Interakcje / Bikalutamid / Bikalutamid i ozymertynib
Jaki opis pokazać?
Niekorzystna interakcja
Połączenie można stosować pod kontrolą EKG i elektrolitów.
Nie przerywaj żadnego z leków na własną rękę, ale upewnij się, że lekarz wie o obu i zleca ci kontrolne EKG.
Niekorzystna interakcjaBikalutamid+ OzymertynibPołączenie można stosować pod kontrolą EKG i elektrolitów.Nie przerywaj żadnego z leków na własną rękę, ale upewnij się, że lekarz wie o obu i zleca ci kontrolne EKG.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Nie przerywaj żadnego z leków na własną rękę, ale upewnij się, że lekarz wie o obu i zleca ci kontrolne EKG.
Oba leki mogą wpływać na rytm serca, a razem ten wpływ może być silniejszy. Rzadko może to prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu. Lekarz może je stosować razem, ale zwykle zleca wtedy EKG i badania krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- nagłe zawroty głowy
- omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
- duszność albo ból w klatce piersiowej
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie można stosować pod kontrolą EKG i elektrolitów. Przed włączeniem drugiego leku wykonaj EKG z oceną QTc oraz oznacz potas i magnez, a niedobory wyrównaj. Kontroluj EKG okresowo w trakcie leczenia, szczególnie u osób z chorobami serca i przy zmianach w lekach. Unikaj dokładania kolejnych leków wydłużających QT, takich jak leki antyarytmiczne klasy IA i III, metadon, moksyfloksacyna czy leki przeciwpsychotyczne.[1] Przy istotnym wydłużeniu QTc postępuj zgodnie z zasadami przerwania lub modyfikacji leczenia ozymertynibem w porozumieniu z onkologiem.
Skutek kliniczny
Możliwe addycyjne wydłużenie odstępu QT ze zwiększonym ryzykiem komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii, niewydolności serca, wrodzonym zespole długiego QT oraz przy przyjmowaniu kolejnych leków wydłużających QT.
Mechanizm
Oba leki mogą wydłużać odstęp QT, więc ich działania się sumują. Leczenie antyandrogenowe może wydłużać odstęp QT, a jego łączenie z innymi lekami wydłużającymi QT wymaga dokładnego rozważenia.[1] Ozymertynib również wydłuża odstęp QTc w sposób zależny od stężenia. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna. Bikalutamid hamuje CYP3A4 in vitro, ale nawet silny inhibitor CYP3A4 (itrakonazol) nie zmienił w istotnym klinicznie stopniu ekspozycji na ozymertynib – AUC wzrosło o 24%, a Cmax spadło o 20%.[2] Uważa się, że inhibitory CYP3A4 nie wpływają na ekspozycję na ozymertynib.[2]
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
Monitorować
- EKG z oceną QTc przed rozpoczęciem i okresowo w trakcie leczenia
- stężenie potasu i magnezu w surowicy
- objawy zaburzeń rytmu serca – kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia
- przegląd pozostałych leków pod kątem wydłużania QT
Kiedy ocena się zmienia
| wiek ≥ 65pacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych częściej występują choroby serca, zaburzenia elektrolitowe i wielolekowość, co zwiększa ryzyko klinicznie istotnego wydłużenia QT. Kontrola EKG i elektrolitów powinna być częstsza. |
| Włączenie drugiego leku do trwającego leczeniakolejność włączenia · pacjent | inne zalecenie | Przy dołączaniu drugiego leku wykonaj EKG z QTc przed włączeniem i po osiągnięciu stanu stacjonarnego oraz oznacz potas i magnez. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Binabic 50 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/binabic-100208401/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tagrisso 40 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tagrisso-100364800/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Binabic. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/binabic-100208401/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tagrisso. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tagrisso-100364800/
Alkohol przy tych lekach
Interakcja nieistotna klinicznieBikalutamida alkoholNie trzeba zmieniać leczenia ani dawkowania z powodu okazjonalnego spożycia alkoholu.Możesz pić alkohol okazjonalnie i z umiarem, a jeśli pijesz dużo lub codziennie, ogranicz picie i zapytaj farmaceutę albo lekarza o badania wątroby.nieznanyteoretyczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Możesz pić alkohol okazjonalnie i z umiarem, a jeśli pijesz dużo lub codziennie, ogranicz picie i zapytaj farmaceutę albo lekarza o badania wątroby.
Okazjonalne wypicie niewielkiej ilości alkoholu nie wpływa na działanie tego leku. Nie wiadomo o szkodliwym połączeniu tych dwóch substancji. Picie dużych ilości alkoholu przez dłuższy czas obciąża jednak wątrobę, a ten lek też jest przez nią przetwarzany. Alkohol może też nasilać uderzenia gorąca, które czasem pojawiają się w czasie leczenia.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zażółcenie skóry lub białek oczu
- ciemny mocz
- nasilone zmęczenie i brak apetytu
- ból w prawym podżebrzu
- nudności lub wymioty
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PK – metabolizm, PD – sumowanie
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie trzeba zmieniać leczenia ani dawkowania z powodu okazjonalnego spożycia alkoholu. U pacjentów nadużywających alkoholu lub z chorobą wątroby warto zalecić ograniczenie picia i zwrócić uwagę na wyniki prób wątrobowych wykonywanych w trakcie leczenia.
Skutek kliniczny
Umiarkowane, okazjonalne spożycie alkoholu nie powinno zmieniać skuteczności ani bezpieczeństwa bikalutamidu. U osób regularnie pijących duże ilości alkoholu teoretycznie możliwe jest większe ryzyko zaburzeń czynności wątroby, a alkohol może też nasilać uderzenia gorąca typowe dla terapii antyandrogenowej.
