Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Loperamid / Loperamid i osilodrostat

Loperamid i osilodrostat

Jaki opis pokazać?

Niekorzystna interakcja

Loperamid u pacjenta leczonego osilodrostatem stosuje się tylko krótko i nie przekracza się zalecanej dawki dobowej.

Stosuj lek przeciwbiegunkowy tylko krótko i nie przekraczaj dawki z ulotki, a jeśli biegunce towarzyszą osłabienie, nudności, wymioty lub zawroty głowy, skontaktuj się pilnie z lekarzem.

Niekorzystna interakcjaLoperamid+ OsilodrostatLoperamid u pacjenta leczonego osilodrostatem stosuje się tylko krótko i nie przekracza się zalecanej dawki dobowej.Stosuj lek przeciwbiegunkowy tylko krótko i nie przekraczaj dawki z ulotki, a jeśli biegunce towarzyszą osłabienie, nudności, wymioty lub zawroty głowy, skontaktuj się pilnie z lekarzem.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Stosuj lek przeciwbiegunkowy tylko krótko i nie przekraczaj dawki z ulotki, a jeśli biegunce towarzyszą osłabienie, nudności, wymioty lub zawroty głowy, skontaktuj się pilnie z lekarzem.

Oba leki mogą wpływać na rytm serca, a lek na chorobę nadnerczy może zwiększać ilość leku przeciwbiegunkowego we krwi. Przy krótkim stosowaniu w zwykłej dawce zwykle nie stanowi to problemu. U osób przyjmujących lek na chorobę nadnerczy biegunka może jednak oznaczać zbyt niski poziom kortyzolu, którego nie należy leczyć samemu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silne osłabienie lub zmęczenie
  • nudności, wymioty, ból brzucha
  • zawroty głowy, omdlenie
  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • biegunka trwająca dłużej niż 2 dni
  • zaparcie lub wzdęcie brzucha
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Loperamid u pacjenta leczonego osilodrostatem stosuje się tylko krótko i nie przekracza się zalecanej dawki dobowej. Przed podaniem trzeba ustalić, czy biegunka nie jest objawem niedoczynności kory nadnerczy – przy towarzyszącym osłabieniu, nudnościach, wymiotach, bólu brzucha lub zawrotach głowy pacjenta kieruje się pilnie do lekarza prowadzącego zamiast leczyć objawowo. U pacjentów z zaburzeniami rytmu, wydłużonym QT lub przyjmujących inne leki wydłużające QT należy rozważyć lek przeciwbiegunkowy bez wpływu na QT, a przy przedłużającej się biegunce skontrolować potas i magnez.

Skutek kliniczny

Przy krótkim stosowaniu loperamidu w zalecanych dawkach ryzyko klinicznie istotnych zaburzeń rytmu jest małe. Rośnie ono przy przekraczaniu dawki loperamidu, przy znanych zaburzeniach rytmu lub wydłużonym QT oraz przy hipokaliemii i hipomagnezemii. Hipokaliemię może nasilać zarówno sama biegunka, jak i osilodrostat, który zwiększa ilość prekursorów kortyzolu o działaniu mineralokortykoidowym. Osobny problem kliniczny to sama biegunka. U pacjenta leczonego osilodrostatem biegunka, nudności, wymioty i osłabienie mogą być objawami niedoczynności kory nadnerczy, a loperamid może ten objaw zamaskować.

Mechanizm

Główny problem to sumowanie działania wydłużającego odstęp QT. Osilodrostat wydłuża QT, a łączenie go z innymi lekami wpływającymi na QT może prowadzić do dalszego wydłużenia QT u pacjentów z zaburzeniami rytmu serca[1]. Loperamid wydłuża QT i może wywołać zaburzenia rytmu typu torsade de pointes, głównie w dawkach większych niż zalecane. Drugi, słabszy mechanizm jest farmakokinetyczny. Loperamid jest substratem CYP3A4, CYP2C8 i glikoproteiny P, a silne inhibitory CYP3A4 i glikoproteiny P zwiększają jego stężenie w osoczu kilkukrotnie[2]. Osilodrostat jest łagodnym inhibitorem CYP3A4 – zwiększał AUC midazolamu 1,5-krotnie[1]. Można więc oczekiwać umiarkowanego wzrostu stężenia loperamidu, mniejszego niż przy itrakonazolu czy ketokonazolu.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Osilodrostat – słaby inhibitor CYP3A4[3], loperamid – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Osilodrostat – induktor CYP3A4[3], loperamid – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Loperamid: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP2C8[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]
  • Osilodrostat: umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], słaby inhibitor CYP2C19[3], słaby inhibitor CYP2D6[3], inhibitor CYP2E1[3], słaby inhibitor CYP3A4[3], inhibitor MATE1[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP3A4[3], substrat CYP2B6[3], substrat CYP2D6[3], substrat CYP3A4[3], substrat UGT2B7[3]

Monitorować

  • objawy niedoczynności kory nadnerczy (osłabienie, nudności, wymioty, ból brzucha, spadek ciśnienia)
  • stężenie potasu i magnezu przy biegunce trwającej dłużej niż krótko
  • EKG (QTc) u pacjentów z zaburzeniami rytmu lub przyjmujących inne leki wydłużające QT
  • kołatanie serca, omdlenia, zawroty głowy
  • zaparcie, wzdęcie brzucha

Bezpieczniejsze alternatywy

racekadotryl

Kiedy ocena się zmienia

dawka ≥ 16 mg/dobęloperamidryzyko rośniePrzy dawce loperamidu na granicy maksymalnej dobowej lub powyżej niej ryzyko wydłużenia QT i zaburzeń rytmu wyraźnie rośnie, a dodatkowy wzrost stężenia przez osilodrostat może je nasilić. Takich dawek u pacjentów leczonych osilodrostatem należy unikać.
Loperamid włączany z powodu nowej biegunki w trakcie leczenia osilodrostatemkolejność włączenia · loperamidinne zalecenieNowa biegunka w trakcie leczenia osilodrostatem, zwłaszcza po zwiększeniu dawki, wymaga wykluczenia niedoczynności kory nadnerczy przed podaniem loperamidu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Isturisa 1 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/isturisa-100429970/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imodium Instant 2 mg, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imodium-instant-100105204/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Isturisa. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/isturisa-100429970/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Alkohol przy tych lekach

Interakcja o niejasnym znaczeniuLoperamida alkoholNa czas biegunki najlepiej nie pić alkoholu.Do czasu ustąpienia biegunki zrezygnuj z alkoholu, a jeśli go wypijesz, nie prowadź pojazdów i obserwuj, jak się czujesz.szybki (godziny)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Do czasu ustąpienia biegunki zrezygnuj z alkoholu, a jeśli go wypijesz, nie prowadź pojazdów i obserwuj, jak się czujesz.

