Interakcje / Palbocyklib / Palbocyklib i syrolimus
Jaki opis pokazać?
Niekorzystna interakcja
Może być konieczne zmniejszenie dawki syrolimusu po włączeniu palbocyklibu, ponieważ palbocyklib może zwiększać jego ekspozycję.
Nie zmieniaj sam dawek, chodź na zlecone badania krwi i powiedz lekarzowi prowadzącemu przeszczep o każdej zmianie w przyjmowaniu leku na raka, także o przerwach.
Niekorzystna interakcjaPalbocyklib+ SyrolimusMoże być konieczne zmniejszenie dawki syrolimusu po włączeniu palbocyklibu, ponieważ palbocyklib może zwiększać jego ekspozycję.Nie zmieniaj sam dawek, chodź na zlecone badania krwi i powiedz lekarzowi prowadzącemu przeszczep o każdej zmianie w przyjmowaniu leku na raka, także o przerwach.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Nie zmieniaj sam dawek, chodź na zlecone badania krwi i powiedz lekarzowi prowadzącemu przeszczep o każdej zmianie w przyjmowaniu leku na raka, także o przerwach.
Lek na raka piersi, który przyjmujesz, może zwiększać ilość syrolimusu we krwi. Za dużo syrolimusu nasila jego działania niepożądane, a zbyt mało może być groźne po przeszczepieniu. Oba leki osłabiają odporność i mogą obniżać liczbę krwinek, więc łatwiej o zakażenia. Lekarz może zmienić dawkę syrolimusu i częściej zlecać badania krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub inne objawy zakażenia
- bolesne owrzodzenia w jamie ustnej
- duszność, kaszel lub ból w klatce piersiowej
- nietypowe siniaki lub krwawienia
- duże zmęczenie i bladość
- obrzęki lub wyraźnie mniej oddawanego moczu
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Może być konieczne zmniejszenie dawki syrolimusu po włączeniu palbocyklibu, ponieważ palbocyklib może zwiększać jego ekspozycję.[1] Dawkę syrolimusu należy prowadzić według stężenia minimalnego oznaczanego po włączeniu, odstawieniu lub przerwaniu palbocyklibu, aż do ustabilizowania się wyników. Należy często kontrolować morfologię krwi z rozmazem i obserwować pacjenta pod kątem zakażeń, zapalenia jamy ustnej i objawów płucnych. Decyzję o skojarzeniu i schemacie dawkowania powinni uzgodnić onkolog i lekarz prowadzący immunosupresję.
Skutek kliniczny
Wzrost stężenia syrolimusu może nasilać jego toksyczność – mielosupresję, zakażenia, zapalenie jamy ustnej, hiperlipidemię, zaburzenia gojenia i nefrotoksyczność w skojarzeniu z innymi lekami. Niezależnie od farmakokinetyki sumuje się ryzyko neutropenii i ciężkich zakażeń, a także zapalenia błony śluzowej jamy ustnej i śródmiąższowej choroby płuc.
Mechanizm
Palbocyklib jest słabym, zależnym od czasu inhibitorem CYP3A, a syrolimus jest wrażliwym substratem CYP3A o wąskim indeksie terapeutycznym, więc jego ekspozycja może wzrosnąć.[1] Przy wielokrotnym podawaniu palbocyklibu AUC midazolamu, modelowego substratu CYP3A, zwiększyło się o 61%, a Cmax o 37%.[1] Palbocyklib hamuje in vitro jelitową glikoproteinę P, co może dodatkowo zwiększać wchłanianie syrolimusu, który jest substratem tego nośnika.[1] Do tego dochodzi sumowanie działań niepożądanych – oba leki hamują czynność szpiku, sprzyjają zakażeniom, zapaleniu jamy ustnej i niezakaźnemu zapaleniu płuc.
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
Monitorować
- stężenie minimalne syrolimusu po włączeniu, przerwie i odstawieniu palbocyklibu
- morfologia krwi z rozmazem (neutrofile, płytki krwi, hemoglobina)
- objawy zakażenia i gorączka
- zapalenie błony śluzowej jamy ustnej
- objawy ze strony płuc (duszność, kaszel)
- lipidogram i czynność nerek
Kiedy ocena się zmienia
| Włączenie palbocyklibu u pacjenta stosującego syrolimuskolejność włączenia · palbocyklib | inne zalecenie | Włączenie palbocyklibu u pacjenta ze stabilnym stężeniem syrolimusu może je podnieść. Hamowanie CYP3A jest zależne od czasu, więc pełny efekt pojawia się z opóźnieniem – stężenie syrolimusu trzeba oznaczać do czasu jego stabilizacji. |
| Przerwa w przyjmowaniu lub odstawienie palbocyklibuczas leczenia · palbocyklib | inne zalecenie | Po przerwaniu lub odstawieniu palbocyklibu hamowanie CYP3A ustępuje i stężenie syrolimusu może spaść. Jeśli dawka syrolimusu była zmniejszona, grozi to niedostateczną immunosupresją – potrzebna jest kontrola stężenia i ewentualny powrót do wcześniejszej dawki. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ibrance 75 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ibrance-100379982/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ibrance. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/ibrance-100379982/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Rapamune. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/rapamune-100103636/
Alkohol przy tych lekach
Interakcja nieistotna kliniczniePalbocykliba alkoholNie ma potrzeby zmiany dawkowania palbocyklibu ani zakazu okazjonalnego spożycia niewielkich ilości alkoholu.Ogranicz alkohol do okazjonalnych małych ilości i nie pij go wcale, gdy masz ranki w ustach, biegunkę, gorączkę albo lekarz stwierdził u ciebie niskie białe krwinki.nieznanyteoretyczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Ogranicz alkohol do okazjonalnych małych ilości i nie pij go wcale, gdy masz ranki w ustach, biegunkę, gorączkę albo lekarz stwierdził u ciebie niskie białe krwinki.