Mechanizm
Nie opisano interakcji farmakokinetycznej ani farmakodynamicznej między bikalutamidem a etanolem. ChPL bikalutamidu nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w interakcjach, i dotyczy to obu ocenianych produktów[1]. R-enancjomer bikalutamidu hamuje in vitro głównie CYP3A4, a w mniejszym stopniu CYP2C9, CYP2C19 i CYP2D6[1]. Etanol jest metabolizowany przede wszystkim przez dehydrogenazę alkoholową i CYP2E1, dlatego istotne zaburzenia metabolizmu którejkolwiek z substancji są mało prawdopodobne. Teoretycznym punktem stycznym jest wątroba – bikalutamid jest intensywnie metabolizowany wątrobowo i może rzadko powodować zmiany w próbach wątrobowych, a przewlekłe nadużywanie alkoholu uszkadza wątrobę, więc u osób dużo pijących nie można wykluczyć sumowania się obciążenia wątroby.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- próby wątrobowe u osób regularnie pijących duże ilości alkoholu
Kiedy ocena się zmienia
| Regularne picie dużych ilości alkoholuilość alkoholu · pacjent | ryzyko rośnie | Przewlekłe nadużywanie alkoholu może sumować się z hepatotoksycznym potencjałem bikalutamidu. Warto zalecić ograniczenie picia i zwrócić uwagę na próby wątrobowe. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Binabic 50 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/binabic-100208401/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Binabic. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/binabic-100208401/
Interakcja nieistotna klinicznieOzymertyniba alkoholNie ma potrzeby zmiany dawki ani schematu ozymertynibu z powodu okazjonalnego spożycia alkoholu.Możesz okazjonalnie wypić niewielką ilość alkoholu, ale unikaj picia dużych ilości i zrezygnuj z alkoholu, gdy masz biegunkę lub ranki w jamie ustnej.nieznanyteoretyczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Możesz okazjonalnie wypić niewielką ilość alkoholu, ale unikaj picia dużych ilości i zrezygnuj z alkoholu, gdy masz biegunkę lub ranki w jamie ustnej.
Alkohol nie zmienia działania ozymertynibu i nie osłabia leczenia. Picie dużych ilości może jednak nasilać biegunkę i ranki w jamie ustnej, a także odwadniać organizm, co obciąża serce. Składnik tabletki o nazwie alkohol poliwinylowy to nie jest alkohol do picia.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- omdlenie albo silne zawroty głowy
- nasilona lub długo trwająca biegunka
- wymioty i objawy odwodnienia
- bolesne ranki w jamie ustnej utrudniające jedzenie
- duszność lub obrzęki nóg
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie ma potrzeby zmiany dawki ani schematu ozymertynibu z powodu okazjonalnego spożycia alkoholu. U osób pijących regularnie duże ilości należy zalecić ograniczenie alkoholu, kontrolować elektrolity i EKG oraz zwracać uwagę na nasilenie biegunki i objawy ze strony serca.
Skutek kliniczny
Umiarkowane, okazjonalne spożycie alkoholu nie powinno zmieniać skuteczności ani bezpieczeństwa leczenia ozymertynibem. Picie dużych ilości może nasilać biegunkę, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej i odwodnienie, a wywołana tym hipokaliemia lub hipomagnezemia może zwiększać ryzyko arytmii przy wydłużonym odstępie QT.
Mechanizm
Nie jest znana interakcja farmakokinetyczna między ozymertynibem a etanolem. Charakterystyka produktu ozymertynibu nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w interakcjach.[1] Ozymertynib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 i CYP3A5, a jego ekspozycję istotnie zmniejszają silne induktory CYP3A, np. ryfampicyna obniża AUC ozymertynibu w stanie stacjonarnym o 78%.[1] Etanol nie jest klinicznie istotnym induktorem CYP3A4, dlatego nie należy oczekiwać spadku stężenia leku. Teoretycznie możliwe jest jedynie sumowanie działań niepożądanych. Chodzi o podrażnienie przewodu pokarmowego i biegunkę, zaburzenia elektrolitowe przy nadużywaniu alkoholu, które sprzyjają wydłużeniu odstępu QT wywoływanemu przez ozymertynib, oraz kardiotoksyczność etanolu nakładającą się na ryzyko zaburzeń czynności lewej komory. Alkohol poliwinylowy w otoczce tabletki nie jest etanolem.[1]
Metabolizm i transportery
Monitorować
- stężenie potasu i magnezu u osób nadużywających alkoholu
- EKG z oceną odstępu QTc
- nasilenie biegunki i stan nawodnienia
- objawy niewydolności serca u osób przewlekle pijących
Kiedy ocena się zmienia
| Picie dużych ilości lub upijanie sięilość alkoholu · pacjent | ryzyko rośnie | Duże dawki etanolu sprzyjają biegunce, wymiotom i utracie potasu oraz magnezu, co może nasilać wydłużenie odstępu QT wywołane ozymertynibem. Zalecić ograniczenie alkoholu i rozważyć kontrolę elektrolitów oraz EKG. |
| Przewlekłe nadużywanie alkoholuczas leczenia · pacjent | ryzyko rośnie | Przewlekłe nadużywanie alkoholu wiąże się z kardiomiopatią, niedoborami elektrolitów i uszkodzeniem wątroby, co zwiększa ryzyko powikłań kardiologicznych leczenia ozymertynibem. Wskazane jest monitorowanie EKG, elektrolitów i czynności serca oraz wsparcie w ograniczeniu picia. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tagrisso 40 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tagrisso-100364800/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tagrisso. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tagrisso-100364800/
Inne interakcje tych leków 181
Połączenie przeciwwskazaneHydroksyzyna+ BikalutamidNie stosuj hydroksyzyny u pacjenta leczonego bikalutamidem.Nie przyjmuj hydroksyzyny, gdy leczysz się bikalutamidem, i zapytaj lekarza lub farmaceutę o bezpieczniejszy zamiennik.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj hydroksyzyny, gdy leczysz się bikalutamidem, i zapytaj lekarza lub farmaceutę o bezpieczniejszy zamiennik.
