Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Sekukinumab / Sekukinumab i teofilina

Sekukinumab i teofilina

Jaki opis pokazać?

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Połączenie można stosować bez zmiany dawek.

Przyjmuj oba leki tak jak dotąd i powiedz lekarzowi, jeśli po rozpoczęciu lub odstawieniu zastrzyków zauważysz pogorszenie oddychania albo nudności, kołatanie serca lub drżenie rąk.

Interakcja o niejasnym znaczeniuSekukinumab+ TeofilinaPołączenie można stosować bez zmiany dawek.Przyjmuj oba leki tak jak dotąd i powiedz lekarzowi, jeśli po rozpoczęciu lub odstawieniu zastrzyków zauważysz pogorszenie oddychania albo nudności, kołatanie serca lub drżenie rąk.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Przyjmuj oba leki tak jak dotąd i powiedz lekarzowi, jeśli po rozpoczęciu lub odstawieniu zastrzyków zauważysz pogorszenie oddychania albo nudności, kołatanie serca lub drżenie rąk.

Te dwa leki zwykle można stosować razem. Lek w zastrzykach zmniejsza stan zapalny w organizmie, co w rzadkich przypadkach może zmienić tempo usuwania teofiliny z organizmu. Zdarza się wtedy, że teofilina działa słabiej albo – po odstawieniu zastrzyków – zbyt silnie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • pogorszenie oddychania lub częstsze napady duszności
  • nudności lub wymioty
  • kołatanie serca
  • drżenie rąk, niepokój lub bezsenność
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować bez zmiany dawek. Przy rozpoczynaniu lub odstawianiu sekukinumabu warto obserwować kontrolę choroby płuc i objawy przedawkowania teofiliny, a przy niepokojących objawach oznaczyć stężenie teofiliny we krwi i w razie potrzeby skorygować jej dawkę.

Skutek kliniczny

W teorii stężenie teofiliny może się obniżyć w ciągu kilku tygodni od rozpoczęcia sekukinumabu, co mogłoby osłabić kontrolę astmy lub POChP. Po odstawieniu sekukinumabu i nawrocie zapalenia możliwy jest odwrotny kierunek zmian ze wzrostem stężenia teofiliny i objawami toksyczności. Zmiany te nie zostały udokumentowane klinicznie dla tego połączenia.

Mechanizm

Interakcja jest możliwa teoretycznie i nie ma potwierdzenia klinicznego. Teofilina jest metabolizowana głównie przez CYP1A2 i ma wąski indeks terapeutyczny. Przewlekły stan zapalny i podwyższone stężenia cytokin hamują aktywność enzymów CYP w wątrobie. Sekukinumab hamuje IL-17A i zmniejsza nasilenie zapalenia, więc w teorii może przywrócić aktywność enzymów i przyspieszyć eliminację teofiliny. Wpływ blokady IL-17A na enzymy CYP uznaje się za mniejszy niż w przypadku leków blokujących IL-6.

Metabolizm i transportery

  • Teofilina: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP1A2[1]

Monitorować

  • stężenie teofiliny we krwi przy objawach niedostatecznej skuteczności lub toksyczności
  • kontrola astmy lub POChP w pierwszych tygodniach po włączeniu sekukinumabu
  • objawy toksyczności teofiliny po odstawieniu sekukinumabu (nudności, kołatanie serca, drżenie)

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie sekukinumabu u pacjenta stale przyjmującego teofilinękolejność włączenia · sekukinumabinne zaleceniePo odstawieniu sekukinumabu i nawrocie zapalenia stężenie teofiliny może teoretycznie wzrosnąć. Warto zwrócić uwagę na objawy toksyczności i rozważyć oznaczenie stężenia teofiliny.

Źródła

  1. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Alkohol przy tych lekach

Sekukinumab a alkohol: brak opisu w bazie.

Niekorzystna interakcjaTeofilinaa alkoholZalecaj pacjentowi niepicie alkoholu w czasie leczenia teofiliną.Nie pij alkoholu w czasie leczenia teofiliną, a jeśli się napiłeś i źle się czujesz, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie pij alkoholu w czasie leczenia teofiliną, a jeśli się napiłeś i źle się czujesz, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Alkohol może zwiększać stężenie teofiliny we krwi, a wtedy lek działa silniej i częściej wywołuje działania niepożądane. Możesz poczuć nudności, drżenie rąk, niepokój albo szybkie bicie serca. W cięższych przypadkach mogą wystąpić zaburzenia rytmu serca lub drgawki.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nudności lub wymioty
  • drżenie rąk
  • silny niepokój lub pobudzenie
  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • trudności z zasypianiem
  • drgawki (wymagają natychmiastowej pomocy medycznej)
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Zalecaj pacjentowi niepicie alkoholu w czasie leczenia teofiliną. Jeśli pacjent spożywa większe ilości alkoholu, wymaga mniejszych dawek teofiliny i szczególnej ostrożności przy decyzji o zwiększeniu dawki.[1] Wskazaniem do kontroli stężenia teofiliny w surowicy jest nieregularne picie alkoholu, nieoczekiwany brak kontroli objawów lub pojawienie się objawów toksyczności.

Skutek kliniczny

Zwiększone stężenie teofiliny nasila ryzyko działań niepożądanych i przedawkowania. Należą do nich nudności, wymioty, ból brzucha, pobudzenie, drżenie, bezsenność, przyspieszone bicie serca i zaburzenia rytmu. Przy dużych stężeniach mogą wystąpić drgawki, a skłonność do drgawek i padaczka są przeciwwskazaniami do stosowania teofiliny.[1]

Mechanizm

Alkohol zwiększa stężenie teofiliny we krwi, a po spożyciu większych ilości alkoholu wydalanie teofiliny przebiega wolniej.[1] Teofilina ma wąski zakres terapeutyczny, więc nawet niewielki wzrost stężenia może wywołać objawy toksyczne. Alkohol i teofilina mogą dodatkowo nasilać u pacjenta podobne objawy, takie jak kołatanie serca, drażnienie żołądka i zaburzenia snu.