Alkohol nie zmienia działania tego leku przeciwnowotworowego, a niewielka ilość wypita od czasu do czasu nie powinna ci zaszkodzić. Częste picie większych ilości może jednak nasilać zmęczenie, nudności, biegunkę i ranki w jamie ustnej, które ten lek może wywoływać. Duże ilości alkoholu osłabiają też odporność, a lek i tak obniża liczbę białych krwinek. Dlatego w czasie leczenia najlepiej pij jak najmniej.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub inne objawy zakażenia
- nasilenie bolesnych ranek w jamie ustnej
- uporczywe nudności, wymioty lub biegunka
- wyraźnie większe zmęczenie i osłabienie
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie ma potrzeby zmiany dawkowania palbocyklibu ani zakazu okazjonalnego spożycia niewielkich ilości alkoholu. Warto zalecić ograniczenie alkoholu do minimum i całkowitą abstynencję w okresie nasilonego zapalenia jamy ustnej, nudności lub biegunki, gorączki albo potwierdzonej neutropenii. Palbocyklib należy przyjmować z jedzeniem, najlepiej podczas posiłku, więc alkohol nie powinien zastępować posiłku przy przyjmowaniu dawki.[1]
Skutek kliniczny
Przy okazjonalnym spożyciu niewielkich ilości alkoholu nie oczekuje się klinicznie istotnych skutków. Przy regularnym piciu dużych ilości możliwe jest nasilenie zmęczenia, dolegliwości żołądkowo-jelitowych i zapalenia jamy ustnej oraz pogłębienie neutropenii ze zwiększonym ryzykiem zakażeń.
Mechanizm
Nie opisano klinicznie istotnej interakcji farmakokinetycznej palbocyklibu z alkoholem, a ChPL palbocyklibu we wszystkich postaciach nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w interakcjach.[1] Palbocyklib jest metabolizowany głównie przez CYP3A i sulfotransferazę SULT2A1.[1] Etanol nie jest uznawany za istotny inhibitor ani induktor CYP3A, dlatego nie należy oczekiwać znaczącej zmiany ekspozycji na palbocyklib. Możliwa jest natomiast teoretyczna addycja działań niepożądanych – alkohol w dużych ilościach może nasilać zmęczenie, nudności, biegunkę i podrażnienie zapalnie zmienionej błony śluzowej jamy ustnej, a przewlekłe nadużywanie hamuje czynność szpiku i może pogłębiać neutropenię typową dla palbocyklibu.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem zgodnie ze schematem leczenia palbocyklibem
- objawy zakażenia i gorączka u osób pijących regularnie
- nasilenie zapalenia jamy ustnej, nudności i biegunki
Kiedy ocena się zmienia
| Regularne picie dużych ilości lub nadużywanie alkoholuilość alkoholu · pacjent | ryzyko rośnie | Przewlekłe nadużywanie alkoholu może addycyjnie nasilać mielosupresję, zmęczenie i toksyczność żołądkowo-jelitową palbocyklibu. Zaleca się abstynencję i uważniejszą kontrolę morfologii oraz objawów zakażenia. |
| Okres neutropenii, zapalenia jamy ustnej lub biegunkiczas leczenia · pacjent | inne zalecenie | W okresie neutropenii, zapalenia błony śluzowej jamy ustnej lub biegunki zaleca się całkowitą rezygnację z alkoholu, który może nasilać te objawy i ryzyko powikłań. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ibrance 75 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ibrance-100379982/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ibrance. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/ibrance-100379982/
Interakcja o niejasnym znaczeniuSyrolimusa alkoholU większości pacjentów dopuszczalne jest okazjonalne picie niewielkich ilości alkoholu, ale należy zniechęcać do regularnego i nadmiernego picia.Pij alkohol najwyżej okazjonalnie i w małych ilościach, a jeśli masz problem z alkoholem lub chorą wątrobę, powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu.opóźniony (dni)teoretyczne
Interakcja o niejasnym znaczeniu
Pij alkohol najwyżej okazjonalnie i w małych ilościach, a jeśli masz problem z alkoholem lub chorą wątrobę, powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu.
Alkohol nie zmienia bezpośrednio działania syrolimusu, ale regularne picie może podnosić poziom tłuszczów we krwi, który ten lek i tak często zwiększa. Alkohol obciąża też wątrobę, a chora wątroba może sprawić, że lek będzie działał silniej niż powinien. Lek w postaci płynu zawiera niewielką ilość alkoholu, co ma znaczenie, jeśli chorujesz na chorobę alkoholową, masz chorą wątrobę lub padaczkę, jesteś w ciąży albo karmisz piersią.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zażółcenie skóry lub białek oczu
- ciemny mocz lub ból pod prawym łukiem żebrowym
- nasilone owrzodzenia lub ból w jamie ustnej
- gorączka, dreszcze lub inne objawy zakażenia
- rany, które źle się goją
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
U większości pacjentów dopuszczalne jest okazjonalne picie niewielkich ilości alkoholu, ale należy zniechęcać do regularnego i nadmiernego picia. U osób z chorobą alkoholową, chorobami wątroby lub padaczką, u kobiet w ciąży i karmiących oraz u dzieci trzeba uwzględnić zawartość etanolu w roztworze doustnym[1]. U pacjentów nadużywających alkoholu warto kontrolować lipidogram, próby wątrobowe i stężenie syrolimusa we krwi.
Skutek kliniczny
Okazjonalne picie niewielkich ilości alkoholu nie ma udokumentowanego wpływu na stężenie ani skuteczność syrolimusa. Regularne lub nadmierne picie może nasilać zaburzenia lipidowe wywołane lekiem, sprzyjać uszkodzeniu wątroby i pośrednio zwiększać stężenie syrolimusa, a także pogarszać odporność, gojenie ran i stan owrzodzeń jamy ustnej. U osób z chorobą alkoholową sama ilość etanolu w roztworze doustnym może mieć znaczenie[1].
