Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Oksytocyna / Oksytocyna i ozymertynib

Oksytocyna i ozymertynib

Jaki opis pokazać?

Niekorzystna interakcja

Unikaj łączenia oksytocyny z ozymertynibem, a gdy podanie oksytocyny jest konieczne, prowadź je pod kontrolą EKG.

Zawsze powiedz lekarzowi i położnej, że przyjmujesz ozymertynib, zanim dostaniesz oksytocynę.

Niekorzystna interakcjaOksytocyna+ OzymertynibUnikaj łączenia oksytocyny z ozymertynibem, a gdy podanie oksytocyny jest konieczne, prowadź je pod kontrolą EKG.Zawsze powiedz lekarzowi i położnej, że przyjmujesz ozymertynib, zanim dostaniesz oksytocynę.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Zawsze powiedz lekarzowi i położnej, że przyjmujesz ozymertynib, zanim dostaniesz oksytocynę.

Oba leki mogą wpływać na rytm serca, a razem ten wpływ się sumuje. Może to zwiększyć ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Oksytocynę podaje się w szpitalu, dlatego lekarz może wtedy częściej kontrolować twoje serce i wyniki krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub uczucie zbliżającego się omdlenia
  • omdlenie
  • ból lub ucisk w klatce piersiowej
  • ból głowy, nudności i splątanie przy długim wlewie
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Unikaj łączenia oksytocyny z ozymertynibem, a gdy podanie oksytocyny jest konieczne, prowadź je pod kontrolą EKG[1]. Przed podaniem oznacz QTc oraz stężenie potasu, magnezu i sodu i wyrównaj niedobory. Stosuj najmniejszą skuteczną dawkę oksytocyny we wlewie, unikaj szybkich wstrzyknięć dożylnych i nie łącz z kolejnymi lekami wydłużającymi QT. U pacjentki z wrodzonym zespołem wydłużonego QT lub z wyjściowo wydłużonym QTc rozważ inny lek obkurczający macicę.

Skutek kliniczny

Połączenie może prowadzić do dalszego wydłużenia odstępu QT i zwiększać ryzyko komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsades de pointes. Ryzyko jest większe przy hiponatremii lub hipokaliemii, w tym przy hiponatremii z przewodnienia, którą może wywołać długotrwały wlew oksytocyny.

Mechanizm

Oksytocyna jest lekiem potencjalnie arytmogennym, a ryzyko zaburzeń typu torsades de pointes rośnie u pacjentek przyjmujących inne leki wydłużające odstęp QT[1]. Ozymertynib wydłuża odstęp QTc w sposób zależny od stężenia, więc oba leki sumują swój wpływ na repolaryzację komór. Nie ma interakcji farmakokinetycznej, ponieważ oksytocyna nie jest induktorem CYP3A4 ani substratem BCRP lub P-gp o wąskim indeksie terapeutycznym.

Metabolizm i transportery

  • Ozymertynib: słaby inhibitor BCRP[2], inhibitor CYP3A4[2], słaby inhibitor P-gp[2], substrat BCRP[2], substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc przed podaniem i w trakcie wlewu
  • stężenie potasu, magnezu i sodu w surowicy
  • bilans płynów przy dłuższym wlewie
  • ciśnienie tętnicze i częstość rytmu serca

Bezpieczniejsze alternatywy

metyloergometrynakarboprost

Kiedy ocena się zmienia

Szybkie wstrzyknięcie dożylnedroga podania · oksytocynaryzyko rośnieSzybkie wstrzyknięcie dożylne oksytocyny zwiększa ryzyko spadku ciśnienia, tachykardii i zaburzeń rytmu, dlatego u pacjentki leczonej ozymertynibem preferuje się powolny wlew pod kontrolą EKG.
Długotrwały wlewczas leczenia · oksytocynaryzyko rośnieDługotrwały wlew oksytocyny może wywołać przewodnienie z hiponatremią, która dodatkowo sprzyja zaburzeniom rytmu, dlatego należy kontrolować bilans płynów i stężenie sodu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Oxytocin Grindeks 8,3 mcg/ml, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oxytocin-grindeks-100433109/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tagrisso. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tagrisso-100364800/

Alkohol przy tych lekach

Oksytocyna a alkohol: brak opisu w bazie.

Interakcja nieistotna klinicznieOzymertyniba alkoholNie ma potrzeby zmiany dawki ani schematu ozymertynibu z powodu okazjonalnego spożycia alkoholu.Możesz okazjonalnie wypić niewielką ilość alkoholu, ale unikaj picia dużych ilości i zrezygnuj z alkoholu, gdy masz biegunkę lub ranki w jamie ustnej.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Możesz okazjonalnie wypić niewielką ilość alkoholu, ale unikaj picia dużych ilości i zrezygnuj z alkoholu, gdy masz biegunkę lub ranki w jamie ustnej.

