Interakcje / Syldenafil / Syldenafil i warfaryna
Jaki opis pokazać?
Interakcja o niejasnym znaczeniu
Połączenie można stosować bez zmiany dawek ani dodatkowych kontroli INR.
Możesz przyjmować oba leki razem, ale jeśli zauważysz częstsze krwawienia, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie.
Interakcja o niejasnym znaczeniuSyldenafil+ WarfarynaPołączenie można stosować bez zmiany dawek ani dodatkowych kontroli INR.Możesz przyjmować oba leki razem, ale jeśli zauważysz częstsze krwawienia, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie.nieznanybadania kliniczne
Interakcja o niejasnym znaczeniu
Możesz przyjmować oba leki razem, ale jeśli zauważysz częstsze krwawienia, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie.
Syldenafil i warfaryna zwykle nie wpływają na siebie nawzajem. Syldenafil nie zmienia działania warfaryny ani wyników INR. Rzadko, zwłaszcza przy codziennym przyjmowaniu syldenafilu, mogą pojawiać się częstsze drobne krwawienia, na przykład z nosa.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- częste lub długotrwałe krwawienie z nosa
- krwawienie z dziąseł
- siniaki bez wyraźnej przyczyny
- krew w moczu lub czarne stolce
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- nieznany
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Połączenie można stosować bez zmiany dawek ani dodatkowych kontroli INR. Poinformuj pacjenta o możliwości drobnych krwawień, szczególnie z nosa, i zaleć zgłoszenie się, jeśli będą się powtarzać. U pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia lub czynnym wrzodem trawiennym syldenafil stosuje się dopiero po ocenie korzyści i ryzyka.
Skutek kliniczny
U większości pacjentów brak wpływu na INR i brak klinicznie istotnego wzrostu ryzyka krwawienia. Możliwe są drobne krwawienia, głównie z nosa, zwłaszcza przy regularnym, przewlekłym stosowaniu syldenafilu.
Mechanizm
Interakcji farmakokinetycznej nie ma. Syldenafil (50 mg) podany razem z warfaryną (40 mg) nie wywołał istotnych interakcji[1]. Syldenafil jest bardzo słabym inhibitorem CYP2C9 i CYP3A4, a jego stężenia po zalecanych dawkach są zbyt małe, by wpływał na klirens S- i R-warfaryny[2]. Warfaryna nie zmienia farmakokinetyki syldenafilu[3]. Teoretycznie możliwa jest słaba addycja farmakodynamiczna, ponieważ syldenafil przez wzrost cGMP może nasilać hamowanie agregacji płytek, a u pacjentów leczonych przewlekle opisywano częstsze krwawienia z nosa przy jednoczesnym stosowaniu antagonistów witaminy K.
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
- Syldenafil – słaby inhibitor CYP1A2[4], warfaryna – substrat CYP1A2[5]
- Syldenafil – słaby inhibitor CYP2C9[4], warfaryna – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP2C9[6]
- Syldenafil – słaby inhibitor CYP3A4[4], warfaryna – substrat CYP3A4[5]
- Syldenafil: słaby inhibitor CYP1A2[4], słaby inhibitor CYP2C19[4], słaby inhibitor CYP2C9[4], słaby inhibitor CYP2D6[4], słaby inhibitor CYP2E1[4], słaby inhibitor CYP3A4[4], drugorzędny szlak substrat CYP2C9[4], wrażliwy substrat CYP3A4[6]
- Warfaryna: substrat CYP1A2[5], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP2C9[6], substrat CYP3A4[5]
Monitorować
- objawy krwawienia, zwłaszcza krwawienia z nosa
- INR w rutynowym rytmie kontroli
Kiedy ocena się zmienia
| Stosowanie przewlekłe, codzienneczas leczenia · syldenafil | ryzyko rośnie | Przy przewlekłym, regularnym stosowaniu syldenafilu (np. w nadciśnieniu płucnym) u pacjentów leczonych antagonistami witaminy K częściej występuje krwawienie z nosa. Warto wtedy uważniej obserwować objawy krwawienia. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Viagra 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/viagra-100085594/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vizarsin 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vizarsin-100213448/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Sildenafil Actavis 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sildenafil-actavis-100221519/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vizarsin. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vizarsin-100213448/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Warfin. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/warfin-100164313/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
Alkohol przy tych lekach
Niekorzystna interakcjaSyldenafila alkoholPrzed przyjęciem syldenafilu nie należy spożywać znacznych ilości alkoholu.Przed przyjęciem leku nie pij dużej ilości alkoholu, a jeśli lek nie działa po alkoholu, nie zwiększaj samodzielnie dawki.szybki (godziny)badania kliniczne
Niekorzystna interakcja
Przed przyjęciem leku nie pij dużej ilości alkoholu, a jeśli lek nie działa po alkoholu, nie zwiększaj samodzielnie dawki.
Alkohol może osłabić erekcję, dlatego po większej ilości alkoholu lek może zadziałać słabiej niż zwykle. Lampka wina czy piwo nie powinny zaszkodzić. Picie dużych ilości alkoholu przed przyjęciem tabletki nie jest zalecane. Alkohol razem z lekiem może też czasem powodować zawroty głowy, zwłaszcza u osób, które biorą leki na ciśnienie lub na prostatę.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silne zawroty głowy lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
- omdlenie
- ból w klatce piersiowej
- mocne lub nieregularne bicie serca
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PD – antagonizm, PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Przed przyjęciem syldenafilu nie należy spożywać znacznych ilości alkoholu[1]. Niewielka ilość alkoholu nie wymaga zmiany dawki ani rezygnacji z leku. Osobom przyjmującym leki alfa-adrenolityczne lub inne leki obniżające ciśnienie warto zalecić szczególny umiar w piciu alkoholu i unikanie gwałtownego wstawania. Gdy lek działa słabiej po alkoholu, nie należy samodzielnie zwiększać dawki syldenafilu ponad zaleconą.
Skutek kliniczny
Najczęstszym skutkiem jest słabsza skuteczność leczenia, czyli trudność w uzyskaniu lub utrzymaniu erekcji mimo przyjęcia syldenafilu[1]. Po większych ilościach alkoholu mogą się nasilić działania naczyniowe syldenafilu, takie jak ból głowy, zaczerwienienie twarzy i zawroty głowy. Możliwe jest też niedociśnienie ortostatyczne, zwłaszcza u osób przyjmujących leki alfa-adrenolityczne lub inne leki obniżające ciśnienie. W badaniu z dawką 50 mg i umiarkowanym stężeniem alkoholu nie potwierdzono klinicznie istotnego nasilenia spadku ciśnienia[1].