Mechanizm
Nie opisano bezpośredniej interakcji farmakokinetycznej między syrolimusem a etanolem. ChPL syrolimusa w punkcie 4.5 nie wymienia alkoholu wśród substancji wpływających na jego metabolizm z udziałem CYP3A4 i glikoproteiny P[1]. Zapis o alkoholu dotyczy wyłącznie etanolu jako substancji pomocniczej roztworu doustnego, który zawiera do 3,17% obj. etanolu, czyli do 25 mg w 1 ml[1]. Charakterystyka produktu wskazuje, że dawka nasycająca 6 mg zawiera do 150 mg alkoholu, co odpowiada 3,80 ml piwa lub 1,58 ml wina, i że ilość ta może być szkodliwa dla osób z chorobą alkoholową oraz należy ją uwzględnić u kobiet w ciąży lub karmiących piersią, dzieci i pacjentów z chorobami wątroby lub padaczką[1]. Możliwe znaczenie kliniczne ma przede wszystkim addycja działań niepożądanych – syrolimus często powoduje hipertriglicerydemię i hipercholesterolemię, a regularne picie alkoholu dodatkowo podnosi triglicerydy i obciąża wątrobę. Alkoholowe uszkodzenie wątroby może zmniejszać metabolizm syrolimusa i zwiększać jego stężenie we krwi, co uzasadnia ostrożność u osób pijących dużo.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- lipidogram (triglicerydy, cholesterol)
- próby wątrobowe (ALT, AST, GGTP, bilirubina)
- stężenie minimalne syrolimusa we krwi pełnej u osób z chorobą wątroby lub nadużywających alkoholu
- objawy zakażeń, gojenie ran i owrzodzenia jamy ustnej
Kiedy ocena się zmienia
| Roztwór doustnypostać · alkohol | inne zalecenie | Roztwór doustny zawiera do 3,17% obj. etanolu, a dawka nasycająca 6 mg zawiera do 150 mg alkoholu. U osób z chorobą alkoholową, chorobami wątroby lub padaczką, u kobiet w ciąży i karmiących oraz u dzieci należy uwzględnić tę ilość etanolu. |
| Regularne picie dużych ilości alkoholu lub choroba alkoholowailość alkoholu · pacjent | ryzyko rośnie | Przewlekłe nadużywanie alkoholu nasila hiperlipidemię polekową, sprzyja uszkodzeniu wątroby i może pośrednio zwiększać stężenie syrolimusa. Wskazana kontrola lipidogramu, prób wątrobowych i stężenia syrolimusa oraz rozmowa o ograniczeniu picia. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Rapamune 1 mg/ml, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/rapamune-100103636/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Rapamune. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/rapamune-100103636/
Inne interakcje tych leków 423
Połączenie przeciwwskazaneDziurawiec+ PalbocyklibNie łącz palbocyklibu z żadnym preparatem zawierającym ziele dziurawca, także z herbatą ziołową i suplementem diety.Nie stosuj dziurawca w żadnej postaci w czasie leczenia palbocyklibem, a jeśli już go przyjmujesz, powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie stosuj dziurawca w żadnej postaci w czasie leczenia palbocyklibem, a jeśli już go przyjmujesz, powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu.
Dziurawiec sprawia, że organizm szybciej usuwa palbocyklib. Lek przeciwnowotworowy może wtedy działać słabiej, a ty możesz tego wcale nie odczuć. Dotyczy to także herbatki z dziurawca i suplementów diety, które go zawierają.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- przyjmujesz suplement lub herbatkę na nastrój, sen albo nerwy i nie znasz dokładnie ich składu
- przyjmowałeś lub przyjmowałaś dziurawiec w ostatnich tygodniach przed rozpoczęciem leczenia
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz palbocyklibu z żadnym preparatem zawierającym ziele dziurawca, także z herbatą ziołową i suplementem diety.[1] Jeśli pacjent przyjmuje dziurawiec, należy go odstawić i uwzględnić, że efekt indukcji enzymów utrzymuje się jeszcze przez pewien czas po odstawieniu. Gdy potrzebne jest leczenie obniżonego nastroju, lekarz powinien dobrać lek przeciwdepresyjny bez działania indukującego.
Skutek kliniczny
Stosowanie dziurawca z palbocyklibem jest przeciwwskazane, bo może istotnie obniżyć stężenie palbocyklibu i osłabić jego działanie przeciwnowotworowe.[1] Skutkiem może być gorsza kontrola raka piersi bez żadnych wczesnych objawów ostrzegawczych.
Mechanizm
Dziurawiec indukuje CYP3A4 w wątrobie i jelicie, a palbocyklib jest metabolizowany głównie przez CYP3A. Indukcja przyspiesza eliminację palbocyklibu i obniża jego stężenie w osoczu.
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
Monitorować
- wywiad w kierunku preparatów z dziurawcem, w tym herbat ziołowych i suplementów diety
- przy ujawnieniu wcześniejszego łączenia – informacja dla onkologa prowadzącego
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Dziurawiec odstawiony niedawno przed włączeniem palbocyklibukolejność włączenia · dziurawiec | inne zalecenie | Indukcja CYP3A4 wygasa stopniowo po odstawieniu dziurawca, dlatego przy niedawnym jego stosowaniu warto poinformować onkologa, który zdecyduje o terminie rozpoczęcia leczenia. |
| Napar, suplement diety, nalewkapostać · dziurawiec | inne zalecenie | Przeciwwskazanie obejmuje wszystkie doustne postaci dziurawca, w tym herbaty ziołowe i suplementy diety, a nie tylko produkty lecznicze. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Palbociclib Viatris 75 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/palbociclib-viatris-100541054/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ibrance. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/ibrance-100379982/
Połączenie przeciwwskazaneDziurawiec+ SyrolimusNie łącz dziurawca z syrolimusem.Nie stosuj dziurawca, a jeśli już go przyjmujesz, nie zmieniaj niczego sam i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem z ośrodka transplantacyjnego.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie stosuj dziurawca, a jeśli już go przyjmujesz, nie zmieniaj niczego sam i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem z ośrodka transplantacyjnego.