Alkohol nie zmienia działania ozymertynibu i nie osłabia leczenia. Picie dużych ilości może jednak nasilać biegunkę i ranki w jamie ustnej, a także odwadniać organizm, co obciąża serce. Składnik tabletki o nazwie alkohol poliwinylowy to nie jest alkohol do picia.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • omdlenie albo silne zawroty głowy
  • nasilona lub długo trwająca biegunka
  • wymioty i objawy odwodnienia
  • bolesne ranki w jamie ustnej utrudniające jedzenie
  • duszność lub obrzęki nóg
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie ma potrzeby zmiany dawki ani schematu ozymertynibu z powodu okazjonalnego spożycia alkoholu. U osób pijących regularnie duże ilości należy zalecić ograniczenie alkoholu, kontrolować elektrolity i EKG oraz zwracać uwagę na nasilenie biegunki i objawy ze strony serca.

Skutek kliniczny

Umiarkowane, okazjonalne spożycie alkoholu nie powinno zmieniać skuteczności ani bezpieczeństwa leczenia ozymertynibem. Picie dużych ilości może nasilać biegunkę, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej i odwodnienie, a wywołana tym hipokaliemia lub hipomagnezemia może zwiększać ryzyko arytmii przy wydłużonym odstępie QT.

Mechanizm

Nie jest znana interakcja farmakokinetyczna między ozymertynibem a etanolem. Charakterystyka produktu ozymertynibu nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w interakcjach.[1] Ozymertynib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 i CYP3A5, a jego ekspozycję istotnie zmniejszają silne induktory CYP3A, np. ryfampicyna obniża AUC ozymertynibu w stanie stacjonarnym o 78%.[1] Etanol nie jest klinicznie istotnym induktorem CYP3A4, dlatego nie należy oczekiwać spadku stężenia leku. Teoretycznie możliwe jest jedynie sumowanie działań niepożądanych. Chodzi o podrażnienie przewodu pokarmowego i biegunkę, zaburzenia elektrolitowe przy nadużywaniu alkoholu, które sprzyjają wydłużeniu odstępu QT wywoływanemu przez ozymertynib, oraz kardiotoksyczność etanolu nakładającą się na ryzyko zaburzeń czynności lewej komory. Alkohol poliwinylowy w otoczce tabletki nie jest etanolem.[1]

Metabolizm i transportery

  • Ozymertynib: słaby inhibitor BCRP[2], inhibitor CYP3A4[2], słaby inhibitor P-gp[2], substrat BCRP[2], substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • stężenie potasu i magnezu u osób nadużywających alkoholu
  • EKG z oceną odstępu QTc
  • nasilenie biegunki i stan nawodnienia
  • objawy niewydolności serca u osób przewlekle pijących

Kiedy ocena się zmienia

Picie dużych ilości lub upijanie sięilość alkoholu · pacjentryzyko rośnieDuże dawki etanolu sprzyjają biegunce, wymiotom i utracie potasu oraz magnezu, co może nasilać wydłużenie odstępu QT wywołane ozymertynibem. Zalecić ograniczenie alkoholu i rozważyć kontrolę elektrolitów oraz EKG.
Przewlekłe nadużywanie alkoholuczas leczenia · pacjentryzyko rośniePrzewlekłe nadużywanie alkoholu wiąże się z kardiomiopatią, niedoborami elektrolitów i uszkodzeniem wątroby, co zwiększa ryzyko powikłań kardiologicznych leczenia ozymertynibem. Wskazane jest monitorowanie EKG, elektrolitów i czynności serca oraz wsparcie w ograniczeniu picia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tagrisso 40 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tagrisso-100364800/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tagrisso. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tagrisso-100364800/

Pełny opis tej pary

Inne interakcje tych leków 100

Połączenie przeciwwskazaneOksytocyna+ SakwinawirNie stosuj oksytocyny u pacjentki leczonej sakwinawirem z rytonawirem.Jeśli przyjmujesz sakwinawir i spodziewasz się porodu, powiedz o tym lekarzowi i położnej jak najwcześniej i nie odstawiaj leku na HIV na własną rękę.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz sakwinawir i spodziewasz się porodu, powiedz o tym lekarzowi i położnej jak najwcześniej i nie odstawiaj leku na HIV na własną rękę.

Oksytocyna, podawana w szpitalu przy porodzie lub po nim, i sakwinawir, lek na HIV, mogą razem zaburzać pracę serca. Takie połączenie może wywołać groźne zaburzenia rytmu serca, dlatego tych leków nie łączy się ze sobą. Lekarze zwykle mogą wcześniej zmienić lek na HIV na bezpieczniejszy.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • duszność
  • ból w klatce piersiowej
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie stosuj oksytocyny u pacjentki leczonej sakwinawirem z rytonawirem.[1] Jeśli u kobiety zakażonej HIV planuje się indukcję porodu lub profilaktykę krwotoku poporodowego, z wyprzedzeniem uzgodnij z lekarzem prowadzącym leczenie przeciwretrowirusowe zmianę schematu na lek bez działania wydłużającego QT. Gdy podanie oksytocyny jest bezwzględnie konieczne ze wskazań życiowych, prowadź ciągłe monitorowanie EKG, wyrównaj potas i magnez oraz przygotuj się do leczenia zaburzeń rytmu.