Mechanizm
Interakcja polega głównie na antagonizmie czynnościowym. Alkohol osłabia erekcję i przez to zmniejsza skuteczność syldenafilu. Addycja działania obniżającego ciśnienie jest teoretycznie możliwa, ale w badaniu przy umiarkowanym stężeniu alkoholu jej nie wykazano. Alkohol rozszerza naczynia krwionośne i może obniżać ciśnienie tętnicze. Syldenafil jako inhibitor PDE5 nasila działanie tlenku azotu i cGMP, co również rozszerza naczynia. Syldenafil w dawce 50 mg nie nasilał obniżającego ciśnienie krwi działania alkoholu u zdrowych ochotników, u których przeciętne największe stężenie alkoholu we krwi wynosiło 80 mg/dl[1]. Informacja o leku przeznaczona dla pacjenta podaje, że zdolność do uzyskania erekcji może być czasowo zaburzona po spożyciu alkoholu. Zaleca też, by nie spożywać znacznych ilości alkoholu przed zażyciem leku[1]. Alkohol nie jest wymieniony w przeciwwskazaniach w punkcie 4.3, a zapisy wszystkich trzech produktów syldenafilu są w tej sprawie zgodne[1].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- objawy niedociśnienia ortostatycznego, takie jak zawroty głowy i zamroczenie
- skuteczność leczenia zaburzeń erekcji
- ilość alkoholu spożywanego przed przyjęciem leku
Kiedy ocena się zmienia
| Znaczne ilości alkoholu przed zażyciem lekuilość alkoholu · pacjent | ryzyko rośnie | Duże spożycie alkoholu wyraźnie osłabia erekcję i zmniejsza skuteczność syldenafilu. Przy stężeniach alkoholu wyższych niż badane możliwe jest też silniejsze działanie obniżające ciśnienie. |
| Niewielka ilość alkoholuilość alkoholu · pacjent | ryzyko maleje | Przy umiarkowanym stężeniu alkoholu we krwi syldenafil w dawce 50 mg nie nasilał obniżającego ciśnienie działania alkoholu. Niewielka ilość alkoholu nie wymaga zmiany postępowania. |
| dawka ≥ 100 mgalkohol | ryzyko rośnie | Badanie interakcji z alkoholem przeprowadzono dla dawki 50 mg. Przy wyższej dawce syldenafilu działanie rozszerzające naczynia jest silniejsze, więc u pacjentów pijących alkohol warto zalecić większą ostrożność. |
| wiek ≥ 65 latpacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych częściej występuje niedociśnienie ortostatyczne, a jednoczesne stosowanie leków hipotensyjnych i alkoholu może nasilać zawroty głowy i ryzyko upadku. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vizarsin 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vizarsin-100213448/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vizarsin. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vizarsin-100213448/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
Połączenie przeciwwskazaneWarfarynaa alkoholOkazjonalne spożycie niewielkiej ilości alkoholu przy stabilnym INR zwykle nie wymaga zmiany dawki warfaryny, natomiast należy unikać upijania się i regularnego picia większych ilości.Pij alkohol najwyżej okazjonalnie i w niewielkich ilościach, nie upijaj się, a jeśli zmienisz swoje nawyki picia, powiedz o tym lekarzowi przy kontroli INR.opóźniony (dni)badania kliniczne
Połączenie przeciwwskazane
Pij alkohol najwyżej okazjonalnie i w niewielkich ilościach, nie upijaj się, a jeśli zmienisz swoje nawyki picia, powiedz o tym lekarzowi przy kontroli INR.
Alkohol może zmieniać działanie warfaryny i zwiększać ryzyko krwawień. Wypicie dużej ilości alkoholu naraz może nadmiernie rozrzedzić krew, a regularne picie może sprawić, że wyniki INR będą niestabilne. Alkohol podrażnia też żołądek i zwiększa ryzyko upadków, co przy warfarynie jest szczególnie niebezpieczne. Okazjonalna, niewielka ilość alkoholu zwykle nie szkodzi, jeśli wyniki INR są stabilne.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- krwawienie z nosa lub dziąseł, które trudno zatrzymać
- siniaki bez wyraźnej przyczyny
- czarne, smoliste stolce albo krew w stolcu
- różowy, czerwony lub brunatny mocz
- wymioty z krwią albo treścią przypominającą fusy od kawy
- silny ból głowy, zawroty głowy lub osłabienie, zwłaszcza po upadku
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm, PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Okazjonalne spożycie niewielkiej ilości alkoholu przy stabilnym INR zwykle nie wymaga zmiany dawki warfaryny, natomiast należy unikać upijania się i regularnego picia większych ilości. U pacjenta, który zmienił nawyki dotyczące alkoholu, czyli zaczął pić więcej, przestał pić albo miał epizod upojenia, należy wykonać wcześniejszą kontrolę INR. Alkoholizm jest przeciwwskazaniem do leczenia warfaryną[1], dlatego w takiej sytuacji lekarz powinien ocenić zasadność terapii i rozważyć inne postępowanie.
Skutek kliniczny
Najgroźniejszym skutkiem jest krwawienie, zwłaszcza z przewodu pokarmowego oraz wewnątrzczaszkowe po upadku w stanie upojenia. Wahania INR w obu kierunkach zwiększają też ryzyko powikłań zakrzepowych i zatorowych w okresach, gdy działanie warfaryny jest zbyt słabe.
Mechanizm
Alkohol wpływa na warfarynę kilkoma drogami, a kierunek zmian zależy od ilości i sposobu picia. Jednorazowe spożycie dużej ilości alkoholu może hamować wątrobowy metabolizm warfaryny i podwyższać INR. Przewlekłe nadużywanie może indukować enzymy wątrobowe i obniżać INR, przez co kontrola leczenia staje się nieprzewidywalna. ChPL warfaryny podaje, że spożycie dużych ilości alkoholu przez pacjentów z niewydolnością wątroby zwiększa działanie warfaryny[1] – wynika to z upośledzonej syntezy czynników krzepnięcia zależnych od witaminy K. Niezależnie od INR alkohol uszkadza błonę śluzową żołądka, może obniżać liczbę płytek krwi i zwiększa ryzyko upadków, co sumuje się z działaniem przeciwkrzepliwym. ChPL warfaryny wymienia alkoholizm wśród przeciwwskazań jako stan, w którym przestrzeganie zaleceń może nie być satysfakcjonujące[1]. Samo okazjonalne spożycie alkoholu nie jest tam ujęte jako przeciwwskazanie, dlatego klasa podstawowa to „niekorzystna”, a alkoholizm opisano jako modyfikator.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- INR po każdej zmianie nawyków spożywania alkoholu
- objawy krwawienia
- parametry czynności wątroby u osób nadużywających alkoholu
- morfologia krwi z liczbą płytek
Kiedy ocena się zmienia
| Alkoholizm lub przewlekłe nadużywanie alkoholuilość alkoholu · pacjent | interakcja nie dotyczy | ChPL warfaryny wymienia alkoholizm wśród przeciwwskazań. U takich pacjentów INR jest nieprzewidywalne, przestrzeganie zaleceń bywa niepewne, a ryzyko krwawień i upadków jest duże, dlatego lekarz powinien ocenić zasadność leczenia warfaryną. |
| Jednorazowe duże spożycie lub upojenieilość alkoholu · pacjent | ryzyko rośnie | Ostre duże spożycie alkoholu może hamować metabolizm warfaryny i podwyższać INR, a upojenie zwiększa ryzyko urazów. Należy rozważyć wcześniejszą kontrolę INR i obserwację w kierunku krwawienia. |
| Nagła zmiana regularnego picia, w tym zaprzestanieczas leczenia · pacjent | inne zalecenie | Zmiana przewlekłego spożycia alkoholu, także jego nagłe zaprzestanie, może przesunąć INR w górę lub w dół. Zaleca się częstszą kontrolę INR do czasu ponownej stabilizacji. |
| Podeszły wiekwiek · pacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych alkohol dodatkowo zwiększa ryzyko upadków i krwawienia wewnątrzczaszkowego. ChPL warfaryny wymienia tendencję do częstych upadków wśród przeciwwskazań. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Warfin 3 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/warfin-100164313/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Warfin. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/warfin-100164313/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
Inne interakcje tych leków 203
Połączenie przeciwwskazaneDziurawiec+ WarfarynaNie łącz dziurawca z warfaryną w żadnej postaci doustnej, także jako herbaty ani składnika mieszanek ziołowych.Nie przyjmuj dziurawca, gdy bierzesz warfarynę, a jeśli już go stosujesz, jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który kontroluje twoje INR, i ustal z nim odstawienie dziurawca oraz terminy badań INR.opóźniony (dni)badania kliniczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj dziurawca, gdy bierzesz warfarynę, a jeśli już go stosujesz, jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który kontroluje twoje INR, i ustal z nim odstawienie dziurawca oraz terminy badań INR.