Hydroksyzyna i bikalutamid mogą wpływać na pracę serca i razem zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu. Bikalutamid może też podnosić ilość hydroksyzyny we krwi, przez co działa ona mocniej i dłużej. Tych leków nie łączy się ze sobą.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie lub nierówne bicie serca
- zawroty głowy
- omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
- duszność lub ból w klatce piersiowej
- silna senność
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie, PK – metabolizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie stosuj hydroksyzyny u pacjenta leczonego bikalutamidem[1]. Jeśli potrzebny jest lek przeciwświądowy lub przeciwalergiczny, wybierz lek przeciwhistaminowy o małym wpływie na QT. W lęku lub bezsenności skonsultuj z lekarzem leczenie bez wpływu na QT i bez metabolizmu przez CYP3A4. Gdy połączenia nie da się uniknąć, decyzję podejmuje lekarz po ocenie EKG i elektrolitów.
Skutek kliniczny
Grozi wydłużenie odstępu QT i komorowe zaburzenia rytmu typu torsade de pointes, które mogą prowadzić do omdlenia lub nagłego zatrzymania krążenia. Wyższe stężenie hydroksyzyny może też nasilać senność i działanie przeciwcholinergiczne. Ryzyko rośnie u starszych mężczyzn z chorobą serca, bradykardią, hipokaliemią lub hipomagnezemią, co w populacji leczonej z powodu raka prostaty jest częste.
Mechanizm
Obie substancje mogą wydłużać odstęp QT, więc ich działanie na repolaryzację serca się sumuje. Hydroksyzyny nie łączy się z lekami, o których wiadomo, że wydłużają odstęp QT lub wywołują torsade de pointes[1]. Leczenie antyandrogenowe może wydłużać odstęp QT, a łączenie bikalutamidu z innymi lekami wydłużającymi QT wymaga dokładnego rozważenia[2]. Dodatkowo hydroksyzyna jest metabolizowana przez CYP3A4/5[1], a R‑enancjomer bikalutamidu hamuje CYP3A4, co po 28 dniach wspólnego stosowania zwiększało AUC midazolamu maksymalnie o 80%[2]. Można więc oczekiwać wyższego stężenia hydroksyzyny i większego ryzyka wydłużenia QT.
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
Monitorować
- EKG z oceną QTc przed włączeniem i w trakcie leczenia
- stężenie potasu i magnezu w surowicy
- częstość rytmu serca (bradykardia)
- kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia
- nadmierna senność
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| czas leczenia ≥ 28 dnibikalutamid | ryzyko rośnie | Hamowanie CYP3A4 przez bikalutamid narasta przy dłuższym stosowaniu – po 28 dniach AUC midazolamu wzrastało maksymalnie o 80%. U pacjentów długo leczonych bikalutamidem należy spodziewać się największego wzrostu stężenia hydroksyzyny. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Hydroxyzinum Espefa 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/hydroxyzinum-espefa-100175535/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Binabic 50 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/binabic-100208401/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Binabic. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/binabic-100208401/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Hydroxyzinum Espefa. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/hydroxyzinum-espefa-100175535/
Połączenie przeciwwskazaneSelektywne leki immunosupresyjne (np. fingolimod, teriflunomid, leflunomid)+ Inhibitory kinazy EGFR (np. erlotynib, gefitynib, afatynib) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu selektywnego leku immunosupresyjnego i inhibitora kinazy EGFR należy unikać tego skojarzenia, jeśli to możliwe, a gdy jest konieczne – prowadzić je w porozumieniu onkologa z lekarzem prowadzącym leczenie immunosupresyjne i ściśle monitorować zakażenia, morfologię, czynność wątroby i objawy płucne.Jeśli przyjmujesz lek osłabiający odporność i lek na raka z grupy inhibitorów EGFR, nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie, powiedz o obu lekach onkologowi i lekarzowi prowadzącemu i regularnie wykonuj zlecone badania krwi.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli przyjmujesz lek osłabiający odporność i lek na raka z grupy inhibitorów EGFR, nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie, powiedz o obu lekach onkologowi i lekarzowi prowadzącemu i regularnie wykonuj zlecone badania krwi.
Leki osłabiające odporność, takie jak leflunomid, teriflunomid, fingolimod czy natalizumab, przyjmowane razem z lekami na raka płuca z grupy inhibitorów EGFR, takimi jak ozymertynib, erlotynib czy afatynib, mogą łącznie mocniej obciążać organizm. Zwiększa się ryzyko poważnych zakażeń, uszkodzenia wątroby i zapalenia płuc. Przy niektórych połączeniach, na przykład fingolimodu lub ozanimodu z ozymertynibem, serce może zwolnić lub pracować nieregularnie. Te leki można czasem stosować razem, ale tylko pod stałą kontrolą lekarzy.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub częste infekcje
- nowy lub nasilający się kaszel, duszność, ból w klatce piersiowej
- zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz, ból pod prawym łukiem żebrowym
- kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenie lub bardzo wolne tętno
- nowe zaburzenia widzenia, mowy, równowagi lub osłabienie jednej strony ciała
- ropiejące zmiany skórne lub stan zapalny wokół paznokci
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie, PK – transport
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu selektywnego leku immunosupresyjnego i inhibitora kinazy EGFR należy unikać tego skojarzenia, jeśli to możliwe, a gdy jest konieczne – prowadzić je w porozumieniu onkologa z lekarzem prowadzącym leczenie immunosupresyjne i ściśle monitorować zakażenia, morfologię, czynność wątroby i objawy płucne. Przed włączeniem inhibitora kinazy EGFR warto rozważyć, czy leczenie immunosupresyjne choroby autoimmunologicznej można odstawić, zmniejszyć lub zamienić na lek o mniejszym potencjale immunosupresyjnym. Po odstawieniu leflunomidu lub teriflunomidu należy pamiętać o bardzo długim utrzymywaniu się aktywnego metabolitu i rozważyć procedurę przyspieszonej eliminacji. Przy skojarzeniu fingolimodu, ozanimodu lub ponesimodu z ozymertynibem konieczne jest wyjściowe i kontrolne EKG oraz kontrola elektrolitów, a przy natalizumabie zwiększona czujność w kierunku postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii. Każdy nowy kaszel, duszność lub gorączka wymaga pilnej diagnostyki w kierunku śródmiąższowej choroby płuc i zakażenia oraz wstrzymania leczenia do czasu wyjaśnienia.