Skutek kliniczny

Zwiększone ryzyko wydłużenia odstępu QT, bloku przedsionkowo-komorowego i groźnych komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes. Sakwinawir wolno łączyć wyłącznie z lekami, które nie wydłużają QT ani PR, ponieważ połączenie może prowadzić do zagrażających życiu działań niepożądanych.[1]

Mechanizm

Oba leki mogą zaburzać przewodzenie w sercu i ich działania się sumują. Sakwinawir wzmocniony rytonawirem wydłuża odstępy QT i PR w sposób zależny od dawki, dlatego jego łączenie z innymi lekami wydłużającymi QT lub PR jest przeciwwskazane.[1] Oksytocynę uznaje się za lek potencjalnie arytmogenny, szczególnie u pacjentek przyjmujących inne leki wydłużające odstęp QT.[2] Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, ponieważ oksytocyna jest peptydem rozkładanym przez peptydazy, a nie przez CYP3A4 ani glikoproteinę P.

Metabolizm i transportery

  • Sakwinawir: inhibitor P-gp[3], wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc i PR przed podaniem i w trakcie wlewu
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • ciągłe monitorowanie rytmu serca
  • ciśnienie tętnicze

Bezpieczniejsze alternatywy

darunawirdolutegrawir

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Invirase 500 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/invirase-100138155/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Oxytocin Grindeks 8,3 mcg/ml, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oxytocin-grindeks-100433109/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Invirase. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/invirase-100138155/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSelektywne leki immunosupresyjne (np. fingolimod, teriflunomid, leflunomid)+ Inhibitory kinazy EGFR (np. erlotynib, gefitynib, afatynib) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu selektywnego leku immunosupresyjnego i inhibitora kinazy EGFR należy unikać tego skojarzenia, jeśli to możliwe, a gdy jest konieczne – prowadzić je w porozumieniu onkologa z lekarzem prowadzącym leczenie immunosupresyjne i ściśle monitorować zakażenia, morfologię, czynność wątroby i objawy płucne.Jeśli przyjmujesz lek osłabiający odporność i lek na raka z grupy inhibitorów EGFR, nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie, powiedz o obu lekach onkologowi i lekarzowi prowadzącemu i regularnie wykonuj zlecone badania krwi.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz lek osłabiający odporność i lek na raka z grupy inhibitorów EGFR, nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie, powiedz o obu lekach onkologowi i lekarzowi prowadzącemu i regularnie wykonuj zlecone badania krwi.

Leki osłabiające odporność, takie jak leflunomid, teriflunomid, fingolimod czy natalizumab, przyjmowane razem z lekami na raka płuca z grupy inhibitorów EGFR, takimi jak ozymertynib, erlotynib czy afatynib, mogą łącznie mocniej obciążać organizm. Zwiększa się ryzyko poważnych zakażeń, uszkodzenia wątroby i zapalenia płuc. Przy niektórych połączeniach, na przykład fingolimodu lub ozanimodu z ozymertynibem, serce może zwolnić lub pracować nieregularnie. Te leki można czasem stosować razem, ale tylko pod stałą kontrolą lekarzy.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, dreszcze lub częste infekcje
  • nowy lub nasilający się kaszel, duszność, ból w klatce piersiowej
  • zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz, ból pod prawym łukiem żebrowym
  • kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenie lub bardzo wolne tętno
  • nowe zaburzenia widzenia, mowy, równowagi lub osłabienie jednej strony ciała
  • ropiejące zmiany skórne lub stan zapalny wokół paznokci
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu selektywnego leku immunosupresyjnego i inhibitora kinazy EGFR należy unikać tego skojarzenia, jeśli to możliwe, a gdy jest konieczne – prowadzić je w porozumieniu onkologa z lekarzem prowadzącym leczenie immunosupresyjne i ściśle monitorować zakażenia, morfologię, czynność wątroby i objawy płucne. Przed włączeniem inhibitora kinazy EGFR warto rozważyć, czy leczenie immunosupresyjne choroby autoimmunologicznej można odstawić, zmniejszyć lub zamienić na lek o mniejszym potencjale immunosupresyjnym. Po odstawieniu leflunomidu lub teriflunomidu należy pamiętać o bardzo długim utrzymywaniu się aktywnego metabolitu i rozważyć procedurę przyspieszonej eliminacji. Przy skojarzeniu fingolimodu, ozanimodu lub ponesimodu z ozymertynibem konieczne jest wyjściowe i kontrolne EKG oraz kontrola elektrolitów, a przy natalizumabie zwiększona czujność w kierunku postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii. Każdy nowy kaszel, duszność lub gorączka wymaga pilnej diagnostyki w kierunku śródmiąższowej choroby płuc i zakażenia oraz wstrzymania leczenia do czasu wyjaśnienia.