Metabolizm i transportery

  • Teofilina: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP1A2[2]

Monitorować

  • stężenie teofiliny w surowicy
  • tętno i rytm serca
  • nudności, wymioty, drżenia, pobudzenie, bezsenność
  • objawy neurologiczne, w tym drgawki
  • ocena wzorca picia alkoholu przy ustalaniu dawki

Kiedy ocena się zmienia

Większe ilości alkoholuilość alkoholu · alkoholryzyko rośniePo spożyciu większych ilości alkoholu wydalanie teofiliny jest wolniejsze, co zwiększa ryzyko toksyczności. W takiej sytuacji ChPL wskazuje na konieczność stosowania mniejszych dawek teofiliny i ostrożności przy ich zwiększaniu.
Podeszływiek · pacjentryzyko rośnieU osób w podeszłym wieku, a także z niewydolnością serca, przewlekłą obturacyjną chorobą płuc lub gorączką wydalanie teofiliny jest już spowolnione, więc dodatkowy wpływ alkoholu zwiększa ryzyko przedawkowania. ChPL nie podaje liczbowej granicy wieku.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Theospirex retard 300 mg 300 mg, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/theospirex-retard-300-mg-100066473/
  2. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Inne interakcje tych leków 196

Połączenie przeciwwskazaneSelektywne leki immunosupresyjne (np. fingolimod, teriflunomid, leflunomid)+ Inhibitory interleukin (np. ustekinumab, tocilizumab, ryzankizumab) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu selektywnego leku immunosupresyjnego i inhibitora interleukin należy unikać łączenia, chyba że uzasadnia je specjalista prowadzący, a połączenie stosowane ściśle monitorować pod kątem zakażeń.Jeśli przyjmujesz lek osłabiający odporność i lek blokujący interleukiny, upewnij się, że lekarz prowadzący wie o obu, i szybko zgłaszaj każdą infekcję.opóźniony (dni)opisy przypadków

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz lek osłabiający odporność i lek blokujący interleukiny, upewnij się, że lekarz prowadzący wie o obu, i szybko zgłaszaj każdą infekcję.

Oba leki osłabiają układ odporności, a przyjmowane razem robią to mocniej. Zakażenia mogą być wtedy częstsze i cięższe, a czasem rozwijają się bez wysokiej gorączki. Dotyczy to na przykład natalizumabu, fingolimodu lub tofacytynibu łączonych z ustekinumabem, sekukinumabem albo tocilizumabem. Takie połączenie stosuje się tylko wtedy, gdy zaleci je lekarz specjalista, i wymaga ono regularnych badań.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, dreszcze lub ogólne rozbicie
  • kaszel, duszność lub ból w klatce piersiowej
  • bolesna wysypka z pęcherzykami
  • pieczenie przy oddawaniu moczu
  • nowe zaburzenia widzenia, mowy, równowagi, osłabienie kończyn lub zmiany w zachowaniu
  • nocne poty i chudnięcie bez wyraźnej przyczyny
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
opisy przypadków

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu selektywnego leku immunosupresyjnego i inhibitora interleukin należy unikać łączenia, chyba że uzasadnia je specjalista prowadzący, a połączenie stosowane ściśle monitorować pod kątem zakażeń. Natalizumabu nie należy łączyć z innymi lekami immunosupresyjnymi, co ujmuje ChPL. Tofacytynibu nie zaleca się łączyć z lekami biologicznymi. Fingolimod, ozanimod i ponesimod wymagają szczególnej ostrożności ze względu na limfopenię i ryzyko leukoencefalopatii. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć gruźlicę oraz zakażenie WZW B i WZW C i uzupełnić szczepienia, a szczepionki żywe podać odpowiednio wcześniej[1]. Przy zmianie leku trzeba uwzględnić długi czas działania poprzednika. Dotyczy to zwłaszcza leflunomidu i teriflunomidu, które mogą wymagać procedury przyspieszonej eliminacji, a także natalizumabu, modulatorów receptora sfingozyno‑1‑fosforanu i przeciwciał monoklonalnych.

Skutek kliniczny

Rośnie ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, w tym gruźlicy, półpaśca, zakażeń grzybiczych i reaktywacji WZW B. Przy natalizumabie, fingolimodzie, ozanimodzie i ponesimodzie rośnie też ryzyko postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii. Zakażenie może przebiegać skąpoobjawowo i być rozpoznane późno. Szczepionki żywe są przeciwwskazane, a odpowiedź na szczepionki inaktywowane bywa osłabiona[1]. Interakcja jest wspólna dla całej klasy, z wyjątkami opisanymi osobno. Jest najsilniejsza przy natalizumabie, modulatorach receptora sfingozyno‑1‑fosforanu, tofacytynibie, leflunomidzie i teriflunomidzie, których ChPL odradzają lub wykluczają łączenie z innymi lekami immunosupresyjnymi.

Mechanizm

Selektywne leki immunosupresyjne działają na różne elementy odporności. Hamują proliferację lub kostymulację limfocytów, zatrzymują limfocyty w węzłach chłonnych, blokują migrację limfocytów do tkanek albo hamują kinazy JAK lub BTK. Inhibitory interleukin wyłączają kluczowe cytokiny obrony przeciwzakaźnej, takie jak IL‑1, IL‑6, IL‑12/23, IL‑17, IL‑2 i IL‑36. Połączenie obu mechanizmów sumuje osłabienie odporności. Nie ma istotnej interakcji farmakokinetycznej, poza wyjątkami efgartigimodu alfa i imlifidazy. Inhibitory IL‑6, czyli tocilizumab, sarilumab, siltuksymab i satralizumab, mogą dodatkowo maskować gorączkę i wzrost CRP w przebiegu zakażenia.

