Interakcje / Ozymertynib / Ozymertynib i sargramostym
Jaki opis pokazać?
Interakcja nieistotna klinicznie
Leki można stosować jednocześnie bez zmiany dawek i bez odstępu czasowego.
Przyjmuj oba leki tak jak dotąd i nie zaczynaj bez konsultacji z farmaceutą żadnych preparatów z zielem dziurawca.
Interakcja nieistotna klinicznieOzymertynib+ SargramostymLeki można stosować jednocześnie bez zmiany dawek i bez odstępu czasowego.Przyjmuj oba leki tak jak dotąd i nie zaczynaj bez konsultacji z farmaceutą żadnych preparatów z zielem dziurawca.nieznanyteoretyczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Przyjmuj oba leki tak jak dotąd i nie zaczynaj bez konsultacji z farmaceutą żadnych preparatów z zielem dziurawca.
Te dwa leki można stosować razem. Nie wpływają na siebie nawzajem i nie zmieniają swojego działania. Każdy z nich może nadal powodować własne działania niepożądane, dlatego ważne są zwykłe kontrole zlecone przez lekarza.
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- –
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Leki można stosować jednocześnie bez zmiany dawek i bez odstępu czasowego. Wystarczy standardowe monitorowanie wymagane osobno dla każdego z leków, w tym morfologii krwi z rozmazem w trakcie podawania sargramostymu.
Skutek kliniczny
Nie należy oczekiwać zmiany stężeń ani skuteczności żadnego z leków. Ryzyko leukocytozy nie wzrasta, ponieważ ozymertynib nie zwiększa liczby leukocytów[1].
Mechanizm
Nie ma mechanizmu, który wskazywałby na klinicznie istotną interakcję. Ozymertynib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 i CYP3A5, a jego ekspozycję istotnie zmniejszają jedynie silne i umiarkowane induktory CYP3A4[2]. Sargramostym jest rekombinowanym białkiem (GM-CSF) i nie jest induktorem CYP3A4. Nawet gdyby cytokinowe działanie sargramostymu nieznacznie hamowało CYP3A4, inhibitory CYP3A4 nie wywierają klinicznie istotnego wpływu na ekspozycję na ozymertynib[2]. Ozymertynib hamuje BCRP i P-gp[2], ale sargramostym jako białko podawane pozajelitowo nie jest drobnocząsteczkowym substratem tych nośników. Interakcje sargramostymu dotyczą leków indukujących leukocytozę[1], a ozymertynib do nich nie należy.
Metabolizm i transportery
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Imreplys 250 mcg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imreplys-100525844/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tagrisso 40 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tagrisso-100364800/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tagrisso. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tagrisso-100364800/
Alkohol przy tych lekach
Interakcja nieistotna klinicznieOzymertyniba alkoholNie ma potrzeby zmiany dawki ani schematu ozymertynibu z powodu okazjonalnego spożycia alkoholu.Możesz okazjonalnie wypić niewielką ilość alkoholu, ale unikaj picia dużych ilości i zrezygnuj z alkoholu, gdy masz biegunkę lub ranki w jamie ustnej.nieznanyteoretyczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Możesz okazjonalnie wypić niewielką ilość alkoholu, ale unikaj picia dużych ilości i zrezygnuj z alkoholu, gdy masz biegunkę lub ranki w jamie ustnej.
Alkohol nie zmienia działania ozymertynibu i nie osłabia leczenia. Picie dużych ilości może jednak nasilać biegunkę i ranki w jamie ustnej, a także odwadniać organizm, co obciąża serce. Składnik tabletki o nazwie alkohol poliwinylowy to nie jest alkohol do picia.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- omdlenie albo silne zawroty głowy
- nasilona lub długo trwająca biegunka
- wymioty i objawy odwodnienia
- bolesne ranki w jamie ustnej utrudniające jedzenie
- duszność lub obrzęki nóg
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie ma potrzeby zmiany dawki ani schematu ozymertynibu z powodu okazjonalnego spożycia alkoholu. U osób pijących regularnie duże ilości należy zalecić ograniczenie alkoholu, kontrolować elektrolity i EKG oraz zwracać uwagę na nasilenie biegunki i objawy ze strony serca.
Skutek kliniczny
Umiarkowane, okazjonalne spożycie alkoholu nie powinno zmieniać skuteczności ani bezpieczeństwa leczenia ozymertynibem. Picie dużych ilości może nasilać biegunkę, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej i odwodnienie, a wywołana tym hipokaliemia lub hipomagnezemia może zwiększać ryzyko arytmii przy wydłużonym odstępie QT.