Dziurawiec sprawia, że organizm szybciej usuwa syrolimus. Lek przestaje wtedy dobrze chronić przeszczepiony narząd i może dojść do jego odrzucenia. Dotyczy to także herbatek, kropli i suplementów z dziurawcem. Nagłe odstawienie dziurawca też może zmienić poziom leku we krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka bez wyraźnej przyczyny
- ból lub tkliwość w okolicy przeszczepionego narządu
- mniejsza ilość oddawanego moczu lub obrzęki
- nagłe osłabienie i złe samopoczucie
- nieprawidłowe wyniki badań kontrolnych
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm, PK – transport
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz dziurawca z syrolimusem. Stosowanie dziurawca po przeszczepieniu narządu jest przeciwwskazane[1]. Jednoczesnego stosowania syrolimusa z induktorami CYP3A4 się nie zaleca[2]. Jeśli pacjent już przyjmuje dziurawiec, należy go odstawić w porozumieniu z ośrodkiem transplantacyjnym i kontrolować stężenie syrolimusa we krwi w kolejnych tygodniach, bo w miarę wygasania indukcji może ono wzrosnąć.
Skutek kliniczny
Spadek stężenia syrolimusa poniżej zakresu terapeutycznego grozi ostrym odrzuceniem przeszczepu i utratą narządu. Po odstawieniu dziurawca indukcja stopniowo wygasa, a stężenie syrolimusa rośnie, co przy dawce zwiększonej w czasie łączenia grozi toksycznością.
Mechanizm
Dziurawiec przyjmowany systematycznie indukuje enzymy cytochromu P450 i osłabia działanie innych leków, w tym cyklosporyny[3]. Syrolimus jest intensywnie metabolizowany przez CYP3A4 w ścianie jelita i w wątrobie oraz jest substratem glikoproteiny P, dlatego induktory CYP3A4 zwiększają jego metabolizm i zmniejszają jego stężenie[2]. Dla porównania silny induktor ryfampicyna zwiększyła klirens syrolimusa około 5,5 razy i zmniejszyła jego AUC o około 82%[2].
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
Monitorować
- stężenie minimalne syrolimusa we krwi pełnej po odstawieniu dziurawca
- parametry czynności przeszczepionego narządu (np. kreatynina)
- objawy odrzucania przeszczepu
- działania niepożądane syrolimusa przy wzroście stężenia
Bezpieczniejsze alternatywy
escytalopramcitalopram
Kiedy ocena się zmienia
| Na skórędroga podania · dziurawiec | ryzyko maleje | Dziurawiec stosowany wyłącznie zewnętrznie (np. olej na skórę) nie powoduje istotnej indukcji enzymów wątrobowych i jelitowych. |
| Odstawienie dziurawca w trakcie leczenia syrolimusemkolejność włączenia · dziurawiec | inne zalecenie | Po odstawieniu dziurawca indukcja wygasa stopniowo, a stężenie syrolimusa może rosnąć przez kolejne tygodnie – konieczna kontrola stężenia i ewentualna korekta dawki. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Intractum Hyperici Phytopharm 4,65 g/5 ml, płyn doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/intractum-hyperici-phytopharm-100031859/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Rapamune 1 mg/ml, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/rapamune-100103636/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Digestonic -, płyn doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/digestonic-100018913/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Rapamune. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/rapamune-100103636/
Połączenie przeciwwskazaneJeżówka purpurowa+ PalbocyklibNie łącz jeżówki purpurowej z palbocyklibem przez cały okres leczenia.Nie przyjmuj jeżówki w czasie leczenia palbocyklibem, a przy objawach infekcji od razu skontaktuj się z lekarzem prowadzącym leczenie onkologiczne.nieznanyteoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj jeżówki w czasie leczenia palbocyklibem, a przy objawach infekcji od razu skontaktuj się z lekarzem prowadzącym leczenie onkologiczne.
Jeżówki purpurowej nie stosuje się w czasie leczenia palbocyklibem. Palbocyklib często obniża liczbę białych krwinek, które chronią przed zakażeniami, a jeżówki nie podaje się osobom z obniżoną odpornością po leczeniu przeciwnowotworowym. Sięganie po zioła na przeziębienie może też opóźnić zgłoszenie się do lekarza, gdy infekcja jest groźna.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka 38°C lub wyższa
- dreszcze
- ból gardła lub owrzodzenia w jamie ustnej
- kaszel lub duszność
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- nagłe silne osłabienie
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm, PK – metabolizm
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz jeżówki purpurowej z palbocyklibem przez cały okres leczenia.[1] Przy objawach infekcji pacjentka powinna skontaktować się z zespołem onkologicznym zamiast sięgać po preparaty wzmacniające odporność, a objawy przeziębienia można łagodzić lekami objawowymi dobranymi z uwzględnieniem palbocyklibu.
Skutek kliniczny
Nieprzewidywalny wpływ immunostymulacji u chorej z polekową neutropenią i ryzyko, że samodzielne leczenie infekcji preparatem roślinnym opóźni zgłoszenie gorączki neutropenicznej. Teoretycznie możliwa jest też zmiana ekspozycji na palbocyklib, choć brak potwierdzenia klinicznego.
Mechanizm
Jeżówki purpurowej nie stosuje się w immunosupresji, w tym w obniżeniu odporności związanym z leczeniem onkologicznym.[1] Ze względu na działanie immunostymulujące jeżówka nie może być stosowana w niedoborach odporności, immunosupresji ani w chorobach układu białokrwinkowego.[2] Jeżówki nie stosuje się w onkologii w trakcie terapii cytostatykami.[3] Palbocyklib hamuje cykl komórkowy i często wywołuje neutropenię, a więc pacjentka leczona palbocyklibem spełnia kryteria stanu, w którym immunostymulacja jest niewskazana. Dodatkowo palbocyklib jest metabolizowany głównie przez CYP3A i SULT2A1, a silne induktory CYP3A wyraźnie zmniejszają jego ekspozycję.[4] Wpływ jeżówki na CYP3A jest niejednoznaczny i nie ma danych farmakokinetycznych dla tego połączenia, więc komponent farmakokinetyczny pozostaje teoretyczny.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem, zwłaszcza liczba neutrofili
- temperatura ciała i objawy zakażenia
- przyjmowanie innych preparatów ziołowych i suplementów
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Echinerba 80 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/echinerba-100199659/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Echinapur 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/echinapur-100021068/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Succus Echinaceae Phytopharm 2,425 g/2,5 ml, płyn doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/succus-echinaceae-phytopharm-100064155/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ibrance 75 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ibrance-100379982/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ibrance. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/ibrance-100379982/
Połączenie przeciwwskazaneKolchicyna+ PalbocyklibNie łącz kolchicyny z palbocyklibem.Nie zaczynaj brać kolchicyny w czasie leczenia palbocyklibem i poproś lekarza o inny lek na napad dny.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie zaczynaj brać kolchicyny w czasie leczenia palbocyklibem i poproś lekarza o inny lek na napad dny.