Monitorować

  • objawy zakażenia przy każdej wizycie, z pamięcią, że gorączka i CRP mogą być stłumione przy inhibitorach IL‑6
  • morfologia z rozmazem, w tym liczba limfocytów i neutrofili
  • badania przesiewowe w kierunku gruźlicy oraz WZW B i WZW C przed leczeniem i w razie narażenia
  • nowe objawy neurologiczne lub poznawcze, które mogą wskazywać na leukoencefalopatię przy natalizumabie i modulatorach receptora sfingozyno‑1‑fosforanu
  • aktywność aminotransferaz przy leflunomidzie, teriflunomidzie, tofacytynibie, tocilizumabie i sarilumabie
  • status szczepień i unikanie szczepionek żywych

Kiedy ocena się zmienia

Okres wypłukania zależny od lekuodstep · selektywne leki immunosupresyjneinne zalecenieInterakcja może trwać po odstawieniu leku z grupy A. Leflunomid i teriflunomid utrzymują się w organizmie bardzo długo i mogą wymagać procedury przyspieszonej eliminacji. Po fingolimodzie, ozanimodzie i ponesimodzie liczba limfocytów wraca do normy stopniowo, a natalizumab działa jeszcze przez kilka miesięcy. Przed włączeniem inhibitora interleukin należy uwzględnić ten czas.
Kilka okresów półtrwania przeciwciałaodstep · inhibitory interleukininne zalecenieInhibitory interleukin będące przeciwciałami monoklonalnymi działają tygodniami lub miesiącami po ostatniej dawce. Przy zamianie na lek z grupy A, zwłaszcza na natalizumab, należy zachować odpowiedni odstęp. Anakinra działa krótko, więc odstęp po niej może być krótki.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych ryzyko ciężkich zakażeń, półpaśca i powikłań jest większe. Częściej występują też choroby współistniejące i przewlekłe stosowanie glikokortykosteroidów, co nasila skutki połączenia.
Długotrwałe leczenie skojarzoneczas leczenia · pacjentryzyko rośnieDługie łączenie leków, zwłaszcza natalizumabu lub modulatorów receptora sfingozyno‑1‑fosforanu z innymi lekami immunosupresyjnymi, zwiększa ryzyko leukoencefalopatii i zakażeń oportunistycznych. Wymaga to okresowej oceny, czy połączenie jest nadal potrzebne.

Źródła

  1. Schraad M, Mäurer M, Salmen A, Ruck T, Uphaus T, Fleischer V, et al. Cellular and humoral vaccination response under immunotherapies-German consensus on vaccination strategies in neurological autoimmune diseases. Ther Adv Neurol Disord. 2025;18:17562864251396006. doi: 10.1177/17562864251396006. PMID: 41394285.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSzczepionka BCG+ SekukinumabDopęcherzowej immunoterapii BCG nie stosuje się u pacjentów leczonych lekami immunosupresyjnymi, w tym sekukinumabem.Zanim zaczniesz wlewy BCG, powiedz urologowi, że przyjmujesz sekukinumab, i nie przerywaj ani nie zaczynaj żadnego z tych leków bez decyzji lekarza.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Zanim zaczniesz wlewy BCG, powiedz urologowi, że przyjmujesz sekukinumab, i nie przerywaj ani nie zaczynaj żadnego z tych leków bez decyzji lekarza.

Wlewy BCG do pęcherza zawierają żywe, osłabione bakterie, z którymi organizm musi sobie poradzić. Sekukinumab osłabia część układu odpornościowego, więc bakterie z wlewu mogą rozprzestrzenić się po organizmie i wywołać ciężkie zakażenie. Tych dwóch leków nie stosuje się razem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze utrzymujące się dłużej niż dobę po wlewie
  • silne osłabienie i objawy grypopodobne
  • kaszel lub duszność
  • zażółcenie skóry lub oczu
  • nasilony ból, pieczenie lub krew w moczu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Dopęcherzowej immunoterapii BCG nie stosuje się u pacjentów leczonych lekami immunosupresyjnymi, w tym sekukinumabem.[1][2][3] Żywych szczepionek nie podaje się jednocześnie z sekukinumabem.[4] Decyzję, czy przerwać sekukinumab, czy wybrać inną metodę leczenia raka pęcherza, podejmują wspólnie urolog i lekarz prowadzący leczenie biologiczne. Przed leczeniem BCG należy wykluczyć czynną gruźlicę.[2][3]

Skutek kliniczny

Zwiększone ryzyko ciężkiego, uogólnionego zakażenia prątkami BCG, łącznie z posocznicą, oraz możliwe osłabienie przeciwnowotworowego działania BCG.

Mechanizm

Sekukinumab blokuje interleukinę 17A, która uczestniczy w obronie przed zakażeniami, w tym przed prątkami. Dopęcherzowa immunoterapia BCG polega na podaniu żywych, atenuowanych prątków i wymaga sprawnej odpowiedzi immunologicznej, zarówno do kontroli samych prątków, jak i do uzyskania działania przeciwnowotworowego. Osłabienie odporności przez sekukinumab może sprzyjać rozsiewowi prątków BCG i teoretycznie osłabiać skuteczność leczenia.