Mechanizm
Nie jest znana interakcja farmakokinetyczna między ozymertynibem a etanolem. Charakterystyka produktu ozymertynibu nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w interakcjach.[1] Ozymertynib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 i CYP3A5, a jego ekspozycję istotnie zmniejszają silne induktory CYP3A, np. ryfampicyna obniża AUC ozymertynibu w stanie stacjonarnym o 78%.[1] Etanol nie jest klinicznie istotnym induktorem CYP3A4, dlatego nie należy oczekiwać spadku stężenia leku. Teoretycznie możliwe jest jedynie sumowanie działań niepożądanych. Chodzi o podrażnienie przewodu pokarmowego i biegunkę, zaburzenia elektrolitowe przy nadużywaniu alkoholu, które sprzyjają wydłużeniu odstępu QT wywoływanemu przez ozymertynib, oraz kardiotoksyczność etanolu nakładającą się na ryzyko zaburzeń czynności lewej komory. Alkohol poliwinylowy w otoczce tabletki nie jest etanolem.[1]
Metabolizm i transportery
Monitorować
- stężenie potasu i magnezu u osób nadużywających alkoholu
- EKG z oceną odstępu QTc
- nasilenie biegunki i stan nawodnienia
- objawy niewydolności serca u osób przewlekle pijących
Kiedy ocena się zmienia
| Picie dużych ilości lub upijanie sięilość alkoholu · pacjent | ryzyko rośnie | Duże dawki etanolu sprzyjają biegunce, wymiotom i utracie potasu oraz magnezu, co może nasilać wydłużenie odstępu QT wywołane ozymertynibem. Zalecić ograniczenie alkoholu i rozważyć kontrolę elektrolitów oraz EKG. |
| Przewlekłe nadużywanie alkoholuczas leczenia · pacjent | ryzyko rośnie | Przewlekłe nadużywanie alkoholu wiąże się z kardiomiopatią, niedoborami elektrolitów i uszkodzeniem wątroby, co zwiększa ryzyko powikłań kardiologicznych leczenia ozymertynibem. Wskazane jest monitorowanie EKG, elektrolitów i czynności serca oraz wsparcie w ograniczeniu picia. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tagrisso 40 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tagrisso-100364800/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tagrisso. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tagrisso-100364800/
Sargramostym a alkohol: brak opisu w bazie.
Inne interakcje tych leków 405
Połączenie przeciwwskazaneAmisulpryd+ OzymertynibNie łącz amisulprydu z ozymertynibem.Nie przyjmuj tych leków razem bez rozmowy z lekarzem i nie odstawiaj ich sam – zapytaj lekarza lub farmaceutę o bezpieczniejszy zamiennik.nieznanyteoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj tych leków razem bez rozmowy z lekarzem i nie odstawiaj ich sam – zapytaj lekarza lub farmaceutę o bezpieczniejszy zamiennik.
Oba leki mogą wpływać na pracę serca i razem zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu. Takie zaburzenia mogą objawiać się kołataniem serca, zawrotami głowy lub omdleniem. Zwykle lekarz zamienia lek na schizofrenię na inny, bezpieczniejszy dla serca. Nie przerywaj samodzielnie żadnego z tych leków.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie lub nierówne bicie serca
- zawroty głowy
- omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
- duszność albo ból w klatce piersiowej
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz amisulprydu z ozymertynibem.[1] Ponieważ ozymertynib jest zwykle leczeniem przyczynowym nowotworu, zmień lek przeciwpsychotyczny na taki o małym wpływie na odstęp QT i uzgodnij to z psychiatrą i onkologiem. Jeśli połączenie jest nie do uniknięcia, wykonaj EKG przed włączeniem i okresowo w trakcie leczenia, wyrównaj potas i magnez oraz unikaj innych leków wydłużających QT i leków powodujących bradykardię.[1]
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT, częstoskurczu typu torsade de pointes, omdleń i nagłego zgonu sercowego. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii, chorobie serca oraz u osób z wrodzonym wydłużeniem QT, u których amisulpryd jest przeciwwskazany.[1]
Mechanizm
Amisulpryd nie powinien być łączony z lekami, które mogą wydłużać odstęp QT.[1] Ozymertynib jest inhibitorem kinazy tyrozynowej EGFR, który może wydłużać odstęp QTc. Oba leki działają na repolaryzację komór w ten sam sposób, więc ich działanie sumuje się. Nie oczekuje się klinicznie istotnej interakcji farmakokinetycznej, ponieważ inhibitory CYP3A4 nie wpływają na ekspozycję na ozymertynib, a sam ozymertynib nie zmienia istotnie stężenia substratów CYP3A4.[2]
Metabolizm i transportery
Monitorować
- EKG z oceną QTc przed włączeniem i w trakcie leczenia
- stężenie potasu i magnezu w surowicy
- częstość rytmu serca
- objawy kołatania serca, zawrotów głowy i omdleń
Bezpieczniejsze alternatywy
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Symamis 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/symamis-100402758/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tagrisso 40 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tagrisso-100364800/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tagrisso. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tagrisso-100364800/
Połączenie przeciwwskazaneDziurawiec+ OzymertynibNie stosuj dziurawca w żadnej postaci doustnej w trakcie leczenia ozymertynibem – połączenie jest przeciwwskazane.Nie stosuj dziurawca w żadnej postaci podczas leczenia ozymertynibem, a jeśli już go przyjmujesz, odstaw go i powiedz o tym swojemu onkologowi.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie stosuj dziurawca w żadnej postaci podczas leczenia ozymertynibem, a jeśli już go przyjmujesz, odstaw go i powiedz o tym swojemu onkologowi.