Dziurawca nie wolno łączyć z warfaryną. Dziurawiec sprawia, że organizm szybciej pozbywa się warfaryny, więc lek słabiej chroni cię przed zakrzepami. Po odstawieniu dziurawca działanie warfaryny może się z kolei nagle wzmocnić i zwiększyć ryzyko krwawienia. Dotyczy to także herbatek i kropli ziołowych, w których dziurawiec jest jednym ze składników.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- ból, obrzęk lub zaczerwienienie łydki
- nagła duszność lub ból w klatce piersiowej
- nagłe osłabienie lub drętwienie jednej strony ciała, zaburzenia mowy
- krwawienie z nosa lub dziąseł, które trudno zatrzymać
- siniaki bez wyraźnej przyczyny
- czerwony lub brązowy mocz, czarne stolce
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Nie łącz dziurawca z warfaryną w żadnej postaci doustnej, także jako herbaty ani składnika mieszanek ziołowych.[1] Jeśli pacjent już przyjmuje dziurawiec, należy oznaczyć INR i zaprzestać podawania dziurawca.[1] Po odstawieniu dziurawca trzeba częściej kontrolować INR przez co najmniej 2 tygodnie i w razie potrzeby zmniejszyć dawkę warfaryny, bo wygasanie indukcji podnosi jej stężenie.[1]
Skutek kliniczny
Grozi spadek INR poniżej zakresu terapeutycznego i utrata ochrony przed zakrzepicą, zatorowością płucną i udarem.[1] Po odstawieniu dziurawca u pacjenta, któremu zwiększono dawkę warfaryny, INR może wzrosnąć ponad zakres terapeutyczny z ryzykiem krwawienia.[1]
Mechanizm
Dziurawiec przyspiesza rozkład warfaryny w wątrobie, przez co osłabia jej działanie przeciwzakrzepowe. Hiperycyna i hiperforyna indukują izoenzymy CYP1A2, CYP3A4 i CYP2C9, co obniża stężenie leków przez nie metabolizowanych.[2] R-warfaryna jest metabolizowana głównie przez CYP1A2 i CYP3A4, a S-warfaryna głównie przez CYP2C9, dlatego indukcja tych szlaków zmniejsza stężenie warfaryny w osoczu i wartość INR.[1] Działanie indukujące może utrzymywać się nawet przez 2 tygodnie od odstawienia dziurawca.[1]
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
Monitorować
- INR – przed odstawieniem dziurawca i częściej przez co najmniej 2 tygodnie po odstawieniu
- objawy krwawienia po odstawieniu dziurawca
- objawy zakrzepicy i zatorowości przy jednoczesnym stosowaniu
Bezpieczniejsze alternatywy
melisa lekarskamięta pieprzowa
Kiedy ocena się zmienia
| Odstawienie dziurawca u pacjenta stale przyjmującego warfarynękolejność włączenia · dziurawiec | inne zalecenie | Po odstawieniu dziurawca indukcja wygasa przez około 2 tygodnie, a stężenie warfaryny i INR rosną. Należy oznaczyć INR przed odstawieniem, kontrolować je częściej przez co najmniej 2 tygodnie i w razie potrzeby zmniejszyć dawkę warfaryny. |
| Systematyczne przyjmowanieczas leczenia · dziurawiec | ryzyko rośnie | Indukcja enzymów narasta przy systematycznym przyjmowaniu dziurawca, więc regularne stosowanie silniej obniża INR. Pojedyncze użycie nie zmienia klasy połączenia. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Warfin 3 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/warfin-100164313/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Intractum Hyperici Phytopharm 4,65 g/5 ml, płyn doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/intractum-hyperici-phytopharm-100031859/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Warfin. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/warfin-100164313/
Połączenie przeciwwskazaneInhibitory proteazy (np. darunawir, atazanawir, rytonawir)+ Inhibitory fosfodiesterazy typu 5 (np. syldenafil, tadalafil, wardenafil) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora proteazy i inhibitora fosfodiesterazy typu 5 należy podawać inhibitor PDE5 w najmniejszej dawce i z wydłużonym odstępem między dawkami albo całkowicie zrezygnować z połączenia, gdy charakterystyka produktu je przeciwwskazuje.Jeśli przyjmujesz lek na HIV z grupy inhibitorów proteazy, nie bierz żadnego leku na erekcję ani na nadciśnienie płucne z tej grupy bez rozmowy z lekarzem lub farmaceutą, bo może być potrzebna znacznie mniejsza dawka albo inny lek.szybki (godziny)badania kliniczne
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli przyjmujesz lek na HIV z grupy inhibitorów proteazy, nie bierz żadnego leku na erekcję ani na nadciśnienie płucne z tej grupy bez rozmowy z lekarzem lub farmaceutą, bo może być potrzebna znacznie mniejsza dawka albo inny lek.
Niektóre leki na HIV, takie jak darunawir, atazanawir czy rytonawir, spowalniają usuwanie z organizmu leków na zaburzenia erekcji, takich jak syldenafil, tadalafil, wardenafil czy awanafil. Lek na erekcję działa wtedy dużo silniej i dłużej, niż powinien. Może to wywołać silny spadek ciśnienia, omdlenie, zaburzenia widzenia albo długi, bolesny wzwód. Część tych połączeń jest całkowicie zakazana, a przy innych potrzebna jest wyraźnie mniejsza dawka.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silne zawroty głowy lub uczucie zbliżającego się omdlenia
- omdlenie
- nagłe pogorszenie lub utrata widzenia
- wzwód trwający kilka godzin lub bolesny
- kołatanie serca lub ból w klatce piersiowej
- silny ból głowy
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora proteazy i inhibitora fosfodiesterazy typu 5 należy podawać inhibitor PDE5 w najmniejszej dawce i z wydłużonym odstępem między dawkami albo całkowicie zrezygnować z połączenia, gdy charakterystyka produktu je przeciwwskazuje. Awanafil jest przeciwwskazany z silnymi inhibitorami CYP3A4, w tym z rytonawirem i inhibitorami proteazy wzmacnianymi rytonawirem, dlatego tego połączenia nie należy stosować. Wardenafil jest przeciwwskazany z rytonawirem, a z pozostałymi inhibitorami proteazy należy go unikać, przy sakwinawirze także z powodu ryzyka wydłużenia odstępu QT. Syldenafil i tadalafil w leczeniu zaburzeń erekcji można stosować tylko w zredukowanej dawce i rzadziej niż zwykle, zgodnie z zaleceniami charakterystyki produktu. Przewlekłe stosowanie syldenafilu w tętniczym nadciśnieniu płucnym u pacjenta przyjmującego inhibitor proteazy jest przeciwwskazane, a tadalafil w tym wskazaniu wymaga specjalnego schematu włączania i odstawiania[1]. Pacjenta należy poinformować o objawach przedawkowania inhibitora PDE5 i bezwzględnym zakazie łączenia z azotanami.