Monitorować

  • wykluczenie czynnej gruźlicy przed leczeniem
  • temperatura ciała i dreszcze po każdym wlewie
  • objawy uogólnionego zakażenia BCG (utrzymująca się gorączka, osłabienie, kaszel, duszność, żółtaczka)
  • objawy ze strony dróg moczowych

Kiedy ocena się zmienia

Śródskórna (szczepienie przeciw gruźlicy)droga podania · szczepionka BCGinne zalecenieSzczepionka przeciwgruźlicza podawana śródskórnie również zawiera żywe prątki i nie podaje się jej jednocześnie z sekukinumabem. Termin szczepienia ustala lekarz prowadzący leczenie biologiczne.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Onko BCG 50 50 mg (nie mniej niż 150 mln i nie więcej niż 600 mln żywych prątków BCG)/ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do podawania do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/onko-bcg-50-100088227/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego BCG - medac min. 2x10^8 max. 3x10^9/50 ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bcg-medac-100119519/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego OncoTICE 2-8 x 108 CFU żywych, atenuowanych prątków BCG/fiolkę, proszek do sporządzania zawiesiny do podawania do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oncotice-100195800/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cosentyx 150 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cosentyx-100333193/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSzczepionka przeciw durowi brzusznemu+ SekukinumabU pacjenta leczonego sekukinumabem nie podaje się żywej, doustnej szczepionki przeciw durowi brzusznemu.Nie przyjmuj szczepionki przeciw durowi brzusznemu w kapsułkach i zapytaj lekarza o szczepionkę w zastrzyku.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj szczepionki przeciw durowi brzusznemu w kapsułkach i zapytaj lekarza o szczepionkę w zastrzyku.

Szczepionka przeciw durowi brzusznemu w kapsułkach zawiera żywe, osłabione bakterie. Sekukinumab osłabia odporność, więc taka szczepionka może słabiej chronić, a nawet wywołać zakażenie. Jeśli przyjmujesz sekukinumab, nie stosuj szczepionki w kapsułkach. Bezpieczniejsza jest szczepionka podawana w zastrzyku, która nie zawiera żywych bakterii.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka
  • biegunka
  • bóle brzucha
  • wymioty
  • osłabienie po przyjęciu kapsułek szczepionki
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

U pacjenta leczonego sekukinumabem nie podaje się żywej, doustnej szczepionki przeciw durowi brzusznemu[1]. Żywych szczepionek nie stosuje się jednocześnie z sekukinumabem[2]. Przed wyjazdem do rejonu endemicznego należy wybrać szczepionkę inaktywowaną podawaną we wstrzyknięciu, a o ewentualnym szczepieniu żywą szczepionką po przerwaniu leczenia decyduje lekarz prowadzący. Jeśli szczepienie planuje się przed rozpoczęciem terapii sekukinumabem, warto zakończyć je przed pierwszą dawką leku.

Skutek kliniczny

Możliwe zakażenie wywołane żywym szczepem szczepionkowym oraz słabsza lub niewystarczająca ochrona przed durem brzusznym. Dla szczepionki inaktywowanej możliwa jest jedynie słabsza odpowiedź poszczepienna.

Mechanizm

Sekukinumab jest przeciwciałem monoklonalnym hamującym interleukinę 17A, czyli lekiem immunosupresyjnym. Doustna szczepionka przeciw durowi brzusznemu zawiera żywe, atenuowane pałeczki szczepu Ty 21a, a jej stosowanie u osób przyjmujących leki immunosupresyjne jest przeciwwskazane[1]. Żywych szczepionek nie podaje się jednocześnie z sekukinumabem[2]. Osłabienie odpowiedzi immunologicznej może zmniejszyć skuteczność szczepienia i teoretycznie sprzyjać niekontrolowanemu namnażaniu szczepu szczepionkowego. Szczepionka inaktywowana podawana we wstrzyknięciu nie zawiera żywych bakterii, więc ryzyko zakażenia szczepem szczepionkowym jej nie dotyczy.

Monitorować

  • upewnienie się, czy planowana szczepionka jest żywa (doustne kapsułki), czy inaktywowana (wstrzyknięcie)
  • objawy żołądkowo-jelitowe i gorączka po przypadkowym podaniu żywej szczepionki

Bezpieczniejsze alternatywy

szczepionka przeciw durowi brzusznemu inaktywowana (wstrzykiwana)szczepionka polisacharydowa Vi przeciw durowi brzusznemu

Kiedy ocena się zmienia

Szczepionka inaktywowana, zawiesina do wstrzykiwańpostać · szczepionka przeciw durowi brzusznemuinne zalecenieSzczepionka inaktywowana nie zawiera żywych bakterii, więc ograniczenie dotyczące żywych szczepionek jej nie obejmuje. Można ją podać pacjentowi leczonemu sekukinumabem, pamiętając, że przy leczeniu immunosupresyjnym odpowiedź poszczepienna bywa słabsza.
Szczepienie żywą szczepionką zakończone przed pierwszą dawką sekukinumabukolejność włączenia · sekukinumabinne zalecenieJeśli szczepienie żywą szczepionką jest konieczne, najlepiej zakończyć je przed rozpoczęciem leczenia sekukinumabem. O odstępie decyduje lekarz prowadzący.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vivotif ≥ 2x10E9 CFU, kapsułki dojelitowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vivotif-100386090/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cosentyx 150 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cosentyx-100333193/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSzczepionki przeciw żółtej febrze (np. szczepionka przeciw żółtej febrze)+ Inhibitory interleukin (np. ustekinumab, tocilizumab, ryzankizumab) klasaPrzy stosowaniu inhibitora interleukiny nie należy podawać szczepionki przeciw żółtej febrze, ponieważ jest to żywa szczepionka przeciwwskazana u osób leczonych immunosupresyjnie.Jeśli przyjmujesz lek hamujący interleukiny, nie szczep się przeciw żółtej febrze i przed planowaną podróżą porozmawiaj z lekarzem prowadzącym oraz lekarzem medycyny podróży.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz lek hamujący interleukiny, nie szczep się przeciw żółtej febrze i przed planowaną podróżą porozmawiaj z lekarzem prowadzącym oraz lekarzem medycyny podróży.