Najlepiej nie pić alkoholu, gdy stosuje się loperamid. Alkohol może nasilić senność, zawroty głowy i kłopoty z koncentracją. Biegunka i tak odwadnia organizm, a alkohol może ten stan pogorszyć. Jednorazowa niewielka ilość zwykle nie szkodzi poważnie, ale warto zachować ostrożność.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silna senność lub zawroty głowy
  • trudności z koncentracją
  • biegunka, która się nasila lub trwa dłużej niż 2 dni
  • oznaki odwodnienia, np. bardzo suche usta i rzadkie oddawanie moczu
  • wzdęcie brzucha lub brak wypróżnień
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Na czas biegunki najlepiej nie pić alkoholu. Jeśli pacjent mimo to wypił alkohol, nie ma potrzeby przerywać loperamidu, ale powinien unikać prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, dopóki nie sprawdzi, jak się czuje. Gdy senność lub zawroty głowy są wyraźne albo biegunka trwa dłużej, trzeba skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie senności, zawrotów głowy i trudności z koncentracją. Poważne skutki nie są opisane w dostępnych źródłach. Alkohol może dodatkowo podrażniać przewód pokarmowy i utrudniać ustąpienie biegunki.

Mechanizm

Alkohol działa depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy, a loperamid podawany w zalecanych dawkach słabo przenika do mózgu, bo jest usuwany z niego przez glikoproteinę P. Dlatego dodatkowe działanie uspokajające jest zwykle niewielkie i dotyczy głównie osób wrażliwych albo pijących większe ilości alkoholu. Alkohol może też sam nasilać biegunkę i odwodnienie, a to pogarsza stan, w którym stosuje się loperamid.

Metabolizm i transportery

  • Loperamid: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP2C8[1], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[1], substrat P-gp[1]

Monitorować

  • senność i zawroty głowy
  • zdolność koncentracji i bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów
  • nawodnienie i nasilenie biegunki

Kiedy ocena się zmienia

Duże ilości alkoholuilość alkoholu · pacjentryzyko rośniePrzy większej ilości alkoholu rośnie ryzyko senności, zawrotów głowy i zaburzeń koncentracji oraz odwodnienia. Warto wtedy wyraźnie odradzić prowadzenie pojazdów i zwrócić uwagę na nawodnienie.

Źródła

  1. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuOsilodrostata alkoholOkazjonalne picie niewielkich ilości alkoholu jest dopuszczalne, ale pacjent powinien unikać upijania się i znać objawy niedoboru kortyzolu.Pij najwyżej niewielkie ilości alkoholu i to sporadycznie, a jeśli po alkoholu wymiotujesz albo czujesz się bardzo słabo, pilnie skontaktuj się z lekarzem.nieznanyteoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Pij najwyżej niewielkie ilości alkoholu i to sporadycznie, a jeśli po alkoholu wymiotujesz albo czujesz się bardzo słabo, pilnie skontaktuj się z lekarzem.

Lek obniża ilość kortyzolu w organizmie, a duża ilość alkoholu może dodatkowo osłabić organizm i obniżyć cukier we krwi. Picie dużych ilości alkoholu może też zaburzać rytm serca i poziom potasu, co ten lek również czasem powoduje. Mała ilość alkoholu od czasu do czasu raczej nie szkodzi, ale nie upijaj się. Jeśli pijesz regularnie, powiedz o tym lekarzowi, bo alkohol może zmieniać wyniki badań kortyzolu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silne osłabienie lub zmęczenie
  • nudności lub wymioty
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • drżenie, poty i uczucie głodu (niski cukier)
  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • skurcze mięśni
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Okazjonalne picie niewielkich ilości alkoholu jest dopuszczalne, ale pacjent powinien unikać upijania się i znać objawy niedoboru kortyzolu. ChPL osilodrostatu nie zawiera zaleceń dotyczących alkoholu[1]. U osób pijących regularnie lub w dużych ilościach należy kontrolować potas i magnez, rozważyć EKG przy innych czynnikach ryzyka wydłużenia QT i uwzględniać picie przy interpretacji wyników kortyzolu. Pacjenta należy poinformować, że wymioty, silne osłabienie lub zawroty głowy po alkoholu wymagają pilnego kontaktu z lekarzem.

Skutek kliniczny

Przy umiarkowanym, okazjonalnym spożyciu nie należy oczekiwać istotnych skutków klinicznych. Przy dużych dawkach alkoholu lub upijaniu się rośnie ryzyko hipoglikemii i objawów niedoczynności kory nadnerczy, a wymioty wywołane alkoholem mogą sprowokować przełom nadnerczowy. U pacjentów z hipokaliemią lub zaburzeniami rytmu możliwe jest nasilenie ryzyka arytmii. Przewlekłe picie może zawyżać wyniki kortyzolu i prowadzić do błędnej oceny odpowiedzi na leczenie.

Mechanizm

Interakcja jest możliwa głównie przez nakładanie się działań farmakodynamicznych, a nie przez zmianę stężeń leku. ChPL osilodrostatu nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w interakcjach[1]. Dane in vitro wskazują, że osilodrostat i jego główny metabolit M34.5 mogą hamować aktywność CYP2E1[1]. Etanol jest jednak metabolizowany głównie przez dehydrogenazę alkoholową, a CYP2E1 ma większe znaczenie dopiero przy dużym i przewlekłym spożyciu, dlatego klinicznie istotna zmiana metabolizmu alkoholu jest mało prawdopodobna. Osilodrostat hamuje 11β-hydroksylazę i może prowadzić do niedoboru kortyzolu, a alkohol hamuje glukoneogenezę w wątrobie, co przy niskim kortyzolu sprzyja hipoglikemii i może nasilać osłabienie, zawroty głowy i nudności. Jednoczesne stosowanie osilodrostatu z innymi czynnikami wpływającymi na odstęp QT może prowadzić do jego wydłużenia[1]. Osilodrostat może też powodować hipokaliemię, a nadużywanie alkoholu sprzyja utracie potasu i magnezu oraz zaburzeniom rytmu serca. Przewlekłe picie aktywuje ponadto oś podwzgórze–przysadka–nadnercza i może podwyższać kortyzol, co utrudnia ocenę skuteczności leczenia i ustalanie dawki.

