Skutek kliniczny

Nasilone zaburzenia czujności, koncentracji i sprawności psychomotorycznej, a więc większe ryzyko upadków, wypadków i niebezpiecznego prowadzenia pojazdu. Przy dawce perampanelu 12 mg/dobę alkohol nasilał także uczucie gniewu, splątania i depresji w skali POMS^[1]. U osób z padaczką dochodzi jeszcze ryzyko, że picie alkoholu pogorszy kontrolę napadów, choć tego ChPL w dostępnym fragmencie nie opisuje.

Mechanizm

Perampanel i alkohol działają hamująco na ośrodkowy układ nerwowy i ich skutki się sumują. W badaniu z udziałem zdrowych ochotników wpływ perampanelu na zadania wymagające koncentracji i czujności, takie jak prowadzenie pojazdów, był addytywny lub wysoce addytywny do wpływu samego alkoholu^[1]. W opisie właściwości farmakodynamicznych wpływ ten określono jako addytywny lub supraaddytywny, a po odstawieniu perampanelu sprawność psychomotoryczna wracała do wartości wyjściowych w ciągu 2 tygodni^[1]. Perampanel jest antagonistą receptorów AMPA, a jego działanie uspokajające i zaburzające koordynację jest zależne od dawki.

Monitorować

• senność, zawroty głowy i zaburzenia równowagi
• zmiany nastroju: drażliwość, gniew, splątanie, objawy depresji
• częstość napadów padaczkowych
• zdolność do prowadzenia pojazdów i wykonywania czynności wymagających koncentracji

Skutek kliniczny

Należy spodziewać się nasilenia senności, zawrotów głowy, zaburzeń równowagi i koncentracji, co zwiększa ryzyko upadków, urazów i wypadków komunikacyjnych. Przy piciu dużych ilości alkoholu oraz w okresie odstawienia alkoholu rośnie ryzyko napadów padaczkowych mimo leczenia.

Mechanizm

Alkohol nasila hamujące działanie zonisamidu na ośrodkowy układ nerwowy, ponieważ oba związki mogą powodować senność, zawroty głowy, zaburzenia koordynacji i spowolnienie psychoruchowe, więc ich działania się sumują. Jednocześnie nadużywanie alkoholu, a zwłaszcza jego nagłe odstawienie po okresie intensywnego picia, obniża próg drgawkowy i może osłabiać kontrolę napadów padaczkowych. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, ponieważ zonisamid jest częściowo metabolizowany przez CYP3A4 i nie hamuje istotnie izoenzymów cytochromu P-450, w tym CYP2E1^[1]. ChPL zonisamidu nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani wśród interakcji, i zapis ten jest jednakowy dla obu ocenianych produktów^[1].

Monitorować

• senność i nadmierne uspokojenie
• zawroty głowy i zaburzenia równowagi
• zaburzenia koncentracji i pamięci
• częstość napadów padaczkowych
• ilość spożywanego alkoholu

Skutek kliniczny

Nasilona senność, zawroty głowy, spowolnienie psychoruchowe i zaburzenia koordynacji z ryzykiem upadków i wypadków komunikacyjnych. U pacjentów z padaczką nadmierna sedacja utrudnia też ocenę tolerancji perampanelu podczas zwiększania dawki.

Mechanizm

Klemastyny nie łączy się z lekami hamującymi ośrodkowy układ nerwowy, bo nasila ich działanie depresyjne^[1]. Perampanel jako niekompetycyjny antagonista receptorów AMPA działa ośrodkowo hamująco, a jego wpływ na koncentrację i czujność sumuje się z innymi substancjami o działaniu depresyjnym, co wykazano dla alkoholu^[2]. Klemastyna jest lekiem przeciwhistaminowym I generacji o działaniu sedatywnym i przeciwcholinergicznym, więc oba leki dodają się w działaniu na ośrodkowy układ nerwowy. Nie ma interakcji farmakokinetycznej, bo perampanel nie jest silnym induktorem ani inhibitorem cytochromu P450^[2].

Monitorować

• senność i nadmierna sedacja
• zawroty głowy i zaburzenia równowagi
• upadki, zwłaszcza u osób starszych
• zdolność prowadzenia pojazdów
• kontrola napadów padaczkowych

Bezpieczniejsze alternatywy

feksofenadynabilastynaloratadynadesloratadynacetyryzynalewocetyryzyna

Skutek kliniczny

Nasilona senność, zawroty głowy, zaburzenia koncentracji i koordynacji ruchowej, większe ryzyko upadków i wypadków komunikacyjnych. Możliwe zmniejszone pocenie się i przegrzanie organizmu, zwłaszcza u dzieci, w upale i podczas wysiłku.

Mechanizm

Klemastyna jest lekiem przeciwhistaminowym I generacji o działaniu uspokajającym i przeciwcholinergicznym. Zonisamid jako lek przeciwpadaczkowy często wywołuje senność, zawroty głowy i spowolnienie psychoruchowe, więc oba leki sumują hamujący wpływ na ośrodkowy układ nerwowy. Klemastyna nasila hamujące działanie innych leków działających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy i takiego łączenia należy unikać^[1]. Dodatkowo zonisamid może zmniejszać pocenie się i sprzyjać przegrzaniu, a działanie przeciwcholinergiczne klemastyny również ogranicza wydzielanie potu, co teoretycznie zwiększa ryzyko zaburzeń termoregulacji. Interakcji farmakokinetycznej się nie spodziewa się, bo zonisamid nie wpływa istotnie na enzymy cytochromu P-450^[2].

Monitorować

• nasilenie senności i zawrotów głowy
• koordynacja ruchowa i ryzyko upadków, szczególnie u osób starszych
• pocenie się i temperatura ciała, zwłaszcza u dzieci, w upale i przy wysiłku
• objawy przeciwcholinergiczne (suchość w ustach, zaparcie, zatrzymanie moczu)

Bezpieczniejsze alternatywy

loratadynadesloratadynacetyryzynalewocetyryzynafeksofenadynabilastyna

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie senności, zawrotów głowy, zaburzeń koordynacji ruchowej, spowolnienia psychoruchowego i ryzyka upadków. Wpływ perampanelu na zadania wymagające koncentracji i czujności, w tym prowadzenie pojazdów, sumuje się z działaniem innych środków depresyjnych^[2]. Przy dużych dawkach lorazepamu, podaniu dożylnym lub obecności innych leków depresyjnych (opioidy, alkohol) rośnie ryzyko depresji oddechowej.

Mechanizm

Oba leki hamują czynność ośrodkowego układu nerwowego – lorazepam przez nasilenie przekaźnictwa GABA-ergicznego, perampanel przez blokowanie receptorów AMPA – więc ich działanie uspokajające sumuje się. Lorazepamu nie łączy się z innymi lekami tłumiącymi czynność OUN, w tym z lekami przeciwdrgawkowymi, ze względu na nasilenie działania depresyjnego na OUN^[1]. Interakcji farmakokinetycznej nie należy oczekiwać, ponieważ perampanel nie jest silnym induktorem ani inhibitorem CYP450 ani UGT, a lorazepam jest eliminowany głównie przez glukuronidację^[2].

Monitorować

• nasilenie senności i sedacji
• zawroty głowy i ataksja
• ryzyko upadków, zwłaszcza u osób starszych
• częstość i głębokość oddechów przy większych dawkach lub podaniu pozajelitowym
• zmiany nastroju i zachowania