Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Propofol / Propofol i ranolazyna

Propofol i ranolazyna

Jaki opis pokazać?

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Nie trzeba odstawiać ranolazyny przed znieczuleniem ani sedacją propofolem.

Przed zabiegiem powiedz anestezjologowi, że bierzesz ranolazynę, i nie odstawiaj jej sam bez jego zgody.

Interakcja o niejasnym znaczeniuPropofol+ RanolazynaNie trzeba odstawiać ranolazyny przed znieczuleniem ani sedacją propofolem.Przed zabiegiem powiedz anestezjologowi, że bierzesz ranolazynę, i nie odstawiaj jej sam bez jego zgody.szybki (godziny)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Przed zabiegiem powiedz anestezjologowi, że bierzesz ranolazynę, i nie odstawiaj jej sam bez jego zgody.

Propofol to lek podawany do żyły przez anestezjologa do znieczulenia albo uśpienia na czas zabiegu. Ranolazyna, którą bierzesz na dławicę piersiową, może w niewielkim stopniu wpływać na rytm serca i ciśnienie, podobnie jak propofol. Groźne skutki tego połączenia nie są znane, a podczas zabiegu jesteś stale monitorowany.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca po zabiegu
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • silne zawroty głowy przy wstawaniu
  • nadmierna senność długo po wybudzeniu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie trzeba odstawiać ranolazyny przed znieczuleniem ani sedacją propofolem. Propofol dawkuje się do uzyskania efektu, a u pacjenta leczonego ranolazyną warto ostrożnie miareczkować dawkę i monitorować EKG oraz ciśnienie tętnicze, zwłaszcza gdy podaje się też inne leki wydłużające QT lub gdy planowana jest długotrwała sedacja. Zachowaj ostrożność przy łączeniu ranolazyny z substratami CYP2B6[1].

Skutek kliniczny

Teoretycznie możliwe nieco silniejsze lub dłuższe działanie propofolu, nasilenie niedociśnienia po indukcji oraz addycyjny wpływ na repolaryzację serca. Nie opisano klinicznie istotnych powikłań tego połączenia.

Mechanizm

Ranolazyna może hamować CYP2B6, ale tego działania nie oceniono, dlatego przy substratach CYP2B6 zaleca się ostrożność[1]. Propofol jest częściowo hydroksylowany przez CYP2B6, jednak w dużej mierze ulega glukuronidacji, a jego klirens zależy głównie od przepływu wątrobowego, więc istotny wzrost ekspozycji jest mało prawdopodobny. Ranolazyna w zależności od dawki wydłuża odstęp QT, a wpływ propofolu na QT w badaniach jest niejednoznaczny. Oba leki mogą obniżać ciśnienie tętnicze.

Metabolizm i transportery

  • Ranolazyna: słaby inhibitor CYP2D6[2], słaby inhibitor CYP3A4[3], inhibitor MATE1[3], inhibitor MATE2-K[3], słaby inhibitor OCT2[3], umiarkowany inhibitor P-gp[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc
  • ciśnienie tętnicze
  • częstość rytmu serca
  • głębokość sedacji i czas wybudzenia
  • stężenie potasu i magnezu przy długiej sedacji

Kiedy ocena się zmienia

Ciągła sedacja na oddziale intensywnej terapiiczas leczenia · propofolryzyko rośniePrzy wielogodzinnym wlewie propofolu ewentualne hamowanie CYP2B6 i addycyjny wpływ na QT oraz ciśnienie mają większe znaczenie niż przy jednorazowej indukcji. Monitoruj EKG, elektrolity i hemodynamikę, a dawkę propofolu dostosuj do efektu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ranozek 375 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ranozek-100446030/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ranozek. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/ranozek-100446030/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Alkohol przy tych lekach

Propofol a alkohol: brak opisu w bazie.

Interakcja o niejasnym znaczeniuRanolazynaa alkoholNie ma potrzeby całkowitego zakazu alkoholu, ale należy zalecić ograniczenie go do małych ilości i unikanie upijania się.Jeśli pijesz alkohol, ogranicz się do niewielkiej ilości, nie upijaj się i wstawaj powoli, a gdy pijesz regularnie więcej, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie.szybki (godziny)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Jeśli pijesz alkohol, ogranicz się do niewielkiej ilości, nie upijaj się i wstawaj powoli, a gdy pijesz regularnie więcej, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Lek nie wchodzi w groźną interakcję z niewielką ilością alkoholu. Zarówno lek, jak i alkohol mogą jednak powodować zawroty głowy, nudności i spadek ciśnienia, więc razem mogą działać silniej. Większa ilość alkoholu może dodatkowo obciążać serce i sprzyjać zaburzeniom jego rytmu. Regularne picie dużych ilości alkoholu może uszkodzić wątrobę, a przy chorej wątrobie tego leku nie można stosować.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silne zawroty głowy lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • omdlenie
  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • nasilone nudności lub wymioty
  • zażółcenie skóry lub oczu
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie ma potrzeby całkowitego zakazu alkoholu, ale należy zalecić ograniczenie go do małych ilości i unikanie upijania się. Pacjenta trzeba poinformować o możliwym nasileniu zawrotów głowy i spadków ciśnienia oraz o konieczności ostrożnego wstawania. U osób przewlekle nadużywających alkoholu należy ocenić czynność wątroby przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia, a przy umiarkowanym lub ciężkim zaburzeniu czynności wątroby ranolazyna jest przeciwwskazana.[1]

Skutek kliniczny

Najbardziej prawdopodobne jest nasilenie zawrotów głowy, nudności i niedociśnienia ortostatycznego, z ryzykiem upadku lub omdlenia, zwłaszcza u osób starszych i po większej ilości alkoholu. Po dużych ilościach alkoholu teoretycznie rośnie ryzyko zaburzeń rytmu serca. Przy przewlekłym nadużywaniu alkoholu i rozwoju choroby wątroby ranolazyna przestaje być bezpieczna.