Skutek kliniczny
Zwiększone ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, w tym postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii przy natalizumabie i modulatorach S1P. Możliwa addycyjna hepatotoksyczność oraz śródmiąższowa choroba płuc, która u chorego na raka płuca bywa trudna do odróżnienia od progresji choroby lub zakażenia. Przy skojarzeniu modulatora S1P z ozymertynibem możliwa bradykardia, zaburzenia przewodzenia i wydłużenie odstępu QT z ryzykiem zaburzeń rytmu komorowego.
Mechanizm
Podstawą interakcji jest sumowanie się działań niepożądanych obu grup, a nie wpływ na stężenia leków. Selektywne leki immunosupresyjne osłabiają odporność komórkową lub humoralną, a inhibitory kinazy EGFR, zwłaszcza ozymertynib, mogą powodować leukopenię i neutropenię, uszkadzają barierę skórno-śluzówkową i sprzyjają zakażeniom skóry i błon śluzowych. Obie grupy mogą wywoływać śródmiąższową chorobę płuc lub zapalenie płuc (inhibitory kinazy EGFR, leflunomid, teriflunomid, tofacytynib) i uszkodzenie wątroby (erlotynib, gefitynib, lapatynibopodobne działanie innych inhibitorów kinazy EGFR, leflunomid, teriflunomid, tofacytynib). Modulatory receptora sfingozyno-1-fosforanu (fingolimod, ozanimod, ponesimod) zwalniają czynność serca i mogą wydłużać odstęp QT, co sumuje się z wydłużaniem QT przez ozymertynib. Dodatkowo leflunomid i teriflunomid hamują białko transportowe BCRP, którego substratami są inhibitory kinazy EGFR, co może zwiększać ich ekspozycję[1]. Długi okres półtrwania aktywnego metabolitu leflunomidu i teriflunomidu oraz utrzymująca się limfopenia po modulatorach S1P i lekach anty-CD19 sprawiają, że ryzyko trwa także po odstawieniu leku z grupy A.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem, w tym liczba neutrofili i limfocytów
- aktywność aminotransferaz i stężenie bilirubiny
- objawy zakażeń, w tym oportunistycznych
- objawy ze strony płuc – kaszel, duszność, gorączka, saturacja
- EKG z oceną odstępu QTc i częstości rytmu przy modulatorach S1P i ozymertynibie
- stężenie potasu i magnezu przy ryzyku wydłużenia QT
- nowe objawy neurologiczne przy natalizumabie i modulatorach S1P
- stan skóry i błon śluzowych, zanokcica, zmiany trądzikopodobne z nadkażeniem
Kiedy ocena się zmienia
| Okres po odstawieniu leflunomidu lub teriflunomidu bez przeprowadzonej procedury przyspieszonej eliminacjiodstep · selektywne leki immunosupresyjne | inne zalecenie | Aktywny metabolit leflunomidu i teriflunomid utrzymują się w organizmie bardzo długo po odstawieniu, więc interakcja z inhibitorem kinazy EGFR pozostaje możliwa. Przed włączeniem inhibitora kinazy EGFR należy rozważyć przyspieszoną eliminację kolestyraminą lub węglem aktywowanym i potwierdzenie spadku stężenia. |
| Włączanie fingolimodu, ozanimodu lub ponesimodu u osoby przyjmującej ozymertynibkolejność włączenia · selektywne leki immunosupresyjne | ryzyko rośnie | Rozpoczynanie modulatora S1P powoduje przejściowe zwolnienie rytmu serca i zaburzenia przewodzenia, które sumują się z wydłużeniem QT przez ozymertynib. Wymaga to wyjściowego EKG, kontroli elektrolitów i monitorowania po pierwszej dawce zgodnie z ChPL modulatora S1P, a u chorych z wydłużonym QTc skojarzenia należy unikać. |
| Okres utrzymującej się limfopenii po odstawieniu fingolimodu, ozanimodu, ponesimodu lub inebilizumabuodstep · selektywne leki immunosupresyjne | inne zalecenie | Po odstawieniu modulatorów S1P i leków zmniejszających liczbę limfocytów B ich działanie immunosupresyjne ustępuje stopniowo, dlatego ryzyko zakażeń przy rozpoczęciu inhibitora kinazy EGFR należy oceniać na podstawie aktualnej liczby limfocytów, a nie tylko daty ostatniej dawki. |
Źródła
- Kis E, Nagy T, Jani M, Molnár E, Jánossy J, Ujhellyi O, et al. Leflunomide and its metabolite A771726 are high affinity substrates of BCRP: implications for drug resistance. Ann Rheum Dis. 2008;68(7):1201-7. doi: 10.1136/ard.2007.086264. PMID: 18397960.
Połączenie przeciwwskazaneAntyandrogeny (np. enzalutamid, bikalutamid, flutamid)+ Prokinetyki (np. cyzapryd) klasaAntyandrogenu nie łączy się z cyzaprydem ze względu na ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca.Jeśli przyjmujesz lek antyandrogenowy, nie stosuj cyzaprydu i powiedz lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich swoich lekach, żeby dobrali inny lek na pracę żołądka.nieznanyteoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli przyjmujesz lek antyandrogenowy, nie stosuj cyzaprydu i powiedz lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich swoich lekach, żeby dobrali inny lek na pracę żołądka.