Szczepionka przeciw żółtej febrze zawiera żywego, osłabionego wirusa. Leki hamujące interleukiny, takie jak ustekinumab, sekukinumab, tocilizumab czy anakinra, osłabiają odporność. Przy takim leczeniu wirus ze szczepionki może wywołać ciężką chorobę, a szczepienie może też słabiej chronić. Dlatego w trakcie tego leczenia nie wolno się szczepić przeciw żółtej febrze.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka w ciągu kilku dni lub tygodni po szczepieniu
  • silny ból głowy lub sztywność karku
  • splątanie, senność, drgawki
  • zażółcenie skóry lub białek oczu
  • uporczywe wymioty, silny ból brzucha
  • duże osłabienie, bóle mięśni
  • krwawienia lub siniaki bez wyraźnej przyczyny
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy stosowaniu inhibitora interleukiny nie należy podawać szczepionki przeciw żółtej febrze, ponieważ jest to żywa szczepionka przeciwwskazana u osób leczonych immunosupresyjnie. Jeśli planowane jest leczenie biologiczne, a pacjent może podróżować do rejonu endemicznego, szczepienie najlepiej wykonać co najmniej 4 tygodnie przed pierwszą dawką leku. Po odstawieniu leku szczepić można dopiero po okresie wymywania. Okres ten wynika z ChPL danej substancji i dla przeciwciał monoklonalnych (np. ustekinumab, sekukinumab, guselkumab, tocilizumab) wynosi zwykle kilka miesięcy. Przy anakinrze jest krótszy ze względu na krótki okres półtrwania. Przed wznowieniem leczenia też trzeba zachować odstęp od szczepienia zgodny z ChPL. Odstawienie leku tylko po to, aby zaszczepić się przed podróżą, wymaga decyzji lekarza prowadzącego. Pod uwagę trzeba wziąć ryzyko zaostrzenia choroby podstawowej. U pacjentów po przeszczepieniu leczonych bazyliksymabem, a także u osób z innymi lekami immunosupresyjnymi, szczepienie jest wykluczone na czas leczenia. Gdy szczepienie jest przeciwwskazane, lekarz medycyny podróży może wydać zwolnienie z obowiązku szczepienia, wpisywane do Międzynarodowego Świadectwa Szczepień. Pacjenta trzeba wtedy poinformować, że pozostaje bez ochrony. Należy mu zalecić rezygnację z podróży do rejonu endemicznego albo ścisłą ochronę przed komarami. Jeśli szczepionkę podano przypadkowo w trakcie leczenia, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem i obserwować pacjenta w kierunku objawów ogólnoustrojowych i neurologicznych.

Skutek kliniczny

Główne ryzyko to ciężka choroba wywołana wirusem szczepionkowym. Może to być choroba trzewna przypominająca żółtą febrę, z niewydolnością wielonarządową, albo choroba neurotropowa, czyli zapalenie mózgu lub opon mózgowo-rdzeniowych. Oba powikłania mogą zakończyć się zgonem. Dodatkowo odpowiedź na szczepienie może być słabsza, co daje fałszywe poczucie ochrony w czasie podróży do rejonu endemicznego. Leczenie immunosupresyjne znajduje się w przeciwwskazaniach ChPL szczepionki przeciw żółtej febrze. ChPL inhibitorów interleukin zalecają, aby nie podawać szczepionek żywych w trakcie leczenia.

Mechanizm

Szczepionka przeciw żółtej febrze zawiera żywy, osłabiony wirus, który musi się namnożyć w organizmie, aby wywołać odporność. Kontrolę nad tym namnażaniem przejmuje prawidłowo działający układ odpornościowy. Inhibitory interleukin blokują cytokiny (IL-1, IL-2, IL-6, IL-12/23, IL-17, IL-36) albo ich receptory. Te cytokiny uczestniczą w odpowiedzi zapalnej, w aktywacji limfocytów T i w wytwarzaniu przeciwciał. Osłabienie tych szlaków może pozwolić na niekontrolowane namnażanie wirusa szczepionkowego i jednocześnie zmniejszyć wytwarzanie przeciwciał ochronnych. Efekt jest wspólny dla całej klasy, bo wynika z samego działania immunomodulującego, a nie z metabolizmu. Siła immunosupresji różni się między lekami i zależy od leczenia skojarzonego (np. bazyliksymab podaje się zawsze z innymi lekami immunosupresyjnymi). Nie zmienia to jednak zalecenia dla żadnego leku z grupy.