Mechanizm

Umiarkowane ilości alkoholu nie powinny istotnie zmieniać działania ranolazyny, ale u części pacjentów mogą nasilać zawroty głowy i spadki ciśnienia. ChPL ranolazyny nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani wśród interakcji.[1] Ranolazyna jest metabolizowana głównie przez CYP3A4 i częściowo przez CYP2D6, a jej działania niepożądane, takie jak nudności i zawroty głowy, są zależne od dawki i stężenia w osoczu.[1] Etanol nie jest istotnym inhibitorem ani induktorem CYP3A4, dlatego nie należy oczekiwać klinicznie ważnej interakcji farmakokinetycznej. Możliwa jest natomiast addycja farmakodynamiczna, ponieważ alkohol rozszerza naczynia, obniża ciśnienie tętnicze i sam wywołuje zawroty głowy oraz nudności. Ranolazyna wydłuża odstęp QTc, a ChPL wskazuje na teoretyczne ryzyko komorowych zaburzeń rytmu przy łączeniu z innymi czynnikami wydłużającymi QTc.[1] Jednorazowe spożycie dużej ilości alkoholu może sprzyjać zaburzeniom rytmu i zaburzeniom elektrolitowym, co teoretycznie zwiększa to ryzyko. Przewlekłe nadużywanie alkoholu może prowadzić do uszkodzenia wątroby, a umiarkowane lub ciężkie zaburzenie czynności wątroby jest przeciwwskazaniem do stosowania ranolazyny.[1] Wzmianka o alkoholu poliwinylowym w jednym z produktów dotyczy wyłącznie substancji pomocniczej otoczki, a nie etanolu.

Metabolizm i transportery

  • Ranolazyna: słaby inhibitor CYP2D6[2], słaby inhibitor CYP3A4[3], inhibitor MATE1[3], inhibitor MATE2-K[3], słaby inhibitor OCT2[3], umiarkowany inhibitor P-gp[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • zawroty głowy i omdlenia
  • ciśnienie tętnicze, w tym spadki ortostatyczne
  • kołatania serca i zaburzenia rytmu, EKG z oceną QTc u pacjentów z grupy ryzyka
  • próby wątrobowe u osób przewlekle nadużywających alkoholu

Kiedy ocena się zmienia

Duża jednorazowa ilość alkoholu (upicie się)ilość alkoholu · pacjentryzyko rośnieDuża jednorazowa ilość alkoholu nasila addycyjne niedociśnienie i zawroty głowy oraz może sprzyjać zaburzeniom elektrolitowym i arytmiom u pacjenta przyjmującego lek wydłużający QTc. Należy zalecić unikanie takich epizodów.
Przewlekłe nadużywanie alkoholu z umiarkowanym lub ciężkim zaburzeniem czynności wątrobyczas leczenia · pacjentinterakcja nie dotyczyUmiarkowane lub ciężkie zaburzenie czynności wątroby, w tym w przebiegu alkoholowej choroby wątroby, jest przeciwwskazaniem do stosowania ranolazyny. U pacjentów przewlekle nadużywających alkoholu należy ocenić czynność wątroby.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych addycja zawrotów głowy i niedociśnienia ortostatycznego zwiększa ryzyko upadków, dlatego zalecenie ograniczenia alkoholu jest szczególnie ważne.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ranozek 375 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ranozek-100446030/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ranozek. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/ranozek-100446030/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Inne interakcje tych leków 271

Połączenie przeciwwskazaneDifenhydramina+ RanolazynaNie należy stosować difenhydraminy u pacjenta leczonego ranolazyną.Nie przyjmuj difenhydraminy, gdy leczysz się ranolazyną – zapytaj farmaceutę o bezpieczniejszy lek na alergię albo porozmawiaj z lekarzem o problemach ze snem.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj difenhydraminy, gdy leczysz się ranolazyną – zapytaj farmaceutę o bezpieczniejszy lek na alergię albo porozmawiaj z lekarzem o problemach ze snem.

Difenhydramina, stosowana na sen lub alergię, razem z ranolazyną może groźnie zaburzyć rytm serca. Oba leki wpływają na przewodzenie prądu w sercu i ich działanie się sumuje. Difenhydramina może też zwiększać ilość ranolazyny we krwi, przez co łatwiej o zawroty głowy i nudności.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • omdlenie albo uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • silne zawroty głowy
  • nadmierna senność
  • nudności
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie należy stosować difenhydraminy u pacjenta leczonego ranolazyną.[1][2][3] W leczeniu objawów alergii lepszym wyborem jest lek przeciwhistaminowy II generacji o małym potencjale wydłużania QT, a w bezsenności – postępowanie niefarmakologiczne i konsultacja z lekarzem prowadzącym. Jeżeli pacjent przyjął już oba leki, należy odstawić difenhydraminę, a przy kołataniu serca, omdleniu lub zawrotach głowy wykonać EKG z oceną QTc oraz oznaczyć stężenie potasu i magnezu.

Skutek kliniczny

Najgroźniejszym skutkiem jest wydłużenie odstępu QT z ryzykiem częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes, omdleń i nagłego zgonu sercowego. Wzrost stężenia ranolazyny nasila zależne od dawki działania niepożądane, takie jak nudności i zawroty głowy.[4] Senność i zawroty głowy zwiększają ryzyko upadków, zwłaszcza u osób starszych.

Mechanizm

Oba leki mogą wydłużać odstęp QT, a ich działanie na repolaryzację komór się sumuje. Difenhydraminy nie stosuje się jednocześnie z lekami wydłużającymi odstęp QT ani u osób z rozpoznaną chorobą sercowo-naczyniową, a ranolazynę przyjmują chorzy na dławicę piersiową.[1][2][3] Difenhydramina hamuje CYP2D6, który częściowo metabolizuje ranolazynę, co może zwiększać jej stężenie w osoczu.[1][4] Ranolazyna jest słabym inhibitorem CYP2D6, a difenhydramina substratem tego enzymu o wysokim powinowactwie, dlatego ekspozycja na difenhydraminę również może wzrosnąć.[1][4] Dochodzi do tego sumowanie działań ośrodkowych – senności difenhydraminy i zależnych od dawki zawrotów głowy po ranolazynie.[4]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Difenhydramina – inhibitor CYP2D6[5], ranolazyna – drugorzędny szlak substrat CYP2D6[6]
  • Ranolazyna – słaby inhibitor CYP2D6[6], difenhydramina – substrat CYP2D6[5]
  • Difenhydramina: inhibitor CYP2D6[5], substrat CYP2D6[5]
  • Ranolazyna: słaby inhibitor CYP2D6[6], słaby inhibitor CYP3A4[7], inhibitor MATE1[7], inhibitor MATE2-K[7], słaby inhibitor OCT2[7], umiarkowany inhibitor P-gp[7], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[6], wrażliwy substrat CYP3A4[6], substrat P-gp[6]

