów ogólnoustrojowych i neurologicznych.
Skutek kliniczny
Główne ryzyko to ciężka choroba wywołana wirusem szczepionkowym. Może to być choroba trzewna przypominająca żółtą febrę, z niewydolnością wielonarządową, albo choroba neurotropowa, czyli zapalenie mózgu lub opon mózgowo-rdzeniowych. Oba powikłania mogą zakończyć się zgonem. Dodatkowo odpowiedź na szczepienie może być słabsza, co daje fałszywe poczucie ochrony w czasie podróży do rejonu endemicznego. Leczenie immunosupresyjne znajduje się w przeciwwskazaniach ChPL szczepionki przeciw żółtej febrze. ChPL inhibitorów interleukin zalecają, aby nie podawać szczepionek żywych w trakcie leczenia.
Mechanizm
Szczepionka przeciw żółtej febrze zawiera żywy, osłabiony wirus, który musi się namnożyć w organizmie, aby wywołać odporność. Kontrolę nad tym namnażaniem przejmuje prawidłowo działający układ odpornościowy. Inhibitory interleukin blokują cytokiny (IL-1, IL-2, IL-6, IL-12/23, IL-17, IL-36) albo ich receptory. Te cytokiny uczestniczą w odpowiedzi zapalnej, w aktywacji limfocytów T i w wytwarzaniu przeciwciał. Osłabienie tych szlaków może pozwolić na niekontrolowane namnażanie wirusa szczepionkowego i jednocześnie zmniejszyć wytwarzanie przeciwciał ochronnych. Efekt jest wspólny dla całej klasy, bo wynika z samego działania immunomodulującego, a nie z metabolizmu. Siła immunosupresji różni się między lekami i zależy od leczenia skojarzonego (np. bazyliksymab podaje się zawsze z innymi lekami immunosupresyjnymi). Nie zmienia to jednak zalecenia dla żadnego leku z grupy.
Monitorować
- przed szczepieniem: wywiad w kierunku leczenia biologicznego i innej immunosupresji, z datą ostatniej dawki
- po przypadkowym podaniu: temperatura ciała, objawy ogólne i neurologiczne przez kilka tygodni
- po przypadkowym podaniu: próby wątrobowe, morfologia, parametry nerkowe przy objawach ogólnoustrojowych
- zachowanie odstępu między szczepieniem a wznowieniem leczenia zgodnie z ChPL leku
Kiedy ocena się zmienia
| Szczepienie co najmniej 4 tygodnie przed pierwszą dawką inhibitora interleukinykolejność włączenia · szczepionki przeciw żółtej febrze | interakcja nie dotyczy | Szczepienie wykonane co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia biologicznego jest akceptowalne. Daje czas na wytworzenie odporności i wygaszenie namnażania wirusa szczepionkowego, zanim zostanie włączona immunosupresja. |
| Okres wymywania leku zgodny z ChPLodstep · inhibitory interleukin | ryzyko maleje | Po odstawieniu inhibitora interleukiny szczepienie można rozważyć dopiero po okresie wymywania. Dla przeciwciał monoklonalnych trwa on zwykle kilka miesięcy, dla anakinry jest krótszy. Odstawienie leku przed podróżą to decyzja lekarza prowadzącego, który musi ocenić ryzyko zaostrzenia choroby. Przed wznowieniem leczenia trzeba zachować odstęp od szczepienia zgodny z ChPL. |
| Niemowlę narażone na lek biologiczny w okresie ciążywiek · pacjent | ryzyko rośnie | Przeciwciała monoklonalne przechodzą przez łożysko i mogą utrzymywać się u niemowlęcia przez wiele miesięcy po porodzie. Szczepionek żywych, w tym przeciw żółtej febrze, nie należy podawać takiemu dziecku przed upływem okresu zalecanego w ChPL leku stosowanego przez matkę w ciąży. |
Niekorzystna interakcjaLidokaina+ BisoprololUnikaj łączenia bisoprololu z lidokainą podawaną dożylnie jako lek przeciwarytmiczny.Stosuj pastylki z lidokainą zgodnie z ulotką i zawsze mów lekarzowi lub dentyście, że przyjmujesz bisoprolol, zanim dostaniesz lidokainę w zastrzyku lub kroplówce.szybki (godziny)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Stosuj pastylki z lidokainą zgodnie z ulotką i zawsze mów lekarzowi lub dentyście, że przyjmujesz bisoprolol, zanim dostaniesz lidokainę w zastrzyku lub kroplówce.