Skutek kliniczny
Nasilenie i wydłużenie działania inhibitora PDE5 z ryzykiem ciężkiego niedociśnienia, zawrotów głowy, omdlenia, zaburzeń widzenia, bólu głowy, zaczerwienienia twarzy oraz przedłużonego, bolesnego wzwodu (priapizmu). Przy wardenafilu skojarzonym z sakwinawirem dochodzi ryzyko addycyjnego wydłużenia odstępu QT. Skutek dotyczy wszystkich par obu grup, a różnice w kwalifikacji wynikają z wrażliwości poszczególnych inhibitorów PDE5 i ze wskazania, w którym są stosowane.
Mechanizm
Inhibitory proteazy HIV, zwłaszcza wzmacniane rytonawirem, silnie hamują izoenzym CYP3A4 w wątrobie i ścianie jelita. Wszystkie inhibitory fosfodiesterazy typu 5 są metabolizowane głównie przez CYP3A4, dlatego ich stężenie we krwi wyraźnie rośnie, a okres półtrwania się wydłuża. Mechanizm jest wspólny dla całej klasy. Typranawir sam indukuje część enzymów, ale stosowany jest zawsze z rytonawirem, więc wypadkowym efektem jest hamowanie metabolizmu inhibitora PDE5. Fosamprenawir działa przez swój aktywny metabolit amprenawir i również jest wzmacniany rytonawirem.
Monitorować
- ciśnienie tętnicze, zwłaszcza po pierwszej dawce inhibitora PDE5
- objawy niedociśnienia ortostatycznego i omdlenia
- zaburzenia widzenia
- przedłużony lub bolesny wzwód
- EKG i odstęp QT przy skojarzeniu sakwinawiru z wardenafilem
- tolerancja wysiłku i objawy niewydolności prawej komory u pacjentów z nadciśnieniem płucnym
Kiedy ocena się zmienia
| Regularne dawkowanie w tętniczym nadciśnieniu płucnymdawka · inhibitory fosfodiesterazy typu 5 | ryzyko rośnie | Przewlekłe podawanie syldenafilu w nadciśnieniu płucnym z inhibitorem proteazy jest przeciwwskazane, ponieważ utrzymująca się wysoka ekspozycja grozi ciężkim niedociśnieniem. Tadalafil w tym wskazaniu można stosować wyłącznie według specjalnego schematu z charakterystyki produktu, pod kontrolą lekarza prowadzącego. |
| Włączanie inhibitora proteazy u pacjenta już leczonego inhibitorem PDE5kolejność włączenia · inhibitory fosfodiesterazy typu 5 | inne zalecenie | Gdy inhibitor proteazy jest włączany u pacjenta przyjmującego regularnie inhibitor PDE5, należy przerwać podawanie inhibitora PDE5 przed rozpoczęciem terapii przeciwretrowirusowej i po ustabilizowaniu jej ponownie włączyć go od najmniejszej dawki. Gdy kolejność jest odwrotna, inhibitor PDE5 rozpoczyna się od najmniejszej dawki. |
Źródła
- Chinello P, Cicalini S, Pichini S, Pacifici R, Tempestilli M, Petrosillo N. Sildenafil plasma concentrations in two HIV patients with pulmonary hypertension treated with ritonavir-boosted protease inhibitors. Curr HIV Res. 2012;10(2):162-4. doi: 10.2174/157016212799937263. PMID: 22329523.
Połączenie przeciwwskazaneAntagoniści witaminy K (np. acenokumarol, warfaryna)+ Trombolityki (np. urokinaza, alteplaza, tenekteplaza) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu antagonisty witaminy K i trombolityku ogólnoustrojowego ryzyko ciężkiego krwawienia jest tak duże, że trombolityku nie podaje się pacjentowi skutecznie leczonemu antagonistą witaminy K.Jeśli przyjmujesz warfarynę lub acenokumarol, zawsze mów ratownikom i lekarzom w szpitalu o tym leku oraz noś przy sobie kartę z informacją o leczeniu przeciwzakrzepowym.szybki (godziny)badania kliniczne
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli przyjmujesz warfarynę lub acenokumarol, zawsze mów ratownikom i lekarzom w szpitalu o tym leku oraz noś przy sobie kartę z informacją o leczeniu przeciwzakrzepowym.
Warfaryna i acenokumarol rozrzedzają krew, a leki rozpuszczające skrzepy, takie jak alteplaza czy tenekteplaza, podaje się w szpitalu przy udarze, zawale lub zatorze płucnym. Razem mogą wywołać groźne krwawienie, także do mózgu. Dlatego lekarz musi wiedzieć, że przyjmujesz lek przeciwzakrzepowy, zanim zdecyduje o takim leczeniu. Nie dotyczy to leków z białkiem C ani radamts, które działają inaczej.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nagły, bardzo silny ból głowy
- splątanie, senność, trudności z mówieniem lub nowy niedowład
- wymioty krwią lub fusowate wymioty
- czarne, smoliste stolce lub krew w stolcu
- krew w moczu
- przedłużające się krwawienie z miejsca wkłucia lub z nosa
- duże, niewyjaśnione siniaki
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu antagonisty witaminy K i trombolityku ogólnoustrojowego ryzyko ciężkiego krwawienia jest tak duże, że trombolityku nie podaje się pacjentowi skutecznie leczonemu antagonistą witaminy K. Przed fibrynolizą zawsze ustala się, czy pacjent przyjmuje warfarynę lub acenokumarol, i pilnie oznacza INR. Alteplazy i tenekteplazy w udarze niedokrwiennym nie podaje się przy INR powyżej 1,7, a w zawale serca i zatorowości płucnej przy INR powyżej 1,3. Jeśli INR jest powyżej progu, rozważa się leczenie bez fibrynolizy ogólnoustrojowej, na przykład trombektomię mechaniczną w udarze albo pierwotną angioplastykę wieńcową w zawale. Antagonisty witaminy K nie włącza się bezpośrednio po trombolizie bez osłony heparyny i oceny ryzyka krwawienia – zwykle zaczyna się go po ustabilizowaniu pacjenta, w czasie wskazanym przez lekarza prowadzącego. Białko C ludzkie i radamts nie podlegają temu ograniczeniu.
Skutek kliniczny
Znacznie rośnie ryzyko poważnych krwawień, w tym objawowego krwotoku śródczaszkowego po leczeniu trombolitycznym udaru niedokrwiennego oraz krwawień z przewodu pokarmowego, miejsc wkłucia i miejsc nakłucia tętnicy. Ryzyko jest tym większe, im wyższy jest INR w chwili podania trombolityku. Krwawienie po fibrynolizie u pacjenta z wydłużonym INR może być trudne do opanowania, ponieważ wymaga jednoczesnego odwrócenia działania obu leków.
Mechanizm
Trombolityk (alteplaza, tenekteplaza, reteplaza, urokinaza) aktywuje plazminogen do plazminy, która rozpuszcza fibrynę w skrzepie i w czopach hemostatycznych w naczyniach. Antagonista witaminy K (warfaryna, acenokumarol) hamuje syntezę czynników krzepnięcia II, VII, IX i X, więc organizm nie jest w stanie szybko wytworzyć nowego czopa w miejscu uszkodzenia naczynia. Oba działania sumują się – trombolityk usuwa istniejące zabezpieczenie hemostatyczne, a antagonista witaminy K utrudnia jego odbudowę. Mechanizm jest wspólny dla obu leków z grupy A i dla wszystkich trombolityków aktywujących plazminogen. Nie dotyczy białka C ludzkiego ani radamts, które nie są fibrynolitykami.