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • kołatanie serca, omdlenia
  • nasilenie zawrotów głowy, nudności i senności

Bezpieczniejsze alternatywy

cetyryzynalewocetyryzynaloratadynadesloratadynabilastyna

Kiedy ocena się zmienia

dawka ≤ 500 mg dwa razy na dobęranolazynaryzyko rośniePrzy ranolazynie 500 mg dwa razy na dobę silny inhibitor CYP2D6 może zwiększyć AUC ranolazyny o około 62%, więc składowa farmakokinetyczna interakcji jest wyraźniejsza niż przy dawce 1000 mg dwa razy na dobę.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych częstsze są zaburzenia elektrolitowe, bradykardia i wrażliwość na działanie przeciwcholinergiczne i uspokajające, co zwiększa ryzyko arytmii i upadków.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Nodisen 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/nodisen-100391150/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Luminastil 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/luminastil-100415560/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego SENOLEK 50 mg, kapsułki miękkie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/senolek-100465078/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ranozek 375 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ranozek-100446030/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Nodisen. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/nodisen-100391150/
  6. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ranozek. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/ranozek-100446030/
  7. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneHydroksyzyna+ RanolazynaNie łącz hydroksyzyny z ranolazyną – połączenie jest przeciwwskazane.Nie przyjmuj hydroksyzyny razem z ranolazyną i zapytaj lekarza lub farmaceutę o bezpieczniejszy lek na świąd, lęk lub sen.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj hydroksyzyny razem z ranolazyną i zapytaj lekarza lub farmaceutę o bezpieczniejszy lek na świąd, lęk lub sen.

Hydroksyzyna (lek na lęk, świąd i kłopoty ze snem) i ranolazyna (lek na dławicę piersiową) mogą zaburzać rytm serca. Razem to działanie się sumuje i może dojść do groźnej arytmii. Hydroksyzyny nie stosuje się też u osób z chorobą serca, a ranolazynę przyjmuje się właśnie z powodu choroby serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • nadmierna senność
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz hydroksyzyny z ranolazyną – połączenie jest przeciwwskazane[1]. U pacjenta leczonego ranolazyną wybierz lek bez wpływu na odstęp QT zależnie od wskazania – w świądzie i alergii przeciwhistaminowy lek nowej generacji, w lęku i bezsenności lek spoza grupy wydłużającej QT. Jeśli pacjent już przyjmuje oba leki, odstaw hydroksyzynę, a przy objawach kardiologicznych wykonaj EKG i oznacz potas oraz magnez.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes, które mogą prowadzić do omdlenia lub nagłego zgonu sercowego[1]. Ryzyko jest większe przy hipokaliemii, hipomagnezemii i bradykardii[1]. Dodatkowo może nasilić się senność i zawroty głowy wywoływane przez oba leki.

Mechanizm

Hydroksyzyna i ranolazyna wydłużają odstęp QT, więc ich wpływ na repolaryzację komór się sumuje. Hydroksyzyny nie stosuje się z lekami wydłużającymi odstęp QT ani u pacjentów ze stwierdzoną chorobą układu krążenia, która jest czynnikiem ryzyka wydłużenia QT[1]. Ranolazynę stosuje się w dławicy piersiowej, więc ten drugi warunek spełnia praktycznie każdy pacjent leczony ranolazyną. Hydroksyzyna jest metabolizowana przez CYP3A4/5[1]. Ranolazyna jest słabym inhibitorem CYP3A4, dlatego może nieznacznie zwiększać stężenie hydroksyzyny[2]. Hydroksyzyna w dużych dawkach hamuje CYP2D6[1]. Ranolazyna jest częściowo metabolizowana przez CYP2D6, ale nawet silny inhibitor tego enzymu zwiększa jej stężenie w niewielkim stopniu i nie wymaga zmiany dawki[2].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Hydroksyzyna – inhibitor CYP2D6[3], ranolazyna – drugorzędny szlak substrat CYP2D6[4]
  • Hydroksyzyna – inhibitor CYP3A4[3], ranolazyna – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Ranolazyna – słaby inhibitor CYP3A4[5], hydroksyzyna – substrat CYP3A4[3]
  • Hydroksyzyna: inhibitor CYP2C19[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP2D6[3], inhibitor CYP3A4[3], substrat CYP3A4[3]
  • Ranolazyna: słaby inhibitor CYP2D6[4], słaby inhibitor CYP3A4[5], inhibitor MATE1[5], inhibitor MATE2-K[5], słaby inhibitor OCT2[5], umiarkowany inhibitor P-gp[5], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[4], wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc, jeśli pacjent przyjął oba leki
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • częstość rytmu serca (bradykardia)
  • kołatania serca, zawroty głowy, omdlenia

Bezpieczniejsze alternatywy

loratadynadesloratadynafeksofenadynabilastynacetyryzyna

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Hydroxyzinum Espefa 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/hydroxyzinum-espefa-100175535/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ranozek 375 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ranozek-100446030/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Hydroxyzinum Espefa. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/hydroxyzinum-espefa-100175535/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ranozek. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/ranozek-100446030/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneInne leki nasercowe (np. iwabradyna, ranolazyna, mawakamten)+ Triazole (np. flukonazol, pozakonazol, worykonazol) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu leku nasercowego metabolizowanego przez CYP3A4 i leku przeciwgrzybiczego z grupy triazoli należy unikać tego połączenia, a gdy leczenie przeciwgrzybicze jest konieczne, wybrać lek bez hamowania CYP3A4 albo czasowo odstawić lek nasercowy.Jeśli przyjmujesz lek na serce i lekarz przepisuje Ci lek przeciwgrzybiczy z grupy triazoli, przed pierwszą dawką powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie, bo to połączenie może wymagać zmiany leczenia.opóźniony (dni)badania kliniczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz lek na serce i lekarz przepisuje Ci lek przeciwgrzybiczy z grupy triazoli, przed pierwszą dawką powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie, bo to połączenie może wymagać zmiany leczenia.