Leki antyandrogenowe stosowane w raku prostaty, takie jak bikalutamid, enzalutamid czy apalutamid, mogą wpływać na rytm serca. Cyzapryd, lek pobudzający pracę żołądka i jelit, działa na serce podobnie, a razem mogą wywołać groźną arytmię. Inne leki na pracę żołądka, takie jak itopryd czy metoklopramid, nie niosą tego ryzyka w takim stopniu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- nagłe zawroty głowy
- omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
- duszność z uczuciem osłabienia
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – sumowanie, PK – metabolizm
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Antyandrogenu nie łączy się z cyzaprydem ze względu na ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Połączenie cyzaprydu z bikalutamidem jest przeciwwskazane, a cyzaprydu nie stosuje się z żadnym lekiem wydłużającym odstęp QT, w tym z enzalutamidem, apalutamidem, darolutamidem i flutamidem. Gdy pacjent leczony antyandrogenem wymaga prokinetyku, należy wybrać itopryd albo krótkotrwale metoklopramid. Jeśli cyzapryd był już stosowany razem z antyandrogenem, należy go odstawić, wykonać EKG z oceną QTc i wyrównać niedobór potasu oraz magnezu. Po odstawieniu enzalutamidu lub apalutamidu nie należy włączać cyzaprydu w okresie wygasania indukcji enzymatycznej.
Skutek kliniczny
Połączenie grozi wydłużeniem odstępu QT, częstoskurczem typu torsade de pointes, migotaniem komór i nagłym zgonem sercowym. Ryzyko jest największe przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii, chorobie serca i w starszym wieku. Przy enzalutamidzie i apalutamidzie cyzapryd może też słabiej działać na motorykę przewodu pokarmowego.
Mechanizm
Interakcja dotyczy wszystkich antyandrogenów, ale po stronie prokinetyków dotyczy tylko cyzaprydu. Cyzapryd blokuje kanały potasowe hERG w sercu, wydłuża odstęp QT i może wywołać częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes. Terapia antyandrogenowa w raku prostaty także wydłuża odstęp QT, więc oba leki sumują działanie proarytmiczne. Cyzapryd jest metabolizowany niemal wyłącznie przez CYP3A4. Bikalutamid hamuje CYP3A4 i może zwiększać stężenie cyzaprydu, co dodatkowo nasila ryzyko arytmii. Enzalutamid i apalutamid silnie indukują CYP3A4 i obniżają stężenie cyzaprydu, a darolutamid działa w tym kierunku słabo. Nie znosi to jednak ryzyka sumowania wpływu na QT. Po odstawieniu enzalutamidu lub apalutamidu indukcja ustępuje stopniowo, a stężenie cyzaprydu rośnie.
Monitorować
- EKG z oceną odstępu QTc
- stężenie potasu i magnezu w surowicy
- częstość rytmu serca (bradykardia)
- omdlenia, kołatania serca, zawroty głowy
Kiedy ocena się zmienia
| wiek ≥ 65 latpacjent | ryzyko rośnie | U starszych mężczyzn częściej występują choroba niedokrwienna serca, niewydolność serca, bradykardia i zaburzenia elektrolitowe, które dodatkowo zwiększają ryzyko torsade de pointes. |
| Odstawienie enzalutamidu lub apalutamidukolejność włączenia · antyandrogeny | ryzyko rośnie | Po odstawieniu enzalutamidu lub apalutamidu indukcja CYP3A4 wygasa stopniowo przez kilka tygodni. Stężenie cyzaprydu dawkowanego jak w okresie indukcji może wtedy wzrosnąć i zwiększyć ryzyko arytmii. |
Połączenie przeciwwskazanePochodne difenylometanu (np. hydroksyzyna)+ Inhibitory kinazy EGFR (np. ozymertynib, aumolertynib) klasaPochodnej difenylometanu nie stosuje się jednocześnie z inhibitorem kinazy EGFR wydłużającym odstęp QT.Jeśli przyjmujesz lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów EGFR, nie zaczynaj brać hydroksyzyny bez rozmowy z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli przyjmujesz lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów EGFR, nie zaczynaj brać hydroksyzyny bez rozmowy z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą.
Hydroksyzyna, stosowana na świąd, niepokój i problemy ze snem, oraz niektóre leki przeciwnowotworowe z grupy inhibitorów EGFR, np. ozymertynib, mogą zaburzać rytm serca. Przyjmowane razem nasilają to działanie i mogą wywołać groźną arytmię. Ryzyko rośnie przy biegunce i wymiotach, które często towarzyszą leczeniu przeciwnowotworowemu. Inne leki z tej grupy, np. erlotynib czy afatynib, nie mają takiego wpływu na serce.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- zawroty głowy
- omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
- duszność albo ból w klatce piersiowej
- bardzo silna senność
- nasilona biegunka lub wymioty
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Pochodnej difenylometanu nie stosuje się jednocześnie z inhibitorem kinazy EGFR wydłużającym odstęp QT. Dotyczy to hydroksyzyny łączonej z ozymertynibem lub aumolertynibem. Świąd i wysypkę związane z leczeniem przeciwnowotworowym leczy się lekiem przeciwhistaminowym o małym wpływie na odstęp QT oraz leczeniem miejscowym, a lęk i bezsenność lekiem spoza grupy wydłużającej QT. Jeśli pacjent już przyjął oba leki, należy odstawić hydroksyzynę, wykonać EKG z oceną QTc oraz oznaczyć potas i magnez. Przy erlotynibie, gefitynibie, afatynibie, dakomitynibie i lazertynibie nie dochodzi do sumowania wpływu na QT, ale przy biegunce lub zaburzeniach elektrolitowych hydroksyzynę stosuje się ostrożnie w najmniejszej skutecznej dawce.