Pastylki z lidokainą na ból gardła nie wpływają w istotny sposób na działanie bisoprololu i możesz je stosować razem. Inaczej jest, gdy lidokaina jest podawana w szpitalu dożylnie jako lek na zaburzenia rytmu serca – wtedy oba leki mogą zbyt mocno zwolnić pracę serca i obniżyć ciśnienie. O takim połączeniu decyduje lekarz, który pilnuje wtedy pracy twojego serca.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- bardzo wolne bicie serca
- zawroty głowy lub omdlenie
- nasilona duszność lub obrzęki nóg
- drętwienie wokół ust, szum w uszach lub drżenie mięśni
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PD – sumowanie, PK – metabolizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj łączenia bisoprololu z lidokainą podawaną dożylnie jako lek przeciwarytmiczny.[1][2][3] Jeśli połączenie jest konieczne, stosuj je wyłącznie przy monitorowaniu EKG, częstości rytmu serca i ciśnienia tętniczego oraz obserwuj objawy toksyczności lidokainy. Lidokainę w pastylkach do ssania można stosować u pacjenta przyjmującego bisoprolol bez zmiany dawkowania.[4]
Skutek kliniczny
Przy dożylnym podaniu lidokainy rośnie ryzyko bradykardii, bloku przedsionkowo-komorowego, niedociśnienia i pogorszenia czynności skurczowej serca.[1] Wyższe stężenie lidokainy może dodatkowo nasilać jej działania niepożądane ze strony układu nerwowego i serca. Przy lidokainie w pastylkach do ssania interakcja nie ma znaczenia klinicznego.[4]
Mechanizm
Bisoprolol i lidokaina działająca ogólnoustrojowo sumują hamujący wpływ na przewodzenie przedsionkowo-komorowe i ujemne działanie inotropowe.[1] Beta-adrenolityki mogą zmniejszać przepływ krwi przez wątrobę, a przez to spowalniać metabolizm lidokainy.[4] Przy jednoczesnym stosowaniu propranololu stężenie lidokainy w osoczu zwiększało się o około 30%.[4] Dla bisoprololu wpływ na stężenie lidokainy wynika z działania całej grupy i nie został osobno potwierdzony.
Monitorować
- EKG – czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego (odstęp PQ)
- częstość rytmu serca
- ciśnienie tętnicze
- objawy niewydolności serca
- objawy toksyczności lidokainy (drętwienie okolicy ust, zawroty głowy, szum w uszach, drżenia mięśniowe, drgawki)
Kiedy ocena się zmienia
| Pastylki do ssaniapostać · lidokaina | ryzyko maleje | Przy lidokainie w pastylkach do ssania interakcja z beta-adrenolitykami nie ma znaczenia klinicznego. Nie trzeba zmieniać dawkowania żadnego z leków. |
| Dożylnadroga podania · lidokaina | inne zalecenie | Dożylnej lidokainy jako leku przeciwarytmicznego nie łączy się z bisoprololem ze względu na sumowanie wpływu na przewodzenie przedsionkowo-komorowe i kurczliwość serca. Jeśli połączenie jest konieczne, wymaga ciągłego monitorowania EKG, rytmu serca i ciśnienia tętniczego. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Concor Cor 7,5 7,5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/concor-cor-7-5-100099969/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Bisocard 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bisocard-100001539/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Bibloc 1,25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bibloc-100208039/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Trachisan 8 mg 8 mg, pastylki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/trachisan-8-mg-100177110/
Niekorzystna interakcjaLidokaina+ MetoprololPrzy dożylnym podawaniu lidokainy u chorego przyjmującego metoprolol monitoruj EKG, częstość akcji serca, ciśnienie tętnicze i objawy neurotoksyczności, a przy długotrwałym wlewie rozważ mniejszą dawkę podtrzymującą lidokainy i oznaczenie jej stężenia.Przed każdym zabiegiem, znieczuleniem lub pobytem w szpitalu powiedz lekarzowi albo stomatologowi, że przyjmujesz metoprolol.szybki (godziny)badania kliniczne
Niekorzystna interakcja
Przed każdym zabiegiem, znieczuleniem lub pobytem w szpitalu powiedz lekarzowi albo stomatologowi, że przyjmujesz metoprolol.