Skutek kliniczny

Zwiększone ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, w tym postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii przy natalizumabie i modulatorach S1P. Możliwa addycyjna hepatotoksyczność oraz śródmiąższowa choroba płuc, która u chorego na raka płuca bywa trudna do odróżnienia od progresji choroby lub zakażenia. Przy skojarzeniu modulatora S1P z ozymertynibem możliwa bradykardia, zaburzenia przewodzenia i wydłużenie odstępu QT z ryzykiem zaburzeń rytmu komorowego.

Mechanizm

Podstawą interakcji jest sumowanie się działań niepożądanych obu grup, a nie wpływ na stężenia leków. Selektywne leki immunosupresyjne osłabiają odporność komórkową lub humoralną, a inhibitory kinazy EGFR, zwłaszcza ozymertynib, mogą powodować leukopenię i neutropenię, uszkadzają barierę skórno-śluzówkową i sprzyjają zakażeniom skóry i błon śluzowych. Obie grupy mogą wywoływać śródmiąższową chorobę płuc lub zapalenie płuc (inhibitory kinazy EGFR, leflunomid, teriflunomid, tofacytynib) i uszkodzenie wątroby (erlotynib, gefitynib, lapatynibopodobne działanie innych inhibitorów kinazy EGFR, leflunomid, teriflunomid, tofacytynib). Modulatory receptora sfingozyno-1-fosforanu (fingolimod, ozanimod, ponesimod) zwalniają czynność serca i mogą wydłużać odstęp QT, co sumuje się z wydłużaniem QT przez ozymertynib. Dodatkowo leflunomid i teriflunomid hamują białko transportowe BCRP, którego substratami są inhibitory kinazy EGFR, co może zwiększać ich ekspozycję[1]. Długi okres półtrwania aktywnego metabolitu leflunomidu i teriflunomidu oraz utrzymująca się limfopenia po modulatorach S1P i lekach anty-CD19 sprawiają, że ryzyko trwa także po odstawieniu leku z grupy A.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem, w tym liczba neutrofili i limfocytów
  • aktywność aminotransferaz i stężenie bilirubiny
  • objawy zakażeń, w tym oportunistycznych
  • objawy ze strony płuc – kaszel, duszność, gorączka, saturacja
  • EKG z oceną odstępu QTc i częstości rytmu przy modulatorach S1P i ozymertynibie
  • stężenie potasu i magnezu przy ryzyku wydłużenia QT
  • nowe objawy neurologiczne przy natalizumabie i modulatorach S1P
  • stan skóry i błon śluzowych, zanokcica, zmiany trądzikopodobne z nadkażeniem

Kiedy ocena się zmienia

Okres po odstawieniu leflunomidu lub teriflunomidu bez przeprowadzonej procedury przyspieszonej eliminacjiodstep · selektywne leki immunosupresyjneinne zalecenieAktywny metabolit leflunomidu i teriflunomid utrzymują się w organizmie bardzo długo po odstawieniu, więc interakcja z inhibitorem kinazy EGFR pozostaje możliwa. Przed włączeniem inhibitora kinazy EGFR należy rozważyć przyspieszoną eliminację kolestyraminą lub węglem aktywowanym i potwierdzenie spadku stężenia.
Włączanie fingolimodu, ozanimodu lub ponesimodu u osoby przyjmującej ozymertynibkolejność włączenia · selektywne leki immunosupresyjneryzyko rośnieRozpoczynanie modulatora S1P powoduje przejściowe zwolnienie rytmu serca i zaburzenia przewodzenia, które sumują się z wydłużeniem QT przez ozymertynib. Wymaga to wyjściowego EKG, kontroli elektrolitów i monitorowania po pierwszej dawce zgodnie z ChPL modulatora S1P, a u chorych z wydłużonym QTc skojarzenia należy unikać.
Okres utrzymującej się limfopenii po odstawieniu fingolimodu, ozanimodu, ponesimodu lub inebilizumabuodstep · selektywne leki immunosupresyjneinne zaleceniePo odstawieniu modulatorów S1P i leków zmniejszających liczbę limfocytów B ich działanie immunosupresyjne ustępuje stopniowo, dlatego ryzyko zakażeń przy rozpoczęciu inhibitora kinazy EGFR należy oceniać na podstawie aktualnej liczby limfocytów, a nie tylko daty ostatniej dawki.

Źródła

  1. Kis E, Nagy T, Jani M, Molnár E, Jánossy J, Ujhellyi O, et al. Leflunomide and its metabolite A771726 are high affinity substrates of BCRP: implications for drug resistance. Ann Rheum Dis. 2008;68(7):1201-7. doi: 10.1136/ard.2007.086264. PMID: 18397960.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazanePochodne difenylometanu (np. hydroksyzyna)+ Inhibitory kinazy EGFR (np. ozymertynib, aumolertynib) klasaPochodnej difenylometanu nie stosuje się jednocześnie z inhibitorem kinazy EGFR wydłużającym odstęp QT.Jeśli przyjmujesz lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów EGFR, nie zaczynaj brać hydroksyzyny bez rozmowy z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów EGFR, nie zaczynaj brać hydroksyzyny bez rozmowy z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą.