Metabolizm i transportery

  • Osilodrostat: umiarkowany inhibitor CYP1A2[2], inhibitor CYP2B6[2], słaby inhibitor CYP2C19[2], słaby inhibitor CYP2D6[2], inhibitor CYP2E1[2], słaby inhibitor CYP3A4[2], inhibitor MATE1[2], inhibitor OAT1[2], inhibitor OAT3[2], inhibitor OATP1B1[2], inhibitor OCT2[2], inhibitor UGT1A1[2], induktor CYP1A2[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP3A4[2], substrat CYP2B6[2], substrat CYP2D6[2], substrat CYP3A4[2], substrat UGT2B7[2]

Monitorować

  • objawy niedoczynności kory nadnerczy (osłabienie, nudności, wymioty, niedociśnienie)
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • EKG z oceną odstępu QT u pacjentów z czynnikami ryzyka arytmii
  • glikemia przy objawach hipoglikemii
  • interpretacja kortyzolu w moczu i ślinie u osób pijących przewlekle
  • aktywność aminotransferaz przy regularnym piciu

Kiedy ocena się zmienia

Duże ilości jednorazowo (upijanie się)ilość alkoholu · pacjentryzyko rośnieDuża jednorazowa dawka etanolu zwiększa ryzyko hipoglikemii, wymiotów prowokujących przełom nadnerczowy oraz zaburzeń elektrolitowych sprzyjających arytmii u pacjenta z wydłużonym QT.
Regularne, przewlekłe picieczas leczenia · pacjentryzyko rośniePrzewlekłe picie może podwyższać kortyzol i utrudniać ocenę odpowiedzi na leczenie, sprzyja też hipokaliemii i hipomagnezemii. Należy uwzględnić je przy interpretacji wyników i kontrolować elektrolity.
Okres ustalania i zwiększania dawkiczas leczenia · alkoholinne zalecenieW okresie zwiększania dawki ryzyko nadmiernego obniżenia kortyzolu jest największe, dlatego w tym czasie warto odradzać alkohol całkowicie i ułatwić wiarygodną ocenę wyników kortyzolu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Isturisa 1 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/isturisa-100429970/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Isturisa. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/isturisa-100429970/

Pełny opis tej pary

Inne interakcje tych leków 313

Połączenie przeciwwskazaneCytalopram+ OsilodrostatNie łącz cytalopramu z osilodrostatem.Nie przyjmuj tych leków razem i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który zmieni ci lek przeciwdepresyjny – nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie.nieznanyteoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj tych leków razem i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który zmieni ci lek przeciwdepresyjny – nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie.

Oba leki mogą zaburzać rytm serca, a przyjmowane razem znacznie zwiększają to ryzyko. Lek na chorobę nadnerczy może też podnosić stężenie leku przeciwdepresyjnego we krwi i obniżać poziom potasu, co dodatkowo obciąża serce. Tych leków nie łączy się ze sobą.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • osłabienie i skurcze mięśni
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz cytalopramu z osilodrostatem. U pacjenta, który zaczyna leczenie osilodrostatem, zamień cytalopram na lek przeciwdepresyjny o małym wpływie na odstęp QT, w porozumieniu z lekarzem prowadzącym. Przy zmianie leczenia zachowaj okres wypłukania leku wydłużającego QT.[1] Jeśli w wyjątkowej sytuacji leki muszą być podawane jednocześnie, wykonaj EKG przed włączeniem i po każdej zmianie dawki oraz wyrównaj stężenie potasu i magnezu.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko istotnego wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu, w tym częstoskurczu typu torsade de pointes, który może prowadzić do omdlenia lub nagłego zgonu sercowego. Ryzyko jest największe przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii, chorobie serca oraz przy dużej dawce cytalopramu.

Mechanizm

Oba leki wydłużają odstęp QT, więc ich działanie na repolaryzację komór się sumuje. Cytalopramu nie łączy się z lekami wydłużającymi odstęp QT, ponieważ nie można wykluczyć addytywnego wpływu na QT.[2][3][4] Osilodrostat podany z innymi lekami wpływającymi na odstęp QT może prowadzić do jego wydłużenia, zwłaszcza u osób z zaburzeniami rytmu serca.[1] Osilodrostat jest łagodnym lub umiarkowanym inhibitorem CYP2C19 (AUC omeprazolu wzrasta 1,9-krotnie) oraz łagodnym inhibitorem CYP3A4 (AUC midazolamu wzrasta 1,5-krotnie).[1] Ponieważ cytalopram jest metabolizowany głównie przez CYP2C19 i CYP3A4, można się spodziewać wzrostu jego stężenia, a tym samym silniejszego, zależnego od stężenia wydłużenia QT. Osilodrostat może też powodować hipokaliemię w wyniku gromadzenia się prekursorów mineralokortykosteroidów, a hipokaliemia i hipomagnezemia zwiększają ryzyko złośliwych arytmii podczas leczenia cytalopramem.[2]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Cytalopram – słaby inhibitor CYP2D6[5], osilodrostat – substrat CYP2D6[6]
  • Osilodrostat – słaby inhibitor CYP2C19[6], cytalopram – substrat CYP2C19[5]
  • Osilodrostat – słaby inhibitor CYP2D6[6], cytalopram – drugorzędny szlak substrat CYP2D6[5]
  • Osilodrostat – słaby inhibitor CYP3A4[6], cytalopram – substrat CYP3A4[5]
  • Osilodrostat – induktor CYP3A4[6], cytalopram – substrat CYP3A4[5]
  • Cytalopram: słaby inhibitor CYP1A2[5], słaby inhibitor CYP2C19[5], słaby inhibitor CYP2D6[5], substrat CYP2C19[5], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[5], substrat CYP3A4[5]
  • Osilodrostat: umiarkowany inhibitor CYP1A2[6], inhibitor CYP2B6[6], słaby inhibitor CYP2C19[6], słaby inhibitor CYP2D6[6], inhibitor CYP2E1[6], słaby inhibitor CYP3A4[6], inhibitor MATE1[6], inhibitor OAT1[6], inhibitor OAT3[6], inhibitor OATP1B1[6], inhibitor OCT2[6], inhibitor UGT1A1[6], induktor CYP1A2[6], induktor CYP2B6[6], induktor CYP3A4[6], substrat CYP2B6[6], substrat CYP2D6[6], substrat CYP3A4[6], substrat UGT2B7[6]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem i po zmianie dawki
  • stężenie potasu w surowicy
  • stężenie magnezu w surowicy
  • kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia

Bezpieczniejsze alternatywy

sertralinaparoksetyna

Kiedy ocena się zmienia

Zmiana leczenia z cytalopramu na osilodrostat lub odwrotnieodstep · osilodrostatinne zaleceniePrzy zamianie leków wpływających na QT należy rozważyć okres wypłukania poprzedniego leku przed włączeniem osilodrostatu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Isturisa 1 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/isturisa-100429970/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Citabax 10 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/citabax-10-100128665/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Citronil 40 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/citronil-100173980/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Aurex 20 20 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/aurex-20-100122504/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Citabax 10. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/citabax-10-100128665/
  6. Charakterystyka Produktu Leczniczego Isturisa. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/isturisa-100429970/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneEscytalopram+ OsilodrostatNie łącz escytalopramu z osilodrostatem.Nie odstawiaj samodzielnie żadnego z tych leków, tylko jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, aby zmienił leczenie.nieznanyteoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie odstawiaj samodzielnie żadnego z tych leków, tylko jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, aby zmienił leczenie.