Monitorować
- INR przed decyzją o fibrynolizie, oznaczony pilnie także wtedy, gdy pacjent nie pamięta, czy przyjmuje antagonistę witaminy K
- stan neurologiczny w pierwszej dobie po trombolizie (nagłe bóle głowy, pogorszenie świadomości, nowe deficyty)
- objawy krwawienia z miejsc wkłucia, przewodu pokarmowego i dróg moczowych
- morfologia krwi i stężenie hemoglobiny
- INR po włączeniu lub wznowieniu antagonisty witaminy K po leczeniu trombolitycznym
Kiedy ocena się zmienia
| Miejscowe wkroplenie do cewnika w celu jego udrożnieniadroga podania · trombolityki | ryzyko maleje | Małe dawki urokinazy lub alteplazy pozostawiane w świetle cewnika naczyniowego działają głównie miejscowo i mają niewielki wpływ ogólnoustrojowy. U pacjenta leczonego antagonistą witaminy K można je stosować, obserwując miejsce wkłucia i objawy krwawienia. |
| Antagonista witaminy K włączany po zakończeniu leczenia trombolitycznegokolejność włączenia · antagoniści witaminy K | inne zalecenie | Włączenie antagonisty witaminy K po trombolizie, na przykład po zatorowości płucnej, jest typowym postępowaniem, ale odbywa się po ustabilizowaniu pacjenta, pod osłoną heparyny i z kontrolą INR oraz objawów krwawienia. Termin włączenia ustala lekarz prowadzący na podstawie ryzyka krwawienia. |
Połączenie przeciwwskazaneAntagoniści witaminy K (np. acenokumarol, warfaryna)+ Inhibitory czynnika Xa (np. rywaroksaban, apiksaban, edoksaban) klasaAntagonisty witaminy K nie łączy się z inhibitorem czynnika Xa poza krótkim, zaplanowanym okresem zmiany jednego leku przeciwkrzepliwego na drugi.Nie przyjmuj razem leku z grupy antagonistów witaminy K i leku z grupy inhibitorów czynnika Xa, chyba że lekarz zaplanował tak krótki okres zmiany leczenia i dokładnie wyjaśnił ci, kiedy odstawić poprzedni lek.szybki (godziny)rozległe badania
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj razem leku z grupy antagonistów witaminy K i leku z grupy inhibitorów czynnika Xa, chyba że lekarz zaplanował tak krótki okres zmiany leczenia i dokładnie wyjaśnił ci, kiedy odstawić poprzedni lek.
Acenokumarol i warfaryna oraz rywaroksaban, apiksaban i edoksaban to leki rozrzedzające krew, które działają w podobny sposób. Przyjmowane razem bardzo zwiększają ryzyko groźnych krwawień, na przykład z żołądka albo do mózgu. Takie połączenie stosuje się tylko przez kilka dni, gdy lekarz zmienia jeden lek na drugi, i zawsze według jego dokładnych wskazówek. Jeśli nie wiesz, kiedy odstawić poprzedni lek, zapytaj lekarza albo farmaceutę.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- krew w moczu (różowy, czerwony lub brązowy mocz)
- czarne, smoliste stolce albo krew w stolcu
- wymioty z krwią lub treścią przypominającą fusy od kawy
- długotrwałe krwawienie z nosa lub dziąseł
- duże siniaki bez wyraźnej przyczyny
- silny ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia widzenia lub mowy, nagłe osłabienie
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- rozległe badania
Postępowanie
Antagonisty witaminy K nie łączy się z inhibitorem czynnika Xa poza krótkim, zaplanowanym okresem zmiany jednego leku przeciwkrzepliwego na drugi. Przy przejściu z acenokumarolu lub warfaryny na rywaroksaban, apiksaban albo edoksaban odstawia się antagonistę witaminy K i włącza inhibitor czynnika Xa dopiero po spadku INR poniżej progu określonego dla danego leku i wskazania, bez nakładania się obu leków. Przy przejściu w odwrotnym kierunku leki stosuje się równolegle tylko do osiągnięcia terapeutycznego INR, a INR oznacza się tuż przed kolejną dawką inhibitora czynnika Xa, bo wtedy jego wpływ na wynik jest najmniejszy. W tym okresie edoksaban podaje się w zmniejszonej dawce, a schemat nakładania się leków różni się między rywaroksabanem, apiksabanem i edoksabanem. Acenokumarol działa krócej niż warfaryna, więc po jego odstawieniu INR spada szybciej i inhibitor czynnika Xa można zwykle włączyć wcześniej. Jeśli połączenie wykryto poza okresem zmiany leczenia, należy pilnie skontaktować się z lekarzem prowadzącym w celu odstawienia jednego z leków.
Skutek kliniczny
Jednoczesne stosowanie leku z obu grup wyraźnie zwiększa ryzyko krwawień, w tym ciężkich krwawień z przewodu pokarmowego i krwawień wewnątrzczaszkowych, które mogą zagrażać życiu. Nie ma przy tym korzyści przeciwzakrzepowej w porównaniu z jednym prawidłowo dawkowanym lekiem. Dodatkowo zawyżony INR utrudnia ocenę działania antagonisty witaminy K w okresie zmiany leczenia.
Mechanizm
Antagoniści witaminy K hamują wątrobową syntezę czynników krzepnięcia zależnych od witaminy K (II, VII, IX, X) oraz białek C i S. Inhibitory czynnika Xa bezpośrednio i odwracalnie blokują aktywny czynnik X. Oba mechanizmy działają w tym samym szlaku krzepnięcia, więc ich działanie przeciwkrzepliwe się sumuje. Interakcja nie wynika ze zmian stężeń leków we krwi i dotyczy wszystkich leków obu grup. Brak danych dla acenokumarolu w części baz nie oznacza braku interakcji, bo mechanizm jest taki sam jak dla warfaryny. Inhibitory czynnika Xa wydłużają czas protrombinowy i zawyżają INR, najsilniej rywaroksaban, słabiej edoksaban i apiksaban. Z tego powodu INR mierzony podczas stosowania obu leków nie odzwierciedla wiarygodnie samego działania antagonisty witaminy K.