Leku na raka piersi palbocyklibu nie łączy się z kolchicyną stosowaną na dnę moczanową. Palbocyklib może zwiększać ilość kolchicyny we krwi i nasilać jej działania niepożądane. Oba leki mogą też obniżać liczbę białych krwinek, co zwiększa ryzyko poważnych zakażeń.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silna biegunka, nudności lub wymioty
- ból brzucha
- bóle lub osłabienie mięśni
- gorączka, dreszcze lub ból gardła
- łatwe powstawanie siniaków lub krwawienia
- nietypowe zmęczenie, bladość
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – transport, PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz kolchicyny z palbocyklibem.[1] Napad dny moczanowej u pacjenta leczonego palbocyklibem lecz glikokortykosteroidem albo – przy prawidłowej liczbie płytek i braku przeciwwskazań – NLPZ. Jeśli lekarz prowadzący mimo to uzna kolchicynę za niezbędną, decyzję należy uzgodnić z onkologiem, stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie krótki czas i kontrolować morfologię krwi oraz objawy toksyczności kolchicyny.
Skutek kliniczny
Większe stężenie kolchicyny zwiększa jej efekt terapeutyczny i działania niepożądane.[2] Należy się liczyć z toksycznością kolchicyny – biegunką, wymiotami, bólami brzucha, miopatią i rabdomiolizą oraz nasileniem neutropenii i innych cytopenii wywołanych palbocyklibem. Kolchicyny nie stosuje się u pacjentów z istniejącymi wcześniej dyskrazjami krwi, a takie zaburzenia są częste podczas leczenia palbocyklibem.[1]
Mechanizm
Palbocyklib hamuje jelitową glikoproteinę P i białko oporności raka piersi, co może zwiększać wchłanianie i stężenie kolchicyny będącej substratem glikoproteiny P.[2][3] Kolchicyny nie podaje się jednocześnie z inhibitorami glikoproteiny P ani z silnymi inhibitorami CYP3A4.[1] Dodatkowo oba leki działają mielotoksycznie – palbocyklib często wywołuje neutropenię, a kolchicyna może uszkadzać szpik, zwłaszcza przy podwyższonym stężeniu.
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem, zwłaszcza liczba neutrofili i płytek
- objawy żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty)
- bóle i osłabienie mięśni, w razie objawów aktywność CK
- czynność nerek (eGFR)
- czynność wątroby
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| eGFR ≤ 49pacjent | interakcja nie dotyczy | Przy eGFR poniżej 50 ml/min kolchicyna jest przeciwwskazana niezależnie od palbocyklibu. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Colchicine AGEPHA Pharma 0,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/colchicine-agepha-pharma-100543360/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ibrance 75 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ibrance-100379982/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Palbociclib Polpharma 75 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/palbociclib-polpharma-100508630/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ibrance. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/ibrance-100379982/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Colchicine AGEPHA Pharma. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/colchicine-agepha-pharma-100543360/
Połączenie przeciwwskazaneSelektywne leki immunosupresyjne (np. fingolimod, teriflunomid, leflunomid)+ Inhibitory kinaz zależnych od cyklin (np. palbocyklib, abemacyklib, rybocyklib) klasaJednoczesnego stosowania selektywnego leku immunosupresyjnego i inhibitora CDK4/6 należy unikać, a gdy jest ono konieczne, decyzję powinni wspólnie podjąć onkolog i lekarz prowadzący leczenie immunosupresyjne, z ścisłym monitorowaniem morfologii krwi i objawów zakażenia.Jeśli przyjmujesz lek obniżający odporność razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów CDK4/6, upewnij się, że wiedzą o tym obaj lekarze, nie odstawiaj żadnego leku samodzielnie i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę lub inne objawy infekcji.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli przyjmujesz lek obniżający odporność razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów CDK4/6, upewnij się, że wiedzą o tym obaj lekarze, nie odstawiaj żadnego leku samodzielnie i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę lub inne objawy infekcji.
Leki przeciwnowotworowe takie jak palbocyklib, abemacyklib czy rybocyklib obniżają liczbę białych krwinek, które chronią przed zakażeniami. Leki obniżające odporność, na przykład fingolimod, teriflunomid, tofacytynib czy natalizumab, też osłabiają obronę organizmu. Razem mogą sprawić, że łatwiej złapiesz poważną infekcję, a niektóre połączenia mogą też obciążać serce lub wątrobę. Dlatego takie leczenie wymaga regularnych badań krwi i stałego kontaktu z lekarzem.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub uczucie silnego rozbicia
- kaszel, duszność albo ból przy oddawaniu moczu
- bolesna wysypka z pęcherzykami na skórze
- kołatanie serca, zawroty głowy lub omdlenie
- zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
- nowe zaburzenia mowy, widzenia, równowagi lub osłabienie jednej strony ciała
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie, PK – metabolizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Jednoczesnego stosowania selektywnego leku immunosupresyjnego i inhibitora CDK4/6 należy unikać, a gdy jest ono konieczne, decyzję powinni wspólnie podjąć onkolog i lekarz prowadzący leczenie immunosupresyjne, z ścisłym monitorowaniem morfologii krwi i objawów zakażenia. Przed rozpoczęciem leczenia należy ocenić morfologię z rozmazem, aminotransferazy, status serologiczny (wirusowe zapalenie wątroby typu B i C, wirus ospy wietrznej i półpaśca, gruźlica) oraz uzupełnić szczepienia inaktywowane. Szczepionek żywych nie należy podawać. Rozważa się wstrzymanie lub odroczenie leku immunosupresyjnego na czas leczenia onkologicznego, jeśli pozwala na to choroba podstawowa. Rybocyklibu nie należy łączyć z fingolimodem, ozanimodem ani ponesimodem bez wyjściowego i kontrolnego EKG, a lepszym wyborem jest palbocyklib lub abemacyklib. Przy rybocyklibie stosowanym z tofacytynibem należy zmniejszyć dawkę tofacytynibu zgodnie z ChPL lub wybrać inny inhibitor CDK4/6. Teriflunomid i leflunomid utrzymują się w organizmie długo po odstawieniu, więc przed rozpoczęciem inhibitora CDK4/6 rozważa się procedurę przyspieszonej eliminacji. Przy natalizumabie należy ocenić ryzyko postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii i zachować czujność neurologiczną.