Niektóre leki przeciwgrzybicze, takie jak itrakonazol, worykonazol, pozakonazol, flukonazol i izawukonazol, spowalniają usuwanie z organizmu wybranych leków na serce. Dotyczy to ranolazyny, iwabradyny i mawakamtenu, których stężenie we krwi może wtedy niebezpiecznie wzrosnąć. Może to spowodować zbyt wolne bicie serca, groźne zaburzenia rytmu albo osłabienie pracy serca. Inne leki nasercowe, na przykład trimetazydyna, meldonium, koenzym Q10 czy preparaty z głogu, nie wchodzą w tę interakcję.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • bardzo wolne bicie serca
  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy albo omdlenie
  • błyski światła lub inne zaburzenia widzenia
  • narastająca duszność, obrzęki nóg lub szybkie męczenie się
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu leku nasercowego metabolizowanego przez CYP3A4 i leku przeciwgrzybiczego z grupy triazoli należy unikać tego połączenia, a gdy leczenie przeciwgrzybicze jest konieczne, wybrać lek bez hamowania CYP3A4 albo czasowo odstawić lek nasercowy. Ranolazyna i iwabradyna są przeciwwskazane z itrakonazolem, worykonazolem i pozakonazolem. Z flukonazolem i izawukonazolem ranolazynę można stosować tylko w najmniejszej dawce po ostrożnym dostosowaniu, a iwabradynę rozpoczynać od najmniejszej dawki z kontrolą tętna. W przypadku mawakamtenu ChPL przewiduje przeciwwskazanie albo zmniejszenie dawki zależnie od fenotypu CYP2C19 i siły inhibitora, przy czym flukonazol i worykonazol jako jednoczesne inhibitory CYP2C19 i CYP3A4 są szczególnie niekorzystne[1]. Zmiana dawki mawakamtenu wymaga kontroli echokardiograficznej, także po odstawieniu triazolu[1]. Trimetazydyny, adenozyny, regadenozonu, meldonium, fosfokreatyny, ubidekarenonu i preparatów z głogu ta interakcja nie dotyczy.

Skutek kliniczny

Wzrost stężenia ranolazyny zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu, a także zawrotów głowy, nudności i omdleń. Wzrost stężenia iwabradyny powoduje nadmierną bradykardię, zaburzenia widzenia w postaci fosfenów i ryzyko arytmii. Wzrost stężenia mawakamtenu może prowadzić do nadmiernego zmniejszenia kurczliwości lewej komory i niewydolności serca ze spadkiem frakcji wyrzutowej, a po odstawieniu triazolu do utraty skuteczności leczenia[1]. Największe ryzyko dotyczy połączeń z itrakonazolem, worykonazolem i pozakonazolem, mniejsze z flukonazolem i izawukonazolem.

Mechanizm

Interakcja dotyczy tylko tych leków nasercowych, których eliminacja zależy od CYP3A4, czyli ranolazyny, iwabradyny i mawakamtenu, a nie całej grupy A. Wszystkie triazole hamują CYP3A4, przy czym itrakonazol, worykonazol i pozakonazol są silnymi inhibitorami, a flukonazol i izawukonazol inhibitorami umiarkowanymi. Itrakonazol i pozakonazol hamują dodatkowo glikoproteinę P, co nasila wzrost stężenia ranolazyny. Flukonazol i worykonazol silnie hamują także CYP2C19, który jest głównym szlakiem metabolizmu mawakamtenu[2]. Do składowej farmakokinetycznej dochodzi addycja farmakodynamiczna, ponieważ ranolazyna oraz flukonazol, worykonazol, pozakonazol i itrakonazol wydłużają odstęp QT, iwabradyna przez bradykardię sprzyja arytmiom typu torsade de pointes, a itrakonazol ma ujemne działanie inotropowe, które sumuje się z działaniem mawakamtenu. Izawukonazol skraca odstęp QT, więc u niego składowa związana z QT nie występuje.

Monitorować

  • tętno spoczynkowe przy iwabradynie
  • EKG z oceną odstępu QT przy ranolazynie i iwabradynie
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • frakcja wyrzutowa lewej komory w echokardiografii przy mawakamtenie
  • objawy niewydolności serca, takie jak duszność, obrzęki i spadek tolerancji wysiłku
  • zawroty głowy, omdlenia i zaburzenia widzenia

Kiedy ocena się zmienia

Jednorazowa dawka flukonazoluczas leczenia · triazoleryzyko malejeJednorazowa dawka flukonazolu stosowana w kandydozie pochwy daje krótszą ekspozycję na inhibitor, ale ze względu na długi okres półtrwania flukonazolu hamowanie CYP3A4 i CYP2C19 utrzymuje się kilka dni, więc nadal wymagane jest monitorowanie tętna i objawów.
Okres po odstawieniu triazoluodstep · triazoleinne zalecenieItrakonazol i pozakonazol, a w mniejszym stopniu izawukonazol, długo utrzymują się w organizmie, dlatego ranolazynę lub iwabradynę należy włączać ponownie dopiero po wygaśnięciu działania hamującego, a przy mawakamtenie trzeba przewidzieć spadek jego stężenia i ponowną ocenę dawki.
Włączenie lub odstawienie triazolu w trakcie leczenia mawakamtenemkolejność włączenia · inne leki nasercoweinne zalecenieMawakamten ma bardzo długi okres półtrwania, więc dołączenie triazolu powoduje powolne narastanie jego stężenia, a odstawienie triazolu stopniowy spadek, dlatego każda taka zmiana wymaga dostosowania dawki mawakamtenu i kontroli frakcji wyrzutowej w echokardiografii.
Umiarkowana lub ciężka niewydolność nerekeGFR · pacjentryzyko rośnieNiewydolność nerek zwiększa ekspozycję na ranolazynę niezależnie od hamowania CYP3A4, więc połączenie ranolazyny z jakimkolwiek triazolem, także flukonazolem i izawukonazolem, należy wtedy traktować jako przeciwwskazane.