Monitorować
- INR – przy zmianie leczenia oznaczany tuż przed kolejną dawką inhibitora czynnika Xa
- objawy krwawienia (krew w moczu lub stolcu, smoliste stolce, krwawienia z nosa i dziąseł, rozległe siniaki)
- morfologia krwi z oznaczeniem hemoglobiny
- czynność nerek (klirens kreatyniny) – przy doborze dawki inhibitora czynnika Xa
- w razie potrzeby aktywność anty-Xa oznaczana testem kalibrowanym dla konkretnego leku
Kiedy ocena się zmienia
| Przejście z inhibitora czynnika Xa na antagonistę witaminy Kkolejność włączenia · pacjent | inne zalecenie | Przy zmianie inhibitora czynnika Xa na acenokumarol lub warfarynę leki stosuje się równolegle przez krótki czas, aż INR osiągnie wartość terapeutyczną, bo antagonista witaminy K zaczyna działać z opóźnieniem. INR oznacza się tuż przed kolejną dawką inhibitora czynnika Xa. Schemat różni się między lekami, a edoksaban w tym okresie podaje się w zmniejszonej dawce. Po osiągnięciu docelowego INR inhibitor czynnika Xa się odstawia. |
| Przejście z antagonisty witaminy K na inhibitor czynnika Xakolejność włączenia · pacjent | inne zalecenie | Przy zmianie acenokumarolu lub warfaryny na inhibitor czynnika Xa leków nie stosuje się równolegle. Antagonistę witaminy K się odstawia, a inhibitor czynnika Xa włącza po spadku INR poniżej progu określonego dla danego leku i wskazania. Po acenokumarolu INR spada szybciej niż po warfarynie, więc odstęp jest zwykle krótszy. |
| wiek ≥ 75 latpacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych ryzyko krwawienia przy podwójnej antykoagulacji, także w okresie zmiany leczenia, jest większe, a często współistnieje pogorszona czynność nerek wpływająca na eliminację inhibitorów czynnika Xa. Okres nakładania się leków powinien być możliwie krótki i ściśle kontrolowany. |
| Obniżony klirens kreatyninyeGFR · inhibitory czynnika Xa | ryzyko rośnie | Inhibitory czynnika Xa są w części wydalane przez nerki, najbardziej edoksaban, w mniejszym stopniu rywaroksaban i apiksaban. Przy upośledzonej czynności nerek ich stężenie rośnie, co nasila addycyjne działanie przeciwkrzepliwe w okresie nakładania się z antagonistą witaminy K i wydłuża czas działania po odstawieniu. |
Połączenie przeciwwskazaneAntagoniści witaminy K (np. acenokumarol, warfaryna)+ Bezpośrednie inhibitory trombiny (np. dabigatran eteksylan) klasaAntagonisty witaminy K nie łączy się z bezpośrednim inhibitorem trombiny poza krótkim, zaplanowanym okresem zmiany jednego leku na drugi.Nie przyjmuj jednocześnie dwóch leków przeciwzakrzepowych z tych grup, chyba że lekarz zmienia ci jeden lek na drugi i dał ci dokładny plan z datami odstawienia i badania INR.szybki (godziny)badania kliniczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj jednocześnie dwóch leków przeciwzakrzepowych z tych grup, chyba że lekarz zmienia ci jeden lek na drugi i dał ci dokładny plan z datami odstawienia i badania INR.
Warfaryna i acenokumarol oraz dabigatran to leki przeciwzakrzepowe, które rozrzedzają krew w różny sposób. Przyjmowane razem bardzo silnie zmniejszają krzepliwość krwi i mogą wywołać groźne krwawienie. Razem stosuje się je tylko przez kilka dni, gdy lekarz zmienia ci jeden lek na drugi. Biwalirudynę podaje się tylko w szpitalu podczas zabiegu na sercu, a personel kontroluje wtedy twoją krzepliwość krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- krwawienie z nosa lub dziąseł, które trudno zatrzymać
- czarny, smolisty stolec albo krew w stolcu
- różowy, czerwony lub brązowy mocz
- duże siniaki bez wyraźnej przyczyny
- wymioty z krwią lub treścią przypominającą fusy od kawy
- silny ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia widzenia lub mowy
- nagłe osłabienie, bladość, omdlenie
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Antagonisty witaminy K nie łączy się z bezpośrednim inhibitorem trombiny poza krótkim, zaplanowanym okresem zmiany jednego leku na drugi. Przy zmianie z dabigatranu na warfarynę lub acenokumarol antagonistę witaminy K włącza się przed odstawieniem dabigatranu. Wyprzedzenie zależy od klirensu kreatyniny i wynosi trzy dni przy CrCl co najmniej 50 ml/min oraz dwa dni przy CrCl 30–50 ml/min. INR oznacza się co najmniej dwa dni po ostatniej dawce dabigatranu, bo wcześniej wynik jest zawyżony. Przy zmianie z antagonisty witaminy K na dabigatran najpierw odstawia się warfarynę lub acenokumarol. Dabigatran włącza się, gdy INR spadnie poniżej 2,0. U chorego przyjmującego antagonistę witaminy K, który wymaga biwalirudyny podczas zabiegu wieńcowego, przed zabiegiem ocenia się INR. Krzepnięcie kontroluje się w trakcie wlewu, a po zabiegu chorego obserwuje się w kierunku krwawienia z miejsca dostępu.
Skutek kliniczny
Jednoczesne stosowanie wyraźnie zwiększa ryzyko krwawień. Mogą to być krwawienia z przewodu pokarmowego, z dróg moczowych, wewnątrzczaszkowe oraz krwawienia w miejscu wkłucia lub dostępu naczyniowego. Ryzyko rośnie u osób starszych, przy upośledzonej czynności nerek i przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwpłytkowych lub NLPZ. Wynik INR mierzony w trakcie działania inhibitora trombiny może być fałszywie zawyżony. Grozi to błędną decyzją o odstawieniu lub zmniejszeniu dawki antagonisty witaminy K.
Mechanizm
Interakcja jest farmakodynamiczna i wspólna dla całej klasy. Antagoniści witaminy K (acenokumarol, warfaryna) hamują reduktazę epoksydu witaminy K. Przez to wątroba wytwarza mniej czynnych czynników krzepnięcia II, VII, IX i X. Bezpośrednie inhibitory trombiny (dabigatran, biwalirudyna) blokują trombinę wolną i związaną ze skrzepem. Oba mechanizmy uderzają w kaskadę krzepnięcia w różnych miejscach, więc ich działanie przeciwkrzepliwe się sumuje. Istotna interakcja farmakokinetyczna nie występuje. Dabigatran i biwalirudyna nie są metabolizowane przez CYP450 i nie zmieniają stężenia warfaryny ani acenokumarolu. Bezpośrednie inhibitory trombiny same wydłużają czas protrombinowy i zawyżają INR. Utrudnia to ocenę działania antagonisty witaminy K w okresie nakładania się obu leków.
Monitorować
- objawy krwawienia (krwiomocz, smoliste stolce, krwawienie z dziąseł, siniaki, krwawienie z miejsca wkłucia)
- hemoglobina i hematokryt
- INR z uwzględnieniem jego zawyżenia przez inhibitor trombiny
- aPTT lub ACT w trakcie wlewu biwalirudyny
- klirens kreatyniny przed zmianą leku i w trakcie leczenia dabigatranem
Kiedy ocena się zmienia
| Zmiana z dabigatranu na antagonistę witaminy Kkolejność włączenia · pacjent | inne zalecenie | Krótkie nakładanie się obu leków jest dopuszczalne i celowe. Antagonistę witaminy K włącza się trzy dni przed odstawieniem dabigatranu przy CrCl co najmniej 50 ml/min oraz dwa dni przed odstawieniem przy CrCl 30–50 ml/min. INR oznacza się co najmniej dwa dni po ostatniej dawce dabigatranu. |
| Zmiana z antagonisty witaminy K na dabigatrankolejność włączenia · pacjent | inne zalecenie | Leki nie powinny się nakładać. Najpierw odstawia się warfarynę lub acenokumarol, a dabigatran włącza się dopiero, gdy INR spadnie poniżej 2,0. |
| Dożylna, jednorazowo w trakcie zabiegu (biwalirudyna)droga podania · bezpośrednie inhibitory trombiny | ryzyko maleje | Krótkotrwały wlew biwalirudyny podczas przezskórnej interwencji wieńcowej u chorego przyjmującego antagonistę witaminy K jest możliwy. Przed zabiegiem ocenia się INR, w trakcie wlewu monitoruje się ACT lub aPTT, a po zabiegu obserwuje się miejsce dostępu naczyniowego. |
Połączenie przeciwwskazaneAzotany (np. monoazotan izosorbidu, triazotan glicerolu, tetraazotan pentaerytrytylu)+ Inhibitory fosfodiesterazy typu 5 (np. syldenafil, tadalafil, wardenafil) klasaJednoczesne stosowanie azotanu i inhibitora fosfodiesterazy typu 5 jest przeciwwskazane bez względu na postać, drogę podania i dawkę azotanu.Nigdy nie łącz azotanu z lekiem z grupy inhibitorów fosfodiesterazy typu 5, a jeśli po przyjęciu leku na erekcję poczujesz ból w klatce piersiowej, nie bierz nitrogliceryny, tylko od razu dzwoń pod numer 112 i powiedz, jaki lek i kiedy przyjąłeś.szybki (godziny)badania kliniczne
Połączenie przeciwwskazane
Nigdy nie łącz azotanu z lekiem z grupy inhibitorów fosfodiesterazy typu 5, a jeśli po przyjęciu leku na erekcję poczujesz ból w klatce piersiowej, nie bierz nitrogliceryny, tylko od razu dzwoń pod numer 112 i powiedz, jaki lek i kiedy przyjąłeś.