Escytalopramu nie należy przyjmować razem z osilodrostatem. Oba leki mogą zaburzać pracę serca, a razem zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Osilodrostat może też zwiększać ilość escytalopramu w organizmie i obniżać poziom potasu, co dodatkowo obciąża serce.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
  • osłabienie i skurcze mięśni
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz escytalopramu z osilodrostatem. Escytalopramu nie stosuje się jednocześnie z lekami wydłużającymi odstęp QT[1][2][3] U pacjenta wymagającego osilodrostatu lekarz powinien zamienić escytalopram na lek przeciwdepresyjny bez przeciwwskazania do łączenia z lekami wydłużającymi QT. Przy zmianie leczenia z innego leku wpływającego na odstęp QT na osilodrostat należy rozważyć okres wypłukania[4] Przed włączeniem osilodrostatu należy wyrównać stężenie potasu i magnezu oraz wykonać EKG.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT i groźnych komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes, które mogą objawiać się omdleniem lub prowadzić do nagłego zatrzymania krążenia. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii i hipomagnezemii, a jednoczesne stosowanie leków wywołujących te zaburzenia z escytalopramem zwiększa ryzyko złośliwych arytmii[1] Hipokaliemia jest częstym działaniem niepożądanym osilodrostatu, co dodatkowo zwiększa zagrożenie u pacjentów z zespołem Cushinga.

Mechanizm

Escytalopram i osilodrostat wydłużają odstęp QT, więc ich wpływ na repolaryzację mięśnia sercowego może się sumować. Escytalopramu nie łączy się z lekami wydłużającymi odstęp QT[1] Osilodrostat podany z innymi lekami wpływającymi na odstęp QT może prowadzić do wydłużenia QT u pacjentów z zaburzeniami rytmu serca[4] Dodatkowo osilodrostat jest łagodnym lub umiarkowanym inhibitorem CYP2C19 oraz łagodnym inhibitorem CYP3A4/5 i CYP2D6, a przy jednoczesnym podaniu AUC omeprazolu, substratu CYP2C19, wzrosło 1,9-krotnie[4] Escytalopram jest metabolizowany głównie przez CYP2C19, a w mniejszym stopniu przez CYP3A4 i CYP2D6, dlatego przy inhibitorach CYP2C19 należy zachować ostrożność[1] Wzrost stężenia escytalopramu może dodatkowo nasilać jego zależny od dawki wpływ na odstęp QT.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Escytalopram – słaby inhibitor CYP2D6[5], osilodrostat – substrat CYP2D6[6]
  • Osilodrostat – słaby inhibitor CYP2C19[6], escytalopram – wrażliwy substrat CYP2C19[7]
  • Osilodrostat – słaby inhibitor CYP2D6[6], escytalopram – drugorzędny szlak substrat CYP2D6[7]
  • Osilodrostat – słaby inhibitor CYP3A4[6], escytalopram – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[7]
  • Osilodrostat – induktor CYP3A4[6], escytalopram – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[7]
  • Escytalopram: słaby inhibitor CYP2C19[7], słaby inhibitor CYP2D6[5], wrażliwy substrat CYP2C19[7], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[7], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[7]
  • Osilodrostat: umiarkowany inhibitor CYP1A2[6], inhibitor CYP2B6[6], słaby inhibitor CYP2C19[6], słaby inhibitor CYP2D6[6], inhibitor CYP2E1[6], słaby inhibitor CYP3A4[6], inhibitor MATE1[6], inhibitor OAT1[6], inhibitor OAT3[6], inhibitor OATP1B1[6], inhibitor OCT2[6], inhibitor UGT1A1[6], induktor CYP1A2[6], induktor CYP2B6[6], induktor CYP3A4[6], substrat CYP2B6[6], substrat CYP2D6[6], substrat CYP3A4[6], substrat UGT2B7[6]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem osilodrostatu i po każdej zmianie leczenia
  • stężenie potasu w surowicy
  • stężenie magnezu w surowicy
  • objawy zaburzeń rytmu serca (kołatanie, zawroty głowy, omdlenia)

Bezpieczniejsze alternatywy

sertralinametyrapon

Kiedy ocena się zmienia

Zmiana z innego leku wydłużającego QT na osilodrostatkolejność włączenia · osilodrostatinne zaleceniePrzy zmianie leczenia z innego leku wpływającego na odstęp QT na osilodrostat należy rozważyć okres wypłukania poprzedniego leku Dotyczy to także zastępowania escytalopramu innym lekiem przeciwdepresyjnym przed włączeniem osilodrostatu.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych ryzyko wydłużenia QT i zaburzeń elektrolitowych jest większe, dlatego konieczność uniknięcia tego połączenia jest szczególnie istotna.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Escipram 5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/escipram-100178692/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Pralex 5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/pralex-100274250/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Symescital 5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/symescital-100286246/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Isturisa 1 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/isturisa-100429970/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  6. Charakterystyka Produktu Leczniczego Isturisa. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/isturisa-100429970/
  7. Charakterystyka Produktu Leczniczego Escipram. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/escipram-100178692/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneHydroksyzyna+ OsilodrostatNie łącz hydroksyzyny z osilodrostatem.Nie przyjmuj hydroksyzyny razem z osilodrostatem i zapytaj lekarza lub farmaceutę o bezpieczny zamiennik.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj hydroksyzyny razem z osilodrostatem i zapytaj lekarza lub farmaceutę o bezpieczny zamiennik.

Hydroksyzyna i osilodrostat mogą zaburzać pracę serca, a razem robią to silniej. Może to wywołać groźne zaburzenia rytmu serca. Tych leków nie łączy się ze sobą.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • duszność
  • skurcze mięśni i osłabienie
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz hydroksyzyny z osilodrostatem[1]. Jeśli pacjent leczony osilodrostatem potrzebuje leku przeciwświądowego lub uspokajającego, wybierz lek bez wpływu na QT. Przy zamianie leczenia z innego leku wpływającego na QT rozważ okres wypłukania przed włączeniem osilodrostatu[2]. Jeśli połączenie zostało już zastosowane, odstaw hydroksyzynę, wykonaj EKG i oznacz potas oraz magnez.