Dziurawiec sprawia, że organizm szybciej pozbywa się leku przeciwnowotworowego ozymertynibu. Lek może wtedy działać dużo słabiej, a choroba może postępować. Tych leków nie wolno łączyć, nawet gdy dziurawiec jest tylko składnikiem herbatki lub mieszanki ziołowej.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nasilenie objawów choroby, np. kaszlu, duszności lub bólu
- niezamierzona utrata masy ciała lub narastające osłabienie
- pogorszenie nastroju po odstawieniu dziurawca – zgłoś to lekarzowi
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie stosuj dziurawca w żadnej postaci doustnej w trakcie leczenia ozymertynibem – połączenie jest przeciwwskazane[1]. Zapytaj pacjenta o herbatki ziołowe, krople, nalewki i suplementy na nastrój lub trawienie, które mogą zawierać ziele dziurawca. Jeśli pacjent przyjmował dziurawiec, należy go odstawić i poinformować onkologa, ponieważ działanie indukujące wygasa stopniowo. W razie potrzeby leczenia obniżonego nastroju lekarz powinien dobrać lek bez działania indukującego, z uwzględnieniem ryzyka wydłużenia odstępu QT przez ozymertynib.
Skutek kliniczny
Zmniejszenie stężenia ozymertynibu i jego aktywnego metabolitu grozi utratą skuteczności leczenia przeciwnowotworowego i szybszą progresją choroby. Nie ma danych pozwalających skompensować ten efekt zwiększeniem dawki ozymertynibu[1].
Mechanizm
Dziurawiec indukuje enzymy cytochromu P450, w tym CYP3A4, przez co przyspiesza metabolizm leków będących ich substratami[2]. Ozymertynib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 i CYP3A5, a silne induktory tych enzymów zmniejszają ekspozycję na lek[1]. Pod wpływem ryfampicyny, silnego induktora CYP3A, AUC ozymertynibu w stanie stacjonarnym zmniejszyło się o 78%, a AUC aktywnego metabolitu AZ5104 o 82%[1]. Podobnego kierunku działania należy oczekiwać przy dziurawcu.
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
Monitorować
- wywiad w kierunku stosowania dziurawca w herbatkach, nalewkach i suplementach
- skuteczność leczenia przeciwnowotworowego w kontrolnych badaniach obrazowych
- tolerancja ozymertynibu po odstawieniu dziurawca, gdy stężenie leku stopniowo wraca do zwykłego poziomu
Bezpieczniejsze alternatywy
sertralinamelisa lekarska
Kiedy ocena się zmienia
| Herbatka ziołowa, nalewka, krople lub mieszanka ziołowa z dziurawcempostać · dziurawiec | inne zalecenie | Przeciwwskazanie dotyczy każdej postaci doustnej zawierającej ziele dziurawca, także preparatów złożonych i ziół do zaparzania, w których dziurawiec nie jest głównym składnikiem. |
| Na skórędroga podania · dziurawiec | ryzyko maleje | Przy stosowaniu miejscowym na skórę ekspozycja ogólnoustrojowa jest prawdopodobnie niewielka, ale brak danych dla tego połączenia. Przed użyciem warto skonsultować się z onkologiem. |
| Odstawienie dziurawca w trakcie leczenia ozymertynibemkolejność włączenia · dziurawiec | inne zalecenie | Po odstawieniu dziurawca indukcja wygasa stopniowo, a stężenie ozymertynibu wraca do zwykłego poziomu. W tym okresie warto obserwować tolerancję leczenia i poinformować onkologa o wcześniejszym stosowaniu dziurawca. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tagrisso 40 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tagrisso-100364800/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Digestonic -, płyn doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/digestonic-100018913/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 08.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tagrisso. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tagrisso-100364800/
Połączenie przeciwwskazaneFenylobutazon+ OzymertynibNie stosuj fenylobutazonu u pacjenta leczonego ozymertynibem.Nie używaj maści z fenylobutazonem i zapytaj farmaceutę lub lekarza o inny lek przeciwbólowy do stosowania na skórę.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie używaj maści z fenylobutazonem i zapytaj farmaceutę lub lekarza o inny lek przeciwbólowy do stosowania na skórę.
Maści z fenylobutazonem nie wolno stosować, gdy przyjmujesz ozymertynib. Oba leki mogą osłabiać szpik kostny, który wytwarza krwinki chroniące przed zakażeniami i krwawieniami. Ozymertynib często podrażnia też skórę, a na podrażnioną skórę tej maści nie wolno nakładać.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła albo owrzodzenia w jamie ustnej
- łatwe powstawanie siniaków
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- nietypowe osłabienie i bladość
- zaczerwienienie, pieczenie lub wysypka w miejscu nałożenia maści
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie stosuj fenylobutazonu u pacjenta leczonego ozymertynibem[1]. Do miejscowego leczenia bólu i stanu zapalnego wybierz inny NLPZ do stosowania na skórę, nakładany wyłącznie na nieuszkodzoną skórę i możliwie krótko. Jeżeli pacjent już stosował oba leki, poinformuj lekarza prowadzącego leczenie onkologiczne i rozważ kontrolę morfologii krwi z rozmazem.