Skutek kliniczny
Połączenie grozi wydłużeniem odstępu QTc, częstoskurczem komorowym typu torsade de pointes, omdleniem, a w skrajnych przypadkach nagłym zgonem sercowym. Hydroksyzyna dodatkowo wywołuje senność i zaburzenia koordynacji, co u osłabionego pacjenta onkologicznego zwiększa ryzyko upadków.
Mechanizm
Oba leki wydłużają repolaryzację komór serca i ich działanie się sumuje. Hydroksyzyna blokuje kanały potasowe hERG i wydłuża odstęp QT, a ozymertynib i aumolertynib wydłużają odstęp QTc w sposób zależny od stężenia. Ryzyko arytmii nasilają biegunka i wymioty wywoływane przez inhibitory kinazy EGFR, które prowadzą do hipokaliemii i hipomagnezemii. Interakcja farmakokinetyczna nie ma istotnego znaczenia klinicznego.
Monitorować
- EKG z oceną QTc przed włączeniem leku i po każdej zmianie leczenia
- stężenie potasu, magnezu i wapnia w surowicy
- nasilenie biegunki i wymiotów
- kołatanie serca, zawroty głowy i omdlenia
- nadmierna senność i ryzyko upadków
- inne stosowane leki wydłużające odstęp QT, np. ondansetron, makrolidy, fluorochinolony
Kiedy ocena się zmienia
| wiek ≥ 65 latpacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych częściej występują choroby serca, zaburzenia elektrolitowe i wielolekowość, a hydroksyzyna silniej działa sedacyjnie i antycholinergicznie. Ryzyko arytmii i upadków jest większe. |
| Maksymalna dawka dobowa zalecana dla wieku pacjentadawka · pochodne difenylometanu | ryzyko rośnie | Wydłużenie QT po hydroksyzynie zależy od dawki. Duże dawki zwiększają ryzyko arytmii także u pacjentów przyjmujących inhibitor EGFR, który sam nie wydłuża QT, zwłaszcza przy hipokaliemii. |
Niekorzystna interakcjaApomorfina+ OzymertynibPołączenia najlepiej unikać, a jeśli oba leki są niezbędne, stosuje się je pod kontrolą EKG i elektrolitów.Powiedz lekarzowi prowadzącemu, że przyjmujesz oba leki, i wykonuj zlecone badania EKG.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz lekarzowi prowadzącemu, że przyjmujesz oba leki, i wykonuj zlecone badania EKG.
Oba leki mogą wpływać na rytm serca, a przyjmowane razem zwiększają ryzyko jego zaburzeń. Lekarz zwykle zleca wtedy badanie EKG oraz kontrolę potasu i magnezu we krwi. Nie przerywaj samodzielnie żadnego z tych leków, bo oba są ważne dla twojego leczenia.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie lub nierówne bicie serca
- zawroty głowy
- omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
- nagłe osłabienie
- duszność lub ból w klatce piersiowej
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenia najlepiej unikać, a jeśli oba leki są niezbędne, stosuje się je pod kontrolą EKG i elektrolitów. Apomorfiny nie łączy się z lekami wydłużającymi odstęp QT bez wyraźnej potrzeby[1]. Przed włączeniem drugiego leku należy wykonać EKG z oceną QTc oraz wyrównać stężenie potasu i magnezu, a EKG powtarzać w trakcie leczenia, zwłaszcza po zmianie dawki apomorfiny. Należy ograniczyć inne leki wydłużające QT, w tym przemyśleć potrzebę stosowania domperydonu. Decyzję o kontynuacji ozymertynibu podejmuje onkolog, a o modyfikacji leczenia choroby Parkinsona neurolog.
Skutek kliniczny
Wydłużenie odstępu QT z ryzykiem komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes, omdlenia, a rzadko nagłego zgonu sercowego. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii, chorobach serca i przy dodatkowych lekach wydłużających QT, takich jak domperydon często podawany z apomorfiną.
Mechanizm
Apomorfina i ozymertynib wydłużają odstęp QT, więc ich działanie na repolaryzację komór może się sumować. Apomorfiny unika się łącznie z innymi lekami o znanych właściwościach wydłużających odstęp QT[1]. Istotnej interakcji farmakokinetycznej się nie oczekuje, ponieważ ozymertynib zwiększa ekspozycję głównie na substraty BCRP i glikoproteiny P, a apomorfina nie jest uznawana za ich istotny substrat.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- EKG z oceną QTc przed skojarzeniem i okresowo w trakcie
- stężenie potasu i magnezu w surowicy
- częstość rytmu serca i ciśnienie tętnicze
- objawy kołatania serca, zawrotów głowy i omdleń
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Apomorfina włączana u pacjenta leczonego ozymertynibemkolejność włączenia · apomorfina | inne zalecenie | W okresie ustalania dawki apomorfiny należy szczególnie uważnie obserwować pacjenta i wykonać EKG przed włączeniem oraz po zwiększeniu dawki. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Dacepton 10 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dacepton-100329932/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tagrisso. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tagrisso-100364800/
Niekorzystna interakcjaBikalutamid+ IrynotekanJeśli oba leki są potrzebne, można je stosować razem pod warunkiem ścisłego monitorowania toksyczności irynotekanu.Powiedz onkologowi, że przyjmujesz bikalutamid, i od razu zgłoś biegunkę, gorączkę lub dreszcze.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz onkologowi, że przyjmujesz bikalutamid, i od razu zgłoś biegunkę, gorączkę lub dreszcze.