Źródła

  1. Merali S, Bunn H, Sychterz C, Chiang M, Puli S, Sehnert AJ, et al. Exposure-Response Modeling and Simulation to Identify Optimal Mavacamten Posology When Coadministered with CYP3A4 and CYP2C19 Inhibitors in Patients with Obstructive HCM. J Clin Pharmacol. 2025;65(12):1802-1814. doi: 10.1002/jcph.70072. PMID: 40796530.
  2. Chiang M, Sychterz C, Perera V, Merali S, Palmisano M, Templeton IE, et al. Physiologically Based Pharmacokinetic Modeling and Simulation of Mavacamten Exposure with Drug-Drug Interactions from CYP Inducers and Inhibitors by CYP2C19 Phenotype. Clin Pharmacol Ther. 2023;114(4):922-932. doi: 10.1002/cpt.3005. PMID: 37467157.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneInne leki nasercowe (np. iwabradyna, ranolazyna, mawakamten)+ Makrolidy (np. azytromycyna, klarytromycyna, roksytromycyna) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu makrolidu i leku nasercowego zależnego od CYP3A4 lub wpływającego na rytm serca należy unikać tego połączenia, a gdy antybiotyk jest konieczny, wybrać makrolid o najmniejszym ryzyku i kontrolować tętno oraz EKG.Jeśli przyjmujesz lek na serce i lekarz przepisuje ci antybiotyk z grupy makrolidów, powiedz mu o swoim leku na serce i zapytaj farmaceutę, czy te leki możesz bezpiecznie brać razem.opóźniony (dni)badania kliniczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz lek na serce i lekarz przepisuje ci antybiotyk z grupy makrolidów, powiedz mu o swoim leku na serce i zapytaj farmaceutę, czy te leki możesz bezpiecznie brać razem.

Niektóre antybiotyki z grupy makrolidów, zwłaszcza klarytromycyna, mogą zwiększać ilość w organizmie leków na serce takich jak iwabradyna, ranolazyna czy mawakamten. Może to nadmiernie zwolnić pracę serca, zaburzyć jego rytm albo osłabić siłę skurczu serca. Azytromycyna działa na te leki słabiej, ale też może zaburzać rytm serca. Ta interakcja nie dotyczy trimetazydyny, preparatów z głogu ani koenzymu Q10, czyli ubidekarenonu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • Bardzo wolne bicie serca albo uczucie, że serce bije nierówno
  • Kołatanie serca
  • Zawroty głowy, uczucie zbliżającego się omdlenia lub omdlenie
  • Narastająca duszność, obrzęki nóg albo szybkie męczenie się
  • Silne nudności lub zaburzenia widzenia
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu makrolidu i leku nasercowego zależnego od CYP3A4 lub wpływającego na rytm serca należy unikać tego połączenia, a gdy antybiotyk jest konieczny, wybrać makrolid o najmniejszym ryzyku i kontrolować tętno oraz EKG. Klarytromycyny nie należy łączyć z iwabradyną ani z ranolazyną, ponieważ jest to przeciwwskazane w ChPL, i zwykle najprościej zastąpić ją antybiotykiem z innej grupy. Jeśli klarytromycyna jest niezbędna, iwabradynę lub ranolazynę trzeba odstawić na czas leczenia i wznowić dopiero kilka dni po jego zakończeniu. U pacjenta przyjmującego mawakamten włączenie klarytromycyny wymaga decyzji kardiologa o zmniejszeniu dawki lub przerwie w leczeniu, zależnie od fenotypu CYP2C19, a azytromycyna nie wymaga zmiany dawki mawakamtenu. Azytromycynę, roksytromycynę i spiramycynę z iwabradyną lub ranolazyną stosuje się tylko po ocenie ryzyka wydłużenia QT, z wyrównaniem potasu i magnezu oraz z kontrolą EKG na początku leczenia.

Skutek kliniczny

Najgroźniejsze skutki to ciężka bradykardia, wydłużenie odstępu QT i komorowe zaburzenia rytmu, w tym torsade de pointes, zwłaszcza przy połączeniu klarytromycyny z iwabradyną lub ranolazyną. Wzrost stężenia ranolazyny zwiększa też ryzyko zawrotów głowy, nudności i omdleń. Wzrost stężenia mawakamtenu może nadmiernie obniżyć frakcję wyrzutową lewej komory i wywołać objawy niewydolności serca. Połączenie klarytromycyny z iwabradyną lub ranolazyną jest ujęte w przeciwwskazaniach ChPL tych leków nasercowych, a przy azytromycynie i spiramycynie ryzyko dotyczy głównie sumowania wpływu na odstęp QT i rytm serca.

Mechanizm

Interakcja dotyczy leków nasercowych metabolizowanych przez CYP3A4, czyli iwabradyny, ranolazyny i mawakamtenu, a nie całej grupy. Klarytromycyna jest silnym, zależnym od mechanizmu inhibitorem CYP3A4 i inhibitorem glikoproteiny P, przez co znacznie zwiększa stężenie iwabradyny i ranolazyny oraz mawakamtenu. Roksytromycyna hamuje CYP3A4 słabiej, a azytromycyna i spiramycyna praktycznie nie hamują tego enzymu. Drugim, wspólnym dla wszystkich makrolidów mechanizmem jest wydłużanie odstępu QT, które sumuje się z wydłużeniem QT wywoływanym przez ranolazynę oraz z bradykardią wywoływaną przez iwabradynę, ponieważ zwolnienie rytmu sprzyja arytmii typu torsade de pointes[1]. Mawakamten nie wydłuża odstępu QT, więc u niego znaczenie ma wyłącznie składowa farmakokinetyczna.

Monitorować

  • Częstość akcji serca, ze szczególną uwagą na bradykardię u osób przyjmujących iwabradynę
  • EKG z oceną odstępu QTc przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia makrolidem
  • Stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • Zawroty głowy, kołatania serca i omdlenia
  • Objawy niewydolności serca i frakcja wyrzutowa lewej komory u osób przyjmujących mawakamten

Kiedy ocena się zmienia

Kilka dni po ostatniej dawce klarytromycynyodstep · makrolidyinne zalecenieHamowanie CYP3A4 przez klarytromycynę jest zależne od mechanizmu i utrzymuje się kilka dni po jej odstawieniu, dlatego iwabradynę lub ranolazynę wznawia się dopiero po tym czasie, a nie od razu po ostatniej dawce antybiotyku.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występują bradykardia, zaburzenia elektrolitowe, choroba strukturalna serca i wielolekowość, co zwiększa ryzyko wydłużenia QT i arytmii przy łączeniu makrolidu z iwabradyną lub ranolazyną.