Hydroksyzyna, stosowana na świąd, niepokój i problemy ze snem, oraz niektóre leki przeciwnowotworowe z grupy inhibitorów EGFR, np. ozymertynib, mogą zaburzać rytm serca. Przyjmowane razem nasilają to działanie i mogą wywołać groźną arytmię. Ryzyko rośnie przy biegunce i wymiotach, które często towarzyszą leczeniu przeciwnowotworowemu. Inne leki z tej grupy, np. erlotynib czy afatynib, nie mają takiego wpływu na serce.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • duszność albo ból w klatce piersiowej
  • bardzo silna senność
  • nasilona biegunka lub wymioty
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Pochodnej difenylometanu nie stosuje się jednocześnie z inhibitorem kinazy EGFR wydłużającym odstęp QT. Dotyczy to hydroksyzyny łączonej z ozymertynibem lub aumolertynibem. Świąd i wysypkę związane z leczeniem przeciwnowotworowym leczy się lekiem przeciwhistaminowym o małym wpływie na odstęp QT oraz leczeniem miejscowym, a lęk i bezsenność lekiem spoza grupy wydłużającej QT. Jeśli pacjent już przyjął oba leki, należy odstawić hydroksyzynę, wykonać EKG z oceną QTc oraz oznaczyć potas i magnez. Przy erlotynibie, gefitynibie, afatynibie, dakomitynibie i lazertynibie nie dochodzi do sumowania wpływu na QT, ale przy biegunce lub zaburzeniach elektrolitowych hydroksyzynę stosuje się ostrożnie w najmniejszej skutecznej dawce.

Skutek kliniczny

Połączenie grozi wydłużeniem odstępu QTc, częstoskurczem komorowym typu torsade de pointes, omdleniem, a w skrajnych przypadkach nagłym zgonem sercowym. Hydroksyzyna dodatkowo wywołuje senność i zaburzenia koordynacji, co u osłabionego pacjenta onkologicznego zwiększa ryzyko upadków.

Mechanizm

Oba leki wydłużają repolaryzację komór serca i ich działanie się sumuje. Hydroksyzyna blokuje kanały potasowe hERG i wydłuża odstęp QT, a ozymertynib i aumolertynib wydłużają odstęp QTc w sposób zależny od stężenia. Ryzyko arytmii nasilają biegunka i wymioty wywoływane przez inhibitory kinazy EGFR, które prowadzą do hipokaliemii i hipomagnezemii. Interakcja farmakokinetyczna nie ma istotnego znaczenia klinicznego.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem leku i po każdej zmianie leczenia
  • stężenie potasu, magnezu i wapnia w surowicy
  • nasilenie biegunki i wymiotów
  • kołatanie serca, zawroty głowy i omdlenia
  • nadmierna senność i ryzyko upadków
  • inne stosowane leki wydłużające odstęp QT, np. ondansetron, makrolidy, fluorochinolony

Kiedy ocena się zmienia

wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występują choroby serca, zaburzenia elektrolitowe i wielolekowość, a hydroksyzyna silniej działa sedacyjnie i antycholinergicznie. Ryzyko arytmii i upadków jest większe.
Maksymalna dawka dobowa zalecana dla wieku pacjentadawka · pochodne difenylometanuryzyko rośnieWydłużenie QT po hydroksyzynie zależy od dawki. Duże dawki zwiększają ryzyko arytmii także u pacjentów przyjmujących inhibitor EGFR, który sam nie wydłuża QT, zwłaszcza przy hipokaliemii.

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaApomorfina+ OzymertynibPołączenia najlepiej unikać, a jeśli oba leki są niezbędne, stosuje się je pod kontrolą EKG i elektrolitów.Powiedz lekarzowi prowadzącemu, że przyjmujesz oba leki, i wykonuj zlecone badania EKG.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi prowadzącemu, że przyjmujesz oba leki, i wykonuj zlecone badania EKG.

Oba leki mogą wpływać na rytm serca, a przyjmowane razem zwiększają ryzyko jego zaburzeń. Lekarz zwykle zleca wtedy badanie EKG oraz kontrolę potasu i magnezu we krwi. Nie przerywaj samodzielnie żadnego z tych leków, bo oba są ważne dla twojego leczenia.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • nagłe osłabienie
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenia najlepiej unikać, a jeśli oba leki są niezbędne, stosuje się je pod kontrolą EKG i elektrolitów. Apomorfiny nie łączy się z lekami wydłużającymi odstęp QT bez wyraźnej potrzeby[1]. Przed włączeniem drugiego leku należy wykonać EKG z oceną QTc oraz wyrównać stężenie potasu i magnezu, a EKG powtarzać w trakcie leczenia, zwłaszcza po zmianie dawki apomorfiny. Należy ograniczyć inne leki wydłużające QT, w tym przemyśleć potrzebę stosowania domperydonu. Decyzję o kontynuacji ozymertynibu podejmuje onkolog, a o modyfikacji leczenia choroby Parkinsona neurolog.