Lidokaina w pastylkach do ssania, aerozolu do gardła lub żelu nie wpływa w istotny sposób na działanie metoprololu i możesz ją stosować. Inaczej jest, gdy lidokaina jest podawana dożylnie w szpitalu – wtedy metoprolol może zwiększać jej ilość we krwi i razem mogą zbyt mocno zwalniać pracę serca. Lekarze w szpitalu kontrolują to, jeśli wiedzą o twoim leczeniu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- drętwienie lub mrowienie wokół ust
- szumy w uszach
- zawroty głowy lub splątanie
- drżenie mięśni
- bardzo wolne bicie serca
- omdlenie lub silne osłabienie
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PK – metabolizm, PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Przy dożylnym podawaniu lidokainy u chorego przyjmującego metoprolol monitoruj EKG, częstość akcji serca, ciśnienie tętnicze i objawy neurotoksyczności, a przy długotrwałym wlewie rozważ mniejszą dawkę podtrzymującą lidokainy i oznaczenie jej stężenia. U chorych z zespołem chorego węzła zatokowego i zaburzeniami przewodzenia przedsionkowo-komorowego unika się łączenia beta-adrenolityków z lekami przeciwarytmicznymi.[1] Przy miejscowych postaciach lidokainy nie trzeba zmieniać leczenia.
Skutek kliniczny
Przy dożylnym podawaniu lidokainy chorym leczonym metoprololem rośnie ryzyko toksyczności lidokainy – parestezji wokół ust, szumów usznych, zawrotów głowy, splątania, a w cięższych przypadkach drgawek – oraz nasilenia bradykardii, zaburzeń przewodzenia i spadku kurczliwości serca. Ciężkie działania hemodynamiczne są najbardziej prawdopodobne u chorych z zaburzeniami czynności lewej komory.[1] Przy miejscowym stosowaniu lidokainy, na przykład w pastylkach do ssania, interakcja nie ma znaczenia klinicznego.[2]
Mechanizm
Leki beta-adrenolityczne zmniejszają przepływ krwi przez wątrobę, co może spowalniać metabolizm lidokainy i zwiększać jej stężenie w osoczu.[2] Przy jednoczesnym stosowaniu propranololu stężenie lidokainy wzrasta o około 30%, a dodatkowo możliwa jest konkurencja o wątrobowe enzymy mikrosomalne.[2] Wielkość tego efektu dla metoprololu nie jest określona. Niezależnie od farmakokinetyki beta-adrenolityki nasilają ujemne działanie inotropowe leków przeciwarytmicznych oraz ich wpływ na przewodzenie w sercu, a lidokaina podawana ogólnie działa jak lek przeciwarytmiczny.[1]
Metabolizm i transportery
- Metoprolol: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP2D6[3]
Monitorować
- częstość akcji serca
- ciśnienie tętnicze
- EKG – odstęp PQ, szerokość QRS, zaburzenia przewodzenia
- objawy neurotoksyczności lidokainy (parestezje wokół ust, szumy uszne, splątanie, drżenia, drgawki)
- stężenie lidokainy w osoczu przy długotrwałym wlewie
Kiedy ocena się zmienia
| Miejscowa (pastylki do ssania, aerozol do gardła, żel, maść)droga podania · lidokaina | ryzyko maleje | Przy miejscowym stosowaniu lidokainy stężenie ogólnoustrojowe jest małe i interakcja z beta-adrenolitykami nie ma znaczenia klinicznego. |
| Dożylna (wlew przeciwarytmiczny)droga podania · lidokaina | inne zalecenie | Przy wlewie dożylnym monitoruj EKG, ciśnienie i objawy neurotoksyczności, a przy długim wlewie rozważ zmniejszenie dawki podtrzymującej lidokainy. U chorych z dysfunkcją lewej komory ryzyko ciężkich działań hemodynamicznych jest największe. |
| Z adrenaliną (znieczulenie stomatologiczne i nasiękowe)postać · lidokaina | inne zalecenie | Adrenalina dodana do lidokainy może u chorych przyjmujących beta-adrenolityki zwiększać ciśnienie tętnicze, choć przy leczniczych dawkach wybiórczego beta-1-adrenolityku, takiego jak metoprolol, jest to mniej prawdopodobne niż przy lekach niewybiórczych. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Beto 200 ZK 190 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/beto-200-zk-100135978/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Trachisan 8 mg 8 mg, pastylki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/trachisan-8-mg-100177110/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
Niekorzystna interakcjaLidokaina+ NebiwololUnikaj dożylnego stosowania lidokainy jako leku przeciwarytmicznego u pacjentów przyjmujących nebiwolol.Przed zabiegiem, znieczuleniem lub pobytem w szpitalu powiedz lekarzowi albo dentyście, że przyjmujesz nebiwolol, i nie odstawiaj go samodzielnie.szybki (godziny)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Przed zabiegiem, znieczuleniem lub pobytem w szpitalu powiedz lekarzowi albo dentyście, że przyjmujesz nebiwolol, i nie odstawiaj go samodzielnie.