Skutek kliniczny
Głównym zagrożeniem są ciężkie i oportunistyczne zakażenia, w tym zakażenia bakteryjne przy neutropenii, półpasiec i reaktywacja innych zakażeń wirusowych, a przy natalizumabie i modulatorach receptora S1P także postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia. Pogłębiona neutropenia może wymuszać przerwanie lub zmniejszenie dawki leczenia przeciwnowotworowego. Przy rybocyklibie stosowanym z modulatorem receptora S1P rośnie ryzyko bradykardii, wydłużenia QT i groźnych zaburzeń rytmu. Przy rybocyklibie lub abemacyklibie z teriflunomidem albo leflunomidem rośnie ryzyko uszkodzenia wątroby. Przy rybocyklibie z tofacytynibem większe stężenie tofacytynibu zwiększa ryzyko zakażeń, zakrzepicy i cytopenii.
Mechanizm
Podstawą interakcji jest sumowanie działań farmakodynamicznych. Inhibitory CDK4/6 hamują proliferację komórek prekursorowych szpiku i często wywołują neutropenię oraz leukopenię, rzadziej limfopenię i niedokrwistość[1]. Selektywne leki immunosupresyjne obniżają liczbę lub funkcję limfocytów (modulatory receptora S1P, takie jak fingolimod, ozanimod i ponesimod, inhibitory syntezy pirymidyn, takie jak teriflunomid i leflunomid, mykofenolany, inhibitory JAK, takie jak tofacytynib) albo blokują migrację lub aktywację komórek odpornościowych (natalizumab, abatacept, belatacept, inebilizumab, immunoglobulina przeciw limfocytom T). Połączenie pogłębia niedobór odporności komórkowej i neutrofilowej. Dodatkowo rybocyklib jest silnym inhibitorem CYP3A4 i może zwiększać stężenie tofacytynibu, a w mniejszym stopniu robi to palbocyklib i abemacyklib, który sam jest substratem CYP3A4[2]. Rybocyklib wydłuża odstęp QT, co nakłada się na bradykardię i zaburzenia przewodzenia wywoływane przez modulatory receptora S1P. Teriflunomid, leflunomid, rybocyklib i abemacyklib mogą też uszkadzać wątrobę, więc ich hepatotoksyczność się sumuje. Interakcja immunosupresyjna jest wspólna dla wszystkich leków obu grup poza wymienionymi wyjątkami, natomiast składowe dotyczące QT i metabolizmu dotyczą głównie rybocyklibu.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem, w tym bezwzględna liczba neutrofilów i limfocytów, przed każdym cyklem leczenia
- aminotransferazy i bilirubina, zwłaszcza przy teriflunomidzie, leflunomidzie, rybocyklibie i abemacyklibie
- EKG wyjściowe i kontrolne przy rybocyklibie, szczególnie z modulatorem receptora S1P
- elektrolity, zwłaszcza potas i magnez, przy rybocyklibie
- objawy zakażenia, w tym gorączka, półpasiec i zakażenia oportunistyczne
- nowe objawy neurologiczne przy natalizumabie i modulatorach receptora S1P
- objawy zakrzepicy przy tofacytynibie
Kiedy ocena się zmienia
| Okres utrzymywania się działania leku po jego odstawieniuodstep · selektywne leki immunosupresyjne | inne zalecenie | Teriflunomid i leflunomid pozostają w organizmie przez wiele miesięcy po odstawieniu, a natalizumab, inebilizumab, immunoglobulina przeciw limfocytom T i modulatory receptora S1P działają na układ odpornościowy jeszcze długo po ostatniej dawce. Odstawienie leku tuż przed włączeniem inhibitora CDK4/6 nie znosi interakcji. Przy teriflunomidzie i leflunomidzie rozważa się procedurę przyspieszonej eliminacji, a przy pozostałych lekach kontrolę liczby limfocytów przed rozpoczęciem leczenia onkologicznego. |
| Rybocyklibdawka · inhibitory kinaz zależnych od cyklin | ryzyko rośnie | Rybocyklib wydłuża odstęp QT i silnie hamuje CYP3A4. Z fingolimodem, ozanimodem lub ponesimodem zwiększa ryzyko bradykardii i zaburzeń rytmu, a z tofacytynibem zwiększa jego stężenie. W tych połączeniach preferuje się palbocyklib lub abemacyklib, a przy konieczności użycia rybocyklibu wymagane jest monitorowanie EKG i elektrolitów oraz zmniejszenie dawki tofacytynibu zgodnie z ChPL. |
| wiek ≥ 65 latpacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych częściej występują ciężkie zakażenia, półpasiec, zaburzenia rytmu serca i choroby współistniejące, co zwiększa ryzyko powikłań połączenia. Wskazane jest częstsze monitorowanie morfologii i wcześniejsza ocena każdego objawu infekcji. |
Źródła
- Schlam I, Giordano A, Tolaney SM. Interstitial lung disease and CDK4/6 inhibitors in the treatment of breast cancer. Expert Opin Drug Saf. 2023;22(12):1149-1156. doi: 10.1080/14740338.2023.2288147. PMID: 37994878.
- Sahin TK, Kavgaci G, Guven DC, Aksoy S. Drug-Drug interactions and special considerations in breast cancer patients treated with CDK4/6 inhibitors: A comprehensive review. Cancer Treat Rev. 2025;137:102956. doi: 10.1016/j.ctrv.2025.102956. PMID: 40367730.