Skutek kliniczny
Rośnie ryzyko ciężkiej neutropenii, agranulocytozy, małopłytkowości i krwawień, a w konsekwencji zakażeń u chorego na nowotwór. Na skórze zmienionej przez ozymertynib maść może nasilać podrażnienie i odczyny alergiczne.
Mechanizm
Fenylobutazonu nie stosuje się u pacjentów leczonych chemioterapeutykami i innymi lekami zaburzającymi czynność szpiku kostnego[1]. Ozymertynib jest przeciwnowotworowym inhibitorem kinazy tyrozynowej EGFR, a w czasie leczenia często występują u chorych leukopenia, neutropenia i małopłytkowość. Fenylobutazon sam może uszkadzać szpik, dlatego oba leki sumują działanie hematotoksyczne. Nie stosuje się fenylobutazonu na uszkodzoną skórę[1], a ozymertynib często wywołuje wysypkę, suchość i pękanie skóry oraz zanokcicę, co sprzyja wchłanianiu leku do krwi i podrażnieniu. Przy stosowaniu maści dłużej niż 7 dni mogą wystąpić interakcje jak po podaniu ogólnym[1].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem (neutrofile, płytki krwi)
- objawy zakażenia i gorączka
- objawy krwawienia i siniaki
- stan skóry w miejscu stosowania maści
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| czas leczenia ≥ 7 dnifenylobutazon | ryzyko rośnie | Przy stosowaniu maści z fenylobutazonem ponad 7 dni mogą wystąpić interakcje jak po podaniu ogólnym, co dodatkowo zwiększa ryzyko uszkodzenia szpiku. |
| Uszkodzona skórapostać · pacjent | ryzyko rośnie | Fenylobutazonu nie stosuje się na uszkodzoną skórę, a zmiany skórne wywołane ozymertynibem zwiększają wchłanianie leku i ryzyko podrażnienia. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Butapirazol 50 mg/g, maść. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/butapirazol-100012069/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tagrisso. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tagrisso-100364800/
Połączenie przeciwwskazaneOzymertynib+ LefamulinaNie łącz lefamuliny z ozymertynibem.Nie zaczynaj tego antybiotyku i skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, aby dobrali inny lek, a leku przeciwnowotworowego nie odstawiaj samodzielnie.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie zaczynaj tego antybiotyku i skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, aby dobrali inny lek, a leku przeciwnowotworowego nie odstawiaj samodzielnie.
Oba leki mogą wpływać na pracę serca i zaburzać jego rytm. Przyjmowane razem zwiększają ryzyko groźnej arytmii, która może prowadzić do omdlenia. Dlatego tych leków nie łączy się, a lekarz może dobrać inny antybiotyk, bezpieczny przy twoim leczeniu przeciwnowotworowym.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie lub nierówne bicie serca
- zawroty głowy
- omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
- duszność lub ból w klatce piersiowej
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie, PK – transport
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz lefamuliny z ozymertynibem[1]. Zakażenie leczy się antybiotykiem, który nie wydłuża odstępu QT, na przykład antybiotykiem beta-laktamowym lub doksycykliną, zależnie od wskazania i lokalnej wrażliwości. Leczenia ozymertynibem nie przerywa się z powodu krótkiej antybiotykoterapii. U pacjentów przyjmujących leki wydłużające QT podczas leczenia ozymertynibem rozważa się okresowe badanie EKG i oznaczanie elektrolitów[2].
Skutek kliniczny
Ryzyko nadmiernego wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu, w tym częstoskurczu typu torsade de pointes, omdleń i nagłego zgonu sercowego. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii i niewydolności serca.
Mechanizm
Oba leki wydłużają odstęp QT, a ich działanie na repolaryzację komór sumuje się. Lefamuliny nie łączy się z lekami wydłużającymi odstęp QT ani z substratami CYP3A, które wydłużają QT[1]. Ozymertynib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 i CYP3A5, ale nawet silny inhibitor CYP3A4 itrakonazol zwiększył jego AUC tylko o 24%, więc umiarkowane hamowanie CYP3A przez lefamulinę nie powinno istotnie zmieniać ekspozycji na ozymertynib[2]. Ozymertynib hamuje glikoproteinę P i BCRP[2], co teoretycznie może nieco zwiększać wchłanianie lefamuliny zależne od glikoproteiny P. Lefamulina in vitro hamuje BCRP[1], ale znaczenie kliniczne tego wpływu na ozymertynib jest nieznane.