Skutek kliniczny

Wydłużenie odstępu QT i ryzyko komorowych zaburzeń rytmu typu torsade de pointes, które mogą prowadzić do omdleń i nagłego zatrzymania krążenia. Ryzyko zwiększają hipokaliemia, hipomagnezemia, bradykardia i choroby serca.

Mechanizm

Oba leki wydłużają odstęp QT, a ich działania się sumują. Hydroksyzyny nie łączy się z lekami wydłużającymi QT lub wywołującymi torsade de pointes[1]. Osilodrostat podany z innymi lekami wpływającymi na QT może prowadzić do wydłużenia QT[2]. Dodatkowo osilodrostat jest łagodnym inhibitorem CYP3A4/5 i zwiększa AUC midazolamu 1,5-krotnie[2], a hydroksyzyna jest metabolizowana przez CYP3A4/5[1], więc jej stężenie może nieco wzrosnąć. Osilodrostat może też wywoływać hipokaliemię, która jest odrębnym czynnikiem ryzyka zaburzeń rytmu przy hydroksyzynie.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Hydroksyzyna – inhibitor CYP2D6[3], osilodrostat – substrat CYP2D6[4]
  • Hydroksyzyna – inhibitor CYP3A4[3], osilodrostat – substrat CYP3A4[4]
  • Osilodrostat – słaby inhibitor CYP3A4[4], hydroksyzyna – substrat CYP3A4[3]
  • Osilodrostat – induktor CYP3A4[4], hydroksyzyna – substrat CYP3A4[3]
  • Hydroksyzyna: inhibitor CYP2C19[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP2D6[3], inhibitor CYP3A4[3], substrat CYP3A4[3]
  • Osilodrostat: umiarkowany inhibitor CYP1A2[4], inhibitor CYP2B6[4], słaby inhibitor CYP2C19[4], słaby inhibitor CYP2D6[4], inhibitor CYP2E1[4], słaby inhibitor CYP3A4[4], inhibitor MATE1[4], inhibitor OAT1[4], inhibitor OAT3[4], inhibitor OATP1B1[4], inhibitor OCT2[4], inhibitor UGT1A1[4], induktor CYP1A2[4], induktor CYP2B6[4], induktor CYP3A4[4], substrat CYP2B6[4], substrat CYP2D6[4], substrat CYP3A4[4], substrat UGT2B7[4]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc
  • stężenie potasu
  • stężenie magnezu
  • częstość rytmu serca
  • kołatania serca, zawroty głowy, omdlenia

Bezpieczniejsze alternatywy

feksofenadynabilastynapregabalina

Kiedy ocena się zmienia

Wypłukanie hydroksyzyny przed włączeniem osilodrostatuodstep · hydroksyzynainne zaleceniePrzy zamianie hydroksyzyny na osilodrostat rozważ okres wypłukania hydroksyzyny przed rozpoczęciem leczenia osilodrostatem. Leki nie powinny działać jednocześnie.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Hydroxyzinum Espefa 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/hydroxyzinum-espefa-100175535/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Isturisa 1 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/isturisa-100429970/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Hydroxyzinum Espefa. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/hydroxyzinum-espefa-100175535/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Isturisa. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/isturisa-100429970/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazanePrzeciwpsychotyczne pochodne indolu (np. zyprazydon, sertindol)+ Inhibitory syntezy kortykosteroidów (np. osilodrostat) klasaPrzeciwpsychotycznych pochodnych indolu wydłużających odstęp QT nie łączy się z inhibitorem syntezy kortykosteroidów.Jeśli przyjmujesz lek przeciwpsychotyczny z tej grupy, nie zaczynaj leczenia osilodrostatem ani nie łącz tych leków bez decyzji lekarza, który wie o obu lekach i zleci ci EKG oraz badanie potasu.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz lek przeciwpsychotyczny z tej grupy, nie zaczynaj leczenia osilodrostatem ani nie łącz tych leków bez decyzji lekarza, który wie o obu lekach i zleci ci EKG oraz badanie potasu.

Niektóre leki przeciwpsychotyczne, takie jak zyprazydon i sertindol, oraz osilodrostat stosowany w zespole Cushinga mogą zaburzać rytm serca. Przyjmowane razem nasilają to działanie i mogą wywołać groźną arytmię. Osilodrostat może też obniżać poziom potasu we krwi, co dodatkowo obciąża serce. Lurazydon ma na serce znacznie mniejszy wpływ.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca albo nierówne, szybkie bicie serca
  • nagłe zawroty głowy, uczucie zbliżającego się omdlenia lub utrata przytomności
  • skurcze i osłabienie mięśni
  • silne zmęczenie, nudności, wymioty albo spadek ciśnienia
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przeciwpsychotycznych pochodnych indolu wydłużających odstęp QT nie łączy się z inhibitorem syntezy kortykosteroidów. Zyprazydonu i sertindolu nie stosuje się razem z lekami wydłużającymi odstęp QT, w tym z osilodrostatem. U pacjenta z zespołem Cushinga, który wymaga leczenia przeciwpsychotycznego, lepiej wybrać lek o małym wpływie na QT, na przykład lurazydon albo arypiprazol. Jeśli zespół specjalistów uzna połączenie za niezbędne, przed włączeniem trzeba wyrównać stężenie potasu i magnezu. Należy też wykonać EKG przed leczeniem, po każdym zwiększeniu dawki osilodrostatu i okresowo w trakcie terapii. Przy połączeniu lurazydonu z osilodrostatem nie trzeba zmieniać dawek, ale warto kontrolować elektrolity.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu, z częstoskurczem typu torsade de pointes i nagłym zgonem sercowym włącznie. Ryzyko jest największe przy sertindolu, nieco mniejsze przy zyprazydonie i znikome przy lurazydonie. Hipokaliemia, hipomagnezemia, bradykardia, choroba serca, płeć żeńska i podeszły wiek dodatkowo zwiększają zagrożenie. Interakcja nie jest wspólna dla całej klasy. Dotyczy pochodnych indolu, które wydłużają odstęp QT, czyli zyprazydonu i sertindolu. Lurazydon tworzy z osilodrostatem połączenie o niewielkim znaczeniu klinicznym.