Źródła

  1. Yu Y, Zhang M, Chen R, Liu F, Zhou P, Bu L, et al. Action potential response of human induced-pluripotent stem cell derived cardiomyocytes to the 28 CiPA compounds: A non-core site data report of the CiPA study. J Pharmacol Toxicol Methods. 2019;98:106577. doi: 10.1016/j.vascn.2019.04.003. PMID: 31022455.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneInne leki nasercowe (np. iwabradyna, ranolazyna, mawakamten)+ Inhibitory proteazy (np. darunawir, atazanawir, rytonawir) klasaJednoczesnego stosowania inhibitora proteazy HIV i leku nasercowego zależnego od CYP3A4 należy unikać, ponieważ połączenie jest przeciwwskazane w ChPL albo wymaga zmiany leczenia.Jeśli bierzesz lek na serce i lek na HIV z grupy inhibitorów proteazy albo rytonawir w leczeniu COVID-19, nie łącz ich bez zgody lekarza i powiedz każdemu lekarzowi oraz farmaceucie o obu lekach.opóźniony (dni)badania kliniczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli bierzesz lek na serce i lek na HIV z grupy inhibitorów proteazy albo rytonawir w leczeniu COVID-19, nie łącz ich bez zgody lekarza i powiedz każdemu lekarzowi oraz farmaceucie o obu lekach.

Niektóre leki na HIV, takie jak rytonawir, darunawir czy atazanawir, mocno spowalniają usuwanie z organizmu części leków na serce. Dotyczy to zwłaszcza ranolazyny, iwabradyny i mawakamtenu, których może wtedy we krwi zrobić się za dużo. Może to spowodować groźne zwolnienie lub zaburzenia rytmu serca, omdlenia albo osłabienie pracy serca. Trimetazydyna, meldonium, koenzym Q10 i preparaty z głogu nie stwarzają tego problemu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • bardzo wolne bicie serca
  • kołatanie serca lub nierówny rytm
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • błyski lub jasne plamy w polu widzenia
  • duszność, obrzęki nóg lub nagłe osłabienie
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Jednoczesnego stosowania inhibitora proteazy HIV i leku nasercowego zależnego od CYP3A4 należy unikać, ponieważ połączenie jest przeciwwskazane w ChPL albo wymaga zmiany leczenia. Ranolazyna i iwabradyna są przeciwwskazane z silnymi inhibitorami CYP3A4, w tym z rytonawirem i innymi inhibitorami proteazy HIV, i należy je odstawić lub zastąpić innym lekiem. Mawakamtenu nie należy włączać u pacjenta leczonego wzmacnianym inhibitorem proteazy bez konsultacji kardiologicznej, a u osób słabo metabolizujących przez CYP2C19 połączenie jest przeciwwskazane. Dotyczy to także krótkiej kuracji nirmatrelwirem z rytonawirem w COVID-19, a po jej zakończeniu z ponownym włączeniem ranolazyny lub iwabradyny trzeba odczekać kilka dni[1]. Jeżeli lek nasercowy jest niezbędny, rozważ z lekarzem prowadzącym leczenie HIV zmianę schematu na niewzmacniany inhibitor integrazy.

Skutek kliniczny

Przy ranolazynie wzrost stężenia grozi wydłużeniem odstępu QT, częstoskurczem typu torsade de pointes, zawrotami głowy, nudnościami i omdleniami. Przy iwabradynie grozi ciężką bradykardią, blokiem przedsionkowo-komorowym, zaburzeniami widzenia typu fosfenów i arytmią komorową wtórną do bradykardii. Przy mawakamtenie grozi nadmiernym spadkiem frakcji wyrzutowej lewej komory i niewydolnością serca. Interakcja dotyczy wszystkich inhibitorów proteazy z listy, ale nie wszystkich leków nasercowych – leki nie zależne od CYP3A4 są wyjątkami.

Mechanizm

Inhibitory proteazy HIV, zwłaszcza wzmacniane rytonawirem lub kobicystatem, silnie hamują CYP3A4, a część z nich także glikoproteinę P[2]. Ranolazyna, iwabradyna i mawakamten są metabolizowane w dużej mierze przez CYP3A4, a ranolazyna jest dodatkowo substratem glikoproteiny P, dlatego ich stężenie we krwi wielokrotnie rośnie. Sakwinawir i atazanawir dodatkowo wydłużają odstęp PR lub QT, co sumuje się z wydłużeniem QT po ranolazynie i z bradykardią po iwabradynie. Hamowanie CYP3A4 przez rytonawir utrzymuje się jeszcze kilka dni po jego odstawieniu.

Monitorować

  • częstość rytmu serca
  • EKG z oceną odstępów QTc i PR
  • ciśnienie tętnicze
  • objawy niewydolności serca i frakcja wyrzutowa lewej komory przy mawakamtenie
  • zawroty głowy, omdlenia i zaburzenia widzenia

Źródła

  1. Casey B, Vernick RC, Bahekar A, Patel D, Ncogo Alene I. Ranolazine Toxicity Secondary to Paxlovid. Cureus. 2023;15(4):e37153. doi: 10.7759/cureus.37153. PMID: 37153311.
  2. Maideen NMP, Kandasamy K, Balasubramanian R. Pharmacokinetic Interactions of Paxlovid Involving CYP3A Enzymes and P-gp Transporter: An Overview of Clinical Data. Curr Drug Metab. 2024;25(9):639-652. doi: 10.2174/0113892002320326250123082112. PMID: 39917926.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneRanolazyna+ KolchicynaKolchicyny nie łączy się z ranolazyną.Nie przyjmuj kolchicyny razem z ranolazyną i przed kolejną dawką skontaktuj się z lekarzem, który zmieni jeden z leków.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj kolchicyny razem z ranolazyną i przed kolejną dawką skontaktuj się z lekarzem, który zmieni jeden z leków.