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
- Ozymertynib – inhibitor CYP3A4[3], lefamulina – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
- Ozymertynib – słaby inhibitor P-gp[3], lefamulina – substrat P-gp[4]
- Lefamulina – inhibitor BCRP[4], ozymertynib – substrat BCRP[3]
- Lefamulina – umiarkowany inhibitor CYP3A4[4], ozymertynib – substrat CYP3A4[3]
- Ozymertynib: słaby inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], słaby inhibitor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
- Lefamulina: inhibitor BCRP[4], inhibitor CYP2C8[4], umiarkowany inhibitor CYP3A4[4], inhibitor MATE1[4], inhibitor OATP1B1[4], inhibitor OATP1B3[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]
Monitorować
- EKG z oceną odstępu QTc
- stężenie potasu i magnezu w surowicy
- objawy zaburzeń rytmu – kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia
Bezpieczniejsze alternatywy
amoksycylinaamoksycylina z kwasem klawulanowymceftriaksondoksycyklina
Kiedy ocena się zmienia
| Dożylnadroga podania · lefamulina | inne zalecenie | Lefamulina podana dożylnie również wydłuża odstęp QT, więc przeciwwskazanie dotyczy obu dróg podania. Zmiana drogi podania nie usuwa ryzyka. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/xenleta-100440180/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tagrisso 40 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tagrisso-100364800/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tagrisso. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tagrisso-100364800/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/xenleta-100440180/
Połączenie przeciwwskazaneOzymertynib+ SomapacitanNie rozpoczynaj leczenia somapacitanem u pacjenta przyjmującego ozymertynib – leczenie przeciwnowotworowe musi zostać zakończone, a choroba nowotworowa musi być nieaktywna przed włączeniem somapacitanu.Nie wstrzykuj somapacitanu w trakcie leczenia ozymertynibem i jak najszybciej powiedz o obu lekach onkologowi oraz endokrynologowi.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie wstrzykuj somapacitanu w trakcie leczenia ozymertynibem i jak najszybciej powiedz o obu lekach onkologowi oraz endokrynologowi.
Tych dwóch leków nie stosuje się razem. Lek na raka płuca oznacza, że trwa leczenie nowotworu, a hormon wzrostu może pobudzać wzrost guza i osłabiać efekty tego leczenia. Hormon wzrostu można rozważyć dopiero po zakończeniu leczenia onkologicznego, gdy choroba jest nieaktywna.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nasilenie kaszlu lub duszności
- nowe lub nasilające się bóle, np. kości lub głowy
- niezamierzona utrata masy ciała
- nowe guzki lub zgrubienia
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm, PK – metabolizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie rozpoczynaj leczenia somapacitanem u pacjenta przyjmującego ozymertynib – leczenie przeciwnowotworowe musi zostać zakończone, a choroba nowotworowa musi być nieaktywna przed włączeniem somapacitanu[1]. Jeśli u pacjenta leczonego somapacitanem rozpoznano nowotwór wymagający ozymertynibu, somapacitan należy odstawić[1]. Ewentualne późniejsze wznowienie terapii hormonem wzrostu wymaga wspólnej decyzji onkologa i endokrynologa.
Skutek kliniczny
Stosowanie somapacitanu w trakcie leczenia ozymertynibem wiąże się z ryzykiem pobudzenia wzrostu nowotworu i osłabienia efektu leczenia przeciwnowotworowego. Teoretycznie możliwe jest też niewielkie zmniejszenie stężenia ozymertynibu w osoczu, którego znaczenia klinicznego nie określono.
Mechanizm
Ozymertynib stosuje się w leczeniu czynnej choroby nowotworowej, a somapacitanu nie wolno stosować u chorych z czynnym nowotworem ani przed zakończeniem leczenia przeciwnowotworowego[1]. Hormon wzrostu działa pobudzająco na wzrost tkanek, co może przeciwdziałać celowi leczenia przeciwnowotworowego, dlatego w razie objawów wzrostu guza leczenie somapacitanem się przerywa[1]. Dodatkowo hormon wzrostu może zwiększać klirens substancji metabolizowanych przez izoenzymy cytochromu P450, a ozymertynib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 i CYP3A5 – znaczenie kliniczne tego zjawiska nie jest znane[1][2].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- aktualna lista leków pacjenta pod kątem hormonu wzrostu w trakcie leczenia onkologicznego
- objawy progresji nowotworu
Kiedy ocena się zmienia
| Somapacitan stosowany przed rozpoznaniem nowotworu i włączeniem ozymertynibukolejność włączenia · somapacitan | inne zalecenie | U pacjenta wcześniej leczonego somapacitanem rozpoznanie nowotworu wymagającego ozymertynibu oznacza konieczność przerwania terapii hormonem wzrostu. |
| Leczenie ozymertynibem zakończone, choroba nowotworowa nieaktywnaczas leczenia · ozymertynib | inne zalecenie | Somapacitan można rozważyć dopiero po zakończeniu leczenia przeciwnowotworowego, gdy nowotwór jest nieaktywny. Decyzję podejmuje onkolog wspólnie z endokrynologiem. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Sogroya 10 mg/1,5 ml, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sogroya-100462156/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tagrisso 40 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tagrisso-100364800/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tagrisso. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tagrisso-100364800/
Połączenie przeciwwskazaneOzymertynib+ OkrelizumabNie łącz okrelizumabu z ozymertynibem u pacjenta z aktywnym nowotworem.Powiedz neurologowi i onkologowi, że przyjmujesz oba leki, i nie umawiaj kolejnego wlewu bez ich wspólnej decyzji.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Powiedz neurologowi i onkologowi, że przyjmujesz oba leki, i nie umawiaj kolejnego wlewu bez ich wspólnej decyzji.