Bikalutamid może zmieniać przemiany irynotekanu w organizmie tak, że powstaje więcej jego czynnej postaci. Może to nasilić działania niepożądane chemioterapii, zwłaszcza biegunkę i spadek odporności na zakażenia. Oba leki zwykle można stosować razem, ale lekarz musi wiedzieć, że przyjmujesz bikalutamid, i uważniej kontrolować wyniki krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nasilona lub wodnista biegunka
- gorączka lub dreszcze
- duże osłabienie i zawroty głowy przy wstawaniu
- ból gardła lub owrzodzenia w jamie ustnej
- nietypowe siniaki lub krwawienia
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PK – metabolizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Jeśli oba leki są potrzebne, można je stosować razem pod warunkiem ścisłego monitorowania toksyczności irynotekanu. Silnych inhibitorów CYP3A4 z irynotekanem się unika, a przy innych inhibitorach tego izoenzymu rośnie ryzyko jego toksyczności[1]. Przy lekach o wąskim indeksie terapeutycznym podawanych z bikalutamidem należy zachować szczególną ostrożność[2]. Morfologię z rozmazem i tolerancję jelitową należy oceniać przed każdym cyklem. O modyfikacji dawki irynotekanu albo zmianie leczenia antyandrogenowego decyduje onkolog na podstawie tolerancji kolejnych cykli.
Skutek kliniczny
Możliwe nasilenie toksyczności irynotekanu, przede wszystkim neutropenii i opóźnionej biegunki. Inne inhibitory CYP3A4 zwiększają ryzyko toksyczności irynotekanu przez zmniejszenie jego metabolizmu[1]. Wzrost ekspozycji na lek o wąskim indeksie terapeutycznym może mieć znaczenie kliniczne[2].
Mechanizm
Bikalutamid hamuje CYP3A4, przez co więcej irynotekanu może przechodzić w czynny metabolit SN-38. R-enancjomer bikalutamidu hamuje izoenzym CYP3A4, a po 28 dniach jednoczesnego stosowania AUC midazolamu zwiększało się maksymalnie o 80%[2]. Przy silnym inhibitorze CYP3A4, ketokonazolu, AUC nieczynnego metabolitu APC zmniejszało się o 87%, a AUC SN-38 zwiększało się o 109%[1]. Bikalutamid hamuje CYP3A4 słabiej niż ketokonazol, dlatego wzrost ekspozycji na SN-38 powinien być mniejszy, ale nie można go wykluczyć.
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem, zwłaszcza liczba neutrofili, przed każdym cyklem irynotekanu
- częstość i charakter stolców oraz objawy odwodnienia
- temperatura ciała i objawy zakażenia
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Włączenie bikalutamidu w trakcie leczenia irynotekanemkolejność włączenia · bikalutamid | inne zalecenie | Hamujące działanie bikalutamidu narasta stopniowo, a wpływ na midazolam opisano po 28 dniach stosowania. Wzmożone monitorowanie toksyczności powinno więc obejmować kolejne cykle irynotekanu, nie tylko pierwszy po włączeniu bikalutamidu. |
| Odstawienie bikalutamidu w trakcie leczenia irynotekanemkolejność włączenia · bikalutamid | inne zalecenie | Po odstawieniu bikalutamidu hamowanie CYP3A4 ustępuje stopniowo, co może zmniejszyć ekspozycję na SN-38. Jeśli wcześniej zmniejszono dawkę irynotekanu z powodu toksyczności, onkolog powinien ponownie ocenić dawkowanie w kolejnych cyklach. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Irinotecan Kabi 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/irinotecan-kabi-100215252/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Binabic 50 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/binabic-100208401/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Binabic. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/binabic-100208401/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Irinotecan Kabi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/irinotecan-kabi-100215252/
Niekorzystna interakcjaBuprenorfina+ BikalutamidBuprenorfiny nie zaleca się łączyć z lekami wpływającymi na aktywność CYP3A4, a bikalutamid jest inhibitorem tego izoenzymu.Powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba leki, nie pij alkoholu, nie bierz bez konsultacji leków nasennych ani uspokajających i zgłoś się do lekarza, jeśli stajesz się wyraźnie bardziej senny.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba leki, nie pij alkoholu, nie bierz bez konsultacji leków nasennych ani uspokajających i zgłoś się do lekarza, jeśli stajesz się wyraźnie bardziej senny.
Lek na raka prostaty może spowalniać rozkładanie leku przeciwbólowego w organizmie. Przez to lek przeciwbólowy może działać silniej niż zwykle i powodować większą senność albo spowolnienie oddechu. Taki efekt może pojawić się dopiero po kilku tygodniach wspólnego stosowania.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silna senność lub trudność z wybudzeniem
- wolny lub płytki oddech
- zawroty głowy i chwiejność
- splątanie
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PK – metabolizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Buprenorfiny nie zaleca się łączyć z lekami wpływającymi na aktywność CYP3A4, a bikalutamid jest inhibitorem tego izoenzymu.[1] Jeśli połączenie jest konieczne, należy obserwować pacjenta pod kątem nadmiernej sedacji i spowolnienia oddechu przez pierwsze tygodnie po włączeniu bikalutamidu i w razie potrzeby zmniejszyć dawkę buprenorfiny. Po odstawieniu bikalutamidu stężenie buprenorfiny może się obniżyć, co wymaga oceny skuteczności przeciwbólowej lub kontroli objawów odstawiennych u pacjentów w terapii substytucyjnej. Należy unikać dokładania innych leków działających depresyjnie na OUN i alkoholu.
Skutek kliniczny
Wzrost stężenia buprenorfiny może nasilać jej działanie hamujące na ośrodkowy układ nerwowy, czyli senność, zawroty głowy, spowolnienie oddechu, nudności i zaparcia. Ryzyko jest większe, gdy pacjent przyjmuje też leki uspokajające, nasenne, benzodiazepiny, gabapentynoidy lub pije alkohol, ponieważ te połączenia same zwiększają ryzyko głębokiej sedacji i depresji oddechowej.[1] Siła tej interakcji nie została zbadana bezpośrednio, a jej znaczenie kliniczne nie jest wyjaśnione.