Ranolazyna sprawia, że kolchicyna gromadzi się w organizmie w dużo większej ilości niż powinna. Może to prowadzić do groźnego zatrucia kolchicyną, które uszkadza mięśnie, nerwy, szpik i inne narządy, a nawet zagraża życiu. Tych leków nie łączy się ze sobą. Ryzyko jest szczególnie duże, jeśli masz słabsze nerki lub wątrobę albo jesteś w starszym wieku.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • biegunka, nudności lub wymioty
  • ból brzucha
  • ból, osłabienie lub tkliwość mięśni
  • ciemny mocz
  • drętwienie lub mrowienie rąk i stóp
  • gorączka, częste infekcje, łatwe siniaki lub krwawienia
  • silne osłabienie
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – transport, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Kolchicyny nie łączy się z ranolazyną.[1] U pacjentów z zaburzeniem czynności nerek lub wątroby połączenie kolchicyny z inhibitorem glikoproteiny P jest bezwzględnie wykluczone.[2] Gdy kolchicyna jest niezbędna, należy z lekarzem odstawić ranolazynę i zastąpić ją lekiem przeciwdławicowym niehamującym glikoproteiny P, a gdy ranolazyna jest niezbędna, dnę lub zapalenie osierdzia leczyć bez kolchicyny. Przy podejrzeniu toksyczności kolchicynę należy niezwłocznie odstawić i ocenić pacjenta.[1]

Skutek kliniczny

Wzrost ekspozycji na kolchicynę grozi jej toksycznością, w tym zgonem.[1] Przy innym inhibitorze glikoproteiny P, cyklosporynie, opisano przypadki śmiertelnej toksyczności kolchicyny.[1] Toksyczność kolchicyny obejmuje objawy żołądkowo-jelitowe, uszkodzenie szpiku, miopatię z rabdomiolizą, neuropatię i niewydolność wielonarządową.

Mechanizm

Ranolazyna hamuje glikoproteinę P w stopniu umiarkowanym lub silnym oraz słabo hamuje CYP3A4, przez co może zwiększać stężenie substratów tych szlaków w osoczu i ich dystrybucję tkankową.[3] Kolchicyna jest substratem glikoproteiny P, a w jej metabolizmie główną rolę odgrywa CYP3A4, dlatego leki hamujące glikoproteinę P z dużym prawdopodobieństwem zwiększają jej stężenie.[1] Ranolazyna jest zaliczana do silnych inhibitorów glikoproteiny P, przy których przewiduje się znaczny wzrost stężenia kolchicyny.[1]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Ranolazyna – słaby inhibitor CYP3A4[4], kolchicyna – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Ranolazyna – umiarkowany inhibitor P-gp[4], kolchicyna – substrat P-gp[5]
  • Ranolazyna: słaby inhibitor CYP2D6[6], słaby inhibitor CYP3A4[4], inhibitor MATE1[4], inhibitor MATE2-K[4], słaby inhibitor OCT2[4], umiarkowany inhibitor P-gp[4], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[6], wrażliwy substrat CYP3A4[6], substrat P-gp[6]
  • Kolchicyna: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[5]

Monitorować

  • objawy żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha)
  • morfologia krwi z rozmazem
  • kinaza kreatynowa i objawy mięśniowe
  • czynność nerek (eGFR)
  • objawy neuropatii obwodowej

Bezpieczniejsze alternatywy

trimetazydynaiwabradynamonoazotan izosorbiduamlodypinaprednizolon

Kiedy ocena się zmienia

eGFR ≤ 50pacjentryzyko rośniePrzy eGFR poniżej 50 ml/min kolchicyna jest przeciwwskazana niezależnie od innych leków, a zaburzenie czynności nerek z inhibitorem glikoproteiny P bezwzględnie wyklucza połączenie. Przy klirensie kreatyniny poniżej 30 ml/min przeciwwskazana jest także ranolazyna.
wiek ≥ 65pacjentryzyko rośnieU pacjentów w podeszłym wieku nawet słabsze inhibitory metabolizmu kolchicyny wymagają unikania połączenia, więc ryzyko toksyczności przy ranolazynie jest szczególnie duże.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Colchicine AGEPHA Pharma 0,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/colchicine-agepha-pharma-100543360/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Colchicine RPH 500 mcg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/colchicine-rph-100331923/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ranozek 375 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ranozek-100446030/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Colchicine AGEPHA Pharma. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/colchicine-agepha-pharma-100543360/
  6. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ranozek. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/ranozek-100446030/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSotalol+ PropofolPacjenta przyjmującego sotalol znieczula się propofolem wyłącznie pod ścisłym nadzorem anestezjologa, z ostrożnym, stopniowym dawkowaniem i ciągłym monitorowaniem ciśnienia tętniczego oraz EKG.Przed każdym zabiegiem, badaniem w uśpieniu lub sedacją powiedz anestezjologowi, że bierzesz sotalol, i nie odstawiaj go sam bez decyzji lekarza.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Przed każdym zabiegiem, badaniem w uśpieniu lub sedacją powiedz anestezjologowi, że bierzesz sotalol, i nie odstawiaj go sam bez decyzji lekarza.

Sotalol zwalnia pracę serca i może obniżać ciśnienie. Propofol, lek do usypiania przy zabiegach i badaniach, też obniża ciśnienie i osłabia pracę serca. Razem mogą spowodować duży spadek ciśnienia lub zbyt wolne bicie serca, dlatego lekarz musi wiedzieć o sotalolu przed znieczuleniem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zawroty głowy lub uczucie omdlewania po zabiegu
  • bardzo wolne lub nierówne bicie serca
  • kołatanie serca
  • duszność lub obrzęki nóg
  • omdlenie
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Pacjenta przyjmującego sotalol znieczula się propofolem wyłącznie pod ścisłym nadzorem anestezjologa, z ostrożnym, stopniowym dawkowaniem i ciągłym monitorowaniem ciśnienia tętniczego oraz EKG. Sotalolu nie odstawia się nagle przed zabiegiem bez decyzji lekarza, bo grozi to nawrotem arytmii. Przed znieczuleniem należy wyrównać hipokaliemię i ocenić odstęp QT oraz częstość rytmu serca.[1] U pacjentów z niewyrównaną niewydolnością serca, bradykardią lub blokiem przedsionkowo-komorowym należy wybrać technikę znieczulenia o mniejszym działaniu kardiodepresyjnym. Trzeba być przygotowanym na leczenie niedociśnienia i bradykardii.