Lek na stwardnienie rozsiane podawany we wlewach silnie osłabia część układu odpornościowego i zwykle nie podaje się go osobom leczonym z powodu aktywnego nowotworu. Lek na raka płuca może dodatkowo obniżać liczbę białych krwinek. Razem zwiększają ryzyko poważnych zakażeń. Decyzję o dalszym leczeniu stwardnienia rozsianego podejmą wspólnie twój neurolog i onkolog.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność albo ból przy oddychaniu
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- opryszczka, półpasiec lub inne zmiany na skórze
- nagłe osłabienie lub nowe zaburzenia widzenia, mowy czy ruchu
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz okrelizumabu z ozymertynibem u pacjenta z aktywnym nowotworem[1]. Jeśli rak płuca rozpoznano w trakcie leczenia okrelizumabem, kolejne wlewy wstrzymuje się, a dalsze leczenie stwardnienia rozsianego ustala wspólnie neurolog i onkolog. Innych terapii immunosupresyjnych nie łączy się z okrelizumabem, z wyjątkiem kortykosteroidów w leczeniu rzutów[1].
Skutek kliniczny
Okrelizumabu nie podaje się pacjentowi z aktywnym nowotworem złośliwym ani w stanie ciężkiego obniżenia odporności[1]. Przy jednoczesnym leczeniu rośnie ryzyko ciężkich zakażeń, a wpływ zahamowania odporności humoralnej na przebieg choroby nowotworowej jest nieznany.
Mechanizm
Nie ma interakcji farmakokinetycznej, bo okrelizumab jako przeciwciało monoklonalne nie jest metabolizowany przez cytochrom P450 i nie wpływa na transportery[1]. Problem wynika z sytuacji klinicznej i farmakodynamiki. Ozymertynib stosuje się w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca, a okrelizumabu nie stosuje się u pacjentów ze znanym, aktywnym nowotworem złośliwym[1]. Dodatkowo długotrwałe usunięcie limfocytów B przez okrelizumab może sumować się z cytopeniami wywoływanymi przez ozymertynib i zwiększać ryzyko zakażeń.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem, w tym liczba neutrofili i limfocytów
- objawy zakażenia, zwłaszcza dróg oddechowych
- stężenie immunoglobulin przy długotrwałym leczeniu okrelizumabem
Bezpieczniejsze alternatywy
glatiramerinterferon beta
Kiedy ocena się zmienia
| Ozymertynib włączany u pacjenta leczonego już okrelizumabemkolejność włączenia · okrelizumab | inne zalecenie | Po rozpoznaniu nowotworu kolejnych wlewów okrelizumabu nie podaje się. Usunięcie limfocytów B utrzymuje się długo po ostatnim wlewie, dlatego ryzyko zakażeń trzeba uwzględniać także po przerwaniu leczenia. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ocrevus 30 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ocrevus-100399341/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tagrisso. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tagrisso-100364800/
Połączenie przeciwwskazaneSelektywne leki immunosupresyjne (np. fingolimod, teriflunomid, leflunomid)+ Inhibitory kinazy EGFR (np. erlotynib, gefitynib, afatynib) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu selektywnego leku immunosupresyjnego i inhibitora kinazy EGFR należy unikać tego skojarzenia, jeśli to możliwe, a gdy jest konieczne – prowadzić je w porozumieniu onkologa z lekarzem prowadzącym leczenie immunosupresyjne i ściśle monitorować zakażenia, morfologię, czynność wątroby i objawy płucne.Jeśli przyjmujesz lek osłabiający odporność i lek na raka z grupy inhibitorów EGFR, nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie, powiedz o obu lekach onkologowi i lekarzowi prowadzącemu i regularnie wykonuj zlecone badania krwi.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli przyjmujesz lek osłabiający odporność i lek na raka z grupy inhibitorów EGFR, nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie, powiedz o obu lekach onkologowi i lekarzowi prowadzącemu i regularnie wykonuj zlecone badania krwi.