Leki z grupy azotanów, takie jak nitrogliceryna (triazotan glicerolu) czy monoazotan izosorbidu, rozszerzają naczynia krwionośne i są stosowane w chorobie wieńcowej. Leki na zaburzenia erekcji lub nadciśnienie płucne, takie jak syldenafil, tadalafil, wardenafil czy awanafil, działają w podobny sposób. Przyjęte razem mogą spowodować nagły i bardzo duży spadek ciśnienia, omdlenie, a nawet zawał serca. Dotyczy to wszystkich leków z obu grup, także tabletek i aerozolu pod język, plastrów oraz maści.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silne zawroty głowy lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
- omdlenie lub utrata przytomności
- ból, ucisk lub pieczenie w klatce piersiowej
- bardzo szybkie lub nierówne bicie serca
- nagła bladość, zimne poty, osłabienie
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – synergizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Jednoczesne stosowanie azotanu i inhibitora fosfodiesterazy typu 5 jest przeciwwskazane bez względu na postać, drogę podania i dawkę azotanu. Przeciwwskazanie obejmuje azotany przewlekłe, doraźne podjęzykowe, przezskórne i maści, w tym maść z triazotanem glicerolu stosowaną w szczelinie odbytu. U pacjenta, który przyjmuje azotan regularnie lub może go potrzebować doraźnie, nie należy wydawać ani przepisywać syldenafilu, tadalafilu, wardenafilu ani awanafilu. Jeśli po przyjęciu inhibitora fosfodiesterazy typu 5 wystąpi ból dławicowy, nie podaje się azotanu, tylko wzywa pomoc medyczną i stosuje inne leczenie. Azotan można rozważyć dopiero po upływie odstępu zależnego od leku – co najmniej 12 godzin po awanafilu, 24 godziny po syldenafilu i wardenafilu oraz 48 godzin po tadalafilu – i wyłącznie pod nadzorem medycznym z monitorowaniem ciśnienia. Przy codziennym stosowaniu tadalafilu, także w małej dawce w łagodnym rozroście prostaty lub w nadciśnieniu płucnym, odstęp ten praktycznie nie występuje. Syldenafil i tadalafil stosowane w tętniczym nadciśnieniu płucnym podlegają temu samemu przeciwwskazaniu co stosowane w zaburzeniach erekcji.
Skutek kliniczny
Połączenie może wywołać nagłe, głębokie i długotrwałe niedociśnienie z zawrotami głowy, omdleniem i odruchowym przyspieszeniem czynności serca. U osób z chorobą wieńcową spadek ciśnienia perfuzyjnego może nasilić niedokrwienie mięśnia sercowego i doprowadzić do zawału, udaru, groźnych zaburzeń rytmu lub zgonu. Niedociśnienie słabo odpowiada na samo uniesienie kończyn i może wymagać płynoterapii oraz leków presyjnych.
Mechanizm
Azotany są donorami tlenku azotu, który aktywuje rozpuszczalną cyklazę guanylanową w mięśniówce gładkiej naczyń i zwiększa wytwarzanie cGMP. Inhibitory fosfodiesterazy typu 5 hamują rozkład cGMP, więc w obecności azotanu cGMP gromadzi się w nadmiarze. Skutkiem jest silne, nasilające się wzajemnie rozszerzenie naczyń żylnych i tętniczych, czyli synergizm farmakodynamiczny. Mechanizm wynika z samej istoty działania obu grup, dlatego dotyczy każdego azotanu i każdego inhibitora fosfodiesterazy typu 5 bez względu na postać i drogę podania. Leki różnią się jedynie czasem działania, co wpływa na wymagany odstęp między nimi.
Monitorować
- ciśnienie tętnicze i czynność serca przy każdym podejrzeniu łącznego narażenia
- objawy niedociśnienia – zawroty głowy, omdlenie, bladość, poty
- objawy niedokrwienia mięśnia sercowego – ból w klatce piersiowej, zmiany w EKG
- czas przyjęcia ostatniej dawki inhibitora fosfodiesterazy typu 5 przed podaniem azotanu w stanie nagłym
Kiedy ocena się zmienia
| odstep ≤ 12 h od ostatniej dawki awanafiluinhibitory fosfodiesterazy typu 5 | interakcja nie dotyczy | W ciągu co najmniej 12 godzin od przyjęcia awanafilu nie należy podawać azotanu. Po tym czasie azotan można rozważyć tylko w stanie uzasadnionym klinicznie i pod nadzorem medycznym. |
| odstep ≤ 24 h od ostatniej dawki syldenafilu lub wardenafiluinhibitory fosfodiesterazy typu 5 | interakcja nie dotyczy | W ciągu co najmniej 24 godzin od przyjęcia syldenafilu lub wardenafilu nie należy podawać azotanu. Po tym czasie azotan można rozważyć tylko pod nadzorem medycznym z monitorowaniem ciśnienia. |
| odstep ≤ 48 h od ostatniej dawki tadalafiluinhibitory fosfodiesterazy typu 5 | interakcja nie dotyczy | Tadalafil działa najdłużej z grupy, dlatego azotanu nie należy podawać przez co najmniej 48 godzin od jego przyjęcia. Przy codziennym stosowaniu tadalafilu bezpieczny odstęp nie występuje. |
| Podjęzykowa, przezskórna lub doodbytnicza (maść)droga podania · azotany | inne zalecenie | Przeciwwskazanie obejmuje także azotany doraźne i miejscowe, w tym plastry i maść z triazotanem glicerolu stosowaną w szczelinie odbytu, bo wchłonięta ilość wystarcza do wywołania ciężkiego niedociśnienia. |
Niekorzystna interakcjaSelegilina+ SyldenafilPołączenie można stosować tylko po ocenie ryzyka niedociśnienia i przy kontroli ciśnienia tętniczego.Zanim przyjmiesz syldenafil, porozmawiaj z lekarzem lub farmaceutą, a po jego zażyciu wstawaj powoli i nie pij alkoholu.szybki (godziny)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Zanim przyjmiesz syldenafil, porozmawiaj z lekarzem lub farmaceutą, a po jego zażyciu wstawaj powoli i nie pij alkoholu.
Oba leki mogą obniżać ciśnienie krwi, a przyjmowane razem mogą obniżyć je za bardzo. Możesz wtedy poczuć zawroty głowy, osłabienie lub nawet zemdleć, szczególnie przy szybkim wstawaniu. Ryzyko jest większe, jeśli masz już skłonność do niskiego ciśnienia lub przyjmujesz leki na nadciśnienie.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zawroty głowy, zwłaszcza przy wstawaniu
- ciemnienie przed oczami lub omdlenie
- silne osłabienie
- ból w klatce piersiowej
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie można stosować tylko po ocenie ryzyka niedociśnienia i przy kontroli ciśnienia tętniczego. Przed dołączeniem syldenafilu należy zmierzyć ciśnienie w pozycji leżącej i stojącej i wykluczyć objawowe niedociśnienie ortostatyczne. Syldenafil należy zacząć od najmniejszej skutecznej dawki, a pacjenta pouczyć o powolnym wstawaniu i unikaniu alkoholu. Selegiliny nie łączy się z lekami obniżającymi ciśnienie bez wyraźnej potrzeby[1]. U pacjenta z nawracającymi spadkami ciśnienia lub omdleniami połączenia należy unikać.