Mechanizm
Bikalutamid, a dokładniej jego R-enancjomer, hamuje CYP3A4 i w mniejszym stopniu CYP2C9, CYP2C19 oraz CYP2D6.[2] Po 28 dniach jednoczesnego stosowania z bikalutamidem AUC midazolamu, modelowego substratu CYP3A4, zwiększało się maksymalnie o 80%.[2] Buprenorfina jest metabolizowana przez CYP3A4, dlatego inhibitory tego izoenzymu mogą hamować jej metabolizm i zwiększać jej stężenie.[1]
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
Monitorować
- nasilenie senności i sedacji
- częstość i głębokość oddechu
- zawroty głowy i ryzyko upadków
- skuteczność przeciwbólowa lub objawy odstawienne po odstawieniu bikalutamidu
Bezpieczniejsze alternatywy
morfinahydromorfon
Kiedy ocena się zmienia
| Bikalutamid dołączony do stałej dawki buprenorfinykolejność włączenia · bikalutamid | inne zalecenie | Hamowanie CYP3A4 przez bikalutamid narasta stopniowo, dlatego przez pierwsze tygodnie po włączeniu bikalutamidu należy obserwować pacjenta pod kątem sedacji i depresji oddechowej oraz rozważyć zmniejszenie dawki buprenorfiny. |
| Odstawienie bikalutamidu w trakcie leczenia buprenorfinąkolejność włączenia · bikalutamid | inne zalecenie | Po zakończeniu leczenia bikalutamidem stężenie buprenorfiny może się obniżyć, dlatego należy ocenić skuteczność przeciwbólową lub wystąpienie objawów odstawiennych i w razie potrzeby skorygować dawkę buprenorfiny. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol 0,2 mg, tabletki podjęzykowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Binabic 50 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/binabic-100208401/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Binabic. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/binabic-100208401/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
Niekorzystna interakcjaOksytocyna+ OzymertynibUnikaj łączenia oksytocyny z ozymertynibem, a gdy podanie oksytocyny jest konieczne, prowadź je pod kontrolą EKG.Zawsze powiedz lekarzowi i położnej, że przyjmujesz ozymertynib, zanim dostaniesz oksytocynę.szybki (godziny)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Zawsze powiedz lekarzowi i położnej, że przyjmujesz ozymertynib, zanim dostaniesz oksytocynę.
Oba leki mogą wpływać na rytm serca, a razem ten wpływ się sumuje. Może to zwiększyć ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Oksytocynę podaje się w szpitalu, dlatego lekarz może wtedy częściej kontrolować twoje serce i wyniki krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie lub nierówne bicie serca
- zawroty głowy lub uczucie zbliżającego się omdlenia
- omdlenie
- ból lub ucisk w klatce piersiowej
- ból głowy, nudności i splątanie przy długim wlewie
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Unikaj łączenia oksytocyny z ozymertynibem, a gdy podanie oksytocyny jest konieczne, prowadź je pod kontrolą EKG[1]. Przed podaniem oznacz QTc oraz stężenie potasu, magnezu i sodu i wyrównaj niedobory. Stosuj najmniejszą skuteczną dawkę oksytocyny we wlewie, unikaj szybkich wstrzyknięć dożylnych i nie łącz z kolejnymi lekami wydłużającymi QT. U pacjentki z wrodzonym zespołem wydłużonego QT lub z wyjściowo wydłużonym QTc rozważ inny lek obkurczający macicę.
Skutek kliniczny
Połączenie może prowadzić do dalszego wydłużenia odstępu QT i zwiększać ryzyko komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsades de pointes. Ryzyko jest większe przy hiponatremii lub hipokaliemii, w tym przy hiponatremii z przewodnienia, którą może wywołać długotrwały wlew oksytocyny.
Mechanizm
Oksytocyna jest lekiem potencjalnie arytmogennym, a ryzyko zaburzeń typu torsades de pointes rośnie u pacjentek przyjmujących inne leki wydłużające odstęp QT[1]. Ozymertynib wydłuża odstęp QTc w sposób zależny od stężenia, więc oba leki sumują swój wpływ na repolaryzację komór. Nie ma interakcji farmakokinetycznej, ponieważ oksytocyna nie jest induktorem CYP3A4 ani substratem BCRP lub P-gp o wąskim indeksie terapeutycznym.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- EKG z oceną odstępu QTc przed podaniem i w trakcie wlewu
- stężenie potasu, magnezu i sodu w surowicy
- bilans płynów przy dłuższym wlewie
- ciśnienie tętnicze i częstość rytmu serca
Bezpieczniejsze alternatywy
metyloergometrynakarboprost
Kiedy ocena się zmienia
| Szybkie wstrzyknięcie dożylnedroga podania · oksytocyna | ryzyko rośnie | Szybkie wstrzyknięcie dożylne oksytocyny zwiększa ryzyko spadku ciśnienia, tachykardii i zaburzeń rytmu, dlatego u pacjentki leczonej ozymertynibem preferuje się powolny wlew pod kontrolą EKG. |
| Długotrwały wlewczas leczenia · oksytocyna | ryzyko rośnie | Długotrwały wlew oksytocyny może wywołać przewodnienie z hiponatremią, która dodatkowo sprzyja zaburzeniom rytmu, dlatego należy kontrolować bilans płynów i stężenie sodu. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Oxytocin Grindeks 8,3 mcg/ml, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oxytocin-grindeks-100433109/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tagrisso. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tagrisso-100364800/
Oznaczenia na tej stronie
- Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
- Korzystna interakcjaPołączenie celowe
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.