Leki osłabiające odporność, takie jak leflunomid, teriflunomid, fingolimod czy natalizumab, przyjmowane razem z lekami na raka płuca z grupy inhibitorów EGFR, takimi jak ozymertynib, erlotynib czy afatynib, mogą łącznie mocniej obciążać organizm. Zwiększa się ryzyko poważnych zakażeń, uszkodzenia wątroby i zapalenia płuc. Przy niektórych połączeniach, na przykład fingolimodu lub ozanimodu z ozymertynibem, serce może zwolnić lub pracować nieregularnie. Te leki można czasem stosować razem, ale tylko pod stałą kontrolą lekarzy.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub częste infekcje
- nowy lub nasilający się kaszel, duszność, ból w klatce piersiowej
- zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz, ból pod prawym łukiem żebrowym
- kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenie lub bardzo wolne tętno
- nowe zaburzenia widzenia, mowy, równowagi lub osłabienie jednej strony ciała
- ropiejące zmiany skórne lub stan zapalny wokół paznokci
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie, PK – transport
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu selektywnego leku immunosupresyjnego i inhibitora kinazy EGFR należy unikać tego skojarzenia, jeśli to możliwe, a gdy jest konieczne – prowadzić je w porozumieniu onkologa z lekarzem prowadzącym leczenie immunosupresyjne i ściśle monitorować zakażenia, morfologię, czynność wątroby i objawy płucne. Przed włączeniem inhibitora kinazy EGFR warto rozważyć, czy leczenie immunosupresyjne choroby autoimmunologicznej można odstawić, zmniejszyć lub zamienić na lek o mniejszym potencjale immunosupresyjnym. Po odstawieniu leflunomidu lub teriflunomidu należy pamiętać o bardzo długim utrzymywaniu się aktywnego metabolitu i rozważyć procedurę przyspieszonej eliminacji. Przy skojarzeniu fingolimodu, ozanimodu lub ponesimodu z ozymertynibem konieczne jest wyjściowe i kontrolne EKG oraz kontrola elektrolitów, a przy natalizumabie zwiększona czujność w kierunku postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii. Każdy nowy kaszel, duszność lub gorączka wymaga pilnej diagnostyki w kierunku śródmiąższowej choroby płuc i zakażenia oraz wstrzymania leczenia do czasu wyjaśnienia.
Skutek kliniczny
Zwiększone ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, w tym postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii przy natalizumabie i modulatorach S1P. Możliwa addycyjna hepatotoksyczność oraz śródmiąższowa choroba płuc, która u chorego na raka płuca bywa trudna do odróżnienia od progresji choroby lub zakażenia. Przy skojarzeniu modulatora S1P z ozymertynibem możliwa bradykardia, zaburzenia przewodzenia i wydłużenie odstępu QT z ryzykiem zaburzeń rytmu komorowego.
Mechanizm
Podstawą interakcji jest sumowanie się działań niepożądanych obu grup, a nie wpływ na stężenia leków. Selektywne leki immunosupresyjne osłabiają odporność komórkową lub humoralną, a inhibitory kinazy EGFR, zwłaszcza ozymertynib, mogą powodować leukopenię i neutropenię, uszkadzają barierę skórno-śluzówkową i sprzyjają zakażeniom skóry i błon śluzowych. Obie grupy mogą wywoływać śródmiąższową chorobę płuc lub zapalenie płuc (inhibitory kinazy EGFR, leflunomid, teriflunomid, tofacytynib) i uszkodzenie wątroby (erlotynib, gefitynib, lapatynibopodobne działanie innych inhibitorów kinazy EGFR, leflunomid, teriflunomid, tofacytynib). Modulatory receptora sfingozyno-1-fosforanu (fingolimod, ozanimod, ponesimod) zwalniają czynność serca i mogą wydłużać odstęp QT, co sumuje się z wydłużaniem QT przez ozymertynib. Dodatkowo leflunomid i teriflunomid hamują białko transportowe BCRP, którego substratami są inhibitory kinazy EGFR, co może zwiększać ich ekspozycję[1]. Długi okres półtrwania aktywnego metabolitu leflunomidu i teriflunomidu oraz utrzymująca się limfopenia po modulatorach S1P i lekach anty-CD19 sprawiają, że ryzyko trwa także po odstawieniu leku z grupy A.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem, w tym liczba neutrofili i limfocytów
- aktywność aminotransferaz i stężenie bilirubiny
- objawy zakażeń, w tym oportunistycznych
- objawy ze strony płuc – kaszel, duszność, gorączka, saturacja
- EKG z oceną odstępu QTc i częstości rytmu przy modulatorach S1P i ozymertynibie
- stężenie potasu i magnezu przy ryzyku wydłużenia QT
- nowe objawy neurologiczne przy natalizumabie i modulatorach S1P
- stan skóry i błon śluzowych, zanokcica, zmiany trądzikopodobne z nadkażeniem
Kiedy ocena się zmienia
| Okres po odstawieniu leflunomidu lub teriflunomidu bez przeprowadzonej procedury przyspieszonej eliminacjiodstep · selektywne leki immunosupresyjne | inne zalecenie | Aktywny metabolit leflunomidu i teriflunomid utrzymują się w organizmie bardzo długo po odstawieniu, więc interakcja z inhibitorem kinazy EGFR pozostaje możliwa. Przed włączeniem inhibitora kinazy EGFR należy rozważyć przyspieszoną eliminację kolestyraminą lub węglem aktywowanym i potwierdzenie spadku stężenia. |
| Włączanie fingolimodu, ozanimodu lub ponesimodu u osoby przyjmującej ozymertynibkolejność włączenia · selektywne leki immunosupresyjne | ryzyko rośnie | Rozpoczynanie modulatora S1P powoduje przejściowe zwolnienie rytmu serca i zaburzenia przewodzenia, które sumują się z wydłużeniem QT przez ozymertynib. Wymaga to wyjściowego EKG, kontroli elektrolitów i monitorowania po pierwszej dawce zgodnie z ChPL modulatora S1P, a u chorych z wydłużonym QTc skojarzenia należy unikać. |
| Okres utrzymującej się limfopenii po odstawieniu fingolimodu, ozanimodu, ponesimodu lub inebilizumabuodstep · selektywne leki immunosupresyjne | inne zalecenie | Po odstawieniu modulatorów S1P i leków zmniejszających liczbę limfocytów B ich działanie immunosupresyjne ustępuje stopniowo, dlatego ryzyko zakażeń przy rozpoczęciu inhibitora kinazy EGFR należy oceniać na podstawie aktualnej liczby limfocytów, a nie tylko daty ostatniej dawki. |
Źródła
- Kis E, Nagy T, Jani M, Molnár E, Jánossy J, Ujhellyi O, et al. Leflunomide and its metabolite A771726 are high affinity substrates of BCRP: implications for drug resistance. Ann Rheum Dis. 2008;68(7):1201-7. doi: 10.1136/ard.2007.086264. PMID: 18397960.