Nebiwolol zwalnia pracę serca, a lidokaina podana do żyły też wpływa na rytm serca. Razem mogą za bardzo spowolnić serce lub obniżyć ciśnienie. Dotyczy to głównie lidokainy podawanej w szpitalu, a nie pastylek do ssania czy żeli na ból gardła i dziąseł, które możesz stosować bez obaw.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- bardzo wolne bicie serca
- zawroty głowy lub omdlenie
- silne osłabienie lub duszność
- drętwienie wokół ust, szum w uszach, splątanie
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PD – sumowanie, PK – metabolizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj dożylnego stosowania lidokainy jako leku przeciwarytmicznego u pacjentów przyjmujących nebiwolol[1][2][3]. Jeśli podanie jest konieczne, prowadź je w warunkach monitorowania EKG i ciśnienia tętniczego, rozważ mniejsze tempo wlewu i obserwuj pacjenta pod kątem objawów toksyczności lidokainy. Nie odstawiaj nagle nebiwololu. Przy miejscowych postaciach lidokainy nie trzeba zmieniać leczenia.
Skutek kliniczny
Przy ogólnoustrojowym podaniu lidokainy może dojść do nasilonego wydłużenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, bradykardii, spadku ciśnienia i pogorszenia czynności skurczowej serca[1][2]. Wolniejszy metabolizm lidokainy zwiększa ryzyko jej toksyczności, czyli objawów neurologicznych i kardiologicznych[4]. Przy miejscowych postaciach lidokainy, takich jak pastylki do ssania, interakcja nie ma znaczenia klinicznego[4].
Mechanizm
Lidokaina działa jak lek przeciwarytmiczny klasy I, a nebiwolol jako beta-adrenolityk zwalnia przewodzenie przedsionkowo-komorowe i zmniejsza kurczliwość mięśnia sercowego, więc ich działanie na serce się sumuje[1][3]. Beta-adrenolityki mogą dodatkowo zmniejszać przepływ krwi przez wątrobę i przez to spowalniać metabolizm lidokainy[4]. Przy propranololu stężenie lidokainy w osoczu wzrastało o około 30%[4].
Metabolizm i transportery
- Nebiwolol: wrażliwy substrat CYP2D6[5]
Monitorować
- częstość akcji serca
- ciśnienie tętnicze
- EKG – odstęp PQ i szerokość QRS
- objawy toksyczności lidokainy – drętwienie wokół ust, szumy uszne, zawroty głowy, splątanie, drgawki
Kiedy ocena się zmienia
| Miejscowa na błony śluzowe lub skórę (pastylki do ssania, żel, aerozol, plaster)droga podania · lidokaina | ryzyko maleje | Przy miejscowym stosowaniu lidokainy, w tym w pastylkach do ssania, interakcja z beta-adrenolitykami nie ma znaczenia klinicznego. |
| Iniekcja miejscowa (znieczulenie stomatologiczne lub nasiękowe)droga podania · lidokaina | inne zalecenie | Przy znieczuleniu miejscowym wstrzykiwanym do tkanek część lidokainy przechodzi do krwi, a jej metabolizm może być wolniejszy u pacjenta przyjmującego beta-adrenolityk. Stosuj najmniejszą skuteczną dawkę i obserwuj pacjenta pod kątem bradykardii i objawów toksyczności lidokainy. |
| Dożylna (lek przeciwarytmiczny)droga podania · lidokaina | ryzyko rośnie | Dożylna lidokaina u pacjenta leczonego nebiwololem może nasilić zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego i ujemne działanie inotropowe. Podawaj ją tylko przy ciągłym monitorowaniu EKG i ciśnienia. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Nebicard 5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/nebicard-100191557/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Nedal 5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/nedal-100192261/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Nebispes 5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/nebispes-100190227/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Trachisan 8 mg 8 mg, pastylki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/trachisan-8-mg-100177110/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
Oznaczenia na tej stronie
- Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.