Mechanizm

Główny mechanizm to sumowanie działania wydłużającego odstęp QT. Zyprazydon i sertindol blokują kanały potasowe hERG w sercu i wyraźnie wydłużają repolaryzację. Osilodrostat także wydłuża odstęp QT, a jego działanie rośnie z dawką. Osilodrostat hamuje 11β-hydroksylazę, przez co gromadzą się prekursory o działaniu mineralokortykoidowym. Te prekursory mogą wywołać hipokaliemię, która dodatkowo nasila ryzyko arytmii. Mniejsze znaczenie ma składowa farmakokinetyczna. Osilodrostat słabo hamuje CYP3A4, przez który częściowo metabolizowane są sertindol i zyprazydon, więc ich ekspozycja może nieznacznie wzrosnąć.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem, po każdym zwiększeniu dawki osilodrostatu i okresowo w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy przed leczeniem i regularnie w jego trakcie
  • objawy niedoczynności kory nadnerczy, takie jak osłabienie, nudności i spadek ciśnienia
  • kołatanie serca, zawroty głowy i omdlenia
  • inne leki pacjenta wydłużające QT lub powodujące utratę potasu

Kiedy ocena się zmienia

Zwiększanie dawki osilodrostatu w okresie ustalania dawkidawka · inhibitory syntezy kortykosteroidówryzyko rośnieWydłużenie QT przez osilodrostat zależy od dawki, więc ryzyko rośnie przy każdym jej zwiększeniu. Po każdej zmianie dawki potrzebne jest kontrolne EKG i oznaczenie potasu.
Włączenie osilodrostatu u pacjenta stale leczonego zyprazydonem lub sertindolemkolejność włączenia · pacjentinne zaleceniePrzed włączeniem osilodrostatu należy w porozumieniu z psychiatrą rozważyć zamianę zyprazydonu lub sertindolu na lek o małym wpływie na QT. Zmianę leku przeciwpsychotycznego trzeba przeprowadzić stopniowo, aby nie doszło do nawrotu choroby psychicznej.

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaApomorfina+ OsilodrostatUnikaj łączenia apomorfiny z osilodrostatem, a jeśli skojarzenie jest konieczne, wykonaj EKG przed włączeniem drugiego leku i po nim oraz kontroluj elektrolity.Nie zmieniaj dawek samodzielnie i upewnij się, że lekarz wie o obu lekach i zlecił EKG.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zmieniaj dawek samodzielnie i upewnij się, że lekarz wie o obu lekach i zlecił EKG.

Oba leki mogą wpływać na rytm serca, a razem ten wpływ może być silniejszy. U części osób może to prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu. Apomorfina może też obniżać ciśnienie, co sprzyja zawrotom głowy i omdleniom.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • nagłe zawroty głowy, zwłaszcza przy wstawaniu
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Unikaj łączenia apomorfiny z osilodrostatem, a jeśli skojarzenie jest konieczne, wykonaj EKG przed włączeniem drugiego leku i po nim oraz kontroluj elektrolity. Apomorfiny nie łączy się z lekami wydłużającymi odstęp QT[1]. Przy włączaniu lub odstawianiu leków wpływających na odstęp QT w trakcie leczenia osilodrostatem należy zachować ostrożność[2]. Przed skojarzeniem wyrównaj stężenie potasu i magnezu oraz oceń inne leki wydłużające QT przyjmowane przez pacjenta.

Skutek kliniczny

Większe ryzyko wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu, w tym częstoskurczu typu torsade de pointes, szczególnie u pacjentów z chorobą serca, bradykardią lub zaburzeniami elektrolitowymi. Apomorfina może też nasilać działanie hipotensyjne innych leków[1], co sprzyja zawrotom głowy i omdleniom.

Mechanizm

Oba leki wydłużają odstęp QT, więc ich działania na repolaryzację komór sumują się. Apomorfiny należy unikać w skojarzeniu z innymi lekami o znanych właściwościach wydłużających odstęp QT[1]. Osilodrostat podany z innymi lekami wpływającymi na odstęp QT może prowadzić do wydłużenia QT u pacjentów ze znanymi zaburzeniami rytmu serca[2]. Osilodrostat hamuje lub indukuje wiele enzymów i transporterów, w tym UGT1A1 in vitro, jednak klinicznie istotny wpływ na farmakokinetykę apomorfiny nie został wykazany[2].

Metabolizm i transportery

  • Osilodrostat: umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], słaby inhibitor CYP2C19[3], słaby inhibitor CYP2D6[3], inhibitor CYP2E1[3], słaby inhibitor CYP3A4[3], inhibitor MATE1[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP3A4[3], substrat CYP2B6[3], substrat CYP2D6[3], substrat CYP3A4[3], substrat UGT2B7[3]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem drugiego leku i po zmianach dawki
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • ciśnienie tętnicze, w tym spadki ortostatyczne
  • częstość rytmu serca
  • kołatania serca, omdlenia, zawroty głowy

Bezpieczniejsze alternatywy

metyrapon

Kiedy ocena się zmienia

Włączenie lub odstawienie osilodrostatu u pacjenta leczonego apomorfinąkolejność włączenia · osilodrostatinne zaleceniePrzy włączaniu lub odstawianiu osilodrostatu w trakcie leczenia lekami wpływającymi na QT wykonaj EKG i kontrolę elektrolitów.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dacepton 10 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dacepton-100329932/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Isturisa 1 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/isturisa-100429970/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Isturisa. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/isturisa-100429970/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaBudezonid+ OsilodrostatPołączenie można stosować, ale przy długotrwałym leczeniu należy używać najmniejszej skutecznej dawki budezonidu i obserwować pacjenta pod kątem ogólnoustrojowych działań glikokortykosteroidów.Powiedz lekarzowi, który leczy cię z powodu zespołu Cushinga, że stosujesz budezonid, i nie zmieniaj samodzielnie dawek żadnego z tych leków.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi, który leczy cię z powodu zespołu Cushinga, że stosujesz budezonid, i nie zmieniaj samodzielnie dawek żadnego z tych leków.

Lek na zespół Cushinga może nieco zwiększyć ilość budezonidu w organizmie. Oba leki wpływają też na hormon kortyzol, więc razem mogą utrudnić lekarzowi ocenę, czy dawka leku na Cushinga jest właściwa. Przy krótkim stosowaniu sprayu do nosa lub inhalacji ryzyko jest zwykle małe.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silne osłabienie lub zmęczenie
  • nudności, wymioty, bóle brzucha
  • zawroty głowy lub omdlenia
  • szybki przyrost masy ciała lub obrzęki
  • zaokrąglenie twarzy
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale przy długotrwałym leczeniu należy używać najmniejszej skutecznej dawki budezonidu i obserwować pacjenta pod kątem ogólnoustrojowych działań glikokortykosteroidów[1]. Przy krótkotrwałym stosowaniu budezonidu (1–2 tygodnie) znaczenie kliniczne interakcji z inhibitorami CYP3A4 jest ograniczone[1]. Ostrożność jest wskazana przy włączaniu lub odstawianiu budezonidu w trakcie dostosowywania dawki osilodrostatu, a lekarz prowadzący powinien wiedzieć o stosowaniu każdego glikokortykosteroidu, także wziewnego i donosowego.