Skutek kliniczny

Możliwe są głębokie niedociśnienie po wprowadzeniu do znieczulenia, nasilona bradykardia, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, a u pacjentów z niewydolnością serca jej zaostrzenie. Ryzyko komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes, rośnie przy bradykardii i hipokaliemii.[1]

Mechanizm

Sotalol hamuje receptory beta i wydłuża repolaryzację, przez co zwalnia rytm serca, osłabia przewodzenie i blokuje odruchowe przyspieszenie akcji serca w odpowiedzi na spadek ciśnienia. Propofol rozszerza naczynia, zmniejsza napięcie układu współczulnego i zależnie od dawki osłabia kurczliwość mięśnia sercowego. Działania obu leków na ciśnienie, częstość rytmu i kurczliwość serca sumują się, a sotalol znosi mechanizmy kompensacyjne. Sotalolu nie stosuje się w znieczuleniu ogólnym, które powoduje depresję mięśnia sercowego.[1][2][3]

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze w trakcie wprowadzenia i podtrzymania znieczulenia
  • częstość rytmu serca
  • ciągłe EKG z oceną odstępu QT i przewodzenia przedsionkowo-komorowego
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy przed zabiegiem
  • objawy niewydolności serca po zabiegu

Bezpieczniejsze alternatywy

etomidat

Kiedy ocena się zmienia

Szybki bolus lub duża dawka wprowadzająca do znieczuleniadawka · propofolryzyko rośnieDziałanie kardiodepresyjne i hipotensyjne propofolu narasta z dawką i szybkością podania, dlatego u pacjenta na sotalolu dawkę należy zwiększać stopniowo.
Podeszły wiekwiek · pacjentryzyko rośnieU osób w podeszłym wieku bradykardia, zaburzenia przewodzenia i niedociśnienie przy łączeniu leków działających na układ krążenia występują łatwiej.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sotalol Aurovitas 40 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sotalol-aurovitas-100375412/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Biosotal 40 40 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/biosotal-40-100010596/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sotahexal 160 160 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sotahexal-160-100062357/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneCelekoksyb+ RanolazynaNie stosuj celekoksybu u pacjenta leczonego ranolazyną z powodu dławicy piersiowej, bo celekoksyb jest przeciwwskazany w rozpoznanej chorobie niedokrwiennej serca.Nie przyjmuj celekoksybu, gdy leczysz się ranolazyną, tylko zapytaj lekarza lub farmaceutę o bezpieczniejszy lek przeciwbólowy, na przykład paracetamol.nieznanyrozległe badania

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj celekoksybu, gdy leczysz się ranolazyną, tylko zapytaj lekarza lub farmaceutę o bezpieczniejszy lek przeciwbólowy, na przykład paracetamol.

Ranolazynę przyjmuje się z powodu choroby wieńcowej, a celekoksyb u osób z tą chorobą zwiększa ryzyko zawału serca i udaru. Dlatego tych leków nie łączy się. Celekoksyb może też nieco zwiększać ilość ranolazyny we krwi i nasilać jej działania niepożądane.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • ból, ucisk lub pieczenie w klatce piersiowej, częstsze napady dławicy
  • duszność
  • nagłe osłabienie lub drętwienie połowy ciała, zaburzenia mowy lub widzenia
  • silne zawroty głowy lub omdlenie
  • uporczywe nudności
  • obrzęki nóg lub wyraźnie mniej oddawanego moczu
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm, PK – metabolizm
Początek
nieznany
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Nie stosuj celekoksybu u pacjenta leczonego ranolazyną z powodu dławicy piersiowej, bo celekoksyb jest przeciwwskazany w rozpoznanej chorobie niedokrwiennej serca.[1] W leczeniu bólu preferuj paracetamol, a jeśli lekarz mimo to rozważa krótkotrwały NLPZ, decyzja wymaga indywidualnej oceny ryzyka sercowo-naczyniowego. Jeśli pacjent już przyjmuje oba leki, skontaktuj się z lekarzem prowadzącym w sprawie odstawienia celekoksybu.

Skutek kliniczny

Celekoksyb zwiększa ryzyko zakrzepowych zdarzeń sercowo-naczyniowych, w tym zawału serca i udaru, u pacjenta z chorobą wieńcową leczonego z powodu dławicy. Umiarkowany wzrost stężenia ranolazyny może nasilać jej zależne od dawki działania niepożądane, takie jak nudności i zawroty głowy.[2]

Mechanizm

Główny problem nie wynika z farmakokinetyki, lecz z choroby, którą leczy ranolazyna. Celekoksyb jest przeciwwskazany u pacjentów z rozpoznaną chorobą niedokrwienną serca, chorobą naczyń obwodowych lub chorobą naczyń mózgowych.[1] Ranolazynę stosuje się w leczeniu stabilnej dławicy piersiowej, więc u pacjenta przyjmującego ranolazynę to przeciwwskazanie praktycznie zawsze jest spełnione. Dodatkowo celekoksyb hamuje CYP2D6.[1] Ranolazyna jest częściowo metabolizowana przez CYP2D6, a silny inhibitor tego enzymu zwiększał jej stężenie średnio 1,2-krotnie przy dawce 1000 mg dwa razy na dobę i może zwiększać AUC o około 62% przy dawce 500 mg dwa razy na dobę.[2] Celekoksyb jest słabszym inhibitorem CYP2D6 niż paroksetyna, więc efekt farmakokinetyczny powinien być mniejszy.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Celekoksyb – słaby inhibitor CYP2D6[3], ranolazyna – drugorzędny szlak substrat CYP2D6[4]
  • Celekoksyb: inhibitor CYP2C19[5], słaby inhibitor CYP2D6[3], wrażliwy substrat CYP2C9[3]
  • Ranolazyna: słaby inhibitor CYP2D6[4], słaby inhibitor CYP3A4[3], inhibitor MATE1[3], inhibitor MATE2-K[3], słaby inhibitor OCT2[3], umiarkowany inhibitor P-gp[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[4], wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • częstość i nasilenie napadów dławicy piersiowej
  • ciśnienie tętnicze
  • kreatynina i eGFR
  • nudności i zawroty głowy jako objawy wyższego stężenia ranolazyny

Kiedy ocena się zmienia

eGFR ≤ 30 ml/minpacjentinterakcja nie dotyczyPrzy klirensie kreatyniny poniżej 30 ml/min przeciwwskazany jest każdy z tych leków osobno.
dawka ≤ 500 mg dwa razy na dobęranolazynaryzyko rośniePrzy dawce ranolazyny 500 mg dwa razy na dobę silny inhibitor CYP2D6 może zwiększać AUC ranolazyny o około 62%, czyli wyraźniej niż przy dawce 1000 mg dwa razy na dobę.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Celebrex 200 mg, kapsułki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/celebrex-100092708/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ranozek 375 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ranozek-100446030/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ranozek. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/ranozek-100446030/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Celebrex. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/celebrex-100092708/

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
  • Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.