Skutek kliniczny

Wydłużenie odstępu QT z ryzykiem komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes, omdlenia, a rzadko nagłego zgonu sercowego. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii, chorobach serca i przy dodatkowych lekach wydłużających QT, takich jak domperydon często podawany z apomorfiną.

Mechanizm

Apomorfina i ozymertynib wydłużają odstęp QT, więc ich działanie na repolaryzację komór może się sumować. Apomorfiny unika się łącznie z innymi lekami o znanych właściwościach wydłużających odstęp QT[1]. Istotnej interakcji farmakokinetycznej się nie oczekuje, ponieważ ozymertynib zwiększa ekspozycję głównie na substraty BCRP i glikoproteiny P, a apomorfina nie jest uznawana za ich istotny substrat.

Metabolizm i transportery

  • Ozymertynib: słaby inhibitor BCRP[2], inhibitor CYP3A4[2], słaby inhibitor P-gp[2], substrat BCRP[2], substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed skojarzeniem i okresowo w trakcie
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • częstość rytmu serca i ciśnienie tętnicze
  • objawy kołatania serca, zawrotów głowy i omdleń

Bezpieczniejsze alternatywy

rotygotynaropinirolpramipeksol

Kiedy ocena się zmienia

Apomorfina włączana u pacjenta leczonego ozymertynibemkolejność włączenia · apomorfinainne zalecenieW okresie ustalania dawki apomorfiny należy szczególnie uważnie obserwować pacjenta i wykonać EKG przed włączeniem oraz po zwiększeniu dawki.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dacepton 10 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dacepton-100329932/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tagrisso. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tagrisso-100364800/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaOksytocyna+ FingolimodNależy unikać jednoczesnego stosowania oksytocyny z fingolimodem jako lekiem wpływającym na rytm i przewodzenie w sercu.Jeśli przyjmujesz fingolimod albo odstawiłaś go w ciągu ostatnich 2 miesięcy, powiedz o tym lekarzowi i położnej przed porodem lub każdym podaniem oksytocyny.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz fingolimod albo odstawiłaś go w ciągu ostatnich 2 miesięcy, powiedz o tym lekarzowi i położnej przed porodem lub każdym podaniem oksytocyny.

Oksytocyna i fingolimod mogą razem zbyt mocno wpływać na pracę serca. Fingolimod zwalnia bicie serca, a oksytocyna może sprzyjać zaburzeniom rytmu. Fingolimod działa jeszcze przez około 2 miesiące po odstawieniu, a w ciąży nie powinno się go stosować.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • bardzo wolne bicie serca
  • zawroty głowy lub uczucie omdlewania
  • utrata przytomności
  • ból w klatce piersiowej lub duszność
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Należy unikać jednoczesnego stosowania oksytocyny z fingolimodem jako lekiem wpływającym na rytm i przewodzenie w sercu.[1] Jeśli podanie oksytocyny jest konieczne u pacjentki leczonej fingolimodem lub w okresie do 2 miesięcy po jego odstawieniu, należy wykonać EKG przed podaniem, wyrównać potas i magnez, podawać oksytocynę we wlewie z możliwie najmniejszą skuteczną szybkością zamiast bolusa i prowadzić ciągłe monitorowanie EKG.[2] Fingolimod jest przeciwwskazany w ciąży, dlatego kobieta planująca ciążę powinna wcześniej zmienić leczenie stwardnienia rozsianego w porozumieniu z neurologiem.[2]

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie bradykardii, wydłużenie odstępu QT i zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu komorowego, w tym torsades de pointes. Ryzyko jest największe przy szybkim dożylnym podaniu oksytocyny, przy hipokaliemii lub hipomagnezemii oraz w pierwszych dniach leczenia fingolimodem.

Mechanizm

Oba leki działają niekorzystnie na elektrofizjologię serca i ich działania mogą się sumować. Oksytocynę uznaje się za lek potencjalnie arytmogenny, a ryzyko torsades de pointes rośnie zwłaszcza przy jednoczesnym przyjmowaniu leków wydłużających odstęp QT.[1] Fingolimod zwalnia czynność serca i może zaburzać przewodzenie przedsionkowo-komorowe, szczególnie na początku leczenia, a u pacjentów z wyjściowym QTc ≥500 ms jest przeciwwskazany.[2] Nie stwierdza się istotnej interakcji farmakokinetycznej, ponieważ oksytocyna jest peptydem rozkładanym przez peptydazy, a nie przez CYP4F2 ani CYP3A4.