Monitorować

  • przed szczepieniem: wywiad w kierunku leczenia biologicznego i innej immunosupresji, z datą ostatniej dawki
  • po przypadkowym podaniu: temperatura ciała, objawy ogólne i neurologiczne przez kilka tygodni
  • po przypadkowym podaniu: próby wątrobowe, morfologia, parametry nerkowe przy objawach ogólnoustrojowych
  • zachowanie odstępu między szczepieniem a wznowieniem leczenia zgodnie z ChPL leku

Kiedy ocena się zmienia

Szczepienie co najmniej 4 tygodnie przed pierwszą dawką inhibitora interleukinykolejność włączenia · szczepionki przeciw żółtej febrzeinterakcja nie dotyczySzczepienie wykonane co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia biologicznego jest akceptowalne. Daje czas na wytworzenie odporności i wygaszenie namnażania wirusa szczepionkowego, zanim zostanie włączona immunosupresja.
Okres wymywania leku zgodny z ChPLodstep · inhibitory interleukinryzyko malejePo odstawieniu inhibitora interleukiny szczepienie można rozważyć dopiero po okresie wymywania. Dla przeciwciał monoklonalnych trwa on zwykle kilka miesięcy, dla anakinry jest krótszy. Odstawienie leku przed podróżą to decyzja lekarza prowadzącego, który musi ocenić ryzyko zaostrzenia choroby. Przed wznowieniem leczenia trzeba zachować odstęp od szczepienia zgodny z ChPL.
Niemowlę narażone na lek biologiczny w okresie ciążywiek · pacjentryzyko rośniePrzeciwciała monoklonalne przechodzą przez łożysko i mogą utrzymywać się u niemowlęcia przez wiele miesięcy po porodzie. Szczepionek żywych, w tym przeciw żółtej febrze, nie należy podawać takiemu dziecku przed upływem okresu zalecanego w ChPL leku stosowanego przez matkę w ciąży.

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaAdenozyna+ TeofilinaTeofiliny nie podaje się przez 24 godziny przed planowanym zastosowaniem adenozyny.Przed badaniem serca lub zabiegiem powiedz lekarzowi, że przyjmujesz teofilinę, i zapytaj, czy masz ją odstawić na dobę wcześniej oraz nie pij kawy, herbaty ani coli i nie jedz czekolady przez co najmniej 12 godzin przed badaniem.szybki (godziny)rozległe badania

Niekorzystna interakcja

Przed badaniem serca lub zabiegiem powiedz lekarzowi, że przyjmujesz teofilinę, i zapytaj, czy masz ją odstawić na dobę wcześniej oraz nie pij kawy, herbaty ani coli i nie jedz czekolady przez co najmniej 12 godzin przed badaniem.

Teofilina osłabia działanie adenozyny, leku podawanego w szpitalu przy szybkim biciu serca albo podczas badania serca. Przez to adenozyna może nie zadziałać albo wynik badania może być niewiarygodny. Podobnie działają kawa, herbata, czekolada i cola.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • szybkie bicie serca, które nie ustępuje po podaniu leku w szpitalu
  • kołatanie serca
  • zawroty głowy lub uczucie omdlenia
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Teofiliny nie podaje się przez 24 godziny przed planowanym zastosowaniem adenozyny.[1] Gdy adenozynę trzeba podać pacjentowi leczonemu teofiliną, należy liczyć się z koniecznością użycia większej dawki adenozyny.[2] Przed planowym badaniem z adenozyną pacjent nie powinien spożywać kawy, herbaty, czekolady ani coli przez co najmniej 12 godzin.[2]

Skutek kliniczny

U pacjenta przyjmującego teofilinę adenozyna może nie przerwać częstoskurczu nadkomorowego w standardowej dawce albo dać niewiarygodny wynik farmakologicznej próby obciążeniowej.[2] Większa dawka adenozyny może być potrzebna do uzyskania efektu.[2]

Mechanizm

Teofilina jest kompetycyjnym antagonistą receptorów adenozynowych i blokuje miejsce działania adenozyny.[2] W efekcie adenozyna słabiej zwalnia przewodzenie w węźle przedsionkowo komorowym i słabiej rozszerza naczynia wieńcowe.[3]

Metabolizm i transportery

  • Teofilina: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP1A2[4]

Monitorować

  • EKG podczas podania adenozyny
  • odpowiedź na adenozynę (przerwanie arytmii, efekt w badaniu obciążeniowym)
  • ciśnienie tętnicze

Kiedy ocena się zmienia

odstep ≥ 24 h między ostatnią dawką teofiliny a podaniem adenozynyteofilinaryzyko malejeZachowanie co najmniej 24 godzin przerwy w przyjmowaniu teofiliny przed podaniem adenozyny pozwala uniknąć osłabienia jej działania.
Metyloksantyna podana po adenozynie w celu odwrócenia jej działań niepożądanychkolejność włączenia · teofilinainne zalecenieMetyloksantyny są kompetycyjnymi antagonistami adenozyny i mogą być wykorzystane do przeciwdziałania jej nadmiernym lub przedłużającym się działaniom niepożądanym.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Adenosine Kabi 3 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/adenosine-kabi-100351015/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Adenocor 3 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/adenocor-100002987/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Theospirex retard 300 mg 300 mg, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/theospirex-retard-300-mg-100066473/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaKofeina+ TeofilinaNie łącz cytrynianu kofeiny z teofiliną ani teofiliny z innymi produktami zawierającymi ksantyny.Jeśli przyjmujesz teofilinę, ogranicz kawę, mocną herbatę i napoje energetyzujące, nie bierz bez porady farmaceuty leków z kofeiną i zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się kołatanie serca, drżenie albo wymioty.szybki (godziny)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz teofilinę, ogranicz kawę, mocną herbatę i napoje energetyzujące, nie bierz bez porady farmaceuty leków z kofeiną i zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się kołatanie serca, drżenie albo wymioty.