Skutek kliniczny

Należy spodziewać się umiarkowanego zwiększenia ogólnoustrojowej ekspozycji na budezonid, mniejszego niż przy silnych inhibitorach CYP3A4. Klinicznie może to nasilać ogólnoustrojowe działania glikokortykosteroidów i zahamowanie czynności nadnerczy, a u pacjenta z zespołem Cushinga utrudniać ocenę kontroli hiperkortyzolemii i rozpoznanie hipokortyzolemii. Zahamowanie nadnerczy przez budezonid może też fałszywie zaniżać wynik testu stymulacji ACTH[1].

Mechanizm

Budezonid jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, a jego inhibitory zwiększają stężenie budezonidu w osoczu i ryzyko ogólnoustrojowych działań glikokortykosteroidów[1]. Osilodrostat jest łagodnym inhibitorem CYP3A4/5 – zwiększa AUC midazolamu 1,5-krotnie, a in vitro może zarówno hamować, jak i indukować CYP3A4/5[2]. Dodatkowo oba leki obniżają wytwarzanie endogennego kortyzolu – osilodrostat przez hamowanie syntezy w nadnerczach, a ogólnoustrojowo wchłonięty budezonid przez zahamowanie osi podwzgórze–przysadka–nadnercza[1].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Osilodrostat – słaby inhibitor CYP3A4[3], budezonid – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Osilodrostat – induktor CYP3A4[3], budezonid – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Budezonid: wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Osilodrostat: umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], słaby inhibitor CYP2C19[3], słaby inhibitor CYP2D6[3], inhibitor CYP2E1[3], słaby inhibitor CYP3A4[3], inhibitor MATE1[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP3A4[3], substrat CYP2B6[3], substrat CYP2D6[3], substrat CYP3A4[3], substrat UGT2B7[3]

Monitorować

  • objawy nadmiaru glikokortykosteroidów (obrzęki, przyrost masy ciała, zaokrąglenie twarzy, hiperglikemia)
  • objawy niewydolności kory nadnerczy (osłabienie, nudności, hipotonia, hipoglikemia)
  • wyniki oznaczeń kortyzolu z uwzględnieniem stosowanego budezonidu
  • wynik testu stymulacji ACTH – ryzyko wyniku fałszywie ujemnego

Bezpieczniejsze alternatywy

beklometazon

Kiedy ocena się zmienia

Doustna lub doodbytniczadroga podania · budezonidryzyko rośnieBudezonid podany doustnie lub doodbytniczo podlega intensywnemu metabolizmowi pierwszego przejścia przez CYP3A4, więc hamowanie tego enzymu przez osilodrostat może silniej zwiększać jego ekspozycję ogólnoustrojową niż przy podaniu donosowym lub wziewnym.
czas leczenia ≤ 14 dnibudezonidryzyko malejePrzy krótkotrwałym leczeniu budezonidem (1–2 tygodnie) wpływ inhibitorów CYP3A4 na jego stężenie ma ograniczone znaczenie kliniczne.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafen Nasal 50 mcg/dawkę donosową, aerozol do nosa, zawiesina. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafen-nasal-100193734/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Isturisa 1 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/isturisa-100429970/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Isturisa. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/isturisa-100429970/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaBuprenorfina+ OsilodrostatPołączenie można stosować pod kontrolą – po włączeniu osilodrostatu u pacjenta leczonego buprenorfiną obserwuj nasilenie sedacji i depresji oddechowej oraz zmiany odpowiedzi przeciwbólowej.Powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba leki, i nie zwiększaj samodzielnie dawki buprenorfiny.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba leki, i nie zwiększaj samodzielnie dawki buprenorfiny.

Lek na zespół Cushinga może spowolnić rozkład buprenorfiny w organizmie, przez co lek przeciwbólowy może działać silniej niż zwykle. Oba leki mogą też wpływać na rytm serca. Najczęściej połączenie da się stosować, ale lekarz powinien o nim wiedzieć i kontrolować EKG.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silna senność lub trudność z obudzeniem się
  • spowolniony lub płytki oddech
  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować pod kontrolą – po włączeniu osilodrostatu u pacjenta leczonego buprenorfiną obserwuj nasilenie sedacji i depresji oddechowej oraz zmiany odpowiedzi przeciwbólowej. Przy włączaniu lub odstawianiu osilodrostatu oceń, czy dawka buprenorfiny nadal jest właściwa, a w razie objawów przedawkowania ją zmniejsz. Wykonaj EKG przed leczeniem i w jego trakcie oraz wyrównaj stężenie potasu i magnezu.[1] Gdy to możliwe, wybierz opioid niemetabolizowany głównie przez CYP3A4.

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie działania buprenorfiny – senność, zawroty głowy, nudności, a przy większych dawkach spłycenie oddechu. Możliwe wydłużenie odstępu QT, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami rytmu serca, hipokaliemią lub hipomagnezemią.

Mechanizm

Osilodrostat może zwiększać stężenie buprenorfiny, bo hamuje CYP3A4, główny szlak jej metabolizmu. Buprenorfina jest metabolizowana przez CYP3A4, a jej łączenie z lekami wpływającymi na aktywność tego enzymu nie jest zalecane, bo znaczenie hamowania i indukcji nie zostało wyjaśnione.[2] Osilodrostat jest łagodnym inhibitorem CYP3A4/5 i zwiększał AUC midazolamu 1,5-krotnie, a dane in vitro wskazują dodatkowo na możliwość indukcji CYP3A4/5, więc wypadkowy efekt przy dłuższym stosowaniu jest niepewny.[1] Osilodrostat wydłuża odstęp QT, a buprenorfina także może wydłużać QT, zwłaszcza w większych dawkach, co daje możliwe sumowanie działania na repolaryzację serca.[1]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Osilodrostat – słaby inhibitor CYP3A4[3], buprenorfina – substrat CYP3A4[4]
  • Osilodrostat – induktor CYP3A4[3], buprenorfina – substrat CYP3A4[4]
  • Buprenorfina: substrat CYP3A4[4]
  • Osilodrostat: umiarkowany inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], słaby inhibitor CYP2C19[3], słaby inhibitor CYP2D6[3], inhibitor CYP2E1[3], słaby inhibitor CYP3A4[3], inhibitor MATE1[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OCT2[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP1A2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP3A4[3], substrat CYP2B6[3], substrat CYP2D6[3], substrat CYP3A4[3], substrat UGT2B7[3]

Monitorować

  • sedacja i częstość oddechów
  • skuteczność przeciwbólowa
  • EKG z oceną odstępu QTc
  • stężenie potasu i magnezu