Połączenie przeciwwskazaneSzczepionka BCG+ OzymertynibDopęcherzowej terapii BCG nie stosuje się u pacjentów leczonych przeciwnowotworowo ani u osób z obniżoną odpornością wywołaną lekami.Jeśli przyjmujesz ozymertynib i masz zaplanowane wlewy BCG do pęcherza, nie idź na kolejny wlew, zanim nie porozmawiasz z urologiem i onkologiem, którzy razem dobiorą dla ciebie bezpieczne leczenie.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli przyjmujesz ozymertynib i masz zaplanowane wlewy BCG do pęcherza, nie idź na kolejny wlew, zanim nie porozmawiasz z urologiem i onkologiem, którzy razem dobiorą dla ciebie bezpieczne leczenie.
Wlewy BCG do pęcherza zawierają żywe, osłabione bakterie, które pobudzają układ odpornościowy do walki z nowotworem. Ozymertynib to lek przeciwnowotworowy, który może osłabiać odporność. Przy osłabionej odporności bakterie z wlewu mogą rozprzestrzenić się po organizmie i wywołać groźne zakażenie, a leczenie pęcherza może działać słabiej. Dlatego tych dwóch terapii nie łączy się ze sobą.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka powyżej 38,5°C lub utrzymująca się dłużej niż dobę po wlewie
- dreszcze, silne osłabienie, uczucie ciężkiej choroby
- kaszel, duszność lub ból w klatce piersiowej
- zażółcenie skóry lub białek oczu
- nasilony ból przy oddawaniu moczu albo krew w moczu
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie, PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Dopęcherzowej terapii BCG nie stosuje się u pacjentów leczonych przeciwnowotworowo ani u osób z obniżoną odpornością wywołaną lekami.[1][2] Nie podaje się jej także pacjentom leczonym immunosupresyjnie, w tym cytostatykami.[3] U pacjenta przyjmującego ozymertynib nie należy rozpoczynać ani kontynuować wlewów BCG. Wybór innego leczenia raka pęcherza (np. dopęcherzowej chemioterapii) powinien zostać uzgodniony między urologiem a onkologiem prowadzącym leczenie ozymertynibem. Jeśli pacjent otrzymał już wlew BCG, należy obserwować go w kierunku objawów uogólnionego zakażenia prątkami.
Skutek kliniczny
Zwiększone ryzyko ciężkiego, uogólnionego zakażenia prątkami BCG (gorączka, zapalenie płuc, zapalenie wątroby, posocznica) oraz możliwe osłabienie skuteczności leczenia raka pęcherza.
Mechanizm
Dopęcherzowa terapia BCG polega na podaniu żywych, atenuowanych prątków, których bezpieczeństwo i skuteczność zależą od sprawnej odpowiedzi immunologicznej. Ozymertynib to lek przeciwnowotworowy stosowany ogólnoustrojowo, który może osłabiać odporność, między innymi przez zmniejszenie liczby krwinek białych. Osłabiona odporność utrudnia kontrolę nad prątkami i zwiększa ryzyko ich rozsiewu, a jednocześnie może osłabiać miejscową odpowiedź przeciwnowotworową, od której zależy działanie BCG. Interakcji farmakokinetycznej nie ma.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem (liczba leukocytów, neutrofilów, limfocytów)
- temperatura ciała i objawy ogólnoustrojowe po wlewie BCG
- objawy ze strony płuc i wątroby (kaszel, duszność, żółtaczka, aktywność aminotransferaz)
- objawy podrażnienia pęcherza i krwiomocz
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego BCG - medac min. 2x10^8 max. 3x10^9/50 ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bcg-medac-100119519/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego OncoTICE 2-8 x 108 CFU żywych, atenuowanych prątków BCG/fiolkę, proszek do sporządzania zawiesiny do podawania do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oncotice-100195800/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Onko BCG 50 50 mg (nie mniej niż 150 mln i nie więcej niż 600 mln żywych prątków BCG)/ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do podawania do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/onko-bcg-50-100088227/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tagrisso. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tagrisso-100364800/
Oznaczenia na tej stronie
- Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
- Korzystna interakcjaPołączenie celowe
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.