Metabolizm i transportery

  • Fingolimod: substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed podaniem oksytocyny
  • ciągłe monitorowanie EKG podczas wlewu oksytocyny
  • częstość akcji serca i ciśnienie tętnicze
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy

Bezpieczniejsze alternatywy

glatiramerinterferon beta

Kiedy ocena się zmienia

odstep ≥ 2 miesiące od odstawienia fingolimodufingolimodryzyko malejeWpływ fingolimodu utrzymuje się do około 2 miesięcy po zakończeniu leczenia, po tym czasie ryzyko sumowania działań na serce przestaje mieć znaczenie.
Szybkie wstrzyknięcie dożylne (bolus)droga podania · oksytocynaryzyko rośnieSzybkie dożylne podanie oksytocyny w bolusie zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu i spadku ciśnienia, dlatego u pacjentek z ekspozycją na fingolimod preferuje się wolny wlew pod kontrolą EKG.
Pierwsze dni leczenia fingolimodemkolejność włączenia · fingolimodryzyko rośnieZwolnienie czynności serca i zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego są najbardziej nasilone na początku leczenia fingolimodem.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Oxytocin Grindeks 8,3 mcg/ml, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oxytocin-grindeks-100433109/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Gilenya 0,5 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/gilenya-100244377/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Gilenya. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/gilenya-100244377/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSotalol+ OksytocynaOksytocyny nie łączy się rutynowo z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak sotalol.Przed porodem lub zabiegiem powiedz lekarzowi i położnej, że przyjmujesz sotalol, i nie odstawiaj go samodzielnie.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przed porodem lub zabiegiem powiedz lekarzowi i położnej, że przyjmujesz sotalol, i nie odstawiaj go samodzielnie.

Sotalol i oksytocyna mogą razem wpływać na rytm serca i zwiększać ryzyko groźnych zaburzeń rytmu. Oksytocynę podaje się w szpitalu, najczęściej podczas porodu lub po nim. Lekarze mogą wtedy częściej sprawdzać twoje serce w badaniu EKG i badać krew.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub uczucie nierównego bicia serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Oksytocyny nie łączy się rutynowo z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak sotalol[1]. Jeśli podanie oksytocyny jest konieczne, przed jej podaniem należy ocenić odstęp QTc i wyrównać stężenie potasu, a w trakcie podawania monitorować zapis EKG[2]. Należy unikać innych czynników ryzyka torsade de pointes, takich jak hipokaliemia, bradykardia i jednoczesne stosowanie kolejnych leków wydłużających QT. Decyzję o ewentualnej czasowej modyfikacji leczenia sotalolem podejmuje kardiolog wspólnie z położnikiem.

Skutek kliniczny

Możliwe dalsze wydłużenie odstępu QT i zwiększone ryzyko komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes, które mogą prowadzić do omdlenia lub zatrzymania krążenia.

Mechanizm

Sotalol jako lek przeciwarytmiczny klasy III wydłuża odstęp QT i może wywołać torsade de pointes, zwłaszcza przy hipokaliemii lub bradykardii[2]. Oksytocyna jest lekiem potencjalnie arytmogennym, a ryzyko torsade de pointes rośnie u pacjentek przyjmujących leki wydłużające odstęp QT[1]. Działanie obu leków na repolaryzację mięśnia sercowego może się sumować.

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc przed podaniem i w trakcie podawania oksytocyny
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • częstość akcji serca
  • ciśnienie tętnicze

Bezpieczniejsze alternatywy

metoprololbisoprolol

Kiedy ocena się zmienia

Infuzja długotrwałaczas leczenia · oksytocynaryzyko rośnieDługotrwałego stosowania oksytocyny unika się u pacjentek z ciężkimi zaburzeniami sercowo-naczyniowymi. U pacjentki leczonej sotalolem z powodu zaburzeń rytmu przedłużona infuzja zwiększa ekspozycję na działanie arytmogenne i wymaga ciągłego monitorowania EKG.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Oxytocin Grindeks 8,3 mcg/ml, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oxytocin-grindeks-100433109/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sotalol Aurovitas 40 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sotalol-aurovitas-100375412/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaBikalutamid+ OzymertynibPołączenie można stosować pod kontrolą EKG i elektrolitów.Nie przerywaj żadnego z leków na własną rękę, ale upewnij się, że lekarz wie o obu i zleca ci kontrolne EKG.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie przerywaj żadnego z leków na własną rękę, ale upewnij się, że lekarz wie o obu i zleca ci kontrolne EKG.

Oba leki mogą wpływać na rytm serca, a razem ten wpływ może być silniejszy. Rzadko może to prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu. Lekarz może je stosować razem, ale zwykle zleca wtedy EKG i badania krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • nagłe zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • duszność albo ból w klatce piersiowej
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować pod kontrolą EKG i elektrolitów. Przed włączeniem drugiego leku wykonaj EKG z oceną QTc oraz oznacz potas i magnez, a niedobory wyrównaj. Kontroluj EKG okresowo w trakcie leczenia, szczególnie u osób z chorobami serca i przy zmianach w lekach. Unikaj dokładania kolejnych leków wydłużających QT, takich jak leki antyarytmiczne klasy IA i III, metadon, moksyfloksacyna czy leki przeciwpsychotyczne.[1] Przy istotnym wydłużeniu QTc postępuj zgodnie z zasadami przerwania lub modyfikacji leczenia ozymertynibem w porozumieniu z onkologiem.