Połączenie przeciwwskazaneSyrolimus+ Szczepionka przeciw półpaścowiŻywej szczepionki przeciw półpaścowi nie podaje się osobom leczonym syrolimusem ani innymi lekami immunosupresyjnymi.Przed szczepieniem przeciw półpaścowi powiedz lekarzowi lub farmaceucie, że przyjmujesz syrolimus, i zaszczep się tylko szczepionką, która nie zawiera żywego wirusa.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Przed szczepieniem przeciw półpaścowi powiedz lekarzowi lub farmaceucie, że przyjmujesz syrolimus, i zaszczep się tylko szczepionką, która nie zawiera żywego wirusa.
Syrolimus osłabia działanie układu odpornościowego, żeby organizm nie odrzucał przeszczepu lub żeby leczyć niektóre choroby. Szczepionka przeciw półpaścowi zawierająca żywego, osłabionego wirusa może wtedy wywołać groźne zakażenie. Szczepionka bez żywego wirusa jest dla ciebie bezpieczna, ale może chronić nieco słabiej niż u osób zdrowych.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- wysypka z pęcherzykami po szczepieniu
- gorączka lub dreszcze utrzymujące się dłużej niż kilka dni po szczepieniu
- silne osłabienie i złe samopoczucie po szczepieniu
- bolesna wysypka w jednym miejscu ciała, która może oznaczać półpasiec mimo szczepienia
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Żywej szczepionki przeciw półpaścowi nie podaje się osobom leczonym syrolimusem ani innymi lekami immunosupresyjnymi.[1] U pacjenta przyjmującego syrolimus do ochrony przed półpaścem stosuje się szczepionkę rekombinowaną z adiuwantem, która nie zawiera żywego wirusa. Jeśli to możliwe, szczepienie warto zaplanować przed rozpoczęciem leczenia immunosupresyjnego, aby uzyskać lepszą odpowiedź immunologiczną.
Skutek kliniczny
Podanie żywej szczepionki przeciw półpaścowi osobie leczonej syrolimusem grozi rozsianym zakażeniem wirusem szczepionkowym, które może być ciężkie. Szczepionka rekombinowana nie zawiera żywego wirusa i nie niesie tego ryzyka, ale wytworzona odporność może być słabsza niż u osób bez immunosupresji.
Mechanizm
Syrolimus jest lekiem immunosupresyjnym, który hamuje proliferację i aktywację limfocytów T i B. U osoby leczonej immunosupresyjnie żywy, atenuowany wirus ospy wietrznej i półpaśca ze szczepionki żywej może namnażać się w sposób niekontrolowany. Jednocześnie osłabiona odpowiedź immunologiczna zmniejsza skuteczność każdej szczepionki przeciw półpaścowi, także rekombinowanej.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- rodzaj podawanej szczepionki przeciw półpaścowi (żywa czy rekombinowana) przed jej wydaniem lub podaniem
- objawy zakażenia wirusem ospy wietrznej i półpaśca, w tym wysypka pęcherzykowa i gorączka po szczepieniu
- objawy półpaśca mimo szczepienia ze względu na możliwą słabszą odpowiedź immunologiczną
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Szczepionka rekombinowana z adiuwantem (bez żywego wirusa)postać · szczepionka przeciw półpaścowi | ryzyko maleje | Szczepionka rekombinowana nie zawiera żywego wirusa, więc nie grozi zakażeniem wirusem szczepionkowym i może być podana pacjentowi leczonemu syrolimusem. Należy jednak liczyć się z osłabioną odpowiedzią immunologiczną i w miarę możliwości planować szczepienie przed rozpoczęciem immunosupresji. |
| Szczepionka żywa atenuowanapostać · szczepionka przeciw półpaścowi | inne zalecenie | Żywej szczepionki przeciw półpaścowi nie podaje się w trakcie leczenia immunosupresyjnego, w tym syrolimusem. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zostavax, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zostavax-100353400/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Rapamune. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/rapamune-100103636/
Połączenie przeciwwskazaneSyrolimus+ Szczepionka przeciw cholerzeNie podaje się żywej szczepionki przeciw cholerze osobie przyjmującej syrolimus.Przed szczepieniem przeciw cholerze powiedz lekarzowi lub farmaceucie, że przyjmujesz syrolimus, i nie przyjmuj żywej szczepionki.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Przed szczepieniem przeciw cholerze powiedz lekarzowi lub farmaceucie, że przyjmujesz syrolimus, i nie przyjmuj żywej szczepionki.
Syrolimus osłabia odporność, dlatego nie możesz przyjąć żywej szczepionki przeciw cholerze – mogłaby wywołać chorobę zamiast przed nią chronić. Szczepionka zawierająca zabite bakterie jest bezpieczniejsza, ale może działać słabiej niż u osoby zdrowej. Przez godzinę przed i po jej przyjęciu nie bierz innych leków doustnych, nie jedz i nie pij.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- biegunka lub wodniste stolce po szczepieniu
- wymioty lub objawy odwodnienia
- gorączka
- silny ból brzucha
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie podaje się żywej szczepionki przeciw cholerze osobie przyjmującej syrolimus[1]. Jeśli szczepienie jest wskazane, wybiera się szczepionkę inaktywowaną i podaje syrolimus w odstępie co najmniej 1 godziny przed lub po szczepieniu[2]. Pacjenta informuje się, że ochrona po szczepieniu może być niepełna, i zaleca ścisłe przestrzeganie zasad higieny żywności i wody w podróży. Dawki syrolimusa nie zmienia się z powodu szczepienia.
Skutek kliniczny
Po szczepionce żywej możliwe jest zakażenie szczepem szczepionkowym z biegunką i odwodnieniem u pacjenta z osłabioną odpornością oraz brak skutecznej ochrony przed cholerą. Po szczepionce inaktywowanej głównym skutkiem jest słabsza lub niepełna odpowiedź ochronna.