Kofeina i teofilina działają podobnie – pobudzają serce i układ nerwowy, a razem mogą działać za mocno. Teofilina wzmacnia działanie kofeiny z kawy, herbaty, napojów energetyzujących i niektórych leków przeciwbólowych. Może to wywołać szybkie bicie serca, drżenie, niepokój, nudności i kłopoty ze snem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • szybkie lub nierówne bicie serca
  • drżenie rąk
  • niepokój i rozdrażnienie
  • bezsenność
  • nudności lub wymioty
  • bóle głowy
  • drgawki – wezwij pomoc natychmiast
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Nie łącz cytrynianu kofeiny z teofiliną ani teofiliny z innymi produktami zawierającymi ksantyny.[1][2] U noworodka wcześniej leczonego teofiliną oznacz wyjściowe stężenie kofeiny w osoczu przed rozpoczęciem leczenia cytrynianem kofeiny.[1] U dorosłych przyjmujących teofilinę ogranicz dodatkowe źródła kofeiny – kawę, mocną herbatę, napoje energetyzujące i leki złożone z kofeiną – a przy stosowaniu leków wpływających na stężenie teofiliny dostosuj jej dawkę.[2] W razie wątpliwości kontroluj stężenie teofiliny lub kofeiny w osoczu.

Skutek kliniczny

Jednoczesne stosowanie zwiększa ryzyko objawów nadmiernej stymulacji metyloksantynami – tachykardii i zaburzeń rytmu serca, niepokoju, drżenia, bezsenności, nudności i wymiotów, a przy dużych stężeniach drgawek. Wzrost stężenia teofiliny nasila ryzyko przedawkowania i toksyczności tego leku o wąskim indeksie terapeutycznym.[2] U wcześniaków wcześniej leczonych teofiliną wyjściowe stężenie kofeiny może być już podwyższone.[1]

Mechanizm

Kofeiny i teofiliny nie stosuje się jednocześnie, ponieważ obie są metyloksantynami o tym samym kierunku działania i ich efekty się sumują.[1] Teofilina nasila działanie kofeiny i podobnych substancji, a z innymi lekami zawierającymi ksantyny działa synergistycznie.[2][3] U noworodków urodzonych przedwcześnie zachodzi interkonwersja pomiędzy kofeiną i teofiliną, a teofilina jest u nich metabolizowana do kofeiny.[1] Głównym enzymem metabolizującym kofeinę jest CYP1A2, przez który kofeina może wchodzić w interakcje z innymi substratami tego enzymu.[1] Teofilina również jest metabolizowana głównie przez CYP1A2, więc oba leki mogą konkurować o tę samą drogę eliminacji.

Metabolizm i transportery

  • Kofeina: wrażliwy substrat CYP1A2[4]
  • Teofilina: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP1A2[4]

Monitorować

  • stężenie teofiliny w surowicy
  • stężenie kofeiny w osoczu u noworodków wcześniej leczonych teofiliną
  • częstość i rytm serca
  • ciśnienie tętnicze
  • objawy toksyczności metyloksantyn – nudności, wymioty, drżenie, pobudzenie, bezsenność, drgawki

Kiedy ocena się zmienia

Noworodek urodzony przedwcześniewiek · pacjentinne zalecenieU wcześniaków zachodzi interkonwersja kofeiny i teofiliny, więc po wcześniejszym leczeniu teofiliną przed rozpoczęciem podawania cytrynianu kofeiny oznacz wyjściowe stężenie kofeiny w osoczu.
Kofeina z kawy, herbaty lub napojów energetyzujących u dorosłego leczonego teofilinądroga podania · kofeinainne zalecenieKofeina dietetyczna nie wymaga bezwzględnej abstynencji, ale jej ograniczenie zmniejsza ryzyko nasilenia działań niepożądanych teofiliny. Przy objawach nadmiernej stymulacji rozważ oznaczenie stężenia teofiliny.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Gencebok 10 mg/ml, roztwór do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/gencebok-100440256/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Theospirex retard 300 mg 300 mg, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/theospirex-retard-300-mg-100066473/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Euphyllin long 200 mg, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/euphyllin-long-100090282/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaPentoksyfilina+ TeofilinaPołączenia najlepiej unikać, a jeśli jest konieczne, pacjenta stosującego oba leki trzeba uważnie monitorować.Nie zmieniaj samodzielnie dawek, powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba leki, i zgłoś się do niego, jeśli pojawią się niepokojące objawy.opóźniony (dni)opisy przypadków

Niekorzystna interakcja

Nie zmieniaj samodzielnie dawek, powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba leki, i zgłoś się do niego, jeśli pojawią się niepokojące objawy.

Pentoksyfilina może zwiększyć ilość teofiliny we krwi. Teofilina działa dobrze tylko w wąskim zakresie dawek, więc jej nadmiar łatwo wywołuje działania niepożądane. Mogą pojawić się nudności, kołatanie serca, drżenie rąk, niepokój i kłopoty ze snem. Lekarz może zlecić badanie krwi i zmniejszyć dawkę teofiliny.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub szybkie, nierówne bicie serca
  • nudności lub wymioty
  • drżenie rąk, niepokój, rozdrażnienie
  • bezsenność
  • drgawki – wezwij pomoc natychmiast
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
opisy przypadków

Postępowanie

Połączenia najlepiej unikać, a jeśli jest konieczne, pacjenta stosującego oba leki trzeba uważnie monitorować.[1] Przy włączaniu, zmianie dawki lub odstawianiu pentoksyfiliny u pacjenta leczonego teofiliną należy oznaczyć stężenie teofiliny i odpowiednio dostosować jej dawkę.[2] Może być konieczne zmniejszenie dawki teofiliny.[2] Pacjenta należy poinformować o objawach przedawkowania teofiliny.