Skutek kliniczny

Możliwe addycyjne wydłużenie odstępu QT ze zwiększonym ryzykiem komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii, niewydolności serca, wrodzonym zespole długiego QT oraz przy przyjmowaniu kolejnych leków wydłużających QT.

Mechanizm

Oba leki mogą wydłużać odstęp QT, więc ich działania się sumują. Leczenie antyandrogenowe może wydłużać odstęp QT, a jego łączenie z innymi lekami wydłużającymi QT wymaga dokładnego rozważenia.[1] Ozymertynib również wydłuża odstęp QTc w sposób zależny od stężenia. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna. Bikalutamid hamuje CYP3A4 in vitro, ale nawet silny inhibitor CYP3A4 (itrakonazol) nie zmienił w istotnym klinicznie stopniu ekspozycji na ozymertynib – AUC wzrosło o 24%, a Cmax spadło o 20%.[2] Uważa się, że inhibitory CYP3A4 nie wpływają na ekspozycję na ozymertynib.[2]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Bikalutamid – słaby inhibitor CYP3A4[3], ozymertynib – substrat CYP3A4[4]
  • Bikalutamid: inhibitor CYP2C19[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP2D6[3], słaby inhibitor CYP3A4[3]
  • Ozymertynib: słaby inhibitor BCRP[4], inhibitor CYP3A4[4], słaby inhibitor P-gp[4], substrat BCRP[4], substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed rozpoczęciem i okresowo w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy zaburzeń rytmu serca – kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia
  • przegląd pozostałych leków pod kątem wydłużania QT

Kiedy ocena się zmienia

wiek ≥ 65pacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występują choroby serca, zaburzenia elektrolitowe i wielolekowość, co zwiększa ryzyko klinicznie istotnego wydłużenia QT. Kontrola EKG i elektrolitów powinna być częstsza.
Włączenie drugiego leku do trwającego leczeniakolejność włączenia · pacjentinne zaleceniePrzy dołączaniu drugiego leku wykonaj EKG z QTc przed włączeniem i po osiągnięciu stanu stacjonarnego oraz oznacz potas i magnez.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Binabic 50 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/binabic-100208401/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tagrisso 40 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tagrisso-100364800/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Binabic. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/binabic-100208401/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tagrisso. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tagrisso-100364800/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaFlutamid+ OzymertynibPrzed rozpoczęciem leczenia skojarzonego wykonaj EKG z oceną QTc i wyrównaj stężenia potasu, magnezu i wapnia.Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem, chodź na zlecone badania EKG i krwi, a przed kupnem innego leku, także bez recepty, zapytaj farmaceutę, czy nie wpływa na rytm serca.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem, chodź na zlecone badania EKG i krwi, a przed kupnem innego leku, także bez recepty, zapytaj farmaceutę, czy nie wpływa na rytm serca.

Oba leki mogą wpływać na rytm serca, a przyjmowane razem zwiększają ryzyko jego zaburzeń. Dlatego lekarz będzie zlecał badanie EKG i badania krwi, na przykład stężenia potasu i magnezu. Nie przerywaj samodzielnie żadnego z leków.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub uczucie nierównego bicia serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
  • silna biegunka lub wymioty, które mogą obniżyć poziom potasu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przed rozpoczęciem leczenia skojarzonego wykonaj EKG z oceną QTc i wyrównaj stężenia potasu, magnezu i wapnia. W trakcie leczenia okresowo powtarzaj EKG i oznaczenia elektrolitów, szczególnie po zmianie dawki lub dołączeniu kolejnego leku wydłużającego QT. Unikaj dokładania następnych leków wydłużających QT, takich jak leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, metadon, moksyfloksacyna czy leki przeciwpsychotyczne[1]. Przy znacznym wydłużeniu QTc skonsultuj dalsze leczenie z onkologiem.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii, niewydolności serca, wrodzonym zespole długiego QT i przy przyjmowaniu kolejnych leków wydłużających QT.

Mechanizm

Flutamid i ozymertynib sumują działanie wydłużające odstęp QT. Leczenie antyandrogenowe może wydłużać odstęp QT, dlatego jednoczesne stosowanie flutamidu z lekami wydłużającymi QT lub mogącymi wywołać torsade de pointes trzeba dokładnie rozważyć[1]. Ozymertynib także wydłuża odstęp QTc, a efekt ten zależy od jego stężenia. Istotnej interakcji farmakokinetycznej się nie oczekuje, ponieważ ozymertynib nie zmienia w klinicznie istotny sposób ekspozycji na substraty CYP3A4[2], a flutamid jest metabolizowany głównie przez CYP1A2.

Metabolizm i transportery

  • Ozymertynib: słaby inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], słaby inhibitor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed leczeniem i okresowo w jego trakcie
  • stężenie potasu, magnezu i wapnia w surowicy
  • objawy kołatania serca, zawrotów głowy i omdleń
  • pozostałe leki pacjenta pod kątem wydłużania QT

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Apo-Flutam 250 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/apo-flutam-100108409/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tagrisso 40 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tagrisso-100364800/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tagrisso. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tagrisso-100364800/

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
  • Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.