Skutek kliniczny
Nasilone obniżenie ciśnienia tętniczego z zawrotami głowy, osłabieniem, a w skrajnych przypadkach omdleniem i upadkiem. Ryzyko jest największe u chorych na chorobę Parkinsona z dysautonomią i niedociśnieniem ortostatycznym, u przyjmujących jednocześnie lewodopę lub leki przeciwnadciśnieniowe oraz u osób starszych.
Mechanizm
Syldenafil rozszerza naczynia przez hamowanie fosfodiesterazy typu 5 i nasilenie szlaku tlenku azotu i cGMP, co obniża ciśnienie tętnicze[2]. Selegilina może wywoływać niedociśnienie, zwłaszcza ortostatyczne, a jej jednoczesnego stosowania z lekami obniżającymi ciśnienie krwi należy unikać[1]. Działania hipotensyjne obu leków sumują się. Istotnej interakcji farmakokinetycznej się nie oczekuje, bo selegilina w dawkach leczniczych nie hamuje klinicznie istotnie metabolizmu syldenafilu.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- ciśnienie tętnicze w pozycji leżącej i stojącej przed i po pierwszych dawkach syldenafilu
- zawroty głowy, omdlenia i upadki
- tętno
Kiedy ocena się zmienia
| Syldenafil dołączany do stałego leczenia selegilinąkolejność włączenia · syldenafil | inne zalecenie | Ryzyko spadku ciśnienia jest największe po pierwszych dawkach syldenafilu. Przed włączeniem należy ocenić ciśnienie w pozycji leżącej i stojącej i zacząć od najmniejszej skutecznej dawki. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Segan 5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/segan-100201907/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Viagra 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/viagra-100085594/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vizarsin. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vizarsin-100213448/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
Niekorzystna interakcjaAmiodaron+ SyldenafilU pacjenta przyjmującego amiodaron syldenafil należy zaczynać od małej dawki, rozważając dawkę początkową 25 mg.Zanim weźmiesz syldenafil, zapytaj lekarza o właściwą dawkę i zacznij od najmniejszej, a jeśli używasz nitrogliceryny lub innych azotanów, nie łącz ich z syldenafilem.nieznanyteoretyczne
Niekorzystna interakcja
Zanim weźmiesz syldenafil, zapytaj lekarza o właściwą dawkę i zacznij od najmniejszej, a jeśli używasz nitrogliceryny lub innych azotanów, nie łącz ich z syldenafilem.
Amiodaron spowalnia usuwanie syldenafilu z organizmu, więc lek na erekcję może działać silniej i dłużej niż zwykle. Mogą się wtedy nasilić bóle głowy, zawroty głowy, spadek ciśnienia czy zaburzenia widzenia. Ten wpływ może utrzymywać się nawet kilka miesięcy po odstawieniu amiodaronu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silne zawroty głowy lub omdlenie
- ból w klatce piersiowej
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- nagłe pogorszenie lub utrata widzenia
- bolesny wzwód trwający dłużej niż 4 godziny
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PK – metabolizm
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
U pacjenta przyjmującego amiodaron syldenafil należy zaczynać od małej dawki, rozważając dawkę początkową 25 mg[1]. Przed zastosowaniem syldenafilu w zaburzeniach erekcji trzeba ocenić, czy stan układu sercowo-naczyniowego pozwala na aktywność seksualną – leku nie stosuje się m.in. przy niestabilnej dławicy piersiowej i ciężkiej niewydolności serca[1][2][3]. Należy wykluczyć jednoczesne stosowanie azotanów, leków uwalniających tlenek azotu i riocyguatu, które z syldenafilem są przeciwwskazane[1]. Ostrożność obowiązuje także przez kilka miesięcy po odstawieniu amiodaronu[4].
Skutek kliniczny
Można spodziewać się zwiększenia stężenia syldenafilu we krwi i nasilenia jego działań niepożądanych, takich jak ból głowy, zaczerwienienie twarzy, zawroty głowy, spadek ciśnienia tętniczego, zaburzenia widzenia czy przedłużony wzwód. Z powodu bardzo długiego okresu półtrwania amiodaronu interakcja może utrzymywać się nawet kilka miesięcy po jego odstawieniu[4].
Mechanizm
Amiodaron i jego metabolit deetyloamiodaron hamują CYP3A4 i mogą zwiększać ekspozycję na substraty tego enzymu, do których należy syldenafil[4][5]. Syldenafil jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, a w mniejszym stopniu przez CYP2C9, więc inhibitory tych izoenzymów zmniejszają jego klirens[1]. Syldenafil słabo hamuje izoenzymy cytochromu P450 i w zalecanych dawkach nie wpływa istotnie na metabolizm amiodaronu[1].
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
- Amiodaron – umiarkowany inhibitor CYP2C9[6], syldenafil – drugorzędny szlak substrat CYP2C9[7]
- Amiodaron – słaby inhibitor CYP3A4[6], syldenafil – wrażliwy substrat CYP3A4[6]
- Syldenafil – słaby inhibitor CYP3A4[7], amiodaron – wrażliwy substrat CYP3A4[8]
- Amiodaron: inhibitor CYP1A2[8], inhibitor CYP2B6[8], inhibitor CYP2C19[8], inhibitor CYP2C8[8], umiarkowany inhibitor CYP2C9[6], słaby inhibitor CYP2D6[6], słaby inhibitor CYP3A4[6], inhibitor OCT2[8], inhibitor P-gp[6], drugorzędny szlak substrat CYP2C8[8], wrażliwy substrat CYP3A4[8]
- Syldenafil: słaby inhibitor CYP1A2[7], słaby inhibitor CYP2C19[7], słaby inhibitor CYP2C9[7], słaby inhibitor CYP2D6[7], słaby inhibitor CYP2E1[7], słaby inhibitor CYP3A4[7], drugorzędny szlak substrat CYP2C9[7], wrażliwy substrat CYP3A4[6]
Monitorować
- ciśnienie tętnicze i objawy niedociśnienia (zawroty głowy, omdlenia)
- nasilenie działań niepożądanych syldenafilu (ból głowy, zaczerwienienie twarzy, zaburzenia widzenia)
- przedłużony, bolesny wzwód
Kiedy ocena się zmienia
| Kilka miesięcy po odstawieniu amiodaronuodstep · amiodaron | inne zalecenie | Z powodu długiego okresu półtrwania amiodaronu hamowanie CYP3A4 może utrzymywać się kilka miesięcy po zakończeniu leczenia, więc ostrożne dawkowanie syldenafilu obowiązuje również w tym okresie. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vizarsin 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vizarsin-100213448/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Viagra 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/viagra-100085594/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Sildenafil Actavis 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sildenafil-actavis-100221519/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Cordarone 200 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cordarone-100015850/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Opacorden 200 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/opacorden-100049552/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vizarsin. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vizarsin-100213448/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Cordarone. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/cordarone-100015850/
Oznaczenia na tej stronie
- Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
- Korzystna interakcjaPołączenie celowe
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.