Skutek kliniczny

Wzrost stężenia teofiliny, która ma wąski indeks terapeutyczny, grozi objawami toksyczności. Mogą wystąpić nudności, wymioty, kołatanie serca, tachykardia, zaburzenia rytmu serca, drżenie, niepokój, bezsenność, a przy wysokich stężeniach drgawki. Metabolizm teofiliny może przebiegać wolniej, a jej stężenie w osoczu może się zwiększyć, nasilając ryzyko przedawkowania i toksyczności.[2]

Mechanizm

Pentoksyfilina może zwiększać stężenie teofiliny w osoczu i nasilać jej działania niepożądane.[3] Oba leki są pochodnymi metyloksantyny, dlatego prawdopodobnym mechanizmem jest konkurencja o wspólne szlaki metabolizmu wątrobowego, co spowalnia eliminację teofiliny. Teofiliny nie łączy się z innymi produktami zawierającymi ksantyny i ich pochodne.[2] Do zmian farmakokinetycznych dochodzi sumowanie działań typowych dla metyloksantyn, takich jak pobudzenie układu sercowo-naczyniowego i ośrodkowego układu nerwowego oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe.

Metabolizm i transportery

  • Teofilina: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP1A2[4]

Monitorować

  • stężenie teofiliny w surowicy po włączeniu, zmianie dawki lub odstawieniu pentoksyfiliny
  • częstość i rytm serca
  • objawy toksyczności teofiliny: nudności, wymioty, drżenie, niepokój, bezsenność, drgawki

Bezpieczniejsze alternatywy

cilostazolnaftidrofuryl

Kiedy ocena się zmienia

Pentoksyfilina dołączana do ustalonego leczenia teofilinąkolejność włączenia · pentoksyfilinaryzyko rośnieDołączenie pentoksyfiliny do ustalonej dawki teofiliny może podnieść stężenie teofiliny ponad zakres terapeutyczny, dlatego w tym momencie należy oznaczyć stężenie i rozważyć zmniejszenie dawki teofiliny.
Odstawienie pentoksyfiliny przy kontynuacji teofilinykolejność włączenia · pentoksyfilinainne zaleceniePo odstawieniu pentoksyfiliny stężenie teofiliny może się obniżyć, dlatego jeśli wcześniej zmniejszano dawkę teofiliny, należy ponownie oznaczyć jej stężenie i dostosować dawkę.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Agapurin 100 mg, tabletki drażowane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/agapurin-100003248/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Theospirex retard 300 mg 300 mg, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/theospirex-retard-300-mg-100066473/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Agapurin SR 400 400 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/agapurin-sr-400-100164738/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaRoflumilast+ SekukinumabPołączenia należy unikać, a gdy oba leki są potrzebne, decyzję o leczeniu podejmuje lekarz prowadzący po ocenie korzyści i ryzyka.Powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba leki, i zgłoś mu szybko każdą gorączkę lub nasilenie kaszlu.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba leki, i zgłoś mu szybko każdą gorączkę lub nasilenie kaszlu.

Oba leki osłabiają stan zapalny, ale razem mogą osłabić odporność organizmu na zakażenia. Może to sprzyjać infekcjom dróg oddechowych lub grzybicy, a u osób z POChP także zaostrzeniom choroby. Takie połączenie stosuje się tylko wtedy, gdy lekarz uzna, że korzyść przeważa nad ryzykiem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • nasilony kaszel albo żółta lub zielona plwocina
  • większa duszność niż zwykle
  • białe naloty w jamie ustnej
  • długotrwały kaszel, nocne poty lub niezamierzona utrata wagi
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenia należy unikać, a gdy oba leki są potrzebne, decyzję o leczeniu podejmuje lekarz prowadzący po ocenie korzyści i ryzyka. Przed włączeniem drugiego leku należy wykluczyć czynne zakażenie, w tym gruźlicę. W trakcie leczenia trzeba obserwować pacjenta pod kątem zakażeń i zaostrzeń POChP. Przy ciężkim ostrym zakażeniu należy ponownie ocenić stosowanie roflumilastu, a sekukinumabu nie podaje się do czasu ustąpienia czynnego zakażenia[1].

Skutek kliniczny

Główne ryzyko to częstsze lub cięższe zakażenia, w tym zakażenia dróg oddechowych i kandydoza, które u chorego na POChP mogą wywołać zaostrzenie choroby. Roflumilastu nie zaleca się u pacjentów leczonych lekami immunosupresyjnymi, np. infliksymabem lub etanerceptem, z wyjątkiem krótkotrwałej kortykoterapii ogólnoustrojowej, ani u osób z ciężką ostrą chorobą zakaźną[2]. Sekukinumab jest przeciwwskazany przy klinicznie istotnym czynnym zakażeniu, np. czynnej gruźlicy[1]. Badań klinicznych tego połączenia brak, a ocena opiera się na klasie leków i mechanizmie.

Mechanizm

Połączenie sumuje działanie immunomodulujące obu leków i może zwiększać podatność na zakażenia. Roflumilast hamuje fosfodiesterazę 4 w komórkach zapalnych, a sekukinumab blokuje interleukinę 17A, która odpowiada za obronę przed bakteriami i grzybami, zwłaszcza na błonach śluzowych i skórze. Interakcji farmakokinetycznej się nie spodziewa. Roflumilast jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 i CYP1A2[2], a sekukinumab nie zmieniał farmakokinetyki midazolamu, który jest substratem CYP3A4[1].

Metabolizm i transportery

  • Roflumilast: słaby induktor CYP2B6[3], substrat CYP1A2[3], substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • objawy zakażenia dróg oddechowych (gorączka, nasilony kaszel, ropna plwocina)
  • częstość i ciężkość zaostrzeń POChP
  • kandydoza jamy ustnej i skóry
  • objawy sugerujące gruźlicę (przewlekły kaszel, poty nocne, utrata masy ciała)

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cosentyx 150 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cosentyx-100333193/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Daxas 500 mcg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/daxas-100227338/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Daxas. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/daxas-100227338/

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
  • Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.