Bezpieczniejsze alternatywy

morfinahydromorfon

Kiedy ocena się zmienia

Włączenie osilodrostatu u pacjenta na stałej dawce buprenorfinykolejność włączenia · osilodrostatinne zalecenieNajwyższe ryzyko nasilenia działania buprenorfiny w pierwszych dniach i tygodniach po włączeniu osilodrostatu – obserwuj sedację i oddech, a przy objawach zmniejsz dawkę opioidu.
Odstawienie osilodrostatukolejność włączenia · osilodrostatinne zaleceniePo odstawieniu osilodrostatu stężenie buprenorfiny może się zmienić, a działanie przeciwbólowe osłabnąć lub nasilić – oceń skuteczność i dawkę opioidu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Isturisa 1 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/isturisa-100429970/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol 0,2 mg, tabletki podjęzykowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Isturisa. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/isturisa-100429970/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bunondol-100011957/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaKlopidogrel+ OsilodrostatUnikaj łączenia klopidogrelu z osilodrostatem, jeśli możliwa jest zmiana leku przeciwpłytkowego.Powiedz kardiologowi, że przyjmujesz osilodrostat, i nie odstawiaj klopidogrelu na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz kardiologowi, że przyjmujesz osilodrostat, i nie odstawiaj klopidogrelu na własną rękę.

Lek na chorobę Cushinga (osilodrostat) może osłabiać działanie klopidogrelu, który chroni przed zakrzepami. Klopidogrel zaczyna działać dopiero po przetworzeniu w wątrobie, a osilodrostat może ten proces spowalniać. W efekcie ochrona przed zawałem serca i udarem mózgu może być słabsza. Lekarz może zdecydować o zamianie klopidogrelu na inny lek o podobnym działaniu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • ból, ucisk lub pieczenie w klatce piersiowej
  • nagła duszność
  • nagłe osłabienie lub drętwienie jednej strony ciała
  • nagłe zaburzenia mowy lub widzenia
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Unikaj łączenia klopidogrelu z osilodrostatem, jeśli możliwa jest zmiana leku przeciwpłytkowego. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania klopidogrelu z umiarkowanymi inhibitorami CYP2C19[1]. Przy osilodrostacie zachowuje się ostrożność podczas stosowania z wrażliwymi substratami CYP2C19[2]. U pacjenta po ostrym zespole wieńcowym lub wszczepieniu stentu decyzję o zamianie klopidogrelu na inny inhibitor P2Y12 podejmuje kardiolog w porozumieniu z endokrynologiem. Jeśli połączenie jest konieczne, obserwuj pacjenta pod kątem objawów niedokrwienia, a w razie wątpliwości rozważ ocenę reaktywności płytek.

Skutek kliniczny

Możliwe jest zmniejszenie zahamowania agregacji płytek i słabsza ochrona przed zakrzepicą w stencie, zawałem serca i udarem niedokrwiennym. Ma to szczególne znaczenie w chorobie Cushinga, w której ryzyko zakrzepowo-zatorowe jest zwiększone. Znaczenie kliniczne zmniejszenia aktywacji klopidogrelu przez inhibitory CYP2C19 nie jest jednoznacznie potwierdzone[1]. Nie ma badań oceniających bezpośrednio to połączenie.

Mechanizm

Osilodrostat może osłabić działanie przeciwpłytkowe klopidogrelu, ponieważ hamuje CYP2C19, który przekształca klopidogrel w czynny metabolit. Klopidogrel jest prolekiem aktywowanym częściowo przez CYP2C19, a leki hamujące ten enzym mogą zmniejszać stężenie jego czynnego metabolitu[1]. Osilodrostat jest łagodnym lub umiarkowanym inhibitorem CYP2C19 i zwiększał AUC omeprazolu 1,9-krotnie, a in vitro wykazano sygnał hamowania zależnego od czasu, więc skutki po podaniu wielokrotnym są niejasne[2]. Nie oczekuje się, że klopidogrel istotnie zmieni ekspozycję na osilodrostat, ponieważ hamowanie pojedynczego enzymu CYP lub UGT w małym stopniu wpływa na jego farmakokinetykę[2].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Klopidogrel – słaby inhibitor CYP2B6[3], osilodrostat – substrat CYP2B6[4]
  • Osilodrostat – umiarkowany inhibitor CYP1A2[4], klopidogrel – drugorzędny szlak substrat CYP1A2[5]
  • Osilodrostat – inhibitor CYP2B6[4], klopidogrel – drugorzędny szlak substrat CYP2B6[5]
  • Osilodrostat – słaby inhibitor CYP2C19[4], klopidogrel – substrat CYP2C19[5]
  • Osilodrostat – słaby inhibitor CYP3A4[4], klopidogrel – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[5]
  • Osilodrostat – induktor CYP1A2[4], klopidogrel – drugorzędny szlak substrat CYP1A2[5]
  • Osilodrostat – induktor CYP2B6[4], klopidogrel – drugorzędny szlak substrat CYP2B6[5]
  • Osilodrostat – induktor CYP3A4[4], klopidogrel – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[5]
  • Klopidogrel: słaby inhibitor CYP2B6[3], umiarkowany inhibitor CYP2C8[3], drugorzędny szlak substrat CYP1A2[5], drugorzędny szlak substrat CYP2B6[5], substrat CYP2C19[5], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[5]
  • Osilodrostat: umiarkowany inhibitor CYP1A2[4], inhibitor CYP2B6[4], słaby inhibitor CYP2C19[4], słaby inhibitor CYP2D6[4], inhibitor CYP2E1[4], słaby inhibitor CYP3A4[4], inhibitor MATE1[4], inhibitor OAT1[4], inhibitor OAT3[4], inhibitor OATP1B1[4], inhibitor OCT2[4], inhibitor UGT1A1[4], induktor CYP1A2[4], induktor CYP2B6[4], induktor CYP3A4[4], substrat CYP2B6[4], substrat CYP2D6[4], substrat CYP3A4[4], substrat UGT2B7[4]

Monitorować

  • objawy niedokrwienia mięśnia sercowego (ból w klatce piersiowej, duszność)
  • objawy niedokrwienia mózgu (niedowład, zaburzenia mowy)
  • w uzasadnionych przypadkach ocena reaktywności płytek krwi

Bezpieczniejsze alternatywy

tikagrelorprasugrel

Kiedy ocena się zmienia

Włączenie lub odstawienie osilodrostatu u pacjenta leczonego klopidogrelemkolejność włączenia · osilodrostatinne zaleceniePrzy włączaniu lub odstawianiu osilodrostatu u pacjenta na klopidogrelu ponownie oceń skuteczność leczenia przeciwpłytkowego. Z powodu hamowania zależnego od czasu pełny wpływ na aktywację klopidogrelu może pojawić się z opóźnieniem.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Iscover 75 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/iscover-100311174/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Isturisa 1 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/isturisa-100429970/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Isturisa. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/isturisa-100429970/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Iscover. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/iscover-100311174/

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
  • Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.