Mechanizm
Syrolimus jest lekiem immunosupresyjnym, który hamuje aktywację i proliferację limfocytów T i B, a przez to osłabia odpowiedź immunologiczną na szczepienie. W przypadku szczepionki żywej, atenuowanej, zahamowanie odporności stwarza dodatkowo ryzyko niekontrolowanego namnażania szczepu szczepionkowego. Szczepionka żywa przeciw cholerze jest przeciwwskazana u osób stosujących terapię immunosupresyjną[1]. Szczepionka inaktywowana nie niesie ryzyka zakażenia szczepem szczepionkowym, ale jej skuteczność u osoby przyjmującej syrolimus może być mniejsza. Szczepionka inaktywowana jest wrażliwa na kwas żołądkowy, dlatego przez 1 godzinę przed i po jej podaniu nie podaje się innych leków doustnych[2].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- rodzaj szczepionki przeciw cholerze (żywa czy inaktywowana) przed wydaniem
- zachowanie odstępu 1 godziny między szczepionką inaktywowaną a dawką syrolimusa
- objawy żołądkowo-jelitowe i gorączka po szczepieniu
Bezpieczniejsze alternatywy
inaktywowana doustna szczepionka przeciw cholerze (zabite pałeczki Vibrio cholerae z rekombinowaną podjednostką B toksyny cholery)
Kiedy ocena się zmienia
| Szczepionka inaktywowana (zabite pałeczki cholery)postać · szczepionka przeciw cholerze | ryzyko maleje | Szczepionka inaktywowana nie jest przeciwwskazana u pacjenta leczonego syrolimusem, ale immunosupresja może osłabić odpowiedź ochronną. Wymagany jest odstęp 1 godziny przed i po szczepieniu od innych leków doustnych. |
| Szczepionka żywa, atenuowanapostać · szczepionka przeciw cholerze | interakcja nie dotyczy | Żywa szczepionka przeciw cholerze jest przeciwwskazana u osób stosujących terapię immunosupresyjną. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vaxchora 4 × 108 do 2 × 109 żywotnych komórek żywego, atenuowanego szczepu CVD 103-HgR1 Vibrio cholerae, proszek i proszek musujący do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vaxchora-100442060/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Dukoral -, proszek musujący i zawiesina do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dukoral-100148596/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 20.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Rapamune. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 20.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/rapamune-100103636/
Połączenie przeciwwskazaneSyrolimus+ LonafarnibNie łącz syrolimusa podawanego ogólnie z lonafarnibem.Nie przyjmuj tych leków razem i jeszcze przed kolejną dawką skontaktuj się z lekarzem, który przepisał syrolimus, ale żadnego leku nie odstawiaj samodzielnie.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj tych leków razem i jeszcze przed kolejną dawką skontaktuj się z lekarzem, który przepisał syrolimus, ale żadnego leku nie odstawiaj samodzielnie.
Lonafarnib bardzo silnie spowalnia rozkładanie syrolimusa w organizmie. Syrolimus może się wtedy gromadzić we krwi do niebezpiecznych stężeń. To grozi ciężkimi zakażeniami, spadkiem liczby krwinek i uszkodzeniem nerek. Tych leków nie stosuje się razem.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub inne objawy zakażenia
- nietypowe siniaki lub krwawienia
- silne zmęczenie i bladość
- owrzodzenia w jamie ustnej
- obrzęki lub wyraźnie mniejsza ilość oddawanego moczu
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz syrolimusa podawanego ogólnie z lonafarnibem. Lonafarnibu nie stosuje się z lekami metabolizowanymi głównie przez CYP3A4[1], a syrolimusa nie łączy się z silnymi inhibitorami CYP3A4[2]. Jeśli lonafarnib jest niezbędny, lekarz prowadzący powinien zastąpić syrolimus lekiem immunosupresyjnym niezależnym od CYP3A4. Hamowanie CYP3A4 przez lonafarnib ma charakter mechanizmowy, więc po jego odstawieniu aktywność enzymu wraca stopniowo i ponowne włączenie syrolimusa wymaga kontroli jego stężenia.
Skutek kliniczny
Wielokrotny wzrost stężenia syrolimusa grozi jego toksycznością – nadmierną immunosupresją z ciężkimi zakażeniami, mielosupresją, hiperlipidemią, zaburzeniami gojenia ran i uszkodzeniem nerek. Syrolimus ma wąski indeks terapeutyczny, więc nawet umiarkowany wzrost narażenia może być klinicznie istotny.
Mechanizm
Lonafarnib silnie hamuje CYP3A4 w mechanizmie zależnym od metabolizmu, a syrolimus jest intensywnie metabolizowany przez CYP3A4 w ścianie jelita i w wątrobie. Lonafarnib w dawkach wielokrotnych zwiększał AUC midazolamu, wzorcowego substratu CYP3A4, około 7,4-krotnie[1]. Syrolimus jest też substratem glikoproteiny P, a silne inhibitory CYP3A4 zwiększały jego AUC nawet około 11-krotnie[2]. Należy więc oczekiwać wielokrotnego wzrostu stężenia syrolimusa we krwi.
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
Monitorować
- stężenie minimalne syrolimusa we krwi pełnej (przy nieuniknionej ekspozycji lub po odstawieniu lonafarnibu)
- morfologia krwi
- kreatynina i eGFR
- lipidogram
- objawy zakażenia
Bezpieczniejsze alternatywy
mykofenolan mofetylukwas mykofenolowyazatiopryna
Kiedy ocena się zmienia
| Na skórę (żel)droga podania · syrolimus | ryzyko maleje | Przy miejscowym stosowaniu syrolimusa ekspozycja ogólnoustrojowa jest mała, więc przeciwwskazanie dotyczy przede wszystkim postaci doustnych. Mimo to przy długim stosowaniu na dużą powierzchnię skóry nie można wykluczyć wzrostu stężenia we krwi, dlatego połączenie wymaga ostrożności. |
| Syrolimus włączany po odstawieniu lonafarnibukolejność włączenia · lonafarnib | inne zalecenie | Hamowanie CYP3A4 przez lonafarnib jest mechanizmowe, więc ustępuje stopniowo po jego odstawieniu. Syrolimus włączany wkrótce potem wymaga ostrożnego dawkowania i kontroli stężenia we krwi. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zokinvy 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zokinvy-100471697/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Rapamune 1 mg/ml, roztwór doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/rapamune-100103636/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zokinvy. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zokinvy-100471697/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Rapamune. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/rapamune-100103636/
Oznaczenia na tej stronie
- Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
- Korzystna interakcjaPołączenie celowe
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.